Gomari i Artë

Gomari i Artë i njohur edhe me titullin Metamorfozat është një vepër e shkruar nga Apuleiusi. Ky është i vetmi roman i lashtë romak në latinisht që ka mbijetuar në tërësi. 

Protagonisti i romanit është Lucius.  Në fund të romanit, ai zbulohet se është nga Madaurus,  vendlindja e vetë Apuleius. Komploti sillet rreth kureshtjes së protagonistit ( curiositas ) dhe dëshirës së pangopur për të parë dhe praktikuar magjinë. Ndërsa përpiqej të kryente një magji për t'u shndërruar në një zog, ai shndërrohet aksidentalisht në një gomar . Kjo çon në një udhëtim të gjatë, fjalë për fjalë dhe metaforik, të mbushur me përralla . Ai më në fund gjen shpëtimin përmes ndërhyrjes së perëndeshës Isis, kultit të së cilës ai i bashkohet.

 Origjina 
parapamje| Lucius merr formë njerëzore, në një ilustrim të Metamorfozave të vitit 1345 (ms. Vat. Lat. 2194, Vatican Library ).
Data e shkrimit të Gomarit të Artë (Metamorfoza) është e paqartë. Është konsideruar në mënyra të ndryshme nga studiuesit si një vepër rinore që i paraprin Apologjisë së Apuleius të viteve 158–159, ose si kulmi i karrierës së tij letrare, dhe ndoshta deri në vitet 170 ose 180.  Apuleius e përshtati historinë nga një origjinal grek, emri i autorit thuhet se është ndryshe i panjohur "Lucius of Patrae ", gjithashtu emri i personazhit kryesor dhe narratorit. 

Ky tekst në greqisht nga Lucius i Patrae ka humbur, por ka Lucius ose Gomar ( , Loukios ē onos ), një histori e ngjashme e autorësisë së diskutueshme, që i atribuohet tradicionalisht shkrimtarit Lucian, një bashkëkohës i Apuleius. Ky tekst i mbijetuar grek duket të jetë një përmbledhje ose mishërim i tekstit të Lucius of Patrae. 

 Dorëshkrime 
Metamorfoza ka mbijetuar në rreth 40 dorëshkrime, të gjitha ose pothuajse të gjitha janë pasardhës të kodikut Laurentianus 68.2 (i quajtur edhe F në aparatet kritike ), një dorëshkrim i ruajtur i shekullit të 11-të i prodhuar në Monte Cassino . Prandaj, redaktorët e tekstit e kanë parë si qëllimin e tyre që të aplikojnë kritikë tekstuale për këtë dorëshkrim të veçantë, duke injoruar pjesën tjetër, përveç konsultimeve të rastësishme. Teksti karakterizohet nga një numër drejtshkrimesh jo standarde, veçanërisht nga ndërrimi i shpeshtë i shkronjave b dhe v . 

 Subjekti 

 Libri i parë 
Prologu krijon një audiencë dhe një folës, i cili e përkufizon veten nga vendndodhja, arsimi, profesioni dhe farefisnia e tij me filozofët Plutarku dhe Sextus i Keronesë . Rrëfimtari udhëton për në Thesali për biznes. Rrugës, ai ndeshet me Aristomenes dhe një udhëtar pa emër. Udhëtari pa emër refuzon të besojë historinë e Aristomenes. Narratori fyen udhëtarin pa emër dhe tregon një histori të shkurtër për një gëlltitëse shpate. Ai i premton Aristomenes një drekë falas nëse do të ritregojë përrallën e tij . Narratori beson në përrallën e Aristomenes dhe bëhet më i etur për të mësuar rreth magjisë. Tregimtari mbërrin në Hypata, ku qëndron me Milo, një mik dhe koprrac, dhe gruan e tij Pamfile. Fotisi, një vajzë shërbyese në shtëpinë e Milos, e çon rrëfimtarin në banjë, pas së cilës narratori shkon në treg. Atje, ai blen disa peshk dhe ndeshet me mikun e tij të vjetër Pytheas, i cili tani është një zyrtar i tregut. Pitea zbulon emrin e narratorit si Lucius. Pitea thotë se Lucius pagoi më tepër për peshkun dhe poshtëron peshkatarin duke shkelur peshkun. Lucius kthehet në shtëpinë e Milo, i uritur dhe duarbosh. Milo pyet Lucius për jetën e tij, miqtë e tij dhe bredhjet e tij, me të cilat Lucius mërzitet. Lucius shkon të flejë i uritur.

 Libri i Dytë 
Të nesërmen në mëngjes, Lucius takohet me tezen e tij Byrrhena në qytet, dhe ajo e sjell atë në shtëpi dhe e paralajmëron atë se gruaja e Milo është një shtrigë e keqe që dëshiron të vrasë Lucius, i cili është i interesuar të bëhet vetë magjistar. Më pas kthehet në shtëpinë e Milos, ku bën dashuri me Fotisin. Të nesërmen, Lucius shkon në shtëpinë e hallës së tij për darkë dhe atje takohet me Thelyphron, i cili tregon historinë e tij se si shtrigat ia prenë hundën dhe veshët. Pas vaktit, Lucius kthehet i dehur në shtëpinë e Milos në errësirë, ku ndeshet me tre grabitës, të cilët së shpejti i vret para se të tërhiqet në shtrat.

 Libri i tretë 
djathtas|parapamje|285x285px| Lucius spiunon gruan e Milos duke u shndërruar në një shkaba. Ilustrim nga Jean de Bosschère
Të nesërmen në mëngjes, Lucius zgjohet befas dhe arrestohet për vrasjen e tre burrave. Ai dërgohet në gjykatë ku tallen vazhdimisht dhe kundër tij ngrihen dëshmitarë. Ata janë gati të shpallin fajin e tij kur e veja kërkon të nxjerrë jashtë trupat e pajetë; por kur zbulohen tre trupat e të vrarëve, ato rezultojnë të jenë kacekë vere të fryrë. Rezulton se ishte një shaka e luajtur nga qyteti me Lucius, për të festuar Festivalin e tyre vjetor të të qeshurit. Më vonë atë ditë, Lucius dhe Fotis shikojnë gruan e Milos duke kryer magjinë e saj dhe duke u shndërruar në një zog. Duke dashur të bëjë të njëjtën gjë, Lucius i lutet Fotit që ta transformojë, por ajo e kthen aksidentalisht në gomar, në këtë moment Fotisi i thotë se e vetmja mënyrë që ai të kthehet në gjendjen e tij njerëzore është të hajë një trëndafil të freskët. Ajo e fut atë natën në stallë dhe i premton t'i sjellë trëndafila në mëngjes, por gjatë natës, shtëpia e Milos bastiset nga një bandë hajdutësh, të cilët vjedhin gomarin Lucius, e ngarkojnë me plaçkën e tyre dhe largohen me të. .

 Libri i katërt 
Në një pushim në udhëtimin e tij me banditët, Lucius gomari shkon në një kopsht për të ngrënë me trëndafila (por në të vërtetë janë trëndafila helmues) kur ai rrihet nga kopshtari dhe ndiqet nga qentë. Hajdutët e rimarrin dhe ai detyrohet të shkojë bashkë me ta; ata flasin se si u vra udhëheqësi i tyre Thrasileoni i veshur si ariu. Hajdutët rrëmbejnë gjithashtu një grua të re të pasur, Charite, e cila është vendosur në një shpellë me Lucius gomarin. Charite fillon të qajë, kështu që një grua e moshuar që është në lidhje me hajdutët fillon t'i tregojë asaj historinë e Cupid dhe Psyche .

Psikika është gruaja më e bukur në tokë dhe Venusi me xhelozi organizon shkatërrimin e Psikës, duke urdhëruar djalin e saj Kupidin të rregullojë që ajo të dashurohet me një të mjerë të pavlerë. Një orakull u thotë prindërve të Psikës që ta ekspozojnë atë në një majë mali, ku ajo do të bëhet nusja e një qenieje të fuqishme, monstruoze. Psikika është lënë në mal dhe e rrëmben një erë e lehtë.

 Libri i pestë 
E moshuara vazhdon të tregojë historinë e Kupidit dhe Psikës. Kupidi, djali i Venusit, mbron fshehurazi Psikën; Kupidi bëhet burri misterioz i Psikës, i cili është i padukshëm për të ditën dhe e viziton atë vetëm natën. Motrat xheloze të Psikës i ngjallin kureshtjen dhe frikën për identitetin e të shoqit; Psikika, kundër urdhrave të Kupidit, e shikon atë nga drita e llambës që zgjon Kupidin; Kupidi braktis Psikën, e cila endet në kërkim të tij dhe hakmerret ndaj motrave të saj të liga.

