Napalmi

Napalmi është një përzierje ndezëse e një agjenti xhelues dhe një petrokimike të paqëndrueshme (zakonisht benzinë ose naftë). Emri është një portmanto i dy prej përbërësve të agjentëve trashues dhe xhelatorë origjinalë: kripërat e aluminit të bashkëprecipituara të acidit naftenik dhe palmitik. Një ekip i udhëhequr nga kimisti Louis Fieser fillimisht zhvilloi napalm për Shërbimin e Luftës Kimike të SHBA në 1942 në një laborator sekret në Universitetin e Harvardit. Me interes të parë të menjëhershëm ishte qëndrueshmëria e tij si një mjet ndezës për t'u përdorur në fushatat e bombardimeve me zjarr gjatë Luftës së Dytë Botërore; potenciali i tij për t'u projektuar në mënyrë koherente në një rrymë të fortë që do të mbante për distancë (në vend të topit të ndezur të benzinës së pastër) rezultoi në adoptim të gjerë edhe në flakëhedhësit e këmbësorisë.

Napalmi digjet në temperatura që variojnë nga 800 deri në 1200 °C. Digjet më gjatë se benzina, shpërndahet më lehtë dhe i përmbahet objektivave të saj. Këto tipare e bëjnë atë të efektshme dhe të diskutueshme. Ai është vendosur gjerësisht nga ajri dhe nga toka, përdorimi më i madh është nëpërmjet bombave të hedhura nga ajri në Luftën e Dytë Botërore në sulmet ndezëse në qytetet japoneze në vitin 1945. Është përdorur gjithashtu për role të mbështetjes së afërt ajrore në Luftën e Parë të Indokinës, Lufta Algjeriane, Lufta Koreane dhe Lufta e Vietnamit. Napalm gjithashtu ka ushqyer shumicën e flakëhedhësve (me bazë tanke, anije dhe këmbësori) të përdorura që nga Lufta e Dytë Botërore, duke u dhënë atyre një rreze shumë më të madhe dhe ishte një armë e zakonshme e luftimeve urbane si nga Boshti ashtu edhe nga Aleatët në Luftën Botërore. II.

 Shiko edhe 

 Lënda djegëse

 Referime 

Kategoria:Shpikje amerikane
Kategoria:Armë të Luftës së Dytë Botërore
Kategoria:Armë ndezëse