Mali i Picutës

Mali i Picutës (Monte Pizzuta - La Pizzuta) në hartografinë IGM është relievi më i lartë në zinxhirin malor Piana degli Albanesi, në jug-lindje të Palermos. Ndodhet në provincën e Palermos, në zonën komunale të Piana degli Albanesi.

 Gjeografia 
Mali i Picutës ngrihet në zonën e brendshme, në juglindje të kryeqytetit, dhe maja ngrihet në 1333 m mbi nivelin e detit, është një zonë e mbrojtur që është pjesë e rezervatit natyror të orientuar drejt Serre della Pizzuta, i menaxhuar nga Shoqëria Pyjore. Në anën lindore të saj gjenden Grotta del Garrone horizontale dhe Zubbione della Pizzuta, vertikale dhe rreth 100 metra e thellë. I përbërë nga pyje, pranë majës ka një popullsi interesante të ashtit ( Ilex aquifolium ). Ajo përshkohet nga " Sentiero Italia " (Portella del Garrone) dhe dominon qytetin e Piana degli Albanesi dhe liqenin me të njëjtin emër. Mali përbëhet kryesisht nga gëlqerorë mezozoik pelagjikë.

 Klima 
Duke pasur parasysh lartësinë e tij dhe gjithashtu distancën më të madhe nga deti në krahasim me malet e tjera në zonën juglindore të Palermos, mali Picutës është ndër majat e para që është mbuluar nga dëbora dhe ku mbetet më i gjati. Në sezonin e ftohtë, temperaturat nën zero janë të shpeshta. Këto karakteristika gjeografike përcaktojnë një mikroklimë më të freskët, me të gjitha reshjet të përqendruara mbi të gjitha në semestrin e dimrit, por nuk janë të rralla episodet e termokonvekcionit në fillim dhe në fund të verës, të cilat çojnë në formimin e stuhive, të cilat në disa raste mund të rrëshqasin drejt Palermos. ose më shpesh në drejtim të brendshëm deri në Ficuzza . Duke pasur parasysh lartësinë e tij, mali shpesh mbulohet nga retë dhe goditet nga erërat e forta që vijnë nga ndryshimi i drejtimeve.

 Flora dhe Fauna 
Pylli, i pasur dhe i ndritshëm, pret një faunë të larmishme dhe të përbërë: dhelprën, derrin, e cila kohët e fundit ka qenë në regres në të gjithë territorin sicilian, ndërsa në këtë zonë është e pranishme me një popullsi të konsiderueshme, të kudondodhur dhe shumë të adaptueshme dhe të pakapshme. macja e egër dhe ndër grabitqarët më të pangopur kuna dhe nuselia . Ndër zogjtë e egër dallohen: cicat blu shumë aktive dhe cicat e mëdha, rrëshqanorët e pemëve, kalimtarët insektngrënës që nxjerrin gjahun e tyre në të çarat e lëvores së pemës, gjinjtë, korvidat me gjallërinë e tyre të bukur, bilbili melodioz dhe i vogël. brejtësit pyjorë . "Grotta del Garrone", ka konkrecione gëlqerore dhe dy liqene të formuar nga pikimi i ujit nga shkëmbinjtë, dhe është shtëpia e një kolonie lakuriqësh nate . Popullata interesante të brumbujve dhe ornitofaunës gjenden në zonat shkëmbore ngjitur. Më interesantet, nga pikëpamja botanike, janë kreshtat dhe muret e thepisura ku gjenden specie të rralla si: Minnartia, grandiflora, Poa bivonae, Valantia deltoidea, Viola calcarata etj. Bimësia e shkëmbinjve i atribuohet Anthemido -Centauretum busambrensis . Në Grotta del Garrone gjenden një përzierje e pasur myshqesh dhe dy pteridofite shumë të rralla në Siçili: Phyllitis scolopendium dhe Phyllitis sagittata.

 Historia 
Origjina gjeologjike daton në Liasin e Poshtëm, rreth 250 milionë vjet më parë, kompleksi malor përbëhet nga relieve të epokës mezozoike . Format më të ndryshme të këtyre kreshtave, së bashku me gropat që ngjajnë me gropa, rrjedhin nga proceset karstike me origjinë nga agjentët atmosferikë që veprojnë në shkëmbinj me origjinë karbonatike. Kështu, karstifikimi, si sipërfaqësor ashtu edhe nëntokësor, është i dukshëm, për shkak të korrozionit kimik të ushtruar nga ujërat meteorike, të cilat kanë krijuar zgavra të ndryshme, si shpella "Kalloj" dhe në veçanti "shpella Zubbione" dhe ajo e " Garrone".

