David Bronstein

David Ionovich Bronstein (Rusisht: Дави́д Ио́нович Бронште́йн; 19 shkurt 1924 - 5 dhjetor 2006) ishte një shahist sovjetik. I dhënë titullin mjeshtër i madh nga FIDE në vitin 1950, ai për pak nuk arriti të bëhej kampion botëror i shahut në vitin 1951. Bronstein ishte një nga lojtarët më të fortë në botë nga mesi i viteve 1940 deri në mesin e viteve 1970, dhe u përshkrua nga bashkëmoshatarët e tij si një gjeni krijues dhe mjeshtër i taktikave. Ai ishte gjithashtu një shkrimtar i njohur shahu; libri i tij Zurich International Chess Tournament 1953 konsiderohet gjerësisht si një nga librat më të mëdhenj të shahut të shkruar ndonjëherë.

Jeta e hershme
David Bronstein lindi në Bila Tserkva, RSS Ukraina, Bashkimi Sovjetik, nga prindër jehudë. I rritur në një familje të varfër, ai mësoi shahin në moshën gjashtë vjeçare nga gjyshi i tij. Si i ri në Kiev, ai u trajnua nga mjeshtri i njohur ndërkombëtar Alexander Konstantinopolsky. Ai përfundoi i dyti në Kampionatin e Kievit kur ishte vetëm 15 vjeç dhe fitoi titullin Master Sovjetik në moshën 16 vjeçare për rezultatin e tij të dytë në Kampionatin e RSS Ukrainës të Shahut të vitit 1940, pas Isaac Boleslavsky, me të cilin u bë mik i ngushtë në të dy. dhe jashtë tabelës së shahut. Gruaja e tij e parë ishte Olga Ignatieva, një nga shahistët më të forta të viteve 1950. Ai më pas u martua me vajzën e Boleslavsky, Tatiana, më 1984.

Pas përfundimit të shkollës së mesme në pranverën e vitit 1941, planet e tij për të studiuar matematikë në Universitetin e Kievit u ndërprenë nga përhapja e Luftës së Dytë Botërore në të gjithë Evropën Lindore në fillim të viteve 1940. Ai kishte filluar të luante në gjysmëfinalen e Kampionatit Sovjetik të vitit 1941, por kjo ngjarje u anulua me fillimin e luftës. Menjëherë pas përfundimit të luftës, ai filloi të ndjekë Institutin Politeknik të Leningradit, ku studioi për rreth një vit.

I gjykuar i papërshtatshëm për shërbimin ushtarak, Bronstein e kaloi luftën duke kryer punë të ndryshme; kjo përfshinte disa rindërtime të ndërtesave të dëmtuara nga lufta dhe punë të tjera të natyrës klerikale ose punëtore. Gjithashtu gjatë luftës, babai i tij, Johonon, u burgos padrejtësisht për disa vite në Gulag dhe u ndalua pa prova thelbësore për kryerjen e ndonjë krimi, u zbulua më vonë.The Sorcerer's Apprentice, by Bronstein and Fuerstenberg, 1995, London, Cadogan Chess; copies of the relevant documents for Johonon Bronstein's case are reproduced in this volume, both in the original Russian language and in English translation Thashethemet se Bronstein kishte lidhje me ish-udhëheqësin komunist sovjetik Leon Trotsky (emri i vërtetë i familjes së të cilit ishte Bronstein), u trajtua si i pakonfirmuar, por i dyshimtë, nga Bronstein në librin e tij The Sorcerer's Apprentice (1995). Ky besim mund të kishte shpjeguar burgosjen e babait të Bronstein.

Drejt Mjeshtrit të Madh
Me kthimin e valës drejt një fitoreje eventuale të luftës sovjetike mbi pushtuesit nazistë, Bronstein ishte në gjendje të luante edhe një herë shah konkurrues. Ngjarja e tij e parë e standardit të lartë sovjetik ishte Kampionati i Shahut i Bashkimit Sovjetik i vitit 1944, ku ai fitoi lojën e tij individuale kundër fituesit eventual (dhe kampionit të botës së shpejti) Mikhail Botvinnik. Bronstein u zhvendos në Moskë pasi lufta përfundoi. Më pas, i parë si një lojtar i ri premtues, por në thelb i paprovuar, një nga dhjetra në pararojën e thellë sovjetike, ai e ngriti në mënyrë dramatike nivelin e tij të lojës për t'u renditur i treti në Kampionatin e Shahut të BRSS të vitit 1945. Ky rezultat i dha atij një vend në ekipin sovjetik; ai i fitoi të dyja ndeshjet e tij të luajtura në bordin e dhjetë, duke ndihmuar ekipin sovjetik të arrinte fitoren në ndeshjen e famshme të shahut SHBA kundër BRSS të vitit 1945. Më pas ai konkurroi me sukses në disa ndeshje ekipore dhe gradualisht dëshmoi se i përkiste elitës së shahut sovjetik. Bronstein u rendit për vendin e parë në Kampionatin Sovjetik të vitit 1948 dhe 1949.

