Shkolla shqipe e Kavajës

Shkolla shqipe në Kavajës ka qenë njëra ndër shkollat e para shqipe pas Mësonjëtorës së Korçës e hapur rreth katër muaj më vonë. Kjo ngjarje shënon një moment të rëndësishëm në përhapjen e arsimit kombëtar në Shqipërinë e Mesme. Shkolla shqipe u vendos në një ndërtesë dykatëshe prej guri, ku që prej vitit 1863 kishte funksionuar një shkollë greke.

Në atë periudhë, Kavaja me rrethinë numëronte dhjetë shkolla fillore turke, një shkollë ruzhdie, një medrese dhe një shkollë greke. Sipas historianit Rifat Hoxha, përhapja e gjuhës shqipe në qytet lidhet ngushtë me veprimtarinë e atdhetarëve vendas si Pal Xhumari, Hasan Gjeçi, Dhaskal Leka, Dhaskal Rusi, Hasan Reshka (Hushi), Andrea Konomi (gjyshi) dhe Mulla Ymer Maliqati, të cilët propagandonin mësimin e gjuhës amtare në popull.

Nismëtarët kryesorë të hapjes së shkollës ishin dhaskalët Hasan Gjeçi dhe Besim Sinella, të cilët gjetën mbështetje të fortë nga familja e njohur e Alltunëve. Sipas një letre të Thimi Mitkos drejtuar Jeronim De Radës, shkolla shqipe e Kavajës u çel zyrtarisht në korrik të vitit 1887.

Më vonë, më 20 shtator 1926, në Kavajë u hap një shkollë e mesme bujqësore, duke zgjeruar më tej mundësitë arsimore të qytetit. Po ashtu, në zonën e Malit të Robit nisi ndërtimi i një godine të parashikuar si “universitet ballkanik”, me mbështetjen e shtetit shqiptar, por projekti mbeti i papërfunduar për mungesë fondesh.

Ky zhvillim arsimor dëshmon për rolin e Kavajës në historinë e arsimit shqip dhe për përpjekjet e saj të hershme në mbrojtje të gjuhës e kulturës kombëtare.

 Shih edhe 
 Historia e arsimit shqiptar
 Instituti Shqiptar Amerikan i Kavajës

 Referime 

Kategoria:Shkolla në Kavajë