Michael Carrick

Michael Carrick (lindur më 28 korrik 1981) është një trajner futbolli profesionist anglez dhe ish-lojtar që është trajneri interim aktual i Manchester United. Ai është i njohur për karrierën e tij 12-vjeçare si lojtar me Manchester United, të cilin gjithashtu e kapitenoi. Carrick ishte një mesfushor mbrojtës, por ai u përdor si një qendërmbrojtës emergjent nën Alex Ferguson, David Moyes, Louis van Gaal dhe José Mourinho. Stili i tij i lojës bazohej në aftësinë e tij të pasimit.

Carrick e filloi karrierën e tij në West Ham United, duke u bashkuar me ekipin e të rinjve në 1997 dhe duke fituar FA Youth Cup dy vjet më vonë. Ai u dërgua në huazim dy herë gjatë sezonit të tij debutues, tek Swindon Town dhe Birmingham City, përpara se të siguronte një vend në ekipin e parë në sezonin 2000–01. Ai përjetoi rënie nga kategoria në sezonin 2002–03 dhe u votua në Ekipin e Vitit të Divizionit të Parë të PFA në fushatën pasuese. Ai bëri më shumë se 150 paraqitje për The Hammers, dhe në vitin 2004, ai u transferua te klubi rival i Londrës Tottenham Hotspur për një tarifë që besohej të ishte £3.5 milionë £. Ai luajti një rol me ndikim në klub për dy sezone përpara se të kalonte në Manchester United në 2006 për 14 milionë £.

Që nga debutimi i tij e në vazhdim, Carrick ishte një rregullator në ekipin e parë të Manchester United, duke bërë më shumë se 50 paraqitje në sezonin e tij të parë me ta. Ai u vendos si një anëtar kyç i ekipit që fitoi Premier League në 2006–07, suksesi i tyre i parë i titullit në katër vjet. Sezonin vijues ai ishte pjesë e skuadrës që fitoi finalen e Ligës së Kampionëve 2008, duke luajtur 120 minuta të plota ndërsa ata shijuan një fitore 6–5 në penallti, me Carrick që shndërroi gjuajtjen e tij nga pika e bardhë, për të ndihmuar në arritjen e Dopietës Evropiane. Që nga viti 2024, ai është një nga vetëm dy lojtarët anglezë së bashku me ish-shokun e skuadrës Wayne Rooney që kanë fituar titullin Premier League, FA Cup, UEFA Champions League, League Cup, FA Community Shield, UEFA Europa League dhe FIFA Club World Cup. Në fitimin e FA Cup 2016, Carrick plotësoi koleksionin e tij të çdo nderi vendas në lojën angleze.

Carrick ka përfaqësuar Anglinë në nivelet nën-18, nën-21, B dhe senior. Ai bëri debutimin e tij në Angli në vitin 2001 dhe vazhdoi të fitonte 34 paraqitje pa shënuar gol. Carrick shpesh u anashkalua gjatë karrierës së tij në Angli, me shumë nga bashkëkohësit e tij që preferoheshin në pozicionin e tij. Kjo ishte rasti deri në sezonin 2012–13, kur Carrick u vendos si një rregullator. Ai ishte anëtar i skuadrës së Anglisë për dy turne të mëdha, Kupën e Botës 2006 dhe Kupën e Botës 2010.

Jeta e hershme
Carrick lindi nga Vince dhe Lynn Carrick në Wallsend, Tyne dhe Wear, dhe për herë të parë u përfshi në futboll në moshën katër vjeçare. Një tifoz i Newcastle United që në fëmijëri, ai luajti futboll pesë-më-pesë me Wallsend Boys Club të shtunave në mbrëmje, falë punës vullnetare të babait të tij në klub. Në moshën nëntë vjeçare, ai pati prova me Middlesbrough, Stoke City, Arsenal, Crystal Palace dhe Chelsea.

Në moshën 12-vjeçare ai u përzgjodh për Shkollat ​​e North Tyneside. Ndërsa luante për ekipin nën-16 të Klubit të Djemve Wallsend, ai u përfshi në skuadrën e klubit të Djemve të Anglisë. Në moshën 13-vjeçare, Carrick u profilizua nga programi për fëmijë i BBC, Live & Kicking episodi 49, i cili u transmetua më 4 shkurt 1995. Gjatë viteve të shkollës dhe viteve deri në kalimin e tij te West Ham United, Carrick në fakt luajti si qendërsulmues; vetëm në West Ham ai filloi të luajë më shpesh si mesfushor. Ai studioi në Shkollën e Mesme Perëndimore të Wallsend dhe Burnside Community High School, duke përfunduar provimet e tij të GCSE në vitin 1997.

Karriera në klub
West Ham United
Carrick ishte pjesë e skuadrës së të rinjve të West Ham United që fitoi FA Youth Cup në sezonin 1998–99. Ai shënoi dy herë në finalen rekord 9–0 me dy ndeshje ndaj Coventry City.
Sipas menaxherit të tij të asaj kohe, Harry Redknapp, vështirësia e Carrick në fillim të karrierës së tij ishte kryesisht fizike dhe ai humbi pothuajse dy sezone për shkak të dëmtimeve për shkak të rritjes së tij të shpejtë. Ai bëri debutimin e tij për West Ham në një barazim 1–1 në transfertë me Jokerit në Kupa UEFA Intertoto më 24 korrik 1999. Debutimi i tij në ligë erdhi pesë javë më vonë më 28 gusht, kur ai zëvendësoi Rio Ferdinand në një fitore 3–0 ndaj Bradford City në Valley Parade.

Në nëntor 1999, Carrick u dërgua në një huazim njëmujor te Swindon Town dhe bëri paraqitjen e tij të parë për ta në një barazim 0–0 në shtëpi me Norwich City. Ai shënoi golin e tij të parë në karrierën profesionale në një humbje 2–1 në shtëpi ndaj Charlton Athletic më 23 nëntor. Ai shënoi edhe një herë gjatë huazimit të tij, duke shënuar në një barazim 1–1 në shtëpi me Walsall më 4 dhjetor. Edhe pse ai bëri përshtypje gjatë kohës së tij, ai nuk mundi ta ndihmonte ekipin të gjente një fitore shumë të nevojshme gjatë 6 ndeshjeve të tij, duke luajtur ndeshjen e tij të fundit për ta në një humbje 3–0 në Manchester City më 18 dhjetor. Në shkurt 2000, ai u dërgua sërish në huazim, këtë herë te Birmingham City, duke bërë vetëm dy paraqitje për "Blutë". Carrick u kthye në Upton Park dhe shënoi golin e tij të parë për West Ham United, duke shënuar golin e parë në një fitore 5–0 në shtëpi ndaj Coventry City më 22 prill. Gjatë sezonit të tij të parë, ai u votua si Lojtari i Ri i Vitit i West Ham United.

Carrick bëri hapin e tij te West Ham në sezonin 2000–01, duke luajtur 41 ndeshje në të gjitha garat, duke përfshirë 33 ndeshje në ligë. Goli i tij i vetëm i sezonit erdhi në një barazim 1–1 në shtëpi kundër Aston Villa më 9 dhjetor 2000. Carrick u shpërblye me një kontratë të re dhe të përmirësuar për progresin e tij që do ta mbante atë në Upton Park deri në vitin 2005. Më 20 prill 2001, ai u nominua për Lojtarin e Ri të Vitit të PFA së bashku me shokun e skuadrës Joe Cole. Çmimi përfundimisht u fitua nga mesfushori i Liverpool Steven Gerrard më 29 prill. Për të dytin sezon radhazi Carrick u votua si Lojtari i Ri i Vitit i West Ham.

Sezoni 2001–02 pa Carrick të bënte 32 paraqitje për "The Hammers". Carrick shënoi dy herë gjatë këtij sezoni, i pari i tij ishte goli i vetëm i West Ham në një humbje 7–1 në Blackburn Rovers më 14 tetor. Ai shënoi golin e parë në një fitore 2–1 ndaj rivalëve Chelsea dhjetë ditë më vonë. Nga fundi i sezonit, Carrick pësoi një përsëritje të një dëmtimi në ijë që e përjashtoi atë nga Kupa e Botës 2002 për skuadrën e Anglisë.

Sezoni 2002–03 ishte një për t'u harruar për Carrick, pasi West Ham ra nga Premier League në fund të fushatës, me Carrick që luajti ndeshjen e tij të fundit të sezonit në një fitore 2–0 ndaj Sunderland më 22 mars 2003. Në vend që të largohej nga klubi si shokët e skuadrës Joe Cole, Frédéric Kanouté dhe Jermain Defoe, Carrick qëndroi me West Ham gjatë sezonit të tyre të parë në Divizionin e Parë. Gjatë sezonit 2003–04, West Ham përfundoi i katërti në ditën e fundit për të siguruar një vend në play-off-et. Megjithatë, ata humbën 1–0 në finalen ndaj Crystal Palace dhe iu mohua kthimi në elitë. Carrick u përfshi në Ekipin e Vitit të PFA për Divizionin e Parë.

Tottenham Hotspur
Pas një sezoni jashtë Premier League, Carrick u ndje i detyruar të largohej nga Divizioni i Parë, duke thënë: "e vërteta është se nuk mendoja se mund të luaja futboll në Divizionin e Parë shumë më gjatë." Ai u lidh me lëvizje në një numër ekipesh, duke përfshirë Portsmouth, Arsenal, Everton, West Bromwich Albion dhe Crystal Palace përpara se Tottenham Hotspur të dilte si lider për ta nënshkruar. Më 20 gusht, u ra dakord për një marrëveshje ndërmjet West Ham dhe Tottenham për transferimin e Carrick në varësi të një kontrolli mjekësor. Katër ditë më vonë, transferimi ishte zyrtar pasi Carrick iu bashkua klubit për rreth 3.5 milionë £ pas kalimit të kontrollit mjekësor. Ai bëri një paraqitje shënuese për rezervat e Tottenham, por debutimi i tij në ekipin e parë për klubin u vonua pasi pësoi një dëmtim më 13 shtator. Carrick iu dha fanella me numër 23 dhe bëri debutimin e tij në Tottenham më 18 tetor si zëvendësues në një humbje 1–0 në Portsmouth.

Pavarësisht se ishte në formë, ai shpesh u anashkalua nga menaxheri i atëhershëm Jacques Santini. Ishte e paqartë nëse Santini e donte vërtet atë pasi kishte shumë spekulime në media se Carrick u ble nga Drejtori i Futbollit i Tottenham Frank Arnesen dhe jo nga Santini. Megjithatë, pas largimit të Santinit dhe emërimit të menaxherit të ri Martin Jol, ai shpejt u shfaq si një titullar i rregullt në mesfushë. Fillimi i tij i parë i plotë për Tottenham ishte gjithashtu ndeshja e parë e Jol në krye të klubit larg Burnley në Kupën e Ligës më 9 nëntor. Gjatë ndeshjes ai asistoi një gol për Robbie Keane ndërsa ata fituan 3–0. Më 18 dhjetor, ai bëri një paraqitje që ishte me ndikim në ndihmën e Tottenham për një fitore 5–1 në shtëpi ndaj Southampton. Carrick më pas e përfundoi sezonin 2004–05 me 29 paraqitje në ligë, por nuk arriti të shënojë pasi ata e përfunduan tabelën në vendin e 9-të dhe humbën një vend në Kupën UEFA.

Më 3 dhjetor 2005, Carrick shënoi golin e tij të parë me Tottenhamin, duke shënuar golin e fitores në një fitore 3–2 në shtëpi ndaj Sunderland. Ai shënoi golin e tij të dytë për klubin më 8 prill 2006 në një fitore 2–1 në shtëpi ndaj Manchester City. Më 22 prill, Carrick u vlerësua për performancën e tij, e cila ndihmoi Tottenhamin të arrinte një barazim 1–1 në transfertë në derbin e Londrës së Veriut kundër Arsenalit. Më 7 maj, Carrick ishte një nga 10 lojtarët e Tottenhamit që u sëmurën në një hotel pak para ndeshjes së tyre të fundit të sezonit në transfertë kundër West Ham, pasi lojtarët pësuan helmim të dukshëm nga ushqimi. Ai arriti të luajë në ndeshje, por qëndroi vetëm 63 minuta në humbjen 2–1 kundër ish-klubit të tij. Si rezultat i humbjes, rivalët e Arsenalit i mundën ata për vendin e katërt në ligë dhe vendin për Ligën e Kampionëve. Ai bëri më shumë krosime dhe më shumë pasime se çdo lojtar tjetër i Tottenhamit gjatë sezonit 2005–06, dhe së bashku me Mido ishte bashkë-kryesues për asistime.

