Himni Vedik

Tradita gojore e Vedave (  ) përbëhet nga disa patha, "recitime" ose mënyra për të kënduar mantrat Vedike. Tradita të tilla të himneve Vedike shpesh konsiderohen tradita gojore më e vjetër e pandërprerë në ekzistencë, fiksimi i teksteve Vedike ( samhitas ) si të ruajtura që datojnë afërsisht në kohën e Homerit ( epoka e hershme e hekurit ). Scharfe, Ch. 13: "Memorising the Veda", p. 240 ff.

UNESCO shpalli traditën e himneve vedike një kryevepër të trashëgimisë gojore dhe jomateriale të njerëzimit më 7 nëntor 2008. 

 Tonet 
Himnet Vedike përdorin 4 tone –   (ton i mesëm),  (ton më të ulët),   (ton më i lartë) dhe   (ton i lartë i zgjatur). Këto zakonisht shënohen me shenja intuitive  - një nënvizim për  ( ), një vijë e vogël vertikale mbi shkronjën për  ( अ॑ ) dhe dy vija vertikale për  ( आ᳚ ). 

 Pathat 
Pathat e ndryshme ose stilet e recitimit janë krijuar për të lejuar memorizimin e plotë dhe të përsosur të tekstit dhe shqiptimit të tij, duke përfshirë theksin vedik . U krijuan 11 mënyra të tilla të recitimit të Vedave - Samhita, Pada, Krama, Jata, Maalaa, Sikha, Rekha, Dhwaja, Danda, Rathaa, Gana, nga të cilat Gana zakonisht konsiderohet më e vështira. Krishnananda, p. 112.

Fillimisht nxënësit trajnohen të mësojnë përmendësh Vedat duke përdorur metoda më të thjeshta si recitimi i vazhdueshëm (samhitapatha), recitimi fjalë për fjalë (pada patha) në të cilin përbërjet (sandhi) shpërbëhen dhe krama patha (fjalët janë renditur në modelin e ab bc cd ...); përpara se t'u mësojnë atyre tetë stilet komplekse të recitimit. Scharfe, p. 248.

Një pathin është një dijetar që zotëron pathat. Kështu, një ghanapaathin ka mësuar këndimin e shkrimit të shenjtë deri në fazën e përparuar të ghanës . Mënyra e të kënduarit Ghanapatha ose "Këmbana" quhet kështu sepse fjalët përsëriten përpara dhe mbrapa në formë zile. Zhurma e natyrshme e këndimit vedik përforcohet në Ghana. Në Jatapatha, fjalët janë gërshetuar së bashku, si të thuash, dhe recitohen përpara dhe mbrapa. Ramaswami, p. 68.

 Transmetimi gojor 
Energji e jashtëzakonshme u shpenzua nga kultura e lashtë indiane për të siguruar që këto tekste të transmetoheshin brez pas brezi me besnikëri të pashembullt. Scharfe, Ch. 13: "Memorising the Veda", p. 240 ff. Staal, p. 26. Shumë forma të recitimit ose patha u krijuan për të ndihmuar saktësinë në recitim dhe transmetimin e Vedave dhe teksteve të tjera të njohurive nga një brez në tjetrin. Të gjitha himnet në çdo Veda recitoheshin në këtë mënyrë; për shembull, të gjitha 1028 himnet me 10600 vargje të Rigvedës u ruajtën në këtë mënyrë. Çdo tekst recitohej në një sërë mënyrash, për të siguruar që metodat e ndryshme të recitimit të vepronin si një kontroll i kryqëzuar nga ana tjetër. Pierre-Sylvain Filliozat e përmbledh këtë si më poshtë: 

