AAI RQ-7 Shadow

AAI RQ-7 Shadow është një mjet ajror amerikan pa pilot (UAV) i përdorur nga Ushtria e Shteteve të Bashkuara, Ushtria Australiane, Ushtria Suedeze, Forcat Ajrore Turke dhe Ushtria Italiane për njohjen, mbikëqyrjen, blerjen e objektivave dhe vlerësimin e dëmeve në betejë. Nisur nga një katapultë pneumatike e montuar në rimorkio, ajo rikuperohet me ndihmën e pajisjeve arrestuese të ngjashme me avionët në një aeroplanmbajtëse. Kamera e saj elektro-optike/infra e kuqe (EO/IR) e montuar në gimbal, e stabilizuar në mënyrë dixhitale, e ftohur me azot të lëngshëm, transmeton video në kohë reale nëpërmjet një lidhjeje të të dhënave të linjës së shikimit C-band me stacionin e kontrollit tokësor (GCS).

Batalioni i 2-të i ushtrisë së SHBA- së, regjimenti i 13-të i aviacionit në Fort Huachuca, Arizona, trajnon ushtarët, marinsat dhe civilët në funksionimin dhe mirëmbajtjen e UAS-it hije. Hija operohet në ushtrinë amerikane në nivel brigade. [3]

 Zhvillimi[edit] 
RQ-7 Shadow është rezultat i një kërkimi të vazhdueshëm të ushtrisë amerikane për një fushëbetejë efektive UAS pas anulimit të avionit alliant RQ-6 Outrider. AAI Corporation ndoqi pionierin e tyre RQ-2 me Shadow 200, një UAS e ngjashme, më e rafinuar. Në fund të vitit 1999, ushtria zgjodhi Shadow 200 për të plotësuar kërkesën taktike të UAS, duke e ridizajnuar atë RQ-7. Kërkesat e ushtrisë specifikuan një UAS që përdorte një motor me benzinë aviacioni, mund të transportonte një turret sensori imazherie elektro-optike/infra të kuqe dhe kishte një rreze maksimale prej 50 kilometrash me qëndrueshmëri katër orëshe në stacion. Shadow 200 ofroi të paktën dy herë këtë gamë. Specifikimet diktonin gjithashtu se UAS do të ishte në gjendje të ulej në një fushë atletike. [4]

 Dizajni[edit] 
Sistemi i avionëve pa pilot RQ-7 Shadow 200 është i një konfigurimi shtytës akordi të lartë dhe konstant me një empennage dy-tailboom dhe një v-tail inverted. Avioni fuqizohet nga një motor 38 bhp (28 kW) AR741-1101 Wankel i projektuar dhe prodhuar nga UAV Engines Ltd në Mbretërinë e Bashkuar. [5][6] Sistemet elektrike në bord fuqizohen nga një GEC/Plessey 28 volt, rrymë direkte, gjenerator 2 kW. [5][6]

Aktualisht, ngarkesa kryesore e avionit është ngarkesa optike e industrive izraelite të avionëve POP300 Plug-in e cila përbëhet nga një kamerë infra të kuqe me pamje përpara, një kamerë tv gjatë ditës me një filtër të selektueshëm afër infra të kuqe dhe një pointues laser. [6][7] Avioni ka ingranazh fiks të uljes me tricikletë. Ngritjet ndihmohen nga një lëshues pneumatik i montuar në rimorkio, i cili mund të përshpejtojë avionin 170 kg (375 paund) në 70 nyje (130 km/h) në 12 metra. [6]

Uljet udhëhiqen nga një sistem taktik i uljes automatike, i zhvilluar nga Sierra Nevada Corporation, i cili përbëhet nga një radar me gjatësi vale mikro milimetërshe me bazë në tokë dhe një transponder i mbartur në avion. [6][8] Një herë në tokë, një bishthook i montuar në avion kap një tel arrestues të lidhur me dy daulle frenash diskale të cilat mund ta ndalojnë avionin në më pak se 52 metra. [6]

Avioni është pjesë e një sistemi më të madh i cili aktualisht përdor serinë M1152 të Humvees për transportin tokësor të të gjitha pajisjeve tokësore dhe ajrore. Një sistem Shadow 200 përbëhet nga katër avionë, tre prej të cilëve transportohen në Air Vehicle Transporter (AVT). I katërti transportohet në një enë magazinimi të projektuar posaçërisht për t'u përdorur si rezervë. AVT gjithashtu rimorkion lëshuesin.

