Liang rejang

Liang rêjang atawa liang cacing (Sunda: ᮜᮤᮃᮀ ᮛᮨᮏᮀ) mangrupakeun hiji struktur hipotétis dina bentuk liang anu sacara rejang ngahubungkeun sababaraha tempat dina rohangan sareng waktos anu babéda. Téori ieu diusulkeun ku dua urang élmuwan fisika, nyaéta Albert Einstein sareng Nathan Rosen, tina hipotésis ngeunaan iinditan jauh di jagitada, tapi langkung gancang, ku ngadamel misal tina kertas anu dilipetkeun.

Konsep liang rejang éta sajajar sareng konsep téori rélativitas umum, tapi kusabab kurangna bukti anu tiasa nunjukkeun wujudna, liang éta teu dipikanyaho persis dimana sareng iraha kaayaanna, bahkan sababaraha élmuwan parantos nyatakeun yén éta henteu aya. Tina hal éta, loba élmuwan anu sanés nyatakeun yén liang rejang éta téh sahiji ukur proyéksi tina diménsi rohangan kaopat, salaku barang dua diménsi tiasa diletakkeun dina sagala rupa wilayah tilu diménsi. 

Dina taun 1995 anu silam, Matt Visser ngusulkeun pendapatna lamun meureun aya loba liang éta di jagitada lamun benang kosmik jeung massa négatip dihasilkeun dina semesta anu mimiti. Di sisi séjén, sababaraha élmuwan kayaning Kip Thorne sareng anu sanésna geus ngusulkeun sababaraha laba cara keur nyieun lagucitra ti liang rejang éta sacara sintétis.

Sumber