அ (இடைச்சொல்)

அ என்பது தமிழிற் பயன்படுத்தப்படும் ஓர் இடைச்சொல் ஆகும். இது விகுதி, சாரியை, வேற்றுமை உருபு, சுட்டு, முன்னொட்டு போன்றனவாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது.

 சுட்டு 

அ அகச்சுட்டாகவோ புறச்சுட்டாகவோ அமையலாம். மொழிமுதலில் சுட்டுப்பொருளைக் காட்டும்படி வந்தால் மட்டுமே இது சுட்டாகக் கொள்ளப்படும்.அ இ உம்முதற் றனிவரிற் சுட்டே-நன்னூல் 66 எனவே, அன்பு போன்ற சுட்டுப்பொருள் உணர்த்தாத சொற்களைச் சுட்டாகக் கருத முடியாது.

 அகச்சுட்டு 

சொல்லின் அகத்தேயிருந்து சுட்டுப்பொருள் உணர்த்துவது அகச்சுட்டாகும். அவன், அந்த, அங்கு, அது முதலிய சொற்களை அ அகச்சுட்டாக அமைவதற்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகக் கூறலாம்.

 புறச்சுட்டு 

சொல்லின் புறத்தேயிருந்து சுட்டுப்பொருள் உணர்த்துவது புறச்சுட்டாகும். இங்குச் சுட்டெழுத்தைப் பிரித்தாலும் மற்றையது தனித்து நின்று பொருள் தரும். அக்காடு, அச்சிலை, அவ்யானை, அவ்வாடு முதலிய சொற்களை அ புறச்சுட்டாக அமைவதற்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகக் கூறலாம். செய்யுள்களில் அகரச் சுட்டு நீண்டு ஆ ஆவதுமுண்டு. ஆ + இடை = ஆயிடை, ஆ + இருதிணை = ஆயிருதிணை முதலியவற்றை இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகக் கூறலாம்.

 வேற்றுமை உருபு 

அ என்பது ஓர் ஆறாம் வேற்றுமை உருபாகும். வருமொழி பன்மையாக இருப்பின் இவ்வுருபு பயன்படுத்தப்படும்.ஆறனொருமைக் கதுவு மாதுவும்பன்மைக் கவ்வு முருபாம்-நன்னூல் 300 இது தற்கிழமைப் பொருளிலும் பிறிதின்கிழமைப் பொருளிலும் வரும். வேற்றுமை உருபாக அ பயன்படுத்தப்படுவதற்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகத் தன கைகள், தன தாள்கள் முதலியவற்றைக் கூறலாம்.

 விகுதி 

 மேற்கோள்கள் 

வெளியிணைப்புகள்

பகுப்பு:சொல்லிலக்கணம்