Mjeti mbështetës AVT dhe rimorkio përmbajnë pajisje shtesë për të nisur dhe rikuperuar avionin, siç është Sistemi Taktik i Uljes Automatike. Pajisjet e mirëmbajtjes së avionit ruhen në automjetin dhe rimorkio multifunksionale të Seksionit të Mirëmbajtjes (MSM), si dhe në mjetin mbështetës M1165 MSM dhe në rimorkio shoqëruese të tij.

Dy Stacione të Kontrollit Tokësor (GCS) të montuar në Humvee, gjithashtu pjesë e sistemit Shadow 200, kontrollojnë avionin në fluturim. Çdo stacion ka një terminal të të dhënave tokësore (GDT), i cili merr komandat e gjeneruara nga GCS dhe i modulon ato në valët radio të marra nga avioni në fluturim. GDT merr imazhe video nga ngarkesa, si dhe telemetri nga avioni, dhe e dërgon këtë informacion në GCS. [6]

Një rimorkio, e rimorkuar nga mjeti mbështetës M1165 GCS, transporton GDT dhe strehon një gjenerator të qetë taktik prej 10 kW për të siguruar energji për GCS-në e saj të lidhur. Sistemi Shadow 200 përfshin gjithashtu një Stacion Portativ të Kontrollit Tokësor (PGCS) dhe Portable Ground Data Terminal (PGDT), të cilat janë versione të zhveshura të GCS dhe GDT projektuar si një rezervë për dy GCSs.[6]

Një sistem me fushë Shadow 200 kërkon 22 ushtarë për ta operuar atë. Modelimi i ushtrisë tregon se ngarkesa e punës e ekuipazhit është më e larta në nisje, dhe e dyta më e larta në ulje. [9]

Hija është e kufizuar të veprojë në kushte të këqija të motit, duke mos qenë e menduar për të fluturuar përmes shiut dhe me sensorë që nuk mund të shohin përmes reve. [10]

 Historiku operacional[edit] 

 Shërbimi me Shtetet e Bashkuara[redakto | përpunoni burim] 
Deri në korrik 2007, platforma Shadow grumbulloi 200,000 orë fluturimi, duke dyfishuar rekordin e mëparshëm prej 100,000 orë në 13 muaj. [11][12] Sistemi më pas tejkaloi 300,000 orë fluturimi në prill 2008,[13] dhe deri në maj 2010, sistemi Shadow kishte grumbulluar mbi 500,000 orë fluturimi. Që nga viti 2011, Hija kishte regjistruar mbi 709,000 orë. [14] Platforma Shadow ka fluturuar mbi 37,000 dalje në mbështetje të operacioneve në Irak dhe Afganistan nga njësitë e Gardës Kombëtare të Ushtrisë dhe Ushtrisë amerikane. [13]

Më 6 gusht 2012, AAI njoftoi se Hija kishte arritur 750,000 orë fluturimi gjatë më shumë se 173,000 misioneve. [15] Më shumë se 900,000 orë fluturimi ishin regjistruar nga UAV-të Shadow deri në fund të qershorit 2014. [16]

Hija nuk pa shërbim në fushatën e Afganistanit të viteve 2001-2002, por ajo fluturoi misione operacionale në mbështetje të Operacionit Liria e Irakut. Kushtet e operimit në Irak u provuan të vështira për UAV-të, me nxehtësinë dhe rërën që çuan në dështime të motorit,[citimi i nevojshëm] duke rezultuar në një përpjekje me përparësi të lartë për të gjetur zgjidhje me ndryshime në teknologjinë e sistemit dhe procedurat e operimit. Shadow UAS që atëherë kanë fluturuar më shumë se 600,000 orë luftarake në mbështetje të luftërave në Irak dhe Afganistan. [17]

