Thirrni në stekë

Thirrja në stekë Stanley Bindoff, The House of Commons, 1509–1558, II: Members D–M, Boydell & Brewer, 1982, p. 238 n. 1. është një term ligjor i artit në shumicën e juridiksioneve të ligjit të zakonshëm ku personat duhet të kualifikohen për t'u lejuar të debatojnë në gjykatë në emër të një pale tjetër dhe më pas thuhet se janë " thirrur në lokal " ose të ketë marrë "thirrje në stekë". "Stekë" përdoret tani si një emër kolektiv për avokatët, por fjalë për fjalë i referohet pengesës prej druri në sallat e vjetra të gjyqit, e cila ndante zonën publike shpesh të mbushur me njerëz në pjesën e pasme nga hapësira pranë gjyqtarëve të rezervuar për ata që kishin biznes me gjykatën. Avokatet do të uleshin ose qëndronin menjëherë pas tij, përballë gjykatësit dhe mund ta përdornin atë si një tryezë për pantallonat e tyre të shkurtra.

Ashtu si shumë terma të tjerë të ligjit të zakonshëm, termi e ka origjinën në Angli në Mesjetë, dhe thirrja në stekë i referohet thirrjeve të bëra për dikë që është i përshtatshëm për të folur në "stekën" e gjykatave mbretërore. Me kalimin e kohës, gjyqtarët anglezë lejuan vetëm burra të kualifikuar ligjërisht që t'u drejtoheshin atyre mbi ligjin dhe më vonë deleguan kualifikimin dhe pranimin e avokatëve në katër Bujtinat e Gjykatës . Sapo një bujtinë thërret një nga anëtarët e tij në lokalin e tij, ata janë më pas avokat. Megjithatë, ata nuk mund të ushtrojnë profesionin e avokatit derisa të kenë përfunduar (ose janë përjashtuar nga) një praktikë të quajtur pupillage . Pas përfundimit të nxënësve, ata konsiderohen si avokat praktikant me të drejtë audience para të gjitha gjykatave.