Përparimi i pelegrinit

Përparimi i pelegrinit nga kjo botë, në atë që do të vijë është një alegori e krishterë e vitit 1678 e shkruar nga John Bunyan . Konsiderohet si një nga veprat më domethënëse të trillimit teologjik në letërsinë angleze dhe një paraardhës i aspektit narrativ të mediave të krishtera . "The two parts of The Pilgrim's Progress in reality constitute a whole, and the whole is, without doubt, the most influential religious book ever written in the English language" (Alexander M. Witherspoon in his introduction, John Bunyan, The Pilgrim's Progress (New York: Pocket Books, 1957), vi. Bunyan, John, The Pilgrim's Progress, W. R. Owens, ed., Oxford World's Classics (Oxford: Oxford University Press, 2003), xiii. Richardson, Abby Sage, Familiar Talks on English Literature: A Manual (Chicago: A.C. McClurg & Co., 1892), 221. "For two hundred years or more no other English book was so generally known and read" (James Baldwin, Foreword, John Bunyan's Dream Story (New York: American Book Co., 1913), 6.   Është përkthyer në më shumë se 200 gjuhë dhe nuk ka dalë asnjëherë. Bunyan, The Pilgrim's Progress, ed. Owens (2003), xiii: "...the book has never been out of print. It has been published in innumerable editions, and has been translated into over two hundred languages." Cross, F. L., ed., The Oxford Dictionary of the Christian Church (Oxford: Oxford University Press, 1983), 1092 sub loco. Ajo u shfaq në holandisht në 1681, në gjermanisht në 1703 dhe në suedisht në 1727. Botimi i parë i Amerikës së Veriut u botua në 1681. Lyons, M. (2011). Books: A Living History. Getty Publications. Është cituar gjithashtu si romani i parë i shkruar në anglisht . Chapman, J. (1892). The Westminster Review, Volume 138. p. 610. Sipas redaktorit letrar Robert McCrum, "nuk ka asnjë libër në anglisht, përveç Biblës, që të barazojë kryeveprën e Bunyan-it për gamën e lexuesve të tij, ose ndikimin e tij te shkrimtarët aq të ndryshëm si William Hogarth, CS Lewis, Nathaniel Hawthorne, Herman Melville, Charles Dickens, Louisa May Alcott, George Bernard Shaw, William Thackeray, Charlotte Bronte, Mark Twain, John Steinbeck dhe Enid Blyton ."  Forrest and Greaves 1982: xii Fjalët mbi të cilat është bazuar himni " Të jesh pelegrin " vijnë nga romani.

Bunyan filloi punën e tij ndërsa ishte në burgun e qarkut Bedfordshire për shkelje të Aktit të Konventës 1664, i cili ndalonte mbajtjen e shërbesave fetare jashtë kujdesit të Kishës së themeluar të Anglisë . Studiuesit e hershëm Bunyan si John Brown besonin se Përparimi i Pilgrimit filloi në burgimin e dytë, më të shkurtër të Bunyan për gjashtë muaj në 1675, Brown, John, John Bunyan: His Life, Times and Work (1885, revised edition 1928). por studiuesit më të fundit si Roger Sharrock besojnë se ai filloi gjatë burgimit fillestar, më të gjatë të Bunyan nga viti 1660. deri në 1672 menjëherë pasi kishte shkruar autobiografinë e tij shpirtërore Grace Aounding to the Chief of Sinners . Bunyan, John, The Pilgrim's Progress, ed. with an introduction by Roger Sharrock (Harmondsworth: Penguins Books, 1965), pp. 10, 59, 94, 326–27, 375.

