மொழியீறு

சொல்லை word 'மொழி' என்பது பண்டைய வழக்கு. மொழியின் இறுதியில் வரும் எழுத்தை மொழியீறு என இலக்கண நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. தொல்காப்பியம் அவற்றை 24 என வரையறுத்துக் காட்டுகிறது.தொல்காப்பியம், எழுத்ததிகாரம் 104, புணரியல்தொல்காப்பியம், எழுத்ததிகாரம் 69-81 மொழிமரபு

உயிரெழுத்து 12, மெய்யெழுத்து 11 (ஞ, ண, ந, ம, ன, ய, ர, ல வ, ழ, ள), குற்றியஙுகர ஈறு 1, ஆக 24 எழுத்துக்கள் மொழியின் இறுதி எழுத்தாக வரும்.
உயிரெழுத்து ஈறு
உயிரெழுத்து 12-ல் 5 குறிலும் அளபெடையாக ஈறாகும்.
எடுத்துக்காட்டு: ஆஅ, ஈஇ, ஊஉ, ஏஎ, ஓஒ

7 நெடிலும் மொழியாக ஈறாகும்
எடுத்துக்காட்டு: ஆ பசு, ஈ, ஊ உணவு, ஏ அம்பு, ஐ தலைவன், ஓ மதகு அடைக்கும் பலகை [ஔ] எழுத்து கௌ வாயால் கௌவு, வௌ பொருளைக் கையால் பிடுங்கிக்கொள் என்னும் இரண்டு சொற்களில் ஈறாகும்.
ஈறாகா உயிர்மெய்
வல்லின மெய்கள் [க்], [ச்], [ட்], [த்], [ப்], [ற்]
மெல்லின மெய் [ங்]

மெய்யெழுத்து ஈறு
 வல்லினம் ஆறும் மொழியின் இறுதியில் வருதல் இல்லை.இக்காலத்தில் பார்க், மார்ச் என இரு எழுத்துகளில் வரினும் பிற வல்லின எழுத்தில் முடிதல் இல்லை.
 வினை - பெயர்
 [ண்] - மண் மண்ணினான் (நீராடினான்)
 [ம்] - திரும் திரும்பினான்
 [ன்] - தின் தின்றான்
 [ய்] - வேய் வேய்ந்தான் 
 [ர்] - பார் பார்த்தான்
 [ல்] - சொல் சொன்னான்
 [ழ்] - வீழ் வீழ்ந்தான்
 [ள்] - கொள் கொண்டான்
 வரையறை
[ஞ்] (ஒரு சொல்) - உரிஞ் உரியும் தோல்
[ந்] - (2 சொல்) வெரிந் முதுகு, பொருந் பொருத்திக் காட்டு < பொருநர், ஊமையனின் செய்கைமொழி.
[வ்] - (4 சொல்) அவ் அவை, இவ் இவை, உவ் உவை, தெவ் பகைவர்தொல்காப்பியம் இந்த [வ்] ஈற்றை 4 என வரையறை செய்வதால் 'எவை' என வினவும் வினாப் பன்மை 'எவ்' என்னும் ஈறு கொண்டு அக்காலத்து வழங்கவில்லை போலும்.

