Gjergji V i Gjeorgjisë

George V i Shkëlqyeri (i përkthyer gjithashtu si i shquar, ose i mrekullueshëm; 1286/1289–1346) ishte Mbreti (mepe) i Gjeorgjisë nga viti 1299 deri në vitin 1302 dhe pastaj nga viti 1314 deri në vdekjen e tij në vitin 1346. Ai ishte një politikan fleksibël dhe largpamës, i cili e rimëkëmbi Gjeorgjinë nga një dominim shekullor mongol, duke rivendosur fuqinë e mëparshme të vendit dhe promovuar kulturën e krishterë në vend. George V ishte një lider i shquar dhe një mbështetës i forcave të drejtësisë dhe progresit në vend. Vdekja e tij në vitin 1346 u shënua me zhgënjim nga populli i Gjeorgjisë, i cili e kujtoi atë si një nga mbretërit më të rëndësishëm dhe të suksesshëm në historinë e vendit.
parapamje| Monument i Gjergjit V në Akhaltsikhe .
Dokumenti ekzistues, që i atribuohet Giorgi V përfshin vetëm segmentin e fundit të titullit të tij mbretëror. Mikheil Bakhtadze sugjeron se titulli i plotë i Mbretit George do të ishte "mbreti i Abkazëve, Kartvelianëve, Ranians, Kaketianëve dhe Armenëve, Sharvansha dhe Shahansha, unifikuesi i Likht-Imer dhe LikhtAmer, sundimtari i gjithë Lindjes dhe Perëndimit". Bakhtadze gjithashtu vë në dukje se ndryshimi kryesor midis titullit të mbretit George V dhe sundimtarëve të mëparshëm ishte një shtesë e "Likht-Imer dhe Likht-Amer", si bashkues  të dy mbretërive.

 Mbreteria 
majtas|parapamje| Territori i Gjeorgjisë gjatë mbretërimit të Mbretit George V.
Gjergji lindi nga mbreti Dhimitër II dhe gruaja e tij e tretë Natela, e bija e Beka I Jaqeliut, princit dhe Atabeut të Samtskhe-s . Dhimitri u ekzekutua nga mongolët në 1289 dhe princi i vogël George u dërgua në Samtskhe për t'u rritur në oborrin e gjyshit të tij nga nëna.

Në vitin 1299, Khan Ikhanid Ghazan e vendosi Gjergj II-të si një sundimtar rival të vëllait të tij të madh, mbretit rebel gjeorgjian David VIII. Megjithatë, autoriteti i Xhorxhit nuk shtrihej përtej kryeqytetit të mbrojtur nga mongolët Tbilisi, kështu që Xhorxhi u quajt nga atëherë si "Mbreti Hije i Tbilisit". Në vitin 1302, ai u zëvendësua nga vëllai i tij, Vakhtang III. Pas vdekjes së të dy vëllezërve të tij më të mëdhenj - Davidit dhe Vakhtang - Gjergji u bë regjent i djalit të Davidit, George VI, i cili vdiq i mitur në 1313, duke lejuar që George V të kurorëzohej mbret për herë të dytë. Pasi u zotua fillimisht për besnikërinë e tij ndaj Il-khan Öljaitü, ai filloi një program të ribashkimit të tokave gjeorgjiane. Në vitin 1315, ai udhëhoqi trupat ndihmëse gjeorgjiane për të shtypur një revoltë anti-Mongole në Azinë e Vogël, një ekspeditë që do të rezultonte në të qenë e fundit në të cilën gjeorgjianët luftuan në radhët mongole. Në vitin 1319 ai mbështeti Il-Khanate për të ndihmuar në shtypjen e revoltës së komandantit mongol Qurumushi, i cili ishte Guvernatori ushtarak i Gjeorgjisë. Në vitin 1320, ai e dëboi alanët plaçkitës nga qyteti Gori dhe i detyroi ata të kthehen në malet e Kaukazit.
majtas|parapamje| Karta mbretërore e mbretit George V, shekulli i 14-të.
Mbreti Gjergj ishte në marrëdhënie miqësore me princin mongol Koban, i cili u ekzekutua nga Abu Sa'id Khan në 1327. Gjergji e përdori këtë humbje si pretekst për t'u rebeluar kundër Ilkhanate të dobësuar. Ai ndaloi pagesat e haraçit dhe i dëboi mongolët nga vendi. Një vit më pas ai urdhëroi festime të mëdha në malin Tsivi për të festuar përvjetorin e fitores mbi mongolët dhe masakroi atje të gjithë fisnikët opozitarë. Në vitin 1329, George rrethoi Kutaisi, Gjeorgjia perëndimore, duke e kthyer mbretin vendas Bagrat I në një princ vasal. Në 1334 ai ristabiloi autoritetin mbretëror mbi principatën praktikisht të pavarur të Samtskhe, të sunduar nga kushëriri i tij Qvarqvare I Jaqeli . Pasi rikthente unitetin e mbretërisë, ai u përqendrua tani në projekte kulturore, sociale dhe ekonomike. Ai ndërroi monedhat e lëshuara nga Ghazan Khan me ato gjeorgjiane, të quajtura tetri i Gjergjit. Ndërmjet viteve 1325 dhe 1338, ai hartoi dy kode ligjore të mëdha, një për rregullimin e marrëdhënive në oborrin mbretëror dhe tjetri për paqen në një rreth të largët dhe të çrregullt malor. Nën udhëheqjen e tij, Gjeorgjia krijoi lidhje tregtare të ngushta ndërkombëtare, veçanërisht me Perandorinë Bizantine, por edhe me republikat e mëdha detare evropiane, Genova dhe Venecia. Gjatë mbretërimit të tij, tokat armene, përfshirë Ani, ishin pjesë e Mbretërisë së Gjeorgjisë.
majtas|parapamje| George V i Shkëlqyeri në  një pullë postare të Gjeorgjisë 2014
Gjergji V zgjeroi gjithashtu marrëdhëniet diplomatike me Bahri Mamlukët e Egjiptit, duke arritur rregullimin e disa manastireve gjeorgjiane në Palestinë për Kishën Ortodokse Gjeorgjiane dhe duke fituar kalimin falas për pelegrinët gjeorgjianë në Tokën e Shenjtë. Sipas Kldiashvili (1997), prezantimi i kryqit të Jeruzalemit, i marrë si frymëzim për flamurin modern kombëtar të Gjeorgjisë në vitet 1990, mund të datojë  që nga e  mbretërimit  të George V. D. Kldiashvili, History of the Georgian heraldry, Parlamentis utskebani, 1997, p. 35.

Në vitet 1330, Gjergji siguroi mbështetjen e krahinës jugperëndimore të Klarjetit kundër fiseve të përparuara Osmanli të udhëhequr nga Orhan I. Në vitin 1341 ai ndërhyri në luftën për pushtet në Perandorinë fqinje të Trebizondit dhe mbështeti Anna Anachoutlou, e cila u ngjit në fron me ndihmën e lazëve, vetëm për t'u dënuar me vdekje një vit më vonë. Gjithashtu, ai organizoi një fushatë të suksesshme kundër Shirvanit, një shtet fqinj i Gjeorgjisë.

Gjergji V kishte marrëdhënie miqësore me mbretin Filipi VI të Francës, siç dëshmohet nga këmbimet  midis tyre. Gjergji V i shkroi mbretit të Francës se ishte gati të merrte pjesë me të në çlirimin e “Tokave të Shenjta” të Sirisë dhe Palestinës, kishte 30 mijë ushtarë. Vazha Kiknadze, European sources of Georgian history,
Tbilisi, 1983, p.159

Gjergji V vdiq në 1346.Sundimi i tij u pasua  nga djali i tij i vetëm Davidi IX. Ai u varros në Manastirin e Gelati pranë Kutaisi, Gjeorgjia perëndimore.

 Martesa dhe fëmija 
Identiteti i gruas së tij nuk dihet. Në "Kronikat Gjeorgjiane" të shekullit të 18-të raportohet se George V u martua me një vajzë të Perandorit Grek, Lord Michael Komnenos. Megjithatë, sundimi  mbretërues  i  Perandorisë Bizantine në shekullin e 14-të ishin Palaiologët, jo Komnenët. Nuk ekziston regjistrim për martesën e një vajze të Michael IX Palaiologos dhe gruas së tij Rita e Armenisë me një sundimtar gjeorgjian në burimet bizantine. Po ashtu nuk dihet për ekzistencën e ndonjë vajze të paligjshme të Michael IX. Një Mikael Komneni ishte Perandor nga viti 1344 deri në vitin 1349, por fëmija i tij i vetëm i vërtetuar ishte Gjoni III i Trebizondit Nuk dihet nëse Gjoni III kishte vëllezër ose motra. Ai kishte një djalë, David IX i Gjeorgjisë, dhe një vajzë Soldane që u martua me John of Poitiers-Lusignan.
Kategoria:Vdekje 1346
Kategoria:Lindje - Vitet 1280