Dita Botërore e Parandalimit të Vetëvrasjeve

Dita Botërore e Parandalimit të Vetëvrasjeve (shq. DBPV; ang. WSPD) është një ditë ndërgjegjësimi që shënohet gjithmonë më 10 shtator çdo vit, me qëllim që të ofrohet angazhim dhe veprim mbarëbotëror për parandalimin e vetëvrasjeve, me aktivitete të ndryshme në mbarë botën që nga viti 2003.  Shoqata Ndërkombëtare për Parandalimin e Vetëvrasjeve (IASP) bashkëpunon me Organizatën Botërore të Shëndetësisë (OBSH) dhe Federatën Botërore për Shëndetin Mendor (WFMH) për të organizuar Ditën Botërore të Parandalimit të Vetëvrasjeve.  Në vitin 2011, rreth 40 vende mbajtën ngjarje ndërgjegjësuese për të shënuar këtë rast.  Sipas Atlasit të Shëndetit Mendor të OBSH-së të publikuar në vitin 2014, asnjë vend me të ardhura të ulëta nuk raportoi se kishte një strategji kombëtare për parandalimin e vetëvrasjeve, ndërkohë që më pak se 10% e vendeve me të ardhura të mesme të ulëta dhe pothuajse një e treta e vendeve me të ardhura të larta të mesme dhe të larta kishin. 

Në ngjarjen e saj të parë në 2003, iniciativa globale e parandalimit të vetëvrasjeve të OBSH-së 1999 përmendet në lidhje me strategjinë kryesore për zbatimin e saj, duke kërkuar:  adapted from the chapter on "Self-Directed Violence" from the World Report on Violence and Health, World Health Organization, Geneva, 2002.

 "Organizimi i aktiviteteve multi-sektoriale globale, rajonale dhe kombëtare për të rritur ndërgjegjësimin për sjelljet vetëvrasëse dhe si të parandalohen në mënyrë efektive ato."
 "Forcimi i aftësive të vendeve për të zhvilluar dhe vlerësuar politikat dhe planet kombëtare për parandalimin e vetëvrasjeve."

Që nga publikimet e fundit të OBSH-së, sfidat e përfaqësuara nga stigma sociale, tabuja për të diskutuar hapur vetëvrasjen dhe disponueshmëria e ulët e të dhënave janë ende pengesa deri më tani që çojnë në cilësi të dobët të të dhënave si për vetëvrasjet ashtu edhe për tentativat për vetëvrasje: "duke pasur parasysh ndjeshmërinë e vetëvrasjes - dhe paligjshmëria e sjelljes vetëvrasëse në disa vende – ka të ngjarë që nën-raportimi dhe klasifikimi i gabuar të jenë probleme më të mëdha për vetëvrasjen sesa për shumicën e shkaqeve të tjera të vdekjes.  

 Sfondi 
Rreth një milion njerëz vdesin në vit nga vetëvrasja ose rreth një person në 10 000 (1.4% e të gjitha vdekjeve), ose "një vdekje çdo 40 sekonda ose rreth 3 000 çdo ditë". Që nga viti 2004, numri i njerëzve që vdesin nga vetëvrasja pritet të arrijë në 1.5 milion në vit deri në vitin 2020. 
majtas|parapamje| "DASHURI" e shkruar në kyçin e dorës së një personi, një shembull se si individët rrisin ndërgjegjësimin në Ditën Botërore të Parandalimit të Vetëvrasjeve

Mesatarisht, tre vetëvrasje meshkujsh raportohen për çdo femër, vazhdimisht në grupmosha të ndryshme dhe pothuajse në çdo vend të botës. Në anën tjetër, shkalla e tentativave për vetëvrasje priret të jetë 2-3 herë më e lartë tek femrat sesa tek meshkujt, megjithëse hendeku gjinor është ngushtuar vitet e fundit”.  Më shumë njerëz vdesin nga vetëvrasja sesa nga vrasja dhe lufta; është shkaku i 13-të kryesor i vdekjeve në mbarë botën.   Sipas OBSH-së janë njëzet njerëz që kanë një tentativë vetëvrasjeje për çdo që është fatale, me një normë afërsisht një në çdo tre sekonda.  Vetëvrasja është "shkaku më i zakonshëm i vdekjes për njerëzit e moshës 15-24 vjeç". 

