Klang

Klang to je słuchowe wrażynie, tworzōne akustycznōm welōm, kerŏ rozchodzi sie we ôstrzodku sprynżystym (ciele stałym, ciyczy, gazie). Frekwyncyje welōw, kere sōm słyszalne dlŏ czowieka, zawarte sōm w paśmie miyndzy wartościami granicznymi ôd kol. 16 Hz do kol. 20 kHz.

Piyrszego zaregistrowania klangu dokōnoł we 1860 roku Édouard-Léon Scott de Martinville. Jego fōnautograf niy bōł zaprojektowany do ôdtwŏrzaniŏ klangu, ale zachowały sie szkryfty archiwalne piyrszych registracyji ôdczytane i ôdtworzōne we 2008 roku.

 Cechy klangu 
Do bazowych cech klangu zaliczŏ sie:
 wysokość klangu,
 głośność klangu,
 czas trwaniŏ klangu,
 farba klangu.

Cechy te zwiōnzane sōm blank z ôdpedniymi parametrami wele akustycznyj.

 Klasyfikacyjŏ klangōw skuli farby 
 majōnce ôkryślōnõ wysokość:
 tōn (tōn bazowy),
 wielotōn harmōniczny,
 niymajōnce ôkryślōnyj wysokości:
 wielotōn niyharmōniczny,
 fiōnczynie (majōnce widmo ciōngłe):
 fiōnczynie biołe,
 fiōnczynie wystre.

 Linki zewnyntrzne 
 Casati R., Dokic J., Sounds, [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy [online], CSLI, Stanford University, 5 paździyrnika 2010, ISSN 1095-5054 [dostymp 2021-04-25] 
 dykcjonorz.eu, Klang, wpis we dykcjōnorzu 

Kategoryjo:Muzyka