Anastas Bocariq

Anastas Bocariq (malazisht: Анастас Боцарић Anastas Bocarić, 1 janar 1864 – 17 prill 1944) ishte një piktor serb.

 Biografia 
Ai ishte nga Fieri, Shqipëria i sotëm, babai i tij ishte Evangel Bocariq dhe nëna Angjelka Raiçeviq. Në moshën katërmbëdhjetë vjeç, ai la shtëpinë e prindërve të tij dhe shkoi për të studiuar pikturë në Akademinë e Arteve të Bukura në Athinë. Në vitin 1883, ai u kthye në vendlindje për të bërë portretet e dinastisë Petroviq, si dhe të qytetarëve të shquar të Budvës dhe Kotorrit. Në vitin 1891, në Zadar, ai u martua me Anna Tofolo, me të cilën pati një djalë Sava dhe vajzat Milica dhe Marija. Ai u transferua në Zagreb vitin e ardhshëm. Përveç punës me portrete, ai bëri edhe kompozime fetare për kishat ortodokse serbe atje. Në vitin 1896 ai ishte tashmë në Mostar, ku vëllai i tij më i vogël Shpiro Bocariq iu bashkua më 1897. Ata ishin krijuesit e portreteve të para qytetare moderne në Bosnjë dhe Hercegovinë. Në vitin 1897 u shpërngul në Sarajevë me familjen e tij. Imazhi i "Guslarit në kor" ishte një arsye për të cilën ai duhej të ikte në Beograd para autoriteteve austro-hungareze. Në vitin e fundit të shekullit të 19-të, u bë një bust gipsi i Princit Nikolla të Malit të Zi, kështu që supozohet se ai kishte banuar në Mal të Zi atë vit.

Në vitin 1900 ai mori pjesë në Exposition Universelle ose më mirë të njohur si Ekspozita Botërore në Paris, duke përfaqësuar Mbretërinë e Serbisë. Në të njëjtin vit, ai shkoi në Stamboll për të dhënë mësim për pesë ose gjashtë vitet e ardhshme. Gjatë kësaj periudhe, ai projektoi emblemën e Etiopisë, e cila ishte në përdorim zyrtar deri në vitin 1975 dhe u porosit për Perandorin e Etiopisë Menelik II. Nga viti 1906 deri në vitin 1908, ai u zhvendos nga Kostandinopoja në Shkup ku vazhdoi të jepte mësim. Në vitin 1909 drejtoi Shkollën Artistike Ballkanike në Selanik. Nga viti 1911 deri në vitin 1932 ai jetoi në Novi Sad dhe punoi si profesor në shkollën e grave. Bocariq intensifikoi punën e tij në kompozime fetare dhe pikturoi portrete të personaliteteve të shquara që jetonin atëherë në Vojvodinë. Në vitin 1932 u vendos në Perast ku vazhdoi të bënte atë që preferonte më shumë dhe ajo ishte të pikturonte portrete.Review: Yugoslav Magazine 1972 Atje ai bashkëpunoi edhe me piktorë me të njëjtin mendim, të cilët e identifikonin veten me të njëjtin grup artistësh të trajnuar akademikisht nga rajoni.

Ai vdiq në Perast më 1944.

 Pikturë 
Në thelbin e tij, Bocariq ishte një romantik, ai e gjente realitetin në natyrën e tregimit, por në pikturat e tij, ai mund të gjente një pikëmbështetje në zgjidhjet bashkëkohore, si dhe në "Gruaja në të bardha". Duke pikturuar një figurë të hollë në një peplos, me një mantel në shpatullën e saj të djathtë, Bocariq, përmes elementeve dekorative (qilim dhe perde në sfond, ritme lineare), përjeton artin e mjeshtrave francezë, ndoshta shumica e Théodore Chassériau, një mjeshtër i stilit të dekorimit. Shumë nga portretet që Bocariq bëri në Mostar dhe në Sarajevë janë një seri krijimesh paradë, shpesh të bëra nga fotografi.

Piktura e Anastas Bocariq është në të vërtetë vetëm një holl i artit modern serb. Fillimi i vërtetë i saj mund të përcaktohet me saktësi nga fakti se piktura zoografike i shtypi këto hapësira deri në fund të shekullit të nëntëmbëdhjetë.

 Referime 

Kategoria:Lindje 1864
Kategoria:Vdekje 1944
Kategoria:Piktorë serbë
Kategoria:Serbët e Malit të Zi
Kategoria:Njerëz nga Fieri
Kategoria:Serbët në Shqipëri