Teksti në anglisht përbëhet nga 108,260 fjalë dhe është i ndarë në dy pjesë, secila lexim si një tregim i vazhdueshëm pa ndarje kapitujsh. Pjesa e parë u përfundua në 1677 dhe u regjistrua në Regjistrin e Stacioneve më 22 Dhjetor 1677. Ai u licencua dhe u fut në " Katalogun e Termave " më 18 shkurt 1678, i cili shihet si data e botimit të parë. "The copy for the first edition of the First Part of The Pilgrim's Progress was entered in the Stationers' Register on 22 December 1677 ... The book was licensed and entered in the Term Catalogue for the following Hilary Term, 18 February 1678; this date would customarily indicate the time of publication, or only slightly precede it" [John Bunyan, The Pilgrim's Progress, James Blanton Wharey and Roger Sharrock, eds, Second Edition (Oxford: Clarendon Press, 1960), xxi]. Pas botimit të parë të pjesës së parë në 1678, një botim i zgjeruar, me shtesa të shkruara pasi Bunyan u lirua, u shfaq në 1679. Pjesa e dytë u shfaq në 1684. Kishte njëmbëdhjetë botime të pjesës së parë gjatë jetës së John Bunyan, të botuara në vite të njëpasnjëshme nga 1678 në 1685 dhe në 1688, dhe kishte dy botime të pjesës së dytë, të botuara në 1684 dhe 1686. 

 Përmbledhje 
 Pjesa e Parë 
I gjithë libri paraqitet si një sekuencë ëndrrash e rrëfyer nga një narrator i gjithëdijshëm . Protagonisti i alegorisë, Christian, është një personazh i çdo njeriu dhe komploti përqendrohet në udhëtimin e tij nga vendlindja e tij, "Qyteti i Shkatërrimit" ("kjo botë"), në "Qytetin Qiellor" ("ai që do të vijë": Parajsë ) në majë të malit Sion . Kristiani rëndohet nga një barrë e madhe – njohja e mëkatit të tij – për të cilën ai besonte se vinte nga leximi i “librit në dorën e tij” ( Bibla ). Kjo barrë, e cila do ta bënte atë të zhytet në Ferr, është aq e padurueshme sa i krishteri duhet të kërkojë çlirim. Ai takon Ungjilltarin teksa po del në fusha, i cili e drejton te " Porta e Wicket " për çlirim. Meqenëse Kristiani nuk mund ta shohë "Portën e Wicket" në distancë, Evangjelisti e drejton atë të shkojë te një "dritë shkëlqyese", të cilën Kristiani mendon se e sheh. 2 Peter 1:19: "a lamp shining in a dark place" Kristiani lë shtëpinë, gruan dhe fëmijët për të shpëtuar veten: ai nuk mund t'i bindë ata që ta shoqërojnë. Kokëfortë dhe i përkulshëm shkojnë pas Kristianit për ta kthyer atë, por Kristiani nuk pranon. Kokëfortë kthehet i neveritur, por Pliable bindet të shkojë me Christian, duke shpresuar të përfitojë nga Parajsa që Kristiani pretendon se qëndron në fund të udhëtimit të tij. Udhëtimi i Pliable me Christian ndërpritet kur të dy bien në Slough of Despond, një moçal i rrëmujshëm si baltë, ku dyshimet, frika, tundimet, epshet, turpërimet, fajet dhe mëkatet e pelegrinëve për gjendjen e tyre aktuale të të qenit mëkatar. përdoren për t'i fundosur në baltën e kënetës. Është atje në atë moçal ku Pliable e braktis Christianin pasi e ka nxjerrë veten jashtë. Pasi lufton në anën tjetër të llumit, Christian nxirret jashtë nga Help, i cili ka dëgjuar britmat e tij dhe i thotë se këneta është krijuar nga dekadenca, llumi dhe papastërtia e mëkatit, por toka është e mirë në Përtën e ngushtë Wicket.

