Rukun

Rukun asalna tina basa Arab, Ruknun (rukan), anu hartosna tihang, asas, atanapi dasar anu nunjel hiji wangunan. Dina kontéks anu langkung jembar, rukun tiasa ditingali tina sababaraha jihat:

 Rukun dina Agama Islam 
Dina ajaran Islam, rukun téh mangrupikeun pondasi utama anu nangtukeun sah atanapi henteuna hiji kaimanan atanapi ibadah.

 Rukun Iman 
Kanjeng Nabi Muhammad SAW parantos ngadawuh ngeunaan hakékat iman sakumaha anu diriwayateun ku HR. Muslim:
"Anu kasebat iman téh nyaéta: anjeun iman ka Allah, ka malaikat-malaikat-Na, ka kitab-kitab-Na, ka rasul-rasul-Na, ka poé ahir, sarta iman kana papastén (takdir) boh anu saé kitu deui anu awon."

 Rukun Islam 
Salian ti rukun iman, aya ogé Rukun Islam anu mangrupikeun lima tindakan dasar dina Islam salaku wujud pangabdian saurang hamba ka Allah SWT.

 Rukun salaku Sipat sarta Karukunan 
Salaku kecap sipat (adjective), rukun ngandung harti saé, tengtrem, atanapi daméy. 

 Karukunan Umat Beragama 
Karukunan umat beragama nyaéta hirup dina suasana anu tingtrim sarta tebih tina papaséan sanaos aya béda dina kapercayaan. Dina Islam, ieu konsép disebut Tasamuh atanapi toleransi. Pamaréntah ogé ngajantenkeun karukunan ieu salaku program utama pikeun sakumna warga nagara Indonesia sangkan kacipta kaayaan anu tenang sarta tumaninah.

 Hirup Rukun dina Kulawarga sarta Sakola 
Dina kontéks pangajaran barudak, hirup rukun téh hartosna silih asah, silih asih, sarta silih asuh, sapertos henteu paséa sareng réncang atanapi dulur.

 Rujukan 

 Indrayani, S. (2010). Sukses Ulangan SD Kelas 1. Jakarta: WahyuMedia.
 M.S., Amin dkk. (2016). Pentingnya Hidup Rukun. Jakarta: PT. Balai Pustaka (Persero).

Kategori:islam