Kufjet

Kufjet janë një palë drejtuese të vogla të altoparlantëve që mbahen mbi ose rreth kokës mbi veshët e përdoruesit. Ata janë transduktorë elektroakustikë, të cilët konvertojnë një sinjal elektrik në një tingull përkatës. Kufjet lejojnë një përdorues të vetëm të dëgjojë një burim audio privatisht, në kontrast me një altoparlant, i cili lëshon tinguj në ajër të hapur për të dëgjuar këdo afër. Kufjet njihen gjithashtu si kufje  ose, në gjuhën e folur, kanaçe .  Kufjet rrethore (rreth veshit) dhe mbi-dëgjuese (mbi vesh) përdorin një shirit mbi pjesën e sipërme të kokës për të mbajtur drejtuesit në vend. Një lloj tjetër, i njohur si kufje ose kufje,  përbëhet nga njësi individuale që futen në kanalin e veshit të përdoruesit; Brenda asaj kategorie janë zhvilluar sytha ajri pa tela duke përdorur teknologjinë wireless. Një lloj i tretë janë kufjet me përçueshmëri kockore, të cilat zakonisht mbështillen rreth pjesës së pasme të kokës dhe qëndrojnë përpara kanalit të veshit, duke e lënë kanalin e veshit të hapur. Në kontekstin e telekomunikacionit, një kufje është një kombinim i një kufje dhe mikrofoni .

Kufjet lidhen me një burim sinjali si përforcues audio, radio, CD player, media player portativ, telefon celular, konsol video lojërash ose instrument muzikor elektronik, ose duke përdorur drejtpërdrejt një kabllo ose duke përdorur teknologjinë me valë si Bluetooth, DECT ose FM radio . Kufjet e para u zhvilluan në fund të shekullit të 19-të për t'u përdorur nga operatorët e centraleve, për të mbajtur duart e tyre të lira. Fillimisht, cilësia e audios ishte mesatare dhe një hap përpara ishte shpikja e kufjeve me besnikëri të lartë .  

Kufjet shfaqin një sërë aftësish të ndryshme të cilësisë së riprodhimit të audios. Kufjet e krijuara për përdorim telefonik zakonisht nuk mund të riprodhojnë zërin me besueshmërinë e lartë të njësive të shtrenjta të krijuara për të dëgjuar muzikë nga audiofilët . Kufjet që përdorin kabllo zakonisht kanë ose një  ose  fole telefoni për futjen e kufjeve në burimin audio. Disa kufje janë me valë, duke përdorur lidhjen Bluetooth për të marrë sinjalin audio me valë radio nga pajisjet burimore si celularët dhe luajtësit dixhitalë.  Si rezultat i efektit Walkman, duke filluar nga vitet 1980, kufjet filluan të përdoren në vende publike si trotuare, dyqane ushqimore dhe transport publik.  Kufjet përdoren gjithashtu nga njerëz në kontekste të ndryshme profesionale, të tilla si inxhinierë audio që përziejnë tingujt për koncerte të drejtpërdrejta ose regjistrime zanore dhe DJ, të cilët përdorin kufje për të krijuar këngën tjetër pa dëgjuar audiencën, pilotët e avionëve dhe punonjësit e qendrës së thirrjeve . Dy llojet e fundit të punonjësve përdorin kufje me një mikrofon të integruar.

 Historia 
parapamje| Operator telefonik me një marrës telefonik të vetëm të montuar në kokë (kufje), 1898
Kufjet u rritën nga nevoja për të liruar duart e një personi kur përdorni një telefon .  Nga vitet 1880, menjëherë pas shpikjes së telefonit, operatorët e centraleve telefonike filluan të përdorin aparate kokë për të montuar marrësin e telefonit .  Marrësi ishte montuar në kokë nga një kapëse që e mbante pranë veshit.  Montimi i kokës liroi duart e operatorit të centralit, në mënyrë që ata të mund të lidhnin lehtësisht telat e telefonuesve dhe marrësve.  Marrësi telefonik i montuar në kokë në formën njëjës quhej kufje .   Këta marrës telefonash të montuar në kokë, ndryshe nga kufjet moderne, kishin vetëm një kufje. 

Në vitet 1890, një pajisje dëgjimi me dy kufje u zhvillua nga kompania britanike Electrophone . Pajisja krijoi një sistem dëgjimi përmes linjave telefonike që i lejonte klientit të lidhej me prurjet e drejtpërdrejta të shfaqjeve në teatrot dhe teatrot e operës në të gjithë Londrën. Abonentët e shërbimit mund të dëgjonin performancën përmes një palë kufje masive që lidheshin poshtë mjekrës dhe mbaheshin nga një shufër e gjatë. 

Inxhinieri francez Ernest Mercadier në 1891 patentoi një grup kufjesh në vesh.   Kompania gjermane Siemens Brothers në këtë kohë po shiste edhe kufje për operatorët telefonikë të cilët kishin dy kufje, megjithëse të vendosura jashtë veshit. Kufjet e Siemens Brothers dukeshin të ngjashme me kufjet moderne. Shumica e kapelave të përdorura nga operatorët telefonikë vazhduan të kishin vetëm një kufje. 
parapamje| Telegrafisti pa tela Reginald Fessenden me dy marrës telefonik të montuar në kokë (kufje), 1906
Kufjet u shfaqën në fushën në zhvillim të telegrafisë pa tel, e cila ishte faza fillestare e transmetimit radiofonik . Disa zhvillues të hershëm të telegrafit me valë zgjodhën të përdorin altoparlantin e marrësit të telefonit si detektor për sinjalin elektrik të qarkut të marrjes me valë.  Në vitin 1902, novatorët e telegrafit pa tel, si Lee de Forest, po përdornin dy marrës telefonikë të montuar së bashku në kokë për të dëgjuar sinjalin e qarkut marrës.  Dy marrësit e telefonit të montuar në kokë quheshin në njëjës telefonat me kokë .  Nga viti 1908, kufja filloi të shkruhej thjesht si telefonat e kokës,  dhe një vit më vonë filloi të përdorej fjala e përbërë kufje . 
parapamje| Marrësi kryesor i operatorit telefonik Holtzer-Cabot, marrësi i operatorit me valë dhe marrësi telefonik, 1909
Një nga kompanitë më të hershme që prodhoi kufje për operatorët me valë ishte kompania Holtzer-Cabot në 1909.  Ata ishin gjithashtu prodhues të marrësve kryesorë për operatorët telefonikë dhe marrësve normalë telefonikë për shtëpinë.  Një tjetër prodhues i hershëm i kufjeve ishte Nathaniel Baldwin.  Ai ishte furnizuesi i parë i madh i kufjeve për Marinën e SHBA .  Në vitin 1910, i motivuar nga paaftësia e tij për të dëgjuar predikimet gjatë shërbimit të së dielës, ai shpiku një prototip kufje telefonike.  Ai ia ofroi për testim marinës, e cila urdhëroi menjëherë 100 prej tyre. Wireless Specialty Apparatus Co., në partneritet me Baldwin Radio Company, ngriti një strukturë prodhuese në Utah për të përmbushur porositë.  Këto kufje të hershme përdorën drejtues hekuri në lëvizje,  me armaturë ose me një skaj ose të balancuar. Lloji i zakonshëm me një skaj përdorte mbështjellje zanore të mbështjellë rreth poleve të një magneti të përhershëm, të cilat ishin të pozicionuara pranë një diafragme fleksibël çeliku. Rryma e audios nëpër mbështjellje ndryshonte fushën magnetike të magnetit, duke ushtruar një forcë të ndryshme në diafragmë, duke e bërë atë të vibronte, duke krijuar valë zanore. Kërkesa për ndjeshmëri të lartë nënkupton që nuk është përdorur amortizimi, kështu që përgjigja e frekuencës së diafragmës kishte maja të mëdha për shkak të rezonancës, duke rezultuar në cilësi të dobët të zërit . Këto modele të hershme nuk kishin mbushje dhe shpesh nuk ishin komode për t'u veshur për periudha të gjata. Impedanca e tyre ndryshonte; kufjet e përdorura në punën telegrafike dhe telefonike kishin një rezistencë prej 75 ohm . Ato të përdorura me radion e hershme me valë kishin më shumë rrotullime të telit më të imët për të rritur ndjeshmërinë. Impedancat prej 1,000 deri në 2,000 ohms ishin të zakonshme, të cilat i përshtateshin si grupeve kristalore ashtu edhe marrësve triodë . Disa kufje shumë të ndjeshme, të tilla si ato të prodhuara nga Brandes rreth vitit 1919, u përdorën zakonisht për punën e hershme në radio.

