தனிமைக்கான உரிமை

தனிமைக்கான உரிமை  என்பது ஒரு மனித உரிமை ஆகும். மேலும் அரசு மற்றும் தனியாரின், தனிமை மற்றும் தனிமனித சுதந்திரத்திற்கான அச்சுறுத்தல்களை தடுக்கும் பல சட்டபூர்வமான, பரம்பரை வழக்கங்களின் ஒரு பகுதி ஆகும்.

பின்னணி

தனிமைக்கான உரிமை, இயற்கையான உரிமைகளின் தத்துவத்தை பயன்படுத்துகிறது, மற்றும், அது  பொதுவாக புதிய தகவல் மற்றும் தொடர்பு தொழில்நுட்பங்களுக்கு பதிலளிக்கிறது.. அமெரிக்காவில், வழக்கறிஞர் சாமுவேல் டி. வாரன் மற்றும் எதிர்கால அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி லூயிஸ் பிரான்டீஸ் ஆகியோரால்  டிசம்பர் 15, 1890 ஹார்வர்ட் சட்ட விமர்சனம் இதழில், "தி ரைட் டு பிரைவசி" என்ற தலைப்பில் எழுதப்பட்ட, ஒரு கட்டுரை, பெரும்பாலும் அமெரிக்காவின் தனிமைக்கான உரிமைக்கு முதல் உள்ளார்ந்த அறிவிப்பாக  கருதப்படுகிறது.  வாரன் மற்றும் பிரான்டீஸ், தனி மனித இரகசியம் என்பது தனியாக இருக்கும் உரிமை என்று எழுதினார்கள், மற்றும் தனிநபர்களை பாதுகாப்பதில் கவனம் செலுத்தினார்கள். மேலும் இந்த அணுகுமுறை, "மஞ்சள் பத்திரிகை" எனவும் அழைக்கப்படும் பரபரப்பான பத்திரிகைதுறை மற்றும் புகைப்படம்  போன்ற  நேரத்தின் சமீபத்திய தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிகளுக்கு பதில் அளிப்பதாக  இருந்தது.Warren and Brandeis, "The Right To Privacy", 4 Harvard Law Review 193 (1890)

தனிமைக்கான (தனி மனித இரகசியத்திற்கான உரிமைகள், உள்ளார்த்தமாக தகவல் தொழில்நுட்பத்துடன் பின்னி  பிணைந்து உள்ளன. பிரான்டீஸ், ஒல்ம்ஸ்டட் வி உனைடட் ஸ்டேட்ஸ் (1928) இல் பரவலாக மேற்கோளிட்ட  அவருடைய எதிர்ப்பு கருத்துகளில் அவருடைய  1890 "தி ரைட் டு பிரைவசி " கட்டுரையில் வளர்த்த எண்ணங்களில் நம்பியிருந்தார். ஆனால், அவர் அவருடைய எதிர்ப்பு கருத்தில் , இப்போது, அங்கே தனிப்பட்ட இரகசிய விஷயங்களை அரசியலமைப்பு சட்டத்திற்கு பொருத்தமானதாக செய்வதில் அவர் கவனத்தை  மாற்றி, வலியுறுத்தினார்.  "அரசாங்கத்தை, தனி மனித இரகசியங்களில் ஒரு ஆற்றல் மிக்க ஆக்கிரமிப்பாளனாக  அடையாளம் செய்யப்பட்டது வரை சொன்னார். அவர் "வெளிப்படுத்துதல் மற்றும் கண்டுபிடிப்புகள், கழிப்பறையில் முணுமுணுப்பதை, நீதிமன்றத்தில்  வெளிப்படுத்தலை பெறுவதற்கு, அலமாரியை ஆராய்வதைவிட அதிக செயலாக்கம் உடைய வழிகளாக மாற்றுவதை சாத்தியமாக்கி விட்டன" என எழுதுகிறார்,  அந்த சமயத்தில், தொலைபேசிகள் அடிக்கடி சமூக சொத்துக்களாக,பிறர் விஷயங்களை அறிந்து கொள்ளும் ஆவல்மிக்க மனித இயக்குனர்களுடனும் மற்றவர்களுடனும் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட வேண்டி இருந்தது.  கட்ஸ் நேரத்தில், 1967 ல் , தொலைபேசிகள் தனிப்பட்ட நபருக்குரிய சாதனங்களாக மாறி விட்டன. தொலை பேசி இணைப்புகள் வீடுகளுக்கு இடையே பகிர்ந்து  கொள்ளப்படவில்லை. மேலும் இயங்க வைப்பது மின்சார-யந்திரமுறையாக இருந்தது.  . 1970 களில், புதிய கணினி மற்றும் பதிவு தொழில்நுட்பங்கள் தனி மனித இரகசியத்தைப் பற்றி அக்கறை  எழுப்ப தொடங்கின இதனால் நியாயமான தகவல் பழக்க கொள்கைகள் விளைந்தன,

சொற்பொருள் விளக்கங்கள்

சமீபத்திய ஆண்டுகளில் தெளிவாக மற்றும் துல்லியமாக "தனிப்பட்ட இரகசிய உரிமை." ஐ வரையறுக்க,  சில முயற்சிகள் மட்டுமே மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன  2005 ஆம் ஆண்டில், சட்டம் & தொழில்நுட்ப ஹைஃபா மையம் மாணவர்கள், உண்மையில் தனிமனித இரகசிய உரிமையை  "ஒரு தனி சட்ட உரிமையாக  வரையறுக்கவே  கூடாது" என்று வலியுறுத்தினார்கள்.Yael Onn, et al., Privacy in the Digital Environment ,  Haifa Center of Law & Technology, (2005) pp. 1-12 அவர்கள் தர்க்கஅறிவு மூலம், அமுலில் உள்ள  தனிமனித இரகசிய உரிமை தொடர்பான சட்டங்கள் பொதுவாக போதுமானதாக இருக்கவேண்டும்.  டீன் புரோசர் போன்ற  பிற நிபுணர்கள், நீதிமன்ற அமைப்பில்  முன்னணி வகையான மனித இரகசிய வழக்குகளுக்கு இடையே ஒரு "பொது நிலைப்பாட்டை" கண்டுபிடிக்க, குறைந்தபட்சம் ஒரு வரையறையை  உருவாக்க, முயற்சி செய்தார்கள், ஆனால் தோல்வியடைந்தார்கள். இஸ்ரேலில் உள்ள  ஒரு சட்டப் பள்ளி கட்டுரை , எனினும், "இலக்கமுறை சூழலில் தனிமனித இரகசியம் " என்ற பொருள் மீது "தனிப்பட்ட இரகசிய உரிமை என்பது தனக்குள்ளே சட்ட பாதுகாப்பிற்கு தகுதி உள்ள சுதந்திரமான உரிமையாகப்  பார்க்கப்பட வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தினார்கள். அது அதனால்  "தனி மனித இரகசிய உரிமை" க்கு ஒரு நடைமுறை வரையறையை திட்டத்தை முன்மொழிந்தது.
தனிமனித இரகசிய உரிமை, என்பது நம்மைச் சுற்றி ஒரு இராச்சியத்தை வைத்துக் கொள்வது. அந்த இராச்சியம் நம் உடல், வீடு, சொத்து, எண்ணங்கள், உணர்வுகள், இரகசியங்கள்  மற்றும் அடையாளம் போன்ற நம்மில் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் எல்லாவற்றையும், உள்ளடக்கியது ஆகும் . தனிமனித இரகசிய உரிமை  நமக்கு, நம் இராச்சியத்தில் மற்றவர்களால்  நுழைய முடியக்கூடிய, பகுதிகளை தேர்ந்தெடுக்கும்  திறனையும் மற்றும், விஸ்தீரணம், முறை , நாம் வெளியிட தேர்வு செய்துள்ள பகுதிகளின்  பயன்பாட்டின் நேரம்  ஆகியவற்றை கட்டுப்படுத்தும் திறனையும், கொடுக்கிறது.</blockquote>

ஒரு தனிப்பட்ட உரிமை

ஆலன் வெஸ்டின், புதிய தொழில்நுட்பங்கள் தனிமனித இரகசியம் மற்றும் வெளிப்படுத்தல் இடையேயான சமநிலையை திருத்தி மாற்றம் செய்கின்றன என்று நம்புகிறார். மற்றும் தனிமனித இரகசியவுரிமை, ஜனநாயக நடைமுறைகளைப் பாதுகாக்க அரசாங்க கண்காணிப்பை கட்டுப்படுத்தலாம் என்றும் நம்புகிறார். வெஸ்டின் தனி மனித இரகசியம் என்பது  ",அவர்களுக்காக எப்பொழுது, எப்படி, மற்றும்  எந்த அளவிற்கு அவர்களை பற்றிய தகவல் மற்றவர்களுக்கு தெரிவிக்கப்படுகிறது     என்பதை தீர்மானிக்க தனி நபர்கள், குழுக்கள், அல்லது நிறுவனங்களின் கூற்று" என வரையறுக்கிறார். வெஸ்டின்  இரகசியத்தின் நான்கு நிலைமைகளான தனிமை, நெருங்கிய நட்பு, தெரியாமை, ஒதுக்கி வைத்தல் ஆகியவற்றினை விவரிக்கிறார் . இந்த நிலைகள் பங்கேற்றளை விதி முறைகளுக்கு    எதிராக சமப்படுத்த வேண்டும்:

மனிதன் தான் வாழும் சமுதாயத்தில், சமுதாயத்தால் அமைக்கப்பட்ட சுற்றுச்சூழல்  நிலைமைகள் மற்றும் சமூக நெறிகளின் வெளிச்சத்தில், ஒவ்வொரு தனி மனிதனும் தொடர்ந்து தனி மனித சீர் படுத்துகை முறையில் ஆட்கொள்ளப்படுகின்றான். அதில் அவன் தனி மனித இரகசிய ஆசையையும் வெளிப்படுத்தல்மற்றும்  மற்றவர்களுக்கு  தன்னைதானே  தொடர்பு கொள்ளும் ஆசையையும் சமன் படுத்துகிறான்.   
- ஆலன் வெஸ்டின் , தனிமனித இரகசியம்  மற்றும் சுதந்திரம் , 1968 
தாராளவாத ஜனநாயக முறைகளின் கீழ், தனி மனித இரகசியம் அரசியல் வாழ்வில் இருந்து  தனியாக ஒரு இடத்தை உருவாக்குகிறது. மற்றும் ஜனநாயக சுதந்திரங்களான கூட்டு, மற்றும் பேச்சு சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்தும்போது தனி மனித  சுயாட்சியை அனுமதிக்கிறது.

டேவிட் ப்லேஹெர்ட்டி பிணைய கணினியில் தரவுத்தளங்கள் தனிமனித இரகசியத்திற்கு  அச்சுறுத்தல்கள் காட்டுவதாக  நம்புகிறார். அவர் "தொகுப்பு, பயன்பாடு, மற்றும் தனிப்பட்ட  தகவல்களை பரப்புதல்" ஆகியவைகளை உள்ளடக்கிய  'தரவு பாதுகாப்பு' ஐ  இரகசியத்தின் ஒரு அம்சமாக வளரச்செய்கிறார் . இந்த கருத்துப்படிவம்  உலகம் முழுவதும் அரசாங்கங்களால்  பயன்படுத்தப்படும் நியாயமான தகவல் நடைமுறைகளுக்கு அடித்தளம் அமைக்கிறது. ப்லேஹெர்ட்டி தனிமனித இரகசியத்தை ஒரு தகவல் கட்டுப்பாடு யோசனையாக முன்அனுப்புகிறார்.அந்த யோசனை "[நான்] ஒரு தனி நபர் தனியாக இருக்க விடப்பட வேண்டும் மற்றும் தங்களை பற்றிய தகவல்கள் எப்படி பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதை கட்டுப்படுத்துவதை கையாளவேண்டும்" ஆகும்.Flaherty, D. (1989). Protecting privacy in surveillance societies: The federal republic of Germany, Sweden, France, Canada, and the United States. Chapel Hill, U.S.: The University of North Carolina Press.

ரிச்சர்ட் போஸ்னர் மற்றும் லாரன்ஸ் லெஸ்ஸிக்   தனிப்பட்ட தகவல்களை கட்டுப்படுத்துவதின்   பொருளாதார அம்சங்களில் கவனம் செலுத்துகிறார்கள். போஸ்னர், தனி மனித இரகசியத்தை, சந்தை செயல்திறனை குறைக்கும் தகவலை, மறைப்பதற்காக விமர்சிக்கிறார் . போஸ்னர், வேலை என்பது , ஒரு பொருளை விற்பனை செய்வது போன்று, தன்னையே தொழிலாளர் சந்தையில் விற்பனை செய்வது என்று நம்புகிறார் . "பொருளில்" உள்ள ஏதாவது 'குறைபாடு' பற்றிய தகவல் அளிக்கப்படவில்லை என்றால் அது மோசடி ஆகும்.Posner, R. A. (1981)  லெஸ்ஸிக்- ஐ  பொறுத்தவரை, தனிமனித இரகசிய ஆன்லைன் உடைப்புகள், குறியீடு மற்றும் சட்டம் மூலம் கட்டுப்படுத்தப்பட முடியும்.The American Economic Review, 71(2), 405-409. லெஸ்ஸிக் "மக்கள் தனி மனித இரகசிய உரிமையை ஒரு சொத்து உரிமையாக மனதில் எண்ணம் கொண்டால், தனி மனித இரகசியத்தின் பாதுகாப்பு வலுவானதாக இருக்கும்" என கூறுகிறார். மற்றும் "மக்கள்  தங்களை பற்றிய தகவல்களை கட்டுப்படுத்த முடிய வேண்டும் " என்றும் வாதாடுகிறார்.Lessig, L. (2006). Code: Version 2.0. New York, U.S.: Basic Books.  தனிமனித இரகசியத்திற்கு  பொருளாதார அணுகுமுறைகள், இரகசியத்தின் இனவாத கருத்துக்களை பராமரிப்பதை கடினமாக்குகின்றன.

ஒரு கூட்டு மதிப்பு மற்றும் மனித உரிமை

அங்கே , தனி மனித இரகசியத்தை ஒரு அடிப்படை மனித உரிமையாக திரும்ப அமைக்க முயற்சிகள் நடந்து வருகின்றன. அடிப்படை மனித உரிமையின்  சமூக மதிப்பு, ஜனநாயக  சமுதாயத்தின்  செயல்பாட்டில் ஒரு அவசியமான கூறாக உள்ளது. அமிடை எட்சியோனி ஒரு சமூகத்துவ அணுகுமுறையை   தனிமனித இரகசியத்திற்கு அறிவுறுத்துகிறார். இதற்கு, சமூக ஒழுங்கை நிலைநாட்ட ஒரு பகிர்வு தார்மீக கலாச்சாரம் தேவைப்படுகிறது.  எட்சியோனி , "தனி மனித இரகசியம் வெறுமனே பல மற்ற நல்லவைகளுக்கு மத்தியில் ஒரு நல்லது " என்று நம்புகிறார். மற்றும் தொழில்நுட்ப விளைவுகள் சமூக பொறுப்புணர்வு மற்றும் தப்பு ஆகியவற்றையும் சார்ந்தது என்றும் நம்புகிறார். அவர் தனி மனித இரகசிய சட்டங்கள் மட்டுமே அரசாங்கம் கண்காணிப்பை  அதிகரிக்கும் என்று கூறுகிறார்.

பிரிசில்லா ரீகன்,  தனி மனித இரகசியத்தைபற்றிய  தனிப்பட்ட கருத்துக்கள் தத்துவ  ரீதியாக மற்றும் கொள்கையில் தோல்வியுற்றன என்று நம்புகிறார். அவர் மூன்று பரிமாணங்களில் தனி மனித இரகசியத்தின் சமூக மதிப்பை ஆதரிக்கிறார்: பகிர்வு உணர்வுகள், பொது மதிப்புகள் மற்றும் கூட்டு கூறுகள்.  தனி மனித இரகசியம்  பற்றிய பகிர்வு கருத்துக்கள்  மனசாட்சியின் சுதந்திரம் மற்றும் எண்ணத்தில் பன்முகத்தன்மையை அனுமதிக்கின்றன. பொதுமக்கள் மதிப்பு , பேச்சு மற்றும் கழக சுதந்திரங்கள் உள்பட ஜனநாயக பங்கேற்றலுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது.மற்றும் அரசு அதிகாரத்தை கட்டுபடுத்துகிறது. கூட்டு உறுப்புகள் தனி மனித இரகசியத்தை,பிரிக்க  முடியாத கூட்டு நன்மை என்று விவரிக்கின்றன. ரீகன் இலக்கு, கொள்கை உருவாக்கத்தில் தனிமனித இரகசிய கூற்றுக்களை வலுப்படுத்துவது ஆகும். "நாங்கள் தனி மனித இரகசியத்தின்  கூட்டு அல்லது பொதுமக்களின் நல்ல மதிப்பு, அத்துடன்தனி மனித இரகசியத்தின்  பொதுவான மற்றும் பொதுமக்களின் மதிப்பை அங்கீகரித்ததால், தனி மனித இரகசியத்தை பரிந்துரைப்பவர்கள், அதன்மீது பாதுகாப்பிற்காக வாதாடுவதற்காக ஒரு வலுவான அடித்தளத்தை பெற்று இருப்பார்கள் ".Regan, P. M. (1995). Legislating privacy: Technology, social values, and public policy. Chapel Hill, U.S.: The University of North Carolina Press.

லெஸ்லி ரீகன் நிழல் தனி மனித இரகசிய உரிமை அர்த்தமுள்ள ஜனநாயக பங்கிற்கு அவசியம் என்று வாதிடுகிறார், மற்றும் தனி மனித இரகசிய உரிமை மனித கண்ணியம் மற்றும் சுய அதிகாரம் ஆகியவற்றிற்கு உறுதி அளிக்கிறது.எப்படி தகவல் விநியோகிக்கப்படுகிறது மற்றும் இது உரியதானது என்றால் தனி மனித இரகசியம் விதிமுறைகளை சார்ந்து  இருக்கிறது. அந்தரங்கத்தை மீறுதல் சூழலை சார்ந்தது. தனிமனித இரகசிய  உரிமைக்கு, மனித உரிமைகளுக்கான  ஐக்கிய நாடுகள் பிரகடனத்தில், முன்னுதாரணம் உண்டு. தனிமனித இரகசியம் ஒரு மக்களை மையப்படுத்திய கண்ணோட்டத்தில் அணுகப்பட வேண்டும், மற்றும் சந்தை மூலம் கூடாது என்று ஷேட்  நம்புகிறார்.Shade, L. R. (2008). Reconsidering the right to privacy in Canada. Bulletin of Science, Technology & Society, 28(1), 80-91.

சான்றுகள்

பகுப்பு:சட்டம்
பகுப்பு:மனித உரிமைகள்