Rogatio

Gjatë Republikës Romake, një  (nga folja latine  , "pyes, paraqes një çështje") ishte një pjesë e propozuar legjislacioni. I gjithë legjislacioni gjatë republikës vendosej para një asambeje popullore. Proçedura e rogatio theksonte faktin se Senati Romak mund të nxirte dekrete, por nuk ishte ligjvënës. Vetëm populli, i organizuar në një asamble, mund të kalonte ligje.

Një magjistrat me  mund të thirrte një , një asamble informale të popullit, para të cilës ai mund të shpallte ligje të reja. Propozuesi i një akti ligjor ishte  i tij; një mbështetës ishte një . Pasi një magjistrat shpallte një projekt-ligj, nën  të vitit 98 p.e.s., duhet të kalonte një . Një  nënkuptonte tre ditë tregu. Menjëherë para një asambleje thirrej për të votuar mbi një projekt-ligj, një  e posaçme thirrej në mënyrë që të mund të zhvillohej një debat mbi propozimin. Kur ai debat mbaronte,  bëhej menjëherë asambleja që mund të votonte mbi atë çështje. 

Me vetëm pak përjashtime, asambleja kryesore legjislative ishte . I thuhej të ndahej në grupet përkatëse (),  organizoheshin në asambletë përkatëse legjislative. Pastaj, pas një lutjeje fillestare, magjistrati kryesues hapte votimin duke e pyetur popullin  ("A doni, a vendosni?, ... U pyes, qytetarë"). Secila tribu (fis) pastaj thirrej nëpërmjet një rendi të vendosur me short; centuries votonin sipas një rendi të paracaktuar me centuries më të pasura që votonin të parat. Qytetarët në secilin fis pastaj votonin ose  ("siç pyetët") ose  ("kundërshtoj"). Kur arrihej shumica, votimi përfundonte dhe të gjitha fiset, që nuk kishin votuar akoma shpërndaheshin.

Tribunët e Plebejëve dhe magjistratët e tjerë, në mënyrë më të posatshme konsujt, mund të vendosnin veton proçedimeve, por vetëm para hedhjes së shortit për rendin në të cilin fiset do të votonin. Gjithashtu nuk ishte e pranueshme që projekt-ligjeve tu vihej vetoja nga secili magjistrat pa diskutim. Kërcënimet e vetos kundër një projekt-ligji apo mungesa e përgjithshme e popullaritetit mes popullit, zakonisht çonte në tërheqjen e projekt-ligjit. Nëse një projekt-vendim kalonte (rogatio lata est), ai bëhej një ligj (lex) pasi magjistrati kryesues bënte një shpallje formale (renuntiatio) të vendimit të asamblesë.

Në Republikën e hershme Romake, Senati duhet të miratonte kushtetueshmërinë e një ligji, para se ai të vihej në jetë; pas kalimit të Lex Publilia Philonis në vitin 339 p.e.s., i cili kërkonte që të paktën një nga dy censores të ishte një plebe, ky miratim (patrum auctoritas) kërkohej përpara se projekt-vendimi të vihej për tu votuar në asamble. Me masa kundërthënëse, sidoqoftë, Senati ndonjëherë e anashkalohej. Nëse projekt-vendimi i propozuar kishte të bënte me shpalljen e luftës, ai duhet të çohej përpara .

Të gjitha kopjet e statuteve, ligjeve të propozuara dhe dokumentet e tjera publike rregjistroheshin në  në kujdestarinë e kuestorëve urbanë.

Shiko gjithashtu

 Drakoni
 Politika publike
 Llogaridhënia
 Kuvendi
 Demokracia e drejtpërdrejtë
 Përfaqësimi politik
 Sistemi kuvendor
 Republika kuvendore
 E drejta e votës
 Zgjedhjet
 Edikti i Milanos
 Magna Carta
 Statutet e qyteteve mesjetare
 Ligji
 Aktet juridike
 De jure
 Jus
 Aerarium
 Cannaba
 Urbanistika Romake
 Ager publicus
 Amfiteatri Romak
 Amicitia
 Anijet Romake
 Arcana imperii
 Arkitektura Romake
 Arkitektura e Teatrove Romake
 Arsimi në Romën e lashtë
 Arti romak
 Besimet e lashta mesdhetare
 Bujqësia në Romën e lashtë
 Cirku Romak
 Colonus (person)
 Consilium principis
 Consistorium
 Contio
 Cursus honorum
 Çitadela
 Dashuria Greke
 Diktatori romak
 Drungos
 Dux
 E drejta romake
 Ekonomia Romake
 Equites
 Ergastulum
 Feja romake
 Festivalet Romake
 Filozofia e lashtë romake
 Forumet Romake
 Gens
 Harku i Triumfit
 Honestiores dhe humiliores
 Horreum
 Horreum (Epir)
 Hospitium
 Institucionet politike të Romës së lashtë
 Instrumentum regni
 Kalendari Romak
 Këshilli i Plebejve
 Klasa shoqërore në Romën e Lashtë
 Klima e Romës së Lashtë
 Kolona e Fitores
 Kolonia Romake
 Kopshtet romake
 Kufijtë ushtarakë dhe fortifimet romake
 Kultura e Romës së lashtë
 Kuvendi i Centurionëve
 Kuvendi i Kuriatit
 Kuvendet Romake
 Kuvendi Tribal
 Lapis manalis
 Larja në Romën e Lashtë
 Latifundium
 Latinët e Lashtë
 Latinët në Itali
 Latium
 Legjioni romak
 Lidhja Latine
 Limes Britannicus
 Llaçi romak
 Ludi
 Magjistratët romakë
 Magjistratët e Perandorisë Romake
 Mare Nostrum
 Marina Romake
 Miliarium Aureum
 Misteret greko-romake
 Mitologjia romake
 Mjekësia Romake
 Mos maiorum
 Mundus Cereris
 Municipium
 Muri i Antoninit
 Nikopoli i Epirit
 Nobiles
 Optimates dhe populares
 Orcus
 Ordines
 Organet e qeverisjes në Apoloni
 O tempora, o mores!
 Pagus
 Pallatet perandorake të Romës
 Panem et circenses
 Patricët romakë
 Perandoria Romake
 Periudha e Ngrohtë Romake
 Plebejtë
 Pomerium
 Primus inter pares
 Principati (Roma)
 Provinca romake e Epirit
 Republika Romake
 Roma quadrata
 Romanitas
 Romanizimi (kulturor)
 Rrugët romake
 Selitë perandorake romake
 Senati Romak
 Shpyllëzimi gjatë periudhës romake
 Shtatë Kodrat e Romës
 Shtetësia Romake
 Shtëpia Romake
 Skllavëria në Romën e lashtë
 Spektaklet Romake
 SPQR
 Statusi në sistemin ligjor romak
 Tempulli Romak
 Teknologjia në Romën e lashtë
 Thermae
 Traditat romake të emërtimit
 Triumfi Romak
 Ujësjellësi Romak
 Umbilicus urbis Romae
 Ura e Trajanit
 Urbs
 Ushtria Romake
 Veshjet në Romën e lashtë
 Vicus
 Vila Romake
 Vivarium
 Zgjedhjet në Republikë Romake
 Zjarrfikja në Romën e Lashtë

Citime fundore

 Bibliography 





  Rishtypur nw vitin 2009.






Kategoria:Republika Romake
Kategoria:Ligji romak
Kategoria:Procedura parlamentare
Kategoria:Terminologji juridike latine