Në vitin 1958, John C. Koss, një audiofil dhe muzikant xhaz nga Milwaukee, prodhoi kufjet e para stereo.  

Kufjet më të vogla të tipit kufje, të cilat futeshin në kanalin e veshit të përdoruesit, u zhvilluan fillimisht për aparatet e dëgjimit . Ata u përdorën gjerësisht me radiot tranzistor, të cilat u shfaqën në treg në 1954 me prezantimin e Regency TR-1 . Pajisja më e njohur audio në histori, radioja me tranzistor ndryshoi zakonet e dëgjimit, duke i lejuar njerëzit të dëgjojnë radio kudo. Kufja përdor ose një drejtues hekuri në lëvizje ose një kristal piezoelektrik për të prodhuar zë. 3.5 Lidhësi i radios dhe telefonit mm, i cili përdoret më së shpeshti në aplikacionet portative sot, është përdorur të paktën që nga radioja me transistor Sony EFM-117J, e cila u lëshua në vitin 1964.  Description of 3.5mm earphone jack in described model:  Popullariteti i tij u përforcua nga përdorimi i tij në luajtësin portativ të shiritit Walkman në 1979.

 Aplikacionet 
Kufjet mund të përdoren me luajtës të palëvizshëm CD dhe DVD, teatër shtëpiak, kompjuterë personalë ose pajisje portative (p.sh. luajtës audio dixhital / MP3, telefon celular ), për sa kohë që këto pajisje janë të pajisura me fole kufjesh. Kufjet pa tela nuk lidhen me burimin e tyre me kabllo. Në vend të kësaj, ata marrin një sinjal radio ose infra të kuqe të koduar duke përdorur një lidhje radioje ose transmetimi infra të kuqe, si FM, Bluetooth ose Wi-Fi . Këto janë sisteme marrëse me bateri, pjesë e të cilave janë vetëm kufjet. Kufjet pa tela përdoren me ngjarje të tilla si një disko Silent ose Silent Gig .
parapamje| Kufje Sennheiser HD 555, të përdorura në mjediset e prodhimit audio (2007)
Në sektorin profesional të audios, kufjet përdoren në situata të drejtpërdrejta nga kalorës me disk me një mikser DJ dhe inxhinierë të zërit për monitorimin e burimeve të sinjalit. Në studiot e radios, DJ- të përdorin një palë kufje kur flasin me mikrofonin ndërsa altoparlantët janë të fikur për të eliminuar reagimet akustike ndërsa monitorojnë zërin e tyre. Në regjistrimet në studio, muzikantët dhe këngëtarët përdorin kufje për të luajtur ose kënduar së bashku me një këngë mbështetëse ose grup. Në aplikacionet ushtarake, sinjalet audio të shumë llojeve monitorohen duke përdorur kufje.

Kufjet me tela janë bashkangjitur në një burim audio me anë të një kablloje. Lidhësit më të zakonshëm janë 6.35 mm (inç) dhe 3.5 mm lidhëse telefoni . Më i madhi 6.35 Lidhësi mm është më i zakonshëm në pajisjet shtëpiake me vendndodhje fikse ose profesionale. 3.5 Lidhësi mm mbetet lidhësi më i përdorur për aplikim portativ sot. Përshtatësit janë të disponueshëm për konvertim midis 6.35 mm dhe 3.5 pajisje mm.
parapamje| Kordoni i kufjeve me potenciometër të integruar për kontrollin e volumit
Si komponent aktiv, kufjet me valë priren të jenë më të kushtueshme për shkak të nevojës për pajisje të brendshme si bateria, kontrolluesi i karikimit, drejtuesi i altoparlantit dhe marrësi pa tel, ndërsa kufjet me tela janë një komponent pasiv, duke i dhënë altoparlantit nga burimi audio. .

Disa korda kufjesh janë të pajisura me një potenciometër serial për kontrollin e volumit.

Kufjet me tela mund të pajisen me një kabllo jo të shkëputshme ose një prizë ndihmëse të shkëputshme mashkull-me-burrë, si dhe disa me dy porte për të lejuar lidhjen e një kufje tjetër me tela në një qark paralel, i cili ndan sinjalin audio për ta ndarë me një pjesëmarrës tjetër, por mund të përdoret gjithashtu për të dëgjuar audio nga dy hyrje njëkohësisht. Një ndarës i jashtëm audio mund ta rinovojë këtë aftësi. 

 Aplikime për testim audiometrik 
Lloje të ndryshme kufjesh ose kufjesh të dizajnuara posaçërisht përdoren gjithashtu për të vlerësuar statusin e sistemit të dëgjimit në fushën e audioologjisë për përcaktimin e pragjeve të dëgjimit, diagnostikimin mjekësor të humbjes së dëgjimit, identifikimin e sëmundjeve të tjera të lidhura me dëgjimin dhe monitorimin e statusit të dëgjimit në programet e ruajtjes së dëgjimit në punë.  Modele specifike të kufjeve janë miratuar si standard për shkak të lehtësisë së kalibrimit dhe aftësisë për të krahasuar rezultatet midis objekteve të testimit. 

Kufjet e stilit supra-dëgjues janë historikisht më të përdorurat në audiologji, pasi ato janë më të lehta për t'u kalibruar dhe janë konsideruar si standard për shumë vite. Modelet e përdorura zakonisht janë kufjet Dynamic Telephonics (TDH) 39, TDH-49 dhe TDH-50. Kufjet në vesh ose të stilit të futur përdoren më shpesh sot pasi ato ofrojnë nivele më të larta të dobësimit interaural, sjellin më pak ndryshueshmëri kur testoni 6000 dhe 8000 Hz, dhe shmangni problemet e testimit që rezultojnë nga kolapsi i kanaleve të veshit. Një model i përdorur zakonisht i kufjeve të futura është Etymotic Research ER-3A. Kufjet rrethore përdoren gjithashtu për të vendosur pragjet e dëgjimit në diapazonin e zgjeruar të frekuencës së lartë (8000 Hz deri në 20,000 kHz). Së bashku me kufjet e futura të Etymotic Research ER-2A, kufjet Sennheiser HDA300 dhe Koss HV/1A janë të vetmet modele që kanë vlera referente ekuivalente të nivelit të presionit të zërit të pragut për diapazonin e zgjeruar të frekuencës së lartë siç përshkruhet nga standardet ANSI .   

