Shkurtorja e tastierës

djathtas|parapamje|234x234px| Përbërja e dy menuve Macintosh Finder me shkurtore të tastierës të specifikuara në kolonën e djathtë
Në informatikë, një shkurtore e tastierës (gjithashtu lidhja e tastierës së nxehtë / çelësi i nxehtë ose tasti )  është një caktim i bazuar në softuer i një veprimi në një ose më shumë çelësa në një tastierë kompjuteri. Shumica e sistemeve operative dhe aplikacioneve vijnë me një grup të paracaktuar të shkurtoreve të tastierës, disa prej të cilave mund të modifikohen nga përdoruesi në cilësimet .

Softueri i konfigurimit të tastierës i lejon përdoruesit të krijojnë dhe caktojnë makro në kombinimet e tasteve të cilat mund të kryejnë sekuenca më komplekse veprimesh. Disa tastiera të vjetra kishin një çelës fizik makro posaçërisht për këtë qëllim.

 Terminologjia 
Fjalët e sakta të përdorura për këto detyra dhe kuptimi i tyre mund të ndryshojnë në varësi të kontekstit.

Për shembull, Microsoft në përgjithësi ka përdorur shkurtore të tastierës për Windows  dhe Microsoft Office  që nga kalimi në 64-bit për Windows 7. Megjithatë, ata përdorën çelësat e nxehtë para kësaj dhe vazhdojnë ta bëjnë këtë në API- në e tyre 32-bit për zhvillimin e 'aplikacioneve klasike të desktopit'.    Ndërkohë, Lenovo dhe ASUS kanë secili softuer të konfigurimit të tastierës të krijuar për Windows që emërtohen përkatësisht "Lenovo Hotkeys "  dhe "ASUS Keyboard Hotkeys "  .

Procesi i caktimit është referuar si hartëzimi i veprimeve me çelësat, dhe ndryshimi i tyre më pas është, pra, rimaptim .   Veprimi i caktuar më pas thuhet se është i lidhur me çelësin, duke çuar në përdorimin e frazës lidhëse të tastit në mënyrë të ndërsjellë me shkurtoren dhe tastin kryesor. 

Ndërsa pajisjet e tjera hyrëse u bënë gjithnjë e më të konfigurueshme në fillim të viteve 2000, termi shkurtore filloi të përdoret për t'iu referuar atyre që në thelb janë shkurtoret e tastierës që po hartohen me objekte që nuk janë çelësa të tastierës. Më të përhapurit prej tyre janë minjtë e kompjuterit, të cilët kaluan nga vetëm dy butona për klikimet majtas dhe djathtas në të paturit e butonave shtesë në anën, sipër dhe pjesën e pasme të minjve (2-4 për përdorim të zakonshëm dhe deri në 12 shtesë butona të programueshëm për lloje të caktuara të përdorimit të lojërave). 

Ndërsa pajisjet e Internetit të gjërave (IoT) vazhdojnë të shtohen, shkurtoret po shfaqen në shumë lloje të tjera pajisjesh si tastierat elektronike, pajisjet e automatizimit të shtëpisë, teknologjia e veshjes dhe më shumë.

Ekspertët e ndërveprimit njeri-kompjuter gjithashtu vazhdojnë të dizajnojnë lloje të reja shkurtoresh, të tilla si gjestet në ekranet me prekje dhe ndërfaqet pa prekje.

 Përshkrimi 
Shkurtoret e tastierës janë zakonisht një mjet për të thirrur një ose më shumë komanda duke përdorur tastierën, të cilat përndryshe do të ishin të aksesueshme vetëm përmes një menyje, një pajisjeje treguese, niveleve të ndryshme të një ndërfaqeje përdoruesi ose nëpërmjet një ndërfaqeje të linjës së komandës . Shkurtoret e tastierës në përgjithësi përdoren për të përshpejtuar operacionet e zakonshme duke reduktuar sekuencat e hyrjes në disa shtypje tastieje, prandaj termi "shkurtore". 

