Teoria e antieigenvlerave

Në matematikën e zbatuar, teoria antieigenvlera u zhvillua nga Karl Gustafson nga 1966 deri në 1968. Teoria është e zbatueshme për analizën numerike, valëzat, statistikën, mekanikën kuantike, financën dhe optimizimin .

Antieigenvektorët  janë vektorët më të kthyer nga një matricë ose operator , domethënë ata për të cilët këndi midis vektorit origjinal dhe imazhit të tij është më i madhi. Antieigenvlera përkatëse  është kosinusi i këndit maksimal të rrotullimit. Këndi maksimal i rrotullimit është  dhe quhet këndi i operatorit. Ashtu si vlerat vetjake të cilat mund të renditen si një spektër nga më i vogli tek më i madhi, teoria e antieigenvlerave rendit antieigenvlerat e një operatori A nga këndi më i vogël në më i madhi i kthesës.