Deti i thellë

Deti i thellë përkufizohet gjerësisht si thellësia e oqeanit ku drita fillon të zbehet, në një thellësi të përafërt prej 200 metra ose pika e kalimit nga raftet kontinentale në shpatet kontinentale. Kushtet brenda detit të thellë janë një kombinim i temperaturave të ulëta, errësirës dhe presionit të lartë. Deti i thellë konsiderohet bioma më pak e eksploruar e Tokës pasi kushtet ekstreme e bëjnë mjedisin të vështirë për t'u aksesuar dhe eksploruar.

Organizmat që jetojnë në thellësi të detit kanë një sërë përshtatjesh për të mbijetuar në këto kushte. Organizmat mund të mbijetojnë në det të thellë përmes një sërë metodash të të ushqyerit, duke përfshirë pastrimin, grabitqarin dhe filtrimin, me një numër organizmash që mbijetojnë duke u ushqyer me borë detare. Bora detare është material organik që ka rënë nga ujërat e sipërme në det të thellë.

Në vitin 1960, batiskafi Trieste zbriti në fund të Hendekut Mariana pranë Guamit, në 10,911 metra, pika më e thellë e njohur në çdo oqean. Nëse mali Everest 8,848 metra do të zhytej atje, maja e tij do të ishte më shumë se 2 kilometra nën sipërfaqe. Pasi Trieste doli në pension, automjeti japonez me telekomandë (ROV) Kaikō ishte e vetmja anije e aftë për të arritur këtë thellësi derisa u humb në det në vitin 2003. Në maj dhe qershor 2009, hibrid-ROV Nereus u kthye në Challenger Deep për një seri prej tre zhytjesh në thellësi që tejkalojnë 10,900 metra.

 Shiko edhe 

 Deti

 Referime 

Kategoria:Terminologji oqeanografike
Kategoria:Dete
Kategoria:Oqeane