Sinjalizimi (aktivizëm)

Denoncimi (gjithashtu ' bilbili' ose ' bilbili' ) është aktiviteti i një personi, shpesh punonjësi, që zbulon informacione rreth aktivitetit brenda një organizate private ose publike që konsiderohet i paligjshëm, imoral, i paligjshëm, i pasigurt ose mashtrues. Denoncuesit mund të përdorin një sërë kanalesh të brendshme ose të jashtme për të komunikuar informacione ose pretendime. Mbi 83% e sinjalizuesve raportojnë brenda një mbikëqyrësi, burime njerëzore, pajtueshmëri ose një palë e tretë neutrale brenda kompanisë, duke shpresuar se kompania do t'i adresojë dhe korrigjojë problemet. Një sinjalizues gjithashtu mund të nxjerrë në dritë akuzat duke komunikuar me entitete të jashtme, të tilla si media, qeveria ose zbatimi i ligjit.  Disa vende nxjerrin ligje në lidhje me atë që përbën një zbulim të mbrojtur dhe metodat e lejuara të paraqitjes së një zbulimi. Denoncimi mund të ndodhë në sektorin privat ose në atë publik.

Denoncuesit shpesh përballen me hakmarrje për zbulimin e tyre, duke përfshirë përfundimin e punësimit. Disa veprime të tjera mund të konsiderohen gjithashtu si hakmarrëse, duke përfshirë rritjen e paarsyeshme të ngarkesës së punës, reduktimin e orëve, parandalimin e përfundimit të detyrës, mobingun ose bullizmin.  Ligjet në shumë vende përpiqen të ofrojnë mbrojtje për sinjalizuesit dhe të rregullojnë aktivitetet e sinjalizimit. Këto ligje tentojnë të miratojnë qasje të ndryshme për sinjalizimin e sektorit publik dhe privat.

 Vështrim i përgjithshëm 

 Origjina e termit 
Aktivisti qytetar amerikan Ralph Nader thuhet se e ka shpikur këtë frazë në fillim të viteve 1970 See: New Scientist 9 December 1971, p. 69: "The Code [of Good Conduct of The British Computer Society] contains secrecy clauses that effectively prohibit Nader style whistle-blowing" për të shmangur konotacionet negative që gjenden në fjalë të tjera si "informator" dhe "snitch". Nader, Petkas, and Blackwell, Whistleblowing (1972). Megjithatë, origjina e fjalës daton në shekullin e 19-të.

Fjala lidhet me përdorimin e një bilbili për të paralajmëruar publikun ose turmën për probleme të tilla si kryerja e një krimi ose thyerja e rregullave gjatë një loje. Fraza bilbil blower iu bashkangjit zyrtarëve të zbatimit të ligjit në shekullin e 19-të, sepse ata përdorën një bilbil për të paralajmëruar publikun ose kolegët e policisë.  Gjyqtarët sportivë, të cilët përdorin një bilbil për të treguar një lojë të paligjshme ose të pahijshme, quheshin gjithashtu bilbilë.  

Një histori e vitit 1883 në Gazetën Janesville e quajti një polic që përdori bilbilin e tij për të paralajmëruar qytetarët për një trazirë si një sinjalizues, pa vizë. Në vitin 1963, fraza ishte bërë një fjalë me vizë, sinjalizues . Fjala filloi të përdoret nga gazetarët në vitet 1960 për njerëzit që zbuluan keqbërje, si për shembull Nader. Më në fund ajo evoluoi në fjalën e përbërë sinjalizues . 

 Kanalet për sinjalizimin 

 Kanalet e brendshme 
Shumica e sinjalizuesve janë sinjalizues të brendshëm, të cilët raportojnë sjellje të pahijshme ndaj një kolegu të punësuar ose epror brenda kompanisë së tyre nëpërmjet mekanizmave anonimë të raportimit që shpesh quhen linja telefonike .  Në situata të tilla, rrethanat dhe faktorët mund të bëjnë që një person ose të veprojë në vend për të parandaluar/ndaluar sjelljen e paligjshme dhe të papranueshme, ose ta raportojë atë.  Ka disa arsye për të besuar se njerëzit kanë më shumë gjasa të ndërmarrin veprime në lidhje me sjelljen e papranueshme, brenda një organizate, nëse ka sisteme ankesash që ofrojnë jo vetëm opsione të diktuara nga organizata e planifikimit dhe kontrollit, por një zgjedhje opsionesh për konfidencialitet absolut. . Mary Rowe, "Options and choice for conflict resolution in the workplace" in Negotiation: Strategies for Mutual Gain, by Lavinia Hall (ed.), Sage Publications, Inc., 1993, pp. 105–119.

 Kanalet e jashtme 
Denoncuesit e jashtëm raportojnë sjellje të pahijshme te njerëzit ose subjektet e jashtme. Në këto raste, në varësi të natyrës së informacionit, sinjalizuesit mund t'ua raportojnë sjelljen e pahijshme avokatëve, mediave, organeve të zbatimit të ligjit ose agjencive mbikëqyrëse, ose agjencive të tjera lokale, shtetërore ose federale. Në disa raste, sinjalizimi i jashtëm inkurajohet duke ofruar shpërblime monetare.

 Kanalet e palëve të treta 
Ndonjëherë organizatat përdorin agjenci të jashtme për të krijuar një kanal raportimi të sigurt dhe anonim për punonjësit e tyre, shpesh i referuar si një linjë telefonike informuese. Përveç mbrojtjes së identitetit të sinjalizuesit, këto shërbime janë krijuar për të informuar individët në krye të piramidës organizative të sjelljes së pahijshme, zakonisht nëpërmjet integrimit me softuerin e specializuar të menaxhimit të rasteve . 

Zbatimi i një zgjidhjeje të palës së tretë është shpesh mënyra më e lehtë për një organizatë për të promovuar pajtueshmërinë, ose për të ofruar një politikë sinjalizuese aty ku nuk ekzistonte më parë. Një numër në rritje kompanish dhe autoritetesh përdorin shërbime të palëve të treta në të cilat sinjalizuesi është anonim edhe ndaj ofruesit të shërbimit të palës së tretë, gjë që mundësohet nëpërmjet numrave të telefonit pa pagesë dhe/ose zgjidhjeve të bazuara në ueb ose aplikacione që aplikojnë kriptim asimetrik . 

 Sektori privat kundrejt atij publik 

 Denoncimi i sektorit privat 
Denoncimi i sektorit privat është ndoshta më i përhapur dhe më i shtypur në shoqëri sot.  Një shembull i denoncimit të sektorit privat është kur një punonjës i raporton dikujt në një pozicion më të lartë si drejtuesi, ose faktorëve të jashtëm, si avokati i tij ose policia. Informatat në sektorin privat zakonisht nuk janë të profilit të lartë ose nuk diskutohen hapur në mediat kryesore të lajmeve, megjithëse herë pas here, palët e treta ekspozojnë shkeljet e të drejtave të njeriut dhe shfrytëzimin e punëtorëve. 

Shumë qeveri përpiqen të mbrojnë sinjalizues të tillë. Në Shtetet e Bashkuara, për shembull, ka organizata të tilla si Departamenti i Punës i Shteteve të Bashkuara (DOL) dhe ligje të tilla si Akti Sarbanes-Oxley dhe Udhëzimet Federale të Dënimeve të Shteteve të Bashkuara për Organizatat (FSGO) që mbrojnë sinjalizuesit në mënyrë private. sektor. Kështu, pavarësisht përpjekjeve të qeverisë për të ndihmuar në rregullimin e sektorit privat, punonjësit duhet të peshojnë ende opsionet e tyre. Ata ose ekspozojnë kompaninë dhe qëndrojnë në nivelin e lartë moral dhe etik; ose ekspozojnë kompaninë, humbasin punën, reputacionin e tyre dhe potencialisht aftësinë për t'u punësuar përsëri. Sipas një studimi në Universitetin e Pensilvanisë, nga treqind sinjalizues të studiuar, gjashtëdhjetë e nëntë për qind e tyre kishin hequr dorë nga ajo situatë e saktë; dhe ata ose u pushuan nga puna ose u detyruan të tërhiqen pasi morën nivelin e lartë etik. Janë rezultate të tilla që e bëjnë shumë më të vështirë gjurmimin e saktë se sa i përhapur është sinjalizimi në sektorin privat. 

 Denoncimi i sektorit publik 
parapamje|255x255px| Informatori çek Libor Michálek u shkarkua nga posti i tij pasi ekspozoi korrupsionin e nivelit të lartë.
Njohja e vlerës së sinjalizimit të sektorit publik është rritur gjatë 50 viteve të fundit. Në Shtetet e Bashkuara, për shembull, si statutet shtetërore ashtu edhe ato federale janë vendosur për të mbrojtur sinjalizuesit nga hakmarrja. Gjykata e Lartë e Shteteve të Bashkuara vendosi që sinjalizuesit e sektorit publik mbrohen nga hakmarrja nga të drejtat e tyre të Amendamentit të Parë .  Pasi shumë informatorë federalë u mbuluan në rastet e mediave të profilit të lartë, më në fund u prezantuan ligje për të mbrojtur sinjalizuesit e qeverisë. Këto ligje u miratuan për të ndihmuar në parandalimin e korrupsionit dhe për të inkurajuar njerëzit të ekspozojnë sjelljet e pahijshme, të paligjshme ose të pandershme për të mirën e shoqërisë.  Njerëzit që zgjedhin të veprojnë si sinjalizues shpesh vuajnë hakmarrjen nga punëdhënësi i tyre. Me shumë mundësi, ata pushohen nga puna sepse janë punonjës me dëshirë, që do të thotë se mund të pushohen pa arsye. Ekzistojnë përjashtime për sinjalizuesit që janë punonjës me dëshirë. Edhe pa një statut, vendime të shumta inkurajojnë dhe mbrojnë sinjalizimin për arsye të politikave publike. Statutet thonë se një punëdhënës nuk duhet të ndërmarrë asnjë veprim të pafavorshëm punësimi, asnjë punonjës si hakmarrje për një raport të mirëbesimit të një veprimi denoncues ose duke bashkëpunuar në çfarëdo mënyre në një hetim, procedim ose padi që lind nga veprimi në fjalë.  Legjislacioni federal për sinjalizuesit përfshin një statut që mbron të gjithë punonjësit e qeverisë. Në shërbimin civil federal, qeverisë i ndalohet të ndërmarrë ose kërcënojë se do të ndërmarrë çdo veprim të personelit kundër një punonjësi, sepse punonjësi zbuloi informacione që ata në mënyrë të arsyeshme besonin se tregonin shkelje të ligjit, keqmenaxhimit të rëndë dhe humbje të madhe fondesh, abuzim të autoriteti, ose një rrezik thelbësor dhe specifik për sigurinë ose shëndetin publik . Për të mbizotëruar në një pretendim, një punonjës federal duhet të tregojë se është bërë një zbulim i mbrojtur, se zyrtari i akuzuar ka ditur për zbulimin, se ka rezultuar hakmarrja dhe se ka pasur një lidhje të vërtetë midis hakmarrjes dhe veprimit të punonjësit. 

 Rreziqet 
Dëmi individual, dëmtimi i besimit publik dhe kërcënimet ndaj sigurisë kombëtare janë tre kategori dëmesh që mund të vijnë si rezultat i sinjalizimit. Zbulimi i identitetit të një sinjalizuesi mund të vërë automatikisht jetën e tyre në rrezik. Disa media lidhin fjalë si "tradhtar" dhe "tradhti" me sinjalizuesit, dhe në shumë vende të botës, dënimi për tradhti është dënimi me vdekje, edhe nëse kushdo që dyshohet se ka kryer tradhti mund të mos i ketë shkaktuar askujt dëm fizik. Në disa raste, sinjalizuesit duhet të largohen nga vendi i tyre për të shmangur shqyrtimin publik, kërcënimet për vdekje ose lëndime fizike dhe në disa raste akuzat penale.

