Runologjia

Runologjia është studimi i alfabeteve runike, mbishkrimet runike dhe historia e tyre. Runologjia përbën një degë të specializuar të gjuhësisë gjermane .    

 Historiku 
Runologjia u iniciua nga Johannes Bureus (1568–1652), i cili ishte i interesuar në gjuhësinë e gjuhës Geatish ( Götiska språket ), dmth . Megjithatë, ai nuk i shikonte runet thjesht si një alfabet, por diçka të shenjtë ose magjike.  

Studimi i runave u vazhdua nga Olof Rudbeck Plaku (1630–1702) dhe u prezantua në koleksionin e tij Atlantica . Fizikani Anders Celsius (1701–1744) e zgjeroi më tej shkencën e runes dhe udhëtoi nëpër Suedi për të ekzaminuar bautastenar ( megalitët, sot të quajtur runestones ). Një tjetër traktat i hershëm është Runologia e vitit 1732 nga Jón Ólafsson i Grunnavík .

Shkrimet e ndryshme runike u kuptuan mirë në shekullin e 19-të, kur analiza e tyre u bë pjesë integrale e filologjisë gjermanike dhe gjuhësisë historike . Wilhelm Grimm botoi Über deutsche Runen-in e tij në 1821, ku ndër të tjera ai u ndal në " Runat Marcomannic " (kapitulli 18, f. 149–159). Në 1828, ai botoi një shtesë, të titulluar Zur Literatur der Runen, ku diskuton Abecedarium Nordmannicum .

Sveriges runinskrifter u botua që nga viti 1900. Revista e dedikuar Nytt om Runer është botuar nga "Runic Archives" të Muzeut të Historisë Kulturore në Universitetin e Oslos që nga viti 1985. Projekti Rundata, që synon një katalog të lexueshëm nga makineritë e mbishkrimeve runike, u iniciua në vitin 1993.

 Shih edhe 
 Vikingët
 Alfabeti runik

 Referime 

Kategoria:Runologji