பாரம்பரிய கல்வி

பாரம்பரியக் கல்வி (Traditional education) பழக்கவழக்கங்கள், வழக்கமான கல்வி அல்லது பழக்கவழக்கங்கள் என்று அழைக்கப்படும் இம்முறை, பள்ளிகளில் பாரம்பரியமாக பயன்படுத்தப்படும் சமுதாயத்தை நீண்ட காலமாக கொண்ட பழக்கங்களைக் குறிக்கிறது. கல்வி சீர்திருத்த சில வடிவங்கள் முற்போக்கான கல்வி நடைமுறைகளை பின்பற்றுவதை ஊக்குவிக்கின்றன, தனித்துவமான மாணவர்களின் தேவைகளையும் சுய கட்டுப்பாடுகளையும் மையமாகக் கொண்டிருக்கும் ஒரு முழுமையான அணுகுமுறை. சீர்திருத்தவாதிகளின் பார்வையில், கற்பிப்பதில் கவனம் செலுத்தும் மாணவர்-மையப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் பணி சார்ந்த அணுகுமுறைகளுக்கு ஆதரவாக பாரம்பரிய கற்பித்தல் மற்றும் நினைவாற்றல் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தும் பாரம்பரிய ஆசிரியர்கள் மையப்படுத்தப்பட்ட முறைகள் கைவிடப்பட வேண்டும். இருப்பினும், பெரும்பாலான பெற்றோர்கள் மற்றும் பழமைவாத குடிமக்கள் சோதனையின் அடிப்படையில் புறநிலை கல்வித் தரங்களை பராமரிப்பதில் கவனம் செலுத்துகின்றனர், இதுவும்  பாரம்பரிய அணுகுமுறையை ஆதரிக்கிறது.

 வரையறை 
பாரம்பரிய கல்வியின் வரையறை இடத்திற்கு இடம்  மற்றும்  காலத்திற்கு காலம் பெரிதும் வேறுபடுகிறது. அடுத்த தலைமுறையினருக்கு  தேவை என்று கருதப்படும் தார்மீக மற்றும் சமூக நடத்தைகளின் திறமைகள், உண்மைகள் மற்றும் தரங்களை அடுத்த தலைமுறைக்கு வழங்குவதே பாரம்பரியக் கல்விக்கான முதன்மை வணிகமாகும். இந்த திட்டத்தின் பயனாளிகள்,  கல்வி முன்னேற்றவாதியான ஜான் டூயி "நம் முன் பெற்ற அனுபவங்களில்  இருந்தும் மற்றும் வெளியிலிருந்து பெறப்படுதல்" என்று விவரித்தார், மாணவர்கள் கீழ்ப்படிந்து,  இந்த நிலையான பதில்களை நம்புவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.  அறிவுரையுடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கும்   நடத்தை செயல்பாடுகளின்   தரநிலைகளை கொண்டு கருவிகளாக ஆசிரியர்கள் செயல்படுகின்றனர்.

வரலாற்று ரீதியாக, பாரம்பரிய கல்விக்கான முதன்மை கல்வி நுட்பம் சாதாரண வாய்வழி சிந்தனையாகும்: ஒரு பொதுவான அணுகுமுறையில், மாணவர்கள் தங்கள் இடங்களில் அமைதியாக உட்கார்ந்து, ஒவ்வொரு மாணவர் அழைத்து பாடம் கற்றுகொண்டது என்ன என்று  மாணவனிடம் ஆசிரியர்  கேட்பார்.  ஆசிரியரின் முதன்மை செயல்பாடு தனித்தனியே பணிகள் கொடுத்து படித்து,   மாணவர்கள் நினைவில் வைத்துக் கொண்டனர். வீட்டு பாடமும் கொடுக்கப்பட்டது. சோதனை அல்லது வாய்வழி பரிசோதனை ஒரு அலகு முடிவில் கொடுக்கப்படலாம், மேலும் "ஒப்படைப்பு -படித்தல் -வாசித்தல்-சோதனை" என்று அழைக்கப்படும் செயல்முறை மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்பட்டது. வாய்மொழி பதில்களின் மீது மிகுந்த கவனம் செலுத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், நெட்டுரு நினைவாற்றலை நம்பியிருத்தல் (அர்த்தத்தை புரிந்து கொள்ளாத வகையில் மனனம் செய்தல்), மற்றும் துண்டிக்கப்பட்ட, தொடர்பற்ற பணிகள், அது மாணவர்களுக்கும் ஆசிரியர்களுக்கும் மிகவும் பயனற்றதாக இருந்தது. இந்த பாரம்பரிய அணுகுமுறை அனைத்து மாணவர்களும் ஒரே புள்ளியில் அதே பொருளைக் கற்பிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது; விரைவாகக் கற்றுக்கொள்ளாத மாணவர்கள் தங்கள் இயற்கையின் வேகத்தில் வெற்றிபெற அனுமதிக்கப்படுவதை விட விரைவாக தோல்வியடைந்தனர். ஐரோப்பாவிலிருந்து  வந்த அணுகுமுறை, 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி வரை அமெரிக்க கல்வி ஆதிக்கம் செலுத்தியது, கல்வி சீர்திருத்த இயக்கம் ஐரோப்பாவிலிருந்து முற்போக்கான கல்வி நுட்பங்களை பயன்படுத்தும் பழக்கம் காணப்பட்டது.

பாரம்பரிய கல்வி, பல கலாச்சாரங்களில் ஏற்கத்தக்கதாக இருப்பதைவிட, அதிக வலிமை வாய்ந்த கூறுபாடுகளுடன் தொடர்புடையது.  வகுப்பறையில் ஒழுங்குமுறைகளை பராமரிக்க அல்லது தவறுகளை திருத்த,  உடல் ரீதியான தண்டனையை பயன்படுத்துதல்; மேலும் ஆதிக்கம்  செலுத்தும் மதம் மற்றும் மொழி ஆகியவற்றைக் கையாளுதல்; பாலினம், இனம் மற்றும் சமூக வர்க்கம் ஆகியவற்றின் படி மாணவர்களை பிரிக்கிறது , அத்துடன் பெண்கள் மற்றும் சிறுவர்களுக்கான பல்வேறு பாடங்களை கற்பித்தல். பாடத்திட்டத்தின் அடிப்படையில், நேரம் மற்றும் மதிப்பிற்குரிய கல்வி அறிவுக்கு அதிக கவனம் செலுத்தியது.

தற்போது அது பண்பாடு மற்றும் பண்பாடுகளிலிருந்து மாறுபட்டதாக மாறுகிறது, ஆனால் மாற்றுக் கல்வி முறையை விட மிக உயர்ந்த அளவிலான கட்டாயத்தன்மையைக் கொண்டிருக்கிறது. பிரிட்டன் மற்றும் அதன் ஆதிக்க நாடுகளில்  மற்றும் முன்னாள் காலனி ஆதிக்கங்களில் உள்ள பாரம்பரியப் பள்ளி, கண்டிப்பாக நடைமுறைப்படுத்தப்படும் சீருடைகளின் ஆங்கில பொதுப் பள்ளி பாணி மற்றும் இராணுவவாத பாணி ஒழுக்கத்தை பின்பற்றுகிறது. இது தென்னாப்பிரிக்க, அமெரிக்க மற்றும் ஆஸ்திரேலிய பள்ளிகளுடன் முரண்பாடாக இருக்கலாம், இது தன்னிச்சையான மாணவர்- ஆசிரியர் தொடர்பில் அதிக சகிப்புத்தன்மையைக் கொண்டிருக்கும்.
 சான்றுகள் 

பகுப்பு:கல்வியியல்