Denoncuesit shpesh mbrohen me ligj nga hakmarrja e punëdhënësit, por në shumë raste ka ndodhur ndëshkimi, si përfundimi, pezullimi, ulja në detyrë, dhënia e pagave dhe/ose keqtrajtimi i ashpër nga punonjësit e tjerë. Public Concern at Work (2013) Whistleblowing: The Inside Story – A study of the experiences of 100 whistleblowers University of Greenwich research report Një studim i vitit 2009 zbuloi se deri në 38% e sinjalizuesve përjetuan hakmarrje profesionale në një formë, duke përfshirë përfundimin e gabuar. Pas shkarkimit, sinjalizuesit mund të kenë vështirësi për të gjetur punë për shkak të reputacionit të dëmtuar, referencave të dobëta dhe listës së zezë . Ndikimi socio-ekonomik i sinjalizimit përmes humbjes së mjeteve të jetesës dhe tendosjes familjare mund të ndikojë gjithashtu në mirëqenien psikologjike të sinjalizuesve. Sinjalizuesit shpesh përjetojnë stres të jashtëzakonshëm si rezultat i proceseve gjyqësore në lidhje me dëme të tilla si shkarkimi i padrejtë nga puna, të cilat ata shpesh përballen me pak ose aspak mbështetje nga sindikatat. Informatorët që vazhdojnë të ndjekin shqetësimet e tyre mund të përballen gjithashtu me beteja të gjata me organet zyrtare si rregullatorët dhe departamentet qeveritare.  Patients First (23 Oct 2013) The Life Cycle of the Whistleblower ) Organe të tilla mund të riprodhojnë "heshtje institucionale" të miratuar nga punëdhënësit, duke shtuar stresin dhe vështirësitë e sinjalizuesve. Public Accounts Committee Report of Inquiry into Whistleblowing, Ninth Report of Session 2014–15) Kështu, sinjalizuesit shpesh vuajnë një padrejtësi të madhe që nuk pranohet apo korrigjohet kurrë. Lennane J (May 2012) What Happens to Whistleblowers and Why Classics in Social Medicine Vol6 No4 P249-258

 Qëndrimet ndaj sinjalizuesve 
parapamje|227x227px| Mordechai Vanunu kaloi 18 vjet në burg, duke përfshirë më shumë se 11 në izolim.
Informatorët shihen nga disa si martirë vetëmohues për interesin publik dhe llogaridhënien organizative]; të tjerët i shohin si "tradhtarë" ose "dezertorë". Disa madje i akuzojnë se ndjekin vetëm lavdinë dhe famën personale, ose e shohin sjelljen e tyre si të motivuar nga lakmia në rastet qui tam .  Nga ana kulturore ajo ende ka konotacione tradhtie, nga 'thurja' në një nivel deri te 'denoncimet' në tjetrën. Të flasësh është e vështirë, veçanërisht në një kulturë ku kjo nuk promovohet apo edhe dekurajohet në mënyrë aktive.  Disa akademikë (si Thomas Faunce ) mendojnë se sinjalizuesit duhet të paktën të kenë të drejtën e një supozimi të kundërshtueshëm se ata po përpiqen të zbatojnë parimet etike përballë pengesave dhe se sinjalizimi do të respektohej më shumë në sistemet e qeverisjes nëse do të kishte një bazë akademike më të fortë. në etikën e virtytit .  

 Ndikimi psikologjik 
Ka kërkime të kufizuara mbi ndikimet psikologjike të bilbilit. Megjithatë, përvojat e dobëta me sinjalizimin mund të shkaktojnë një sulm të zgjatur dhe të dukshëm ndaj mirëqenies së sinjalizuesit. Ndërsa punëtorët përpiqen të adresojnë shqetësimet, ata shpesh përballen me një mur heshtjeje dhe armiqësie nga drejtuesit ose kolegët. Drew D (29 January 2015) Francis NHS whistleblower report: a new beginning? The Guardian Depresioni shpesh raportohet nga sinjalizuesit dhe mendimet për vetëvrasje mund të ndodhin deri në rreth 10%. Farnsworth CH (22 February 1987) Survey of Whistleblowers finds retaliation, but few regrets The New York Times  Është përshkruar përkeqësimi i përgjithshëm i shëndetit dhe vetëkujdesit.  Gama e simptomatologjisë ndan shumë nga tiparet e çrregullimit të stresit posttraumatik, megjithëse ka debate nëse trauma e përjetuar nga sinjalizuesit i plotëson pragjet diagnostike.  Rritja e sëmundjeve fizike të lidhura me stresin është përshkruar gjithashtu në sinjalizuesit.  Lennane J (17 November 1995) The canary down the mine: what whistleblowers' health tells us about their environment Paper given at Department of Criminology, Melbourne University, conference: "Whistleblowers: protecting the nation's conscience?"

 Etika 
Etika është tërësia e parimeve morale që rregullojnë sjelljen e një personi ose grupi. Pyetjet dhe teoritë më të thella të sinjalizimit dhe pse njerëzit zgjedhin ta bëjnë këtë mund të studiohen përmes një qasjeje etike. Denoncimi është një temë e disa miteve dhe përkufizimeve të pasakta. Argumentet kryesore në kampin ideologjik, pohojnë se sinjalizimi është tipari më themelor i etikës dhe thjesht të thuash të vërtetën për të ndaluar aktivitetet e dëmshme të paligjshme, apo mashtrimet kundër qeverisë/taksapaguesve.   Në kampin e kundërt, shumë korporata dhe drejtues të korporatave ose qeverive e shohin sinjalizimin si të pabesë për shkeljen e konfidencialitetit, veçanërisht në industritë që trajtojnë informacione të ndjeshme për klientët ose pacientët.   Qindra ligje u japin mbrojtje sinjalizuesve, por përcaktimet mund ta fshehin lehtësisht atë mbrojtje dhe t'i lënë sinjalizuesit të prekshëm ndaj hakmarrjes, ndonjëherë edhe kërcënimeve dhe dëmtimeve fizike. Megjithatë, vendimi dhe veprimi është bërë shumë më i ndërlikuar me përparimet e fundit në teknologji dhe komunikim. 

 Motivimet 
Shumë denoncues kanë deklaruar se ishin të motivuar për të ndërmarrë veprime për t'i dhënë fund praktikave joetike, pasi kishin parë padrejtësi në bizneset apo organizatat e tyre.  Një studim i vitit 2009 zbuloi se sinjalizuesit shpesh motivohen të ndërmarrin veprime kur vërejnë një rënie të mprehtë të praktikave etike, në krahasim me një përkeqësim gradual.  Në përgjithësi ekzistojnë dy tregues me anë të të cilave sinjalizuesit përcaktojnë nëse një praktikë është joetike . Metrika e parë përfshin një shkelje të akteve nënligjore të organizatës ose politikave të shkruara etike. Këto shkelje i lejojnë individët të konkretizojnë dhe racionalizojnë bilbilin.  Nga ana tjetër, sinjalizuesit "të drejtuar nga vlerat" ndikohen nga kodet e tyre personale të etikës. Në këto raste, sinjalizuesit janë kritikuar se janë drejtuar nga paragjykimet personale. 

 Mbrojtje ligjore për sinjalizuesit 

Mbrojtja ligjore për sinjalizuesit ndryshon nga vendi në vend dhe mund të varet nga vendi i aktivitetit origjinal, ku dhe si u zbuluan sekretet dhe se si ato përfundimisht u publikuan ose u publikuan. Mbi një duzinë vendesh kanë miratuar tani ligje gjithëpërfshirëse për mbrojtjen e sinjalizuesve që krijojnë mekanizma për raportimin e keqbërjeve dhe ofrojnë mbrojtje ligjore për sinjalizuesit. Mbi 50 vende kanë miratuar mbrojtje më të kufizuara si pjesë e ligjeve të tyre kundër korrupsionit, lirisë së informacionit ose punësimit. Banisar, "Whistleblowing: International Standards and Developments", in CORRUPTION AND TRANSPARENCY: DEBATING THE FRONTIERS BETWEEN STATE, MARKET AND SOCIETY, I. Sandoval, ed., World Bank-Institute for Social Research, UNAM, Washington, D.C., 2011 available online at ssrn.com Për qëllime të Wikipedia-s në anglisht, ky seksion thekson botën anglishtfolëse dhe mbulon regjimet e tjera vetëm për aq sa ato përfaqësojnë mbrojtje jashtëzakonisht të mëdha ose më të vogla.