Në vitin 2007, Trupat Detare të Shteteve të Bashkuara filluan të kalonin nga RQ-2 Pioneer në RQ-7 Shadow. [18] VMU-1, VMU-2 përfundoi kalimin e tyre nga RQ-2 në RQ-7 dhe ScanEagle ndërsa VMU-3 dhe VMU-4 u aktivizuan si elementë Shadow dhe ScanEagle. [19][20][21] VMU-3 u aktivizua më 12 shtator 2008 dhe VMU-4 kreu fluturimin e tij inaugurues më 28 shtator 2010 në Yuma, Arizona. [21][22] Në tetor 2007, VMU-1 u bë skuadrilja e parë e Korpusit të Marinës që pa luftimet në Irak. [18] VMU-2 vendosi një detashment Shadow në Afganistan në vitin 2009, me VMU-3 që pasoi në janar 2010. [20][21]

The Navy provided personnel for four Shadow platoons in support of army brigades deployed in Iraq. The first two platoons returned from 6-month tours in Iraq in January and February 2008. The Navy personnel went through the Army's training program at Fort Huachuca, Arizona.[23]

The U.S. Army is implementing a plan to reform its aerial scout capabilities by scrapping its fleet of OH-58 Kiowa helicopters from 2015 to 2019 and replacing them with AH-64 Apache attack helicopters teamed with Shadow and MQ-1C Gray Eagle UAVs. Using unmanned assets to scout ahead would put the pilots of manned aircraft out of reach of potential harm. Reformed combat aviation brigades (CAB) would consist of a battalion of 24 Apaches for attack missions and an armed reconnaissance squadron of another 24 Apaches teamed with three Shadow platoons totaling 12 RQ-7s overall; it would also include a Gray Eagle company. The manned-unmanned teaming of Apaches and Unmanned Aircraft (UA) can meet 80 percent of aerial scout requirements.[24]

Më 16 mars 2015, batalioni i 1-rë, Regjimenti i 501-të i Aviacionit u riflakua në skuadriljen e 3-të, regjimentin e 6-të të kalorësisë, duke e bërë atë të parin nga 10 batalionet Apache që u shndërruan në një skuadrilje të rëndë të zbulimit të sulmit duke eliminuar helikopterin skaut Kiowa dhe duke pasur tre toga RQ-7 Shadow të caktuar organikisht; Batalionet e sulmit do të rreshtohen gjithashtu me një kompani MQ-1C Gray Eagle të caktuar në çdo divizion. Lëvizja e hijeve nga niveli i ekipit luftarak të brigadës në vetë batalionet redukton linjat e komunikimit, çështjet e distancës dhe lejon operatorët dhe pilotët të stërviten më mirë dhe të punojnë së bashku. [25]

Në fillim të korrikut 2014, ushtria amerikane dërgoi RQ-7 Shadows në Bagdad në kuadër të përpjekjeve për të mbrojtur personelin e ambasadës kundër sulmeve militante të Shtetit Islamik, së bashku me helikopterët e sulmit Apache të cilët mund t'i përdornin ato nëpërmjet ekipit me personel dhe pa pilot për të ndarë informacione dhe për të përcaktuar objektivat. [26]

Më 29 korrik 2018, marinsat amerikanë kryen nisjen përfundimtare të RQ-7B gjatë ushtrimeve të RIMPAC para se ta tërhiqnin atë. Që kur u vendos për herë të parë me marinsat në Irak në tetor 2007, avioni përfundimisht pajisi katër skuadrilje taktike UAS, duke fluturuar rreth 39,000 orë gjatë 11 vendosjeve operacionale. Hija u zëvendësua nga Blackjack RQ-21, i cili u vendos për herë të parë në vitin 2014. [27]