Sipas OBSH-së, vetëvrasja përbën gati gjysmën e të gjitha vdekjeve të dhunshme në botë. Brian Mishara, president i IASP, vuri në dukje se, "më shumë njerëz vrasin veten sesa vdesin në të gjitha luftërat, aktet terroriste dhe dhunën ndërpersonale të kombinuara".  Që nga viti 2008, OBSH referon numrin më të madh të vetëvrasjeve që ndodhin në grupmoshën 15 - 29 vjeç, ndërsa më të ulëtin në grupmoshën 80+, megjithëse përfaqëson gjithashtu atë me shkallën më të lartë (për 100,000) nga të gjitha grupmoshat. me 27.8 vetëvrasje dhe 60.1 për femrat dhe meshkujt përkatësisht.  Në vitin 2015, norma globale e raportuar e standardizuar për moshën është 10.7 për 100 000.   

Normat sociale luajnë një rol të rëndësishëm në zhvillimin e sjelljeve vetëvrasëse. Studimet sociologjike të fundit të shekullit të 19-të regjistruan vëzhgimet e para mbi vetëvrasjen: me statistikat e kohës në dispozicion, sociologët përmendën efektet e industrializimit si në marrëdhëniet midis komuniteteve të reja të urbanizuara dhe cenueshmërinë ndaj sjelljeve vetë-shkatërruese, duke sugjeruar që presionet sociale kanë efekte në vetëvrasje.  Sot, ndryshimet në sjelljen vetëvrasëse midis vendeve të ndryshme mund të jenë të rëndësishme.

 Temat 
+Normat e vetëvrasjeve (për 100,000) sipas rajonit të OBSH-së në 2015, 2012 dhe 2008  WHO region (approx % of world pop)  E standardizuar sipas moshës          (2015)Bruto(2015)Mashkull:Femër(2015)Norma(2012)Mashkull:Femër(2012)Norma(2008)Mashkull:Femër(2008)Europe  (13%)11.915.73.7 : 112.04.1 : 114.24.0 : 1South Eastern Asia  (26%)13.313.31.3 : 117.71.6 : 115.61.5 : 1Western Pacific  (26%)9.110.21.2 : 17.50.9 : 112.61.3 : 1Americas  (13.5%)9.19.93.3 : 16.13.6 : 17.93.6 : 1Africa  (13%)12.87.42.0 : 110.02.5 : 16.42.2 : 1Eastern Mediterranean  (8.5%)4.33.91.8 : 16.41.4 : 15.61.1 : 1World  (100.0%)10.710.71.7 : 111.41.9 : 111.61.8 : 1

 2003 - "Vetëvrasja mund të parandalohet!" 
 2004 - "Shpëtimi i jetëve, rivendosja e shpresës" 
 2005 - "Parandalimi i vetëvrasjes është punë e të gjithëve" 
 2006 - "Me të kuptuar shpresën e re"  
 2007 - "Parandalimi i vetëvrasjeve gjatë gjithë jetës"  
 2008 - "Mendoni globalisht, planifikoni në nivel kombëtar, veproni në nivel lokal" 
 2009 - "Parandalimi i vetëvrasjeve në kultura të ndryshme"  
 2010 - "Familjet, sistemet e komunitetit dhe vetëvrasja"  
 2011 - "Parandalimi i vetëvrasjes në shoqëritë multikulturore"  
 2012 - "Parandalimi i vetëvrasjeve në të gjithë globin: Forcimi i faktorëve mbrojtës dhe futja e shpresës" 
 2013 - "Stigma: Një pengesë kryesore për parandalimin e vetëvrasjeve" 
 2014 - "Ndizni një qiri pranë një dritareje"  
 2015 - "Parandalimi i vetëvrasjes: Arritja dhe shpëtimi i jetëve"  
 2016 - "Lidhu, Komuniko, Kujdesu"  
 2017 - "Merr një minutë, ndrysho një jetë"  
 2018 - "Të punojmë së bashku për të parandaluar vetëvrasjen" 
 2019 - "Të punojmë së bashku për të parandaluar vetëvrasjen" 
 2020 - "Të punojmë së bashku për të parandaluar vetëvrasjen" 
 2021 - "Krijimi i shpresës përmes veprimit" World Suicide Prevention Day - 10 September 2021
 2022 - "Krijimi i shpresës përmes veprimit" World Suicide Prevention Day - 10 September 2021
 2023 - "Krijimi i shpresës përmes veprimit" World Suicide Prevention Day - 10 September 2021

