Mjekësia ligjore

Mjekësia ligjore është një term i gjerë që përdoret për të përshkruar një grup specialitetesh mjekësore që merren me ekzaminimin dhe diagnostikimin e individëve që janë lënduar ose që kanë vdekur për shkak të shkaqeve të jashtme ose të panatyrshme, siç janë helmimi, sulmi, vetëvrasja dhe forma të tjera të dhunës, dhe zbatojnë gjetjet në ligj (p.sh., çështjet gjyqësore). Mjekësia mjeko-ligjore është një degë shumëdisiplinore që përfshin praktikën e patologjisë mjeko-ligjore, psikiatrisë mjeko-ligjore, odontologjisë mjeko-ligjore, radiologjisë mjeko-ligjore dhe toksikologjisë mjeko-ligjore. Ekzistojnë dy kategori kryesore të mjekësisë mjeko-ligjore; Mjekësia klinike mjeko-ligjore; Mjekësia patologjike mjeko-ligjore, me faktorin dallues që është gjendja e pacientëve. Në mjekësinë klinike mjeko-ligjore është hetimi i traumës tek pacientët e gjallë, ndërsa mjekësia patologjike mjeko-ligjore përfshin ekzaminimin e traumave tek të ndjerit për të gjetur shkakun e vdekjes.

 Historia 
Termi mjekësi klinike mjeko-ligjore, i shpikur nga Thomas Stuart, daton që nga shekulli i 19-të, duke iu referuar lidhjes midis përdorimit të provave mjekësore për qëllime gjyqësore. Megjithëse kjo formë e mjekësisë mjeko-ligjore është përdorur para se të konceptohej ky term. Megjithatë, mjekësia klinike mjeko-ligjore nuk mund të konsiderohej një gjë e tillë derisa të dy sistemet ligjore dhe mjekësore të ishin zhvilluar mirë. Por, ka pasur prova të një forme të mjekësisë ligjore që nga viti 220 p.e.s., në Dinastinë Qin, ku u shkruan prova të lidhjes së sistemeve mjekësore dhe ligjore. Mjekësia ligjore u shfaq si disiplinë në Francë në fund të shekullit të 18-të.

Mjekësia patologjike ligjore nuk u konsiderua si nënfushë më vete deri në vitin 1819, kur Joan Lobstein u emërua në pozicionin e Profesoreshës së Patologjisë në Universitetin e Strassburgut. Megjithatë, patologjia ligjore është përdorur gjatë gjithë historisë për të përcaktuar shkakun e të gjithë faktorëve të një vdekjeje (p.sh. mekanizmi, etj.) duke ekzaminuar trupin e të ndjerit. Autopsitë e kafshëve u kryen që në vitin 400 p.e.s. Deri në shekullin e 13-të, trupi i të ndjerit konsiderohej i shenjtë dhe nuk mund të operohej. Megjithatë, rreth vitit 1231 të e.s. u miratua ligji i parë që lejoi diseksionin dhe vëzhgimin e një trupi njerëzor. Kjo çoi në lehtësimin e mëtejshëm të konceptit të autopsive njerëzore, ndërsa ndodhnin gjithnjë e më shumë. Ky zhvillim çoi në shumë përparime në patologji, pasi trupi i njeriut u hartua siç duhet për strukturën dhe funksionin e tij, dhe u studiua për shkaqet e sëmundjeve. Kjo çoi në rritjen e përgjithshme të shëndetit, ndërsa teknikat e lashta u hoqën dhe u zbatuan praktika të reja shkencore mjekësore.

 Shiko edhe 

 Shkenca mjekoligjore

 Referime 

Kategoria:Histopatologji