Në rrugën e tij për në Porta Wicket, Christian devijohet nga etika laike e zotit Worldly Wiseman në kërkimin e çlirimit nga barra e tij nëpërmjet Ligjit, gjoja me ndihmën e një z. Legality dhe djalit të tij Civility në fshatin Morality, më tepër sesa nëpërmjet Krishtit, në mënyrë alegorike nëpërmjet Portës së Wicket. Ungjilltari takon të krishterin mendjemprehtë ndërsa ai ndalon përpara malit Sinai në rrugën për në shtëpinë e zotit Legality. Varet mbi rrugë dhe kërcënon të shtypë këdo që do ta kalonte; edhe mali shkëlqen nga zjarri. Ungjilltari ekspozon Urtësinë, Legalitetin dhe Qytetërimin Botëror për mashtrimet që janë: ata do ta bënin pelegrinin të largohej nga rruga e vërtetë duke besuar në veprat e tij të mira për të hequr barrën e tij. Evangjelisti e drejton Kristianin që të kthehet në rrugën për në Porta Wicket, dhe Kristiani pajtohet.

Te Porta Wicket fillon Autostrada e Mbretit "e drejtë dhe e ngushtë" dhe Christian drejtohet në të nga portieri Goodwill i cili e shpëton atë nga harkëtarët e Beelzebubit në kështjellën e Beelzebub pranë Portës së Wicket dhe i tregon atij rrugën qiellore që duhet të shkojë. Në pjesën e dytë, vullneti i mirë tregohet se është Vetë Jezusi . Go to section 1.2.3.1 Mr. Sagacity leaves the author Ndaj pyetjes së Kristianit për lehtësimin nga barra e tij, vullneti i mirë e drejton atë përpara në "vendi i çlirimit". Bunyan, John, The Pilgrim's Progress, ed. with an introduction by Roger Sharrock (Harmondsworth: Penguins Books, 1965), pp. 10, 59, 94, 326–27, 375. A marginal note indicates, "There is no deliverance from the guilt and burden of sin, but by the death and blood of Christ" cf. Sharrock, p. 59.

Christian bën rrugën e tij prej andej drejt Shtëpisë së Interpretuesit, ku i shfaqen foto dhe tablo që portretizojnë ose dramatizojnë aspekte të besimit dhe jetës së krishterë. Roger Sharrock i shënon ato " emblema ". Bunyan, John, The Pilgrim's Progress, ed. with an introduction by Roger Sharrock (Harmondsworth: Penguins Books, 1965), pp. 10, 59, 94, 326–27, 375. "Many of the pictures in the House of the Interpreter seem to be derived from emblem books or to be created in the manner and spirit of the emblem. ... Usually, each emblem occupied a page and consisted of an allegorical picture at the top with underneath it a device or motto, a short Latin verse, and a poem explaining the allegory. Bunyan himself wrote an emblem book, A Book for Boys and Girls (1688) ...", cf. Sharrock, p. 375.

Nga Shtëpia e Interpretuesit, Christian më në fund arrin në "vendin e çlirimit" (alegorikisht, kryqi i Kalvarit dhe varri i hapur i Krishtit ), ku thyhen "shiritat" që lidhnin barrën e Kristianit me të dhe ai rrokulliset në varr i hapur. Kjo ngjarje ndodh relativisht herët në rrëfim: nevoja imediate e Kristianit në fillim të tregimit korrigjohet shpejt. Pasi Kristiani lirohet nga barra e tij, ai përshëndetet nga tre engjëj, të cilët i japin atij përshëndetjen e paqes, rroba të reja dhe një rrotull si pasaportë për në Qytetin Qiellor. I inkurajuar nga e gjithë kjo, Christian vazhdon me gëzim udhëtimin e tij derisa ndeshet me tre burra të quajtur Simple, Sloth dhe Presumption. Kristiani përpiqet t'i ndihmojë, por ata shpërfillin këshillën e tij. Para se të vijë në Kodrën e Vështirësisë, Kristiani takon dy burra të veshur mirë, të quajtur Formaliteti dhe Hipokrizia, të cilët dëshmojnë se janë të krishterë të rremë që humbasin në dy anashkalimet e rrezikshme pranë kodrës, të quajtur Rreziku dhe Shkatërrimi. Christian bie në gjumë në arbor mbi kodër dhe humbet rrotullën e tij, duke e detyruar atë të kthehet dhe ta marrë atë. Pranë majës së Kodrës së Vështirësisë, ai takon dy pelegrinët e dobët të quajtur Mosbesimi dhe Timorous, të cilët i tregojnë për luanët e mëdhenj të Pallatit të Bukur. Kristiani i shmang luanët me frikë përmes portierit Vigjilent, i cili u thotë se ata janë lidhur me zinxhirë dhe janë vënë atje për të provuar besimin e pelegrinëve.

