Mjellma e zezë (film)

Mjellma e zezë (titulli origjinal, në ang.: Black Swan) është një film horror psikologjik amerikan i vitit 2010 me regji të Darren Aronofsky nga një skenar i Mark Heyman, John McLaughlin dhe Andres Heinz, bazuar në një histori të Heinz. Në film luan Natalie Portman në rolin kryesor, me Vincent Cassel, Mila Kunis, Barbara Hershey dhe Winona Ryder në rolet dytësore. Historia sillet rreth një prodhimi të Liqenit të Mjellmave të Çajkovskit nga kompania e New York City Ballet. Produksioni kërkon një balerinë që të interpretojë Mjellmën e Bardhë, e pafajshme dhe e brishtë, rol për të cilin balerina e përkushtuar Nina Sejërs (Portman) është një zgjedhje ideale. Megjithatë, roli kërkon gjithashtu edhe mishërimin e Mjellmës së Zezë, një figurë e errët dhe sensuale, cilësi që i përshtaten më shumë rivales së re, Lili (Kunis). Nina përfshihet nga një ndjenjë trysnie të jashtëzakonshme teksa e gjen veten në një konkurrencë të ashpër për rolin, gjë që e shtyn drejt humbjes së kontaktit me realitetin dhe një rënie të thellë në çmenduri.

Aronofsky e konceptoi premisën duke i lidhur shikimet e tij të një produksioni të Liqenit të mjellmave me një skenar të parealizuar rreth studimeve të ulëta dhe nocionit të të qenit i përhumbur nga një dyshe, i ngjashëm me folklorin që rrethon sozitë (e errëta). Aronofsky citon Sozinë e Fjodor Dostojevski si një tjetër frymëzim për filmin. Aronofsky e konsideroi gjithashtu Mjelmën e zezë një pjesë shoqëruese të filmit të tij Kecisti (2008), me të dy filmat që rrotullohen rreth shfaqjeve kërkuese për lloje të ndryshme arti. Ai dhe Portman diskutuan fillimisht projektin në vitin 2000, dhe pas një bashkëngjitjeje të shkurtër me Universal Pictures, Mjelma e zezë u prodhua në Nju Jork Siti në 2009 nga Fox Searchlight Pictures. Portman dhe Kunis u trajnuan në balet për disa muaj para xhirimeve.

Mjelma e zezë u shfaq premierë në Festivalin e 67-të Ndërkombëtar të Filmit në Venecia më 1 shtator 2010 dhe pati një shfaqje të kufizuar në Shtetet e Bashkuara duke filluar nga 3 dhjetori, përpara se të hapej në publikim të gjerë më 17 dhjetor. Pas publikimit, filmi mori vlerësime pozitive nga kritikët, me lavdërime për drejtimin e Aronofsky dhe interpretimet e Portman, Kunis dhe Hershey. Ai u shfaq gjithashtu si një sukses i madh tregtar në arkë, duke fituar 329 milionë dollarë në mbarë botën me një buxhet prej 13 milionë dollarësh. Filmi mori pesë nominime në çmimet e 83-të të Akademisë, duke përfshirë filmin më të mirë dhe regjisorin më të mirë (Aronofsky), me Portman fituesen e aktores më të mirë; ai gjithashtu mori katër nominime në çmimet e 68-të Golden Globe, duke përfshirë Filmin më të Mirë – Dramë dhe Regjisorin më të Mirë (Aronofsky), me Portman që fitoi Aktoren më të Mirë në Film – Dramë. Në vitin 2021, performanca e Portman u përfshi në listën e The New Yorker të shfaqjeve më të mira filmike të shekullit XXI. 

