துளசிதாசர்

துளசிதாசர் (Tulsidas) என்று அழைக்கப்படும் இராம்போலா துபே (Rambola Dubey) (11 ஆகஸ்ட் 1511-30 ஜூலை 1623), இந்து சமயத்தைச் சேர்ந்த வைணவத் (இராமநந்தி சம்பிரதாயம்) துறவியும் கவிஞரும் ஆவார். இவர் இந்துக் கடவுள் இராமர் மீதான பக்திக்குப் புகழ்பெற்றவர்.pp. 23–34.  துளசிதாசர் சமசுகிருதம், அவதி மற்றும் பிராஜ் பாஷா ஆகிய மொழிகளில் பல பிரபலமான படைப்புகளை எழுதினார். மேலும், அனுமன் சாலிசா மற்றும் இராமரின் வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட சமசுகிருத இராமாயணத்தின் மறுவடிவமான ராமசரிதமானஸ் என்ற காவியத்தின் ஆசிரியர் என்று நன்கு அறியப்பட்டவர்.

துளசிதாசர் தனது வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை வாரணாசி மற்றும் அயோத்தி நகரங்களில் கழித்தார்., quoting Mata Prasad Gupta: Although he paid occasional visits to several places of pilgrimage associated with Rama, his permanent residence was in Kashi. வாரணாசியில் உள்ள கங்கையில் உள்ள துளசி படித்துறை இவரது பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. இவர் வாரணாசியில் அனுமனைப் பார்த்ததாக நம்மப்படும் இடத்தில் சங்கட மோட்ச அனுமன் கோயிலை நிறுவினார். துளசிதாசர் இராமாயணத்தின் நாட்டுப்புற-நாடகத் தழுவலான இராமலீலை நாடகங்களைப் பரப்பத் தொடங்கினார்.: ... this book ... is also a drama, because Goswami Tulasidasa started his Ram Lila on the basis of this book, which even now is performed in the same manner everywhere.

இந்தி, இந்திய மற்றும் உலக இலக்கியங்களில் மிகச்சிறந்த கவிஞர்களில் ஒருவராகத் துளசிதாசர் பாராட்டப்படிகிறார்.: He is not only the supreme poet, but the unofficial poet-laureate of India.: Of Tulasidasa's place among the major Indian poets there can be no question: he is as sublime as Valmiki and as elegant as Kalidasa in his handling of the theme. இந்தியாவின் கலை, கலாச்சாரம் மற்றும் சமூகத்தில் துளசிதாசர் மற்றும் இவரது படைப்புகளின் தாக்கம் பரவலாக உள்ளது. இன்றும் உள்ளூர் மொழி, இராமலீலை நாடகங்கள், இந்துஸ்தானி இசை, பிரபலமான இசை மற்றும் தொலைக்காட்சி தொடர்களில் தொடர்கிறது.: ... this book ... is also a drama, because Goswami Tulasidasa started his Ram Lila on the basis of this book, which even now is performed in the same manner everywhere.: ... – scores of lines from the Rāmcaritmānas have entered folk speech as proverbs – ...: The hottest-selling recording in the thriving cassette stalls of Banaras in 1984... was a boxed set of eight cassettes comprising an abridged version of the Manas sung by the popular film singer Mukesh... it is impossible to say how many of the sets were sold, but by 1984 their impact was both visible and audible. One could scarcely attend a public or private religious function in Banaras that year without hearing, over the obligatory loudspeaker system, the familiar strains of Murli Manohar Svarup's orchestration and Mukesh's mellifluous chanting.: On 25 January 1987, a new program premiered on India's government-run television network, Doordarshan... it was the first time that television was used to present a serialized adaption of a religious epic. The chosen work was the Ramayan and the major source for the screenplay was the Manas. Long before the airing of the main story concluded on 31 July 1988, the Ramayan had become the most popular program ever shown on Indian television, drawing an estimated one hundred million viewers and generating unprecedented advertising revenues. Throughout much of the country, activities came to a halt on Sunday mornings and streets and bazaars took on a deserted look, as people gathered before their own and neighbors' TV sets.... The phenomenal impact of the Ramayan serial merits closer examination than it can be given here, but it is clear that the production and the response it engendered once again dramatized the role of the epic as a principal medium not only for individual and collective religious experience but also for public discourse and social and cultural reflection.

 வால்மீகி அவதாரம் 
துளசிதாசரை வால்மீகியின் மறு அவதாரம் என்று பலர் நம்புகிறார்கள்.  மகாபுராணங்களில் ஒன்பதாவது புராணமான பவிசிய புராணத்தில்,  இறைவன் இராமனின் புகழைப் பாடுவதற்கு கலி யுகத்தில் அவதாரம் எடுப்பதற்காக அனுமனிடமிருந்து  வால்மீகி எவ்வாறு ஒரு வரத்தைப் பெற்றார் என்று சிவன் தனது மனைவி பார்வதியிடம் கூறுகிறார்.Rambhadracharya 2008, p. xxv.

நாபதாசர் தனது பக்தமாலை என்ற நூலில் கலியுகத்தில் வால்மீகியே மீண்டும்துளசிதாசராக அவதாரம் எடுத்ததாக எழுதுகிறார்.Lutgendorf 1991, pp. 29.Growse 1914, p. v.Prasad 2008, p. xix.Lamb 2002, p. 38 இதை இராமநந்தி பிரிவும் திடமாக நம்புகிறது.Rambhadracharya 2008, p. xxv.

 ஆரம்பகால வாழ்க்கை. 

 பிறப்பு 
துளசிதாசர் இந்து நாட்காட்டியின்படி தமிழ் மாதமான ஆவணியில் (ஜூலை-ஆகஸ்ட்) சுக்ல பட்சத்தின் ஏழாவது நாளான சப்தமியில் பிறந்தார்.Gita Press Publisher 2007, p. 25. இது கிரெகொரியின் நாட்காட்டி ஆகஸ்ட் 11,1511 உடன் தொடர்புடையது. இவரது பிறப்பிடமாக மூன்று இடங்கள் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், பெரும்பாலான அறிஞர்கள் இந்த இடத்தை உத்தரபிரதேசத்தின் கன்ஷி ராம் நகர் மாவட்டத்தில் கங்கை ஆற்றங்கரையிலுள்ள ஒரு நகரமான சோரோன் என அடையாளம் காண்கின்றனர். 2012 ஆம் ஆண்டில் உத்தரபிரதேச அரசாங்கத்தால் துளசி தாசரின் பிறப்பிடமாக சோரோன் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது.Rambhadracharya 2008, p. xxv. இவரது பெற்றோர் ஹுல்சி மற்றும் ஆத்மராம் துபே ஆவர். பெரும்பாலான ஆதாரங்கள் இவரை பரத்வாஜ கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த சனாத்யா பிராமணர் என்று அடையாளம் காட்டுகின்றன. ஜார்ஜ் ஆபிரகாம் கிரியெர்சன் துளசிதாசர் பிறந்த ஆண்டை விக்ரமாண்டு 1568 (பொ.ஊ. 1511) என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.Ralhan 1997 pp. 187–194.  இந்திய அரசும் மாநில அரசுகளும் பிரபலமான கலாச்சாரத்தில் துளசிதாசர் பிறந்த ஆண்டிற்கு ஏற்ப பொ.ஊ. 2011 ஆம் ஆண்டில் இவரது 500 வது பிறந்த நாளைக் கொண்டாடின.

 பயணங்கள் 
துறவியான பிறகு, துளசிதாசர் தனது பெரும்பாலான நேரத்தை வாரணாசி, பிரயாகை, அயோத்தி மற்றும் சித்ரகூடம் போன்ற இடங்களில் வாழ்ந்துள்ளார். மேலும் இந்தியா முழுவதும் பல இடங்களுக்குச் சென்று, பல்வேறு நபர்களுடன் உரையாடி, துறவிகள் மற்றும் சாதுக்களைச் சந்தித்து, தியானம் செய்தார்.Ralhan 1997, pp. 194–197. இந்துக்களின் நான்கு புனித தலங்கள் (பத்ரிநாத், துவாரகா, பூரி மற்றும் ராமேஸ்வரம்) மற்றும் இமயமலை இவர் மேற்கொண்ட பயணங்களைப் பற்றி மூல கோசைன் சரிதம் விவரிக்கிறது.Shukla 2002, pp. 30–32. இன்றைய திபெத்திலுள்ள மானசரோவர்  பகுதிக்கும் சென்று இராம்சரிதமனசில் நான்கு கதை சொல்பவர்களில் ஒருவரான காகபுசுண்டியை (காகம்) இவர் தரிசனம் செய்தார்.Gita Press Publisher 2007, pp. 27–29.Lutgendorf 1991, p. 25.

