Dundee F.C.

Dundee Football Club është një klub profesionist futbolli me qendër në qytetin e Dundee, Skoci, i themeluar në 1893. Ekipi është mbiquajtur "The Dark Blues" ose "The Dee". Stadiumi i klubit është Dens Park.

 Historia 

 Fundi i shekullit të 19-të dhe fillimi i shekullit të 20-të 
Dundee FC u formua në 1893 nga bashkimi i dy klubeve lokale, East End dhe Our Boys, me synimin për të fituar zgjedhjet në Ligën Skoceze të Futbollit (SFL). Aplikimi i tyre ishte i suksesshëm dhe ata luajtën ndeshjen e tyre të parë në Ligë më 12 gusht 1893 në West Craigie Park, duke siguruar një barazim 3–3 kundër Rangers. Dundee luftoi gjatë 10 viteve të para të ekzistencës së tyre. Pozicioni i tyre më i mirë në ligë ishte i pesti, të cilin e arritën në sezonet 1895–96 dhe 1896–97. Ata gjithashtu arritën në gjysmëfinalet e Kupës Skoceze në 1894–95 dhe 1897–98, duke humbur respektivisht ndaj Renton dhe Kilmarnock. Më 26 tetor 1895, Dundee humbi një ndeshje të ligës me një rezultat rekord klubi prej 0–11 ndaj Celtic në Glasgow. Më 1 janar 1894 Dundee mundi Newton Heath (Manchester United i ardhshëm) 2–1 në terrenin e tyre të atëhershëm të Carolina Port në Dundee. Carolina Port gjithashtu priti ndeshjen e parë ndërkombëtare të futbollit të mbajtur në Dundee më 21 mars 1896 kur Skocia mundi Uellsin 4–0. Portieri i Dundee, Frank Barrett, mesfushori Sandy Keillor dhe sulmuesi i brendshëm, Bill Thomson, u përballën të gjithë për Skocinë gjatë kësaj periudhe të hershme të historisë së klubit. Gjërat filluan të përmirësoheshin për Dundee me fillimin e shekullit të ri. Në 1899 ata u zhvendosën nga Porti i Karolinës në tokën e tyre të tanishme të Dens Park. Në sezonin 1902–1903 ata përfunduan nënkampionët në kampionatin e ligës ndaj Hibernian. (Në sezonin 1902–1903 Dundee lejoi 12 gola të ligës kundër, që mbeten golat më të paktë të pësuar nga ndonjë klub britanik në një sezon të plotë të ligës.)

Dave Halliday kishte luajtur në krahun e majtë për klubet e tij të mëparshme - St Mirren dhe skuadrën e vendlindjes së tij Queen of the South. Ai shkoi në Dundee në vitin 1921, ku internacionalisti skocez Alec Troup luajti në krahun e majtë. Kështu Dundee e shndërroi Halliday në qendërsulmues me rezultate spektakolare; ai përfundoi si golashënuesi më i mirë skocez në sezonin 1923–1924 me 38 gola nga 36 paraqitjet e tij në divizionin më të lartë. Ky mbetet rekordi i klubit të të gjitha kohërave të golashënuesve në ligë për një sezon të vetëm. (Më vonë, Halliday shënoi golin më të mirë në divizionin më të lartë të Anglisë në 1928–29, për t'u bërë më i fundit nga vetëm dy lojtarët që ishin golashënuesi më i mirë në Skoci dhe Angli). Me Halliday, Dundee arriti në finalen e Kupës Skoceze 1924–25, gjatë rrugës duke eliminuar mbajtësit, skuadrën Airdrieonians të Hughie Gallacher . Dundee udhëhoqi Celticun 1–0 në pjesën e parë në finale përpara se të humbiste nga fituesi i Jimmy McGrory në minutën e fundit. Halliday shënoi më së miri për Dundee në atë seri kupë. Në turnetë e fundit të sezonit me Dundee, ai shënoi dyshe kundër secilit prej Athletic Bilbao, Real Madrid CF, Valencia CF dhe FC Barcelona . Ai shënoi 103 gola në 147 paraqitje në ligë dhe kupë për Dee. Më pas ai u zhvendos në jug për të vendosur rekorde shënimi në Angli, ku skuadrat e tjera përfituan nga vendimi i Dundee për të kthyer Halliday në qendërsulmues.

