RC Lens

Racing Club de Lens (), i referuar zakonisht si RC Lens ose thjesht si Lens, është një klub futbolli profesionist francez me bazë në qytetin verior të Lens në departamentin e Pas-de-Calais. Pseudonimi i klubit, Les Sang et Or, vjen nga ngjyrat e tij tradicionale të kuqe dhe ari. Që nga sezoni 2024–25, Lens garon në Ligue 1, niveli më i lartë i futbollit francez.

Lens fitoi titullin e Divizionit 1 (tani Ligue 1) në sezonin 1997–98 dhe ka përfunduar si nënkampion në pesë raste, më së fundi në sezonin 2022–23, duke humbur nga Paris-Saint Germain me 1 pikë. Klubi ka një rivalitet të fortë me fqinjët LOSC Lille, me të cilët ata konkurrojnë Derby du Nord.

 Historia 

 Origjina e klubit 
Klubi u themelua në vitin 1906 në Lens nga studentë vendas të cilëve u pëlqente të luanin futboll në Place Verte të qytetit (Place de la République aktuale). Emri "Racing Club de Lens" u zgjodh si referencë për Racing Club de Roubaix dhe Racing Club de France, të dy klube të njohura në atë kohë.

Bordi i parë drejtues i klubit u formua nga prindërit e atyre nxënësve. Klubi fillimisht luajti në jeshile dhe të zezë për të përfaqësuar vendndodhjen e themelimit; ata mbanin të gjelbër për të përfaqësuar emrin e fushës së shtëpisë, "Verte", (që do të thotë 'e gjelbër' në frëngjisht), dhe të zezë për të përfaqësuar gjithëpraninë e industrisë së minierave të qymyrit në zonën përreth.

Midis 1907 dhe 1912, lojtarët u detyruan të ndryshonin dy herë terrenin përpara se të vendoseshin në Parc des Glissoires, i vendosur midis Avion dhe Lens.

Gjatë Luftës së Parë Botërore, së bashku me të gjitha klubet sportive franceze, aktivitetet e ekipit u ndërprenë dhe nuk rifilluan deri në vitin 1919. Në këtë kohë, Lens kishte ndryshuar ngjyrat e tyre të lojës në bojëqielli.

 Nga gjaku dhe ari 
Në vitin 1924 u shfaqën për herë të parë ngjyra e kuqe dhe e artë. Një legjendë thotë se Pierre Moglia, president i klubit nga viti 1923 deri në vitin 1930, zgjodhi ngjyrat e flamurit spanjoll pasi një koleg nga klubi tha se rrënojat e kishës Saint-Léger, të cilës ata kishin kaluar një mbrëmje, ishin të fundit të dukshme. mbetjet e dominimit lokal spanjoll në 1648. Disa njerëz thonë gjithashtu se ngjyrat janë marrë si referencë për minierat lokale të qymyrit: e kuqja për gjakun e minatorëve dhe ari për qymyrin që ishte i vlefshëm në atë kohë.

Ishte gjithashtu në vitin 1924 që klubi u autorizua të luante në stadiumin komunal të sapondërtuar Raoul Briquet (sot Léo Lagrange). Ndeshja e parë për klubin me ngjyrat e reja u luajt për inaugurimin e stadiumit.

Në vitin 1926, futbollisti britanik Kid Fenton ishte ylli i parë që luajti për Lens. Ai qëndroi për tetë sezone dhe u bë një favorit i fortë me mbështetësit e klubit. Ky ishte gjithashtu viti kur u formua grupi i parë i mbështetësve, dhe gjithashtu pa rastin e parë që Lens kapi Championnat d'Artois.

Në vitin 1929, Lens fitoi kampionatin e Veriut dhe fitoi promovimin për herë të parë në Division d'Honneur të Ligue du Nord me klubet Olympique Lillois, RC Roubaix, Excelsior Athlétic Club de Roubaix dhe AC Amiens.

Në Ligën Artois, klubi fitoi vazhdimisht prestigj, dhe në 1932 klubi inauguroi Stade Félix Bollaert.

 Fitoret e para 
parapamje| Skuadra e RC Lens gjatë sezonit 1937/1938
Në vitin 1937, Lens fitoi akses në divizionin e parë pasi përfundoi i pari në divizionin e dytë, të udhëhequr nga lojtarë të tillë si Stefan Dembicki dhe Spechtl. Lens madje arriti të arrinte në 16-shen e fundit të Coupe de France, megjithëse skuadra u eliminua përfundimisht nga Ylli i Kuq, 3–2.

Në vitin 1943, Lens fitoi divizionin e parë të Zonës Veriore falë Dembicki, i cili shënoi 43 gola në 30 ndeshje. Një vit më parë, në një ndeshje të Coupe de France, ai kishte shënuar 17 gola, që mbetet edhe sot e kësaj dite rekordi botëror për golat e shënuar nga një lojtar në një ndeshje të vetme konkurruese.

Menjëherë pas Luftës së Dytë Botërore, Lens përfundoi në vendin e gjashtë në sezonin 1945–46, por ata u rrëzuan vitin e ardhshëm. Në vitin 1948, klubi luajti finalen e parë të Coupe de France, të cilën e humbi 3–2 kundër Lille. Një vit më vonë, Lens u promovua në divizionin e parë dhe Maryan Wisnieski u rekrutua, në 1953. Problemet me bordin, megjithatë, e bënë atë të largohej nga klubi; ai iu bashkua klubit italian UC Sampdoria Genoa, por pa shumë sukses.

Në vitin 1962, qyteti i minierave të Lens u mbyll dhe e ardhmja e klubit ishte në rrezik, duke qenë se shumica e lojtarëve ishin minatorë me profesion. Midis 1956 dhe 1968, mbijetesa ishte e vështirë. Megjithatë, në vitin 1964, Lens përfundoi i treti, me Ahmed Oudjani golashënuesi më i mirë me 30 gola. Një tjetër lojtar i famshëm, Georges Lech, iu bashkua Lens, edhe pse klubi ra nga kategoria në 1968. Një vit më pas, administratorët e minierës anuluan pronësinë e tyre mbi Lens, gjë që sinjalizoi fundin e futbollit profesionist në Stade Bollaert-Delelis. Lens tani ishte edhe një herë një klub amator, një vit pas rënies së tij, dhe e ardhmja afatgjatë dukej shumë e zymtë.

 Nderimet 

 Liga 1
 Fituesit (1): 1997–98
 Nënkampionët (5): 1955–56, 1956–57, 1976–77, 2001–02, 2022–23
 Liga 2
 Fituesit (4): 1936–37, 1948–49, 1972–73, 2008–09
 Nënkampionët: (2): 2013–14, 2019–20
 Coupe de France
 Nënkampionët (3): 1947–48, 1974–75, 1997–98
 Coupe de la Ligue
 Fituesit (1): 1998–99
 Nënkampionët (1): 2007–08
 Coupe Drago
 Fituesit (3): 1959, 1960, 1965
 Nënkampionët (1): 1957
 Coupe Gambardella
 Fituesit (3): 1957, 1958, 1992
 Nënkampionët (4): 1979, 1983, 1993, 1995
 Kupa UEFA (tani UEFA Europa League)
 Gjysmëfinalistët (1): 1999–2000
 Kupa UEFA Intertoto
 Fituesit (2): 2005, 2007 (fitues i përbashkët) The UEFA Intertoto Cup: Past Winners. 

 Lojtarët 

 Skuadra aktuale 

 Referime 

Kategoria:Klube futbolli në Francë