Në mars të vitit 2019, ushtria amerikane zgjodhi Martin UAV dhe AAI Corporation për të "siguruar sisteme avionësh pa pilot për toga për të provuar si kandidatë për të zëvendësuar UAS taktike Shadow." Ushtria kërkon akustikë më të mirë dhe pavarësi të pistës në krahasim me Hijen e vjetër,[28] si dhe kërkesat më të ulëta të pajisjeve. Menjëherë pas përzgjedhjes së ekipeve të para, L3Harris Technologies dhe Arcturus-UAV (më vonë nën AeroVironment) u zgjodhën gjithashtu për të paraqitur kandidatët. [29] Katër avionët u përdorën për të vlerësuar kërkesat dhe për të vlerësuar aftësitë e reja dhe në gusht 2021 Ushtria vendosi të procedojë me një konkurs për Sistemin e Ardhshëm Taktik të Avionëve Pa pilot (FTUAS); Një vendim i fushës është planifikuar për vitin 2025. [30] Ushtria zgjodhi AeroVironment Jump 20 në gusht 2022. Prokurimi do të informojë kërkesat për një rritje të dytë të programit, i cili do të mbështetet në një blerje konkurruese më vete. [31][32] Edhe pse Ushtria tashmë planifikonte të zëvendësonte Hijen në ekipet luftarake të brigadës, fillimisht ishte planifikuar të vazhdonte të përdorej nga brigadat e aviacionit luftarak dhe njësitë e forcave speciale deri në mesin e viteve 2030,[33] por Ushtria zbuloi në shkurt 2024 se kishte vendosur të zëvendësonte të gjithë flotën Shadow si pjesë e një rregullimi të aseteve të saj të aviacionit. [34][35]

 Shërbimi me Rumaninë[redakto | përpunoni burim] 
UAV-të e para Shadow 600 hynë në shërbim me Forcat Ajrore Rumune në vitin 1998 dhe deri në vitin 2007, nëntë dronë ishin në shërbim. Dronët u përdorën gjatë vendosjes rumune në Irak duke filluar nga viti 2003. [36] Këta dronë fluturuan në misionet IMINT si pjesë e Drejtorisë së Përgjithshme për Inteligjencën e Mbrojtjes në mbështetje të Divizionit Shumëkombësh Qendër-Jug. [37][38] Tre dronë u rrëzuan gjatë këtij dislokimi. [39]

 Variantet[edit] 

 RQ-7A Hije[edit] 
RQ-7A ishte versioni fillestar i Shadow 200 UAS i zhvilluar nga AAI. Sistemet e para të prodhimit fillestar me normë të ulët iu dorëzuan ushtrisë së SHBA në vitin 2002 me sistemet e para të prodhimit në shkallë të plotë që u dorëzuan në shtator 2003. [4] RQ-7A ishte 11 ft 2 në (3.40 m) e gjatë dhe kishte një gjatësi krahësh prej 12 ft 9 në (3.89 m) me një peshë 327 lb (148 kg) max takeoff. [4] Qëndrueshmëria e avionit varionte nga 4 deri në 5.5 orë në varësi të misionit. Avioni model "A" kishte edhe motorin AR741-1100 i cili mund të përdorte ose 87 benzinë automobilistike oktan ose karburant aviacioni 100LL. [6] Modeli "A" gjithashtu paraqiti ngarkesën POP200 të IAI. [6][7]

 RQ-7B Hije[edit] 
Prodhimi i avionëve Shadow u zhvendos në një variant përgjithësisht të përmirësuar RQ-7B në verën e vitit 2004. RQ-7B ka krahë të rinj të rritur në gjatësi në 4,3 m. Krahët e rinj jo vetëm që janë më të efektshëm aerodinamikisht, ata janë "të lagur" për të rritur ruajtjen e karburantit deri në 44 litra për një qëndrueshmëri deri në 6 orë. [6] Aftësia e ngarkesës është rritur në 45 kilogram (99 paund). [4]

Pas njoftimeve nga Iraku se motorët po dështonin, në vitin 2005, drejtuesi i projektit UAV të ushtrisë bëri thirrje për përdorimin e 100LL, një karburant aviacioni, në vend të mogave konvencionale 87 oktan. Sistemet e avionikës janë përmirësuar në përgjithësi dhe krahu i ri është projektuar për të akomoduar një paketë stafetë komunikimi, e cila i lejon avionit të veprojë si një stacion stafetë. Kjo u lejon komandantëve apo edhe vetë operatorëve të avionëve të komunikojnë nëpërmjet radios me trupat në tokë në vende që përndryshe do të ishin "të vdekur" për trafikun radiofonik.

