Fuçia

Fuçia është një enë simetrike rrotulluese (zakonisht cilindër), e cila zakonisht përdoret për ruajtjen e lëngjeve. Materiali i tij është zakonisht dru, metal ose plastike.

Romakët ishin të parët që bënë fuçi druri për ruajtjen e verës, paraardhësit e tyre e ruanin verën në enë balte të djegura ende.

 Fuçi vere 
Fuçia e verës është një enë e bërë nga shufra të përkulura të mbajtura së bashku me goma, ajo është kryesisht prej druri lisi dhe përdoret për të ruajtur verë me shumicë. Varietetet e fuçive:

 Fuçi normale e verës: 50-100 l (fuçi Gonc: 136 l)
 Barrique (barrique) fuçi: 225-500 l, fuçi lisi i djegur posaçërisht, thelbi i së cilës është trajtimi dhe vjetërimi i verës bazuar në oksidimin e butë.
 Fuçi Aces: 1000-5000 litra

 Bërja 
Materiali i fuçisë së verës duhet të jetë i patëmetë, përndryshe vera do të vuajë. Fuçitë më të mira të verës bëhen nga dru lisi, fuçitë e bëra nga gështenja e ëmbël, mani dhe druri i akacies janë gjithashtu të shkëlqyera për këtë qëllim, me pisha të ndryshme, megjithatë, ato nuk janë të përshtatshme për këtë qëllim dhe jo vetëm sepse vera thahet në to për shkak të ngathëtisë së tyre, por edhe sepse ato janë të vështira për t'u pastruar dhe vera thith pishën e pakëndshme. druri në to.

Fuçi është bërë nga trungje plotësisht të thata dhe është bërë me kujdes: hapja e fuçisë është në mes të trungut dhe vrima e rubinetit është në fund; Këshillohet që pjesa e poshtme e fuçive me një kapacitet prej më shumë se 5 hektolitra të pajiset me një derë të një madhësie të përshtatshme, e cila më pas mbërthehet në fund ose me një pykë druri ose me një bravë kllapa hekuri. Kur i përforconi këto, duhet pasur kujdes që të mos futen kokat e gozhdës ose hekuri brenda fuçisë, pasi kjo do të bëjë që vera të thyhet.

 Mirëmbajtja 
Fuçia e re nuk është e përshtatshme për marrjen e verës, fillimisht duhet të zihet në avull, të përvëlohet etj. duhet pastruar, sepse përndryshe vera do të ketë një shije të pakëndshme druri; edhe atëherë, në të hidhet fillimisht vetëm verë e re ose musht i cilësisë më të dobët, sepse verërat e vjetra marrin një amëz edhe nga fuçitë e reja të pastruara më mirë. Fuçia e zbrazur duhet të lahet me kujdes dhe të lyhet menjëherë me yndyrë, sepse në të kundërt vera që ka rënë do të lulëzojë, do të thahet etj. dhe fuçia që bëhet e papastër në këtë mënyrë, prish verën që futet në të. Përveç kësaj, fuçi është i mykur, i mykur, etj. mund të jetë, shija e së cilës më pas mund të vërehet edhe në verën e derdhur në të. Në fuçi vera tkurret me 1,5-3,5% në vit, sepse vera që kalon nëpër gunga avullon nga sipërfaqja; për më tepër, vera piqet në fuçi. Për të parandaluar zbehjen, fuçitë zakonisht lyhen me llak; është e vërtetë që fuçitë e lyera me yndyrë mbeten më të pastra dhe vjetërimi pothuajse eliminohet plotësisht, por vera e re piqet shumë ngadalë në fuçinë e lyer me yndyrë, prandaj ato mund të përdoren vetëm me avantazhe për ruajtjen e verërave të vjetra. Fuçitë në bodrumin e verës janë të ashtuquajturat mbi drurë ace dhe vendosen 0,5 m mbi dyshemenë e bodrumit. Në disa rajone, emri "një fuçi verë" i referohet një sasie të caktuar vere.

 Referime 

Kategoria:Enë
Kategoria:Enë lëngu