Depresioni psikotik

Category:Articles with short description
Category:Short description is different from Wikidata

Depresioni psikotik, i njohur gjithashtu si psikoza depresive, është një episod i madh depresiv që shoqërohet me simptoma psikotike. Hales E and Yudofsky JA, eds, The American Psychiatric Press Textbook of Psychiatry, