Kalorësi nën lëkurën e Panterës

"Kalorësi nën lëkurën e Panterës" është një poemë epike mesjetare gjeorgjiane, e shkruar në shekullin e 12-të ose të 13-të nga poeti kombëtar i Gjeorgjisë, Shota Rustaveli. Ky veprë përfundimtare e epokës së artë të Gjeorgjisë përbëhet nga mbi 1600 kuadrate rustaveliane dhe konsiderohet si një "kryevepër e letërsisë gjeorgjiane". Poema përshkon historinë e një princësi që kërkon të shpëtojë një princeshë të rrëmbyer dhe përjeton një sërë aventurash dhe sfidash në këtë udhëtim. Deri në fillim të shekullit të 20-të, një kopje e kësaj poezie ishte pjesë e pajës së çdo nuseje, treguar si një simbol i dijes, romantizmit dhe bukurisë në kulturën gjeorgjiane.

Poema "Vepër e Dritës" përshkruan aventurat e dy heronjve të idealizuar, Avtandil dhe Tariel, në kërkimin e tyre për të gjetur dashurinë e tyre, Nestan-Darejan. Ata janë simbole të miqësisë, dhembshurisë dhe përkushtimit dhe përfaqësojnë virtytet më të larta në rrëfimin e tyre të lavdishëm. Nëpërmjet aventurave të tyre në Indi dhe Arabi, ata shfaqin guximin, sakrificën dhe vendosmërinë për të arritur qëllimin e tyre.Poema është një kombinim i zhanreve të ndryshme si epika, romancë kalorësiake dhe poezi epike e lirike. Përmban një vizion kompleks të botës së mesjetës gjeorgjiane dhe lavdinë e mbretërisë së Gjeorgjisë nëpërmjet personazheve dhe ngjarjeve të imagjinuara. Edhe pse zhvillohet në mjediset e largëta të Indisë dhe Arabisë, alegoritë dhe simbolet në poezinë e saj përfaqësojnë gjithashtu sundimin e mbretëreshës Tamar të Gjeorgjisë dhe madhështinë e saj në artin dhe historinë e vendit. Për shkak të kompleksitetit formal dhe përmbushjes së tij të thellë poetike dhe filozofike, "Vepër e Dritës" konsiderohet si një nga veprat më të mëdha të letërsisë gjeorgjiane dhe një vepër që vazhdon të frymëzojë dhe të provokojë mendjen edhe sot.

 Historia e veprës 
parapamje| Rustaveli prezanton poemën epike të Mbretëreshës Tamar, pikturën e Mihály Zichy . Kjo është një nga 35 pikturat e bëra nga Zichy nën një porosi të vitit 1881 nga inteligjenca gjeorgjiane. I impresionuar nga poema, artisti i dhuroi të gjitha veprat e tij popullit gjeorgjian, duke refuzuar çdo pagesë.

 Konteksti dhe koha 
Poema "Kalorësi nën lëkurën e Panterës" u shkrua gjatë epokës së artë të Mbretërisë së Gjeorgjisë, gjatë mbretërimit të mbretit Tamar. Tamar u lavdërua nga poetët për bukurinë, inteligjencën dhe aftësitë e saj diplomatike. Ajo u shpall mbretëreshë pas fronajit nga babai i saj, Mbreti George III i Gjeorgjisë. Tamar arriti të zgjerojë mbretërinë gjeorgjiane në maksimumin e saj historik, duke çliruar territoret e pushtuara dhe vendosur protektorat në shumë zona myslimane dhe të krishtera. Nën sundimin e saj, ekonomia e Gjeorgjisë lulëzoi, ndërsa karvanet tregtare gjeorgjiane arritën në vende si Egjipti Ayjubid, Rusia e Kievit dhe Perandoria Bizantine. Gjatë kohës së saj, shkenca mesjetare u zhvillua, u ndërtuan manastiret dhe kishat më të mëdha në Gjeorgji. Letërsia laike gjithashtu u zhvillua deri në atë pikë sa barazohet me tekstet më të mëdha fetare, duke krijuar një periudhë epike e artit dhe kulturës në Gjeorgji.

