Upangaji Kidigitali

Upangaji Kidigitali (wakati mwingine huitwa upangaji wa kutumia miale ya mwanga; kwa Kiingereza Optical sorting) ni mchakato wa kiotomatiki wa kupanga bidhaa kwa kutumia kamera na/au leza .

Kulingana na aina za vitambuzi (sensor) vinavyotumiwa na programu inayoendesha mfumo wa uchakataji wa picha, vichungi vya macho vinaweza kutambua rangi ya kitu, saizi, umbo, sifa za kimuundo na muundo wa kemikali.  Kipangaji hulinganisha vitu na vigezo vilivyobainishwa na mtumiaji vya kukubali/kukataa ili kutambua na kuondoa bidhaa zenye kasoro na nyenzo za kigeni (bidhaa isiyo hitajika) (FM) kwenye njia ya uzalishaji, au kutenganisha bidhaa za madaraja au aina tofauti za bidhaa.

Upangaji wa kidigitali unatumika sana katika tasnia ya chakula ulimwenguni kote, na kutumika sana na  zaidi katika usindikaji wa vyakula vilivyovunwa kama vile viazi, matunda, mboga mboga na karanga ambapo hufanikisha ukaguzi usio na uharibifu, wa asilimia 100 kwa viwango kamili vya uzalishaji. [ <span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2023)">nukuu inahitajika</span> ] Teknolojia hiyo pia inatumika katika utengenezaji wa dawa na utengenezaji wa lishe, usindikaji wa tumbaku, kuchakata taka na tasnia zingine. Ikilinganishwa na upangaji wa mikono (kibinadamu), ambao hupelekea makosa, upangaji wa kidigitali  husaidia kuboresha na kuongeza ubora wa bidhaa,  na kuongeza mavuno huku ukipunguza gharama za uzarishaji. 

 Historia 
Upangaji wa wa kidigitali ni wazo ambalo lilitokana na hamu ya kuweka otomatiki katika mfumo wa  upangaji wa bidhaa za kilimo kama vile matunda na mboga.  Kabla ya teknolojia ya otomatiki ya upangaji wa kidigitali kubuniwa mnamo mwaka 1930, makampuni kama [Unitec] yalikuwa yakizalisha mashine za mbao ili kusaidia upangaji kimakenika katika usindikaji wa matunda.  Mnamo 1931, kampuni inayojulikana kama "Electric Sorting Company" ilijumuishwa na kuanza uundaji wa vichungi vya rangi vya kwanza ulimwenguni, ambavyo vilikuwa vikiwekwa na kutumika katika tasnia ya maharagwe ya Michigan mnamo 1932.  Mnamo 1937, teknolojia ya Upangaji wa kidigitali ilikuwa imeendelea ili kuruhusu mifumo ya upangaji kwakufuata  kanuni ya uchaguzi wa rangi mbili.  Miongo michache iliyofuata ilishuhudiwa uwekwaji wa mbinu mpya na zilizoboreshwa za kupanga, kama vile mifumo ya [malisho ya mvuto] na utekelezaji wa upangaji wa kidigitali katika tasnia nyingi za kilimo. 

 Mfumo wa kupanga 
Kwa ujumla, vichungi vya leza vina vipengele vinne vikuu: mfumo wa malisho, mfumo wa leza, programu ya kuchakata picha na mfumo wa kutenganisha.  Madhumuni ya mfumo wa mlisho ni kueneza bidhaa katika safu moja ili bidhaa ziwasilishwe kwa mfumo wa leza kwa usawa, bila kuunganishwa, kwa kasi isiyobadilika. Mfumo wa leza unajumuisha taa na vitambuzi vilivyowekwa juu na/au chini ya mtiririko wa vitu vinavyokaguliwa. Mfumo wa uchakataji wa picha hulinganisha vitu na vizingiti vilivyobainishwa na mtumiaji vya kukubali/kukataa ili kuainisha vitu na kuamsha mfumo wa kutenganisha. Mfumo wa kutenganisha - kwa kawaida hewa iliyobanwa kwa bidhaa ndogo na vifaa vya mitambo kwa bidhaa kubwa zaidi, kama vile viazi vizima - huelekeza vitu vikiwa hewani na kukengeusha vitu vya kuviondoa hadi kwenye kijiti cha kukataa huku bidhaa nzuri ikiendelea katika njia yake ya kawaida.

 Vihisi 
Vipangaji vinahitaji mchanganyiko wa taa na vitambuzi ili kuangazia na kupiga picha za vitu hivyo ili picha ziweze kuchakatwa. Picha zilizochakatwa zitaamua ikiwa nyenzo zinapaswa kukubaliwa au kukataliwa.

 Kamera 
Kamera za monochromatic hutambua vivuli vya kijivu kutoka nyeusi hadi nyeupe na inaweza kuwa na ufanisi wakati wa kupanga bidhaa zilizo na kasoro za utofautishaji wa juu.

Marejeo 

Jamii:Wiki Loves STEAMIA 2025
Jamii:teknolojia