Wilhelm Steinitz

William Steinitz (lindi Wilhelm Steinitz; 14 maj 1836 – 12 gusht 1900) ishte një shahist bohem-austriak dhe më vonë amerikan. Nga viti 1886 deri më 1894, ai ishte kampioni i parë botëror i shahut. Ai ishte gjithashtu një shkrimtar dhe teoricien i shahut me shumë ndikim.

Kur diskutohet për historinë e shahut nga vitet 1850 e tutje, komentuesit kanë debatuar nëse Steinitz mund të konsiderohej efektivisht kampion nga një kohë më parë, ndoshta që në vitin 1866. Steinitz humbi titullin e tij ndaj Emanuel Lasker më 1894 dhe humbi një revansh më 1896–97.

Sistemet e vlerësimit statistikor i japin Steinitz një renditje mjaft të ulët midis kampionëve të botës, kryesisht për shkak se ai bëri disa pushime të gjata nga loja konkurruese. Megjithatë, një analizë e bazuar në një nga këto sisteme vlerësimi tregon se ai ishte një nga lojtarët më dominues në historinë e lojës. Steinitz ishte i pamposhtur në lojë për 32 vjet, nga 1862 deri më 1894.

Edhe pse Steinitz u bë "numri një në botë" duke fituar në stilin sulmues të përgjithshëm që ishte i zakonshëm në vitet 1860, ai zbuloi më 1873 një stil të ri loje me pozicione dhe demonstroi se ishte superior ndaj stilit të mëparshëm. Stili i tij i ri ishte i diskutueshëm dhe disa madje e quajtën atë si "frikacak", por shumë nga lojërat e Steinitz treguan se ai gjithashtu mund të krijonte sulme po aq të egra sa ato të shkollës së vjetër.

Steinitz ishte gjithashtu një shkrimtar pjellor i shahut dhe mbrojti me forcë idetë e tij të reja. Debati ishte aq i hidhur dhe ndonjëherë abuziv sa u bë i njohur si "Lufta e Bojës". Nga fillimi i viteve 1890, qasja e Steinitz u pranua gjerësisht dhe brezi i ardhshëm i lojtarëve kryesorë pranoi borxhin e tij ndaj tij, veçanërisht pasardhësi i tij si kampion bote, Emanuel Lasker.

Rrëfimet tradicionale të personazhit të Steinitz e përshkruajnë atë si të keq dhe agresiv, por hulumtimet më të fundit tregojnë se ai kishte marrëdhënie të gjata dhe miqësore me disa lojtarë dhe organizata shahu. Më së shumti nga viti 1888 deri në 1889 ai bashkëpunoi me Kongresin Amerikan të Shahut në një projekt për të përcaktuar rregullat që rregullojnë zhvillimin e kampionateve të ardhshme botërore. Steinitz ishte i pakualifikuar në menaxhimin e parave dhe jetoi në varfëri gjithë jetën e tij.

Jeta e hershme
Steinitz lindi më 14 maj 1836, në geton hebraike të Pragës (tani kryeqyteti i Republikës Çeke; atëherë në Bohemi, pjesë e Perandorisë Austriake). Më i riu nga trembëdhjetë djemtë e rrobaqepësit Josef-Salomon Steinitz nga gruaja e tij e parë, ai mësoi të luante shah në moshën 12-vjeçare. Pasi studioi Talmudin në rininë e tij, ai filloi të luante shah serioz në të njëzetat e tij, pasi u largua nga Praga më 1857 për të studiuar matematikë në Politeknikun e Vjenës. Steinitz kaloi dy vjet në universitet.The World Chess Championship, by I.A. Horowitz, Macmillan, New York, 1973, p. 19; Library of Congress Card Catalog Number 72-80175

Karriera e shahut (deri më 1881)
Steinitz u përmirësua me shpejtësi në shah gjatë fundit të viteve 1850, duke përparuar nga vendi i tretë në Kampionatin e Qytetit të Vjenës 1859 në i pari më 1861, me një rezultat 30/31. Gjatë kësaj periudhe ai mori nofkën "Morphy Austriak". Kjo arritje nënkuptonte se ai ishte bërë lojtari më i fortë në Austri.Horowitz, p. 20

Debutimi ndërkombëtar
parapamje|majtas|upright=0.90|Steinitz më 1866
Steinitz u dërgua më pas për të përfaqësuar Austrinë në turneun e shahut në Londër më 1862. Ai u rendit i gjashti, por fitorja e tij ndaj Augustus Mongredien iu dha çmimi i madhështisë së turneut. Ai sfidoi menjëherë garuesin e vendit të pestë, mjeshtrin e fortë veteran italian Serafino Dubois, në një ndeshje, të cilën Steinitz e fitoi (pesë fitore, një barazim, tre humbje). Kjo e inkurajoi atë të bëhej profesionist dhe ai u vendos në Londër. Në vitet 1862–63 Steinitz shënoi një fitore dërrmuese në një ndeshje me Joseph Henry Blackburne, i cili vazhdoi të ishte një nga dhjetë më të mirët në botë për 20 vjet, por që kishte filluar të luante shah vetëm dy vjet më parë. Steinitz më pas mundi disa lojtarë kryesorë të Mbretërisë së Bashkuar në ndeshje: Frederick Deacon dhe Mongredien të lartpërmendur më 1863 të ndjekur nga Valentine Green më 1864. Ky ngritje në renditje pati një çmim: në mars 1863 Steinitz i kërkoi falje në një letër Ignác Kolisch për mospagimin e një borxhi, sepse ndërsa Steinitz kishte mposhtur Blackburne, Daniel Harrwitz kishte "marrë përsipër" të gjithë klientët e Steinitz në Klubin e Shahut të Londrës, të cilët kishin siguruar burimin kryesor të të ardhurave të Steinitz.