Audiometrat dhe kufjet duhet të kalibrohen së bashku. Gjatë procesit të kalibrimit, sinjali i daljes nga audiometri në kufje matet me një matës të nivelit të zërit për të siguruar që sinjali të jetë i saktë me leximin në audiometrin për nivelin dhe frekuencën e presionit të zërit . Kalibrimi bëhet me kufjet në një bashkues akustik që synon të imitojë funksionin e transferimit të veshit të jashtëm. Për shkak se kufjet specifike përdoren në procesin fillestar të kalibrimit të audiometrit, ato nuk mund të zëvendësohen me asnjë grup tjetër kufjesh, edhe nga e njëjta markë dhe model. 

 Karakteristikat elektrike 
Karakteristikat elektrike të altoparlantëve dinamikë mund të aplikohen lehtësisht në kufje, sepse shumica e kufjeve janë altoparlantë të vegjël dinamikë.

 Impedanca 
Kufjet janë të disponueshme me rezistencë të lartë ose të ulët (të matur zakonisht me 1 kHz). Kufjet me rezistencë të ulët janë në rangun 16 deri në 32 ohms dhe kufjet me rezistencë të lartë janë rreth 100-600 ohm. Ndërsa impedanca e një palë kufje rritet, kërkohet më shumë tension (në një rrymë të caktuar) për ta drejtuar atë dhe zhurma e kufjeve për një tension të caktuar zvogëlohet. Vitet e fundit, rezistenca e rezistencës së kufjeve më të reja në përgjithësi është ulur për të përshtatur tensionet më të ulëta të disponueshme në pajisjet elektronike portative të bazuara në bateri CMOS . Kjo ka rezultuar në kufje që mund të drejtohen në mënyrë më efikase nga pajisjet elektronike me bateri. Rrjedhimisht, amplifikatorët më të rinj bazohen në modele me impedancë dalëse relativisht të ulët.

Impedanca e kufjeve është shqetësuese për shkak të kufizimeve në dalje të amplifikatorëve. Një palë kufje moderne drejtohen nga një përforcues, me kufje me rezistencë më të ulët që paraqesin një ngarkesë më të madhe. Përforcuesit nuk janë idealë; ato gjithashtu kanë një impedancë dalëse që kufizon sasinë e fuqisë që mund të ofrojnë. Për të siguruar një përgjigje të barabartë të frekuencës, faktor adekuat amortizimi dhe tingull të pa shtrembëruar, një përforcues duhet të ketë një rezistencë dalëse më të vogël se 1/8 e asaj të kufjeve që përdor (dhe në mënyrë ideale, sa më të ulët të jetë e mundur). Nëse rezistenca e daljes është e madhe në krahasim me rezistencën e rezistencës së kufjeve, ekziston një shtrembërim dukshëm më i lartë.  Prandaj, kufjet me rezistencë më të ulët priren të jenë më të zhurmshme dhe më efikase, por gjithashtu kërkojnë një përforcues më të aftë. Kufjet me rezistencë më të lartë janë më tolerante ndaj kufizimeve të amplifikatorit, por prodhojnë më pak volum për një nivel të caktuar daljeje.

Historikisht, shumë kufje kishin rezistencë relativisht të lartë, shpesh mbi 500 ohmë në mënyrë që ata të mund të funksionojnë mirë me amplifikatorët e tubave me rezistencë të lartë. Në të kundërt, përforcuesit modernë të tranzistorit mund të kenë rezistencë shumë të ulët në dalje, duke mundësuar kufje me rezistencë më të ulët. Fatkeqësisht, kjo do të thotë që amplifikatorët e vjetër të audios ose stereos shpesh prodhojnë dalje me cilësi të dobët në disa kufje moderne me rezistencë të ulët. Në këtë rast, një përforcues i jashtëm i kufjeve mund të jetë i dobishëm.

 Ndjeshmëria 
Ndjeshmëria është një masë se sa efektivisht një kufje konverton një sinjal elektrik në hyrje në një tingull të dëgjueshëm. Kështu tregon se sa të zhurmshme janë kufjet për një nivel të caktuar të makinës elektrike. Mund të matet në decibel të nivelit të presionit të zërit për mili vat (dB (SPL)/mW) ose decibel të nivelit të presionit të zërit për volt (dB (SPL) / V).  Fatkeqësisht, të dy përkufizimet përdoren gjerësisht, shpesh në mënyrë të ndërsjellë. Meqenëse voltazhi i daljes (por jo fuqia) i një amplifikuesi të kufjeve është në thelb konstant për shumicën e kufjeve të zakonshme, dB/mW është shpesh më i dobishëm nëse konvertohet në dB/V duke përdorur ligjin e Ohm-it :



Pasi të njihet ndjeshmëria për volt, vëllimi maksimal për një palë kufje mund të llogaritet lehtësisht nga voltazhi maksimal i daljes së amplifikatorit. Për shembull, për një kufje me një ndjeshmëri prej 100 dB (SPL)/V, një përforcues me një dalje prej 1 rrënjë të tensionit mesatar katror (RMS) prodhon një vëllim maksimal prej 100 dB.

Çiftimi i kufjeve me ndjeshmëri të lartë me amplifikatorët e fuqisë mund të prodhojë vëllime të larta të rrezikshme dhe të dëmtojë kufjet. Niveli maksimal i presionit të zërit është një çështje preference, me disa burime që rekomandojnë jo më të lartë se 110 deri në 120 dB. Në të kundërt, Administrata Amerikane e Sigurisë dhe Shëndetit në Punë rekomandon një SPL mesatare prej jo më shumë se 85 dB(A) për të shmangur humbjen afatgjatë të dëgjimit, ndërsa standardi i Bashkimit Evropian EN 50332-1:2013 rekomandon që vëllimet mbi 85 dB(A) përfshin një paralajmërim, me një volum maksimal absolut (të përcaktuar duke përdorur 40–4,000 zhurmë Hz) jo më shumë se 100 dB për të shmangur dëmtimin aksidental të dëgjimit.  Duke përdorur këtë standard, kufjet me ndjeshmëri 90, 100 dhe 110 dB (SPL)/V duhet të drejtohet nga një përforcues i aftë për jo më shumë se 3,162, 1,0 dhe 0,3162 RMS volt në vendosjen maksimale të volumit, përkatësisht për të zvogëluar rrezikun e dëmtimit të dëgjimit.

Ndjeshmëria e kufjeve është zakonisht midis 80 dhe 125 dB/mW dhe zakonisht matet në 1 kHz. 