 Libri i gjashtë 
Gruaja e moshuar përfundon së treguari historinë e Kupidit dhe Psikës, pasi Psikika detyrohet të kryejë detyra të ndryshme për Venusin (duke përfshirë një detyrë në botën e krimit) me ndihmën e Kupidit dhe një shumëllojshmëri krijesash miqësore, dhe më në fund ribashkohet me burrin e saj. Pastaj Jupiteri e shndërron Psikën në një perëndeshë. Ky është fundi i përrallës. Lucius gomari dhe Charite arratisen nga shpella por ata kapen nga hajdutët dhe dënohen me vdekje.
majtas|parapamje|286x286px| Charitë përqafon Tlepolemusin ndërsa Lucius shikon. Nga një ilustrim i Jean de Bosschère

 Libri i shtatë 
Një burrë u shfaqet hajdutëve dhe njofton se ai është hajduti i njohur Haemus trakas, i cili sugjeron që të mos i vrasin robërit, por t'i shesin. Haemus më vonë i zbulohet fshehurazi Charite si i fejuari i saj Tlepolemus dhe i deh të gjithë hajdutët. Kur ata janë në gjumë, ai i vret të gjithë. Tlepolemus, Charite dhe Lucius gomari ikin të sigurtë përsëri në qytet. Pasi atje, gomari i besohet një djali të tmerrshëm që e mundon, por djali më vonë vritet nga një ari. E tërbuar, nëna e djalit planifikon të vrasë gomarin.

 Libri i tetë 
Një burrë mbërrin në shtëpinë e nënës dhe njofton se Tlepolemus dhe Charite kanë vdekur, të shkaktuar nga mashtrimi i të ligut Thrasillus i cili dëshiron që Charite të martohet me të. Pasi dëgjuan lajmin për vdekjen e zotërisë së tyre, skllevërit ikin duke marrë me vete gomarin Lucius. Grupi i madh i skllevërve udhëtues ngatërrohet me një bandë hajdutësh dhe sulmohet nga fermerët e një pasurie të pasur. Disa fatkeqësi të tjera u ndodhin udhëtarëve derisa arrijnë në një fshat. Lucius si tregimtar shpesh largohet nga komploti për të rrëfyer disa histori të mbushura me skandale që ai mëson gjatë udhëtimit të tij. Lucius përfundimisht i shitet një prifti Gallus të Cybele . Atij i është besuar mbajtja e statujës së Kibelës në shpinë, ndërsa ai ndjek grupin e priftërinjve në xhiron e tyre, të cilët kryejnë rite ekstatike në fermat lokale dhe pronat për lëmoshë. Ndërsa angazhohen në një aktivitet të turpshëm me një djalë vendas, grupi i priftërinjve zbulohet nga një burrë në kërkim të një gomari të vjedhur, i cili ngatërron gërvishtjen e Lucius me atë të kafshës së tij. Priftërinjtë ikin në një qytet të ri, ku priten mirë nga një nga kryeqytetarët e tij. Ata po përgatiten për të ngrënë kur kuzhinieri i tij kupton se mishi që do të servirej ishte vjedhur nga një qen. Kuzhinieri, me sugjerimin e gruas së tij, përgatitet të vrasë Lucius në mënyrë që t'i shërbejë mishin e tij.
djathtas|parapamje|200x200px| Lucius takon gruan vrasëse. Ilustrim nga Jean de Bosschère

 Libri i nëntë 
Ikja e parakohshme e Lucius nga kuzhinieri përkon me një sulm nga qentë e tërbuar dhe sjellja e tij e egër i atribuohet kafshimeve të tyre virale. Burrat e barrikadojnë në një dhomë derisa të vendoset se ai nuk është më i infektuar. Banda e Gallit më në fund mbledh gjërat dhe largohet.

Rrëfimi ndërpritet nga Përralla e vaskës së gruas .

Menjëherë pas kësaj, Galli arrestohen nga një trupë e armatosur që i akuzon për vjedhje nga tempulli i fshatit të tyre dhe më pas arrestohen (me thesaret e kthyera). Lucius shitet në punë, duke ngarë rrotën e një mulliri bukëpjekës. Lucius, edhe pse vajton punën e tij si gomar, e kupton gjithashtu se kjo gjendje i ka lejuar të dëgjojë shumë gjëra të reja me veshët e tij gomar të gjatë.

