Romani Rose

Romani Rose (lindur në vitin 1946 në Heidelberg, Gjermani) është një aktiviste rome dhe drejtuesi i Këshillit Qendror të Sintit dhe Romëve të Gjermanisë. Ai humbi 13 të afërm në Holokaust.

Rose ka lindur në Heidelberg në vitin 1946. Deri në vitin 1982 ai jetoi atje si një biznesmen i pavarur. Në themelimin e Këshillit Qendror në vitin 1982 ai u votua për te drejtuesi i saj nga delegatët e organizatave anëtare – atëherë nëntë, tani 16 shoqata shtetërore dhe rajonale – dhe që atëherë konfirmohet në postin e tij çdo katër vjet në mbledhjet e anëtarëve. Nga viti 1991 Rose mori drejtimin e Qendrës së Dokumentacionit dhe Kulturës së Sintit dhe Romëve gjermanë në Heidelberg. Prej vitesh ai është njohur nga qeveria federale dhe ajo shtetërore për vendosmërinë e tij dhe për punën e tij këmbëngulëse dhe të paepur.

Së bashku me kryetarët e pakicave kombëtare në Gjermani, Rose drejton Këshillin e Minoriteteve, i cili u themelua më 9 shtator 2004. Është bashkimi i organizatave ombrellë të katër pakicave kombëtare që i përkasin kombit gjerman dhe kanë qenë gjithmonë rezidentë dhe autoktone këtu: DOMOWINA e Këshillit Danez të Jugut, Shoqatës së Serbëve të Jugut dhe të Jugut. Këshilli Qendror i Sinteve Gjerman dhe Romëve. Së bashku me delegatët e pakicave nga SHBA, Meksika, Argjentina, Japonia, India, Sri Lanka, Franca dhe Hollanda, Rose është gjithashtu anëtare e komitetit drejtues të Lëvizjes Ndërkombëtare Kundër Diskriminimit dhe Racizmit (IMADR) e themeluar në Tokio në 1988.

Një motiv i konsiderueshëm për përpjekjet e Rose është lidhja e tij personale me të kaluarën. Trembëdhjetë të afërm të drejtpërdrejtë të Romani Rose u vranë në kampet e përqendrimit nën Nacional Socializmin, duke përfshirë gjyshërit e tij në kampet Aushvic dhe Ravensbrueck. Babai i tij, Oskar Rose, mbijetoi në arrati dhe në nëntokë. Xhaxhai i Romani Rose, Vincenz Rose, i mbijetoi kampit të shfarosjes Aushvic, eksperimenteve mjekësore në kampin e përqendrimit Natzweiler dhe punës skllevër për Daimler-Benz në tunelet e KZ Neckarelz/Obrigheim. Në vitin 1972 Vincenz Rose themeloi vetëorganizimin e parë të Sintit gjerman, Komitetin Qendror të Sintit në Gjermaninë Perëndimore, në të cilin asokohe as 13-vjeçari Romani Rose ndihmoi.

Që nga qershori i vitit 1979 ai ka udhëhequr punën për të drejtat civile të sintit dhe romëve gjermanë para syve të publikut gjerman dhe ndërkombëtar; ai ka luftuar gjithashtu për mbrojtjen e tyre nga racizmi dhe diskriminimi, për kompensimin e të mbijetuarve të Holokaustit - në të njëjtën kohë duke shpallur përmasat dhe rëndësinë historike të gjenocidit të 500,000 Sinti dhe Romë në Evropën e pushtuar nga nacional-socialistët. Në maj të vitit 1995, në bashkëpunim me organizatat anëtare të Këshillit Qendror, Rose arriti njohjen e gjermanëve sinti dhe romëve si pakicë kombëtare në Gjermani me gjuhën e tyre minoritare, lidhur me synimin e tyre për pjesëmarrje të barabartë në jetën shoqërore dhe politike.

Rose ishte gjithashtu një nga forcat shtytëse pas Memorialit për Viktimat Sinti dhe Romë të Nacional Socializmit në Berlin.[1]

Referime

Kategoria:Kultura e komunitetit Rom