Loja me role

Loja me role ose lojërat me role është ndryshimi i sjelljes së dikujt për të marrë një rol, qoftë në mënyrë të pandërgjegjshme për të përmbushur një rol shoqëror, ose me vetëdije për të luajtur një rol të adoptuar. Ndërsa Fjalori Anglisht i Oksfordit ofron një përkufizim të lojës me role si "ndryshimi i sjelljes së dikujt për të përmbushur një rol shoqëror",  në fushën e psikologjisë, termi përdoret më lirshëm në katër kuptime:

 Për t'iu referuar luajtjes së roleve në përgjithësi si në një teatër ose mjedis arsimor;
 Për t'iu referuar marrjes së një roli të një personazhi ose personi dhe aktrimi i tij me një partner që merr rolin e dikujt tjetër, shpesh duke përfshirë zhanre të ndryshme praktike;
 Për t'iu referuar një game të gjerë lojërash, duke përfshirë lojëra video me role (RPG), lojëra me postë dhe më shumë;
 Për t'iu referuar në mënyrë specifike lojërave me role . 

 Argëtimi 
Shumë fëmijë marrin pjesë në një formë të lojës me role të njohur si beso, ku ata adoptojnë role të caktuara si mjeku dhe i interpretojnë ato role në karakter. Ndonjëherë bëni të besoni adopton një natyrë opozitare, duke rezultuar në lojëra të tilla si policët dhe hajdutët .

Rishfaqja historike është praktikuar nga të rriturit për mijëvjeçarë. Romakët e lashtë, kinezët han dhe evropianët mesjetarë kënaqeshin të organizonin herë pas here ngjarje në të cilat të gjithë pretendonin se ishin që në moshë të hershme dhe argëtimi duket se ishte qëllimi kryesor i këtyre aktiviteteve. Brenda shekullit të 20-të, rishfaqja historike është ndjekur shpesh si një hobi .

Teatri improvizues daton në traditën Commedia dell'Arte të shekullit të 16-të. Teatri modern improvizues filloi në klasë me " lojërat teatrore " të Viola Spolin dhe Keith Johnstone në vitet 1950. Viola Spolin, e cila ishte një nga themeluesit e trupës së famshme të komedisë Second City, këmbënguli se ushtrimet e saj ishin lojëra dhe se ato përfshinin lojëra me role qysh në vitin 1946. Ajo e gjykoi me saktësi luajtjen e roleve në teatër si provë dhe trainim aktori, ose luajtjen e rolit të aktorit kundrejt roleve teatrore, por shumë tani i përdorin lojërat e saj për argëtim më vete.

 Lojëra me role 
Një lojë me role është një lojë në të cilën pjesëmarrësit marrin rolet e personazheve dhe në bashkëpunim krijojnë tregim. Pjesëmarrësit përcaktojnë veprimet e personazheve të tyre bazuar në karakterizimin e tyre dhe veprimet kanë sukses ose dështojnë sipas një sistemi formal rregullash dhe udhëzimesh. Brenda rregullave, ata mund të improvizojnë lirisht; zgjedhjet e tyre formojnë drejtimin dhe rezultatin e lojërave.

Luajtja e roleve mund të bëhet gjithashtu në internet në formën e krijimit të tregimeve në grup, duke përfshirë diku nga dy deri në disa qindra njerëz, duke përdorur forume publike, tabela private të mesazheve, lista postare, dhoma bisede dhe shërbime bisede të mesazheve të menjëhershme për të ndërtuar botë dhe karaktere që mund të zgjasin disa orë, ose disa vjet. Shpesh në roleplays të bazuara në forum, vendosen rregulla dhe standarde, të tilla si një numërim minimal i fjalëve, aplikime të karaktereve dhe tabela "plotimi" për të rritur kompleksitetin dhe thellësinë e tregimit. 

Ka zhanre të ndryshme nga të cilat mund të zgjidhni gjatë luajtjes së roleve, duke përfshirë, por pa u kufizuar në, fantazi, moderne, mesjetare, steam punk dhe historike . Librat, filmat ose lojërat mund të përdoren dhe shpesh përdoren si bazë për lojëra me role (të cilat në raste të tilla mund të konsiderohen "fan-fiksion bashkëpunues"), ku lojtarët ose marrin rolet e personazheve të njohur të kanunit ose përdorin ato lojtarët vetë krijojnë ("Personazhet origjinale") për të zëvendësuar - ose ekzistojnë së bashku - personazhe nga libri, filmi ose loja, duke luajtur nëpër komplote të shkelura mirë si personazhe alternative, ose duke u zgjeruar mbi mjedisin dhe historinë jashtë kanunit të saj të vendosur.

