Luís Figo

Luís Filipe Madeira Caeiro Figo (lindur më 4 nëntor 1972) është një ish-futbollist profesionist portugez. Gjatë karrierës së tij, Figo luajti me Sporting CP, Barcelonën, Real Madridin dhe Interin. Ai ishte gjithashtu lojtar i kombëtares portugeze, me të cilën luajti 127 ndeshje dhe shënoi 32 gola, në atë kohë, një rekord. Figo konsiderohet një nga lojtarët më të mirë të gjeneratës së tij.

Figo është asistuesi i dytë më i mirë në historinë e La Ligas, mbrapa Lionel Messit, me 106 asiste. Ai fitoi Topin e Artë në vitin 2000, çmimin FIFA Lojtari i Vitit në vitin 2001, si dhe u përfshi nga legjenda Pelé në listën e 100 futbollistëve më të mirë të të gjitha kohërave, e quajtur FIFA 100. Figo është një nga lojtarët e pakët që kanë luajtur për dy klubet rivale spanjolle, Barcelonën dhe Real Madridin. Në vitin 2000, ai u transferua te Los Blancos për 62 milion €, duke u bërë, në atë kohë, transferimi më i kushtueshëm i të gjitha kohërave. Figo, i cili në atë kohë ishte fytyra e Barcelonës sëbashku me Rivaldon, kishte firmosur një marrëveshje me kushte me Florentino Pérez, i cili në atë kohë po kandidonte për t'u bërë president i Real Madridit. Marrëveshja tregonte se në rast se Pérez do të bëhej president, Figo duhej t'i bashkohej klubit. Nëse Figo do refuzonte të largohej nga Barcelona, ai do të detyrohej t'i paguante Pérezit 22 milion £ në formë gjobe. Nëse Pérez nuk do të emërohej president, Figo do të mbante rreth 1.7 milion £.

Figo pati një karrierë të suksesshme, duke fituar trofe me të gjitha klubet që luajti. Ai fitoi një Kupë Portugeze, katër tituj të La Liga, dy Kupa Spanjolle, katër tituj të Serie A, një Ligë Kampionesh, dy UEFA Super Kupa, një Kupë Ndërkontinentale etj. Me Portugalinë, Figo luajti në tre edicione të UEFA Kampionatit Evropian dhe dy edicione të FIFA Kupës së Botës, duke arritur finalen e Euro 2004 dhe gjysëm-finalen e Kupës së Botës 2006.

Jeta e hershme
Figo është fëmija i vetëm i António Caeiro Figo dhe Maria Joana Pestana Madeira, të cilët në vitet 1970' u zhvendosën në Lisbonë nga Alentejo. Ai u rrit në lagjen e klasës puntore, Cova da Piedade, Almada. Ai e nisi karrierën e tij te U.F.C. Os Pastilhas para se të bëhej pjesë e akademisë së Sportingut në moshën 12 vjeç. Në rininë e tij, Figo luajti futsall, një sport që e ndihmoi të mësonte aftësitë për të dribluar.

Karriera me klube
Sporting CP
Figo e nisi karrierën e tij te Sporting CP, me të cilën bëri debutimin e tij si profesionist më 1 prill 1990 në fitoren 1–0 kundër Marítimo, duke u aktivizuar si zëvëndësues në vend të Marlon Brandãos. Ai shënoi golin e parë si profesionist më 7 dhjetor 1991 në fitoren 2–1 në shtëpi kundër Torreenses në sezonin 1991–92. Në sezonin e tij të fundit me Sportingun, Figo fitoi Kupën e Portugalisë.

Barcelona
Në vitin 1995, Figo ishte i destinuar për t'u transferuar te një klub i madh evropian. Ai kishte firmosur një kontratë me Juventusin dhe Parmën, gjë që solli një betejë ligjore midis dy klubeve. Veprimi i Figos bëri që atij t'i ndalohej transferimi në Itali për dy vitet e ardhshme, duke bërë që ai të firmoste në Spanjë me Barcelonën për 2.25 milion £. Menjëherë pas firmosjes së kontratës, Figo u huazua te Sportingu deri në përfundim të sezonit për shkak të një rregulli që ndalonte lojtarët portugez të firmosnin me klube të huaja në periudha të caktuara kohore. Ky rregull kishte penguar transferimin e Figos te Manchester City për 1.2 milion £ pas rekomandimit të ish trajnerit të Sportingut, Malcolm Allison.

