Forcat Speciale të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara

Forcat Speciale të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara, të njohura në bisedë si "Beretat e Gjelbërta" për shkak të kapelës së tyre të veçantë të shërbimit, janë dega e operacioneve speciale të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara. Edhe pse teknikisht një degë e Ushtrisë, Forcat Speciale operojnë në mënyrë të ngjashme me një zonë funksionale (FA), në atë që individët nuk mund të bashkohen me radhët e saj derisa të kenë shërbyer në një degë tjetër të Ushtrisë.

Grupi kryesor i misioneve të Forcave Speciale përmban pesë misione doktrinore: luftë jokonvencionale, mbrojtje të brendshme të huaj, veprim të drejtpërdrejtë, kundërterrorizëm,  dhe zbulim special. Njësia thekson aftësitë gjuhësore, kulturore dhe trajnuese në punën me trupat e huaja; Rekrutëve u kërkohet të mësojnë një gjuhë të huaj si pjesë e trajnimit të tyre dhe duhet të kenë njohuri për kompleksitetin politik, ekonomik dhe kulturor të rajoneve në të cilat ata janë të vendosur.  Misionet e tjera të Forcave Speciale, të njohura si misione dytësore, përfshijnë kërkimin dhe shpëtimin luftarak (CSAR), kundër narkotikëve, shpëtimin e pengjeve, ndihmën humanitare, çminimin humanitar, ruajtjen e paqes dhe gjuetinë njerëzore . Komponentët e tjerë të Komandës së Operacioneve Speciale të Shteteve të Bashkuara (USSOCOM) ose aktivitete të tjera të qeverisë amerikane mund të specializohen gjithashtu në këto misione dytësore. Forcat Speciale i kryejnë këto misione nëpërmjet pesë grupeve të detyrës aktive, secili me një specializim gjeografik; dhe dy grupe të Gardës Kombëtare që ndajnë zona të shumta gjeografike të përgjegjësisë. Shumë nga teknikat e tyre operacionale janë të klasifikuara, por disa vepra jofiction  dhe manuale doktrinore janë të disponueshme.

Forcat Speciale kanë një marrëdhënie të gjatë dhe të ngushtë me Agjencinë Qendrore të Inteligjencës, duke e gjurmuar prejardhjen e tyre që nga paraardhësit e Agjencisë në OSS dhe Forca e Parë e Shërbimit Special. Qendra e Aktiviteteve Speciale shumë sekrete e Agjencisë Qendrore të Inteligjencës (CIA) dhe më konkretisht Grupi i saj i Operacioneve Speciale (SOG), rekrutë nga Forcat Speciale të Ushtrisë Amerikane. Operacionet e përbashkëta të Forcave Speciale të CIA-Ushtrisë kthehen në njësinë MACV-SOG gjatë Luftës së Vietnamit,  dhe u panë kohët e fundit si Lufta në Afganistan (2001–2021).

 Misioni 
parapamje|Ushtarët e Forcave Speciale nga Task Force Dagger dhe komandanti Dostum mbi kalë në Luginën Dari-a-Souf, Afganistan, rreth tetorit 2001.
Misioni kryesor i Forcave Speciale të Ushtrisë është të trajnojë dhe udhëheqë forcat e luftës jokonvencionale (UW), ose një forcë klandestine guerile në një komb të pushtuar.  Grupi i 10-të i Forcave Speciale ishte njësia e parë e dislokuar SF, e destinuar për të trajnuar dhe udhëhequr forcat UW pas linjave të armikut në rast të një pushtimi të Traktatit të Varshavës në Evropën Perëndimore.  Ndërsa SHBA u përfshi në Azinë Juglindore, u kuptua se specialistët e trajnuar për të udhëhequr guerilët mund të ndihmonin gjithashtu në mbrojtjen kundër guerrilasve armiqësor, kështu që SF fitoi misionin shtesë të Mbrojtjes së Brendshme të Jashtme (FID), duke punuar me forcat e Kombit Pritës (HN) në një spektri i aktiviteteve kundër guerile nga mbështetja indirekte deri te komanda luftarake. 

Personeli i Forcave Speciale kualifikohet si në aftësitë e avancuara ushtarake ashtu edhe në gjuhët dhe kulturat rajonale të pjesëve të caktuara të botës. Ndërsa ata janë më të njohur për aftësitë e tyre luftarake jokonvencionale, ata gjithashtu ndërmarrin misione të tjera që përfshijnë bastisje të veprimit të drejtpërdrejtë, operacione paqeje, kundërpërhapje, role këshilluese kundër drogës dhe misione të tjera strategjike.  Si burime strategjike, ato raportojnë ose në USSOCOM ose në një Komandë të Bashkuar Luftarake rajonale. Për të rritur aftësinë e tyre DA, u krijuan njësi specifike me fokus në anën e veprimit të drejtpërdrejtë të operacioneve speciale. Të njohura fillimisht si Forca In-Extremis e Komandantit, më pas Forcat e Reagimit ndaj Krizave, ato tani janë zëvendësuar nga kompanitë Hard-Target Defeat të cilat janë riemërtuar Kompanitë Këshilluese të Kërcënimeve Kritike.

Anëtarët e ekipit SF punojnë ngushtë së bashku dhe mbështeten tek njëri-tjetri në rrethana të izoluara për periudha të gjata kohore, si gjatë vendosjeve të zgjatura ashtu edhe në garnizon. Nënoficerët e SF (NCO) shpesh kalojnë të gjithë karrierën e tyre në Forcat Speciale, duke u rrotulluar ndërmjet detyrave në detashmente, pozitat më të larta të stafit, pozicionet e ndërlidhjes dhe detyrat e instruktorëve në Qendrën dhe Shkollën e Luftës Speciale të Ushtrisë së SHBA John F. Kennedy . Me krijimin e USSOCOM, komandantët e SF janë ngritur në gradat më të larta të komandës së Ushtrisë Amerikane, duke përfshirë komandën e USSOCOM, Shefin e Shtabit të Ushtrisë dhe Kryetarin e Shefave të Përbashkët të Shtabit.

 Shiko edhe 

 Ushtria e Shteteve të Bashkuara
 Forcat e Armatosura të Shteteve të Bashkuara

 Referime 

Kategoria:Forcat e Armatosura të Shteteve të Bashkuara