Dinasti Ming

Dinasti Ming 
Dinasti Ming ( Basa Cina :明朝, hanyu pinyin : ming chao ) ( 1368 - 1644 ) nyaéta salah sahiji tina dua dinasti nu diadegkeun ku pemberontakan tani sapanjang sajarah Cina . Dinasti ieu mangrupikeun dinasti Han pamungkas anu maréntah saatos dinasti Song. Dina 1368, Zhu Yuanzhang junun nundungkeun bangsa Mongol balik kalér jeung ngaruntagkeun Dinasti Yuan maranéhanana ngadegkeun. Anjeunna ngadegkeun dinasti Ming (大明國; Dà Míng Guó), kalayan puseur dayeuhna di Yingtian (kiwari Nanjing ) sateuacan putrana, Zhu Di, anu janten kaisar ka-3 mindahkeun puseur dayeuh ka Shuntian (kiwari Beijing ).

Mangsa mimiti Dinasti Ming ditandaan ku periode tenang jeung kamakmuran di handapeun Kaisar Hongwu, Zhu Yuanzhang. Kaisar Hongwu ngaréformasi sistim pamaréntahan jeung birokrasi ku cara ngadegkeun organ birokrasi anyar anu silih imbang pikeun nyegah munculna lembaga pamaréntahan anu boga wewenang teuing. Anjeunna ogé ngalaksanakeun pangwangunan ékonomi, ngeureunkeun sadaya ekspedisi militér pikeun masihan waktos sareng katengtreman rahayat pikeun ngalaksanakeun tanggung jawabna dina unggal widangna. Kawijakan ieu hasil ditandaan ku ngaronjatma jumlah pangeusi jadi 10.650.000 rumah tangga atawa 65.000.000 urang dina taun 1393 .

Dina ahir Dinasti Ming, pemberontakan raged sakuliah nagara jeung di puncak na, Beijing ragrag ka cangkingan pemberontak dipingpin ku Li Zicheng. Eleh ieu ngabakukarkeun Chongzhen gantung diri di pasir tukangeun Kota Terlarang. Li, nu kungsi paséa jeung Wu Sangui, nangkep kulawargana di Beijing, ngabalukarkeun Wu mutuskeun nyerah ka Manchu nu lajeng nalukkeun Li Zicheng sarta ngawasa Beijing dina 1644.

Saatos Beijing diparéntah ku suku Manchu, aranjeunna teras ngadegkeun Dinasti Qing anu nandaan runtagna Dinasti Ming. Sésa-sésa wadyabalad anu satia ka Dinasti Ming tuluy ngungsi ka Cina kidul jeung neruskeun perlawanan sacara misah. Ming Kidul antukna tiasa diruntagkeun ku Kaisar Kangxi dina 1683 .

 Dinasti Ming 
Dinasti Ming ( Basa Cina :明朝, hanyu pinyin : ming chao ) ( 1368 - 1644 ) nyaéta salah sahiji tina dua dinasti nu diadegkeun ku pemberontakan tani sapanjang sajarah Cina . Dinasti ieu mangrupikeun dinasti Han pamungkas anu maréntah saatos dinasti Song. Dina 1368, Zhu Yuanzhang junun nundungkeun bangsa Mongol balik kalér jeung ngaruntagkeun Dinasti Yuan maranéhanana ngadegkeun. Anjeunna ngadegkeun dinasti Ming (大明國; Dà Míng Guó), kalayan puseur dayeuhna di Yingtian (kiwari Nanjing ) sateuacan putrana, Zhu Di, anu janten kaisar ka-3 mindahkeun puseur dayeuh ka Shuntian (kiwari Beijing ).

Mangsa mimiti Dinasti Ming ditandaan ku periode tenang jeung kamakmuran di handapeun Kaisar Hongwu, Zhu Yuanzhang. Kaisar Hongwu ngaréformasi sistim pamaréntahan jeung birokrasi ku cara ngadegkeun organ birokrasi anyar anu silih imbang pikeun nyegah munculna lembaga pamaréntahan anu boga wewenang teuing. Anjeunna ogé ngalaksanakeun pangwangunan ékonomi, ngeureunkeun sadaya ekspedisi militér pikeun masihan waktos sareng katengtreman rahayat pikeun ngalaksanakeun tanggung jawabna dina unggal widangna. Kawijakan ieu hasil ditandaan ku ngaronjatma jumlah pangeusi jadi 10.650.000 rumah tangga atawa 65.000.000 urang dina taun 1393 .

Dina ahir Dinasti Ming, pemberontakan raged sakuliah nagara jeung di puncak na, Beijing ragrag ka cangkingan pemberontak dipingpin ku Li Zicheng. Eleh ieu ngabakukarkeun Chongzhen gantung diri di pasir tukangeun Kota Terlarang. Li, nu kungsi paséa jeung Wu Sangui, nangkep kulawargana di Beijing, ngabalukarkeun Wu mutuskeun nyerah ka Manchu nu lajeng nalukkeun Li Zicheng sarta ngawasa Beijing dina 1644.

Saatos Beijing diparéntah ku suku Manchu, aranjeunna teras ngadegkeun Dinasti Qing anu nandaan runtagna Dinasti Ming. Sésa-sésa wadyabalad anu satia ka Dinasti Ming tuluy ngungsi ka Cina kidul jeung neruskeun perlawanan sacara misah. Ming Kidul antukna tiasa diruntagkeun ku Kaisar Kangxi dina 1683 .