பற்றிழத்தல்

அரசியலில் பற்றிழப்பவர் (பற்றிழந்தவர்; Defector) எனும் சொல் ஒரு நாட்டின் மீதான தனது பற்றினை  மற்றொரு நாட்டின் மீதுள்ள பற்று (allegiance) காரணமாகக் கைவிடுபவரைக் குறிக்கும். இந்தச் செயல் பற்றிழத்தல் (defection) என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இது அவர் இருந்த முதலாமவது நாட்டினால் முறைகேடான ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. பொதுவாகப் பார்க்கும்போது இது, ஒருவர் ஒரு பிணைப்பினால், ஒரு பற்றாகவோ கடமையாகவோ தன்னுடன் இணைந்திருந்த ஓர் ஆளையோ, ஒரு செய்கைக்காரணம் அல்லது கொள்கை (cause or doctrine) ஆகியவற்றையோ விட்டுச் செல்வதை உள்ளடக்கியது ஆகும்.http://dictionary.reference.com/browse/defection "de·fec·tion [dih-fek-shuhn] noun (1.) desertion from allegiance, loyalty, duty, or the like; apostasy: His defection to East Germany was regarded as treasonable. (2.) failure; lack; loss: He was overcome by a sudden defection of courage." Retrieved 22MARCH2011.http://dictionary.reference.com/browse/defector "de·fec·tor [dih-fek-ter] –noun a person who defects from a cause, country, alliance, etc. Origin: 1655–65; < Latin dēfector renegade, rebel, equivalent to dēfec- (variant stem of dēficere to become disaffected, revolt, literally, to fail; see defect) + -tor -tor" Retrieved 22MARCH2011.

இந்தச் சொல் பெரும்பாலும் இன்னொருவரை இழிவுபடுத்துவதற்காக ஒரு மதம், விளையாட்டு அணி, அரசியல் கட்சி அல்லது ஓர் எதிரணிக்கு மாறுவதையும் அவ்வாறு மாறுபவரையும் குறிக்கும். அந்தச் சூழ்நிலையில் அவர் முன்னமிருந்த பக்கம் அவர் துரோகியாகக் கருதப்படுவார்.http://www.thefreedictionary.com/defector "de·fect (dfkt, d-fkt) n. (1.) The lack of something necessary or desirable for completion or perfection; a deficiency: a visual defect. (2.) An imperfection that causes inadequacy or failure; a shortcoming. See Synonyms at blemish. intr.v. (d-fkt) de·fect·ed, de·fect·ing, de·fects (1.) To disown allegiance to one's country and take up residence in another: a Soviet citizen who defected to Israel. (2.) To abandon a position or association, often to join an opposing group: defected from the party over the issue of free trade. [Middle English, from Latin dfectus, failure, want, from past participle of dficere, to desert, be wanting : d-, de- + facere, to do; see dh- in Indo-European roots.]" Retrieved 22MARCH2011."defector 1660s, agent noun in Latin form from defect, or else from L. defector "revolter," agent noun from deficere (see deficient)." Retrieved 22MARCH2011.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 Famous Defectors  - லைஃப் இதழின் நிகழ்த்துக்காட்சி
 ஈரானிய அரசுஅதிகாரிகளின் பற்றிழப்பு

பகுப்பு:அரசியல்