Newcastle United F.C.

Newcastle United Football Club është një klub profesionist futbolli anglez me seli në Newcastle upon Tyne, Tyne and Wear, Angli. Klubi garon në Premier League, nivelin më të lartë të futbollit anglez. Që nga formimi i klubit në vitin 1881, kur Newcastle East End përthithi asetet e Newcastle West End për t'u bërë Newcastle United, klubi ka luajtur ndeshjet e tij në shtëpi në St James' Park. I vendosur në qendër të Newcastle, aktualisht ka një kapacitet prej 52,305 vendesh.

Klubi ka qenë anëtar i Premier Ligës për të gjitha vitet e historisë së garës përveç tre viteve, duke kaluar 93 sezone në ligën e parë që nga maji 2025, dhe nuk ka rënë kurrë nën nivelin e dytë të futbollit anglez që kur iu bashkua Ligës së Futbollit në 1893. Newcastle United ka fituar katër tituj të Ligës, gjashtë Kupa FA, një Kupën e Ligës dhe një FA Charity Shield, si dhe Kupën e Panaireve Ndërqytetase, totali i nëntë më i lartë i trofeve të fituara nga një klub anglez. Periudha më e suksesshme e klubit ishte midis viteve 1904 dhe 1910, kur ata fituan një Kupë FA dhe tre nga titujt e tyre të Ligës. Kohët e fundit, klubi ka qenë nënkampion i Ligës ose Kupës FA në katër raste në vitet 1990. 

Newcastle ra nga kategoria në vitin 2009 dhe përsëri në vitin 2016. Klubi fitoi ngjitjen në kategorinë e parë që kërkoi çdo herë, duke u rikthyer në Premier League, si fitues i Kampionatit EFL në vitet 2010 dhe 2017. Në tetor 2021, një konsorcium i udhëhequr nga Fondi i Investimeve Publike, fondi sovran i pasurisë i Arabisë Saudite, u bë pronari kryesor i Newcastle United. Në vitin 2025, klubi fitoi Kupën EFL 2024–25, trofeun e parë të klubit në gati 56 vjet, dhe trofeun e tyre të parë vendas që nga 1955.

Ngjyrat tradicionale të uniformave të Newcastle janë bluza me vija bardh e zi, pantallona të shkurtra të zeza dhe çorape të zeza ose të bardha. Stema e tyre ka elemente të stemës së qytetit, e cila paraqet dy hipokampe gri hipokampe. Para çdo ndeshjeje në shtëpi, ekipi hyn në fushë për të kënduar "Kthimi në Shtëpi", me "Gara Blaydon" që këndohet gjithashtu gjatë ndeshjeve.Anthony Bateman (2008). "Sporting Sounds: Relationships Between Sport and Music". f. 186. Routledge

 Historia 

 1881–1903: Themelimi dhe historia e hershme 

Regjistrimi i parë i futbollit që luhet në Tyneside daton nga 3 marsi 1877 në Elswick Rugby Club. Më vonë atë vit, u formua klubi i parë i futbollit i Newcastle, Tyne Association. Origjina e vetë Newcastle United Football Club mund të gjurmohet që nga themelimi i një klubi futbolli nga Stanley Cricket Club i Byker në nëntor 1881. Ky ekip u riemërua Newcastle East End F.C. në tetor 1882, për të shmangur konfuzionin me klubin e kriketit në Stanley, County Durham. Rosewood F.C. i Byker u bashkua me Newcastle East End pak kohë më vonë. Në 1886, Newcastle East End u zhvendos nga Byker në Heaton. Në gusht 1882, Newcastle West End F.C. u formua nga West End Cricket Club, dhe në maj 1886 u zhvendos në St James' Park
. Të dy klubet u bënë rivalë në Ligën Veriore. Në 1889, Newcastle East End u bë një ekip profesionist, përpara se të bëhej një kompani e kufizuar marsin e ardhshëm. Newcastle West End, nga ana tjetër, ishte në telashe serioze financiare dhe iu afrua East End-it me qëllim marrjen nën kontroll. Newcastle West End përfundimisht u shpërbë, dhe një numër lojtarësh dhe stafesh të tij iu bashkuan Newcastle East End, me Newcastle East End që mori me qira St James' Park në maj 1892.

Me vetëm një klub të lartë në qytet që tifozët të mbështesnin, zhvillimi i klubit ishte shumë më i shpejtë. Pavarësisht se iu refuzua hyrja në Divizionin e Parë të Football League në fillim të sezonit 1892–93, ata u ftuan të luanin në Divizionin e tyre të Ri të Dytë. Sidoqoftë, pa emra të mëdhenj që luanin në Divizionin e Dytë, ata e refuzuan ofertën dhe mbetën në Ligën Veriore, duke deklaruar se "të ardhurat nuk do të mbulonin shpenzimet e mëdha të udhëtimit". Në një përpjekje për të filluar tërheqjen e turmave më të mëdha, Newcastle East End vendosi të miratojë një emër të ri në njohje të bashkimit. Emrat e sugjeruar përfshinin 1892 Newcastle, Newcastle Rangers, Newcastle City dhe City of Newcastle, por Newcastle United u vendos më 9 dhjetor 1892, për të shënuar bashkimin e dy ekipeve. Ndryshimi i emrit u pranua nga Shoqata e Futbollit më 22 dhjetor, por klubi nuk u themelua ligjërisht si Newcastle United Football Club Co. Ltd. deri më 6 shtator 1895. Në fillim të sezonit 1893–94, Newcastle United u refuzua edhe një herë hyrja në Divizionin e Parë dhe kështu iu bashkua Divizionit të Dytë, së bashku me Liverpool dhe Woolwich Arsenal. Ata luajtën ndeshjen e tyre të parë konkurruese në divizion atë shtator kundër Woolwich Arsenal, me rezultatin 2–2.

Numri i njerëzve në hyrje ishte ende i ulët dhe klubi publikoi një deklaratë ku thuhej: "Publiku i Newcastle nuk meriton të përkujdeset për sa i përket futbollit profesionist". Sidoqoftë, shifrat përfundimisht u rritën nga 1895–96, kur 14,000 tifozë panë ekipin të luajë kundër Bury. Atë sezon Frank Watt u bë sekretar i klubit dhe ai ishte vendimtar në ngritjen në Divizionin e Parë për sezonin 1898–99. Sidoqoftë, ata humbën ndeshjen e tyre të parë 4–2 në shtëpi kundër Wolverhampton Wanderers dhe e përfunduan sezonin e tyre të parë në vendin e 13-të.
 1903–1937: Vitet e para të lavdisë dhe vitet e luftës 

Në 1903–04, klubi ndërtoi një skuadër lojtarësh premtuese dhe vazhdoi të dominonte futbollin anglez për gati një dekadë, ekipi i njohur për "lojën e tyre artistike, duke kombinuar punën në ekip dhe pasimet e shpejta, të shkurtra". Shumë kohë pas daljes në pension, Peter McWilliam, mbrojtësi i ekipit në atë kohë, tha: "Ekipi i Newcastle i viteve 1900 do t'i jepte çdo ekipi modern një avantazh prej dy golash dhe do t'i mundte, dhe për më tepër, do t'i mundte me lehtësi". Newcastle United vazhdoi të fitojë Ligën në tri raste gjatë viteve 1900; 1904–05, 1906–07 dhe 1908–09. Në 1904–05, ata pothuajse bënë dopietën, duke humbur nga Aston Villa në Finalen e FA Cup 1905. Ata u mundën përsëri vitin e ardhshëm nga Everton në Finalen e FA Cup 1906. Ata arritën sërish në finale në 1908 ku humbën nga Wolverhampton Wanderers. Ata më në fund fituan FA Cup në 1910 kur mundën Barnsley në finale. Ata humbën përsëri vitin e ardhshëm në finale kundër Bradford City
.

Ekipi u kthye në finalen e FA Cup në 1924, në finalen e dytë të mbajtur në Stadiumin e atëhershëm të ri Wembley. Ata mundën Aston Villa, duke fituar FA Cup e dytë të klubit. Tre vjet më vonë, ata fituan kampionatin e Divizionit të Parë për herë të katërt në 1926–27, me Hughie Gallacher, një nga golashënuesit më pjellorë në historinë e klubit, duke kapitenizuar ekipin. Lojtarë të tjerë kyç në këtë periudhë ishin Neil Harris, Stan Seymour dhe Frank Hudspeth. Në 1930, Newcastle United iu afrua rënies nga kategoria dhe në fund të sezonit Gallacher u largua nga klubi për te Chelsea, dhe në të njëjtën kohë Andy Cunningham u bë menaxheri i ekipit të parë të klubit. Në 1931–32, klubi fitoi FA Cup për herë të tretë. Sidoqoftë, pas dy vitesh, në fund të sezonit 1933–34, ekipi ra në Divizionin e Dytë pas 35 sezonesh në krye. Cunningham u largua si menaxher dhe Tom Mather mori drejtimin.
 1937–1969: Suksesi i pasluftës 

Klubi e pati të vështirë të përshtatej me Divizionin e Dytë dhe gati sa nuk ra më tej në sezonin 1937–38, kur u shpëtuan në bazë të mesatares së golave. Sidoqoftë, kur shpërtheu Lufta e Dytë Botërore në 1939, Newcastle pati një shans për t'u rigrupuar, dhe gjatë periudhës së Luftës, ata sollën Jackie Milburn, Tommy Walker dhe Bobby Cowell. Ata u ngritën përfundimisht përsëri në Divizionin e Parë në fund të sezonit 1947–48. Gjatë viteve 1950, Newcastle fitoi FA Cup tri herë në pesë vjet, duke mundur Blackpool në 1951, Arsenal në 1952 dhe Manchester City në 1955. Sidoqoftë, pas kësaj fitoreje të fundit në FA Cup, klubi ra përsëri në rënie dhe u rrëzua sërish në Divizionin e Dytë në fund të sezonit 1960–61 nën drejtimin e Charlie Mitten. Mitten u largua pas një sezoni në Divizionin e Dytë dhe u zëvendësua nga ish-lojtarja Joe Harvey. Newcastle u kthye në Divizionin e Parë në fund të sezonit 1964–65 pasi fitoi titullin e Divizionit të Dytë. Nën Harvey, klubi u kualifikua për herë të parë në një garë evropiane pas një ecurie të mirë në sezonin 1967–68 dhe vitin e ardhshëm fitoi Inter-Cities Fairs Cup 1969, duke triumfuar 6–2 në dy ndeshje kundër Újpest të Hungarisë në finale.
 1969–1992: Lëkundjet midis divizioneve 
Harvey bleu sulmuesin Malcolm Macdonald në verën e vitit 1971, për një tarifë rekord transferimi prej 180,000 £ (ekuivalente me 2,265,000 £ në 2021). Ai ishte një golashënues mbresëlënës, i cili udhëhoqi sulmin e United në Wembley në humbjen e tyre në Finalen e FA Cup 1974 nga Liverpool. Klubi gjithashtu pati triumfe radhazi në Kupën Texaco në 1974 dhe 1975. Harvey u largua nga klubi në 1975, me Gordon Lee që u soll për ta zëvendësuar. Lee e çoi ekipin në Finalen e Football League Cup 1976 kundër Manchester City, por nuk arriti ta sillte trofeun përsëri në Tyneside. Sidoqoftë, ai ia shiti Macdonaldin Arsenalit në fund të sezonit, një vendim për të cilin Macdonald më vonë tha "E doja Newcastle, derisa Gordon Lee mori drejtimin". Lee u largua për te Everton në 1977 dhe u zëvendësua nga Richard Dinnis.

United ra edhe një herë në Divizionin e Dytë në fund të sezonit 1977–78. Dinnis u zëvendësua nga Bill McGarry, dhe më pas ai u zëvendësua nga Arthur Cox. Cox e ktheu Newcastle në Divizionin e Parë në fund të sezonit 1983–84, me lojtarë si Peter Beardsley, Chris Waddle dhe ish-kapiteni i Anglisë Kevin Keegan si boshtin e ekipit. Sidoqoftë, për shkak të mungesës së fondeve, Cox u largua për te Derby County dhe Keegan u pensionua. Me menaxherë si Jack Charlton dhe më pas Willie McFaul, Newcastle mbeti në elitë, derisa lojtarët kryesorë si Waddle, Beardsley dhe Paul Gascoigne u shitën dhe ekipi ra sërish nga kategoria në sezonin 1988–89. McFaul u largua nga posti i menaxherit dhe u zëvendësua nga Jim Smith. Smith u largua në fillim të sezonit 1991–92 dhe bordi emëroi Osvaldo Ardiles zëvendësuesin e tij.

John Hall u bë kryetar i klubit në 1992 dhe zëvendësoi Ardiles me Keegan, i cili arriti ta shpëtonte ekipin nga rënia në Divizionin e Tretë. Keegan iu dhanë më shumë para për lojtarë, duke blerë Rob Lee, Paul Bracewell dhe Barry Venison. Klubi fitoi kampionatin e Divizionit të Parë në fund të sezonit 1992–93, duke fituar ngritjen në Premier League.
 1993–2007: Hyrja në Premier League 

Në fund të vitit të tyre të parë, sezoni 1993–94, përsëri në elitë, ata përfunduan në vendin e tretë, përfundimi i tyre më i lartë në ligë që nga viti 1927. Filozofia sulmuese e Keegan çoi në etiketimin e ekipit si "The Entertainers" (Argëtuesit) nga Sky Sports
.

Keegan e çoi Newcastle në dy përfundime radhazi si nënkampion në ligë në 1995–96 dhe 1996–97, duke iu afruar shumë fitimit të titullit në sezonin e parë, i cili përfshiu një ndeshje 4–3 kundër Liverpool në Anfield – shpesh e konsideruar si loja më e madhe në historinë e Premier League – e cila përfundoi me një imazh përcaktues të Premier League me Keegan të përkulur mbi tabelën reklamuese. Suksesi i ekipit ishte pjesërisht për shkak të talentit sulmues të lojtarëve si David Ginola, Les Ferdinand dhe Alan Shearer, i cili u nënshkrua më 30 korrik 1996 për një tarifë rekord botëror prej 15 milionë £.

