Al-Mawardi

Abu al-Hasan Ali bin Muhammad bin Habib al-Mawardi (Arab: أبو الحسن علي بن محمد بن حبيب الماوردي), anu nelah disebat Imam Al-Mawardi (Bashrah, k. 364 H/974 M - Baghdad, 450 H/1058 M) nyaéta hiji ulama jenius sarwa tiasa (polimatik) kalahiran Bashrah (ayeuna di nagara Irak). 

Saprak mangsa anomna, Al-Mawardi geus guguru macem-macem élmu ageman ti para guruna di Bashrah sarta Baghdad. Ti Bashrah, anjeunna diajar élmu fiqih Syafi'i ka Abul Qasim Abdul Wahid ash-Shimari, sarta élmu hadis ka Hasan bin Ali al-Jayli, Muhammad bin Ma'ali al-Azdi, jeung Muhammad bin 'Adi al-Munqari. Saterusna dituluykeun ti Baghdad diajar élmu-élmu hukum, sastra, sarta basa Arab ka Abdullah al-Baqi jeung Abdul Hamid al-Isfarayni. 

Al-Mawardi mangrupa panganut mazhab Syafi'i. Anjeunna diaku minangka ahli hukum, sarta berkali-kali nyekel kalungguhan minangka kadi (hakim) di mangsa pamaréntahan Bani Abbasiyah. Sajaba ti éta, anjeunna ogé ngabogaan tugas minangka utusan dina perundingan antawis para khalifah Bani Abbasiyah sarta para sultan Bani Buwaihiyah. Di widang élmu kauninga, Al-Mawardi saéstuna ngahasilkeun seueur karya serat, nanging anu tiasa kénéh kapanggih ngan kira-kira 12 kitab waé. Karya-karya kasebat nyaéta:
 An-Nukat wa al-'Uyun fi Tafsir al-Qur'an al-Karim (tapsir)
 Al-Hawi al-Kabir (énsiklopédi fiqih Syafi'i, 20 jilid)
 Al-Iqna (ringkasan ti Al-Hawi)
 Adab al-Qadhi
 A'lam al-Nubuwwah
 Adab ad-Dunya wa ad-Din
 Al-Ahkam as-Sulthaniyyah wa al-Wilayah ad-Dinniyyah (pulitik pamaréntahan)
 Nasihah al-Mulk
 Tashil an-Nadzar wa Ta'jil adz-Dzafar
 Qawanin al-Wazarah wa Siyasah al-Malik
 Fi an-Nahwu 
 Al-Amtsal wa al-Hikam

Al-Mawardi tilar dunya dina ping 30 Rabi'ul Awwal 450 H, dina yuswa 86 taun. Anjeunna dimakamkeun di pasaréan Bab Harb di Baghdad.

Rujukan

Kategori:Biografi
Kategori:Inohong Islam
Kategori:Nu babar taun 974
Kategori:Nu pupus taun 1058