Manchester United
2006–2009: Suksesi i titujve dhe "Dopjeta" Evropiane

Më 10 qershor, Tottenham zbuloi se kishte refuzuar një ofertë nga Manchester United për Carrick, i cili shihej nga trajneri i tyre Sir Alex Ferguson si një zëvendësues për të larguarin Roy Keane, ish- kapitenin e klubit. Të nesërmen, trajneri i Tottenhamit, Martin Jol, këmbënguli se Carrick do të qëndronte me klubin, duke thënë: "Unë nuk dua të humbas një lojtar si Michael, i cili ishte ndoshta mesfushori ynë më i mirë sezonin e kaluar". Më 28 korrik, Tottenham njoftoi se klubet ranë dakord për një marrëveshje për transferimin e Carrick te Manchester United. Tre ditë më vonë, transferimi u zyrtarizua pasi u ranë dakord termat personalë me Carrick. Pavarësisht se u ra dakord për një marrëveshje për lojtarin javën e kaluar – tarifa nuk u bë publike derisa Spurs lëshoi një deklaratë në bursë. Kryeshefi Ekzekutiv i Manchester United, David Gill, konfirmoi tarifën e transferimit si £14 milionë, me potencial për t'u rritur në £18.6 milionë, gjë që do ta bënte Carrick lojtarin e gjashtë më të shtrenjtë të blerë nga Manchester United në atë kohë. Atij iu dha fanella me numër 16, e veshur më parë nga Keane.

Carrick bëri debutimin e tij për klubin më 4 gusht 2006 në një fitore miqësore parasezonale 3–1 ndaj Portos në Turneun e Amsterdamit. Të nesërmen, Carrick u detyrua të humbiste fillimin e sezonit 2006–07 si pasojë e dëmtimit të këmbës gjatë ndeshjes së fundit të turneut kundër Ajax. Pas rikuperimit nga ky dëmtim, ai bëri debutimin e tij kompetitiv më 23 gusht në një fitore 3–0 në transfertë në ligë ndaj Charlton Athletic. Tre ditë më vonë, ai bëri paraqitjen e tij të parë si titullar për klubin në një fitore 2–1 në transfertë ndaj Watford. Kah fundi i dhjetorit ai humbi dy ndeshje pasi pësoi një dëmtim të vogël. Ai u kthye në kohë për të luajtur në ndeshjen e fundit të Unitedit të vitit 2006, një fitore 3–2 në shtëpi ndaj Reading më 30 dhjetor. Më 13 janar 2007, Carrick shënoi golin e tij të parë me Manchester United në një fitore 3–1 në shtëpi ndaj Aston Villa. Një muaj më vonë, ai shënoi golin e tij të parë ndonjëherë në FA Cup në një barazim 1–1 në shtëpi kundër Reading më 17 shkurt. Kësaj i pasoi një gol tjetër në fitoren 4–1 në shtëpi ndaj Blackburn Rovers më 31 mars. Carrick shënoi golat e tij të parë në Ligën e Kampionëve më 10 prill, duke shënuar dy herë në një fitore 7–1 në shtëpi ndaj Romës në ndeshjen e kthimit të çerekfinales. Ata do të humbnin gjysmëfinalen 5–3 në total ndaj kampionëve të atëhershëm A.C. Milan, duke i dhënë fund shpresave të tyre për një finale tërësisht angleze me Liverpoolin. Ai shënoi golin e tij të fundit të sezonit në një fitore 2–0 në shtëpi ndaj Sheffield United më 17 prill. Sezoni i tij i parë me Manchester United përfundoi me sukses, pasi ata fituan titullin e Premier League si rezultat i barazimit 1–1 të Chelseat me Arsenalin më 6 maj.

Carrick pësoi një pengesë dëmtimi në tetor 2007 pasi theu bërrylin në një fitore 1–0 në shtëpi ndaj Romës në fazën e grupeve të Ligës së Kampionëve. Si pasojë e dëmtimit ai do të ishte jashtë fushave për deri në gjashtë javë. Kthimi i tij në aksion erdhi më 3 nëntor si zëvendësues për Anderson në një barazim 2–2 në fushën e Arsenalit. Carrick shënoi golin e tij të parë të sezonit më 10 shkurt 2008 në derbin e Manchesterit, goli i tij erdhi në kohën shtesë dhe ishte thjesht një ngushëllim në një humbje 2–1 në shtëpi ndaj rivalëve Manchester City. Goli i tij i dytë dhe i fundit i sezonit erdhi kundër ish-klubit të tij West Ham United në një fitore 4–1 në shtëpi më 3 maj. Edhe pse shënoi vetëm dy gola në ligë atë sezon, kjo prapë çoi në një tjetër titull në ligë pasi United mundi Wigan Athletic në ditën e fundit të sezonit për të parandaluar Chelsean të arrinte në vendin e parë. Më 18 prill, një javë pas suksesit të tyre për titullin, Carrick iu ofrua një kontratë e re pesëvjeçare së bashku me mbrojtësit Rio Ferdinand dhe Wes Brown. Një kontratë katërvjeçare u nënshkrua më pas më 17 maj 2008, e cila e lidhi Carrick me Unitedin deri të paktën në qershor 2012. Ai mori pjesë në finalen e tij të parë të Ligës së Kampionëve më 21 maj në Moskë, duke luajtur të gjitha 120 minutat në një fitore 6–5 me penallti ndaj Chelseat në finalen e vitit 2008. Rezultati përfundoi 1–1 pas kohës shtesë, ai gjuajti penalltinë e dytë të Unitedit në gjuajtjet pasuese, të cilën e shndërroi për ta ndihmuar atë të fitonte nderin e parë evropian të karrierës së tij.


Gjatë ndeshjes së parë të ligës së Unitedit në sezonin 2008–09 në shtëpi kundër Newcastle United, Carrick u zëvendësua pas vetëm 25 minutash si rezultat i një dëmtimi në kyçin e këmbës në barazimin 1–1. Të nesërmen, u konfirmua se ai do të ishte jashtë fushave për deri në tre javë, gjë që e përjashtoi atë nga ndeshja e Superkupës së UEFA-s kundër Zenit St. Petersburg më 29 gusht. Kthimi i tij në aksion erdhi më 13 shtator në një humbje 2–1 në transfertë ndaj Liverpoolit, ai u largua në pushim të ndeshjes pasi pësoi një tjetër dëmtim. Tre ditë më vonë, u zbulua se ai do të ishte jashtë fushave për deri në gjashtë javë pasi theu një kockë në këmbë gjatë një ndërhyrje me Yossi Benayoun. Më 1 nëntor, Carrick shënoi golin e tij të parë të sezonit në një fitore 4–3 në shtëpi ndaj Hull City. Goli i tij i dytë pasoi dy javë më vonë në një fitore 5–0 në shtëpi ndaj Stoke City. Goli i tij i parë i vitit 2009 erdhi më 22 prill kur shënoi vonë në një fitore 2–0 në shtëpi ndaj Portsmouth. Më 13 maj, ai asistoi Carlos Tevez dhe më pas shënoi një gol fitoreje të vonshëm në një fitore 2–1 në transfertë ndaj Wigan. Goli ishte i pari i Carrick për Unitedin në transfertë dhe nënkuptonte se ata kishin nevojë vetëm për një pikë nga dy ndeshjet e tyre të fundit për të fituar një titull të tretë radhazi në Premier League. Carrick siguroi një titull të tretë në tre vjet me Unitedin pasi barazuan me Arsenalin 0–0 në shtëpi më 18 maj për të fituar një titull të 18-të anglez në përgjithësi. Më 27 maj, Carrick luajti gjithë ndeshjen në Finalen e Ligës së Kampionëve 2009 në një humbje 2–0 nga Barcelona. Kjo humbje u përshkrua nga Carrick si nata më e keqe e karrierës së tij pasi ai tha "ndeshja thjesht dukej se na iku dhe ne nuk ishim në gjendje të bënim asgjë për këtë. Supozoj se kur shikon pamjen e madhe, ishte ende një tjetër finale e Ligës së Kampionëve".
Më 30 shtator, Carrick shënoi golin e tij të parë të sezonit 2009–10 me golin vendimtar kundër kampionëve gjermanë Wolfsburg në një fitore 2–1 në shtëpi në Ligën e Kampionëve. Dy muaj më vonë, ai shënoi golin e tij të parë në ligë të sezonit, duke shënuar të dytin në një fitore 3–0 në shtëpi ndaj Evertonit. Për shkak të një krize mbrojtëse gjatë dhjetorit, Carrick iu desh të luante si qendërmbrojtës pasi Gary Neville, i cili vetë luante jashtë pozicionit, pësoi një dëmtim kundër West Ham United në një fitore 4–0 në transfertë. Carrick nuk kishte luajtur kurrë më parë në mbrojtje gjatë karrierës së tij, por menaxheri Sir Alex Ferguson ishte shumë i kënaqur me kontributin e tij. Më 8 dhjetor, ai luajti sërish në mbrojtje duke luajtur në një mbrojtje me tre lojtarë së bashku me mesfushorin qendror Darren Fletcher dhe mbrojtësin e majtë të rregullt Patrice Evra në një fitore 3–1 në transfertë kundër Wolfsburgut në Ligën e Kampionëve. Goli i tij i tretë i sezonit erdhi më 30 dhjetor në një fitore 5–0 në shtëpi në ligë ndaj Wigan Athletic në atë që ishte ndeshja e fundit e Unitedit në atë dekadë.

2010–2013: Suksesi i vazhdueshëm
Më 25 janar 2010, Carrick shënoi golin e tij të parë në Kupën e Ligës në karrierën e tij në një fitore 4–3 në total ndaj rivalëve Manchester City në ndeshjen e kthimit të gjysmëfinales. Më 6 shkurt, Carrick shënoi në një fitore 5–0 në shtëpi ndaj Portsmouth, por iu dha si autogol i Richard Hughes pas ndeshjes. Megjithatë, Paneli i Golave të Dyshimtë ia dha zyrtarisht golin Carrick më 25 maj pas një rishikimi. Më 16 shkurt 2010, ai u përjashtua për herë të parë në karrierën e tij pasi pa dy kartonë të verdhë në fitoren 3–2 të Unitedit ndaj A.C. Milan në San Siro. Mesfushori mori një karton të dytë të verdhë në kohën shtesë pasi largoi topin pas faullit të Patrice Evra ndaj Alexandre Pato. Carrick luajti të gjithë ndeshjen e Finales së Kupës së Ligës 2010 kundër Aston Villa, të cilën United e fitoi 2–1 duke rezultuar në medaljen e tij të parë të Kupës së Ligës. Ky ishte sezoni i parë i karrierës së tij me Unitedin që do të përfundonte pa fituar titullin e ligës pasi Chelsea e fitoi kurorën me një pikë të vetme në ditën e fundit të sezonit.

Më 6 gusht 2010, u njoftua se Carrick do të humbiste fillimin e sezonit 2010–11 si pasojë e një dëmtimi në kyçin e këmbës të pësuar në ndeshjen e fundit parasezonale të Unitedit kundër një XI të Ligës së Irlandës. Megjithatë, dy ditë më vonë, ai luajti 79 minuta në fitoren 3–1 të Unitedit ndaj Chelseat në Community Shield 2010. Trajneri Sir Alex Ferguson pohoi: "Ai erdhi dje, tha se ishte në formë, donte të stërvitej, u stërvit dhe donte të luante." Më 3 mars 2011, ai nënshkroi një marrëveshje të re trevjeçare duke e mbajtur atë në klub deri në fund të sezonit 2013–14. Paraqitja e parë e rëndësishme e Carrick e sezonit erdhi në një fitore 1–0 në transfertë ndaj Chelseat në Ligën e Kampionëve më 6 prill. Ai bëri një pasim jetik në lëvizjen që çoi në golin e Wayne Rooney dhe u vlerësua për performancën e tij. Megjithatë, disa ditë më vonë në gjysmëfinalen e FA Cup kundër Manchester City, Carrick humbi topin, gjë që çoi në golin e vetëm të ndeshjes, shënuar nga Yaya Touré.

Në fillim të sezonit 2011–12, Carrick për të dytin sezon radhazi ishte një fillestar shokues në Wembley për Community Shield 2011. Pasi fillimisht u përjashtua nga dëmtimi nga Alex Ferguson në përgatitjen para ndeshjes, Carrick u emërua në 11-shen startuese për ndeshjen më 7 gusht 2011. Në pjesën e parë, United mbeti prapa me një gol me kokë të Joleon Lescott dhe një goditje nga distanca të Edin Džeko për të humbur 2–0 në pushim. Carrick më pas u zëvendësua në pushim dhe u zëvendësua nga i riu Tom Cleverley. Megjithatë, United arriti ta kthente ndeshjen dhe të fitonte 3–2. Një ditë pas ndeshjes së Shield, Carrick u tërhoq nga ndeshja miqësore e Anglisë kundër Holandës për të pushuar një dëmtim të bezdisshëm. Ai u zëvendësua në skuadër nga Tom Cleverley. Më 18 dhjetor, Carrick shënoi golin e tij të parë për Unitedin për 70 ndeshje kur avancoi nga gjysma e tij e fushës pasi preu pasimin e Joey Barton, kaloi disa mbrojtës dhe gjuajti ulët pranë portierit. Në fund, ai fitoi çmimin Lojtari i Ndeshjes. Më 4 janar 2012, Carrick luajti ndeshjen e tij të 250-të për Manchester United në të gjitha garat në një humbje 3–0 në transfertë ndaj Newcastle United. Ai festoi Jubileun e tij në një fitore 3–2 në transfertë kundër Manchester City në Etihad Stadium në raundin e tretë të FA Cup. Më 14 janar 2012, Carrick shënoi për Unitedin në një fitore 3–0 në shtëpi kundër Bolton. Në minutën e 83-të, Carrick shënoi golin e tij të parë në Old Trafford që nga janari 2010. Ai goditi me këmbën e majtë pranë shtyllës së poshtme, duke kaluar Ádám Bogdán. Më 16 shkurt 2012, në një fitore 2–0 në transfertë në Europa League kundër Ajax në Amsterdam Arena, Carrick luajti ndeshjen e tij të 500-të në të gjitha garat. Carrick gjithashtu tregoi klasin e tij kur gjuajti fort nga 30 metra kundër shtyllës në një fitore 2–0 kundër QPR më 8 prill.

Si rezultat i një krize dëmtimi në mbrojtje në klub, Carrick e filloi sezonin 2012–13 si një qendërmbrojtës i improvizuar. Mungesa e tij e përvojës në këtë rol u shfrytëzua nga Evertoni në ndeshjen hapëse të sezonit, pasi Marouane Fellaini e mundi atë në një goditje këndi për të shënuar golin e vetëm të ndeshjes. Ai vazhdoi në këtë rol për ndeshjen tjetër kundër Fulham. Ai shënoi golin e tij të parë të sezonit në një fitore 1–0 në Ligën e Kampionëve kundër Galatasarayt, pas një serie lëvizjesh të topit që çuan në kalimin e Michael Carrick të portierit për të shënuar me këmbën e tij të majtë. Më 24 nëntor 2012, Carrick u la jashtë skuadrës që mundi QPR 3–1, duke i dhënë fund serisë së tij prej 33 ndeshjesh radhazi si titullar në ligë. Prilli 2013 pa Carrick të nominuar për çmimin Lojtari i Vitit i PFA për paraqitjet e tij gjatë sezonit me Manchester United. 


Carrick shënoi golin e tij të parë të sezonit 2016–17 më 21 shtator me golin e parë të United në një fitore 3–1 në transfertë kundër Northampton Town në raundin e tretë të Kupës EFL. Carrick u bë një anëtar kyç i ekipit të José Mourinho dhe performancat e tij u vlerësuan shumë për aftësinë e tij për të kontrolluar lojën, për të injektuar qetësi dhe për të pasuar me saktësi. Mourinho gjithashtu pohoi se ai dëshironte që Carrick të ishte 10 vjet më i ri. Në maj 2017, Carrick e zgjati kontratën e tij deri në qershor 2018. Njëmbëdhjetë vite shërbimi ndaj klubit rezultuan në dhënien e një ndeshjeje lamtumire (testimonial) për Carrick në fund të sezonit 2016–17. E luajtur në Old Trafford më 4 qershor 2017, ndeshja u zhvillua midis një ekipi që përfaqësonte skuadrën fituese të Champions League të Manchester United të vitit 2008 dhe një ekipi yjesh të zgjedhur nga vetë Carrick, të menaxhuar nga Sir Alex Ferguson dhe Harry Redknapp respektivisht. Ndeshja përfundoi në barazim 2–2, me Carrick që shënoi nga një goditje 25-jardësh. Paratë e mbledhura nga loja u shpërndanë për bamirësitë e zgjedhura nga Carrick. Pas largimit të kapitenit të klubit Wayne Rooney nga Manchester United në korrik 2017, Carrick u emërua si zëvendësues i Rooney.

Në nëntor 2017, Carrick njoftoi se i ishte nënshtruar një procedure për një ritëm të çrregullt të zemrës pasi kishte pësuar marrje mendsh gjatë një ndeshjeje dhe në stërvitje. Trajtimi mjekësor ishte i suksesshëm dhe ai u kthye në skuadrën e ekipit të parë të United si kapiten klubi. Në janar 2018, Carrick pranoi një ofertë për t'u bashkuar me stafin stërvitor të ekipit të parë të klubit pas tërheqjes së tij në fund të sezonit 2017–18. Ai bëri paraqitjen e tij të 464-të dhe të fundit si lojtar për Manchester United në ndeshjen e fundit të sezonit të ligës kundër Watford në Old Trafford më 13 maj, në të cilën ai ndihmoi në krijimin e golit fitues të ndeshjes nga Marcus Rashford ndërsa skuadra e tij fitoi 1–0. Carrick u zëvendësua drejt fundit të ndeshjes për t'i lejuar tifozët t'i bënin atij një ovacion në këmbë.

Karriera ndërkombëtare
Carrick ishte ndeshur nga ekipet kombëtare nën-18 dhe nën-21 të Anglisë përpara se të merrte thirrjen e tij të parë në ekipin e të rriturve në ndeshjen e parë të Sven-Göran Eriksson në krye të Anglisë në shkurt 2001. Pavarësisht se u emërua në skuadrën prej 31 lojtarësh për t'u përballur me Spanjën, ai ishte një zëvendësues i papërdorur në fitoren 3–0 të Anglisë më 28 shkurt. Tre muaj më vonë ai bëri debutimin e tij në Angli, duke zëvendësuar David Beckham si zëvendësues në pjesën e dytë në një fitore miqësore 4–0 kundër Meksikës. Debutimi i tij i plotë erdhi gjatë fitores së tyre 2–1 kundër Shteteve të Bashkuara më 28 maj 2005. Tre ditë më vonë Carrick filloi përsëri në një fitore 3–2 kundër Kolumbisë në ndeshjen e fundit të turneut të tyre në SHBA.

Më 8 maj 2006, Eriksson emëroi Carrick në një skuadër provizore prej 23 lojtarësh për Kupën e Botës FIFA 2006, duke u emëruar përfundimisht në skuadrën përfundimtare prej 23 lojtarësh për turneun në Gjermani. Ai ishte një zëvendësues i papërdorur në të gjitha të tri ndeshjet e Grupi B i Kupës së Botës 2006 të Anglisë ndërsa ata avancuan në fazën eliminatore. Carrick luajti vetëm një ndeshje në turne, një fitore 1–0 në ndeshjen e raundit të dytë kundër Ekuadorit më 25 qershor. Ndeshjen tjetër ai u hodh në stol për çerekfinalen kundër Portugalisë, me Owen Hargreaves që e zëvendësoi atë. Ndeshja përfundoi pa gola pas kohës shtesë, Portugalia fitoi 3–1 në gjuajtjet e njëmbëdhjetëmetërshave dhe eliminoi Anglinë nga Kupa e Botës.


Carrick ishte lënë rregullisht anash nga menaxherë të ndryshëm të Anglisë kur bëhej fjalë për rolet qendrore, me Frank Lampard dhe Steven Gerrard që zakonisht preferoheshin. Ai filloi nëntë ndeshje nën Sven-Göran Eriksson dhe pasardhësin e tij Steve McClaren. Paraqitja e tij e fundit nën McClaren ishte në një humbje 2–1 në shtëpi nga Gjermania në gusht 2007. Menaxheri i sapoemëruar Fabio Capello e la Carrick jashtë skuadrës së tij të parë të Anglisë më 2 shkurt 2008. Gjatë vitit të parë të Capello në krye të Anglisë, Carrick u la kryesisht anash. Megjithatë, ai u emërua në skuadrën e Capello për ndeshjen kundër Republikës Çeke, por u detyrua të tërhiqej pasi pësoi një dëmtim gjatë ndeshjes së Manchester United me Newcastle United. Në nëntor 2008, ai u kthye në skuadër për një ndeshje miqësore kundër Gjermanisë në Berlin. Duke filluar përkrah Gareth Barry në mesfushën qendrore në fitoren 2–1 të Anglisë, ai u emërua si Lojtari i Ndeshjes nga BBC.

Pavarësisht se luajti vetëm një ndeshje gjatë fushatës kualifikuese të Anglisë për Kupën e Botës 2010, ai u emërua në skuadrën paraprake prej 30 lojtarësh të Capello për Kupën e Botës 2010 më 11 maj 2010. Ai luajti 61 minuta të fitores së tyre miqësore 3–1 ndaj Meksikës përpara se të zëvendësohej nga Tom Huddlestone. Më 2 qershor, Carrick u emërua më pas në skuadrën përfundimtare prej 23 lojtarësh për të fluturuar në Afrikën e Jugut për turneun, përpara se t'i jepej numri 22 i skuadrës. Gjatë Kupës së Botës, Carrick nuk arriti të hynte në fushë, duke mbetur një anëtar i papërdorur i skuadrës. Anglia u eliminua përfundimisht nga turneu pasi humbi 4–1 nga Gjermania në ndeshjen e raundit të dytë më 27 qershor. Më 6 gusht, Alex Ferguson pohoi se Carrick do të ishte jashtë fushës për dy javë me një dëmtim në kyçin e këmbës dhe do të humbiste miqësoren e Anglisë kundër Hungarisë të mërkurën e ardhshme. Capello e la Carrick jashtë skuadrës pasuese të Anglisë vetëm për të mbërritur në Wembley dhe për ta parë atë duke luajtur 79 minuta të ndeshjes Community Shield. Capello bëri një shenjë 'më thirr' ndërsa Carrick kaloi pranë vendit të tij për të marrë medaljen e fituesit.

Në maj 2012, menaxheri i Anglisë Roy Hodgson tha se e la Carrick jashtë skuadrës prej 23 lojtarësh dhe listës rezervë për UEFA Euro 2012 sepse ai i kishte thënë më parë The Football Association se nuk donte të ishte një lojtar i vogël, megjithëse ai mund ta ndihmonte ekipin "në raste ekstreme". Më 10 gusht, Carrick u thirr përsëri në skuadrën e Anglisë nga Hodgson për një ndeshje miqësore kundër Italisë më 15 gusht. Ai luajti të gjitha 90 minutat në fitoren 2–1 kundër Azzurrëve në Zvicër dhe gjithashtu mori shiritin e kapitenit nga Frank Lampard për 20 minutat e fundit. Më 7 shtator 2012, Carrick hyri si zëvendësues në pjesën e dytë në fitoren 5–0 të Anglisë në kualifikuesen e Kupës së Botës FIFA 2014 kundër Moldavisë. Më pas ai filloi kundër San Marinos në një fitore tjetër 5–0 muajin vijues. Më 17 tetor 2012, Carrick partnerizoi Steven Gerrard në mesfushën qendrore në kualifikuesen në transfertë kundër Polonisë. Më 26 mars 2013, partneriteti u ripërtëri në kualifikuesen e Anglisë kundër Malit të Zi në Podgorica. Më 15 tetor 2013, Carrick filloi në kualifikuesen e fundit të Anglisë, një fitore 2–0 në shtëpi kundër Polonisë, ndërsa ekipi u kualifikua për Kupën e Botës 2014. Në maj 2014, Carrick u emërua në listën rezervë të Anglisë për Kupën e Botës 2014 pasi u la jashtë skuadrës kryesore prej 23 lojtarësh që udhëtonte për në Brazil.

Pasi nuk ishte paraqitur që nga viti 2013, Carrick u emërua në skuadër për ndeshjet e nëntorit 2014 me Slloveninë dhe Skocinë. Megjithatë, më 12 nëntor, ai u tërhoq nga skuadra pasi pësoi një dëmtim në ijë. Më 27 mars 2015, Carrick bëri paraqitjen e tij të parë për Anglinë në 17 muaj, duke filluar në fitoren 4–0 të kualifikueseve të UEFA Euro 2016 ndaj Lituanisë në Wembley Stadium. Më 31 mars 2015, Carrick bëri paraqitjen e tij të 33-të për ekipin kombëtar si zëvendësues për shokun e skuadrës dhe mbrojtësin e Manchester United Chris Smalling, duke performuar në mënyrë mbresëlënëse për të ndihmuar Anglinë të siguronte një barazim kundër Italisë në një ndeshje miqësore ndërkombëtare. Më 14 nëntor 2015, Carrick pësoi një dëmtim në kyçin e këmbës gjatë një ndeshjeje kundër Spanjës dhe u largua nga fusha me barelë. Anglia humbi ndeshjen 2–0. 

 Karriera si trajner 

 Manchester United 
Carrick mbeti te Manchester United pas tërheqjes, pasi iu dha një pozicion në stafin stërvitor të José Mourinho, së bashku me kolegun e sapoemëruar Kieran McKenna; të dy po plotësonin boshllëkun e lënë nga ish-menaxheri asistent Rui Faria, i cili zgjodhi të fillonte periudhën e tij si menaxher. Mourinho u shkarkua nga United më 18 dhjetor 2018, pas një gjysme të parë të sezonit indiferente, duke rezultuar që Carrick u emërua shkurtimisht menaxher kujdestar në detyrë, përpara emërimit të një tjetër ish-lojtari të United, Ole Gunnar Solskjær, në atë pozicion për pjesën tjetër të sezonit. Solskjær e mbajti Carrick si pjesë të stafit të tij stërvitor, me Solskjær dhe stafin e tij stërvitor që u emëruan në baza të përhershme në mars 2019. Më 21 nëntor 2021, pasi Ole Gunnar Solskjær la rolin e tij si menaxher, Carrick u emërua menaxher kujdestar. Ndeshja e parë e Carrick në krye ishte një ndeshje e UEFA Champions League në transfertë kundër Villarreal, të cilën United e fitoi falë golave të vonë nga Cristiano Ronaldo dhe një goli të parë për United nga Jadon Sancho, duke vulosur vendin e United në raundin e 16-të të kompeticionit. Pas një fitoreje 3–2 kundër Arsenal më 2 dhjetor, Carrick u largua si trajner i ekipit të parë dhe u largua nga Manchester United me efekt të menjëhershëm, menjëherë pas emërimit të Ralf Rangnick si menaxher i përkohshëm, i cili do të mbetej në këtë rol për pjesën tjetër të sezonit. Gjatë periudhës së tij prej tre ndeshjesh si menaxher kujdestar, ai regjistroi dy fitore dhe një barazim, me United që barazoi gjithashtu me Chelsea në ndeshjen e tij të parë në Premier League. 

 Middlesbrough 
Më 24 tetor 2022, Carrick u emërua trajner i klubit të Championship Middlesbrough. Middlesbrough ishte i 21-ti në Championship në kohën e emërimit të tij, me 17 pikë nga 16 ndeshje të luajtura, një pikë mbi zonën e rënies. Pavarësisht se mori epërsinë, Middlesbrough humbi ndeshjen e parë të Carrick në krye 2–1 në transfertë kundër Preston North End më 29 tetor. Carrick fitoi 16 nga 23 ndeshjet e tij të para me Middlesbrough pasi klubi filloi të ngjitej në tabelë. Më 7 dhjetor 2022, Carrick u nominua për çmimin Menaxheri i Muajit i EFL Championship për nëntorin pas muajit të tij të parë kalendarik në krye. Dhjetë pikë nga katër ndeshje, duke shënuar trembëdhjetë gola gjatë rrugës, e panë atë të fitonte çmimin për marsin 2023. Pasi e udhëhoqi skuadrën e tij në vendin e katërt, Middlesbrough humbi në gjysmëfinalen e play-off-it nga Coventry City. Në sezonin e tij të dytë me Boro, Carrick udhëhoqi Middlesbrough në gjysmëfinalet e EFL Cup për herë të parë që nga viti 2004. Middlesbrough fitoi ndeshjen e parë 1–0 në shtëpi kundër Chelsea, por humbi 6–1 në ndeshjen e kthimit. Middlesbrough e përfundoi fushatën e tyre 2023–24 në pozicionin e 8-të. Më 3 qershor 2024, Carrick nënshkroi një kontratë të re trevjeçare. Më 4 qershor 2025, Carrick u shkarkua nga Middlesbrough pas një përfundimi në vendin e dhjetë. 

 Stili i lojës 

Pavarësisht se luante si një mesfushor i thellë, Carrick nuk mbështetej në shpejtësi, qëndrueshmëri, atribute fizike, lojë box-to-box dhe ndërhyrje si një mesfushor tipik që fiton topin; në vend të kësaj, inteligjenca dhe qetësia e tij në leximin e lojës e ndihmuan atë të parashikonte çdo kërcënim sulmues nga ekipi kundërshtar, shumicën e kohës duke mbuluar hapësirën dhe duke bërë ndërhyrje. Shpërndarja e tij e topit, vizioni, kreativiteti, aftësitë krijuese të lojës, aftësia për të krosuar dhe diapazoni i pasimeve, ndër më të mirat në krahasim me mesfushorët e tjerë në Evropë, u bashkua me një aftësi për të diktuar ritmin e lojës, si dhe për të nisur sulmet e ekipit. Pas mbërritjes së tij në Manchester United në vitin 2006, Carrick formoi një partneritet efektiv me Paul Scholes, me Carrick që luante në një rol mbajtës dhe Scholesin pranë tij si një krijues loje i ulur thellë. Ky partneritet i mesfushës kontribuoi në një ndryshim drejt një stili loje kontinental të përqafuar nga menaxheri Alex Ferguson dhe asistenti Carlos Queiroz, i cili mbështetej në pasimin dhe mbajtjen e posedimit në kontrast me stilin tradicionalisht më direkt dhe gjithë-aksion të futbollit anglez. Stili i tij modest, megjithatë, çoi gjithashtu në një mungesë vëmendjeje nga menaxherët e njëpasnjëshëm të ekipit kombëtar të Anglisë në favor të mesfushorëve gjithë-aksion si Frank Lampard dhe Steven Gerrard, një fakt i vënë në dukje nga ish-kapiteni i klubit dhe ekipit kombëtar të Carrick, Wayne Rooney. Inteligjenca dhe ndërgjegjësimi i Carrick u theksuan nga ish-menaxheri i Manchester United Louis van Gaal, i cili e quajti atë "trajneri i tij lojtar gjatë ndeshjes". Për më tepër, rëndësia e tij për performancën e ekipit u vlerësua vazhdimisht nga ish-shokët e skuadrës Gary Neville dhe Paul Scholes, si dhe kolegët evropianë Xavi dhe Xabi Alonso. Në vitin 2015, The Telegraph e përfshiu atë në vendin e parë në listën e tyre të "20 futbollistëve më të nënvlerësuar të të gjitha kohërave", duke e përshkruar atë si një "mesfushor të thellë, modest por shumë inteligjent dhe i talentuar teknikisht", i cili "ka performuar vazhdimisht mirë".

Jeta personale
Carrick u martua me Lisa Roughead, një instruktore Pilates me një diplomë biznesi, në Wymondham, Leicestershire më 16 qershor 2007. Çifti filloi të takohej kur të dy ishin në shkollë, dhe kanë një vajzë, Louise, dhe një djalë, Jacey.

Në tetor 2018, Carrick njoftoi se kishte vuajtur nga depresioni për dy vjet pas humbjes në Finalen e UEFA Champions League 2009.

Carrick ka një vëlla, Graeme, i cili është katër vjet më i vogël. Ai ishte gjithashtu te West Ham United, por pësoi disa dëmtime, dhe ka përfunduar një MSc në Sport Coaching, aktualisht është një Mentor Rajonal i Trajnerëve (Veri-Lindje dhe Yorkshire) i FA pas 7 vitesh si Trajner i Aftësive i FA dhe një periudhe si Trajner te Team Northumbria, pasi kishte punuar më parë në Akademinë e Newcastle United duke trajnuar nën-10 dhe nën-16.

Statistikat e karrierës
Klub
Burimi:

+ Paraqitjet dhe golat sipas klubit, sezonit dhe kompeticionitKlubiSezoniLigaFA CupKupa e LigësEvropaTjetërGjithsejDivizioniParaqitjeGolaParaqitjeGolaParaqitjeGolaParaqitjeGolaParaqitjeGolaParaqitjeGolaWest Ham United1999–2000Premier League81000010—912000–01Premier League3314040——4112001–02Premier League3021010——3222002–03Premier League3012020——3412003–04Divizioni i Parë3514010—30431Gjithsej13661108010301596Swindon Town (huazim)1999–2000Divizioni i Parë6200———62Birmingham City (huazim)1999–2000Divizioni i Parë20————20Tottenham Hotspur2004–05Premier League2906030——3802005–06Premier League3521010——372Gjithsej6427040——752Manchester United2006–07Premier League3337100122—5262007–08Premier League3124010120104922008–09Premier League284301090204342009–10Premier League303005181104452010–11Premier League2803010110104402011–12Premier League302201070104122012–13Premier League361500051—4622013–14Premier League291003070104012014–15Premier League1812000——2012015–16Premier League280501080—4202016–17Premier League230205170103812017–18Premier League202010000050Gjithsej316173511928648046424Gjithsej Karriera5242753131287411070634
Ndërkombëtar
Burimi:

+ Paraqitjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vititKombëtarjaVitiParaqitjeGolaAnglia200120200200200300200400200520200670200730200810200950201020201100201240201350201400201530Gjithsej340

Statistikat si trajner

+ Rekordi i trajnerit sipas ekipit dhe kohëzgjatjesEkipiNgaDeriRekordiManchester United (kujdestar)21 nëntor 20212 dhjetor 2021Middlesbrough24 tetor 20224 qershor 2025Gjithsej Karriera13965254946,76

 Referime 

 Shënime 

Kategoria:Lindje 1981
Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Futbollistë anglezë
Kategoria:Futbollistë në kombëtaren angleze
Kategoria:Futbollistë në West Ham United F.C.
Kategoria:Futbollistë në Swindon Town F.C.
Kategoria:Futbollistë në Birmingham City F.C.
Kategoria:Futbollistë në Tottenham Hotspur F.C.
Kategoria:Futbollistë në Manchester United F.C.
Kategoria:Futbollistë në Premier League