Hija mund të operojë deri në 125 km (78 mi) nga qendra e saj e operacioneve taktike të brigadës, dhe të njohë automjetet taktike deri në 2.400 m mbi tokë në më shumë se 3.5 km (2.2 mi) varg slant. [40]

Përmirësime të tjera në rritje të sistemit përfshijnë zëvendësimin e motorit AR741-1100 me AR741-1101 që rrit besueshmërinë nëpërmjet përdorimit të prizave të dyfishta të shkëndijës si dhe kufizimin e karburantit në 100LL. Gjithashtu, ngarkesa më e vjetër POP200 u zëvendësua me sistemin më të ri POP300. [6] Në shkurt 2010, AAI filloi një program të azhornimit të flotës për të përmirësuar sistemin Shadow. Përmirësimet përfshijnë instalimin e harnesit të câblimit dhe përditësimet e softuerit për ngarkesën e POP300D të IAI-së, e cila përfshin një dizenjues për drejtimin e bombave me laser. [41]

Përmirësime të tjera në program do të përfshijnë një motor elektronik të injektimit të karburantit dhe sistem karburanti për të zëvendësuar motorin e karburosur të AR741-1101. Përmirësimi më i dukshëm i sistemit do të jetë një krah më i gjerë prej 6,1 metrash i cili është projektuar për të rritur kapacitetin e karburantit dhe për të lejuar qëndrueshmërinë e misionit prej pothuajse 9 orësh. Krahët e rinj do të përfshijnë gjithashtu pika të forta për municionet e jashtme. [41]

Një program i përbashkët Ushtri-Marinë po teston bllokimin e IED në një hije në MCAS Yuma. Një përpjekje tjetër e përbashkët është të shohim një sipërfaqe tokësore 4 km × 4 km ×nga 3.650 m (12.000 këmbë). [42]

Ushtria po propozon tani shadow 152A të përmirësuar, e cila përfshin softuerin Soldier Radio Waveform, i cili lejon si postën e komandës ashtu edhe trupat e tyre të shohin imazhet që UAV projekton, për aq kohë sa ata janë në të njëjtën frekuencë. Ajo gjithashtu rrit distancën dhe zonën e komunikimit. [43]

Testimi paraprak i TCDL i kryer në Dugway Proving Ground ishte një sukses. Kjo çoi në një datë të vlerësuar të fushës së majit 2010 për TCDL. [4] Në mars 2015, njësia e parë Shadow u pajis me versionin e përmirësuar RQ-7BV2 Shadow. Aftësitë e reja për BV2 përfshijnë TCDL, enkriptimin e lidhjeve të të dhënave video dhe kontrolluese, softuerin që lejon ndëroperabilitetin midis platformave të tjera UAS, integrimin e një stacioni të përbashkët kontrolli dhe terminali kontrolli për të gjitha platformat UAS të Ushtrisë, një motor elektronik të injektimit të karburantit dhe rritjen e qëndrueshmërisë në nëntë orë përmes një gjatësie të zgjatur krahësh prej 6.1 m,[44][45] me peshë të rritur në 204 kg (450 lb). [46] Sistemet hije janë duke u përmirësuar me një normë prej 2-3 në muaj, me të gjitha Hijet e Ushtrisë planifikuar për t'u bërë BV2s deri në vitin 2019. [47]

