Viktor N. Shulgin

Viktor Nikolaevich Shulgin (10 qershor 1894, Ryazan - 27 tetor 1965, Moskë )  ishte historian, mësues, punëtor muzeu, anëtar i Këshillit Akademik Shtetëror, anëtar i bordit të Komisariatit Popullor të Arsimit. Dallohet si përkrahës i pikëpamjeve për deshkollimin.

 Biografia 
Viktor Nikolaevich Shulgin lindi në Ryazan në familjen e një tregtari të pasur Nikolai Viktorovich Shulgin, pronar i një dyqani të madh prodhimi në rrugën Pochtovaya. Motra - Julia Nikolaevna Shulgina .

Ai u përgatit për pranim në gjimnaz nga studenti N. N. Gusev (më vonë sekretar i L. N. Tolstoy ). Më 1913 u diplomua në Gjimnazin e Parë të Burrave Ryazan Здание гимназии — улица Ленина, д. 53., në 1917 - Fakultetin e Historisë dhe Filologjisë të Universitetit të Moskës   . Si student, ai ishte anëtar i komunitetit studentor Ryazan dhe mori pjesë në punën e një grupi socialdemokratësh Ryazan.

Në mars 1917, së bashku me motrën e tij, ai u kthye në Ryazan, drejtoi komitetin e byrosë kulturore dhe arsimore (Shtëpia e Popullit), i cili shpërndante gazeta dhe broshura, organizonte leksione publike dhe dhoma leximi; dha leksione dhe raporte në mitingje dhe takime të ushtarëve dhe punëtorëve dhe mori pjesë në ngjarjet e mbajtura nga grupi i partisë bolshevik. Në tetor 1917 ai u bashkua me RSDLP(b) .

Nga 26 tetor (   - Sekretar i Këshillit të Sovjetikëve (krijuar nga Kongresi i Parë Provincial i Sovjetikëve të punëtorëve, ushtarëve dhe deputetëve të fshatarëve) dhe në të njëjtën kohë zëvendëskomisar provincial i arsimit M.I. Voronkova  . Së bashku me S.P.Seredën përgatiti komente për draftin e Programit të ri të Partisë.

Më 1918 foli në kongresin e parë rajonal për arsimin publik (Moskë); Atje ai u takua gjithashtu me Nadezhda Konstantinovna Krupskaya dhe, me sugjerimin e saj, shkoi për të punuar në Komisariatin Popullor të Arsimit, ku punoi në 1918-1922   : nënkryetar i departamentit të reformës shkollore, nënkryetar i unifikuar. departamenti i shkollës së punës. Ishte anëtar i Këshillit Akademik Shtetëror (seksioni shkencor e pedagogjik, 1921-1931  ) dhe anëtar i bordit të Komisariatit Popullor të Arsimit . Më 1922-1931 - drejtor i Institutit të Metodave të Punës në Shkollë   В 1931 — Институт марксистско-ленинской педагогики; с 1995 — Институт содержания и методов обучения РАО (см.: ). .

Pasi u dënua koncepti i tij për pedagogjinë, ai u pezullua nga mësimi dhe në 1932 u internua në Chelyabinsk  .

Ai u kthye në Moskë në 1938, punoi si studiues në Muzeun Qendror Antifetar, Muzeun N. G. Chernyshevsky dhe Muzeun e Revolucionit të BRSS  .

Në fillim të Luftës së Madhe Patriotike, ai u bashkua me milicinë popullore dhe mori pjesë në mbrojtjen e Moskës si pjesë e Regjimentit të Parë Kuibyshev . Më vonë ai u rikthye në punë propagandistike dhe shkoi në front me raporte dhe leksione.

Në vitet e fundit të jetës së tij, Viktor Nikolaevich vinte shpesh në Ryazan. Në takimet me të rinjtë, punëtorët dhe fermerët kolektivë të rajonit, ai foli për heroizmin e banorëve të Ryazanit në ditët e tetorit 1917, për takimet e tij me Vladimir Ilyich Lenin dhe Nadezhda Konstantinovna Krupskaya.

Vdiq më 27 shtator 1965; u varros në Moskë në varrezat Novodevichy (ngastra 6-të, rreshti i 25-të)  .