Keegan u largua nga Newcastle në janar 1997 dhe u zëvendësua nga Kenny Dalglish, megjithatë klubi kaloi një sezon kryesisht të pasuksesshëm me një përfundim në vendin e 13-të në Premier League 1997–98, dështim për të kaluar fazën e grupeve të UEFA Champions League 1997–98 pavarësisht se mundi Barcelonën dhe fituesit e grupit Dynamo Kyiv në shtëpi, si dhe duke ardhur nga 2–0 në disavantazh për të barazuar 2–2 me ekipin e Valeriy Lobanovskyi në Ukrainë dhe humbje në Finalen e FA Cup 1998. Dalglish u zëvendësua si menaxher në fillim të sezonit pasardhës nga Ruud Gullit
. Klubi përfundoi sërish i 13-ti në ligë dhe humbi Finalen e FA Cup 1999. Gullit ra në mosmarrëveshje me skuadrën dhe kryetarin Freddy Shepherd, dhe u largua nga klubi pesë ndeshje pas fillimit të sezonit 1999–2000 me ekipin në fund të tabelës për t'u zëvendësuar nga Bobby Robson
. Në vitin 1999, Newcastle ishte klubi i 5-të me të ardhurat më të larta në botë; i dyti në Angli pas Manchester United.


Një sfidë për titull u shfaq gjatë sezonit 2001–02, dhe përfundimi i Newcastle në vendin e katërt i pa ata të kualifikoheshin për UEFA Champions League. Sezonin pasardhës, Robson e udhëhoqi ekipin drejt një sfide tjetër për titull dhe përfundoi i treti në Ligë, dhe në fazën e dytë të grupeve të Champions League, pasi ishte ekipi i parë që kishte kaluar fazën e parë të grupeve pasi humbi tre ndeshjet e para. Newcastle përfundoi i pesti në ligë në fund të sezonit 2003–04 dhe u eliminua nga Champions League në raundet kualifikuese, por pavarësisht kësaj, Robson u shkarkua në gusht 2004 pas një sërë mosmarrëveshjesh me klubin.


Graeme Souness u soll si menaxher në fillim të sezonit 2004–05. Gjatë kohës së tij në krye, ai theu rekordin e transferimeve të klubit duke nënshkruar me Michael Owen për 16.8 milionë £. Souness e çoi gjithashtu Newcastle në çerekfinale të UEFA Cup 2004–05 me Alan Shearer që fitoi edhe Këpucën e Artë të turneut. Sidoqoftë, ai u shkarkua në shkurt 2006 pas një fillimi të keq të sezonit të klubit 2005–06. Glenn Roeder mori drejtimin, fillimisht në baza të përkohshme, përpara se të emërohej menaxher me kohë të plotë në fund të sezonit. Shearer u pensionua në fund të sezonit 2005–06 si golashënuesi rekord i të gjitha kohërave të klubit, me 206 gola.

Në vitin 2006, Newcastle fitoi Kupën Intertoto për herë të parë në historinë e tyre, dhe trofeun e tyre të parë evropian që nga viti 1973.

Pavarësisht se e përfundoi sezonin 2005–06 në vendin e shtatë, fati i Roeder ndryshoi në sezonin 2006–07, me një seri të tmerrshme dëmtimesh në skuadrën e parë, dhe ai u largua nga klubi me pëlqim të ndërsjellë më 6 maj 2007. Pas sezonit 2006–07, dhe brenda epokës së Premier League, Newcastle United ishte bërë klubi i pestë më i suksesshëm në Premiership për sa i përket pikëve të fituara.*

Sam Allardyce u emërua si zëvendësues i Roeder si menaxher më 15 maj 2007.

2007–2021: Epoka Mike Ashley
Më 7 qershor, aksionet e fundit të Freddy Shepherd në klub iu shitën Mike Ashley dhe Shepherd u zëvendësua si kryetar nga Chris Mort më 25 korrik. Ashley më pas njoftoi se do të hiqte klubin nga Bursa e Londrës pas përfundimit të marrjes në dorëzim. Klubi zyrtarisht ndërpreu tregtimin në Bursë në orën 8të mëngjesit të 18 korrikut 2007 me 5 peni për aksion.

Allardyce u largua nga klubi në janar 2008 me pëlqim të ndërsjellë pas një fillimi të keq të sezonit 2007–08, dhe Kevin Keegan u riemërua si menaxher i Newcastle. Mort dha dorëheqjen si kryetar në qershor dhe u zëvendësua nga Derek Llambias, një bashkëpunëtor i hershëm i Ashley. Newcastle e përfundoi sezonin 2007–08 në vendin e 12-të, por ndërsa sezoni po i afrohej fundit, Keegan kritikoi publikisht bordin, duke deklaruar se nuk po i siguronin ekipit mbështetje të mjaftueshme financiare.

Në shtator 2008, Keegan dha dorëheqjen si menaxher, duke deklaruar: "Është mendimi im që një menaxher duhet të ketë të drejtën të menaxhojë dhe që klubet nuk duhet t'i imponojnë asnjë menaxheri asnjë lojtar që ai nuk e dëshiron". Ish-menaxheri i Wimbledon Joe Kinnear u emërua si zëvendësues i tij, por në shkurt 2009, për shkak të operacionit të tij në zemër, Alan Shearer u emërua menaxher i përkohshëm në mungesë të tij. Nën drejtimin e Shearer, klubi ra në Championship në fund të sezonit 2008–09, hera e parë që klubi ishte larguar nga Premier League që kur iu bashkua në 1993.

Pas rënies nga kategoria, klubi u nxorr në shitje në qershor 2009, me një çmim prej 100 milionë £. Chris Hughton iu dha posti i menaxherit në bazë kujdestarie përpara se të merrte postin me kohë të plotë më 27 tetor 2009. Në të njëjtën ditë, Ashley njoftoi se klubi nuk ishte më në shitje.


Hughton e udhëhoqi Newcastle drejt fitores në Championship 2009–10, duke siguruar ngjitjen automatike më 5 prill 2010 me pesë ndeshje të mbetura, dhe duke siguruar titullin më 19 prill; Newcastle u ngjit përsëri në Premier League pas vetëm një sezoni larg.

Nën Hughton, Newcastle shijoi një fillim të fortë të sezonit 2010–11, por ai u shkarkua më 6 dhjetor 2010. Bordi i klubit deklaroi se mendonin se "nevojitej një individ me më shumë përvojë menaxheriale për ta çuar klubin përpara." Tre ditë më vonë, Alan Pardew u emërua si menaxher me një kontratë pesë vjeç e gjysmë. Pavarësisht disa trazirave, Newcastle arriti të përfundonte i 12-ti në fund të sezonit, me një moment të veçantë që ishte një barazim 4–4 në shtëpi kundër Arsenalit që pa Newcastle të kthehej nga katër gola të disavantazhit për të marrë një pikë.

Fillimi i sezonit 2011–12 ishte shumë i suksesshëm pasi ata shijuan një nga hapjet e tyre më të forta të një sezoni, duke luajtur 11 ndeshje radhazi pa humbje. Newcastle në fund siguroi një vend në Europa League 2012–13 me një përfundim në vendin e pestë, pozicioni i tyre më i lartë në ligë që nga ditët e Bobby Robson. Nderime të mëtejshme do të vinin pasi Pardew fitoi si çmimin Premier League Manager of the Season ashtu edhe çmimet LMA Manager of the Year.

Në sezonin vijues, Newcastle bëri pak blerje në verë dhe pësoi dëmtime gjatë sezonit. Si rezultat, gjysma e parë e sezonit u dëmtua nga një seri prej 10 humbjesh në 13 ndeshje, gjë që e pa klubin të zhytej pranë zonës së rënies nga kategoria. Fushata në Europa League ishte kryesisht e suksesshme me ekipin që arriti në çerekfinale përpara se të eliminohej nga finalistët e mundshëm Benfica. Brenda vendit, Newcastle luftoi, dhe qëndroi në ligë pas një fitoreje 2–1 ndaj Queens Park Rangers që tashmë kishin rënë nga kategoria në ndeshjen e parafundit të sezonit.


Sezoni 2014–15 pa Newcastle të mos fitonte asnjërën nga shtatë ndeshjet e para, duke nxitur tifozët të fillonin një fushatë për të shkarkuar Pardew si menaxher përpara se një përmirësim i formës t'i shihte ata të ngjiteshin në vendin e pestë në tabelë. Pardew u largua për te Crystal Palace në dhjetor. Më 26 janar 2015, asistenti i tij John Carver u vu në krye për pjesën e mbetur të sezonit, por iu afrua rënies nga kategoria, duke qëndruar në ligë në ditën e fundit me një fitore 2–0 në shtëpi kundër West Ham, me Jonás Gutiérrez, i cili kishte mundur kancerin e testikujve më herët në sezon, duke shënuar golin e dytë të ekipit.

Më 9 qershor 2015, Carver u shkarkua dhe u zëvendësua nga Steve McClaren të nesërmen. Më 11 mars 2016, McClaren u shkarkua pas nëntë muajsh si menaxher, me Newcastle në vendin e 19-të në Premier League dhe klubi kishte fituar vetëm gjashtë nga 28 ndeshjet e Premier League gjatë kohës së tij në klub. Ai u zëvendësua nga spanjolli Rafael Benítez në të njëjtën ditë, i cili nënshkroi një marrëveshje trevjeçare, por nuk arriti ta parandalonte klubin të binte nga kategoria për herë të dytë nën pronësinë e Ashley.

Newcastle u kthye në Premier League me përpjekjen e parë, duke fituar titullin Championship në maj 2017. Në tetor, Mike Ashley e nxori Newcastle United në shitje për herë të dytë. Ekipi e përfundoi sezonin me një fitore 3–0 ndaj kampionëve të vitit të kaluar Chelsea, duke përfunduar i dhjeti në ligë, përfundimi i tyre më i lartë në katër vjet. Sezoni vijues pa një përfundim në vendin e 13-të, pavarësisht se ishte në zonën e rënies nga kategoria në janar. Ashley u vu nën një shqyrtim në rritje për mungesën e investimeve në skuadër dhe fokusin e dukshëm në sipërmarrjet e tjera të biznesit. Benitez u largua nga pozicioni i tij më 30 qershor 2019 pasi refuzoi një kontratë të re.

Më 17 korrik 2019, ish-menaxheri i Sunderland Steve Bruce u emërua menaxher me një kontratë trevjeçare. Bruce mbikëqyri përfundime në vendin e 13-të dhe të 12-të gjatë dy sezoneve të tij të plota në krye.

2021–sot: Epoka PIF
Më 7 tetor 2021, pas 14 vitesh si pronar, Ashley e shiti klubin te një konsorcium i ri për një shumë të raportuar prej 305 milionë £. Konsorciumi përbëhej nga Fondi i Investimeve Publike i Arabisë Saudite, RB Sports & Media dhe PCP Capital Partners. Më 20 tetor, Bruce u largua nga pozicioni i tij me pëlqim të ndërsjellë, pasi mori një pagesë të raportuar prej 8 milionë £. Eddie Howe u emërua si zëvendësues i Bruce më 8 nëntor 2021. Howe e udhëhoqi klubin drejt një përfundimi në vendin e 11-të pas një serie prej 12 fitoresh në 18 ndeshjet e tyre të fundit, dhe Newcastle u bë ekipi i parë në historinë e Premier League që shmangu rënien nga kategoria pasi nuk arriti të fitonte asnjërën nga 14 ndeshjet e tyre të para.

Më 21 gusht 2022, Newcastle United Women kaluan në pronësi të klubit për herë të parë, pas një ristrukturimi formal. Në fund të sezonit 2022–23, klubi siguroi kualifikimin në Champions League për herë të parë në 20 vjet. Sezoni ishte subjekt i dokumentarit të Amazon Prime Video We Are Newcastle United. Në sezonin 2023–24, Newcastle u eliminua në fazën e grupeve të Champions League.

Më 16 mars 2025, Newcastle United fitoi trofeun e tyre të parë të madh vendor që nga viti 1955 pasi mundi Liverpool 2–1 në finalen e Kupës EFL 2025 me gola nga Dan Burn dhe Alexander Isak.

Më 5 shtator 2025, Newcastle United njoftoi emërimin e David Hopkinson si Shef Ekzekutiv (CEO). Hopkinson, i cili më parë ka mbajtur role të larta në Real Madrid, Madison Square Garden Sports, dhe Maple Leaf Sports & Entertainment, pasoi Darren Eales. Mandati i tij përfshin forcimin e strategjisë tregtare të klubit, zgjerimin e profilit të tij global dhe mbikëqyrjen e projekteve afatgjata të infrastrukturës.
Identiteti i klubit

Ngjyrat e fanellës në shtëpi të klubit janë këmishë me vija të zeza dhe të bardha. Shkurtabiqët dhe çorapët janë zakonisht të zinj me zbukurime të bardha, megjithëse ndonjëherë vishen çorape të bardha. Ngjyrat e Newcastle në fillim ishin përgjithësisht fanella e shtëpisë e Newcastle East End, e përbërë nga këmisha të kuqe të thjeshta me pantallona të shkurtra të bardha dhe çorape të kuqe. Në vitin 1894, klubi miratoi këmishat me vija të zeza dhe të bardha, të cilat ishin përdorur si ngjyrat e ekipit rezervë. Këto ngjyra u zgjodhën për ekipin e parë sepse nuk lidheshin me asnjërin nga dy ekipet nga të cilat United u bashkua. Ata luajtën me pantallona të shkurtra gri deri në vitin 1897, dhe midis 1897 dhe 1921, luajtën me pantallona të shkurtra blu përpara se të miratonin pantallonat e shkurtra të zeza me të cilat luajnë tani.

