Pellgu

parapamje| Një pellg i bërë nga njeriu në perëndim të diellit në Montgomery County, Ohio.
Pellgu është një trup i vogël i ujit, zakonisht i qetë, me bazë në tokë, i formuar nga grumbullimi brenda një depresioni, në mënyrë natyrale ose artificiale . Një pellg është më i vogël se një liqen  dhe nuk ka kritere zyrtare që i dallojnë të dy, megjithëse përcaktojnë që një pellg të jetë më pak se  në sipërfaqe, më pak se  në thellësi dhe me më pak se 30% me bimësi emergjente ndihmon në dallimin e ekologjisë së pellgjeve nga ato të liqeneve dhe ligatinave .  Clegg, J. (1986). Observer's Book of Pond Life. Frederick Warne, London 

 Vështrim 
Pellgjet mund të krijohen nga një shumëllojshmëri e gjerë procesesh natyrore (p.sh. në fushat e përmbytjeve si kanalet e lumenjve ndërprerës, nga proceset akullnajore, nga formimi i tokave torfe, në sistemet e dunave bregdetare, nga kastorët), ose ato thjesht mund të jenë depresione të izoluara (të tilla si vrima e kazanit, pishina pranverore, gropa e prerive, ose thjesht valëzime natyrore në tokë të pa drenazhuar) të mbushura me rrjedhje, ujëra nëntokësore ose reshje, ose të treja këto.  Ato mund të ndahen më tej në katër zona: zona e vegjetacionit, uji i hapur, balta e poshtme dhe filmi sipërfaqësor.  Madhësia dhe thellësia e pellgjeve shpesh ndryshojnë shumë me kohën e vitit; shumë pellgje prodhohen nga përmbytjet e pranverës nga lumenjtë. Pellgjet mund të jenë të natyrës me ujë të ëmbël ose të njelmët . 'Polgjet' që përbëhen nga uji i kripur, me një lidhje të drejtpërdrejtë me detin për të ruajtur kripësinë e plotë, konsiderohen normalisht si pjesë e mjedisit detar. Këto trupa ujorë nuk mbështesin organizma të freskët ose të njelmët me bazë uji dhe nuk konsiderohen si pellgje.

Pellgjet janë zakonisht trupa ujorë të cekët me bollëk të ndryshëm të bimëve dhe kafshëve ujore . Thellësia, ndryshimet sezonale të nivelit të ujit, flukset e lëndëve ushqyese, sasia e dritës që arrin në pellgje, forma, prania e gjitarëve të mëdhenj që vizitojnë, përbërja e çdo komuniteti të peshkut dhe kripësia mund të ndikojnë në llojet e komuniteteve bimore dhe shtazore të pranishme.  Rrjetat ushqimore bazohen si në algat lundruese të lira ashtu edhe në bimët ujore. Zakonisht ekziston një grup i larmishëm i jetës ujore, me disa shembuj duke përfshirë algat, kërmijtë, peshqit, brumbujt, insektet e ujit, bretkosat, breshkat, lundërzat dhe myshqet. Grabitqarët kryesorë mund të përfshijnë peshq të mëdhenj, çafka ose aligatorë. Meqenëse peshqit janë grabitqarët kryesorë të larvave të amfibëve, pellgjet që thahen çdo vit, duke vrarë kështu peshqit rezidentë, ofrojnë strehë të rëndësishme për mbarështimin e amfibëve.  Pellgjet që thahen plotësisht çdo vit shpesh njihen si pishina pranverore . Disa pellgje prodhohen nga aktiviteti i kafshëve, duke përfshirë vrimat e aligatorëve dhe pellgjet e kastorit, dhe këto shtojnë diversitet të rëndësishëm në peizazhe. 

n Pellgjet shpesh janë bërë nga njeriu ose zgjerohen përtej thellësive dhe kufijve të tyre origjinalë nga shkaqe antropogjene . Përveç rolit të tyre si shumë biodiversitet, pellgjet e ekosistemeve të ujërave të ëmbla thelbësisht natyrore kanë pasur dhe kanë ende shumë përdorime, duke përfshirë sigurimin e ujit për bujqësinë, blegtorinë dhe komunitetet, duke ndihmuar në restaurimin e habitatit, duke shërbyer si baza e mbarështimit për speciet lokale dhe migruese, dekorative. komponentët e arkitekturës së peizazhit, basenet e kontrollit të përmbytjeve, urbanizimi i përgjithshëm, basenet e përgjimit të ndotësve dhe burimeve dhe zhytësve të gazeve serrë .

 Shih edhe 
 Lumi
 Liqeni
 Këneta
 Pellgu kullues

 Referime 

Kategoria:Trupa të ujit
Kategoria:Habitate
Kategoria:Pellgje