சுபோரெரின் விதி

சுபோரெரின் விதி (Spörer's law) சூரியச் சுழற்சியின் போது சூரியப்புள்ளிகளின் அட்சரேகை மாறுபாடுகளை கணிக்கிறது. 1861 ஆம் ஆண்டில் ஆங்கிலேய வானியலாளர் ரிச்சர்டு கிரிசுடோபர் காரிங்டன் இதைக் கண்டறிந்தார் . செருமன் வானியலாளர் குசுடாவ் சுபோரெர், காரிங்டனின் கண்டுபிடிப்பை மேலும் சீரமைத்தார். 

ஒரு சூரியப்புள்ளி சுழற்சி தொடங்கும்போது சூரியப்புள்ளிகள் சூரியனின் மேற்பரப்பில் 30° முதல் 45° அட்சத்தில் தோற்றம் பெற முனைகின்றன. தொடரும்  சுழற்சிக் காலங்களில் இச்சூரியப் புள்ளிகள் மேலும் மேலும் தாழ்வான அட்சத்தில் தோற்றமளித்து சராசரியாக சூரிய அதிகப்பட்சத்தில் 15° அட்ச அளவை எட்டும் வரை குறைகிறது. இச்சராசரி அட்சரேகை அளவானது பின்னர் படிப்படியாக சுமார் 7° அட்சரேகை தோற்றம் வரை குறைந்து பழைய சூரியப்புள்ளிகள் மங்குகின்றன. புதிய சுழற்சியின் துவக்கமாக உயர் அட்சரேகை அளவுகளில் சூரியப்புள்ளிகள் மீண்டும் தோன்றுகின்றன.

720pxஇணையாக சுபோரெர் விதி பண்பைக் காட்டும் பட்டாம்பூச்சி வரைபடம்.
 மேற்கோள்கள் 

 இவற்றையும் காண்க 
உல்ஃப் எண்

பகுப்பு:சூரியத் தோற்றப்பாடுகள்