Pikëpamjet fetare të Adolf Hitlerit

Besimet fetare të Adolf Hitlerit, diktatorit të Gjermanisë naziste nga viti 1933 deri në 1945, kanë qenë një çështje debati. Mendimet e tij në lidhje me çështjet fetare ndryshuan ndjeshëm me kalimin e kohës. Gjatë fillimit të karrierës së tij politike, Hitleri shprehu publikisht opinione të favorshme ndaj idealeve tradicionale të krishtera, por më vonë i braktisi ato., p. 265: "During the Kampfzeit and into the first years of the Third Reich, he maintained – both publicly and privately – that the movement bore some fundamental relationship to Christianity, as witnessed by his repeated intonations of positive Christianity and his repeated reference to the relevance, even priority, of Christian social ideas to his own movement. Then we see an apparent total rejection of those same ideas near the end." Shumica e historianëve e përshkruajnë qëndrimin e tij të mëvonshëm si kundërshtues të krishterimit të organizuar dhe besimeve të themeluara të krishtera.Alan Bullock; Hitler: a Study in Tyranny; Harper Perennial Edition 1991; p. 219: "Hitler had been brought up a Catholic and was impressed by the organization and power of the Church... [but] to its teachings he showed only the sharpest hostility... he detested [Christianity]'s ethics in particular" Ai gjithashtu qortoi ateizmin.

Hitleri lindi nga një nënë praktikuese katolike, Klara Hitler, dhe u pagëzua në Kishën Katolike Romake; babai i tij, Alois Hitler, ishte një mendimtar i lirë dhe skeptik ndaj Kishës Katolike. Në vitin 1904, ai u konfirmua në Katedralen Katolike Romake në Linc, Austri, ku jetonte familja.Bullock (1991), p.26 Sipas Xhon Uillard Toland, dëshmitarët tregojnë se sponsori i konfirmimit të Hitlerit duhej "të hiqte zvarrë fjalët prej tij ... pothuajse sikur i gjithë konfirmimi të ishte i neveritshëm për të".John Toland; Hitler; Wordsworth Editions; 1997 Edn; p. 18 Tolandi ofron mendimin se Hitleri "mbarti brenda vetes mësimin e tij se hebreu ishte vrasësi i Zotit. Prandaj, shfarosja mund të bëhej pa dridhje ndërgjegjjeje pasi ai ishte thjesht duke vepruar si dora hakmarrëse e Zotit ..." Majkëll Risman vëren se, sipas disa dëshmitarëve që jetuan me Hitlerin në një shtëpi burrash në Vjenë, ai kurrë nuk mori pjesë më në meshë ose nuk mori sakramentet pasi u largua nga shtëpia kur ishte 18 vjeç.

Në një fjalim në vitin 1932, Hitleri e deklaroi veten "jo një katolik dhe jo një protestant, por një i krishterë gjerman". Të krishterët gjermanë ishin një grup protestant që mbështetën ideologjinë naziste. Hitleri dhe Partia Naziste gjithashtu promovuan krishterimin pozitiv "pa nënndarje"from Norman H. Baynes, ed. (1969). The Speeches of Adolf Hitler: April 1922 – August 1939. 1. New York: Howard Fertig. p. 402., një lëvizje që hodhi poshtë shumicën e doktrinave tradicionale të krishtera si hyjnia e Jezusit, si dhe elementët hebrenj si Dhiata e Vjetër.William L. Shirer; The Rise and Fall of the Third Reich; Secker & Warburg; London; 1990, p. 234."Confessing Church" in Dictionary of the Christian Church, F. L. Cross and E. A. Livingston, eds.; William L. Shirer, The Rise and Fall of the Third Reich (New York: Simon and Schuster, 1960), pp. 235 f. Në një vërejtje të cituar gjerësisht, ai e përshkroi Jezusin si një "luftëtar arian" që luftoi kundër "fuqisë dhe pretendimeve të farisenjve të korruptuar" dhe materializmit hebre. Hitleri foli shpesh për protestantizmin dhe luteranizmin, duke thënë, "Nëpërmjet meje Kisha Protestante Ungjillore mund të bëhej kisha e themeluar, si në Angli" dhe se "reformatori i madh" Martin Luteri "ka meritën e ngritjes kundër Papës dhe Kishës Katolike”.

Regjimi i Hitlerit nisi një përpjekje drejt koordinimit të protestantëve gjermanë në një kishë të përbashkët protestante të Rajhut (por kjo u rezistua nga Kisha Rrëfyese) dhe u zhvendos herët për të eliminuar katolicizmin politik.Ian Kershaw; Hitler a Biography; 2008 Edn; W. W. Norton & Company; London; p. 290. Edhe pse udhëheqja naziste u shkishërua nga Kisha Katolike, Hitleri ra dakord për konkordatin e Rajhut me Vatikanin, por më pas e shpërfilli atë në mënyrë rutinore dhe lejoi persekutimet e Kishës Katolike. Disa historianë kanë këmbëngulur se Hitleri dhe rrethi i tij i ngushtë ishin ndikuar nga fetë e tjera. Në një eulogji për një mik, Hitleri i bëri thirrje të hynte në Valhalla por ai më vonë deklaroi se do të ishte marrëzi të rivendosnin adhurimin e Odinit (ose Votanit) brenda paganizmit gjerman. Shumica e historianëve argumentojnë se ai ishte i përgatitur të vononte konfliktet për arsye politike dhe se qëllimet e tij ishin të eliminonte përfundimisht krishterimin në Gjermani, ose të paktën ta reformonte atë për t'iu përshtatur një pikëpamjeje naziste. 
parapamje| Hitleri me ambasadorin e Vatikanit Çezare Orsenigo

Kategoria:Feja dhe politika
Kategoria:Adolf Hitler

Kategoria:Faqe me adresa nga Wayback Machine që përdorin stampën e arkivës së rrjetit