இராபர்ட் கோச்

இராபர்ட் கோச் (Robert Koch, டிசம்பர் 11, 1843 – மே 27, 1910) செருமானிய அறிவியலாளரும், மருத்துவரும் ஆவார். இவர் 1877இல் பாசில்லஸ் ஆந்த்ராசிஸ் எனும் கோலுரு நுண்ணுயிர், 1882இல் மைக்கோபாக்டீரியம் என்ற காச நோயை உருவாக்கும் நுண்ணுயிர், விப்பிரியோ காலரா என்ற கொள்ளை நோயை உருவாக்கும் நுண்ணுயிர் ஆகியவற்றை வேறுபடுத்தியமைக்காகவும் கோச்சின் எடுகோள்களுக்காகவும் அறியப்படுகிறார்.

காச நோய் பற்றிய இவரது ஆய்வுக்காக 1905 இவருக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.

 ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி 
கோச், செரிமனியின் கிளாஸ்டலில், திசம்பர் 11, 1843 அன்று, கெர்மன் கோச் (1814–1877) மற்றும் மதில்டே ஜூலி என்றிட் (நீ பீவென்ட்; 1818–1871) ஆகியோருக்குப் மகனகாகப் பிறந்தார்.Metchnikoff, Elie. The Founders of Modern Medicine: Pasteur, Koch, Lister. Classics of Medicine Library: Delanco, 2006. Print. இவரின் தந்தை ஒரு சுரங்கப் பொறியாளர். பதின்மூன்று உடன்பிறப்புகளில் இவர் மூன்றாவதாக பிறந்தார். இவர் சிறு வயதிலிருந்தே கல்வியில் சிறந்து விளங்கினார். 1848இல் பள்ளியில் சேருவதற்கு முன்பு, கோச், படிக்கவும் எழுதவும் கற்றுக்கொண்டார். அறிவியல் மற்றும் கணிதத்தில் சிறந்து விளங்கிய கோச், 1862இல் இடைநிலைக் கல்வியை முடித்தார். 1862இல் அறிவியல் மற்றும் கணிதத்தில் சிறந்து விளங்கினார்.

 அறிவியல் பங்களிப்புகள் 
இடது|thumb|1884 ஆம் ஆண்டு எகிப்தில் கோச் (வலமிருந்து மூன்றாவது) மற்றும் ஜெர்மன் காலரா ஆணையத்தின் பிற உறுப்பினர்களின் புகைப்படம்.

 பாக்டீரியா ஆய்வில் நுட்பங்கள் 
ராபர்ட் கோச் நுண்ணோக்கியில் இரண்டு முக்கியமான முன்னேற்றங்களைச் செய்தார்; எண்ணெய் மூழ்கும் லென்ஸ் மற்றும் சிறிய பொருட்களைப் பார்க்க உதவும் மின்தேக்கியை முதன்முதலில் பயன்படுத்தியவர் இவர்தான்.கூடுதலாக, நுண்ணிய கண்காணிப்புக்கு புகைப்படம் எடுத்தல் (மைக்ரோஃபோட்டோகிராஃபி) திறம்பட பயன்படுத்திய முதல் நபரும் இவரே. மெத்திலீன் நீலம் மற்றும் பிஸ்மார்க் (வெசுவின்) பழுப்பு சாயத்தைப் பயன்படுத்தி பாக்டீரியா கறை படியும் "அடித்தள முறைகளை" அவர் அறிமுகப்படுத்தினார். பாக்டீரியாவை வளர்க்கும் முயற்சியில், கோச் உருளைக்கிழங்கு துண்டுகள் போன்ற திட ஊட்டச்சத்துக்களைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார்.இந்த ஆரம்ப சோதனைகள் மூலம், கோச் ஒரே மாதிரியான, தூய செல்களின் தனிப்பட்ட காலனிகளைக் கவனித்தார். உருளைக்கிழங்கு துண்டுகள் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் பொருத்தமான ஊடகம் அல்ல என்பதைக் கண்டறிந்தார், பின்னர் ஜெலட்டினுடன் ஊட்டச்சத்து கரைசல்களைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார். இருப்பினும், உருளைக்கிழங்கு துண்டுகளைப் போலவே ஜெலட்டின் பாக்டீரியா வளர்ச்சிக்கு உகந்த ஊடகம் அல்ல என்பதை அவர் விரைவில் உணர்ந்தார், ஏனெனில் அது பெரும்பாலான மனித நோய்க்கிருமிகளின் வளர்ச்சிக்கு ஏற்ற வெப்பநிலையான 37 °C இல் திடமாக இருக்காது.மேலும், பல பாக்டீரியாக்கள் ஜெலட்டினை ஹைட்ரோலைஸ் செய்து, அதை ஒரு திரவமாக மாற்றும். 1881 ஆம் ஆண்டில், அவரது மனைவி ஃபேன்னி ஹெஸ்ஸிடமிருந்து இந்த யோசனையைப் பெற்ற அவரது முனைவர் பட்ட உதவியாளர் வால்டர் ஹெஸ்ஸால் அவருக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டபடி, கோச் தூய கலாச்சாரங்களை வளர்க்கவும் தனிமைப்படுத்தவும் அகாரைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார். அகர் என்பது ஒரு பாலிசாக்கரைடு ஆகும், இது 37 °C இல் திடமாக இருக்கும், பெரும்பாலான பாக்டீரியாக்களால் சிதைக்கப்படுவதில்லை, மேலும் நிலையான வெளிப்படையான ஊடகத்தை உருவாக்குகிறது.

மேற்கோள்கள்

 வெளி இணைப்புகள் 
 கோக்கின் வரலாறு

பகுப்பு:1843 பிறப்புகள்
பகுப்பு:செருமானிய அறிவியலாளர்கள்
பகுப்பு:நோபல் மருத்துவப் பரிசு பெற்றவர்கள்
பகுப்பு:மருத்துவ வரலாறு
பகுப்பு:செருமானியக் கண்டுபிடிப்பாளர்கள்
பகுப்பு:1910 இறப்புகள்
பகுப்பு:செருமானிய உயிரியலாளர்கள்
பகுப்பு:நோபல் பரிசு பெற்ற செருமானியர்கள்
பகுப்பு:செருமானிய மருத்துவர்கள்
பகுப்பு:நோயெதிர்ப்பியலாளர்கள்