Biamax

BIAMAX (shqiptimi i duhur grek Viamax) ishte një prodhues grek i automjeteve. Në fund të viteve 70, ajo ishte një nga kompanitë më të mëdha greke, me tre fabrika (në Athinë, ku ndodheshin selitë e saj, Selaniku dhe Larisa) dhe disa objekte të tjera ndihmëse në të gjithë vendin. Përveç kësaj, BIAMAX u bë një industri lider në Greqi, në fusha duke përfshirë Sigurimin e Cilësisë, trajnimin teknik, dokumentacionin e procesit dhe Kërkimin dhe Zhvillimin. Edhe pse aktiviteti i saj kryesor ishte prodhimi i automjeteve (në fund të viteve 1970, sektori industrial i tij punësonte më shumë se 2000), disa nga filialet e saj ishin gjithashtu të përfshira në fusha si shërbimet turistike, eksportet e produkteve bujqësore dhe transporti detar.


 Aktivitetet e hershme 

Origjina e saj daton në vitet 1930 kur familja Fostiropoulos u bë importuese e automjeteve Mercedes-Benz. Kompania me këtë emër u themelua në vitin 1956, emri pasqyron aktivitetin e saj origjinal, pasi filloi me prodhimin e karrocave të autobusëve në shasinë Mercedes-Benz (BIAMAX, do të thotë "Biomihania Amaxomaton", ose "Industria e ndërtimit të automjeteve"; emri u mbajt edhe pse kompania shpejt u bë një prodhues i plotë i automjeteve).

 Zhvillime origjinale 

Shasia e parë e zhvilluar nga BIAMAX u prezantua në janar të vitit 1960. Në të njëjtin vit u prezantua seria e famshme R e autobusëve dhe autobusëve ndërqytetarë. Një nga modelet më të hershme të autobusëve pa shasi në botë, ishte një arritje inxhinierike që përfshinte qasje të reja në pezullim dhe strukturë, e zhvilluar nga inxhinierët Antonios Rizos (i cili dha emrin e tij fillestar në seri) dhe Ioannis Dracoulis (i cili ishte përgjegjës për jashtëzakonisht dizajn elegant, i efektshëm). Modelet R495 (autobus ndërqytet) dhe R514 (trainer) u bënë pamje të zakonshme në vend, duke krijuar markën BIAMAX. Në vitin 1962 u projektua dhe u ndërtua një tip trolejbusi (gjithashtu pa shasi), me akse dhe transmision Lancia dhe elektrike CGE ; pasi një lloj i importuar u porosit për Athinë, u prodhua vetëm një trolejbus, por megjithatë ai hyri në shërbim duke qëndruar në funksion për më shumë se 15 vjet.

 Vitet 1960 dhe 1970: "Epoka e Artë" 

Seria shumë e suksesshme F e autobusëve të qytetit dhe ndërqyteteve (e emërtuar sipas inicialit të Fostiropoulos, një emërtim i përdorur edhe më herët) u prezantua në vitin 1965 duke përdorur një shasi të tipit shkallë të zhvilluar nga BIAMAX, dhe, si shumica e produkteve të saj, motorët Mercedes-Benz. Llojet më të zakonshme të prodhuara ishin F530 dhe F580, me disa variacione të trupit për një shumëllojshmëri përdorimesh përfundimtare. Në të njëjtën kohë BIAMAX prezantoi vagonët hekurudhor dhe vazhdoi të prodhonte një gamë të gjerë të karrocave të autobusëve dhe kamionëve, duke montuar mjete 4x4 dhe traktorë etj., me mijëra automjete që dilnin nga fabrikat e saj, shumë prej të cilave u eksportuan në një numër të madh vendesh. kryesisht në Evropë, Azi dhe Afrikë; nganjëherë kompania eksportonte deri në 50% të prodhimit të saj. Një nga modelet më të shquara të zhvilluara posaçërisht për Afrikën dhe Lindjen e Mesme ishte "Desert Bus", një ndërtim jashtëzakonisht i fortë, prodhimi i të cilit filloi në vitin 1963, për udhëtime në distanca të gjata me kapacitete përtej vendit dhe ngarkesë shtesë (përfshirë aftësinë për të transportuar tonelata e ngarkesës në çatinë e saj), opsionalisht me kondicioner, krevate, tualete etj. Llojet F580 mund të shihen deri më sot duke punuar fort në Lindjen e Mesme. Në të vërtetë, besueshmëria legjendare e autobusëve BIAMAX mund të dëshmohet nga numri i madh i shembujve të mbijetuar, shumica e tyre në gjendje të shkëlqyer pune. Një nga sipërmarrjet më të suksesshme të Biamax ishte prodhimi i autobusëve Mercedes-Benz O302 dhe O303, duke përfshirë variante si tipi O302S2, i cili në thelb ishte një "përzierje" e të dy modeleve.

 Evolucionet pas vitit 1980 

Kompania u përball me vështirësi në fillim të viteve 1980, kur disa tregje të Lindjes së Mesme humbën, por, kryesisht, për shkak të ligjeve të reja që lejojnë importin e autobusëve të përdorur në Greqi. Hyrja e Greqisë në Komunitetet Evropiane anuloi ligjet "proteksioniste" greke për industrinë vendase të automobilave dhe detyrimet për importin e automjeteve të huaja.

Në vitin 1986 ndërpreu prodhimin, duke u fokusuar në importin dhe shpërndarjen e automjeteve. Që nga viti 1999, pasi një përpjekje nga Sfakianakis SA për të blerë kompaninë nuk u përfundua (Sfakianakis bleu vetëm divizionin e importit të kamionëve dhe traktorëve), i gjithë aktiviteti tregtar pushoi gjithashtu; Pjesët e mëparshme të kompanisë janë fokusuar në transport dhe aktivitete të tjera dhe ajo që ka mbetur nga BIAMAX operon deri më sot si një firmë e menaxhimit të pasurive të paluajtshme.

Objektet e vjetra të industrisë në Athinon Avenue mbeten të braktisura.

 Referime 

Lidhje të jashtme

https://www.biamax.gr (Faqja web zyrtare)

Kategoria:Kompani greke
Kategoria:Marka greke