கள் (இலக்கணம்)

கள் என்பது பன்மைப் பெயர் விகுதி ஆகும்.  அதாவது குதிர-குதிரைகள், கடல்-கடல்கள், மலை-மலைகள், வீடு-வீடுகள், தமிழர்கள், மற்றவர்கள், அவர்கள் என்று பன்மையைக் குறிக்கப் பெயர்ச்சொற்களோடு சேர்க்கும் இலக்கணச்சொல்லாகும்.

தொல்காப்பியம் கள் என்பது ஓர் அஃறிணைப் பன்மைப் பெயர் விகுதி என்றே குறிக்கின்றது:

கள்ளொடு சிவணும் அவ்இயற் பெயரே

கொள்வழி உடைய பலஅறி சொற்கே -  (தொல்.சொல். 169)

நச்சினார்க்கினியர் உரை: "கள் என்னும் வாய்பாட்டொடு பொருந்தும், அவ்வஃறிணைப் பெயர்கள், பலவற்றை அறியுஞ் சொல் ஆதற்குக்கொள்ளும் இடத்தே". அதாவது " அவ்வஃறிணைப் பெயர்கள், பலவற்றை அறியுஞ் சொல் ஆதற்குக்கொள்ளும் இடத்தே, கள் என்னும் வாய்பாட்டொடு பொருந்தும்". எனவே கள் என்பது முதலில்  அஃறிணைப் பெயர்களுக்கே பன்மையைக் குறிக்க வழங்கினமை புலப்படுகின்றது.

பிறகு அஃறிணைக்கு மட்டுமன்றி, உயர்திணைக்கும் இவ்விகுதி படிப்படியாகப் பரவியுள்ளது. தமிழர்கள், மற்றவர்கள், அவர்கள் என்பதுபோல் எற்கெனவே தமிழர், மற்றவர், அவர் என்ற பன்மையோடு கூடுதலாகச் சேர்ந்து வழங்கிற்று. மேற்கண்ட சூத்திரத்திற்கு உரைகூறும் நச்சினார்க்கினியரும் சீவக சிந்தாமணியிலிருந்து "பிறந்தவர்கள்", "கற்றனங்கள் யாமும்" (கற்றனம்-கள் யாமும்) , "எங்கள்" (எம்-கள்) ஆகிய மேற்கோள்களைக் காட்டி உயர்திணைப் பன்மைக்குச் சேர்த்துள்ள ஏற்கேனவே உள்ள -அர், -ஆர், -அம் முதலான விகுதிகளோடு மேலும் கூடுதலாகக் கள் என்ற விகுதியும் சேர்த்து வழங்குவதைப் பற்றிக் கீழ்க்கண்டவாறு கூறுகின்றார்: ""பிறந்தவர்கள்..., கற்றனங்கள் யாமும்... , எங்கள் ...எனவுங் கள் ஈறு பலரை உணர்த்தி நின்றனவால் எனின், இவற்றுள் பலரை உணர்த்துதற்கு ஓதிய ஈறுகளே பலரை உணர்த்தி நின்றன; கள் என்பது இசை நிறைத்து நின்றது எனப்படும்; அவ்வீறுகள் ஒழியத் தாமே பலரை உணர்த்துவன உளவேற் "கடிசொல் இல்லைக் காலத்துப் படினே" என்றதனாற் கொள்க"; எனவே அவர் இசைநிறையோ அல்லது காலப்போக்கில் நிகழ்ந்த மாற்றமோ என்று இருவாறாகவும் கூறுகின்றார். 

ஆயினும் கி.பி. 9-ஆம் நூற்றாண்டினதாகிய சீவகசிந்தாமணிக்குப் பல நூற்றாண்டுகள் முன்பே திருக்குறள்  "மற்றையவர்கள்", பூரியர்கள் (கீழானவர்கள்)" என்று மற்றையவர்-கள், பூரியர்-கள் என்று எற்கெனவே உள்ள -அர் என்ற உயர்திணைப் பன்மை விகுதியோடு -கள் என்பதையும் சேர்த்து வழங்கியுள்ளதைக் காண்கின்றோம்.  அங்ஙனமே கி.பி. 5-ஆம் நூற்றாண்டினதாகிய சிலப்பதிகாரம் "நிறையுடைப் பத்தினி பெண்டிர்காள் ஈது ஒன்று"  (பெண்டிர்களே!) - சிலப்பதிகாரம்:மதுரைக்காண்டம்:19/4; கி.பி.7-ஆம் நூற்றாண்டைய சம்பந்தர் தேவாரமும் "நெறியே பல பத்தர்கள் கைதொழுது ஏத்த" - தேவா-சம்:347/2. "கீதத்தை மிகப் பாடும் அடியார்கள்" - தேவா-சம்:1932/1 ஆகியன மிகையாகக் கள் விகுதியைச் சேர்ப்பதைக் காண்கின்றோம்.

எனவே அது சீவகசிந்தாமணிக்கும் மிகத் தொன்மையான காலத்திலேயே தொடங்கிவிட்டது என்பது தெளிவு.

அதேபோல அஃறிணைக்கும் ஏற்கெனவே உள்ள பன்மை விகுதியோடும் கள் என்பது கூடுதலாகச் சேர்த்து வழங்கிற்று:

"மேலையார் செய்வனகள்" (திருப்பாவை: 26:2) <- செய்வன என்பதனோடு கள் விகுதி மிகையாகச் சேர்த்துச் செய்வனகள் என்றாயிற்று.
பகுப்பு:சொல்லிலக்கணம்
 மேற்கோள்கள்