Çelësi parësor

Në modelin relacional të bazave të të dhënave, një çelës parësor është një atribut ( kolonë ) i caktuar që mund të identifikojë dhe dallojë në mënyrë të besueshme çdo rresht në një tabelë . Krijuesi i bazës së të dhënave mund të zgjedhë një atribut unik ekzistues ose kombinim atributesh nga tabela (një çelës natyral ) për të vepruar si çelësi i tij kryesor, ose të krijojë një atribut të ri që përmban një ID unike që ekziston vetëm për këtë qëllim (një çelës zëvendësues ).

Shembuj të çelësave natyrorë që mund të jenë çelësa kryesorë të përshtatshëm përfshijnë të dhëna që janë tashmë unike për të gjithë artikujt në tabelë, si p.sh. një atribut i numrit kombëtar të identifikimit për regjistrimet e personave, ose kombinimi i një atributi shumë të saktë të stampës kohore me një atribut shumë të saktë të vendndodhjes për regjistrimin e ngjarjeve.

Më formalisht, një çelës parësor është një zgjedhje specifike e një bashkësie minimale atributesh që përcaktojnë në mënyrë unike një tuple ( rresht ) në një relacion (tabela).   Një çelës kryesor është një zgjedhje  i një çelësi kandidat (një superçelës minimal); çdo çelës tjetër kandidat është një çelës alternativ .

 Përcaktimi i çelësave primar në SQL 
Çelësat primar përcaktohen në standardin ISO SQL, nëpërmjet kufizimit PRIMARY KEY. Sintaksa për të shtuar një kufizim të tillë në një tabelë ekzistuese është përcaktuar në SQL:2003 si i mëposhtmi:ALTER TABLE <table identifier> 
  ADD [ CONSTRAINT <constraint identifier> ] 
  PRIMARY KEY ( <column name> [ {, <column name> }... ] )Çelësi primar gjithashtu mund të specifikohet drejtpërdrejt gjatë krijimit të tabelës. Në standardin SQL, çelësat parësorë mund të përbëhen nga një ose disa kolona. Çdo kolonë që merr pjesë në çelësin parësor përkufizohet në mënyrë implicite si NOT NULL. Vini re se disa RDBMS kërkojnë shënimin e qartë të kolonave të çelësit primar si NOT NULL . [ citim i nevojshëm ]
Kategoria:Modelim i të dhënave
Kategoria:Sistemi i menaxhimit të Database