 Specifikimet 
Madhësia e kufjeve mund të ndikojë në ekuilibrin midis besnikërisë dhe transportueshmërisë. Në përgjithësi, faktorët e formës së kufjeve mund të ndahen në katër kategori të veçanta: rrethore (mbi vesh), mbi vesh (në vesh), kufje dhe në vesh .

 Lidhshmëria 

 Tela 
Kufjet me tela bëjnë një lidhje të drejtpërdrejtë elektrike me pajisjen burimore duke përdorur një kabllo, të lidhur zakonisht me një fole kufjesh .

 Wireless 
Kufjet moderne me valë ose pa tel nuk kanë kabllo që lidh të dy kufjet me pajisjen burimore ose me njëra-tjetrën; ata marrin audio me anë të një teknologjie me valë si Bluetooth . Në përdorimin historik, 'wireless' i referohej një lidhjeje me një marrës radio, i cili njihej si pa tel.

Në disa modele të dy transmetimet audio transmetohen në një kufje, e cila përcjell një transmetim në kufjen tjetër. Në modelet e tjera, çdo kufje merr transmetimin e saj audio direkt nga pajisja burimore. Marrëveshja e parë ka avantazhin e të qënit i pajtueshëm me sistemet e vjetra, ndërsa rregullimi i dytë ka avantazhin e shkaktimit të më pak të shkarkimit të energjisë në kufje që duhet të përcjellë një transmetim audio.

Lidhja midis dy kufjeve gjithashtu me valë mund të quhet stereo e vërtetë me valë (TWS), duke ofruar jetëgjatësi më të gjatë të baterisë dhe transmetim të plotë në kanalet majtas dhe djathtas, duke shmangur lëshimin e mundshëm të sinjalit të burimit nëse është i veshur vetëm një. 

 Përshtatja e veshit 

 Rrethanor 
parapamje| Kufjet rrethore kanë jastëkë të mëdhenj që rrethojnë veshin e jashtëm.
Kufjet rrethore (ndonjëherë të quajtura kufje me madhësi të plotë ose kufje mbi vesh ) kanë kufje rrethore ose elipsoidë që përfshijnë veshët. Për shkak se këto kufje e rrethojnë plotësisht veshin, kufjet rrethore mund të projektohen që të mbyllen plotësisht në kokë për të zbutur zhurmën e jashtme. Për shkak të madhësisë së tyre, kufjet rrethore mund të jenë të rënda dhe ka disa grupe që peshojnë mbi  . Dizajni ergonomik i shiritit të kokës dhe mbulesës së veshit kërkohet për të reduktuar shqetësimin që vjen nga pesha. Këto përdoren zakonisht nga bateristët në regjistrim.

 Mbi-dëgjimore 
parapamje| Një palë kufje mbi-dëgjuese (në vesh).
Kufjet mbi-dëgjuese ose kufjet në vesh kanë jastëkë që shtypin kundër veshëve, dhe jo rreth tyre. Ato zakonisht ishin të lidhura me stereo personale gjatë viteve 1980. Ky lloj i kufjeve në përgjithësi priret të jetë më i vogël dhe më i lehtë se kufjet rrethore, duke rezultuar në zbutjen më të vogël të zhurmës së jashtme. Kufjet mbi-dëgjuese gjithashtu mund të çojnë në siklet për shkak të presionit në vesh në krahasim me kufjet rrethore që ulen rreth veshit. Komoditeti mund të ndryshojë për shkak të materialit të kufjes.

 Kufje me vesh 

 kufje 

Kufjet janë kufje shumë të vogla që vendosen drejtpërdrejt në veshin e jashtëm, me fytyrë, por jo të futura në kanalin e veshit. Kufjet janë portative dhe të përshtatshme, por shumë njerëz i konsiderojnë të pakëndshme.  [ verifikimi i dështuar ] Ato sigurojnë pothuajse asnjë izolim akustik dhe lënë hapësirë që zhurma e ambientit të depërtojë; përdoruesit mund ta rrisin zërin në mënyrë të rrezikshme për të kompensuar, duke rrezikuar të shkaktojnë humbje dëgjimi .   Nga ana tjetër, ata lejojnë përdoruesin të jetë më i vetëdijshëm për rrethinën e tyre. Që në ditët e para të radios me transistor, kufjet zakonisht janë bashkuar me pajisje personale muzikore. Ato shiten nganjëherë me shkumë ose jastëkë gome për rehati. (Përdorimi i termit earbuds, i cili ka qenë rreth e rrotull që nga viti 1984, nuk arriti kulmin e tij vetëm pas vitit 2001, me suksesin e MP3 player-it të Apple.  )

 Kufje në vesh 
parapamje| Monitorët në vesh shtrihen në kanalin e veshit, duke siguruar izolim nga zhurma e jashtme.
Kufjet në vesh, të njohura edhe si monitorë në vesh (IEM) ose telefona kanalesh, janë kufje të vogla me transportueshmëri të ngjashme me kufjet që futen në vetë kanalin e veshit . IEM janë kufje me cilësi më të lartë në vesh dhe përdoren nga inxhinierë audio dhe muzikantë, si dhe audiofilë.

Predhat e jashtme të kufjeve në vesh përbëhen nga një sërë materialesh, të tilla si plastika, alumini, qeramika dhe lidhje të tjera metalike. Për shkak se kufjet në vesh ngërthejnë kanalin e veshit, ato mund të priren të rrëshqasin jashtë dhe bllokojnë shumë zhurmën mjedisore. Mungesa e zërit nga mjedisi mund të jetë problem kur tingulli është një sinjal i domosdoshëm për sigurinë ose arsye të tjera, si kur ecni, vozitni ose hipni pranë ose në trafik automjetesh.  Disa kufje në vesh përdorin mikrofona të integruar për të lejuar që disa tinguj të jashtëm të dëgjohen sipas dëshirës.  

Prizat gjenerike ose të personalizuara të kanalit të veshit janë bërë nga gome silikoni, elastomer ose shkumë. Priza të tilla në pajisjet e nivelit të ulët mund të jenë të këmbyeshme, gjë që rrit rrezikun që ato të bien dhe të ngecin në kanalin e veshit. Kufjet e personalizuara në vesh përdorin derdhjet e kanalit të veshit për të krijuar priza të formuara me porosi që ofrojnë rehati shtesë dhe izolim të zhurmës. 

 Mbrapa e hapur ose e mbyllur 
Të dy kufjet rrethore dhe mbi-dëgjuese mund të diferencohen më tej sipas llojit të kufjeve:


 Headphones having the back of the earcups open. This leaks more sound out of the headphone and also lets more ambient sounds into the headphone, but gives a more natural or speaker-like sound, due to including sounds from the environment.


 They have a design that can be considered as a compromise between open-back headphones and closed-back headphones. Some  believe the term "semi-open" is purely there for marketing purposes. There is no exact definition for the term semi-open headphone. Where the open-back approach has hardly any measure to block sound at the outer side of the diaphragm and the closed-back approach really has a closed chamber at the outer side of the diaphragm, a semi-open headphone can have a chamber to partially block sound while letting some sound through via openings or vents.


 Closed-back (or sealed) styles have the back of the earcups closed. They usually block some of the ambient noise. Closed-back headphones usually can produce stronger low frequencies than open-back headphones.

