இயற்பியல் கல்வி

இயற்பியல் கல்வி அல்லது இயற்பியல் கற்பித்தல் என்பது (Physics education) தற்போது இயற்பியலைக் கற்பிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் கல்வி முறைகளைக் குறிக்கிறது. தொழில் ரீதியில் இடுபடுவோர் இயற்பியல் கல்வியாளர் அல்லது இயற்பியல் ஆசிரியர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். இயற்பியல் கல்வி ஆராய்ச்சி என்பது அந்த முறைகளை மேம்படுத்த முற்படும் கல்வியியல் ஆராய்ச்சியின் ஒரு பகுதியைக் குறிக்கிறது. வரலாற்று ரீதியாக, இத்தகைய கல்வி உயர்நிலைப் பள்ளி மற்றும் கல்லூரி மட்டத்தில் பெரும்பானமையாக விரிவுரை முறை மூலம் கற்பிக்கப்படுகிறது, மேலும் விரிவுரைகளில் கற்பிக்கப்படும் கருத்துகளை சரிபார்க்கும் நோக்கில் ஆய்வகப் பயிற்சிகள் உள்ளன. ஒரு பரிசோதனையில் என்ன நடக்கும், ஏன் என்று மாணவர்கள் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டிய கேள்விகள், சோதனைகள் மற்றும் கேள்விகளுடன் விரிவுரைகள் இருக்கும் போது இந்தக் கருத்துக்கள் நன்றாகப் புரிந்து கொள்ள வழிவகை செய்யப்படுகின்றன. செய்து கற்றலில் பங்கேற்கும் மாணவர்கள், எடுத்துக்காட்டாக, சோதனைகள் மூலம் சுய-கண்டுபிடிப்பு மூலம் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். சோதனை மற்றும் பிழை மூலம் அவர்கள் இயற்பியலில் நிகழ்வுகள் பற்றிய தங்கள் முன்முடிவுகளை மாற்றவும், அடிப்படைக் கருத்துக்களைக் கண்டறியவும் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். இயற்பியல் கல்வி என்பது அறிவியல் கல்வியின் பரந்த பகுதியின் ஒரு பகுதியாகும்.

 கற்பித்தல் உத்திகள் 
கற்பித்தல் உத்திகள் என்பது வெவ்வேறு கற்றல் பாணிகளின் மூலம் மாணவர்களின் கல்வியை எளிதாக்கப் பயன்படுத்தப்படும் பல்வேறு நுட்பங்கள் ஆகும். வெவ்வேறு கற்பித்தல் உத்திகள் மாணவர்கள் விமர்சன சிந்தனையை வளர்த்துக்கொள்ளவும், ஆர்வத்துடன் ஈடுபடவும் உதவுகின்றன.

 விரிவுரை: விரிவுரை என்பது அறிவியலைக் கற்பிப்பதற்கான பாரம்பரிய வழிகளில் ஒன்றாகும். இந்த முறையின் வசதியாலும், பெரும்பாலான ஆசிரியர்கள் கற்பிக்கப்படுவதாலும், சில வரம்புகள் இருந்தபோதிலும் இது பிரபலமாக உள்ளது (மற்ற முறைகளுடன் ஒப்பிடும்போது, இது மாணவர்களிடையே விமர்சன சிந்தனை மற்றும் அறிவியல் மனப்பான்மையை வளர்ப்பதில் ஆகியவற்றில் இதன் தாக்கம் குறைவானது). இந்த முறை ஆசிரியரை மையமாகக் கொண்டது.
 ஒப்புவித்தல்: சாக்ரடிக் முறை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த முறையில், மாணவர்களின் எண்ணங்களைத் தூண்டும் நோக்கத்துடன் ஆசிரியர் கேள்விகளைக் கேட்கிறார். இந்த முறை மாணவர்களின் உயர்தர சிந்தனையை வளர்ப்பதில் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். வாசிப்பு முறையின் செயல்திறன் பெரும்பாலும் கேள்விகளின் தரத்தைப் பொறுத்தது. இந்த முறை மாணவர்களை மையமாகக் கொண்டது.
 விளக்கமுறை: இந்த முறையில், ஆசிரியர் சில சோதனைகளைச் செய்கிறார், அதை மாணவர்கள் கவனித்து கேள்விகளைக் கேட்கிறார்கள். ஆர்ப்பாட்டத்திற்குப் பிறகு, ஆசிரியர் பரிசோதனையை மேலும் விளக்கலாம் மற்றும் கேள்விகள் மூலம் மாணவர்களின் புரிதலை சோதிக்கலாம். இந்த முறை முக்கியமான ஒன்றாகும், ஏனெனில் அறிவியல் முற்றிலும் தத்துவார்த்த பாடமல்ல.
 விரிவுரை மற்றும் விளக்கமுறை:  இது மேலே உள்ள இரண்டு முறைகளின் கலவையாகும். ஆசிரியர் பரிசோதனையைச் செய்து அதை ஒரே நேரத்தில் விளக்குகிறார். இம்முறையின் மூலம் ஆசிரியர் குறைந்த நேரத்தில் அதிக தகவல்களை வழங்க முடியும்.  இந்த முறையில் அனைத்து தலைப்புகளையும் கற்பிக்க முடியாது. 
 ஆய்வகச் செயல்பாடுகள்: ஆய்வகங்கள் மாணவர்கள் இயற்பியல் சோதனைகளை நடத்தி, இயற்பியல் உபகரணங்களுடன் தொடர்பு கொண்டு தரவுகளைச் சேகரிக்கின்றன.ர். பொதுவாக, மாணவர்கள் ஆய்வக கையேட்டில் உள்ள வழிமுறைகளைப் பின்பற்றுகிறார்கள். இந்த அறிவுறுத்தல்கள் பெரும்பாலும் மாணவர்களை படிப்படியான பரிசோதனையில் ஈடுபடச் செய்கிறது. வழக்கமான கற்றல் நோக்கங்களில் நிஜ-உலக தொடர்பு மூலம் பாடநெறி உள்ளடக்கத்தை வலுப்படுத்துதல் (ஆர்ப்பாட்டங்களைப் போன்றது) மற்றும் பரிசோதனை இயற்பியலாளர்களைப் போல சிந்திப்பது ஆகியவை அடங்கும். சமீபகாலமாக, பாடத்தின் உள்ளடக்கத்தில் மட்டுமல்லாது, மாணவர்கள் தங்கள் சொந்த முடிவுகளை எடுப்பதன் மூலம், மற்றும் "சரியான" சோதனை முடிவு பற்றிய கருத்தை கேள்விக்குட்படுத்துவதன் மூலம் ஆய்வக செயல்பாடுகளை பிந்தைய நோக்கத்தை நோக்கி மாற்ற சில முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. செயல்விளக்க முறையைப் போலன்றி, ஆய்வக முறையானது, தொழில்முறை விஞ்ஞானிகளைப் போன்ற சோதனைகளைச் செய்யும் நடைமுறை அனுபவத்தை மாணவர்களுக்கு வழங்குகிறது. இருப்பினும், இது சரியாக வேலை செய்ய கணிசமான அளவு நேரம் மற்றும் வளங்கள் தேவைப்படுகிறது. 

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:துப்புரவு முடிந்த தூத்துக்குடி மாவட்ட ஆசிரியர்கள் தொடங்கிய கட்டுரைகள்
பகுப்பு:இயற்பியல்
பகுப்பு:தொழில்கள்
பகுப்பு:தொழில் மற்றும் தொழில்நுட்ப கல்வி