Shteti Federal i Austrisë

Shteti Federal i Austrisë (Gjermanisht: Bundesstaat Österreich, i njohur në gjuhën e folur si "Ständestaat") ishte një vazhdim i Republikës së Parë Austriake midis 1934 dhe 1938 kur ishte një shtet njëpartiak i udhëhequr nga Fronti Atdhetar konservator, nacionalist dhe korporatist. Koncepti Ständestaat, që rrjedh nga nocioni i Stände ("pasuri" ose "korporata"), u përkrah nga politikanët kryesorë të regjimit si Engelbert Dollfuss dhe Kurt Schuschnigg. Rezultati ishte një qeveri autoritare e bazuar në një përzierje të ndikimeve fashiste italiane dhe katolike konservatore.

Ajo përfundoi në mars 1938 me Anschluss (aneksimi gjerman i Austrisë). Austria nuk do të bëhej më një vend i pavarur deri në vitin 1955, kur Traktati i Shtetit Austriak i dha fund pushtimit aleat të Austrisë.

 Ideologjia 
Shteti Federal i Austrisë lavdëroi historinë e Austrisë. Monarkia e Habsburgëve u ngrit si një kohë madhështie në historinë austriake. Kisha Katolike luajti një rol të madh në përcaktimin e kombit të historisë dhe identitetit austriak, duke tjetërsuar kulturën gjermane. Ndryshe nga regjimi relativisht laik i Hitlerit, Kishës Katolike iu dha një zë i spikatur në një sërë çështjesh. Shteti de-sekularizoi shkollat ​​në arsim, duke kërkuar arsimin fetar për të përfunduar provimet e diplomimit Matura. Sipas kësaj ideologjie, austriakët ishin "gjermanë më të mirë". Në përputhje me katolicizmin e regjimit, regjimi ngriti mësimet jokomuniste dhe jo-kapitaliste të Enciklikave Papale, më së shumti Quadragesimo anno e Papa Piut XI.

Pavarësisht përqafimit nominal të korporatizmit dhe shmangies së kapitalizmit liberal, shteti federal ndoqi një politikë monetare konservatore fiskale. Ekonomisti i Shkollës së Vjenës, Ludwig von Mises, i cili kishte bashkëpunuar me Dollfuss para grushtit të shtetit, u bë kryetar i Dhomës Austriake të Tregtisë dhe me drejtimin e Mises dhe ekonomistëve të tjerë, shteti federal ndoqi një politikë shtrëngimi në reagim ndaj Depresionit të Madh.

Shteti Federal ndoqi politika të ashpra deflacioniste për të ekuilibruar monedhën. Gjithashtu uli shpenzimet në mënyrë drastike dhe normat e larta të interesit ishin normë. Deficiti buxhetor u ul nga mbi 200 milionë shilinga në më pak se 50 milionë. Deri në vitin 1936, vetëm 50% e të papunëve merrnin përfitime papunësie. Këto politika përkonin me një tkurrje katastrofike ekonomike. Sipas vlerësimeve të Angus Maddison, papunësia arriti kulmin në 26% në 1933, duke dështuar të bjerë nën 20% deri më 1937. Kjo mund të krahasohet me papunësinë gjermane, e cila arriti kulmin në 30% në 1932 dhe kishte rënë në më pak se 5% deri në 1937. Për më tepër, GDP reale u shemb, duke mos u kthyer në nivelet e para 1929 deri më 1937.

Është e diskutueshme nëse shteti federal mund të konsiderohet vërtet fashist. Edhe pse ishte autoritare dhe përdorte simbole të ngjashme me fashistët, ajo kurrë nuk arriti mbështetje të gjerë në mesin e austriakëve. Politika e saj më e spikatur ishte përqafimi i katolicizmit, dhe politikat e saj ekonomike dhe sociale kanë vetëm një ngjashmëri kalimtare me ato të Italisë fashiste dhe Gjermanisë naziste dhe më shumë një ngjashmëri me Portugalinë nën Salazar.

 Referime 

Kategoria:Shtete dhe territore të themeluara më 1934
Kategoria:Shtete dhe territore të shpërbëra më 1938
Austri
Kategoria:Republika të mëparshme