Në majë të Kodrës së Vështirësisë, Christian bën ndalesën e tij të parë për natën në Shtëpinë e Pallatit të Bukur, e cila është një vend i ndërtuar nga Zoti për freskim të pelegrinëve dhe udhëtarëve të perëndishëm. Kristiani kalon tre ditë këtu dhe largohet i veshur me armaturën e Perëndisë (Efes. 6:11–18), "the whole armour (panoply) of God" e cila e qëndron në vend të mirë në betejën e tij kundër Apollionit demonik si dragoi (zoti dhe perëndia i Qyteti i Shkatërrimit) në Luginën e Poshtërimi. Kjo betejë zgjat "mbi gjysmë dite" derisa Christian arrin të plagosë dhe godasë Apolionin me shpatën e tij me dy tehe (një referencë për Biblën, Hebr. 4:12). "the whole armor (panoply) of God" "Dhe me atë Apolioni hapi krahët e tij të dragoit dhe u largua me shpejtësi."

Pak jashtë Luginës së Hijes së Vdekjes ai takon Besnikun, gjithashtu një ish-banor i Qytetit të Shkatërrimit, i cili e shoqëron në Vanity Fair, një vend i ndërtuar nga Beelzebub ku çdo gjë për shijen, kënaqësinë dhe epshin e njeriut shitet çdo ditë., ku të dy arrestohen dhe ndalohen për shkak të përbuzjes së tyre për mallrat dhe biznesin e Panairit. Besniku vihet në gjyq dhe ekzekutohet duke u djegur në shtyllë si martir. Më pas, një karrocë qiellore e çon Besnikun në Qytetin Qiellor, ku martirizimi është një rrugë e shkurtër atje. Hopeful, një banor i Vanity Fair, zë vendin e Besnikut për të qenë shoqëruesi i Kristianit për pjesën tjetër të rrugës.

Christian dhe Hopeful pastaj vijnë në një kodër të quajtur Lucre ku ka një minierë argjendi. Një burrë i quajtur Dema i nxit ata të bashkohen në minierat që po ndodhin, por Kristiani e sheh mashtrimin e Demas dhe ata i shmangen minierës. Më pas, një pelegrin i rremë i quajtur By-Ends dhe miqtë e tij, të cilët ndoqën Christian dhe Hopeful vetëm për të përfituar prej tyre, vdesin në Hill Lucre, për t'u parë apo dëgjuar më kurrë. Në një rrugë të ashpër, me gurë, Christian dhe Hopeful largohen nga autostrada për të udhëtuar në Livadhin më të lehtë By-Path, ku një stuhi shiu i detyron ata të kalojnë natën. Në mëngjes ata kapen nga Dëshpërimi gjigant, i cili njihet për mizorinë e tij të egër dhe gruaja e tij Diffidence; pelegrinët çohen në Kështjellën e Dyshimit të Gjigantit, ku i burgosin, i rrahin dhe i uritur. Gjiganti dhe Gjiganta duan që ata të kryejnë vetëvrasje, por ata e durojnë kalvarin derisa Christian të kuptojë se një çelës që ai ka, i quajtur Premtimi, do të hapë të gjitha dyert dhe portat e Kalasë së Dyshimit. Duke përdorur çelësin dhe dobësinë e Gjigantit ndaj rrezeve të diellit, ata shpëtojnë.