Sfidues i Titullit Botëror (1948–1951)
Suksesi i parë i madh i turneut ndërkombëtar i Bronstein ndodhi në Saltsjöbaden Interzonal të vitit 1948, të cilin ai e fitoi. Vendi i tij kualifikues në këtë garë erdhi përmes nominimeve nga federatat e huaja të shahut. Ai fitoi titullin e tij Mjeshtri i Madh në vitin 1950, kur FIDE, Federata Botërore e Shahut, zyrtarizoi procesin. Fitorja e tij Interzonale e kualifikoi atë në Turneun e Kandidatëve të vitit 1950 në Budapest. Bronstein u bë fituesi eventual i Kandidatëve ndaj Boleslavsky në një ndeshje të playoff (Moskë) të vitit 1950, pas dy ndeshjeve të ndeshjeve shtesë, pasi të dy ishin barazuar në Budapest, dhe më pas mbeti përsëri në nivel mbi 12 ndeshjet e planifikuara të ndeshjeve.

Periudha 1945-1950 pa një rritje meteorike në zhvillimin e Bronstein, pasi ai arriti në ndeshjen sfiduese të Kampionatit Botëror të Shahut, më 1951.

Ndeshja e Kampionatit Botëror 1951 kundër Botvinnik
Bronstein konsiderohet gjerësisht si një nga lojtarët më të mëdhenj që nuk e ka fituar Kampionatin Botëror.Bronstein & Fürstenberg, p. 4  Ai iu afrua këtij qëllimi kur barazoi ndeshjen e Kampionatit Botëror 1951 12–12 me Mikhail Botvinnik, kampionin në fuqi. Secili lojtar fitoi pesë ndeshje, dhe 14 ndeshjet e mbetura u barazuan.

Në një ndeshje ku epërsia lëvizte përpara dhe mbrapa disa herë, të dy lojtarët testuan njëri-tjetrin në një larmi formacionesh hapëse dhe çdo ndeshje (përveç ndeshjes së 24-tës) ishte plot gjak dhe luajtën fort për një përfundim të qartë. Bronstein shpesh shmangte linjat që ai kishte favorizuar në ngjarjet e mëparshme dhe shpesh miratonte variacionet e preferuara të Botvinnik. Kjo strategji dukej se e kapi në befasi Botvinnikun; kampioni nuk kishte luajtur në garë për tre vjet që nga fitimi i titullit më 1948. Cilësia e lojës ishte shumë e lartë nga të dy lojtarët, megjithëse Botvinnik më vonë do të ankohej për lojën e tij të dobët. Ai e pranoi vetëm me pahir talentin e madh të Bronsteinit.The Sorcerer's Apprentice, by Bronstein and Fürstenberg, 1995 Bronstein pretendoi katër nga pesë fitoret e tij në ndeshje me lojë të thellë kombinimi, duke fituar përpara shtyrjes në një mënyrë shumë komplekse. Ai kryesoi me një pikë me dy ndeshje përpara, por humbi ndeshjen e 23-të dhe barazoi ndeshjen e fundit (të 24-të). Sipas rregullave të FIDE-s, titulli mbeti me mbajtësin dhe Bronstein nuk do t'i afrohej kurrë më kaq.

Botvinnik shkroi se dështimi i Bronstein ishte shkaktuar nga një tendencë për të nënvlerësuar teknikën e fundlojës dhe nga mungesa e aftësisë në pozicione të thjeshta.Botvinnik's Best Games 1947–1970, by Mikhail Botvinnik; Botvinnik's post-match statements from 1951 are quoted in this book's introduction, written by Victor Baturinsky, Batsford Publishers, London 1972 Botvinnik fitoi katër ndeshje të fundit praktikisht të nivelit pas shtyrjeve, dhe fitorja e tij e pestë erdhi në një ndeshje fundore që Bronstein dha dorëheqjen në lëvizjen 40. Këto lojëra të shtyra përbënin katër nga pesë fitoret e Botvinnikut; Botvinnik nuk kishte më shumë se një avantazh minimal në këto ndeshje kur u shtynë në lëvizjen e 40-të.

