Anti-Syiah

Anti-Syiah nyaéta prasangka goréng atawa rasa keuheul ka umat Islam Syiah alatan agama jeung warisan kapercayaanana. Istilah ieu mimiti dipaké ku panitén hak-hak Syiah dina taun 2011, sanajan sabenerna geus lila dipaké dina rupa-rupa panalungtikan resmi jeung artikel ilmiah.

Polémik ngeunaan saha nu boga hak ngaganti Muhammad SAW. tungtungna nyababkeun Islam kabagi jadi dua sékte utama, nyaéta Sunni jeung Syiah. Golongan Sunni nuturkeun sistem kakhalifahan sarta yakin yén saha waé umat Islam anu taat bisa jadi panerus Nabi lamun disatujuan ku sasama umatna. Ari golongan Syiah percaya yén ngan jalma anu dipilih ku Allah sarta diumumkeun ku Nabi anu bisa jadi panerusna. Ku sabab kitu, Imam Ali dianggap minangka nu nyekel otoritas kaagamaan pikeun penganut Syiah. Ku ayana kakawasaan militér anu kuat sarta ngawasaan pamaréntahan Umayyah, loba pangawasa Sunni anu nganggap Syiah minangka ancaman, boh pikeun kawenangan pulitik boh pikeun kawenangan agama maranéhna. 

Para pangawasa Sunni dina kakhalifahan Umayyah ngupayakeun pikeun nyingsieunan jeung nyingkirkeun minoritas Syiah. Satuluyna, kakhalifahan Abbasiyah malah ngahianat ka sakutu-sakutu Syiah, tuluy maréntahkeun panjara, panindesan, jeung pembunuhan ka warga Syiah. Panindesan ka umat Syiah ku sasama umat Islam golongan Sunni sapanjang sajarah mindeng dicirikeun ku kalakuan-kalakuan anu brutal jeung sipatna génosidal. Sanajan jumlahna kira-kira 10–15% tina sakabéh populasi umat Islam di dunya, nepi ka ayeuna kénéh kaum Syiah can meunang tempat anu adil di sababaraha nagara anu didominasi ku Arab Sunni, lantaran teu dibéré hak pikeun ngalaksanakeun agamana sacara bébas jeung ngayakeun pasamoan.

 Mangsa baheula 

 Umayyah 
Incu Nabi Muhammad SAW., Imam Husain, nolak ngakuan légitimasi kakhalifahan Yazid. Teu lila sanggeusna, dina taun 680 M, Yazid ngirimkeun rébuan pasukan Umayyah pikeun ngepung kafilah Husain. Dina Perang Karbala, sanggeus nahan serangan pasukan Umayyah salila genep poé, Husain jeung 72 urang babaturanana dibantai, dipancung, sarta sirahna dikirimkeun deui ka khalifah di Damaskus. Sanajan pupusna Imam Husain nutup kamungkinan ayana ancaman langsung ka kakhalifahan Umayyah, ajaran Syiah malah beuki gampang ditarima ku masarakat minangka wujud pemberontakan moral ngalawan Umayyah jeung sakabéh tuntutanana.“Kalayan kahirupan anu tengtrem di Alexandria, para filsuf Yunani bisa neruskeun karya-karyana. Kaayaan pulitik anu ruksak di wewengkon wétan mangrupa kajadian anyar. Muawiyah ngangkat al-Mughirah ibn Shu‘bah jadi gubernur al-Basrah, sarta sanggeus Mughirah pupus, Yazid jadi pangawasa Arabia, Irak, jeung Persia. Anjeunna maréntah dibarengan ku 4.000 agén rusiah. Tujuan utama jalma-jalma éta nyaéta ngungkab jeung ngudag umat Syiah, anu dina prakna hartina hukuman pati. Sanajan Damaskus katémbong tengtrem, satengah wilayah kakhalifahan di beulah kulon pinuh ku pertumpahan getih.”

 Abbasiyah (750-1258) 
Para khalifah Abbasiyah anu maréntah di Baghdad mindeng maréntahkeun panjara jeung maéhan para Imam Syiah, sarta ngadorong ulama Sunni pikeun netepkeun ortodoksi Sunni jeung ngawatesan pangaruh Syiah. Dina dasawarsa panungtung abad ka-10, kajadian kekerasan anti-Syiah lumangsung di jero jeung sabudeureun Baghdad. Umat Syiah diserang di masjid-masjidna sarta mindeng dibunuh atawa diduruk hirup-hirup dina poé Asyura.

Dina taun 971 M, pasukan Romawi Wétan nyerang kakhalifahan Abbasiyah. Réaksi munggaran pasukan khalifah jeung warga Sunni anu ambek nyaéta nyalahkeun umat Syiah. Imah-imah urang Syiah di Al-Karkh (ayeuna di Irak) diduruk. Pola kakerasan ieu terus kajadian nepi ka mangsa kiwari. Umat Syiah mindeng jadi sasaran kakeuheul masarakat alatan kagagalan pangawasa Sunni. Maranéhna ilaharna diperlakukeun minangka musuh ti jero nagara sarta jadi pihak kahiji anu dicuriga lamun aya ancaman ka pamaréntahan Sunni.

Dina pertengahan abad ka-11, geus jadi kabiasaan pikeun sababaraha oknum Sunni ngarampok kota al-Karkh unggal poé Saptu. Paripolah anti-Syiah ieu beuki parah ku ajaran Sunni ti mazhab Hambali, anu netepkeun umat Syiah minangka golongan anu nolak kabeneran.

 Baghdad 
Sanggeus bangsa Mongol ngepung Baghdad dina taun 1258, kekerasan ka umat Syiah jadi beuki sering kajadian, sarua jeung kabiasaan nyalahkeun umat Syiah kana sagala rupa masalah ti luar nagara.

 Kasultanan Seljuk / Utsmaniyah 
Nyanghareupan tumuwuhna Syiah jeung ngaronjatna pangaruh Safawiyah, Kasultanan Utsmaniyah netepkeun hukuman pati pikeun penganut Syiah di Anatolia. Rébuan umat Syiah dibantai di sakuliah Kasultanan Utsmaniyah, kaasup kaum Alevi di Turki, Alawi di Suriah, jeung umat Syiah di Libanon.

 India 
Umat Syiah di India kungsi ditindes ku sababaraha pangawasa Sunni jeung Kaisar Mughal, anu tungtungna nyababkeun gugurna cendekiawan-cendekiawan Syiah India saperti Qazi Nurullah Shustari (ogé dipikawanoh minangka Shaheed-e-Thaalis, martir katilu) jeung Mirza Muhammad Kamil Dehlavi (ogé dipikawanoh minangka Shaheed-e-Rabay, martir kaopat), dua tina lima martir Islam Syiah. Umat Syiah ogé ngalaman panindesan di Kashmir, India, salila ratusan taun alatan asupna umat Muslim Sunni ka daérah éta, anu ngakibatkeun pembantaian penganut Syiah. Loba umat Syiah anu tungtungna ngungsi ti wewengkon éta. 

Dina taun-taun saterusna, umat Syiah di Kashmir kudu ngalaman mangsa anu panggoréngna dina sajarah maranéhna. Perampasan, panjarahan, jeung pembunuhan anu disebut Taaraj ngaluluhlantakeun komunitas Syiah. Sajarah nyatet sahenteuna aya 10 kali Taaraj (Taraj-e-Shia) antara abad ka-15 nepi ka abad ka-19, nyaéta dina taun 1548, 1585, 1635, 1686, 1719, 1741, 1762, 1801, 1830, jeung 1872. Dina mangsa éta, kampung-kampung Syiah dijarah, pangeusina dibantai, perpustakaan dibakar, sarta tempat-tempat sucina diruksak. Salila période ieu, umat Syiah ngalaksanakeun taqiyah pikeun ngajaga diri jeung ngahargaan kahormatan awéwéna.

Lila-lila, sababaraha désa leungit tina peta. Anggota komunitas Syiah di dinya pindah néangan panyalindungan ka beulah kalér atawa ngahiji jeung kapercayaan golongan mayoritas. Panindesan anu karandapan ku umat Syiah di Kashmir nalika aya dina kakawasaan asing lain hal anyar keur maranéhna. Loba penganut Syiah sajati, saperti Sa’adaat atawa turunan Nabi Muhammad SAW. jeung para juru dakwah séjén anu boga peran penting dina sumebarna ajaran ieu di Kashmir, ninggalkeun tanah kalahiranana sanggeus nyanghareupan kaayaan anu sarupa.

 Cina 
Kalolobaan budak asing di Xinjiang nyaéta urang Tajik pagunungan penganut Syiah Ismaili. Maranéhna disebut Ghalcha ku umat Muslim Turkik Sunni sarta mindeng diperbudak lantaran dianggap béda jeung penduduk Turkik Sunni.[12] Umat Muslim Syiah dijual kawas budak di Khotan. Kaayaan ieu nuduhkeun yén sabagian umat Muslim di Xinjiang ngalanggar ajaran Islam ku cara ngajualbelikeun budak Muslim.

 Kiwari 

 Arab Saudi 
Di Arab Saudi kiwari, para pangawasa Salafi ngawatesan partisipasi pulitik umat Syiah dina pamaréntahan. Élit-élit pamaréntahan meunang kauntungan tina hubungan maranéhna jeung pihak pangawasa, ari pangawasa ngaharepkeun bisa ngadalikeun masarakatna ku cara kitu. Jumlah umat Syiah di Arab Saudi kira-kira 15% tina 28 juta penduduk (perkiraan taun 2012). Sanajan sabagian aya nu cicing di Madinah (dipikawanoh minangka Nakhawila), Makkah, jeung malah Riyadh, kalolobaanana museur di sabudeureun oasis al-Hasa jeung Qatif di Provinsi Wétan anu beunghar ku minyak.

Salila mangtaun-taun, maranéhna ngalaman diskriminasi agama jeung ékonomi. Umat Syiah mindeng dicap sesat, panghianat, jeung lain Muslim. Maranéhna ogé dituduh ngalakukeun sabotase, kaasup kajadian peledakan pipa minyak taun 1988. Sabagian warga Syiah nepi ka dihukum pati. Ngabales militansi Iran, pamaréntah Saudi sacara koléktif ngahukum komunitas Syiah ku cara ngawatesan kabébasanana sarta ngapinggirkeun maranéhna dina widang ékonomi. Ulama Wahabi dibéré idin pikeun ngahalkan kekerasan ka umat Syiah. Saterusna, sababaraha fatwa dikaluarkeun ku ulama Saudi anu kasohor, Abdul-Aziz ibn Baz, anu nyatakeun yén Syiah téh aliran sesat. Abdul-Rahman al-Jibrin, anggota Déwan Ulama Luhur, malah ngahalkan pembunuhan ka umat Syiah. Seruan ieu diasupkeun deui kana literatur agama Wahabi dina taun 2002.

Béda jeung Irak jeung Libanon anu miboga élit pulitik ti kalangan Syiah, Arab Saudi teu miboga élit pulitik Syiah. Teu aya menteri kabinét anu nganut Syiah. Maranéhna teu diidinan pikeun jadi anggota angkatan bersenjata atawa jasa kaamanan. Teu aya wali kota atawa kapala pulisi anu Syiah. Aya kira-kira 300 sakola awéwé Syiah di Provinsi Wétan, tapi euweuh hiji ogé anu dipingpin ku urang Syiah.

Pamaréntah ngawatesan ngaran-ngaran anu meunang dipaké ku barudak Syiah sangkan maranéhna henteu némbongkeun idéntitasna. Buku-buku palajaran Saudi, anu loba dikritik alatan anti-Semitisme-na, ogé kacida anti-Syiah. Buku-buku éta nyebut kapercayaan Syiah minangka aliran sesat anu dianggap leuwih parah ti batan Kristen jeung Yahudi. Guru-guru penganut Wahabi mindeng nyaritakeun ka murid awéwé Syiah yén maranéhna téh penganut aliran sesat.

Di kota Dammam, distrik anu loba dicicingan ku umat Syiah ditutup nalika Asyura sarta teu aya azan Syiah. Teu aya makam Syiah pikeun ampir saparapat tina 600.000 warga Syiah anu cicing di dinya. Di kota éta ngan aya hiji masjid pikeun 150.000 warga Syiah.

Dina Maret 2011, pulisi nembak ka arah démonstran di Qatif. Sanggeus karusuhan Syiah dina Oktober 2011, pamaréntah Saudi jangji bakal ngaredam sagala karusuhan di Provinsi Wétan ku “leungeun beusi.”

 Bahrain 
Langkung ti dua per tilu populasi Bahrain nyaéta Muslim Syiah. Kulawarga Al Khalifa, anu ayeuna keur nyekel kakawasaan sarta penganut Islam Sunni, sumping ka Bahrain ti Qatar dina ahir abad ka-18. Umat Syiah nuduh yén Al Khalifa gagal meunangkeun légitimasi di Bahrain sarta ngawangun sistem “pulitik apartheid ” anu dumasar kana diskriminasi ras, sékte, jeung kasukuan. Vali Nasr, ahli Wétan Tengah jeung dunya Islam anu kawentar, nyebutkeun: “Pikeun umat Syiah, kakawasaan Sunni karasa siga hirup dina jaman apartheid.” 

 Pambarontakan 2011 
Sakitar 1.000 warga Bahrain ditahan ti saprak pemberontakan lumangsung. Organisasi HAM Bahrain jeung internasional geus ngadokuméntasikeun ratusan kasus panyiksaan jeung pelecehan ka tahanan Syiah. Numutkeun csmonitor.org, pamaréntah geus meta leuwih jauh ti batan ngan saukur ngaredam oposisi pulitik sarta “katémbongna” boga tujuan pikeun ngahina sacara psikologis mayoritas warga Syiah sangkan maranéhna pindah aliran sacara cicing-cicing.

 Apartheid 
Diskriminasi ka umat Syiah di Bahrain kacida parna jeung sistematisna nepi ka sababaraha sumber (saperti Time Magazine, Vali Nasr, Yitzhak Nakash, Counterpunch,  Bahrain Centre for Human Rights, jsb.) ngarasa perlu ngagunakeun istilah “apartheid” pikeun ngajelaskeunana.

Ameen Izzadeen nulis dina Daily Mirror yén:“Sanggeus ragragna réjim apartheid di Afrika Kidul, Bahrain jadi hiji-hijina nagara di mana minoritas nyekel kakawasaan leuwih ti mayoritas. Langkung ti 70% penduduk Bahrain nyaéta Muslim Syiah, tapi maranéhna dibéré rohangan anu kacida sempitna, atawa malah euweuh pisan, pikeun ngébréhkeun kritik ka pamaréntah.”[28]Christian Science Monitor nyebut yén Bahrain ngalaksanakeun:“sawatara wangun apartheid sektarian ku cara teu ngidinan umat Syiah nyekel jabatan pamaréntahan atawa ngalayanan di pulisi jeung militér. Nyatana, pasukan kaamanan Bahrain dieusi ku urang Sunni ti Suriah, Pakistan, jeung Baluchistan anu digampangkeun meunang kawarganagaraan Bahrain. Ieu kaayaan kacida nguciwakeunana pikeun warga asli Bahrain anu nganut Syiah.”

 Indonésia 
Dina 29 Désémber 2011 di Nangkrenang, Sampang, Madura, hiji pesantren Islam Syiah, imah penaséhat sakola, jeung imah kapala sakola dibakar ku warga ti désa satempat jeung ti daérah séjén. Indonesia nyaéta nagara nu miboga penduduk Muslim panglobana di dunya jeung didominasi ku aliran Sunni. Sapoe sanggeus kajadian éta, saurang ulama Sunni ti Jakarta nyebutkeun: “Éta kasalahan maranéhna. Maranéhna ngadegkeun pesantren di daérah Sunni. Salian ti éta, jadi penganut Syiah téh kasalahan gedé. Ajaran anu leres téh Sunni jeung Allah ngan narima Muslim Sunni. Lamun umat Syiah hayang hirup tengtrem, maranéhna kudu tobat jeung pindah aliran.”

Amnesty International nyatet rupa-rupa kasus intimidasi jeung kekerasan ka minoritas agama di Indonésia ku kelompok-kelompok Islam radikal, sarta maksa pamaréntah Indonésia pikeun ngajaga ratusan warga Syiah anu dipaksa balik ka Jawa Wétan.

 Malaysia 
Malaysia ngalarang umat Syiah pikeun nyebarkeun ajaranana.

 Pakistan 
Pakistan ngalaman kanaékan kekerasan ka umat Muslim Syiah dina sababaraha taun pamungkas. Kekerasan ieu nyababkeun rébuan lalaki, awéwé, jeung barudak maot. Sahenteuna 20% tina total penduduk Pakistan nyaéta penganut Syiah, anu asalna ti rupa-rupa latar étnis. Dokter, pangusaha, jeung profésional séjén di Karachi mindeng jadi sasaran militan Muslim Sunni. Suku Hazara di Quetta kaleungitan kira-kira 800 anggota sukunana. Kalolobaanana jadi korban serangan teroris Lashkar-e-Jhangvi jeung Sipah-e-Sahaba Pakistan, organisasi militan Sunni anu aya patalina jeung Al-Qaeda jeung Taliban.

Di wewengkon kalér Pakistan, saperti Parachinar jeung Gilgit-Baltistan, militan Muslim terus-terusan nyerang jeung maéhan penganut Syiah. Dina kajadian 16 Agustus 2012, sakitar 25 panumpang Syiah dipaksa turun tina opat beus di jalan Babusar nalika maranéhna rék balik ka kampung pikeun miéling Idul Fitri bareng kulawargana. Sadayana langsung dieksekusi ku militan Muslim Sunni Al-Qaeda. Dina poé anu sarua, tilu anggota suku Hazara ditembak nepi ka paéh di Quetta, Pakistan.

 Baca ogé 

 Syiah
 Asyura
 Perang Karbala

 Sumber rujukan