Saum Senén Kemis

Saum Senén jeung Kemis téh kaasup ibadah sunah anu dilakukeun dina poé Senén jeung poé Kemis unggal minggu. Hartina, lamun ieu saum dilakukeun terus-terusan salila sabulan, bisa nepi ka dalapan kali. Saum senén jeung kemis téh ibadah sunah anu kacida dianjurkeunana dina agama Islam. Ku sabab miboga rupa-rupa kautamaan, ngalakukeun saum dina éta poé ogé jadi kasempetan pikeun umat Islam supaya leuwih deukeut ka Allah SWT.

 Dalil 
Salah sahiji hadis anu nerangkeun kautamaan puasa Senén jeung Kemis diriwayatkeun ku Abu Hurairah RA, yén Rasulullah SAW kantos ngadawuh: “Amal-amal manusa téh dipidangkeun ka Allah dina poe Senén jeung Kemis, ku kituna abdi resep lamun amal abdi dipidangkeun bari keur puasa.” (HR. Tirmidzi, Abu Dawud, jeung Nasa’i).

Hadis ieu nuduhkeun yén puasa dina poe Senén jeung Kemis mibanda kautamaan husus, lantaran dina poe éta amal paripolah manusa téh dipidangkeun ka Allah SWT. Ku jalan puasa, hiji jalma ngaharepkeun amalna leuwih hade ditarima ku Allah. Sacara spiritual, puasa Senén jeung Kemis bisa ngadeukeutan diri ka Allah SWT sarta ningkatkeun katakwaan. Sajaba ti éta, puasa ogé bisa ngalatih kasabaran, nahan hawa napsu, jeung ngaronjatkeun akhlak.

Ti sisi kasehatan, puasa ogé loba mangpaatna, saperti ngabersihan racun dina awak (detoksifikasi), ningkatkeun fungsi pencernaan, jeung ngajaga kasaimbangan hormon. Malah, sababaraha panalungtikan kiwari nunjukkeun yén puasa sacara rutin, saperti puasa Senén jeung Kemis, bisa ngabantu nurunkeun beurat awak jeung ngajaga kasehatan jantung. Salian ti éta, Rasulullah SAW ogé miboga alesan pribadi kunaon sok puasa dina poe Senén. Dina hadis séjén, Rasulullah SAW ngadawuh: “Éta poe (Senén) téh poe waktu abdi dilahirkeun, jeung poe nalika abdi diutus jadi nabi, atawa poe nalika munggaran wahyu diturunkeun ka abdi.” (HR. Muslim).

Hadis ieu ngajelaskeun yén poe Senén téh miboga harti anu kacida istiméwana pikeun Rasulullah SAW, sabab dina poe éta anjeunna dilahirkeun sarta diutus jadi rasul. Ku kituna, puasa dina poe éta ogé mangrupakeun tanda syukur kana nikmat kalahiranna jeung kerasulanna.

 Kautamaan 
Di antara kautamaan jeung kahadean poé Senén jeung Kemis, nya éta dina dua poé ieu panto-panto Surga dibuka. Dina waktos éta, jalma-jalma Mukmin dihampura dosana, iwal mun aya dua urang Mukmin anu keur silih musuhan. Ieu dikuatkeun ku hadits anu nyebutkeun yén panto Surga dibuka dina poé Senén jeung Kemis, sarta sagala dosa dihampura iwal anu aya pasulayan jeung dulurna. Pikeun dua jalma anu kitu, dihampurana ditunda nepi ka maranéhna damai deui.

Salian ti éta, dina dua poé ieu ogé amal-amal manusa diperiksa di hareupeun Allah. Jalma Mukmin dihampura dosana, iwal anu masih aya pasulayan jeung saudarana. Ku sabab kitu, umat Islam disarankeun ulah nepi ka silih musuhan, motong hubungan, atawa teu malire dulurna sorangan, supaya henteu kaleungitan kasempetan meunang kahadéan anu gedé ti Allah Ta’ala.

Kautamaan séjén tina poé Senén jeung Kemis, nya éta Nabi ﷺ kacida semangatna ngalakukeun saum dina dua poé ieu. Dina hiji riwayat, Aisyah ra nyarios yén Nabi ﷺ biasana milih jeung nyiapkeun diri pikeun ngalakukeun saum dina poé Senén jeung Kemis. Nabi ﷺ ogé ngajelaskeun alesanana: amal-amal manusa dipidangkeun dina dua poé ieu, ku kituna anjeunna resep lamun amalna dipidangkeun bari keur saum. Dina riwayat séjén, nalika ditanya ngeunaan saum poé Senén, Nabi ﷺ ngajawab yén éta poé anjeunna dilahirkeun jeung poé anjeunna diutus sarta diturunkeun Al-Qur’an. Ti dieu bisa kaharti yén dua alesan éta henteu bentrok, malah silih lengkepan. Ku sabab kitu, disunnahkeun pikeun umat Islam ngalakukeun saum sunah dina dua poé ieu.

Kautamaan séjénna aya dina poé Kemis, nyaéta lolobana perjalanan (safar) Nabi ﷺ dipigawé dina poé Kemis. Anjeunna resep ngalakukeun lalampahan dina poé éta. Dina hiji riwayat disebutkeun yén jarang pisan Nabi ﷺ kaluar iwal dina poé Kemis. Dina riwayat séjén ogé disebutkeun yén Nabi ﷺ angkat ka perang Tabuk dina poé Kemis, sarta memang anjeunna resep ngamimitian lalampahan dina poé éta.

 Rujukan