 Veprimtaria shkencore 
Fushat kryesore të kërkimit:

 zhvillimi i pedagogjisë;
 historia e përhapjes së marksizmit në Rusi (vepra të botuara: "Për çështjen e depërtimit të marksizmit në Rusi në vitet 40 - 60 të shekullit të 19-të", "Kur Marksi dhe Engelsi dhe idetë e marksizmit u bënë të njohura në Rusi", "Karl Marksi dhe Friedrich Engels dhe mendimi i avancuar shoqëror dhe shkencor në Rusi në vitet '70 dhe '80");
 krijimtaria dhe botëkuptimi i N. G. Chernyshevsky .

Autor i më shumë se 200 punimeve shkencore.

 Koncepti pedagogjik 
Ai e kuptoi pedagogjinë si një shkencë që organizon mjedisin shoqëror për formimin e një lloji të ri njeriu. Ai propozoi krijimin e degëve të reja të pedagogjisë: sindikatat, punën partiake, lëvizjet e fëmijëve dhe rinisë. Ai e konsideroi arsimin si një praktikë të zhvillimit shoqëror, e cila mund të çojë në forma të reja të organizimit të jetës publike dhe një lloj të ri të shtetësisë  .

Në vitet 1920, ai zhvilloi (së bashku me M.V. Krupenina ) konceptin e edukimit të një personi të ri që plotëson kërkesat e sistemit socialist, si një sistem kompleks i lidhjeve dhe marrëdhënieve shoqërore që mbulon të gjitha sferat e shoqërisë. Koncepti i V.N. Shulgin supozoi   :

 përfshirja e shkollës në jetën e mjedisit (familja, institucionet shtesë arsimore, organizatat publike, rrugët) dhe rritja e potencialit arsimor të mjedisit;
 përfshirja aktive e nxënësve të shkollës në proceset shoqërore;
 zhvillimi i shfaqjeve amatore të fëmijëve dhe adoleshentëve si metoda kryesore e punës pedagogjike; mësuesi u bë asistent në vetëorganizimin, vetë-edukimin dhe vetë-zhvillimin e fëmijës;
 zhvillimi i një institucioni arsimor si një shkollë, që funksionon në lidhje të ngushtë me mjedisin, i ndjekur nga shndërrimi në një institucion arsimor i bazuar në trajnime të gjera politeknike dhe punë të dobishme shoqërore (shkollë - punishte e një ndërmarrjeje, departamenti i një ferme kolektive, etj. ), në të cilën:
 studentët fitojnë njohuri direkt në ndërmarrje, laboratorë dhe biblioteka;
 procesi arsimor ndërtohet mbi parimet e punës, duke u zhvilluar gradualisht në aktivitete prodhuese të hipertrofizuara;
 metoda e projektit bëhet forma kryesore organizative;
 klasat shndërrohen në dhoma për veprimtari të pavarur të nxënësve, tekstet të zëvendësohen me fletore të posaçme pune.

Ai propozoi një sistem të "shkollave të klubit", "shkollave të së dielës" për fëmijë, "kurseve në shtëpi" për të rriturit, kurseve të filmit dhe radios dhe rubrikave arsimore në gazeta. Këto studime ishin kundër prirjes drejt unifikimit të shkollave të mesme   .

Në konceptin e V.N. Shulgin, edukimi i moralit komunist mbizotëronte mbi trajnimin, ideologjia mbi arsimin, edukimi social mbi arsimin shkollor, arsimi politeknik mbi arsimin e përgjithshëm, gjë që çoi në një nënvlerësim të edukimit në zhvillimin personal  . Në rezolutën e Komitetit Qendror të Partisë Komuniste Gjith-Bashkimi të Bolshevikëve "Për shkollat fillore dhe të mesme" (1931), koncepti i V. N. Shulgin u dënua si "një ide budallaqe anti-leniniste e tharjes së shkollës".   .

Ai studioi periudhën e burgimit dhe internimit të N. G. Chernyshevsky, çështjen e përgatitjes së arratisjes së tij nga mërgimi dhe pjesëmarrjen e një grupi banorësh të Ryazanit në këtë; tregoi papërkulshmërinë e bindjeve revolucionare të N. G. Chernyshevsky. Mori pjesë në përgatitjen për botimin e veprave të treta, të plota të N. G. Chernyshevsky.

