Qershia e thatë

Qershitë e thata janë një lloj frutash të thata. Ato përbëhen nga qershitë të cilat i janë nënshtruar një procesi tharjeje .

 Prodhimi 
Një metodë për prodhimin industrial të qershive të thata përfshin fillimisht zhytjen e tyre në një tretësirë në zierje 0,5–2% të karbonatit të natriumit (NaCO 3 ) deri në 20 sekonda, dhe më pas shpëlarjen me ujë të ftohtë; kjo shkakton çarje të vogla në lëkurë dhe përshpejton procesin e tharjes. Disa materiale të tjera të mundshme për tretësirën e zhytjes përfshijnë oleatin etilik dhe alkoolin oleil ; Shtimi i alkaleve si karbonati i kaliumit (K2CO3 ) në një zhytje të tillë u tregua se nuk kishte efekt pozitiv në kohën e tharjes. Rezultate të tilla ishin demonstruar tashmë në kërkimet shkencore në vitet 1940.  Qershitë e thata mund të prodhohen gjithashtu nga tharja në ngrirje ose tharja në ajër.  Pas tharjes, ato zakonisht kanë një përmbajtje lagështire prej rreth 25%.  Shtimi i dioksidit të squfurit (SO2) mund të ndihmojë në përmirësimin e mbajtjes së ngjyrës dhe aromës gjatë periudhave të gjata të ruajtjes. 

Varietetet e ëmbla të rekomanduara për tharje përfshijnë Lambert, Royal Ann, Napoleon, Van ose Bing; Varietetet e tharta të rekomanduara për tharje përfshijnë Early Richmond ose Large Montmorency.  Eksperimentet e para të regjistruara në përpjekje për të tharë qershitë e tharta Montmorency u kryen në fund të viteve 1970 nga profesorë në Universitetin Shtetëror të Utah . Pas tharjes së qershive, ato mbështillen me sheqer dhe më pas u morën si "qershi bore". 

 Përdorimet e kuzhinës 
Njerëzit e Kombit Sorrë shpesh përdorin qershi të thata të bluara imët në prodhimin e pemikanit .