Como 1907

Como 1907, i referuar zakonisht si Como, është një klub futbolli me qendër në Como, Lombardi. Klubi garon në Serie A, niveli i parë i futbollit italian.

 Historia 

 Fondacioni dhe vitet e para 
majtas|parapamje| Një nga skuadrat e para të Como, 1910.
Klubi u themelua më 25 maj 1907 si Como Foot-Ball Club, nga një komitet anëtarësh të mbledhur në barin Taroni, i vendosur në qendrën Via Cinque Giornate, selia e parë e klubit. Në vitet e para pas themelimit të saj, Como luajti ndeshje miqësore dhe turne lokale, duke konkurruar kundër ekipeve nga Milano dhe Zvicra. Më 1 tetor 1911, klubi mori pjesë në inaugurimin e Campo via dei Mille duke luajtur në një ndeshje miqësore, duke mundur Bellinzona 3–1. Como më pas përdori terrenin për të pritur ndeshjet e tyre në shtëpi për vitet e ardhshme.

Në vitin 1912, pasi u bashkua me klubin studentor "Minerva", klubi mori pjesë në kualifikimin për hyrje në Prima Categoria. Më 20 tetor, në raundin e parë, klubi u mund 3–1 nga Savona në Torino. Prandaj Como u regjistrua në grupin e Lombardisë Promozione dhe luajti ndeshjen e parë më 17 nëntor 1912 me një fitore 5–0 ndaj Brescia në Campo via dei Mille. Paraqitja e parë e klubit në konkurrencën e ligës më të lartë ishte në Prima Categoria 1913–14, pasi ekipi u ftua të bashkohej dhe qëndroi atje deri në vitin 1922.

Në 1927, Como u bashkua me Esperia dhe u riemërua Associazione Calcio Comense, e cila fitoi Coppa Volta në të njëjtin vit, duke eliminuar Interin 3–0 në gjysmëfinale dhe duke mundur Genoan 1–0 në finale. Në vitin e ardhshëm, klubi e zhvendosi terrenin e tyre në Stadio Giuseppe Sinigaglia, pasi stadiumi u inaugurua më 30 korrik 1927. Como siguroi historinë e tyre të shquar në sezonin 1930–31, pasi Gedeon Lukács udhëhoqi një promovim triumfues në Serinë B, ku Como përfundoi i pamposhtur si në sezonin e rregullt ashtu edhe në play-off të Prima Divisione, duke shënuar 90 gola në 32 ndeshje dhe duke pranuar vetëm 24 gola. Një vit më pas, në përvojën e tyre të parë në Serinë B, skuadra e Como-s shmangu lehtësisht rënien nga kategoria, duke përfunduar në vendin e nëntë me një të ri Marco Romano si golashënuesin e tyre më të mirë.

Lufta e Dytë Botërore preku në mënyrë dramatike të gjithë lëvizjen e futbollit italian, por Como arriti të rikthehej. Në vitin 1945 kur nuk kishte kampionat kombëtar, klubi fitoi Torneo Benefico Lombardo (Turne për klubet Lombard), i cili përfshinte Milanin, Ambrosiana-Inter, Novara dhe klube të tjera lombarde. Pas luftës, Como konkurroi në Serinë B dhe kaloi tre vjet duke luftuar për vendin e parë përpara se më në fund të promovohej në Serie A për herë të parë në 1949 me Mario Varglien si trajnerin e tyre. Eksperienca e parë e Como në divizionin e lartë zgjati katër vjet, ku në vitin e tyre të parë, ata përfunduan në pozitën e gjashtë me të njëjtat pikë si Torino në vendin e pestë. Në sezonet në vijim, Como ngjalli simpati në të gjithë gadishullin për zgjedhjen e tyre për të luajtur vetëm lojtarë italianë në vitin e tyre të tretë në Serie A. Klubi gjithashtu u bë lideri i vetëm i Serisë A për herë të parë në historinë e tij kur më 23 shtator 1951 pas dita e tretë e sezonit 1951–52 të Serisë A, një pikë përpara Interit, Juventusit, Milanit dhe Napolit.

