Nacionalizmi etnik

Nacionalizmi etnik, i njohur gjithashtu si etnonacionalizëm, është një formë e nacionalizmit ku kombi dhe kombësia përcaktohen në termat e përkatësisë etnike, me theks në një qasje etnocentrike (dhe në disa raste një etnokratike) ndaj çështjeve të ndryshme politike që lidhen me afirmimin kombëtar të një grupi të caktuar etnik.

Parimi qendror i nacionalistëve etnikë është se "kombet përcaktohen nga një trashëgimi e përbashkët, e cila zakonisht përfshin një gjuhë të përbashkët, një besim të përbashkët dhe një prejardhje të përbashkët etnike". Ata të etnive të tjera mund të klasifikohen si qytetarë të dorës së dytë.

Studiuesit e studimeve të diasporës zgjerojnë konceptin e "kombit" në komunitetet diasporike. Termat "etnokomb" dhe "etnonacionalizëm" përdoren ndonjëherë për të përshkruar një kolektiv konceptual të etnive të shpërndara. Përcaktimi i gjerë i një etnosi mund të çojë në shndërrimin e nacionalizmit etnik në një formë të pannacionalizmit ose makronacionalizmit, si në raste të tilla si pangjermanizmi ose pansllavizmi.

Në letërsinë shkencore, nacionalizmi etnik zakonisht kontrastohet me nacionalizmin qytetar, megjithëse ky dallim është kritikuar gjithashtu.Özkirimli, Umut. (2005). Contemporary Debates on Nationalism: A Critical Introduction. Basingstoke: Palgrave Macmillan.
Kategoria:Teori politike
Kategoria:Etnonacionalizëm