Në Monte Pizzuta, deri në fillim të shekullit të 20-të, fermerët e Piana degli Albanesi, i njohur atëherë si Piana dei Greci, punonin në gropat e borës gjatë muajve më të ashpër të dimrit. Dëbora u mblodh në gropa artificiale konike, gërmuar përgjatë shpatit perëndimor të malit, rreth 15 metra në diametër dhe 3 metra të thellë, u zbut dhe më pas u mbulua nga një shtresë kashte mbi të cilën ishte ngjeshur më shumë borë dhe kështu me radhë deri në buzë. Balat e borës, të mbështjella me kashtë izoluese, u ngarkuan në shpinën e mushkave dhe, nëpërmjet rrugëve të shënuara nga kamare kushtuar Madonna della Neve, u transportuan natën në qytetin e Palermos. Njëherë e një kohë në qytet, për të qetësuar vapën përvëluese të ditëve të verës, bora pritej në blloqe të madhësive të ndryshme duke përdorur lugë të posaçme me vrima. e " gërvishtjes ". Edhe sot, kur vizitoni majën e malit, mund të shihni rrënojat e mëdha të Neviere, ku ruheshin mjetet për mbledhjen e borës. Ky aktivitet, i cili u shua me ardhjen e energjisë elektrike, gazit dhe frigoriferëve, kontribuoi në integrimin e të ardhurave të fermerëve në periudha më të dobëta dhe për një kohë të gjatë ishte një element themelor i industrisë për prodhimin dhe tregtimin e akullit në kryeqytetin e ishullit. Aktualisht, rezervati natyror, veçanërisht mali Pizzuta, i nënshtrohet ripyllëzimit nga departamenti i pylltarisë, i cili ndonjëherë vështirësohet nga zjarret, ndoshta me qëllim të keq, dhe çdo aktivitet tjetër që mund të rrezikojë mbrojtjen e peizazhit, elementeve natyrore, vegjetacionit dhe vegjetacionit është i ndaluar. fauna.

 Kultura 

 Traditat dhe folklori 

 Në rrëzë të malit Pizzuta, jo shumë larg qendrës së qytetit, qëndron kisha rurale e SS. Madona e Hodegjetrisë ( Klisha fshatare dhe Shën Mërisë së Dhitrjes ), nga viti 1488, vit në të cilin u përcaktuan "Kapitujt e Themelimit". Sipas traditës shumë të lashtë, shumë arbëreshë të Piana degli Albanesi ende shkojnë atje para agimit në dy periudha të vitit, në muajin maj dhe në dy javët e para të gushtit, për të marrë pjesë në liturgjinë e shenjtë të ritit greko-bizantin dhe me tone. kënga e të parëve të tyre " O' e bukurà Morè " ( O bella Morea ), përballë Shqipërisë, atdheut të tyre. Aty pranë, pak më poshtë në via Odigitria, gjendet Guri i Odigitrisë ( Guri i Shën Mërisë së Dhitrjes ), një gur i rëndësishëm dëshmie me një grup kryq, i cili mban një shkrim historik në shqip. Thuhet se shqiptarët e lashtë kërkonin një vend të përshtatshëm për të ndërtuar shtëpitë e tyre. Priftërinjtë e tyre sollën nga Shqipëria, si arka e shenjtë, pikturën bizantine të SS. Maria Odigitria. Të lodhur nga udhëtimi, ata e vendosën atë imazh të shenjtë mbi një gur për të pushuar; dhe kështu merrni frymë. Kur u përgatitën të hiqnin imazhin e shenjtë, për t'u kthyer në rrugën e tyre, ata kuptuan me habi se ajo kishte lënë gjurmë në gur. Nga kjo ata nxorën përfundimin se ata ishin në vendin e destinuar nga parajsa, ku duhej të themelonin koloninë e tyre. Piktura e Madonna Odigitria, e hequr nga shenjtërorja në shpatet e malit Pizzuta dhe e transportuar në qytet, vlerësohet si një nga imazhet më të famshme të nderuara në Siçili. Një fragment nga shkrimet e një poeti të famshëm nga Piana degli Albanesi rrëfen Giuseppe Schirò, Canti Tradizionali ed altri saggi delle Colonie Albanesi della Sicilia, Napoli 1923. :

 Një thënie e lashtë arbëreshe nga Piana degli Albanesi thotë: " Mali i Picutës na thërret " (na thërret mali i Pizzutës); duke treguar sesi mali ka pasur gjithmonë një tërheqje të pagabueshme për banorët e shpateve të tij.

 Shih edhe 
 Arbëreshët në Itali
 Liqeni i Horës së Arbëreshëve

 Referime 

Kategoria:Hora e Arbëreshëve