Diskriminimi gjuhësor

Diskriminimi gjuhësor (i quajtur edhe glotofobi dhe linguicizëm) është trajtim i padrejtë i njerëzve bazuar në përdorimin e tyre të gjuhës dhe karakteristikat e tyre të së folurit, duke përfshirë gjuhën e tyre të parë, theksin e tyre, madhësinë e perceptuar të fjalorit (nëse folësi përdor apo jo fjalë komplekse dhe të larmishme), modaliteti i tyre dhe sintaksa e tyre.  Për shembull, një folës oksitan në Francë ndoshta do të trajtohet ndryshe nga një folës francez .  Bazuar në një ndryshim në përdorimin e gjuhës, një person mund të gjykojë automatikisht për pasurinë, arsimin, statusin shoqëror, karakterin ose tipare të tjera të një personi tjetër, të cilat mund të çojnë në diskriminim.

Diskriminimi gjuhësor fillimisht u konsiderua një akt racizmi. Në mesin e viteve 1980, gjuhëtari Tove Skutnabb-Kangas kapi idenë e diskriminimit të bazuar tek gjuha si linguicizëm, i cili u përkufizua si "ideologji dhe struktura që përdoren për të legjitimuar, efektuar dhe riprodhuar ndarje të pabarabarta të pushtetit dhe burimeve (si materiale ashtu edhe jomaterial) ndërmjet grupeve të cilat përcaktohen në bazë të gjuhës”.  Edhe pse kësaj forme diskriminimi i janë dhënë emra të ndryshëm, të gjithë kanë të njëjtin përkufizim. Diskriminimi gjuhësor përcaktohet kulturalisht dhe shoqërisht për shkak të preferencës për një përdorim të gjuhës ndaj të tjerëve.

Kategoria:Sociolinguistikë