 Kufje 
parapamje| Një shembull tipik i një kufjeje të përdorur për biseda zanore
Një kufje është një kufje e kombinuar me një mikrofon . Kufjet ofrojnë funksionalitetin ekuivalent të një aparati telefonik me funksionim pa duar. Ndër aplikacionet për kufje, përveç përdorimit të telefonit, janë sistemet e intercomit të aviacionit, teatrit ose televizionit në studio dhe lojërat me konsolë ose PC. Kufjet bëhen me një kufje me një kufje (mono) ose me dy kufje (mono për të dy veshët ose stereo). Krahu i mikrofonit të kufjeve është ose një lloj mikrofoni i jashtëm ku mikrofoni mbahet përpara gojës së përdoruesit, ose një lloj tubi zanor ku mikrofoni ndodhet në kufje dhe fjalimi arrin tek ai me anë të një tubi të zbrazët.

 Kufje telefonike 
majtas|parapamje| Kufje Bluetooth pa tela Sony Ericsson
Kufjet e telefonit lidhen me një sistem telefonik me linjë fikse . Një kufje telefoni funksionon duke zëvendësuar celularin e një telefoni. Kufjet për telefonat standardë me kabllo janë të pajisura me një standard 4P4C që zakonisht quhet lidhës RJ-9. Kufjet janë gjithashtu të disponueshme me 2.5 foletë mm për shumë telefona DECT dhe aplikacione të tjera. Janë të disponueshme kufjet Bluetooth pa tela dhe shpesh përdoren me telefonat celularë . Kufjet përdoren gjerësisht për punë intensive me telefon, veçanërisht nga punonjësit e qendrave të thirrjeve . Ato përdoren gjithashtu nga kushdo që dëshiron të mbajë biseda telefonike me të dyja duart e lira.

Për modelet më të vjetra të telefonave, rezistenca e mikrofonit të kufjeve është e ndryshme nga ajo e celularit origjinal, duke kërkuar një përforcues telefoni për kufjet e telefonit. Një përforcues telefoni siguron shtrirjen bazë të pinit të ngjashëm me një përshtatës të kufjeve të telefonit, por gjithashtu ofron përforcim të zërit për mikrofonin si dhe për altoparlantët. Shumica e modeleve të amplifikatorëve të telefonit ofrojnë kontroll të volumit për altoparlantin, si dhe mikrofonin, funksionin e heshtjes dhe kalimin midis kufjeve dhe celularit. Përforcuesit e telefonit mundësohen nga bateritë ose adaptorët AC .

 Kufje komunikimi 
parapamje| Kufje aviacioni 
Kufjet e komunikimit përdoren për komunikim të dyanshëm dhe zakonisht përbëhen nga një kufje dhe mikrofon i bashkangjitur. Kufje të tilla përdoren në një sërë profesionesh si aviacioni, ushtria, sportet, muzika dhe shumë sektorë të orientuar drejt shërbimit. Ato vijnë në të gjitha format dhe madhësitë, në varësi të përdorimit, zbutjes së kërkuar të zhurmës dhe besnikërisë së komunikimit të nevojshëm.

 Reduktimi i zhurmës së ambientit 
Tingulli i padëshiruar nga mjedisi mund të reduktohet duke përjashtuar tingullin nga veshi me izolim pasiv të zhurmës ose, shpesh në lidhje me izolimin, me anulim aktiv të zhurmës .
majtas|parapamje| Veshët e brendshme janë ndër ato të mira për izolimin e zhurmës.
Izolimi pasiv i zhurmës është në thelb duke përdorur trupin e kufjes, qoftë mbi ose në vesh, si një prizë pasive të veshit që thjesht bllokon tingullin. Llojet e kufjeve që ofrojnë më shumë zbutje janë kufjet në kanalin e veshit dhe kufjet me shpinë të mbyllur, si rrethore ashtu edhe mbi vesh. Kufjet me shpinë të hapur dhe kufjet sigurojnë një izolim pasiv të zhurmës, por shumë më pak se të tjerët. Kufjet tipike të mbyllura nga 8 deri në 12 dB, dhe në vesh diku nga 10 në 15 dB. Disa modele janë projektuar posaçërisht për bateristët për të lehtësuar monitorimin e tingullit të regjistruar nga bateristi duke reduktuar sa më shumë tingullin direkt nga bateritë. Kufje të tilla pretendojnë se reduktojnë zhurmën e ambientit me rreth 25 dB.

Kufjet aktive të anulimit të zhurmës përdorin një mikrofon, përforcues dhe altoparlant për të kapur, përforcuar dhe luajtur zhurmën e ambientit në formë të kundërt të fazës; kjo në një farë mase anulon zhurmën e padëshiruar nga mjedisi pa ndikuar në burimin e dëshiruar të zërit, i cili nuk merret dhe nuk kthehet nga mikrofoni. Ata kërkojnë një burim energjie, zakonisht një bateri, për të drejtuar qarkun e tyre. Kufjet aktive të anulimit të zhurmës mund të zbusin zhurmën e ambientit me 20 dB ose më shumë, por qarku aktiv është kryesisht efektiv në tinguj të vazhdueshëm dhe në frekuenca më të ulëta, në vend të tingujve dhe zërave të mprehtë. Disa kufje për anulimin e zhurmës janë krijuar kryesisht për të reduktuar zhurmën e motorit me frekuencë të ulët dhe zhurmën e udhëtimit në avionë, trena dhe automobila dhe janë më pak efektive në mjedise me lloje të tjera zhurmash.

Kufjet përdorin lloje të ndryshme dhënës për të kthyer sinjalet elektrike në zë.

 Lëvizëse-spiralja 
djathtas|parapamje| Një dhënës tipik i kufjeve me spirale lëvizëse
Drejtuesi i spirales lëvizëse, i referuar më shpesh si një drejtues "dinamik" është lloji më i zakonshëm i përdorur në kufje. Ai përbëhet nga një element magnet i palëvizshëm i ngjitur në kornizën e kufjeve, i cili krijon një fushë magnetike statike. Magneti në kufje zakonisht përbëhet nga ferrit ose neodymium . Një spirale zëri, një mbështjellje e lehtë teli, është e varur në fushën magnetike të magnetit, e bashkangjitur në një diafragmë, e prodhuar zakonisht nga celulozë e lehtë, me ngurtësi të lartë ndaj masës, polimer, material karboni, letra ose të ngjashme . Kur rryma e ndryshueshme e një sinjali audio kalon përmes spirales, ajo krijon një fushë magnetike të ndryshueshme që reagon kundër fushës magnetike statike, duke ushtruar një forcë të ndryshme mbi spiralen duke shkaktuar lëkundjen e saj dhe të diafragmës së bashkangjitur. Diafragma vibruese shtyn ajrin për të prodhuar valë zanore .

 Elektrostatike 
djathtas|parapamje| Diagrami i altoparlantit elektrostatik
Drejtuesit elektrostatikë përbëhen nga një diafragmë e hollë, e ngarkuar elektrike, zakonisht një membranë e veshur me film PET, e pezulluar midis dy pllakave metalike të shpuara (elektroda). Sinjali elektrik i zërit aplikohet në elektroda duke krijuar një fushë elektrike; në varësi të polaritetit të kësaj fushe, diafragma tërhiqet drejt njërës prej pllakave. Ajri është i detyruar përmes vrimave; e kombinuar me një sinjal elektrik që ndryshon vazhdimisht membranën, gjenerohet një valë zanore. Kufjet elektrostatike zakonisht janë më të shtrenjta se ato me spirale lëvizëse dhe janë relativisht të rralla. Përveç kësaj, kërkohet një përforcues i veçantë për të përforcuar sinjalin për të devijuar membranën, e cila shpesh kërkon potenciale elektrike në rangun nga 100 deri në 1000 volt.

Për shkak të membranës jashtëzakonisht të hollë dhe të lehtë të diafragmës, shpesh vetëm disa mikrometra të trashë, dhe mungesës së plotë të punimeve metalike në lëvizje, përgjigja e frekuencës së kufjeve elektrostatike zakonisht shtrihet shumë mbi kufirin e dëgjueshëm prej rreth 20. kHz. Përgjigja me frekuencë të lartë do të thotë që niveli i shtrembërimit të brezit të mesëm të ulët mbahet në majë të brezit të frekuencës së dëgjueshme, gjë që në përgjithësi nuk ndodh me drejtuesit e spirales në lëvizje. Gjithashtu, kulmi i përgjigjes së frekuencës që shihet rregullisht në rajonin me frekuencë të lartë me drejtues spirale në lëvizje mungon. Kufjet elektrostatike të dizajnuara mirë mund të prodhojnë cilësi dukshëm më të mirë të zërit se llojet e tjera. [ citim i nevojshëm ]

Kufjet elektrostatike kërkojnë një burim tensioni që gjeneron 100 V në mbi 1 kV, dhe janë në kokën e përdoruesit. Që nga shpikja e izolatorëve, nuk ka asnjë rrezik aktual. Ata nuk kanë nevojë të japin rrymë elektrike të konsiderueshme, gjë që kufizon më tej rrezikun elektrik për përdoruesin në rast defekti.

 Elektrik 
Një drejtues elektromekanik funksionon përgjatë të njëjtit mjet elektromekanik si një drejtues elektrostatik. Sidoqoftë, drejtuesi i elektrit ka një ngarkesë të përhershme të integruar në të, ndërsa elektrostatikët kanë ngarkesën e aplikuar tek drejtuesi nga një gjenerator i jashtëm. Kufjet elektrike dhe elektrostatike janë relativisht të rralla. Elektret origjinale ishin gjithashtu zakonisht më të lirë dhe më të ulët në aftësi dhe besnikëri teknike sesa elektrostatikët. Aplikacionet për patentë nga viti 2009 deri në vitin 2013 janë miratuar që tregojnë duke përdorur materiale të ndryshme, p.sh. një "film ciklik fluorinuar me olefin elektret", leximet e grafikut të përgjigjes së frekuencës mund të arrijnë në 50. kHz në 100 db. Kur këto pajisje të reja të përmirësuara kombinohen me një drejtues kufjeje tradicionale, mund të prodhohen kufje që njihen nga Shoqëria Audio e Japonisë si të denjë për t'u bashkuar me programin Hi Res Audio. Patentat e SHBA 8,559,660 B2. 7,732,547 B2.7,879,446 B2.7,498,699 B2.

 Planar magnetik 
Kufjet magnetike planare (të njohura edhe si ortodinamike) përdorin teknologji të ngjashme me kufjet elektrostatike, me disa dallime thelbësore. Ata funksionojnë në mënyrë të ngjashme me altoparlantët magnetikë të rrafshët .

Një drejtues magnetik planar përbëhet nga një membranë relativisht e madhe që përmban një model teli të ngulitur. Kjo membranë është e pezulluar midis dy grupeve magnetësh të përhershëm, të përafruar në mënyrë të kundërt. Një rrymë e kaluar përmes telave të ngulitur në membranë prodhon një fushë magnetike që reagon me fushën e magnetëve të përhershëm për të nxitur lëvizjen në membranë, e cila prodhon zë.

Një armaturë e balancuar është një dizajn dhënës i zërit që synon kryesisht të rrisë efikasitetin elektrik të elementit duke eliminuar stresin në diafragmë karakteristike për shumë sisteme të tjera dhënës magnetikë. Siç tregohet skematikisht në diagramin majtas, ai përbëhet nga një armaturë magnetike lëvizëse e cila rrotullohet në mënyrë që të mund të lëvizë në fushën e magnetit të përhershëm. Kur përqendrohet saktësisht në fushën magnetike, nuk ka forcë neto në armaturë, prandaj termi 'e balancuar'. Siç ilustrohet në diagramin e duhur, kur ka rrymë elektrike përmes spirales, ajo magnetizon armaturën në një mënyrë ose në tjetrën, duke e bërë atë të rrotullohet pak në një mënyrë ose në tjetrën rreth strumbullarit, duke lëvizur kështu diafragmën për të bërë zë .
parapamje| Një monitor i personalizuar në vesh i cili përdor 8 armatura të balancuara në një konfigurim të kryqëzuar të trefishtë (4 të ulët/2 të mesëm/2 të lartë). Modelet e kufjeve shpesh përdorin armatura të shumta të balancuara për të siguruar një tingull më besnikërie.
Dizajni nuk është mekanikisht i qëndrueshëm; një çekuilibër i lehtë e bën armaturën të ngjitet në njërin pol të magnetit. Kërkohet një forcë rikuperuese mjaft e fortë për të mbajtur armaturën në pozicionin 'ekuilibër'. Edhe pse kjo zvogëlon efikasitetin e tij, ky dizajn mund të prodhojë akoma më shumë zë nga më pak fuqi se çdo tjetër. [ <span title="isn't more sound from less power the definition of high efficiency? (January 2014)">Nevojitet sqarim</span> ] Të popullarizuar në vitet 1920 si kufje radioje me diafragmë Baldwin Mica, transduktorët e armaturës së balancuar u rafinuan gjatë Luftës së Dytë Botërore për t'u përdorur në telefonat ushtarakë me tingull . Disa prej tyre arritën efikasitete mahnitëse të konvertimit elektro-akustik, në rangun nga 20% deri në 40%, për sinjale zanore me gjerësi të ngushtë bande.

Sot ato përdoren zakonisht vetëm në kufjet në vesh dhe aparatet e dëgjimit, ku efikasiteti i tyre i lartë dhe madhësia e vogël është një avantazh i madh.  Në përgjithësi ato janë të kufizuara në skajet e spektrit të dëgjimit (p.sh. nën 20 Hz dhe mbi 16 kHz) dhe kërkojnë një vulë më të mirë se llojet e tjera të drejtuesve për të ofruar potencialin e tyre të plotë. Modelet e nivelit më të lartë mund të përdorin drejtues të shumtë të armaturës, duke ndarë diapazonin e frekuencës ndërmjet tyre duke përdorur një rrjet kalimi pasiv. Disa kombinojnë një drejtues armature me një drejtues të vogël me spirale lëvizëse për rritjen e prodhimit të basit.

Altoparlantët më të hershëm për marrësit e radios përdorën drejtues të armaturës së balancuar për konët e tyre. 

