Paul Kruger

Stephanus Johannes Paulus Kruger ( 10 tetor 1825 – 14 korrik 1904), i njohur më mirë si Paul Kruger, ishte një politikan i Afrikës së Jugut. Ai ishte një nga figurat dominuese politike dhe ushtarake në Afrikën e Jugut të shekullit të 19-të, dhe President i Shtetit i Republikës së Afrikës së Jugut (ose Transvaal) nga 1883 deri në 1900. I mbiquajtur Oom Paul ("Xha Pali"), ai u bë i njohur ndërkombëtarisht si fytyra e kauzës Boere - ajo e Transvaalit dhe fqinjit të saj , Shtetit të Lirë Portokalli - kundër Britanisë gjatë Luftës së Dytë Boere të 1899-1902. Ai është quajtur një personifikimi i Afrikanerdomit dhe admiruesit e nderojnë atë si një hero tragjik popullor.

I lindur pranë skajit lindor të Kolonisë së Kepit, Kruger mori pjesë në Udhëtimin e Madh si fëmijë gjatë fundit të viteve 1830. Ai nuk kishte pothuajse asnjë arsim përveç Biblës. Një i mbrojtur i udhëheqësit të Voortrekkerëve Andries Pretorius, ai dëshmoi nënshkrimin e Konventës së lumit Sand me Britaninë në 1852 dhe gjatë dekadës së ardhshme luajti një rol të rëndësishëm në formimin e Republikës së Afrikës së Jugut, duke udhëhequr komandot e saj dhe duke zgjidhur mosmarrëveshjet midis rivalit Boer. liderët dhe fraksionet. Në 1863 ai u zgjodh Komandant i Përgjithshëm, një post që e mbajti për një dekadë përpara se të jepte dorëheqjen menjëherë pas zgjedhjes së Presidentit Thomas François Burgers.

Kruger u emërua Zëvendës President në mars 1877, pak para se Republika e Afrikës së Jugut të aneksohej nga Britania si Transvaali. Gjatë tre viteve të ardhshme ai drejtoi dy deputime në Londër në përpjekje për ta përmbysur këtë. Ai u bë figura kryesore në lëvizjen për të rivendosur pavarësinë e Republikës së Afrikës së Jugut, duke kulmuar me fitoren e Boerëve në Luftën e Parë Boere të 1880–1881. Kruger shërbeu deri në 1883 si anëtar i një triumvirati ekzekutiv, më pas u zgjodh President. Në 1884 ai drejtoi një deputim të tretë që ndërmjetësoi Konventën e Londrës, sipas së cilës Britania e njohu Republikën e Afrikës së Jugut si një shtet plotësisht të pavarur.

Pas fluksit të mijëra kolonëve kryesisht britanikë me Ethet e Arit të Witwatersrandit të vitit 1886, " uitlanders " (të huajt) siguruan pothuajse të gjitha të ardhurat tatimore të Republikës së Afrikës së Jugut, por u mungonte përfaqësimi qytetar; Burgerët boerë ruajtën kontrollin e qeverisë. Problemi i tokës dhe tensionet e lidhura me Britaninë dominuan vëmendjen e Krugerit për pjesën tjetër të presidencës së tij, në të cilën ai u rizgjodh në 1888, 1893 dhe 1898, dhe çoi në Bastisjen e Jameson të 1895-1896 dhe përfundimisht në Luftën e Dytë Boere. Krugeri u largua për në Evropë ndërsa lufta u kthye kundër boerëve në vitin 1900 dhe e kaloi pjesën tjetër të jetës në mërgim, duke refuzuar të kthehej në shtëpi pas fitores britanike. Pasi vdiq në Zvicër në moshën 78-vjeçare në vitin 1904, trupi i tij u kthye në Afrikën e Jugut për një funeral shtetëror dhe u varros në Akrën e Heronjve në Pretoria .
alt=|parapamje| Rrugët e mëdha të udhëtimit të viteve 1830 dhe 1840

Kategoria:Vdekje 1904
Kategoria:Lindje 1825
Kategoria:Vetitë CS1: Burime në holandisht (nl)
Kategoria:Vetitë CS1: Burime në afrikanisht (af)
Kategoria:Vetitë CS1: Burime në gjermanisht (de)