Arsimi në Suedi

Arsimi në Suedi është i detyrueshëm për fëmijët nga mosha 5/6 dhe 15/16 vjeç, në varësi të vitit kur kanë lindur. Viti shkollor në Suedi zgjat nga mesi i fundit i gushtit deri në fillim/mesi i qershorit. Pushimi i Krishtlindjeve nga mesi i dhjetorit deri në fillim të janarit e ndan vitin shkollor suedez në dy periudha .

Arsimi parashkollor është falas për të gjitha familjet. Në vitin kur fëmijët mbushin gjashtë vjeç ata fillojnë klasën e detyrueshme parashkollore (  ), e cila vepron si një fazë tranzicioni ndërmjet shkollave parashkollore dhe atyre të përgjithshme. Fëmijët ndërmjet moshës 5/6 dhe 15/16 vjeç ndjekin shkollën gjithëpërfshirëse ku studiohen një gamë e gjerë lëndësh. Të gjithë studentët studiojnë të njëjtat lëndë, me përjashtim të zgjedhjeve të ndryshme gjuhësore. Shumica e shkollave drejtohen komunale, por ka edhe shkolla në pronësi private, të njohura si shkolla të pavarura.

Pothuajse të gjithë nxënësit vazhdojnë të studiojnë në shkollat e mesme të larta trevjeçare, ku shumica e nxënësve zgjedhin një nga 18 programet kombëtare, disa prej të cilave janë profesionale dhe disa përgatitore. Për studentët që nuk përmbushin kërkesat për programet kombëtare, ofrohen programe hyrëse ku studentët punojnë për të përmbushur kërkesat për programet kombëtare. Në vitin 2018, 16% e nxënësve që mbaronin vitin 9 të shkollës gjithëpërfshirëse nuk ishin të kualifikuar për programet kombëtare. 

 Diagrami 
+Arsimi në Suedi  Type of educationSchoolDesignationAgePostgraduate educationDoctoral levelUniversity
()2–5 yearsResearch entitled university college
()2–5 years4th yearAges vary3rd year2nd year1st yearMaster's level educationUniversity
()1–2 yearsUniversity college
()1–2 years2nd yearAges vary1st yearBachelor's level educationUniversity
()2–3 yearsUniversity college
()2–3 years3rd yearAges vary2nd year1st yearUpper secondary educationGymnasium/High School
()3rd grade18–192nd grade17–181st grade16–17Primary educationCompulsory school
()Upper stage9th grade15–168th grade14–157th grade13–14Middle stage6th grade12–135th grade11–124th grade10–11Lower stage3rd grade9–102nd grade8–91st grade7–8Preschool class educationPreschool class
()Preschool class6–7Preschool educationPreschool
() 1–6

 Historia 
Sipas Lars Petterson, numri i studentëve u rrit ngadalë, 1900–1947, më pas u rrit me shpejtësi në vitet 1950 dhe ra pas vitit 1962. Modeli i nivelit të lindjeve ishte një faktor kryesor. Për më tepër, Petterson tregon hapjen e gjimnazit nga një bazë e kufizuar sociale e sipërme në popullatën e përgjithshme bazuar në talent. Përveç kësaj, ai vë në dukje rolin e planifikimit ekonomik qendror, theksin e përhapur mbi arsimin si një prodhues i rritjes ekonomike dhe zgjerimin e vendeve të punës.  Gjatë shekullit të nëntëmbëdhjetë, ndërsa kërkesa për arsim u rrit, më shumë gra hynë në forcën mësimore në shumë vende perëndimore, përfshirë Suedinë. Deri në vitin 1900, 66 për qind e mësuesve të Suedisë ishin gra, shumë prej të cilave punonin në zona të izoluara rurale. 
parapamje| Klasa e 15 dhe 16-vjeçarëve feston një Realexamen të përfunduar me sukses (diplomim nga realskolan ) në një periferi të Stokholmit në 1965.
Në 1842, parlamenti suedez miratoi aktin e parë kombëtar të shkollës për shkollën fillore. Ndërsa nuk e bëri shkollimin e detyrueshëm për fëmijët, e bëri të detyrueshme për famullitë që të themelonin të paktën një shkollë fillore ( <i id="mw-w">folkskola</i> ). Këto shkolla fillore ofronin një arsim bazë, me fokus në lexim, shkrim, matematikë dhe njohuri fetare. Gjatë gjysmës së dytë të shekullit të nëntëmbëdhjetë, një numër në rritje i fëmijëve ndiqnin këto shkolla, dhe nga fundi i shekullit shumica e fëmijëve ndoqën këto shkolla. Sasia dhe përmbajtja e mësimdhënies mbeti e ndryshme, por me kurrikulën kombëtare të vitit 1919 ( 1919 års undervisningsplan ) u miratua një kuadër kombëtar më i rreptë. Folkskola mbeti baza për sistemin arsimor suedez deri në prezantimin e shkollës gjithëpërfshirëse 9-vjeçare në 1962. 

Kurrikula e vitit 1962 përfshinte dy rrugë të ndryshme studimi, profesionale dhe përgatitore; megjithatë kjo u shfuqizua në rishikimin e vitit 1969. Në vitin 1980 erdhi një tjetër rishikim i madh duke rritur theksin në lëndët teorike. Në vitin 1994 sistemi i notimit u ndryshua dhe në rishikimin e fundit nga viti 2011 sistemi i notimit u ndryshua përsëri, këtë herë duke futur edhe notat nga viti 6. 

Më 1905  u prezantua për studentët që dëshirojnë të vazhdojnë studimet pas  . Ai kishte një gjatësi të ndryshme nga tre deri në gjashtë vjet.

Në vitin 1968  u prezantua me një strukturë të ngjashme me versionin aktual. Kishte 22 programe të ndryshme, disa prej të cilave ishin profesionale dhe disa përgatitore. Këto programe zgjatën nga dy deri në katër vjet, diçka që u ndryshua në vitin 1991, duke i bërë të gjitha programet trevjeçare. 

 Arsimi parashkollor 
Arsimi parashkollor u ofrohet të gjithë fëmijëve, prindërit e të cilëve punojnë, studiojnë, janë të papunë ose me leje prindërore që nga mosha një vjeçare. Nga mosha tre vjeçare, të gjithë fëmijët kanë të drejtë për të paktën tre orë arsim parashkollor çdo ditë falas. Tarifat për fëmijët që qëndrojnë në parashkollor për më shumë se tre orë në ditë ose nën moshën tre vjeç bazohen në të ardhurat e familjes dhe numrin e fëmijëve. Çmimet variojnë nga falas në një maksimum prej 1 425 SEK (135 € ose 150 USD) në muaj që prej korrikut të vitit 2019 me tarifat e sakta të përcaktuara nga bashkia.   

Ai synon të lirojë prindërit për të punuar, duke krijuar një bazë për fëmijët që shkojnë në shkollë gjithëpërfshirëse dhe për të promovuar vlera themelore si vlera e barabartë e të gjithë njerëzve.   Kjo arrihet përmes aktiviteteve pedagogjike të përgatitura nga mësuesit parashkollorë që shpesh përfshijnë gjëra të tilla si lojë, këndim dhe vizatim. Mësuesit parashkollorë duhet të përfshijnë momente të shumta edukative çdo ditë. 

 Subjektet 
Në shkollën e detyruar suedeze çdo nxënës merr 16 lëndë të detyrueshme të cilat janë të renditura sipas kohës së caktuar: suedisht, matematikë, edukim fizik, anglisht, artizanat, muzikë, arte pamore, teknologji, fizikë, kimi, biologji, histori, studime sociale, fe, gjeografi dhe ekonomi shtëpiake. Të gjitha këto lëndë merren në të trija fazat e shkollës, në shkallën e ulët (klasat 1–3), në shkallën e mesme (klasa 4–6) dhe në shkallën e lartë (klasat 7–9).  

Në klasën e gjashtë nxënësit mund të zgjedhin edhe një kurs jo të detyrueshëm të gjuhës së huaj. Mbi 85% e nxënësve të klasës 9 studiuan një gjuhë të tretë në 2017.  Të gjitha shkollat duhet të ofrojnë të tre gjuhët spanjisht, frëngjisht dhe gjermanisht. Shumë shkolla ofrojnë gjithashtu ndihmë shtesë në lëndët kryesore anglisht dhe suedisht në vend të kursit të gjuhës.  Marrja e kursit të gjuhës mund të përmirësojë ndjeshëm notën përfundimtare të studentëve dhe mund të kërkohet për disa shkolla të mesme të larta më konkurruese.  

