Bulldog britanik (lojë)

British Bulldog është një shesh lojërash dhe lojë sportive e bazuar në etiketa, që luhet zakonisht në oborret e shkollave dhe në fusha atletike në MB, Kanada, Afrikën e Jugut, Australi dhe vendet e lidhura të Komonuelthit, si dhe në SHBA dhe Irlandë . Objekti i lojës është që një lojtar të përpiqet të përgjojë lojtarë të tjerë që janë të detyruar të vrapojnë nga një zonë e caktuar në tjetrën. Bulldog britanik karakterizohet nga fiziku i tij (dmth. rrëmbyesi në mënyrë të pashmangshme duhet të përdorë forcën për të ndaluar kalimin e një lojtari kubet: British Bulldog.  In: Children's Games in Street and Playground. At the Clarendon Press, Oxford 1969, p. 22. ) dhe shpesh konsiderohet si i dhunshëm, duke bërë që ai të ndalohet nga shumë shkolla për shkak të lëndimeve të pjesëmarrësve. Caroline Sanderson. "British Bulldog". In: fabet Chambers Harrap Publishers Ltd., Edinburgh 2008, , pp. 15–16.

Loja është pasardhëse e lojërave tradicionale të ndjekjes të regjistruara nga shekujt e 18-të dhe 19-të,  të cilat u evoluan pjesërisht në lojëra të lidhura me sportin e përplasjes gjatë fillimit të shekullit të 20-të duke përfshirë teknikat e goditjes me ngritje dhe lëvizje. Në kontekstin historik të një sporti, si paraardhësit e tij, British Bulldog është përdorur si një pajisje aftësish dhe stërvitjeje për të përforcuar dhe zhvilluar më tej aftësitë e lëvizjes thelbësore për futbollin amerikan, regbi, futboll, hokej dhe sportet ekipore të ngjashme. Sharon Baker, Jane Watkinson: "zinwin. In: Jane Watkinson: Let's Play! Promoting Active Playgrounds. Human Kinetics, Champaign, Illinois, 2009, , p. 92. Tim Lynch: Quality invasion games. Red Rover or British Bulldog? In: Active + Healthy Magazine. Volume 20, Issue 3/4, Australian Council for Health, Physical Education and Recreation, Adelaide 2013, p. 27.

 Emri dhe përdorimi i rregullt 

Ndërsa loja e British Bulldog është një konglomerat i burimeve të ndryshme dhe rregullave para-ekzistuese,  origjina e emrit nuk është plotësisht e qartë. Në librin e tij The Nation's Favorite, autori i Guardian, Mathew Clayton (Universiteti i Lirë i Glastonbury) sqaroi se, ndryshe nga lojërat e tjera, British Bulldog nuk u shfaq deri në vitet 1930. Mathew Clayton: The Nation's Favourite... The UK's Best-loved Things. Quercus, London 2010, , p. 133. Sipas Cambridge District Scouts, loja është praktikuar me atë emër që atëherë në disa takime britanike të skautëve . Cambridge District Scout Archive: bet8. Scout Games, 2019.

Rreth asaj kohe, loja përmendet në gazeta të ndryshme, p.sh. g. në shkurt 1933 në The Kingston Whig-Standard, Ontario, Kanada, Thabet, Kingston, Ontario, Canada, February 3, 1933, p. 2. dhe në prill 1934 në Londonderry Sentinel, Derry, Irlanda e Veriut . ioer9l: Boy Scouts. 3.000 for Albert Hall., Derry, Northern Ireland, 3 April 1934, p. 7.

Një nga këto burime të hershme daton në 1 mars 1934. Në një artikull nga Hartlepool Northern Daily Mail, përshkruhet se si Cub Scouts arritën të ngrinin një lojtar nga toka teksa bërtisnin "Bulldog britanik!"  Në Buckinghamshire Examiner nga 15 qershor 1934, British Bulldog është quajtur "më i popullarizuari nga të gjitha lojërat" midis Skautëve.  Burimet shfaqen në të gjithë Anglinë, gjithmonë në lidhje me lëvizjen Boy Scout, veçanërisht nga zona e Great Yarmouth ( Norfolk ). 

Pas përhapjes drejt veriut, British Bulldog është regjistruar në Roxburghshire  dhe Stirlingshire,  Skoci, disa vite më vonë. Falkirk Herald deklaroi se loja "u provua me sukses në errësirë" nga Scouts, e cila shpejt u bë një variant i lojës ("Bulldogu britanik në errësirë"). 

Në dhjetor 1942, Burnley Express në Lancashire raportoi një formë të modifikuar të lojës, duke përfshirë rregullat e futbollit regbi .  Më shumë detaje u shfaqën në vitin 1949, kur rregulli i ngritjes së një personi u zhvendos gradualisht në favor të goditjes së futbollit . 

Edhe pse loja ka qenë tashmë e njohur në Shtetet e Bashkuara me emra të ndryshëm, dhe ndoshta ka origjinën atje nga dekadat e mëparshme, emri 'British Bulldog' u miratua nga Boy Scouts of America,  me gjasë gjatë trazirave të Luftës së Dytë Botërore . Në atë kohë, emblema kombëtare e bulldogut britanik jo vetëm që përfaqësonte fuqinë ekonomike dhe politike të Perandorisë Britanike, por është aplikuar edhe për Winston Churchill, duke karakterizuar një person me vullnet dhe guxim të plotë dhe një antagonist të vendosur kundër regjimit nazist. 

Përveç kësaj, përshkrimet e gjera të lojës në lidhje me emrin 'Bulldog Britanik' nuk u shfaqën në traktatet shkencore dhe literaturën periodike deri në vitet 1940 (p.sh. në janar 1941 në një disertacion nga atleti Winston Alexander McCatty në revistën kanadeze The School, Secondary Edition, botuar nga Kolegji i Arsimit në Ontario, Universiteti i Torontos,  dhe në qershor 1944 në revistën Boys' Life në një artikull nga William "Bill" Hillcourt, Boy Scouts of America  ).

 Përshkrimi bazë 
Më së shpeshti një ose dy lojtarë - megjithëse ky numër mund të jetë më i lartë në hapësira të mëdha - zgjidhen si "bulldogs". Buldogët qëndrojnë në mes të fushës së lojës. Të gjithë lojtarët e mbetur qëndrojnë në njërin skaj të zonës (shtëpisë). Qëllimi i lojës është të vraponi nga njëri skaj i fushës së lojës në tjetrin, pa u kapur nga bulldogs.  Kur lojtarët kapen, ata bëhen vetë bulldog. Lojtari i fundit është fituesi dhe fillon lojën tjetër si bulldog.  

 Vendndodhja 
Zona e lojës është fleksibël - mund të luhet në rrugë, shesh lojërash, midis manastireve, në një sallë të madhe sportive ose në një zonë të fushës së lojës - megjithëse nuk ka madhësi të caktuar të fushës dhe as numër të caktuar lojtarësh për aq kohë sa pasi ka hapësirë të mjaftueshme për pjesëmarrësit. Vendndodhja e zgjedhur përbëhet nga një zonë kryesore e lojës, me dy zona 'shtëpia' në anët e kundërta (të ngjashme me zonat e zonës së provës të përdorura në regbi ose futbollin amerikan ). Zonat e shtëpisë zakonisht shënohen me një vijë ose ndonjë shënues tjetër.

 Rrumbullakët 
Çdo lojë e British Bulldog përbëhet nga një sekuencë raundesh dhe është e zakonshme që çdo herë të luhen një numër lojërash njëra pas tjetrës me lojtarë të ndryshëm si bulldog. Loja fillon me një lojtar të vetëm (ose nganjëherë dy) të zgjedhur si bulldog, që qëndron midis zonave të shtëpisë.  Nxitimi (i njohur edhe si 'porta e hapura' ose 'rrëmujë') nis nga bulldogu duke bërtitur frazën "Bulldogu britanik!".  Lojtarët e tjerë vrapojnë nëpër fushë në të njëjtën kohë, dhe pasi të largohen nga zona e tyre e shtëpisë, bulldogu(ët) duhet të përpiqen t'i kapin ata. Lojtarët e kapur bëhen edhe bulldogë.   Më pas raundi përsëritet në drejtim të kundërt derisa të gjithë lojtarët të bëhen bulldog.

