Lavdërimi

Lavdërimi si një formë e ndërveprimit shoqëror shpreh njohjen, sigurinë ose admirimin.

Lavdërimi shprehet me verbalisht, si dhe me gjuhën e trupit (shprehjet e fytyrës dhe gjestet).

Lavdërimi verbal konsiston në një vlerësim pozitiv të atributeve ose veprimeve të tjetrit, ku vlerësuesi supozon vlefshmërinë e standardeve mbi të cilat bazohet vlerësimi.

Si një formë e manipulimit shoqëror, lavdërimi bëhet një formë shpërblimi dhe nxit përforcimin e sjelljes duke kushtëzuar. Ndikimi i lavdërimit te një individ mund të varet nga shumë faktorë, duke përfshirë kontekstin, kuptimet që lavdërimi mund të përcjellë dhe karakteristikat dhe interpretimet e marrësit. Ndërsa lavdërimi mund të ndajë disa marrëdhënie parashikuese (si pozitive ashtu edhe negative) me shpërblime të prekshme (materiale), lavdërimi priret të jetë më pak i spikatur dhe i pritshëm, përcjell më shumë informacion rreth kompetencës dhe zakonisht jepet më shumë menjëherë pas sjelljes së dëshiruar.

Lavdërimi është i ndryshëm nga njohja ose reagimi (forma më neutrale të njohjes) dhe nga inkurajimi (i orientuar shprehimisht nga e ardhmja).

Lavdërimi jepet në të gjithë hierarkinë shoqërore, si brenda grupit ashtu edhe ndaj një grupi jashtë; është një aspekt i rëndësishëm në rregullimin e hierarkisë sociale dhe ruajtjen e kohezionit në grup, duke ndikuar në potencialin e veprimit politik dhe përmbysjes shoqërore. Kur jepet nga një individ dominues, ai merr formën e njohjes dhe sigurimit; kur i jepet nga një i nënshtruar një individi dominues, ai merr formën e nderimit, admirimit ose ngazëllimit ose hyjnizimit. Lavdërimi i perëndive mund të jetë pjesë e riteve dhe praktikave fetare (shih për shembull lutjen e lavdërimit, lavdërimit dhe adhurimit).

 Shiko edhe 

 Mirënjohja

 Referime 

Kategoria:Vlerësim
Kategoria:Nder