பெரிலியம் சல்பேட்டு

பெரிலியம் சல்பேட்டு (Beryllium sulfate) என்பது பொதுவாக நான்கு நீரேற்றாகவே காணப்படுகிறது எனவே இதனுடைய மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு BeSO4•4H2O என்றே எழுதப்படுகிறது. முதன்முதலில் 1815 ஆம் ஆண்டில் யோன்சு யோக்காப் பெர்சிலியசு பெரிலியம் சல்பேட்டைத் தனிமைப்படுத்தினார்.. 

பெரிலியம் உப்பின் நீர்க்கரைசலுடன் கந்தக அமிலம் சேர்த்து தொடர்ந்து ஆவியாக்கி படிகமாக்குவதன் மூலம் பெரிலியம் சல்பேட்டைத் தயாரிக்கலாம். நீரேற்று வடிவ பெரிலியம் சல்பேட்டை 400 0 செல்சியசு வெப்பநிலைக்கு சூடாக்குவதன் மூலம் நீரிலி உப்பைத் தயாரிக்க முடியும்.. இந்நான்கு நீரேற்றில் நான்முக Be(OH2)42+ அலகுகள் மற்றும் சல்பேட்டு எதிர்மின் அயனிகள் காணப்படுகின்றன. Be2+ [[அயனி|நேர்மின் அயனிகளின்] சிறிய அளவானது ஒருங்கிணைப்புக்குத் தேவையான நீர் மூலக்கூறுகளின் எண்ணிக்கையை உறுதிப்படுத்துகிறது. இதனை ஒத்த வரிசைச் சேர்மமான எண்முக Mg(OH2)62+ அலகுகள் கொண்ட மக்னீசியம் உப்பிலிருந்து பெரிலியம் சல்பேட்டு மாறுபடுகிறது. Wells A.F. (1984) Structural Inorganic Chemistry 5th edition Oxford Science Publications  

பெரிலியம் சல்பேட்டின் நீரிலி வடிவச் சேர்மம் பெர்லினைட்டு கனிமத்தின் படிக அமைப்பை ஒத்துள்ளது. இவ்வமைப்பில் ஒன்றுவிட்டு ஒன்றாக Be மற்றும் S அணுக்கள் நான்முக ஒருங்கிணைப்பு முறைமையிலும் ஒவ்வொரு ஆக்சிசனும் இரண்டு (Be-O-S) ஒருங்கிணைப்புகளையும் கொண்டிருக்கின்றன. Be-O பிணைப்புகளுக்கு இடையிலான பிணைப்பு நீளம் 156 பைகோ மீட்டர்களாகவும் S-O பிணைப்புகளின் பிணைப்பு நீளம் 150 பைகோ மீட்டர்களாகவும் உள்ளது.

அணுக்கரு பிளவு கண்டறியப்பட்டதில் பெரிலியம் சல்பேட்டு மற்றும் ரேடியம் சல்பேட்டுகளின் கலவை நியூட்ரான் மூலமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.

 மேற்கோள்கள் 

 வெளி இணைப்புகள் 

IARC Monograph "Beryllium and Beryllium Compounds" 
IPCS Health & Safety Guide 44
IPCS CICAD 32

பகுப்பு:பெரிலியம் சேர்மங்கள்
பகுப்பு:சல்பேட்டுகள்