The Panic in Needle Park

The Panic in Needle Park është një film dramatik amerikan i vitit 1971 me regji nga Jerry Schatzberg, ku luajnë Al Pacino (në rolin e tij të parë kryesor) dhe Kitty Winn. Skenari u shkrua nga Joan Didion dhe John Gregory Dunne, përshtatur nga romani i vitit 1966 nga James Mills.

Filmi portretizon jetën mes një grupi të varur nga heroina që rrinë në "Needle Park" (një pseudonim në atë kohë për Sheshin Sherman në Upper West Side të Manhattan pranë 72nd Street dhe Broadway). Filmmuseum Berlin - Deutsche Kinemathek  Filmi është një histori dashurie mes Bobby (Pacino), një i ri i varur dhe turpërues i vogël, dhe Helen (Kitty Winn), një grua e shqetësuar që e gjen Bobby karizmatik. Ajo bëhet një e varur dhe jeta shkon drejt greminës për të dy ndërsa varësitë e tyre përkeqësohen, duke çuar përfundimisht në një sërë tradhtish.

 Përmbajtja 
Në New York City, Helen kthehet në apartamentin që ndan me të dashurin e saj, Marco, pasi duroi një abort johigjienik dhe të paaftë. Helen sëmuret dhe Bobby, një tregtar i dashur droge për një kohë të vogël, të cilit Marco i detyrohet para, tregon butësi dhe shqetësim të papritur për të. Helen mendon të kthehet në familjen e saj jofunksionale, por zhvendoset me Bobby, dhe kur e gjen atë duke marrë drogë, ai shpjegon se nuk është i varur, por përdor vetëm pak. Në Sheshin Sherman – i mbiquajtur Needle Park për të qenë një vend ku të varurit tregtojnë dhe përdorin drogë – Bobby prezanton Helen me të njohur të ndryshëm, duke përfshirë vëllain e tij Hank, i cili vjedh për të jetuar. Helen është dëshmitare e ritualit të ndërlikuar të të varurve që marrin heroinë.

Bobby dhe Helen përfundimisht dëbohen nga banesa e tyre dhe vendosen në një ndërtesë më të dobët. Pasi Bobby i kërkon asaj të marrë heroinë për të, Helen dhe tregtari, Freddie, arrestohen nga Detektivi Hotch. Hotch pyet Helen, "Bobby e ka marrë që ti të shënosh tashmë për të, apo jo?" duke nënkuptuar se kjo është një prirje e zakonshme për Bobby dhe të dashurat e tij. Më pas ai i shpjegon Helenës se si është kur ka panik në Needle Park; paniku është kur sasia e heroinës në rrugë është e pakët dhe të varurit fillojnë të sulmohen me njëri-tjetrin, shpeshherë duke "trajtuar" ose duke i dorëzuar të tjerët në polici në këmbim të favoreve. Hotch papritur liron Helen dhe ajo kthehet te Bobby, i cili fillon të përdorë drogën më shumë. Helen përfundimisht fillon të marrë gjithashtu.

Bobby shpejt e kupton që Helen po përdor dhe i propozon martesë. Hank pyet se me çfarë do të jetojnë dhe i ofron Bobit të punojë si hajdut, ndaj së cilës Helen kundërshton dhe këmbëngul që ajo të gjejë një punë. Megjithatë, Helen e lë shpejt punën e saj të re si kameriere pasi u ngatërruan porositë e klientëve. Pak përpara se Bobi të ndihmojë Hankun në një vjedhje, ai mbidozon. Hank është i zemëruar me Bobby për rrezikimin e planeve të tij, por ai e lejon Bobby ta ndihmojë atë në një natë tjetër, gjatë së cilës Bobby arrestohet. Ndërsa është në burg, Helen e ka më të vështirë të marrë drogë dhe përfundon duke bërë seks me Hank, pas së cilës ata bëjnë heroinë së bashku. Kur Bobby lirohet, ai rrah me egërsi Helenën.

Bobi bind Santon, një tregtar i madh droge, që ta lejojë të merret me shpërndarjen në Needle Park, ndërsa Helen kthehet në prostitucion për para të shpejta. Pasi Bobi shpërndan drogën e Santos, banorët e Needle Park janë të lumtur që kanë një burim të besueshëm. Ndërsa shëndeti i Helenës përkeqësohet nga përdorimi në rritje i drogës, marrëdhënia e saj me Bobby vuan dhe Hotch e mban një sy mbi të. Pasi Helen dhe një nga klientët e saj ndalohen, Hotch i kërkon oficerit arrestues që të mos e rezervojë, pasi ai ka nevojë për të për diçka që po planifikon.

Nëna e Helenës i shkruan asaj, duke e ftuar Helenën të takojë miqtë e familjes që po vizitojnë qytetin. Helen pa dëshirë pranon, duke u veshur me kujdes për të fshehur gjurmët në krahët e saj. Në vend që të takojë miqtë, ajo merr një klient, të cilin Bobi e tremb kur i gjen bashkë. Duke kuptuar se kanë kaluar shumë, ata marrin tragetin për në fshat dhe blejnë një qenush. Në udhëtimin e kthimit, ata diskutojnë për të bërë një fillim të ri duke u larguar nga Needle Park, por Bobi refuzon dhe e bind Helenin to shooting up në një dhomë burrash. Kur qenush fillon të ankojë, Bobby e vendos atë jashtë tualetit dhe kur Helen zbulon qenin të humbur, ajo e sheh atë pak para se të bjerë nga fundi i tragetit në ujë.

Helen shkon për të parë ish të dashurin e saj, Marco, por shpejt kthehet në Bobby për t'i vjedhur drogën. Në nevojën për t'u pirë, Helen shkon te një mjek duke pretenduar se ajo ka nevojë për ilaçe për dhimbjen. E vetëdijshme Helen është një droguar, doktori i jep asaj disa mostra dhe i thotë asaj që të mos kthehet më. Ajo arrestohet për shitjen e disa pilula fëmijëve, gjatë të cilave Hotch e paralajmëron atë për rreziqet e burgut të grave. Duke ditur se Bobby mund t'i çojë ata në Santo, ai i ofron Helenit një marrëveshje nëse ajo do t'i ndihmojë ata të kapin Bobin në aktin e marrjes së një ngarkese droge.

Në dy javët e ardhshme, Hotch i afrohet Helenit disa herë, duke i kujtuar asaj gjyqin e saj në pritje. E dëshpëruar, ajo shton përdorimin e drogës, por më në fund pranon të ndihmojë policinë. Një natë Helen dhe Hotch shikojnë një skuadër policësh që kapin Bobby, i cili ka në zotërim një sasi të madhe heroine. Kur Bobi vëren Helenën në rrugë, ai i bërtet asaj. Muaj më vonë, kur ai lirohet nga burgu, Helen e pret atë në portë. Edhe pse shtysa e tij e parë është ta kundërshtojë atë, ai kthehet nga ajo dhe e pyet: "Po mirë?", dhe së bashku ata largohen.

Luajnë
 Al Pacino si Bobby
 Kitty Winn si Helen Reeves
 Alan Vint si Detektivi Hotch
 Richard Bright si Hank
 Kiel Martin si Chico
 Michael McClanathan si Sonny
 Warren Finnerty si Sammy
 Marcia Jean Kurtz si Marcie
 Raúl Juliá si Marco
 Angie Ortega si Irene
 Larry Marshall si Mickey
 Paul Mace si Whitey
 Nancy MacKay si Penny
 Gil Rogers si Robins
 Joe Santos si Detektivi DiBono
 Paul Sorvino si Samuels
 Arnold Williams si Freddy
 Sully Boyar si Doktori
 Ruth Alda si Admitting Nurse

Prodhimi
Filmi u bazua në një roman të James Mills, i cili ishte bazuar në esenë piktoreske dypjesëshe të Mills në numrat e 26 shkurtit dhe 5 marsit 1965 të revistës Life. Sipas një lajmi të nëntorit 1967 të Hollywood Reporter, të drejtat e filmit për romanin u blenë nga Avco Embassy Pictures dhe, sipas një artikulli të Variety të marsit 1969, të drejtat e filmit u blenë më vonë nga producenti Dominick Dunne, të cilët John Gregory Dunne dhe Joan Didion shkruan skenarin.

Siç u përmend në titullin në ekran, filmi u xhirua tërësisht në New York City. Sipas shënimeve të prodhimit të studios së filmit, pjesë janë xhiruar në Needle Park dhe në zonën Upper West Side të New York City, në Riverside Park, në një burg dhe spital në New York City, në Staten Island Ferry dhe në East Village. Shënimet e studios raportuan se grimieri Herman Buchman studioi shenjat "gjurmë" në krahët e pacientëve të spitalit dhe viktimave në morgje dhe arriti një pamje autentike për aktorët duke përdorur një lëng të quajtur Flexible Collodion. Në skenat në të cilat aktorët duket se injektojnë veten, një infermiere e regjistruar ishte në shesh, duke shërbyer si këshilltare teknike.

Ned Rorem do të kompozonte partiturën e filmit derisa u vendos që nuk do të përdorej asnjë muzikë (pjesa e tij e izoluar dhe e papërdorur përfshihet si një veçori e veçantë në Blu-ray). Pjesa më e madhe e filmit përmban pamje cinéma vérité. Besohet të jetë filmi i parë i zakonshëm që shfaq injeksionin aktual të drogës.Furek, Maxim W. (July/August 2007). "Heroin in the Cinema: The Glorification of the Junkie". Counselor Magazine, The Magazine for Addiction Professionals.

