Polimerizimi

Në kiminë e polimereve, polimerizimi është një proces i reagimit të molekulave të monomerit së bashku, në një reaksion kimik, për të formuar zinxhirë polimerë ose rrjete tredimensionale.   Clayden, Jonathan; Greeves, Nick; Warren, Stuart (2001). Organic chemistry. Oxford: Oxford University Press. pp. 1450–1466. ISBN 0-19-850347-4. OCLC 43338068. Ka shumë forma të polimerizimit  dhe ekzistojnë sisteme të ndryshme për t'i kategorizuar ato.
djathtas|parapamje|550x550px| Përkufizimi IUPAC për polimerizimin
Në përbërjet kimike, polimerizimi mund të ndodhë nëpërmjet një sërë mekanizmash të reaksioneve që ndryshojnë në ndërlikim për shkak të grupeve funksionale të pranishme në reaktantë  dhe efekteve të tyre sterike të qenësishme. Në polimerizimet më të drejtpërdrejta, alkenet formojnë polimere nëpërmjet reaksioneve radikale relativisht të thjeshta; në të kundërt, reaksionet që përfshijnë zëvendësimin në një grup karbonil kërkojnë sintezë më komplekse për shkak të mënyrës në të cilën reaktantët polimerizohen. 
djathtas|parapamje|400x400px| Një shembull i polimerizimit të alkenit, në të cilin lidhja e dyfishtë e çdo monomeri stiren riprogramohet si një lidhje e vetme plus një lidhje me një tjetër monomer stiren. Produkti është polistiren .
Meqenëse alkenet mund të polimerizohen në reaksione radikale disi të drejtpërdrejta, ato formojnë përbërje të dobishme si polietileni dhe klorur polivinil (PVC), Clayden, Jonathan; Greeves, Nick; Warren, Stuart (2001). Organic chemistry. Oxford: Oxford University Press. pp. 1450–1466. ISBN 0-19-850347-4. OCLC 43338068. të cilët prodhohen në tonazhe të larta çdo vit  për shkak të dobisë së tyre në proceset e prodhimit të produkteve tregtare, si p.sh. si tubacione, izolim dhe paketim. Në përgjithësi, polimeret si PVC quhen " homopolimerë ", pasi ato përbëhen nga zinxhirë të gjatë ose struktura të përsëritura të së njëjtës njësi monomeri, ndërsa polimerët që përbëhen nga më shumë se një njësi monomeri referohen si kopolimerë (ose bashkëpolimere ). 
 Homopolimerë



 Kopolimerë




Njësi të tjera monomere, të tilla si hidratet formaldehide ose aldehidet e thjeshta, janë në gjendje të polimerizohen në temperatura mjaft të ulëta (rreth -80 °C) për të formuar trimerë ; Clayden, Jonathan; Greeves, Nick; Warren, Stuart (2001). Organic chemistry. Oxford: Oxford University Press. pp. 1450–1466. ISBN 0-19-850347-4. OCLC 43338068. molekulat e përbëra nga 3 njësi monomere, të cilat mund të ciklizohen për të formuar struktura ciklike unazore, ose t'i nënshtrohen reaksioneve të mëtejshme për të formuar tetramerë,  ose 4 përbërje monomer-njësi. Polimerë të tillë të vegjël quhen oligomerë .  Në përgjithësi, për shkak se formaldehidi është një elektrofil jashtëzakonisht reaktiv, ai lejon shtimin nukleofilik të ndërmjetësve hemiacetalë, të cilët në përgjithësi janë përbërje "mesatare" jetëshkurtra dhe relativisht të paqëndrueshme që reagojnë me molekula të tjera jopolare të pranishme për të formuar përbërje polimerike më të qëndrueshme.

Polimerizimi që nuk është mjaftueshëm i moderuar dhe që vazhdon me shpejtësi mund të jetë shumë i rrezikshëm. Ky fenomen njihet si autopërshpejtim dhe mund të shkaktojë zjarre dhe shpërthime.