Figo pati një nisje të suksesshme te Barcelona, duke fituar Kupën UEFA të Fituesve të Kupës 1996–97, turnament në të cilin ai u dallua sëbashku me yllin brazilian Ronaldo. Ky sukses u ndoq nga fitimi i Primera División, aty ku Figo krijoi një treshe të rrezikshme sulmi sëbashku me Rivaldon dhe Patrick Kluivert. Figo luajti gjithsej 172 ndeshje dhe shënoi 30 gola në kampionat. Ai ishte një nga lojtarët e preferuar të tifozëve gjatë qëndrimit të tij në Katalonja.

Real Madrid
Në korrik 2000, Figo kreu një transferim surprizë dhe me polemika te Real Madridi për 62 milion €, duke u bërë transferimi më i shtrenjtë në atë kohë. Klubi kryeqytetas pagoi klauzolën e lirimit të lojtarit, duke sjellur edhe fillimin e epokës Galáctico të klubit nën drejtimin e presidentit Florentino Pérez. Figo u në qëndra e rivalitetit midis Barcelonës dhe Real Madridit, me tifozët e Barçës të cilët ndiheshin të tradhëtuar nga portugezi. Kalimi i tij te Reali ishte një lëvizje surprizë pasi ai konsiderohej si ylli dhe lideri i ekipit. Një nga shokët e tij te Barcelona deklaroi: "Plani jonë ishte i thjeshtë: pasoja topin Luísit. Ai nuk fshihej asnjëherë." Edhe pse tashmë ishte lojtar i Real Madridit, në nëntor 2000, Figo fitoi Topin e Artë më së shumti për atë që bëri te Barcelona sezonin e kaluar.

Kur Figo u rikthye për herë në Barcelonë si lojtar i Real Madridit më 21 tetor 2000, zhurma në Camp Nou ishte shurdhuese. Në stadium kishte banderola të ndryshme me fjalë ofenduese për lojtarin, si "Mercenar", "Tradhëtar", "Judas", dhe "Plehrë". Figo u ofendua pa mëshirë përgjatë gjithë ndeshjes dhe u vërshëllye nga 98,000 tifozë në momentin kur hyri në fushë, gjë që e shokoi, duke bërë që ai të vendoste gishtat te veshët. Kur El Clásico nisi, sa herë që Figo kapte topin, në stadium dëgjoheshin vërshellima dhe ofendime, si dhe hidheshin sende të ndryshme në fushë, si portokalle, çakmakë, shishe dhe telefona. Në atë ndeshje ai nuk ekzekutoi asnjë goditje këndi, për të shmangur të qënit pranë tifozëve, edhe pse ishte lojtari që ekzekutonte goditjet e këndit te Reali. Barcelona e fitoi ndeshjen 2–0; në intervistën pas ndeshjes, presidenti Pérez deklaroi se "atmosfera na kapi të gjithëve". Mbrojtësi i Realit, Iván Campo, komentoi,

parapamje|majtas|upright|Topi i Artë i Figos. Ai e mori këtë çmim për performancat e tij gjatë vitit me Barcelonën dhe Real Madridin.

Në sezonin e tij të parë në Madrid, Figo fitoi titullin e La Ligas dhe shënoi 14 gola në të gjitha kompeticionet. Performancat e tij gjatë këtij sezoni u shërblyen me çmimin FIFA Lojtari i Vitit. Në mesin e vitit 2001, Zinedine Zidane i'u bashkua ekipit, me të cilin Figo fitoi UEFA Ligën e Kampioneve në sezonin 2001–02. Gjatë këtij sezoni, ai i humbi të dy ndeshjet kundër Barcelonës për shkak pezullimi dhe dëmtimi.

Ndeshja e dytë e Figos në Camp Nou si lojtar i Realit, më 23 nëntor 2002, prodhoi një nga imazhet më përcaktuese të rivalitetit midis dy klubeve. Nuk kishte asnjë shenjë të urrejtjes, por dhe sa herë që Figo vinte brenda rrezes së tifozëve të Barcelonës, drejtë tij fluturonin kanaçe birre, çakmakë, shishe dhe topa golfi. Figo komentoi: “Isha i shqetësuar se ndonjë i çmendur mund të humbiste kokën”. Këtë herë, Figo kishte vendosur që të ekzekutonte goditjet e këndit por edhe rivënjet anësore; në mesin e pjesës së dytë Madridi fitoi një goditje këndi. Mes një dushi me sende që hidheshin nga tifozët, Figos i'u deshën dy minuta për t'a ekzekutuar. Një tjetër goditje këndi pasoi në anën tjetër të fushës, dhe ndërsa Figo po shkonte te topi, ai ngadalësoi për të marrë sendet dhe ndërsa përgatitej për t'a ekzekutuar, largoi disa nga mbeturinat dhe ironizoi tifozët duke shfaqur gishtin e madh në formë aprovimi me ironi. Kjo gjë e detyroi gjyqtarin Luis Medina Cantalejo t'a pezullonte ndeshjen për 20 minuta. Gjatë kësaj kohe, një imazh përcaktues i rivalitetit, një kokë derri, u filmua nga kamerat, e cila ishte një nga papastërtitë në fushë.

Figo shpenzoi pesë sezone të Real Madridi; suksesi i tij i fundit me Los Blancos ishte titulli i La Ligas në vitin 2003. Në prill 2013, ai u emërua nga gazeta Marca në formacionin më të mirë të lojtarëve të huaj në historinë e klubit.

Internazionale
parapamje|djathtas|Figo në një konferencë për shtyp, 2009.
Në verën e vitit 2005, Figo u transferua në Itali te Interi si lojtar i lirë pasi kontrata e tij me Realin skadoi. Ky transferim do t'i lejonte Figos të luante në Itali, një mundësi që e kishte para se të kalonte te Barcelona. Figo ishte titullar në sezonin e tij të parë në Milano, duke u aktivizuar në 45 ndeshje në të gjitha kompeticionet. Interi fitoi kampionatin e 14të në histori pasi Juventusi ra nga kategoria për trukim ndeshjesh si pjesë e Calciopolit. Më 26 gusht 2006, Figo shënoi me goditje dënimi në fitoren 4–3 me përmbysje kundër Romës në Superkupën Italiane. Gjatë sezonit 2006–07, Figo e humbi vendin e titullarit nën drejtimin e trajnerit Roberto Mancinit, duke bërë që në janar 2007 ai të njoftonte se do të transferohej në Arabinë Saudite pas mbarimit të sezonit. Megjithatë, në përfundim të sezonit, pasi Interi fitoi sërisht Scudetton, Figo vendosi të vazhdonte qëndrimin te Zikaltrit.

Figo luajti më pak në sezonin 2007–08, gjatë së cilit pësoi një dëmtim të rëndë në fibulë pas një ndërhyrje të gabuar të Pavel Nedvěd në derbin e Italisë më 4 nëntor 2007. Raporti i tij me Mancinin u përkeqësua, duke arritur kulmin pasi Figo refuzoi te hynte në fushë si zëvëndësues në Ligën e Kampioneve kundër Liverpoolit. Megjithatë, Figo dha kontributin e tij më fitimin e një tjetër kampionati, i treti rresht.

parapamje|majtas|Fanella me numrin 7 e Figos në muzeun e San Siros, krah fanellave të Ronaldos dhe Zamoranos.
Ai vazhdoi të ishte një lojtar rezervë edhe me mbërritjen e bashkëkombasit të tij José Mourinho si trajner. Ai luajti 22 ndeshje dhe shënoi 1 gol gjatë sezonit 2008–09. Më 16 maj 2009, në ditën kur Interi fitoi matematikisht kampionatin për herë të katërt rresht, Figo njoftoi tërheqjen nga futbolli. Ai luajti ndeshjen e fundit si futbollist më 31 maj në fitoren 4–3 kundër Atalantës në shtëpi; me kërkesë të kapitenit të ekipit Javier Zanetti, Figo luajti si kapiten.

Pas përfundimit të ndeshjes, Figo tha: "Po largohem nga futbolli jo nga Interi", duke shtuar: "Shpresoj të jem në gjendje ta ndihmoj këtë klub që të bëhet edhe më i madh edhe pas tërheqjes time. Sigurisht që do të punoj për Interin në të ardhmen në bordin e klubit. Nuk e kisha imagjinuar kurrë se do të qëndroja këtu për një kohë kaq të gjatë. Ajo që nuk do ta harroj kurrë është dashuria që kam marrë që nga dita e parë këtu nga bashkëlojtarët dhe presidenti Massimo Moratti. Nuk do ta harroj kurrë; Interi më ka dhënë mundësinë për të filluar një cikël fitues me disa njerëz të jashtëzakonshëm."

Karriera ndërkombëtare
1991–1998: Debutimi dhe vitet e para
Figo fitoi Kampionatin Botëror të të Rinjëve në vitin 1991 me ekipin nën-20. Pas këtij suksesi, ai bëri debutimin e tij me ekipin e parë më 16 tetor 1991 në barazimin 1–1 në ndeshjen miqësore kundër Luksemburgut. Goli i tij i parë erdhi më 16 tetor 1992 në fitoren 2–1 kundër Bullgarisë në miqësoren e zhvilluar në Paris.

Figo ishte titullar i rregullt në kualifikueset e Euro 1996, duke shënuar tre gola në tetë ndeshje; Portugalia u kualifikua në turnament për herë të parë pas 12 vitesh. Në ndeshjen e tretë të fazës së grupit të kompeticionit, Figo shënoi golin e parë të fitores 3–0 kundër Kroacisë, me Portugalinë që u kualifikua në fazën me eliminim direkt si fitues grupi. Në çerek-finale, Portugalia u mposht nga Republika Çeke, duke u eleminuar nga turnamenti.

1999–2002: Euro 2000 dhe Kupa e Botës 2002
parapamje|djathtas|Figo duke luajtur me Portugalinë në vitin 2005.
Figo luajti në të dhjeta ndeshjet kualifikuese për Euro 2000, duke shënuar tre gola. Më 12 qershor 2000, në ndeshjen e parë të fazës së grupeve kundër Anglisë, Figo shënoi golin e parë të Portugalisë që e fitoi ndeshjen me përmbysje 3–2. Në ndeshjen e tretë të grupit kundër Gjermanisë, Figo u la pushim nga trajneri Humberto Coelho, duke bërë që lojtari të humbiste ndeshjen e parë pas 32 ndeshjesh rresht. Portugalia më pas u eliminua në gjysëm-finale. Më 15 gusht 2001, Figo shënoi tregolëshin e parë dhe të vetëm në karrierë në fitoren 3–0 kundër Moldavisë në Estádio de São Luís.

Figo shënoi gjashtë gola në nëntë ndeshje në fushatën kualifikuese të FIFA Kupës së Botës 2002; vetëm sulmuesit Pauleta (8) dhe Nuno Gomes (7) shënuan më shumë se ai. Portugalia u kualifikua në Botëror si fitues grupi. Më 2 qershor 2001, në ndeshjen kundër Irlandës, Figo luajti si kapiten për herë të parë në ndeshjen e 74të me ekipin kombëtar, duke shënuar në barazimin 1–1 në Lansdowne Road. Portugalia luajti në Kupën e Botës për herë të parë që nga viti 1986, por u eliminua në fazën e grupeve.

2003–2006: Ndeshja e 100të dhe tërheqja
Më 18 shkurt 2004, Figo luajti ndeshjen e tij të 100të me Portugalinë në barazimin 1–1 në miqësoren kundër Anglisë; ai luajti si kapiten në këtë ndeshje, edhe pse kapiteni i përherëshëm Fernando Couto ishte titullar. Tre muaj më pas, ai u emërua kapiten i ekipit për Euro 2004 që u zhvillua në Portugali. Ai njoftoi tërheqjen nga ekipi kombëtar pas disfatës kundër Greqisë në finale për shkak të një mosmarrëveshjeje me trajnerin Luiz Felipe Scolari, por këto zëra u mohuan. Në qershor 2005, ai e tërhoqi vendimin e tij dhe u kthye për ndeshjet kualifikuese të Kupës së Botës 2006 kundër Sllovakisë dhe Estonisë, të mbylla me fitore.

