Monokotiledonet

Monokotiledonët zakonisht të referuara si monokotë, ( Lilianae sensu Chase & Reveal ) janë bimë të lulëzuara me një farë (Cotyledon). Një takson monocot ka qenë në përdorim për disa dekada, por me rang të ndryshëm dhe me disa emra të ndryshëm. Sistemi APG IV e njeh monofilinë e tij, por nuk e cakton atë në një rang taksonomik, dhe në vend të kësaj përdor termin "monocots" për t'iu referuar grupit.

 Vështrim 
Njëkotiledonët janë në kontrast me dykotiledonët, të cilët kanë dy kotiledone. Megjithatë, ndryshe nga monokotët, dykobat nuk janë monofile dhe dy kotiledonët janë karakteristikë stërgjyshore e të gjitha bimëve të lulëzuara. Botanistët tani i klasifikojnë dikotet në eudikotë ("dykokë të vërtetë") dhe disa linja bazale nga të cilat dolën monokotët.

Monokotet janë jashtëzakonisht të rëndësishme ekonomikisht, kulturalisht dhe ekologjikisht dhe përbëjnë pjesën më të madhe të biomasës bimore të përdorur në bujqësi. Të lashtat e zakonshme si hurma, qepa, hudhra, orizi, gruri, misri dhe kallam sheqeri janë të gjitha monokote. Vetëm barërat mbulojnë mbi 40% të sipërfaqes së tokës Excluding Antarctica and Greenland.  dhe kontribuojnë në një pjesë të konsiderueshme të dietës njerëzore. Të tjera monokotë, si orkide, tulipanët, dafodilët dhe zambakët janë bimë të zakonshme shtëpie dhe kanë qenë subjekt i disa festimeve, festave dhe veprave të artit për mijëra vjet.

Monocots kanë, siç nënkupton edhe emri, një gjethe të vetme (mono-) cotyledon, ose gjethe embrionale, në farat e tyre. Historikisht, kjo veçori është përdorur për të kontrastuar monokotilët me dykotiledonët ose dykotiledonët që zakonisht kanë dy kotiledone; megjithatë, kërkimet moderne kanë treguar se dikothet janë parafiletike . Nga pikëpamja diagnostike, numri i kotiledoneve nuk është as një karakteristikë veçanërisht e dobishme (pasi ato janë të pranishme vetëm për një periudhë shumë të shkurtër në jetën e një bime), as nuk është plotësisht i besueshëm. Kotiledoni i vetëm është vetëm një nga një sërë modifikimesh të planit trupor të monokotiledonëve stërgjyshorë, avantazhet adaptive të të cilave nuk kuptohen mirë, por mund të kenë qenë të lidhura me përshtatjen ndaj habitateve ujore, përpara rrezatimit në habitatet tokësore. Megjithatë, monocots janë mjaft të dallueshme sa që rrallë ka pasur mosmarrëveshje për sa i përket anëtarësimit të këtij grupi, pavarësisht diversitetit të konsiderueshëm në aspektin e morfologjisë së jashtme. 

Me mbi 70,000 lloje, monocots janë jashtëzakonisht të suksesshme në aspektin evolucionar dhe zënë një grup të larmishëm të kamareve :  Gjeofite shumëvjeçare duke përfshirë orkide ( Asparagales ); tulipanët dhe zambakët ( Liliales ); rozetë dhe epifite të shijshme (Asparagales); mykoheterotrofët (Liliales, Dioscoreales, Pandanales ), të gjitha në monokotë lilioidë ; drithërat kryesore të drithërave ( misri, orizi, elbi, thekra, tërshëra, meli, melekuqe dhe gruri ) në familjen e barit ; dhe barëra foragjere ( Poales ) si dhe palma të ngjashme me drurët ( Arecales ), bambu, kallamishte dhe bromeliada (Poales), banane dhe xhenxhefil ( Zingiberales ) në monocots commelinid, si dhe bimët ujore lundruese ose të zhytura (të gjitha bimët ujore të tilla si alismataagras ).    

 Shih edhe 
 Botanika
 Dykotiledonet

 Referime