Curaçao

Curaçao është një ishull në Karaibet që u shpall e pavarur në 10 tetor 2010, pasi ishujt e Antilet Holandeze u shpërbënë në 4 shtete të reja.

 Historia 

 Artikulli kryesor : Historia

majtas|parapamje|320x320px|Petroglife* nga 1500 vjet më parë, tani pranë shpellës Hato.
Banorët e vetëm të ishullit ishin autoktonë Arawak dhe Caquetío. Paraardhësit e tij emigruan nga Amerika e Jugut qindra vjet para ardhjes së evropianëve. Evropiani i parë që pa ishullin ishte një anëtar i një ekspedite spanjoll të komanduar nga Alonso de Ojeda, në 1499. Hispani skllavëroi Arawakun dhe Caquetío, megjithatë ai kishte një interes të përkohshëm për të kolonizuar Curaçao . Kolonizimi i tij zgjati deri në shekullin e 16-të, dhe gjatë asaj kohe, banorët origjinalë të ishullit u transferuan në Hispaniola. Spanjollët sollën kuaj, dhi, derra dhe bagëti në ishull, si nga Evropa, ashtu edhe nga kolonitë e tyre në kontinent.

Në 1634, Holanda u bë e pavarur nga Perandoria Spanjolle, pas luftës tetëvjeçare. Admirali Johann van Walbeeck pushtoi ishullin dhe trupat spanjolle u dorëzuan. Rreth 30 spanjollë dhe shumë aborigjenë u larguan për në Venezuela. Rreth 30 familje Taíno u lejuan të jetonin në ishull. Që nga viti 1662, Curaçao u bë një qendër për tregtinë holandeze të skllevërve. Rreth asaj kohe, Hebrenjtë Sefardimët që u larguan pasi holandezët u shpërngulën nga rajoni verilindor i Brazil, u vendosën në Curaçao dhe kontribuan në formimin e shoqërisë dhe kulturës së tyre dhe zhvillimin e ekonomisë lokale. Shumë holandezë dhe hebrenj u shumuan përmes tregtisë së skllevërve dhe ndërtuan një ndërtesë të madhe në Willemstad, e cila tani është një sit i trashëgimisë botërore të njerëzimit, sipas UNESCO.

Në 1795 pati një revoltë të madhe të skllevërve, të komanduar nga Tula Rigaud, Louis Mercier, Bastian Karpata dhe Pedro Wakao. Rreth 4000 skllevër morën pjesë në revoltë dhe më shumë se 1000 morën pjesë në përleshje me armë. Pas 1 muaji, revolta u shtyp.

Për shkak të afërsisë me Amerikën e Jugut, pati një ndërveprim kulturor dhe tregtar me zëvendës-regjenca e Granadës së Re lokale. Disa Curaçaoans, për shembull Manuel Piar dhe Luís Brión, morën pjesë në luftën për pavarësinë e Venezuelës dhe Kolumbisë, dhe Simón Bolívar dhe refugjatë të tjerë u rigrupuan në Curaçao. Gjatë shekullit të 19-të, Britaniani sulmoi Curaçaon shumë herë, përkatësisht në 1800, 1804 dhe nga 1807 deri në 1815.

 Gjeografia 
parapamje|320x320px|Harta e Curaçao.
parapamje|majtas|320x320px|Handelskade në Willemstad, CuraçaoTopografia e Curaçao është kodrinore, dhe maja më e lartë e saj, Christoffelberg, ka 372 metra lartësi. Ishulli ka shumë burime me ujë të nxehtë, të përdorur në hidroterapi. Larg lumit jugor ndodhet një ishull i sheshtë, i quajtur "Klein Curaçao", me një sipërfaqe totale prej 1.7 km², i pabanuar.

Klima e Curaçao është miaride (Bsh sipas klasifikimit të klimës Köppen), me një sezon të thatë që shkon nga janari në shtator dhe një sezon me shi nga tetori në dhjetor. Ishulli ka një biodiversitet të madh.

 Ekonomia 
Turizmi, tregtia ndërkombëtare, shërbimi detar, përpunimi i naftës, ruajtja e naftës dhe karbonit dhe shërbimi financiar ndërkombëtar janë aktivitetet më të rëndësishme ekonomike në Curaçao. Së bashku me Sint Maarten, ishulli përdor "gulden" e Antileve Hollandeze si monedhë.

 Demografia 

 Referime 

Kategoria:Ishuj
Kategoria:Holandë