Harry Maguire

Jacob Harry Maguire (lindur më 5 mars 1993) është një futbollist profesionist anglez i cili luan si mbrojtës qendror për klubin anglez Manchester United dhe ekipin kombëtar të Anglisë.

Maguire erdhi përmes sistemit të të rinjve në Sheffield United përpara se të kalonte në ekipin e parë në 2011. Ai bëri 166 paraqitje për United dhe ishte Lojtari i Vitit i klubit për tre sezone rresht, duke u përfshirë gjithashtu në PFA Team of the Year për League One po aq herë. Në vitin 2014, ai u transferua te Hull City për 2.5 milion £, përpara se të huazohej te Wigan Athletic në 2015. Ai iu bashkua Leicester City në 2017 për një tarifë fillestare prej 12 milion £ dhe në sezonin 2017–18 ai luajti çdo minutë dhe u emërua Lojtari i sezonit. Maguire u transferua te Manchester United në 2019 për një tarifë që besohet të jetë 80 milion £, një shumë rekord botëror për një mbrojtës, dhe brenda gjashtë muajsh u emërua kapiten i klubit, një rol që e mbajti deri në vitin 2023.

Maguire luajti një ndeshje për ekipin kombëtar anglez nën-21 në 2012. Ai bëri debutimin e tij me ekipin senior në 2017 dhe u zgjodh në skuadrat e Anglisë për Kupën e Botës FIFA 2018 dhe 2022, si dhe për UEFA Euro 2020. Ai fitoi një vend në Ekipin e Turneut në këtë të fundit.

Jeta e hershme
Jacob Harry Maguire lindi më 5 mars 1993 në Sheffield, South Yorkshire, dhe u rrit në fshatin e afërt Mosborough. Vëllezërit e tij, Joe dhe Laurence, janë gjithashtu futbollistë. Ai ndoqi Shkollën Fillore Katolike Immaculate Conception në Spinkhill dhe Shkollën e Mesme Katolike Romake St Mary's në Chesterfield. Nga mosha 7 deri në 16 vjeç, Maguire luajti si mesfushor qendror për akademinë e Sheffield United.

Karriera në klub
Sheffield United
2011–2012

Pasi kaloi nëpër sistemin e të rinjve në Sheffield United, dhe me ekipin që po luftonte kundër rënies nga kategoria, Maguire u promovua në skuadrën e ekipit të parë, duke bërë debutimin e tij pasi hyri si zëvendësues në pjesën e dytë dhe fitoi çmimin Lojtari i Ndeshjes në një ndeshje në shtëpi kundër Cardiff City në prill 2011. Ai bëri katër paraqitje të tjera atë sezon, por nuk mundi ta shpëtonte klubin nga rënia në League One.

Pasi e forcoi vendin e tij në ekipin e parë, Maguire shënoi golin e tij të parë për United në një fitore 2–0 në transfertë kundër Oldham Athletic në ditën e hapjes të sezonit 2011–12 të League One. Duke qenë gjithmonë i pranishëm që nga fillimi i sezonit, Maguire iu dha një marrëveshje e zgjatur në tetor për ta mbajtur atë në Bramall Lane deri në vitin 2015. Ai vazhdoi në formë të shkëlqyer ndërsa United shtynte për promovim nga League One dhe u shpërblye në fund të sezonit kur u emërua si "Lojtari i Vitit" ashtu edhe "Lojtari i Ri i Vitit" nga klubi. Revista Match of the Day e BBC-së e përzgjodhi Maguire në Ekipin e Vitit të League One për 2011–12. Ai u emërua gjithashtu në PFA Team of the Year atë sezon për League One.

2012–2014
Maguire hyri në sezonin e ardhshëm si zgjedhja e parë në qendër të mbrojtjes dhe forma e tij e mirë vazhdoi pasi shënoi dy herë më 17 tetor 2012 në një fitore 4–1 në transfertë kundër Notts County në Football League Trophy. Në fund të shkurtit 2013, Maguire bëri startin e tij të 100-të për United në një barazim 0–0 në shtëpi kundër Leyton Orient në moshën vetëm 19 vjeçare. Performancat e tij gjatë sezoneve 2012–13 dhe 2013–14 i siguruan atij një vend në PFA Team of the Year për League One sërish.

Më 21 qershor 2014, u zbulua se United i kishte ofruar Maguire-it një kontratë të përmirësuar mes interesit nga Hull City dhe Wolverhampton Wanderers, me United që tashmë kishte refuzuar një ofertë prej 1 milion £ dhe një ofertë të përmirësuar prej 1.5 milion £ nga Wolves.

Hull City
2014–2016

Më 29 korrik 2014, Maguire iu bashkua Hull City në një marrëveshje me vlerë 2.5 milion £, duke nënshkruar një kontratë trevjeçare. Ai bëri debutimin e tij për Tigers më 21 gusht në ndeshjen e parë të raundit play-off të UEFA Europa League kundër Lokeren të Belgjikës, një humbje 1–0. Ai nuk e bëri debutimin e tij në Premier League deri më 20 dhjetor, kur zëvendësoi të dëmtuarin Curtis Davies për 13 minutat e fundit të një humbjeje në shtëpi me të njëjtin rezultat kundër Swansea City.

Pasi bëri vetëm gjashtë paraqitje në të gjitha kompeticionet te Hull, Maguire iu bashkua Wigan Athletic të Championship me një marrëveshje huaizimi një mujore më 10 shkurt 2015. Një javë më vonë, ai debutoi në një fitore 1–0 në fushën e Reading. Më 28 shkurt, ai shënoi me kokë nga krosimi i Jermaine Pennant në një fitore 3–1 në transfertë kundër Blackpool. Duke luajtur po aq ndeshje në huazimin e tij njëmujor sa kishte luajtur për Hull në gjysmën e parë të sezonit, qëndrimi i Maguire në DW Stadium u zgjat deri në fund të sezonit.

2016–2017
Ndërsa Maguire ishte i huazuar, Hull kishte rënë në Championship. Më 28 maj 2016, ata fituan promovimin sërish me një fitore 1–0 në finalen play-off kundër Sheffield Wednesday në Wembley Stadium, me të që zëvendësoi golashënuesin Mohamed Diamé në minutën e fundit.

Në sezonin 2016–17, Maguire u vendos si titullar i rregullt nën drejtimin e menaxherit Mike Phelan. Maguire shënoi golin e tij të parë për Hull më 25 tetor 2016 në një fitore 2–1 në transfertë kundër Bristol City në EFL Cup. Maguire kapitenoi Hull në fitoren e tyre në ligë kundër Middlesbrough më 5 prill 2017 dhe shënoi golin e tij të parë në Premier League në fitoren 4–2. Në një sezon që përfundoi me rënie nga kategoria, ai u votua Lojtari i Vitit i Hullit si nga tifozët ashtu edhe nga lojtarët.

Leicester City
Më 15 qershor 2017, Maguire nënshkroi për klubin e Premier League Leicester City me një kontratë pesëvjeçare për një tarifë fillestare prej 12 milion £, potencialisht duke u rritur në 17 milion £ me shtesa. Ai bëri debutimin e tij më 11 gusht kur sezoni filloi me një humbje 4–3 në transfertë kundër Arsenal, dhe tetë ditë më vonë shënoi golin e tij të parë për Leicester, duke shënuar me kokë nga këndi i Riyad Mahrez për të përfunduar një fitore 2–0 në shtëpi kundër Brighton & Hove Albion. Ai luajti në çdo minutë të sezonit 2017–18 dhe u vlerësua Lojtari i Sezonit, si dhe Lojtari i Lojtarëve të Sezonit në çmimet e fundit të sezonit të klubit.

Mes spekulimeve rreth një transferimi te Manchester United për një tarifë potenciale rekord botëror për një mbrojtës, menaxheri i Leicesterit Claude Puel konfirmoi në ditën e fundit të afatit kalimtar të 9 gushtit 2018 se Maguire do të qëndronte në klub, udhëtimi i tij i vetëm në Manchester do të ishte për t'u përballur me United me skuadrën e Leicester në ndeshjen e mbrëmjes vijuese.

