May Picqueray

Marie Jeanne "May" Picqueray (8 Julai 1898, Savenay – 3 Novemba 1983, Wilaya ya 14 ya Paris) alikuwa mchambuzi wa uchumi, mtaalamu wa masuala ya wafanyakazi, na mtetezi maarufu wa harakati za kupinga jeshi nchini Ufaransa. Alikuwa mchapishaji wa kipindi cha amani na kupinga kijeshi kinachoitwa Le Réfractaire kuanzia mwaka 1974 hadi 1983.

Katika maisha yake ya kisiasa, Picqueray alijitolea sana katika harakati za anarchismu na alikuwa na msimamo mkali dhidi ya vita na ukandamizaji wa kijeshi. Alikulia katika familia maskini na alijitahidi kwa bidii kuwa mtetezi wa haki za wafanyakazi na watu wa jamii za chini. Alikuwa na mchango mkubwa katika kuhimiza mitindo ya kisiasa inayoshirikisha amani na haki za kiraia.

 Wasifu 
May Picqueray alikuwa mtetezi maarufu wa haki za kiraia, mtindo wa maisha wa anarchismu, na pia alijulikana kwa shughuli zake za kupinga kijeshi. Mwaka 1921, Nicola Sacco na Bartolomeo Vanzetti, wahasiriwa wawili wa itikadi ya anarchismu kutoka Italia, walihukumiwa kifo na mfumo wa haki wa Marekani wakiwa wanapinga tuhuma zao. Ingawa harakati za kushinikiza mabadiliko ziliungwa mkono na mizunguko ya kushoto, vyombo vya habari vya Ufaransa vilikaa kimya. Ili kuwashawishi waandishi wa habari, May Picqueray alituma kifurushi cha bomu kilichokuwa na grenedi ya kujilinda na vipeperushi kwa ubalozi wa Marekani. Ingawa "juhudi" hii ilifanikiwa kuhamasisha waandishi wa habari, haikusababisha madhara zaidi ya vifaa. Licha ya maandamano makubwa duniani kote kwa niaba yao, Sacco na Vanzetti walitekelezwa hukumu ya kifo mwaka 1927, lakini walihalalishwa mwaka 1978.

Picqueray alijivunia harakati za mapinduzi akiwa kijana, na aliondoka Ufaransa mwaka 1922 kuelekea Moscow, Urusi, kama mwakilishi wa chama cha wafanyakazi wa viwandani, kilichokuwa kikiunga mkono Umoja wa Wafanyakazi wa Kimataifa wa Kijani (Red Trade Union International). Alipokuwa huko Moscow, alikataa mkono wa Leon Trotsky kutokana na jukumu lake katika kukandamiza uasi wa Kronstadt na utajiri wake wa kudai kudanganya harakati za anarchismu. Hata hivyo, alikutana na Vladimir Lenin, ambaye alikuwa na afya dhaifu kutokana na ugonjwa ambao baadaye ulimuua.

Katika mwaka wa 1924, alihusiana na tukio la Grange-aux-Belles ambapo wafanyakazi wawili wa anarchismu waliuawa na wanachama wa kikomunisti kwa bunduki. Urafiki wake na Emma Goldman na Alexander Berkman, pamoja na safari yake kwa USSR, ulimthibitishia kuwa utawala wa Kikomunisti ulikuwa na tabia ya kidikteta, ingawa Stalin bado hakuwa kiongozi mkuu wa nchi.

Picqueray alijiunga na "Komiti ya Msaada kwa Watoto wa Hispania," ambapo alijihusisha na kusafirisha mayatima kutoka Hispania na kuunganisha familia zilizotenganishwa na vita vya Kihispania. Alikuwa mjini Toulouse wakati wa Debacle ambapo aliongoza shughuli za kuwakaribisha wakimbizi. Aliendelea na kazi ya kutoa msaada kwa kambi za wakimbizi za Ufaransa kama Noé na Vernet, na alifanikiwa kuokoa watu tisa kutoka kambi hizo.

Akiwa feministi wa mapema, May Picqueray aliishi kama mwanamke huru bila kujizuia kuwa na familia. Aliweza kulea watoto wake watatu, kila mmoja akiwa na baba tofauti. Aliolewa na Fred Schneyder, raia wa Uholanzi, mnamo Julai 22, 1916, lakini walitengana baada ya wiki tatu. Alijifungua binti yake Sonia mwaka 1923, alizaliwa akiwa safarini Urusi na Lucien Chevalier, katibu mkuu wa Shirikisho la Viwanda. Baadaye, alioa François Niel mwaka 1930 na kujifungua mtoto mwingine aitwaye Lucien, kisha mwaka 1941, wakati wa vita, alijifungua binti yake wa tatu, Marie-May.

Picqueray alikuwa rafiki wa Louis Lecoin na alihusishwa na harakati zake zote, na aliendelea na maisha yake ya uhamasishaji hata baada ya kifo chake. Alikuwa mshiriki mwenye shauku katika uasi wa Mei 1968, akiunga mkono kampeni za kupinga nguvu za nyuklia na akiwasaidia wapinzani wa jeshi na wapinzani wa huduma ya kijeshi.

 Marejeo 

Jamii:Waliozaliwa 1898
Jamii:Waliofariki 1983
Jamii:Feminism and Folklore 2025 in Tanzania
Jamii:Wanasiasa wa Ufaransa