 Përmbledhja 
Nina Sejërs, një kërcimtare e re me New York City Ballet, jeton me nënën e saj tepër mbrojtëse, Erikën, një ish-balerinë. Kompania po hap sezonin me Liqenin e Mjellmave të Çajkovskit. Pasi detyroi primabalerinën aktuale, Beta, të dalë në pension, drejtori artistik Toma Liroi njofton se po kërkon një balerinë të re për rolet e dyfishta të Mjellmës së Bardhë të pafajshme dhe të brishtë, Odeta, dhe Mjellmës së Zezë sensuale dhe të errët, Odila. Nina audicionon dhe interpreton në mënyrë të përsosur rolin e Odetës, por nuk arrin të mishërojë Odilën, çka e shtyn Thomasin ta heqë nga konsiderata.

Të nesërmen, Nina i kërkon Tomasë ta rishqyrtojë vendimin e tij. Ai e puth me forcë, por ajo e kafshon dhe largohet me vrap nga zyra e tij. Më vonë, Nina befasohet kur mëson se i është dhënë roli kryesor. Gjatë një ceremonie gala për të festuar sezonin e ri, Beta, e dehur, e akuzon publikisht Ninën se ka ofruar favore seksuale ndaj Tomasë në këmbim të rolit. Të nesërmen, Nina dëgjon se Beta është goditur nga një makinë; Toma beson se ajo ka tentuar vetëvrasje. Nina e viziton Betën në spital dhe tronditet kur sheh këmbët e saj të dëmtuara; është e qartë se ajo nuk do të mund të kërcejë më kurrë.

Gjatë provave, Toma i thotë Ninës të vëzhgojë një balerinë të re, Lili, e cila ka një ngjashmëri fizike me Ninën, por gjithashtu një cilësi të pashoqe, të parestriktuar që Nina e ka të pamundur ta arrijë. Nina ka halucinacione dhe gjen shenja gërvishtjesh në shpinën e saj. Një natë, pavarësisht kundërshtimeve të Erikas, Nina pranon ftesën e Lilit për të dalë dhe për të pirë diçka. Lili i ofron Ninës një kapsulë ekstazie, të cilën Nina e pranon pa shumë dëshirë. Ndërsa është nën ndikimin e alkoolit, Nina flirton me burra në bar dhe po ashtu me Lilin. Pas një vallëzimi në një klub nate, ato kthehen në apartamentin e Ninës dhe kanë marrëdhënie seksuale. Në mëngjes, Nina zgjohet e shokuar dhe e vetmuar dhe kupton se është vonë për prova.

Gjatë provave, Nina e sheh Lilin duke kërqyer si Odila dhe përballet me të për ngjarjen e tyre seksuale. Lili e mohon se ka ndodhur dhe e tall Ninën për fantazitë e saj rreth saj. Nina bëhet e bindur se Lili ka për qëllim ta zëvendësojë, sidomos pas lajmit se Toma e ka bërë Lilin një balerinë alternative për të. Dëmtimet dhe halucinacionet misterioze të Ninës bëhen gjithnjë e më të rënda, duke çuar në një incident ku ajo beson se po transformohet në Odilën. Erika shqetësohet për shëndetin e saj dhe përpiqet ta ndalojë Ninën që të performojë në natën e hapjes.

Pas një përballjeje fizike me nënën e saj, Nina arrin në teatër, ku gjen Lilin që po përgatitet të dalë në skenë si Odeta, sepse Nina kishte munguar. Nina e bind Tomanë ta lejojë të rikthehet në rolin e saj. Në fund të aktit të dytë të baletit, Nina shpërqendrohet nga një halucinacion dhe humbet ekuilibrin gjatë një ngritjeje, duke bërë që një balerin mashkull ta lëshojë, gjë që e zemëron Tomanë. Nina kthehet në dhomën e saj të grimit dhe gjen Lilin që po përgatitet të luajë Odilën. Ajo e përballet me të dhe Lili duket sikur transformohet në një sozi të Ninës. Të dyja luftojnë, duke thyer një pasqyrë. Nina e godet sozinë e saj me një copë xhami, duke e vrarë dhe duke shkatërruar iluzionin. Nina fsheh trupin e Lilit dhe del në skenë. Ajo kërcen pa asnjë gabim si Odila dhe duket sikur fillon të kthehet në një mjellmë të zezë, krahët e saj të mbuluara me pupla. Gjatë një ovacioni në këmbë nga publiku, Nina e befason Tomanë me një puthje pasionante.

