Çajniku elektrik

Çajniku elektrik ose Vluesi elektrike janë pajisje elektrike kuzhine që mund të përdoren për të ngrohur ujin veçanërisht shpejt Stiftung Warentest: test 01/2013 Wasserkocher (Online-Version): „Nichts erhitzt Wasser schneller als die elektrischen Kocher – weder Mikrowelle, Glaskeramikkochfeld noch Herdplatte oder Gasherd sind flotter.“ . Meqenëse elementi i ngrohjes është i integruar në pajisje, nuk nevojitet as një sobë dhe as një zjarr i hapur. Në varësi të modelit, ena e gatimit mund të formësohet si kazan, kanaçe ose enë. Shumë pajisje punojnë me një spirale ngrohje të vendosur në një tub metalik bazuar në parimin e ngrohësit të zhytjes . Pastrimi është më i lehtë me pajisjet ku elementi i ngrohjes është nën një pllakë bazë. Në shumë kazan, ena e gatimit mund të hiqet nga baza e saj e kontaktit dhe kështu të ndahet lehtësisht nga qarku dhe të lëvizë lirshëm.

 Histori 
parapamje| Çajniku elektrik i projektuar nga Peter Behrens, 1909
Vlueset e para elektrikë kanë zëvendësuar në masë të madhe kazanët fishkëllues dhe ngrohësit e zhytjes që janë përdorur më parë për të ngrohur ujin.
Çajniku i parë elektrik u shfaq në Panairin Botëror të Çikagos në 1893. Megjithatë, ka pasur shumë kohë më parë soba tavoline (jo elektrike) për njerëzit pa qasje në një sobë.
Një formë e kazanit që është veçanërisht e zakonshme në Rusi është samovari, i cili nxehet me qymyr ose naftë, dhe më vonë edhe me elemente ngrohëse elektrike.

 Pamja dhe funksioni 
parapamje| Vlese qeramike me dy pjesë
Vluesit modernë zakonisht përbëhen nga dy pjesë:

 një enë gatimi e lëvizshme e bërë prej plastike, metali (zakonisht çelik inox ), qeramike ose qelqi me një element ngrohës (zakonisht i mbuluar, duke ngrohur një pllakë bazë prej çeliku inox)
 si dhe një bazë kontakti të veçantë me një kabllo furnizimi, e cila i jep energji enës së gatimit të vendosur në bazë nëpërmjet një lidhjeje me prizë. Pajisjet e tilla dypjesëshe quhen edhe në tregti dhe reklama si "wireless", që do të thotë se ena e lëvizshme e gatimit nuk lidhet me furnizimin me energji elektrike me kabllo, por lidhet me furnizimin me energji elektrike duke e vendosur në këmbën e kontaktit. ose nëpërmjet Lifting off është shkëputur nga furnizimi me energji elektrike.

parapamje| Çajnik kampingu me një pjesë
Ekzistojnë gjithashtu pajisje me një copë, të cilat zakonisht janë të pajisura edhe me një element ngrohjeje të fshehur. Me këto pajisje, duhet të shkëputni kabllon e lidhjes nga furnizimi me energji elektrike përpara se ta mbushni me ujë për të zvogëluar rrezikun e një aksidenti elektrik .

Ena e gatimit zakonisht ka një kapak (plastik) si mbrojtje ndaj spërkatjes dhe përvëlimit për të reduktuar avullimin dhe për të mbajtur nxehtësinë në enë. Një fikje automatike kur arrihet pika e vlimit funksionon vetëm kur kapaku është i mbyllur. Disa pajisje kanë një filtër të përhershëm uji në grykë.

Për t'u mbushur me ujë, zakonisht kapaku mund të paloset me dorë me shtypjen e një butoni ose të hiqet plotësisht. Disa pajisje gjithashtu lejojnë dhe sigurojnë mbushjen direkt përmes grykës. Parakusht për këtë është një grykë e gjerë dhe një filtër i përhershëm që lejon ujin të rrjedhë në të dy drejtimet (për shembull, duke u palosur automatikisht për shkak të presionit ose gravitetit të ujit), ose mungesa e një filtri përkatës përpara grykës. .

Përveç elementit të ngrohjes, vluesit kanë një çelës të mbërthyeshëm ( çelësin e temperaturës ) që përdor një bimetal për të fikur automatikisht pajisjen. Së bashku me një çelës ndezës/fikje që është i lidhur mekanikisht me të, ai vendoset në kutinë e enës së gatimit në mënyrë që të mos nxehet nga uji, por vetëm nga avulli që rezulton, i cili lind vetëm në sasi të mëdha. kur zien dhe vetëm atëherë lejon që çelësi i temperaturës të fiket. Që fikja të funksionojë siç duhet, kapaku duhet të mbyllet, përndryshe avulli që rezulton do të dalë dhe nuk do të arrijë çelësin e temperaturës. Disa lloje pajisjesh fiken kur hapet kapaku.
Në shumë pajisje, lidhja elektrike me pllakën bazë është në formën e një lidhjeje koncentrike me prizë. Kjo zakonisht përmban një kunj sensor që fiket pajisjen kur ngrihet, me kusht që fikja automatike të mos jetë aktivizuar ende. Edhe në këtë rast, pajisja fiket përpara se lidhja e prizës elektrike ndërmjet pajisjes dhe bazës të ndërpritet mekanikisht. Kjo parandalon që lidhja e prizës të mos dëmtohet ose të konsumohet nga shkëndija . Mbi të gjitha, kjo parandalon që një pajisje që ndizet aksidentalisht të vendoset përsëri në bazë dhe të vazhdojë të nxehet pa dashje.

Çajnikët e përdorur sot kanë një mbrojtje ndaj temperaturës ( mbrojtje kundër tharjes ) që funksionon në mënyrë të pavarur nga fikja automatike. Kjo shpesh funksionon edhe në pajisjen e mbylljes dhe më pas është e kthyeshme. Megjithatë, kazanët nuk duhet të lihen pa mbikëqyrje ose të lihen bosh.

Ndonjëherë ka siguresa të temperaturës shtesë, të ndezura në mënyrë të pakthyeshme për të parandaluar mbinxehjen në bazën e pajisjes ose në spinën e kabllos së lidhjes.
 Galeria 

 Shih edhe 
 Çajniku
 Enë kuzhine

 Referime 

Kategoria:Enë kuzhine