Serbskochorwackŏ gŏdka

Serbskochorwackŏ gŏdka (serb-chor.: srpskohrvatski jezik, cyr. српскохрватски језик) – policyntrycznŏ słowiańsko gŏdka używanŏ bez Serbōw, Chorwatōw, Bośniakōw jak tyż Czornogōrcōw. Do zopisu używŏ sie zmodyfikowane na potrzeby gŏdki alfabet łaciński (tn. gajica; ôd jej autora Ljudevita Gaja) jak tyż cyrylica w wersyje Vuka Karadžicia, kery tyż uprościōł ôrtografijõ bez wkludzanie ino jedyn spōsōb zŏpisu danyj głoski, jak tyż bez prawidło pisz tak jak gŏdŏsz, a czytej tak jak napisano było. W 1850 autory, politykry jak tyż wyuczyni pochodzyniŏ połedniowo słowiańskigo podpisali w Wiedniu ugŏdã gŏdkowõ, kerŏ tykała standaryzacyje jejich gŏdki, bez stanowiynie zaczōntek serbskochorwackigo. Terŏźnie je to sporne, zbiorcze ôkryślynie na gŏdka serbskŏ, chorwackŏ, bośniackŏ i czornogōrskŏ, kere zaczynto było ôd siebie ôdrōżniać ôd rozpadu Jugosławie, z wiynksza z powodōw politycznych. Dŏwŏ to tōż sztyry rōwnoprawne a wzajymnie zrozumiałe sztandardy.

Serbskochorwackŏ jak tyż wszyjske jej pochodne ôparto je w srogij mierze na dialekcie wschodniohercegowińskim, zwanym tyż sztokawskim ôd sôd słowa što abo šta, kere ôdpadŏ ślōnskimu co. Krōm praktycznie idyntycznyj gramatyki, kożdŏ z wydzielōnych terŏźnie standardōw mŏ swoje indywidualne cychy:

 serbski spotrzebowuje z wiynksza cyrylica, bośniacki i czŏrnogōrski zaôbycz gajica, za to chorwacki ino gajica;
 chorwacki je barzij chybki do pasowaniŏ słōw rodzimych aniżeli zapożyczeń, a ôkrōm tego słowo što bywuje placami zastympowane bez ča abo kaj; 
 czornogōrski posiado dwie ekstra spōłgłoski (ś i ź), kerych niy ma w inkszych sztandardach.

 Fōnologijŏ a zapis
Serbskochorwackŏ fōnologijŏ je barzo podobnŏ do ślōnskij i polskij. Dugość samogłoski niy wpływŏ na znaczynie słōw, za to spōłgłoski nigdy niy tracōm dźwiynczności. Akcynt padać może w znŏleżności ôd sztandardu na roztōmajte ślabiki. 

Zgodnie z prawidłami wkludzōnymi bez Karadžicia i Gaja kożdŏ głoska posiadŏ ino jedyn spōsōb zopisu w dano alfabeto. W gajicy dwuznaki dž, lj a nj sōm ôsobne litery. Kożdŏ litera jednego pisma mŏ ôdpowiednik w drugim, ale jejich porzōndek je roztōmajty i przebiygo tak:

 Gajica: A B C Č Ć D Dž Đ E F G H I J K L Lj M N Nj O P R S Š T U V Z
 Cyrylica: А Б В Г Д Ђ Е Ж З И Ј К Л Љ М Н Њ О П Р С Т Ћ У Ф Х Ц Ч Џ Ш

GajicaCyrylicaŚlōnski ôdpowiednik A a  А а  а B b  Б б  b C c  Ц ц  c Č č  Ч ч  cz Ć ć  Ћ ћ  ć D d  Д д  d Dž dž  Џ џ  dż Đ đ  Ђ ђ  dź E e  Е е  e F f  Ф ф  f G g  Г г  g H h  Х х  h, ch I i  И и  i J j  Ј ј  j K k  К к  k L l  Л л  l Lj lj  Љ љ  miynke l, bp. w słowie Cepelia M m  М м  m N n  Н н  n Nj nj  Њ њ  ń O o  О о  o P p  П п  p R r  Р р  r S s  С с  s Š š  Ш ш  sz T t  Т т  t U u  У у  u V v  В в  w Z z  З з  z Ž ž  Ж ж  ż

kategoryjo:słowjańske godki