Mikheil Javakhishvili

Mikheil Javakhishvili ishte një nga shkrimtarët më të shquar të letërsisë gjeorgjiane dhe sovjetike në shekullin e njëzetë. Edhe pse historia e tij e parë u shfaq në vitin 1903, ai u ndalua nga aktiviteti shkrimtar për një periudhë të gjatë, për të rikthyer pas një pauze të gjatë në fillim të viteve 1920. Megjithatë, mungesa e pajtimit me linjën ideologjike sovjetike i kushtoi atij jetën: u ekzekutua gjatë periudhës së Spastrimit të Madh dhe shkrimet e tij u ndaluan për një kohë të gjatë, për rreth gjashtëmbëdhjetë vjet.Studimi i opereve të Javakhishvilis ka sjellë vlerësime të larta për aftësinë e tij për të paraqitur rrëfimin e gjallë, humorin e sofistikuar dhe guximin moral. Donald Rayfield, një studiues i njohur i letërsisë ruse dhe gjeorgjiane, e krahasoi talentin e tij me atë të shkrimtarëve të njohur si Stendhal, Guy de Maupassant dhe Émile Zola, duke e vlerësuar atë në nivelin ndërkombëtar. Javakhishvili mbetet një figurë e rëndësishme dhe e respektuar në historinë e letërsisë gjeorgjiane, duke lënë pas një trashëgimi të pasur dhe të frytshme që vazhdon të frymëzojë dhe të prekë lexuesit edhe sot.

 Jeta e hershme dhe karriera 
parapamje| Mikheil Javakhishvili, 1910
Mikheil Javakhishvili, një shkrimtar gjorgji, lindi në fshatin Tserakvi, në atë që tani është rajoni Kvemo Kartli, Gjeorgji. Familja e tij ishte fisnike nga provinca Kartli, por gjyshi i tij, Adami, mori emrin Toklikishvili pasi i vrau një burrë në Kakheti.Mikheil ka pasur mbiemrin e tij të vërtetë, Javakhishvili, por ai e mbante mbiemrin Adamashvili në rininë e tij. Ai studioi në Kolegjin e Hortikulturës dhe Vreshtarisë në Jaltë, por studimet e tyre u ndërpre pas një tragjedi familjare.Mikheil ka punuar në një shkritore bakri në Kakheti pas kthimit në Gjeorgji. Ai botoi historinë e parë në vitin 1903 me pseudonimin Javakhishvili dhe më vonë botoi një seri artikujsh gazetaresk kritikë ndaj autoriteteve ruse.Nga viti 1906 deri në vitin 1909, Mikheil studioi për art dhe ekonomi politike në Universitetin e Parisit. Ai u kthye në Gjeorgji në vitin 1910, por u arrestua dhe internuar nga autoritetet gjorgjiane. Ai u kthye në vitin 1917 dhe rifilloi të shkruante. Mikheil u bashkua me Partinë Demokratike Kombëtare të Gjeorgjisë në vitin 1921 dhe ishte në opozitë me qeverinë sovjetike të krijuar në Gjeorgji. Ai u arrestua në vitin 1923 dhe u dënua me vdekje, por u shfajësua me ndërmjetësimin e Unionit të Shkrimtarëve të Gjeorgjisë. Pas lirimit, Mikheil rifilloi të shkruante, por marrëdhëniet e tij me autoritetet e reja mbetën të shqetësuara. Ai ka qenë një nga shkrimtarët më të njohur të Gjeorgjisë, i cili ka shkruar për temat si nacionalizmi, demokracia dhe libri.

 Punimet më të mira 
parapamje| Mikheil Javakhishvili me vajzën e tij të madhe Ketevan
Në krijimet e tij më të shquara, Javakhishvili shkëlqeu në përdorimin e frazeologjisë popullore për të pasuruar gjuhën narrative të tij. Ai me mjeshtëri kombinonte realizmin e rëndë dhe humorin e prekshëm për të shkundur pesimizmin dhe anarkinë që karakterizuan jetën në fshat dhe qytet, si dhe kohën cariste dhe atë sovjetike. Intrigat e tij, ndonjëherë provokuese dhe plot pasion seksual, shkelnin tabutë tradicionale dhe sfidonin çdo marrëveshje me botën e re. Megjithashtu, ato kishin një temë të përbashkët: zhvillimin e kulakëve gjeorgjianë, jetën e aristokratit dhe intelektualit gjeorgjian, dhe ndikimin e tyre në rrjedhën e ngjarjeve gjatë trazirave revolucionare të viteve 1917 dhe pushtimit bolshevik të vitit 1921. Javakhishvili shfaqej si një zë kritik dhe vizionar që vështronte me kujdes ngjarjet historike dhe ndërlikimet e shoqërisë së tij.

Në novelën e tij më të njohur, "Jaquo's Dispossessed" (ჯაყოს ხიზნები; Jakos Khiznebi), Javakhishvili paraqet një kontrast të thellë mes Jaqo-s, një mashtrues dhe grabitës i pasurisë dhe e bukurisë, dhe Princit Teimuraz Khevistavi, një besimtar i dashamirës dhe i sinqertë ndaj tij. Përmes këtyre personazheve, Javakhishvili jep një përshkrim të rënies së fisnikërisë së vjetër dhe zhgënjimin në revolucionin e ardhshëm, duke shfaqur një portret të Gjeorgjisë në një periudhë të vështirë pas humbjes së pavarësisë së saj. Një tjetër veprë e madhe, "Kvachi Kvachantiradze" (კვაჭი კვაჭანტირაძე; 1924), e cila u dramatizua për teatrin, shënon një tjetër aspekt të satirës së Javakhishvilit, por u përball me kritika të ashpra për përmbajtjen e saj.

Në romanin e tij të vitit 1926, "Kollari i Bardhë" (თეთრი საყელო), ai përshkruan jetën e malësorëve të vjetër, të quajtur Khevsurë, nën regjimin sovjetik të ri. Përmes personazhit të Elizbarit, një tifoz i jetës urbane, por i tërhequr në dashuri me një Khevsur tradicionalen, Khatuna, Javakhishvili shpalos konfliktin midis jetës së qytetit dhe asaj të fshatit, duke shfaqur tensionet midis traditës dhe modernitetit në Gjeorgji. Kjo histori përjeton një rrëfim të thellë emocional dhe konfliktet e brendshme të personazheve përballë një fati të papritur të ardhshëm.

Arsena e Marabda është kronikë e madhe e shkëlqyeshme e shkruar nga Javakhishvili, një roman që u shqu ndër lexuesit, por edhe u përball me kritika të ashpra nga kritikët komunistë dhe shkrimtarët proletarë. Vepra u kompozua në një periudhë të gjatë mes viteve 1933 dhe 1936 dhe u shkrua në dy versione, rus dhe gjeorgjian, të cilat u kërkuan shumë punë dhe përpjekje nga autori.Komploti i romanit bazohet në jetën e vërtetë të Arsena Odzelashvilit, një figurë e njohur historike dhe një heroi i folklorit gjeorgjian. Javakhishvili fokusohet në rrugën tragjike të Arsena-s nga një fshatar i respektuar në një bandit të rrezikshëm, duke shfaqur gjatë kësaj shpërbërjen e domosdoshme tragjike të karakterit.Edhe pse historia e një të jashtëligjshmi që luftonte kundër zotërisë u vlerësua si "ideologjikisht korrekte", kritikët e majtë ishin të dyshimtë për paralelet e Javakhishvilit midis Rusisë Perandorake dhe shtetit Sovjetik. Shkrimtari i vuri shumë mendime të tij në gojë personazhit kryesor, duke paraqitur një pikëpamje të thellë për gjendjen e vendit të tij dhe raportet me fuqitë e mëdha të asaj kohe.Vepra u pëlqeu shumë nga lexuesi i zakonshëm, por u përball edhe me sulme të ashpra nga kritikët, duke akuzuar Javakhishvili për shpifje dhe përmbysje. Megjithë kritikat, vlera e Arsena e Marabda vazhdon të njihet, duke e bërë atë një pjesë të rëndësishme të trashëgimisë letrare të Gjeorgjisë.

 Pikëpamjet politike dhe vitet e fundit 
parapamje| Mikheil Javakhishvili në Rusi
Pikëpamjet patriotike të Javakhishvilit e bënë atë objekt i vazhdueshëm i ndjekjes së regjimeve të ndryshme. Edhe gjatë kohës së Perandorisë Ruse, ai u përball me arrestime dhe internime për besimet e tij politike dhe anëtarësimin në Partinë Nacional-Demokratike. Në vitin 1924, akuzat për pjesëmarrje në kryengritje e sollën atë përballë vdekjes, por ndërhyrja e Sergo Ordzhonikidze shpëtoi jetën e tij. Më vonë, Javakhishvili u përplas me autoritetet për shkak të qëndrimeve të tij kritike ndaj ndalimit të letërsisë gjeorgjiane nga Malakia Toroshelidze, i dyshuar si trockist. Në fillim të viteve 1930, me ardhjen e Lavrenty Beria në pushtet, Javakhishvili u përmirësua për një kohë, por kritikat vazhduan edhe pas botimit të romanit socialist-realist "Barra e një gruaje" në vitin 1936. Kjo përqendrohej në historinë e një gruaje revolucionare që duhet të martohej me një oficer xhandar carist për të shpëtuar jetën e dashurit të saj, një punëtor bolshevik. Ndërsa ai u përball me sfidat e regjimit, përpjekjet e tij për të shprehur idealizmin dhe kritikën e tij mbeten pjesë e trashëgimisë së shquar letrare të Gjeorgjisë.
parapamje| Mikheil Javakhishvili në një pullë të Gjeorgjisë të vitit 2022
Mikheil Javakhishvili, një shkrimtar gjorgji, u bë objekti i persekutimit nga autoritetet sovjetike në vitet 1930. Ai u dënoi për të ilustrojnë bolshevikët si terroristë në romanin e tij, dhe u akuzua për lavdërimin e autorit francez André Gide.

Beria u zemërua me refuzimin e Javakhishvilit për të kërkuar këshillën e tij për përfaqësimin e aktiviteteve bolshevike në Gjeorgjinë para-revolucionare. Ai u dyshua se kishte paralajmëruar shkrimtarin Grigol Robakidze për arrestimin e afërt dhe duke e ndihmuar atë në dezertimin në Gjermani në vitin 1930.

Në vitin 1937, Javakhishvili u akuzua për armiqsi me regjimin sovjetik, sepse ai kishte lavdëruar veprat e poetit Paolo Iashvili, i cili qëlloi veten në ndërtesën e Unionit të Shkrimtarëve. Ai u përjashtua nga Unioni i Shkrimtarëve dhe u pushkatua më 30 shtator 1937.

Pasuria e tij u konfiskua, dhe arkivat e tij u shkatërruan, vëllai i tij u pushkatua dhe e veja e tij u dërgua në internim. Javakhishvili mbeti i censuruar deri në fund të viteve 1950, kur u rehabilitua dhe u ribotua. Disa episode nga biografia e tij si ato nga Dimitri Shevardnadze u përdorën më tej nga Tengiz Abuladze në filmin e tij "Pendimi".

 Bibliografi 

 Novela 

 (1924) კვაჭი კვაჭანტირაძე; Përkthimi në anglisht: Kvachi Kvachantiradze (2015)
 (1925) Jakoskhizne; Përkthimi në anglisht: Jaqo's Dispossessed
 (1926) White Saqelo; Përkthimi në anglisht: The White Collar
 (1928) გივი შადური; Përkthimi në anglisht: Givi Shaduri
 (1932) Arsena Marabdel; Përkthimi në anglisht: Arsena e Marabdës
 (1936) gruas ngarkesëი; Përkthimi në anglisht: Barra e një gruaje

 Novelat 

 (1923) mashkull; Përkthimi në anglisht: Njeriu i pyllit
 (1925) lambalo dhe qasha; Përkthimi në anglisht: Lambalo dhe Qasha
 (1927) კურდღელი; Përkthimi në anglisht: Rabbit
 (1928) დამპატიჟე; Përkthimi në anglisht: Invite Me
 (1928) Tokë Qivil; Përkthimi në anglisht: Thirrje nga mëmëdheu
 (1929) finjani; Përkthimi në anglisht: Një filxhan
 vogëlushe; Përkthimi në anglisht: Një grua e vogël

 Tregime të shkurtra 

 Chanchura (1903)
 Këpucari Gabo (1904)
 Dasma e Kurkës
 Një gur i Djallit
 Eka
 Nata e Vjeshtes
 Zinxhiri i shkrirë
 Ligji i Popullit
 Sitë metalike
 Teties
 Dhëmbët e Artë
 Pa pronar
 Fustan prej kadifeje
 Çmimi
 Mususi
 Qbacha ka qenë vonë
 Abdulah i sinqertë
 Dy verdikte (1925)
 Gjyshi Dimo (1926)
 Dy diell (1927)
 Pesë histori
 Nëntë Virgjëresha (1935)
 Ndjekësi
 Dy dhëmbë
 Një Hakmarrës
 E treta

 Referencat 

Kategoria:Vdekje 1937
Kategoria:Lindje 1880