Clara Ragaz

Clara Ragaz (alizaliwa 30 Machi 1874 – 7 Oktoba 1957) alikuwa mmoja wa wanawake mashuhuri wa Uswisi katika harakati za feministi na upiganaji dhidi ya vita katika nusu ya kwanza ya karne ya 20. Alikuwa miongoni mwa waanzilishi wa Shirikisho la Wanawake wa Uswizi wanaopinga Kunywa Pombe, shirika lililoshughulikia harakati za kupinga pombe nchini Uswizi. Alikuwa pia mwenyekiti mwenzake wa Kimataifa wa Ligi ya Wanawake kwa Amani na Uhuru (WILPF) kutoka mwaka 1929 hadi 1946.

Mbali na kushiriki katika harakati za kupinga pombe, Ragaz alichukua nafasi muhimu katika juhudi za kimataifa za amani. Alihudumu kama mwenyekiti mwenzake wa Kimataifa wa Ligi ya Wanawake kwa Amani na Uhuru (WILPF) kutoka 1929 hadi 1946, shirika la kimataifa linalolenga kukuza amani na haki za wanawake. Kupitia kazi yake na WILPF, Ragaz alijihusisha na kampeni dhidi ya kijeshi, vita, na unyanyasaji wa wanawake, akisisitiza umuhimu wa mshikamano wa kimataifa na ushiriki wa wanawake katika juhudi za kujenga amani.

Harakati za Ragaz zilimfanya kuwa mtu muhimu katika harakati za feministi na upiganaji dhidi ya vita za wakati wake, akitetea haki za wanawake na amani. Urithi wake unajulikana kwa kujitolea kwake katika masuala haya, hasa kujitolea kwake kwa dunia isiyo na vita na ukosefu wa usawa.

 Maisha ya awali 
Clara Nadig alizaliwa tarehe 30 Machi 1874 katika jiji la Chur, kilichopo katika canton ya Grisons nchini Uswizi, kwa wazazi wake Christina (aliyezaliwa Plattner) na Johann Josua Nadig. Alisomea ufundishaji na alikamilisha mafunzo yake ya ualimu mwaka 1892 katika shule ya kawaida ya Aarau.  .

 Kazi 
Nadig alifundisha kwanza nchini Uingereza na Ufaransa kabla ya kurudi Uswizi. Alifundisha katika shule ya Jumapili na alijihusisha na kazi za kimishonari, ambapo alikutana na mtetezi wa haki za kijamii, Leonhard Ragaz, mwaka 1893, ambaye alioa mwaka 1901. Alianza kazi ya ufundishaji katika bonde la Engadin, wakati mumewe alihudumu kama mchungaji mkuu wa Waprotestanti wa Chur kati ya 1902 na 1906. Mnamo mwaka 1902, alikua miongoni mwa waanzilishi wa Shirikisho la Uswisi la Wanawake wa Viuo (Switzerland Federation of Abstinent Women), ambalo lilikuwa tawi la harakati za kimataifa za ulevi nchini Uswizi. Mnamo mwaka 1907, alijiunga na shirika la wanawake la "Union for the Advancement of Women" wakati yeye na mumewe walikuwa Bern na mumewe alikuwa mchungaji wa Basel Minster. Mwaka 1908, walihamia Zürich, ambapo Ragaz aliendelea kufundisha na mumewe alikua profesa wa theolojia katika Chuo Kikuu cha Zurich. Katika Zürich, Ragaz alijiunga na chama cha wanunuzi kiitwacho Social Buyers' League, kilicholenga kuboresha hali ya wafanyakazi kwa kutumia njia za ununuzi wa kijamii, na alikua sehemu ya kikundi hicho hadi 1915. Pamoja na Emma Pieczynska-Reichenbach, alifanya kazi ili kuboresha mshahara wa chini kwa wafanyakazi wanawake, kupunguza masaa ya kazi, na kuboresha hali za kazi.

Mnamo mwaka 1909, Ragaz alihudumu kama mkurugenzi wa Maonyesho ya Kazi za Nyumbani za Uswisi (Swiss Home Works Exhibition), ambayo yalionyesha kazi za mikono kama vile kusokota, kazi za majani, ujenzi wa viatu, na mengineyo yaliyotengenezwa na wanawake, lakini pia ilijadili matatizo ya wanawake wa kazini, hali mbaya za usafi na utumikishwaji wa watoto. Mwaka 1913, alijiunga na Chama cha Kisoshalisti cha Uswisi na pamoja na mumewe walifuata itikadi za kijamii za kidini, wakiamini kuwa imani ya Kikristo inahitaji dhamiri ya kijamii inayolenga kusaidia watu wa daraja la wafanyakazi. Mwaka 1915, Ragaz alianzisha Kamati ya Amani ya Kudumu (Committee for a Lasting Peace) na alihudumu kama rais wake hadi 1946. Mwaka huo huo, alichapisha kitabu "Women in Peace" kutoka kwa hotuba aliyotoa. Mwaka 1919 alichukua jukumu muhimu katika kuleta Kongamano la Zurich mjini Zürich, lililosababisha kuanzishwa kwa Liga ya Kimataifa ya Wanawake kwa Amani na Uhuru (WILPF). Mkutano huo ulifuatia Kongamano la Wanawake la Hague la mwaka 1915, lililofanywa na wanawake wa kimataifa wa feminist waliokuwa wakitafuta kumaliza Vita Kuu ya Kwanza ya Dunia. Ragaz alikuwa mzungumzaji wa ufunguzi wa Kongamano la Zurich, pamoja na mtaalamu maarufu wa feminist Jane Addams. Alendelea kufanya kazi na WILPF kimataifa huko Geneva. Mwaka 1921, alichapisha tafsiri ya kitabu cha "Tagore as Educator" kilichoandikwa na Emma Pieczynska-Reichenbach. Mwaka huo huo, mumewe aliacha kazi yake ya chuo kikuu na familia ilihamia katika wilaya ya Aussersihl kuishi kati ya wafanyakazi huko. Walikuwa na dhamira ya ustawi wa kijamii wa daraja la wafanyakazi na Ragaz alianza kutoa mihadhara katika Shule ya Kijamii kwa Wanawake.

Ragaz alitafsiri kazi ya "Religious Foundations of the Social Gospel" na Walter Rauschenbusch, mmoja wa waandishi wake mashuhuri, kwa Kijerumani mwaka 1922. Mwaka 1929, Ragaz alikua mmoja wa viongozi wawili wa kimataifa wa WILPF, akichukua nafasi ya Jane Addams. Kwa sababu ya wingi wa kazi, iliamuliwa kuwa majukumu aliyokuwa nayo Addams yangeshirikiwa na Gertrud Baer na Emily Greene Balch. Mwaka huo huo, aliteuliwa kuwa makamu wa rais wa shule ya bweni ya Shule ya Kijamii kwa Wanawake na alihudumu katika nafasi hiyo hadi mwaka 1946. Ragaz, Baer, na Balch, ambaye alichukuliwa nafasi na Kathleen Innes, waliongoza WILPF wakati wa vita vigumu, ambapo kulinda mipaka na wakati huo huo kuunga mkono msimamo wa kupinga vita kulikuwa na upinzani. Wote wawili, yeye na mumewe walijiuzulu kutoka chama cha kisoshalisti mwaka 1935 kwa msimamo wa ulinzi wa taifa. Aliendelea kuwa na ushawishi katika harakati za kupinga vita hadi vita ilipoisha.

 Marejeo 

Jamii:Waliozaliwa 1874
Jamii:Waliofariki 1957
Jamii:Feminism and Folklore 2025 in Tanzania
Jamii:Wanaharakati wa Uswisi