Gjuhët lindore sllave

Gjuhët lindore sllave përbëjnë një nga tre nëngrupet rajonale të gjuhëve sllave, të dallueshme nga gjuhët perëndimore dhe jugore sllave.

Gjuhët lindore sllave fliten aktualisht në të gjithë Evropën Lindore dhe në lindje deri në Siberi dhe në Lindjen e Largët Ruse. Pjesërisht për shkak të ndikimit të madh historik të Perandorisë Ruse dhe Bashkimit Sovjetik, gjuha ruse flitet gjithashtu si një lingua franca në shumë rajone të Kaukazit dhe të Azisë Qendrore. Nga tre degët sllave, sllavishtja lindore është më e folura, me numrin e folësve vendas më të madh se degët perëndimore dhe jugore së bashku.

Marrëveshja e përbashkët është se bjellorusishtja, rusishtja dhe ukrainishtja janë gjuhët ekzistuese sllave lindore; disa gjuhëtarë gjithashtu e konsiderojnë gjuhën rusyn si një gjuhë të veçantë, edhe pse ndonjëherë konsiderohet të jetë një dialekt i ukrainishtes.

Gjuhët moderne lindore sllave rrjedhin nga një paraardhës i përbashkët i folur në Rusinë e Kievit nga shekujt 9 deri në 13, i cili më vonë u zhvillua në gjuhën rutene, gjuhë kancelare e Dukatit të Madh të Lituanisë në luginën e lumit Dnjepër dhe në rusishten mesjetare në luginën e lumit Vollga, gjuha e principatave ruse duke përfshirë Dukatin e Madh të Moskës.

Kategoria:Sllavë të lindjes
Kategoria:Gjuhë sllave