 Samhita-patha : recitim i vazhdueshëm i fjalëve sanskrite të lidhura nga rregullat fonetike të kombinimit eufonik;
 Pada-patha : një recitim i shënuar nga një pauzë e vetëdijshme pas çdo fjale dhe pas çdo kodi të veçantë gramatikor të ngulitur brenda tekstit; kjo metodë shtyp kombinimin eufonik dhe rikthen çdo fjalë në formën e saj origjinale;
 Krama-patha : një recitim hap pas hapi ku fjalët e kombinuara në mënyrë eufonike çiftohen njëra pas tjetrës dhe në seri dhe më pas recitohen; për shembull, një himn "fjalë1 fjalë2 fjalë3 fjalë4 ...", do të recitohej si "fjalë1fjalë2 fjalë2fjalë3 fjalë3fjalë4 ..."; kjo metodë për të verifikuar saktësinë u atribuohet të urtëve Vedikë Gargya dhe Sakalya në traditën hindu dhe përmendet nga gramatikani i lashtë sanskrit Pāṇini (datuar në periudhën para-budizmit);
 Krama-patha e modifikuar: i njëjti recitim hap pas hapi si më sipër, por pa kombinime eufonike (ose formë të lirë të secilës fjalë); kjo metodë për të verifikuar saktësinë u atribuohet të urtëve Vedikë Babhravya dhe Galava në traditën hindu, dhe përmendet gjithashtu nga gramatikani i lashtë sanskrit Panini;
 ,  dhe  janë metoda të recitimit të një teksti dhe transmetimit të tij gojor që u zhvilluan pas shekullit të 5-të pes, domethënë pas fillimit të budizmit dhe xhainizmit ; këto metoda përdorin rregulla më të ndërlikuara të kombinimit dhe janë përdorur më pak.

Këto teknika të jashtëzakonshme garantuan kanunin më të përsosur jo vetëm për sa i përket rendit të pandryshuar të fjalëve, por edhe për sa i përket tingullit.  Që këto metoda kanë qenë efektive, dëshmohet nga ruajtja e tekstit fetar më të lashtë indian,  (  pes). Pierre-Sylvain Filliozat (2006). Karine Chemla (ed.). History of Science, History of Text. Springer. pp. 138–140. ISBN 978-1-4020-2321-7.

Shembull i një teksti me nëntë fjalë në pāṭha të ndryshme është paraqitur më poshtë:
EmriShembullShënimejaṭā जटा
జట
ಜಟ 
ജഠാ1 2 2 1 1 2 ~

2 3 3 2 2 3 ~

3 4 4 3 3 4 ~

4 5 5 4 4 5 ~

5 6 6 5 5 6 ~

6 7 7 6 6 7 ~

7 8 8 7 7 8 ~

8 9 9 8 8 9 ~

9 _ _ 9 9 _ ~ 
 I+1 I+2  I+2 I+1  I+1 I+2mālā माला మాల ಮಾಲಾ മാലാ1 2 ~ 2 1 ~ 1 2 ~

2 3 ~ 3 2 ~ 2 3 ~

3 4 ~ 4 3 ~ 3 4 ~

4 5 ~ 5 4 ~ 4 5 ~

5 6 ~ 6 5 ~ 5 6 ~

6 7 ~ 7 6 ~ 6 7 ~

7 8 ~ 8 7 ~ 7 8 ~

8 9 ~ 9 8 ~ 8 9 ~

9 _ ~ _ 9 ~ 9 _ ~ I+1 I+2 ~ I+2 I+1 ~ I+1 I+2śikhā शिखा
శిఖ ಶಿಖಾ ശിഖാ1 2 ~ 2 1 ~ 1 2 3 ~

2 3 ~ 3 2 ~ 2 3 4 ~

3 4 ~ 4 3 ~ 3 4 5 ~

4 5 ~ 5 4 ~ 4 5 6 ~

5 6 ~ 6 5 ~ 5 6 7 ~

6 7 ~ 7 6 ~ 6 7 8 ~

7 8 ~ 8 7 ~ 7 8 9 ~

8 9 ~ 9 8 ~ 8 9 _ ~

9 _ ~ _ 9 ~ 9 _ _ ~ I+1 I+2 ~ I+2 I+1 ~ I+1 I+2 I+3rekhā रेखा
రేఖ ರೇಖಾ രേഖാ1 2 ~ 2 1 ~ 1 2 ~

2 3 4 ~ 4 3 2 ~ 2 3 ~

3 4 5 6 ~ 6 5 4 3 ~ 3 4 ~

4 5 6 7 8 ~ 8 7 6 5 4 ~ 4 5 ~

5 6 7 8 9 ~ 9 8 7 6 5 ~ 5 6 ~

6 7 8 9 ~ 9 8 7 6 ~ 6 7 ~

7 8 9 ~ 9 8 7 ~ 7 8 ~

8 9 ~ 9 8 ~ 8 9 ~

9 ~ 9 ~ 9 _ ~ I...I+I ~ I+I...I ~ I I+1dhvaja ध्वज ధ్వజ ಧ್ವಜ ധ്വജ1 2 ~ 8 9 ~

2 3 ~ 7 8 ~

3 4 ~ 6 7 ~

4 5 ~ 5 6 ~

5 6 ~ 4 5 ~

6 7 ~ 3 4 ~

7 8 ~ 2 3 ~

8 9 ~ 1 2 ~

9 _ ~ _ 1 ~ I I+1 ~ N-I-1 N-Idaṇḍa दण्ड దండ ದಂಡ ദണ്ഡ1 2 ~ 2 1 ~ 1 2 ~ 2 3 ~ 3 2 1 ~ 1 2 ~ 2 3 ~ 3 4 ~ 4 3 2 1 ~ 1 2 ~

2 3 ~ 3 2 ~ 2 3 ~ 3 4 ~ 4 3 2 ~ 2 3 ~ 3 4 ~ 4 5 ~ 5 4 3 2 ~ 2 3 ~

3 4 ~ 4 3 ~ 3 4 ~ 4 5 ~ 5 4 3 ~ 3 4 ~ 4 5 ~ 5 6 ~ 6 5 4 3 ~ 3 4 ~

4 5 ~ 5 4 ~ 4 5 ~ 5 6 ~ 6 5 4 ~ 4 5 ~ 5 6 ~ 6 7 ~ 7 6 5 4 ~ 4 5 ~

5 6 ~ 6 5 ~ 5 6 ~ 6 7 ~ 7 6 5 ~ 5 6 ~ 6 7 ~ 7 8 ~ 8 7 6 5 ~ 5 6 ~

6 7 ~ 7 6 ~ 6 7 ~ 7 8 ~ 8 7 6 ~ 6 7 ~ 7 8 ~ 8 9 ~ 9 8 7 6 ~ 6 7 ~

7 8 ~ 8 7 ~ 7 8 ~ 8 9 ~ 9 8 7 ~ 7 8 ~ 8 9 ~ 9 _ ~ _ 9 8 7 ~ 7 8 ~

8 9 ~ 9 8 ~ 8 9 ~ 9 _ ~ _ 9 8 ~ 8 9 ~ 9 _ ~ _ _ ~ _ _ 9 8 ~ 8 9 ~

9 _ ~ _ 9 ~ 9 _ ~ _ _ ~ _ _ 9 ~ 9 _ ~ _ _ ~ _ _ ~ _ _ _ 9 ~ 9 _ ~ I+1 I+2 ~ I+2 I+1 ~ I+1 I+2 ~ I+2 I+3 ~  I+3 I+2 I+1 ~ I+1 I+2 ~ I+2 I+3 ~ I+3 I+4 ~ I+4 I+3 I+2 I+1 ~ I+1 I+2ratha रथ
రధ
ರಥ
രഥ1 2 ~ 5 6 ~ 2 1 ~ 6 5 ~ 1 2 ~ 5 6 ~

2 3 ~ 6 7 ~ 3 2 1 ~ 7 6 5 ~ 1 2 ~ 5 6 ~ 2 3 ~ 6 7 ~

3 4 ~ 7 8 ~ 4 3 2 1 ~ 8 7 6 5 ~ 1 2 ~ 5 6 ~ 2 3 ~ 6 7 ~ 3 4 ~ 7 8 ~

4 5 ~ 8 9 ~ 5 4 3 2 1 ~ 9 8 7 6 5 ~ 1 2 ~ 5 6 ~ 2 3 ~ 6 7 ~ 3 4 ~ 7 8 ~ 4 5 ~ 8 9 ~

5 6 ~ 9 _ ~ 6 5 4 3 2 1 ~ 9 8 7 6 5 ~ 1 2 ~ 5 6 ~ 2 3 ~ 6 7 ~ 3 4 ~ 7 8 ~ 4 5 ~ 8 9 ~ 5 6 ~ 9 _ ~

6 7 ~ _ _ ~ 7 6 5 4 3 2 1 ~ 9 8 7 6 5 ~ 1 2 ~ 5 6 ~ 2 3 ~ 6 7 ~ 3 4 ~ 7 8 ~ 4 5 ~ 8 9 ~ 5 6 ~ 9 _ ~ 6 7 ~ _ _ ~

7 8 ~ _ _ ~ 8 7 6 5 4 3 2 1 ~ 9 8 7 6 5 ~ 1 2 ~ 5 6 ~ 2 3 ~ 6 7 ~ 3 4 ~ 7 8 ~ 4 5 ~ 8 9 ~ 5 6 ~ 9 _ ~ 6 7 ~ _ _ ~ 7 8 ~ _ _ ~