 Prioritetet 
  SDG region      Rate(2015)Mashkull:Femër(2015)Norma(2010)Mashkull:Femër(2010)Norma(2005)Mashkull:Femër(2005)Norma(2000)Mashkull:Femër(2000)Europe17.43.8 : 119.64.0 : 122.94.1 : 124.24.0 : 116.53.6 : 117.63.8 : 119.53.9 : 120.33.9 : 1Northern America14.73.2 : 113.23.4 : 112.03.4 : 111.43.6 : 1Australia and New Zealand13.52.8 : 112.62.9 : 112.43.0 : 113.23.5 : 1South-eastern Asia13.22.3 : 113.62.3 : 114.72.2 : 114.72.0 : 1Southern Asia13.21.2 : 113.61.2 : 114.71.1 : 114.71.2 : 113.21.2 : 113.51.2 : 114.71.1 : 114.71.2 : 1Oceania11.52.8 : 110.72.8 : 110.82.9 : 111.73.2 : 1Central Asia11.43.5 : 113.13.9 : 115.34.6 : 114.84.4 : 111.11.1 : 112.81.0 : 113.31.0 : 114.20.9 : 19.61.2 : 110.91.1 : 111.31.1 : 112.21.0 : 19.53.3 : 19.33.1 : 19.23.0 : 110.52.9 : 18.02.4 : 18.72.4 : 19.72.5 : 110.12.4 : 17.52.0 : 17.71.9 : 18.01.9 : 18.51.8 : 17.13.5 : 16.53.4 : 16.43.4 : 16.53.6 : 16.61.7 : 16.81.6 : 17.31.5 : 17.71.6 : 1  5.92.7 : 15.92.5 : 15.52.4 : 15.82.2 : 15.12.7 : 15.52.8 : 15.13.0 : 14.83.1 : 14.72.7 : 15.02.6 : 14.92.6 : 14.82.6 : 14.32.7 : 14.42.4 : 14.72.2 : 14.82.0 : 1Global10.71.74 : 111.51.66 : 112.31.65 : 112.91.65 : 1
Prioritetet e parandalimit të vetëvrasjeve, siç deklarohen në ngjarjen e Ditës Botërore të Parandalimit të Vetëvrasjeve 2012, janë deklaruar më poshtë: 

 Ne duhet të vazhdojmë të hulumtojmë sjelljet vetëvrasëse dhe jo-fatale vetëvrasëse, duke adresuar si faktorët e rrezikut ashtu edhe faktorët mbrojtës.
 Ne duhet të zhvillojmë dhe zbatojmë fushata ndërgjegjësimi, me qëllim rritjen e ndërgjegjësimit për sjelljet vetëvrasëse në komunitet, duke përfshirë prova si për faktorët e rrezikut ashtu edhe për faktorët mbrojtës.
 Ne duhet të synojmë përpjekjet tona jo vetëm për të reduktuar faktorët e rrezikut, por edhe për të forcuar faktorin mbrojtës, veçanërisht në fëmijëri dhe adoleshencë.
 Ne duhet të trajnojmë profesionistë të kujdesit shëndetësor për të kuptuar më mirë rrezikun e bazuar në prova dhe faktorët mbrojtës që lidhen me sjelljen vetëvrasëse.
 Duhet të kombinojmë parandalimin parësor, dytësor dhe terciar.
 Ne duhet të rrisim përdorimin dhe respektimin e trajtimeve të treguara të jenë efektive në trajtimin e kushteve të ndryshme; dhe t'i jepet prioritet kërkimit mbi efektivitetin e trajtimeve që synojnë reduktimin e vetëdëmtimit dhe rrezikut të vetëvrasjes.
 Ne duhet të rrisim disponueshmërinë e burimeve të shëndetit mendor dhe të reduktojmë barrierat për aksesin në kujdes.
 Ne duhet të shpërndajmë prova kërkimore për parandalimin e vetëvrasjeve te politikëbërësit në nivel ndërkombëtar, kombëtar dhe lokal.
 Ne duhet të zvogëlojmë stigmën dhe të promovojmë arsimimin e shëndetit mendor midis popullatës së përgjithshme dhe profesionistëve të kujdesit shëndetësor.
 Ne duhet të kontaktojmë njerëzit që nuk kërkojnë ndihmë, dhe për këtë arsye nuk marrin trajtim kur kanë nevojë për të.
 Ne duhet të sigurojmë financim të qëndrueshëm për kërkimin dhe parandalimin e vetëvrasjeve.
 Ne duhet të ndikojmë tek qeveritë që të zhvillojnë strategji për parandalimin e vetëvrasjeve për të gjitha vendet dhe të mbështesim zbatimin e atyre strategjive që janë demonstruar se shpëtojnë jetë.

