Bashkësia e përcaktimit të një funksioni

parapamje|250x250px| Grafiku i funksionit të rrënjës katrore me vlerë reale, f ( x ) = √ x, BP të të cilit përbëhet nga të gjithë numrat realë jonegativë
Në matematikë, domeni i një funksioni ose bashkësia e përcaktimit është bashkësia e hyrjeve të pranuara nga funksioni . Ndonjëherë shënohet me  ose , ku f është funksioni. Në terma laik, domeni i një funksioni në përgjithësi mund të mendohet si "çfarë mund të jetë x". 

Më saktësisht, jepet një funksion , domeni i  është . Në gjuhën moderne matematikore, domeni është pjesë e përkufizimit të një funksioni dhe jo një veti e tij.

Në rastin e veçantë kur  dhe  janë të dyja bashkësi numrash realë, funksioni f mund të skicohet në sistemin koordinativ kartezian . Në këtë rast, domeni paraqitet në boshtin  të grafikut, si projeksion i grafikut të funksionit në boshtin .

Për një funksion , bashkësia Y quhet codomain : grupi të cilit duhet t'i përkasin të gjitha daljet. Seti i daljeve specifike që funksioni u cakton elementeve të X quhet diapazoni ose imazhi i tij. Imazhi i f është një nëngrup i Y, i paraqitur si ovali i verdhë në diagramin shoqërues.

 Shembuj 

 Funksioni  përcaktuar nga  nuk mund të vlerësohet në pikën 0. Prandaj, domeni natyror i  është bashkësia e numrave realë me përjashtim të 0, i cili mund të shënohet me  ose  .
 Funksioni pjesë-pjesë  përcaktuar nga  ka si domen natyror bashkësinë  të numrave realë.
 Funksioni i rrënjës katrore  ka si domen natyror bashkësinë e numrave realë jonegativë, të cilët mund të shënohen me , intervali , ose  .
 Funksioni tangjent, i shënuar , ka si domen natyror bashkësinë e të gjithë numrave realë që nuk janë të formës  për disa numra të plotë , e cila mund të shkruhet si  .