Në vitin 2020, Ushtria prezantoi Shadow Block III. Konfigurimi i lejon Hijes të fluturojë në kushte shiu deri në dy inç në orë, një rritje katërfish mbi versionet e mëparshme, transporton kamerën L3 Wescam MX-10 EO/IR me koleksion të përmirësuar të imazhit, ka një Sistem Radio Taktike të Përbashkët për të mundësuar stafetën e komunikimit, dhe përdor një konfigurim më të besueshëm dhe më të fuqishëm të motorit me zhurmë të reduktuar. [48]

 Hije e armatosur[redakto | përpunoni burim] 
Më 19 prill 2010, Ushtria lëshoi një "kërkesë për burime të kërkuara" nga kontraktorët e mbrojtjes për një municion për sistemin Shadow me një afat kohor për propozimet që do të duheshin jo më vonë se 10 maj 2010. [49] Edhe pse ende nuk është zgjedhur asnjë municion specifik, disa municione të mundshme përfshijnë bombën Raytheon Pyros, General Dynamics 81 mm 4.5 kg (10-pound)[50][51][52] mortajën e udhëhequr nga ajri, si dhe sistemin QuickMEDS për dorëzimin e furnizimeve mjekësore për trupat e largëta dhe të bllokuara.

Ushtria më pas ngadalësoi punën, dhe Trupat e Marinës më pas morën drejtimin në armatosjen e hijes RQ-7. Raytheon ka kryer teste të suksesshme fluturimi me Municionin e Vogël Taktik,[53] dhe Lockheed Martin ka testuar armën e rrëshqitjes Shadow Hawk nga një RQ-7. [54] Më 1 nëntor 2012, General Dynamics demonstroi me sukses mortajën e tyre të udhëhequr prej 81 mm Air Drop, me tre lëshime në 2.100 m që goditën brenda shtatë metrave të rrjetës së synuar. [55]

Që nga gushti i vitit 2011, Trupat Detare kanë marrë leje zyrtare për të eksperimentuar me RQ-7 të armatosura, dhe kërkon nga AAI të zgjedhë një municion precizioni gati për vendosje. [56] AAI u dha 10 milionë dollarë për këtë në dhjetor 2011, dhe pretendon se një armë tashmë është vënë në fushë nga Hija. [57][58] Në vitin 2014, Textron lançoi armën e saktësisë Fury nga një Shadow 200. [59]

Deri në maj 2015, Korpusit të Marinës i kishin mbaruar fondet për armatimin e RQ-7 dhe Ushtria kishte treguar pak interes për të vazhduar përpjekjet. Qëndrimi i ushtrisë është se aftësia kryesore e Hijes është vëzhgimi i vazhdueshëm, ndërsa ka shumë mënyra të tjera për të hedhur bomba mbi objektiva dhe duke shtuar se në Hije do të shtonte peshë dhe do të ulte qëndrueshmërinë. [60]

 Nightwarden[edit] 
Një version testues i quajtur STTB fluturoi në verën e vitit 2011. AAI po zhvillon një version më të madh të quajtur M2 me një krah të përzier për të përfshirë një motor karburanti të rëndë 3 cilindrash 60 hp (45 kW), [61][62] dhe filloi testimin e fluturimit në gusht 2012. [63] Shadow M2 ka një trup të përzier konformal që redukton zvarritjen, gjatësia e krahëve u rrit në 7,6 m, dhe është 120 lb (54 kg) më e rëndë. Ai mund të fluturojë për 16 orë në lartësi deri në 18.000-20.000 ft (5.500-6.100 m). Qëndrueshmëria dhe tavani i saj i shërbimit janë të krahasueshme me UAS-të e Grupit 4 si MQ-1 Predator, kështu që kompania po e ngre M2 si një alternativë të ndërgjegjshme për buxhetin ndaj avionëve më të mëdhenj pa pilot. [64][65][66]

