Clive James

Clive James (lindur Vivian Leopold James ; 7 tetor 1939 – 24 nëntor 2019) ishte një kritik, gazetar, transmetues, shkrimtar dhe tekstshkrues australian që jetoi dhe punoi në Mbretërinë e Bashkuar nga viti 1962 deri në vdekjen e tij në 2019. Robert McCrum "Clive James – a life in writing", The Guardian, 5 July 2013 Clive James — writer, TV broadcaster and critic — dies aged 80 ABC News, 28 November 2019. Retrieved 28 November 2019. Ai e filloi karrierën e tij duke u specializuar në kritikën letrare përpara se të bëhej kritik televiziv për The Observer në vitin 1972, ku bëri emër për humorin e tij të hidhur dhe të ngordhur .

 Biografia 
James lindi Vivian Leopold James në Kogarah, një periferi jugore e Sidneit . Ai u lejua të ndryshonte emrin e tij si fëmijë sepse "pasi Vivien Leigh luajti Scarlett O'Hara, emri u bë në mënyrë të pakthyeshme një emër vajze, pavarësisht se si e shkruani". James, C., Unreliable Memoirs, Pan Books, 1981, p. 29. Ai zgjodhi "Clive", emrin e personazhit të Tyrone Power në filmin e vitit 1942 "This Above All" . 

Babai i James, Albert Arthur James, u kap rob nga japonezët gjatë Luftës së Dytë Botërore . Edhe pse ai i mbijetoi kampit të të burgosurve të luftës, ai vdiq kur B-24 amerikan që mbante atë dhe POW të tjerë aleatë të liruar, u përplas me bishtin e një tajfuni gjatë rrugës nga Okinawa në Manila dhe u përplas në malet e Tajvanit juglindor.  Ai u varros në varrezat e luftës Sai Wan në Hong Kong .  James do të deklaronte më vonë se veprat e jetës së tij lindën në vdekjen e babait të tij. 

James, një fëmijë i vetëm, u rrit nga nëna e tij (Minora May, née Darke), një punëtore fabrike, Decca Aitkenhead "Clive James: 'I would have been an obvious first choice for cocaine death. I could use up a lifetime's supply of anything in two weeks'", The Guardian, 25 May 2009. në periferi të Sidneit të Kogarah dhe Jannali, duke jetuar disa vite me gjyshin e tij nga nëna angleze. James, C., Unreliable Memoirs, Pan Books, 1981, p. 29. 

Ai u arsimua në Shkollën e Mesme Teknike të Sydney (megjithë fitimin e një çmimi bursash në Sydney Boys High School ) dhe në Universitetin e Sidneit, ku lexoi anglisht dhe Psikologji nga 1957 deri në 1960 dhe u lidh me Sydney Push, një nënkulturë intelektuale libertariane . Në universitet, ai kontribuoi në gazetën studentore, Honi Soit, dhe drejtoi revistën vjetore të sindikatës së studentëve . Ai u diplomua me një Bachelor të Arteve me nderime në anglisht në 1961. Pas diplomimit, James punoi për një vit si ndihmës redaktor për faqen e revistës në The Sydney Morning Herald . 

Në vitin 1962, James emigroi në Britani, e cila u bë shtëpia e tij për pjesën tjetër të jetës së tij.  Gjatë tre viteve të tij të para në Londër, ai ndau një banesë me regjisorin australian Bruce Beresford (i maskuar si "Dave Dalziel" në tre vëllimet e para të kujtimeve të James), ishte një fqinj i artistit australian Brett Whiteley, u njoh me Barry Humphries. (i maskuar si "Bruce Jennings") dhe kishte një sërë punësh afatshkurtëra herë pas here katastrofike: punëtor llamarine, asistent bibliotekë, arkivist fotografish dhe studiues tregu.   