 Kohë të përziera 
djathtas|parapamje| Formacioni fillestar i Como-s në humbjen si mysafir kundër Interit (1–2) në sezonin 1975-76 të Serisë A.
Në fillim të viteve 1960, fushata e Como në divizionin e dytë duhej të ndalohej pas "rastit Bessi", një rast që filloi në fillimin e sezonit 1962–63 të Serisë B, kur klubi futi në fushë mbrojtësin Paolo Bessi për pesë ndeshje, i cili kishte sapo u ble nga Tau Altopascio pa e ditur se lojtari nuk kishte përfunduar ende dënimin e skualifikimit të vendosur ndaj tij nga Komiteti Rajonal i Toskanës i Lega Nazionale Dilettanti. Pasi u shpëtuan në fushë, Como u ndëshkua me pesë disfata të paracaktuara që i panë ata të bien në Serie C. Në vitin e tyre të parë të rënies në Serinë C, klubi përfundoi i treti në Grupin A pas një skuadre të rinovuar dhe rinovuar plotësisht nga trajneri Vinicio Viani, me Bruno Ballarini dhe Giovanni Invernizzi që mbeten shtyllat kryesore të klubit. Pas katër vitesh në Serinë C, promovimi më në fund erdhi në sezonin 1967–68 kur skuadra përfundoi në krye të Grupit A nën trajnerin Franco Viviani dhe ende të udhëhequr nga kapiteni historik Bruno Ballarini, mbajtësi rekordin e paraqitjes së Como në ndeshjet konkurruese.
majtas|parapamje| Dan Corneliusson (majtas) dhe Hansi Müller (djathtas) duke luajtur për Como në sezonin 1984–85 të Serie A.
Në sezonin 1973–74, pas ardhjes së Giuseppe Marchioro si trajner, Como përsëri luftoi për promovim me një mbrojtje të fortë të Antonio Rigamonti dhe Vito Callioni, por skuadra mund të përfundonte vetëm në vendin e katërt. Sezonin pasardhës, ende i menaxhuar nga Marchioro dhe me kontributin e yllit në rritje Marco Tardelli, mbërriti një promovim i dytë në Serinë A, por skuadra zgjati vetëm një sezon përpara se të binte përsëri në Serinë B. Pasi zbriti në Serinë C1 në 1978, Como u stërvit edhe një herë nga Marchioro i mbështetur nga drejtori sportiv Lamberti, duke fituar menjëherë dy promovime radhazi duke fituar Serinë C1 në sezonin 1978–79 dhe Serinë B në sezonin 1979–80 me Adriano Lombardin si lojtarin e tyre më të mirë. Më pas ata qëndruan në Serie A për dy sezone.

Como arriti një tjetër promovim në ligën më të lartë në 1984, me një stazh pesë-vjeçar në Serie A që provoi periudhën më të suksesshme të klubit. Forca sulmuese e Dan Corneliusson dhe Stefano Borgonovo mbikëqyri një përfundim në vendin e 9-të në 1986, i cili u përsërit vitin e ardhshëm me shumë më pak gola të shënuar. Mbrojtja e klubit, e udhëhequr nga njeriu i fortë Pasquale Bruno, rezultoi më shumë se sa në detyrë. Dy rënie të njëpasnjëshme në C1 në vitet 1990 çuan në një dekadë të dobët për Como, i cili e gjeti veten të lundrueshëm për shumicën e viteve 1990 në Serinë C1. Përjashtimi i vetëm nga ato vite të varfëra ishte kur ata arritën të fitonin promovimin në Serinë B në sezonin 1994–95. Como gjithashtu fitoi Coppa Italia Serie C 1996–97, duke mposhtur Nocerinën në finalen e dy ndeshjeve me rezultatin e përgjithshëm 4–2. 