பட்டியல்
தமிழில் மொழியீறு அமைந்திருக்கும் பாங்கு தொல்காப்பியம், எழுத்து அதிகாரம், நச்சினார்க்கினியர் உரை, கணைசய்யர் பதிப்பு, 1937 அட்டவணைசில எடுத்துக்காட்டுகள் இக்காலத்தில் புழக்கத்தில் உள்ள சொற்களாக மாற்றப்பட்டுள்ளன 
 [-] குறி மொழியீறாக வராது என்பதைக் குறிக்கும்.
 [*] சொல்லாட்சி எடுத்துக்காட்டு கிடைக்கவில்லை என்பதைக் குறிக்கும்
1
 எழுத்து வரிசை  அ  ஆ  இ  ஈ  உ  ஊ  எ  ஏ  ஐ  ஒ  ஓ  ஔ  மெய்  உயிர்  ஆஅ  ஆ  ஈஇ  ஈ  ஊஉ  ஊ  ஏஎ  ஏ  ஐ  ஓஒ  ஓ  -  ஃ ஆய்தம்  க  வருக புகா  நோக்கி  புகீ  செகு  புகூ  -  எங்கே  மங்கை  -  கோ  கௌ  -  ங  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -  - ச  பேச  உசா  விசி  முசீ தயிர் போன்றவற்றைப் பிணைந்து  உசு தானியங்களை உளுக்கச் செய்யும் உளு என்னும் வண்டு  முசூ வாலில்லாக் குரங்கு  -  சே  கச்சை  -  சோ இயற்கை அரண் -  - ஞ  அறிஞ  அறிஞா  உரிஞி தோல் உரிந்து  உரிஞீ தோல் உரித்து  உரிஞு தோலை உரி  உரிஞூ உரிஞ் என்னும் வினையின் வினையெச்ச வடிவம்  -  *  உழிஞை  -  *  -  உரிஞ் உரிஞ்சுதலையும், உரிதலையும் குறிக்கும் வினைப்பகுதி ட  நட  கடா  படி  படீ படிந்து  படு  படூ  -  *  படை  -  *  -  - ண  பண்ண  அண்ணா  அண்ணி  கண்ணீ நினைந்து  கணு  காணூ  -  *  பண்ணை  -  *  -  மண் த  அத அதவு  புதா புதர்  பதி  வதீ  மது  கைதூ கைவிடு (திருக்குறள் 1021)  -  தே இனிமை, தேயம்  தை  -  அந்தோ  -  - ந  பொருந  நா  *  நீ  -  -  -  நே நேயம்  நை நைந்துபோ  நொ துன்புறுத்து  நோ நொந்துகொள்  -  பொருந் பொருந்த நடி, போரிடு

2
 எழுத்து வரிசை  அ  ஆ  இ  ஈ  உ  ஊ  எ  ஏ  ஐ  ஒ  ஓ  ஔ  மெய்  ப  தப்ப  தப்பா  தப்பி  பீ மலம்  தப்பு  பூ  -  பே மேகம்  பை  -  போ  -  - ம  அம்ம  அம்மா  அம்மி  மீ 'மீந்தோல்' என்னும் தொடரில் மேல் என்னும் பொருள்  செம்மு உலோகப் பாத்திரம் செய்யும் செம்மான் தொழில்  கொண்மூ   -  *  மை -  மோ முகர்ந்துபார்  -  திரும் ய  செய  செய்யா  *  *  *  செய்யூ வினையெச்சம்  -  *  ஐயை  -  ஐயோ  -  மெய் ர  வர  தாரா  கரி  குரீ குருவி  கரு  வெரூ வெருவு = அஞ்சி ஒதுங்கு  -  *  கரை  -  அரோ  -  பார் ல  பல  பலா  வலி  வலீ வன்மையாக்கு என்னும் பொருள் தரும் வினையெச்சம்  வலு வலிமை  வலூ (வினையெச்சம்)  -  வல்லே  ஒல்லை விரைவில்  -  *  -  கல் வ  தவ மிகுதியை உணர்த்தும் உரிச்சொல்  உவா நிறைமதி, மறைமதி ஆகிய நாட்களைக் குறிக்கும் பொதுச்சொல்  அருவி  வீ உதிர்ந்த மலர்  அறிவு   -  -  -  வை  -  வே வேகு  வௌ வௌவுதல்  தெவ் பகை  ழ  தொழ  விழா  விழி  வழீ வழுவி  மழு  எழூ விலா எலும்பு  -  *  கழை  -  *  -  ஊழ் ள  உள  களா  கிளி  குளீ குளித்து  உளு தெள்ளுப்பூச்சி  எள்ளூ எள்ளி என்னும் வினையெச்சம்  -  *  களை  -  *  -  முள் ற  கற  கற்றா கன்று போட்ட பசு  கறி  கறீ பல்லால் கறித்தலை உணர்த்தும் வினையால் வரும் வினையெச்சம்  மறு  உறூ துன்புற்று -  *  கற்றை  -  *  -  - ன  ஈன  கனா  கனி  நுனீ உச்சியில் எறி  முன்னு நினை  முன்னூ முந்துறு  -  என்னே  அன்னை  -  அன்னோ -  பன் பஞ்சு, கருக்கறுவாள்

அடிக்குறிப்பு

பகுப்பு:தமிழ் இலக்கணம்