Arsimi në Maltë

Arsimi në Maltë është i detyrueshëm deri në moshën gjashtëmbëdhjetë vjeç dhe ofrohet përmes tre ofruesve të ndryshëm: shtetit, kishës dhe sektorit privat . Shteti është përgjegjës për promovimin e arsimit dhe mësimdhënies dhe për sigurimin e aksesit universal në arsim për të gjithë qytetarët maltezë, si dhe për ekzistencën e një sistemi shkollash dhe institucionesh të arritshme për të gjithë qytetarët maltezë. Objektivat e arsimit në Maltë përfshijnë zhvillimin intelektual dhe moral dhe përgatitjen e çdo qytetari për të kontribuar në mënyrë produktive në ekonominë kombëtare. Edhe pse qytetarët maltezë kishin qasje në arsim gjatë administrimit arab nga viti 870 deri në vitin 1090, mbërritja e një numri urdhrash fetarë në katër shekujt pasues solli arsimim me bazë fetare në ishull për familjet e pasura. Ardhja e Kalorësve të Spitalit pa themelimin e Universitetit të Maltës, rreth të cilit u themeluan një numër institucionesh fillore, të mesme dhe pas-të mesme. Arsimi në Maltë ka qenë i disponueshëm universalisht në nivelin fillor që nga dëbimi i Kalorësve Spitalorë nga francezët në vitin 1798, kur u vendos shkollimi fillor i financuar nga shteti. Në vitin 1878, anglishtja zëvendësoi italishten si gjuhë kryesore mësimore dhe arsimi u bë i detyrueshëm në vitin 1946 në përgjigje të një numri fëmijësh që nuk ndiqnin shkollën për shkak të varfërisë midis Luftërave të Parë dhe të Dytë Botërore. Mosha në të cilën arsimi u bë i detyrueshëm u ul në pesë vjet në vitin 1988.

Sistemi arsimor i Maltës është i ndarë në katër faza: parashkollor (mosha 3-5 vjeç), fillor (mosha 5-11 vjeç), i mesëm (mosha 11-16 vjeç) dhe i lartë. Arsimi parashkollor është opsional, por financohet plotësisht nga shteti. Në dhjetë vitet e fundit të arsimit fillor, nxënësit vendosen në degë bazuar në arritjet arsimore, dhe në moshën njëmbëdhjetë vjeç, nxënësit japin një provim mbi njëmbëdhjetë vjeç për të eliminuar drejtimin e shkollës së mesme të një nxënësi. Suksesi në provimin e nivelit njëmbëdhjetë plus e vendos një nxënës në një lice të ulët - një shkollë të mesme prestigjioze - ndërsa performanca mediokre ose mosdhënia e provimit e vendos një nxënës në një shkollë të mesme më pak konkurruese. Provimet për Certifikatën e Arsimit të Mesëm (SEC) jepen në moshën 16 vjeç, dhe provimet e maturës jepen në moshën 18 vjeç për të përcaktuar të drejtën për pranim në universitet. Në vitin 2008, 26,711 nxënës të shkollës fillore, 25,793 nxënës të shkollës së mesme, 5,719 nxënës të shkollës së mesme, 9,472 studentë të shkollës së lartë dhe 6,268 studentë të arsimit profesional u regjistruan në kurse arsimore në Maltë. Përafërsisht 30 përqind e nxënësve të shkollave fillore dhe të mesme të Maltës janë të regjistruar në shkolla private, shumica e të cilave drejtohen nga Kisha Katolike. Institucioni më i lartë pas-sekondar i Maltës është Universiteti i Maltës, i cili vepron që nga viti 1552.

