மகர னகர மயக்கம்

[ம்] எழுத்தில் முடியும் சொல் வருமொழியின் முதலெழுத்து உயிரெழுத்தாக இருந்தால் [ன்] எழுத்தாக மாறும். 

எடுத்துக்காட்டு
 அறம் பார்க்கும் ஆற்றின் நுழைந்து திருக்குறள் 130
 அறன் அழீஇ அல்லவை செய்தல் திருக்குறள் 182
 அறன் வரையான் (வரையான் என்னும் சொல்லிலுள்ள [வ] அரையுயிர்) திருக்குறள் 150

தமிழில் இப்படி மயங்காத அஃறிணைச் சொற்கள் ஒன்பது எனத் தொல்காப்பியம் வரையறுத்துக் கூறுகிறது. மகரத் தொடர்மொழி மயங்குதல் வரைந்த
னகரத் தொடர்மொழி ஒன்பஃது என்ப
புகர் அறக் கிளந்த அஃறிணை மேன (தொல்காப்பியம் எழுத்ததிகாரம் 82, மொழிமரபு) இவற்றிற்கு எடுத்துக்காட்டுகள் தருவதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர். 

உயர்திணைப் பெயர்கள் இவ்வாறு மாறுவதிலை.
 கந்தன் என்னும் சொல்லைக் கந்தம் என எழுதுவதில்லை.

1.உகின் இது மருவி நகத்தைக் குறிக்கும் 'உகிர்' என்னும் சொல்லாகியுள்ளது, 2.செகின் இதன் மரூஉமொழி காளையின் செகிலை(திமிலை)க் குறிக்கிறது, 3.விழன் விழல் என்னும் நாணல் தட்டை. இதனைப் பேய்க்கரும்பு எனவும் கூறுவர், 4.பயின் அரக்குப் பிசின் "சிறுகாரோடன் பயினொடு சேர்த்திய கல்" (அகநானூறு 1), 5.அழன் அழல் என்னும் பிணம் எரியும் தீ, 6.புழன் உள்துளை கொண்ட பொருள் (புழை), 7.குயின் குயின்றமைத்த பாறை வீடுகள், 8.கடான் யானை மதத்தைக் குறிக்கும் 'கடாம்' என்னும் சொல்லின் மயக்கம் இது அன்று. கடைநிலையை உணர்த்தும் சொல், 9.வயான் கருவுற்றிருக்கும் காலத்தில் மகளிர் விரும்பும் மண் தின்னும் ஆசை ஆகியவை அந்த 9 சொற்கள் என்று இளம்பூரணர் எடுத்துக்காட்டுகிறார். இவற்றில் உகின் என்னும் சொல்லை விட்டுவிட்டு எகின் புளியமரம்
எகின்-மரம் ஆயின் ஆண்-மர இயற்றே. (தொல்காப்பியம் சொல்லதிகாரம் 337)
கரடி
ஏனை எகினே அகரம் வருமே; 
வல்லெழுத்து இயற்கை மிகுதல் வேண்டும். (தொல்காப்பியம் சொல்லதிகாரம் 338) என்னும் சொல்லைச் சேர்த்து நச்சினார்க்கினியர் குறிப்பிடுகிறார்.
 நன்னூல் இதனை எழுத்துப்பொலி எனக் குறிப்பிடுகிறது. மகர இறுதி அஃறிணைப் பெயரின்
னகரமோடு உறழா நடப்பன உளவே (நன்னூல் 122)
 அடிக்குறிப்பு

பகுப்பு:தமிழ் இலக்கணம்
பகுப்பு:எழுத்திலக்கணம்