Muamalah

Fikih muamalah nyaéta salah sahiji cabang ilmu fikih dina Islam anu ngatur sagala aspék interaksi jeung hubungan sosial-ékonomi jeung jalma séjén. Sacara harfiah, “muamalah” miboga harti transaksi atawa interaksi, jeung dina kontéks ieu, ngawengku sagala rupa transaksi ékonomi, perjanjian, jual meuli, jeung kontrak anu dilakukeun ku umat Islam. Fikih Muamalah penting pisan dina mastikeun yén kagiatan ékonomi jeung sosial anu dilakukeun ku umat Islam luyu jeung hukum syariah.  Tujuan utama fikih muamalah nyaéta pikeun mastikeun unggal transaksi luyu jeung prinsip kaadilan sarta teu ngandung unsur riba, gharar (kahenteupastian), atawa maysir (judi).

 Prinsip dasar 
Prinsip utama dina fikih muamalah nyaéta kaadilan ('adl), kajujuran (ṣidq), jeung silih ridha (tarāḍin). Al-Qur'an jeung Hadis jadi sumber utama dina fikih ieu, saperti anu ditegeskeun dina Al-Qur'an Surah Al-Baqarah ayat 282, anu nuduhkeun pentingna nyatet hutang-piutang pikeun nyingkahan konflik. Salian ti éta, prinsip larangan riba diterangkeun dina Surah Al-Baqarah ayat 275–279, anu nyebut yén riba téh ngaliwat ka étiq Islam sabab miboga sipat nganyenyeri.

 Ruang lingkup 
Ruang lingkup fikih muamalah ngawengku rupa-rupa jinis transaksi saperti:

 Jual beuli (bai''') ===
Transaksi anu ngalibetkeun silih tuker barang atawa jasa kalayan imbalan nu tangtu. Dina Islam, jual beuli kudu bébas tina unsur tipu daya atawa gharar.

=== Nyéwa-ményéwa (ijarah) ===
Pasatujuan pikeun ngamangpaatkeun jasa atawa barang dina jangka waktu anu disatujuan.

=== Gawé bareng usaha (syirkah) ===
Ngawengku dua pihak atawa leuwih anu ngahiji modal pikeun tujuan usaha babarengan, saperti mudharabah (bagi hasil).

=== Nginjeum-nginjeum (qardh'') 
Nginjeuman anu dibéré tanpa syarat tambahan atawa kauntungan pikeun anu maparin hutang.

 Rujukan