E drejta e azilit

E drejta e azilit, e quajtur ndonjëherë e drejta e azilit politik (azil nga greqishtja e lashtë ἄσυλον (ásulon) 'strehë'), është një koncept juridik, sipas të cilit njerëzit e persekutuar nga sundimtarët e tyre mund të mbrohen nga një autoritet tjetër sovran, si p.sh. vend ose një ent tjetër që në kohët mesjetare mund të ofronte një vend të shenjtë. Kjo e drejtë u njoh nga Egjiptianët e Lashtë, Grekët dhe Hebrenjtë, nga të cilët u përvetësua në traditën perëndimore. René Descartes iku në Holandë, Volteri në Angli dhe Thomas Hobbes në Francë, sepse secili shtet ofronte mbrojtje për të huajt e persekutuar. E drejta bashkëkohore e azilitHenry J Steiner and Philip Alston, International Human Rights in Context: Law, Politics, Morals, (2nd ed), Oxford University Press, Oxford, 2000. bazohet në Deklaratën Universale jodetyruese të të Drejtave të Njeriut.

 Shiko edhe 

 Azili

 Referime 

Kategoria:E drejta e azilit
Kategoria:Ligje