Në dhomën e saj të grimit, Nina vesh përsëri fundin e baletit të Odetës dhe grimin e mjellmës së bardhë, por ndërpritet nga Lili, e cila e uron Ninën për performancën e saj. Nina vëren se pasqyra është ende e thyer, por çdo dëshmi tjetër e goditjes është zhdukur, përfshirë trupin. Ajo shikon poshtë dhe nxjerr një copë xhami nga abdomeni i saj, duke kuptuar se ajo e kishte goditur veten dhe jo Lilin. Pavarësisht dëmtimit, ajo kërcen aktin përfundimtar të baletit, me gjak që fillon të kalojë ngadalë përmes kostumit të saj. Shfaqja përfundon me të që hidhet nga skena në një dyshek të fshehur për të imituar Odetën që hedh veten nga një shkëmb. Të gjithë shpërthejnë në duarrokitje të fuqishme, ndërkohë që Toma, Lili dhe balerinët e tjerë mblidhen për ta uruar Ninën në prapaskenë. Toma përfundimisht kupton se Nina po gjakoset dhe thërret për ndihmë, duke e pyetur Ninën çfarë ka ndodhur. Nina përgjigjet qetësisht: "E ndjeva. Ishte e përsosur. Unë isha e përsosur," ndërsa ekrani zbehet në të bardhë.

 Kasti 
Gjatë titujve mbyllës, anëtarët kryesorë të kastit vlerësohen si personazhet e tyre të filmit, ashtu edhe personazhet e tyre përkatës nga Liqeni i Mjellmave.

 Natalie Portman në rolin e Nina Sejërs / Mjellma e Bardhë / Odeta, një balerinë e trupës së baletit të Nju Jorkut që synon përsosmërinë ndërsa përballet me stresin dhe trauma të shumta
 Mila Kunis si Lili / Mjellma e Zezë / Odila,  një balerinë me përvojë e transferuar rishtas në trupë dhe e perceptuar si një kërcënim për Ninën
 Vincent Cassel në rolin e Toma Liroi / Zotëria, drejtori artistik i fiksuar pas seksit
 Barbara Hershey në rolin e Erika Sejërs / Mbretëresha, nëna mbrojtëse e Ninës dhe një balerinë e tërhequr nga skena
 Winona Ryder në rolin e Elizabeta "Beta" MekIntajër / Mjellma që Vdes, një primabalerinë legjendare që u detyrua të largohej nga skena
 Benjamin Millepied si Dejvid Mërou / Princi Zigfrid, partneri i kërcimit të Ninës
 Ksenia Solo si Veronika / Mjellma e Vogël, balerina që ishte zgjedhja e parë e Tomasë për rolin kryesor në "Liqeni i Mjellmave"
 Kristina Anapau si Galina / Mjellma e Vogël
 Janet Montgomery si Madelina / Mjellma e Vogël
 Sebastian Stan si Endru / Pretendent
 Toby Hemingway si Tom / Pretendent
 Sergio Torrado si Serxho / Von Rotbart
 Mark Margolis si Z. Fitian / Mbështetës i trupës
 Tina Sloan në rolin e Znj. Fitian / Mbështetës i trupës