Në sfondin e kësaj periudhe të rritjes së jashtëzakonshme në Mbretërinë e Gjeorgjisë, Shota Rustaveli kompozoi poezinë e tij epike. Rustaveli, i cili ishte i lindur në Rustavi, një fshat meskhetian, ishte shumë afër me mbretin Tamar dhe ka dyshuar se ka shërbyer si arkëtar i saj. Ka gjasa që ai të ketë marrë pjesë në shumë fushata ushtarake në atë kohë. Edhe pse tregimet në poezinë e tij vendosen në vende të largëta, përfaqësimet alegorike të Gjeorgjisë së atyre kohëve janë të dukshme. Rustaveli përshkruan kulturën e verës dhe gjithashtu trajton historinë e një mbretëreshë që mori trashëgiminë e babait të saj në poezinë e tij, duke e dëshmuar talentin e tij të rrallë për të treguar trashëgiminë dhe puqësinë e mbretërisë së Gjeorgjisë në atë kohë.

 Zhanri dhe stili 
Edhe pse e shkruajtur në gjuhën gjeorgjiane në periudhën e lavdishme të perandorisë pan-kaukaziane të Bagratidëve, sipas historianit modern Stephen H. Rapp, "Kalorësi në lëkurën e Panterit" ka prejardhje nga epika iraniane/iraniane dhe nuk i përkiste zhanrit bizantin të letërsisë. Rustaveli ka përdorur një model persian në shkrimin e kësaj epopeje. Në prologun e veprës, siç shpjegon historiani modern Nile Green, Rustaveli e cilëson këtë epikë prej 1600 katrainësh, të shkruar në formën e vargjeve shairi, si një "përrallë persiane, e përkthyer në gjuhën gjeorgjiane / si një perlë jetime, si një lodër që kalon nga një dorë në tjetrën." Ky qasje e Rustavelit në shkrimin e kësaj epopeje tregon influencat e qarta persiane në krijimin e tij, duke e bërë atë një ndër veprat më të rëndësishme të letërsisë gjeorgjiane.

 Përmbajtja dhe forma 

 Titulli 
Titulli origjinal në gjuhën gjeorgjiane, "ვეფხისტყაოსანი" (vepkhistqaosani), do të thotë "një me një lëkurë vepkhi". Në të vërtetë, identiteti i kafshës së cilës i referohet nuk është i qartë dhe mund të jetë një tigër, panterë ose leopard. Në gjuhën gjeorgjiane moderne, pothuajse përdoret si sinonim i tigrit. Megjithatë, sipas kërkimeve më të fundit, mund të ketë më shumë lidhje me një panterë. Në të njëjtën kohë, kualifikimi i "kalorës" nuk lidhet drejtpërdrejt me titullin origjinal dhe përkthime alternative të tij mund të përfshijnë "valiant" ose thjesht një "burrë". Disa tituj të tjerë në anglisht përpo janë "Lord of the Panther Skin" dhe "The Man in the Panther's Skin".

 Histori 
Historia e poemës "Kalorësi në Lëkurën e Panterës" mund të ndahet në dy pjesë kryesore. Pjesa e parë e historisë përfshin kërkimin e Avtandilit për Tarielin, titullarin e quajtur "kalorës në lëkurën e panterës". Në këtë pjesë, ndjekim aventurat dhe sfidat që Avtandil përjeton në kërkimin e Tarielit dhe rrugëtimin e tij nëpër rrugët e vështira për të arritur qëllimin e tij.Pjesa e dytë e historisë fokusohet në kërkimin e Avtandilit për Nestan-Darejan, dashurinë e Tarielit. Në këtë pjesë, shpjegojmë ndërveprimet dhe rreziqet që i përballet Avtandili në përpjekjen e tij për të gjetur dhe shpëtuar dashurinë e tij. Kjo pjesë përshkruan ngjarjet dhe situatat e ndryshme në të cilat Avtandil duhet të përballë sfidat e reja dhe të sakrificojë veten për dashurinë e tij. Këto dy pjesë lidhen në mënyrë të vazhdueshme dhe tregojnë rrugën e gjatë dhe të vështirë të heroit tonë nëpër aventurat dhe dashurinë e tij.
parapamje| Tariel, kalorësi në lëkurën e panterës, ilustrim SS Kobuladze.
Mbreti i Arabisë, Rostevan, nuk ka pasur fëmijë mashkull dhe si rrjedhojë ia jep mbretërinë vajzës së tij të vetme, Tinatinës, e cila, përveçse ishte e bukur dhe e mençur, kishte një dashuri të butë për Avtandil, kalorësin dhe komandantin e përgjithshëm të ushtrisë së Rostevanit. Një ditë, Avtandil vendos të sfidojë mbretin Rostevan në një garë gjuetie. Pas tre ditësh lojë me qitje, ata vënë në sfidë njëri-tjetrin dhe i afrohen një lumit ku takojnë një kalorës të veshur me lëkurën e panterës, i cili po nënështron skllevërit që ishin dërguar nga mbreti për të kontaktuar me të. Pas kësaj, kalorësi misterioz zhduket pa lënë gjurmë.

Rostevan nis festa dhe thirrje anembanë botës për të kërkuar kalorësin e panterës, por është dëshpëruar kur përpjekjet e tij dështojnë dhe ai nuk arrin të gjendet asnjë gjurmë e tij. Kjo situatë e bën mbretin të shqetësuar dhe intriguar, duke nxitur misterin e kalorësit të panterës dhe aventurat e ardhshme që ndoshta do të zbulojnë identitetin e tij.

Pas kërkesës së Tinatinit, Avtandili pranon të gjejë kalorësin e çuditshëm dhe i premtuar Tinatinit se do ta kthejë atë. Pas dy vitesh e nëntë muajsh kërkime, Avtandili në fund gjen kalorësin e panterës të fshehur në një shpellë, i shoqëruar vetëm nga një vajzë e vetme. Kalorësi misterioz që Avtandili gjen është Tariel, djali i mbretit Saridan, i cili kishte mbretërinë e shtatë të Indisë. Tarieli kishte shërbyer si trashëgimtar i mbretit Pharsadan për shumë vite, por më pas bie në dashuri me vajzën e tij, Nestan-Darejan.

Pas kthimit në Indi, Tariel përballon sfida të reja, duke bërë luftë me Khatavianët për të fituar favorin e Nestan-Darejan. Megjithatë, ai është i tronditur kur mëson se ajo është premtuar princit Khwarezmian. Kjo situatë bën që Tarieli të përballet me ndjenjat e dhimbshme të dashurisë dhe sakrificës, si dhe të kërkesës për të luftuar për të vërtetën dhe dashurinë e tij nëpërmjet sfidave dhe pengesave që i dalin përpara.

Pas refuzimit të Tarielit për të pranuar martesën e imponuar me Nestan-Darejan dhe për të vrarë kërkuesin e dërguar për të gjetur atë, princesha vendos të ikë larg në det në një varkë. Pavarësisht përpjekjeve të vazhdueshme të Tarielit për ta gjetur atë, ai nuk mund të arrinte qëllimin. Më vonë, ai takon Nuradin-Phridon, sundimtarin e Mulgazanzarit, i cili i zbulon se Nestani ishte ende gjallë, por e bllokuar në një varkë të largët.Të prekur nga kjo histori, Tarieli i drejtohet shpellës për të jetuar në shkretëtirë me Asmatin, ish-shërbëtorin dhe lajmëtarin e Nestan-Darejan. Pasi dëgjon për aventurat dhe vuajtjet e Tarielit, Avtandili premton miqësinë dhe vëllazërinë e tij dhe pranon ta ndihmojë atë në misionin e tij për ta gjetur dashurinë e tij, Nestan-Darejan.Pas kthimit në shtëpinë e tij në Arabi, Avtandili i tregon Tinatinit për historinë e Tarielit dhe marrëdhënien e tij me Nestan-Darejan. Edhe pse mbreti Rostevan kundërshton vendimin e Avtandilit për të ndjekur këtë aventurë, ai vendos të rikthehet pranë mikut të tij të ri për të ndihmuar në gjetjen e dashurisë së tij, duke filluar një rrugë të re e mbushur me sfida dhe prova të reja.

Pas të ndihmuarit të Tarielit në misionin e tij për të gjetur dashurinë e humbur Nestan-Darejan, Avtandili e lë Tarielin dhe shkon në mbretërinë e Fridonit, ku nuk merr kurrfarë lajmi për Nestanin. Në vazhdim të kërkimit të tij, ai arrin në qytetin Gulansharo, ku takohet me Patmanin, gruan e shefit Usen, dhe bie në dashuri me të. Ai mëson nga Patmani se ajo ka strehuar Nestanin dhe e ka ndihmuar të arratiset, por ajo u rrëmbye nga Kaji, mbreti demon. Në këtë moment, Avtandili e kupton detyrimin e tij për të shpëtuar Nestanin dhe pranon të shkojë për t'i shpëtuar atij.

Pasi shpëton Nestanin nga prangat e Kajit në një aventure emocionuese, Avtandili kthehet në shtëpinë e Fridonit dhe pastaj në shpelltën e Tarielit. Të tri miqtë vendosin të udhëtojnë drejt vendit të Kajit me një ushtri treqind burrash për të çliruar Nestanin. Pas shpëtimit të saj, ata kthehen në Arabi, ku mbreti Rostevan fal Avtandilit për lidershipin e tij dhe thyen urdhrin e tij të marrë. Festimet për festën e martesës së Avtandilit dhe Tinatinit, vajzën e vetme të mbretit, zbukurojnë mbretërinë e tyre.

Të gjithë së bashku shkojnë në Indi, ku Tarieli martohet me dashurinë e tij, Nestanin. Fridoni gjithashtu kthehet në vendin e tij, ndërsa të tre miqtë mbretërojnë me lumturi dhe bujari në sferat e tyre të rëndësishme. Në fund, tiren e tyre qëndron në bashkëjetesën e harmonishme dhe dashamirëse, duke përjetuar gëzimin dhe suksesin sëbashku në jetën e tyre të re.

 Vende dhe personazhe 
parapamje| Tarieli, Avtandil dhe Pridoni duke parë kalanë e Kajetit, ilustrimi i Mihály Zichy.

 Vendet 
Poema është vendosur në vende të largëta nga Gjeorgjia, si Arabia, India dhe "Kataeti", që nënkupton Kinën. Poeti nuk ka vizituar kurrë këto vende, por është inspiruar nga historitë dhe karakteristikat kombëtare të tyre. Mbretëria gjeorgjiane në poezinë po përshkruan vende të largëta si këto, duke i referuar karakteristikave kombëtare të popujve që përfaqësojnë ato. Arabët janë paraqitur si racional dhe mbështetës të zgjidhjeve të ditura, ndërsa indianët janë përkufizuar si emocionalë dhe impulsivë, të cilët shkaktojnë fatkeqësi të padëshiruar. Vendndodhjet si Kajeti janë imagjinare dhe shërbejnë si sfond për aventurat e personazheve në poemë. Gulansharo, kryeqyteti i "Mbretërisë së Deteve", përshkruhet si një vend i ngjashëm me Venedikun. Këto komparime janë përdorur për të përcaktuar dhe paraqitur karakteret dhe aventurat në poezinë e autorit.

 Personazhet 

 Kalorësit trima dhe besnikë - Avtandil dhe Tariel

Këta dy personazhe janë shpërndarë miqtë më të besueshëm dhe me ndikim të madh; ata janë heronj të dashuruar dhe të aftë për emocione të forta, të lirë. Fillimisht ata janë të angazhuar aktivisht dhe shërbejnë si udhëheqës modernë ose administratorë të mbretërive. Përveç pozicionit të tyre, ata janë të përkushtuar vetëm për të dashurën e tyre, duke treguar një përkushtim të palëkundur. Miqësia dhe angazhimi reciprok që ata shfaqin shtrihet edhe tek një personazh tjetër, Nuradin-Pridon, i cili gjithashtu është i karakterizuar me cilësi heroike. Megjithatë, Tarieli dallohet për karakterin e tij të egër, simbolizuar nga lëkura e panterës që mban. Cilësitë që ai ndan me panterën, si përkushtimi dhe guximi, urrejtja dhe dhuna e tij, mund të jenë ekstreme dhe jashtë kontrollit. Ai gjithashtu është i afërt me Shën Gjergjin, që vrau dragoi, një kult i cili ishte i fortë në shekullin e 12-të, veçanërisht në episode kur Tarieli konfronton dhe fiton kundër një luan dhe një panterë.