 Teknologji termoakustike 
Efekti termoakustik gjeneron tinguj nga ngrohja e frekuencës audio Joule të përcjellësit, një efekt që nuk është magnetik dhe nuk lëkundet altoparlantin. Në vitin 2013, një kufje me fije të hollë nanotube karboni, e bazuar në mekanizmin termoakustik, u demonstrua nga një grup kërkimor në Universitetin Tsinghua.  Kufjet me fije të hollë CNT të prodhuara sic kanë një element pune të quajtur çip termoakustik me fije të hollë CNT. Një çip i tillë përbëhet nga një shtresë e grupit të fijeve të hollë CNT të mbështetur nga vafera e silikonit dhe brazda periodike me thellësi të caktuar bëhen në vaferë me metoda mikro-fabrikimi për të shtypur rrjedhjen e nxehtësisë nga fija CNT në nënshtresë. [ citim i nevojshëm ]

 Teknologji të tjera dhënës 
Teknologjitë e dhënësve të përdorura shumë më rrallë për kufjet përfshijnë Heil Air Motion Transformer (AMT); Film piezoelektrik; Shirit magnetik planar; Magnetostriksioni dhe plazma ose jonike . Kufjet e para Heil AMT u tregtuan nga ESS Laboratories dhe ishin në thelb një cicërimë ESS AMT nga një prej altoparlantëve të kompanisë që drejtohej në gamën e plotë. Që nga fillimi i shekullit, vetëm Precide e Zvicrës ka prodhuar një kufje AMT. Kufjet e filmit piezoelektrik u zhvilluan fillimisht nga Pioneer, dy modelet e tyre përdorën një fletë të sheshtë filmi që kufizonte volumin maksimal të lëvizjes së ajrit. Aktualisht, TakeT prodhon një kufje filmi piezoelektrik në formë të ngjashme me një dhënës AMT, por, si drejtuesi Precide, ka një ndryshim në madhësinë e palosjeve të transduktorit mbi diafragmë. Ai gjithashtu përfshin një dizajn të dyanshëm me përfshirjen e tij të një paneli të dedikuar tweeter/superweeter. Forma e palosur e një diafragme lejon që një transduktor me një sipërfaqe më të madhe të përshtatet brenda kufizimeve më të vogla të hapësirës. Kjo rrit vëllimin total të ajrit që mund të lëvizet në çdo ekskursion të transduktorit duke pasur parasysh atë zonë rrezatuese.

Kufjet Magnetostriction, që ndonjëherë shiten nën etiketën Bonephones, funksionojnë duke u dridhur në anën e kokës, duke transmetuar tingull nëpërmjet përcjelljes së kockave . Kjo është veçanërisht e dobishme në situatat kur veshët duhet të jenë të papenguar, ose për njerëzit që janë të shurdhër për arsye që nuk ndikojnë në aparatin nervor të dëgjimit . Megjithatë, kufjet me magnetostriksion janë të kufizuara në besnikërinë e tyre në krahasim me kufjet konvencionale që mbështeten në funksionimin normal të veshit. Përveç kësaj, në mesin e viteve 1980, një kompani franceze e quajtur Audio Reference u përpoq të tregtonte kufjet plazma plazmasonike të shpikur nga Henri Bondar.   Nuk ka mbetur asnjë shembull i njohur funksionimi. Për shkak të vëllimit të vogël të ajrit në një kufje, transduktori plazmatik ose jonik mund të bëhet një drejtues i plotë, megjithëse temperaturat dhe tensionet e larta të nevojshme i bëjnë ato shumë të rralla.

 Përfitimet dhe kufizimet 
parapamje| Kufjet Sony MDR-7506 në konfigurim të vendosur
parapamje| Një përforcues mikro audio për rritjen e fuqisë dalëse të telefonave inteligjentë etj. te kufjet. Të përdorura për shembull për të kompensuar një kufi të integruar të volumit në telefonat inteligjentë, nivelet më të larta të volumit, megjithatë, mund të çojnë në dëmtim të veshit.
Kufjet mund t'i pengojnë njerëzit e tjerë të dëgjojnë tingullin, qoftë për privatësi ose për të parandaluar shqetësimin e të tjerëve, si në dëgjimin në një bibliotekë publike. Ata gjithashtu mund të ofrojnë një nivel të besueshmërisë së zërit më të madh se altoparlantët me kosto të ngjashme. Një pjesë e aftësisë së tyre për ta bërë këtë vjen nga mungesa e ndonjë nevoje për të kryer trajtime korrigjimi të dhomës me kufje. Kufjet me cilësi të lartë mund të kenë një përgjigje jashtëzakonisht të sheshtë me frekuencë të ulët deri në 20 Hz brenda 3 dB. Ndërsa një altoparlant duhet të përdorë një drejtues altoparlanti relativisht të madh (shpesh 15" ose 18") për të riprodhuar frekuenca të ulëta, kufjet mund të riprodhojnë me saktësi frekuencat e basit dhe nënbasit me drejtues altoparlantësh vetëm 40-50 milimetra të gjerë (ose shumë më të vogla, siç është këllëf me kufje monitori në vesh ). Performanca mbresëlënëse e kufjeve me frekuencë të ulët është e mundur sepse ato janë aq më afër veshit saqë u duhet vetëm të lëvizin vëllime relativisht të vogla ajri.

Pretendimet e tregtuara si 'përgjigja e frekuencës 4 Hz deri në 20 kHz' janë zakonisht mbivlerësime; Përgjigja e produktit në frekuenca më të ulëta se 20 Hz është zakonisht shumë i vogël.  Kufjet janë gjithashtu të dobishme për lojërat video që përdorin algoritme të përpunimit të zërit me pozicion 3D, pasi ato i lejojnë lojtarët të gjykojnë më mirë pozicionin e një burimi tingulli jashtë ekranit (të tilla si hapat e një kundërshtari ose të shtënat e tyre).

Megjithëse kufjet moderne janë shitur veçanërisht gjerësisht dhe përdoren për të dëgjuar regjistrime stereo që nga publikimi i Walkman, ka një debat subjektiv në lidhje me natyrën e riprodhimit të tyre të tingullit stereo. Regjistrimet stereo përfaqësojnë pozicionin e sinjaleve të thellësisë horizontale (ndarja stereo) nëpërmjet volumit dhe dallimeve fazore të zërit në fjalë midis dy kanaleve. Kur tingujt nga dy altoparlantë përzihen, ata krijojnë diferencën e fazës që truri përdor për të gjetur drejtimin. Nëpërmjet shumicës së kufjeve, për shkak se kanali i djathtë dhe i majtë nuk kombinohen në këtë mënyrë, iluzioni i qendrës fantazmë mund të perceptohet si i humbur. Tingujt e mprehtë të mprehtë dëgjohen gjithashtu vetëm në një vesh dhe jo nga njëra anë.

Regjistrimet binaurale përdorin një teknikë të ndryshme të mikrofonit për të koduar drejtimin drejtpërdrejt si fazë, me shumë pak ndryshim në amplitudë nën 2 kHz, shpesh duke përdorur një kokë bedel . Ato mund të krijojnë një përshtypje hapësinore çuditërisht të gjallë përmes kufjeve. Regjistrimet komerciale pothuajse gjithmonë përdorin regjistrim stereo, në vend të binaural, sepse dëgjimi me altoparlant është më i zakonshëm se dëgjimi me kufje.

Është e mundur të ndryshohen efektet hapësinore të tingullit stereo në kufje, për të përafruar më mirë paraqitjen e riprodhimit të altoparlantëve, duke përdorur furnizim të kryqëzuar të varur nga frekuenca ndërmjet kanaleve.

Kufjet mund të kenë përfitime ergonomike në krahasim me aparatet tradicionale telefonike. Ato lejojnë agjentët e qendrës së thirrjeve të mbajnë qëndrim më të mirë pa pasur nevojë të mbajnë celularin me dorë ose të anojnë kokën anash për ta vendosur atë. 

 Shëndeti dhe siguria 

 Rreziqet dhe rreziqet 
parapamje| Testimi i produktit - kufje në një dhomë anekoike
Përdorimi i kufjeve në një nivel mjaftueshëm të lartë të zërit mund të shkaktojë dëmtim të përkohshëm ose të përhershëm të dëgjimit ose shurdhim . Vëllimi i kufjeve shpesh duhet të konkurrojë me zhurmën e sfondit, veçanërisht në vende me zë të lartë si stacionet e metrosë, avionët dhe turmat e mëdha. Periudhat e zgjatura të ekspozimit ndaj niveleve të larta të presionit të zërit të krijuara nga kufjet në cilësimet e volumit të lartë mund të jenë të dëmshme për dëgjimin;   Gati 50% e adoleshentëve dhe të rinjve (12 deri në 35 vjeç) në vendet me të ardhura të mesme dhe të larta dëgjojnë nivele të pasigurta tingulli në pajisjet e tyre personale audio dhe telefonat inteligjentë.  Megjithatë, një ekspert i dëgjimit zbuloi në vitin 2012 (përpara miratimit në mbarë botën të telefonave inteligjentë si pajisjet kryesore të dëgjimit personal) se "më pak se 5% e përdoruesve zgjedhin nivelet e volumit dhe dëgjojnë mjaftueshëm shpesh për të rrezikuar humbjen e dëgjimit".  Unioni Ndërkombëtar i Telekomunikacionit botoi kohët e fundit "Udhëzimet për pajisjet/sistemet e dëgjimit të sigurt" rekomandoi që ekspozimi i zërit të mos kalojë 80 decibel, dB(A) me peshë A për një maksimum prej 40 orësh në javë.  Bashkimi Evropian ka vendosur gjithashtu një kufi të ngjashëm për përdoruesit e pajisjeve personale të dëgjimit (80 dB(A) për jo më shumë se 40 orë në javë) dhe për çdo rritje shtesë prej 3-dB në ekspozimin ndaj zërit, kohëzgjatja duhet të përgjysmohet (83 dB(A) për jo më shumë se 20 orë, 86 dB(A) për 10 orë në javë, 89 dB(A) për 5 orë në javë e kështu me radhë. Shumica e prodhuesve kryesorë të telefonave inteligjentë tani përfshijnë disa veçori kufizuese të sigurisë ose volumit dhe mesazhe paralajmëruese në pajisjet e tyre.   megjithëse praktika të tilla kanë marrë reagime të përziera nga disa segmente të blerjeve, të cilët favorizojnë zgjedhjen personale për të vendosur nivelet e tyre të volumit.

Mënyra e zakonshme për të kufizuar volumin e zërit në pajisjet që përdorin kufjet është duke kufizuar fuqinë dalëse. Kjo ka efektin shtesë të padëshiruar të të qenit i varur nga efikasiteti i kufjeve; një pajisje që prodhon fuqinë maksimale të lejuar mund të mos prodhojë volumin e duhur kur çiftohet me pajisje me efikasitet të ulët dhe me rezistencë të lartë, ndërsa e njëjta sasi fuqie mund të arrijë nivele të rrezikshme me kufje shumë efikase.

Disa studime kanë zbuluar se njerëzit kanë më shumë gjasa të rrisin vëllimet në nivele të pasigurta gjatë kryerjes së ushtrimeve të rënda.  Një studim finlandez  rekomandoi që ushtruesit duhet të vendosin volumin e kufjeve në gjysmën e zërit të tyre normal dhe t'i përdorin ato vetëm për gjysmë ore.

Përveç rrezikut të dëgjimit, ekziston një rrezik i përgjithshëm që dëgjimi i muzikës me zë të lartë në kufje mund të shpërqendrojë dëgjuesin dhe të çojë në lëndime dhe aksidente.   Kufjet që anulojnë zhurmën shtojnë rrezik shtesë. Disa vende dhe shtete e kanë bërë të paligjshme mbajtjen e kufjeve gjatë vozitjes ose biçikletës. 

Ka pasur gjithashtu raporte të shumta të dermatitit të kontaktit për shkak të ekspozimit ndaj kufjeve brenda veshit si Apple AirPods .   Dermatiti i kontaktit mund të shkaktohet nga kufjet në vesh që përmbajnë ar, gomë, ngjyra, akrilate ose metakrilate.  Megjithatë, nuk janë bërë studime për të vërtetuar se ekspozimi ndaj kufjeve në vesh do të shkaktojë dermatit kontakti, përkundrazi se ekziston një korrelacion midis përdorimit të kufjeve në vesh dhe rasteve të dermatitit të kontaktit. 

 Shëndeti dhe siguria në punë 
Rreziku i dëgjimit nga përdorimi i kufjeve vlen edhe për punëtorët që duhet të mbajnë kufje elektronike ose komunikuese si pjesë e punës së tyre të përditshme (p.sh., pilotët, operatorët e qendrës së thirrjeve dhe dispeçerëve, inxhinierët e zërit , zjarrfikësit, etj.) dhe dëmtimi i dëgjimit varet nga koha e ekspozimit. . Instituti Kombëtar për Sigurinë dhe Shëndetin në Punë ( NIOSH ) rekomandon që ekspozimi ndaj zërit të mos kalojë 85 dB(A) mbi 8 orë ditë pune si një mesatare e ponderuar me kohë.  NIOSH përdor kursin e këmbimit 3-dB, i referuar shpesh si "komkëmbimi me intensitet kohë", që do të thotë nëse niveli i ekspozimit ndaj zërit rritet me 3 decibel, kohëzgjatja e ekspozimit duhet të përgjysmohet. NIOSH publikoi disa dokumente që synojnë mbrojtjen e dëgjimit të punëtorëve që duhet të mbajnë kufje komunikimi si operatorët e qendrave të thirrjeve,  zjarrfikësit,  dhe muzikantët dhe inxhinierët e zërit.  

 Shihni gjithashtu 

 Përçimi kockor
 Riprodhues audio dixhital
 Mbulesa veshësh
 Përforcues i kufjeve
 Monitor në vesh
 Altoparlant
 Kufje për anulimin e zhurmës

 Lidhje të jashtme 

 Media related to Headphones at Wikimedia Commons
 The dictionary definition of earphone at Wiktionary
 Earpad
Kategoria:Audiologji
Kategoria:Inxhinieri e audios
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara