Pavetëdija

Pavetëdija është një gjendje në të cilën një individ i gjallë shfaq një paaftësi të plotë, ose pothuajse të plotë, për të mbajtur një vetëdije për veten dhe mjedisin ose për t'iu përgjigjur çdo stimuli njerëzor ose mjedisor. Humbja e vetëdijes mund të ndodhë si rezultat i dëmtimit traumatik të trurit, hipoksisë së trurit (oksigjen i pamjaftueshëm, ndoshta për shkak të infarktit të trurit ose arrestit kardiak), dehjes së rëndë me ilaçe që shtypin aktivitetin e sistemit nervor qendror (p.sh., alkooli dhe të tjera hipnotike ose qetësuese. droga), lodhje e rëndë, dhimbje, anestezi dhe shkaqe të tjera.

Humbja e vetëdijes nuk duhet të ngatërrohet me nocionin e pavetëdijes psikoanalitike, proceset njohëse që ndodhin jashtë vetëdijes (p.sh. njohja e nënkuptuar) dhe me gjendjet e ndryshuara të vetëdijes si gjumi, deliri, hipnoza dhe gjendje të tjera të ndryshuara në të cilat personi i përgjigjet stimujve, duke përfshirë ekstazën dhe përvojat psikodelike.

 Shiko edhe 

 Vetëdija

 Referime 

Kategoria:Vetëdije
Kategoria:Simptoma dhe shenja të çrregullimeve mendore