Në fazat e mëvonshme të lojës, bulldogs do të tejkalojnë lojtarët e mbetur, gjë që mund t'i bëjë kapjet veçanërisht të përafërta pasi shumë bulldogs përpiqen të kapin lojtarë individualë. 

 Kapni 
djathtas|parapamje|Varianti i ngritjes së hershme, i botuar në maj 1922 në "Metoda shkencore në edukimin fizik" nga Charles Harold McCloy. Faqet e librit nga Trajnimi fizik, Vëllimi 19, Numri 7, Nju Jork 1922. 
djathtas|parapamje|Prototipi i Buldogut Britanik nga tetori 1918. Një variant i lojës së Black Man, marrë nga Manuali i Trajnimit Fizik dhe Rekreacionit në Kampet e Ushtrisë, Mind & Body Publ. Co., Minesota 1918. 
Zakonisht, një lojtar kapet ose duke u ngritur nga toka nga bulldogu ose duke u goditur dhe mbajtur i palëvizshëm, ndërsa bulldogu thërret një frazë (p.sh. "Bulldogu britanik!" ose "Bulldogu britanik; një, dy, tre!"). Nëse vrapuesi mund të arratiset përpara se të përfundojë fraza, ose nëse ai është në gjendje të vazhdojë të lëvizë (nëse kërkohet të qëndrojë i palëvizshëm), atëherë ata nuk konsiderohen të kapur. 

Që nga fillimi i shekullit të 20-të, kapja me goditje ose ngritje ishte një tipar i mirënjohur i lojërave të ndjekjes dhe "vrapimit" të tilla si Black Man  dhe Pom-Pom-Pull-Away,  edhe pse goditjet janë bërë më të zakonshme sesa ngritja. Varianti i trajtimit nganjëherë referohet si 'Take-down Bulldog'. 

Një nga paraardhësit e 'Take-down Bulldog' u përshkrua në vitin 1935 nga Elmer Dayton Mitchell dhe Bernard Sterling Mason në botimin gjerësisht të njohur Active Games dhe Contests nën emrin 'Tackling Pom-Pom-Pull-Away'.  Libri ka të bëjë kryesisht me lojëra me etiketa, vrapim dhe luftarakë dhe ofron udhëzime të mëtejshme të ushtrimeve që lidhen vetëm me sporte të tilla si futbolli dhe futbolli regbi, basketbolli, bejsbolli dhe hokej. Në këtë kontekst, 'Take-down Bulldog' mund të konsiderohet një version futbolli i lojërave tradicionale të ndjekjes.

Përndryshe, vrapuesit gjithashtu bëhen bulldog nëse kalojnë një kufi të barabartë me një vijë kontakti . Mund të jetë një metodë e vlefshme kapjeje për një bulldog që të detyrojë një vrapues të kalojë kufirin.

Nëse vrapuesit hyjnë me sukses në zonën kundërshtare pa u kapur, ata konsiderohen 'të sigurt'. Buldogu(ët) zakonisht mund të kapin çdo numër lojtarësh në një nxitim të vetëm, të cilët të gjithë bëhen bulldogë.

 Duke fituar 
Qëllimi i lojës për bulldogët është që të kapin të gjithë lojtarët sa më shpejt të jetë e mundur, ndërsa qëllimi për lojtarët e tjerë është të qëndrojnë të pa kapur për aq kohë sa të jetë e mundur. Lojtari i fundit që kapet zakonisht konsiderohet fitues. 

 Paraardhësit tradicionalë (shek. 18 dhe 19) 
djathtas|parapamje|Nxënës të shkollës duke luajtur një lojë me etiketë. Foto e vitit 1909.
British Bulldog është një pasardhës i një sërë lojërash nga shekujt 18 dhe 19,  të cilat ishin të përhapura në Evropën Perëndimore dhe Qendrore ( MB dhe Gjermani në veçanti) dhe më vonë - gjatë emigrimit - në Amerikën e Veriut dhe Australi .

Në kontrast me Bulldog Britanik, shumë nga këto lojëra të lashta ishin të lidhura fort me subjekte mitike dhe supersticioze.

