Teriyaki

Teriyaki ( Kanji :照り焼き) është një teknikë gatimi në të cilën ushqimet përcëllohen ose piqen në skarë me një lustër salcë soje, mirin dhe sheqer .    Edhe pse zakonisht lidhet me kuzhinën japoneze, kjo teknikë gatimi përdoret zakonisht edhe në kuzhina të tjera aziatike si kuzhina kineze, kuzhina indoneziane dhe kuzhina tajlandeze .

Peshku – bisht i verdhë, marlini, toni skipjack, salmoni, trofta dhe skumbri – përdoren kryesisht në Japoni, ndërsa mishi i bardhë dhe i kuq – pulë, derri, qengji dhe viçi – përdoret më shpesh në Perëndim. Përbërës të tjerë që përdoren ndonjëherë në Japoni përfshijnë kallamarin, biftekun e hamburgerit dhe qofte .

Fjala teriyaki rrjedh nga emri  , i cili i referohet një shkëlqimi ose lustre të dhënë nga përmbajtja e sheqerit në   dhe  , që i referohet metodës së gatimit të pjekjes ose përcëllimit.  Tradicionalisht, mishi zhytet ose lyhet me salcë disa herë gjatë gatimit.  Besohet se Teriyaki në Japoni evoluoi gjatë viteve 1600. 

djathtas|parapamje| Salmoni teriyaki
  prodhohet tradicionalisht duke përzier dhe ngrohur salcën e sojës, saken (ose mirin ) dhe sheqerin (ose mjaltin ). Salca zihet dhe zvogëlohet në trashësinë e dëshiruar, më pas përdoret për të marinuar mishin, i cili më pas piqet në skarë ose zihet. Ndonjëherë shtohet xhenxhefil dhe gjella e fundit mund të zbukurohet me qepë .
Kategoria:Kuzhinë japoneze
Kategoria:Articles containing Japanese-language text