 Produksioni 

 Konceptimi 
Darren Aronofsky fillimisht u interesua për baletin kur motra e tij studioi vallëzim në Shkollën e Lartë të Arteve Skenike në Nju Jork Siti. Ideja bazë për filmin filloi kur ai punësoi skenaristë për të ripunuar një skenar të quajtur Zëvendësuesi, i cili portretizonte aktorë jashtë Brodvej-it dhe eksploronte nocionin e të qenit i përndjekur nga një dyfish. Aronofsky tha se skenari kishte elemente të Gjithçka për Evën (1950), The Tenant të Roman Polanskit (1976) dhe novelën e Fjodor Dostojevskit Sozia. Regjisori kishte parë gjithashtu produksione të shumta të Liqenit të Mjellmave, dhe ai lidhi dualitetin e Mjellmës së Bardhë dhe Mjellmës së Zezë me skenarin.  Kur hulumtoi për prodhimin e Mjellma e zezë, Aronofsky zbuloi se baleti ishte "një botë shumë e izoluar", kërcimtarët e së cilës "nuk u impresionuan nga filmat". Pavarësisht kësaj, regjisori gjeti kërcimtarë aktivë dhe joaktivë për të ndarë përvojat e tyre me të.
alt=A photograph of a performance of Swan Lake during the third act, with the protagonist transformed into the Black Swan|majtas|parapamje| Skena nga baleti Liqeni i Mjellmave në të cilën Mjellma e Zezë (Odila) mashtron dhe josh Princin
Ai gjithashtu qëndroi në prapaskenë për të parë Baletin Bolshoi të performonte në Qendrën Lincoln për Artet Skenike. 

Aronofsky e quajti Mjellma e zezë një pjesë shoqëruese të filmit të tij të mëparshëm Kecisti, duke kujtuar një nga projektet e tij të hershme për një lidhje dashurie midis një mundësi dhe një balerine. Ai përfundimisht ndau botën e mundjes dhe baletit si "shumë për një film". Ai i krahasoi dy filmat: "Disa e konsiderojnë mundjen si formën më të ulët të artit—nëse mund ta quajnë fare art—ndërsa baletin, disa të tjerë e shohin si formën më të lartë të tij. Por ajo që më mahniti ishte sa të ngjashëm janë interpretuesit në të dyja këto botë. Të dy përdorin trupin në mënyrë të jashtëzakonshme për të shprehur veten." Ditzian, Eric (August 30, 2010).  Rreth natyrës triller psikologjik të Mjellma e zezë, aktorja Natalie Portman krahasoi tonin e filmit me filmin e Polanskit të vitit 1968 Foshnja e Rozmarisë,  ndërsa Aronofsky tha se Repulsion (1965) i Polanskit dhe The Tenant (1976) ishin "ndikime të mëdha".  Aktori Vincent Cassel gjithashtu e krahasoi Mjellma e zezë me veprat e hershme të Polanskit dhe gjithashtu e krahasoi atë me veprat e hershme të David Cronenberg. 

 Kastimi 
alt=Mila Kunis smiles in a black dress|parapamje| Mila Kunis u afrua për herë të parë për të luajtur në Mjella e zezë në 2008.
Aronofsky fillimisht diskutoi me Natalie Portman mundësinë e realizimit të një filmi për baletin që në vitin 2000 dhe zbuloi se ajo ishte e interesuar për të interpretuar një balerinë. Ditzian, Eric (August 30, 2010).  Portman shpjegoi pjesëmarrjen e saj në Mjellma e zezë: "Po përpiqem të gjej role që kërkojnë më shumë pjekuri nga unë, sepse në film, veçanërisht si një grua e vogël në shtat, rrezikon të ngecesh në një cikël të tmerrshëm ëmbëlsie."  Portman i sugjeroi Aronofsky-t që shoqja e saj e ngushtë Mila Kunis do të ishte e përsosur për rolin. Kunis e kundërshtoi personazhin Lili me atë të Ninës: "Personazhi im është shumë i lirë… Nuk është teknikisht aq i saktë sa personazhi i Natalie-t, por ka më shumë pasion, natyralitet. Dhe kjo është ajo që [Ninës] i mungon."  Personazhet femra drejtohen në produksionin e Liqenit të Mjellmave nga Toma Liroi, i luajtur nga Cassel. Ai e krahasoi karakterin e tij me George Balanchine, bashkëthemelues i New Your City Ballet, i cili ishte "një maniak kontrolli, një artist i vërtetë që përdorte sensualitetin për të drejtuar balerinët e tij". 

