Hikrra

Hikrra ( Fagopyrum esculentum ) ose hikrra e zakonshme   është një bimë e lulëzuar në familjen e nyjeve Polygonaceae e kultivuar për farat e saj si kokrra dhe si një kulturë mbuluese. Hikrra e ka origjinën rreth mijëvjeçarit të 6-të pes në rajonin e asaj që tani është Provinca Junan në Kinën jugperëndimore. Emri "hikërror" përdoret për disa lloje të tjera, si Fagopyrum tataricum, një bimë ushqimore e zbutur e rritur në Azi.

Pavarësisht nga emri i saj, hikrra nuk është i lidhur ngushtë me grurin . Hikrra nuk është drith, as nuk është pjesë e familjes së barërave. Ajo është e lidhur me lëpjetën, nyjën dhe ravenin . Hikrra konsiderohet një pseudodrith, sepse përmbajtja e lartë e niseshtës së farave të tij i lejon ato të përdoren në gatim si drithërat.

 Prodhimi 
Në vitin 2022, prodhimi botëror i hikërrorit ishte 2.2 milionë tonë, kryesuar nga Rusia me 55% të totalit botëror, e ndjekur nga Kina me 23% dhe Ukraina me 7%. "FAOSTAT". www.fao.org. Retrieved 24 February 2024.
+Prodhimi i hikërrorit – 2022 Vendi Prodhimi ( ton ) 1,222,382 506,440 Ukraina 147690 Kazakistani 89803 Shtetet e Bashkuara 85,305 64,376 Gjithsej: 2,235,193 Burimi: FAOSTAT i Kombeve të Bashkuara 

 Të ushqyerit 

Me një porcion 100 gram hikrre të thatë që siguron 343 kcal energji ushqimore, ose 92 kcal të gatuar, hikrra është një burim i pasur (20% ose më shumë i vlerës ditore, DV) i proteinave, fibrave dietike, katër vitaminave B dhe disa mineraleve dietike, me përmbajtje veçanërisht të lartë (47 deri në 65% DV) në niacinë, magnez, mangan dhe fosfor (tabela). Hikrra përbëhet nga 72% karbohidrate, 10% fibra dietike, 3% yndyrë, 13% proteina dhe 10% ujë.

 Pa gluten 
Duke qenë se hikërrori nuk përmban gluten, ai mund të hahet nga njerëz me çrregullime të lidhura me glutenin, të tilla si sëmundja celiake, ndjeshmëria ndaj glutenit jo celiak ose dermatiti herpetiformis .   Megjithatë, produktet e hikrrës mund të kenë ndotje me gluten. 

 Përdorimi në kuzhinë 
parapamje| miell i hikrrës
parapamje| Hikrra (majtas), thekon hikrra (gatim i shpejtë) (djathtas) dhe bukë e freskët e bërë me miell hikrre.
Nudëllat e hikrrës janë ngrënë në Tibet dhe Kinën veriore për shekuj me radhë, ku sezoni i rritjes është shumë i shkurtër për të rritur grurin. Një shtypës prej druri përdoret për të shtypur brumin në ujë të valë të nxehtë kur bëni petë me hikërror. Makinat e vjetra që gjenden në Tibet dhe Shanxi ndajnë të njëjtat karakteristika bazë të dizajnit. Japonezët dhe koreanët mund të kenë mësuar procesin e bërjes së petëve të hikërrorit prej tyre.

Nudëllat e hikrrës luajnë një rol të madh në kuzhinat e Japonisë ( soba )  dhe të Koresë ( naengmyeon, makguksu dhe memil guksu ). Nudëllat Soba janë subjekt i një rëndësie të thellë kulturore në Japoni. Vështirësia për të bërë nudëlla nga mielli pa gluten ka rezultuar në një art tradicional të zhvilluar rreth prodhimit të tyre me dorë. Një pelte e quajtur memilmuk në Kore është bërë nga niseshteja e hikrrës .

Petët shfaqen edhe në Itali, me pasta di grano saraceno në rajonin e Pulias të Italisë Jugore dhe pizoçeri në rajonin Valtellina të Italisë Veriore.

Petullat me hikërr hahen në disa vende. Ato njihen si blini hikërror në Rusi, galettes bretonnes në Francë, ployes në Akadi, poffertjes në Holandë, boûketes në rajonin e Wallonisë të Belgjikës, kuttu ki puri në Indi dhe kachhyamba në Nepal. Petulla të ngjashme ishin një ushqim i zakonshëm në ditët e pionierëve amerikanë.  Janë të lehta dhe të ajrosura kur piqen. Mielli i hikërrorit u jep petullave një shije prej dheu, të butë si kërpudha.
Kategoria:Articles containing Japanese-language text