Shkrimi bashkëpunues

Shkrimi bashkëpunues është një procedurë në të cilën dy ose më shumë persona punojnë së bashku në një tekst të një lloji (p.sh., punime akademike, raporte, shkrim krijues, projekte dhe propozime biznesi). Shpesh është normë, dhe jo përjashtim, në shumë mjedise akademike dhe pune.     

 Vështrim 
Në studimet e retorikës, kompozimit dhe shkrimit, studiuesit kanë demonstruar se si të mësuarit bashkëpunues në kontekstet amerikane është ndikuar nga progresivizmi i John Dewey në fillim të shekullit të njëzetë.  Bashkëpunimi dhe shkrimi bashkëpunues fituan terren në këto fusha në vitet 1980, veçanërisht ndërsa studiuesit reaguan ndaj teorive poststrukturaliste që lidheshin me konstruksionizmin social dhe filluan të teorizonin pikëpamje më sociale të shkrimit. 

Proceset e shkrimit bashkëpunues varen jashtëzakonisht nga konteksti .  Studimet mbi shkrimin akademik dhe atë të biznesit kanë identifikuar terminologji të shumta për proceset e shkrimit bashkëpunues, duke përfshirë:

 Shkrim me një autor të vetëm ose kolegjial : një person udhëheq, ata mbledhin idetë e grupit dhe bëjnë shkrimin.  
 Shkrim sekuencial : secili person shton detyrën e tij dhe më pas ia kalon personit tjetër për ta redaktuar lirisht. 
 Ndarja horizontale ose shkrimi paralel : secili person bën një pjesë të të gjithë projektit dhe më pas një anëtar e përpilon atë.  
 Shkrim me ndarje të stratifikuar : çdo person luan një rol në procesin e hartimit të një projekti për shkak të talenteve të tij. 
 Shkrim reaktiv ose reciprok: gruponi të gjitha punimet dhe shkruani projektin në të njëjtën kohë, duke përshtatur dhe komentuar punën e secilit.  

Shkrimi bashkëpunues është një qasje ndaj të shkruarit që shumë edukatorë e përdorin çdo ditë. Ai ndihmon në përmirësimin e aftësive të të shkruarit duke i bërë studentët të bashkohen me njëri-tjetrin për të trajtuar një detyrë. Shkrimi bashkëpunues mund të bëjë një ndryshim të madh në shkrimin e studentëve, sepse kur punojnë me të tjerët, ata do të detyrohen të ndajnë ide dhe stile shkrimi me njëri-tjetrin. Një gjë tjetër në lidhje me shkrimin bashkëpunues është fakti se mund të përdoret në shkollimin online dhe në shkollimin ballë për ballë, megjithatë është më i mirë ballë për ballë sepse është më e lehtë të komunikosh me njëri-tjetrin dhe të rishikosh njëri-tjetrin nga kolegët. Shkrimi bashkëpunues gjithashtu mund të përmirësojë vetëbesimin kur flasim me njëri-tjetrin.

bHulumtimet e kryera nga studiuesit rreth shkrimit bashkëpunues në arsim filluan në fillim të viteve 1900. Hulumtimet zbuluan se shkëmbimet e gjuhëve midis bashkëmoshatarëve për të krijuar këto shkrime ishin të dobishme dhe ata i quajtën ato episode të lidhura me gjuhën. Kjo për shkak se nxënësit ishin në gjendje të socializonin gjuhën e tyre të zgjedhur dhe ata mësonin ndërsa diskutonin ide, gjë që u lejonte studentëve të mësonin nga njëri-tjetri. Fletët e punës kanë tendencë të përqendrohen në strukturat gjuhësore, ndërsa shkrimi bashkëpunues përqendrohet më shumë në pjesën e të folurit të gjuhës. Shkrimi bashkëpunues gjithashtu i ndihmon studentët të mësojnë stile të reja shkrimi, siç është analizimi i shkrimit. Sipas Universitetit Vanderbilt, "Bashkëpunimi u jep studentëve praktikë në analizimin e shkrimit. Është më e lehtë të shohësh se ku po shkon keq shkrimi i një shoku klase sesa të gjesh të meta në prozën tënde" (Universiteti Vanderbilt).

 Shih edhe 
 Shkrimi
 Shkrim-leximi
 Shkrimi krijues
 Shkrimi akademik 

 Lidhje të jashtme 
 Paul Benjamin Lowry's papers on collaborative writing.
 Lisa S. Ede, Andrea A. Lunsford (1991). "Singular Texts/plural Authors: Perspectives on Collaborative Writing".

 Referime 

Kategoria:Shkrim