Teater Renaissance

Wilayah Eropa mimiti kairut kana seni Yunani Purba ti taun 1500 nu dimimitian ku Italia.Sumardjo,Jakob.1986.Ikhtisar Sejarah Teater Barat.Bandung:Angkasa Kaca 25-28  Panulis-panulis di Italia diajar Puitika Aristoteles jeung Seni Puisi Horatius minangka tatapakan dina nulis esei-eseina. Tina ieu éséi tuluy mekar jadi neoklasisme dina seni. 
Aya 3 rupa drama nu dimekarkeun di Italia nyaéta tragédi, komédi, jeung pastoral. Panulis-panulisna nu kasohor nyaéta Ludovico Ariosto (1474-1533) Giangiorgio Trissino (1478-1550), Giambattista Giraldi Cinithio(1504-1573), jeung Niccolo Machiavelli (1469-1527). 
Cicirén tina drama Italia nyaéta spectacle nu mekar ti istana. Ieu spectacle atawa intermezzo diseselkeun dina pintonan-pintonan drama. Biasana nyokot téma mitologi atawa kahirupan sapopoé kalawan kostum nu imajinatif. Sanggeus taun 1600, ieu intermezzo asup kana opera nu aya dina taun 1590-an. Taun 1650 opera jadi wangun téater nu dipikaresep di Italia.

Jaman Elizabeth
Digunakeunana basa nasional di Eropa ngabalukarkeun tumuwuhna drama-drama nasional nu ditulis dina basa nasional.Sumardjo,Jakob.1986.Ikhtisar Sejarah Teater Barat.Bandung:Angkasa Kaca 33-38  Ieu téh mangrupa pangaruh paham reformasi nu ngaganti basa latin ku basa nasional. Kamekaran drama nasional ngahontal puncakna di Inggris nalika pamaréntahan Elizabeth jeung dinasti Stuart (1580-1640-an). 
wangunan téater munggaran nu dibuka keur umum nyaéta The Theatre London nu diwangun dina taun 1576.  Taun 1642 geus aya 9 gedong téater di antarana Globe, Rose, jeung Fortune.     
Panulis-panulis nu aya di jaman ieu nyaéta Thomas Kyd (1558-1594), Christopher Marlowe (1564-1593), John Lyly (1554-1606), Robert Greene (1558-1592), William Shakespeare (1564-1616).

Referensi

Kategori:Seni peran
Kategori:Sajarah