Seléksi kelompok

Seléksi kolompok téh mangrupa hiji usulan mékanisme évolusi nu ngajelaskeun yén seléksi alam téh jalan dina tingkat kelompok, lain dina tingkat individu nu leuwih konvénsional. Panulis awal kawas Vero Copner Wynne-Edwards jeung Konrad Lorenz ngomongkeun yén paripolah sato bisa mangaruhan kalangsungan hirup jeung réproduksi maranéhna minangka kelompok, contona kalakuan pikeun kahadéan spésiés. Dina taun 1930-an, Ronald Aylmer Fisher jeung J. B. S. Haldane ngajukeun konsép seléksi karabat, hiji bentuk altruismeu dina sudut pandang évolusi nu dipuseurkeun kana gén. Maranéhna nyebutkeun yén sato kudu daék ngorbankeun diri pikeun karabatna, tapi ku kituna ogé ngagambarkeun yén maranéhna henteu kudu ngorbankeun diri pikeun nu lain karabat.

Ti pertengahan taun 1960-an, ahli biologi évolusionér kawas John Maynard Smith, William Donald Hamilton, George C. Williams, jeung Richard Dawkins ngomong yén seléksi alam téh utamana jalan dina tingkat individu. Maranéhna ngabahas kalayan modél matématika yén individu moal daék ngorbankeun kasaluyanana demi kolompok. Pamanggih ieu nganteurkeun kalolobaan ahli biologi percaya yén seléksi kolompok téh teu kajadian, iwal dina kaayaan husus kawas serangga sosial haplodiploid kawas éngang madu (di Hymenoptera), di mana seléksi karabat téh mungkin.

Dina taun 1994, David Sloan Wilson jeung Elliott Sober ngajukeun seléksi multi-tingkat, kaasup seléksi kolompok, kalayan alesan yén kelompok, kawas individu, bisa bersaing. Dina taun 2010, tilu panulis kaasup E. O. Wilson, nu dipikawanoh ku karyana ngeunaan serangga sosial utamana sireum, ngangkat deui argumén pikeun seléksi kolompok. Maranéhna ngomong yén seléksi kelompok téh bisa kajadian lamun persaingan antara dua atawa leuwih kelompok, di mana sababaraha kelompok miboga individu altruistik nu gawé bareng, jadi leuwih penting pikeun kalangsungan hirup tibatan persaingan antara individu dina unggal kolompok. Pamanggih ieu ngagerakkeun bantahan anu kuat ti sakolompok ahli biologi évolusionér jeung analis paripolah.

 Perkembangan mimiti 
Charles Darwin ngembangkeun téori évolusi dina bukuna Asal Usul Spesies. Darwin ogé ngasongkeun pamikiran awal ngeunaan seleksi kelompok dina The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex, yén évolusi kelompok bisa mangaruhan kalangsungan hirup individu. Anjeunna nulis, "Lamun hiji jalma dina hiji suku ... manggihan jerat atawa pakarang anyar, suku éta bakal nambahan jumlahna, nyebar, jeung ngaganti suku-suku séjén. Dina hiji suku anu beuki loba, bakal salawasna aya kasempetan leuwih alus pikeun lahirna anggota-anggota anu leuwih unggul jeung kreatif."

Sanggeus Darwinisme ditarima dina sintésis modéren dina pertengahan abad ka-20, paripolah sato dijelaskeun sacara basajan ku hipotesis ngeunaan nilai kalangsungan hirup, sanajan mindeng teu dités langsung. Ahli alam Konrad Lorenz ngusulkeun dina bukuna sapertos On Aggression (1966) yén pola paripolah sato téh "pikeun kahadéan spésiés", tapi tanpa ngulik nilai kalangsungan hirup éta sacara langsung di lapangan. Richard Dawkins ngajelaskeun yén Lorenz téh "manusa anu 'nyarupaan pikeun spésiés'" anu biasa pisan mikir dina kerangka seleksi kelompok nepi ka henteu sadar yén pamanggihna sabenerna nentang téori Darwinian ortodoks. Ahli étologi Niko Tinbergen muji Lorenz pikeun minatna dina nilai kalangsungan hirup paripolah, sarta naturalis-nganuhunkeun tulisanna ku sabab alesan éta. Dina taun 1962, seleksi kelompok dipaké minangka panjelasan populér pikeun adaptasi ku ahli zoologi V. C. Wynne-Edwards. Dina taun 1976, Richard Dawkins nulis buku anu kawentar ngeunaan pentingna évolusi dina tingkat gén atawa individu, The Selfish Gene.

Ti pertengahan taun 1960-an, ahli biologi évolusi nyarios yén seleksi alam utamana jalan dina tingkat individu. Dina taun 1964, John Maynard Smith, Christopher Miles Perrins (1964), jeung George C. Williams dina bukuna taun 1966 Adaptasi jeung Seleksi Alam ngaragukeun seleksi kelompok salaku mékanisme utama évolusi; buku Williams taun 1971 Seleksi Kelompok ngumpulkeun tulisan-tulisan ti loba panulis kalayan téma nu sarua.

Waktu éta, geus ilahar ditarima yén hiji-hijina éksépsi utama ti seleksi kelompok sosial nyaéta dina serangga sosial, kalayan panjelasan nu diwatesan ku sistem pewarisan unik (nu ngalibetkeun haplodiploidi) ti Hymenoptera eusosial sapertos lebah madu. Hal ieu nyokong seleksi karabat, sabab pagawe raket pisan hubunganna jeung ratu maranéhna.

 Rujukan