Babai i Bronstein ishte ndonjëherë fshehurazi në audiencë gjatë ndeshjeve të ndeshjes për titull të vitit 1951, në një kohë kur ai nuk lejohej zyrtarisht në Moskë.The Sorcerer's Apprentice by Bronstein and Fürstenberg, 1995

Turneu i Kandidatëve 1953
Bronstein sfidoi gjatë gjithë Turneut të Kandidatëve 1953 në Zvicër dhe përfundoi i barabartë për vendet e dyta deri në të katërt, së bashku me Paul Keres dhe Samuel Reshevsky, dy pikë prapa fituesit Vasily Smyslov. Libri i Bronstein mbi turneun konsiderohet një klasik.

Është spekuluar se ka pasur presion mbi lojtarët sovjetikë për të bashkëpunuar, për të siguruar që një lojtar sovjetik do të fitonte. Megjithatë, edhe në vazhdën e glasnostit, Bronstein vetëm pjesërisht i konfirmoi këto thashetheme në deklaratat ose shkrimet e tij publike, duke pranuar vetëm "presionin e fortë psikologjik" që po ushtrohej dhe se i takonte vetë Bronsteinit nëse do të vendoste t'i dorëzohej këtij presioni. Në librin e tij të fundit Secret Notes, botuar më 2007, menjëherë pas vdekjes së tij,Secret Notes, by David Bronstein and Sergey Voronkov, Zurich 2007, Edition Olms,  Bronstein shkoi më tej dhe pretendoi se ai dhe Keres ishin nën presion për të tërhequr lojërat e tyre me Smyslov, në mënyrë që të sigurohej që Smyslov do të fitonte përpara Reshevsky.

Karriera pas vitit 1953
Rezultati i Kandidatëve të vitit 1953 e kualifikoi atë direkt për Gothenburg Interzonal të vitit 1955, të cilin e fitoi me një rezultat të pamposhtur. Më pas, për pak sa nuk ia doli të kualifikohej në turneun e Kandidatëve të vitit 1956 në Amsterdam, ku ai përfundoi në një barazim të madh për vendet e treta deri në të shtat, pas fituesit Smyslov dhe nënkampionit Keres.

Bronstein duhej të kualifikohej për Interzonalin e vitit 1958, dhe e bëri këtë duke u renditur i treti në Kampionatin e BRSS-së, Riga, 1958. Në Interzonalin e vitit 1958 në Portorož, Bronstein, i cili ishte zgjedhur si favorit i qartë para ngjarjes nga Bobby Fischer, nuk arriti të kalonte në 1959 me gjysmë pike, duke humbur një lojë në raundin e fundit ndaj filipinasit shumë më të dobët Rodolfo Tan Cardoso, kur energjia elektrike u ndërpre për shkak të një stuhie gjatë lojës, dhe ai nuk ishte në gjendje të rifitonte përqendrimin. Bronstein humbi kualifikimin në fazën Sovjetike Zonale për ciklin e vitit 1962. Pastaj në Interzonalin e Amsterdamit në vitin 1964, Bronstein shënoi shumë mirë, por vetëm tre sovjetikë mundën të avanconin, sipas një rregulli të FIDE-s, dhe ai përfundoi pas bashkatdhetarëve Smyslov, Tal dhe Spassky, të cilët përfunduan si fitues të përbashkët, së bashku me Larsen. Interzonali i tij i fundit ishte në moshën 49 vjeç kur ai përfundoi i gjashti në Petropolis në vitin 1973.

Bronstein mori shumë çmime të para në turne, ndër më të shquarit ishin Kampionatet Sovjetike të Shahut të vitit 1948 (së bashku me Alexander Kotov) dhe 1949 (së bashku me Smyslov). Ai gjithashtu barazoi vendin e dytë në Kampionatet Sovjetike të viteve 1957 dhe 1964–65. Ai barazoi vendin e parë me Mark Taimanov në Kampionatin Botëror të Studentëve në vitin 1952 në Liverpool. Bronstein ishte gjithashtu gjashtë herë fitues i Kampionatit të Moskës dhe përfaqësoi BRSS-në në Olimpiadat e viteve 1952, 1954, 1956 dhe 1958, duke fituar çmime në secilën prej tyre dhe duke humbur vetëm një nga 49 lojërat e tij në ato gara. Gjatë rrugës ai fitoi katër medalje ari ekipore të Olimpiadës. Në ndeshjen ekipore të vitit 1954 kundër SHBA-së (të mbajtur në Nju Jork), Bronstein shënoi një fitore pothuajse të padëgjuar në këtë nivel loje, duke fituar të katër lojërat e tij në tabelën e dytë. 

Fitore të tjera të mëdha në turne u arritën në Hastings 1953–54, Beograd 1954, Gotha 1957, Moskë 1959, Szombathely 1966, Berlini Lindor 1968, Dnepropetrovsk 1970, Sarajevë 1971, Sandomierz 1976, Iwonicz Zdrój 1976, Budapest 1977, dhe Jūrmala 1978.

Trashëgimia
Vizioni romantik i Bronstein për shahun u shfaq me miratimin e tij shumë të suksesshëm të Gambitit të Mbretit, që rrallë shihet në garat e nivelit të lartë. Puna e tij teorike dhe praktike pioniere (së bashku me Boleslavsky dhe Geller) në transformimin e Mbrojtjes Indiane të Mbretit nga një variant i pabesueshëm dhe i errët në një sistem të madh popullor duhet të mbahet mend, dhe kjo dëshmohet në kontributin e tij kyç në librin e vitit 1999 Bronstein on the King's Indian. Bronstein luajti një larmi jashtëzakonisht të gjerë hapjesh gjatë karrierës së tij të gjatë, në një shkallë të krahasueshme me këdo tjetër që ka arritur ndonjëherë nivelin e lartë.

Dy variacione të tjera janë emëruar sipas tij. Në Mbrojtjen Caro-Kann, Variacioni Bronstein-Larsen shkon 1.e4 c6 2.d4 d5 3.Kc3 dxe4 4.Kxe4 Kf6 5.Kxf6 + gxf6. Në Mbrojtjen Skandinave, Variacioni Bronstein shkon 1.e4 d5 2.exd5 Dxd5 3.Kc3 Dd8.

Bronstein ishte një vizionar shahu. Ai ishte një avokat i hershëm i përshpejtimit të shahut garues. Në vitin 1973 ai prezantoi idenë e shtimit të një rritjeje të vogël kohore për çdo lëvizje të bërë, një variant i së cilës është bërë shumë popullor dhe është zbatuar në pothuajse të gjitha orët dixhitale të shahut.

Bronsteinit i pëlqente të eksperimentonte me hapje të pazakonta dhe të pazakonta, të tilla si Gambiti i Mbretit dhe Gambiti Letonez; megjithatë, ai në përgjithësi nuk i luante ato në lojëra serioze. Ashtu si shumica e mjeshtrave të mëdhenj të viteve 1950-1960, ai preferonte hapjet me ushtar të Mbretëreshës, të tilla si Gambiti i Mbretëreshës, Mbrojtja Indiane e Mbretit dhe Mbrojtja Nimzo-Indiane, por luajti edhe hapje e4, veçanërisht Ruy Lopez, Mbrojtja Franceze dhe Mbrojtja Siciliane. Edhe pse ai kishte një njohuri të gjerë të hapjeve dhe teorisë së hapjeve, teknika e tij e fundlojës konsiderohej më pak e besueshme.

Referime

Lidhje të jashtme
 David Bronstein lojërat e shahut në 365chess.com
 David Bronstein profili dhe lojërat në Chessgames.com

Kategoria:Lindje 1924
Kategoria:Vdekje 2006
Kategoria:Shahistë të shekullit të 20-të
Kategoria:Mjeshtra të mëdhenj shahu
Kategoria:Garues të Olimpiadës së Shahut
Kategoria:Teoricienë të shahut
Kategoria:Shahistë rusë
Kategoria:Shkrimtarë shahu rusë
Kategoria:Shahistë sovjetikë
Kategoria:Shkrimtarë shahu sovjetikë
Kategoria:Absolventët e Universitetit Politeknik të Shën Peterburgut Pjetri i Madh