Jangka Jayabaya

Ramalan:
 Besuk yén wis ana kréta tanpa jaran 
 Tanah Jawa kalungan wesi 
 Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang 
 Kali ilang kedhungé 
 Pasar ilang kumandhang 
 Iku tandha yén tekané jaman Jayabaya wis cedhak 
 Bumi saya suwé saya mengkeret 
 Sekilan bumi dipajeki 
 Jaran doyan mangan sambel 
 Wong wadon nganggo pakéyan lanang 
 Iku tandhané yén wong bakal nemoni wolak-waliking jaman
 Akéh janji ora ditetepi 
 Akéh wong wani nglanggar sumpahé dhéwé
 Manungsa padha seneng nyalah
 Ora ngendahaké hukum Allah
 Barang jahat diangkat-angkat
 Barang suci dibenci
 Akéh manungsa mung ngutamakké dhuwit
 Lali kamanungsan
 Lali kabecikan
 Lali sanak lali kadang
 Akéh bapa lali anak
 Akéh anak wani nglawan ibu
 Nantang bapa
 Sedulur padha cidra
 Kulawarga padha curiga
 Kanca dadi mungsuh 
 Akéh manungsa lali asalé 
 Ukuman Ratu ora adil 
 Akéh pangkat kang jahat lan ganjil
 Akéh kelakuan kang ganjil 
 Wong apik-apik padha kapencil 
 Akéh wong nyambut gawé apik-apik padha krasa isin 
 Luwih utama ngapusi 
 Wegah nyambut gawé 
 Kepingin urip méwah 
 Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekaké duraka
 Wong bener thenger-thenger 
 Wong salah bungah 
 Wong apik ditampik-tampik
 Wong jahat munggah pangkat
 Wong agung kasinggung
 Wong ala kapuja
 Wong wadon ilang kawirangané
 Wong lanang ilang kaprawirané
 Akéh wong lanang ora duwé bojo
 Akéh wong wadon ora setya marang bojoné
 Akéh ibu padha ngedol anaké
 Akéh wong wadon ngedol awaké
 Akéh wong ijol bebojo
 Wong wadon nunggang jaran
 Wong lanang linggih plangki
 Randha seuang loro
 Prawan seaga lima
 Dhudha pincang laku sembilan uang
 Akéh wong ngedol ngélmu
 Akéh wong ngaku-aku
 Njabané putih njeroné dhadhu
 Ngakuné suci, nanging suciné palsu
 Akéh bujuk akéh lojo
 Akéh udan salah mangsa
 Akéh prawan tuwa
 Akéh randha nglairaké anak
 Akéh jabang bayi lair nggoléki bapakné
 Agama akéh kang nantang
 Prikamanungsan saya ilang
 Omah suci dibenci
 Omah ala saya dipuja
 Wong wadon lacur ing ngendi-endi
 Akéh laknat
 Akéh pengkianat
 Anak mangan bapak
 Sedulur mangan sadulur
 Kanca dadi mungsuh
 Guru disatru
 Tangga padha curiga
 Kana-kéné saya angkara murka 
 Sing weruh kebubuhan
 Sing ora weruh ketutuh
 Bésuk yén ana peperangan
 Teka saka wétan, kulon, kidul lan lor
 Akéh wong becik saya sengsara
 Wong jahat saya seneng
 Wektu iku akéh dhandhang diunékaké kuntul
 Wong salah dianggep bener
 Pengkhianat nikmat
 Durjana saya sampurna
 Wong jahat munggah pangkat
 Wong lugu kebelenggu
 Wong mulya dikunjara
 Sing curang garang
 Sing jujur kojur
 Pedagang akéh kang keplarang
 Wong main akéh kang ndadi
 Akéh barang karam
 Akéh anak karam
 Wong wadon nglamar wong lanang
 Wong lanang ngasoraké drajaté dhéwé
 Akéh barang-barang mlebu luang
 Akéh wong kaliren lan wuda
 Wong tuku ngglénik kang dodol
 Sing dodol akal okol
 Wong golék pangan kaya gabah diinteri
 Sing kebat kliwat
 Sing telah sambat
 Sing gedhé kesasar
 Sing cilik kepleset
 Sing anggak ketunggak
 Sing wedi mati
 Sing nékat mbrekat
 Sing jerih ketindhih
 Sing ngawur makmur
 Sing ngati-ati ngrintih
 Sing ngedan keduman
 Sing waras nggagas
 Wong tani ditaléni
 Wong dora ura-ura
 Ratu ora netepi janji, musna panguwasané
 Bupati dadi rakyat
 Wong cilik dadi priyayi
 Sing mendélé dadi gedhé
 Sing jujur kojur
 Akéh omah ing ndhuwur jaran
 Wong mangan wong
 Anak lali bapak
 Wong tuwa lali tuwané
 Pedagang adol barang saya laris
 Bandhané saya ludhes
 Akéh wong mati kaliren ing sisihé pangan
 Akéh wong nyekel bandha nanging uripé sangsara
 Sing édan bisa dandan
 Sing bengkong bisa nggalang gedhong
 Wong waras lan adil uripé nggrantes lan kepencil
 Ana peperangan ing njero
 Timbul amarga para pangkat akéh kang padha salah paham
 Durjana saya ngambra-ambra
 Penjahat saya tambah
 Wong apik saya sengsara
 Akéh wong mati jalaran saka peperangan
 Kebingungan lan kobongan
 Wong bener saya thenger-thenger
 Wong salah saya bungah-bungah
 Akéh bandha musna ora karuan lungané 
 Akéh pangkat lan drajat padha minggat ora karuan sababé 
 Akéh barang-barang karam, akéh bocah karam
 Bejané kang lali, bejané kang éling
 Nanging sauntung-untungé kang lali
 Isih untung kang waspada
 Angkara murka saya ndadi
 Kana-kéné saya bingung
 Pedagang akéh alangané
 Akéh buruh nantang juragan
 Juragan dadi umpan
 Sing suwarané seru oléh prabawa
 Wong pinter diingar-ingar
 Wong ala diuja
 Wong ngerti mangan ati
 Bandha dadi memala
 Pangkat dadi pemikat
 Sing sawenang-wenang rumangsa menang 
 Sing ngalah rumangsa kabéh salah
 Ana Bupati saka wong kang asor imané
 Patihé kepala judhi
 Wong kang atiné suci dibenci
 Wong kang jahat lan pinter jilat saya drajat
 Pemerasan saya ndadra
 Maling lungguh wetengé mblenduk 
 Pitik angrem saduwuré pikulan
 Maling wani nantang kang duwé omah
 Begal padha ndhugal
 Rampok padha keplok-keplok
 Wong momong mitenah kang diemong
 Wong jaga nyolong kang dijaga
 Wong njamin njaluk dijamin
 Akéh wong mendem donga
 Kana-kéné rebutan unggul
 Angkara murka ngombro-ombro
 Agama ditantang
 Akéh wong angkara murka
 Nggedhékaké duraka
 Ukum agama dilanggar
 Prikamanungsan di-iles-iles
 Kasusilan ditinggal
 Akéh wong édan, jahat lan kélangan akal budi
 Wong cilik akéh kang kepencil
 Amarga dadi kurbané si jahat kang jajil
 Banjur ana Ratu duwé prabawa lan nduwé prajurit
 Lan nduwé prajurit
 Nagarané ambané saprawolon
 Tukang mangan suap saya ndadra
 Wong jahat ditampa
 Wong suci dibenci
 Timah dianggep pérak
 Emas diarani tembaga
 Dandang dikandakaké kuntul
 Wong dosa sentosa
 Wong cilik disalahaké
 Wong nganggur kesungkur
 Wong sregep krungkep
 Wong nyengit kesengit
 Buruh mangluh
 Wong sugih krasa wedi
 Wong wedi dadi priyayi
 Senengé wong jahat
 Susahé wong cilik
 Akéh wong dakwa dinakwa
 Tindaké manungsa saya kuciwa
 Ratu karo Ratu padha rembugan nagara endi kang dipilih lan disenengi
 Wong Jawa kari separo
 Landa-Cina kari sejodho 
 Akéh wong ijir, akéh wong cethil
 Sing éman ora keduman
 Sing keduman ora éman
 Akéh wong mbambung
 Akéh wong limbung
 Selot-seloté mbesuk wolak-waliking jaman teka