Pushtimet Timuride të Gjeorgjisë

Pushtimet Timurid të Gjeorgjisë ishin tetë pushtime midis 1386 dhe 1403 të Mbretërisë së Gjeorgjisë në Kaukaz nga Perandoria Timuride.Të udhëhequr nga Timuri, Timuridët përfundimisht pushtuan monarkinë e krishterë dhe e bënë atë një shtet tribut që ruajti pavarësinë dhe fenë e saj.

 Historia 
Në periudhën e Perandorisë së Madhe të Timurit, e cila shtrihej nga Azia Qendrore në Anadoll, luftërat dhe konfliktet ishin të lidhura ngushtësisht me rivalitetin midis Timurit (Tamerlanit) dhe Tokhtamyshit, khanit të fundit të Hordhisë së Artë, si dhe për kontrollin mbi botën islame.Timuri pushtoi disa pjesë të Gjeorgjisë në këto luftëra, por ai nuk e konvertuan vendin në myslimanizëm dhe njohu atë si një shtet të krishterë. Megjithatë, pushtimi dhe sulmet e tij solli shkatërrim dhe vështirësi të mëdha për Gjeorgjinë, duke lënë pas qytete të shkatërruara dhe popullsi të shpërngulur.Është vlerësuar se luftërat midis Timurit dhe rivalëve të tij, si Tokhtamyshi, kanë pasur ndikim të mëdha në zhvillimet historike të asaj kohe dhe kanë lënë pasoja të rëndësishme në rajonin e Azisë Qendrore dhe më gjerë.

Në njëra nga tetë sulmet e para,Timur pushtoi kryeqytetin e Gjeorgjisë,Tbilisin, dhe kaptoi mbretin Bagrat V në vitin 1386.Rezistenca gjegjëse e gjeorgjianëve solli një sulm të ri nga ushtritë turko-mongole. Bijtë dhe pasardhësit e Bagratit, George VII,ofruan një rezistencë të fortë dhe u detyruan të kalojnë shumicën e sundimit të tyre (1395-1405) në luftën kundër invazionit timurid.Timur udhëhoqi vetë shumicën e këtyre sulmeve për të poshtëruar mbretin gjeorgjian që nuk dorëzohet. Ai nuk arriti të vendoste kontroll të qëndrueshëm mbi Gjeorgjinë.Kur George VII u detyrua të pranojë kushtet e paqes së Timurit dhe të pajtohet për të paguar tribut, ai ishte zot i pak më shumë se "qytete të shkatërruara, fshatra të rrënuara dhe një monarki të shkatërruar".

 Pushtimi i parë 
Paraqitja e parë e Timurit në Kaukaz ishte një reagim ndaj sulmeve të Khan Tokhtamyshit në veri të Iranit përmes territorit kaukazian në vitin 1385. Kjo shënoi një shpërthim të armiqësisë mes dy mbretërve myslimanë. Timuri përgjigjesh me një sulm të plotë në vendet kufitare të vogla, që ndodheshin midis kufirit perëndimor të imperiumit të tij në zhvillim dhe khanatit të Tokhtamyshit. Pas pushtimit të Azerbajxhanit dhe Karsit, Timuri shkoi drejt Gjeorgjisë. Historia zyrtare e sundimit të tij, Zafarnama, paraqet këtë fushatë në Gjeorgji si një xhihad. Timuri nisi nga Karsi dhe sulmoi Samtskhe, principatin më jugor në Mbretërinë e Gjeorgjisë, më vonë në vitin 1386. Tbilisi ra më 22 nëntor 1386, banorët u masakruan dhe Bagratu ra në robëri. Ushtria e Timurit kaloi dimrin në Karabakh.

Për të rikthyer lirinë e tij, Bagrat bëri sikur konvertoi në Islam dhe Timuri e dërgoi atë prapa me mbikqyrje të një ushtrie prej 12,000 burrash, e cila do të forconte konvertimin e Mbretërisë Gjeorgjiane në Islam. Bagrat i njoftoi fshehurazi të birin e tij, George, i cili ngriti një ushtri dhe shkatërroi trupat timuride dhe lironte Bagratin.

 Pushtimi i dytë 
Vdekja e mijëra ushtarëve në betejën me trupat gjeorgjiane shkaktoi fillimin e një sulmi të ri të Timurit në Gjeorgji në pranverën e vitit 1387. Numri i armiqve ishte shumë herë më i madh se forcat gjeorgjiane që u mbledhën me shpejtësi nga princët. Timuri udhëhoqi vetë pjesëmarrësit në sulm. Një numër i madh i banorëve të vendit u larguan në male, falë së cilës u shmangën humbjet e mëdha në jetë.

 Pushtimi i tretë 
Në vitet 1392-1393, Timuri sulmoi dhe shkatërroi qytetet në Iranin Qendror, pastaj Bagdadin, Sirinë, etj. Në pranverën e vitit 1394, ai arriti në jug të Gjeorgjisë dhe dërgoi katër komandantë me një ushtri prej 40,000 burrash për të sulmuar Samtskhe-Saatabago. Timuri pushtoi dhe shkatërroi Samtskhe, Korsin, Kolën dhe Akhaltsikhen. Popullata e territorit gjeorgjian që ai kishte okupuar tregoi rezistencë të ashpra kundër sulmuesve, për shkak të së cilës ata u detyruan të largoheshin nga rajoni pas kapjes.

 Pushtimi i katërt 
Pas rënies së kryeqytetit, komandantët gjeorgjianë planifikuan të përqendronin forcat e tyre në qytetin Mtskheta, në veriperëndim të Tbilisit, dhe të vazhdonin luftimet në linjat e reja të mbrojtjes. Megjithatë, rënia e Tbilisit solli një demoralizim të thellë te trupat gjeorgjiane, dhe si rezultat, Mtskheta u braktis. Ushtria gjeorgjiane po shpërbëhej gradualisht dhe vazhdonte tërheqjen drejt perëndimit, duke ofruar ndonjëherë rezistencë të fortë, por kryesisht në mënyrë të paorganizuar ndaj forcave të Ushtrisë së Kuqe që po përparonin.Luftimet sporadike vazhduan për disa muaj, ndërsa forcat sovjetike siguronin qytetet dhe qytezat kryesore të Gjeorgjisë lindore. Situata ishte kaotike dhe trupat gjeorgjiane nuk kishin më një komandë të qartë dhe të koordinuar. Gjatë kësaj periudhe, forcat sovjetike kishin përparësi të mëdha dhe kishin marrë kontrollin mbi territorin gjeorgjian.Kështu, lufta vazhdoi me luftime të shpërndara dhe rezistenca e trupave gjeorgjiane u dobësua gradualisht. Forcat sovjetike arritën të siguronin kontrollin mbi zonat kryesore të Gjeorgjisë lindore, ndërsa ushtria gjeorgjiane u shpërbë në mënyrë të gradualshme.

 Pushtimi i pestë 
Në dimrin e vitit 1399, Timuri (i njohur edhe si Tamerlani) sulmoi kufijtë e Mbretërisë së Gjeorgjisë me një forcë prej 100,000 ushtarësh të zgjedhur, nën udhëheqjen e tij dhe të Ibrahim I të Shirvanit. Ata kaluan lumin Kura duke përdorur një urë patoon dhe përdorën hanxharët për të shmangur patrullat gjeorgjiane. Ata arritën të kapnin Kakhetin dhe Heretin në një sulm të papritur para se gjeorgjianët të mund të iknin dhe të mbronin pasurinë e tyre.Një gjeneral gjeorgjian, i quajtur Khimisha, u vonua Timuridëve duke përdorur taktika evazioni, dhe ata që ishin paralajmëruar për sulmin shpëtuan duke u fshehur në shpella dhe pyje. Forcat e Timurit plaçkitën dhe dogjën kishat dhe manastiret. Ata vranë civilet në vendet ku ata u fshehën. Dhjetëra mijëra njerëz u bënë skllevër ose u masakruan në këtë pushtim brutal.Është vlerësuar se pasojat e pushtimit të Timurit mbi Gjeorgjinë ishin të tmerrshme dhe dëmtuese për vendin dhe popullin e tij. Pushtimi solli vdekje, shkatërrim të pasurisë kulturore dhe religjioze, si dhe skllavëri për shumë njerëz. Pushtimi i Timurit konsiderohet një kapitull i errët në historinë e Gjeorgjisë.

