Pabarazia e Benetit

Në teorinë e probabilitetit, pabarazia e Benetit siguron një kufi të sipërm në probabilitetin që shuma e ndryshoreve rasti të pavarura të shmanget nga pritja matematike e saj me më shumë se çdo shumë e specifikuar. Pabarazia e Benetit u vërtetua nga George Bennett i Universitetit të Uellsit të Ri Jugor në 1962. 

 Pohimi 
Le të jenë   ndryshore të rastit të pavarura me variancë të fundme. Më tej supozoni  pothuajse me siguri për të gjithë i, dhe përcaktoni  dhe  Pastaj për çdo t ≥ 0 ,



ku  dhe log shënon logaritmin natyror.  

 Shembull 
Supozoni se çdo  është një ndryshore e rastit e pavarur dyjare me probabilitet p . Atëherë pabarazia e Benetit pohon se:



Për ,  kështu që



për  .

Në të kundërt, pabarazia e Hoeffding jep një kufi të  dhe pabarazia e parë e Bernsteinit jep një kufi të  . Për , jep pabarazia e Hoeffding , jep Bernstein , dhe Bennett jep  .