Edukimi holistik

Edukimi holistik është një lëvizje në edukim që kërkon të përfshijë të gjitha aspektet e nxënësit, duke përfshirë mendjen, trupin dhe shpirtin.  Filozofia e saj, e cila identifikohet gjithashtu si teoria holistike e të mësuarit,  bazohet në premisën se çdo person gjen identitetin, kuptimin dhe qëllimin në jetë nëpërmjet lidhjeve me komunitetin e tij lokal, me botën natyrore dhe me vlerat humanitare si p.sh. dhembshuri dhe paqe.

Edukimi holistik synon të thërrasë nga njerëzit një nderim të brendshëm për jetën dhe një dashuri të pasionuar për të mësuarit, Ron Miller, Holistic Education: An Introduction i kushton vëmendje të mësuarit eksperimental dhe i kushton rëndësi " marrëdhënieve dhe vlerave kryesore njerëzore brenda mjedisit të të mësuarit". Robin Ann Martin, Alternatives in Education: An Exploration of Learner-Centered, Progressive, and Holistic Education. Paper presented at the Annual Meeting of the American Educational Research Association (New Orleans, LA, April 1–5, 2002). Termi "arsim holistik" përdoret shpesh për t'iu referuar një lloji të edukimit alternativ, në krahasim me kërkimin arsimor të zakonshëm dhe edukimin e bazuar në dëshmi .

 Sfondi 
parapamje| Faqja e titullit të librit të vitit 1926 ":Holism and Evolution" nga Jan Christiaan Smuts
Origjina e edukimit holistik është shoqëruar me shfaqjen e konceptit të mësimdhënies në Greqinë e lashtë dhe kulturat e tjera indigjene . Kjo përfshinte metodën që fokusohej në të gjithë personin në vend të një ose disa segmenteve të përvojës së një individi.  Ajo formoi një pjesë të pikëpamjes se bota është një tërësi e vetme dhe se të mësuarit nuk mund të ndahet nga të gjitha përvojat e njeriut.

Termi edukim holistik i është atribuar udhëheqësit ushtarak, burrë shteti, studiuesi dhe filozofi i Afrikës së Jugut, Root, Waverley (1952). "Jan Christian Smuts. 1870-1950". Obituary Notices of Fellows of the Royal Society. 8 (21): 271–73. . JSTOR 768812. Gjeneral Marshalli Jan Christiaan Smuts (1870-1950), i cili shquhet për rolin e tij në themelimin e Lidhjes së Kombeve . dhe formimin e organizatës ndërkombëtare të paqes, Kombet e Bashkuara . Crafford, F.S. (2005). Jan Smuts: a biography. Whitefish: Kessinger Publishing. Ai u tërhoq nga konceptualizimi i lashtë grek i edukimit holistik për të propozuar një filozofi moderne të të mësuarit.

Smuts konsiderohet themeluesi i "Holism", Els, C.J., du Toit, C. & Blignaut, A.S. (2009). A holistic learner-centred interpretation model for South African education as an interdisciplinary Social Science. Journal of Educational Studies, Volume 8 (3) (University of Venda, ) të cilin e ka nxjerrë nga fjala greke ολος, që do të thotë "e tërë". Në librin e tij të vitit 1926 Holism and Evolution, Smuts, J.C. (1926). Holism and Evolution. London: Macmillan & Co. Smuts e përshkruan "holizmin" si tendencë në natyrë për të formuar tërësi që janë më të mëdha se shuma e pjesëve përmes evolucionit krijues. Sot, kjo punë njihet si teoria bazë për të menduarit sistematik, teorinë e kompleksitetit, rrjetet nervore, holizmin semantik, edukimin holistik dhe teorinë e përgjithshme të sistemeve në ekologji. Els, C.J., du Toit, C. & Blignaut, A.S. (2009). A holistic learner-centred interpretation model for South African education as an interdisciplinary Social Science. Journal of Educational Studies, Volume 8 (3) (University of Venda, ) "Holizmi" i Smuts ishte gjithashtu frymëzimi për konceptin e Emile Durkheim për "shoqërinë holistike", Durkheim, E. & Giddens, A. (1972). Emile Durkheim: selected writings. Cambridge: Cambridge University Press. si dhe për qasjen psikologjike të Alfred Adler, i cili e sheh individin si një "tërësi të integruar". Adler, A. (2003). Understanding human nature. Whitefish, MT: Kessinger Publishing.

