Riarmatimi gjerman

Riarmatimi gjerman (Aufrüstung) ishte një politikë dhe praktikë riarmatimi e kryer nga Gjermania nga viti 1918 deri në 1939, në kundërshtim me Traktatin e Versajës, i cili kërkonte çarmatimin gjerman pas Luftës së Parë Botërore për të parandaluar fillimin e një lufte tjetër. Ai filloi jo formalisht, fshehtësisht dhe në mënyrë të vogël menjëherë pas nënshkrimit të traktatit, por u zgjerua hapur dhe masivisht pasi Partia Naziste erdhi në pushtet në 1933.

Pavarësisht shkallës së tij, riarmatimi gjerman mbeti një operacion kryesisht i fshehtë, i kryer duke përdorur organizata të përparme si klubet e avionëve për stërvitjen e pilotëve dhe klubet sportive, dhe grupet e milicisë naziste SA për mësimin e teknikave luftarake të këmbësorisë. Kompanitë e para si MEFO u krijuan për të financuar riarmatimin duke vendosur porosi masive me Krupp, Siemens, Gutehofnungshütte dhe Rheinmetall për armë të ndaluara nga Traktati i Versajës.

Karl von Osiecki ekspozoi realitetin e riarmatimit gjerman në 1931 dhe zbulimet e tij i dhanë atij Çmimin Nobel të Paqes në 1935, por ai u burgos dhe u torturua nga nazistët, duke vdekur nga tuberkulozi në 1938. Zbulimet e Osieckit nxitën politikën e riarmatimit në Britaninë e Madhe, e cila u përshkallëzua pasi Adolf Hitleri tërhoqi Gjermaninë nga Lidhja e Kombeve dhe nga Konferenca Botërore e Çarmatimit në 1933.

Pavarësisht paralajmërimeve nga Osiecki, Uinston Çërçilli dhe të tjerë, qeveritë e njëpasnjëshme anembanë Evropës nuk arritën të njohin, bashkëpunojnë dhe reagojnë në mënyrë efektive ndaj rrezikut të mundshëm të paraqitur nga riarmatimi i Gjermanisë.John Neville Thompson, "The Failure of Conservative Opposition to Appeasement in the 1930s" Canadian Journal of History 3.2 (1968): 27-52. Jashtë Gjermanisë, një lëvizje globale e çarmatimit ishte e popullarizuar pas Luftës së Parë Botërore dhe demokracitë evropiane vazhduan të zgjidhnin qeveritë që mbështesnin çarmatimin, edhe pse Gjermania ndoqi riarmatimin. Nga fundi i viteve 1930, ushtria gjermane ishte shumë e aftë për të mposhtur fqinjët e saj dhe pushtimet e shpejta gjermane të Polonisë, Danimarkës, Norvegjisë, Holandës, Belgjikës, Luksemburgut dhe Francës dëshmuan se sa dobët ishin të përgatitur fqinjët e saj për t'u mbrojtur.