Palosja e proteinave

djathtas|parapamje|360x360px| Rezultatet e palosjes së proteinave
Palosja e proteinave është procesi fizik sipas të cilit një proteinë, pas sintezës tek një ribozom si një zinxhir linear aminoacidesh, ndryshon nga një spirale e rastësishme e paqëndrueshme në një strukturë tre-dimensionale më të radhitur. Kjo strukturë lejon që proteina të bëhet biologjikisht funksionale. 

Palosja e shumë proteinave fillon edhe gjatë përkthimit të vargut polipeptid. Aminoacidet ndërveprojnë me njëri-tjetrin për të prodhuar një strukturë tre-dimensionale të mirëpërcaktuar, të njohur si gjendja amtare e proteinës. Kjo strukturë përcaktohet nga seria e aminoacideve ose struktura parësore . 

Struktura e saktë tre-dimensionale është thelbësore për funksionin e proteinave, megjithëse disa pjesë të proteinave funksionale mund të mbeten të shpalosura,  që tregon se dinamika e proteinave është e rëndësishme. Dështimi i palosjes në një strukturë amtare zakonisht prodhon proteina joaktive, por në disa raste, proteinat e palosura gabimisht kanë funksionalitet të modifikuar ose ndotës. Disa sëmundje neurodegjenerative dhe të tjera besohet se rezultojnë nga mbledhja i fibrileve amiloide të formuara nga proteinat e palosura gabimisht, varietetet infektive të të cilave njihen si prione .  Shumë alergji shkaktohen nga palosja e gabuar e disa proteinave sepse sistemi imunitar nuk prodhon antitrupa për struktura të caktuara proteinike.