 Punime të zgjedhura 

 Shulgin V. N. N. K. Krupskaya si mësues : Me rastin e ditëlindjes së tij të gjashtëdhjetë. 1869-1929. - M.: Punëtor arsimor, 1929. - 49 s.
 Shulgin V. N. Leninizmi në pedagogji : Zhvillimi metodologjik për shoqatat, klubet dhe studimet e pavarura të mësuesve të shkallës 1 dhe 2. - M.: Punëtor arsimor, 1928. - 24 s.
 Shulgin V.N. Marks dhe Engels në deklaratat e tyre pedagogjike. - botimi i 2-të. - M.: Punëtor arsimor, 1924. - 36 s.
 - Ed. 5. - M.: Punëtor arsimor, 1925. - 50 s.
 Shulgin V. N. Në rrugën drejt politeknizmit : (Artikuj dhe fjalime për çështje politeknike). - M.: Punëtor arsimor, 1930. — 170+2+3 s. — (Biblioteka për Politeknikën në Shkollë)
 Shulgin V.N. Për edukimin e moralit komunist. - M.: Punëtor arsimor, 1928. - 46 s.
 - botimi i 3-të. - M.: Punëtor arsimor, 1930. - 59 f. — (Biblioteka e lirë e iluministit ; 2)
 Shulgin V.N. Rreth librit të ri shkollor. - M.: B. i., 1927. - 32 s. — (Kurse pedagogjike në shtëpi ; 1924, nr. 15)
 - botimi i 2-të. - M.: Punëtor arsimor, 1927. - 32 s.
 Shulgin V.N. Puna sociale e shkollës dhe programet GUS. - botimi i 2-të. - M.: Punëtor arsimor, 1925. - 51 f.
 - Ed. 4. - M.: Punëtor arsimor, 1929. - 51 f.
 Shulgin V.N. Çështjet themelore të edukimit shoqëror. - M.: Punëtor arsimor, 1924. - 127 f. - ([B-chka mësues sovjetik] / In-t com. arsimimi ; I)
 - Ed. 5. - M.: Punëtor arsimor, 1926. - 127 f.
 Shulgin V. N. Detyrat e menjëhershme të shkollës : (Raport, lexo për delegatët e Kaukazit të 2-të të Veriut. skajet Kongresi i Sindikatës së Punëtorëve të Arsimit). - Rostov-n/D : Veriu -Kav. skajet departamenti Sindikata e punëtorëve të arsimit, 1925. - 19 f.
 Shulgin V. N. Ese mbi jetën dhe veprën e N. G. Chernyshevsky. - M.: Goslitizdat, 1956. - 399 f.
 Shulgin V.N. Takime të paharrueshme. - M.: Gospolitizdat, 1958. - 79 f. - (Artikulli i mbledhur në lidhje me takimet e autorit me V.I. Lenin, N.K. Krupskaya dhe A.V. Lunacharsky.)
 Shulgin V.N. Plani pesëvjeçar dhe detyrat e arsimit publik. - M.: Punëtor arsimor, 1930. - 105 s.

 Trashëgimia 
Arkivi Shtetëror i Rajonit Ryazan përmban fondin personal të V.N. Shulgin, që përmban kujtime të botuara dhe të pabotuara të V.I. Lenin, N.K. Krupskaya, A.V. Lunacharsky, F.E. Dzerzhinsky, M. I. Kalinin, E. M. Yaroslavsky, për takimet me artistët e famshëm B. V. Ioganson, V.K. Byalynitsky-Birulei, M.N. Tikhomirov, si dhe draft-procesverbalet e mbledhjeve të komitetit të partisë provinciale Ryazan (1918), kongresi i parë provincial i RSDLP (b) (1917), mbledhja organizative e provincës këshilli i komisarëve (1918 ), Kongresi i 2-të provincial i sovjetikëve (1918), apelet e Këshillit Provincial të Ryazanit të Sovjetikëve (1917), numra të veçantë të gazetave "Iskra" dhe "Ryazanskaya Zhizn" (1917, 1918), materiale mbi aktivitetet e klubit të punëtorëve në Ryazan (1917), letra .

 Shih edhe 
 Deshkollimi

 Referime 
Kategoria:Pedagogë rusë
Kategoria:Vdekje 1965
Kategoria:Lindje 1894