 Falimentimi dhe promovimi i shkurtër në Serinë B 
Shekulli i 21-të pa Como-n të përjetonte një ringjallje të shkurtër. Promovimi në Serie B në vitin 2001 u dëmtua nga një incident tmerrësisht i dhunshëm në një ndeshje kundër Modenas, që rezultoi në dënimin e kapitenit Massimiliano Ferrigno për tre vjet. Megjithatë, ata arritën të ngjiteshin në Serie A në sezonin 2002–03; megjithatë, kthimi në Serie A rezultoi një zhgënjim i madh me skuadrën në dy vendet e fundit gjatë gjithë sezonit, dhe një ndalim në lojërat në Sinigaglia pas dhunës së turmës. Dënimet e njëpasnjëshme kanë shkaktuar vështirësi financiare; në dhjetor 2004 klubi u shpall i falimentuar. Asnjë investitor nuk ishte i suksesshëm për të marrë përsipër klubin pasi oferta nga Enrico Preziosi u refuzua, dhe kështu kompania Calcio Como SpA u likuidua. Për shkak të rregullores së FIGC, një njësi ekonomike e re, e cila u quajt Calcio Como Srl, u lejua të pranohej në Serinë D 2005–06. Likuiduesi zbuloi gjithashtu se ish-kryetari Preziosi kishte transferuar disa asete të tilla si kontratat e lojtarëve në klubin e tij të ri Genoa, duke shkaktuar dështimin financiar në Como. Në sezonin 2007–08, Como fitoi Girone B të Serisë D duke përfunduar në krye të grupit dhe fitoi promovimin në kategorinë e katërt, Lega Pro Seconda Divisione sezonin e ardhshëm. Në këtë sezon, klubi fitoi gjithashtu Coppa Italia Serie D pasi mposhti Colligiana me rezultatin e përgjithshëm 3–1 në finalen e dy ndeshjeve. Në vitin 2009, Como më në fund u kthye në kategorinë e tretë të Lega Pro Prima Divisione, duke fituar play-off-in e promovimit pasi mposhti Rodengo Saiano me agregatin 1–1 dhe Alessandria me agregatin 4–1. Në vitin 2015, Como përfundoi i katërti në nivelin e tretë. Ata u kualifikuan në play-off-in e promovimit dhe fituan promovimin në Serie B pasi mposhtën Bassano Virtus me rezultatin e përgjithshëm 2–0 në finalen e dy ndeshjeve. Ata u rrëzuan përsëri në Lega Pro sezonin e ardhshëm.

Probleme të reja ekonomike u shfaqën në sezonin 2016–17, duke e detyruar klubin të shpallej jashtë biznesit dhe të hidhej në ankand. Në ankandin e katërt, asetet e klubit u blenë nga Akosua Puni Essien, gruaja e futbollistit ganez Michael Essien dhe e cila është gjithashtu biznesmenja e parë e huaj në futbollin italian (përmes kompanisë së saj FC Como Srl). Federata Italiane e Futbollit (FIGC) refuzoi aplikimin e FC Como si pasardhës i Como në Serinë C 2017–18, pasi klubi nuk përmbushi të gjitha kriteret në nenin 52 të NOIF në fillim të sezonit, një kompani tjetër, e cila u quajt Como 1907 Srl, u pranua në Serinë D 2017–18 në vend të kësaj, duke hequr një nën-klauzolë tjetër të Nenit 52.

 Pronësi e re dhe rikthim në Serie A 
majtas|parapamje| Lojtarët e Como festuan promovimin e tyre të parë në Serie A pas 21 vitesh, pas ndeshjes së tyre kundër Cosenza në ndeshjen e fundit të sezonit 2023–24.
Në vitin 2019, klubi u ble nga kompania indoneziane Djarum Group e udhëhequr nga Robert Budi Hartono dhe Michael Bambang Hartono, pasi klubi fitoi Girone B të Serisë D 2018–19. Como u kthye në futbollin profesionist atë vit nën pronësinë e njeriut më të pasur në botë dhe në Itali sipas Forbes, i cili që nga viti 2022, fiton 4 milionë euro në orë. Që nga viti 2021, klubi sponsorizohet nga filiali i Djarum, Mola deri në vitin 2024. Në vitin 2021, ish-lojtari i Chelsea, Dennis Wise u emërua CEO i klubit pasi më parë kishte luajtur një rol këshillues që nga viti 2019. Në sezonin 2021–22, ish-lojtari i klubit Giacomo Gattuso u emërua si trajner dhe arriti t'i mbijetojë zonës së rënies në Serie B duke përfunduar në pozitën e trembëdhjetë, rezultati më i mirë i klubit në njëzet vitet e fundit në divizionin e dytë. Ky rezultat u përsërit në sezonin 2022–23, me klubin që e përfundoi sezonin në vendin e trembëdhjetë edhe një herë nën Moreno Longo, i cili zëvendësoi Gattuso, i cili duhej të largohej nga klubi për arsye personale në mes të sezonit. Në gusht të vitit 2022, ish-lojtari i Arsenalit dhe Barcelonës, Cesc Fàbregas mbërriti si një palë e interesuar në pakicë, ndërsa luante edhe për klubin si lojtar. Një tjetër palë e interesuar e pakicës është një legjendë e futbollit francez, Thierry Henry, i cili gjithashtu u bashkua më vonë gjatë muajit.

