Sistemi i shkrimit

Një sistem shkrimi është një metodë e përfaqësimit vizual të komunikimit verbal, bazuar në një skenar dhe një grup rregullash që rregullojnë përdorimin e tij.

Ndërsa të shkruarit dhe të folurit janë të dobishëm në përcjelljen e mesazheve, shkrimi ndryshon në të qenit gjithashtu një formë e besueshme e ruajtjes dhe transferimit të informacionit. Sistemet e shkrimit kërkojnë mirëkuptim të përbashkët midis shkrimtarëve dhe lexuesve të kuptimit pas grupeve të personazheve që përbëjnë një skenar. Pa një kuptim të ndërsjellë të kuptimeve pas shkrimit dhe leximit (nëpërmjet gjërave si shkrim-leximi, kuptimi i të lexuarit, transliterimi dhe përkthimi), një sistem shkrimi mund të bëhet i padobishëm. Shkrimi zakonisht regjistrohet në një medium të qëndrueshëm, si letra ose ruajtja elektronike, megjithëse mund të përdoren gjithashtu metoda jo të qëndrueshme, të tilla si shkrimi në një ekran kompjuteri, në një dërrasë të zezë, në rërë ose me shkrim qielli. Leximi i një teksti mund të realizohet thjesht në mendje si një proces i brendshëm, ose të shprehet gojarisht.

Sistemet e shkrimit mund të vendosen në kategori të gjera si alfabete, rrokje ose logografi, megjithëse çdo sistem i veçantë mund të ketë atribute të më shumë se një kategorie. Në kategorinë alfabetike, një grup standard shkronjash përfaqësojnë tingujt e të folurit. Në një rrokje, çdo simbol lidhet me një rrokje ose mora. Në një logografi, çdo personazh përfaqëson një njësi semantike si një fjalë ose morfemë. Abjadët ndryshojnë nga alfabetet në atë që zanoret nuk tregohen, dhe në abugida ose alfabete çdo karakter përfaqëson një çiftim bashkëtingëllore-zanore.

Alfabetet zakonisht përdorin një grup prej më pak se 100 simbolesh për të shprehur plotësisht një gjuhë, ndërsa rrokjet mund të kenë disa qindra dhe logografitë mund të kenë mijëra simbole. Shumë sisteme shkrimi përfshijnë gjithashtu një grup të veçantë simbolesh të njohura si shenja pikësimi, të cilat përdoren për të ndihmuar interpretimin dhe për të ndihmuar në kapjen e nuancave dhe ndryshimeve në kuptimin e mesazhit që komunikohen verbalisht me anë të sinjaleve në kohën, tonin, theksin, lakimin ose intonacionin.

Sistemet e shkrimit u paraprinë nga proto-shkrimi, i cili përdorte piktograme, ideograme dhe simbole të tjera mnemonike. Proto-shkrimit i mungonte aftësia për të kapur dhe shprehur një gamë të plotë mendimesh dhe idesh. Shpikja e sistemeve të shkrimit, e cila daton që nga fillimi i epokës së bronzit në epokën e vonë neolitike të fundit të mijëvjeçarit të IV para Krishtit, mundësoi regjistrimin e saktë të qëndrueshëm të historisë njerëzore në një mënyrë që nuk ishte e prirur për të njëjtat lloje gabimesh. e cila historia gojore është e pambrojtur. Menjëherë pas kësaj, shkrimi siguroi një formë të besueshme të komunikimit në distancë. Me ardhjen e botimit, ai siguroi mediumin për një formë të hershme të komunikimit masiv.

 Shiko edhe 

 Shkrimi

 Referime 

Kategoria:Shkrim
Kategoria:Sisteme shkrimi