Prunus laurocerasus

Prunus laurocerasus, i njohur gjithashtu si dafina e qershisë, dafina e zakonshme dhe nganjëherë dafina angleze në Amerikën e Veriut, është një specie me gjelbërim të përhershëm të qershisë ( Prunus ), vendase në rajonet që kufizohen me Detin e Zi në Azinë Jugperëndimore dhe Evropën Juglindore, nga Shqipëria dhe Bullgaria në lindje përmes Turqisë. në malet e Kaukazit dhe Iranin verior. Euro+Med Plantbase Project: Prunus laurocerasus  

 Përshkrimi 
Emrat e zakonshëm të P. laurocerasus i referohen ngjashmërisë së gjetheve dhe pamjes me dafinën ( Laurus nobilis, dafina e vërtetë, në familjen Lauraceae ), dhe ashtu si dafina e dafinës, Prunus laurocerasus u përdor për të bërë kurora me dafina,  por të dy bimët nuk janë të lidhura ngushtë. Nuk duhet ngatërruar me të afërmin e saj amerikan Prunus caroliniana, i cili quhet edhe dafina e qershisë.

Prunus laurocerasus është një shkurre me gjelbërim të përhershëm ose pemë e vogël deri në mesatare, që rritet në  i gjatë, rrallë deri në , me një trung deri në 60 cm e gjerë. Gjethet janë jeshile të errët, lëkurë, me shkëlqim, (5–) 10–25 (–30) cm e gjatë dhe 4–10 cm i gjerë, me një kufi të dhëmbëzuar imët. Gjethet mund të kenë aromën e bajameve kur shtypen. Sythat e luleve shfaqen në fillim të pranverës dhe hapen në fillim të verës në 7-15 të ngritur cm race me 30-40 lule, secila lule 1 cm e gjerë, me pesë petale të bardha kremoze dhe stamena të shumta të verdhë me erë të ëmbël. Fruti është një qershi e vogël 1–2 cm e gjerë, duke u bërë e zezë kur piqet në fillim të vjeshtës.  Flora of NW Europe: Prunus laurocerasus 

 Kultivimi 
djathtas|parapamje| Lulet - Prunus laurocerasus
Prunus laurocerasus është një bimë zbukuruese e kultivuar gjerësisht, e përdorur për mbjellje në kopshte dhe parqe në rajone të buta në mbarë botën. Përdoret shpesh për gardhe, si një fabrikë skanimi dhe si një bimë peizazhi masiv. Shumica e kultivarëve janë shkurre të forta që mund të përballojnë kushtet e vështira të rritjes, duke përfshirë kushtet me hije dhe të thata, dhe që reagojnë mirë ndaj krasitjes .

 Kultivarët 
Janë përzgjedhur mbi 40 kultivarë, duke përfshirë 

 'Aureovariegata', e larmishme, gjethe me një kufi të verdhë
 'Magnifolia', e fuqishme, me gjethe të mëdha deri në 30 cm të gjera dhe 11 cm të gjera
 'Otto Luyken' (emërtuar sipas Otto Luyken ), gjysmë xhuxh, me gjethe të vogla 10 cm të gjera dhe 2–3 cm të gjera 
 'Schipkaensis' 
 'Zabeliana', e përzgjedhur për tolerancën e të ftohtit dimëror

Kultivari 'Otto Luyken' ka fituar Çmimin e Meritës së Kopshtit të Shoqërisë Mbretërore të Hortikulturës . 
djathtas|parapamje| Gjethet - Prunus laurocerasus

 Specie pushtuese 
Është natyralizuar gjerësisht. Në disa rajone (të tilla si Mbretëria e Bashkuar, Ishulli i Manit dhe Paqësori Veriperëndimor i Amerikës së Veriut), kjo specie mund të jetë një bimë pushtuese .   Rritja e saj e shpejtë, së bashku me zakonin e saj me gjelbërim të përhershëm dhe tolerancën e saj ndaj thatësirës dhe hijes, shpesh e lejojnë atë të dalë jashtë konkurrencës dhe të vrasë speciet bimore vendase . Përhapet nga zogjtë, nëpërmjet farave në jashtëqitjet e tyre. 

 Habitati 
Lloji gjendet në pyje dhe në vende me shkurre si një arratisje në Irlandën e Veriut  dhe zakonisht mbillet në parqe dhe kopshte. 

Llojet që gjenden kryesisht në Rajonin Lindor të Detit të Zi të Turqisë (kryesisht Trabzon dhe Giresun ) kategorizohen si bimë endemike.  

 Shih edhe 
 Bimët
 Bimësia
 Botanika

 Referime 

Kategoria:Flora në Shqipëri
Kategoria:Flora e Evropës
Kategoria:IUCN Red List least concern species
Kategoria:Bimë kopshti të Evropës