Përralla e burrit xheloz dhe Përralla e gruas së Fullerit shënojnë një ndërprerje në rrëfim. Tema e dy tregimeve ndërhyrëse është tradhtia bashkëshortore, dhe teksti në mënyrë të përshtatshme vijon me tradhtinë bashkëshortore të gruas së bukëpjekësit dhe vrasjen e mëpasshme të bukëpjekësit.

Gomari Lucius më pas i jepet në ankand një fermeri. Këtu tregohet përralla e pronarit shtypës. Fermeri sulmon siç duhet një legjionar që bën përparime në gomarin e tij, Lucius, por ai zbulohet dhe burgoset.
djathtas|parapamje|277x277px| Lucius është kthyer në formën njerëzore gjatë Navigium Isidis . Nga një ilustrim i Jean de Bosschère

 Libri i dhjetë 
Lucius vjen në zotërimin e legjionarit, dhe pasi banon me një dekurion, Lucius rrëfen përrallën e gruas vrasëse . Më pas ai u shitet dy vëllezërve, një pastiçier dhe një kuzhinier, të cilët e trajtojnë me dashamirësi. Kur dalin jashtë, Lucius hahet fshehurazi me ushqimin e tyre. Në fillim një burim shqetësimi, kur gomari zbulohet se është ai që qëndron pas ushqimit që po zhduket, ai qesh shumë dhe festohet.

Përsëri ai shitet dhe i mësohet shumë truke zbavitëse. Thashethemet përhapen dhe fama e madhe i vjen gomarit dhe zotërisë së tij. Siç ndodh, një grua është aq e dashuruar me gomarin e ekspozitës anësore sa që i jep ryshfet portierit të tij dhe e çon Lucius gomarin në shtratin e saj. Lucius më pas është planifikuar të bëjë seks në arenë me një vrasës të shumëfishtë përpara se ajo të hahet nga kafshët e egra; Përralla e gruas xheloze tregon historinë e saj.

Pas miratimit të gjykimit të Parisit dhe një digresioni të shkurtër mbi filozofinë dhe korrupsionin, vjen koha që Lucius të bëjë paraqitjen e tij të shumëpritur. Në momentin e fundit ai vendos se bashkimi me një grua kaq të ligë do të ishte e neveritshme për të dhe, për më tepër, kafshët e egra ka të ngjarë ta hanë atë bashkë me të; dhe kështu ai ikën në Kenkrea, përfundimisht për të fjetur në plazh.

 Libri i njëmbëdhjetë 
Lucius zgjohet në panik gjatë orës së parë të natës. Duke e konsideruar fatin të mbaruar duke e munduar, ai përfiton nga rasti për t'u pastruar me shtatë zhytje të njëpasnjëshme në det. Ai më pas i ofron një lutje Mbretëreshës së Qiellit, për kthimin e tij në formën njerëzore, duke përmendur të gjithë emrat me të cilët perëndesha njihet për njerëzit kudo (Venus, Ceres, Diana, Proserpine, etj.). Mbretëresha e Qiellit i shfaqet në një vegim dhe i shpjegon se si mund të kthehet në formën njerëzore duke ngrënë kurorën e trëndafilave që do të mbahet nga një prej priftërinjve të saj gjatë një procesioni fetar të nesërmen. Në këmbim të shëlbimit të tij, Lucius pritet të inicohet përmes Navigium Isidis në priftërinë e Isis, Isis që është emri i vërtetë i Mbretëreshës së Qiellit. Lucius ndjek udhëzimet e saj dhe kthehet në formën njerëzore dhe, më në fund, inicohet në priftërinë e saj.

Lucius më pas dërgohet në shtëpinë e tij stërgjyshore, Romë, ku ai vazhdon të adhurojë Isis nën emrin lokal, Campensis. Pas një kohe, ai vizitohet edhe një herë nga perëndeshë, e cila flet përsëri për misteret dhe ritet e shenjta, të cilat Lucius i kupton si një urdhër për t'u inicuar në misteret e Isis . Ai e bën këtë.

Menjëherë pas kësaj, ai merr një vizion të tretë. Edhe pse është i hutuar, zoti i shfaqet dhe e siguron se është shumë i bekuar dhe se do të inicohet edhe një herë që të mund të lutet edhe në Romë.