8 9 ~ _ _ ~ 9 8 7 6 5 4 3 2 1 ~ 9 8 7 6 5 ~ 1 2 ~ 5 6 ~ 2 3 ~ 6 7 ~ 3 4 ~ 7 8 ~ 4 5 ~ 8 9 ~ 5 6 ~ 9 _ ~ 6 7 ~ _ _ ~ 7 8 ~ _ _ ~ 8 9 ~ _ _ ~

9 _ ~ _ _ ~ 9 8 7 6 5 4 3 2 1 ~ 9 8 7 6 5 ~ 1 2 ~ 5 6 ~ 2 3 ~ 6 7 ~ 3 4 ~ 7 8 ~ 4 5 ~ 8 9 ~ 5 6 ~ 9 _ ~ 6 7 ~ _ _ ~ 7 8 ~ _ _ ~ 8 9 ~ _ _ ~ 9 _ ~ _ _ ~ I I+1 / I+4 I+5 / I+1 ...1 / I+5...(-I items ) : One Index
FOR J 1...I
 J J+1 / J+4 J+5 : One Index
LOOPGhana घन ఘన ಘನ ഘന1 2 2 1 1 2 3 3 2 1 1 2 3 ~

2 3 3 2 2 3 4 4 3 2 2 3 4 ~

3 4 4 3 3 4 5 5 4 3 3 4 5 ~

4 5 5 4 4 5 6 6 5 4 4 5 6 ~

5 6 6 5 5 6 7 7 6 5 5 6 7 ~

6 7 7 6 6 7 8 8 7 6 6 7 8 ~

7 8 8 7 7 8 9 9 8 7 7 8 9 ~

8 9 9 8 8 9 _ _ 9 8 8 9 _ ~

9 _ _ 9 9 _ _ _ _ 9 9 _ _ ~ I+1 I+2 I+2 I+1 I+1 I+2 I+3 I+3 I+2 I+1 I+1 I+2 I+3

 Tingulli hyjnor 
Këmbëngulja për të ruajtur shqiptimin dhe theksin sa më saktë që të jetë e mundur lidhet me besimin se fuqia e mantrave qëndron në tingullin e tyre kur shqiptohet. Kështu, shakhat kanë për qëllim ruajtjen e njohurive për shqiptimin e tingullit hyjnor të njohur fillimisht nga rishit .

Pjesë të literaturës vedantike sqarojnë përdorimin e tingullit si një mjet shpirtëror . Ata pohojnë se i gjithë krijimi kozmik filloi me zë: "Me fjalën e Tij erdhi Gjithësia". ( Upanishadi Brihadaranyaka  1.2.4). Vedanta -sutrat shtojnë se çlirimi përfundimtar vjen edhe nga tingulli (anavrittih shabdat).

Kātyāyana e krahason fjalimin me Brahmanin suprem. Ai përdor vargun Rigvedik - "Katër janë brirët e tij, tre këmbët e tij, dy kokat dhe shtatë duart e tij, gjëmon me zë të lartë demi të lidhur trefish" (Rig-Veda, iv. 58, 3)., për të pohuar këtë mëtim. Katyayana shpjegon se në varg, "katër brirët" janë katër llojet e fjalëve, dmth. emra, folje, parafjalë dhe pjesëza; "tre këmbët" e tij do të thotë tre kohët, e shkuara, e tashmja dhe e ardhmja; "dy kokat" nënkuptojnë fjalët e përjetshme dhe të përkohshme, të dalluara si "i manifestuar" dhe "i shfaqur"; "shtatë duart" e tij janë shtatë shtesat e rastit; "e lidhur trefish" është e mbyllur në të tre organet gjoksin, fytin dhe kokën; metafora "dem" (vrishabha) përdoret për të nënkuptuar se jep fryte kur përdoret me dije; "ulërimë me zë të lartë" nënkupton shqiptimin e tingullit, të folurit ose të gjuhës. Cowell and Gough, p. 209. Kështu, tingulli primar shpesh quhet Shabda Brahman ose "fjala si Absolute ". Upanishadi Maitri thotë:

Mantrat, ose tingujt e shenjtë, përdoren për të depërtuar përmes niveleve sensuale, mendore dhe intelektuale të qënies (të gjitha shtresat e ulëta të vetëdijes) me qëllim pastrimin dhe ndriçimin shpirtëror. "Nga dridhja e zërit njeriu çlirohet" (Vedanta-sutra 4.22).
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara

Kategoria:Hinduizëm