Testi Binet-Simon

Testi i inteligjencës Binet-Simon ishte testi i parë i inteligjencës që mund të përdorej për të parashikuar performancën e studiuesve dhe që u pranua gjerësisht nga fushat e psikologjisë dhe psikiatrisë.    Zhvillimi i testit filloi në 1905 me Alfred Binet dhe Théodore Simon në Paris, Francë.   Binet dhe Simon botuan artikuj rreth testit disa herë në revistën shkencore të Binet "L'Année Psychologique", dy herë në 1905, një herë në 1908 dhe një herë në 1911 (këtë herë, Binet ishte autori i vetëm).  Rishikimet dhe botimet mbi Testin e Inteligjencës Binet-Simon nga Binet dhe Simon u ndalën në 1911 për shkak të vdekjes së Alfred Binet në 1911. 

Rezultatet e testit ishin të lidhura me performancën akademike.  Binet-Simon ishte popullor sepse psikologët dhe psikiatër në atë kohë mendonin se testi ishte në gjendje të matë funksionet mendore më të larta dhe më komplekse në situata që i ngjanin shumë jetës reale.  Kjo ishte në kontrast me përpjekjet e mëparshme për testet e inteligjencës, të cilat ishin krijuar për të matur "fakultetet" specifike dhe të veçanta të mendjes. 

Testi i inteligjencës së Binet dhe Simon u prit mirë në mesin e psikologëve bashkëkohorë, sepse i përshtatet pikëpamjes së pranuar përgjithësisht se inteligjenca përfshin shumë funksione të ndryshme mendore (p.sh. aftësi gjuhësore, imagjinatë, kujtesë, diskriminim shqisor).  

 Pararendësit 
Pararendësit e Testit të Inteligjencës Binet-Simon ishin kërkimet kraniologjike dhe antropometrike, veçanërisht kërkimet antropometrike nga Francis Galton dhe James Mckeen Cattell .    Galton dhe Cattell e ndërprenë kërkimin e tyre kur kuptuan se matjet e tyre të trupave njerëzorë nuk lidheshin me performancën akademike.  Si rezultat, psikologjia franceze përjashtoi metodat që matën inteligjencën bazuar në korrelacionet midis matjeve fizike të trupit dhe suksesit akademik. 

 Zhvillimi 
Përpara se të punonte në test, Alfred Binet kishte përvojë në rritjen e dy vajzave të tij mbi të cilat ai kreu gjithashtu studime të inteligjencës midis 1900 dhe 1902.   Ai kishte shkruar tashmë një numër të konsiderueshëm artikujsh shkencorë mbi dallimet individuale, inteligjencën, magnetizmin, hipnozën dhe shumë tema të tjera psikologjike. 

Théodore Simon kishte studiuar mjekësi dhe po fillonte doktoraturën në spitalin psikiatrik Perray-Vacluse kur kontaktoi Binet në 1898, kur Simon ishte 25 vjeç.  Mbikëqyrësi i Simonit, Dr Blin, i ngarkoi Simonit të gjente një vlerësim më të mirë për të matur inteligjencën e fëmijëve sesa metodat mjekësore të disponueshme. Binet dhe Simon filluan të punojnë së bashku, fillimisht duke parë marrëdhënien midis matjeve të kafkës dhe inteligjencës, dhe më vonë braktisën këtë qasje antropometrike në favor të testimit psikologjik.  

Zhvillimi i testit të inteligjencës së Binet dhe Simon filloi në Paris në 1905.    Testi u lëshua për të identifikuar anomalitë mendore në fëmijët e shkollave fillore franceze. Këta fëmijë, të referuar si me mendje të dobët ose të prapambetur mendor, supozohet se shkaktuan telashe në shkollat fillore franceze, sepse ata nuk ishin në gjendje të ndiqnin arsimin standard dhe po shqetësonin pjesën tjetër të shokëve të klasës.   Ligji për arsimin fillor të detyrueshëm për fëmijët e moshës gjashtë deri në trembëdhjetë vjeç u miratua në 1882, dhe në vitin 1904, mësuesit e shkollave fillore filluan të ankoheshin për fëmijët me inteligjencë jonormale në shtyp dhe në mbledhje. 

Këto ankesa u morën nga politikanët kombëtarë francezë, duke rezultuar në krijimin e Komisionit Borgjez në 1904 nga Ministri francez i Udhëzimeve Publike. Ky komision synonte të studionte masat që duheshin marrë për të identifikuar këta fëmijë jonormalë.   Komisioni Borgjez përbëhej nga specialistë në studimin e fëmijëve me anomali mendore (psikiatër, psikologë), anëtarë të sistemit arsimor publik dhe përfaqësues nga ministria e brendshme.  Binet iu bashkua Komisionit për shkak të presidencës së tij të La Société libre pour l'étude psychologique de l'enfant (Shoqëria e Lirë e Studimit Psikologjik të Fëmijës). La Société libre pour l'étude psychologique de l'enfant ishte një bashkëpunim shkencor kryesisht midis shkencëtarëve dhe edukatorëve.     Binet doli vullnetar si Sekretar i komisionit.

Binet ndërtoi testin e parë të inteligjencës për të kufizuar ndikimin e psikiatërve. Psikiatër të tillë si Bourneville (i cili ishte gjithashtu në Komisionin Borgjez) argumentuan për nxjerrjen e fëmijëve jonormalë nga shkollat dhe vendosjen e tyre në azile mjekësore për të marrë edukim special nga mjekët.  Identifikimi dhe trajtimi i jonormales, deri në atë pikë, ishte një fushë psikiatrike, por Binet donte t'i mbante këta fëmijë në shkolla dhe kërkoi një mënyrë që psikologët të bëheshin autoritet.  Binet u mbështet në këtë përpjekje nga La Société libre pour l'étude psychologique de l'enfant, bashkëpunëtorë dhe miq të tjerë. 

Pavarësisht pozicionit të Binetit si Sekretar i Komisionit Borgjez, ai nuk ishte në gjendje ta pengonte komisionin të rekomandonte që vetëm ekspertët mjekësorë dhe arsimorë të vendosnin për nivelin intelektual të fëmijëve dhe nëse ata duhet të shkonin në një shkollë speciale.   Megjithatë, rekomandimi nuk u shndërrua kurrë në legjislacion dhe as planet e Bourneville për krijimin e klasave të edukimit special në azile. La Société libre pour l'étude psychologique de l'infant loboi kundër të dyja këtyre planeve dhe Binet u inkurajua të dilte me një alternativë më të mirë për të matur dallimin midis fëmijëve normalë dhe jonormalë.  

 Shih edhe 
 Testimi
 Inteligjenca
 Inteligjenca dhe arsimi
 Koeficienti i inteligjencës

 Referime 

Kategoria:Teste
Kategoria:Metoda të vlerësimit