Teater neo klasik

Prancis
Taun 1630-an téater Prancis ngalaman parobahan gedé nalika téori néoklasik ti Italia asup ka Prancis.Sumardjo, Jakob.1986.Ikhtisar Sejarah Teater Barat.Bandung:Angkasa Kaca 49  Dasar téori néoklasik nyaéta:
 Ngan ukur aya 2 wangun drama nyaéta tragédi jeung komédi. Duanana éta teu meunang dihijikeun.
 Eusi drama kudu miboga ajén moral nu ditepikeun ku cara nu ngirut ati.
 Karakter kudu ngagambarkeun sipat nu umun, nu universal lain individual nu ahéng (decorum).
 Plot teu leuwih ti sapoé sapoeuting, diwatesan di hiji tempat sarta bisa ngandung kajadian naon waé.
Inohong munggaran dina drama néoklasik nyaéta Pierre Corneille nu kasohor jadi Bapak Tragédi Prancis.Sumardjo, Jakob.1986.Ikhtisar Sejarah Teater Barat.Bandung:Angkasa Kaca 51-54 
Para panulis di ieu jaman nyaéta:
 Pierre Corneille (1606-1684)
 Jéan Racine (1639-1699)
 Moliere (1622-1673)

Restorasi jeung Abad XVIII
Jaman réstorasi nyaéta jaman meuweuhna deui téater, utamana mah di Inggris, sanggeus ilangna téater di éta nagri lantaran ngawasana kaum Puritan. Nanjeurna téater di Inggris aya dina jaman William Shakespeare nepi ka taun 1640-an sanggeus Charles I ngawasa. Taun 1642 sagala wangun téater dileungitkeun di ieu nagri, nepi ka taun 1660 nalika Charles II ngawasa, téater hirup deui. 
Téater dina jaman réstorasi ngalaman sawatara parobahan di antarana parobahan ieu museur kana faktor nu nongton.Sumardjo, Jakob.1986.Ikhtisar Sejarah Teater Barat.Bandung:Angkasa Kaca 55  Nu nongton téater Inggris teu bisa sagawayah, ngan jalma-jalma kaum priyayi atawa bangsawan nu bisa ningali ieu téater. Gedong téater ogé leuwih condong ka wangunan gaya Italia. Kitu ogé jeung  setting panggungna maké gambar perspéktif. 
Para panulis di ieu jaman nyaéta:Sumardjo, Jakob.1986.Ikhtisar Sejarah Teater Barat.Bandung:Angkasa Kaca 59-62 
 John Gay (1685-1732)
 Oliver Goldsmith (1730-1774)
 Richard Sheridan (1751-1816)

Prancis Abad XVIII
Nepi ka ahir abad XVII Prancis jadi puseur kabudayaan Eropa. Drama Prancis nu néoklasik jadi hiji modél di Eropa. Tragédi Racine jeung Corneille sarta komédi Moliere dijadikeun standar dina dunya drama. 
Dina abad ka XVIII téater di Prancis dimonopoli ku pamaréntah kalawan Comedie Francaisena. Komédi jeung tragédi tetep dimaénkeun, tapi wangun opera, drama péndék jeung burlesque dipintonkeun ku rombongan téater Italia: Comedie Italienne.
Dina jaman ieu panulis nu kasohor nyaéta Pierre Marivaux, Pierre de la Chausse, Pierre Beaumarchais.

Italia Abad XVIII
Salila abad XVIII Italia tetep  mertahankeun wangun commedia dell’arte.Sumardjo, Jakob.1986.Ikhtisar Sejarah Teater Barat.Bandung:Angkasa Kaca 63  Panulis nu kasohorna nyaéta Carlo Goldoni. Karya-karyna mangrupa komédi nu lolobana mah sentimental tapi miboga kualitas nu hadé. Panulis naskah nu lianna nyaéta Carlo Gozzi, nu teu nuluykeun tradisi dell’arte tapi nyiptakeun sorangan komédi-komédi fantasi maké improvisasi.
Commedia dell’arte mimiti teu popiulér di Italia dina ahir abad XVIII. Sedengkeun dina tragédi, panulis Italia nu nyongcolang dina abad ieu nyaéta Vittorio Alfieri.

Referensi

Kategori:Sejarah
Kategori:Teater