Eduard Douwes Dekker

Eduard Douwes Dekker, anu katelah Multatuli, nyaéta panulis Walanda anu kasohor ku karyana anu paling kasohor, Max Havelaar, anu diterbitkeun taun 1860. Karya ieu mangrupikeun novel sindiran anu ngiritik perlakuan anu teu adil para kolonialis ka penduduk pribumi di Hindia Walanda. Anjeunna gaduh lanceuk namina Jan, anu mangrupikeun akina tokoh gerakan kamerdikaan Indonésia, Ernest Douwes Dekker, anu langkung katelah Danudirja Setiabudi.

 Keur leutik 
Eduard babar di Amsterdam. Bapana mangrupikeun kaptén kapal anu suksés sacara finansial, jadi kulawargana séhat jeung berpendidikan. Eduard terus asup ka sakola Latin anu méré manéhna aksés pikeun nuluykeun diajar di universitas. Mimitina, Eduard némbongkeun kamajuan dina atikanana sabab anjeunna murid unggulan jeung calakan. Sanajan kitu, sakumaha waktu kaliwat, manéhna mimitian ngarasa bosen, nu ngakibatkeun turunna prestasi akademik na. Hasilna, bapana nyandak anjeunna kaluar ti sakola jeung diarahkeun anjeunna digawekeun di kantor dagang.

 Pakasaban 
Pikeun Eduard, panempatan na di kantor dagang ngajadikeun anjeunna ngarasa terasing tina sosialisasi jeung babaturan ti kulawarga well-off na; malah, manéhna dianggap lowly ku jadi pembantu di kantor pausahaan tekstil leutik. Di dinya, anjeunna mimiti ngarasa kumaha éta janten miskin sareng di handapeun masarakat. Pikeun opat taun, anjeunna dilumangsungkeun karya ieu, nu ninggalkeun gambaran unforgettable sapanjang hirupna. Sakumaha anu didugikeun ku Paul van 't Veer dina biografi Multatuli, pangalaman hirup tina posisi pangaruh teras janten bagian tina jajaran handap masarakat, muka panonna kana kanyataan yén seueur jalma henteu ngagaduhan pangaruh atanapi panyalindungan.

Pikeun Eduard, kahirupan di kota terpencil ieu sabenerna leuwih nikmat. Salaku anggota pamaréntahan sipil anu boga kalungguhan anu cukup luhur, ditambah ku umur ngora, manéhna ngarasa boga kakuatan hébat. Sanajan tugas administrasi, keuangan, jeung yudisial, anjeunna tétéla teu resep pakasaban sarta ahirna ninggalkeun eta. Pamariksaan anu dilakukeun ku atasan ngungkabkeun karugian anu ageung dina kas pamaréntahanana, ogé sikep Eduard anu teu malire kana peringatan atasan.

Kusabab kalakuanana teu malire peringatan ti atasan jeung leungitna kas pamaréntah, Eduard dipecat samentara tina jabatanna ku Gubernur Sumbar, Jenderal Michiels. Sataun di Padang teu boga panghasilan. Nepi ka Séptémber 1844 manéhna meunangkeun idin pikeun balik deui ka Batavia, dimana manéhna direhabilitasi ku pamaréntah sarta dibéré "duit tunggu". Diajar tina pangalaman goréngna di Natal, Eduard digawé ogé salaku agén pamaréntah, sarta dina taun 1846, anjeunna diangkat jadi pagawe tetep jeung pangkat lajeng naek jadi komisaris di kantor padumuk Purworejo.

Prestasi gawéna nyababkeun anjeunna diangkat jadi sekretaris residen pikeun ngaganti pajabat saméméhna. Sanaos anjeunna henteu ngagaduhan gelar diploma salaku sarat pikeun janten pejabat pamaréntahan anu luhur, Eduard ngalebetkeun lamaran ka Gubernur Jenderal sareng suksés nampi pangakuan pikeun prestasina. Gagalna dina Natal dianggap kasalahan anu tiasa dihampura ku atasan.

Dina karir saterusna, Eduard diangkat jadi sekretaris residen di Manado dina ahir April 1849, nu mangrupakeun puncak karir pangalusna na. Anjeunna akur pisan sareng residen Scherius anu punjulna, sareng nampi perhatian pejabat di Bogor kusabab pandangan progresifna ngeunaan parobahan sistem hukum kolonial. Karir Éduard terus ningkat nepi ka manéhna jadi asistén residen, posisi pangluhurna kadua di antara perwira militer Hindia Walanda waktu éta, sarta ditugaskeun ka Ambon dina bulan Pebruari 1851.

 Kahirupan di Hindia-Walanda 
Nalika bapana balik ti lalampahan hiji, anjeunna noticed parobahan dina kahirupan Eduard sarta kapribadian. Hal ieu ngajadikeun anjeunna niatna nyandak anjeunna dina lalampahan. Jaman harita, di Hindia Walanda aya kasempetan pikeun néangan kakayaan jeung jabatan, boh pikeun anu nyakola boh anu henteu.

Taun 1838, Eduard angkat ka Pulo Jawa sareng dugi ka Batavia dina taun 1839 salaku pelaut anu teu berpengalaman dina kapal ramana. Kalayan bantosan ti kenalan ramana, teu lami Eduard ngagaduhan padamelan salaku PNS di kantor Pengawasan Keuangan Batavia. Tilu taun ti harita, anjeunna ngalamar janten patugas sipil di Sumatera Barat, sareng ku Gubernur Jenderal Andreas Victor Michiels, anjeunna dikirim ka kota Natal anu terpencil salaku kontrol.

Sajeroning cuti di Walanda, tétéla Éduard teu bisa ngatur kauanganna kalawan hadé; Hutang numpuk sarta anjeunna mindeng leungit judi. Sanajan geus ngalamar perpanjangan cuti di Walanda, manéhna jeung pamajikanana ahirna balik deui ka Batavia dina 10 Séptémber 1855. Teu lila sanggeus éta, Eduard diangkat jadi asistén padumuk Lebak di kiduleun Karesidenan Banten nu basisna di Rangkasbitung. dina Januari 1856.

Éduard ngalaksanakeun tugasna kalayan hadé sareng tanggung jawab. Tapi, manéhna manggihan yén kaayaan di Lebak kacida goréngna, malah leuwih goreng ti dilaporkeun.

 Kajadian di Lebak 
Bupati Lebak anu dina sistem kolonial Hindia Walanda harita diangkat jadi kapala pamaréntahan pribumi kalawan sistem hak waris geus nyekel kakawasaan salila 30 taun. Nanging, kaungkabkeun yén anjeunna ngalaman kasusah kauangan anu serius sabab biaya rumah tanggana ngaleuwihan panghasilan anu didamel tina jabatanna. Balukarna, manéhna kapaksa ngandelkeun panghasilan tina pagawéan paksa anu dipaksakeun ka warga kacamatanna.

Eduard Douwes Dekker manggihan yén tanaga gawé paksa anu diwajibkeun ka warga kacamatan geus ngaleuwihan wates, malah manggihan praktek pemerasan anu dilakukeun ku Bupati Lebak katut aparatna ku cara nungtut hasil tatanén jeung ingon-ingon ti warga, mindeng kalawan harga anu kacida murahna. .

Teu lila sanggeus ditugaskeun ka Lebak, Eduard Douwes Dekker nulis surat ka atasanna, Residen C.P. Brest van Kempen, pinuh ku émosi ngeunaan kajadian di wewengkonna. Eduard naroskeun ka bupati sareng putra-putrana ditahan sareng kaayaan anu salah ditalungtik. Keukeuh Eduard ngabalukarkeun rumor yén pejabat saméméhna diganti anjeunna maot alatan karacunan, nyieun Eduard ngarasa kaancam, kitu ogé kulawargana. Lian ti éta, nganjang ka Lebak Bupati Cianjur nu tétéla dulur bupati Lebak, matak Eduard hariwang, bakal beuki ngajagi warga.

Atasanna, Brest van Kempen, kaget ku laporan anu ditampi ti Eduard, sareng sanaos ngalaksanakeun pamariksaan di tempat, nampik pamundut Eduard. Eduard teras nyuhunkeun kasus éta diteruskeun ka Gubernur Jenderal A.J. Duymaer van Twist, katelah liberal. Nanging, sanaos tindakan ieu dilaksanakeun, Eduard leres-leres nampi peringatan anu kuat. Kuciwa ku panolakan kana kalakuanana, Eduard ngirimkeun pamenta pengunduran diri, anu saterusna disatujuan ku atasanna.