Idi Amin

Idi Amin Dada Oumee (30 Maj 192816 Gusht 2003) ishte një oficer ushtarak ugandas dhe politikan, i cili shërbeu si presidenti i tretë i Ugandës nga 1971 deri në 1979. Ai udhëhoqi si diktator ushtarak dhe konsiderohet si një ndër despotët më brutalë në historinë moderne botërore. 

Amin lindi nga një baba Kakwa dhe nëna Lugbara . Në vitin 1946, ai u bashkua me pushkët afrikane të mbretit (KAR) të Ushtrisë Koloniale Britanike si kuzhinier. Ai u ngrit në gradën e togerit, duke marrë pjesë në aksionet britanike kundër rebelëve somalezë dhe më pas në kryengritjen Mau Mau në Kenia . Uganda fitoi pavarësinë nga Mbretëria e Bashkuar në 1962, dhe Amin mbeti në ushtri, duke u ngritur në pozicionin e majorit dhe duke u emëruar komandant i Ushtrisë së Ugandës në 1965. Ai u bë i vetëdijshëm se presidenti i Ugandës Milton Obote po planifikonte ta arrestonte për shpërdorimin e fondeve të ushtrisë, kështu që ai nisi grushtin e shtetit të Ugandës në vitin 1971 dhe e shpalli veten president.

Gjatë viteve të tij në pushtet, Amin kaloi nga të qenit një sundimtar properëndimor që gëzonte mbështetje të konsiderueshme nga Izraeli në mbështetjen e Muammar Gaddafi të Libisë, Mobutu Sese Seko të Zaires, Bashkimit Sovjetik dhe Gjermanisë Lindore .   Gareth M. Winrow.  Në vitin 1972, Amin dëboi aziatikët, shumica e të cilëve ishin indianë-ugandas, duke e çuar Indinë në ndërprerjen e marrëdhënieve diplomatike me regjimin e tij.  Në 1975, Amin mori kryesimin e Organizatës së Unitetit Afrikan (OAU), një grup pan-afrikan i krijuar për të promovuar solidaritetin midis shteteve afrikane  (një rol me rotacion çdo vit). Uganda ishte anëtare e Komisionit të Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut nga viti 1977 deri në 1979.  Mbretëria e Bashkuar ndërpreu marrëdhëniet diplomatike me Ugandën në 1977, dhe Amin deklaroi se ai kishte mundur britanikët dhe shtoi " CBE " në titullin e tij për "Pushtues i Perandorisë Britanike". 

Ndërsa sundimi i Amin përparoi në fund të viteve 1970, pati trazira në rritje kundër persekutimit të tij të grupeve të caktuara etnike dhe disidentëve politikë, së bashku me pozitën shumë të dobët ndërkombëtare të Ugandës për shkak të mbështetjes së Aminit për rrëmbyesit e PFLP-EO dhe RZ në 1976, duke çuar në Operacionin Entebbe të Izraelit. . Më pas ai u përpoq të aneksonte Rajonin Kagera të Tanzanisë në 1978. Presidenti i Tanzanisë Julius Nyerere urdhëroi trupat e tij të pushtonin Ugandën si kundërpërgjigje. Ushtria Tanzaniane dhe forcat rebele pushtuan me sukses Kampalën në 1979 dhe rrëzuan Amini nga pushteti. Amini shkoi në mërgim, fillimisht në Libi, më pas në Irak dhe më në fund në Arabinë Saudite, ku jetoi deri në vdekjen e tij në 2003. 

Sundimi i Aminit u karakterizua nga abuzime të shfrenuara të të drejtave të njeriut, duke përfshirë përndjekjen politike, persekutimin etnik, vrasjet jashtëgjyqësore, si dhe nepotizmin, korrupsionin dhe keqmenaxhimin e rëndë ekonomik. Vëzhguesit ndërkombëtarë dhe grupet e të drejtave të njeriut vlerësojnë se nga 100,000  deri në 500,000 njerëz u vranë nën regjimin e tij. 

Kategoria:Vdekje 2003
Kategoria:Lindje 1928