Ekziston gjithashtu një lëndë e detyrueshme, pa notë e zgjedhur nga studenti (  ) ku nxënësi mund të zgjedhë nga aktivitete të ndryshme të lehtësuara nga shkolla.  Zgjedhja e studentëve është kritikuar për një përdorim të keq të kohës së studentëve dhe mësuesve.  

 Notimi 
Në Suedi studentët fillojnë të marrin notat nga viti 6 me propozime për ta ndryshuar atë në vitin 4.  Përpara klasës së 6-të nxënësit marrin një Plan Zhvillimi Individual ( , IUP) që përmban vlerësimin e mësuesve për njohuritë e nxënësve.  Nxënësit kanë biseda të rregullta zhvillimi me mësuesit e tyre duke diskutuar se si të përmirësohen bazuar në IUP dhe notat e tyre.  

Sistemi i notimit në shkollën e detyrueshme përdor notat A, B, C, D dhe E si nota kaluese dhe F si dështim.   B dhe D funksionojnë si nota plotësuese, kur një student nuk i ka arritur të gjitha objektivat për C ose A, por ka arritur shumicën e tyre. Nëse studenti nuk mund të vlerësohet, p.sh. për shkak të mungesës së madhe të shkollës, studenti do të marrë një vizë në vend të një F. Një vizë nuk konsiderohet notë.  Nëse një student është në prag të marrjes së një F në një lëndë ose lëndë të caktuar, mësuesi përgjegjës për atë lëndë do të njoftojë studentin dhe prindërit e studentit. Nëse një studenti i jepet një F, ai do të marrë një rishikim me shkrim se si të përmirësohet. 

Rezultati i përgjithshëm i nxënësit, i cili përdoret për aplikim në shkollat e mesme të larta, llogaritet duke marrë notat e lëndës së nxënësit dhe duke i mbledhur ato në mënyrë numerike, me shndërrimin e mëposhtëm nga shkronja në numër: E = 10, D = 12,5, C = 15, B = 17,5 dhe A = 20.  Kjo jep një rezultat maksimal të mundshëm prej 340 për studentët që marrin 17 lëndë. Nxënësit mund të kenë nota 16 ose 17, në varësi të nëse ata ndjekin një kurs gjuhësor shtesë në krye të 16 lëndëve të detyrueshme. Nxënësit që nuk studiojnë një gjuhë të huaj ose në vend të kësaj studiojnë suedisht ose anglisht shtesë do të kenë vetëm 16 nota dhe nuk mund të marrin një rezultat më të lartë se 320. 

Gjashtëmbëdhjetë lëndët e përdorura për llogaritjen e totalit duhet të përfshijnë tre lëndët kryesore - anglisht, suedisht dhe matematikë. Nëse nxënësi dështon në ndonjërën nga lëndët bazë, atij i mungon kualifikimi për të ndjekur shkollën e mesme. Sidoqoftë, studenti mund të vazhdojë të ndjekë programin e hyrjes në shkollën e mesme (  ), ose për të fituar kompetencë në lëndët bazë dhe për të filluar një program të shkollës së mesme ose për të fituar aftësi për të hyrë në punë. . 

 Testet kombëtare 
Në klasat 3, 6 dhe 9 testet kombëtare administrohen për të gjithë nxënësit në grundskola suedeze. Qëllimi kryesor i këtyre testeve është të sigurohet që të gjithë studentët të vlerësohen në mënyrë ekuivalente.  Mësuesit duhet t'i kushtojnë vëmendje të veçantë rezultateve të testit kur vendosin notën përfundimtare të nxënësve. 

Në klasën 3, testet janë përshtatur rreth një historie që përfshin dy fëmijë që ndeshen me matematikën dhe suedishten në situata të përditshme për ta bërë situatën e testit më pak frikësuese. Vetëm suedishtja dhe matematika kanë teste kombëtare në vitin 3.  Rezultatet nga testet nuk përdoren për notim, pasi studentët nuk marrin nota para vitit 6. 

Në klasën 6 dhe 9 ka teste për të tre lëndët bazë, suedisht, matematikë dhe anglisht. Këto teste përbëhen nga komponentë me gojë dhe me shkrim. Në klasën e 9-të testohen gjithashtu një lëndë shkencore (fizikë, biologji ose kimi) dhe një lëndë e shkencave shoqërore (civile, fe, gjeografi ose histori).  

Agjencia Kombëtare e Arsimit ofron gjithashtu teste të ngjashme me testet kombëtare për të ndihmuar mësuesit në vlerësimin e nxënësve. Këto ndonjëherë ngatërrohen për testet kombëtare; megjithatë, këto teste nuk janë të detyrueshme dhe të disponueshme për një larmi më të madhe nivelesh dhe lëndësh të vitit. 

Testet dhe skemat e notave janë përhapur në internet disa herë para datës së testimit, duke rezultuar në mashtrime të përhapura. Në këto raste, duhet të përdoren teste zëvendësuese; megjithatë, këto teste janë akuzuar se nuk kanë dhënë rezultate në përputhje me testet jo-zëvendësuese nga Unioni Suedez i Mësuesve  dhe nuk mund të përdoren në raportet e Statistikave të Suedisë .  Zyra Kombëtare Suedeze e Auditimit publikoi një raport në lidhje me "përhapjen e paautorizuar të testeve kombëtare" në vitin 2018. Auditimi gjeti udhëzimet e reja të Agjencisë Kombëtare Suedeze për Arsimin për trajtimin e testeve kombëtare të kënaqshme, por të zbatuara shumë vonë. Raporti rekomandoi Inspektoratin Suedez të Shkollës që të monitorojë përputhjen e shkollave individuale me këto udhëzime të reja. 

 Llojet e tjera të arsimit fillor 
Ekzistojnë lloje të ndryshme të arsimit fillor, duke përfshirë shkollat sami, me akomodime të veçanta për popullin indigjen sami,  shkolla me nevoja të veçanta për nxënësit me aftësi të kufizuara intelektuale,  dhe shkolla speciale për nxënësit me aftësi të kufizuara të tjera si shurdhimi. 

Ekziston edhe komvux, arsimi për të rriturit në nivelin fillor ose të mesëm, si dhe programe hyrëse për nxënësit që kanë dështuar në arsimin e detyrueshëm.   Shkollimi në shtëpi lejohet vetëm për studentët të cilët për ndonjë arsye, zakonisht sëmundje të rëndë, nuk mund të marrin pjesë në arsimin normal në klasë.

 Arsimi i mesëm i lartë 
Shkolla e mesme e lartë, e quajtur gymnasieskola, zakonisht zgjat tre vjet. Është me zgjedhje, por me një përqindje regjistrimi 99%.  Ai është i ndarë në 18 programe të ndryshme kombëtare me fokus të ndryshëm arsimor.  Sistemi është i bazuar në kurse me të njëjtat lëndë që përdoren për programe të shumta. Ka edhe programe hyrëse për studentët që nuk plotësojnë kërkesat për programet kombëtare. Një numër i konsiderueshëm i këtyre studentëve janë emigrantë që mësojnë suedisht.  

 Arsimi i lartë 
Pas shkollës së mesme të lartë, studentët mund të aplikojnë në universitet për të marrë arsimin e lartë . Gradat e përgjithshme akademike ofrohen nga universitetet publike dhe kolegjet universitare që tentojnë të tërheqin studentë në baza rajonale. Përveç gradave të përgjithshme akademike, sistemi i arsimit të lartë ofron gjithashtu një sërë diplomash profesionale në nivel bachelor ose master në fusha të tilla si inxhinieria, drejtësia dhe mjekësia. Në mënyrë të pavarur nga sistemi universitar i përputhshëm me Procesin e Bolonjës, ekziston një sistem i arsimit të lartë profesional ku mësohen fusha lëndore si financa dhe administrata e biznesit, IT, dhe mikpritja dhe turizmi.

 Llojet e gradave 
Diplomat suedeze janë të përfshira në Procesin e Bolonjës, kornizën evropiane të arsimit të lartë.  Në këtë sistem gradat ndahen në tre cikle, që korrespondojnë me nivelin bachelor, nivelin master dhe nivelin e doktoraturës.  Në Suedi, ekzistojnë dy kualifikime të përgjithshme për çdo cikël me gjatësi të ndryshme dhe diploma të ndryshme profesionale dhe diploma të ndryshme profesionale në nivel bachelor ose master. 

 Kërkesat e gjuhës 
Para se të pranohen në një program të arsimit të lartë në Suedi, të gjithë aplikantët duhet të demonstrojnë një aftësi minimale në suedisht dhe anglisht.  Për aplikantët ndërkombëtarë, Testi në Suedisht për Studime Universitare përdoret për të testuar aftësinë e gjuhës suedeze dhe Testi i anglishtes si gjuhë e huaj ose provimi i Cambridge First në anglisht mund të përdoret për anglisht.  

 Ndihma studentore 
Studentët suedezë marrin ndihmë nga Bordi Kombëtar i Ndihmës Studentore (CSN) gjatë studimit. CSN është një autoritet qeveritar suedez që lëshon ndihmë financiare për studime. Kjo përfshin huatë dhe grante për studentët që studiojnë në Suedi ose jashtë saj. 

Që nga semestri i vjeshtës 2011, arsimi i lartë është pa pagesë vetëm për shtetasit suedezë, BE/ZEE dhe zviceranë.  

 Arsimi i lartë profesional 
Arsimi profesional pas të mesëm zakonisht përbëhet nga shumë programe specifike lëndore një deri në dy vjet, të përbërë nga afërsisht tre të katërtat e punës teorike dhe një çerek përvojë në vendin e punës. Shkollat e larta profesionale bashkëpunojnë me punëdhënës të ndryshëm për të përmirësuar perspektivat e punësimit të studentëve. Sistemi është i pavarur nga llojet e tjera të arsimit të lartë në atë që nuk është i përputhshëm me Bolonja, nuk jep një diplomë bachelor ose master (ndërsa diplomat profesionale po) dhe nuk mësohet nga universitetet ose kolegjet universitare.   

 Shkollat e pavarura 
Përpara viteve 1990, kishte vetëm një pjesë të vogël të shkollave private në Suedi, kryesisht shkolla me konvikte të financuara nga shkollimi, nga të cilat Sigtunaskolan dhe Lundsbergs skola janë më të njohurat. Një reformë e madhe arsimore në 1992 lejoi që shkollat e drejtuara private që ofrojnë arsim fillor ose të mesëm të merrnin fonde publike për çdo nxënës në një nivel të ngjashëm me atë që marrin shkollat publike. Këto quhen shkolla të pavarura të shkollave të lira (  ), dhe në vitin 2008 ishin rreth 900 prej tyre. 

Shkollat e pavarura, të ngjashme me shkollat çarter në Shtetet e Bashkuara ose akademitë në Mbretërinë e Bashkuar, financohen me para publike (  ) nga komuna lokale në bazë të numrit të nxënësve që kanë regjistruar, në të njëjtën mënyrë janë shkollat publike suedeze. Rrjedhimisht, ata nuk lejohen të diskriminojnë ose kërkojnë provime pranuese, as nuk lejohen t'u ngarkojnë studentëve ndonjë tarifë shtesë. Megjithatë, atyre u lejohet të pranojnë donacione private. Dallimet ekonomike rajonale ndikojnë drejtpërdrejt në atë se sa para mund të sigurojë secila komunë për nxënës.  

Çdokush mund të fillojë një shkollë të pavarur fitimprurëse, ose një zinxhir shkollash të tilla, në Suedi. Shumë prej tyre ofrojnë një pedagogji alternative (siç është Montessori ), ose një profil të huaj/ndërkombëtar, fetar ose me nevoja të veçanta (si p.sh. personat me dëmtim të dëgjimit). Ka edhe disa shkolla të mesme me profil sportiv elitar. Internationella Engelska Skolan dhe Kunskapsskolan janë dy zinxhirët më të mëdhenj të shkollave të pavarura. Në vitin 2008, më shumë se 10% e nxënësve suedezë u regjistruan në shkolla të pavarura. 

Në vitin 2023, Ministrja e Shkollave Lotta Edholm nisi një hetim për friskolor, pasi vuri në pikëpyetje modelin e saj të fitimit. Vitet e fundit ka pasur një rënie të standardeve arsimore me pabarazinë në rritje. 15% e nxënësve të shkollës fillore (deri në 16 vjeç) dhe 30% e të gjithë nxënësve të shkollave të larta shkuan në friskolor. Një çështje kryesore ishte pretendimi se disa friskolor u jepnin nxënësve nota shumë të larta, duke shtrembëruar sistemin e notimit. 

 Shih edhe 
 Arsimi në Stokholm
 Universiteti i Stokholmit
 Arsimi në Bashkimin Evropian

 Referime 

Kategoria:Arsimi në Suedi
Kategoria:Arsimi në Evropë sipas vendit
Kategoria:Artikuj nga CEE Spring 2025