Për të dalluar nga hyrja e përgjithshme e tastierës, shumica e shkurtoreve të tastierës kërkojnë që përdoruesi të shtypë dhe të mbajë disa çelësa njëkohësisht ose një sekuencë tastesh njëri pas tjetrit. Shtypjet e pandryshuara të tasteve pranohen ndonjëherë kur tastiera nuk përdoret për të dhëna të përgjithshme - si p.sh. me paketat grafike, p.sh. Adobe Photoshop ose IBM Lotus Freelance Graphics . Shkurtoret e tjera të tastierës përdorin tastet funksionale që janë të dedikuara për përdorim në shkurtore dhe mund të kërkojnë vetëm një shtypje të vetme tasti. Për shkurtoret e njëkohshme të tastierës, zakonisht mbahet fillimisht tasti (t) modifikues, më pas shtypet dhe lëshohet me shpejtësi tasti i rregullt (jo modifikues) dhe në fund lëshohet tasti(t) modifikues. Ky dallim është i rëndësishëm, pasi përpjekja për të shtypur të gjithë tastet njëkohësisht, shpesh ose do të humbasë disa nga çelësat modifikues ose do të shkaktojë përsëritje të padëshiruar automatike. Shkurtoret e njëpasnjëshme zakonisht përfshijnë shtypjen dhe lëshimin e një tasti prefiks të dedikuar, siç është tasti Esc, i ndjekur nga një ose më shumë shtypje tasti.

Mnemonikët dallohen nga shkurtoret e tastierës. Një ndryshim midis tyre është se shkurtoret e tastierës nuk janë të lokalizuara në softuer shumë-gjuhësh, por kujtesa në përgjithësi lokalizohet për të pasqyruar simbolet dhe shkronjat e përdorura në vendndodhjen specifike. Në shumicën e GUI-ve, shkurtoret e tastierës së një programi janë të zbulueshme duke shfletuar menytë e programit – shkurtorja tregohet pranë zgjedhjes së menysë. Ka tastiera që kanë shkurtoret për një aplikacion të caktuar tashmë të shënuar në to. Këto tastiera përdoren shpesh për redaktimin e videos, audios ose grafikës,  si dhe në kurse trajnimi për softuer. Ka edhe ngjitëse me shkurtore të shtypura në to që mund të aplikohen në një tastierë të rregullt. Kartat e referencës që synohen të mbështeten në hapësirën e punës të përdoruesit ekzistojnë gjithashtu për shumë aplikacione. Në të kaluarën, kur dizajni i tastierës ishte më i standardizuar, ishte e zakonshme që librat dhe revistat kompjuterike të printonin karta të prera, të destinuara për t'u vendosur mbi tastierën e përdoruesit me shkurtoret e printuara të shënuara pranë tasteve përkatëse.

 Përshtatje 
djathtas|parapamje| Grafik vizual i detyrave të paracaktuara të çelësave për lojën video Vega Strike . Këto lidhje mund të rikonfigurohen duke redaktuar skedarin përkatës XML në një redaktues teksti.
Kur shkurtoret referohen si lidhje kyçe, ajo mbart konotacionin se shkurtoret janë të personalizueshme sipas preferencës së një përdoruesi dhe se funksionet e programit mund të 'lidhen' me një grup të ndryshëm tastierash në vend të ose si shtesë të paracaktuar.  Kjo nënvizon një ndryshim në filozofi në lidhje me shkurtoret. Disa sisteme, zakonisht sisteme të orientuara nga përdoruesi fundor si Mac OS ose Windows, i konsiderojnë shkurtoret e standardizuara thelbësore për lehtësinë e përdorimit të mjedisit. Në këto sisteme komerciale pronësore, aftësia për të ndryshuar lidhjet e paracaktuara dhe për të shtuar ato të personalizuara mund të jetë e kufizuar, ndoshta edhe duke kërkuar një mjet të veçantë ose të palës së tretë për të kryer detyrën, ndonjëherë me zgjidhje si rimarrëveshja e çelësave. Në macOS, përdoruesi mund të personalizojë shkurtoret e aplikacioneve ("Ekuivalentët kryesorë") në cilësimet e sistemit dhe të personalizojë shkurtoret e redaktimit të tekstit duke krijuar dhe modifikuar skedarë konfigurimi të lidhur.  Sisteme të tjera, zakonisht Unix dhe të ngjashme, i konsiderojnë shkurtoret si prerogativë e përdoruesit dhe se ato duhet të jenë të personalizueshme për t'iu përshtatur preferencave individuale. Në shumicën e mjediseve të botës reale, të dyja filozofitë bashkëekzistojnë; një grup thelbësor i shkurtoreve të shenjta mbeten të fiksuara ndërsa të tjerat, që zakonisht përfshijnë një çelës ose çelësa modifikues të papërdorur ndryshe, janë nën kontrollin e përdoruesit.

Motivimet për personalizimin e lidhjeve kryesore ndryshojnë. Përdoruesit e rinj në një mjedis programi ose softueri mund të personalizojnë shkurtoret e mjedisit të ri që të jenë të ngjashëm me një mjedis tjetër me të cilin janë më të njohur.  Përdoruesit më të avancuar mund të personalizojnë lidhjet kryesore për t'iu përshtatur më mirë rrjedhës së tyre të punës, duke shtuar shkurtore për veprimet e tyre të përdorura zakonisht dhe ndoshta duke fshirë ose zëvendësuar lidhjet për funksionet më pak të përdorura.  Lojtarët e fortë shpesh personalizojnë lidhjet e tyre kryesore në mënyrë që të rrisin performancën përmes kohëve më të shpejta të reagimit.

 Shkurtoret e tastierës të rezervuara 
Udhëzimet origjinale të ndërfaqes së përdoruesit të Macintosh përcaktuan një sërë shkurtoresh të tastierës që do të mbeten të qëndrueshme në të gjithë programet e aplikacionit.  Kjo siguron një përvojë më të mirë të përdoruesit sesa situata e përhapur në atë kohë e aplikacioneve që përdorin të njëjtat çelësa për funksione të ndryshme. Kjo mund të rezultojë në gabime të përdoruesit nëse përdoret një program   do të thotë Fshi ndërsa një tjetër e përdori atë për të dublikuar një artikull. Lidhjet standarde ishin:

Mjediset e mëvonshme si Microsoft Windows ruajnë disa nga këto lidhje, ndërsa shtojnë të tyren nga standardet alternative si Qasja e Përbashkët e Përdoruesit . Shkurtoret në këto platforma (ose në macOS ) nuk janë aq të standardizuara në të gjithë aplikacionet si në ndërfaqen e hershme të përdoruesit të Macintosh, ku nëse një program nuk përfshin funksionin e kryer normalisht nga një nga shtypjet standarde të tastierës, udhëzimet deklaruan se nuk duhet ripërcaktoni çelësin për të bërë diçka tjetër pasi mund të ngatërrojë përdoruesit. 

 Shënimi 
Shkurtoret më të thjeshta të tastierës përbëhen nga vetëm një çelës. Për këto, zakonisht shkruhet vetëm emri i çelësit, si në mesazhin "Shtypni F1 për ndihmë". Emri i çelësit ndonjëherë rrethohet me kllapa ose karaktere të ngjashme. Për shembull: [F1] ose < F1 > . Emri i çelësit mund të vendoset gjithashtu duke përdorur formatim të veçantë (të theksuara, të pjerrëta, të gjitha shkronjat, etj.)

Shumë shkurtore kërkojnë që dy ose më shumë çelësa të shtypen njëkohësisht. Për këto, shënimi i zakonshëm është renditja e emrave të çelësave të ndarë me shenja plus ose viza. Për shembull: "Ctrl+C", "Ctrl-C", ose "   ". Tasti Ctrl nganjëherë tregohet nga një karakter i përmbajtur (^). Kështu, Ctrl-C ndonjëherë shkruhet si ^C. Ndonjëherë, zakonisht në platformat Unix, rasti i karakterit të dytë është domethënës – nëse karakteri normalisht do të kërkonte shtypjen e tastit Shift për të shtypur, atëherë tasti Shift është pjesë e shkurtores p.sh. '^C' kundrejt '^c' ose '^%' kundrejt '^5'. ^% gjithashtu mund të shkruhet "     ".

Disa shkurtore të tastierës, duke përfshirë të gjitha shkurtoret që përfshijnëTasti , kërkon që tastet (ose grupet e tasteve) të shtypen individualisht, në sekuencë. Këto shkurtore ndonjëherë shkruhen me çelësa (ose grupe) individuale të ndara me presje ose pikëpresje. Redaktori i tekstit Emacs përdor shumë shkurtore të tilla, duke përdorur një grup të caktuar "çelësash prefiksi" si p.sh.   ose   Lidhjet e parazgjedhura të tastierës Emacs përfshijnë     për të ruajtur një skedar ose     për të parë një listë të buferave të hapura. Emacs përdor shkronjën C për të treguar tastin Ctrl, shkronjën S për të treguar tastin Shift dhe shkronjën M për të treguar tastin Meta (zakonisht hartohet me tastin Alt në tastierat moderne.) Kështu, në gjuhën e Emacs, shkurtoret e mësipërme do të shkruhej Cx Cs dhe Cx Cb. Një sfond i zakonshëm për Emacs është "Escape Meta Alt Ctrl Shift", duke u tallur me përdorimin e shumë modifikuesve dhe sekuencave të shkurtra të zgjeruara.

 Shihni gjithashtu 

 Tabela e shkurtoreve të tastierës
 Çelësi i hyrjes
 Tabela e përshpejtuesit
 Qasja e përbashkët e përdoruesit (CUA)
 Udhëzimet e ndërfaqes njerëzore

 Shënime dhe referenca 

Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara
Kategoria:Kompjuterë