Tundimi

Tundimi është një dëshirë për t'u përfshirë në impulse afatshkurtra për kënaqësi që kërcënon qëllimet afatgjata. Në kontekstin e disa feve, tundimi është prirja për mëkat. Tundimi përshkruan gjithashtu impulsin ose nxitjen e një personi në kryerjen e një akti të tillë, nga manipulimi, nga kurioziteti, nga dëshira ose nga frika e humbjes së diçkaje të rëndësishme për një person.

Në kontekstin e vetëkontrollit dhe të varfërimit të egos, tundimi përshkruhet si një nxitje dhe/ose impuls i menjëhershëm, i kënaqshëm që prish aftësinë e një individi për të pritur qëllimet afatgjata, të cilat ai individ shpreson t'i arrijë.

Më jozyrtarisht, tundimi mund të përdoret për të nënkuptuar "gjendjen e të qenit i tërhequr dhe i  joshur" pa asnjë lidhje me vlerësimin moral, etik ose ideologjik; për shembull, dikush mund të thotë se një pjesë e ushqimit duket "tunduese" edhe pse ngrënia e tij nuk do të kishte pasoja të këqija.

Hulumtimet sugjerojnë se ka efekte kundërshtuese që lidhen me tundimin. Të nënkuptuar në të gjitha format në të cilat tundimi mund të paraqitet, ekzistojnë një sërë opsionesh që mund të lehtësojnë standarde të larta morale në vendimmarrje.

 Tundimet e dobëta ose të buta, në krahasim me tundimet e forta ose të dukshme, mund të çojnë në një humbje më të madhe të vetëkontrollit.
 Hulumtimi i mbështetur thotë se "tundimet e disponueshme janë më pak të vlefshme dhe më pak joshëse".

Tundimet mund të kenë efekte në arritjen e qëllimit afatgjatë; është zbuluar se individët që përjetuan tundim dhe efektet e tij zbuluan se kishte përfitime nga përvojat e tyre.

 Shiko edhe 

 Dyshimi
 Skepticizmi

 Referime 
Kategoria:Ndikim shoqëror
Kategoria:Vetëkontroll
Kategoria:Çështje etike në fe