Portman dhe Kunis filluan të stërviteshin gjashtë muaj para fillimit të xhirimeve për të arritur një lloj trupi dhe ton muskulor më të ngjashëm me ato të kërcimtarëve profesionistë. Wloszczyna, Susan (July 22, 2010).  Portman stërvitej për pesë orë në ditë, duke bërë balet, stërvitje dhe not. Disa muaj më afër xhirimeve, ajo filloi trajnimin e koreografisë.  Kunis u angazhua në kardio dhe Pilates, "stërvitje shtatë ditë në javë, pesë orë në ditë, për pesë a gjashtë muaj gjithsej, dhe ... u vendosa në një dietë shumë të rreptë prej vetëm 1,200 kalorish në ditë." Ajo humbi  nga pesha e saj normale prej rreth , dhe raportoi se Portman "u bë më e vogël se unë".  Kunis tha, "Kam bërë balet si fëmijë, si çdo fëmijë tjetër që bën balet. Vish një tutù, del në skenë, dukesh bukur dhe rrotullohesh. Por kjo është krejt ndryshe, sepse nuk mund të shtiresh. Nuk mund të rrish aty thjesht duke bërë sikur di çfarë po bën. I gjithë trupi yt duhet të jetë i strukturuar ndryshe."  Georgina Parkinson, një mësuese baleti nga Teatri Amerikan i Baletit (TAB), stërviti aktorët në balet.  Solistët e TAB Sarah Lane dhe María Riccetto shërbyen si "dyshe kërcimi" për Portman dhe Kunis, respektivisht.  Edhe kërcimtarja Kimberly Prosa shërbeu si dyshe për Portman. Ajo deklaroi: "Natalie mori mësime, studioi për disa muaj, nga beli lart ishte ajo. Sarah Lane, një soliste në TAB, bëri trikët e vështira, ajo bëri fouetté-t, por ata e kishin vetëm për një kohë të kufizuar, disa javë, kështu që unë bëra pjesën tjetër të çdo shfaqjeje vallëzimi që kishin nevojë." 

Përveç shfaqjeve soliste, anëtarët e Philadelphia Ballet u hodhën në rolin e trupit të baletit, si pasqyrë për performancat e aktorëve kryesorë. Wloszczyna, Susan (July 22, 2010).  Gjithashtu në film shfaqen Kristina Anapau,  Toby Hemingway,  Sebastian Stan,  dhe Janet Montgomery. 

 Zhvillimi dhe xhirimet 
Aronofsky dhe Portman diskutuan për herë të parë një film baleti në vitin 2000, pas publikimit të Rekuiem për një ëndërr, megjithëse skenari nuk ishte shkruar ende. Ditzian, Eric (August 30, 2010).  Ai i tregoi asaj për një skenë dashurie mes balerinëve konkurrentë dhe Portman kujtoi: "Mendova se ishte shumë interesante sepse ky film është në shumë mënyra një eksplorim i egos së një artisti dhe atij lloj tërheqjeje narcisiste ndaj vetes dhe gjithashtu neverisë me veten."  Për pritjen dhjetëvjeçare përpara prodhimit, ajo tha, "Fakti që kalova kaq shumë kohë me idenë... më lejoi që ajo të 'maceronte' pak para se të nisim xhirimet." 
alt=A three-quarters view of a large grey building—the State University of New York at Purchase Performing Arts Center|majtas|parapamje| Një pjesë e xhirimeve u zhvillua në Universitetin Shtetëror të Nju Jorkut në Përçes, Qendra e Arteve Skenike
Skenari Zëvendësuesi u shkrua nga Andres Heinz; Aronofsky dëgjoi për herë të parë për të gjatë redaktimit të filmit të tij të dytë Rekuiem për një ëndërr (2000) dhe e përshkroi atë si "Gjithçka për Evën me një dyfishe, e vendosur në botën jashtë-Brodvej." Pas realizimit të Burimi (2006), Aronofsky dhe producenti Mike Medavoy i kërkuan skenaristit John McLaughlin të rishkruajë Zëvendësuesi; Aronofsky tha se McLaughlin "mori idenë time për Liqenin e Mjellmave dhe baletin dhe e futi [historinë] në botën e baletit dhe e ndryshoi titullin në Mjellma e zezë".  Kur Aronofsky propozoi një skicë të detajuar të Mjellma e zezë për Universal Pictures, studioja vendosi të përshpejtonte zhvillimin e projektit në janar 2007.  Sipas Aronofsky-t, projekti "disi vdiq, përsëri", deri pas krijimit të Kecisti (2008), kur ai kërkoi nga Mark Heyman, drejtori i zhvillimit në kompaninë e produksionit të Aronofsky-t, Protozoa Pictures, të shkruante për Mjellma e zezë "dhe e ktheu atë në diçka që mund të realizohej."  Deri në qershor 2009, Universal e kishte vendosur projektin në pezullim, duke tërhequr vëmendjen nga studio të tjera dhe departamente speciale, veçanërisht me aktoren Portman të lidhur për të luajtur rolin kryesor.  Mjellma e zezë filloi zhvillimin nën Protozoa Pictures dhe Overnight Productions, kjo e fundit financoi filmin. Në korrik 2009, Kunis u përfshi. 

