குன்னுவர்

குன்னுவர் என்பவர்கள் இந்தியாவின், தமிழ்நாட்டின், திண்டுக்கல் மாவட்டம், பழனி மலைகளில்,  கொடைக்கானலிலிருந்து 15 கிலோ மீட்டர்கள் தொலைவில் காடுகளின் ஊடே வாழும் பழங்குடிமக்கள் ஆவர்.The Kunnuvans or Mannadis, a Hill-Tribe of the Palnis, South India -Father Dahmen, Anthropos ,Bd. 5, H. 2. (1910), pp. 320-327-Published by: Anthropos Institute

இவர்களுடைய தாய்மொழி தமிழ் மொழி ஆகும். இவர்கள் தங்களைக் குன்னுவ வேளாளர் என்று கூறிக் கொள்கின்றனர். இவர்களின் முதன்மைத் தொழில் உழவுத் தொழில் ஆகும். சிலர் காடுகளில் கிடைக்கும் கிழங்கு, தேன், சிறு விலங்குகளை உண்டும் வாழ்கின்றனர் போக்குவரத்து மற்றும் மருத்துவ வசதிகள் இவர்கள் வசிக்கும் பகுதிக்கு இல்லை. மலைக் கிராமத்தில் 2 மாதத்தில் அடுத்தடுத்து 6 குழந்தைகள் மரணம்﻿ 
 வரலாறு 
கொங்கு நாட்டத்திலுள்ள தாராபுரம், காங்கேயம் பகுதிகளே தங்கள் முன்னோர் வாழ்ந்த இடமென்று இவர்கள் கூறுகின்றனர். போரும் பஞ்சமும் மிகுந்திருந்த காரணத்தால், ஐந்தாறு நூற்றாண்டுகட்கு முன் இவர்களின் முன்னோர்கள் சமவெளியிலிருந்து இங்குக் குடிபுகுந்தார்களாம். விஜயநகர மன்னர், மராட்டிய மன்னர், திப்புசுல்தான் ஆகியோரின் ஆட்சியில், வரிச்சுமை தாளாமலும் வேறு பல துன்பங் களுக்கு ஆட்பட்டும் வருந்தியவர்கள் பலர் இங்குக் குடி புகுந்தார்கள். ஒரு சமயம் காலரா என்னும் வாந்திபேதி நோய் பரவலின்போது அதற்கு அஞ்சிய சமவெளி மக்களும் இங்குக் குடி. புகுந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. பழைய கோவை மாவட்டத்திலுள்ள குன்னூர் என்ற சிற்றூரின் பெயரே தங்கள் குடிப்பெயராக அமைந்ததென்று காரணம் கூறுகின்றனர். மேலும் விரூபாட்சி, ஆயக்குடி ஆகிய இடங்களில் வாழ்ந்த போலிகர் என்னும் வகுப்பார் மலைமீதுள்ள தங்களுடைய நிலங்களில் பணிபுரிவதற்காக இவர்களை இங்குக் குடியேற்றினார்கள் என்றும் கூறப்படுகிறது. 

 பண்பாடு 
குன்னுவர் வாழும் ஒவ்வோர் ஊரிலும் அவர்களுடைய சமூகவியலை மேற்பார்க்க ‘மண்ணாடி' என்ற ஒரு தலைவருண்டு. இவ்வினத்தார், குன்னுவர், பெரிய குன்னுவர், சின்னக் குன்னுவர் என முப்பிரிவாகப் பிரிந்து வாழ்கின்றனர். இப்பிரிவுகளுக்கு 'வகுப்பு'க்கள் என்று பெயர். ஒரு வகுப்பினர் மற்ற வகுப்பினரோடு மண உறவு கொள்ளும் வழக்கம் இல்லை. ஆனால் ஒன்றாக அமர்ந்து உண்ணுவர். 

இவர்கள் திருமணத்திற்கு தந்தையோடு பிறந்த அத்தையின் மகளே பெரும்பாலும் மணமகளாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறனர். சில சமயங்களில் மணமகனைவிட மணமகள் மிகவும் வயதில் மூத்தவளாக இருப்பதுண்டு. சிறுவனான ஒருவனுக்கு ஒன்றுவிட்ட அத்தைமார்களின் வீட்டிலிருந்து, இரண்டு மூன்று பெண்களைத் திருமணம் செய்து வைப்பதுண்டு. பருவமடையாத  இவர்களுடைய திருமணம் சடங்குகளற்றது. மணமகனின் பெற்றோர் மணமகளுக்குப் பரிசம்  வழங்குவர். மணமகனின் தமக்கை பெண்ணின் கழுத்தில் தாலியைக் கட்டுவாள். பிறகு எல்லோரும் விருந்துண்பர். இத்துடன் திருமணம் முடிவடைகிறது.

 மேற்கோள் 

பகுப்பு:தமிழகப் பழங்குடிகள்
 பகுப்பு:இந்தியப் பழங்குடிகள்