Luftëtari xhaguar

Luftëtarët xhaguar ose kalorësi xhaguar, ocēlōtl  (njëjës)  ose ocēlōmeh [ oseːˈloːmeʔ ] ( shumës )  ishin anëtarë të elitës ushtarake azteke .  Ata ishin një lloj formacioni aztek i quajtur cuāuhocēlōtl [ kʷaːwoˈseːloːt͡ɬ ] (rrjedh nga cuāuhtli [ ˈkʷaːʍt͡ɬi ] ("shqiponjë") dhe ocēlōtl ("jaguar")).  Ata ishin një njësi ushtarake elitare e ngjashme me luftëtarët shqiponjë.

Motivi i xhaguarit u përdor për shkak të besimit se xhaguari përfaqësonte Tezcatlipoca-n . Aztekët gjithashtu e mbanin këtë veshje në luftë, sepse ata besonin se pikat e forta të kafshës do t'u jepeshin atyre gjatë betejave.  Luftëtarët Jaguar u përdorën në frontin e betejës në fushatat ushtarake. Ato u përdorën gjithashtu për të kapur të burgosur për t'u flijuar perëndive azteke.  Shumë statuja dhe imazhe (në kodet parakolumbiane dhe postkolumbiane ) të këtyre luftëtarëve kanë mbijetuar.  Ata luftonin me një shkop druri, të mbështjellë me tehe qelqi vullkanik prej obsidiani, të quajtur macuahuitl . Ata përdorën gjithashtu shtiza dhe atlatle.

Për t'u bërë një luftëtar xhaguar, një anëtar i ushtrisë azteke duhej të kapte gjithsej katër armiq nga disa beteja.  Thuhej se kjo i nderonte perënditë e tyre në një mënyrë shumë më të madhe sesa vrasja e ushtarëve të armikut në fushën e betejës. Që një luftëtar të vriste një armik konsiderohej i ngathët.

Kategoria:Luftëtarë
Kategoria:Ushtarë