 Mesi i shekullit të 20-të 
djathtas|parapamje|300x300px| Tabela e pozicioneve vjetore të tabelës së Dundee në Ligën Skoceze
Periudha e pas Luftës së Dytë Botërore ishte një epokë e artë për klubin e futbollit Dundee. Pasi ranë nga kategoria në prag të luftës, Blutë e Errët filluan në vitin 1946 në sezonin e parë zyrtar në kategorinë e dytë, por brenda pesë viteve ata ishin nënkampionët e kampionatit të Ligës Skoceze dhe fituan trofeun e tyre të parë në dyzet e një vjet.

Titujt e njëpasnjëshëm të Divizionit 'B' i dhanë promovimit të George Anderson në Dundee në 1947, dhe vetëm dy vjet më vonë ata ishin në një mustaqe për t'u bërë kampionë të Skocisë. Enët prej argjendi nuk ishin larg; pasi shpenzuan një tarifë transferimi rekord botëror prej 23,500£ për Billy Steel (për zemërimin e disa mbështetësve të klubit - të cilët ishin të zemëruar me aspektin e financave në futboll dhe në vend të kësaj uronin për talentin 'vendas'), ata fituan Kupën e Ligës Skoceze. në vitin 1951 në një nga finalet më emocionuese që Hampden ka parë ndonjëherë.

Dymbëdhjetë muaj më vonë skuadra u kthye në Hampden për t'u bërë skuadra e parë që mbajti Kupën e Ligës, dhe në mes të këtyre dy fitoreve u shfaqën në finalen e Kupës Skoceze 1952. Ana Dark Blue e epokës përfshinte lojtarë të tillë si Bill Brown, Tommy Gallacher, Doug Cowie, Alfie Boyd, Bobby Flavell dhe Billy Steel.

Në Kupën e Skocisë 1958–59, Dundee pësoi një humbje shokuese 1–0 ndaj ekipit të Ligës Highland, Fraserburgh. Kjo konsiderohet gjerësisht si humbja më e turpshme e Dundee në historinë e tyre.

 1960 - Epoka e artë e Dundee 
Bob Shankly (vëllai i Bill Shankly) u emërua menaxher në 1959. Dundee u bë kampion i Skocisë kur fitoi titullin e ligës së Divizionit Një në sezonin 1961–1962. Me lojtarë të tillë si Bobby Cox, Bobby Wishart, Pat Liney, Alan Cousin, Andy Penman, Hugh Robertson, Alan Gilzean, Alex Hamilton, Bobby Seith, Gordon Smith dhe Ian Ure ata arritën titullin me një fitore kundër St Johnstone, e cila nga ana tjetër. zbriti St Johnstone në Divizionin e Dytë të atëhershëm. Gordon Smith fitoi dallimin si lojtari i vetëm që fitoi kampionatin skocez të futbollit me tre klube (Hibs, Hearts dhe Dundee), asnjëri prej tyre as gjysma e Old Firm tradicionalisht dominuese.

Sezonin e ardhshëm, 1962–1963, Dundee arriti në gjysmëfinalet e Kupës Evropiane duke mposhtur 1. FC Köln, Sporting CP dhe RSC Anderlecht. Dundee humbi ndaj AC Milan në total në gjysmëfinale, megjithëse ata fituan (dhe mbajtën një portë të pastër) kundër Milanit në ndeshjen në shtëpi në Dens Park.

Dee arriti përsëri në finalen e Kupës Skoceze në garën 1963–1964. Shankly u largua nga Dundee në shkurt 1965."QosFC: Bobby Ancell". 

Menaxheri tjetër pas Shankly ishte ish-lojtari Bobby Ancell nga skuadra e Kampionatit B të Divizionit 1947. Ancell e çoi Dundee në një finale të Kupës së Ligës 1967–68 kundër fituesit të Kupës Evropiane të sezonit të kaluar, Celtic. Skuadra e Ancell shënoi tre herë në Hampden Park në Glasgow, por megjithatë humbi 5–3.

Në paraardhësin e Kupës UEFA dhe Europa League, Dundee arriti në gjysmëfinalet e Kupës së Panaireve Ndër-Qytetesh 1967–68. Dundee eliminoi kundërshtarët nga Holanda, Belgjika dhe Zvicra për të takuar Leeds United në gjysmëfinale. Pas një barazimi 1–1 në Dens, një fitore 1–0 në ndeshjen e dytë e kaloi Leeds."QosFC: Bobby Ancell". 

 Fundi i shekullit të 20-të 
Në vitin 1973, nën drejtimin e David White dhe kapitenin e Tommy Gemmell, Kupa e Ligës Skoceze u kthye në Dens pas një fitoreje 1–0 kundër Celtic .

Në vitin 1986, Dundee siguroi një fitore 2–0 ndaj Hearts në Dens Park në ditën e fundit të sezonit për t'i mohuar klubit të Edinburgut titullin e parë të ligës në 26 vjet. Hearts kishte arritur të qëndronte i pamposhtur në ligë që nga 28 shtatori 1985, dhe thjesht duhej të vazhdonte këtë ecuri për një ndeshje më shumë për të përfunduar në krye të tabelës përpara sfiduesit më të afërt të Celtic; megjithatë, dy gola të vonuar nga zëvendësuesi Albert Kidd, së bashku me fitoren 5–0 të Celtic në St Mirren, siguruan që kampionati i ligës të shkonte në Glasgow.

 shekulli 21 
Në vitin 2000, klubi doli në titujt kryesorë kur nënshkroi argjentinasin Claudio Caniggia, i cili më vonë nënshkroi për Rangers. Caniggia ishte vetëm një nga shumë nënshkrimet e huaja në skuadrën e Dundee në fillim të viteve 2000, ku përfshihej edhe ish-lojtari i Newcastle United, Temur Ketsbaia. Nënshkrimi i lojtarëve të tillë të profilit të lartë, së bashku me shumë të tjerë, e çuan Dundee në një finale të Kupës Skoceze dhe dy përfundime në top-gjashtë. Kjo u arrit fillimisht nën drejtimin e Ivano Bonetti (i cili gjithashtu dha një kontribut të shkurtër por të dukshëm në lojë, duke u lidhur mirë me Caniggia) dhe më pas nën drejtimin e Jim Duffy. Pjesëmarrjet ishin ende të pakta nga shifrat e shpresuara, dhe me shpenzimet që peshonin dukshëm më shumë se të ardhurat, Dundee u detyrua shpejt në administrim.

Përpara se Dundee të hynte në telashe financiare, skuadra mposhti skuadrën e Glasgow Partick Thistle 2–0 jashtë shtëpisë në raundin e tretë të Kupës Skoceze në 2003. Raundi i katërt pa Dundee të mposhti Aberdeen 2–0 në Dens Park. Dundee vazhdoi marshimin e tyre drejt Hampden Park me një barazim 1–1 jashtë dhe një fitore 4–1 në kohën shtesë ndaj Falkirk në Dens rezervoi vendin e tyre në gjysmëfinale duke luajtur Inverness CT në Hampden Park. Një gol i Georgi Nemsadze siguroi një fitore 1–0 dhe një vend në Final kundër Rangers. Në finale, Barry Smith goditi shtyllën për Dundee, por Lorenzo Amoruso shënoi për t'i dhënë fund ecurisë së kupës së Dundee.

Atë vit, për shkak të dështimit të klubit për të shitur lojtarë siç pritej, u mblodhën të ardhura të pamjaftueshme për të financuar faturën e madhe të pagave nën pronarët Peter dhe James Marr, duke rezultuar në një borxh prej 23 milion £ që do të thoshte se ata ishin të detyruar të shkonin në administrim me shumë lojtarë. si Fabian Caballero, Craig Burley dhe kapiteni gjeorgjian Georgi Nemsadze duke u larguar në 2005. Pavarësisht këtij borxhi të madh, Dundee mbijetoi duke shitur stadiumin e tyre në 2003. Por klubi më pas ra në nivelin e dytë të ligave skoceze, ku qëndruan deri në korrik 2012. Në mesin e vitit 2006, u njoftua se ristrukturimi financiar do ta bënte klubin pa borxhe.

Në vitin 2007, James dhe Peter Marr ndërprenë disa nga lidhjet e tyre me Dundee, duke u larguar respektivisht si kryetar dhe shef ekzekutiv, kur kompania e tyre P&J Taverns u detyrua në administrim. Bob Brannan dhe Dave MacKinnon zunë vendin e Marrs.

Në vitin 2008, pas një ecurie të dobët në ligë, menaxheri Alex Rae u shkarkua, me ish-menaxherin Jocky Scott që mori detyrën e tij të tretë me klubin. 

Në sezonin 2009–10, drejtori i Dundee, Calum Melville, ishte në telashe duke pretenduar se do t'i ofronte rivalëve Dundee United 500,000 £ për ish-mesfushorin e Dundee, Scott Robertson. Dundee fitoi finalen e Challenge Cup kur mundi Inverness Caledonian Thistle 3–2.

Në mars 2010, Scott u shkarkua nga posti i trajnerit pas humbjes 3–0 nga Airdrie United. Ai u zëvendësua nga Gordon Chisholm, me Billy Dodds si ndihmës të tij.

Në shtator 2010, Dundee ishte përsëri në prag të hyrjes në administratë për shkak të një faturë tatimore të papaguar prej 365,000 £. Gjatë negociatave me HM Revenue dhe Doganat, oferta e klubit për të paguar 100,000 £ menjëherë u refuzua. Më 14 shtator u njoftua se klubi do të kalonte në administrim. Si ndëshkim për hyrjen në administratë, Liga Skoceze e Futbollit i dha Dundee 25 pikë më 1 nëntor 2010. Në kohën kur u shqiptua dënimi, kjo e la Dundee në fund të tabelës së Kategorisë së Parë me −11 pikë, 20 pikë prapa ekipit të dytë. Më 10 dhjetor 2010, Dark Blues Business Trust u krijua nga ish-pronari i Dundee Peter Marr dhe ish-drejtori Steve Martin për të ndihmuar klubin të rimëkëmbet nga situata e tyre financiare. Më 17 dhjetor 2010 ankesa e Dundee kundër zbritjes së pikëve u refuzua. Dundee shkoi në një seri rekord prej 23 ndeshjesh pa humbje në divizionin e parë.

Më 12 maj 2011, Dundee FC doli nga administrata. Besimi i mbështetësve të klubit, Dundee FC Supporters' Society Ltd., u bë aksionari i shumicës dhe Steve Martin i DFC Business Trust iu bashkua bordit të drejtorëve së bashku me pesë nga bordi i Society Fans.

Më 6 nëntor 2011, u njoftua se Harry MacLean kishte dhënë dorëheqjen nga pozicioni i tij si Shef Ekzekutiv dhe do të punonte një muaj më parë. MacLean, i cili kishte luajtur një rol kyç në shpëtimin e klubit gjatë administrimit, pranoi një ftesë për t'u ribashkuar me klubin në një rol jo-ekzekutiv përpara se të largohej nga pozicioni i tij si Shef Ekzekutiv. Dorëheqja e tij u pasua vetëm njëmbëdhjetë ditë më vonë nga vendimi i Stuart Murphy për të dhënë dorëheqjen si kryetar i klubit dhe drejtor i klubit, i cili hyri në fuqi menjëherë. Më 27 dhjetor 2011, Harry MacLean dha dorëheqjen nga roli i tij jo-ekzekutiv duke shkaktuar pyetje në lidhje me stabilitetin e sallës së këshillit. Menjëherë pasi boshllëku i lënë nga MacLean u plotësua nga Scot Gardiner.

Më 16 korrik 2012, Dundee u ftua të bashkohej me Premier Leaguen Skoceze për të zëvendësuar Rangers pas krizës së tyre financiare dhe pranimit të mëvonshëm në nivelin e katërt të futbollit skocez.