 அனுமன் தரிசனம் 
துளசிதாசர் தனது படைப்புகளில் பல இடங்களில் அனுமன் மற்றும் இராமனை நேருக்கு நேர் சந்தித்ததாக சுட்டிக்காட்டுகிறார்.Ralhan 1997, pp. 194–197.Pradas 2008, p. 878, quoting J. L. Brockington: ... for in his more personal Vinayapatrika Tulasi alludes to having visions of Rama. அனுமன் மற்றும் இராமனுடனான இவரது சந்திப்புகள் பற்றிய விரிவான விவரங்கள் பிரியதாசரின் பக்திராசபோதினி என்ற படைப்பில்  கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.Lutgendorf 1991, pp. 49–50. பிரியதாசாரின் கூற்றுப்படி, துளசிதாசர் வாரணாசிக்கு வெளியே உள்ள காடுகளுக்கு காலையில் சென்று தண்ணீர் பானையில் நீரை எடுத்து வந்துள்ளார். நகரத்திற்குத் திரும்பியதும், மீதமுள்ள தண்ணீரை ஒரு குறிப்பிட்ட மரத்திற்கு ஊற்று வந்தார். அந்த மரத்தில் குடியிருந்த பிரேதம் என்ற தாகத்தைத் தணிக்கும் ஒரு வகை பேய் (  எப்போதும் தண்ணீருக்காக தாகமாக இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது) துளசிதாசர் முன் தோன்றி இவருக்கு ஒரு வரத்தை வழங்கியது.Growse 1914, p. ix. துளசிதாசர் தனது கண்களால் இராமனைப் பார்க்க விரும்புவதாகக் கேட்கிறார். அதற்கு பிரேதம் அது தனது சக்திக்கு அப்பாற்பட்டது என்றும் அனுமனிடம் வேண்டினால் வரம் கிடைக்கும் எனவும் துளசிதாசரை வழிநடத்தியது. மேலும் துளசிதாசரின் இராமகதையைக் கேட்க தினமும் ஒரு தொழு நோயாளியைப் போல அனுமன் தினமும் வந்து செல்வதாகவும் கூறுகிறார்.

அன்று மாலை தனது கதையைக் கேட்க வந்த தொழுநோயாளியை பின்தொடர்ந்து காடுகளுக்குச் செல்கிறார். இன்று சங்கட மோட்ச அனுமன் கோயில் அமைந்துள்ள இடத்தில்Rambhadracharya 2008, pp. xxix–xxxiv., துளசிதாசர் தொழுநோயாளியின் காலில் விழுந்து, "நீ யார் என்று எனக்குத் தெரியும்" என்றும் "நீ என்னிடமிருந்து தப்பிக்க முடியாது" என்றும் கூறுகிறார். அவர் அறியாதவர் போல நடித்தாலும் துளசிதாசர் மனம் தளரவில்லை. இறுதியில் தொழுநோயாளி தனது அனுமன் வடிவத்தை வெளிப்படுத்தி துளசிதாசரை ஆசீர்வதித்தார். மேலும் துளசிதாசர் அனுமனிடம் இராமனை நேருக்கு நேர் பார்க்க விரும்புவதாகவும் கூறினார். அனுமன் சித்திரகூடம் சென்றால் இராமனை காணலாம் எனவும் கூறுகிறார்.

