Sistemi i Londrës

Sistemi i Londrës është një sistem hapjeje në shah i karakterizuar nga lëvizjet (me çdo lëvizje të parë nga i Ziu):

1. d4
2. Of4

Përveç këtyre lëvizjeve, në sistemin standard, i Bardhi mbështet ushtarin d dhe oficerin me një ushtar në e3, oficeri tjetër zhvillohet në d3, kuajt zhvillohen në f3 dhe d2, dhe ushtarin d përforcohet përsëri nga c3. Megjithatë, ekzistojnë disa variacione; për shembull, Kc3 mund të luhet në vend të c3, duke hyrë në Sistemin Rapport-Jobava (ose Jobava London).

Sistemi mund të përdoret kundër pothuajse çdo përgjigjeje të të Ziut (megjithëse më i popullarizuari kundër 1...d5) dhe kështu përfshin një trup më të vogël të teorisë së hapjes sesa shumë hapje të tjera. Përgjigja më e zakonshme e të Ziut ndaj sistemit përfshin luajtjen e c5 dhe Db6 (duke bërë presion mbi ushtarin e të Bardhës tani të pambrojtur). I Bardhi gjithashtu ka fleksibilitet të madh në rendin e lëvizjeve (2.Kf3 dhe pastaj 3.Of4 është i zakonshëm), dhe sistemi ka shumë mundësi transpozicionale. Për shembull, i Bardhi mund të transpozojë në Gambitin e Mbretëreshës me c4 (në vend të c3 ose Kc3), dhe i Ziu mund të transpozojë në Mbrojtjen Caro-Kann me ...cxd4 exd4.

Skema e të Bardhës shpesh rezulton në një lojë të mbyllur dhe shpesh përfshin një plan për të vendosur një kalin në e5, të mbështetur nga ushtari dhe oficeri. Edhe pse ka një reputacion si një hapje solide, Sistemi i Londrës është kritikuar për shkak se rezulton në lojëra përsëritëse dhe mungesë loje dinamike. I Bardhi mund të miratojë një qasje më fleksibile dhe teorike pas 2.Of4, në vend që të angazhohet në të njëjtat lëvizje fillestare pavarësisht nga përgjigja e të Ziut, duke rezultuar shpesh në një lojë më dinamike.

Në Enciklopedinë e Hapjeve të Shahut, hapjes nuk i caktohen kodet e veta unike, por shfaqet në rreshta brenda A46 (kundër 1...Kf6 pa g6), A48 (kundër 1...Kf6 me g6) dhe D02 (kundër 1...d5).

Historia
Irlandezo-amerikani James Mason ishte lojtari i parë në nivel mjeshtri që përdori rregullisht Sistemin e Londrës, duke përfshirë edhe Turneun e fortë të Vjenës të vitit 1882 (në të cilin ai përfundoi i treti) dhe më vonë në turne në Londër (1883) dhe Nju Jork (1889). Hapja nuk u përhap dhe pati paraqitje të kufizuara në lojën e mjeshtrave në dekadat pasuese. Megjithatë, u shfaq me njëfarë rregullsie në lojërat e disa mjeshtrave, duke përfshirë F.J. Lee, Joseph Henry Blackburne, David Janowski, dhe Akiba Rubinstein.

Emri Sistemi i Londrës rrjedh nga rishfaqja e hapjes në shtatë raste në turneun shumë të fortë të Londrës të vitit 1922, duke përfshirë lojërat nga José Raúl Capablanca, Alexander Alekhine dhe Akiba Rubinstein. Pas këtij turneu, hapja mbeti e rrallë në praktikën e mjeshtrave, por konfigurimi i Londrës shpejt u bë përgjigja standarde për të Ziun kundër Hapjes Réti (kjo linjë u quajt Variacioni i Nju Jorkut, pas përdorimit të saj në Réti-Capablanca gjatë turneut të Nju Jorkut të vitit 1924).

Edhe pse Sistemi i Londrës mbetet i rrallë në turnetë e mjeshtrave të mëdhenj, ai është luajtur herë pas here nga lojtarë si Bent Larsen, Tony Miles, Teimour Radjabov, Vladimir Kramnik dhe Fabiano Caruana, dhe më shpesh nga lojtarë si Gata Kamsky, Levon Aronian dhe Magnus Carlsen. Gjatë shekullit të 21-të, Sistemi i Londrës është bërë popullor në mesin e lojtarëve në nivel klubi për shkak të natyrës së tij të fortë, planeve të qarta dhe mungesës së përgjigjeve agresive nga të Zinjtë. Një nga lojërat më të famshme të shekullit të 21-të që përdori Sistemin e Londrës ishte raundi i 6-të i Kampionatit Botëror të Shahut 2023 midis Ding Liren dhe Ian Nepomniachtchi, në të cilin Ding e përdori atë për të fituar me figurat e bardha.

Struktura e të Bardhit
Sistemi i Londrës përbëhet nga një përgatitje për të Bardhin që përdor lëvizjet e mëposhtme (të cilat mund të luhen në një sërë renditjesh lëvizjesh): d4, Kf3, Of4, e3, Od3, Kbd2, c3. Lëvizja h3 luhet shpesh gjithashtu, duke i mundësuar oficerit në f4 të bjerë përsëri në h2 nëse sulmohet, duke mbetur kështu në të njëjtën diagonale dhe duke vazhduar të ndikojë në e5.

