Urdhri i Vrasësve

Urdhri i Vrasësve (arabisht: حَشّاشِین, romanizuar: Ḥashshāshīyīn; persisht: حشاشين, romanizuar: Ḥaššāšīn) ishin një urdhër ismaili nizari që ekzistonte midis 1090 dhe 1275 pas Krishtit, i themeluar nga Hasan al-Sabbah.

Gjatë asaj kohe, ata jetuan në malet e Persisë dhe Levantit, dhe mbajtën një politikë të rreptë mashtrimi në të gjithë Lindjen e Mesme, duke paraqitur një kërcënim thelbësor strategjik për autoritetin fatimid, abasid dhe selxhuk, dhe duke vrarë disa udhëheqës të krishterë. Gjatë gati 200 viteve, ata vranë qindra të cilët konsideroheshin armiq të shtetit Nizari Ismaili. Termi modern vrasje e planifikuar besohet se rrjedh nga taktikat e përdorura nga Vrasësit.

Historianët bashkëkohorë përfshijnë ibn al-Kalanisi, Ali ibn al-Athir dhe Ata-Malik Juvayni. Të dy të parët iu referuan vrasësve si batinijya, një epitet i pranuar gjerësisht nga vetë Ismailitë.

 Shiko edhe 

 Hasan-i Sabbah

 Referime 

Kategoria:Urdhri i Vrasësve
Kategoria:Vrasës të botës mesjetare islame
Kategoria:Historia mesjetare e Sirisë
Kategoria:Njësi dhe formacione mercenare të mesjetës
Kategoria:Shoqëri të fshehta
Kategoria:Grupe islame shiite
Kategoria:Kanabisi dhe feja
Kategoria:Kanabisi dhe Islami
Kategoria:Shteti Nizari Ismaili