 Faktorët 
Ndjek një përmbledhje të shkurtër të citimeve kryesore mbi temën e vetëvrasjes nga burime të ndryshme:

Çështjet e paaftësimit të shëndetit fizik dhe veçanërisht mendor, si depresioni, janë ndër më të zakonshmet e listës së gjatë të faktorëve kompleksë dhe të ndërlidhur, duke filluar nga problemet financiare deri tek përvoja e abuzimit, agresionit, shfrytëzimit dhe keqtrajtimit, që mund të kontribuojnë në ndjenjat e dhimbjes. dhe dëshpërimi në bazë të vetëvrasjes. Zakonisht substancat dhe abuzimi me alkoolin gjithashtu luajnë një rol. Strategjitë e parandalimit në përgjithësi theksojnë ndërgjegjësimin e publikut ndaj stigmës sociale dhe sjelljeve vetëvrasëse .    

 Informacion i bazuar në shtet 
parapamje|220x220px| Harta botërore e niveleve të vetëvrasjeve 1978-2008 që tregon mungesë informacioni nga shumë vende afrikane Suicide rates per 100,000 by country, year and sex (Table). WHO. 2011. Archived on 22 January 2012.
Në vitin 1999, vdekja nga lëndimet e vetëshkaktuara ishte shkaku i katërt kryesor i vdekjeve mes moshës 15-44 vjeç, në botë. Në një studim të vitit 2002 u raportua se vendet me normat më të ulëta priren të jenë në Amerikën Latine, "vendet muslimane dhe disa vende aziatike", dhe vihet re një mungesë informacioni nga shumica e vendeve afrikane (shih hartën).  Cilësia e të dhënave është deri më sot një shqetësim për politikat e parandalimit të vetëvrasjeve. Incidenca e vetëvrasjes ka tendencë të nën-raportohet dhe të keqklasifikohet për shkak të presioneve kulturore dhe sociale, dhe mundësisht të mos raportohet plotësisht në disa zona. Meqenëse të dhënat mund të jenë të shtrembëruara, krahasimi i niveleve të vetëvrasjeve midis kombeve mund të rezultojë në përfundime statistikisht të pasigurta në lidhje me sjelljen vetëvrasëse në vende të ndryshme. Megjithatë, statistikat zakonisht përdoren për të ndikuar drejtpërdrejt në vendimet në lidhje me politikat publike dhe strategjitë e shëndetit publik. 

Nga 34 vendet anëtare të OECD, një grup vendesh kryesisht me të ardhura të larta që përdor ekonominë e tregut për të përmirësuar Indeksin e Zhvillimit Njerëzor, Koreja e Jugut kishte shkallën më të lartë të vetëvrasjeve në vitin 2009. Në vitin 2011, Ministria e Shëndetësisë dhe Mirëqenies së Koresë së Jugut miratoi legjislacionin që përkon me WSPD për të adresuar shkallën e lartë. 

Në vitin 2008 u raportua se të rinjtë 15-34 vjeç në Kinë kishin më shumë gjasa të vdisnin nga vetëvrasja sesa nga çdo mjet tjetër, veçanërisht gratë e reja kineze në zonat rurale për shkak të "argumenteve rreth martesës". Megjithatë, deri në vitin 2011, shkalla e vetëvrasjeve për të njëjtën grupmoshë kishte rënë ndjeshëm sipas njoftimeve zyrtare, kryesisht nga urbanizimi i vonë i Kinës dhe migrimi nga zonat rurale drejt atyre më të urbanizuara: që nga vitet 1990, shkalla e përgjithshme kombëtare e vetëvrasjeve kineze ra me 68%.  

Sipas OBSH-së, në vitin 2009 katër vendet me shkallën më të lartë të vetëvrasjeve ishin të gjitha në Evropën Lindore; Sllovenia kishte shkallën e katërt më të lartë të paraprirë nga Rusia, Letonia dhe Bjellorusia.  Kjo qëndron brenda gjetjeve nga fillimi i ngjarjes WSPD në 2003, kur normat më të larta u gjetën gjithashtu në vendet e Evropës Lindore.  Që nga viti 2015, nivelet më të larta të vetëvrasjeve janë ende në Evropën Lindore, Kore dhe zonën siberiane në kufi me Kinën, në Sri Lanka dhe Guajana, Belgjikë dhe disa vende Sub-Sahariane. 