 Australia 
Ka ligje në një numër shtetesh.  Ish-komisioneri i policisë së NSW-së Tony Lauer përmblodhi qëndrimet zyrtare të qeverisë dhe policisë si: "Askush në Australi nuk i pëlqen shumë sinjalizuesit, veçanërisht në një organizatë si policia apo qeveria."  Ish-oficeri i inteligjencës Australiane i njohur si Dëshmitari K, i cili siguroi prova të operacionit të diskutueshëm të spiunazhit të Australisë kundër qeverisë së Timorit Lindor në 2004, përballet me mundësinë e burgut nëse dënohet. 

 Shënime dhe referenca 

 Bibliografi 


 Arnold, Jason Ross (2019). Whistleblowers, Leakers, and Their Networks: From Snowden to Samizdat. Rowman & Littlefield.
 Banisar, David "Whistleblowing: International Standards and Developments", in Corruption and Transparency: Debating the Frontiers between State, Market and Society, I. Sandoval, ed., World Bank-Institute for Social Research, UNAM, Washington, D.C., 2011 available online at ssrn.com
  (Open Access)
 Ceva, Emanuela and Bocchiola, Michele (2018). Is Whistleblowing a duty?, Cambridge: Polity Press.
 Dempster, Quentin Whistleblowers, Sydney, ABC Books, 1997.  ISBN 0-7333-0504-0 [See especially pp. 199–212: 'The Courage of the Whistleblowers']
 Frais, A "Whistleblowing heroes – boon or burden?", Bulletin of Medical Ethics, 2001 Aug:(170):13–19.
 Garrett, Allison, "Auditor Whistle Blowing: The Financial Fraud Detection and Disclosure Act," 17 Seton Hall Legis. J. 91 (1993).









 Lauretano, Major Daniel A., "The Military Whistleblower Protection Act and the Military Mental Health Protection Act", Army Law, (Oct) 1998.
 Lechner, Jay P. & Paul M. Sisco, "Sarbanes-Oxley Criminal Whistleblower Provisions & the Workplace: More Than Just Securities Fraud" 80 Florida B. J. 85 (June 2006)

 Martin, Brian. Justice Ignited: The Dynamics of Backfire, (Lanham, MD: Rowman & Littlefield, 2007).
 Martin, Brian with Wendy Varney. Nonviolence Speaks: Communicating against Repression, (Cresskill, NJ: Hampton Press, 2003).
 Martin, Brian. Technology for Nonviolent Struggle  Archived 9 April 2009 at the Wayback Machine, (London: War Resisters' International, 2001).
 Martin, Brian with Lyn Carson. Random Selection in Politics, (Westport, CT: Praeger, 1999).
 Martin, Brian. The Whistleblower's Handbook: How to Be an Effective Resister, (Charlbury, UK: Jon Carpenter; Sydney: Envirobook, 1999). Updated and republished 2013 as Whistleblower Lawyers, Sparsnäs, Sweden: Irene Publishing.
 McCarthy, Robert J. "Blowing in the Wind: Answers for Federal Whistleblowers", 3 William &amp; Mary Policy Review 184 (2012).

 Rowe, Mary & Bendersky, Corinne, "Workplace Justice, Zero Tolerance and Zero Barriers: Getting People to Come Forward in Conflict Management Systems," in Negotiations and Change, From the Workplace to Society, Thomas Kochan and Richard Locke (eds), Cornell University Press, 2002
 Wilkey, Robert N. Esq., "Federal Whistleblower Protection: A Means to Enforcing Maximum Hour Legislation for Medical Residents",  William Mitchell Law Review, Vol. 30, Issue 1 (2003).
 Engineering Ethics concepts and cases by Charles E. Harris, Jr. – Michael S. Pritchard- Michael J. Rabins.
 IRS.gov Archived 4 August 2017 at the Wayback Machine, Whistleblower – Informant Award
 Whistleblower& Laws Australia – Global and Australian Laws: Steven Asnicar, 2019
Kategoria:Terminologji politike
Kategoria:Liri e shprehjes
Kategoria:Ligji i punës
Kategoria:Liri e fjalës
Kategoria:Mospajtim
Kategoria:Sinjalizim
Kategoria:Aktivizëm kundër korporatës