கிளேசர் பிணைப்பு வினை

கிளேசர் பிணைப்பு வினை (Glaser coupling) என்பது ஒரு வகையான கரிம வேதியியல் பிணைப்பு வினையாகும். குப்ரசு உப்புகளான செப்பு(I) குளோரைடு அல்லது செப்பு(I) புரோமைடு உப்புகளுடன் கூடுதலாக ஆக்சிசன் போன்ற ஒர் ஆக்சிசனேற்றியும் ஈடுபடுவது பழைமையான இந்த அசிட்டிலீன் சார்ந்த பிணைப்பு வினையின் அடிப்படையாகும். இவ்வினையின் ஆரம்ப நோக்கம் அம்மோனியா ஆகும். தண்ணீர் அல்லது ஆல்ககால் இங்கு கரைப்பானாகப் பயன்படுகிறது. 1869 ஆம் ஆண்டில் கார்ல் ஆண்டிரியாசு கிளேசர் முதன் முதலாக இவ்வினையைக் கண்டறிந்தார்.

800px

1882 ஆம் ஆண்டில் அடால்ப் வான் பேயர் இம்முறையைப் பயன்படுத்தி தொகுப்பு முறையில் சின்னமிக் அமிலத்தில் இருந்து இண்டிகோ சாயம் தயாரித்தார்

பேயர் இண்டிகோ தொகுப்பு

 இவற்றையும் காண்க 
 காடியாட்-சாட்கிவிக்சு பிணைப்பு வினை - குப்ரசு உப்பு வினையூக்கிபின் மற்றொரு ஆல்கைன் பிணைப்பு வினை.
 சோனோகாச்சிரா பிணைப்பு வினை - Pd/Cu வினையூக்கியின் ஆல்கைன் மற்றும் அரைல் அல்லது வினைல் ஆலைடு பிணைப்பு வினை. 
 காசுட்ரோ-சுடீபன்சு பிணைப்பு வினை - செப்பு(I) அசிட்டலைடு மற்றும் ஓர் அரைல் ஆலைடு பங்கேற்கும் குறுக்குப் பிணைப்பு வினை

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:கரிம-கரிமப் பிணைப்பு உருவாகும் வினைகள்
பகுப்பு:பெயர் வினைகள்