Historia e World Wide Web

World Wide Web ("WWW", "W3" ose thjesht "Web") është një medium global informacioni që përdoruesit mund t'i qasen nëpërmjet kompjuterëve të lidhur në internet . Termi shpesh përdoret gabimisht si sinonim për internetin, por Web-i është një shërbim që funksionon përmes Internetit, ashtu si e-mail dhe Usenet . Historia e internetit dhe historia e hipertekstit datojnë shumë më larg se ajo e World Wide Web.

Tim Berners-Lee shpiku World Wide Web ndërsa punonte në CERN në 1989. Ai propozoi një "sistem informacioni të lidhur universal" duke përdorur disa koncepte dhe teknologji, më themelore prej të cilave ishin lidhjet që ekzistonin midis informacionit.   Ai zhvilloi serverin e parë të uebit, shfletuesin e parë të internetit dhe një protokoll për formatimin e dokumenteve, të quajtur Gjuha e shënjimit të hipertekstit (HTML). Pas publikimit të gjuhës së shënjimit në 1991 dhe lëshimit të kodit burimor të shfletuesit për përdorim publik në 1993, shumë shfletues të tjerë u zhvilluan shpejt, me Mosaic të Marc Andreessen (më vonë Netscape Navigator ), që ishte veçanërisht i lehtë për t'u përdorur dhe instaluar, dhe shpesh kreditohet me ndezjen e bumit të internetit të viteve 1990. Ishte një shfletues grafik i cili funksiononte në disa kompjuterë të njohur zyrash dhe shtëpie, duke sjellë përmbajtje multimediale për përdoruesit jo teknikë duke përfshirë imazhe dhe tekst në të njëjtën faqe.

Faqet e internetit për përdorim nga publiku i gjerë filluan të shfaqen në vitet 1993–94. Kjo nxiti konkurrencën në softuerin e serverëve dhe shfletuesit, i theksuar në luftën e Browser-it, i cili fillimisht u dominua nga Netscape Navigator dhe Internet Explorer . Pas heqjes së plotë të kufizimeve komerciale në përdorimin e internetit deri në vitin 1995, komercializimi i Uebit mes faktorëve makroekonomikë çoi në bumin dhe rënien e dot-com në fund të viteve 1990 dhe në fillim të viteve 2000.

Karakteristikat e HTML evoluan me kalimin e kohës, duke çuar në versionin HTML 2 në 1995, HTML3 dhe HTML4 në 1997 dhe HTML5 në 2014. Gjuha u zgjerua me formatim të avancuar në Fletët e stilit Cascading (CSS) dhe me aftësi programimi nga JavaScript . Programimi AJAX u shpërndau përdoruesve përmbajtje dinamike, e cila ndezi një epokë të re në dizajnin e uebit, të stilit Web 2.0 . Përdorimi i mediave sociale, duke u bërë i zakonshëm në vitet 2010, i lejoi përdoruesit të kompozonin përmbajtje multimediale pa aftësi programimi, duke e bërë Ueb-in të kudogjendur në jetën e përditshme.

 Sfondi 
Koncepti themelor i hipertekstit si një paradigmë e ndërfaqes së përdoruesit e ka origjinën në projekte në vitet 1960, nga kërkime të tilla si Sistemi i Redaktimit të Hipertekstit (HES) nga Andries van Dam në Universitetin Brown, Gjuha e Përgjithshme e Markupimit të IBM, Projekti i Ted Nelson-it Xanadu dhe ON i Douglas Engelbart -Sistemi i linjës (NLS).  Si Nelson ashtu edhe Engelbart u frymëzuan nga ana e tyre nga memex -i i bazuar në mikrofilm të Vannevar Bush, i cili u përshkrua në esenë e vitit 1945 " As We May Think ".   Pararendës të tjerë ishin FRESS dhe Intermedia . Projekti Mundaneum i Paul Otlet është emëruar gjithashtu si një pararendës i Uebit në fillim të shekullit të 20-të.

Në vitin 1980, Tim Berners-Lee, në Organizatën Evropiane për Kërkime Bërthamore (CERN) në Zvicër, ndërtoi INQUIRE, si një bazë të dhënash personale të njerëzve dhe modeleve të softuerit, por edhe si një mënyrë për të eksperimentuar me hipertekstin; çdo faqe e re informacioni në INQUIRE duhej të lidhej me një faqe tjetër.  

Kur Berners-Lee ndërtoi ENQUIRE, idetë e zhvilluara nga Bush, Engelbart dhe Nelson nuk ndikuan në punën e tij, pasi ai nuk ishte në dijeni të tyre. Megjithatë, ndërsa Berners-Lee filloi të përsosë idetë e tij, puna e këtyre paraardhësve do të ndihmonte më vonë për të konfirmuar legjitimitetin e konceptit të tij.  