Në dimrin e vitit 1399, Timuri shkeli kufijtë e Mbretërisë së Gjeorgjisë me 100,000 ushtarë të veçantë, nën udhëheqjen e Timurit dhe Ibrahim I të Shirvanit. Ata kaluan lumë Kura nëpërmjet një urë patrolli dhe hapën rrugën me makinat për të shmangur ushtarët gjeorgjianë. Ata morën me surprizë Kakhetinë dhe Heretinë para se të mund të shpëtonin dhe fshehin pronat e tyre. Gjenerali gjeorgjian Khimisha vonoi ushtarët e Timurit me taktika shmangie, dhe ata që ishin njoftuar më parë arritën të shpëtonin në shpellat dhe pyjet. Forcat e Timurit pllakosën dhe digjën kishat dhe manastiret. Ata masakruan civilët në vende të fshehura. Dhjetëra mijëra u detyruan të jetonin si skllevër ose u masakruan.

 Pushtimet e gjashta 
Në pranverën e vitit 1400, Timur u kthye për të shkatërruar një herë e përgjithmonë Mbretërinë e Gjeorgjisë . Ai kërkoi që Gjergji VII të dorëzonte Tahirin Jalayirid por Gjergji VII nuk pranoi dhe takoi Timurin në lumin Sagim në Kvemo Kartli, por pësoi një disfatë.Pas luftës, nga ata që i mbijetuan luftimeve dhe raprezaljeve, mijëra vdiqën nga uria dhe sëmundjet, dhe 60,000 të mbijetuar u skllavëruan dhe u morën me vete nga trupat e Timurit.

 Pushtimi i shtatë 
Pas largimit të Timurit nga Gjeorgjia, Mbreti George VII u zhvendos në Gjeorgjinë Lindore dhe filloi të rindërtojë dhe të organizojë punët e brendshme të vendit. Në këtë periudhë, Mbreti George dhe Virshel, Duka i Ksanit, vendosën të luftonin kundër Dvalëve, një grup që kishte përfituar nga pushtimi i Timurit dhe kishte kryer grabitje dhe plaçkitje në luginën e Ksanit.Mbreti dhe Duka organizuan një fushatë ushtarake kundër Dvalëve dhe i bastisën ata në zonën e tyre. Pas bastisjes, ata ndëshkuan Dvalët për veprat e tyre të padrejta dhe grabitjet në luginën e Ksanit. Ky veprim tregoi dëshirën e Mbretit dhe Dukës për të rindërtuar rendin dhe ligjin në vend dhe për të siguruar mbrojtjen e popullsisë nga sulmet dhe grabitjet e paligjshme.Kjo ishte një hap i rëndësishëm drejt rivendosjes së rendit dhe stabilitetit në Gjeorgji pas pushtimit të Timurit. Mbreti George VII dhe udhëheqësit e tjerë vendas punuan për të forcuar sundimin dhe për të siguruar qëndrueshmërinë brenda vendit.

