Vaksina e murtajës

Vaksina e murtajës është një vaksinë e përdorur kundër Yersinia pestis për të parandaluar murtajën. Vaksinat bakteriale të çaktivizuara janë përdorur që nga viti 1890, por janë më pak efektive kundër murtajës pneumonike, kështu që vaksinat e gjalla, të dobësuara dhe vaksinat e proteinave rekombinante janë zhvilluar për të parandaluar sëmundjen.

 Imunizimi kundër murtajës 
Vaksina e parë e murtajës u zhvillua nga bakteriologu Waldemar Haffkine në 1897. Ai e testoi vaksinën tek vetja për të provuar se vaksina ishte e sigurt. Më vonë, Haffkine kreu një program masiv vaksinimi në Indinë Britanike dhe vlerësohet se 26 milionë doza të vaksinës kundër murtajës së Haffkine u dërguan nga Bombei midis 1897 dhe 1925, duke ulur vdekshmërinë nga murtaja me 50%-85%.

Një vaksinë kundër murtajës përdoret për të nxitur imunitetin specifik aktiv në një organizëm të ndjeshëm ndaj murtajës me anë të administrimit të një materiali antigjenik (një vaksinë) nëpërmjet një sërë rrugësh për njerëzit në rrezik të prekjes së ndonjë forme klinike të murtajës. Kjo metodë njihet si imunizimi ndaj murtajës. Ka prova të forta për efikasitetin e administrimit të disa vaksinave të murtajës në parandalimin ose përmirësimin e efekteve të një sërë formash klinike të infeksionit nga Yersinia pestis. Imunizimi ndaj murtajës përfshin gjithashtu shfaqjen e një gjendje të imunitetit specifik pasiv ndaj murtajës në një organizëm të ndjeshëm pas administrimit të një serumi të murtajës ose imunologjik i murtajës te njerëzit me një rrezik të menjëhershëm për zhvillimin e sëmundjes.

Një rishikim sistematik nga Cochrane Colaboration nuk gjeti studime të cilësisë së mjaftueshme për t'u përfshirë në rishikim, dhe kështu nuk ishin në gjendje të bënin ndonjë deklaratë mbi efikasitetin e vaksinave moderne.

 Shiko edhe 

 Murtaja (sëmundje)

 Referime 

Kategoria:Vaksina
Kategoria:Murtajë (sëmundje)