Ka gjithashtu burime që i vlerësojnë Rudolph Steiner, John Dewey dhe Maria Montessori si krijues të modelit modern të edukimit holistik.   Steiner, veçanërisht, zhvilloi një kornizë arsimore holistik të bazuar në veprat e Johann Wolfgang von Goethe dhe HP Blavatsky .  Ai prezantoi konceptin e "mësimdhënies imagjinative" dhe rolin e tij në vetëaktualizimin e nxënësit. 

 Zhvillimi 
Është e vështirë të hartohet historia e edukimit holistik, pasi në disa aspekte idetë e tij thelbësore nuk janë të reja, por "të përjetshme dhe gjenden në kuptimin e tërësisë në shtysën fetare të njerëzimit". Forbes, Scott H. Values in Holistic Education. Paper presented at the Third Annual Conference on Education, Spirituality and the Whole Child (Roehampton Institute, London, June 28, 1996). 9 pages.

Megjithatë, zbatimi i qartë i ideve holistike në arsim ka një traditë të gjatë, teoricienët fillestarë të së cilës përfshijnë: Jean-Jacques Rousseau, Ralph Waldo Emerson, Henry Thoreau, Bronson Alcott, Johann Pestalozzi dhe Friedrich Fröbel .

Teoricienët më të fundit janë Rudolf Steiner, Maria Montessori, Francis Parker, John Dewey, Francisco Ferrer John Caldwell Holt, George Dennison Kieran Egan, Howard Gardner, Jiddu Krishnamurti, Carl Jung, Abraham Maslow, Carl Rogers , dhe Paullli Goodman Ivan Illich dhe Paulo Freire .

Shumë studiues mendojnë se "dukja dhe ndjesia" moderne e edukimit holistik u bashkua përmes dy faktorëve: ngritja e filozofive humaniste pas Luftës së Dytë Botërore dhe ndryshimi i paradigmës kulturore duke filluar nga mesi i viteve 1960.  Në vitet 1970, pasi lëvizja e holizmit në psikologji u bë shumë më e zakonshme, "një trup literaturë në zhvillim në shkencë, filozofi dhe histori kulturore siguroi një koncept gjithëpërfshirës për të përshkruar këtë mënyrë të të kuptuarit të arsimit - një perspektivë e njohur si holizëm ". 

Në korrik 1979, Konferenca e parë Kombëtare e Arsimit Holistik u zhvillua në Universitetin e Kalifornisë në San Diego. Konferenca u prezantua nga Shoqëria Mandala dhe Qendra Kombëtare për Eksplorimin e Potencialit Njerëzor dhe u titullua Mendje: Evolucioni apo Revolucioni? Shfaqja e edukimit holistik. Për gjashtë vjet më vonë, Konferenca e Arsimit Holistik u kombinua me Konferencat Shëndetësore Holistike Mandala në Universitetin e Kalifornisë, San Diego. Rreth tre mijë profesionistë morën pjesë çdo vit. Nga këto konferenca doli Revista vjetore e Shëndetit Holistik .  Edukimi holistik u bë një fushë e identifikueshme studimi dhe praktike në mesin e viteve 1980 në Amerikën e Veriut . Miller, R. (2004) "Educational Alternatives: A Map of the Territory". Paths of Learning, 20, 20-27. [Online] Available: http://pathsoflearning.org  Që nga fillimi i viteve 2000, disa nga fushat akademike historikisht të ndara, Shkenca, Teknologjia, Inxhinieria dhe Matematika ( STEM ) nga njëra anë, dhe Shkencat Humane, Artet dhe Shkencat Sociale (HASS) nga ana tjetër, kanë gjetur të përbashkëta të reja holistike. terren, siç tregohet në raportet e konsensusit mbi Integrimin e Shkencave Sociale dhe të Sjelljes Brenda Ndërmarrjes së Motit (2018) dhe Integrimi i Shkencave Humane dhe Arteve me shkencat, Inxhinierinë dhe Mjekësinë në Arsimin e Lartë. Degë nga e njëjta pemë (2018). K. Husbands Fealing, A. Incorvaia, and R. Utz, "Humanizing Science and Engineering for the Twenty-First Century." Issues in Science and Technology 39/1, 2022: 54-57.

 Kuadri filozofik për edukimin holistik 
Edukimi holistik synon t'i ndihmojë studentët të jenë sa më shumë që munden. Abraham Maslow iu referua kësaj si "vetëaktualizim".  Edukimi me një perspektivë holistike ka të bëjë me zhvillimin e potencialeve intelektuale, emocionale, sociale, fizike, artistike, krijuese dhe shpirtërore të çdo personi.  Ai kërkon të angazhojë studentët në procesin e mësimdhënies/të nxënit dhe inkurajon përgjegjësinë personale dhe kolektive.

Në përshkrimin e filozofisë së përgjithshme të edukimit holistik, Robin Ann Martin dhe Scott Forbes (2004) e ndanë diskutimin e tyre në dy kategori: idenë e "ultimitetit" dhe nocionin e Basil Bernstein për kompetencën e mençur . Forbes, Scott H. and Robin Ann Martin. What Holistic Education Claims About Itself: An Analysis of Holistic Schools' Literature. Paper presented at the American Education Research Association Annual Conference (San Diego, California, April 2004). 26 pages.

 Ultimacy 

 Fetare; si në të bërë "iluminuar". Ju e shihni dritën nga vështirësitë dhe sfidat. Kjo mund të bëhet përmes rritjes së spiritualitetit. Spiritualiteti është një komponent i rëndësishëm në edukimin holistik pasi thekson lidhjen e të gjitha gjallesave dhe thekson "harmoninë midis jetës së brendshme dhe jetës së jashtme". Holistic Education Network 
 Psikologjike; si në “vetëaktualizimin” e Maslow-it. Edukimi holistik beson se çdo person duhet të përpiqet të jetë gjithçka që mund të jetë në jetë. Nuk ka mangësi te nxënësit, vetëm dallime.
 E papërcaktuar; si në një person që zhvillohet në masën përfundimtare, një njeri mund të arrijë dhe, kështu, të lëvizë drejt aspiratave më të larta të shpirtit njerëzor. 

 Kompetenca e zgjuar 

 Liria (në kuptimin psikologjik).
 Gjykimi i mirë (vetëqeverisja).
 Mësimi meta (çdo student mëson në "mënyrën e tij").
 Aftësia sociale (më shumë sesa thjesht të mësuarit e aftësive sociale).
 Rafinimi i vlerave (zhvillimi i karakterit).
 Vetë-njohja (zhvillimi emocional).

 Kurrikula 
Një aplikim i edukimit holistik në një kurrikul është përshkruar si mësim transformues ku mësimi njeh tërësinë e nxënësit dhe se ai dhe kurrikula nuk shihen si të ndarë, por të lidhur.  Sipas John Miller, pozicioni është i ngjashëm me besimin kuaker se ekziston "ajo e Zotit në secilin". 

Janë bërë përpjekje të ndryshme për të artikuluar temat qendrore të një edukimi holistik, që synon të edukojë të gjithë personin:

 Në edukimin holistik, tre R-të bazë janë thënë se janë edukimi për: Marrëdhëniet, Përgjegjësinë dhe Nderimin për gjithë jetën. 

 Së pari, fëmijët duhet të mësojnë për veten e tyre . Kjo përfshin të mësuarit e respektit dhe vetëvlerësimit. Së dyti, fëmijët duhet të mësojnë për marrëdhëniet . Në të mësuarit për marrëdhëniet e tyre me të tjerët, ka një fokus në "arsimimin" shoqëror (të mësuarit për të parë ndikimin social) dhe "arsimimin" emocional (vetja e dikujt në raport me të tjerët). Së treti, fëmijët duhet të mësojnë për elasticitetin . Kjo përfshin tejkalimin e vështirësive, përballjen me sfidat dhe mësimin se si të sigurohet sukses afatgjatë. Së katërti, fëmijët duhet të mësojnë për estetikën – Kjo e inkurajon nxënësin të shohë bukurinë e asaj që është rreth tyre dhe të mësojë të ketë frikë në jetë. Holistic Education, Inc, Home Page

 Kurrikula rrjedh nga mësuesi që dëgjon çdo fëmijë dhe e ndihmon fëmijën të nxjerrë në pah atë që gjendet brenda vetes. 

 Mjetet/strategjitë mësimore të edukimit holistik 
Me qëllimin e edukimit të të gjithë fëmijës, edukimi holistik promovon disa strategji për të adresuar çështjen se si të mësohet dhe si mësojnë njerëzit. Së pari, ideja e holizmit mbron një qasje transformuese ndaj të mësuarit. Në vend që ta shohin arsimin si një proces transmetimi dhe transaksioni, të mësuarit transformues përfshin një ndryshim në kornizat e referencës që një person mund të ketë. Ky ndryshim mund të përfshijë këndvështrime, zakone të mendjes dhe botëkuptime. Holizmi e kupton njohurinë si diçka që ndërtohet nga konteksti në të cilin jeton një person. Prandaj, mësimi i studentëve për të reflektuar në mënyrë kritike mbi mënyrën se si arrijmë të njohim ose kuptojmë informacionin është thelbësor. Si rezultat, nëse "u kërkojmë studentëve të zhvillojnë aftësi të të menduarit kritik dhe reflektues dhe t'i inkurajojmë ata të kujdesen për botën përreth tyre, ata mund të vendosin se kërkohet një shkallë e transformimit personal ose social". 

Së dyti, ideja e lidhjeve theksohet në krahasim me fragmentimin që shihet shpesh në arsimin e zakonshëm. Ky fragmentim mund të përfshijë ndarjen e lëndëve individuale, ndarjen e nxënësve në nota, etj. Holizmi i sheh aspektet e ndryshme të jetës dhe të jetuarit si të integruara dhe të lidhura, prandaj arsimi nuk duhet ta izolojë mësimin në disa komponentë të ndryshëm. Martin (2002) e ilustron këtë pikë më tej duke thënë se, "Shumë edukatorë alternativë argumentojnë në vend të kësaj se kush janë nxënësit, çfarë dinë, si e njohin dhe si veprojnë në botë nuk janë elementë të veçantë, por pasqyrojnë ndërvarësinë midis bota jonë dhe vetvetja”.  Në këtë ide të lidhjeve përfshihet mënyra se si është strukturuar klasa. Klasat holistike të shkollave janë shpesh të vogla dhe përbëhen nga nxënës me aftësi të përziera dhe me mosha të përziera. Ata janë fleksibël për sa i përket mënyrës se si janë të strukturuara, kështu që nëse bëhet e përshtatshme që një nxënës të ndryshojë klasën, (a) ai zhvendoset pavarësisht se në cilën periudhë të vitit është në kalendarin e shkollës. Ritmi fleksibël është çelësi për t'i lejuar studentët të ndiejnë se nuk janë të nxituar në mësimin e koncepteve të studiuara dhe as nuk frenohen nëse i mësojnë konceptet shpejt.

Së treti, në të njëjtën fillesë si ideja e lidhjeve në edukimin holistik, është koncepti i hetimit transdisiplinor . Hetimi ndërdisiplinor bazohet në premisën se ndarja ndërmjet disiplinave është eliminuar. Njeriu duhet ta kuptojë botën në tërësi sa më shumë që të jetë e mundur dhe jo në pjesë të copëtuara. "Qasjet transdisiplinore përfshijnë disiplina të shumta dhe hapësirën midis disiplinave me mundësinë e perspektivave të reja 'përtej' atyre disiplinave. Aty ku hetimi multidisiplinor dhe ndërdisiplinor mund të fokusohet në kontributin e disiplinave në një hetim, hetimi transdisiplinor tenton të fokusohet në vetë çështjen e hetimit. " 

Së katërti, edukimi holistik sugjeron që kuptimi është gjithashtu një faktor i rëndësishëm në procesin e të mësuarit. Njerëzit mësojnë më mirë kur ajo që mësohet është e rëndësishme për ta. Shkollat holistike kërkojnë të respektojnë dhe të punojnë me strukturat kuptimore të çdo personi. Prandaj, fillimi i një teme do të fillonte me atë që një student mund të dijë ose kuptojë nga botëkuptimi i tij, çfarë ka kuptim për ta dhe jo atë që të tjerët mendojnë se duhet të jetë kuptimplotë për ta. Meta-mësimi është një koncept tjetër që lidhet me kuptimin. Për të gjetur kuptimin e qenësishëm në procesin e të mësuarit dhe për të kuptuar se si ata mësojnë, nga nxënësit pritet që të vetërregullojnë të nxënit e tyre. Megjithatë, ata nuk pritet plotësisht ta bëjnë këtë vetë. Për shkak të natyrës së komunitetit në edukimin holistik, studentët mësojnë të monitorojnë të mësuarit e tyre përmes ndërvarësisë nga të tjerët brenda dhe jashtë klasës.

Së fundi, siç u përmend më lart, komuniteti është një aspekt integral në edukimin holistik. Meqenëse marrëdhëniet dhe të mësuarit rreth marrëdhënieve janë çelësi për të kuptuar veten, kështu që aspekti i komunitetit është jetik në këtë proces mësimor. Scott Forbes deklaroi, "Në arsimin holistik, klasa shpesh shihet si një komunitet, i cili është brenda komunitetit më të madh të shkollës, i cili është brenda komunitetit më të madh të fshatit, qytetit ose qytetit, dhe i cili, si rrjedhim, është brenda komuniteti më i madh i njerëzimit”. 

 Roli i mësuesit 
Në edukimin holistik, mësuesi shihet më pak si një person me autoritet që drejton dhe kontrollon, por më tepër shihet si "një mik, një mentor, një lehtësues ose një shoqërues udhëtimi me përvojë".  Shkollat duhet të shihen si vende ku nxënësit dhe të rriturit punojnë drejt një qëllimi të përbashkët. Pritet komunikim i hapur dhe i ndershëm dhe dallimet mes njerëzve respektohen dhe vlerësohen. Bashkëpunimi është normë dhe jo konkurrencë. Kështu, shumë shkolla që përfshijnë besime holistike nuk japin nota ose shpërblime. Shpërblimi për të ndihmuar njëri-tjetrin dhe për t'u rritur së bashku theksohet në vend që të vendoset mbi njëri-tjetrin.

 Shih edhe 
 Holizmi
 Deshkollimi
 Moshkollimi
 Arsimi shtëpiak
 Shkollat pyjore
 Jiddu Krishnamurti
 Edukimi demokratik 
 Pedagogjia e Valdorfit 
 Pedagogjia e Montesorit

 Referime 

Kategoria:Filozofia e edukimit