 இராமனின் தரிசனம் 
பிரியதாசாரின்  கூற்றுப்படி, துளசிதாசர் அனுமனின் அறிவுறுத்தலைப் பின்பற்றி சித்ரகூடம் பகுதியில் ராம்காட் என்ற இடத்தில் ஒரு ஆசிரமத்தில் வசிக்கத் தொடங்கினார். ஒரு நாள் துளசிதாசர் சித்ரகூட மலையைச் சுற்றிவருகிறார். அப்போது பச்சை நிற ஆடைகளை அணிந்த இரண்டு இளவரசர்கள், கறுப்பு நிறத்திலும் சிகப்பு நிறத்திலுமான இரு குதிரைகள் மீது ஏறி கடந்து செல்வதைப் பார்க்கிறார். துளசிதாசர் அதைக் கண்டு மயங்கி விடுகிறார்.Ralhan 1997, pp. 194–197.Gita Press Publisher 2007, pp. 27–29.Rambhadracharya 2008, pp. xxix–xxxiv. துளசிதாசர் இந்தச் சம்பவத்தைக் கீதாவளி பாடலில் குறிப்பிட்டுள்ளார். 

அடுத்த நாள் காலை, புதன்கிழமை, அமாவாசை நாளில், விக்ரம் 1607 (பொ.ஊ. 1551 அல்லது பொ.ஊ. 1621 (பொ.ஊ. 1565) சில ஆதாரங்களின்படி, ராமர் மீண்டும் துளசிதாசருக்குத் தோன்றினார்.Ralhan 1997, pp. 194–197.Shukla 2002, pp. 30–32.Gita Press Publisher 2007, pp. 27–29.Rambhadracharya 2008, pp. xxix–xxxiv.

 இராமசைரிதமானஸ் 
துளசிதாசர் இந்த நூலை விக்ரம்_நாட்காட்டி 1631ல் (பொ.ஊ. 1574) அயோத்தி நகரில் இயற்றியுள்ளார். 

இந்த நூல் எழுதப்பட்டபோது இந்தியாவில் முகலாய மன்னர் அக்பர் ஆட்சியிலிருந்தார். இதிலிருந்து துளசிதாசரும் ஆங்கிலக்கவிஞரான வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியரும் சமகாலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது தெரிய வருகிறது.

இந்த நூல் வால்மீகி இராமாயணத்தின் மறுஆக்கமாக கருதப்பட்டாலும்,  அவதி என்ற பேச்சு வழக்கில் எழுதப்பட்ட இந்த நூல், மொழி பெயர்ப்பு இல்லை. உண்மையில், இந்த நூல் சமசுகிருதம் மற்றும் பிற இந்திய மொழியில் எழுதப்பட்டுள்ள பல்வேறு இராமாயணங்களையும், புராணங்களையும் தழுவி உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

 இறப்பு 
துளசிதாசர் தனது 91வது வயதில், 1623 ஜூலை 31 அன்று (விக்ரம் 1680ஆம் ஆண்டின் சிரவண மாதம்) கங்கை ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ள அசி படித்துறையில் காலமானார். இவரது பிறந்த ஆண்டைப் போலவே, பாரம்பரிய கணக்குகளும் வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியர்களும் இவரது இறப்பு தேதியில் உடன்படவில்லை.Pandey 2008, pp. 58–60: संवत् सोरह सै असी असी गंग के तीर। श्रावण शुक्ला सत्तमी तुलसी तज्यो शरीर॥ quoting Mata Prasad Gupta, and also संवत् सोरह सै असी असी गंग के तीर। श्रावण श्यामा तीज शनि तुलसी तज्यो शरीर॥ quoting the Mula Gosain Charita.Rambhadracharya 2008, p. xxxiv: संवत् सोरह सै असी असी गंग के तीर। श्रावण शुक्ला तीज शनि तुलसी तज्यो शरीर॥

 இதனையும் காண்க 

 அனுமன் சாலிசா
 ராமசரிதமானஸ்
 ஸ்ரீ ராமச்சந்திர கிருபால
 பக்தி இயக்கம்

 குறிப்பு 

 மேற்கோள்கள் 

 குறிப்புகள் 

























 வெளி இணைப்புகள் 

The Ramcharitmanas of Tulasidas, published by Gita Press
Tulsidas Biography

பகுப்பு:1532 பிறப்புகள்
பகுப்பு:1623 இறப்புகள்
பகுப்பு:பக்தி இயக்கம்