Përpara se British Bulldog të bëhej i njohur në vitet 1950 dhe 1960, Black Man, Black Tom, Pom-Pom-Pull-Away, Chinese Wall dhe Crows and Cranes ishin lojërat e preferuara të oborrit dhe sportit të shkollës. Këto lojëra ishin gjithashtu pjesë e programeve të edukimit fizik për skautët, futbollistët dhe shkollat publike në të gjithë Shtetet e Bashkuara . The American Schoolmaster. Volume 6, Michigan State Normal College, Michigan 1913, p. 395. Elmer Dayton Mitchell, Wilbur Pardon Bowen: The Theory of Organized Play. Its Nature and Significance. A. S. Barnes and Company Inc., New York 1923, p. 207/241. Elliott West, Ray Allen Billington: Growing Up with the Country. Childhood on the Far Western Frontier. University of New Mexico Press, Albuquerque 1989, , pp. 108–111. Disa nga lojërat, veçanërisht Black Man dhe Pom-Pom-Pull-Away, ishin përmirësuar sistematikisht në fund të shekullit të 19-të dhe në fillim të shekullit të 20-të nga përfshirja e teknikave të goditjes dhe ngritjes dhe kështu u bënë paraardhës të Bulldog-ut Britanik .  

 Njeri i zi 
parapamje|Përshkrimi i lojës gjermane të zi Njeriu nga William Albin Stecher, Filadelfia 1907, nga Manuali i Mësimeve të Vlerësuara në Trajnimin fizik dhe lojërat për klasat fillore dhe gramatikore. William Albin Stecher: The Bogey Man (The Black Man). In: Handbook of Graded Lessons in Physical Training and Games for Primary and Grammar Grades. John Joseph McVey, Philadelphia 1907, p. 63.
Black Man ( Der schwarze Mann ), nganjëherë i quajtur Bogey Man, William Albin Stecher: The Bogey Man (The Black Man). In: Handbook of Graded Lessons in Physical Training and Games for Primary and Grammar Grades. John Joseph McVey, Philadelphia 1907, p. 63. është një lojë tradicionale gjermane dhe një nga lojërat më të vjetra në linjën e lojërave ndjekëse të Evropës Perëndimore. Ajo u përshkrua në 1796 nga Johann Christoph Friedrich GutsMuths . Johann Christoph Friedrich GutsMuths: Der schwarze Mann. In: Spiele zur Uebung und Erholung des Körpers und Geistes, für die Jugend, ihre Erzieher und alle Freunde unschuldiger Jugendfreuden. Im Verlage der Buchhandlung der Erziehungsanstalt zu Schnepfenthal, Schnepfenthal 1796, pp. 259–261. Ai bazohet në "lojërat e murtajës" të lashta në të cilat kapësi mishëron Vdekjen e Zezë . Johannes Nohl, Charles Humphrey Clarke: Who Is Afraid of the Black Man? In: The Black Death. A Chronicle of the Plague. Harper & Brothers Publisher, New York and London 1926, p. 259. Kushdo që ai prek bëhet bartës i murtajës. Në një kuptim më të gjerë, personazhi në lojë përfaqëson vetë vdekjen . Hermann Däbritz: Der Totentanz und das Kinderspiel vom schwarzen Mann. In: Friedrich Mann: Deutsche Blätter für erziehenden Unterricht. Verlag Hermann Beyer & Söhne, Langensalza 1880, pp. 96–97. Loja përfundon me triumfin e Njeriut të Zi, fuqia e të cilit rritet me çdo kapje të re. Ernst Gustav Eitner: Schwarzer Mann. In: Die Jugendspiele. Ein Leitfaden bei der Einführung und Übung von Turn- und Jugendspielen. Verlag Robert Voigtländer, Leipzig 1893, p. 122.