 Të dashuruarit besnikë dhe të durueshëm - Tinatin dhe Nestan-Darejan

Edhe pse janë pak aktiv në veprimet e tyre, personazhet femra, Tinatin dhe Nestan-Darejan, janë të pranishme në mendjet e kreshnikëve dhe ndihmojnë për të krijuar tensionin narrativ në rrëfimin e përgjithshëm. Princeshat, që kanë një pozicion shoqëror më të lartë se kalorësit e tyre shërbëtorë, janë frymëzuar nga mbretëresha Tamar, ose reflektojnë faktin se secila prej tyre është një sovranë në mbretërinë e tyre. Tinatin zgjedh burrin e saj duke e krahasuar me zgjedhjen që bëri Mbretëresha Tamar për burrin e saj, duke e parë rolin e saj si sovranee. Ndërsa babai i saj, Rostevan, duke i dhënë fronin e tij vajzës së tij, referon Mbretit George III të Gjeorgjisë, i cili u pasua nga vajza e tij në vitin 1178, pas vdekjes së tij. 

Tinatin dhe Nestani janë personazhe statike, që nuk kanë ndikim në zhvillimin e ngjarjeve në rrëfimin e tyre. Megjithatë, besnikëria dhe drejtësia e tyre tregon se ato janë gra të përkushtuara dhe dashnore të sinqerta. Nga ana tjetër, Patmani është një personazh i ndryshuar, por një tradhtare e martesës në mungesë të bashkëshortit. Ajo humb nderin e familjes duke e poshtëruar burrin për defektet e tij trupore. Për nga pikëpamja artistike, personazhi i Patmanit është i thellë dhe i kompleksuar. Edhe pse tregon dashuri dhe ngrohtësi për një grua, ajo nuk heziton të sakrifikojë për të shpëtuar Nestanin. Për mrekulli, kur Patmani zbulojnë qëllimin e udhëtimit të Avtandilit, ajo nuk përpiqet të mbajë pranë veten burrin që dëshiron, edhe pse është për një kohë të shkurtër.

 Marrëdhëniet njerëzore 

Rustaveli është një humanist i shquar që e vlerëson njeriun si një qenie e kompleksuar me ndjenja, emocione, dëshira dhe aspirata të thella. Poeti ngulitë thellë në thellësirën e shpirtit njerëzor dhe e vlerëson lirinë e tij si një element kyç për zhvillimin dhe përparimin e tij. Në kundërshtim me mentalitetin dhe moralin e ashpërsuar të mesjetës, si dhe doktrinën e askezës kishtare, Rustaveli promovon autonomi dhe lirinë e individit si një qenie e vetvetesdijshme dhe e aftë të mendohet dhe të ndjehet në mënyrë autentike.

 Dashuria 
Në hyrje, Rustaveli përshkruan tre lloje dashurie: dashurinë e paarritshme, qiellore; dashuri fizike; dhe së fundi, një dashuri më e lartë tokësore, ose dashuri pasionante.  Rustaveli kishe një ideologji  se dashuria e pastër,e sinqertë dhe e vazhdueshme nuk pret më dashuri në këmbim.  Një dashuri e tillë nuk mund të ndihet pa një ndjenjë të fortë. Ai sugjeron se e vetmja mundësi për të shijuar dashurinë e këtij rendi është të kesh cilësitë natyrore të një qenieje të vërtetë njerëzore. Trima duhet të fitojë bukurinë e tij me sjellje të patëmetë, duke përfshirë një përkushtim të vazhdueshëm, refuzimin e detyrave shoqërore dhe besnikërinë vetëmohuese. Dhe siç thotë autori, "dashuria është një sprovë e rëndë si për burrin ashtu edhe për gruan". 

Besnikëria e Nestanit shprehet në tensionin dramatik shumë përpara shfaqjes së personazhit të saj; Ajo është një model i drejtësisë. Kur u njoftua se Nestani do të martohej kundër dëshirës së saj, ajo proteston me forcë dhe i mbështet pasojat me guximin dhe stoicizmin e saj heroik. Për tre heronjtë që i shkojnë në ndihmë, të patrembur dhe vetëmohues, lufta e tyre synohet si një kërkim për drejtësi. Pushtimi dashuror mungon dukshëm në poezi. Të dyja marrëdhëniet romantike janë paralele dhe asnjëherë të përziera, pasi vëllazëria e vërtetë mes dy heronjve parandalon incidente të tilla.  Dashuria, si miqësia, shpesh shkakton përshkrime hiperbolike në poezi. 

