Poster filmi

Një poster filmi është një mjet promovimi që shërben për të reklamuar një film dhe për të tërhequr audiencën për ta parë në një kinema. Studiot zakonisht shtypin disa postera me madhësi dhe përmbajtje të ndryshme për tregjet vendase dhe ndërkombëtare. Këto postera përfshijnë zakonisht një imazh të madh të filmat, të shoqëruar nga teksti. Postera të sotme shpesh kanë fotografi të aktorëve kryesorë të printuara, ndërsa para viteve 1980, ishin më të zakonshme ilustrimet në vend të fotove. Teksti në posterat e filmit përmban zakonisht titullin e filmit me shkronja të mëdha, si dhe emrat e aktorëve kryesorë. Mund të përfshijë edhe emrin e regjisorit, emrat e personazheve, datën e publikimit dhe detaje të tjera për të informuar potencialët shikues rreth filmi.

Posterat e filmave shfaqen shpesh brenda dhe jashtë kinemave, në rrugë, ose në dyqane. Ata janë të gjetshëm nëpër qytete dhe rrugë, duke ndihmuar në promovimin e filmit. Të njëjtat imazhe dhe informacione shfaqen edhe në librat e shtypit të ekspozuesit të filmit dhe mund të përdoren gjithashtu në faqet e internetit, paketimet e DVD (dhe historikisht VHS), fletushkat, reklamat në gazeta dhe revista, si dhe në të gjithë shtypin tjetër që lidhet me promovimin e filmit. Kjo strategji e promovimit ndihmon në ndezjen e interesit dhe tërheqjen e publikut për të parë filmin.

Posterat e filmit janë përdorur që nga ekspozitat më të hershme publike të filmit. Fillimisht, ata ishin pankarta të jashtme që shënonin programin e filmave (të shkurtër) që do të shfaqeshin brenda sallës së kinemasë. Në fillim të viteve 1900, ata filluan të përmbajnë ilustrime të një skene filmi ose një sërë imazhesh të mbivendosura nga disa skena. Posterat e tjera kanë përdorur interpretime artistike të një skene ose edhe tematika të filmit, të përfaqësuar në një larmi stilesh artistike. Postera filmi janë bërë gjithnjë e më të kërkuar nga koleksionistët e artit në vitet e fundit për shkak të rrallësisë relative të tyre, gjendjes, artistit dhe rëndësisë historike të artit.

 Historia 
alt=|parapamje| Posteri i parë i filmit në botë (deri më sot), për L'Arroseur arrosé të vitit 1895, nga vëllezërit Lumière
parapamje| Rudolph Valentino në Blood and Sand, 1922
Posteri i parë për një film specifik, në vend të një "shfaqje fanar magjik", u bazua në një ilustrim nga Marcellin Auzolle për të promovuar shfaqjen e filmit të Lumiere Brothers "L'Arroseur arrosé" në Grand Café në Paris më 26 dhjetor 1895. Ky poster është shihur si një nga posterat e parë të përdorura për të reklamuar një film specifik dhe është një pjesë e rëndësishme e historisë së kinemasë.

Fillimisht, posterat e filmit u prodhuan për përdorim ekskluziv nga teatrot që ekspozonin filmin për të cilin u krijua posteri dhe u kërkua t'i ktheheshin shpërndarësit pasi filmi të dilte nga teatri. Në Flixhq.sbs, posterat e filmave zakonisht ktheheshin në një operacion mbarëkombëtar të quajtur Shërbimi Kombëtar i Ekranit, i cili printonte dhe shpërndante shumicën e posterave të filmit për studiot midis viteve 1940 dhe 1984. Si masë ekonomike, NSS riciklonte rregullisht posterat që ktheheshin, duke i dërguar përsëri për t'u përdorur në një teatër tjetër. Gjatë kësaj kohe, një film mund të qëndronte në qarkullim për disa vite, dhe kaq shumë postera të vjetër filmash u përdorën keq para se të tërhiqeshin në ruajtje në një magazinë të NSS (më shpesh, ato hidheshin kur nuk ishin më të nevojshme ose ishin bërë shumë të dëmtuara për t'u përdorur përsëri). Ato postera që nuk ktheheshin shpeshherë hidheshin nga pronari i teatrit ose dëmtoheshin duke qenë jashtë.