parapamje|majtas|Figo duke luajtur në Kupën e Botës 2006; ai u tërhoq nga ekipi kombëtar pas mbarimit të turnamentit.
Figo u emërua kapiten i ekipit për Kupën e Botës 2006, duke udhëhequr Portugalinë në gjysëm-finale. Ekipi u kualifikua në fazën me eliminim direkt fitues grupi me pikë të plota, duke i fituar të tre ndeshjet. Pasi eliminuan Holandën në të ashtuquajturën Betejën e Nurembergut, Portugalia u përball me Anglinë në çerek-finale, të cilën e eliminoi me penallti; Figo nuk mori pjesë në gjuajtjet e penalltive pasi ishte zëvëndësuar më parë.

Në gjysëm-finale, Portugalia e mposht nga Franca falë një penalltie të Zinedine Zidane. Ky ishte rezultati më i mirë i Portugalisë në 40 vite. Në ndeshjen për vendin e tretë, Figo u la në stol, një vendim që shkaktoi polemika; ai hyri në fushën e lojës në minutën e 77të, duke asistuar golin e vetëm të Portugalisë, që u mposht 3–1 nga Gjermania. Pas mbarimit të turnamentit, ai i'a pasoi fanellën e tij me numrin 7 Cristiano Ronaldos.

Edhe pse nuk fitoi asnjë trofe si pjesë e "Gjeneratës së Artë", Figo udhëhoqi Portugalinë drejtë rezultatit më të mirë të arritur në Kupën e Botës që nga viti 1966. Ai gjithsej luajti 127 ndeshje me ekipin kombëtar, i cili ishte një rekord deri në qershor 2016. Me 32 gola të shënuar gjithsej, Figo është golashënuesi i katërt më i mirë në historinë e ekipit kombëtar.

Profili i lojtarit
parapamje|djathtas|180px|Figo duke luajtur në një ndeshje bamirësie në vitin 2014.
Në kulmin e formës fizike, Figo ishte një lojtar elegant, i shkathët dhe i talentuar, i cili dallohej për kontrollin e topit, shpejtësinë dhe driblimet. Me driblimet e tij ai i mposhte mbrojtësit kundërshtar në duelet një-kundër-një. Ai mund të luante me të dyja këmbët edhe pse këmba e preferuar e tij ishte e djathta. Figo u aktivizua si anësor në vitet e para të karrierës; në këtë pozicion, ai arriti të prodhonte shumë asiste, kjo falë krosimeve të sakta nga krahu i djathtë dhe depërtimeve drejtë qëndrës. Ai është asistuesi i dytë më i mirë në historinë e La Ligas me 106 asiste.

Me kalimin e viteve Figo humbi shpejtë dhe qëndrueshmërinë e tij, duke bërë që pozicioni i tij në fushën e lojës të ndryshonte; ai u vendos si mesfushor-sulmues, duke pasur detyrat e organizimit të lojës. Ai u aktivizua në këtë rol te Interi, ku u dallua për vizionin e tij, inteligjencën dhe pasimet. Gjatë karrierës së tij, Figo njihej një ekzekutues i saktë i penalltive dhe goditjeve të dënimit, si dhe dallohej për lidershipin e tij.

Jeta personale
Figo është martuar me modelen suedeze Helen Svedin. Ata sëbashku kanë tre vajza: Daniela (lindur në vitin 1999), Martina (lindur në vitin 2002), dhe Stella (lindur në vitin 2004). Në vitin 2003, ai krijoi Fundação Luís Figo (Fondacioni Luís Figo) në Portugali, një organizatë bamirësie me seli në Lisbonë që ndihmon fëmijët me nevoja speciale dhe fëmijët e varfër.