Malet e këndshme formojnë fazën tjetër të udhëtimit të Christian dhe Hopeful, ku barinjtë u tregojnë disa nga mrekullitë e vendit të njohur edhe si "Toka e Imanuelit". Pelegrinëve u shfaqen pamje që forcojnë besimin e tyre dhe i paralajmërojnë kundër mëkatit, si Gabimi i Kodrës ose Kujdesi i Malit. Në malin Clear, ata janë në gjendje të shohin Qytetin Qiellor përmes "xhamit perspektiv" të bariut, i cili shërben si teleskop. (Kjo pajisje i jepet Mëshirës në Pjesën e Dytë me kërkesën e saj.) Barinjtë u thonë pelegrinëve që të kenë kujdes nga Lajkatari dhe të shmangin Tokën e Magjepsur. Së shpejti ata vijnë në një udhëkryq dhe një burrë i veshur me të bardha vjen për t'i ndihmuar. Duke menduar se ai është një "i ndritur" (engjëll), pelegrinët e ndjekin njeriun, por shpejt ngecin në një rrjetë dhe kuptojnë se i ashtuquajturi udhërrëfyes i tyre engjëllor ishte Lajkatari. Një shkëlqim i vërtetë vjen dhe i çliron nga rrjeta. Engjëlli i ndëshkon për ndjekjen e Lajkatarit dhe më pas i kthen në rrugën e drejtë. Pelegrinët takojnë një ateist, i cili u thotë atyre se Parajsa dhe Zoti nuk ekzistojnë, por të krishterët dhe shpresëdhënësit i kujtojnë barinjtë dhe nuk i kushtojnë vëmendje njeriut. Christian dhe Hopeful vijnë në një vend ku një burrë i quajtur Wanton Professor është i lidhur me zinxhir nga litarët e shtatë demonëve të cilët e çojnë atë në një rrugë të shkurtër për në Liqenin e Zjarrit (Ferrin). Kjo u kujton atyre një burrë të quajtur Little Faith, i cili ishte grabitur nga hajdutë që i vodhën paratë e shpenzuara dhe i rezultuan të kishte një jetë të vështirë, megjithëse hajdutët nuk morën rrotullën e Little Faith ose xhevahiret e tij, të cilat ai i mbajti të sigurt gjatë udhëtimit të tij. .

Rrugës, Christian dhe Hopeful takojnë një djalosh të quajtur Injorancë, i cili beson se do të lejohet në Qytetin Qiellor nëpërmjet veprave të tij të mira dhe jo si dhuratë e hirit të Zotit. Christian dhe Hopeful takohen me të dy herë dhe përpiqen ta bindin atë të udhëtojë në Qytetin Qiellor në mënyrën e duhur. Injoranca vazhdon në mënyrën e tij që ai mendon se do ta çojë në Parajsë. Pasi kapërcen lumin e vdekjes në tragetin e Shpresës së Kot pa kapërcyer rreziqet e kalimit nëpër të, Injoranca shfaqet para portave të Qytetit Qiellor pa pasaportë, të cilën ai do ta kishte marrë po të kishte shkuar në Autostradën e Mbretit përmes Wicket. Porta. Zoti i Qytetit Qiellor i urdhëron të ndriturit (engjëjt) që ta çojnë Injorancën në një nga rrugët anësore të Ferrit dhe ta hedhin brenda.

Kristiani dhe Shpresa, me një diskutim të thellë për të vërtetën e shpëtimit të tyre të lavdishëm, arrijnë të kalojnë përmes Tokës së rrezikshme të Magjepsur (një vend ku ajri i bën ata të përgjumur dhe nëse bien në gjumë, ata nuk zgjohen kurrë) në Tokën e Beulah, ku ata përgatiten të kalojnë lumin e frikshëm të Vdekjes në këmbë për në malin Sion dhe në Qytetin Qiellor. Kristiani ka një kohë të vështirë për shkak të mëkateve të tij të së kaluarës që e kanë lodhur, por Hopeful e ndihmon atë të kalojë dhe ata janë të mirëpritur në Qytetin Qiellor.

 Pjesa e Dytë 
Pjesa e dytë e Përparimit të Pelegrinit paraqet pelegrinazhin e gruas së Kristianit, Kristianës, dhe djemve të tyre, dhe vajzës, Mercy. Ata vizitojnë të njëjtat vende ndalimi që vizitoi Christian, me shtimin e hanit të Gaius-it midis Luginës së Hijes së Vdekjes dhe Vanity Fair, por atyre u duhet një kohë më e gjatë për të akomoduar martesën dhe lindjen e fëmijëve për katër djemtë dhe gratë e tyre. Heroi i tregimit është Greatheart, një shërbëtor i Interpretuesit, i cili është udhërrëfyesi i pelegrinëve në Qytetin Qiellor. Ai vret katër gjigantë të quajtur Giant Grim, Giant Maul, Giant Slay-Good dhe Giant Despair dhe merr pjesë në vrasjen e një përbindëshi të quajtur Legion që terrorizon qytetin e Vanity Fair.

Kur partia e Christiana largohet nga Gaius's Inn dhe z. Feeble-Mind zgjat në mënyrë që të mbetet pas, ai inkurajohet të shoqërojë festën nga Greatheart. Christiana, Matthew, Samuel, Joseph, James, Mercy, Greatheart, Plaku Z. Honest, Z. Feeble-Mind, Z. Ready-To-Halt, Phoebe, Grace dhe Martha vijnë në Bypath-Meadow dhe, pas shumë luftimesh dhe vështirësi, vrisni Dëshpërimin Mizor Gjigant dhe Difidencen e Ligë Gjigante, dhe shkatërroni Kështjellën Dyshuese për të krishterët dhe shpresat që ishin të shtypur atje. Ata çliruan një burrë të zbehtë të quajtur Z. Despondency dhe vajzën e tij të quajtur Much-Fraid nga birucat e kështjellës.

Kur pelegrinët përfundojnë në Tokën e Beulah, ata kalojnë lumin e vdekjes me takim. Si një çështje me rëndësi për të krishterët e bindjes së Bunyan-it të pasqyruar në rrëfimin e Përparimi i Pelegrinëve, janë regjistruar fjalët e fundit të pelegrinëve ndërsa kalojnë mbi lumin e vdekjes. Katër djemtë e Kristianit dhe familjet e tyre nuk kalojnë, por qëndrojnë për mbështetjen e kishës në atë vend.

 Ndikimi kulturor 
Përparimi i pelegrinit ishte shumë më popullor se paraardhësit e tij. Stili i thjeshtë i Bunyan-it i jep jetë abstraksioneve të tundimeve dhe abstraksioneve të antropomorfizuara me të cilat ndeshet i krishterë dhe me të cilët ai bisedon në rrugën e tij drejt Parajsës.Samuel Johnson tha se "kjo është meritë e madhe e librit, se njeriu më i kultivuar nuk mund të gjejë asgjë për të lavdëruar më lart, dhe fëmija nuk di asgjë më zbavitëse". Tre vjet pas botimit të tij (1681), ai u ribotua në Amerikën koloniale dhe u lexua gjerësisht në kolonitë puritane . Libri shpesh ndahej në pjesë më të vogla ose në episode individuale që mund të shndërroheshin në predikime individuale, kartolina ose tabela muri. Gjatë fundit të shekullit të nëntëmbëdhjetë dhe fillimit të shekullit të njëzetë, Religious Tract Society e prodhoi librin në botime të çmimeve të Shkollës së së Dielës dhe shkurtime të lira. Kishte gjithashtu enigma të frymëzuara nga Bunyan, dhe disa ndjekës krijuan peizazhet e tyre në parqet tematike Bunyan. Lyons, M. (2011). Books: A Living History. Getty Publications.

