Vetëkontrolli

Vetëkontrolli, një aspekt i kontrollit frenues, është aftësia për të rregulluar emocionet, mendimet dhe sjelljen e dikujt përballë tundimeve dhe impulseve. Si funksion ekzekutiv, është një proces njohës që është i nevojshëm për rregullimin e sjelljes së dikujt për të arritur qëllime specifike.

Një koncept i lidhur në psikologji është vetë-rregullimi emocional. Vetëkontrolli mendohet të jetë si një muskul. Vetë-rregullimi, qoftë emocional apo i sjelljes, është një burim i kufizuar që funksionon si energjia[nevojitet sqarim]. Në afat të shkurtër, përdorimi i tepërt i vetëkontrollit çon në varfërim. Megjithatë, në terma afatgjatë, përdorimi i vetëkontrollit mund ta forcojë dhe përmirësojë atë me kalimin e kohës.

Vetëkontrolli është gjithashtu një koncept kyç në teorinë e përgjithshme të krimit, një teori kryesore në kriminologji. Teoria u zhvillua nga Michael Gottfredson dhe Travis Hirschi në librin e tyre A General Theory of Crime (1990). Gottfredson dhe Hirschi e përkufizojnë vetëkontrollin si tendencë diferenciale të individëve për të shmangur aktet kriminale pavarësisht nga situatat në të cilat ndodhen. Individët me vetëkontroll të ulët priren të jenë impulsivë, të pandjeshëm ndaj të tjerëve, rrezikues, dritëshkurtër dhe joverbalë. Rreth 70% e variancës në të dhënat e pyetësorit që funksionalizonin një konstrukt të vetëkontrollit u zbulua se ishte gjenetike.

 Shiko edhe 

 Sjellja

 Referime 

Kategoria:Vetëkontroll
Kategoria:Autonomi
Kategoria:Drejtësi
Kategoria:Motivim