Pika e Princit Rupert

Pikat e Princit Rupert (të njohura edhe si lotë holandezë ose lotë Batavianë) janë rruaza qelqi të forcuara të krijuara nga pikimi i xhamit të shkrirë në ujë të ftohtë, i cili e bën atë të ngurtësohet në një pikëz në formë fulterze me një bisht të gjatë dhe të hollë. Këto pika karakterizohen nga brenda nga sforcimet e mbetura shumë të larta, të cilat krijojnë veti kundërintuitive, të tilla si aftësia për të përballuar një goditje nga një çekiç ose nga një plumb në skajin e gjerë pa thyerje, ndërsa shfaqin shpërbërje shpërthyese nëse fundi i bishtit është edhe pak i dëmtuar. Në natyrë, struktura të ngjashme prodhohen në kushte të caktuara në llavë vullkanike dhe njihen si lotët e Pele-s.

Pikat janë emëruar pas Princit Rupert të Rinit, i cili i solli në Angli në vitin 1660, megjithëse thuhet se ato prodhoheshin në Holandë në fillim të shekullit të 17-të dhe ndoshta ishin të njohura për prodhuesit e qelqit për shumë më gjatë. Ato u studiuan si kuriozitete shkencore nga Shoqëria Mbretërore dhe zbulimi i parimeve të vetive të tyre të pazakonta ndoshta çoi në zhvillimin e procesit për prodhimin e xhamit të fortë, të patentuar në 1874. Hulumtimet e kryera në shekujt e 20-të dhe të 21-të hedhin dritë të mëtejshme mbi arsyet e vetive kundërshtuese të pikave.

 Shiko edhe 

 Xhami

 Referime 
Kategoria:Lloje të xhamit
Kategoria:Demonstrime shkencore
Kategoria:Mekanikë e lëngjeve