Në vitin 1401, Timuri arriti në kufijtë e Gjeorgjisë nga lindja dhe pushtoi Shamkor. Në fund të vitit, ai pushtoi Gjeorgjinë përsëri. Mbreti George VII u detyrua të kërkonte paqe dhe dërgoi vëllan e tij me kontributet. Timuri bëri një marrëveshje paqeje me George VII-n me kusht që mbreti i Gjeorgjisë t'i furnizonte trupa për fushatën e tij kundër Perandorisë Osmane dhe t'u jepte muslimanëve privilegje të veçanta.Në pranverë, ushtria e Timurit u nis drejt osmanëve. Në rrugën e tyre, ata arritën në kalanë e Tortumit, ku rreth 200 ushtarë gjeorgjian ishin fortifikuar. Timuri pushtoi kalanë dhe e shkatërroi pas një beteje pesë-ditore, duke prerë ushtarët gjeorgjianë.Ky sulm tregon vazhdimin e pushtimit dhe dhunës së Timurit në Gjeorgji. Ai vazhdoi të shkatërrojë kala dhe të ndëshkonte forcën ushtarake gjeorgjiane. Këto veprime të Timurit shkaktuan vdekje dhe shkatërrim të mëtejshëm për vendin dhe popullin gjeorgjian.

 Pushtimi i tetë 
Pas fitores së Timurit kundër osmanëve, ai u kthye në Erzurum në vitin 1402 dhe vendosi të ndëshkonte mbretin e Gjeorgjisë, George VII, që nuk kishte paraqitur urimet e tij për fitoren e Timurit. Vëllai i George VII, Constantine, i cili kishte një marrëdhënie të tensionuar me vëllanë e tij, arriti me dhurata, si dhe vasali sfidues i mbretit, Ivane Jaqeli, princ i Samtskhe-s. Shejh Ibrahim I i Shirvanit shkoi për të vlerësuar të ardhurat dhe shpenzimet e Gjeorgjisë. George VII dërgoi dhurata të reja, por Timuri i refuzoi ato dhe e thirri George VII-n të paraqitej personalisht.Ndërkohë, Timuri rrethoi kështjellën e vjetër të Birtvisit, që ishte mbrujtur nga një garnizon i vogël gjeorgjian. Në gusht të vitit 1403, ai pushtoi kështjellën dhe më pas dërgoi ushtrinë e tij për të plaçkitur dhe spastruar zonat kufitare të Gjeorgjisë. Ai ndoqi gjurmët e tërheqjes së George VII-s deri në Abkhazi. Historianët e Timurit raportuan se 700 qytete u shkatërruan dhe banorët u masakruan në këto fushata.Pushtimi i Timurit mbi Gjeorgjinë solli shkatërrim të mëtejshëm dhe vdekje të pafalshme për popullin gjeorgjian. Këto veprime të dhunshme dhe plaçkitje shpërbën ekonominë, shkatërroi infrastrukturën dhe shkaktoi humbje të mëdha humane. Pushtimi i Timurit është konsideruar një kapitull tragjik në historinë e Gjeorgjisë.

Pas mposhtjes së osmanëve, Timuri, i kthyer në Erzurum në vitin 1402, vendosi të ndëshkonte mbretin e Gjeorgjisë për shkak se ai nuk kishte ardhur për të paraqitur urimet e tij për fitoren e Timurit. Vëllai i Gjergjit VII, Kostandini, i cili atëherë ishte në marrëdhënie të këqija me vëllanë e tij, mbërriti me dhurata, ashtu si vasali sfidues i mbretit, Ivane Jaqeli, princ i Samtskhe-s. Shejhu Ibrahim I i Shirvanit shkoi për të vlerësuar të ardhurat dhe shpenzimet e Gjeorgjisë. Gjergji dërgoi dhurata të reja, por Timuri i refuzoi ato dhe e thirri Gjergjin të paraqitej personalisht. Ndërkohë, ai vetë rrethoi kështjellën e Birtvisit, e cila dikur ishte e pandreqshme dhe e mbrojtur nga një garnizon gjeorgjian i vogël. Pasi pushtoi kështjellën në gusht të vitit 1403, Timuri dërgoi ushtrinë e tij për të plaçkitur dhe pastruar rajonet kufitare të Gjeorgjisë dhe u nis në ndjekje të mbretit Gjergj VII deri në Abkhazi. Historiani i Timurit raporton se 700 qytete u shkatërruan dhe banorët e tyre u masakruan.