Për shkak të teologjisë së tij protestante angleze, The Pilgrim's Progress ndan antipatinë e atëhershme të popullarizuar angleze ndaj Kishës Katolike . Ai u botua gjatë viteve të Komplotit Popish (1678–1681) dhe dhjetë vjet përpara Revolucionit të Lavdishëm të 1688-ës dhe tregon ndikimin e Veprave dhe Monumenteve të Xhon Foksit . Bunyan paraqet një gjigant të rrënuar dhe të padëmshëm për t'u përballur me Kristianin në fund të Luginës së Hijes së Vdekjes që quhet shprehimisht "Papa":Tani pashë në ëndrrën time, se në fund të kësaj Lugine shtriheshin gjak, kocka, hi dhe trupa njerëzish të copëtuar, madje edhe pelegrinësh që kishin shkuar në këtë rrugë më parë: Dhe ndërsa mendoja se cila duhet të ishte arsyeja, spiunova. pak para meje një shpellë, ku banonin në kohët e vjetra dy gjigantë, Papa dhe Pagani, me fuqinë dhe tiraninë e të cilëve njerëzit, kockat, hiri i gjakut, etj. shtriheshin aty, u vranë mizorisht. Por nga ky vend Christian kaloi pa shumë rrezik, ku unë disi u çudit; por unë kam mësuar që atëherë, se Pagani ka vdekur shumë në ditë; dhe sa për tjetrin, megjithëse është ende gjallë, ai është për shkak të moshës, si dhe për shkak të shumë furçave mendjemprehtë me të cilat u takua në ditët e tij të vogla, i çmendur dhe i ngurtë në gëzimet e tij, sa që tani mund të bëjë pak. më shumë se të ulet në gojën e tij të Shpellave, duke buzëqeshur me pelegrinët ndërsa kalojnë dhe duke kafshuar thonjtë e tij, sepse ai nuk mund të vijë tek ata. Bunyan, The Pilgrim's Progress, ed. Owens (2003), 66, 299.Kur i krishterë dhe besnik udhëtojnë nëpër Vanity Fair, Bunyan shton komentin editorial:Por, si në panairet e tjera, një Mall është kryetar i të gjithë panairit, kështu që mallrat e Romës dhe mallrat e saj promovohen shumë në këtë panair : Vetëm kombi ynë anglez, me disa të tjerë, nuk e kanë pëlqyer atë. Bunyan, The Pilgrim's Progress, ed. Owens (2003), pp. 86, 301.Në pjesën e dytë, ndërsa Christiana dhe grupi i saj i pelegrinëve të udhëhequr nga Greatheart qëndrojnë për ca kohë në Vanity, qyteti terrorizohet nga një bishë me shtatë koka Revelation 17:1–18. e cila është përzënë nga Greatheart dhe të tjerë të fortë. Bunyan, The Pilgrim's Progress, ed. Owens (2003), pp. 258–259. Në shënimet e tij fundore, WR Owens vëren për gruan që qeveris bishën: "Kjo grua besohej nga protestantët se përfaqësonte Antikrishtin, Kishën e Romës. Në një traktat të botuar pas vdekjes, "Për Antikrishtin dhe Rrënimin e tij" (1692), Bunyan dha një tregim i zgjeruar i ngritjes dhe rënies (së shpejti) të Antikrishtit." Bunyan, The Pilgrim's Progress, ed. Owens (2003), 318: See Misc. Works, xiii. 421–504.

 Shih edhe 

 Letërsia për fëmijë

 Referime 

 Lidhje të jashtme 
 The Pilgrim's Progress (Project Gutenberg etext)
 🔊 High & Silver Presents: The Pilgrim's Progress Dramatized podcast of the Pilgrim's Progress.
 The Pilgrim's Progress: parts I & II. (Ebook, PDF layout and fonts inspired by 18th century publications
 Voyage du pèlerin PDF Ebook – French translation of The Pilgrim's Progress
 The Pilgrim's Progress – graphic novel
 "Pilgrim's Progress the Graphic Novel" 

Kategoria:Artikuj që përdorin gjuhën angleze
Kategoria:Letërsi angleze