தமிழ்நாடு மாநில மனித உரிமை ஆணையம்

தமிழ்நாடு மாநில மனித உரிமை ஆணையம், ஏப்ரல் 17, 1997 ஆம் ஆண்டு மாநில அதிகாரத்தின் கீழ்  பிரிவு-21 -இன் மனித உரிமைப் பாதுகாப்புச் சட்டம், 1993,-இன்படி கட்டமைக்கப்பட்டது. இதன்படி மாநில மனித உரிமை ஆணையம் அமைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு சில இந்திய மாநிலங்களில் தமிழ்நாடும் ஒன்று. இவ்வாணையம் தன்னாட்சி பெற்ற அமைப்பாகும்.

 செயற்பாடுகள் 
மாநில மனித உரிமை ஆணையத்தின் (எஸ் எச் ஆர் சி) பிரிவு 12-இன்படி அதன் செயற்பாடுகள் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நீட்சியுடன், மனித உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் வகையில் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. (தேசிய மனித உரிமை ஆணையத்தைப் போன்றே இதன் செயற்பாடுகளும் அமைந்துள்ளன.)

 புகார்கள் அனுப்புவது 
தமிழ்நாடு மாநில மனித உரிமை ஆணையத்திற்கு அனுப்பப்படும் புகார்கள் ஆங்கிலம் அல்லது இந்தியிலோ எட்டாவது அட்டவணையில் 
கூறப்பட்டுள்ளபடி மாநில மொழியான தமிழிலும் இருத்தல் வேண்டும். இந்த மொழிகளில் அனுப்பப்படும் புகார்களை ஆணையம் ஏற்றுக் கொள்ளுதல் வேண்டும்.

 புகார் மனுவில் குறிப்பிட வேண்டியவை 
புகார் மனு கீழ்கண்ட விவரங்கள் அடங்கியவனவாக இருத்தல் வேண்டும்;-மகராஷ்டிரா மாநில மனித உரிமை ஆணையம்-புகார் குறித்து மனு செய்ய  பார்த்து பரணிடப்பட்ட நாள் 25-04-2009

குறிப்பு-;ஒருவர் மாநில மனித உரிமை அல்லது தேசிய மனித உரிமை ஆணையம் என்று ஏதாவதொரு ஆணையத்தில் புகார் செய்யலாம். மாநில ஆணையத்தில் புகார் செய்தபின் தேசிய ஆணையம் அவ்வழக்கை மேற்கொள்ளாது. தேசிய ஆணையத்தில் புகார் செய்தபின் மாநில ஆணையம் அப்புகாரை மேற்கொள்ளாது. (ஒரே நேரத்தில் ஒரு வழக்கை இரு ஆணையங்கள் மேற்கொள்ளாது). புகார் பெற்றபின் அதற்குரிய புகார் பெற்றதற்கான இரசீது கொடுக்கப்படும்.

 ஏற்கப்படாத புகார்கள்  
கீழ்க்கண்டத் தன்மை கொண்ட புகார்கள் எடுத்த எடுப்பிலேயே தள்ளுபடி செய்திடலாம்.

 புகார்களைப் பெறுதல் 

 ஆய்வு 
ஒவ்வொரு புகாரும் அதன் தன்மைக் குறித்து ஆய்வு செய்யப்பட்டு அதன்படி வகைப்படுத்தப்படுகின்றது. அவற்றை ஒழுங்குபடுத்தியபின் அவற்றைத் தன்மைக்கேற்ப வழக்குப் பதிவு செய்து அதற்குப் பதிவெண் வழங்கப்படுகின்றது.

 காலவரை 
புகாரைப்பதிவு செய்த நாளிலிருந்து 7 நாட்களுக்கு மிகாமல் ஆணையத்தின் முன் வைக்கவேண்டும். அவசரத் தேவையாக இருப்பின் அவற்றின் அவசரத்தன்மைக் கருதி 24 மணி நேரத்திற்குள் தேசிய அல்லது மாநில மனித உரிமை ஆணையத்தின் முன் வைக்கப்படவேண்டும் என்று வரையறை செய்யப்பட்டுள்ளது.

 அழைப்பாணை 

 புலன் விசாரணை 
ஆணையமானது தனது 14-ஆவது பிரிவின் சட்டத்தில் வகை செய்யப்பட்டுள்ளவாறு அதனுடைய புலன் விசாரணையை மேற்கொள்ளுமாறு மாநில அரசின் புலனாய்வுக்கு உத்தரவிடும். இதன்படி அமைக்கப்பட் குழுவினர் ஆணையத்திற்காகப் புலனாய்வை மேற்கொண்டு அதன் அறிக்கையை ஆணையத்தின் முன் சமர்ப்பிப்பர். குறிப்பிட்ட காலவரைக்குள் புலனாய்வை முடிக்கவில்லையெனில் மேற்கொண்டு முடிவுகளுக்காகக் காரணங்களை ஆணையத்தின் முன் சமர்ப்பிக்கவேண்டும்.

 மனித உரிமை நீதிமன்றங்கள் 
 மனித உரிமைகள் மீறப்பட்டதிலிருத்து எழும் குற்றச் செயல்களை விரைந்து விசாரணை செய்ய ஏதுவாக மாநில அரசால் உயர் நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதியின் ஒருங்கிணைவுடன் சிறப்பு நீதிமன்றங்கள் அமைக்க சட்டம் வழிவகை செய்துள்ளதின்படி அமைக்கபெற்ற சிறப்பு நீதிமன்றங்கள் இவ்வழக்குகளை விசாரணை செய்யும். சிறப்பு மனித உரிமையியல் நீதிமன்றங்கள் என இந்நீதிமன்றங்கள் அழைக்கப்படும். சிறப்பு அரசு குற்றத்துறை வழக்குரைஞர் அரசின் சார்பில் இவ்வழக்குகளை மேற்கொள்வார்.

 மாநில மனித உரிமை ஆணைய நியமனங்கள் 
பிரிவு 21-இல் கூறப்பட்டுள்ளதின்படி அரசு ஆணை 1465 1466 பொதுமக்கள் (ச&ஒ) துறை, நாள் 20.12.1996மனித உரிமை ஆணையம்- ஆணையத்தைப் பற்றி பார்த்துப் பரணிடப்பட்ட நாள் 17-04-2009-இல் கட்டமைக்கப்பெற்ற மாநில மனித உரிமை ஆணையத்தின் உறுப்பினர்கள் பின்வருமாறு நியமனம் செய்யப்படுகின்றனர்-;
மாநில மனித உரிமை பாதுகாப்பு ஆணையத்தின் நியமனங்கள் அதன் சிறப்புக்குழுப் பரிந்துரையின்படி மாநில ஆளுநரால் நியமிக்கப்படுகின்றனர்.


  வ.எண்
   குழுஉறுப்பினர்
   பொறுப்பு
     1

  தமிழ்நாடு முதல்வர் 
  தலைமையர் 2தமிழ்நாடு சட்டப் பேரவைத் தலைவர்				உறுப்பினர் 3தமிழ்நாடு மாநில உள் துறை அமைச்சர்			உறுப்பினர் 4சட்டப் பேரவை எதிர்க்கட்சித் தலைவர் 		உறுப்பினர்

     வ.எண்
   நியமனங்கள்
   பொறுப்பு
   1உயர் நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி 		தலைமையர் 2உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி				உறுப்பினர் 3மாவட்ட நீதிபதி	உறுப்பினர் 4மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் இருவர்		உறுப்பினர் 4செயலர்கள் (அரசு செயலர் படி நிலையில்)		செயலாட்சி அலுவலர்


    வ.எண்
   நியமனங்கள்
   பொறுப்பு
   1மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு. எஸ். மணிக்குமார்தலைமையர் 2மாண்புமிகு நீதியரசர் திரு ராஜா இளங்கோ				உறுப்பினர் 1 3 திரு வி. கண்ணதாசன்உறுப்பினர் 2 6திரு வி.எம்.சேவியர் கிரிசோ நாயகம் இ.ஆ.ப		பதிவர்7திரு டி.துரைசாமிஉதவி பதிவர்புலன் விசாரணைப் பிரிவு1திரு எஸ்.இராஜேந்திரன் இ.கா.ப காவல்துறைத் தலைவர்2திரு கே.சொக்கலிங்கம் இ.கா.பகாவல்துறை கண்காணிப்பர்

''

 பெண்கள் உரிமை 
இந்திய அரசியலமைப்பு ஏற்றத்தாழ்வற்ற சமத்துவம் மற்றும் பெண்களுக்கான சிறப்பு சலுகைகளுக்கும் உத்திரவாதம் அளித்துள்ளது. (இந்திய அரசியலமைப்பின் விதிகள் 14, 15, 16) இது தவிர அரசாங்கமும் பெண்கள் நலனுக்கான பல சமூகநலச் சட்டங்களையும் நிறைவேற்றியுள்ளது.

ஒவ்வொரு வருடம் மார்ச் 8 அன்று பன்னாட்டு மகளிர் தினமாகக் கொண்டாடப் படுகின்றது.

பெண்களுக்கான சமூக நலச் சட்டங்கள்-;1. 1955-ஆம் ஆண்டு ஏற்படுத்தப்பெற்ற இந்து திருமணச் சட்டப்படி பெண்களின் திருமண வயது 17 வயதாக அறிவிக்கப்பெற்று தற்பொழுது 21 வயதாக அறிவிக்கப்பட்டுப் பின்பற்றப் படுகின்றது.
2. 1956-ஆம் ஆண்டு இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம். பெற்றோர்களின் சொத்துகளையடைய பெண்களுக்கு உரிமை வழங்கப்பட்டுள்ளது.
3. 1961-ஆம் ஆண்டு வரதட்சணை தடுப்புச் சட்டம் (1984-இல் திருத்தப்பட்டது). வரதட்சணை வாங்குபவர்களுக்குச் சிறைத் தண்டணைகளைக் கூடிய கடுந்தண்டணைகளை அளிக்கின்றது.
4. 1956-ஆம் ஆண்டு இந்து விதவைகள் மறுமணச் சட்டம், இந்து விதவைகள் (கைம்பெண்கள்) மறுமணத்தை அங்கீகரிக்கின்றது.
5. இந்து  திருமணச் சட்டம் (1964-இல் தமிழக அரசின் திருத்தச்சட்டப்படி) சுயமரியாதை திருமணங்களுக்குச் சட்டரீதியான அங்கீகாரம்.
6. 1989-ஆம் ஆண்டு இந்து வாரிசுரிமைச்சட்டம் (தமிழக அரசின் திருத்தச்சட்டம்) பெண்களுக்குப் பரம்பரை சொத்தில் சமபங்குரிமை.
7. தமிழக அரசின் 1999-ஆம் ஆண்டு பெண்களைக் கண்ணியமற்ற முறையில் சித்திரிப்பதைத் தடை செய்யும் சட்டம், இதனால் வாரப்பத்திரிகைகள், சுவரொட்டிகள், விளம்பர பலகைகள், ஊடகங்கள் போன்றவைகளில் பெண்களைக் கண்ணியமற்ற முறையில் சித்திரிப்பதை, விளம்பரப்படுத்துவதைத் தடை செய்கின்றது.

 பெண்களுக்கான தொழிலாளர் சட்டங்கள் 
பணிக்குச் செல்லும் பெண்களின் பாதுகாப்பிற்காக இந்திய அரசு பெண்களுக்கான தொழிலாளர் பாதுகாப்புச் சட்டங்களை இயற்றி நடைமுறைப்படுத்தியுள்ளது.

பெண்களுக்கான தொழிலாளர் சட்டங்கள்1948-ஆம் ஆண்டு தொழிற்சாலைச் சட்டம்
1951-ஆம் ஆண்டு தோட்டத் தொழிலாளர் சட்டம்
1952-ஆம் ஆண்டு சுரங்கத் தொழிலாளர் சட்டம்
போன்ற சட்டங்கள் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கவும் அவர்களின் ஊதியத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளவும் வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது.1961 மகப்பேறு நலச்சட்டம் மகப்பேறு காலத்தில் பெண்கள் விடுப்பு எடுக்கவும் அக்காலத்தில் ஊதியம் பெறவும் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

 குழந்தைகள் உரிமை 
குழந்தைகளை நலனே நாட்டின், சமுதாயத்தின் நலனாகும். இந்தியக் குழந்தைகள் கீழ்க்கண்ட உரிமைகளைப் பெற தகுதியுடையவர்களாவர்-;

குழந்தைகள் உரிமைதமிழ்நாடு பாடநூல் நிறுவனம் பாடநூல் வரிசை 7 ஆம் வகுப்பு-பாடம் 6-பக்கம் 137-மனித உரிமை மற்றும் குழந்தைகள் உரிமை-இணையம்  பார்த்து பரணிடப்பட்ட நாள் 09-05-2009மனித கண்ணியத்துடன் வாழும் உரிமை.
பெற்றோரின் பராமரிப்பில் வாழும் உரிமை.
இனம், நிறம், பால், தேசியம், மொழி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பாகுபாடில்லாமல் வாழும் இயல்பான உரிமை.
ஆரோக்கியமான முறையில் வளர வசதிகளையும், வாய்ப்புகளையும் பெறும் உரிமை.
ஆளுமையை வளர்க்கக் கல்வி பயிலும் உரிமை.
சுதந்திரமாகக் கருத்துகளைச் சொல்லும் உரிமை.
தேசியத்தைப் பெறும் உரிமை.
சுரண்டலிலிருந்தும், உடல், மனரீதியான கொடுமைகளிலிருந்தும் விடுபட்டுச் சுதந்திரமாக உள்ள உரிமை.

 குழந்தைகள் சட்டம் 
1960-இல் இந்திய அரசு குழந்தைகள் சட்டத்தை இயற்றியது, 1974-இல் இந்திய அரசு குழந்தைகளுக்கான தேசியக் கொள்கையை வெளியிட்டது. குழந்தைகள் இளம் வயதில் குற்றங்கள் செய்வதைத் தடுத்து அந்தக் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பிற்காக 1986-இல் மத்திய அரசு குழந்தைகள் நீதிச் சட்டத்தை இயற்றியது.

குழந்தைகள் சட்டம் வலியுறுத்துவன-;

குழந்தைப் பிறந்தவுடன் பெற்றோர்கள் குழந்தையின் பிறப்பைப் பதிவு செய்யவேண்டும்.
பெயரிட்டபிறகு குழந்தையானது நல்ல குடிமகனாக வளர முறையான பராமரிப்பு கட்டாயமாகின்றது.
ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் முறையான கல்வியும் எதிர்காலத்தில் வேலைவாய்ப்புகளும் அளிக்கப்படவேண்டும்.

 குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் நிலை 
குழந்தைத் தொழிலாளர் பிரச்சினை என்பது உலகாளாவியப் பிரச்சினையாகும். 14 வயதுக்குட்பட்டவர்களை யாவரும் குழந்தைகள். 14 வயதிக்குட்பட்ட எந்தவொரு குழந்தையையும் தொழிற்சாலைகளில் பணியில் நியமிக்கக் கூடாது என்று அதிகாரப்பூர்வமாக இந்திய அரசு அறிவித்துள்ளது என்றாலும் இந்திய அளவிலும் உலகளவிலும் இன்றளவும் குழந்தைகள் பணிகளில் அமர்த்தப்படுகின்றனர் நிதர்சனமான உண்மை.

உலகளவில் பல இலட்சம் குழந்தைகளின் கரங்கள் தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலைகள், மோட்டார் பணிமனைகள், சுரங்கத் தொழில்கள், விசைத்தறிப் பட்டறைகள், உணவு விடுதிகள், செங்கற் சூலைகள், பட்டாசுத் தொழிற்சாலைகள் ஆகியவற்றில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சிலர் பிச்சை எடுப்பதில் ஈடுபடுத்தப்படுகின்றனர். ஏழ்மை, கல்லாமை, சூழ்நிலைகள், மனக்குழப்பங்கள் ஆகியவை குழந்தைகளைத் தொழிலாளர் என்ற நிலைக்குத் தள்ளுவதற்கு வழி செய்கின்றன.

 குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் 
பெற்றோர்களின் சமூகப் பொருளாதார சூழ்நிலை காரணமாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் லட்சக்கணக்கான குழந்தைகள் கைவிடப்படுகின்றனர் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. உலகளவில் 75 கோடி குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் உள்ளனர். 103 கோடி இந்திய மக்களில் 5 வயது முதல் 14 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகள் சுமார் 18.55 கோடி பேர் உள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
குழந்தைத் தொழிலாளர்கள்திருப்பூர் ஆடைத் தொழிற்சாலையில் 25000 குழந்தைகள் வேலையில் உள்ளனர்.
சிவகாசி தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலைகளில் 16 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் வேலையில் உள்ளனர்.
விசைத்தறிப் பட்டறைகளில் 42 சதவீத குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் உள்ளனர்.
வாரணாசி, ஜெய்ப்பூர்,அலகாபாத் ஆகிய நகரங்களில் உள்ள வைரத் தொழிற்சாலைகளில் 2 லட்சம் குழந்தைகள் பணிபுரிகின்றனர்.

 ஐ.நா.வின் குழந்தைகள் உரிமை பாதுகாப்பு 
ஐ.நா. வின் துணை அமைப்பான உலகத் தொழிலாளர்கள் அமைப்புகள் மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் குழந்தைகள் நிதியம்
ஆகிய அமைப்புகள் அரசு சாரா தொண்டு நிறுவனங்களுடன் இணைந்து உலகம் முழுவதும் உள்ள பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளின் நலன்களைப் பாதுகாக்கத் தேவையான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்கின்றன.

 மனித உரிமை மீறல் குற்றச்சாட்டுகள் 
 காவல்துறைக்கெதிரான குற்றச்சாட்டுகள் 
மனிதவுரிமை மீறல்கள் அதிகம் நடைபெறுவதாகக் கூறப்படும் துறைகளில் காவல் துறையும் ஒன்று. அவற்றுக்கெதிராகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டுகள்-;தமிழ்நாடு மாநில மனிதவுரிமை ஆணையம்- ஏ.டி.ஜி.பி உரை-நாளிதழ்-.பி.டி.எப்  பார்த்து பரணிடப்பட்ட நாள் 07-05-2009

(1). சித்ரவதை
(2). சட்டத்திற்குப் புறம்பாகச் சிறை வைத்தல்.
(3). பொய் வழக்கு புனைதல்
(4). பாலியியல் கொடுமை
(5). வழக்குகளைப் பதிய மறுத்தல்
(6). எதிர் தாக்கு இறப்புகள் (என்கவுன்டர்ட் டெத்)

சிறைத்துறையினர் மீதும் குற்றசாட்டுகளாகச் சரியாக உணவு கொடுக்காதது, பிணைக் கைதிகள் மரணம் (லாக் அப் டெத்), சரியான மருத்துவ சிகிச்சை தராதது போன்ற மனிதவுரிமை மீறல் குற்றச்சாட்டுகள் எழுகின்றன.

காவல்துறையினர் மீது கூறப்படும் பெரும்பான்மையான புகார்கள் அவர்கள் கொடுமையாக நடந்து கொள்வதைப் பற்றியும் கடுஞ்சொற்கள், வசை மொழிகள் உபயோகிப்பது பற்றியுமே மக்களால் எழுப்பப்படுகின்றன.

அரசு துறைகளில் ஒப்பிடும் பொழுது காவல் துறையோடு பொதுமக்களுக்கு 10 சதமீதம் மட்டுமே தொடர்பு ஏற்படுகின்றது. ஆனால் அவற்றுக்கெதிராக (காவல்துறைக்கு) எழும் புகார்கள் 70 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக உள்ளது

என்று முன்னாள் தமிழ்நாடு மாநில மனித உரிமை ஆணைய உறுப்பினரான திரு.கே. நடராஜ் இ.கா.ப (ஏ.டி.ஜி.பி) 
குறிப்பிட்டுள்ளார். தற்பொழுது தமிழகச் சிறைத்துறை இயக்குநராகப் பொறுப்பு வகிக்கின்றார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

 பிரதான பாதுகாவலர் 
முன்னாள் தமிழ்நாடு மாநில மனிதவுரிமை ஆணைய உறுப்பினர்: — உண்மையில் மனிதவுரிமைகளின் பிரதான பாதுகாவலர் காவல்துறை எனலாம். சில களப் பணியாளர்களின் தவறான நடவடிக்கையால் காவல்துறை மனிதவுரிமை மீறல் புகாருக்கு உள்ளாகின்றது. பெரும்பாலன காவல்துறையினர்
அதிகாரத் தோரணையோடு பணிபுரிந்தால்தான் மக்கள் மதிப்பர் என்ற தவறான எண்ணத்தில் உள்ளனர். இதனால் காவல்துறையினர் என்றாலே கடுப்புத் துறையினர்; சீறுடையணிந்த சண்டைக்காரர்; கெட்ட வார்த்தைகள் சரளமாக பேசுபவர்; அநாகரிகமான நடை உடை பாவணை உடையவர்; வழக்கு என்ற பேரில் கொடுமை படுத்துபவர்; ஊழலில் உழலுபவர் என்ற எண்ணம் மேலோங்குகின்றது.-திரு கே நடராஜன் இ.கா.ப முன்னாள் மாநில மனிதவுரிமை ஆணைய உறுப்பினர் 

 இந்திய அரசியலமைப்பில் மனிதவுரிமைகள் 
இந்திய அரசியலமைப்பின் 3 வது பிரிவில் கூறப்பட்டுள்ளவை-; 1. சமத்துவ உரிமை
2. சுதந்திர உரிமை : — சுதந்திர உரிமையில் உள்ளடக்கியவகளாக-;
2.1. பேச்சுரிமை
2.2. எண்ணங்களை வெளிப்படுத்தும் உரிமை
2.3. ஒன்று படும் உரிமை.
2.4. சங்கங்கள் அமைக்கும் உரிமை.
2.5. நடமாடும் உரிமை.
2.6. குடியேறி வசிக்கும் உரிமை
2.7. பணி செய்யும் உரிமை.3. சுரண்டலுக்கெதிரான உரிமை
4. சமய சுதந்திர உரிமைகள்
5. கல்வி மற்றும் பண்பாட்டு உரிமைகள்.
6. சொத்துரிமை.
7.அரசியலமைப்பிற்குட்பட்டு பரிகாரம் பெறும் உரிமை.

 மனித உரிமைகள் பற்றி அறிஞர்கள் கருத்து 
பொசாங்கே என்ற அறிஞரின் கூற்றுப்படிதமிழ்நாட்டுப் பாடநூல் வரிசை வகுப்பு 8-சமூக அறிவியல்- வரலாறு மனித உரிமைகள்- பெண்கள் உரிமைகள்-பகுதி 6 பி டி எப்  பார்த்து பரணிடப்பட்ட நாள் 03-05-2009.: — சமூகத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு அரசால் செயல்படுத்தப்படும் கோரிக்கைகளே உரிமைகள் எனப்படுகிறது.

எர்னஸ்ட் பார்க்கரின் கருத்துப்படி : — அரசால் உத்திரவாதம் அளிக்கப்பட்டவையே உரிமைகள் ஆகும்.

முன்னாள் மாநில மனிதவுரிமை ஆணைய உறுப்பினர்:<blockquote><div style= "font-size:87%;"> — ஒவ்வோரு கோப்பின் பின்னாலும் ஒருவரின் பிரச்சனை பிணைந்திருப்பதை உணர வேண்டும். ஏழை மக்களின் வலி புரிய வேண்டும். நம்மை அவர்களின் நிலையில் நிறுத்தி பார்த்தோமானால் நமது செய்கைகள் பரிமளிக்கும்.முன்னாள் தமிழ்நாடு மாநில மனிதவுரிமை ஆணைய உறுப்பினர் திரு.கே. நடராஜ். இ.கா.ப

 மாநில மனித உரிமை ஆணையத்தால் பயனடைந்தோர் 
2003-2004 இல் மாநில அரசு ஆணையத்திற்காக செலவிடப்பட்டத் தொகை 224.72 இலட்சம். அந்த ஆண்டில் பயனடைந்தோர் எண்ணிக்கை 1772 பேர். 

 ஐ. நா. வின் மனித உரிமை விதிகள் 
20 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் இம்மனிதவுரிமைகள் மறுக்கப்பட்டன. அதனால் இதை ஏற்படுத்தும் பொறுப்பு ஐ.நா அவைக்கு ஏற்பட்டது. 1945 இல் அக்டோபர் 24 இல் ஐ.நா அவை ஏற்பட்டவுடன் அமைக்கப்பட்ட குழுவின் முன் இப்பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டது. அக்குழுவினரால் உருவாக்கப்பட்டு பரிந்துரைக்கப்பட்ட விதிகள், மனித உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்காகவும், பன்னாடுகளுக்கும் பொருந்துவனவாகவும் அமைந்திருந்தது.

ஆண்டுதோறும் அக்டோபர் 24 அன்று ஐ.நா தினமாக ஐ.நா உருவான நாளை அனைத்து நாடுகளாலும் கொண்டாடப்படுகின்றது. 

1948 ஆம் ஆண்டு ஐ.நா வினால் அமைக்கப்பட்ட சிறப்புக்குழுவினால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட மனித உரிமைகள் டிசம்பர் 10 அன்று பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. அந்த தினத்தையே 
ஆண்டுதோறும் டிசம்பர் 10 அன்று மனித உரிமைகள் தினமாக அனைத்து நாடுகளாலும் கொண்டாடப்படுகின்றது. 

1948 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 10 அன்று 30 விதிகள் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது அதில் சில முக்கிய விதிகள்-;1. அனைத்து மனிதர்களும் சுதந்திரமாகவும் சம அந்தஸ்துடனும், சமவுரிமை பெற்றுள்ளனர்.
2. ஒவ்வொருவருக்கும் வாழ்வியல் சுதந்திரம் மற்றும் பாதுகாப்பு பெற உரிமை உண்டு.
3. எவரையும் அடிமைப் படுத்துதல் கூடாது.
4. சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம், வேறுபாடின்றி அனைவருக்கும் சட்டப்பாதுகாப்பு அளிக்கப்படும்.
5. எவரையும் காரணமின்றி கைது செய்யவோ, சிறையில் வைக்கவோ, நாடு கடத்தவோ கூடாது.
6. அவரவர் நாட்டு எல்லைக்குள் நடமாடவும் வசிக்கவும் ஒவ்வொருவருக்கும் உரிமையுண்டு.
7. ஒவ்வொரு நாட்டு குடிமகனுக்கும் குடியுரிமை உண்டு.
8. திருமணம் செய்துகொண்டு வாழ்க்கையில் ஈடுபடும் உரிமை.
9. சொத்துரிமை
10. சிந்திக்கும் உரிமை, செயல்படும் உரிமை மற்றும் வழிபாட்டுரிமை.
11. கருத்து தெரிவிக்கவும், எண்ணங்களை வெளியிடவும் உரிமை.
12. அமைதியான முறையில் கூட்டம் கூட்டவும், சங்கம் அமைக்கவும் உரிமை.
13. அவரவர் நாட்டு அரசாங்கத்தில் பங்கெடுக்கும் உரிமை.
14. வேலை செய்வதற்கான உரிமை.
15. வேலைக்கேற்ற ஊதியம் பெறும் உரிமை.
16. எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் சமூகப் பாதுகாப்பு பெறும் உரிமை.
17. தாய், சேய் உரிமை.

 இவற்றையும் பார்க்க 
 தேசிய மனித உரிமை ஆணையம்

 மேற்கோள்கள் 

 வெளி இணைப்புகள் 

பகுப்பு:மனித உரிமை அமைப்புகள்
பகுப்பு:தமிழக ஆணையங்கள்
பகுப்பு:இந்தியாவில் மனித உரிமைகள்