Teokracia

Teokracia është një formë qeverisjeje në të cilën një ose më shumë hyjni njihen si autoritete të larta sunduese, duke u dhënë udhëzim hyjnor ndërmjetësve njerëzorë që menaxhojnë punët e përditshme të qeverisë.

 Etimologjia 
Fjala teokraci e ka origjinën nga  () që do të thotë "sundim i Zotit". Kjo, nga ana tjetër, rrjedh nga θεός (theos), që do të thotë "zot" dhe κρατέω (krateo), që do të thotë "të sundosh". Kështu, kuptimi i fjalës në greqisht ishte "sundim nga perëndia" ose mishërimi njerëzor i perëndisë.

 Përkufizimi 
Termi teokraci rrjedh nga  në greqishten e vjetër , "sundimi i Zotit", një term i përdorur nga Jozefi për mbretëritë e Izraelit dhe të Judës, që pasqyron pikëpamjen se "vetë Zoti njihet si kreu" i shtetit. Përdorimi i zakonshëm, i përgjithshëm i termit, siç përkufizohet më sipër në termat e sundimit nga një kishë ose nga një udhëheqje fetare analoge, mund të përshkruhet më saktë si një kishëzim.

Në një teokraci të pastër, udhëheqësi qytetar besohet se ka një lidhje personale me hyjninë ose me hyjnitë e fesë ose të besimit të atij qytetërimi, siç është udhëheqja e Muhamedit ndaj myslimanëve të hershëm me profecitë nga Allahu. Në një kishë, udhëheqësit fetarë marrin një rol udhëheqës në shtet, por nuk pretendojnë se ata janë instrumente të zbulesës hyjnore.

 Shiko edhe 

 Autokracia

 Referime 
Kategoria:Feja dhe politika
Kategoria:Studime fetare
Kategoria:Fe
Kategoria:Oligarki
Kategoria:Autoritarizëm