 1989–1991: Origjina 

 CERN 
parapamje|Kompjuteri NeXT i përdorur nga Tim Berners-Lee në CERN u bë serveri i parë në internet.
parapamje|Korridori ku lindi World Wide Web, në katin përdhesë të godinës Nr. 1 në CERN
parapamje|Aty ku lindi WEB-i
Ndërsa punonte në CERN, Tim Berners-Lee u zhgënjye me joefikasitetet dhe vështirësitë e paraqitura nga gjetja e informacionit të ruajtur në kompjuterë të ndryshëm.  Më 12 mars 1989, ai dorëzoi një memorandum, të titulluar "Menaxhimi i Informacionit: Një Propozim",   menaxhmentit në CERN. Propozimi përdorte termin "web" dhe bazohej në "një bazë të dhënash të madhe hiperteksti me lidhje të shtypura". Ai përshkruante një sistem të quajtur "Mesh" që i referohej INQUIRE, bazës së të dhënave dhe projektit të softuerit që ai kishte ndërtuar në vitin 1980, me një sistem më të përpunuar të menaxhimit të informacionit bazuar në lidhjet e ngulitura si tekst: "Imagjinoni, pra, referencat në këtë dokument të gjitha të lidhura me adresën e rrjetit të sendit të cilit iu referuan, në mënyrë që gjatë leximit të këtij dokumenti, të mund të kaloni tek ata me një klikim të mausit." Një sistem i tillë, shpjegoi ai, mund t'i referohet përdorimit të një prej kuptimeve ekzistuese të fjalës hipertekst, një term që ai thotë se u krijua në vitet 1950. Berners-Lee vë në dukje mundësinë e dokumenteve multimediale që përfshijnë grafikë, fjalim dhe video, të cilat ai i quan hipermedia .  

Megjithëse propozimi tërhoqi pak interes, Berners-Lee u inkurajua nga menaxheri i tij, Mike Sendall, që të fillonte zbatimin e sistemit të tij në një stacion pune të sapo blerë NeXT . Ai konsideroi disa emra, duke përfshirë Information Mesh, The Information Mine ose Mine of Information, por u vendos në World Wide Web . Berners-Lee gjeti një mbështetës entuziast tek kolegu dhe entuziast i tij i hipertekstit Robert Cailliau, i cili filloi të promovonte sistemin e propozuar në të gjithë CERN-in. Berners-Lee dhe Cailliau paraqitën idetë e Berners-Lee në Konferencën Evropiane për Teknologjinë e Hipertekstit në shtator 1990, por nuk gjetën shitës që mund të vlerësonin vizionin e tij.

 1991–1994: Uebi bëhet publik, rritje e hershme 
Në janar 1991, u ndezën serverët e parë të internetit jashtë CERN. Më 6 gusht 1991, Berners-Lee publikoi një përmbledhje të shkurtër të projektit World Wide Web në grupin e lajmeve alt.hypertext, duke ftuar bashkëpunëtorë. 

Paul Kunz nga Qendra e Përshpejtuesit Linear të Stanfordit (SLAC) vizitoi CERN-in në shtator 1991 dhe u mahnit nga Uebi. Ai e solli softuerin NeXT përsëri në SLAC, ku bibliotekarja Louise Addis e përshtati atë për sistemin operativ VM/CMS në IBM mainframe si një mënyrë për të pritur bazën e të dhënave SPIERS -HEP dhe për të shfaqur katalogun e dokumenteve online të SLAC.     Ky ishte serveri i parë në internet jashtë Evropës dhe i pari në Amerikën e Veriut. 

 Shfletuesit e hershëm 
Shfletuesi WorldWideWeb funksiononte vetëm në sistemin operativ NeXTSTEP . Kjo mangësi u diskutua në janar 1992,  dhe u zbut në prill 1992 nga lëshimi i Erwise, një aplikacion i zhvilluar në Universitetin e Teknologjisë së Helsinkit dhe në maj nga ViolaWWW, krijuar nga Pei-Yuan Wei, i cili përfshinte veçori të avancuara si p.sh. si grafika e integruar, skriptimi dhe animacioni. ViolaWWW ishte fillimisht një aplikacion për HyperCard .  Të dy programet funksionuan në sistemin X Window për Unix . Në vitin 1992, testet e para midis shfletuesve në platforma të ndryshme u përfunduan me sukses midis ndërtesave 513 dhe 31 në CERN, midis shfletuesve në stacionin NexT dhe shfletuesit të portuar nga X11 Mosaic. ViolaWWW u bë shfletuesi i rekomanduar në CERN. Për të inkurajuar përdorimin brenda CERN-it, Bernd Pollermann vendosi direktorinë telefonike të CERN-it në ueb—më parë përdoruesit duhej të hynin në kompjuterin kryesor për të kërkuar numrat e telefonit. Web-i ishte i suksesshëm në CERN dhe u përhap në institucione të tjera shkencore dhe akademike.

 Nga Gopher në WWW 
Në fillim të viteve 1990, projektet e bazuara në internet si Archie, Gopher, Serverët e Informacionit me Zonë të Gjerë (WAIS) dhe lista e Arkivave FTP u përpoqën të krijonin mënyra për të organizuar të dhënat e shpërndara. Gopher ishte një sistem shfletimi dokumentesh për internetin, i lëshuar në vitin 1991 nga Universiteti i Minesotës . E shpikur nga Mark P. McCahill, ajo u bë ndërfaqja e parë hipertekstike e përdorur në internet. Ndërsa artikujt e menusë Gopher ishin shembuj të hipertekstit, ato zakonisht nuk perceptoheshin në atë mënyrë  . Në më pak se një vit, kishte qindra serverë Gopher.  Ai ofroi një alternativë të qëndrueshme ndaj World Wide Web në fillim të viteve 1990 dhe konsensusi ishte se Gopher do të ishte mënyra kryesore që njerëzit të ndërveprojnë me internetin.   Megjithatë, në vitin 1993, Universiteti i Minesotës deklaroi se Gopher ishte pronësi dhe do të duhej të licencohej. 

Si përgjigje, më 30 prill 1993, CERN njoftoi se World Wide Web do të ishte falas për këdo, pa tarifa të detyruara dhe lëshoi kodin e tyre në domenin publik.  Kjo bëri të mundur zhvillimin e serverëve dhe klientëve në mënyrë të pavarur dhe shtimin e shtesave pa kufizime licencimi. Duke ardhur dy muaj pas njoftimit se zbatimi i serverit i protokollit Gopher nuk ishte më i lirë për t'u përdorur, kjo nxiti zhvillimin e shfletuesve të ndryshëm që nxitën një zhvendosje të shpejtë nga Gopher.  Duke lëshuar shpikjen e Berners-Lee për përdorim publik, CERN inkurajoi dhe mundësoi përdorimin e saj të gjerë. 

 NCSA 
Qendra Kombëtare për Aplikacionet e Superkompjuterëve (NCSA) në Universitetin e Illinois në Urbana–Champaign (UIUC) krijoi një faqe interneti në nëntor 1992. Pasi Marc Andreessen, një student në UIUC, iu shfaq ViolaWWW në fund të vitit 1992,  ai filloi punën në Mozaikun me një student tjetër të UIUC-së Eric Bina, duke përdorur fondet nga Iniciativa për Informatikë dhe Komunikime me Performancë të Lartë, një kërkim dhe zhvillim federal në SHBA. program i iniciuar nga senatori amerikan Al Gore .    Andreessen dhe Bina lëshuan një version Unix të shfletuesit në shkurt 1993; Versionet Mac dhe Windows pasuan në gusht 1993. Shfletuesi fitoi popullaritet për shkak të mbështetjes së fortë të multimedias së integruar dhe reagimit të shpejtë të autorëve ndaj raporteve të gabimeve të përdoruesve dhe rekomandimeve për veçori të reja.  Historianët përgjithësisht pajtohen se prezantimi i shfletuesit të internetit Mosaic në vitin 1993 ishte një pikë kthese për World Wide Web.   

 1994–2004: Standardet e hapura, duke u bërë globale 
Shkalla e vendosjes së faqeve të internetit u rrit ndjeshëm në mbarë botën dhe nxiti zhvillimin e standardeve ndërkombëtare për protokollet dhe formatimin e përmbajtjes.  Berners-Lee vazhdoi të qëndronte i përfshirë në udhëzimin e standardeve të uebit, të tilla si gjuhët e shënjimit për të kompozuar faqe ueb, dhe ai mbrojti vizionin e tij për një Ueb Semantik (ndonjëherë i njohur si Web 3.0) i bazuar në standardet e lexueshmërisë së makinës dhe ndërveprimit.

 Konferenca World Wide Web 
Në maj 1994, në CERN u mbajt Konferenca e parë Ndërkombëtare WWW, organizuar nga Robert Cailliau ; Konferenca është mbajtur çdo vit që atëherë.
parapamje|Robert Cailliau, Jean-François Abramatic dhe Tim Berners-Lee në dhjetëvjetorin e Konsorciumit World Wide Web

 Konsorciumi World Wide Web 
Konsorciumi World Wide Web (W3C) u themelua nga Tim Berners-Lee pasi ai u largua nga Organizata Evropiane për Kërkime Bërthamore (CERN) në shtator/tetor 1994 në mënyrë që të krijonte standarde të hapura për Ueb.  Ajo u themelua në Laboratorin e Institutit të Teknologjisë në Masaçusets për Shkenca Kompjuterike (MIT/LCS) me mbështetjen e Agjencisë së Projekteve të Avancuara të Kërkimit të Mbrojtjes (DARPA), e cila ishte pioniere e internetit. Një vit më vonë, një vend i dytë u themelua në INRIA (një laborator kombëtar francez i kërkimit kompjuterik) me mbështetjen e Komisionit Evropian ; dhe në vitin 1996, një vend i tretë kontinental u krijua në Japoni në Universitetin Keio .

 Siguria, censura dhe krimi kibernetik 
Përdorimi në rritje i lidhjeve të koduara ( HTTPS ) mundësoi tregtinë elektronike dhe bankingun online . Megjithatë, vitet 2010 panë shfaqjen e tendencave të ndryshme të diskutueshme, të tilla si censura në internet dhe rritja e krimit kibernetik, duke përfshirë sulmet kibernetike të bazuara në ueb dhe ransomware .  

 Celular 
Përpjekjet e hershme për të lejuar aksesin e pajisjeve me valë në ueb përdorën formate të thjeshtuara si i-mode dhe WAP . Apple prezantoi smartfonin e parë në 2007 me një shfletues të plotë. Kompanitë e tjera ndoqën shembullin dhe në vitin 2011, shitjet e smartfonëve tejkaluan PC-të.  Që nga viti 2016, shumica e vizitorëve hyjnë në faqet e internetit me pajisje celulare  gjë që çoi në miratimin e dizajnit të përgjegjshëm të uebit .

Apple, Mozilla dhe Google kanë marrë qasje të ndryshme për integrimin e telefonave inteligjentë me aplikacionet moderne të internetit. Apple fillimisht promovoi aplikacione ueb për iPhone, por më pas inkurajoi zhvilluesit të bënin aplikacione vendase .  Mozilla njoftoi API-të e Uebit në 2011 për të lejuar aplikacionet në internet të aksesojnë veçoritë e harduerit si audio, kamera ose GPS.  Kornizat si Cordova dhe Ionic lejojnë zhvilluesit të ndërtojnë aplikacione hibride . Mozilla lëshoi një OS celular të krijuar për të ekzekutuar aplikacione në ueb në 2012,  por e ndërpreu atë në 2015. 

Google njoftoi specifikimet për faqet e përshpejtuara të celularit (AMP),  dhe aplikacionet progresive të uebit (PWA) në 2015.  AMP-të përdorin një kombinim të HTML, JavaScript dhe Komponentëve të Uebit për të optimizuar faqet e internetit për pajisjet celulare; dhe PWA-të janë faqe uebi që, me një kombinim të punonjësve të uebit dhe skedarëve të manifestit, mund të ruhen në një pajisje celulare dhe të hapen si një aplikacion origjinal.

 Web 3.0 dhe Web3 
Zgjerimi i Uebit për të lehtësuar shkëmbimin e të dhënave u hulumtua si një qasje për të krijuar një Ueb Semantik (ndonjëherë i quajtur Web 3.0). Kjo përfshinte përdorimin e informacionit të lexueshëm nga makineritë dhe standardet e ndërveprueshmërisë për të mundësuar programet e kuptimit të kontekstit që të zgjedhin në mënyrë inteligjente informacionin për përdoruesit.  Zgjerimi i vazhdueshëm i Uebit është fokusuar në lidhjen e pajisjeve me internetin, i krijuar nga Menaxhimi Inteligjent i Pajisjeve . Ndërsa lidhja në internet bëhet e kudogjendur, prodhuesit kanë filluar të përdorin fuqinë e zgjeruar llogaritëse të pajisjeve të tyre për të rritur përdorshmërinë dhe aftësinë e tyre. Nëpërmjet lidhjes në internet, prodhuesit tani janë në gjendje të ndërveprojnë me pajisjet që kanë shitur dhe dërguar klientëve të tyre, dhe klientët janë në gjendje të ndërveprojnë me prodhuesin (dhe ofruesit e tjerë) për të hyrë në shumë përmbajtje të reja. 

 Referime