Në sezonin 2005–06, Figo sëbashku me ish trajnerin e Portugalisë Carlos Queiroz ishin pjesë e A1 Team Portugal në A1 Grand Prix. Ai është bashkpronar i bari në Vilamoura dhe një hoteli në Carvoeiro; të dyja këto biznese ndodhen në rajonin Algarve të Portugalisë. Figo është një ambasador i "Stop TB Partnership" në luftën kundër tuberkulozit. Ai punon nga afër me Interin, duke shërbyer si ambasor i klubit për funksione të ndryshme rreth Evropës. Përveç kësaj, ai është pjesë e bordit drejtues të projektit bamirës të klubit të quajtur Inter Campus.

Figo është themeluesi i Network90, një faqe rrjeti private e anëtarëve për Industrinë e Futbollit Profesional. Ai di të flasi rrjedhshëm në pesë gjuhë: portugalisht, spanjisht, italisht, anglisht dhe frëngjisht. Në tetor 2020, ai i'a uroi ditëlindjes gruas së tij në suedisht, edhe pse nuk e kishte folur gjuhën suedeze asnjëherë në media.

Media
parapamje|majtas|Figo në Madrid, tetor 2009.
Figo ka marrë pjesë në reklama të kompanisë së veshjeve sportive Nike. Në vitin 1996, ai mori pjesë në reklamën e parë për Nike, të titulluar "Good vs Evil" (E mira kundër së keqes) në një ndeshje gladiatorësh të zhvilluar në amfiteatrin romak. Ai doli në reklamë përkrahë yjeve botëror si Ronaldo, Paolo Maldini, Ian Wright, Eric Cantona, Patrick Kluivert dhe Jorge Campos, duke mbrojtur "lojën e bukur" kundër një ekipi luftëtarësh demonik, që kulmoi me golin e Cantonës që shkatërroi të keqen.

Në vitin 2002, në fushatën globale reklamuese të Nike para fillimit të Kupës së Botës 2002, Figo mori pjesë në reklamën e titulluar "Secret Tournament" (Turnamenti Sekret) me regjizor Terry Gilliam; në reklamë u paraqitën edhe yje si Thierry Henry, Ronaldinho, Francesco Totti, Roberto Carlos dhe Hidetoshi Nakata, kurse Cantona ishte gjyqtari.

Figo është pjesë e video lojës FIFA nga EA Sports'; ai ishte pjesë e ekipit të legjendave në FIFA 14. Në vitin 2015, kompania e video lojërave Konami njoftoi se Figo do të ishte pjesë e lojës Pro Evolution Soccer 2016. Në vitin 2018, Figo u shtua si ikonë në Ultimate Team të FIFA 19.

Figo ka marrë pjesë në disa emisione iraniane gjatë shortit për Kupën e Botës 2018, si Navad TV, ku ai ishte sëbashku me Hamid Estili dhe ish lojtarin e Hamburgut Mehdi Mahdavikia. Në gusht 2022, Netflix lançoi El Caso Figo (Çështja Figo), një dokumentar rreth transferimit të tij nga Barcelona te Real Madridi.

Kanditatura për presidencën e FIFAs
Më 28 janar 2015, Figo njoftoi qëllimin e tij për të garuar kundër Sepp Blatter për rolin e presidentit të FIFAs. Disa nga mbështetësit e tij ishin José Mourinho dhe David Beckham. Gjatë fushatës së tij, Figo mbështeti idenë e një Kupe Bote me 48 ekipe dhe premtoi investime në futboll dhe federatat kombëtare. Më 21 maj, para nisjes së zgjedhjeve, Figo, i cili do të garonte kundër Blatter, Michael van Praag dhe Prince Ali bin Hussein, u tërhoq nga gara, duke deklaruar nuk kishte dëshirë "ti jepej e gjithë fuqia".

Statistikat e karrierës
Klube
Burimi: 

+ Ndeshjet dhe golat sipas klubit, sezonit dhe kompeticionitKlubiSezoniLigaKupaEvropaTjetërGjithsejDivizioniNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaSporting CP1989–90Primeira Divisão30———301990–91Primeira Divisão00———001991–92Primeira Divisão3412020—3811992–93Primeira Divisão3205020—3901993–94Primeira Divisão3186350—42111994–95Primeira Divisão2975420—3611Gjithsej12916187110—15823Barcelona1995–96La Liga35570103—5281996–97La Liga3645381105081997–98La Liga3556171305171998–99La Liga3474061104581999–2000La Liga32940135205114Gjithsej1723026444117024945Real Madrid2000–01La Liga349001452050142001–02La Liga287611132047112002–03La Liga3310101522051122003–04La Liga369621022154142004–05La Liga33300104—437Gjithsej1643813360168124558Internazionale2005–06Serie A3453081—4562006–07Serie A3227070114732007–08Serie A1711030102212008–09Serie A221003010261Gjithsej10591102113114011Gjithsej karriera57093681413628182792137

Kombëtarja
parapamje|djathtas|300px|Figo në aksion me Portugalinë gjatë Kupës së Botës 2006.
Burimi: 

+ Ndeshjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vititEkipi kombëtarVitiNdshGolaPortugalia19913019927119935019945219956119969219977219986019999420001362001992002100200310320041112005702006101Gjithsej12732

Golat me kombëtaren
Rezultatet e Portugalisë të listuara të parat, kolonat e golave tregojnë rezultatin pas çdo goli të shënuar nga Figo.

+ Lista e golave ndërkombëtar të shënuar nga Luís FigoNr.DataVendiNdshKundërshtariGoliRezultatiKompeticioni1 11 nëntor 1992  Stade de Paris, Paris, Francë 10   1–1 2–1  Ndeshje miqësore2 9 tetor 1994  Stadiumi Daugava, Riga, Letoni 18  3–0 3–1Kualifikueset e UEFA Euro 19963 13 nëntor 1994  Estádio José Alvalade, Lisbonë, Portugali 19 1–0 1–0Kualifikueset e UEFA Euro 19964 3 qershor 1995  Estádio das Antas, Porto, Portugali 23 1–0 3–2Kualifikueset e UEFA Euro 19965 19 qershor 1996  City Ground, Nottingham, Angli 30 1–0 3–0  UEFA Euro 19966 9 tetor 1996  Stadiumi Qemal Stafa, Tiranë, Shqipëri 33 1–0 3–0 Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 19987 7 qershor 1997  Estádio das Antas, Porto, Portugali 39  2–0 2–0Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 19988 20 gusht 1997  Estádio do Bonfim, Setúbal, Portugali 40  2–0 3–1Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 19989 31 mars 1999  Rheinpark Stadion, Vaduz, Lihtenshtajn 51  2–0 5–0 Kualifikueset e UEFA Euro 200010 18 gusht 1999  Estádio Nacional, Lisbon, Portugali 54  3–0 4–0  Ndeshje miqësore11 4 shtator 1999  Stadiumi Republikan Tofiq Bahramov, Baku, Azerbajxhan 55 1–1 1–1 Kualufikueset e UEFA Euro 200012 8 shtator 1999  Stadionul Steaua, Bukuresht, Rumani 56  1–1 1–1Kualifikueset e UEFA Euro 200013 29 mars 2000  Estádio Dr. Magalhães Pessoa, Leiria, Portugali 59  2–1 2–1 Ndeshje miqësore14 2 qershor 2000  Estádio Municipal de Chaves, Chaves, Portugali 61  1–0 3–0Ndeshje miqësore15 12 qershor 2000  Philips Stadion, Eindhoven, Holandë 62  1–2 3–2  UEFA Euro 200016 16 gusht 2000  Estádio do Fontelo, Viseu, Portugali 66  1–0 5–1  Ndeshje miqësore17 3 shtator 2000  Stadiumi Kadriorg, Tallinn, Estoni 67  2–0 3–1  Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 200218 15 nëntor 2000  Estádio 1º de Maio, Bragë, Portugali 70  1–0 2–1  Ndeshje miqësore19 28 shkurt 2001  Estádio dos Barreiros, Funchal, Portugali  71   2–0  3–0  Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 2002203–021 28 mars 2001  Estádio das Antas, Porto, Portugali 72  2–2 2–2Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 200222 2 qershor 2001  Lansdowne Road, Dublin, Republika e Irlandës 74 1–1 1–1Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 200223 15 gusht 2001  Estádio de São Luís, Faro, Portugali  75  1–0  3–0  Ndeshje miqësore242–0253–026 6 tetor 2001  Estádio da Luz, Lisbon, Portugali 78  5–0 5–0  Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 200227 14 nëntor 2001  Estádio José Alvalade, Lisbon, Portugali 79  1–1 5–1Ndeshje miqësore28 2 prill 2003  Stade olympique de la Pontaise, Lausanne, Zvicër 91 1–0 1–0Ndeshje miqësore29 11 tetor 2003  Estádio do Restelo, Lisbon, Portugal 97  1–0 5–3Ndeshje miqësore30 19 nëntor 2003  Estádio Dr. Magalhães Pessoa, Leiria, Portugali 99  3–0 8–0Ndeshje miqësore31 29 maj 2004  Estádio Municipal de Águeda, Águeda, Portugali 103 1–0 3–0Ndeshje miqësore32 3 qershor 2006  Stade Saint-Symphorien, Metz, Francë 120 3–0 3–0Ndeshje miqësore

Trofe
Klube
Sporting CP
 Taça de Portugal: 1994–95

Barcelona
 La Liga: 1997–98, 1998–99
 Copa del Rey: 1996–97, 1997–98
 Supercopa de España: 1996
 Kupa UEFA e Fituesve të Kupës: 1996–97
 UEFA Super Kupa: 1997

Real Madrid
 La Liga: 2000–01, 2002–03
 Supercopa de España: 2001, 2003
 UEFA Liga e Kampioneve: 2001–02
 UEFA Super Kupa: 2002
 Kupa Ndërkontinentale: 2002

Internazionale
 Serie A: 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09
 Coppa Italia: 2005–06
 Supercoppa Italiana: 2006, 2008

Kombëtarja
Portugalia nën-16
 UEFA Kampionati Evropian nën-16: 1989

Portugalia nën-20
FIFA Kampionati Botëror i të Rinjëve: 1991

Portugalia
UEFA Kampionati Evropian: finalist 2004

Personale
Çmime
Lojtari i Artë i UEFA Kampionatit Evropian nën-21: 1994
Topi i Artë Portugez: 1994
Lojtari i Vitit i Sporting CP: 1994
Futbollisti Portugez i Vitit: 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000
ESM Ekipi i Vitit: 1997–98, 1999–00
Lojtari i Huaj i Vitit i La Ligas: 1999, 2000, 2001
Çmimi Don Balón Lojtari më i Mirë i Huaj: 1999
Ekipi i Turnamentit i UEFA Kampionatit Evropian: 2000, 2004
Lojtari i Vitit i Revistës World Soccer: 2000
Topi i Artë: 2000
FIFA Lojtari Më i Mirë i Vitit: 2001; Çmimi i Argjendë: 2000
UEFA Ekipi i Vitit: 2003
Ekipi All-Star i FIFA Kupës së Botës: 2006
Lojtari i Vitit i Interit: 2006
FIFA 100
Golden Foot: 2011, si legjendë futbolli
Legjendë e IFFHS

Performanca
Asistuesi më i mirë në La Liga: 1996–97, 1998–99
Asistuesi më i mirë në UEFA Ligën e Kampioneve: 2004–05

Urdhëra
60px Oficer i Urdhrit të Princit Henry
PRT Ordem de Nossa Senhora da Conceicao de Vila Vicosa Cavaleiro ribbon|60px Kalorësi i Urdhrit të Konceptimit të Papërlyer të Vila Viçosa (Shtëpia e Braganzas)

 Referime 

Lidhje të jashtme

 Luís Figo te Real Madrid
 Luis Figo – Rekordi në kompeticionet e FIFAs
 Profili te Federata Portugeze e Futbollit

Kategoria:Lindje 1972
Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Futbollistë portugezë
Kategoria:Futbollistë në kombëtaren portugeze
Kategoria:Futbollistë në Sporting CP
Kategoria:Futbollistë në FC Barcelona
Kategoria:Futbollistë në Real Madrid C.F.
Kategoria:Futbollistë në F.C. Internazionale Milano
Kategoria:Futbollistë në Primeira Liga
Kategoria:Futbollistë në La Liga
Kategoria:Futbollistë në Serie A
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 1996
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2000
Kategoria:Futbollistë në 2002 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2004
Kategoria:Futbollistë në 2006 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Lojtarë fitues të UEFA Ligës së Kampionëve
Kategoria:FIFA 100