Maqasid syariah

Maqasid syariah ( basa Arab : مقاصد , lit. ' tujuan ' atawa ' tujuan ' ) atawa maqāṣid al-sharīʿa (tujuan atawa tujuan syariah ) nyaéta hiji doktrin hukum Islam. Babarengan jeung doktrin klasik séjén nu patali, maṣlaḥa ( lit. ' kapentingan umum ' ), éta geus datang ka maénkeun peran beuki nonjol di jaman modern. Pamanggih ngeunaan maqasid mimitina jelas diucapkeun ku al-Ghazali (maot 1111), anu ngabantah yén maslaha mangrupikeun tujuan umum Allah dina ngungkabkeun hukum Ilahi, sareng tujuan khususna nyaéta pikeun ngajaga lima hal penting pikeun karaharjaan manusa: agama, nyawa, akal, nasab, jeung harta.  

Sanaos sabagéan ageung ahli hukum jaman klasik ngakuan maslahah sareng maqasid salaku prinsip hukum anu penting, aranjeunna gaduh pandangan anu béda ngeunaan peran anu kedah aranjeunna lakukeun dina hukum Islam.  Sababaraha ahli fiqih nganggap hal-hal éta salaku dalil tambahan anu dibatesan ku sumber kitab suci ( Quran sareng hadits ) sareng qiyas (penalaran analogi).  Batur nganggap aranjeunna salaku sumber hukum anu mandiri, anu prinsip-prinsip umumna tiasa ngaleungitkeun inferensi khusus dumasar kana surat kitab suci.  Nalika pandangan anu terakhir dicepeng ku minoritas ahli hukum klasik, dina jaman modéren éta dijantenkeun dina bentuk anu béda-béda ku sarjana anu kasohor anu narékahan nyaluyukeun hukum Islam pikeun ngarobih kaayaan sosial ku cara ngagambar warisan intelektual yurisprudensi tradisional.  Ulama ieu ngalegaan inventarisasi maqasid pikeun ngalebetkeun tujuan syariah sapertos reformasi sareng hak-hak awéwé ( Rasyid Rida ); kaadilan jeung kabebasan ( Mohammed al-Ghazali ); jeung martabat jeung hak-hak manusa ( Yusuf al-Qaradawi ).

 Sajarah 
Ahli hukum Imam Abu Ishaq al-Shatibi (maot 1388) ogé nulis ngeunaan Maqasid Al-Sharia dina karyana Al-Muwafaqaat fi Usool al-Sharia . Anjeunna netepkeun maqasid al-shariah salaku "pencapaian kahadéan, karaharjaan, kauntungan, kauntungan sareng ngahindarkeun kajahatan, cilaka, kaleungitan makhluk".  Numutkeun al-Shatibi, tungtung hukum hukum Islam "mangpaat anu dimaksud ku hukum. Ku kituna, jalma anu tetep wujud hukum bari squandering zat na teu nuturkeun hukum".

Nanging, dugi ka jaman modéren para ulama Islam parantos nunjukkeun minat anu énggal dina maqasid . Beasiswa dimimitian ku karya ulama Tunisia Muhammad al-Tahir ibn Ashur (maot 1973 CE). Ti mimiti abad ka, sajumlah ulama Islam, kaasup Mohammad Hashim Kamali , Professor Imran Ahsan Khan Nyazee , Ahmed Raissouni , Mohamed El-Tahir El-Mesawi , Halim Rane , Jasser Auda , jeung Tariq Ramadan , geus advokasi pendekatan maqasid . sarta nyumbang kana ngembangkeun na.

Syekh Muhammad Abu Zahra percaya yén Syariah mangrupikeun "rahmat ka umat manusa" kalayan tilu tujuan utama: "ngasuh individu anu soleh", "ngadegkeun kaadilan", sareng "ngawujudkeun kauntungan".

 Dina pulitik 
Dina 10 Juli 2014, Perdana Mentri Malaysia Najib Razak masihan pidato nyebatkeun pikeun ngeureunkeun konflik antara Syiah sareng Sunni. Anjeunna nyatakeun yén Malaysia tiasa janten "conto pikeun nagara-nagara Muslim anu sanés ngeunaan naon hartosna janten bangsa anu maju sareng maju dumasar kana lima tujuan Syariah - pikeun ngadukung iman, kahirupan, akal, turunan sareng harta". "Kabijakan pamaréntah urang salawasna dumasar kana lima prinsip maqasid syariah ieu ... hayu urang jadi conto nagara Muslim anu maju tur progresif dumasar kana maqasid syariah ."

 Dina keuangan Islam 
Ulama Islam anu damel di keuangan Islam parantos nyobian ngajelaskeun tujuan kabeungharan ( mal ) atanapi transaksi kauangan. Hiji ulama kontemporer (Laidin) postulated lima tujuan:

 kateterusan tina sirkulasi kabeungharan
 kateterusan tina investasi kabeungharan
 ngahontal kamakmuran komunal komprehensif
 transparansi kauangan
 validasi kapamilikan finansial.

 Daftar pustaka