Fox Searchlight Pictures shpërndau Mjellma e zezë dhe i dha filmit një buxhet prodhimi prej 10-12 milionë dollarë. Fotografia kryesore u realizua duke përdorur kamera Super 16 mm dhe filloi në Nju Jork Siti në fund të vitit 2009.   Një pjesë e xhirimeve u zhvillua në Qendrën e Arteve Skenike në Universitetin Shtetëror të Nju Jorkut në Përçes. Wloszczyna, Susan (July 22, 2010).  Aronofsky xhiroi Mjellma e zezë me një paletë ngjyrash të zbutura dhe një stil me grinë, të cilin ai e kishte për qëllim ta bënte të ngjashëm me Kecisti.  Aronofsky tha:
Kinematografi Matthew Libatique e xhiroi filmin në film 16 mm. 

 Kolona zanore 

Muzika joorigjinale e paraqitur në Mjellma e zezë përbëhet nga muzika e Çajkovskit me performanca në ekran dhe në kolonën zanore nga violinisti Tim Fain  dhe një këngë e muzikës dance elektronike nga dyshja e prodhimit anglez The Chemical Brothers. Ai shënon bashkëpunimin e pestë radhazi midis Aronofsky dhe kompozitorit anglez Clint Mansell, i cili kompozoi partiturën origjinale për filmin. Mansell u përpoq të shënonte filmin bazuar në baletin e Çajkovskit  por me ndryshime rrënjësore në muzikë.  Për shkak të përdorimit të muzikës së Çajkovskit, partitura u konsiderua e papërshtatshme për t'u futur në Çmimet e 83-ta të Akademisë për këngën më të mirë origjinale. 

Muzika e The Chemical Brothers, e cila shfaqet dukshëm gjatë skenës së klubit në Mjellma e zezë, është hequr nga albumi i kolonës zanore. 

 Publikimi 
Mjellma e zezë pati premierën botërore si filmi hapës në Festivalin e 67-të të Filmit në Venecia më 1 shtator 2010. Përfitoi një duartrokitje në këmbë, e cila, sipas Variety, kishte një gjatësi që e bëri "një nga hapësat më të fortë të Venecias në kujtesën e kohëve të fundit".  Drejtori artistik i festivalit Marco Mueller kishte zgjedhur Mjellma e zezë në vend të Amerikani (me protagonist George Clooney) për filmin hapës, duke thënë, "[Ishte] thjesht një përshtatje më e mirë... Clooney është një aktor i mrekullueshëm, dhe ai do të jetë gjithmonë i mirëpritur në Venecia. Por ishte aq e thjeshtë sa kaq."  Mjellma e zezë u shfaq në konkurrim dhe është filmi i tretë radhazi i drejtuar nga Aronofsky që shfaqet premierë në festival, pas Burimi (2006) dhe Kecisti. 
alt=Natalie Portman looks to the camera's left, smiling|djathtas|parapamje| Portman në një premierë për filmin në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Toronto, 2010
Mjellma e zezë u prezantua në një shfaqje të fshehtë në Festivalin e Filmit të Telluride më 5 shtator 2010.  Ai gjithashtu pati një shfaqje gala në Festivalin e 35-të Ndërkombëtar të Filmit në Toronto më vonë gjatë muajit.   Në tetor 2010, Mjellma e zezë u shfaq në Festivalin e Filmit në Nju Orlins,  në Austin Film Festival,  dhe në Festivalin e Filmit në Londër BFI.  Në nëntor 2010, filmi u shfaq në AFI Fest të Institutit Amerikan të Filmit në Los Anxhelos, Festivalin e Filmit në Denver dhe Festivalin Camerimage në Bidgoshç, Poloni. 