Manchester United
Sezoni 2019–20
Në korrik 2019, Manchester United bëri një ofertë prej 70 milion £ për Maguire, një vit pasi klubi u tërhoq nga një marrëveshje sepse e njëjta tarifë u konsiderua shumë e lartë. Ata bënë një ofertë të përmirësuar, që besohet të jetë 80 milion £, e cila u pranua nga Leicester më 2 gusht. Tarifa kaloi 75 milion £ që Liverpool pagoi për Virgil van Dijk në janar 2018, duke e bërë Maguire mbrojtësin më të shtrenjtë në botë. Transferimi u finalizua më 5 gusht, me Maguire që nënshkroi një kontratë gjashtëvjeçare me opsion për një vit shtesë. Ai bëri debutimin e tij me United në ndeshjen e tyre hapëse të sezonit të Premier League, një fitore 4–0 në shtëpi kundër Chelsea më 11 gusht, dhe mori çmimin Lojtari i Ndeshjes.

Më 17 janar 2020, Maguire u emërua kapiten i klubit nga menaxheri Ole Gunnar Solskjær pas largimit të Ashley Young te Inter Milan. Nëntë ditë më vonë, ai hapi një fitore 6–0 në FA Cup kundër Tranmere Rovers duke shënuar golin e tij të parë për United. Ai shënoi golin e tij të parë në Premier League për United më 17 shkurt kundër Chelsea në një fitore 2–0 në transfertë. Më 27 qershor, pas vonesës tre-mujore të shkaktuar nga pandemia e COVID-19, rruga e United në FA Cup rifilloi me një ndeshje çerekfinale kundër Norwich City që përfundoi 2–1, me Maguire që shënoi golin e fitores thellë në kohën shtesë. Ai luajti një rol të rëndësishëm në fushatën e suksesshme të United në Premier League 2019–20, e cila pa ekipin të përfundonte në vendin e tretë – përfundimi i tyre i dytë më i lartë në ligë që nga tërheqja e Alex Ferguson. Ai luajti në çdo minutë të fushatës së 38 ndeshjeve të United në ligë, duke u bërë lojtari i parë në fushë që e bën këtë për klubin që nga viti 1995.

Sezoni 2020–21: Finalja e Europa League

Më 17 tetor 2020, Maguire shënoi golin e tij të parë të sezonit, duke barazuar në minutën e 23-të në një ndeshje të ligës kundër Newcastle United që përfundimisht përfundoi në një fitore 4–1 në transfertë. Më 27 janar 2021, ai barazoi në minutën e 64-të edhe pse ndeshja përfundoi me një humbje 2–1 në shtëpi kundër ish-klubit të tij Sheffield United, e cila i dha fund një ecurie prej 13 ndeshjesh pa humbje që kur ekipi humbi nga Arsenal më 1 nëntor 2020. Kur disa shokë të skuadrës morën kërcënime raciste pas humbjes, Maguire iu bashkua lojtarëve të tjerë të United, të kaluar dhe të pranishëm, duke dënuar abuzimin. Ai luajti të gjitha 90 minutat më 2 shkurt në fitoren 9–0 në shtëpi të United, që barazoi rekordin e Premier League të klubit, kundër Southampton.

Më 25 prill, në një barazim pa gola kundër Leeds United, ai barazoi rekordin e klubit të Gary Pallister për luajtjen e më shumë ndeshjeve të ligës pa u zëvendësuar, duke luajtur 90 minuta të plota për ndeshjen e tij të 71-të radhazi në Premier League. Ai nuk arriti ta thyente rekordin, pasi për shkak të një dëmtimi në kyç, ai duhej të zëvendësohej në minutën e 72-të të ndeshjes pasuese më 9 maj, një fitore 3–1 në shtëpi kundër Aston Villa. Më 26 maj, Maguire humbi finalen e Europa League 2021 kundër Villarreal për shkak të lëndimit, në të cilën United humbi me penallti pas një barazimi 1–1.

2021–2023: Humbja e formës dhe fitorja e EFL Cup
Më 20 tetor 2021, Maguire shënoi golin e tij të parë në Champions League në një fitore 3–2 kundër Atalanta. Më 20 shkurt 2022, ai shënoi golin e tij të vetëm në Premier League të sezonit në një fitore 4–2 në transfertë kundër Leeds United. Pavarësisht se fitoi afërsisht dy herë më shumë duele sesa humbi në sezonin 2020–21, Maguire pranoi se po kalonte një kohë "të vështirë" në të cilën Manchester United përfundoi i gjashti me numrin më të ulët të pikëve që nga formimi i Premier League, në të cilën ata pësuan 57 gola gjatë sezonit, më së shumti që nga sezoni 1978–79. Maguire gjithashtu u vu nën kritika intensive për performancat e tij pasi shumë besonin se ai kishte dështuar të tregonte qëndrueshmëri.

Në sezonin 2022–23, Maguire filloi vetëm tetë ndeshje të Premier League pasi menaxheri i ri Erik ten Hag përdori Raphaël Varane dhe Lisandro Martínez si partneritetin e tij të parë mbrojtës qendror. Më 26 shkurt, Maguire fitoi finalen e EFL Cup 2023 pasi Manchester United mundi Newcastle United 2–0 në Wembley Stadium, duke fituar trofeun e tij të parë me klubin megjithëse ai nuk filloi në lojë. Maguire më pas ngriti trofeun me kapitenin në fushë Bruno Fernandes, pasi kishin rënë dakord ta bënin këtë paraprakisht, me kusht që United të fitonte finalen. Duke rrëfyer për përvojat e tij të sezonit 2022–23 një vit pas ngjarjeve që ndodhën në të, Maguire komentoi: "Luajta disa ndeshje vitin e kaluar, thjesht nuk luajta aq sa do të dëshiroja... Kisha dy ose tre mundësi për të pasur një seri ndeshjesh, por u sëmura dhe u dëmtova dy herë, kështu që nuk e kapa kurrë ritmin dhe nuk e kapa kurrë serinë e ndeshjeve, kështu që mund ta provoja veten te menaxheri [ten Hag]." 

2023–aktualisht: Rritja e formës
Më 16 korrik 2023, Maguire njoftoi se i ishte hequr kapitenia e Manchester United pas një diskutimi me menaxherin Erik ten Hag. Ai u lidh gjithashtu me një transferim te West Ham United. Më 20 korrik, Bruno Fernandes u emërua zëvendësues i Maguire si kapiten i klubit. Më 28 korrik, Manchester United refuzoi një ofertë prej 20 milion £ për Maguire nga West Ham United. Dy javë më vonë, klubet ranë dakord për një tarifë prej rreth 30 milion £. Më 16 gusht, West Ham njoftoi se nuk do të kishte transferim pasi Maguire dëshironte të qëndronte në Manchester United dhe të luftonte për vendin e tij në ekip. Pas një numri ndeshjesh në sezonin 2023–24, Maguire zëvendësoi Raphaël Varane në çiftin e preferuar të qendërmbrojtësve të menaxherit Erik ten Hag. Ten Hag deklaroi se kishte pasur "konkurrencë të brendshme" për shkak të formës së shkëlqyer të Maguire dhe tha se vendimi i tij ishte marrë për shkak të "arsyeve taktike".

Më 7 tetor 2023, Maguire dha një asist për Scott McTominay për të shënuar golin e tij të dytë në kohën shtesë të vonë për t'i dhënë United një fitore 2–1 me kthim kundër Brentford. Më 24 tetor, ai shënoi golin e vetëm në ndeshjen e tij të parë të Champions League të sezonit, e cila përfundoi me një fitore 1–0 kundër Copenhagen, për të qenë fitorja e parë dhe e vetme e klubit të tij në këtë kompeticion atë sezon. Më 12 nëntor, duke komentuar vendimin e tij për të qëndruar në Manchester United, Maguire deklaroi: "Më pëlqen shumë të luaj për këtë klub dhe isha i gatshëm të qëndroja dhe të luftoja për vendin tim." Më 6 dhjetor, pasi Maguire kishte luajtur një rol të rëndësishëm në mbajtjen e portës së paprekur të United në të gjitha tre ndeshjet e tyre në nëntor, ai fitoi çmimin Premier League Player of the Month për atë muaj. Kështu ai u bë mbrojtësi i parë i United që fiton çmimin që nga Nemanja Vidić në janar 2009. Duke komentuar çmimin e tij, Maguire deklaroi se nuk mund ta "kishte bërë pa... [shokët e tij të skuadrës], stafin dhe... [tifozët]", duke shtuar se "dashuria dhe mbështetja" e këtyre njerëzve nuk kishte kaluar "pa u vënë re" dhe se ai e "vlerësonte" këtë. Maguire u lavdërua nga tifozët për kthimin e formës së tij pavarësisht abuzimit nga disa.

Gjatë sezonit 2024–25, Maguire filloi rregullisht në një sistem me 3 qendërmbrojtës për trajnerin e ri të United, Ruben Amorim, duke deklaruar në një intervistë me MUTV: "Ndihem sikur kam qenë në një vend të mirë për 18 muaj deri në dy vjet. Nuk ka dyshim që pata një periudhë të vështirë, mbajta kokën ulur, e dija se shansi im do të vinte dhe kur erdhi shansi, duhej të isha gati dhe i fokusuar për ta shfrytëzuar atë."

Më 7 shkurt 2025, Maguire shënoi një gol me kokë në minutën e fundit kundër ish-klubit Leicester për ta dërguar United në raundin e pestë të FA Cup. Ripërsëritjet treguan se Maguire ishte në pozicion jashtë loje, dhe meqenëse VAR nuk ishte i pranishëm në raundin e kupës, goli u vlerësua. Më vonë atë vit, më 17 prill, në ndeshjen e dytë çerekfinale të Europa League kundër skuadrës franceze Olympique Lyonnais, Maguire shënoi golin e fitores në kohën shtesë gjatë kohës shtesë. Goli vulosi një fitore 5–4 në atë natë, dhe një fitore 7–6 në total për United, duke siguruar vendin e tyre në gjysmëfinalet e Europa League, pasi kishin qenë në disavantazh 4–2 (6–4 në total) vetëm dhjetë minuta më parë.

Më 19 tetor 2025, ai shënoi golin e tij të parë në Premier League të sezonit 2025–26, golin e fitores në një fitore 2–1 në transfertë kundër rivalëve të përbetuar Liverpool, duke i dhënë klubit të tij triumfin e parë në Anfield që nga janari 2016.

Karriera ndërkombëtare
Rinia
Maguire u kualifikua për të luajtur për Anglinë, si dhe Irlandën e Veriut dhe Republikën e Irlandës përmes gjyshërve të tij. Ai u thirr në ekipin kombëtar anglez nën-21 për herë të parë në nëntor 2012 për një miqësore kundër Irlandës së Veriut. Danny Wilson deklaroi "Ai ka një pjekuri fantastike për moshën e tij, i merr të gjitha me qetësi dhe asgjë nuk e tremb. Nuk pres që kjo thirrje ta bëjë as atë, sepse ai është një personazh kaq i ekuilibruar." Maguire bëri debutimin e tij me Anglinë nën-21 si zëvendësues në minutën e 60-të, duke hyrë në vend të Liverpool's Andre Wisdom në një fitore 2–0 kundër Irlandës së Veriut nën-21 në Bloomfield Road.

Ekipi Senior

Më 24 gusht 2017, menaxheri i Anglisë Gareth Southgate përfshiu Maguire në skuadrën e tij për ndeshjet kualifikuese të Kupës së Botës FIFA 2018 kundër Maltës dhe Sllovakisë. Ai bëri debutimin e tij kur filloi në fitoren 1–0 në transfertë të Anglisë kundër Lituanisë, e cila ishte ndeshja e fundit e ekipit në fushatën e tyre të suksesshme kualifikuese të Kupës së Botës. Maguire u emërua në skuadrën e Anglisë për Kupën e Botës 2018. Ai asistoi golin e fitores së Harry Kane kundër Tunizisë më 18 qershor 2018 në ndeshjen hapëse të Anglisë në Kupën e Botës. Anglia fitoi 2–1. Maguire shënoi golin e tij të parë për Anglinë më 7 korrik me një goditje me kokë në minutën e 30-të nga krosimi i Ashley Young në një fitore 2–0 kundër Suedisë në çerekfinale.

Në UEFA Euro 2020, Maguire luajti ndeshjen e tij të parë kundër Republikës Çeke në ndeshjen e fundit të fazës së grupeve. Më pas, ai luajti në raundin e 16-të, kur Anglia fitoi 2–0 kundër Gjermanisë, për të cilën iu dha çmimi Ylli i Ndeshjes. Më 3 korrik 2021, Maguire shënoi golin e dytë për Anglinë në një fitore 4–0 kundër Ukrainës në çerekfinale.

