Svayambhu

Svayambhu ( sanskritisht: स्वयम्भू , romanizimi: Svayambhū, shqip: "i vetëlindur" ) është një fjalë sanskrite që do të thotë "i lindur në vetvete",  "i vetë-shfaqur", "vetë-ekzistues",  ose "që është krijuar me dëshirën e tij".  Hyjnitë dhe entitetet e ndryshme të paraqitura në letërsinë dhe traditën hindu konsiderohen si svayambhu, të tilla si Brahman në Upanishadët, dhe Trimurti i Brahmës, Vishnus dhe Shivës, dhe Manu në Puranat .  

Termi svayambhu përdoret gjithashtu për të përshkruar besimin e një imazhi të vetë-shfaqur ( murti ) të një hyjnie të pranishme në një tempull, i cili përshkruhet se nuk është i krijimit njerëzor, por me origjinë natyrore ose hyjnore. Imazhe të tilla përshkruhen në disa nga legjendat rajonale të vendeve fetare të quajtura Puranat sthtala .  Disa nga shembujt më të mirë të imazheve të tilla përfshijnë dymbëdhjetë imazhet Jyotirlinga të Shivës,  dhe imazhin Venkateswara të Vishnus. 

 Letërsia 
Sipas Brahmanave, Brahman, Realiteti Përfundimtar, përshkruhet si svayambhu dhe shkaku i gjithë jetës dhe Gjithësisë. 

Manusmriti përshkruan krijimin e Brahmaës nga Svayambhu, i përdorur si një term për të treguar Brahmanin. Mendja e Brahmanit thuhet se ka prodhuar substancën e artë, substancën nistore që krijoi Hiranyagarbhën, vezën primitive, nga e cila u shfaq hyjnia krijuese. 
Kategoria:Hinduizëm