Mësimi problemor

Mësimi problemor është një metodë mësimdhënieje në të cilën nxënësit synojnë të mësojnë rreth një teme përmes përvojës së zgjidhjes së një problemi të hapur që gjendet në materialin shkaktar. Këtu procesi nuk përqendrohet në zgjidhjen e problemeve me një zgjidhje të përcaktuar, por është hartuar për zhvillimin e aftësive dhe atributeve të tjera. Kjo përfshin përvetësimin e njohurive, bashkëpunimin dhe komunikimin e përmirësuar në grup.

Procesi i mësimit problemor u zhvillua për edukimin mjekësor dhe që atëherë është përdorur për programe të tjera mësimore. Procesi synon t'u lejojë nxënësve të zhvillojnë aftësi të përdorura për praktikën e tyre të ardhshme.

Procesi mësimor problemor shpesh përfshin punën në grupe të vogla nxënësish. Çdo student merr një rol brenda grupit që mund të jetë formal ose joformal dhe roli shpesh alternohet. Ai përqendrohet në reflektimin dhe arsyetimin e nxënësit / studentit për të ndërtuar të nxënit e vet.

 Përmbledhje 
Procesi i shtatë hapave të Maastrichtit përfshin sqarimin e termave, përcaktimin e problemit/problemeve, shkëmbimin e ideve, strukturimin dhe hipotezën, objektivat e të nxënit, studimin dhe sintezën e pavarur.  Shkurt, ai është identifikimi i asaj që ata tashmë e dinë, asaj që duhet të dinë dhe si dhe ku të kenë akses në informacion të ri që mund të çojë në zgjidhjen e problemit.

Roli i mësuesit brenda këtij procesi është të lehtësojë të nxënit duke mbështetur, udhëzuar dhe monitoruar procesin e të nxënit.  Mësuesi privat synon të ndërtojë vetëbesimin e një studenti për të adresuar problemet, ndërkohë që zgjeron edhe të kuptuarit e tyre. Ky proces bazohet në konstruktivizëm dhe është përshkruar si një ndryshim paradigme nga filozofia tradicionale e mësimdhënies dhe të nxënit,  e cila më shpesh bazohet në leksione .

Konstruktet për mësimdhënien problemore mund të jenë të ndryshme nga mësimdhënia tradicionale në klasë ose në leksione në një stil leksioni.

Wood (2003) e përcakton të nxënit e bazuar në probleme si një proces që përdor çështjet e identifikuara brenda një skenari për të rritur njohuritë dhe të kuptuarit.  Parimet e këtij procesi janë renditur më poshtë:

 Qëllime dhe rezultate të vetë-identifikuara të nxitura nga nxënësi
 Studentët bëjnë studim të pavarur dhe të vetë-drejtuar përpara se të kthehen në një grup më të madh
 Mësimi zhvillohet në grupe të vogla prej 8-10 personash, me një tutor për të lehtësuar diskutimin.
 Mund të përdoren materiale nxitëse si skenarë klinikë në letër, të dhëna laboratorike, fotografi, artikuj ose video ose pacientë (realë ose të simuluar).
 Procesi i Maastricht 7 ndihmon në udhëheqjen e procesit mësimor problemor.
 Bazuar në parimet e teorisë së të mësuarit të të rriturve
 Të gjithë anëtarët e grupit kanë një rol për të luajtur
 Lejon përvetësimin e njohurive përmes punës së kombinuar dhe intelektit
 Përmirëson punën në grup dhe komunikimin, zgjidhjen e problemeve dhe inkurajon përgjegjësinë e pavarur për të nxënë të përbashkët - të gjitha aftësi thelbësore për praktikën e ardhshme.
 Kushdo mund ta bëjë këtë për sa kohë që është e drejtë në varësi të shkaqeve dhe skenarit të dhënë.

Mastrihti 7 përfshin shtatë hapa, të cilët janë: 

 Diskutoni rastin dhe sigurohuni që të gjithë e kuptojnë problemin
 identifikoni pyetjet që duhen përgjigjur për të hedhur dritë mbi rastin
 të diskutojnë atë që grupi tashmë e di dhe të identifikojnë zgjidhje të mundshme
 analizoni dhe strukturoni rezultatet e seancës së stuhisë së ideve
 formuloni objektiva të të nxënit për njohuritë që ende mungojnë
 Bëni studim të pavarur, individualisht ose në grupe më të vogla: lexoni artikuj ose libra, ndiqni ushtrime praktike ose merrni pjesë në leksione për të fituar njohuritë e kërkuara.
 diskutoni gjetjet

 Shih edhe 
 Mësimi zbulues
 Aftësitë e shekullit 21
 Psikologjia pedagogjike
 Të nxënët përmes mësimit (LdL)
 Të nxënit e mbështetur në dukuri
 Mësim i bazuar në projekte

 Literatura 






 Referime 

Kategoria:Praktika arsimore
Kategoria:Arsim mjekësor
Kategoria:Didaktikë
Kategoria:Psikologji mësimore