Nana e Iberisë

Nana ishte bashkëshortja e dytë e Mirian III, mbretit të Mbretërisë së Iberisë, në shekullin e IV. Ajo ka luajtur një rol të rëndësishëm në konvertimin e popullsisë së Iberisë në Krishtërim dhe për këtë arsye ajo është konsideruar si shenjtore nga Kisha Ortodokse Gjeorgjiane. Në kishën ortodokse gjeorgjiane, ajo është kanonizuar si shenjtore e barabartë me apostujt dhe njihet si "Shenjtja Nana".Roli i Nanas në shpërndarjen e fesë së Krishtit në Iberi është i rëndësishëm për historinë dhe kulturën gjeorgjiane. Ajo përktheu dhe përhapte mesazhet e krishterimit në popullsinë vendase dhe kontribuoi në themelimin e Kishës së Iberisë. Për këto arsye, ajo është vlerësuar dhe nderuar si një shenjtore e rëndësishme në traditën ortodokse gjeorgjiane.Është e rëndësishme të theksohet se informacioni historik mbi jetën dhe veprën e Nanas është i kufizuar dhe mund të ketë variacione dhe legjenda të ndryshme në lidhje me kontributin dhe rolin e saj në konvertimin në Krishtërim të Iberisë. Megjithatë, Nana mbetet një figurë e rëndësishme në historinë dhe traditën gjeorgjiane, si një shembull i fuqisë së ndikimit të gruas dhe besimit të saj në shpërndarjen e fesë.

 Familja 
Fakte të shumta lidhur me jetën dhe prejardhjen e Nanas janë të mbuluara me pikëpyetje dhe variacione në burimet historike. Informacioni mbi prejardhjen e saj dhe familjen e saj është i kufizuar dhe ka shumë interpretime të ndryshme nga historianët dhe studiuesit.Sipas kronikave gjeorgjiane, Nana ishte "nga një territor grek, nga Pontus, e bija e Oligotos", dhe ajo u martua me Mirianin pas vdekjes së gruas së tij të parë. Ajo i lindi Mirianit dy djem dhe një vajzë që u martua me Perozin, një dinast të quajtur Mihranid të Gugarkut.Disa burime sugjerojnë se Pontus mund të referohet në Mbretërinë e Bosporës, një shtet klient i Perandorisë Romake në atë kohë. Ekzistojnë teori dhe supozime për prejardhjen e babait të Nanës dhe lidhjen e saj me dinastin Bosporan. Emri i babait të Nanës ka pasur variacione dhe ka qenë i interpretuar ndryshe nga burimet historike.Është e rëndësishme të theksohet se përqasjet dhe interpretime të ndryshme të burimeve historike mund të ndikojnë në mënyrën se si kuptohet prejardhja dhe roli i Nanas në historinë e Iberisë. Ndërkohë që kronikat gjeorgjiane janë burimet primare për të dhënat mbi Nana, ka edhe burime të tjera që japin perspektiva të ndryshme. Si rezultat, ka ndryshime dhe variacione në historiografinë e saj dhe në identifikimin e prejardhjes së saj.

 Konvertimi 
Fakte të shumta për jetën dhe konvertimin e Nanas janë dokumentuar në burimet mesjetare gjeorgjiane. Këto burime tregojnë se Nana ishte një pagane e përbuzur ndaj predikimit të Krishtit deri sa u shërua nga një sëmundje e rëndë, duke përdorur fuqinë mrekullibërëse të Krishtit. Pas kësaj shërimit, ajo u konvertua në Krishterim nga misionari kapadokian Nino.Në historinë e shkruar nga Tyrannius Rufinus, që është një burim romak i shekullit të IV-të, përmendet një mbretëreshë e paidentifikuar e Iberisë që u shërua nga një grua robëreshë e krishterë. Kjo mbretëreshë, e cila në shumë burime identifikohet si Nana, luajti një rol të rëndësishëm në konvertimin e Mbretit Mirian dhe në bërjen e Krishtërisë fe zyrtare në Iberi rreth vitit 337.Sipas kronologjisë së historianit Cyril Toumanoff, Nana vdiq dy vjet pas burrit të saj, Mirian, në vitin 363. Ajo u kanonizua nga Kisha Ortodokse Gjeorgjiane dhe tradicionalisht besohet se ajo dhe Mirian janë varrosur në Manastirin Samtavro në Mtskheta, ku varret e tyre ende shfaqen sot.Këto informacione janë mbledhur nga burimet mesjetare dhe janë pjesë e traditës dhe historisë gjeorgjiane. Është e rëndësishme të theksohet se ndonjëherë ka variacione në historiografi dhe interpretime të ndryshme të këtyre ngjarjeve, por ky është një rezumat i informacioneve më të pranuara dhe të njohura lidhur me jetën dhe kontributin e Nanas në historinë e Iberisë dhe Kishës Ortodokse Gjeorgjiane.

 Referencat 
Lang, David Marshall (1956), Lives and legends of the Georgian saints, pp. 13-39. London: Allen & Unwin

Machitadze, Archpriest Zakaria (2006), "The Feast of the Robe of our Lord, the Myrrh-streaming and Life-giving Pillar, Equals-to-the-Apostles King Mirian and Queen Nana, and Saints Sidonia and Abiatar (4th century)" , in The Lives of the Georgian Saints . Pravoslavie.Ru. Retrieved on April 17, 2009.