Parlamenti i Anglisë

Parlamenti i Anglisë ishte legjislatura e Mbretërisë së Anglisë nga shekulli i 13-të deri në 1707 kur u zëvendësua nga Parlamenti i Britanisë së Madhe . Parlamenti evoluoi nga këshilli i madh i peshkopëve dhe pirëve që këshillonin monarkun anglez . Këshillat e mëdhenj u quajtën për herë të parë Parlamente gjatë mbretërimit të Henrit të III ( r. 1216-1272 ). Në këtë kohë, mbreti kërkoi pëlqimin e Parlamentit për të vendosur taksat.

Fillimisht një organ me një dhomë, një parlament dydhomësh u shfaq kur anëtarësia e tij u nda në Dhomën e Lordëve dhe Dhomën e Komunëve, e cila përfshinte kalorës të Shirit dhe Burgesve . Gjatë kohës së Henrit të IV në fron, roli i Parlamentit u zgjerua përtej përcaktimit të politikës tatimore për të përfshirë "ndreqjen e ankesave", e cila në thelb u mundësoi qytetarëve anglezë t'i bënin peticion trupit për të adresuar ankesat në qytetet dhe qarqet e tyre lokale. Në këtë kohë, qytetarëve iu dha fuqia për të votuar për të zgjedhur përfaqësuesit e tyre - banoret - në Dhomën e Komunëve.

Gjatë shekujve, Parlamenti anglez kufizoi në mënyrë progresive fuqinë e monarkisë angleze, një proces që kulmoi ndoshta në Luftën Civile Angleze dhe në Gjykatën e Lartë të Drejtësisë për gjyqin e Karlit të I.

Kategoria:Vetitë CS1: Vlerë e madhe vëllimi