Historia përfundon me perëndeshën, Isis, që iu shfaq Lucius dhe deklaroi se Lucius do të ngrihet në një pozitë të spikatur në profesionin ligjor dhe se ai do të emërohet në Kolegjin e Pastophori ("faltore", nga Ancient Greek   ) që ai të mund t'u shërbente mistereve të Osiris dhe Isis. Lucius është aq i lumtur sa shkon duke ekspozuar lirshëm kokën e tij tullac.

 Vështrim i përgjithshëm 
djathtas|parapamje|253x253px| Struktura episodike e The Golden Ass frymëzoi stilin e udhëtimit humoristik në romanet picaresque si Jeta dhe Opinionet e Tristram Shandy, Gentleman (në foto) dhe Historia e Tom Jones, një Foundling .
Teksti është një pararendës i zhanrit letrar të romanit episodik picaresque, në të cilin kanë kontribuar edhe Francisco de Quevedo, François Rabelais, Giovanni Boccaccio, Miguel de Cervantes, Volteri, Daniel Defoe dhe shumë të tjerë. Është një vepër imagjinative, e pandershme dhe zbavitëse që tregon aventurat qesharake të një Lucius, një të riu viral, i cili është i fiksuar pas magjisë . Duke e gjetur veten në Thesali, "vendlindja e magjisë", Lucius kërkon me padurim një mundësi për të parë përdorimin e magjisë. Entuziazmi i tij i tepërt çon në shndërrimin e tij aksidental në një gomar . Në këtë maskë, Lucius, një anëtar i aristokracisë romake, detyrohet të dëshmojë dhe të ndajë mjerimin e skllevërve dhe të lirëve të varfër, të cilët, si Lucius, janë bërë pak më shumë se kafshë barre nga shfrytëzimi i tyre në duart e të pasurve. pronarët e tokave.

Gomari i Artë është e vetmja vepër letrare e mbijetuar nga bota e lashtë greko-romake për të shqyrtuar, nga një këndvështrim i dorës së parë, gjendjen e neveritshme të klasave të ulëta. Megjithatë, pavarësisht temës së tij serioze, romani mbetet imagjinativ, i mprehtë dhe shpesh seksualisht eksplicit. Tregime të shumta zbavitëse, shumë prej të cilave duket se janë të bazuara në përralla të vërteta popullore, me temat e tyre të zakonshme të burrave mendjelehtë, grave kurorëshkelëse dhe dashnorëve të zgjuar, si dhe transformimeve magjike që karakterizojnë të gjithë romanin, përfshihen në pjesën kryesore. narrative. Më e gjata nga këto përfshirje është përralla e Kupidit dhe Psikës, e hasur këtu për herë të parë, por jo për herë të fundit në letërsinë perëndimore .

 Stili 
Stili i Apuleius-it është inovativ, i sjellshëm, barok dhe i bollshëm, shumë larg latinitetit më të qetë të njohur nga shkolla. Në hyrje të përkthimit të tij të The Golden Ass, Jack Lindsay shkruan:

Versioni i vetë Lindsay-t është: "Ajo ishte e shthurur dhe e vrazhdë, një mashtrues dhe një kërpudha, një kërpudha bezdisëse e një budallai të mushkës".

Përkthimi i kohëve të fundit i Sarah Ruden është: "Një djall në një luftë, por jo shumë i zgjuar, i nxehtë për një bigëzim, i dështuar nga vera, më mirë të vdesë sesa të lejojë një trill të kalojë pranë - kjo ishte ajo." 

Fjalori i Apuleius është shpesh i çuditshëm dhe përfshin disa fjalë arkaike. S.J. Harrison argumenton se disa arkaizma të sintaksës në tekstin e transmetuar mund të jenë rezultat i korrupsionit tekstual. 

 Libri i fundit 
Në librin e fundit, toni ndryshon befas. I shtyrë në dëshpërim nga forma e tij e çuditshme, Lucius bën thirrje për ndihmë hyjnore dhe i përgjigjet perëndeshës Isis. I etur për t'u inicuar në kultin misterioz të Isis, Lucius abstenon nga ushqimet e ndaluara, lahet dhe pastrohet. Më pas atij i shpjegohen sekretet e librave të kultit dhe zbulohen sekretet e mëtejshme, përpara se të kalojë procesin e inicimit që përfshin një sprovë nga elementët në një udhëtim në botën e krimit. Lucius-it i kërkohet më pas të kërkojë fillimin në kultin e Osirisit në Romë, dhe përfundimisht bëhet i inicuar në pastophoroi, një grup priftërinjsh që i shërben Isis dhe Osiris. 