 Mbledhja 
majtas|parapamje| Battleship Potemkin, 1925
parapamje| Posterat e vjetër të Bollywood-it, si Hunterwali (1935) me Nadia e pa frikë, janë artikuj koleksionistësh.
Pasi Shërbimi Kombëtar i Ekranit ndërpreu shumicën e operacioneve të printimit dhe shpërndarjes në 1985, disa nga posterat që ata kishin ruajtur në magazina rreth Shteteve të Bashkuara përfunduan në duart e koleksionistëve dhe tregtarëve privatë. Sot, ka një treg të lulëzuar koleksionesh për posterat e filmit, dhe disa prej tyre janë bërë shumë të vlefshëm. Ankandi i parë nga një shtëpi e madhe ankandesh vetëm me posterat e filmit u zhvillua më 11 dhjetor 1990, kur të ardhurat nga shitja e 271 posterave të vjetër të drejtuar nga Bruce Hershenson në Christie's arritën në 935,000 dollarë. Çmimi rekord për një poster të vetëm u vendos më 15 nëntor 2005, kur 690,000 dollarë u paguan për një poster të filmit të Fritz Lang të vitit 1927, "Metropolis", nga Reel Poster Gallery në Londër. Posterat e tjera të hershme horror dhe fantashkencë gjithashtu njihen për të sjellë çmime jashtëzakonisht të larta. Një shembull është posteri i filmit "Mummy", i cili realizoi 452,000 dollarë në një ankand të Sotheby's në vitin 1997, ndërsa posterat nga "Bride of Frankenstein" dhe "Cat Black" u shisën për 334,600 dollarë në Heritage Ankandet, respektivisht në vitet 2007 dhe 2009.
parapamje| Drakula Style F një fletë
Ka raste kur postera të rralla të filmave zbulohen në mënyra të papritura, duke u gjetur si izolim në papafingo dhe mure. Në vitin 2011, një zbulim i jashtëzakonshëm ndodhi në Berwick, Pensilvani, ku u gjetën 33 postera filmash të vjetër, përfshirë një fletë me një reklamë për "Dracula Style F" nga viti 1930 deri në 1931 (treguar në të djathtë). Këto postera u hodhën në një ankand nga Heritage Auctions në mars të vitit 2012 dhe u shitën për një shumë prej 502,000 dollarësh. Ky rast dëshmon rëndësinë dhe vlerën e koleksionimit të postera filmash, si dhe pasionin e njerëzve për të mbajtur dhe vlerësuar trashëgiminë kinematografike.

Me kalimin e viteve, posterat e vjetër të Bollywood-it, kryesisht nga Bombaji, Indi, veçanërisht ata me art të pikturuar me dorë, janë bërë artikuj koleksionistësh. Posterat e filmave ganez të pikturuar me dorë nga Epoka e Artë e traditës në vitet 1980 dhe 1990 janë shitur për dhjetëra mijëra dollarë dhe janë ekspozuar në galeri dhe muze anembanë botës.

 Llojet 

 Kartat e lobit 
parapamje| Karta e lobit me Mary Pickford në Little Lord Fauntleroy (1921)
Kartat e lobit janë të ngjashme me posterat, por më të vogla, zakonisht 11 në x 14 në (28 cm x 36 cm), gjithashtu 8 në x 10 në (20 cm x 25 cm) para vitit 1930. Kartat e lobit janë të koleksionueshme dhe vlerat varen nga mosha, cilësia dhe popullariteti i tyre. Edhe pse zakonisht lëshoheshin në grupe prej tetë, ku secila shfaqte një skenë të ndryshme nga filmi, disa publikime, në rrethana të pazakonta, u promovuan me grupe më të mëdha (12 letra) ose më të vogla (6 letra). Seti për "Njeriu vrapues" (1963), për shembull, kishte vetëm gjashtë letra, ndërsa seti për "Puna italiane" (1969) kishte dymbëdhjetë letra. Filmave të lëshuar nga kompanitë e mëdha të prodhimit që përjetonin vështirësi financiare shpesh u mungonin sete lobi, si "Manhunter" (1986).

Një Kartë Lobi Jumbo është më e madhe, me dimensione 14 në x 17 në (36 cm x 43 cm) dhe gjithashtu lëshohet në grupe. Para vitit 1940, studiot promovuan lëshime kryesore me grupe më të mëdha kartash. Përveç madhësisë më të madhe, cilësia e letrës ishte më e mirë (me shkëlqim ose liri). Karta e titullit shfaq në mënyrë të dukshme titullin e filmit dhe yjet kryesorë.

 Poster ngacmues 
Një poster ngacmues ose një poster paraprak është një poster i hershëm promovues i filmit, që përmban një imazh ose dizajn bazë pa zbuluar shumë informacione si komploti, tema dhe personazhet. Qëllimi është të nxisë ndërgjegjësimin dhe të gjenerojë zhurmë për filmin. Mund të përfshihet një etiketë. Ka disa raste kur posterat ngacmues lëshohen shumë përpara se filmi të hyjë në prodhim (ngacmimet për projektet e anuluara janë historikisht informative), megjithëse ato lëshohen gjatë zhvillimit të filmit. Stilet e dukshme për posterin ngacmues përfshijnë:

 Duke mbajtur vetëm një simbol të lidhur me filmin, ose thjesht vetëm titullin.
 Një personazh kryesor, që shikon larg ekranit, por shikon diçka në distancë.

 Postera me personazhe 
Për një film me një kastë ansambli mund të ketë një grup posterash të personazheve, secili me një personazh individual nga filmi. Zakonisht ai përmban emrin e aktorit ose emrin e personazhit të luajtur. Mund të përfshijë gjithashtu një etiketë që pasqyron cilësinë e personazhit.

 Përmasat 
Posterat e filmave vijnë në madhësi dhe stile të ndryshme në varësi të vendit.   Më të zakonshmet janë renditur më poshtë.

 Shtetet e Bashkuara 

 Një fletë, 27 inç me 40 inç (686 × 1016 mm), format portret
 Posteri i stacionit të autobusit ose i metrosë, 40 inç me 60 inç (1016 mm × 1524 mm), format portret

 Mbretëria e Bashkuar 

 Quad (aka quad crown), madhësia 30 inç me 40 inç (762 × 1016 mm), format peizazhi
 Kurorë e dyfishtë, madhësia 20 inç me 30 inç (508 × 762 mm), format portret
 Një fletë, madhësia 27 inç me 40 inç (686 × 1020 mm), format portret
 Tre fletë, madhësia 40 inç me 81 inç (1020 × 2060 mm), format portret

 Australia 

 Dita, madhësia 13 inç me 30 inç (330 × 762 mm), formati portret (para viteve 1960, Daybills ishin  e gjatë)
 Një fletë, madhësia 27 inç me 40 inç (686 × 1016 mm) format portret

 Gana 

 Një qese (thes me miell të endur në vend, pëlhurë pambuku), madhësia përafërsisht. 46 inç me 34 inç, formati portret 
 Dy thasë (thasë mielli të endura në vend, pëlhurë pambuku, të grumbulluara horizontalisht dhe të qepura së bashku), madhësia përafërsisht. 75 inç me 44 inç, format portret 

parapamje| <i id="mwARk">Godzilla</i> (1954), një nga posterët më ikonë të filmave përbindësh

 Japonia 

 500 × 600 mm

 Franca 

 120 × 160 cm

 Blloku i faturimit 
"Blloku i faturimit" është lista e emrave që zbukurojnë pjesën e poshtme të posterit zyrtar (ose 'një fletë', siç quhet në industrinë e filmit) të filmit". Një bllok faturimi mund të shihet në fund të posterit të Reynold Brown nga Attack of the 50 Foot Woman (1958), i cili është riprodhuar më poshtë. Në paraqitjen e posterave të filmit dhe kopjeve të tjera reklamuese të filmit, blloku i faturimit zakonisht vendoset në një tipografi shumë të kondensuar (një në të cilin lartësia e karaktereve është disa herë gjerësia). Sipas marrëveshjes, madhësia e pikës së bllokut të faturimit është 25 ose 35 për qind e lartësisë mesatare të çdo shkronje në logon e titullit. Përfshirja në kredite dhe blloku i faturimit është përgjithësisht një çështje e kontratave të detajuara mes artistëve dhe producentit. Përdorimi i një shkronjash të kondensuar lejon që lartësitë e karaktereve të përmbushin kufizimet kontraktuale, ndërkohë që lejon hapësirë të mjaftueshme horizontale për të përfshirë të gjithë tekstin e kërkuar.

 Çmimet 
Çmimet vjetore Key Art, të sponsorizuara nga The Hollywood Reporter, përfshijnë çmime për posterin më të mirë të filmit në kategoritë e komedisë, dramës, aventurës aksion, teaser dhe filmit ndërkombëtar. The Hollywood Reporter e përkufizon termin "art kyç" si "imazhi i vetëm, ikonografik që është themeli mbi të cilin ndërtohet fushata e marketingut të një filmi". Në vitin 2006, posteri origjinal për Heshtjen e Qengjave u shpall posteri më i mirë i filmit "të 35 viteve të fundit".

 Leximi më tej 

 Boyle, Bradford G. " A Teater Owner's Guide to Movie Memorabilia", BoxOffice Magazine, nëntor 1990, f. 14-16. (i arkivuar)

 Referime