Loja e Black Man u përhap në të gjithë globin nga ngritja e lëvizjes gjermane Turner me Friedrich Ludwig Jahn si figurën e saj ikonike. Një përkthim i hershëm i lojës nga Karl Ludwig Beck u botua në 1828 në Northampton, Massachusetts në librin Një traktat mbi gjimnastikën . Karl Ludwig Beck: Description of Some Games. In: A Treatise on Gymnastics. Simeon Butler / Thomas Watson Shepard, Northampton, Massachusetts, 1828, pp. 142–143. Loja u soll në Australi nga kolonët gjermanë dhe është përmendur nga Gustav Adolph Techow në Manualin e Ushtrimeve Gjimnastike, botuar në 1866 në Melburn .
Gustav Adolph Techow: Dietetic of Exercise. In: Manual of Gymnastic Exercises. For the Use of Schools and at Home. Blundell & Ford, Melbourne, Australia, 1866, p. 141.
Në Mbretërinë e Bashkuar dhe Kanada, Black Man njihej pjesërisht si Black Peter Iona Archibald Opie, Peter Opie: Black Peter.  In: Children's Games in Street and Playground. At the Clarendon Press, Oxford 1969, pp. 130–131. (të mos ngatërrohet me lojën me letra ) dhe është konsideruar si një "lojë primare regbi ". John H. (Jack) Passmore: The Elementary School Programme in Physical Education as a Basis for the Secondary School Programme. In: The School. Secondary Edition. Volume XXVII, No. 3, Ontario College of Education, Toronto, November 1939, p. 241. Sipas figurave të tilla si Steve Owen Steve Owen, Joe King: My Kind of Football. David McKay Company, Philadelphia 1952, p. 88. dhe Chet Grant, Chet Grant: Before Rockne at Notre Dame. Impression and Reminiscence. Dujarie Press, Notre Dame, Indiana, 1968, p. 54. Black Man ishte një komponent integral i ushtrimeve të futbollit amerikan. Hugh Craig: The Scrub Full-Back. A Gridiron Story of Skill, Thrills and Determination. In: Boys’ Life. The Boy Scouts’ Magazine. Boy Scouts of America, New York City, October 1913, p. 3. Lojtarë të tjerë të shquar përfshijnë Bernard Darwin, Bernard Darwin: Summerfield. In: The World That Fred Made. An Autobiography. Chatto & Windus, London 1955, p. 107. Dwight D. dhe Edgar N. Eisenhower, Peter Lyon: Eisenhower. Portrait of the Hero. Little, Brown and Company, Boston und Toronto, 1974, ISBN 978-0316540216, p. 556. Daniel Carter Beard,  Annette Kellerman Annette Kellermann: Water Games. In: How to Swim. George H. Doran Company, New York 1918, p. 209. dhe Luther Halsey Gulick Jr. Luther Halsey Gulick Jr.: Hunting and Fighting Plays. In: A Philosophy of Play. Charles Scribner’s Sons, New York 1920, pp. 16–17. të cilët kanë përmendur lojën e Black Njeriu në veprat dhe (auto)biografitë e tyre letrare. Ai gjithashtu shfaqet në disa libra nga Dorothea Frances Canfield . Dorothea Frances Canfield: Chapter VII: Social Self-Reliance. In: Self-Reliance. The Bobbs-Merrill Company, Indianapolis 1916, p. 87. Dorothea Frances Canfield: The Deepening Stream.., Random House, New York 1930, p. 15.

 Tom i zi 
Black Tom është një lojë rruge nga zona e Nju Jorkut . Ajo u përshkrua në 1891 në botimin e Stewart Culin Rruga Games of Boys në Brooklyn, Nju Jork . Stewart Culin: Black Tom / Red Rover. In: William Wells Newell: Journal of American Folk-Lore: Street Games of Boys in Brooklyn, N. Y. Volume IV, Houghton Mifflin Company, Boston and New York 1891, pp. 224–225. Loja është përmendur gjithashtu në vitin 1899 në librin e Kate Upson Clark " Bringing up Boys". Një Studim . Kate Upson Clark: Keeping Boys Busy. In: Bringing up Boys. A Study. Thomas Y. Crowell & Company., New York and Boston 1899, p. 73.

Në lojë lojtari i zgjedhur si "Black Tom" zë vendin e tij në mes të rrugës, të gjithë të tjerët në trotuar nga njëra anë. Kur kapësi thërret "Black Tom" tre herë, lojtarët e tjerë duhet të vrapojnë drejt bordit të kundërt dhe mund të kapen, në të cilin rast ata duhet t'i bashkohen Black Tomit për të kapur pjesën tjetër. Stewart Culin: Black Tom / Red Rover. In: William Wells Newell: Journal of American Folk-Lore: Street Games of Boys in Brooklyn, N. Y. Volume IV, Houghton Mifflin Company, Boston and New York 1891, pp. 224–225. Jessie H. Bancroft: Black Tom. In: Games for the Playground, Home, School and Gymnasium. The MacMillan Company, New York, December 1909, pp. 54–55.

