Kopalnioki

Kopalnioki (ôd pol. kopalnia – gruba) – twarde bōmbōny bez filōngu, ô miyntowo-badijōnkowym smaku, znane ôd kōńca XIX storoczo, przede wszyjskim we industryjalnyj tajli Gōrnego Ślōnska. Majōm czorno farba i na kożdyj sztuce je wybity symbol hajerōw – pyrlik a żelozki. Jejich produkcyjōm zajmuje sie fyrma Visa Bell ze Pszczyny, włościciel marki Oblaty

 Skłod 
Głōwne składniki kopalniokōw to sōm cuker a glukozowy syrop. Zioła stanowiōm niy wiyncyj jak 1,5 procynta. Sōm to: ôlyjek z badijōnka, ekstrakt dziurawca, melisy a miynty. Za charakterystyczno czorno farba ôdpado farbnik: wōngel.

 Historyjo 
Bōmbōny zaczły być produkowne we XIX storoczu i bōły ôzdowane grubiorzōm po szychcie – miało to na cylu ôchrōna jejich gordziylōw, narażōnych na roztōmajte niymoce skuli wōnglowego pyłu. Zioła (ôlyj z badijōnka, ekstrakt melisy, miynty a dziurawca) miały pōmogać budować ôdporność, pozbyć sie pyłu, działać rozkurczowo, a tyż uholkać.

Podug Marka Szołtyska popularne czeske Hašlerky pojawiōły sie jak adaptacyjo ślōnskich Kopalniokōw.

 We kulturze 
Kopalniokami zajodajōm sie miyndzy inkszymi Kōmisorz Hanusik, bohater cyklu rōmanōw ôd Marcina Melona a kociynta ze Kocij Czelodki ôd Agaty Romaniuk. 

 Przipisy 

Category:Bůmbůny
Category:Ślůnsko kuchńa