Amal

Amal (tina basa Arab: عَمَلَ) nyaéta lalampahan hadé anu ngadatangkeun ganjaran ogé bisa dihartikeun minangka lalampahan anu dipigawé sarta miboga tujuan pikeun nyieun kahadéan ka masarakat atawa sasama jalma.Alwi, Hasan. 2007. Kamus Besar Bahasa Indonesia. Jakarta: Balai Pustaka. Nurutkeun basana, kecap amal téh asal tina basa arab nu hartina sakabéh lalampahan anu dipigawé.Huda Noer, Noer. 2012. Amal Dalam Perspektif Hadis Nabi SAW. Makassar: Al-Risalah. Kecap amal ogé bisa dihartikeun minangka anu migawé, milampah, ngalakukeun, ogé hartina téh usaha sateker kebek sarta mangaruhan.Ali, Attabik. 2002. Kamus Kontemporer Arab-Indonesia. Yogyakarta: Multi Karya Grafika.

Ngilikan kecap amal di di handap, dina prakna mah osok diréndéngkeun jeung kecap soléh nu méré makna yén kecap amal téh padeudeukeut kana lalampahan anu hadé. Amal soléh bakal ngadatangkeun kahadéan atawa ganjaran-ganjaran anu ngocor terus-tumerus teu pegat-pegat, ogé ngadatangkeun mangpaat ka jalma séjén (masarakat).

Jinis-jinis Amal Soléh
Amal soléh dumasar lalampahanna
Amal Jariah nyaéta lalampahan kahadéan anu dipilampah kalawan sukaréla eujeung miharap ridho Allah SWT ogé ngadatangkeunkeun balesan kahadéan (ganjaran) pikeun jalma anu migawéna, masing manéhna téh tos euweuh.Ilmu Modern. 2012. Amal Saleh. Indonesia: Blogger.
Amal Ibadah nyaéta pagawéan anu dipilampah saluyu jeung katangtuan-katangtuan hukum islam dina raraga ngadeukeutkeun diri ka Allah SWT.

Amal soléh ti sisi nu migawéna
Amal Batiniah nyaéta amal anu dipilampah ku haté. Amal batiniah ngawengku tarékah anu hadé jeung tarékah goréng. Babaraha conto ngeunaan amal batiniah anu kaasup amal hadé nyaéta: 
Iman nyaéta yakin ku sabener-benerna yén Allah nu Maha Ésa, ayana para malaikat, para rasul, kitab-kitab Allah, jeung iman kana poé Akhir, sarta yakin kana Qodo jeung Qodarna Allah.
Sabar mangrupa kakuatan jeung katingtriman haté dina nyanghareupan sagala cocobi ti Gusti Allah.
Niat(nu hadé)
Tawakal nyaéta sumerah diri ka Gusti Allah dina sagala usaha anu geus dipilampah jeung pasrah tumarima kana sakabéh katangtuan Allah SWT.
Ikhlas  nyaéta nyucikeun, ngahijikeun, jeung nyerahkeun haté sakabéhna ka Allah tina sagala amalan anu baris dipilampah jeung mangrupa hiji amalan haté anu kacida pentingna. Diantara ayat anu marentahkeun ikhlas dalam beribadah surah al-A'raf ayat 29:
قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ ۖ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ ۚ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ
Wawanén, teger, jeung miboga pecekelan.
Amal Lahiriah nyaéta lalampahan anu dilakonan ku anggahota awak jeung bisa dikanyahokeun liwat patémbongan atawa dédéngéan. Amal lahiriah kabagi dua rupa, nyaéta:
Amal lahiriah liwat omongan
Contona: Pépéling dina jalan kahadéan jeung nyaram kana kagoréngan, Nyarita maké omongan anu merenah, Maos Al-Qur’an, jsb.
Amal lahiriah liwat anggahota awak
Contona: Tulung-pinulung ka jalma dina migawé kahadéan, ngalakukeun jual beuli saluyu jeung tungtunan Allah ogé Rosul-Na, ngalongok jalma nu keur gering, Ngalayadan mayit nu rék dikurebkeun (komona mah mantuan ngurebkeunna), jsb.

Rujukan

Kategori:Islam