Imazhi me rezonancë magnetike

Imazhe me rezonancë magnetike (MRI) është një teknikë e imazhit mjekësor që përdoret në radiologji për të formuar pamje të anatomisë dhe proceseve fiziologjike të trupit. Skanerët MRI përdorin fusha të forta magnetike, gradientë të fushës magnetike dhe valë radio për të gjeneruar imazhe të organeve në trup. MRI nuk përfshin rrezet X ose përdorimin e rrezatimit jonizues, gjë që e dallon atë nga tomografia e kompjuterizuar (CT) dhe tomografia me emetim pozitron (PET). MRI është një aplikim mjekësor i rezonancës magnetike bërthamore (NMR) i cili mund të përdoret gjithashtu për imazhe në aplikime të tjera NMR, siç është spektroskopia NMR. 

MRI përdoret gjerësisht në spitale dhe klinika për diagnostikimin mjekësor, skedimin dhe ndjekjen e sëmundjes. Krahasuar me CT, MRI siguron kontrast më të mirë në imazhet e indeve të buta, p.sh. në tru ose në bark. Megjithatë, ajo mund të perceptohet si më pak e rehatshme nga pacientët, për shkak të matjeve zakonisht më të gjata dhe më të forta me subjektin në një tub të gjatë dhe të kufizuar, megjithëse dizajnet "e hapur" të MRI kryesisht e lehtësojnë këtë. Për më tepër, implantet dhe metalet e tjera jo të lëvizshme në trup mund të përbëjnë rrezik dhe mund të përjashtojnë disa pacientë që t'i nënshtrohen një ekzaminimi MRI në mënyrë të sigurt.

MRI fillimisht quhej NMRI (imazhi i rezonancës magnetike bërthamore), por "bërthamore" u hoq për të shmangur lidhjet negative. Disa bërthama atomike janë në gjendje të thithin energjinë e radiofrekuencës (RF) kur vendosen në një fushë magnetike të jashtme; Polarizimi i spinit në zhvillim që rezulton mund të nxisë një sinjal RF në një spirale të radiofrekuencës dhe në këtë mënyrë të zbulohet. Në MRI klinike dhe kërkimore, atomet e hidrogjenit përdoren më shpesh për të gjeneruar një polarizim makroskopik që zbulohet nga antenat afër subjektit që ekzaminohet. Atomet e hidrogjenit janë natyrshëm me bollëk te njerëzit dhe organizmat e tjerë biologjikë, veçanërisht në ujë dhe yndyrë. Për këtë arsye, shumica e skanimeve MRI në thelb hartojnë vendndodhjen e ujit dhe yndyrës në trup. Pulset e valëve të radios ngacmojnë tranzicionin e energjisë së rrotullimit bërthamor dhe gradientët e fushës magnetike lokalizojnë polarizimin në hapësirë. Duke ndryshuar parametrat e sekuencës së pulsit, mund të krijohen kontraste të ndryshme midis indeve bazuar në vetitë relaksuese të atomeve të hidrogjenit në to.

Që nga zhvillimi i saj në vitet 1970 dhe 1980, MRI ka provuar të jetë një teknikë e gjithanshme imazherike. Ndërsa MRI përdoret më së shumti në mjekësinë diagnostike dhe kërkimet biomjekësore, ajo gjithashtu mund të përdoret për të formuar imazhe të objekteve jo të gjalla, siç janë mumiet. MRI difuzioni dhe MRI funksionale zgjerojnë dobinë e MRI për të kapur traktet neuronale dhe rrjedhën e gjakut përkatësisht në sistemin nervor, përveç imazheve të detajuara hapësinore. Rritja e vazhdueshme e kërkesës për MRI brenda sistemeve shëndetësore ka çuar në shqetësime për efektivitetin e kostos dhe mbidiagnozën.

 Shiko edhe 

 Radiologji

 Referime 

Kategoria:Radiologji
Kategoria:Shpikje amerikane