Gjatë një pushimi veror, ai punoi si një cirku për të kursyer mjaftueshëm para për të udhëtuar në Itali .  Bashkëkohësit e tij në Kembrixh përfshinin Germaine Greer (i njohur si "Romaine Rand" në tre vëllimet e para të kujtimeve të tij), Simon Schama dhe Eric Idle . Pasi, pohoi ai, duke shmangur me përpikëri leximin e ndonjë prej materialeve të kursit (por pasi kishte lexuar gjerësisht ndryshe në literaturën angleze dhe të huaj), James u diplomua me një 2:1 - më mirë se sa priste - dhe filloi një tezë doktorature mbi Percy Bysshe Shelley .  

Për pjesën më të madhe të jetës së tij, James ishte një pirës i madh dhe duhanpirës. Ai regjistroi në maj, Javën e qershorit ishte zakoni i tij për të mbushur çdo ditë një tavëll me kapak . Clive James, May Week Was in June,(1990) Picador 1991 p.230'I also installed my ashtray: a hubcap off a Bedford van, it could hold the stubs of eighty cigarettes, so I only had to empty it once a day.' Clive James, North Face of Soho, Picador 2006 p.141:'I smoked so much that I needed the hubcap of a Bedford van as an ashtray. I had found the hubcap lying in the gutter of Trumpington Street, and thought: 'That will make an ideal ashtray.' Contrary to this, Clive James stated in BBC Radio's The Museum of Curiosity Series 2: Episode 6, "I once used the hubcap of a British Bedford DorMobile as an ashtray because I smoked a lot, but not even I could fill up the hubcap of a British Bedford DorMobile..." Në periudha të ndryshme ai shkroi për përpjekje, të suksesshme me ndërprerje, për të hequr dorë nga pirja dhe duhani.  Ai pinte 80 cigare në ditë për disa vite përpara se të hiqte dorë në 2005. (Para kësaj, ai kishte qenë i suksesshëm në lënien e duhanit për 13 vjet, duke filluar në fillim të të 30-ave.) 

Në prill 2011, pas spekulimeve të mediave se ai kishte pësuar dështim të veshkave,  James konfirmoi në qershor 2012 se leuçemia kronike limfocitare me qeliza B "e kishte rrahur" dhe se ai ishte "afër fundit".  Ai tha se ai gjithashtu ishte diagnostikuar me emfizemë dhe dështim të veshkave në fillim të vitit 2010.  

Më 3 shtator 2013, një intervistë me gazetarin Kerry O'Brien, Clive James: The Kid from Kogarah, u transmetua nga Australian Broadcasting Corporation .  Intervista u filmua në bibliotekën e kolegjit të tij të vjetër në Universitetin e Kembrixhit. Në intervistën e zgjeruar, James diskutoi sëmundjen e tij dhe përballjen me vdekshmërinë.  James shkroi poemën "Japanese Maple" e cila u botua në The New Yorker në 2014 dhe u përshkrua si "poema e tij e lamtumirës".  New York Times e quajti atë "një meditim prekës mbi vdekjen e tij të afërt". 

Në një intervistë të BBC me Charlie Stayt, transmetuar më 31 mars 2015, James e përshkroi veten si "afër vdekjes, por mirënjohës për jetën".  Në tetor 2015, ai pranoi se ndihej i "turpëruar" duke qenë ende gjallë falë trajtimit eksperimental të drogës. 

Deri në qershor 2017, ai shkroi një rubrikë javore për The Guardian me titull "Raportet e vdekjes sime...". 

James më në fund vdiq më 24 nëntor 2019 në shtëpinë e tij në Kembrixh. 

 Pikëpamjete politike 
Pikëpamjet politike të James ishin të spikatura në pjesën më të madhe të shkrimeve të tij të mëvonshme. Ndërsa kritikonte komunizmin për prirjen e tij drejt totalitarizmit, ai u identifikua me të majtën për pjesën më të madhe të jetës së tij. Në një intervistë të vitit 2006 në The Sunday Times, James tha për veten e tij: "Unë u rrita në të majtën proletare dhe mbetem atje. E drejta për punëtorët është thelbësore dhe nuk besoj se tregu i lirë ka mendjen. ."  Në një fjalim të mbajtur në vitin 1991, ai kritikoi privatizimin, duke thënë: "Ideja që sistemi i transmetimit të Britanisë - me të gjitha mangësitë e tij një nga institucionet më të mëdha të vendit - do të përmirësohej duke iu nënshtruar kushteve të një tregu të lirë : Nuk kishte vështirësi në njohjen e këtij nocioni si analfabet politik, por për disa arsye njerëzit e kishin të vështirë të kuptonin se ishte edhe ekonomikisht analfabet.  Në vitin 2001, James u identifikua si një socialdemokrat liberal. 

Pikëpamjet e tij të mëvonshme ishin më shpesh të lidhura me të djathtën politike. James mbështeti fuqishëm pushtimin e Irakut në 2003, duke thënë në 2007 se "lufta zgjati vetëm disa ditë" dhe se konflikti i vazhdueshëm në Irak ishte "paqja në Irak".  Ai shkroi gjithashtu se ishte "politikë zyrtare përdhunimi i një gruaje para familjes së saj" gjatë regjimit të Sadam Huseinit dhe se gratë kanë gëzuar më shumë të drejta që nga pushtimi.  Në vitin 2017, James kontribuoi me një kapitull në një libër mbi ndryshimet klimatike të botuar nga Instituti i Çështjeve Publike, duke mbrojtur mohimin e klimës . 

Duke i përshkruar fetë si "agjenci reklamimi për një produkt që nuk ekziston", James ishte një ateist dhe e shihte atë si pozicionin e paracaktuar dhe të qartë.   Ai ishte gjithashtu një mbrojtës i Burma Campaign UK, një organizatë që bën fushatë për të drejtat e njeriut dhe demokracinë në Birmani. 

 Jeta personale 
Në vitin 1968, në Kembrixh,  James u martua me Prudence A. "Prue" Shaw,  gjithashtu australian, i diplomuar në Universitetin e Sidneit, Universitetin e Firences dhe Kolegjin Somerville, Oksford . Shaw dha mësime të gjuhës dhe letërsisë italiane në Universitetin e Kembrixhit dhe në University College London, ku, që nga pensionimi në vitin 2003, ajo ka qenë një lexuese emerita në studimet italiane. Ajo është autore e librit Leximi i Dantes: Nga këtu në përjetësi .

James dhe Shaw kishin dy vajza, njëra prej të cilave është artistja Claerwen James .  Në prill 2012, programi Australian Channel Nine A Current Affair publikoi një artikull në të cilin ish-modelja Leanne Edelsten pranoi se kishte një lidhje tetëvjeçare me James duke filluar në 2004.  Shaw e dëboi burrin e saj nga shtëpia e familjes pas zbulimit.  Para kësaj, për pjesën më të madhe të jetës së tij të punës, James e ndante kohën e tij midis një apartamenti të rindërtuar në magazinë në Londër dhe shtëpisë së familjes në Kembrixh. 

Pas vdekjes së Dianës, Princeshës së Uellsit, James shkroi një pjesë për The New Yorker të titulluar "Requiem", duke regjistruar pikëllimin e tij dërrmues.   Që atëherë ai kryesisht refuzoi të komentonte për miqësinë e tyre, përveç disa vërejtjeve në vëllimin e tij të pestë të kujtimeve, Blaze of Obscurity . 

James ishte në gjendje të lexonte, me rrjedhshmëri të ndryshme, frëngjisht, gjermanisht, italisht, spanjisht, rusisht dhe japonisht.  Një entuziast i tangos, ai udhëtoi në Buenos Aires për mësime kërcimi dhe kishte një pistë kërcimi në shtëpinë e tij. 

James ishte një adhurues i St George Dragons dhe shkroi me admirim për Ligën e Rugby Immortal Reg Gasnier, i cili ishte shok shkolle në Shkollën e Mesme Teknike të Sidneit.  Ai prezantoi i ftuar një episod të The Footy Show në 2005. 

 Publikime 









 A one-volume edition of the television criticism books.








 Reproductions of sixty BBC Radio 4 10-minute segments from 2007 to 2009.






 Referime 

Kategoria:Vdekje 2019
Kategoria:Lindje 1939