 Historia 
Ndërsa arsimi në Maltë daton që nga periudha e sundimit arab midis viteve 870 dhe 1090 përmes futjes së numrave arabë, mbërritja e françeskanëve në vitin 1350, e karmelitëve në vitin 1418, e Urdhrit Dominikan në vitin 1450, e augustinianëve në vitin 1460 dhe e Fretërve të Vegjël në vitin 1492 sollën arsimin fetar në ishull. Anëtarëve të këtyre grupeve iu kërkua të shërbenin si mësues privatë për fëmijët e prindërve të pasur dhe më vonë filluan të krijonin klasa për mësimdhënie në italisht, latinisht dhe numërim. Në vitin 1592, Collegium Melitense (ai që më vonë do të bëhej Universiteti i Maltës ) u themelua nga Shoqëria e Jezusit si rezultat i një urdhri të drejtpërdrejtë nga Papa Klementi VIII, dhe rreth këtij institucioni lulëzuan një numër i të tjerëve, duke përfshirë një shkollë gramatikore, një shkollë përgatitore dhe institucione për studimin e kartografisë, arkitekturës detare dhe navigimit. Përveç opsioneve publike, ishte e mundur të punësoheshin mësues privatë në një numër fushash të ndryshme, duke përfshirë kontabilitetin, filozofinë, navigimin dhe gjuhët. Megjithatë, gjatë kësaj periudhe, arsimi për ata pa pasuri ishte inekzistent.  Gjatë shekullit të 16-të, filozofia, teologjia, gramatika dhe shkencat humane mësoheshin në Kolegjium, dhe pas rimëkëmbjes së përkohshme të Evropës nga Murtaja e Zezë në vitin 1675, Mjeshtri i Madh i Kalorësve Spitalorë emëroi një pedagog të ri në anatomi dhe kirurgji në Sacra Infermeria, duke themeluar në thelb shkollën mjekësore të Universitetit të Maltës.  Megjithatë, Kisha Katolike Romake ishte kundër edukimit të klasave të ulëta dhe u përqendrua tek ata që kishin mundësi të paguanin. Kjo rezultoi në analfabetizëm masiv deri në fund të Urdhrit të Shën Gjonit dhe u desh deri në gjysmën e dytë të shekullit të 19-të, nën sundimin britanik, që të kishte një sprint drejt përfshirjes së mëtejshme. 

Dëbimi i Kalorësve Spitalorë nga Republika Franceze në vitin 1798 solli një reformim të sistemit arsimor për shkak të mospërputhjes midis idealeve tradicionale të Kalorësve dhe idealeve revolucionare të francezëve. Shkollimi privat u ndalua, u prezantua shkollimi fillor dhe u financua nga shteti, si dhe u prezantua arsimi për të rritur. Futja graduale e arsimit universal për nxënësit e shkollave fillore ishte një ideal i lindur para dhe gjatë Revolucionit Francez, ndërsa shkollat private u shfuqizuan për shkak të lidhjes së tyre tradicionale me Kishën Katolike, një institucion i refuzuar nga ata që ishin të përfshirë në Revolucion.  Përveç kësaj, Napoleoni I e shfuqizoi Universitetin e Maltës vetëm pesë ditë pas dëbimit të Kalorësve, megjithëse ky vendim u anulua pasi britanikët dëbuan francezët vitin pasardhës.  Në vitin 1799, Malta ra nën juridiksionin e Mbretërisë së Bashkuar dhe u bënë përpjekje për të përshtatur institucionet e Maltës drejt një stili britanik. 
alt=bronze sculpture of three street children running playfully|majtas|parapamje| Kjo skulpturë e vitit 1903 në Kopshtet e Epërme të Barrakkës në Valetë, "Les Gavroches" nga artisti maltez Antonio Sciortino, përshkruan varfërinë që përjetuan fëmijët në Maltë në fillim të shekullit të 20-të.
Nën qeverinë e Ponsonby-t, në vitin 1833, Kisha Katolike në Maltë ishte kategorikisht kundër arsimit publik; përpjekja e vetme e bërë nga priftërinjtë ishte të kërkonte që njerëzit të mos pranonin arsim ose të dënoheshin me përjashtim nga kisha, së bashku me pasoja të tjera fetare.   Përqendrimi në mësimdhënien fetare, me përjashtim të çështjeve të rëndësishme, la mbi 97% të vendit analfabetë. Roli i Kanunit Fortunato Panzavecchia si Drejtor i Shkollave e provoi atë të padenjë dhe kokëfortë për përparimin. Ai madje sajoi dokumente të parëndësishme fetare rreth përmirësimeve të supozuara. Britanikët vunë re se Drejtori ishte më i interesuar në dështimin e edukimit të njerëzve të thjeshtë dhe ishte i papërshtatshëm për qëllimin.  Në vitin 1847, shkollimi fillor u ndryshua në modelin britanik, shkollat u hapën në çdo fshat dhe arsimi u bë falas. Në vitin 1878, mënyra e ofrimit të edukimit gjuhësor ndryshoi pas botimit të dy raporteve mbi këtë çështje. Arsimi në gjuhën italiane u zëvendësua nga mësimdhënia në gjuhën angleze dhe përdorimi i gjuhës malteze u inkurajua në vitet fillore. Megjithatë, anglishtja ishte gjuha në të cilën ofrohej arsimi në të gjitha fazat e arsimit pas shkollës fillore. Debati vazhdoi deri në vitet 1930 se cila gjuhë duhej të përdorej në arsimin maltez - italishtja apo anglishtja. 

Gjatë Luftës së Parë Botërore, viteve midis dy luftërave botërore dhe Luftës së Dytë Botërore, varfëria e përhapur në Maltë i pengoi fëmijët e klasave të ulëta të ndiqnin arsimin bazë në favor të qëndrimit në shtëpi për të ndihmuar prindërit me punët bujqësore dhe aktivitete të tjera që siguronin të ardhura. Për të luftuar këtë fenomen, më 1 shkurt 1946 arsimi u shpall i detyrueshëm deri në moshën 14 vjeç.  Në vitin 1964, Malta u bë një komb i pavarur dhe në vitin 1988 u miratua një Akt i ri për Arsimin, duke ulur moshën e arsimit të detyrueshëm në pesë vjet, duke decentralizuar vendimmarrjen arsimore dhe duke vendosur të drejtën e çdo personi për të aplikuar për licencë për të hapur një shkollë. Fakulteti i Arteve, Shkencave dhe Teologjisë në Universitetin e Maltës u rivendos gjithashtu. 

 Statistikat 
Në vitin 2008, 26,711 nxënës të shkollës fillore, 25,793 nxënës të shkollës së mesme, 5,719 nxënës të shkollës së mesme, 9,472 nxënës të shkollës së mesme dhe 6,268 studentë të arsimit profesional u regjistruan në kurse arsimore në Maltë.  Përafërsisht 30 përqind e nxënësve në moshë shkollore ndjekin shkolla private, shumica e të cilave drejtohen nga Kisha Katolike .  Në vitin 2009, 34.9 përqind e popullsisë midis moshës 18 dhe 24 vjeç nuk kishte përfunduar shkollën e mesme,  ndërsa në vitin 2008 92 përqind e popullsisë konsiderohej e shkolluar .  Malta renditet e njëmbëdhjeta në botë në shkallën kombëtare të IQ-së . 

Periudha e arsimit të detyrueshëm në Maltë ka qenë midis pesë dhe 16 vjeç që nga hyrja në fuqi e Aktit të Arsimit të vitit 1988.  Kjo është një rritje nga mosha deri në 12 vjeç në vitin 1924 (në këtë vit, ndjekja e shkollës u bë e detyrueshme për ata që ishin tashmë të regjistruar - vetë akti i regjistrimit nuk ishte i detyrueshëm) dhe 14 vjeç në vitin 1946, kur u fut në fuqi ndjekja e detyrueshme e shkollës për të gjithë nxënësit, të regjistruar ose jo. Shkollimi i detyrueshëm ka qenë gjithmonë i zbatueshëm si për meshkujt ashtu edhe për femrat gjatë ekzistencës së tij. 

 Struktura 

 Arsimi shkollor 
Shkollimi është i detyrueshëm që nga mosha pesë vjeç,  megjithëse kopshti falas është në dispozicion për të gjithë nxënësit duke filluar nga mosha tre vjeç.  Përafërsisht 94 përqind e fëmijëve tre dhe katër vjeç ndjekin kopshtin. Ekzistojnë një numër operatorësh privatë, por institucionet shtetërore falas janë gjithashtu të njohura. Kopshtet shtetërore malteze duhet të kenë një anëtar stafi të pranishëm për çdo dhjetë fëmijë të pranishëm, ndërsa ky raport ulet në 1:20 për institucionet e drejtuara në mënyrë të pavarur. Gjatë viteve të kopshtit, fokusi është te loja, jo te edukimi formal. Nga kopshti, nxënësit kalojnë në shkollën fillore, e cila është e detyrueshme që nga mosha pesë vjeç. Që nga viti 1980, të gjitha shkollat fillore shtetërore kanë qenë të përbashkëta, me shumë shkolla të pavarura që kanë ndjekur shembullin. Megjithatë, shkollat fillore të drejtuara nga kisha zakonisht janë për nxënës të një gjinie. Klasat zakonisht kanë një limit prej tridhjetë nxënësish dhe një raport minimal mësues-nxënës është vendosur në 1:19 në të gjitha shkollat, qofshin ato shtetërore, të drejtuara nga kisha apo të pavarura. 

Provimet formale të fundvitit fillojnë duke filluar nga viti i 4-t për të diktojnë rregullimet e rrjedhës së klasave për vitin pasardhës. Nxënësit shqyrtohen në anglisht, gjuhë malteze, matematikë, fe dhe shkenca shoqërore. Pavarësisht faktit se provimet me mbi njëmbëdhjetë nxënës nxjerrin në pah pabarazinë dhe dështimet, dhe njihen si mjete arsimore joefektive nga ekspertët,    Malta ende zbaton provime të tilla.  Në vitin e 6-të, kur shumica e nxënësve kanë mbushur moshën njëmbëdhjetë vjeç, nxënësve u jepet një provim mbi njëmbëdhjetë vjeç për të përcaktuar se cilët nxënës ndjekin cilat shkolla të mesme. Nxënësit testohen në gjuhën angleze, gjuhën malteze, matematikë, studime shoqërore dhe fe; kjo e fundit është opsionale për ata që nuk i përmbahen besimit që mësohet në shkolla. Ndërsa 73 përqind e nxënësve të moshës njëmbëdhjetë vjeç e lart e dhanë provimin e moshës njëmbëdhjetë vjeç në vitin 2001, vetëm rreth 54 përqind e kalojnë atë çdo vit. Nxënësit që arrijnë sukses në provimin mbi njëmbëdhjetë vjeç vazhdojnë të ndjekin 'litete të ulëta' prestigjioze gjatë viteve të tyre të mesme, ndërsa ata që nuk ndjekin 'shkolla të mesme të zonës'. Kjo është e ngjashme me funksionimin e Sistemit Trepalësh në Mbretërinë e Bashkuar pas Luftës së Dytë Botërore . 

Licetë e vogla shtetërore dhe shkollat e mesme të zonës janë për nxënës të një gjinie. Licetë e vogla ndahen në dy nivele. Faza e parë është një fazë hyrëse dhe zgjat dy vitet e para të shkollimit të mesëm. Studentët studiojnë në thelb të njëjtat lëndë me mundësi shumë të kufizuara kurrikulare në mënyrë që të ofrojnë një bazë të mirë për studimet e ardhshme. Pas ciklit hyrës dy-vjeçar, vjen një fazë specializimi tre-vjeçare, gjatë së cilës studentët studiojnë një kurrikulë bazë të përbashkët, si dhe një numër lëndësh zgjedhore. Ky orientim është i ngjashëm në shkollat e mesme të zonës, megjithëse periudha hyrëse është më e gjatë, me kohëzgjatje tre vjet, dhe periudha përfundimtare e specializimit është më e shkurtër, me dy vjet. Raporti staf-nxënës është vendosur në 1:11, dhe mosha e largimit nga shkolla është 16 vjeç. 

Provimet në shkollat e mesme malteze zhvillohen në moshën 16 dhe 18 vjeç, ku kjo e fundit është një grup përfundimtar opsional i provimeve të maturës. Provimet që zhvillohen në moshën 16 vjeç janë provimet e Certifikatës së Arsimit të Mesëm (SEC), të cilat kanë funksionuar që nga viti 1994, përpara të cilave Niveli i Zakonshëm GCE përdorej si provim certifikate të shkollës së mesme. Provimet që zhvillohen në moshën 18 vjeç, ato që mundësojnë pranimin në universitet, janë provimet e Certifikatës së Maturës, të bazuara në Diplomën Ndërkombëtare të Maturës . Këto provime zëvendësuan Nivelet e Avancuara GCE . 

 Operacion i përditshëm 
Një numër nxënësish udhëtojnë për në shkollë duke përdorur rrjetin kombëtar të autobusëve, i cili është falas për nxënësit e shkollave shtetërore.  Shkollat në Maltë zakonisht e fillojnë ditën e tyre shkollore në orën 8:30 të mëngjesit dhe mbarojnë në orën 14:40.  Studentët marrin tre ditë pushime në nëntor, 15 ditë pushime gjatë Krishtlindjeve, dy ditë pushime në mars dhe tetë ditë pushime në prill, përveç festave zyrtare .  Nxënësit e shkollave malteze marrin numrin më të lartë të ditëve të lira nga të gjithë nxënësit e shkollave në Evropë, me 90 ditë gjatë vitit akademik 2010–11 që janë ditë jo-shkollore. Kjo është 14 ditë më shumë se mesatarja evropiane prej 76 ditësh.  Pothuajse të gjitha shkollat shtetërore malteze kanë dyqane ushqimore, ndërsa disa shkolla të mesme kanë edhe mensa . 

Shkollat shtetërore u ofrojnë tekste shkollore falas nxënësve të tyre, ndërsa shkollat private në përgjithësi kërkojnë që nxënësit e tyre të paguajnë për tekstet shkollore, duke u mundësuar këtyre të fundit të ndryshojnë tekstet shkollore dhe botimet e tyre më shpesh. Të gjitha shkollat fillore kanë të paktën katër kompjuterë, një printer, një monitor të madh dhe një kompjuter laptop për mësuesin në klasat e tyre, ndërsa shumë shkolla të mesme kanë klasa të specializuara të nevojshme për të dhënë lëndë të tilla si Ekonomia Shtëpiake dhe Teknologjia Ushqimore. Një mesatare prej 22.5 nxënësish janë të regjistruar për klasë të shkollës fillore, me një mesatare që rritet në 24.3 në klasat e shkollës së mesme. Mësuesit e shkollave fillore pritet t'i kushtojnë pesë orë në javë gjuhës malteze, anglishtes dhe matematikës, një orë në javë shkencës, dy orë në javë arteve dhe zanateve, dy orë në javë studimeve shoqërore, një orë e 15 minuta në javë studimeve shoqërore dhe dy orë e gjysmë në javë edukimit fizik dhe fesë. Programet mësimore të shkollave shtetërore në nivelin e mesëm përcaktohen nga organet lokale të provimeve. 

 Arsimi i lartë 
Sipas Aktit të Arsimit të vitit 1988, Qeveria e Maltës është e detyruar të ofrojë arsim universitar falas për banorët e kualifikuar me kualifikime të mjaftueshme për pranim. Megjithatë, për shkak të kufizimeve të financimit, Universiteti i Maltës ofron disa kurse vetëm çdo dy vjet, me qëllim maksimizimin e ofertave të kurseve me përdorim optimal të financimit.  Aktualisht, 10,000 studentë studiojnë në universitet. Shumica e kurseve të diplomës Bachelor zgjasin tre vjet.  Kolegji i Mjekësisë në Distancë dhe Jashtë Vendit ofron diploma universitare dhe pasuniversitare në fushën e mjekësisë në distancë dhe të natyrës në Maltë.

