Vazha-Pshavela

Vazha-Pshavela, i referuar thjesht si Vazha (14 qershor 1861 – 10 korrik 1915), është emri i stilolapsit të poetit dhe shkrimtarit gjeorgjian Luka Razikashvili

"Vazha-Pshavela"fjalë për fjalë do të thot "një bir i Pshavianëve" në gjeorgjisht .

 Jeta 
Vazha-Pshavela lindi në një familje klerikësh në fshatin e vogël Chargali,vendosur në provincën malore Pshavi të Gjeorgjisë Lindore.Vlerësimi i tij për natyrën dhe gjuetinë u ndikua nga xhaxhai i tij,me aludime për dajën e tij që shfaqet në veprën e tij letrare.Ai u diplomua në Seminarin Pedagogjik në Gori në 1882,ku u lidh ngushtë me populistët gjeorgjianë (termi rus narodniki).Më pas ai hyri në Fakultetin e Drejtësisë të Universitetit të Shën Petersburgut (Rusi) në 1883 si student pa kredi,por u kthye në Gjeorgji në 1884 për shkak të kufizimeve financiare.Këtu ai gjeti punë si mësues i gjuhës gjeorgjiane.Ai u bë i njohur edhe si përfaqësues i famshëm i lëvizjes Nacional-Çlirimtare të Gjeorgjisë.

Vazha-Pshavela e filloi karrierën e tij letrare në mesin e viteve 1880.Në veprat e tij, ai portretizoi jetën e përditshme dhe psikologjinë e pshavëve të tij bashkëkohorë.Vazha-Pshavela është autore e shumë veprave letrare të nivelit botëror – 36 epike,rreth 400 poezi("Aluda Ketelauri", "Bakhtrioni","Gogotur dhe Apshina"," Mikpritës dhe i ftuar ", " Gjarpërngrënës ","Eteri","Mindia" etj.),drama,tregime,si dhe kritikë letrare,publicistikë dhe artikuj shkencorë me interes etnografik. Edhe në letërsinë e tij ai evokon jetën e malësorit gjeorgjian me një saktësi gati etnografike dhe përshkruan një botë të tërë konceptesh mitologjike.Në poezinë e tij,poeti trajton të kaluarën heroike të popullit të tij dhe lartëson luftën kundër armiqve të jashtëm dhe të brendshëm.(poezi Një leopard bore i plagosur (1890),Një letër e një ushtari të Pshavit për nënën e tij(1915)etj.).

Në të mirat e kompozimeve të tij epike, Vazha-Pshavela trajton me forcë problemet që ngrihen nga interakcioni i individut me shoqërinë, të njeriut me botën natyrore dhe dashurinë njerëzore me dashurinë për atdhe. Konflikti midis një individi dhe një temi (komunitet) shfaqet në epikën "Aluda Ketelauri" (1888, përgjithshme rus, 1935) dhe "Oraç dhe Prithesh" (1893, përgjithshme rus, 1935). Personazhet kryesore në të dy punët arrin të shqetësohen dhe në fund të mohojnë ligjet joaktuale që mbrohen nga komunitetet e tyre, në rrugën personale ndaj një njerëzimi më të madh që ka përjashtim nga vetëm parochial.

Temën e madhe e poetit është ai i një populli i fortë, nderi i tij dhe entuziazmi për lirinë. Temat e njëjta janë strehuar në dramën "I Rejucus" (1894). Vazha-Pshavela idealizohet rrethitë e vjetër të Pshavëve, puresitë e tyre dhe 'nëndegenerimi' i tyre duke krahasuar dhe kontrastuar këto me vlerat e çdo çdo 'civilizimi të pengosur'. Ai argumenton se 'Seci patrioti i vërtetë është kosmopolit dhe seci kosmopoliti i vërtetë është patriot'.

Njeriu i mençur Mindia në epikën Gjarpërngrënëse (1901, përkthim rusisht 1934) vdes sepse nuk mund t'i pajtojë idealet e tij me nevojat e familjes së tij dhe të shoqërisë.Pajisja e komplotit katalitik të konsumimit të mishit të gjarprit nga Mindia në një përpjekje për vetëvrasje – që rezulton në marrjen e njohurive okulte nga ana e tij, përbën një përdorim letrar të motivit qendror të përrallës popullore të pranishme në Gjarprin e Bardhë ( Vëllezërit Grimm ) që mishëron llojin e përrallës. 673 në sistemin e klasifikimit Aarne-Thompson .

Eposi Bakhtrioni (1892, përkthim rusisht 1943) tregon për rolin e luajtur nga fiset e malësive gjeorgjiane në kryengritjen e Kakheti (Gorgjia Lindore) kundër shtypësve iranianë në 1659.

Vazha-Pshavela është edhe ai që është i paparalajmëruar në fushën e poezisë gjeorgjiane për pikturat e tij idiosinkratike dhe evokative të Natyrës, për të cilën i kishte një dashuri të thellë. Peizazhet e tij janë plot me lëvizje dhe konflikte të brendshme. Dikton poetik është mbushur me të gjitha pasuritë e gjuhës së tij amtare, dhe ndërtohet si një gjuhë letrare e shkëlqyeshme. Për shkak të përkthimit ekzellent në rusisht (nga Nikolai Zabolotski, V. Derzhavin, Osip Mandelstam, Boris Pasternak, S. Spasski, Marina Tsvetaeva, etj.), anglisht (nga Donald Rayfield, Venera Urushadze, Lela Jgerenaia, Nino Ramishvili, etj.), francez (nga Gaston Bouatchidzé), dhe gjerman (nga Yolanda Marchev, Steffi Chotiwari-Jünger), vepra e poetit ka gjetur një audience më të gjerë që e meriton. Sidomos, kompozimet e tij kanë arritur edhe për përfaqësuesit e tjera të nacionaliteteve të ex-USSR. Deri më sot, poemat dhe kompozimet e tij janë publikuar në mbi 20 gjuhë.

.Vazha-Pshavela vdiq në Tiflis më 10 korrik 1915 dhe u varros aty, në kryeqytetin e lashtë të vendlindjes së tij, duke u dhënë shenjën e nderit të një varre në Pantheonin e malit Mtatsminda, në njohim të both të arritjeve letrare dhe rolit të tij si përfaqësues i Lëvizjes Nacional-Libëruese të Gjeorgjisë.

Shkrimtari i malësorit Vazha-Pshavela është në të vërtetë, siç shkruan Donald Rayfield, "më i madh në kualitet se çdo shkrimtar tjetër georgjian".

Pentët e poeziveve epikë të Vazha-Pshavelas ('Aluda Ketelauri' (1888), 'Bakhtrioni' (1892), 'Prindi dhe Gosti' (1893), 'Një përgjigjës i gjakut' (1897) dhe 'Gjuhësuesi i Hedhën' (1901)) janë kompozuar sipas principit të Proporcionit Auri, dhe kështu i bënë të krahasohen me punët e autorëve Antik dhe Renesance të inspiruar në mënyrë të ngjashme.

Në vitin 1961, në Çargali u ndërtua një muze dhe memorial për të nderuar Vazha-Pshavela, djalin e saj më të famshëm. Vazha-Pshavela House Museum. georgianmuseums.ge

 Punimet 
parapamje| Vazha nga Guram Gagoshidze.
parapamje| Vazha Pshavela në pullën e Bashkimit Sovjetik të vitit 1961

 Poezi epike 

 ,1880
 , 1892
 Mikpritës dhe i ftuar, 1893
 Hakmarrësi i gjakut, 1897
 Gjarpërngrënësi, 1901

 Poezi të tjera 

 Një festë, 1886
 Dasma e Ogres, 1886
 Shqiponja, 1887
 Unë isha në male, 1890
 Shkëmbi dhe lumi, 1899
 I vështroj malet, 1899
 Fledglings jetimë, 1899
 Testamenti i një gishti të artë, 1891
 Një natë në malësi, 1890
 Tek malet, 1920

 Tregime të shkurtra 

 Historia e Roebuck, 1883
 Një ahu i vjetër, 1889
 Lartësia e Malit, 1895
 Sataguri (en: Kurthi i miut), 1908

 Shfaqje (teatër) 

 Skena në mal, 1889
 Gjueti i atdheut (dramë), 1894
 Komedia e pyllit, 1925

 Filmat 

 sofia  (Takimi), dramë romantike, e përshtatur nga poezitë e Vazha-Pshavelës "Aluda Ketelauri" dhe "Host and Guest", (ky film është vlerësuar me Çmimin e Madh në Festivalin e 17-të Ndërkombëtar të Filmave të Autorit në San Remo, 1974. ), regjisori i filmit Tengiz Abuladze – 1967
 Mokvetili,  dramë romantike, përshtatur nga drama Vazha-Pshavela Të gjuajturit e atdheut, regjisori Giorgi (Gia) Mataradze – 1992
 "Host and Guest" Përshtatje dramatike e poemës epike të Vazha-Pshavelës me të njëjtin emër, ideuar nga Synetic Theatre (Arlington, Virginia) – SHBA – regjia Paata Tsikurishvili – 2002 – 

 Referencat 

 Leximi më tej 

 Zbulimi i Vazha Pshavelës: Një duzinë poezish nga Vazha me tregime dhe vepra arti të frymëzuara prej tij, përkthyer nga Donald Rayfield OBE, redaktuar nga Andro Semeiko, (Garnett Press, Londër, 2019). ISBN 978-0956468345 .
 Rebecca Ruth Gould, Vdekja e Bagrat Zakharych dhe tregime të tjera nga Vazha-Pshavela (Londër: Paper & Ink, 2019). ISBN 978-1911475392 .
 Grigol Robakidze, "Poeti Gjeorgjian Vazha-Pshavela". - J. "Russkaya Mysl", gusht 1911 (në rusisht)
 Isidore Mantskava, “Vazha-Pshavela”. - J. "Damoukidebeli Sakartvelo", Paris, No: 119, 1935, pp. 9–11 (në gjeorgjisht)
 Miho Mosulishvili, " Vazha-Pshavela ", Non-fiction, seri e Biografive Ilustrative nga Shtëpia Botuese Pegasi, 2011,  (në gjeorgjisht)

 Linqe te jashtme 

 "Letërsia gjeorgjiane". Encyclopædia Britannica.
 Përvjetorët me të cilët lidhet UNESCO në vitet 2010–2011, (24) 150 vjetori i lindjes së Vazha Pshavela, shkrimtar (1861–1915) (Gjeorgji)
 Festimi i përvjetorëve me të cilët lidhet UNESCO në 2010–2011, (Broshurë (pdf), faqe 68)
 Vazha Pshavela
 Pritësi dhe i ftuari
 Vazha-Pshavela në Allgeo.org
Kategoria:Shkrimtarë gjeorgjianë
Kategoria:Vdekje 1915
Kategoria:Lindje 1861