Law-ce

縮圖|sasing

 Law-ce老子 

 nikaudipan生平 

 caay ka tinengi ku niyadu’故里之辯 
caay ka tineng ku pilecuhan ni Law-ce, i cudad inai’ ku katinengan nu pilecuhan ni Law-ce, uydasa ni Se-ma-cin a ni sulitan, Cu u sumamaday a Cu-kuo, Ku-sin aydaay nu Lu-yi-sin, Li-niyadu’ u Sin-cen-tun a Tay-cin-kun niyadu’, Cei-ze-li aydaay nu Cin-cen-hu kitidaan --- Tay-cin-kun-cen. 44

老子確切出生地不詳，關於老子故里的文字記載更是少之甚少，沿用司馬遷的記載，楚就是古代楚國，苦縣就是今鹿邑縣，厲鄉就是縣城東的太清宮鄉，而曲仁里就是今鎮政府所在地——太清宮鎮。

Law-ce” nu ayawan linpic cay mihcaan--- nu ayawan sippic cay mihcaan”, pilecuhan i Tun-cuo a Cu-kuo Ku-sin Li-sen-ceu-zei-li. cun-cen-ciw se-sing-cia, mueneng i Sye-tay-kun-yen-san. 

老子前(571年—前471年)，生於東周的楚國苦縣厲鄉曲仁里。中春秋時代思想家，隱居邢臺廣陽山。

 palitaen ni Kun-ce 孔子問道 
nikudan kainai’ en tu nu Tun-cuo wan-se, tatengan idaw kina ci Cuo-tin-ce, cilaw ku yadahay nu niyadu’an, mangalay namin malatahudan, ci Li-pen-le-hay matulin tu tusa a lasubu nu pina a mihcaan. ci Cuo-sing-wan sabaw tu pitu mihcaan, sikawaw tu “ ce-tay-ce-lun”, bahbahan patayda i sawacan, hatidaay tu nu cudadan maalaw patayda i Cu-kuo a Kuo-du, ales han ci Law-ce. samuhmuh satu ci Law-ce, malalacal sa aci Kun-ce. 

後因為東周王室衰落，周天子實際上名存實亡，多地發生叛亂，諸侯爭相稱霸稱王，禮崩樂壞持續了二百多年。周襄王十七年，就發生「子帶之亂」，遂為伯而得河內地，大量典籍被掠奪到楚國的國都，老子因而被免職。 隨後老子清心潛隱，與孔子來往較多。

 Law-ce老子 
saan, tawya mala sakakaay ci Law-ce caay kalesem makaadih tu Cuo-caw mademec, tawya miculimek namakayda i Ku-kun a tahekal nu ayawan, tawya maadih tu sakakaay ci “ Kung-lin”, katayni palabang han, mangalay papisakamu ci Cuo-lian. Idawya ci Li-zan sakamusa, tuci Yi-si-taw, “ idaw ku cudad ni Law-ce tu “ taw-de-cin”, malatusa, pabaay a cudad u “taw-de”, tada i hekal ku kamu, pasu nikasumad nu cancanan, palutatengan ku di’di’tusa, sasaay nu cudadan u “ de-cin” sakay tademaw kuyda, hican taayaw tadikud a kamuan, kya matenens ku hican misuayaw tu tademaw sa. caay ka hedek ku nipinanaman, mangelu’ minanam, sadikuday idaw ku laheci.” uyni sat uku liwan, kacaw satu katalan mulaliw.  

相傳，當時身為柱下史的老子不忍見周朝衰落，同時也為避禍而西出函谷關之前，被時任守關要職的「關令」，並邀請作客，向他請教周禮。李聃在當時總結思想著述，並對尹喜道：「老夫授汝《道德經》，分上下兩篇，上篇為《道經》，言宇宙根本，含天地變化之機，蘊神鬼應驗之秘;下篇為《德經》，言處世之方，含人事進退之術，蘊長生久視之道。研習不止，苦修不懈，終有所成！」，而後留，倒騎青牛而去。

tina kungkuan, ci Yi-si i pasayda i lala’ sakamusa, maadih ku walian salungan ku demiad, takelal sa, mahicaay kiya ku demiad, tanunamuh sa, tabaki ku ngiha “ namaka walian ku kapah nu demiad, idaw ku caayay kalecad nu tademaw makayda”. katuud ku tademaw nai’ ku lawad miasik, mihalhal tu nikatayni nu tademaw, i Ku-kun nu panapananan ni sulitan tu hudi saan “ ce-ci-tun-lay” sepat kina tabakiay ni sulitan, katukuh ayda, sisa sumamad u “ ce-ci-tun-lay-han-ku-kan, lima a malebut ku cud ani Law-ce”.  