Që nga periudha e dytë e administrimit, Dundee, së bashku me Shoqërinë e tyre Mbështetëse, zbatuan objektivat e rregullta të KPI. Këto objektiva u vendosën për të siguruar, në një farë mënyre, që dështimet që çuan në administrim dhe në të vërtetë, disa dekada trazira financiare nuk mund të përsëriten. Dundee mbeti pas administratës së dytë me vetëm borxh futbolli dhe pa aftësi huamarrjeje. Që nga dalja nga administrata, klubi është përqendruar në respektimin e borxhit të futbollit, ndërkohë që ka mbajtur paga më të ulëta për futbollin dhe faturat e stadiumit, sipas të ardhurave të krijuara. Borxhi post-admin ishte papritur ende mbi 200,000 £ që duhej të punonte shpejt në buxhetet tashmë të stërvitura të bordit.

Pas një sezoni të pasuksesshëm në Premier League, Dundee u rrëzua përsëri pasi përfundoi në fund, pavarësisht formës së përmirësuar shumë pasi John Brown zëvendësoi Barry Smith si menaxher në fund të sezonit. Sezonin e ardhshëm (2013–14) Dundee do të merrte pjesë në Kampionatin Skocez (ish Divizioni i Parë) pasi u bënë reforma në sistemin e Ligës Skoceze.

 Pronësia e FPS 
Gjatë gjithë verës që çoi në fillimin e sezonit 2013–14 u mbajtën bisedime në lidhje me një blerje të mundshme të bazuar në Teksan me investime që do të kryheshin deri në 650,000 £. Marrja përfundoi dhe ish-Drejtori Bill Colvin u emërua si kryetar për të mbikëqyrur këtë bord të ri, investitori kryesor i të cilit Tim Keyes i Keyes Capital, Austin, Teksas, emëroi John Nelms të kujdesej për interesat e tij. Sezoni 2013–14 rezultoi të ishte një për t’u mbajtur mend me Dundee që fitoi titullin dhe u promovua në nivelin më të lartë në ditën e fundit të sezonit me një fitore 2–1 ndaj Dumbarton. Pas një humbje të rëndë ndaj Falkirk dhe një barazim kundër Alloa, menaxheri John Brown u zëvendësua nga Paul Hartley. Një fitore 3–0 në Alloa për The Dark Blues dhe një humbje 4–1 ndaj Dumbarton për Hamilton Academical do të thoshte që Dundee ishte në vendin e vozitjes kur erdhi në finale. Dens Park u shit për ndeshjen kundër Dumbarton kur Christian Nadé shënoi me kokë në golin e hapjes. Menjëherë pas kësaj, Peter MacDonald shënoi golin e dytë. Skuadra mysafire tërhoqi një gol në pjesën e dytë dhe Hamilton Academical arriti të mbyllte diferencën e golave me një fitore 10–2 ndaj Greenock Morton. Por Dundee mori tre pikët dhe arriti të ngjitet në Premiership skocez.

 Lojtarët 

 Skuadra aktuale 
Redaktuar me 2024-08-10.

 Nderimet 

Liga

 Premiership Skocez:
 Fitues (1): 1961–1962
 Nënkampion (4): 1902–1903, 1906–1907, 1908–1909, 1948–1949
 Champiomship Skocez:
 Fitues (6): 1946–1947, 1978–1979, 1991–1992, 1997–1998, 2013–2014, 2022–2023
 Nënkampion (5): 1980–1981, 2007–2008, 2009–2010, 2011–2012, 2020–2021

Kupa
Kupa Skoceze:
Fitues (1): 1909–1910
Nënkampion (4): 1924–1925, 1951–1952, 1963–1964, 2002–2003
Scottish League Cup:
Winners (3): 1951–1952, 1952–1953, 1973–1974
Runners-up (3): 1967–1968, 1980–1981, 1995–1996
Scottish Challenge Cup:
Winners (2): 1990–1991, 2009–2010
Runners-up (1): 1994–1995

 Evropë 

 Kupa Evropiane:
 Semi-finalistë (1): 1962–1963
 Inter-Cities Fairs Cup:
 Semi-finalistë (1): 1967–1968

 Referime 

Kategoria:Klube futbolli
Kategoria:Klube futbolli në Skoci