Pas botimit të veprës me ndikim të vitit 2005 Win with the London System nga Sverre Johnsen dhe Vlatko Kovačević, është bërë e zakonshme që të Bardhit të preferojnë të zhvillojnë oficerin e mbretëreshës në f4 në lëvizjen 2 (në vend që të zgjedhin 2.Kf3 dhe pastaj 3.Of4, siç kishte qenë e zakonshme më parë). Johnsen dhe Kovačević vërejnë se, në rastin e 2.Kf3, nëse loja vazhdon 2...c5 3.Of4?!, atëherë 3...cxd4 4.Kxd4 Kd7 "mund të jetë tashmë më mirë për të Ziun". Ndërkohë, Kiril Georgiev vëren në Fighting the London System se "Ideja e vonimit të zhvillimit [Kf3] është të shmanget vija e famshme [1.d4 d5] 2.Kf3 Kf6 3.Of4 c5 4.e3 Kc6 5.c3 Db6 6.Db3 c4 7.Dc2 Of5, kur i Bardhi duhet ta tërheqë [mbretëreshën] pa lavdi në c1."

Zhvillimi i shpejtë i oficerit me katror të errët në Sistemin e Londrës mund të krahasohet me Sistemin Colle, në të cilin oficeri i mbretëreshës zakonisht zhvillohet në b2 ose mbetet në c1 gjatë fazës hapëse të lojës. Gjithashtu bie në kontrast me Sulmin e Trompowsky (nëse i Ziu luan 1...Kf6) dhe Sulmin Hodgson (nëse i Ziu luan 1...d5), ku i Bardhi e zhvillon oficerin në g5 në vend të f4.

Përgjigjet e të Ziut
Planet e ardhshme të të Bardhit do të varen nga zgjedhja e formacionit të të Ziut. I ziu ka një gamë veçanërisht të gjerë mundësish në fazat e hershme pasi struktura londineze e të bardhëve ushtron pak ndikim në anën e të zinjve në tabelë. Prandaj, i ziu mund të zhvillohet lirisht. Opsionet e zakonshme përfshijnë:

Mbrojtja e tipit Gambiti i Mbretëreshës Refuzuar: d5, e6, Kf6, c5, Kc6 (ose d7), Od6 (ose e7), 0-0. I ziu krijon pak hapësirë ​​në anën e mbretëreshës. Pozicioni ka të ngjarë të ngjajë me një Mbrojtje Sllave me ngjyra të përmbysura. I bardhi zakonisht do ta vendosë kalorësin e mbretit të tij në e5 dhe do të synojë një sulm në anën e mbretit.
Mbrojtja e tipit indian të Mbretëreshës: Kf6, b6, Ob7, e6, d6, Oe7, Kbd7. I ziu miraton një mbrojtje hipermoderne fleksibile, duke parandaluar një inkursion të kalit në e5, dhe më pas pret të shohë se si do të vazhdojë i Bardhi përpara se të vendosë për vendosjen e pionëve qendrorë dhe në cilën anë të bëjë rrokadën.
Mbrojtja e tipit indian të Mbretit: Kf6, g6, Og7, d6, 0-0. I ziu zakonisht do të synojë ose ...e5 (pas përgatitjes së përshtatshme me Kbd7 dhe Te8) ose ...c5 (në të cilin rast loja do të ngjajë me një Hapje Réti me ngjyra të përmbysura). I bardhi mund të preferojë të vendosë oficerin e mbretit në e2 në vend të d3 në këtë linjë, pasi struktura fianchetto e të Ziut do të thotë që një oficer në d3 do të kishte fushëveprim të kufizuar.
Mbrojtja Simetrike: d5, Of5, Kf6, e6. I ziu pasqyron zhvillimin e të Bardhit. Përgjigja më e fortë e të bardhëve konsiderohet të jetë transpozimi në Gambitin e Mbretëreshës, ku ka një vijë të mprehtë që vazhdon me 4.e3 e6 5.c4 Oxb1 6.Dxb1 Ob4+ 7.Kd1, me të Bardhit që fitojnë çiftin e oficerëve me koston e të drejtave të rrokadës. Pa transpozim, vija tenton të jetë shumë e tërhequr.
Mundësi të tjera për të Ziun përfshijnë lojën e Mbrojtjes së Hipopotamit (g6, Og7, b6, Ob7, d6, e6, Ke7, Kd7), në të cilin rast i Bardhi ndoshta do të ketë pak mundësi përveçse të luajë e3–e4, duke humbur një tempo, dhe një kali në d2 mund të mos jetë i vendosur në mënyrë optimale. Mundësi të tjera për të Ziun përfshijnë strukturat e tipit Sllav (d5/c6), strukturat e tipit Grünfeld (Nf6/g6/Bg7/d5), Sulmin e përmbysur Torre (d5/Nf6/Bg4) dhe lojën e tipit Chigorin (d5/Nc6/Bg4).

Një përgjigje popullore ndaj Sistemit të Londrës në nivele më të larta loje është një ...c5 e hershme, duke lejuar ...Qb6 (duke synuar pionin e dobët b2 të të Bardhëve, i cili nuk mbrohet më nga një peshkop në c1). Kjo synon të prishë sistemin e rehatshëm të zhvillimit të të Bardhëve. Vija 1.d4 Nf6 2.Bf4 c5 3.e3 Qb6 u konsiderua nga Johnsen dhe Kovačević si vija më kritike.

Jobava London

Sistemi Rapport-Jobava, një zhvillim modern i emëruar sipas mjeshtrave të mëdhenj Richard Rapport dhe Baadur Jobava, më së shpeshti i quajtur Jobava London, ka vlerë të konsiderueshme sulmuese. Ai kombinon Of4 me Kc3 (ky kali zakonisht do të zhvillohej në d2 në Sistemin standard të Londrës), duke krijuar kërcënime të mundshme kundër c7 të Ziut. Sistemi është veçanërisht i zakonshëm pas fianchetto-ve të Zi me g6 dhe Og7, pasi oficeri me fianchetto nuk mund të ndihmojë në mbrojtjen e c7.

Referime

Londër, Sistem