 Psikologjia 
Në psikologji, personaliteti i një individi mund të konceptohet si një grup pritshmërish për veten dhe të tjerët dhe që këto shtohen në luajtjen e roleve ose marrjen e roleve.  Këtu, roli është fiksion sepse nuk është real, por ka një shkallë konsistence.  Loja me role është gjithashtu një pjesë e rëndësishme e zhvillimit psikologjik të fëmijës. Për shembull, rasti kur një fëmijë fillon të përcaktojë "unë" dhe ta ndajë veten nga një i rritur është kushti fillestar dhe rezultati i lojës me role.  Ekzistojnë gjithashtu eksperimente që zbuluan se loja e roleve rezultoi në ndryshim të sjelljes, siç është rasti i duhanpirësve që raportuan qëndrim negativ ndaj pirjes së duhanit pasi iu kërkua të pretendonin se ishin një person i diagnostikuar me kancer në mushkëri. 

 Arsimi 
Luajtja e roleve mund t'i referohet gjithashtu arsimit, mësimdhënies dhe trajnimit me role ku pjesëmarrësit përsëritin situata, vetëm ose me të tjerët, në përgatitje për një shfaqje të ardhshme dhe për të përmirësuar aftësitë e tyre brenda një roli. Disa shembuj janë lojërat me role të arsimit (trajnimit) profesional, ushtrimet edukative me role, lojërat me role mjekësore dhe disa lojëra luftarake ushtarake.

 Simulimi 
Një nga përdorimet e para të kompjuterëve ishte simulimi i kushteve të botës reale për pjesëmarrësit që luanin me role fluturimin e avionëve. Simulatorët e fluturimit përdorën kompjuterë për të zgjidhur ekuacionet e fluturimit dhe për të trajnuar pilotët e ardhshëm. Ushtria filloi simulimet me role të plota me ushtarë që përdornin kompjuterë si brenda ushtrimeve stërvitore në shkallë të plotë, ashtu edhe për stërvitje në shumë detyra specifike në kushte lufte. Shembujt përfshijnë qitje me armë, simulatorë automjetesh dhe modele të stacioneve të kontrollit.

 Spitali i ariut pelushi 
Spitali i ariut pelushi është një strategji lojërash me role ku studentët e mjekësisë pediatrike dhe infermierisë veprojnë si "mjeku pelushi" për fëmijët që veprojnë si kujdestar i një pelushi ose një lodre tjetër të butë, që kërkon konsultim. Përdoret si për të reduktuar ankthin dhe për të përmirësuar rezultatet e pacientëve tek fëmijët, ashtu edhe nga ana pedagogjike për studentët e mjekësisë për të kuptuar më mirë fëmijët.  Ka programe për spitalet e arinjve pelushi në dhjetëra universitete dhe objekte mjekësore në mbarë botën.

 Metoda e hulumtimit 
Lojra e roleve mund të referohet gjithashtu në teknika e përdorur zakonisht nga studiuesit që studiojnë sjelljen ndërpersonale duke caktuar pjesëmarrësit e hulumtimit në role të veçanta dhe duke udhëzuar pjesëmarrësit të veprojnë sikur një grup specifik i kushteve të ishte i vërtetë. Kjo teknikë e caktimit dhe marrjes së roleve në kërkimin psikologjik ka një histori të gjatë. Ajo është përdorur në eksperimentet e hershme klasike psikologjike sociale nga Kurt Lewin (1939/1997), Stanley Milgram (1963), dhe Phillip Zimbardo (1971). Herbert Kelman sugjeroi që luajtja e roleve mund të jetë "burimi më premtues" i metodave të hulumtimit alternative ndaj metodave që përdorin mashtrim (Kelman 1965).

 Shih edhe 
 Aktrimi
 Lojërat arsimore
 Lojërat e fëmijëve

 Referime 

Kategoria:Metodologji psikologjike
Kategoria:Psikodrama
Kategoria:Lojë me role