Louise Michel

Louise Michel (29 Mei 1830 – 9 Januari 1905) alikuwa mwalimu na mtu mashuhuri wakati wa Jumuiya ya Paris. Baada ya kusafirishwa kwenda New Caledonia kama adhabu, alianza kukumbatia anarchism, na aliporudi Ufaransa aliibuka kama mwanaharakati muhimu wa Kifaransa wa anarchism, na akaendelea na ziara za hotuba kote Ulaya. Mwandishi wa habari Brian Doherty amemwita "mwanamke mkuu wa Ufaransa wa anarchia." Matumizi yake ya bendera nyeusi katika maandamano huko Paris mnamo Machi 1883 yalikuwa tukio la kwanza linalojulikana la kile ambacho baadaye kingejulikana kama bendera nyeusi ya anarchia.Rougerie, Jacques, "La Commune de 1871"(2014), p.118

 Maisha ya Awali 
Louise Michel alizaliwa Mei 29, 1830 kwa Marianne Michel, mfanyakazi wa nyumbani, na Laurent Demahis. Alilelewa na babu na nyanya zake wa upande wa baba, Charlotte na Charles-Étienne Demahis, katika kaskazini-mashariki mwa Ufaransa. Alitumia utoto wake katika Château de Vroncourt na alipewa elimu ya kiliberali. Babu na nyanya zake walipofariki, alimaliza mafunzo ya ualimu na akafanya kazi katika vijiji.

 Kazi na Uwanaharakati 
Mnamo 1865 Michel alianzisha shule huko Paris ambayo ilijulikana kwa mbinu zake za kisasa na za maendeleo. Aliandikiana na mwandishi maarufu wa kimapenzi wa Kifaransa Victor Hugo na akaanza kuchapisha mashairi. Alijihusisha na siasa za kiuchumi za Paris na miongoni mwa washirika wake walikuwa Auguste Blanqui, Jules Vallès na Théophile Ferré. Mnamo 1869 kikundi cha kifeministi Société pour la Revendication des Droits Civils de la Femme (Jumuiya ya Kudai Haki za Kiraia za Wanawake) kilitangazwa na André Léo. Miongoni mwa wanachama wa kikundi hicho walikuwa Michel, Paule Minck, Eliska Vincent, Élie Reclus na mkewe Noémie, Mme Jules Simon, Caroline de Barrau na Maria Deraismes. Kwa sababu ya anuwai ya maoni, kikundi kiliamua kuzingatia mada ya kuboresha elimu ya wasichana.

Inayojulikana kwa kawaida kama Revendication des Droits de la Femme (Madai ya Haki za Wanawake), kikundi kilikuwa na uhusiano wa karibu na Société Coopérative des Ouvriers et Ouvrières (Jumuiya ya Ushirika ya Wafanyakazi Wanaume na Wanawake). Ilani ya Julai 1869 ya Revendication des Droits de la Femme ilitiwa saini na wake za wanachama wa ushirika waliokuwa wapiganaji. Ilani hiyo pia iliungwa mkono na Sophie Doctrinal, akitia saini kwa Citoyenne Poirier (raia Poirier), ambaye baadaye angekuwa mshirika wa karibu wa Michel katika Jumuiya ya Paris. Mnamo Januari 1870 Michel na Léo walihudhuria mazishi ya Victor Noir. Michel alionyesha kusikitishwa kwamba kifo cha Noir hakikutumiwa kupindua Dola. Mwanzoni mwa Kuzingirwa kwa Paris, mnamo Novemba 1870, Léo katika hotuba yake alitangaza "Hili sio suala la sisi kufanya siasa, sisi ni binadamu, ndiyo tu."

Wakati wa kuzingirwa, Michel alikua sehemu ya Walinzi wa Kitaifa. Jumuiya ya Paris ilipotangazwa, alichaguliwa kuwa mkuu wa Kamati ya Uangalizi ya Wanawake ya Montmartre. Mnamo Aprili 1871 alijitoa kabisa katika mapambano ya silaha dhidi ya serikali ya Ufaransa. Mpenzi wake, Théophile Ferré, alikuwa mwanachama mkuu wa Jumuiya hiyo na wa Kamati yake ya Usalama wa Umma. Ni Ferré aliyeamuru kunyongwa kwa Georges Darboy, Askofu Mkuu wa Paris. Alisawazishwa na Ferré na Raoul Rigault, wawili wa wanachama wa kijeshi zaidi wa Jumuiya ya Paris. Hata hivyo, Ferré na Rigault walimshawishi asitekeleze mpango wake wa kumuua Adolphe Thiers, mtendaji mkuu wa serikali ya kitaifa ya Ufaransa. Michel alipigana na Kikosi cha 61 cha Montmartre na akaandaa vituo vya ambulensi wakati wa mwanzo wa Wiki ya Damu (Mei 21–28, 1871), vita iliyomaliza Jumuiya. Katika kumbukumbu zake baadaye aliandika "oh, ni msavage kweli, napenda harufu ya baruti, risasi zinazoruka hewani, lakini zaidi ya yote, nimejitolea kwa Mapinduzi." Tarehe 23 Mei, baada ya mapigano makali, Montmartre ilitekwa na Jeshi la Ufaransa. Tarehe 24 Mei, alijisalimisha kwa jeshi la Ufaransa ili kumudu mama yake asifungwe gerezani.

 Marejeo 
Jamii:Waliozaliwa 1830
Jamii:Waliofariki 1905