விருந்தினர்

விருந்தினர் என்போர் விருந்தாளிகள். இவர்களை வடநூலார்   ‘அதிதி’ என்பர். Atithi devo bhava Sanskrit: अतिथि देवो भवः; English: 'The guest is God' or 'Guest become God' தமிழ்நெறி வாழ்க்கையில் விருந்தினர் வெறுமனே விருந்துண்டு செல்பவர்கள் அல்லர். கற்பியல் வாழ்க்கையில் தலைவன், தலைவியர் கூடி வாழ உதவி புரியும் வாயில்களாகவும் விளங்கினர். 
சொல்விளக்கம்
விருந்து என்னும் சொல்லே விருந்தினரைக் குறிக்கும். தொல்காப்பியம் கிளவியாக்கம் 57
நூலுக்கு உரிய வனப்புகள் எட்டில் ஒன்று விருந்து (புதுமை) என்னும் வனப்பு  
அகவாழ்வில் விருந்தினர்
தலைவியின் ஊடலைத் தணிக்கும் வாயில்களில் ஒருவர் விருந்தினர். தொல்காப்பியம் கற்பியல் 52 
விருந்து வந்தால் களவு ஒழுக்கமும் தடைபடும். தொல்காப்பியம் களவியல் 17
தலைவி ஊடாமல் இருந்தால் தலைவன் விருந்தினரோடு வருவது வழக்கம். தொல்காப்பியம் கற்பியல் 5-54
தலைவியின் மாண்புகளில் ஒன்று விருந்தோம்பல். தொல்காப்பியம் கற்பியல் 11
புறவாழ்வில் விருந்தினர்
இல்லறத்தார் பேணவேண்டிய ஐவருள் ஒருசாரார் விருந்தினர். தென்புலத்தார் தெய்வம் விருந்து ஒக்கல் தான் என்று ஆங்கு ஐம்புலத்தார் ஓம்பல் தலை – திருக்குறள் 43 விருந்தோம்பல் பற்றித் திருக்குறள் சிறப்பாக எடுத்துரைக்கிறது.திருக்குறள் விருந்தோம்பல் அதிகாரம் 9
பயிர் வளர்க்கும் வேளாண்மை போல விருந்தோம்பல் மக்களை வளர்க்கும் வேளாண்மை
விருந்தினரை வைத்துக்கொண்டு தனித்துண்ணும் பழக்கம் விரும்பத் தகாதது.
விருந்தினரை நாள்தோறும் பேணவேண்டும்.
விருந்தினரை முக மலர்ச்சியுடன் பேணவேண்டும்.
விருந்தினர் உண்டபின் எஞ்சிய உணவை உண்ணவேண்டும்.
வந்த விருந்தினர் போய்விட்டால் புதிய விருந்தினர் வரவை எதிர்நோக்க வேண்டும்.
விருந்தோம்பல் என்பது ஒருவகை வேள்வி
இது துறவி செய்யும் வேள்வியை விட மேலானது.
விருந்தோம்புதல் ஒரு செல்வம். 
முகம் மலர்ந்து பேணாவிட்டால் விருந்தினர் குழைந்து போவர்.

அடிக்குறிப்புகள்

காண்க

பகுப்பு:தமிழர் வாழ்வியல்
பகுப்பு:தொல்காப்பியம்