Kujtim Hajzer Ahmetaj

Kujtim Hajzer Ahmeti (1981-1999)
Vendlindja: Ternafc, Skenderaj
 Roli: Ushtar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK)
Fëmijëria dhe dëshira për të qenë ushtar

Që nga fëmijëria, Kujtimi kishte dëshirë të ndjekte gjurmët e gjyshit të tij, Kamer S. Ahmeti, duke u bërë ushtar. Ai shpesh fliste me familjen se një ditë do të mbrojë të afërmit dhe do të kontribuojë në lirinë e Kosovës. Kujtimi shquhej për zemrën e madhe dhe përkushtimin ndaj të tjerëve, duke treguar kujdes të veçantë për fëmijët e fshatit gjatë situatave të rrezikshme.
 parapamje | djathtas

Pranimi në UÇK

Kur vendosi të bëhej pjesë e UÇK-së, ai shkoi tek Bekim Haxhiu (Kamishi) për t’u pranuar. Fillimisht iu tha jo, pasi ishte ende 17 vjeç, por Kujtimi insistoi dhe Bekimi nuk pati zgjidhje tjetër veçse ta pranonte. Lajmin e ndau fillimisht me motrën e tij, duke i dhënë një fotografi për ta ruajtur, dhe më pas e tregoi edhe familjes së tij, e cila fillimisht u frikësua, por më pas e uruan.

Kur forcat policore hynë në fshat, banorët u detyruan të largohen në malin Brus të Ternafcit. Kujtimi shpesh sillte gjëra për fëmijët e fshatit. Ai i kërkoi nënës së tij të përgatiste hallvë për të gjithë fshatin, ndërsa babai i tij e ndihmoi duke pritur një lope, që Kujtimi e shpërndau për të gjithë fshatin.
Vëllai, dy motrat dhe gjyshja mbetën në Skenderaj, ndërsa motrën dhe prindërit i dërgoi në Mitrovicë për arsye sigurie.

Vitet e fundit dhe vdekja

Në maj 1999, ndërsa familja ishte në Mitrovicë, Kujtimi shkoi së bashku me shokun e tij, Martir Naim Gashi, për të shpërndarë ushqim. Ai i tha babait të tij se kishte ardhur për të marrë gjyshen për në Shqipëri, por forcat serbe rrethuan Mitrovicën (Tavnikun). Babai i tij i sugjeroi të fshihej në tavan, por Kujtimi refuzoi duke thënë: “Kurrë, i kam dy bomba në xhep, nuk do të dorëzohem gjallë”. Forcat serbe e larguan nga shtëpia dhe, që nga ai moment, familja nuk e pa më. Babai i tij u arrestua dhe u pyet për djemtë, por kur e pyetën për Kujtimin, nuk dha asnjë informacion.
Pas ngjarjes, motra dhe vëllai shkuan për të gjetur trupin e tij dhe e identifikuan nga një ndresë me numrin 15. Babai i tij, kur mori lajmin, deklaroi: “Pa e parë me sy, nuk besoj”, dhe e nxorri trupin e tij nga varri në Suhodoll dhe e varrosi në Ternafc, duke mos lejuar askënd tjetër nga familja ta shihte, duke thënë se ishte krejt i njëjtë, vetëm me një plumb në ballë.
 parapamje | djathtas
 parapamje | djathtas

Trashëgimia

Kujtim Hajzer Ahmeti konsiderohet hero dhe shembull për komunitetin e tij dhe për të gjithë shqiptarët, dhe emri i tij do të jetojë përherë.
 parapamje | djathtas

 Shikoni dhe 

 Referimet