ஏழில் நெடுவரை

ஏழில் நெடுவரையானது ஏழில் குன்றம் என்னும் பெயராலும் சங்கநூல்களில் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது இக்காலத்தில் கேரளமாநிலம் கண்ணூர் மாவட்டத்தில் உள்ளது. இதன் இக்கால வழக்குப்பெயர் எழில்மலை.

ஆனைமலைக் குன்றுகளில் ஒன்று பழனி. இக்காலத்தில் இப்பெயரால் வழங்கப்படும் இந்த ஊர் சங்க காலத்தில் பொதினி என வழங்கப்பட்டது. இது முருகன் தலைபோல் ஆறு குன்றுமுகடுகளை உடையது. ஆறு குன்றுகளைக் கொண்டது.அறுகோட்டு யானைப் பொதினி – அகநானூறு 1 பொதினியின் ஆறு முகடுபோல் ஏழு-முகடுகளைப் பெற்றிருக்கும் மலை ஏழில் குன்றம். ஏழில்குன்றம் என்பது எழில்குன்றம் எனத் திரிந்து, இப்போது ‘எலிமலை’ என்னும் பெயரால் வழங்கப்படுகிறது. இது கொண்கான நாட்டின் ஒரு பகுதி. எருமைமாடுகள் மிகுதி. காரான் அகற்றிய தண்ணடை ஒண்டொடி மகளிர் இழைகூட்டுண்ணும் பொன்படு கொண்கான நன்னன் நன்னாட்டு ஏழில்குன்றம் - நற்றிணை 391 இங்கு யானைகள் மிகுதி.பெருங்கல வெறுக்கை சூழாது சுரக்கும் நன்னன் நன்னாட்டு ஏழில் குன்றத்துக் கவாஅன் – (யானை வேங்கைப் பூக் கவளம் மாந்தும்) – அகநானூறு 349

பாழிச்சிலம்பு என்னும் மலைக்காடுகளும் இதன் பகுதியாகும். இந்த மலைப்பகுதி நாட்டைச் சங்க காலத்தில் நன்னன் என்பவன் ஆண்டுவந்தான். இவன் யானைகளைப் பரிசாக நல்கும் வள்ளண்மைக் குணம் உள்ளவன். அவனது தலைநகர் பாரம்.களிறு வீசி வண்மகிழ் பாரத்துத் தலைவன் ஆர நன்னன் ஏழில் நெடுவரைப் பாழிச் சிலம்பில் (மயில் போல் அவள் தோள்) - அகநானூறு 152

இங்குக் கொற்றவை கோயில் ஒன்று இருந்தது. இந்தக் கானமர் செல்வியின் புகழைச் சங்ககாலப் புலவர்களில் ஒருவர் சிறப்பித்துப் பாடியிருந்தார். அந்தப் பாடலோ, பாடிய புலவரின் பெயரோ நமக்குக் கிடைக்கவில்லை.ஓங்குபுகழ்க் கானமர் செல்வி அருளலின் வெண்கால் பல்படைப் புரவி எய்திய தொல்லிசை நுணங்கு நுண் புலவன் பாடிய இனமழை தவழும் ஏழில் குன்றத்து – (வேங்கைச் செம்பூம் பிணையல் மகளிர் அணிந்து உவப்பர்) - அகநானூறு 345 இந்தப் பேய்த்தெய்வத்துக்குத்தான் மிஞிலி என்பவன் அதிகன் என்பவனைப் பலிகொடுத்தான்.

அடிக்குறிப்பு

பகுப்பு:சங்க காலப் புவியியல்