Didion dhe Dunne vizituan Jim Morrison, këngëtarin kryesor të The Doors, gjatë regjistrimit të albumit Waiting for the Sun pasi ai konsiderohej për rolin e Bobby, por në vend të kësaj shkoi me Pacinon.

Pritja
Në Rotten Tomatoes, filmi ka një vlerësim miratimi prej 80% bazuar në 15 komente, me një mesatare të ponderuar prej 7.2/10.

Roger Ebert i Chicago Sun-Times i dha filmit tre yje e gjysmë nga katër dhe shkroi se "filmi jeton dhe lëviz. Nuk është i mbushur me prerje të shpejta ose montime të thjeshta, por drejtimi i Jerry Schatzberg është kaq i sigurt se ne mbulojmë tokën pa mundim. Takojmë personazhet, njohim botën. Sidomos, njohim këtë marrëdhënie midis Bobby dhe Helen, dhe faleminderit Zotit që krijuesit e filmit ishin mjaft të shijshëm për të mos i vrarë ata në fund vetëm sepse kjo është kaq në modë këto ditë." Roger Greenspun i The New York Times deklaroi në një përmbledhje më të përzier se filmi "luhatet midis pjesës ekspresive të jetës dhe disa prej konventave të vogla më pak të qëndrueshme të melodramës së qyteteve të mëdha." Arthur D. Murphy i Variety e lavdëroi filmin si "një triumf total. I ashpër, i guximshëm, bindës dhe i gjallë deri në pikën e neverisë, por aq i përsosur artistikisht që nuk mund të shikohet larg, është një tragjedi e jashtëzakonshme për varësinë nga droga urbane."Murphy, Arthur D. (May 26, 1971) "Film Reviews: Panic In Needle Park". Variety. 13.

Gene Siskel i Chicago Tribune i dha filmit dy yje nga katër dhe shkroi: "Pavarësisht pamjeve të shumta të afërta me gjilpëra që shpojnë venat, "Panik" është pak më shumë se një histori tradicionale dashurie e vendosur në kulturën e drogës West Side të Nju Jorkut. filmi nuk është as një dramë veçanërisht interesante dhe as një film efektiv kundër drogës. Mendoj se regjisori Jerry Schatzberg do të donte që të ishin të dyja." gjithashtu, mendoj, më i miri prej tyre. Por nëse është një kulm, është gjithashtu një qorrsokak - domethënë, ai përcakton dhe shter mundësitë e filmit i cili mjaftohet me përshkrimin (sado të saktë dhe të tmerrshëm) të mjedisit të drogës dhe nuk zgjedh të shkojë përtej sipërfaqeve drejt shkaqeve."Siskel, Gene (August 5, 1971). "The Panic..." Chicago Tribune. Section 2, p. 15. Charles Champlin i Los Angeles Times tha se "është më i fundit nga filmat e drogës. Është gjithashtu, mendoj, më i miri prej tyre. Por nëse është një kulm, është gjithashtu një qorrsokak - domethënë, ai përcakton dhe shteron mundësitë e filmit që mjaftohet me përshkrimin (megjithatë të saktë dhe të tmerrshëm) të mjedisit të drogës dhe nuk zgjedh të shkojë përtej sipërfaqeve te shkaqet."Champlin, Charles (July 30, 1971). "'Panic' Captures True Drug Horror". Los Angeles Times. Part IV, p. 1. Gary Arnold i The Washington Post shkroi "Çfarëdo vlere shoqërore The Panic in Needle Park synonte të anulohej në mënyrë efektive për shkak të mungesës së interesit dramatik. Ky është një nga ata filma që duket se nuk do të hiqet kurrë nga zjarri."Arnold, Gary (August 3, 1971). "Needle Park". The Washington Post. B1.

Stanley Kauffmann i The New Republic  përshkroiPanic in Needle Park si  "të kalbur".

Çmimet
Për portretizimin e Helenës, Winn fitoi Çmimin për Aktoren më të Mirë në Festivalin e Filmit në Kanë më 1971. Filmi dhe regjisori i tij, Jerry Schatzberg, u nominuan gjithashtu për Palme d'Or.

Referime

Kategoria:Filma 1971
Kategoria:Filma amerikanë
Kategoria:Filma anglisht
Kategoria:Filma rreth varësisë nga heroina
Kategoria:Filma të bazuar në romane amerikane
Kategoria:Filma me regji nga Jerry Schatzberg
Kategoria:Filma të vendosur në Nju Jork
Kategoria:Filma të xhiruar në New York City