Publikimi i Mjellma e zezë në Mbretërinë e Bashkuar u shty nga 11 shkurti në 21 janar 2011. Sipas The Independent, filmi u konsiderua si një nga filmat "më të shumëpritur" të vitit 2010. Gazeta e krahasoi atë me filmin balet të vitit 1948 Këpucët e kuqe, duke theksuar "një cilësi të tmerrshme... të një balerine e cila është e shkatërruar nga dëshira për të vallëzuar". 

 Media në shtëpi 
Mjellma e zezë u publikua në DVD dhe Blu-ray në Rajonin 1/Rajoni A më 29 mars 2011.  Versioni i Rajonit 2/Rajoni B u lëshua më 16 maj 2011.

 Pritja 

 Listat "Top 10" 
Mjellma e zezë u përfshi në shumë nga listat "Top 10" të kritikëve për vitin 2010. 
 1 – Caryn James, IndieWire
 1 – Drew McWeeny, HitFix
 1– Noel Murray, A.V. Club
 1 – James Rocchi, MSN
 2 – Keith Phipps and Nathan Rabin, A.V. Club
 2– Andrew O'Hehir, Salon.com
 2 – Claudia Puig, USA Today
 2 – Lou Lumenick, New York Posthttps://nypost.com/2010/12/12/greatest-films-of-the-year/
 3 – Roger Ebert, Chicago Sun-Times
 3 – Rene Rodriguez, Miami Herald
 3 – Harry Knowles, Ain't It Cool Newshttps://legacy.aintitcool.com/node/47938
 4 – Tasha Robinson, A.V. Club
 4 – Gregory Ellwood, HitFix
 5 – James Berardinelli, Reelviews
 5 – FX Feeney, Village Voice
 5 – Christy Lemire, Associated Press
 5 – Elizabeth Weitzman, New York Daily News
 5 – Richard Brody, The New Yorker
 6 – Mary Pols & Glenn Kenny, MSN
 7 – Peter Travers, Rolling Stone
 8 – Peter Knegt, Indiewire
 8 – Mick LaSalle, San Francisco Chronicle
 8 – Betsy Sharkey, Los Angeles Times
 8 – Simon Abrams, Village Voice
 Top 10 (të renditur në mënyrë alfabetike) – Steven Rea, Philadelphia Inquirer
 Top 10 (të renditur në mënyrë alfabetike) – Pete Hammond, Boxoffice Magazine
 Top 10 (të renditur në mënyrë alfabetike) – Joe Williams, St. Louis Post-Dispatch

 Vlerësime dhe çmime 

Mjellma e zezë u shfaq në dhjetë listat kryesore të shumë kritikëve të vitit 2010 dhe shpesh konsiderohet si një nga filmat më të mirë të vitit.  Ai u shfaq në 10 filmat e vitit të Institutit Amerikan të Filmit.  Më 25 janar 2011, filmi u nominua për pesë çmime Oscar (Filmi më i mirë, regjisori më i mirë, aktorja më e mirë, kinematografia më e mirë dhe redaktimi më i mirë i filmit), me Portman që fitoi Aktoren më të Mirë. 

 Lidhje të jashtme 


 Mjellma e zezë ne AFI Catalog of Feature Films

 Referime 
Kategoria:Filma amerikanë të viteve 2010
Kategoria:Filma në anglisht të viteve 2010
Kategoria:Filma 2010
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara