Vetmia (trishtim)

Vetmia është një përgjigje e pakëndshme emocionale ndaj izolimit të perceptuar. Vetmia përshkruhet gjithashtu si dhimbje sociale - një mekanizëm psikologjik që i motivon individët të kërkojnë lidhje shoqërore. Shpesh shoqërohet me mungesën e perceptuar të lidhjes dhe intimitetit. Vetmia mbivendoset dhe megjithatë është e dallueshme nga vetmia. Vetmia është thjesht gjendja e të qenit larg nga të tjerët; jo të gjithë ata që përjetojnë vetminë ndihen të vetmuar. Si një emocion subjektiv, vetmia mund të ndihet edhe kur një person është i rrethuar nga njerëz të tjerë. Prandaj, ekziston një dallim midis të qenit vetëm dhe ndjenjës së vetmisë. Vetmia mund të jetë afatshkurtër (vetmi shtetërore) ose afatgjatë (vetmi kronike). Në çdo rast, mund të jetë intensive dhe e dhimbshme.

Shkaqet e vetmisë janë të ndryshme. Vetmia mund të jetë rezultat i trashëgimisë gjenetike, faktorëve kulturorë, mungesës së marrëdhënieve kuptimplote, një humbje të konsiderueshme, një mbështetje të tepruar në teknologjitë pasive (veçanërisht interneti në shekullin e 21-të), ose një mentalitet vetë-përjetësues. Hulumtimet kanë treguar se vetmia gjendet në të gjithë shoqërinë, duke përfshirë njerëzit në martesa së bashku me marrëdhënie të tjera të forta, dhe ata me karriera të suksesshme. Shumica e njerëzve përjetojnë vetminë në disa pika të jetës së tyre, dhe disa e ndiejnë atë shpesh. Efektet e vetmisë janë gjithashtu të ndryshme. Vetmia kalimtare (vetmia e cila ekziston për një periudhë të shkurtër kohe) lidhet me efekte pozitive, duke përfshirë një përqendrim të shtuar në fuqinë e marrëdhënieve të dikujt. Vetmia kronike (vetmia e cila ekziston për një kohë të konsiderueshme në jetën e dikujt) në përgjithësi lidhet me efekte negative, duke përfshirë rritjen e obezitetit, çrregullimin e përdorimit të substancave, rrezikun e depresionit, sëmundjet kardiovaskulare, rrezikun e presionit të lartë të gjakut dhe kolesterolit të lartë. Vetmia kronike lidhet gjithashtu me një rrezik të shtuar të vdekjes dhe mendimeve për vetëvrasje.

Trajtimet mjekësore për vetminë përfshijnë fillimin e terapisë dhe marrjen e antidepresantëve. Trajtimet sociale për vetminë në përgjithësi përfshijnë një rritje të ndërveprimit me të tjerët, të tilla si aktivitetet në grup (të tilla si ushtrimet ose aktivitetet fetare), ri-angazhimi me miqtë ose kolegët e vjetër dhe lidhjen më të madhe me komunitetin e dikujt. Trajtime të tjera sociale për vetminë përfshijnë pronësinë e kafshëve shtëpiake dhe teknologjitë e dizajnuara nga vetmia, të tilla si shërbimet e takimeve ose robotët socialë (megjithëse përdorimi i disa teknologjive për të luftuar vetminë është i debatuar).

Vetmia ka qenë prej kohësh një temë në letërsi, duke u kthyer në Eposin e Gilgameshit. Megjithatë, mbulimi akademik i vetmisë ishte i rrallë deri në dekadat e fundit. Në shekullin e 21-të, disa akademikë dhe profesionistë kanë pohuar se vetmia është kthyer në një epidemi, duke përfshirë Vivek Murthy, kirurgun e përgjithshëm të Shteteve të Bashkuara. Megjithatë, ky pretendim është kundërshtuar, me kritikët që argumentojnë se vetmia nuk është rritur, por vetëm fokusi akademik në këtë temë është rritur.

 Shiko edhe 

 Vetmia

 Referime 

Kategoria:Emocione
Kategoria:Çështje emocionale