Mesloja (shah)

Mesloja është pjesa e një loje shahu midis hapjes dhe fundlojës. Në përgjithësi konsiderohet se fillon kur secili lojtar ka përfunduar zhvillimin e të gjitha ose shumicës së figurabe të tij dhe e ka sjellë mbretin e tij në një siguri relative, dhe përgjithësisht konsiderohet se përfundon kur vetëm disa figura mbeten në tabelë. Sidoqoftë, nuk ka një vijë të qartë midis hapjes dhe meslojës dhe midis meslojës dhe fundlojës. Në nivelin master, analiza e hapjes mund të shkojë mirë në meslojë; po kështu, mesloja përzihet në fundlojën.

Teoria mbi meslojën është më pak e zhvilluar se sa ajo e hapjes ose fundlojës. Meqenëse pozicionet e meslojës janë unike nga loja në lojë, memorizimi i variacioneve teorike nuk është i mundur siç është në hapje. Po kështu, zakonisht ka shumë pjesë në tabelë që pozicionet teorike të analizohen plotësisht, siç mund të bëhet në fundlojërat më të thjeshta.

Përkufizimi
Pamjet ndryshojnë kur mbaron hapja dhe fillon mesloja. Në përgjithësi, hapja përcaktohet si përfundim kur zhvillimi i figurave është kryesisht i plotë.

Në mënyrë të ngjashme, ka mendime dhe kritere të ndryshme për kohën kur përfundon mesloja dhe fillon fundloja (shih fillimi i fundlojës). Faktorë të tillë si kontrolli i qendrës janë më pak të rëndësishëm në fundlojë sesa në meslojë. Në fundlojërat, numri i figurave dhe ushtarëve është shumë i reduktuar, megjithëse edhe pasi të tregtohen mbretëreshat, është e mundur të kemi një meslojë pa mbretëresha. Shpesh thuhet se fundiloja fillon kur mbretërit mund të luajnë me siguri një rol aktiv.

Qëllimet e meslojës
The Middle Game in Chess nga Reuben Fine rendit tre faktorë kryesorë në meslojë: sigurinë e mbretit, forcën (materialin) dhe lëvizshmërinë, megjithëse jo të gjithë këta faktorë janë të një rëndësie të njëjtë. Nëse siguria e mbretit është një çështje serioze, një sulm i kryer mirë ndaj mbretit mund t'i bëjë të parëndësishme konsiderata të tjera, duke përfshirë përfitimet materiale. Materiali është një konsideratë tjetër e rëndësishme: Fine vëren se—nëse të gjitha gjërat e tjera janë të barabarta—çdo avantazh material zakonisht do të jetë vendimtar. Sipas Fine, një avantazh material zakonisht nuk do të japë një sulm të drejtpërdrejtë të çiftëzimit, përveç nëse avantazhi është shumë i madh (një torra ose më shumë); përkundrazi, mund të përdoret si një mjet për të fituar më shumë material dhe një avantazh vendimtar në fundlojë. Të fitosh lëvizshmëri do të thotë të sigurohesh që pjesët të kenë një fushë të gjerë veprimi dhe objektiva për t'u fokusuar. Koncepti është kryesisht strategjik në natyrë dhe përfshin koncepte të tilla si hapësira, dobësitë e ushtarit (pasi ushtarët e dobëta mund t'i detyrojnë figurat në detyra mbrojtëse, duke reduktuar lëvizshmërinë e tyre) dhe sigurimin e postave për pjesët.

Strategjia e kërkuar për meslojën ndryshon në mënyrë të konsiderueshme. Disa pozicione të ndërmjetme shfaqin qendra të mbyllura që paraqesin manovrim pas linjave, ndërsa lojërat e tjera të ndërmjetme janë të hapura, ku të dy lojtarët përpiqen të fitojnë iniciativën. Dan Heisman vuri në dukje tre veçori të cilat mund të ndryshojnë seriozisht mënyrën se si luhet në lojën e mesme.

Së pari, nëse mbretërit rrokadohen në krahë të kundërt dhe mbretëreshat mbeten në tabelë, pozicioni mund të jetë shumë i dhunshëm, me të dy lojtarët që synojnë të sulmojnë mbretin armik. Konsideratat materiale shpesh janë dytësore për ndjekjen e sulmit, dhe madje mund të jetë e dobishme të humbasësh pengjet para mbretit armik, në mënyrë që të hapen linja për krevat dhe mbretëreshën.

Së dyti, pozicionet ku struktura e ushtarit është statike dhe e kyçur mund të shfaqin gjithashtu sulme të ndërsjella, pasi lojtarët shpesh zgjedhin të luajnë në anën ku kanë më shumë hapësirë (duke luajtur në anën e tabelës në të cilën po tregojnë pengjet e tyre). Koha është shpesh më pak shqetësuese në lojëra të tilla ndërmjetëse, duke lejuar manovra të gjata. Lojtarët përpiqen të forcojnë pozicionet e tyre dhe të dobësojnë kundërshtarin e tyre. Të dy lojtarët duhet të jenë në vëzhgim për thyerjet e pengut dhe mundësinë për të përfituar nga skedarët e hapur që mund të lindin prej tyre.

Së treti, nëse një lojtar ka një avantazh material të jashtëzakonshëm dhe po fiton qartësisht, lojtari më i fortë zakonisht mund të përballojë të shkelë disa nga parimet normale të lojës së mesme, në mënyrë që të kalojë në një fundlojë. Për shembull, tregtimi i mbretëreshave edhe me koston e një strukture pengu të shkatërruar mund të jetë një opsion i zbatueshëm.

Kalimi në fundlojë
Jo të gjitha lojërat arrijnë në fundlojë, pasi një sulm ndaj mbretit ose një kombinim që çon në përfitime të mëdha materiale mund ta përfundojë lojën ndërsa është ende në meslojë. Në raste të tjera, një avantazh duhet të ndiqet në fundlojë dhe të mësosh se si të bësh shkëmbime të favorshme që çojnë në një fundloje të favorshme është një aftësi e rëndësishme.

Gjëja e fundit që ndodh në mesditë është konfigurimi për fundlojën. Meqenëse shumë fundlojëra përfshijnë gradimin e një ushtari, zakonisht është mirë ta mbani në mend këtë kur bëni tregti gjatë meslojës. Për shembull, Kampioni Botëror Max Euwe e konsideroi mbizotërimin e ushtarëve në anën e mbretëreshës (shumica në anën e mbretëreshës) një avantazh sepse kjo mund të përdoret për të krijuar një ushtar të kaluar.

Referime

Kategoria:Teoria e shahut