மரூஉ

மரூஉ என்பது தொன்று தொட்டு இலக்கணப்படி வழங்கி வரும் ஒரு சொல் காலமாற்றத்தினால் எழுத்துக்களோ, ஒலியோ சிதைவுற்று வருவது.

மரூஉ என்றால் உயிர் அளபெடை.

எடுத்துக்காட்டுகள்
 யார் - ஆர்
 சர்க்கரை - சக்கரை
 உபாத்தியாயர் - வாத்தியார், வாத்தி
 போழ்து - பொழுது, போது
 இருக்கின்றது,இருக்கிறது - இருக்குது, இருக்கு, ஈக்கு, கீது
 பருத்தித்துறை - பருத்துறை
 துருவுபலகை - திருவலை
 கறிவேப்பிலை - கருவேப்பிலை

மரூஉ என்பது தமிழ்ச் சொற்களில், குறிப்பாக பெயர்ச் சொற்களில், பெரிதும் மாற்றம் அடைந்து, மருவி, வழங்கும் சொல். பெயர்ச் சொற்களில் மரூஉ எடுத்துக்காட்டுக்கள்:
கோயம்புத்தூர் என்பது கோவை ஆவது
தஞ்சாவூர் என்பது தஞ்சை ஆவது
புதுச்சேரி என்பது புதுவை ஆவது
புதுக்கோட்டை என்பது புதுகை ஆவது
சோழன் நாடு என்பது சோணாடு (சோணாடு சோறுடைத்து என்னும் வழக்கைக் காண்க)
உறையூர் என்பது உறந்தை ஆவது.

வினைச்சொற்களிலும் மரூஉ உண்டு. எடுத்துக்காட்டாக:
வருகிறது என்பது வருகுது (நாமக்கல் கவிஞர் இரமலிங்கம் பிள்ளை அவர்களின் “கத்தியின்றி இரத்தமின்றி யுத்தமொன்று வருகுது”)

போலி மரூஉ:
இவை அடிச்சொல்லில் அதிகம் வேறு படாமல், பெரும்பாலும் ஓரிரு எழுத்துகளில் மாறு பட்டு வரும் இடங்கள். எடுத்துக்காட்டாக:
சாம்பல் என்பது சாம்பர்

பகுப்பு:இலக்கணம்
பகுப்பு:தமிழ் இலக்கணம்