Ajo ka një ngarkesë më të madhe për të transportuar radarin sintetik të apertures (SAR), vëzhgimin në zonë të gjerë, lundrimin, inteligjencën e sinjaleve dhe paketat elektronike të luftës. Ajo ka gjithashtu aftësinë për t'u kontrolluar përtej vijës së shikimit nëpërmjet një lidhjeje SATCOM. Edhe pse M2 përdor të njëjtat komponente të brendshme si RQ-7B Shadow 200 dhe është në përputhje me pajisjet ekzistuese mbështetëse dhe infrastrukturën tokësore, pesha e saj më e madhe bën të nevojshme ndryshime në lëshuesin ekzistues. [64][65][66] Shadow M2 përdor 80-85 për qind të përbërësve të Shadow V2, ndërsa lejon një shtesë prej 100 lb (45 kg) të aftësisë me peshë totale të kornizës ajrore u rrit në 720 lb (330 kg). [67]

Në qershor 2017, Textron prezantoi TUAS Nightwarden si një model gati për prodhim të zhvillimit Shadow M2, ndryshimin e emrit për shkak të përmirësimeve dhe përmirësimeve të rëndësishme në sistem si fleksibiliteti më i madh dhe aftësia luftarake, karakteristikat SATCOM, dhe komanda dhe kontrolli i zgjeruar. Avioni ka një gamë prej 1.100 km (680 mi), shpejtësi maksimale prej 90 nyje (100 mph; 170 km/h), qëndrueshmëri prej 15 orësh, mund të fluturojë në një lartësi prej 16.000 ft (4.900 m), dhe ka një peshë maksimale të ngritjes prej 750 lb (340 kg) me një gji të dyfishtë-ngarkesës me një kapacitet prej 5 kg. [68][69]

 Shadow 600[edit] 
AAI ka ndërtuar gjithashtu një derivat të shkallëzuar Pioneer të njohur si "Hija 600". Ai gjithashtu ngjan me një Pioneer, përveç se panelet e jashtme të krahëve janë të fshira në mënyrë të veçantë prapa, dhe ajo ka një motor wankel më të fortë, UAV EL 801, me 52 hp (39 kW). [70] Një numër i Shadow 600s janë në shërbim në disa kombe, duke përfshirë Rumaninë. [71]

 SR/C Shadow[edit] 
AAI, së bashku me kompaninë motër Textron Bell Helicopter, synon të modifikojë dy Shadows me një rotor Carter sipër për ngritje dhe ulje vertikale, duke eliminuar nevojën për sistemet e lëshimit të rimëkëmbjes dhe pneumatike, duke rritur ngarkesën dhe qëndrueshmërinë. [72][73] Që nga gushti 2011, ajo pritet të fluturojë në vitin 2012. [74][needs update] AAI gjithashtu pritet të përdorë teknologjinë SR/C për Shadow Knight, një avion vëzhgimi me dy helika me rotor të fuqizuar për programin MRMUAS të marinës amerikane; [75][76] megjithatë, programi MRMUAS u anulua në vitin 2012. [77]

 Operatorët[edit] 

 Operatorët aktualë[edit] 

 Australia

 Ushtria australiane: Qeveria australiane ka blerë 18 avionë dhe ka zëvendësuar ScanEagle,[78] dhe ka filluar t'i përdorë ato në Afganistan në maj 2012. [79]

 Italia

 Ushtria italiane: Në korrik 2010, ushtria italiane urdhëroi katër sisteme Shadow 200. [80]

 Kosova

 Forca e Sigurisë së Kosovës: Ministri kosovar i Mbrojtjes Armend Mehaj nënshkroi një kontratë për të blerë dron të prodhuar në SHBA, tip MQ DRONE, për Forcën e Sigurisë Kosovare.