Timuri ndaloi ushtrinë e tij vetëm kur ulemaja dhe myftiu vendosën se ishte e mundur t'i japin mëshirë mbretit të Gjeorgjisë (aman). Gjergji VII u detyrua të paguante një haraç të madh, duke përfshirë 1000 tanke ari të goditura në emër të Timurit, 1000 kuaj dhe një rubin me peshë 18 mithkals. Në këmbim, Timuri pranoi ta njohë Gjeorgjinë si një mbretëri të krishterë dhe mbretëria mund të ruante pavarësinë e saj.Më pas, Timuri kaloi nëpër Tbilisi, duke shkatërruar të gjitha manastiret dhe kishat gjatë rrugës së tij, dhe pastaj shkoi në Beylagan në fillim të vitit 1404. Territoret nga Beylagani deri në Trebizon iu dhuruan zyrtarisht nipit të tij Khalil Mirza si apanazh.Më pas, Timuri më në fund u largua nga Kaukazi dhe u nis për në Azinë Qendrore, ku vdiq më 19 shkurt 1405, ndërsa përgatitej për një pushtim masiv të Kinës.Ky ishte një periudhë e rëndësishme në historinë e Gjeorgjisë dhe përballja e saj me pushtimin e Timurit. Gjeorgjia u detyrua të paguante një haraç të madh dhe të pranonte kushtet e Timurit për të ruajtur pavarësinë e saj. Shkatërrimi i manastireve dhe kishave tregoi dhunën dhe shkatërrimin që shoqëruan pushtimin e Timurit në vend. Pas vdekjes së tij, Gjeorgjia u përpjek për të rindërtuar dhe ruajtur pavarësinë e saj në kushtet e reja politike dhe territoriale.

 Pasojat 
Gjeorgjia u bë haraç i Timuridëve, Gjeorgjisë iu lejua të ruante pavarësinë e saj dhe të mbetej si një mbretëri e krishterë.

 Fushata e Gjergjit kundër Timuridëve 
Pas largimit nga Kaukazi, Timuri u nis drejt Azisë Qendrore, por vdiq më 19 shkurt 1405 para se të realizonte pushtimin e planifikuar të Kinës. Pas vdekjes së tij, trashëgimtarët e tij u përfshi në luftëra për kontrollin e perandorisë së Timurit, duke rezultuar në shpërbërjen e saj. Miran Shahu dhe djemtë e tij luftuan për kontrollin e Persisë midis tyre.Në kushtet e kaosit të krijuar, Gjergj VII, i kthyer nga Imereti, u përfshi në beteja për të rikthyer territorët e humbur. Ai pushtoi Nakhçivanin dhe Ganjën, duke shkaktuar gjithashtu shkatërrim në vende si Ani, Erzurum dhe Tabriz. Edhe pse komandoi vetëm një ushtri prej 5,000 burrash, Gjergji arriti të zgjerojë kufijtë e Gjeorgjisë përkohësisht në masën e mëparshme.Kjo periudhë ishte e vështirë për Gjeorgjinë dhe përballja e saj me pasojat e shpërbërjes së perandorisë së Timurit. Gjergji VII luftoi për të rivendosur autoritetin e Gjeorgjisë dhe për të konsoliduar territorin e saj në një kohë kur rajoni ishte përfshirë në luftërat e brendshme dhe përhapjen e pushtetit.

 Shiko gjithashtu 

 Pushtimet dhe pushtimet Timurid
 Pushtimi i pestë i Timurit në Gjeorgji

 Bibliografi 





Kategoria:Pushtime