Ahmad Nu'man

Ahmad Nu'man (lahir di Garut, 10 Oktober 1926, tilar dunya tanggal 4 April 2016) nyaéta arsiték kakoncara Indonésia anu dipikawanoh ngabaktikeun hirupna pikeun ngawangun masjid sarta geus meunang jujuluk "Arsitek Seribu Masjid" jeung "Maéstro Arsitéktur Masjid Indonésia". Ahmad Nu'man nyaéta salah saurang pangadeg jeung pangurus Yayasan Pendidikan Islam UNISBA. Saenggeus tamat HIS, Ahmad ngalanjutkeun ka MULO di Garut, tapi ditamatkeun di SMP Muhammadiyah Yogyakarta, terus asup SMT-RI di Jakarta. Taun 1945-1948 kadaftar jadi mahasiswa Jurusan Sipil Fakultas téhnik UI di Bandung. Tapi taun 1949 manéhna lebet Dinas Militer (CPM) nu ditinggalkeunna saenggeus dibuka Jurusan Arsitektur di Fakultas téhnik UI di Bandung anu ayeuna jadi ITB. Ahmad Nu'man nu ngahasilkeun rancangan wangunan pikeun atikan, perkantoran, perumahan jeung masjid. Nu'man ngenalkeun masjid hateup horisontal, jeung deui manéhna leuwih loba ngarancang masjid hateup horisontal dibandingkeun masjid konvénsional atawa masjid kubah nu di anggap ciri khas masjid.

Prof. Ahmad Noe'man ngarintis karya munggaran desain Masjid Salman ITB kalayan persetujuan ti Kepala Nagara Indonésia harita, Ir. Sukarno. Karya éta miboga orisinalitas anu luhur, malah kaluar tina garis pamikiran sacara umum waktu éta sarta geus jadi trén nepi ka ayeuna. Hasil desainna ayeuna jadi saksi dedikasina ka Indonésia malah pikeun dunya dina widang arsitéktur. Karyana masih karasa nepi ka ayeuna.

Masjid Salman misalna nyaéta masjid munggaran anu maké hateup horisontal jeung rohanganna taya tihang anu matak teu ngaganggu ka jamaah. Ahmad Nu'man ogé mikaresep seni ragam hias Islami ti sababaraha daérah di Indonesia, anu matak ngalahirkeun gagasan manéhna pikeun ngarancang mushaf Al-Qur'an khas Indonésia.

 Nyebarkeun Karya ka Sadaya Pelosok Du'nya 

Pangabdian élmu jeung waktu dina hirupna dina ngararancang masjid di Indonésia jeung di mancanagara geus karasa ku réa jalma. Teu bisa dipungkir, Noe'man nu ngarintis pangwangunan masjid tanpa kubah, salah sahijina Masjid Salman ITB. Anjeunna ogé salah sahiji nu ngadegkeun Ikatan Arsitek Indonésia. Sanggeus ngararancang Masjid Salman ITB, Noe'man mimiti aktip ngararancang arsiték rupa-rupa masjid séjénna di Indonésia, malah di dunya. Saprak harita, desain arsitéktur masjid has Noe'man geus sumebar ka sagala rupa wewengkon saperti Acéh, Bontang, jeung Ujung Pandang. Masjid Agung Pati, Masjid Taman Ismail Marzuki Jakarta, Masjid IPB Al-Ghifari Bogor, Masjid PT Pupuk Kujang, Masjid Al-Furqan UPI Bandung, jeung Masjid Komplek Perumahan Pramuka Cibubur di Kota Sukabumi, mangrupa sababaraha karya Noe’man. Karya Noe'man séjénna nyaéta Masjid Attin anu diwangun pikeun miéling Tien Soeharto jeung Masjid Al-Markaz al-Islami di Ujung Pandang, Sulawesi Selatan.

 Karya arsitékturna di luar negeri 

Di mancanagara, Noe'man ogé kacatet salaku désainer mimbar Masjid Al Aqsa di Palestina ti taun 1993 nepi ka 1994. Anjeunna ogé désainer Masjid Syekh Yusuf di Cape Town, Afrika Kidul. Prestasina anu luar biasa nyababkeun Noe'man janten anggota Dewan Kurator nalika diadegkeun Bayt Al Qur'an sareng Museum Istiqlal TMII Jakarta. Henteu ngan éta, anjeunna ogé nampi pangajén salaku panulis Khat Kufi ti Istanbul, Turki. Karya séjénna nyaéta Masjid Muhammad Soeharto di Sarajevo, Bosnia, karya monumental anu dipidangkeun ku masarakat Indonésia anu cukup jadi sorotan dunya waktu éta (kacaritakeun ti salmanitb.com). Prestasi Noe'man mangrupi inspirasi anu kedah dicontoan. Kontribusi ngaliwatan kapasitas pribadi kalawan dedikasi luhur pikeun Indonésia sarta dunya.

 Pelopor masjid tanpa kubah 
Saméméh jadi dosén, ieu urang Garut kungsi jadi asisten dosen. Dina mangsa éta, Noe'man nimbulkeun ide pikeun ngawangun masjid di wewengkon kampus ITB. Alesanana basajan, waktu éta murid kudu leumpang 2,5 kilométer. Nya nepikeun usul ka Kokasih nu harita jadi rektor ITB, Sayang Kokasih nolak usul Noe’man ku lantaran sieun nimbulkeun rasa sirik ka dosén agama séjén. Noe'man teu nyerah. Anjeunna masih nyobian ngawujudkeun gagasan na. Lalakon mimiti kabuka ngaliwatan muridna, Ajat Sudrajat, anu boga paman di tentara anu pangkatna mayor ngaranna Sobur. Ngadéngé béja éta, Sobur nu harita keur ngawawaas Présidén Soekarno jeung pasukan Tjakrabirawa, langsung nepikeun béja ka Ir. Sukarno. Bung Karno ngabagéakeun éta béja sarta ngajak Noe'man jeung lanceukna Achmad Sadeli. Noe'man nepungan Bung Karno anu diiring ku Mentri Agama di Istana Negara. Anjeunna langsung nepikeun ide pikeun ngawangun masjid lengkep sareng gambar-gambar anu katingalina parantos digarap dua taun ka pengker. Tanpa pikir, Bung Karno langsung satuju kana éta ide. Présidén kahiji RI ogé nyumbangkeun ngaran pikeun masjid buatan Noe'man, nyaéta Masjid Salman. Ngaran Salman sorangan dicokot tina Salman Al Farisi, panglima perang calakan di jaman Nabi Muhammad. Pangwangunan Masjid Salman dimimitian dina taun 1964 sarta diresmikeun dina taun 1972. Ieu masjid cukup unik sabab teu saperti lolobana masjid di Indonésia, Masjid Salman dijieun tanpa kubah jeung tihang. Sakumaha biasa, hal anyar sok aya pro jeung kontra. Teu saeutik anu ngritik desain Noe'man. Tapi arsiték teu hariwang. Anjeunna ngajelaskeun yén Al-Quran henteu meryogikeun masjid pikeun ngagaduhan kubah. Salian ti éta, ogé aya alesan téknis. Kubah beurat jeung kudu didukung ku pos rojongan. Sajumlah pilar ieu pasti kudu ditempatkeun di tengah-tengah anu tungtungna ngahalangan shaf (barisan jalma anu sholat) sareng ogé ngahalangan pandangan Jama'at ka Khatib. Dina yuswa 91 taun, Noe'man masih katingali pas. Anjeunna ngaku yén kaséhatanna teu tiasa dipisahkeun tina kabiasaan olah raga dina umur ngora.

 Rujukan 

Kategori:Sajarah sunda
Kategori:UNISBA