Bimët mishngrënëse

Bimët mishngrënëse janë bimë që nxjerrin disa ose shumicën e lëndëve ushqyese të tyre nga kapja dhe konsumimi i kafshëve ose protozoarëve, zakonisht insektet dhe artropodët e tjerë, dhe herë pas here gjitarët dhe zogjtë e vegjël. Ata ende gjenerojnë të gjithë energjinë e tyre nga fotosinteza . Ato janë përshtatur të rriten në vende ku toka është e varfër në lëndë ushqyese, veçanërisht azot. Ato mund të gjenden në të gjitha kontinentet, përveç Antarktidës, si dhe shumë ishuj të Paqësorit.  

Në 1875, Charles Darwin botoi Bimët Insektivore, traktatin e parë që njohu rëndësinë e mishngrënësit në bimë, duke përshkruar vite të tëra kërkimesh të mundimshme.  

Mishngrënia e vërtetë besohet se ka evoluar në mënyrë të pavarur të paktën 12 herë Pain, Stephanie (2 March 2022). "How plants turned predator". Knowable Magazine. doi:10.1146/knowable-030122-1. S2CID 247333048. Retrieved 11 March 2022.     në pesë rende të ndryshme të bimëve të lulëzuara,   dhe përfaqësohet nga më shumë se një dyzinë gjini . Ky klasifikim përfshin të paktën 583 lloje që tërheqin, kapin dhe vrasin gjahun, duke thithur lëndët ushqyese të disponueshme që rezultojnë.   Kurthi i mizave të Venusit ( Dionaea muscipula ), bima e shtambës ( Cephalotus follicularis ) dhe fshikëza ( Utricularia gibba ) mund të shihen si shembuj të tipareve kryesore të lidhura gjenetikisht me mishngrënësit: zhvillimi i gjetheve të kurthit, tretja e gjahut dhe thithja e lëndëve ushqyese. 
majtas|parapamje| Pinguicula conzattii me prenë.
parapamje| Kurthet e këputjes së Dionaea muscipula mbyllen me shpejtësi kur nxiten qimet e ndjeshme në lobet e gjetheve.