 Përshtatjet dhe ndikimi 
Stili i rrëfimit autobiografik të vuajtjes në Gomarin e Artë ndikoi në Agustinin e Hippo-së në tonin dhe stilin - pjesërisht në polemikë - të Rrëfimeve të tij.  Studiuesit vërejnë se Apuleius vinte nga qyteti algjerian M'Daourouch në provincën Souk Ahras, ku Augustini do të studionte më vonë. Agustini i referohet Apuleius-it dhe Gomarit të Artë veçanërisht me tallje në Qytetin e Zotit .

Shkrimi i William Shakespeare u ndikua nga The Golden Ass p.sh. Ëndrra e një nate vere nga shek. 1595 ku personazhi Koka e Bottom transformohet në atë të një gomari. 

Në 1517, Niccolò Machiavelli shkroi versionin e tij të tregimit, si një poemë terza rima . Ajo ishte e papërfunduar në kohën e vdekjes së tij. 

Në 1708, Charles Gildon botoi një përshtatje të Gomarit të Artë, të titulluar Metamorfoza e Re . Një vit më vonë, në 1709, ai botoi një ri-përshtatje, të titulluar Spiuni i Artë, i cili konsiderohet si tregimi i parë, i plotësuar në anglisht. Wu, Jingyue (2017), ‘ “Nobilitas sola est atq; unica Virtus”: Spying and the Politics of Virtue in The Golden Spy; or, A Political Journal of the British Nights Entertainments (1709)’, Journal for Eighteenth-Century Studies 40:2 (2017), pp. 237–53 

Në 1821, Charles Nodier botoi "Smarra ou les Demons de la Nuit" i ndikuar nga një lexim i Apuleius.

Në 1883, Carlo Collodi botoi Aventurat e Pinocchio-s, i cili përfshin një episod në të cilin protagonisti i kukullës shndërrohet në një gomar. Një personazh tjetër që transformohet përkrah tij quhet Lucignolo ( Candlewick ose Lampwick), një aludim i mundshëm për Lucius. Episodi është paraqitur shpesh në përshtatjet e tij të mëvonshme.

Në vitin 1915, Franz Kafka botoi tregimin e shkurtër Metamorfoza me një emër mjaft të ngjashëm, për shndërrimin e papritur të një të riu në një "Ungeziefer", një insekt i dëmshëm.

Në vitin 1956, CS Lewis botoi romanin alegorik, Derisa të kemi fytyra, duke ritreguar mitin Cupid-Psyche nga librat katër deri në gjashtë të Gomarit të Artë nga këndvështrimi i Orualit, motrës së shëmtuar xheloze të Psyche. Romani sillet mbi kërcënimin dhe shpresën për të takuar hyjnoren ballë për ballë. Është quajtur "romani më bindës dhe më i fuqishëm" i Lewis. 

Në vitin 1985, artisti i librave komik Georges Pichard e përshtati tekstin në një roman grafik të titulluar Les Sorcières de Thessalie .

Në prill 1999, Kompania Kanadeze e Operas prodhoi një version operistik të The Golden Ass nga Randolph Peters, libreti i të cilit u shkrua nga autori i njohur kanadez Robertson Davies . Një prodhim operistik i "The Golden Ass" shfaqet gjithashtu si një mjet komplot në romanin e Davies "A Mixture of Frailties" (1958).

Në vitin 1999, artisti i librave komik Milo Manara e përshtati tekstin në një version mjaft të shkurtuar të romanit grafik të quajtur Le metamorfosi o l'asino d'oro .

Në romanin fantazi Silverlock nga John Myers Myers, personazhi Lucius Gil Jones është një përbërje e Lucius, Gil Blas në Gil Blas nga Alain-René Lesage dhe Tom Jones në Historia e Tom Jones, një Foundling nga Henry Fielding .

 Shih edhe 
 Metamorfozat
 Mbi martesën e Filologjisë dhe Merkurit

 Referime 

Kategoria:Letërsia e Greqisë së lashtë
Kategoria:Letërsia e Romës së lashtë