Revolucioni i Bardhë

Revolucioni i Bardhë (persisht: انقلاب سفید, romanizuar: Enqelâb-e Sefid) ose Revolucioni i Shahut dhe Popullit (انقلاب شاه و مردم, i romanizuar: Enqelâb-e Šâh o Mardom) ishte një seri e gjerë reformash që rezultuan në një modernizim agresiv në Shtetin Perandorak të Iranit, i nisur më 26 janar 1963 nga Shahu, Mohammad Reza Pahlavi, i cili zgjati deri në vitin 1979. Reformat rezultuan në një rishpërndarje të madhe të pasurisë për klasën punëtore të Iranit. rritja ekonomike shpërthyese në dekadat e mëvonshme, urbanizimi i shpejtë dhe dekonstruksioni i zakoneve feudaliste të Iranit.

Reformat u karakterizuan nga ritme të larta të rritjes ekonomike, investime të mëdha në infrastrukturë, rritje të konsiderueshme të pasurisë për frymë dhe shkrim-leximit të iranianëve. Rritja ekonomike dhe përparimi i arsimit pa dyshim hapi rrugën për ndërtimin e armëve ushtarake të Shahut dhe vendosjen e Iranit si një fuqi e madhe gjeopolitike në Lindjen e Mesme. Ai përbëhej nga disa elementë, duke përfshirë reformën e tokës, shitjen e disa fabrikave shtetërore për të financuar reformën e tokës, ndërtimin e një rrjeti të zgjeruar rrugor, hekurudhor dhe ajror, një sërë projektesh digash dhe ujitjeje, çrrënjosjen e sëmundjeve të tilla si malaria. , nxitja dhe mbështetja e rritjes industriale, dhënia e të drejtave të grave, nacionalizimi i pyjeve dhe kullotave, formimi i trupave të shkrim-leximit dhe shëndetit për zonat e izoluara rurale dhe krijimi i skemave të ndarjes së fitimeve për punëtorët në industri. Në vitet 1960 dhe 1970, Shahu u përpoq të zhvillonte një politikë të jashtme më të pavarur dhe vendosi marrëdhënie pune me Bashkimin Sovjetik dhe vendet e Evropës Lindore. Në dekadat pasuese, të ardhurat për frymë për iranianët u rritën shumë dhe të ardhurat nga nafta nxitën një rritje të madhe në financimin e shtetit për projektet e zhvillimit industrial.

Revolucioni i Bardhë nisi grantet e tokës të subvencionuara nga qeveria për miliona familje të klasës punëtore dhe krijimin e korpusit të shkrim-leximit të Iranit, i cili dyfishoi normat e arsimimit të vendit. Shahu donte që të gjithë qytetarët iranianë të ishin në gjendje të jetonin një mënyrë jetese të arsimuar dhe të begatë. Pjesa më e madhe e programit kishte për qëllim fshatarësinë iraniane ndërsa rishpërndante pasurinë e klasës së pronarëve aristokrat te iranianëve të klasës punëtore. Kështu Revolucioni i Bardhë në Iran përfaqësoi një përpjekje të re për të futur reforma nga lart dhe për të ruajtur modelet tradicionale të pushtetit. Nëpërmjet reformës së tokës, thelbi i Revolucionit të Bardhë, Shahu shpresonte të bashkohej me fshatarësinë në fshat dhe shpresonte të shkëputte lidhjet e tyre me aristokracinë në qytet.

Për të legjitimuar Revolucionin e Bardhë, Shahu bëri thirrje për një referendum kombëtar në fillim të vitit 1963, në të cilin 5,598,711 njerëz votuan për reformat dhe 4,115 votuan kundër reformave, megjithëse referendumi u bojkotua nga opozita ndaj Shahut.

 Shiko edhe 

 Muhammed Riza Pehlevi
 Referendumi Iranian i vitit 1963

 Referime 

Kategoria:Muhammed Riza Pehlevi
Kategoria:Revolucioni iranian
Kategoria:Reforma në Iran
Kategoria:Revolucione në Iran