Ngjyrat e fanellës në transfertë të United kanë ndryshuar disa herë ndër vite. Ata luajtën me këmisha të bardha dhe pantallona të shkurtra të zeza nga viti 1914 deri në 1961, dhe më pas pantallona të shkurtra të bardha deri në 1966. Më pas luajtën me këmisha të verdha dhe pantallona të shkurtra blu për sezonin 1967–68, por nga 1969 deri në 1974 luajtën me të gjitha të kuqe me një komplet të tretë tërësisht blu. Në vitin 1974, ata u kthyen në një këmishë të verdhë, me të cilën luajtën me pantallona të shkurtra me ngjyra të ndryshme deri në vitin 1983. Ata luajtën me të gjitha gri nga viti 1983 deri në 1988, përpara se të ktheheshin sërish te fanella e verdhë deri në vitin 1993. Që nga viti 1995, fanella e transfertës ka ndryshuar shpesh dhe nuk ka qenë e njëjtë për më shumë se një sezon të vetëm.

Stema aktuale e klubit u përdor për herë të parë në sezonin 1988–89. Stema përfshin elemente nga stema e qytetit të Newcastle upon Tyne – dy kuaj deti që përfaqësojnë lidhjet e forta të Tyneside me detin, kështjella që përfaqëson kështjellën e qytetit. Stema e qytetit u qëndis për herë të parë në këmishat e ekipit në vitin 1969 dhe u mbajt si standard deri në vitin 1976. Një shirit në fund shfaqte moton e qytetit në latinisht; fortiter defendit triumphans që përkthehet në shqip si "duke triumfuar me mbrojtje të guximshme". Nga viti 1976 deri në 1983, klubi mbajti një stemë specifike e cila u zhvillua për t'u veshur në vend të stemës së qytetit. Dizajni ishte i një forme rrethore, e cila shfaqte emrin e klubit në tërësi, përmbante një laraskë që qëndronte përballë River Tyne me kështjellën historike të Newcastle në sfond. Një dizajn më i thjeshtë pasoi në vitin 1983, duke shfaqur inicialet e emrit të klubit, NUFC me laraskën e vogël të përdorur në stemën e mëparshme brenda "C"-së së vendosur horizontalisht; kjo logo ishte relativisht jetëshkurtër dhe u ndërpre pas vitit 1988.

Furnizuesit e fanellave dhe sponsorët e këmishave

Në maj 2013, Newcastle njoftoi një sponsorizim i cili shfaqte logon e Wonga.com në fanella. Kjo tërhoqi kritika nga shumë mbështetës të Newcastle. Në korrik 2013, u raportua se sulmuesi i Newcastle dhe praktikuesi mysliman Papiss Cissé refuzoi të vishte çdo fanellë zyrtare ose veshje stërvitore me referencë ndaj Wonga.com pasi nuk përputhej me bindjet e tij fetare. Çështja u zgjidh më vonë.

Më 15 maj 2017, u zbulua këmisha e shtëpisë për sezonin 2017–18, ku shfaqej logoja e sponsorëve të rinj Fun88. Këmisha u shfaq se përfshinte një stemë përkujtimore prej ari dhe argjendi për të shënuar sezonin e 125-të të futbollit të klubit, bazuar në stemën e qytetit. Gjithashtu u njoftua se fanella do të shfaqte numra të kuq për herë të parë që nga sezoni 1992–93.

Sponsori aktual i këmishës së Newcastle United është Sela, një marrëveshje që filloi në vitin 2023. Sponsorët e mëparshëm të këmishës përfshijnë Newcastle Breweries (1980–1986), Greenall's Beers (1986–1990), McEwan's Lager dhe Newcastle Brown Ale (1990–2000), NTL (2000–2003), Northern Rock (2003–2012), Virgin Money (2012–2013), Wonga.com (2013–2017), dhe Fun88 (2017–2023).

Prodhuesi aktual i fanellave të Newcastle United është Adidas, në një marrëveshje që filloi në vitin 2024. Prodhuesit e mëparshëm të fanellave përfshijnë Bukta (1974–1975, 1976–1980), Umbro (1975–1976, 1980–1993), Asics (1993–1995), Adidas (1995–2010, 2024–sot), Puma (2010–2021), dhe Castore (2021–2024).

Sponsori aktual i mëngës së Newcastle United është Noon, në një marrëveshje që filloi në vitin 2022. Sponsorët e mëparshëm të mëngës përfshijnë MRF Tyres (2017–2018), StormGain (2019–2020), ICM.com (2020–2021), dhe Kayak (2021–2022).

Sponsorë të tjerë aktualë të ekipit përfshijnë Fun88, BetMGM, Carling, Monster Energy, Sportsbet.io, InPost, Fenwick dhe Saudia.

 Periudha  Prodhuesi i fanellave  Sponsori i këmishës (përpara)  Sponsori i këmishës (mënga) Sponsori i këmishës (pas)1974–1975  Bukta  Asnjë sponsor  Asnjë sponsor Asnjë sponsor1975–1976  Umbro1976–1980  Bukta1980–1986 Umbro  Newcastle Breweries1986–1990  Greenall's Beers1990–1993  Newcastle Brown Ale / McEwan's Lager1993–1995  Asics1995–1996 Adidas1996–2000  Newcastle Brown Ale2000–2003  NTL2003–2010  Northern Rock2010–2012  Puma2012–2013  Virgin Money2013–2017  Wonga.com2017–2018  Fun88  MRF Tyres2018–2019  Asnjë sponsor2019–2020  StormGain2020–2021  ICM.com2021–2022 Castore  Kayak2022–2023 Noon2023–2024 Sela2024–2025 Adidas  Sam Fender People Watching2025–  Asnjë sponsor
Stadiumi


Gjatë gjithë historisë së Newcastle United, vendi i tyre i shtëpisë ka qenë St James' Park, stadiumi më i vjetër dhe më i madh i futbollit në Anglinë Veri-Lindore, si dhe stadiumi i shtatë më i madh i futbollit në Premier League. Ai ka pritur 11 ndeshje ndërkombëtare të futbollit në nivel të lartë, e para në vitin 1901 dhe më e fundit në vitin 2024. Ai u përdor si vend për të dy Lojërat Olimpike Verore 2012 dhe Kupa Botërore e Rugbit 2015 dhe ka qenë një vend i rregullt për Magic Weekend të Rugby League, duke tërhequr turma rekord.

Futbolli ishte luajtur në St James' Park që në vitin 1880, fusha u zaptua nga Newcastle Rangers, përpara se të bëhej shtëpia e Newcastle West End në 1886. Qiraja e saj më pas u ble nga Newcastle East End në 1892, përpara se ata të ndryshonin emrin e tyre në Newcastle United. Në fillim të shekullit të 20-të, kapaciteti i fushës ishte 30,000 përpara se të rizhvillohej midis viteve 1900 dhe 1905, duke e rritur kapacitetin në 60,000 dhe duke e bërë atë stadiumin më të madh në Angli për një kohë. Për pjesën më të madhe të shekullit të 20-të, stadiumi ndryshoi shumë pak, pavarësisht planeve të ndryshme për zhvillimin e fushës. Tribuna e vjetër Perëndimore u zëvendësua me Tribunën Milburn në vitin 1987, Tribuna Sir John Hall zëvendësoi Leazes End në vitin 1993, dhe pjesa tjetër e fushës u rinovua duke e bërë fushën një stadium me të gjitha ulëset me kapacitet 37,000 vendesh. Midis 1998 dhe 2000, nivele të dyfishta u shtuan në tribunat Milburn dhe Sir John Hall për ta çuar vendin në kapacitetin e tij aktual prej 52,305.

Në tetor 2009, Ashley njoftoi se planifikonte të jepte me qira emrin e fushës në një përpjekje për të rritur të ardhurat, dhe në nëntor stadiumi u riemërua përkohësisht sportsdirect.com @ St James' Park Stadium. Ky emër supozohej të përdorej vetëm deri në fund të sezonit 2009–10, por zgjati deri në nëntor 2011. Më 10 nëntor 2011, klubi ndryshoi zyrtarisht emrin e stadiumit në Sports Direct Arena, megjithëse ky ishte një emër i përkohshëm për të shfaqur aftësitë e sponsorizimit të stadiumit. Kompania, në pronësi të Ashley, nuk po paguante asgjë për marrëveshjen. Në tetor 2012, kompania e kreditit me pagë Wonga.com u bë sponsori kryesor tregtar i Newcastle United dhe bleu të drejtat e emërtimit të stadiumit, por riktheu emrin St James' Park.

Pas përfundimit të sezonit 22/23, një alokim i vogël i ulëseve midis tribunës Lindore dhe Gallowgate End u kthye në zona të Qëndrim i sigurt (Safe Standing), që do të thotë se për herë të parë që nga viti 1993, St James' Park nuk është më një stadium me të gjitha ulëset, ashtu si shumë fusha të tjera të Premier League.

Në korrik 2023 u konfirmua se pas riblerjes së Strawberry Place, ishin dorëzuar planet për një zonë të re për tifozët jashtë Gallowgate End. Do të ndërtohet në partneritet me Stack dhe Sela (sponsori kryesor i këmishës së klubit).

Që nga viti 1982, stadiumi shërbehet nga Stacioni Metro St James në Tyne and Wear Metro. Stacioni është dekoruar me një skemë ngjyrash të zezë dhe të bardhë, me fotografi arkivore të lojtarëve të klubit.

Fusha aktuale e stërvitjes së klubit është Newcastle United Training Centre, e vendosur në Darsley Park, e cila është në veri të qytetit në Benton. Objekti u hap në korrik 2003.

Pas marrjes së pronësisë së klubit në vitin 2021, Qendra e Stërvitjes u rinovua gjerësisht, me një zonë të re pritjeje, restorant, sallë pritjeje për lojtarët, suitë prezantimi, zyra, strukturë mjekësore, dhomë zhveshjeje dhe njësi hidroterapie të gjitha të ndërtuara.

Pronësia
Newcastle United u themelua si një shoqëri private me përgjegjësi të kufizuar me aksione më 6 shtator 1895. Klubi tregtonte në këtë mënyrë për pjesën më të madhe të shekullit të 20-të, i dominuar nga pronësia e familjeve McKeag, Westwood dhe Seymour.

John Hall, i cili bleu 79.2% të klubit për 3 milionë £ në 1991, e nxori klubin në bursë si shoqëri publike me përgjegjësi të kufizuar në prill 1997. Pas hedhjes në bursë, 57% e aksioneve u mbajtën nga John Hall dhe familja e tij, dhe një minoritet u mbajt nga partneri i tij i biznesit, Freddy Shepherd.

Në dhjetor 1998, pasi bleu një aksion prej 6.3% në klub për 10 milionë £, grupi mediatik NTL kishte konsideruar një blerje të plotë të klubit. Kjo u braktis më vonë pasi Komisioni i Konkurrencës, i themeluar në prill 1999, shprehu shqetësime në lidhje me klubet e futbollit që ishin në pronësi të kompanive mediatike.


Në vitin 2007, biznesmeni Mike Ashley bleu aksionet e kombinuara të Douglas dhe John Hall, 41% të aksioneve në klub, përmes një shoqërie zotëruese St James Holdings, me synimin për të blerë pjesën tjetër. Pas blerjes së këtij aksioni, ai emëroi Chris Mortin si kryetar, ndërsa fitoi më shumë aksione, duke zotëruar 93.19% të klubit deri më 29 qershor 2007. Kjo shifër arriti në 95% në 11 korrik 2007, duke detyruar aksionarët e mbetur të shisnin aksionet e tyre.

Pas përfundimit të blerjes së klubit, Ashley kishte njoftuar se planifikonte të shiste klubin në tri raste. E para ndodhi pas protestave të tifozëve për dorëheqjen e Kevin Keegan në shtator 2008, kur Ashley deklaroi, "Ju kam dëgjuar. Ju më doni jashtë. Kjo është ajo që po përpiqem të bëj tani." Megjithatë, ai e hoqi atë nga tregu në 28 dhjetor 2008 pasi nuk ishte në gjendje të gjente një blerës. Më 31 maj 2009, u raportua se Ashley po përpiqej të shiste klubin sërish. Më 8 qershor 2009, Ashley konfirmoi se klubi ishte në shitje me një çmim prej 100 milionë £. Deri në fund të gushtit 2009, klubi u hoq sërish nga tregu. Më 16 tetor 2017, Newcastle United njoftoi se Ashley e kishte nxjerrë sërish klubin në shitje, duke raportuar se shpresonte që një marrëveshje të përfundonte deri në Krishtlindje 2017.

Marrja nën kontroll e udhëhequr nga Arabia Saudite

Në prill 2020, u raportua gjerësisht se një konsorcium i përbërë nga Fondi i Investimeve Publike, PCP Capital Partners dhe RB Sports & Media, po finalizonte një ofertë për të blerë Newcastle United. Shitja e propozuar shkaktoi shqetësime dhe kritika, të tilla si argumentet që e konsideronin atë pastrim sportiv të të dhënave të të drejtave të njeriut të Arabisë Saudite, si dhe piraterinë e vazhdueshme të transmetimeve sportive në rajon.

Në maj 2020, dy deputetë Konservatorë i bënë thirrje qeverisë të shqyrtonte aspektet e marrëveshjes, me Karl McCartney që kërkoi bllokimin e shitjes dhe Giles Watling që i bëri thirrje Departamentit për Digjitale, Kulturë, Media dhe Sport (DCMS) të mbante një seancë dëgjimore me dëshmi me gojë në lidhje me piraterinë sportive në Arabinë Saudite. Në maj 2020, The Guardian raportoi se Premier League kishte marrë një raport nga Organizata Botërore e Tregtisë (publikuar publikisht muajin pasardhës), i cili përmbante prova se shtetasit sauditë kishin mbështetur beoutQ – një transmetues pirat që mbante rrjetet e beIN Sports në rajon që nga Kriza diplomatike e Katarit. Në qershor 2020, The Guardian raportoi se Richard Masters, i cili u shfaq para DCMS, kishte lënë të kuptohej se marrja e mundshme në kontroll e Newcastle United ishte afër përfundimit. Deputetët paralajmëruan se do të ishte poshtëruese të lejohej një konsorcium saudit të merrte drejtimin, duke pasur parasysh të dhënat e vendit për piraterinë dhe të drejtat e njeriut.


Në korrik 2020, The Guardian raportoi se vendimi i Arabisë Saudite për të ndaluar transmetimin e beIN Sports në vend e kishte komplikuar më tej marrjen në kontroll të Newcastle United. Më 30 korrik 2020, Arabia Saudite njoftoi tërheqjen e saj nga marrëveshja e Newcastle, duke deklaruar "me një vlerësim të thellë për komunitetin e Newcastle dhe rëndësinë e klubit të tij të futbollit, kemi ardhur në vendimin për të tërhequr interesin tonë për blerjen e Newcastle United Football Club". Grupi gjithashtu deklaroi se "procesi i zgjatur" ishte një faktor kryesor në tërheqjen e tyre. Kolapsi i marrjes nën kontroll u prit me kritika të gjera nga tifozët e Newcastle, me deputeten e Newcastle Chi Onwurah që akuzoi Premier League për trajtimin e tifozëve të klubit me "përbuzje" dhe më pas i shkroi Masters për një shpjegim.

Pavarësisht tërheqjes së konsorciumit, mosmarrëveshjet mbi marrjen në kontroll vazhduan. Më 9 shtator 2020, Newcastle United lëshoi një deklaratë duke pretenduar se Premier League kishte refuzuar zyrtarisht marrjen në kontroll nga konsorciumi dhe akuzoi Masters dhe bordin e Premier League për "[mos] veprimin e duhur në lidhje me [marrjen në kontroll]", ndërsa deklaroi se klubi do të merrte në konsideratë çdo veprim ligjor përkatës. Premier League e mohoi fuqishëm këtë në një deklaratë të lëshuar të nesërmen, duke shprehur "befasi" dhe "zhgënjim" për deklaratën e Newcastle.

Më 7 tetor 2021, Fondi i Investimeve Publike, PCP Capital Partners dhe RB Sports & Media konfirmuan se kishin përfunduar zyrtarisht blerjen e Newcastle United. Një hetim në maj 2022 nga The Guardian pohoi se qeveria britanike e Boris Johnson ishte përfshirë në marrjen në kontroll të Newcastle United nga Arabia Saudite. Në prill 2021, u zbulua se Princi i Kurorës Saudite Mohammed bin Salman kishte paralajmëruar Johnsonin në një mesazh me tekst, duke deklaruar se vendimi i Premier League do të ndikonte në marrëdhëniet diplomatike midis Mbretërisë së Bashkuar dhe Arabisë Saudite. Pas paralajmërimit, Johnson kishte emëruar të dërguarin e tij special për Gjirin, Edward Lister, për t'u marrë me çështjen. Më vonë u raportua se përpjekjet e gjera të Johnson përfshinin gjithashtu Ministrin e Investimeve Gerry Grimstone, i cili zhvilloi diskutime me kryetarin e Premier League Gary Hoffman dhe përfaqësues sauditë të lidhur mirë me zyrën e MBS. Qeveria e Mbretërisë së Bashkuar dhe Johnson thanë se nuk ishin të përfshirë në marrjen në kontroll nga Arabia Saudite. Pas miratimit të Premier League, Hoffman informoi 20 klubet e futbollit anglez se kishte presion të gjerë nga qeveria; ai tha se vendimi nuk u ndikua prej saj. Një raport i veçantë zbuloi se pavarësisht përfundimit të SHBA-së se vrasja e Jamal Khashoggi ishte urdhëruar nga Princi Mohammed i Arabisë Saudite, ai ishte në gjendje të shmangte testin e pronarëve dhe drejtorëve të Premier League. Human Rights Watch (HRW), një grup fushate, ka akuzuar qeverinë saudite për përdorimin e futbollit, garave automobilistike dhe golfit për pastrim sportiv. Siç raportohet nga Josh Noble, një redaktor sportiv për Financial Times, HRW e përkufizon pastrimin sportiv si "një përpjekje për të shpërqendruar vëmendjen nga abuzimet e saj serioze të të drejtave të njeriut duke marrë në kontroll ngjarje që festojnë arritjet njerëzore".
+Zhvillimi i të ardhurave (pa transferime)SezoniTë ardhuratRenditja Botërore2020–21€170.1m292021–22€212.3m202022–23€287.8m172023–24€371.8m15
Premier League kishte rënë dakord për marrjen në kontroll të Newcastle nga PIF-i Saudit, pas "sigurimeve ligjërisht të detyrueshme" se shteti saudit nuk do të kishte kontroll mbi klubin. Megjithatë, në shkurt 2023, dokumentet e gjykatës të publikuara në SHBA pretenduan se PIF është "një instrument sovran i Mbretërisë së Arabisë Saudite", dhe se guvernatori i PIF-it dhe kryetari i Newcastle, Yasir Al-Rumayyan është "një ministër në detyrë i qeverisë saudite". Pas kësaj, Amnesty International, e cila tashmë kritikonte Arabinë Saudite për pastrim sportiv, i bëri presion Premier League-s për të rishqyrtuar marrjen në kontroll të klubit nga PIF-i Saudit. Në mars 2023, Richard Masters shprehu dyshimet e tij para një komiteti ligjvënësish, duke deklaruar se nuk ishte i sigurt nëse Premier League kishte nisur hetimin. Në tetor 2024, Premier League tha se nuk do ta rishikojë marrëveshjen saudite.

 Tifozët dhe rivalitetet 

parapamje|230x230px|Tifozët në St James' Park
Tifozët e Newcastle United janë të njohur si disa nga fansat e futbollit më pasionantë në botë. Në vitin 2016, tifozët themeluan grupin Wor Flags, i cili vazhdon të prodhojë shfaqje të mëdha dhe unike me flamuj, banderola dhe tifo në St James' Park. Grupi financohet tërësisht nga tifozët.

Baza më e fortë e mbështetësve të klubit është në Verilindje të Anglisë, por klube të tifozëve mund të gjenden në shumë vende anembanë botës. Nofka e klubit është The Magpies (Laraskat), ndërsa tifozët e klubit njihen edhe si Geordies ose Toon Army. Emri Toon (qytet) e ka origjinën nga theksimi Geordie i fjalës town. Në një sondazh të vitit 2004 nga Co-operative Financial Services, u zbulua se Newcastle United kryesonte tabelën e ligës për koston e shkaktuar dhe distancën e udhëtuar nga tifozët me bazë në Newcastle që dëshironin të udhëtonin në çdo ndeshje të Premier League larg shtëpisë. Distanca totale e udhëtuar nga një tifoz për të ndjekur çdo ndeshje jashtë shtëpie nga Newcastle u zbulua se ishte e barabartë me një udhëtim rreth botës. Në sezonin 2016–17, ndërsa ishte në nivelin e dytë (Championship), Newcastle regjistroi një pjesëmarrje mesatare prej 51,106.

Tifozët e klubit publikojnë një numër fanzinash duke përfshirë True Faith dhe The Mag, së bashku me NUFC.com, i cili u themelua në vitin 1996. Ata krijuan Newcastle United Supporters Trust në shtator 2008, duke synuar të "përfaqësojnë shumicën e gjerë të mbështetësve të Newcastle United". Përveç këngëve të zakonshme angleze të futbollit, tifozët e Newcastle këndojnë këngën tradicionale të Tyneside "Blaydon Races". Përpara çdo ndeshjeje në shtëpi, skuadra hyn në fushë me "Going Home", kënga mbyllëse e filmit të vitit 1983 Local Hero, shkruar nga tifozi i Newcastle dhe themeluesi i Dire Straits, Mark Knopfler.

Në vitin 1998, themeluesi i The Police dhe tifozi i Newcastle, Sting, shkroi një këngë në mbështetje të Newcastle, të quajtur "Black and White Army (Bringing The Pride Back Home)" (kënduar nga Ryan Molloy). Në vitin 2015, disa tifozë të Newcastle bojkotuan ndeshjet në shenjë proteste ndaj menaxhimit të klubit nga Mike Ashley, dhe ata u mbështetën nga tifozë të famshëm të klubit si Sting dhe Jimmy Nail.

Tradicionalisht, rivalët kryesorë të Newcastle janë Sunderland, kundër të cilit luhet Derbi Tyne–Wear, së bashku me Middlesbrough, me të cilin ata konkurrojnë në Derbi Tyne–Tees.

 Rekordet dhe statistikat 

parapamje|Statuja e golashënuesit rekord të klubit, Alan Shearer, jashtë St James' Park
Që nga sezoni 2025–26, Newcastle United ka kaluar 94 sezone në kategorinë kryesore. Ata janë të tetët në tabelën e të gjitha kohërave të Premier League dhe kanë totalin e nëntë më të lartë të trofeve kryesorë të fituar nga një klub anglez me 11 fitore.

Jimmy Lawrence mban rekordin për numrin më të madh të paraqitjeve për klubin, pasi ka bërë 496 paraqitje në ekipin e parë midis viteve 1904 dhe 1921. Golashënuesi më i mirë i klubit është **Alan Shearer**, i cili shënoi 206 gola në të gjitha garat midis viteve 1996 dhe 2006. Andy Cole mban rekordin për numrin më të madh të golave të shënuar në një sezon: 41 në sezonin 1993–94 në Premier League. **Shay Given** është lojtari me më shumë ndeshje ndërkombëtare për klubin, me 134 paraqitje për Republikën e Irlandës.

Fitorja më e thellë e Newcastle në ligë ishte një fitore 13–0 kundër Newport County në Divizionin e Dytë në vitin 1946. Humbja e tyre më e rëndë në ligë ishte 9–0 kundër Burton Wanderers në Divizionin e Dytë në vitin 1895.

Rekordi i pjesëmarrjes në shtëpi i Newcastle është 68,386 për një ndeshje të Divizionit të Parë kundër Chelsea më 3 shtator 1930. Pjesëmarrja më e lartë e klubit në Premier League është 52,389, në një ndeshje kundër Manchester City më 6 maj 2012. Tarifa më e lartë e transferimit e marrë për një lojtar të Newcastle është £125 milionë, nga Liverpool për Alexander Isak në shtator 2025, ndërsa shuma më e madhe e shpenzuar nga klubi për një lojtar është £69 milionë për Nick Woltemade nga skuadra e Bundesligës, VfB Stuttgart, në gusht 2025.

 Lojtarët 

 Skuadra aktuale 

 Në huazim 

 Skuadra Nën-21 dhe Akademia 
Lojtarët e mëposhtëm Nën-21 janë emëruar më parë në një skuadër të Newcastle United për një ndeshje konkurruese:

 Lojtarë të shquar 

 Lojtari i Vitit 

 Burimi: Newcastle United F.C.
{|
|-
|valign="top"|
SezoniFituesi1975–76Alan Gowling1976–77Micky Burns1977–78Irving Nattrass1978–79Peter Withe1979–80Alan Shoulder1980–81Kevin Carr1981–82Mick Martin1982–83Kevin Keegan1983–84Kevin Keegan1984–85Peter Beardsley1985–86Peter Beardsley1986–87Paul Goddard1987–88Paul Gascoigne
|width="1"| 
|valign="top"|
 Sezoni Fituesi1988–89John Hendrie1989–90Micky Quinn1990–91John Burridge1991–92Gavin Peacock1992–93Lee Clark1993–94Andy Cole1994–95Barry Venison1995–96Darren Peacock1996–97Steve Watson1997–98David Batty1998–99Alan Shearer1999–2000Alan Shearer2000–01Shay Given
|width="1"| 
|valign="top"|
 Sezoni Fituesi2001–02Nolberto Solano2002–03Alan Shearer2003–04Olivier Bernard2004–05Shay Given2005–06Shay Given2006–07Nicky Butt2007–08Habib Beye2008–09Sébastien Bassong2009–10José Enrique2010–11Fabricio Coloccini2011–12Tim Krul2012–13Davide Santon2013–14Mike Williamson
|width="1"| 
|valign="top"|
 Sezoni Fituesi2014–15Daryl Janmaat2015–16Rob Elliot2016–17Ciaran Clark2017–18Jamaal Lascelles2018–19Salomón Rondón2019–20Martin Dúbravka2020–21Callum Wilson2021–22Joelinton2022–23Kieran Trippier2023–24Anthony Gordon2024–25Dan Burn

 Trofetë 

 Burimi:

Liga

 Divizioni i Parë / Premier League (niveli 1)
 Kampionë: 1904–05, 1906–07, 1908–09, 1926–27
 Nënkampionë: 1995–96, 1996–97
 Divizioni i Dytë / Divizioni i Parë / Championship (niveli 2)
 Kampionë: 1964–65, 1992–93, 2009–10, 2016–17
 Nënkampionë: 1897–98, 1947–48

Kupa

 FA Cup
 Fitues: 1909–10, 1923–24, 1931–32, 1950–51, 1951–52, 1954–55
 Nënkampionë: 1904–05, 1905–06, 1907–08, 1910–11, 1973–74, 1997–98, 1998–99
 Kupa e Ligës së Futbollit / EFL Cup
 Fitues: 2024–25
 Nënkampionë: 1975–76, 2022–23
 FA Charity Shield
 Fitues: 1909
 Nënkampionë: 1932, 1951, 1952, 1955, 1996
 Inter-Cities Fairs Cup
 Fitues: 1968–69

Titujt Minorë

 Sheriff of London Charity Shield
 Fitues: 1907
 Texaco Cup
 Fitues: 1973–74, 1974–75
 UEFA Intertoto Cup
 Fitues: 2006
 Anglo-Italian Cup
 Fitues: 1973

 Referime 

Lidhje të jashtme


 Newcastle United tek Sky Sports
 Newcastle United FC tek Premier League
 Newcastle United FC tek UEFA

Kategoria:Klube futbolli në Angli
Kategoria:Newcastle United F.C.