在神話故事中，尹喜在土台望氣，見東方紫氣騰騰、霞光萬道，觀天象奇景，欣喜若狂，大呼「紫氣東來，必有異人通過」。忙令關吏清掃街道，恭候異人，此後函谷關一帶的門楣或春聯都寫「紫氣東來」四個大字，流傳至今，所以古稱「紫氣東來函谷關，老子著書五千言」。

 udip a nidatengan 個人思想 
ci Law-ce u milingatuay misulit tu taw-cia a tademaw, sakaudip pakunida sananay, kasikadan ku kamu, hatedep han, acaay kacacinlaw atu taw. sakay cen-ce hamin han pasu adidiay nu tademawan a mikuwan, idaw ku cacayay nu kamu ni Law-ce, “ matineng ku pabaway, anu idaw ku la’cusay hida hantu, anu mahica ku kamu nu taw, hidan tu sa.”, anu mangalay ku binawlan, sayadahen ku nipadawsu sa, anu mapatay ku binawlan, miyukiw kita tu siidaay nu tademaw, caay ka patay ku binawla, uyca ka talawan mapatay sa.” 

老子是道家性命雙修的始祖，於生命上主張自然，講究致虛極，守靜篤、不與人爭的修持。老子在政治上主張的無為而治和小國寡民，老子有一段話常被視為對為政者的箴言：「天之道，損有餘而補不足；人之道則不然，損不足以奉有餘。」；「民之飢，以其上食稅之多；民之輕死，以其上求生之厚；民不畏死，奈何以死懼之。」

 kapatayan去世 
Law-ce hedek nu mihcaan itida i Di-taw-hu mapatay. nikapatayan ni Law-ce a siwmian.

老子末年於狄道府逝世。是老子老死於秦國的證據。

 mala bunsan ci Law-cean sa老子化胡說 
idaw ku sananay caay henay ka patay ci Law-ce sa, katukuh i Si-yi, pasakamuen ku Si-yi a tademaw, uyni u kamusa “ Law-ce-hua-hu”. Law-ce-hua-hu inakamu namaka Tun-han, han-hen-ti-yen-si siwa mihcaan “ caylimlim mihcaan” ida i cuda nu sing-cea “ idaw ku sananay ci Law-cean tayda i Yi-di malabunsan” a sasakamuen. 

一說老子沒有去世，而是到了西域，並對西域人實行教化，這就是所謂的「老子化胡」。老子化胡說源出東漢，漢桓帝延熹九年（166年）襄楷所上奏章中有「或言老子入夷狄為浮屠」的說法。

daw-ciw atu tay-sang-law-cun道教和太上老君

daw-ciw taneng talaayaw taydan nu sumamad nu syakay Cuo-kuo tademaw a kawawan, nikudan haymawsa idaw tu ku sin-daw, hun-law-daw nu dadatengan, sisa, ci Law-ce u daw-cu han nu tademaw. sa u daw-ciw nu disi saan, ci Law-ce u tay-cen nu di’tuan.

道教可以上溯到原始社會中國人祭天的活動，後來逐漸產生了方仙道、黃老道等思想，於是，老子就被人們尊為道祖。所以，道教門徒認為：老子是太清神之下。

 namaka babalakiay a lalangawan 文化遺產 
An-hua-wo-yen a Law-ce nakamuan itida i Wo-yen dadaydaysa, u kamu sa ku dadaydayan, bangcal ku kamu, idaw ku talakaway a nikinkiwan nu’puc a cudadan, malatusa kina kawaw, sayaway namakawawa katukuh tu balaki a nikaudipan, sakatusa sakay ci Law-ce atu ten-cin-kun a nakamuan. ina Wo-yen ten-cin-kun tataydaan midang atu Kan-aw a binacadan mapulung mihedek a masanga.

安徽渦陽的老子傳說在渦陽代代相傳，大多採用地方口語，語言通俗優美，有著較高的文學研究價值，分為兩個部分：第一部分刻畫了老子從童年到暮年的成長過程；第二部分是有關老子和天靜宮的傳說。渦陽縣天靜宮景區是與港澳台同胞共同修建完成的。

mahiniay a Law-ce anunamakapina tu nu malebut a mihcaan nu kakakunkuan atu nidaydayan nu kakungkuan, matineng ku paylumaluma’ ay nu tademawan, malenec tu a mitengil. 

老子這樣一個人物歷經幾千年的神化和傳說，已經是家喻戶曉，耳熟能詳。

 Law-cun-yun ba’tu老君岩   
itida i Ci-iun buyu idaw ku mahida u tademaw a tabakiay nu ba’tuan mahida nipituktukan a cun-ciw zitay midatengay nu lumaan ci Law-ce a sasing, pangangan han Law-cun-yun ba’tu. Law-cun-yun ba’tu patideng i Sung-yun a zitayan, u Cung-kuo ayda satabakiay a Sun-tay daw-ciw a ba’tu nu sasingan, u Cin-yun buyu tataydaan midang, bangcal ku nituktukan, malalikisi atu nalimaan a epucan.

在齊雲山上有一塊形似人像的巨大天然花崗岩雕琢而成的春秋時期思想家老子的坐像，名叫老君岩。老君岩始建於宋元時期，是中國現存最大的宋代道教石像，也是清源山的標誌性景點，雕工精湛，極富歷史和藝術價值。

https://zh.wikipedia.org/zh-tw/%E8%80%81%E5%AD%90
kakuniza:Habayiing