Miqësia mes tre heronjve të betuar, Avtandilit, Tarielit dhe Pridonit, një rrëfim i qartë i gjithë eposit, i lidh ata dhe njëkohësisht i lidh popujt e tyre. Këta tre burra u përkasin kombeve të ndryshme, ata e gjejnë veten me të njëjtat aspirata dhe të njëjtin qëllim dhe ky është bashkimi i tyre i forcave që mund dhe do të shkatërrojnë një tirani dhe të keqe që përfaqësohet nga Kajs.  Kjo miqësi, plot ndershmëri dhe guxim, pa frikacakë dhe sykofanti, duhet të shkojë në vdekje nëse është e nevojshme. Një miqësi e tillë është e mundur edhe mes personave të gjinive të ndryshme në këtë rast të Tarielit dhe Asmatit që ndajnë të njëjtën shpellë në vëllazëri. Megjithatë, dashuria dhe miqësia janë të ndërthurura pasi dashuria e një kalorësi me heroizmin e tij realizohet plotësisht me ndihmën e një miqësie të painteresuar dhe besnikërisë absolute. Të dyja ndjenjat shprehen edhe në termat kur Avtandili edhe kundër vullnetit dhe urdhrit të mbretit të tij niset për të ndihmuar mikun e tij në nevojë. Për më tepër, lumturia e secilit kushtëzohet nga lumturia e të tjerëve. Tinatin lejon Avtandil të largohet për në Tariel, sepse është detyrë e kërkuesit të saj të shpëtojë mikun e tij të cilit i ka premtuar se do ta ndihmojë. 

 Morali, feja dhe filozofia 

 Vlerat 
Me glorifikimin e dashurisë oborrtare, Rustaveli çon në dënimin e ashpër të martesave të detyruara. Poezia tregon gjithashtu një admirim për gruan dhe kërkon barazi gjinore . Edhe pse mbretëresha Tamar është monarkja e parë femër dhe sovranja e mbretërisë, funksioni politik, pozicioni dhe roli udhëheqës i grave në Gjeorgji ishte shumë i lartë, qoftë patronazhi i Gjeorgjisë nga Virgjëresha Mari apo konvertimi i gjeorgjianëve në krishterim nga një grua, shenjtore . Nino në shek. Shengelia, p. 107 Ky "kult i gruas" Baramidze & Gamezardashvili, p. 22 feston nderin dhe lirinë e saj për të zgjedhur burrin e saj dhe Nestani është modeli i një gruaje fisnike që vendos arsyen mbi pasionin. Në të drejta të barabarta, gratë mund të zhvillojnë një miqësi të sinqertë me seksin e kundërt pa dashuri dhe dëshirë dhe Asmat i përkushtohet Tarielit. Në poezi dënohet edhe skllavëria . 

Politikisht poezisë nuk i mungon dhe nuk është pa patriotizëm. Shteti duhet të udhëhiqet nga një qeveri qendrore e fortë dhe autokratike, por sovranët duhet të sundojnë me drejtësi dhe maturi. 

Në përgjithësi, poema është një "manifest i të jetuarit me gëzim". Suksesi i tre heronjve në çlirimin e Nestanit tregon se drejtësia mund të ekzistojë në tokë, pasi me guxim dhe këmbëngulje të mjaftueshme mund të gjesh lumturinë këtu. 

 Pikëpamjet fetare dhe filozofike 
Poema ndonjëherë të jep përshtypjen se është një vepër pagane. Rayfield, p. 77 Në fakt, nuk ka lutje në poemë dhe asnjë referencë për Krishtin, Virgjëreshën Mari ose Trinitetin . Megjithatë, Pali Apostulli përmendet dhe ka një sërë referencash për Ungjijtë dhe Testamentin e Vjetër, duke përfshirë dhjetë shfaqje të Kopshtit të Edenit, si dhe referenca për Eufratin, Gibeonin dhe Levit ). Wardrop, p. 270

Megjithatë, kuadri moral i veprës është i krishterë, me një dikotomi të qartë midis një perëndie të mirë dhe një bote të vështirë dhe zhgënjyese. Megjithatë, ky krishterim nuk është fanatik . Rustaveli i referohet Kuranit shumë herë për të treguar se shumica e personazheve janë myslimanë . Ai kurrë nuk e ofendon Islamin në veprën e tij dhe e përdor atë si një alegori për krishterimin, pasi shumica e vlerave që promovon poema janë me origjinë të krishterë. Ai gjithashtu përmend dymbëdhjetë apostujt (vargu 799) dhe se si ata përhapën filozofinë e dashamirësisë dhe dashurisë.

Ka referenca filozofike në poezi për veprën e Pseudo-Dionisius (vargu 1478) të cilat mund t'i atribuohen ndikimit të murgut gjeorgjian Pjetër Iberian, një idealist, i cili besonte në njëshmërinë e Zotit, por sheh pamundësinë e njohjes së Zotit. ekzistenca reale. Rayfield, pp. 77-78 Paraqitja e Zotit nga Rustaveli si një forcë universale dhe jo vetëm si e krishterë dikur çoi në shtypjen e poemës. Duke besuar se Rustaveli ishte musliman (një mendim i ofruar edhe nga Nicholas Marr në 1917), Kisha Ortodokse Gjeorgjiane në të kaluarën shkatërroi sistematikisht kopjet e poemës. 
parapamje| Rustaveli dhe Kalorësi në lëkurën e Panterit të përshkruar në një pullë të BRSS të vitit 1956
Brenda Gjeorgjisë, poema është përkthyer në gjuhë të tjera kartveliane si Lazisht, Svanisht dhe Mingreliane .

Jashtë Gjeorgjisë, interesimi për poemën u shfaq për herë të parë në 1802, kur Eugene Bolkhovitinov botoi një përkthim fjalë për fjalë të strofës së parë të poemës në rusisht. Bolkhovitinov, Историческое изображение Грузии в политическом, церковном и учебном ее состаянии, St. Petersburg, 1802 Në Francë në 1828, Marie-Félicité Brosset bëri përkthimin e tij të parë të pjesshëm në frëngjisht. Brosset, pp. 277-294 Në shekullin e 19-të poema pa përkthime të plota në polonisht, Lapchinski & Eristavi, 1840 gjermanisht Der Mann in Tigerfelle, von Schota Rustaveli, Arthur Leist, 1889 online version dhe rusisht . Në 1845, ekstrakte u botuan në rusisht, frëngjisht dhe armenisht . Vahan Terian, një poet i shquar armen me origjinë nga Gjeorgjia, përktheu preludin, i cili u botua për herë të parë pas vdekjes në 1922. Ajo u vlerësua nga Nicholas Marr .   Në vitin 1912, Marjory Wardrop botoi përkthimin e parë në anglisht në dispozicion. Taktakishvili & Urushadze, pp. 142-148 Në vitin 1968, një përkthim me vargje nga Venera Urushadze u botua në Gjeorgji. Ajo u përkthye gjithashtu në azerbajxhani modern në 1978 nga Dilara Aliyeva . Në vitin 2015, u botua një përkthim poetik në anglisht nga Lyn Coffin, duke ndërthurur arritjet letrare me saktësinë akademike. 

Sot, botimet e pakursuara janë të disponueshme në shumë gjuhë: Abhazisht, Gulia, Sokhumi, 1941 Armenisht, Asatur, Yerevan, 1937 Azerbajxhan, Vurghun, Rahim & Rustam, Baku, 1937 Bashkir, Bjellorusisht, Zvonak & Khvedarovitch, Minsk, 1966 bullgarisht, Çeçen, Mouzaev, Grozny, 1969 Kinez, Li-tsi-e, Shanghai, 1943 Çuvash, Çek, Státní nakladatelství krásné literatury, hudby a umění, Praha, 1958 Esperanto, Baramidze, p. 344 greqisht, hebraisht, Boris (Dov) Gaponov, 1969 hungareze, Tsereteli, pp. 661-664 italisht, La pelle di Leopardo di Schotha Rusthaveli, Milan, 1945 japoneze, Kotchlashvili & Fukuro, 1962 kazake, Almaty, 1938 koreane, kurde, Asad & Ankus, 2007 kirgize, Frunse, 1956 moldave, Krecu, Chișinău, 1966 Mongolisht, Gombojav, Ulan-Bator, 1965 Osetian, Shavlokhovisa, Tskhinvali, 1943 Persian, Rumanisht, Vera Roman, Bucarest, 1947 Serb, Sllovak,  Tatran, Bratislava, 1980 Spanjisht, Gustavo de la Tore Botaro, Santiago, 1964 Tatar, Turkmen, Ashgabat, 1957 Ukrainas, Mikola Bajan, Kiev, 1937 Hindi dhe Uzbek . Shahzoda 1938 & Mirtemir 1959
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara