Perëndia e boshllëqeve

"Perëndia e boshllëqeve" ose "Zoti i boshllëqeve" është një koncept teologjik që u shfaq në shekullin e 19-të dhe sillet rreth idesë se boshllëqet në të kuptuarit shkencor konsiderohen si tregues të ekzistencës së Zotit. Kjo perspektivë ka origjinën në vëzhgimin se disa individë, shpesh me prirje fetare, tregojnë fusha ku shkenca dështon në shpjegimin e fenomeneve natyrore si mundësi për të futur praninë e një krijuesi hyjnor. Vetë termi u shpik në përgjigje të kësaj tendence. Kjo pikëpamje teologjike sugjeron që Zoti mbush boshllëqet e lëna nga njohuritë shkencore dhe se këto boshllëqe përfaqësojnë momente të ndërhyrjes ose ndikimit hyjnor.

Ky koncept është pritur me kritika dhe debate nga burime të ndryshme. Kritikët argumentojnë se kjo perspektivë është problematike pasi duket se mbështetet në boshllëqet në të kuptuarit njerëzor dhe injorancën për të argumentuar ekzistencën e Zotit. Ndërsa njohuritë shkencore vazhdojnë të përparojnë, këto boshllëqe kanë tendencë të tkurren, duke dobësuar potencialisht argumentin për ekzistencën e Zotit. Kritikët pohojnë se një qasje e tillë mund të minojë besimet fetare duke sugjeruar se Zoti vepron vetëm në fushat e pashpjegueshme të të kuptuarit tonë, duke lënë pak hapësirë ​​për përfshirje hyjnore në një botëkuptim gjithëpërfshirës dhe koherent.

Perspektiva "Zoti i boshllëqeve" është kritikuar për lidhjen e saj me gabimet logjike. Perspektiva "Zoti i boshllëqeve" është gjithashtu një formë e paragjykimit konfirmues, pasi përfshin interpretimin e provave të paqarta (ose më saktë mungesës së provave) si mbështetje të qëndrimeve ekzistuese të dikujt. Ky lloj arsyetimi shihet si i gabuar në thelb dhe nuk ofron një bazë të fortë për besimin fetar. Në këtë kontekst, disa teologë dhe shkencëtarë kanë propozuar që një qasje më e kënaqshme është të shikosh provat e veprimeve të Zotit brenda vetë proceseve natyrore, në vend që të mbështetesh në boshllëqet në të kuptuarit shkencor për të vërtetuar besimet fetare.

 Përdorimi i përgjithshëm 
Termi "Zoti i boshllëqeve" përdoret ndonjëherë për të përshkruar tërheqjen graduale të shpjegimeve fetare të fenomeneve fizike përballë shpjegimeve shkencore gjithnjë e më gjithëpërfshirëse për ato fenomene. Dorothy Dinnerstein përfshin shpjegime psikologjike për shtrembërimet zhvillimore që çojnë në besimin e një personi në një hyjni, veçanërisht në një hyjni mashkullore.

R. Laird Harris shkruan për aspektin e shkencës fizike të kësaj:Shprehja, "Zoti i Boshllëqeve", përmban një të vërtetë reale. Është e gabuar nëse merret si të thuash që Zoti nuk është imanent në ligjin natyror, por duhet të vërehet vetëm në mistere të pashpjegueshme nga ligji. Asnjë grup i rëndësishëm i krishterë nuk e ka besuar këtë pikëpamje. Sidoqoftë, është e vërtetë nëse merret për të theksuar se Zoti nuk është vetëm imanent në ligjin natyror, por është gjithashtu aktiv në fenomenet e shumta të shoqëruara me mbinatyrshmen dhe shpirtëroren. Ka boshllëqe në një shpjegim fiziko-kimik të kësaj bote, dhe gjithmonë do të ketë. Për shkak se shkenca ka mësuar shumë sekrete të mrekullueshme të natyrës, nuk mund të konkludohet se ajo mund të shpjegojë të gjitha fenomenet. Kuptimi, shpirti, shpirtrat dhe jeta janë subjekte të paafta për shpjegim ose formim fiziko-kimik.

 Shiko edhe 

 Perëndia

 Referime 

Kategoria:Argumente për ekzistencën e Perëndisë
Kategoria:Feja dhe shkenca