Ndryshe nga lojërat e tjera të ndjekjes, kapësi mund të përpiqet të ngatërrojë dhe mashtrojë lojtarët duke bërtitur një sinjal fals, si "Blue Tom" ose "Red Tom" . Çdo lojtar që tenton të vrapojë me një sinjal të tillë kapet automatikisht dhe i bashkohet kapësit.  Një lojtar konsiderohet gjithashtu i kapur nëse një kapës tjetër jep sinjalin e duhur. Vetëm Black Tom është i autorizuar të thërrasë frazën. I pari i kapur është Black Tom për ndeshjen tjetër. Stewart Culin: Black Tom / Red Rover. In: William Wells Newell: Journal of American Folk-Lore: Street Games of Boys in Brooklyn, N. Y. Volume IV, Houghton Mifflin Company, Boston and New York 1891, pp. 224–225.

Metoda e konfuzionit më vonë u bë elementi bazë në lojën ekipore të Sorrave dhe Vinçave .

Në veprën e Daniel Carter Beard, The American Boy's Book of Sport nga 1896, personazhi kryesor Black Tom përshkruhet si një djall keqdashës, një " ogre ", Daniel Carter Beard: Black Tom. In: The American Boy’s Book of Sport. Outdoor Games for all Seasons. Charles Scribner’s Sons, New York 1896, pp. 285–286. ndoshta i lidhur me lojën e Black Man . Në Gjermani, Austri dhe Zvicër, në kontekstin e Vallëzimit të Vdekjes, Schwarzer Knabe ('tomi' i zi ose 'bashkëpunëtori i zi') ishte një sinonim për korrësin e zymtë. Ernst Ludwig Rochholz: bcasino79iz. Verlagsbuchhandlung Johann Jacob Weber, Leipzig 1857, p. 376. Në disa manuale lojërash dhe edukimi të fundit të viteve 1920, Black Man dhe Black Tom u shfaqën përkohësisht në formën e përshkrimeve të lojërave të hibridizuara. Harris Hart: bfive88ia. Volume 9, Issue 1, State Board of Education, Richmond 1926, pp. 100–101.

 Variante dhe lojëra të ngjashme (shek. 20 dhe 21) 

 Bullrush 
Bullrush, në Auckland i quajtur edhe Kingasini, Kenneth Alexander Trembath: bwattsanl, 1869–1969. Auckland Grammar School Old Boys' Association, 1969, p. 13.  një kakografi e Mbretit O'Seenie alias King Senio, Brian Sutton-Smith: Chasing Games. Category E. In: The Games of New Zealand Children. Folklore Studies, University of California Press, Berkeley and Los Angeles, 1959, p. 59. luhet zakonisht në Zelandën e Re, duke kombinuar rregulla të ngjashme me ato në lojërat e Red Rover dhe British Bulldog . Fillimisht, emri Bullrush nuk u përdor për një lojë, por për turmën e nxituar brenda lojës. 

Dy vija paralele të golit vizatohen rreth 20–30 metra larg njëra-tjetrës. Një person i zgjedhur, kapësi, qëndron mes qëllimeve; lojtarët e tjerë rreshtohen pas njërës prej vijave të golit përpara kapësit. Ky i fundit thërret me emër një person që duhet të vrapojë nga një qëllim në tjetrin. Personi që preket ose preket duhet të thërrasë vrapuesin e ardhshëm. Personi që arrin i sigurt në anën tjetër ka zgjedhjen të thërrasë "Bullrush!" dhe të gjithë të tjerët fillojnë të vrapojnë nëpër hapësirën e hapur pa u etiketuar (ose trajtuar) nga kapësi, i cili më pas duhet të përpiqet të etiketojë sa më shumë lojtarë të jetë e mundur. Kushdo që kapet bëhet ndihmës i kapësit dhe duhet të zërë vend në mes të fushës. I pari (ose i fundit) i kapur është kapësi për ndeshjen tjetër.

Si kapësi ashtu edhe vrapuesi i suksesshëm janë të autorizuar të thërrasin "Bullrush!" për fillimin e vrapimit. Vrapuesit e kapur përplasen në tokë nga kapësi i cili thërret "1–2–3 – Ti je në mes me mua!" . Laurie Bauer, Winifred Bauer: rt68s , Language in the Playground Project, Victoria University of Wellington.

Një variant i goditjes i luajtur në disa periferi të Wellington gjatë viteve 1970 quhej "Downhill Bullrush". Vrapuesit fillojnë në majë të një kodre të pjerrët, shumë të pyllëzuar dhe kapësit janë pozicionuar rreth gjysmës së rrugës poshtë kodrës.

 Sorrat dhe Vinçat 
Crows and Cranes, i njohur gjithashtu si Black and Blue, Darwin Alexander Hindman: Black and Blue. In: Handbook of Active Games. Prentice-Hall, New York 1951, p. 64. është një lojë ekipore e fillimit të shekullit të 20-të e sjellë nga Anglia në Shtetet e Bashkuara nga ushtarët amerikanë. Ajo u përshkrua në nëntor 1918 në revistën The Youth's Companion . Perry Mason Company: topon. The Best of American Life in Fiction, Fact and Comment. Volume 92, No. 46, The Youth's Companion publisher, November 14, Boston 1918, p. 14. Rrënjët e saj shkojnë prapa në një lojë luftarake gjermane të quajtur Ditë dhe Natë ose Bardh e Zi, botuar në 1796 nga JCF GutsMuths, Johann Christoph Friedrich GutsMuths: Tag und Nacht. In: Spiele zur Uebung und Erholung des Körpers und Geistes, für die Jugend, ihre Erzieher und alle Freunde unschuldiger Jugendfreuden. Im Verlage der Buchhandlung der Erziehungsanstalt zu Schnepfenthal, Schnepfenthal 1796, p. 264. e cila nga ana e saj bazohet në lojën e lashtë greke të Ostracinda . Moritz Kloss: tage87. G. Schönfeld’s Buchhandlung (C. A. Werner), Dresden 1861, p. 28.

 Lumi i Artë 
A children's game from the Edwardian eraRosaleen Cooper, Ann Palmer: ju8td., Newton Abbot 1982, , p. 45. commonly played in the United Kingdom. The player who is "It" may variously be known as Mr. Crocodile, Farmer, Jack, Charlie, Old Witch or Mr. Jellyfish.Iona Archibald Opie, Peter Opie: Children's Games in Street and Playground. At the Clarendon Press, Oxford 1969, pp. 133–135. A recurring feature in the game is a (golden) river which the players must cross.Steve Roud: winbet, , p. 95.

Një lojtar i zgjedhur të jetë kapësi pretendon se ruan lumin dhe zë vendin e tij në mes të një zone të caktuar. Të gjithë të tjerët rreshtohen para “gardianit” 30 metra më tutje dhe thërrasin “Të lutem, z. Krokodil, a mund të kalojmë lumin tuaj të artë?" . Kujdestari përgjigjet dhe vendos kushte, p.sh. g. duke zgjedhur një ngjyrë ose diçka tjetër: "Nuk mund të kalosh lumin tim nëse nuk... [keni veshur blu; keni sy të gjelbër; keni këpucë me lidhëse etj.]." Nëse lojtarët kanë diçka që përputhet me kriteret, atyre u lejohet kalimi i lirë përmes lumit pa u kapur. Ata që mbeten pas duhet të nxitojnë përtej lumit duke u përpjekur t'i shmangen kujdestarit. Lojtarët e kapur duhet të largohen nga loja (ose në mënyrë alternative të ndihmojnë kujdestarin në kapjen e të tjerëve). Ireo68: Children's Games in Street and Playground. At the Clarendon Press, Oxford 1969, pp. 133–135. Kur lojtarët pyesin nëse mund të kalojnë lumin nga ana kundërshtare, kujdestari vendos një kusht të ri, p.sh. g. një ngjyrë tjetër, duke përfshirë një ngjyrë që asnjë nga lojtarët nuk e ka veshur, dhe nxitimi përtej lumit përsëritet.  Loja vazhdon me një gjendje specifike çdo herë (si mosha, ngjyra e flokëve, posedimi i një kafshe, të kesh një shkronjë të caktuar në emër) derisa të kapen të gjithë lojtarët. 

 Oktapod 
Një lojë që lidhet me etiketën e ngrirjes quhet Octapus . Ajo u përshkrua në vitin 1957 në librin Fëmijët në Veprim. Udhëzues për edukimin fizik . Dade County Public Schools: Octopus. In: Children in Action. Physical Education Instruction Guide. Dade County Board of Public Instruction, Florida 1957, p. 59.

Në këtë version një (ose dy) lojtarë zgjidhen si "oktapod" dhe qëndrojnë në mes ndërsa të gjithë lojtarët e tjerë rreshtohen si "peshq" në njërën anë të zonës së lojës. Kapësi thërret "Oktapod!" dhe të gjithë lojtarët duhet të vrapojnë nëpër fushë në anën tjetër të kufirit pa u kapur. Nëse kapen, ato rrënjosen në një vend dhe bëhen alga deti. Brenda raundit tjetër ata përpiqen të etiketojnë lojtarët e tjerë, duke përdorur vetëm njërën këmbë për të rrotulluar dhe duke tundur krahët pa lënë vendin e tyre të etiketimit. 

Çdo person që vrapon përtej kufirit të fushës së lojës konsiderohet i kapur dhe kapësi mund të vendosë se ku duhet të zhvillohet ai person. Personi i fundit që do të etiketohet është fituesi.

 Peshkaqenë dhe minaqe 
Një variant tjetër i pom-pom-pull-away (noti pom-pom-pull-away) i quajtur peshkaqenë dhe minnows luhet në pishina ose nëpër një zonë të shënuar të lojës në tokë.  Në librin e Annette Kellermann How to Swim përmendet si zezak uji . Annette Kellermann: Water Games. In: How to Swim. George H. Doran Company, New York 1918, p. 209.

Një lojtar zgjidhet si "peshkaqeni" dhe fillon në njërën anë (ose alternativisht në mes) të pishinës ndërsa "minnows" (dmth vrapuesit) zhvillohen në zonën e kundërt. Në çdo raund, minakët duhet të notojnë nga njëra anë e pishinës në tjetrën pa u "ngrënë" (prekur ose etiketuar) nga peshkaqeni(ët). Të gjitha minakët që janë etiketuar mbi sipërfaqen e ujit ndërsa kalojnë pishinën bashkohen me peshkaqenin për raundin tjetër. Loja përfundon kur ka mbetur vetëm një, ose zero në varësi të variacionit lokal, "minnow".   Minnow që u etiketua fillimisht më pas bëhet peshkaqen në lojën pasuese.  Në disa versione, minat nuk mund të etiketohen nëse janë zhytur plotësisht nën ujë. Peshkaqeni ose mund të presë që një minnow të dalë në sipërfaqe për të marrë frymë, ose mund të përpiqet ta tërheqë atë ose atë në sipërfaqe për një etiketë. Dave Roos. "ames6." HowStuffWorks. 22 February 2021. Retrieved 20 August 2023.

 Galeri 

 Sfondi 

Loja zakonisht luhet nga fëmijët dhe ofron një mjet interesant për të çliruar energjinë dhe përfshin kontakt të ashpër fizik. Ai tërheq shpirtrat konkurrues, por në të njëjtën kohë prodhon aktivitet ekipor ad-hoc me të gjithë "humbësit" që përpiqen të sjellin "jo humbësit" në tokë. Konkurrentët më të fortë dhe më atletikë do ta kenë jashtëzakonisht të vështirë të fitojnë British Bulldog ndërsa numri i bulldogut rritet. Prindërit priren ta dëshpërojnë lojën pasi rezulton me rroba të lyera dhe madje të grisura, mavijosje, hundë të përgjakur, gjunjë dhe bërryla dhe nganjëherë lot (kur luhet në pistë ), por në të marrin pjesë edhe djemtë edhe vajzat.

 Referime