Krenaria

Krenaria përkufizohet nga Merriam-Webster si "vetëvlerësim i arsyeshëm" ose "besim dhe kënaqësi në vetvete". Oksfordi e përkufizon atë si "cilësia e të pasurit një opinion tepër të lartë për veten ose për rëndësinë e vet".The New Oxford Dictionary of English Clarendon Press 1998 Kjo mund të lidhet me aftësitë ose arritjet e dikujt, karakteristikat pozitive të miqve ose familjes, ose me vendin e dikujt. Richard Taylor e përkufizoi krenarinë si "dashuria e justifikuar për veten", në krahasim me krenarinë e rreme ose narcisizmin. Në mënyrë të ngjashme, Shën Agustini e përkufizoi atë si "dashuria për përsosmërinë e vet", dhe Meher Baba e quajti atë "ndjenja specifike përmes së cilës manifestohet egoizmi".Baba, Meher (1967). Discourses. 2. San Francisco: Sufism Reoriented. p. 72. .

Filozofët dhe psikologët socialë kanë vërejtur se krenaria është një emocion kompleks dytësor që kërkon zhvillimin e ndjenjës së vetvetes dhe zotërimin e dallimeve konceptuale përkatëse (p.sh. që krenaria dallon nga lumturia dhe gëzimi) përmes ndërveprimit të bazuar në gjuhën me të tjerët. Disa psikologë socialë identifikojnë shprehjen joverbale të krenarisë si një mjet për të dërguar një sinjal funksional, të perceptuar automatikisht të statusit të lartë shoqëror.

Krenaria nganjëherë shihet si e korruptuar ose si ves, ndonjëherë si e duhur ose si virtyt. Me një konotacion pozitiv, krenaria i referohet ndjenjës së përmbajtjes së lidhjes me zgjedhjet dhe veprimet e dikujt ose të tjetrit, ose ndaj një grupi të tërë njerëzish dhe është produkt i lavdërimit, vetë-reflektimit të pavarur dhe një ndjenjë e plotësuar përkatësie. Me një konotacion negativ, krenaria i referohet një ndjesie të pamend dhe të paarsyeshme të korruptuar të vlerës, statusit ose arritjeve personale të dikujt, e përdorur në sinonim me arrogancën. Ndërsa disa filozofë si Aristoteli (dhe George Bernard Shaw) e konsiderojnë krenarinë (por jo mendjemadhësinë) një virtyt të thellë, disa fe botërore e konsiderojnë formën mashtruese të krenarisë një mëkat, siç shprehet në Fjalët e Urta 11:2 të Biblës Hebraike. Në judaizëm, krenaria quhet rrënja e çdo të keqeje. Kur shihet si një virtyt, krenaria për aftësitë e dikujt njihet si krenari e virtytshme, madhështi ose madhështi e shpirtit, por kur shihet si ves shpesh njihet si idhujtari ndaj vetvetes, përbuzje sadiste ose kotësi. Objekte të tjera të mundshme krenarie janë përkatësia etnike dhe identiteti seksual i dikujt (veçanërisht krenaria e LGBT).

 Shiko edhe 

 Vetëbesimi

 Referime 

Kategoria:Emocione
Kategoria:Krenari