Përshkallëzimi i konfliktit

Përshkallëzimi i konfliktit është procesi me të cilin konfliktet rriten në ashpërsi ose shkallë me kalimin e kohës. Kjo mund t'i referohet konflikteve midis individëve ose grupeve në marrëdhënie ndërpersonale, ose mund t'i referohet përshkallëzimit të armiqësive në një kontekst politik ose ushtarak. Në teorinë e sistemeve, procesi i përshkallëzimit të konfliktit modelohet nga reagimet pozitive. Përshkallëzimi i konfliktit mund të modelohet me teorinë e lojërave. Në të kundërt, de-përshkallëzimi janë qasje që çojnë në një ulje ose përfundim të një konflikti.

Ndërsa fjala përshkallëzim është përdorur që në vitin 1938, ajo u popullarizua gjatë Luftës së Ftohtë nga dy libra të rëndësishëm: Mbi Përshkallëzimin (Herman Kahn, 1965) dhe Përshkallëzimi dhe Opsioni Bërthamor (Bernard Brodie, 1966). Në këto kontekste, ajo i referohej veçanërisht luftës midis dy shteteve të mëdha me armë shkatërrimi në masë gjatë Luftës së Ftohtë.

Përshkallëzimi i konfliktit ka një rol taktik në konfliktin ushtarak dhe shpesh formalizohet me rregulla të qarta angazhimi. Taktikat ushtarake shumë të suksesshme shfrytëzojnë një formë të veçantë të përshkallëzimit të konfliktit, siç është kontrollimi i kohës së reagimit të kundërshtarit, gjë që i lejon taktikantit të ndjekë ose të zërë në kurth kundërshtarin e tij. Si Napoleon Bonaparti ashtu edhe Heinz Guderiani e mbështetën këtë qasje. Sun Tzu e përpunoi atë në një formë më abstrakte dhe pohoi se strategjia ushtarake kishte të bënte me minimizimin e përshkallëzimit dhe diplomacia kishte të bënte me eliminimin e tij.

 Shiko edhe 

 Konflikti

 Referime 

Kategoria:Konflikte
Kategoria:Strategji