Tymi i duhanit

Tymi i duhanit është një aerosol blozë i prodhuar nga djegia jo e plotë e duhanit gjatë pirjes së duhanit cigare dhe produkteve të tjera të duhanit. Temperaturat në djegien e cigares variojnë nga rreth 400 °C ndërmjet fryrjes deri në rreth 900 °C gjatë një fryrjeje. Gjatë djegies së duhanit cigare (vetë një përzierje komplekse), mijëra substanca kimike krijohen nga djegia, distilimi, piroliza dhe pirosinteza. Tymi i duhanit përdoret për tymosje dhe thithës.

 Përbërja 
Grimcat në tymin e duhanit janë pika të lëngëta aerosol (rreth 20% ujë), me një diametër masiv mesatar aerodinamik (MMAD) që është nënmikrometër (dhe kështu, mjaft "të frymëmarrjes nga mushkëritë" nga njerëzit). Pikat janë të pranishme në përqendrime të larta (disa vlerësime janë deri në 1010 pika për cm3).

Tymi i duhanit mund të grupohet në një fazë grimcash (të bllokuara në një jastëk me fibër qelqi dhe të quajtur "TPM" (grimcat totale)) dhe në një fazë gazi/avulli (e cila kalon nëpër një shtresë të tillë me fibër qelqi). "Tar" përcaktohet matematikisht duke zbritur peshën e nikotinës dhe ujit nga TPM. Megjithatë, disa përbërës të tymit të duhanit (p.sh., cianidi i hidrogjenit, formaldehidi, fenantreni dhe pireni) nuk përshtaten mirë në këtë klasifikim mjaft arbitrar, sepse ato shpërndahen midis fazave të ngurta, të lëngshme dhe të gazta.

Tymi i duhanit përmban një sërë kimikatesh toksikologjikisht të rëndësishme dhe grupe kimikatesh, duke përfshirë hidrokarburet aromatike policiklike (benzopireni), nitrozaminat specifike të duhanit (NNK, NNN), aldehidet (akrolein, formaldehid), monoksid karboni, cianid hidrogjeni, oksidet e azotit (azoti ), benzeni, tolueni, fenolet (fenol, kresol), aminat aromatike (nikotina, ABP (4-aminobifenil)) dhe alkaloide harmala. Elementi radioaktiv polonium-210 dihet gjithashtu se gjendet në tymin e duhanit. Përbërja kimike e tymit varet nga frekuenca e fryrjes, intensiteti, vëllimi dhe kohëzgjatja në faza të ndryshme të konsumimit të cigares.

Midis 1933 dhe fundit të viteve 1940, rendimentet nga një cigare mesatare varionin nga 33 në 49 mg "katran" dhe nga më pak se 1 deri në 3 mg nikotinë. Në vitet 1960 dhe 1970, rendimenti mesatar nga cigaret në Evropën Perëndimore dhe në SHBA ishte rreth 16 mg katran dhe 1,5 mg nikotinë për cigare. Nivelet mesatare aktuale janë më të ulëta. Kjo është arritur në mënyra të ndryshme duke përfshirë përdorimin e shtameve të zgjedhura të bimës së duhanit, ndryshimet në procedurat bujqësore dhe të kurimit, përdorimin e fletëve të rindërtuara (mbeturinat e gjetheve të duhanit të ripërpunuara), përfshirjen e kërcellit të duhanit, zvogëlimin e sasisë së duhanit që nevojitet për të mbushur. një cigare duke e zgjeruar (si gruri i fryrë) për të rritur "fuqinë mbushëse" dhe duke përdorur filtra dhe me porozitet të lartë letra ambalazhi. Zhvillimi i cigareve më të ulëta të "katranit" dhe nikotinës ka pasur tendencë të prodhojë produkte të cilave u mungonin përbërësit e shijes me të cilat duhanpirësi ishte mësuar. Për të mbajtur produkte të tilla të pranueshme për konsumatorin, prodhuesit rindërtojnë aromën ose shijen.

Polifenolet e duhanit (p.sh., acidi kafeik, acidi klorogjenik, skopoletina, rutina) përcaktojnë shijen dhe cilësinë e tymit. Gjethja e duhanit e sapopunuar është e papërshtatshme për përdorim për shkak të tymit të saj të athët dhe irritues. Pas fermentimit dhe plakjes, gjethja jep tym të butë dhe aromatik.

 Shiko edhe 

 Duhani
 Pirja e duhanit
 Pirja pasive e duhanit
 Efektet shëndetësore të duhanit

 Referime 

Kategoria:Aerosole
Kategoria:Pirje e duhanit
Kategoria:Duhan
Kategoria:Toksikologji
Kategoria:Tym