Maguire filloi në gjysmëfinale kundër Danimarkës, dhe më pas në finalen kundër Italisë, në të cilën rezultati ishte 1–1 pas 120 minutash. Në gjuajtjet e penalltive në vazhdim, Maguire shënoi penalltinë e dytë të Anglisë, megjithatë, Anglia humbi 3–2. Performancat e tij gjatë turneut i siguruan atij një vend në Ekipin e Turneut Euro 2020.

Më 15 nëntor 2021, Maguire shënoi golin hapës në një fitore 10–0 kundër San Marinos në ditën e fundit të kualifikimeve të Kupës së Botës 2022, duke e bërë atë mbrojtësin me më shumë gola të Anglisë me shtatë gola, duke kaluar John Terry dhe Jack Charlton. Maguire u zgjodh në skuadrën e Anglisë për Kupën e Botës 2022 në Katar ku fitoi lëvdata për një performancë kontrolluese në një barazim 0–0 kundër Shteteve të Bashkuara – një ndeshje në të cilën ai bëri paraqitjen e tij të 50-të për Anglinë – si dhe për performanca të qëndrueshme dhe të suksesshme në fazat e fundit të turneut. Maguire u zgjodh në Ekipin e Turneut të Kupës së Botës 2022 të Sky Sports.

Më 6 qershor 2024, Maguire u hoq nga skuadra e Anglisë për Euro 2024 pasi nuk arriti të rikuperohej nga një dëmtim në pulpë.

Stili i lojës
I njohur për mbrojtjen e tij autoritare, Maguire njihet gjithashtu për qetësinë e tij me topin, si dhe për forcën dhe praninë e tij fizike. Ai njihet gjithashtu për aftësinë e tij për të shënuar gola të fuqishëm me kokë.

Jeta personale
Në shkurt 2018, Maguire u fejua me të dashurën e tij afatgjatë Fern Hawkins pas shtatë vitesh takimesh. Çifti u martua më 25 qershor 2022 në Chateau de Varennes në jug të Burgundy, Francë. Më 3 prill 2019, Maguire njoftoi se Hawkins kishte lindur fëmijën e tyre të parë, një vajzë. Maguire dhe Hawkins patën vajzën e tyre të dytë më 9 maj 2020.

Në vitin 2022, Maguire u vu në shënjestër të një kërcënimi me bombë, duke rezultuar në kontrollimin e shtëpisë së tij nga policia për pajisje.

Në janar 2025, Maguire mori një ndalim drejtimi prej 56 ditësh dhe një gjobë prej 1,052 £ për tejkalim të kufirit lokal të shpejtësisë me 35 mph.

Përleshja në Greqi
Më 21 gusht 2020, Maguire u arrestua në ishullin grek të Mykonos pas një incidenti me policinë. Manchester United tha në një deklaratë se Maguire po "bashkëpunonte plotësisht me autoritetet greke". Maguire u paraqit në gjykatë në ishullin e Syros të nesërmen, pasi kaloi dy ditë në ndalim. Ai u lirua nga paraburgimi me gjyqin e tij të shtyrë deri më 25 gusht. Më 25 gusht, Maguire u shpall fajtor për të gjitha akuzat dhe u gjet fajtor për sulm të rëndë, rezistencë ndaj arrestit dhe tentativë ryshfeti nga një gjykatë në ishullin Syros. Maguire ishte në mungesë në vendimin e gjykatës. Të njëjtën ditë, Maguire iu dha një dënim me burg të pezulluar prej 21 muajsh e 10 ditësh, pasi ishte një vepër e parë dhe tre akuzat u klasifikuan si kundërvajtje.

Më 26 gusht 2020, ekipi ligjor i Maguire paraqiti një ankesë kundër vendimit të gjykatës. Ndërsa Manchester United dhe disa burime mediatike britanike kanë pohuar se dënimi i tij është anuluar, kjo kundërshtohet nga prokuroria. Më 5 mars 2021, u raportua se ankesa e Maguire ishte e pamundur të zhvillohej atë vit, dhe se ndërsa prokuroria ishte e interesuar që çështja të zgjidhej sa më shpejt të ishte e mundur, procedurat teorikisht mund të shtyheshin deri në vitin 2028.

