Ekonomia e njohurisë

Ekonomia e dijes, ose ekonomia e bazuar në dije, është një sistem ekonomik në të cilin prodhimi i mallrave dhe shërbimeve bazohet kryesisht në aktivitete me njohuri intensive që kontribuojnë në përparimin e inovacionit teknik dhe shkencor.  Elementi kyç i vlerës është varësia më e madhe nga kapitali njerëzor dhe prona intelektuale si burim i ideve, informacionit dhe praktikave inovative. Organizatat duhet të shfrytëzojnë këtë "njohuri" në prodhimin e tyre për të stimuluar dhe thelluar procesin e zhvillimit të biznesit . Ka më pak mbështetje në inputin fizik dhe burimet natyrore . Një ekonomi e bazuar në njohuri mbështetet në rolin thelbësor të aseteve të paprekshme brenda mjediseve të organizatave në lehtësimin e rritjes ekonomike moderne. 

 Përmbledhje 
Një ekonomi e dijes paraqet një fuqi punëtore shumë të kualifikuar brenda mjedisit mikroekonomik dhe makroekonomik ; institucionet dhe industritë krijojnë vende pune që kërkojnë aftësi të specializuara për të përmbushur nevojat e tregut global .  Dituria shihet si një input shtesë për punën dhe kapitalin .  Në parim, kapitali individual parësor i dikujt është njohuria së bashku me aftësinë për të kryer detyrat për të krijuar vlerë ekonomike . 

Në një ekonomi të dijes, punët me aftësi të larta kërkojnë aftësi të shkëlqyera teknike dhe aftësi relacionale  të tilla si zgjidhja e problemeve, fleksibiliteti për t'u ndërvepruar me fusha të shumëfishta disiplinash, si dhe aftësia për t'u përshtatur me ndryshimet në krahasim me lëvizjen ose krijimin e objekteve fizike në ekonomitë konvencionale të bazuara në prodhim .   Një ekonomi e dijes është në kontrast me një ekonomi agrare, në të cilën aktiviteti kryesor ekonomik është bujqësia për mbijetesë, për të cilën kërkesa kryesore është puna manuale  ose një ekonomi e industrializuar që karakterizohet nga prodhim masiv, në të cilin shumica e punëtorëve janë relativisht të pakualifikuar . 

Një ekonomi e dijes thekson rëndësinë e aftësive në një ekonomi shërbimesh, faza e tretë e zhvillimit ekonomik e quajtur edhe ekonomi post-industriale . Kjo lidhet me një ekonomi informacioni, e cila thekson rëndësinë e informacionit si kapital jo-fizik, dhe një ekonomi dixhitale, e cila thekson shkallën në të cilën teknologjia e informacionit lehtëson tregtinë. Për kompanitë, prona intelektuale, siç janë sekretet tregtare, materialet e mbrojtura me të drejta autoriale dhe proceset e patentuara, bëhen më të vlefshme në një ekonomi të dijes sesa në epokat e mëparshme.     

Kalimi i ekonomisë globale në një ekonomi të dijes       njihet edhe si Epoka e Informacionit, duke sjellë një shoqëri informacioni .  Termi ekonomi e dijes u bë i famshëm nga Peter Drucker si titulli i Kapitullit 12 në librin e tij Epoka e Diskontinuitetit (1969), të cilin Drucker ia atribuoi ekonomistit Fritz Machlup, me origjinë nga ideja e menaxhimit shkencor të zhvilluar nga Frederick Winslow Taylor . 

 Shih edhe 
 Automatizimi
 Historia e diturisë
 Ekonomia digjitale
 Koha e Informacionit

 Referime 

Kategoria:Koha e Informacionit
Kategoria:Ekonomi e njohurisë
Kategoria:Faqe me adresa nga Wayback Machine që përdorin stampën e arkivës së rrjetit