 Rumania

 Forcat Ajrore Rumune: Forcat Ajrore Rumune kanë blerë 11 Shadow 600s,[71] Gjashtë dronët e parë u blenë në vitin 1998. Një u rrëzua në vend dhe tre në Irak. [39]

 Suedia

 Ushtria suedeze: 8 avionë (2 sisteme) u dorëzuan në fillim të vitit 2011. Këto sisteme u modifikuan më pas nga SAAB për të qenë më të përshtatshëm për përdorim suedez, të quajtur UAV03 Örnen. Vendosur për t'u zëvendësuar. [81]

 Turqia

 Forcat ajrore turke: Forcat ajrore turke; Forcat Ajrore Turke operojnë gjithashtu 9 RQ-7 Shadow 600s.[82][83][84]

 Shtetet e Bashkuara

 Ushtria e Shteteve të Bashkuara: 450 RQ-7Bs, 20 të tjera me porosi[85] plus 68 të tjera të porositura që nga viti 2012. [86]

 Ish-operatorët[edit] 

 Trupat Detare të Shteteve të Bashkuara[27]

 Incidente dhe aksidente[redakto | përpunoni burim] 
Më 15 gusht 2011, një avion mallrash C-130 i forcave ajrore amerikane u përplas me një RQ-7 ndërsa ishte në afrimin e bazës operative përpara Sharana në provincën Paktika, Afganistan. C-130 bëri një ulje emergjente me dëmtime të dy motorëve dhe një krahu, ndërsa RQ-7 u shkatërrua plotësisht. [87] Përplasja bëri që avioni i ngarkesës të ulej në tokë për disa muaj ndërsa ishte i fiksuar, ndërsa rrënojat e RQ-7 nuk u rikuperuan kurrë.

Më 3 prill 2014, një RQ-7 e Gardës Kombëtare të Ushtrisë së Pensilvanisë që merrte pjesë në stërvitjet stërvitore në Fort Indiantown Gap u rrëzua pranë një shkolle fillore në Pensilvani dhe më pas u godit nga një automjet civil që shkatërronte dronin. Nuk u raportuan të lënduar. [88]

Më 10 korrik 2019, një RQ-7 i ushtrisë amerikane i operuar nga Divizioni i 25-të i Këmbësorisë u rrëzua në malet Waianae pranë kazermës Schofield në Hawaii. [89]

Më 17 korrik 2019, një RQ-7 e Gardës Kombëtare të Wisconsin humbi lidhjen me operatorin e saj në Volk Field gjatë një stërvitjeje stërvitore. Droni zbriti në pemë në jug të Interstate 90/94 midis Oakdale dhe Camp Douglas. Nuk u raportuan të lënduar apo dëme. Droni pësoi dëme "të rëndësishme". [90]

 Specifikimet (200 familje)[edit] 
Karakteristikat e përgjithshme

 Gjatësia: 11 ft 2 in (3.41 m)
 Gjatësia e krahëve: 14 ft 0 in (3.87 m)
 Lartësia: 3 ft 4 in (1.0 m)
 Airfoil: NACA 4415[91]
 Pesha bosh: 186 lb (77 kg)
 Pesha bruto: 375 lb (170 kg)
 Powerplant: 1 × Wankel UAV Engine 741 përdorur vetëm me Silkolene Sintetike Oil [citim i nevojshëm] , 38 hp (28.5 kW)

Performance

 Shpejtësia maksimale: 130 mph (200 km/h, 110 kn)
 Shpejtësia e udhëtimit: 81 mph (130 km/h, 70 kn)
 Varg: 68 mi (109.5 km, 59 nmi)
 Qëndrueshmëria: 6 h / 9 h Rritja e qëndrueshmërisë
 Tavani i shërbimit: 4.600 m ELOS (Linja Elektronike e Shikimit)

Shënim: Kur vishet me krahë IE (Qëndrueshmëri e rritur), CRP (Paketa e Relais së Komunikimit) dhe motori 1102, koha e qëndrueshmërisë rritet në 9 orë, shtrirja e krahëve rritet në rreth 6,7 m, dhe tavani i shërbimit është 5.500 m (18.000 ft) (vetëm me autorizim).
alt=...|majtas|parapamje|351x351px|RQ-7B V2 Shadow
alt=...|qendër|parapamje|380x380px|AAI RQ-7 SHADOW
Punoi:Leart Avdullahu

Kategoria:Avionë ushtarakë pa pilot të Shteteve të Bashkuara
Kategoria:Avionë ushtarakë të Shteteve të Bashkuara
Kategoria:Automjete ajrore pa pilot