Joteizmi

Joteizmi ose jo-teizmi është një sërë qëndrimesh fetare dhe jofetare të karakterizuara nga mungesa e besimit të mbështetur në ekzistencën e Perëndisë ose hyjnive. Joteizmi në përgjithësi është përdorur për të përshkruar apatinë ose heshtjen ndaj temës së perëndive dhe ndryshon nga ateizmi, ose mosbesimi aktiv në ndonjë perëndi. Është përdorur si një term ombrellë për përmbledhjen e pozicioneve të ndryshme të dallueshme dhe madje ekskluzive reciproke, si agnosticizmi, ignostizmi, ietsizmi, skepticizmi, panteizmi, pandeizmi, transteizmi, ateizmi (i fortë ose pozitiv, i nënkuptuar ose i qartë) dhe apatizmi. Është në përdorim në fushat e apologjetikës së krishterë dhe teologjisë së përgjithshme liberale.

Një përdorim i hershëm i termit me vizë jo-teizëm i atribuohet George Holyoake në 1852. Brenda fushës së agnosticizmit joteist, filozofi Anthony Kenny bën dallimin midis agnostikëve që e shohin të pasigurt pretendimin "Zoti ekziston" dhe jokognitivistëve teologjikë që e konsiderojnë të gjithë diskutimin e Zotit për të jetë i pakuptimtë. Megjithatë, disa agnostikë nuk janë joteistë, por më tepër teistë agnostikë. Mendime të tjera të lidhura filozofike për ekzistencën e hyjnive janë ignosticizmi dhe skepticizmi. Për shkak të përkufizimeve të ndryshme të termit Perëndi, një person mund të jetë ateist për sa i përket koncepteve të caktuara të perëndive, ndërsa mbetet agnostik për sa i përket të tjerëve.

 Origjina dhe përkufizimi 
Fjalori anglisht i Oksfordit (2007) nuk ka një hyrje për joteizëm ose joteizëm, por ka një hyrje për joteist, të përcaktuar si "Një person që nuk është teist" dhe një hyrje për mbiemrin jo-teist. teiste.

Një përdorim i hershëm i jo-teizmit me vizë është nga George Holyoake në 1852,"The Reasoner", New Series, No. VIII. 115 i cili e prezanton atë sepse:Z. [Charles] Southwell ka marrë një kundërshtim për termin Ateizëm. Ne jemi të kënaqur që ai ka. E kemi mospërdorur prej kohësh [...]. Ne nuk e përdorim atë, sepse Ateist është një fjalë e konsumuar. Si të lashtët ashtu edhe modernët e kanë kuptuar me të një pa Zot, dhe gjithashtu pa moral. Kështu, termi nënkupton më shumë se çdo person të mirëinformuar dhe të zellshëm që e pranon atë të përfshirë ndonjëherë në të; domethënë, fjala mbart me vete asociacione imoraliteti, të cilat janë hedhur poshtë nga ateisti po aq seriozisht sa edhe nga i krishteri. Jo-teizmi është një term më pak i hapur ndaj të njëjtit keqkuptim, pasi nënkupton mospranimin e thjeshtë të shpjegimit të teistit për origjinën dhe qeverisjen e botës.Ky pasazh citohet nga James Buchanan në Ateizmin e tij Modern të vitit 1857 nën format e tij të panteizmit, materializmit, laicizmit, zhvillimit dhe ligjeve natyrore, i cili megjithatë vazhdon të deklarojë:"Jo-teizmi" u këmbye më pas [nga Holyoake] me "sekularizëm", si një term më pak i rrezikuar ndaj keqndërtimit dhe përshkrues më korrekt i rëndësisë reale të teorisë.Drejtshkrimi pa vizë ka një përdorim të shpërndarë në fund të shekullit të 20-të, pas Qyteti Shekullar të Harvey Cox-it të vitit 1966: "Kështu Zoti i fshehur ose deus absconditus i teologjisë biblike mund të ngatërrohet me jo-zot-fare të joteizmit." Përdorimi u rrit në vitet 1990 në kontekste ku lidhja me termat ateizëm ose antiteizëm ishte e padëshiruar. Enciklopedia Baker e Apologetikës së Krishterë e 1998 thotë: "Në kuptimin e ngushtë, të gjitha format e joteizmave janë natyraliste, duke përfshirë ateizmin, panteizmin, deizmin dhe agnosticizmin".

Pema Chödrön përdor termin në kontekstin e Budizmit:Dallimi midis teizmit dhe joteizmit nuk është nëse dikush beson apo nuk beson në Zot.[...] Teizmi është një bindje e rrënjosur thellë se ka një dorë për t'u mbajtur [...] Jo-teizmi është duke u qetësuar me paqartësitë dhe pasiguria e momentit të tanishëm pa arritur asgjë për të mbrojtur veten [...] Joteizmi më në fund po kupton se nuk ka asnjë dado ku mund të mbështeteni.

 Fetë joteiste 
Traditat joteiste të mendimit kanë luajtur role në Budizëm,B. Alan Wallace, Contemplative Science. Columbia University Press, 2007, pages 97-98. Krishterim,Spong, John Shelby, A New Christianity for a New World: Why Traditional Faith Is Dying and How a New Faith Is Being Born, Tillich, Paul. (1951) Systematic Theology, p.205. duke përfshirë Kuakerët Joteistë, Hinduizmin,Catherine Robinson, Interpretations of the Bhagavad-Gītā and Images of the Hindu Tradition: The Song of the Lord. Routledge Press, 1992, page 51. Jainizmin, Taoizmin, Kreativitetin, Dudeizmin, Raëlizmin, Judaizmin Humanist, Satanizmin Laveyan, Tempullin Satanik, Universalizmin Unitar dhe kulturën Etike.

 Shiko edhe 

 Teizmi
 Postteizmi
 Jofeja
 Ateizmi
 Shekullarizmi

 Referime 

Kategoria:Joteizëm