Në sezonin 2023–24, klubi pati një fillim të mirë në Serinë B nën drejtimin e Longo dhe u ngjit në krye të tabelës, por më 13 nëntor klubi vendosi të shkarkojë trajnerin dhe Cesc Fàbregas hyri në detyrë si menaxher kujdestar, i cili ende nuk e bëri këtë. kanë licencën UEFA Pro. Pasi përjashtimi i dhënë atij skadoi, më 20 dhjetor Como emëroi uellsianin Osian Roberts si trajner kryesor, ndërsa Fabregas u degradua si ndihmës i tij. Lariani e përfundoi sezonin në vendin e dytë, duke i dhënë atyre një rikthim në Serie A për sezonin e ardhshëm pas një mungese 21-vjeçare nga liderët e futbollit italian. Promovimi u sigurua në ndeshjen e fundit të sezonit më 10 maj 2024, kundër Cosenza, e cila përfundoi 1–1, duke e bërë klubin të përfundojë si nënkampion mbi Venezia me tri pikë epërsi. Është e paqartë nëse Como, i cili u bë klubi më i pasur në Serie A, do të jetë në gjendje të luajë ndeshjet e tyre në shtëpi në Stadio Giuseppe Sinigaglia në sezonin 2024–2025 pasi vendi nuk i plotëson kërkesat e stadiumit të Serisë A.

 Lojtarët 

 Skuadra aktuale 

 Zyrtarët e klubit 

 Ekzekutiv 

Pozicioni Emri Kryeshefi Ekzekutiv Francesco Terrazzani Drejtori Mirwan Suwarso Drejtor Sportiv Carlalberto Ludi Sekretar i Përgjithshëm Emanuela Lubian

 Stafi trajner 
parapamje| Cesc Fàbregas është trajneri aktual i klubit.

Pozicioni Emri Kryetrajneri Cesc Fabregas Ndihmës trajner Daniel Guindos Asistent teknik Davide Facchin Trajneri i portierëve Enriko Malatesta Trajneri i fitnesit Andrea Castellani Andrea Bernasconi Analist video Chris Galley Analist i ndeshjeve Ivan Brocchieri Menaxheri i ekipit Giuseppe Calandra Fizioterapist Simone Gallo José Calvarro Shefi i zhvillimit Osian Roberts Trajneri i Akademisë Daniele Buzzegoli

 Nderimet 

 Liga 

 Serie B
 Fituesit: 1948–49, 1979–80, 2001–02
 Nënkampionët: 1974–75, 1983–84, 2023–24
 Serie C
 Fituesit: 1930–31, 1967–68, 1978–79, 2020–21
 Nënkampionët: 1993–94, 2000–2001
 Fituesit e play-off-it: 2014–15
 Serie D
 Fituesit: 2007–08, 2018–19
 Fituesit e play-off-it: 2008–09

 Kupat 

 Coppa Italia Serie C
 Fituesit: 1996–97
 Nënkampionët: 1992–93, 2014–15
 Coppa Italia Serie D
 Fituesit: 2007–08

 Tituj të tjerë 

 Coppa Volta
 Fituesit: 1926–27
 Torneo Benefico Lombardo
 Fituesit: 1944–45

 Referime 

Kategoria:Klube futbolli në Itali