வெம்மை

வெம்மை என்பது பண்பினைக் குறிக்கும் பண்புப்பெயர். இந்தப் பண்பின் அடியில் பிறந்த பல சொற்கள் சங்க நூல்களில் பயின்று வந்துள்ளன. 
 வெம்பு என்பது இதன் வினைச்சொல். வெம்பும் பந்துவழிப் படர்குவள் ஆயினும், நொந்து நனி, வெம்பும்மன் - அகநானூறு 183 என்பது இதன் வினைமுற்று. வெம்மைய என்பது இதன் குறிப்பு வினைமுற்று. இதன் வழியில் தோன்றி ஆட்சிக்கு வந்துள்ள சொற்களில் சில இவை. வெம்ப எதிர்கால வினையெச்சம், வெம்பி கானம் வெம்பி - அகநானூறு 189 இறந்தகால வினையெச்சம், வெம்பிய பைது அற வெம்பிய கல் பொரு பரப்பின் - அகநானூறு 185 பெயரெச்சம், 
 வெய்து சூடான உணவு நெஞ்சத்தார் காதலவராக, வெய்து உண்டல்அஞ்சுதும், வேபாக்கு அறிந்து. திருக்குறள் 1128	, வெந்தை வெந்த உணவு வேளை வெந்தை, வல்சி -புறநானூறு 246 என்பன இதன் வழியே தோன்றிய வினையாலணையும் பெயர்கள்.
 வெப்பு கொடுமை நிறைந்த, சூடு பறக்கும் வெப்பு உடைய அரண் கடந்து,- புறநானூறு 11,வெப்பம் ஓர் இல் பிச்சை ஆர மாந்தி,அற்சிர வெய்ய வெப்பத் தண்ணீர்சேமச் செப்பில் பெறீஇயரோ, - குறுந்தொகை 277, வெப்புள் சுடுமண் நிலம் வெப்புள் விளைந்த வேங்கை - புறநானூறு 120, வெப்புநோய் சூட்டால் தோன்றும் அம்மைநோய் அன்றுதொட்டு, பாண்டியன் நாடு மழை வறம் கூர்ந்து, வறுமை எய்தி, வெப்பு-நோயும் குருவும் தொடர, - சிலப்பதிகாரம் உரைபெறு கட்டுரை வெப்பர் சூடான குடிநீர் புத்தகல் கொண்ட புலிக் கண் வெப்பர்ஒன்று இரு முறை இருந்து உண்ட பின்றை - புறநானூறு 269 என்பன இப் பண்புடையனவற்றால் தோன்றிய பெயர்ச்சொற்கள்.
 வெம்மையள் வெதுவெதுப்பானவள் அலங்கு வெயில் பொதிந்த தாமரைஉள்ளகத்தன்ன சிறு வெம்மையளே. - குறுந்தொகை 376. வெய்யார் கலித்தொகை 78-25, வெய்யன் கலித்தொகை 75-10, வெய்யள் குறுந்தொகை 51-4, வெய்யோன் என்பன இப் பண்புள்ளவர்களைக் குறிக்கும் உயர்திணைச் சொற்கள். 
 வெம்மணல் ஏலாதி 67, வெம்மலை வெம்மலை அருஞ்சுரம் - அகநானூறு 143-8, வெம்முலை சிறுபாணாற்றுப்படை 26, வெம்முனை வெம்முனைச் சீறூர் - நற்றிணை 3, வெந்திறல் வெந்திறல் எஃகம் - புறநானூறு 303 வெந்திறல் நாகம் - புறநானூறு 37, வெந்துப்பு திருக்குறள் 895, வெந்நாற்று பரிபாடல் 20-13, வெந்நீர் பெரும்பாணாற்றுப்படை 281, வெந்நெய் சிலப்பதிகாரம் 15-79, வெந்நோக்கம் பரிபாடல் 9-15, வெந்நோய் கலித்தொகை 146-32, வெம்பசி மணிமேகலை 17-73 - என்பன இப் பண்பினைக் கொண்ட சில பொருள்கள். 
இப்படிப் பல சொற்கள் விரும்பும் தன்மையையும், கொடுமையையும் உணர்த்துவனவாக உள்ளன. 
வெய்யோன்
வெம்மைப் பண்பு உடையவன் வெய்யோன். வெய்யோன் என்னும் சொல் விரும்புபவன் என்னும் பொருளைத் தருகிறது.
 என் துணைவன் என்னால் பெரிதும் விரும்பத் தக்கவன். எம் கேள் வெய்யோன் - புறநானூறு 144-7, 
 அவன் கள் வெய்யோன். காய்தலும் உண்டு, அக் கள் வெய்யோனே. - புறநானூறு 258 
 அந்த வீரன் சாதல் வெய்யோன். கொன்னும் சாதல் வெய்யோன் - புறநானூறு 291 
 நம்பி நெடுஞ்செழியன் புகழ் வெய்யோன். புகழ் வெய்யோன் தலையே - புறநானூறு 239 
 வல்வில் ஓரி ஈகை-விறலை பெருமிதத்தை விரும்புபவன் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறான். ஓம்பா ஈகை விறல் வெய்யோனே - புறநானூறு 152-32 
 செங்குட்டுவன் போர் வெய்யோன் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறான். பொன் தாழ் அகலத்துப் போர் வெய்யோன் - சிலப்பதிகாரம் வாழ்த்துக்காதை 113 
 முருகப் பெருமான் விறல்-பெருமிதத்தை விரும்புபவன். விறல் வெய்யோன் - புறநானூறு 56-6, பரிபாடல் 8-67,
 கதிரவன் பகல் வெய்யோன் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறான். ஆழி ஆள்வான், பகல் வெய்யோன் அருளே; வாழி, காவேரி! - சிலப்பதிகாரம், கானல்வரி பகல் வெய்யோன் - சிலப்பதிகாரம், கால்கோள் காதை 88
 வெய்யோன் என்னும் சொல் கதிரவனை உணர்த்தும். வெய்யோன் ஒளி தன் மேனியின் விரி சோதியின் மறைய - கம்பராமாயணம்
வெய்ய என்னும் சொல் கொடுமையையும் உணர்த்தும். ஐயை என்னும் கொற்றவையின் வாள் கொடியது. ஐயை, செய்யவள், வெய்ய வாள் தடக்கை - சிலப்பதிகாரம், வேட்டுவ வரி

அடிக்குறிப்பு

பகுப்பு:சொல்விளக்கம்