Homéopati

Homéopati mangrupikeun pangobatan alternatip nu dumasarkeun kana élmu semu. Élmu éta dicetuskeun dina taun 1796 ku dokter Jérman Samuel Hahnemann. Para praktisina disebat homéopat, manéhna yakin yén zat anu nyababkeun gejala panyakit di awak urang séhat bisa menyembuhkeun gejala panyakit nu sami di awak urang gering; doktrin ieu disebat similia similibus curentur. Translator: Charles H. Devrient, Esq. Préparasi homéopathi didamel nganggo dilusi homéopati. Dina prosés dilusi, zat-zat nu dipilih bakal diéncérkeun sababaraha kali ka produk ahir sacara kimia teu cekap éncér. Remen ogé, teu aya hiji molekul tina zat aslina anu tetep sésa di produk ahir. Unggal dilusi, produk homeopati éncér biasa dingoyagkeun, anjeunna éta  "ngémutan" zat aslina saatos dipiceun. Praktisi nyatakeun yén préparasi sapertos kitu nalika didahar, bisa nyageurkeun panyakit.

 Sajarah 
Sadaya élmu ilmiah anu aya hubunganana sareng fisika, kimia, biokimia sareng biologi anu diraih saprak sahenteuna abad pertengahan ke-19, berkontradiksi sareng homéopati. Pangobatan homéopati henteu biokimia, jeung teu aya pangaruh kana panyakit anu dipikaterang salami ieu. Téori Hahnemann ngeunaan panyakit, museur kana prinsip anu disebatna miasme, henteu saluyu sareng idéntifikasi virus jeung baktéri anu salaku panyabab panyakit. Percobaan klinis parantos dilakukeun sareng umumna nunjukkeun henteu pangaruh tujuan tina preparasi homéopati. Kurangna éféktivitas démonstrasi nyababkeun homéopati disebat dina komunitas ilmiah jeung médis salaku ngedukun atanapi panipuan.

Homéopati ngahontal popularitas ageungna dina abad ka-19. Homéopati diwanohkeun ka Amérika Serikat dina taun 1825 kalayan dibukana sakola homéopati taun 1835. Sapanjang abad ka-19, puluhan lembaga homeopati muncul di Éropa jeung Amérika Serikat.  Salami periode ieu, homéopati tiasa kawilang suksés, sabab bentuk pangobatan nu lain tiasa ngabahayakeun atawa kurang épéktip. Dina akhir abad ka-19, prakték ieu mimiti ngaleungit, kalayan sakola médis homéopati terakhir di Amérika Serikat ditutup dina taun 1920.

Dina taun 1970-an, homéopati mimiti ningkat signifikan, penjualan sababaraha produk homéopati ningkat sapuluh kali lipet. Tren na pakait sareng naékna gerakan Jaman Anyar, ogé tiasa sabagian kusabab préférénsi produk "alami", jeung waktos konsultasi nu langkung lami ku praktisi homéopati.

Dina abad ka-21 sauntuyan analisis meta parantos nunjukkeun yén klaim térapi homeopati kakurangan bukti ilmiah. Hasilna, badan nasional jeung internasional nganjurkeun ditarikna dana kasehatan pamaréntah pikeun homeopati. Badan-badan nasional di Australia, Inggris, Swiss, Perancis; ogé Déwan Panaséhat Élmu Akademi Éropa jeung Akademi Élmu Rusia sadayana parantos nyimpulkeun yén homeopati henteu épéktip.  Dinas Kaséhatan Nasional di Inggris eureun nyayogikeun dana pikeun pangobatan homeopati sareng naros ka Dinas Kaséhatan pikeun nambihan obat homeopati ka daptar barang resép terlarang.  Perancis eureun nyayogikeun dana dina taun 2021, sedengkeun Spanyol parantos ngumumkeun gerakan larangan homeopati jeung térapi semu lain di pusat kaséhatan.

 Bukti jeung khasiat 
Di luar komunitas pangobatan alternatip, para élmuwan parantos lami nganggap homéopati mangrupikeun élmu palsu  atanapi élmu semu, sareng komunitas médis nganggap éta salaku ngedukun. Henteuna bukti statistik khasiat térapi saluyu sareng henteuna agén atanapi mékanisme farmakologis  Pendukung obat homéopati nyatakeun yén pangobatan homeopati kuduna khasiat, sanajau mékanisme biofisika anu teu acan dipikanyaho. Henteu préparasi homeopati parantos kabuktosan benten sareng plasébo.
Rujukan

Tumbu kaluar

  (NHS Choices, UK)
category:homéopati
category:élmu semu
category:tiori médis kuno