Mësimi kontekstual

Mësimi kontekstual bazohet në një teori konstruktiviste të mësimdhënies dhe të nxënit.  Mësimi ndodh kur mësuesit janë në gjendje të paraqesin informacionin në një mënyrë të tillë që nxënësit të jenë në gjendje të ndërtojnë kuptimin bazuar në përvojat e tyre.   Përvojat e të nxënit kontekstual përfshijnë stazhet, të nxënit në shërbim dhe programet e studimit jashtë vendit .   

Mësimi kontekstual ka karakteristikat e mëposhtme:

 duke theksuar zgjidhjen e problemeve
 duke pranuar që mësimdhënia dhe të nxënit duhet të ndodhin në kontekste të shumëfishta
 duke i ndihmuar studentët të mësojnë se si të monitorojnë të nxënit e tyre dhe në këtë mënyrë të bëhen nxënës të vetërregulluar
 duke e ankoruar mësimdhënien në supozimin se përvojat e studentëve ndryshojnë
 inkurajimi i studentëve të mësojnë nga njëri-tjetri
 duke përdorur vlerësim autentik 

 Elementet kryesore 
Perspektivat aktuale mbi atë që do të thotë që të nxënit të kontekstualizohet përfshijnë

 njohje kontekstuale - i gjithë mësimi është njohuri e aplikuar
 njohja sociale – konstruktet intrapersonale
 njohje e shpërndarë - konstrukte që formësohen vazhdimisht nga njerëz të tjerë dhe gjëra jashtë individit

Teoria konstruktiviste e të mësuarit pohon se të mësuarit është një proces i ndërtimit të kuptimit nga përvoja  Të mësuarit kontekstual mund të jetë i dobishëm për zhvillimin e fëmijës nëse ofron përvoja të të mësuarit në një kontekst në të cilin fëmijët janë të interesuar dhe të motivuar.  Teoricienë të ndryshëm të të mësuarit përjetues  kanë kontribuar në të kuptuarit e të nxënit kontekstual. 

 Përfitimet 
 Si mësimdhënia e drejtpërdrejtë ashtu edhe aktivitetet konstruktive mund të jenë të pajtueshme dhe efektive në arritjen e qëllimeve të të nxënit.   
 Rritja e përpjekjeve të dikujt rezulton në më shumë aftësi. Kjo teori kundërshton idenë se prirja e dikujt është e pandryshueshme. Përpjekja për qëllime të të nxënit e motivon një individ të angazhohet në aktivitete me një përkushtim ndaj të nxënit.   
 Fëmijët mësojnë vlerat standarde dhe njohuritë e shoqërisë duke ngritur pyetje dhe duke pranuar sfida për të gjetur zgjidhje që nuk janë menjëherë të dukshme. Procese të tjera të të nxënit janë shpjegimi i koncepteve, justifikimi i arsyetimit të tyre dhe kërkimi i informacionit. Prandaj, të nxënit është një proces shoqëror që kërkon që faktorët shoqërorë dhe kulturorë të merren në konsideratë gjatë planifikimit mësimor. Kjo natyrë shoqërore e të nxënit nxit gjithashtu përcaktimin e qëllimeve të të nxënit.   
 Njohuritë dhe të nxënit vendosen në një kontekst të caktuar fizik dhe shoqëror. Mund të përdoret një gamë e gjerë mjedisesh, si shtëpia, komuniteti dhe vendi i punës, varësisht nga qëllimi i mësimdhënies dhe objektivat e synuara të të nxënit.  
 Dituria mund të shihet si e "shpërndarë" ose e "shtrirë mbi"  individin, persona të tjerë dhe objekte të ndryshme si mjete fizike dhe simbolike  dhe jo vetëm si një pronë e individëve. Kështu, njerëzit, si një pjesë integrale e procesit të të nxënit, duhet të ndajnë njohuritë dhe detyrat.  

 Vlerësim 
Një nga qëllimet kryesore të të nxënit kontekstual është të zhvillojë një detyrë autentike për të vlerësuar performancën. Krijimi i një vlerësimi në një kontekst mund të ndihmojë në udhëzimin e mësuesit për të replikuar përvojat e botës reale dhe për të marrë vendimet e nevojshme gjithëpërfshirëse të dizajnit. Të nxënit kontekstual mund të përdoret si një formë e vlerësimit formues dhe mund të ndihmojë në dhënien e një profili më të fortë edukatorëve se si qëllimet, standardet dhe standardet e synuara të të nxënit përputhen me kurrikulën. Është thelbësore të përcaktohen dhe harmonizohen qëllimet e synuara të të nxënit të detyrës kontekstuale në fillim për të krijuar një kuptim të përbashkët se si duket suksesi.  Teoria e vetë-drejtuar pohon se njerëzit nga natyra kërkojnë qëllimin dhe dëshirën për të dhënë një kontribut dhe për të qenë pjesë e një kauze më të madhe dhe më të qëndrueshme se vetvetja. Mësimi kontekstual mund të ndihmojë në sjelljen e rëndësisë dhe kuptimit në të nxënë, duke i ndihmuar nxënësit të lidhen me botën në të cilën jetojnë.  

 Pyetje që duhen adresuar gjatë përcaktimit dhe zhvillimit të një detyre kontekstuale 

 A i përmbush detyra qëllimet e synuara të të nxënit?
 A përfshin detyra probleme që kërkojnë që nxënësit të përdorin njohuritë e tyre në mënyrë krijuese për të gjetur një zgjidhje?
 A është detyra një përvojë mësimore tërheqëse?
 A është audienca sa më autentike të jetë e mundur?
 A kërkon detyra që nxënësit të përdorin procese, produkte dhe procedura që imitojnë ato të përdorura nga njerëz që punojnë në një fushë të ngjashme?
 A është detyra gjithëpërfshirëse?
 A ka kritere të qarta për studentët se si do të vlerësohet produkti, performanca ose shërbimi?
 A ka modele të përsosmërisë që demonstrojnë standarde?
 A janë studentët të përfshirë në procesin e vlerësimit?
 A është parashikuar ndonjë dispozitë për reagime të vazhdueshme formuese, nga vetja, nga mësuesit dhe bashkëmoshatarët, për të ndihmuar nxënësit të përmirësohen?
 A ekziston mundësia për zgjedhje dhe pronësi nga studentët në masën që do të ishte e mundur? Wiggins, Grant; McTighe, Jay (2004). Understanding by Design: Professional Development Workbook. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development. ISBN 0-87120-855-5. 

 Shih edhe 
 Mësimi
 Të nxënit
 Mësimdhënia
 Mësimi përmes përvojës
 Mësimi i bazuar në kontekst

 Referime 

Kategoria:Arsim alternativ