 Menaxhimi arsimor 
 Administrata 
Arsimi shtetëror në Maltë administrohet në nivel kombëtar qeveritar, me Ministrin e Arsimit të autorizuar për të nxjerrë urdhra, ose 'Njoftime Ligjore', në lidhje me administrimin e arsimit në të gjithë vendin. Ministri i Arsimit emërohet nga Presidenti me këshillën e Kryeministrit dhe është përgjegjës për një numër funksionesh qeveritare që lidhen me arsimin (siç është funksionimi i shkollave dhe bibliotekave), si dhe arsimin e lartë në vend. Ministria e Arsimit, departamenti kombëtar qeveritar përgjegjës për arsimin në Maltë, drejtohet nga një Sekretar i Përhershëm. Divizioni i Arsimit i Ministrisë është përgjegjës për caktimin e një numri provimesh vjetore në të gjithë vendin, menaxhimin e burimeve njerëzore në sistemin arsimor të Maltës, përzgjedhjen e listave të teksteve shkollore, ndarjen e nxënësve në shkolla bazuar në zonë, menaxhimin e financave arsimore të Ministrisë dhe promovimin e një numri aktivitetesh kulturore, sportive dhe sociale. Ministria e Arsimit e Maltës aktualisht është duke u decentralizuar me qëllim që shkollat të menaxhohen në nivel lokal. 

Me përjashtim të procesit aktual të decentralizimit të menaxhimit arsimor, administrimi rajonal i arsimit në Maltë është i kufizuar. Megjithatë, ishulli i Gozos mirëmban një formë të administrimit rajonal arsimor përmes Ministrisë për Gozon. Edhe pse Ministria e Arsimit menaxhon arsimin në të gjithë Maltën, Ministria për Gozon është përgjegjëse për shpërblimin e stafit mësimdhënës të ishullit. Autoritetet lokale, siç janë Këshillat e shumta Lokale të Maltës, nuk kanë lidhje zyrtare me sistemin arsimor të Maltës, por shpesh dhurojnë për shkollat lokale dhe mirëmbajnë strukturat e ndërtesave parashkollore. 

 Zhvillimi i mësuesve 
Mësuesit e shkollave fillore dhe të mesme e fillojnë arsimimin e tyre si mësues në Universitetin e Maltës duke marrë një diplomë Bachelor në Edukim (Nderime), e cila zakonisht zgjat katër vjet studimi. Për t'u pranuar në universitet për të studiuar arsimin fillor ose të mesëm, studentët jo vetëm që duhet të plotësojnë kërkesat e përgjithshme të pranimit në universitet, por edhe një numër kërkesash të tjera të kurseve të veçanta. Studentët e universitetit që kërkojnë të hyjnë në profesionin e mësuesisë mund të kualifikohen gjithashtu duke marrë një certifikatë pasuniversitare në arsim . Gjithashtu, në përgjithësi kërkohen dy vjet praktikë profesionale në mësimdhënie. Ministri i Arsimit mund të japë gjithashtu një urdhër të përkohshëm për të dhënë mësim, të vlefshëm për një vit, për çdo person që Ministri beson se ka aftësinë për të dhënë mësim në vend. 

Në vitin 2019, mësuesit që hyjnë në fuqinë punëtore paguhen të paktën 23,936 euro në vit, ndërsa mësuesit më me përvojë paguhen 27,340 euro në vit pas 18 vitesh shërbimi.  Drejtuesit e shkollave merrnin një minimum prej 27,707.00 € në vit.  Në vitet 2005–06, në Maltë kishte 8,217 punonjës mësimdhënës, nga të cilët 7,988 punonin në shkollat shtetërore (duke përfshirë Universitetin e Maltës, MCAST dhe Kolegjin Junior Ġ. F. Abela ). 

 Shih edhe 
 Universiteti i Maltës

 Referime 

Kategoria:Arsimi në Maltë
Kategoria:Arsimi në Evropë sipas vendit
Kategoria:Artikuj nga CEE Spring 2025