Statistikat e karrierës
Klubi

+ Paraqitjet dhe golat sipas klubit, sezonit dhe garësKlubiSezoniLigaFA CupKupa e LigësEvropaTë tjeraGjithsejDivizioniParaqitjetGolatParaqitjetGolatParaqitjetGolatParaqitjetGolatParaqitjetGolatParaqitjetGolatSheffield United2010–11Championship500000——502011–12League One4414020—605612012–13League One4434010—425352013–14League One4158110—20526Gjithsej134916140—12216612Hull City2014–15Premier League30101010—602015–16Championship2204050—203302016–17Premier League2921061——363Gjithsej542601211020753Wigan Athletic (huazim)2014–15Championship161————161Leicester City2017–18Premier League3823030——4422018–19Premier League3130010——323Gjithsej6953040——765Manchester United2019–20Premier League381523090—5532020–21Premier League3424030110—5222021–22Premier League301100061—3722022–23Premier League160404070—3102023–24Premier League222312041—3142024–25Premier League271311082104042025–26Premier League710011——82Gjithsej17482041414541025417Gjithsej karriera4472545534246415258738

Kombëtarja

+ Paraqitjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vititKombëtarjaVitiParaqitjetGolatAnglia2017302018131201910020204120211152022120202390202420Gjithsej647

Goli i Anglisë renditet i pari, kolona e rezultatit tregon rezultatin pas çdo goli të Maguire

+ Lista e golave ndërkombëtarë të shënuar nga Harry MaguireNr.DataVendiKapelaKundërshtariRezultatiPërfundimtarGara17 korrik 2018Cosmos Arena, Samara, Rusi101–02–0Kupa e Botës FIFA 2018212 nëntor 2020Wembley Stadium, Londër, Angli291–03–0Miqësore331 mars 2021Wembley Stadium, Londër, Angli322–12–1Kualifikimet e Kupës së Botës FIFA 202243 korrik 2021Stadio Olimpico, Romë, Itali352–04–0Euro 202052 shtator 2021Puskás Aréna, Budapest, Hungari383–04–0Kualifikimet e Kupës së Botës FIFA 2022612 nëntor 2021Wembley Stadium, Londër, Angli401–05–0Kualifikimet e Kupës së Botës FIFA 2022715 nëntor 2021San Marino Stadium, Serravalle, San Marino411–010–0Kualifikimet e Kupës së Botës FIFA 2022
Nderime
Hull City
Football League Championship play-offs: 2016

Manchester United
EFL Cup: 2022–23
FA Cup nënkampion: 2022–23
UEFA Europa League nënkampion: 2020–21, 2024–25

Anglia
UEFA European Championship nënkampion: 2020
UEFA Nations League vendi i tretë: 2018–19

Individuale
PFA Team of the Year: 2011–12 League One, 2012–13 League One, 2013–14 League One
PFA Fans' Player of the Year: 2013–14 League One
Ekipi i Sezonit i Football League One: 2013–14
Lojtari i Ri i Muajit i Football League: Gusht 2011
Lojtari i Vitit i Sheffield United: 2011–12, 2012–13, 2013–14
Lojtari i Ri i Vitit i Sheffield United: 2011–12
Lojtari i Vitit i Tifozëve të Hull City: 2016–17
Lojtari i Lojtarëve të Vitit i Hull City: 2016–17
Lojtari i Sezonit i Leicester City: 2017–18
Lojtari i Lojtarëve të Sezonit i Leicester City: 2017–18
Ekipi i Sezonit i UEFA Europa League: 2020–21
Ekipi i Turneut i Kampionatit Evropian të UEFA-s: 2020
Lojtari i Muajit i Premier League: Nëntor 2023
 Referime 

Kategoria:Lindje 1993
Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Futbollistë anglezë
Kategoria:Futbollistë në kombëtaren angleze
Kategoria:Futbollistë në Sheffield United F.C.
Kategoria:Futbollistë në Hull City A.F.C.
Kategoria:Futbollistë në Wigan Athletic F.C.
Kategoria:Futbollistë në Leicester City F.C.
Kategoria:Futbollistë në Manchester United F.C.
Kategoria:Futbollistë në English Football League
Kategoria:Futbollistë në Premier League
Kategoria:Futbollistë në 2018 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2020
Kategoria:Futbollistë në FIFA Kupën e Botës 2022