குவாலியர் கோட்டை

குவாலியர் கோட்டை (ஆங்கிலம்: Gwalior Fort') (இந்தி: ग्वालियर क़िला குவாலியர் கிலா) மத்திய இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசத்தின் குவாலியருக்கு அருகிலுள்ள ஒரு மலை கோட்டை. இந்த கோட்டை குறைந்தபட்சம் 10 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து உள்ளது, இப்போது கோட்டை வளாகத்தில் உள்ள கல்வெட்டுகள் மற்றும் நினைவுச்சின்னங்கள் 6 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இருந்திருக்கலாம் என்பதைக் குறிக்கிறது. இந்த கோட்டை அதன் வரலாற்றில் பல்வேறு ஆட்சியாளர்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. குவாலியர் கோட்டை குவாலியர் மகாராஜா சிந்தியாவின் தலைநகராய் விளங்கிய மலைக் கோட்டை ஆகும்.

 கோட்டையின் அமைப்பு 

இக்கோட்டையில் ஐந்து நுழைவாயில்கள் உள்ளன. இங்குள்ள தர்பார் மண்டபம் உலகிலேயே சிறந்த மண்டபங்களுள் ஒன்று.இக்கோட்டையின் உள்ளே தெளிகோவில் ஒன்று உள்ளது. இது எட்டாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் கட்டப்பட்டது. இக்கோயிலைச் சுற்றிலும் மரக் கதவுகள் ஏராளமாக உள்ளன. அவை பல கோணங்களில் செதுக்கப் பட்டுள்ளன. ஓரிரு இடங்களில் சமண சமய தீர்த்தங்கரர்களின் சிற்பங்களும்  காணப்படுகின்றன. சுவர்களில்சுருள் சுருளாக இலை வடிவத்தில் சிற்பங்கள் காணப்படுகின்றன.வட இந்தியக் கோட்டைகள்.102 , பக்

இன்றைய கோட்டை ஒரு தற்காப்பு அமைப்பாகவும் மற்றும் குஜாரி மஹால் மற்றும் மன் மந்திர் ஆகிய இரண்டு முக்கிய அரண்மனைகளைக் கொண்டுள்ளது, இது மன் சிங் தோமரால் கட்டப்பட்டது (பொ.ச. 1486-1516). குஜாரி மஹால் அரண்மனை மிருக்ஞாயணி மகாராணிக்காக கட்டப்பட்டது. இது இப்போது ஒரு தொல்பொருள் அருங்காட்சியகமாகும். உலகில் "பூஜ்ஜியம்" என்ற இரண்டாவது பழமையான பதிவு ஒரு சிறிய கோவிலில் காணப்பட்டது, இது மேலே செல்லும் வழியில் அமைந்துள்ளது. இந்தக் கல்வெட்டு சுமார் 1500 ஆண்டுகள் பழமையானது.You Can Visit the World’s Oldest Zero at a Temple in India, Smithsonian magazine.

 நீர் நிலைகள் 
கோட்டையினுள் ஏராளமான நீர் நிலைகள் உள்ளன. வடக்கிலிருந்து தெற்காக ஜாவுகார்தால், மானசரோவர், சுரஜ் குந்து, குங்கோலா, ஏக்கப்பா,கடோரா, தோபி, ராணி, சேடி என பல நீர்நிலைகள் உள்ளன.தெளி கோவிலுக்குப் பின்பக்கமாக கடோரா ஏரி எனப்படும் வட்ட வடிவமான ஏரி காணப்படுகிறது.

 கோட்டையின் சிறப்பு 
அக்பரின் அரசவை இசைக்கலைஞ்ர் தான்சேன் என்பவர் சமாதியை இக்கோட்டையில் காணலாம். கோட்டையினுள் பல நினைவுச்சின்னங்கள் காணப்படுகின்றன.ராஜா மான்சிங் தன் மனைவியின் நினைவாகக் கட்டிய குஜரி மகால் தற்போது அருங்காட்சியகமாகவும், புதைபொருள் ஆராய்ச்சிக்கூடமாகவும் திகழ்கிறது. சீக்கியர்களின் ஆறாவது குருவான ஹர்கோவிந்த் சிங் என்பவர் இக்கோட்டையில் ஜஹாங்கீர் காலத்தில் ரிறை வைக்கப்பட்டு இருந்ததாக சொல்லப்படுகிறது.

சொற்பிறப்பு
குவாலியர் என்ற சொல் "(குவாலிபா") என்ற ''[[புனிதர்}} என்ற இந்து வார்த்தைகளில் ஒன்றாகும்.Fodor E. et al. "Fodor's India." D. McKay 1971. p293. Accessed at Google Books 30 November 2013.]

புவியல் அமைப்பு
கோபாச்சல் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு தனி பாறை மலையில் விந்திய மணற்கல்லின் வெளிப்புறத்தில் இந்த கோட்டை கட்டப்பட்டுள்ளது. இது நீண்ட, மெல்லிய மற்றும் செங்குத்தானது. குவாலியர் வீச்சு பாறை அமைப்புகளின் புவியியல் பசால்ட்டால் மூடப்பட்ட ஓச்சர் வண்ண மணற்கல் ஆகும். ஒரு கிடைமட்ட அடுக்கு உள்ளது, அதன் மிக உயர்ந்த இடத்தில் 342 அடி (104 மீ) (நீளம் 1.5 மைல் (2.4 கி.மீ.) மற்றும் சராசரி அகலம் 1,000 கெஜம் (910 மீ)). அடுக்கு ஒரு செங்குத்தாக உருவாகிறது. சுவர்ணரேகா, என்ற ஒரு சிறிய நதி அரண்மனைக்கு அருகில் பாய்கிறது.Oldham R. D. "A manual of the geology of India."  Cambridge University Press 2011. p65 Accessed at Google Books 30 November 2013.

 வரலாறு 
குவாலியர் கோட்டையின் கட்டுமானத்தின் சரியான காலம் உறுதியாக தெரியவில்லை.. ஒரு உள்ளூர் புராணத்தின் படி, இந்த கோட்டை கி.பி 3 இல் சூரஜ் சென் என்ற உள்ளூர் மன்னரால் கட்டப்பட்டது. அவர் தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு குணமடைந்தார். குவாலிபா என்ற முனிவர் அவருக்கு ஒரு புனித குளத்திலிருந்து தண்ணீரை வழங்கினார், அது இப்போது கோட்டைக்குள் உள்ளது. நன்றியுள்ள மன்னர் ஒரு கோட்டையைக் கட்டினார், கோட்டைக்கு முனிவரின் பெயரைக் கொடுத்தார். முனிவர் மன்னனுக்கு பால் ("பாதுகாவலர்") என்ற பட்டத்தை வழங்கினார், மேலும் அவர்கள் இந்த பட்டத்தை தாங்கும் வரை கோட்டை அவரது குடும்பத்தின் வசம் இருக்கும் என்று அவரிடம் கூறினார். சூரஜ் சென் பாலின் 83 சந்ததியினர் கோட்டையை கட்டுப்படுத்தினர், ஆனால் 84 வது, தேஜ் கரண் என்ற மன்னன் இதை இழந்தார்.

இப்போது கோட்டை வளாகத்தில் உள்ள கல்வெட்டுகள் மற்றும் நினைவுச்சின்னங்கள் 6 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இருந்திருக்கலாம் என்பதைக் குறிக்கின்றன.  குவாலியர் கல்வெட்டு 6 ஆம் நூற்றாண்டில் ஹுணப் பேரரசர் மிகிரகுலனின் காலத்தில் கட்டப்பட்ட சூரிய கோவிலை விவரிக்கிறது. இப்போது கோட்டைக்குள் அமைந்துள்ள தெலி கா மந்திர், கூர்ஜர-பிரதிகாரப் பேரரசரர்களால் 9 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது.

வரலாற்று பதிவுகளில் முதன்முதலில் குறிப்பிடப்பட்ட இந்த கோட்டை 10 ஆம் நூற்றாண்டில் நிச்சயமாக இருந்தது. இந்த நேரத்தில் கச்சபகதாக்கள் கோட்டையை கட்டுப்படுத்தினர், அநேகமாக சந்தேலர்களின் நிலப்பிரபுக்களாக இருந்திருக்கலாம். 11 ஆம் நூற்றாண்டு முதல், முஸ்லீம் வம்சங்கள் கோட்டையை பல முறை தாக்கின. பொ.ச. 1022 இல், கசினியின் மகுமூது நான்கு நாட்கள் கோட்டையை முற்றுகையிட்டார். தபகாத்-இ-அக்பரி கருத்துப்படி, அவர் 35 யானைகளுக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதற்கு முற்றுகையை நீக்கிவிட்டார். பின்னர் தில்லி சுல்தானகத்தின் ஆட்சியாளரான கோரி அரசமரபு  வழிவந்த  குத்புத்தீன் ஐபக் 1196 இல் நீண்ட முற்றுகைக்குப் பிறகு கோட்டையைக் கைப்பற்றினார். கி.பி 1232 இல் சம்சுத்தீன் இல்த்துத்மிசு மீண்டும் கைப்பற்றப்படுவதற்கு முன்னர் டெல்லி சுல்தானகம் ஒரு குறுகிய காலத்திற்கு கோட்டையை இழந்தது.

குறிப்புகள்

 நூற்பட்டியல்




 Tillotson G. H. R. "The Rajput Palaces – The Development of an Architectural Style" Yale University Press. New Haven and London 1987. First edition. Hardback. 

வெளி இணைப்புகள்



பகுப்பு:மத்தியப் பிரதேசக் கோட்டைகள்
பகுப்பு:குவாலியர் மாவட்டம்