Serbia Revolucionare

Serbia Revolucionare (Serbisht: Устаничка Србија / Ustanička Srbija) ose Serbia e Karagjorgjes (Serbisht:  Карађорђева Србија / Karađorđeva Srbija) i referohet shtetit të krijuar nga revolucionarët serbë në Serbinë Osmane (Sanxhaku i Smederevës) pas fillimit të Kryengritjes së Parë Serbe kundër Perandorisë Osmane më 1804. Porta e Lartë e njohu për herë të parë shtetin si autonom në janar 1807, megjithatë, revolucionarët serbë e refuzuan traktatin dhe vazhduan të luftonin kundër osmanëve deri në vitin 1813. Megjithëse kryengritja e parë u shtyp, ajo u pasua nga Kryengritja e Dytë Serbe më 1815, e cila rezultoi në krijimin e Principatës së Serbisë, pasi fitoi gjysmë-pavarësinë nga Perandoria Osmane më 1817.

Historia politike
Kryengritja e Parë Serbe

Memorandumi i Stratimiroviqit
Memorandumi i Stratimiroviqit (1804)

Paqja e Içkos

Midis korrikut dhe tetorit 1806 Petri Içko, një dragoman osman (përkthyes-diplomat) dhe përfaqësues i rebelëve serbë, negocioi një traktat paqeje të njohur në historiografi si "Paqja e Içkos". Içko ishte dërguar në Kostandinopojë dy herë në gjysmën e dytë të 1806 për të negociuar paqen. Osmanët dukeshin të gatshëm t'i jepnin Serbisë autonomi pas fitoreve të rebelëve më 1805 dhe 1806, nën presion gjithashtu nga Perandoria Ruse, e cila kishte marrë Moldavinë dhe Vllahinë; ata ranë dakord për një lloj autonomie dhe përcaktim më të qartë të taksave në janar 1807, kohë në të cilën rebelët kishin marrë tashmë Beogradin. Rebelët e refuzuan traktatin dhe kërkuan ndihmën ruse për pavarësinë e tyre, ndërsa osmanët i kishin shpallur luftë Rusisë në dhjetor 1806. Një traktat aleance ruso-serbe u nënshkrua më 10 qershor 1807.

Aleanca ruso-serbe

Më 10 korrik 1807, rebelët serbë nën Karagjorgje nënshkruan një aleancë me Perandorinë Ruse gjatë Kryengritjes së Parë Serbe. Pasi Perandoria Osmane ishte bërë aleate me Francën e Napoleonit në fund të vitit 1806, dhe më pas ishte në luftë me Rusinë dhe Britaninë, ajo u përpoq të përmbushte kërkesat e rebelëve serbë. Në të njëjtën kohë, rusët u ofruan serbëve ndihmë dhe bashkëpunim. Serbët zgjodhën aleancën me rusët në vend të autonomisë nën osmanët (siç përcaktohet nga "Paqja e Içkos"). Karagjorgje do të merrte armë, misione ushtarake dhe mjekësore, të cilat u dëshmuan të ishin një pikë kthese në Revolucionin Serb.

Shpalljet
Një shpallje (sllavoserbisht: Проглашенie) që bën thirrje për bashkimin e serbëve, datuar 21 shkurt 1809.
Një shpallje me 15 pika, datuar 16 gusht 1809.

Traktati i Bukureshtit (1812)

Harta

Shiko gjithashtu

Referime

 Referime 



Kategoria:Shtete dhe territore të themeluara më 1804
Kategoria:Shtete dhe territore të shpërbëra më 1813
Kategoria:Serbia nën Perandorinë Osmane
Kategoria:Historia politike e Serbisë
Kategoria:Vende të mëparshme në Evropë
Kategoria:Revolucioni serb
Kategoria:Marrëdhëniet mes Perandorisë Osmane dhe Serbisë