Sipas Atlasit të shëndetit mendor të OBSH-së të lëshuar në vitin 2014, asnjë vend me të ardhura të ulëta nuk raportoi se kishte një strategji kombëtare për parandalimin e vetëvrasjeve, ndërsa më pak se 10% e vendeve me të ardhura të mesme të ulëta dhe pothuajse një e treta e vendeve me të ardhura të larta të mesme dhe të larta kishin.  Fokusi i WSPD është problemi themelor i vetëvrasjes, i konsideruar si një çështje madhore e shëndetit publik në vendet me të ardhura të larta dhe një problem në zhvillim në vendet me të ardhura të ulëta dhe të mesme.  Ndër vendet me të ardhura të larta (përveç Koresë së Jugut) normat më të larta në 2015 gjenden në disa vende të Evropës Lindore, Belgjikë dhe Francë, Japoni, Kroaci dhe Austri, Uruguai dhe Finlandë. 
+Numrat e vlerësuar dhe shkalla e vetëvrasjeve sipas grupit të të ardhurave, 2012  Grupi i të ardhurave (% e popullatës botërore) Vetëvrasjet(në mijëra) % globale Shkalla Mashkull:Femer Te ardhura te larta  (18.3%) 197 24.5% 12.7 3.5 : 1 Të ardhura të mesme të larta  (34.3%) 192 23.8% 7.5 1.3 : 1 Të ardhura të ulëta-mesatare  (35.4%) 333 41.4% 14.1 1.7 : 1 Te ardhura te pakta  (12.0%) 82 10.2% 13.4 1.7 : 1 globale  (100.0%) 804 100.0% 11.4 1.9 : 1
parapamje|180x180px| Vendet sipas grupit të të ardhurave
Statusi socio-ekonomik luan një rol të rëndësishëm në sjelljen vetëvrasëse dhe pasuria është një konstante në lidhje me raportet e shkallës së vetëvrasjeve meshkuj – femra, duke qenë se vdekshmëria e tepërt e meshkujve nga vetëvrasja është përgjithësisht e kufizuar ose nuk ekziston në shoqëritë me të ardhura të ulëta dhe të mesme, ndërsa nuk është kurrë. mungon në vendet me të ardhura të larta (shih tabelën).

Sjellja vetëvrasëse është gjithashtu objekt studimi për ekonomistët që rreth viteve 1970: megjithëse kostot kombëtare të vetëvrasjes dhe përpjekjeve për vetëvrasje (deri në 20 për çdo vetëvrasje) janë shumë të larta, parandalimi i vetëvrasjes pengohet nga burimet e pakta për mungesë interesi nga avokatët e shëndetit mendor. dhe ligjvënësit; dhe për më tepër, interesat personale edhe financiare studiohen në lidhje me tentativat për vetëvrasje, për shembull, në të cilat jepen njohuri se shpesh "individët që mendojnë për vetëvrasje nuk zgjedhin vetëm midis jetës dhe vdekjes ... formula që rezulton përmban një përfundim disi paradoksal: tentativa për vetëvrasje. mund të jetë një zgjedhje racionale, por vetëm nëse ka një probabilitet të lartë, kjo do të bëjë që jeta e tentativës të përmirësohet ndjeshëm."  Vetëm në Shtetet e Bashkuara, kostot vjetore të vetëvrasjes dhe përpjekjeve për vetëvrasje përbëhen nga 50-100 miliardë dollarë. 

Kombet e Bashkuara nxorën "Politikën Kombëtare për Parandalimin e Vetëvrasjeve" në vitet 1990, të cilën disa vende e përdorin gjithashtu si bazë për politikat e tyre të asistuara të vetëvrasjeve. Megjithatë, OKB-ja vuri në dukje se vdekjet e sulmuesve vetëvrasës shihen si dytësore ndaj qëllimit të tyre për të vrarë njerëz të tjerë ose objektiva specifikë dhe se sulmuesit nuk janë tipikë për njerëzit që kryejnë vetëvrasje. 

Sipas një njoftimi për shtyp të OBSH-së të vitit 2006, një e treta e vetëvrasjeve në mbarë botën u kryen me pesticide, "disa prej të cilave ishin të ndaluara nga konventat e Kombeve të Bashkuara (OKB).  OBSH u bëri thirrje vendeve aziatike me shumë popullsi që të kufizojnë pesticidet që përdoren zakonisht në përpjekjet e dështuara, veçanërisht pesticidet me bazë organofosfate që janë të ndaluara nga konventat ndërkombëtare, por ende prodhohen dhe eksportohen nga disa vende aziatike.  OBSH raporton një rritje të vetëvrasjeve me pesticide në vende të tjera aziatike, si dhe në Amerikën Qendrore dhe Jugore.  Vlerësohet se përpjekje të tilla të dhimbshme të dështuara mund të reduktohen duke legalizuar opsionet e kontrolluara të eutanazisë vullnetare, siç zbatohet në Zvicër.

Që nga viti 2017, vlerësohet se rreth 30% e vetëvrasjeve globale janë ende për shkak të vetëhelmimit me pesticide, shumica e të cilave ndodhin në zonat bujqësore rurale në vendet me të ardhura të ulëta dhe të mesme (që përbëjnë rreth 80% të popullsisë së botës).  Në vendet me të ardhura të larta që përbëhen nga 20% e mbetur e popullsisë së botës, metodat më të zakonshme janë armët e zjarrit, varja dhe vetëhelmimet e tjera.

 Gjinia dhe vetëvrasja 

parapamje|350x350px|Raporti mashkull: femër i shkallës së vetëvrasjeve. E gjelbër do të thotë prevalencë më e lartë e vetëvrasjeve të meshkujve. Më poshtë janë normat e standardizuara të vetëvrasjeve për meshkuj dhe femra të përdorura për të nxjerrë raportet. 


Shoqëritë evropiane dhe amerikane raportojnë një vdekshmëri më të lartë të meshkujve nga vetëvrasjet se çdo tjetër, ndërsa të ndryshme aziatike shumë më të ulët. Sipas të dhënave më të fundit të ofruara nga OBSH, rreth 40,000 femra nga 300 mijë vetëvrasjet globale femra dhe 150,000 meshkuj nga gjysmë milioni vetëvrasës meshkujsh në botë, qëllimisht marrin jetën e tyre çdo vit në Evropë dhe Amerikë (që përbëhen nga rreth 30 për qind e botës popullatë).  , përveç disa vendeve të Azisë Jugore dhe Lindore ku jetojnë njëzet për qind e popullsisë botërore, Maroku, Lesoto dhe dy vende të Karaibeve, për shkak të ndryshimit të roleve gjinore, nivelet e vetëvrasjeve janë globalisht më të larta tek meshkujt sesa tek femrat. 

Në vendet perëndimore, burrat kanë rreth 300% ose tre herë më shumë gjasa të vdesin nga vetëvrasja sesa gratë, ndërsa disa vende (duke numëruar mbi njëqind milionë banorë në përgjithësi) e kalojnë shifrën 600%. Dallimi më i konsiderueshëm në raportet e vetëvrasjeve meshkuj-femra vërehet në vendet e ish-Bllokut Sovjetik dhe në disa të Amerikës Latine.  

Në nivel global, në vitin 2015, gratë kishin nivele më të larta të vetëvrasjeve në tetë vende. Në Kinë (pothuajse një e pesta e popullsisë botërore) gratë kishin deri në 30% më shumë gjasa se burrat për të kryer vetëvrasje dhe deri në 60% në disa vende të tjera të Azisë Jugore: në përgjithësi në Azinë Jugore (përfshirë Azinë Juglindore, një e treta e popullsisë së botës ) raporti i rregulluar sipas moshës, megjithatë, ishte rreth mesatares globale prej 1.7 : 1 (burrat kanë rreth 70% më shumë gjasa se gratë të vdesin nga vetëvrasja).  "Suicide rates, age standardized - Data by country". WHO. 2015. Archived from the original on 14 April 2017. Retrieved 20 October 2018. 

Disa strategji për reduktimin e vetëvrasjeve nuk njohin nevojat e veçanta të meshkujve dhe femrave.  Studiuesit kanë rekomanduar trajtime agresive afatgjatë dhe ndjekje për meshkujt që tregojnë indikacione për mendime vetëvrasëse. Studimet kanë gjetur gjithashtu se për shkak se femrat e reja janë në një rrezik më të lartë për të tentuar vetëvrasjen, politikat e përshtatura ndaj kësaj demografie janë më efektive në uljen e normave të përgjithshme.

Zhvendosja e qëndrimeve kulturore për rolet gjinore dhe normat sociale, dhe veçanërisht idetë për maskulinitetin, mund të kontribuojnë gjithashtu në mbylljen e hendekut gjinor: statusi social dhe rolet e punës supozohen të jenë vendimtare për identitetin e burrave.   

 Shiko gjithashtu 

 Shënime 

 Referime 

Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara