Pakti i Çeliktë

Pakti i Çelikut (, ), i njohur zyrtarisht si Pakti i Miqësisë dhe Aleancës ndërmjet Gjermanisë dhe Italisë (, ) ishte një aleancë ushtarake dhe politike midis Italisë dhe Gjermanisë.

Pakti fillimisht u hartua si një aleancë ushtarake trepalëshe midis Japonisë, Italisë dhe Gjermanisë. Ndërsa Japonia donte që fokusi i paktit të synohej në Bashkimin Sovjetik, Italia dhe Gjermania donin që fokusi i tij të synohej te Perandoria Britanike dhe Franca. Për shkak të kësaj mosmarrëveshjeje, pakti u nënshkrua pa Japoninë dhe si rezultat, ai u bë një marrëveshje që ekzistonte vetëm midis Italisë fashiste dhe Gjermanisë naziste, e nënshkruar më 22 maj 1939 nga ministri i jashtëm Galeaco Kiano i Italisë dhe Joakim von Ribentrop i Gjermanisë.

Së bashku me Paktin Antikomintern dhe Paktin Trepalësh, Pakti i Çelikut ishte një nga tre marrëveshjet që përbënin bazën kryesore të aleancës së Boshtit. Pakti përbëhej nga dy pjesë. Seksioni i parë ishte një deklaratë e hapur e besimit dhe bashkëpunimit të vazhdueshëm midis Gjermanisë dhe Italisë. Seksioni i dytë, "Protokolli Suplementar Sekret", inkurajoi një bashkim politikash në lidhje me ushtrinë dhe ekonominë.Gibler, Douglas M. 2008. International Military Alliances, 1648–2008. Washington, D.C.: CQ Press. pp. 326–327.

 Shiko edhe 

 Pakti Trepalësh

 Referime 
Kategoria:Marrëdhëniet Gjermani-Itali
Kategoria:Traktate të Luftës së Dytë Botërore
Kategoria:Fuqitë e Boshtit