Ndeshja kundër Anderssen
parapamje|djathtas|250px|Adolf Anderssen u njoh si lojtari më i mirë në botë deri në vitin 1866, kur Steinitz fitoi një ndeshje kundër tij.
Këto suksese e vendosën Steinitz si një nga lojtarët më të mirë në botë, dhe ai ishte në gjendje të organizonte një ndeshje në Londër më 1866 kundër Adolf Anderssen, i cili konsiderohej si lojtari më i fortë aktiv në botë, sepse ai kishte fituar turneun ndërkombëtar të Londrës më 1851 dhe 1862 dhe eprori i tij, Paul Morphy, ishte tërhequr nga shahu konkurrues. Steinitz fitoi me tetë fitore dhe gjashtë humbje (nuk pati barazime), por ishte një luftë e vështirë; Pas 12 ndeshjesh, rezultatet ishin të barabarta në 6–6, më pas Steinitz fitoi dy ndeshjet e fundit.The World Chess Championship, by I.A. Horowitz, 1973, Macmillan, New York, pp. 23–24, Library of Congress Catalog Card Number 72-80175

Si rezultat i kësaj fitoreje në ndeshje, Steinitz u konsiderua përgjithësisht si lojtari më i mirë në botë. Çmimi për këtë ndeshje ishte £100 për fituesin (Steinitz) dhe £20 për humbësin (Anderssen). Çmimi i fituesit ishte një shumë e madhe sipas standardeve të kohës, ekuivalente me rreth £57,500 në paratë e vitit 2007.Conversion based on average incomes, which are the most appropriate measure for a few weeks' hard work. If we use average prices for the conversion, the result is about £6,500. 

Suksesi i vazhdueshëm i lojërave
Në vitet pas fitores së tij ndaj Anderssen, Steinitz mundi Henry Bird më 1866 (shtatë fitore, pesë humbje, pesë barazime). Ai gjithashtu mundi me lehtësi Johannes Zukertort më 1872 (shtatë fitore, katër barazime, një humbje; Zukertort e kishte provuar veten një nga elita duke mundur Anderssen me një diferencë të madhe më 1871).

Përmirësimi i rezultateve të turneut
U desh më shumë kohë që Steinitz të arrinte majën në lojën e turneut. Në vitet e ardhshme ai zuri: vendin e tretë në Paris 1867 pas Ignatz Kolisch dhe Simon Winawer; dhe vendi i dytë në Dundee (1867; Gustav Neumann fitoi), dhe turneun e shahut Baden-Baden më 1870; prapa Anderssen, por përpara Blackburne, [Louis Paulsen]] dhe lojtarë të tjerë të fortë. Fitorja e tij e parë në një turne të fortë ishte në Londër 1872, përpara Blackburne dhe Zukertort.

Turneu i parë në të cilin Steinitz përfundoi përpara Anderssen ishte turneu i shahut në Vjenë 1873, kur Anderssen ishte 55 vjeç.

Ndryshimi i stilit dhe shkolla pozicionale
Të gjitha sukseset e Steinitz deri në vitin 1872 u arritën në stilin "Romantik" të sulmit me çdo kusht të ilustruar nga Anderssen. Por në turneun e shahut të Vjenës 1873, Steinitz zbuloi një stil të ri "pozicional" të lojës që do të bëhej baza e shahut modern. Ai u barazua për vendin e parë me Blackburne, përpara Anderssen, Samuel Rosenthal, Paulsen dhe Henry Bird, dhe fitoi play-off kundër Blackburne. Steinitz bëri një fillim të lëkundur, por fitoi 14 ndeshjet e tij të fundit në turneun kryesor (përfshirë rezultatet 2–0 ndaj Paulsen, Anderssen dhe Blackburne) plus dy ndeshjet e play-off – ky ishte fillimi i një serie fitoresh prej 25 ndeshjesh në konkurrencë serioze.

Referime

Lidhje të jashtme
 Wilhelm Steinitz profili dhe lojërat në Chessgames.com
 Wilhelm Steinitz — biography (arkivuar)
 World Chess Championship Pre-FIDE Events – detaje të ndeshjeve të Kampionatit Botëror nga epoka e Steinitz

Kategoria:Lindje 1836
Kategoria:Vdekje 1900
Kategoria:Shahistë amerikanë
Kategoria:Teoricienë të shahut
Kategoria:Shkrimtarë të shahut
Kategoria:Kampionë Botërorë të Shahut
Kategoria:Shahistë të shekullit të 19-të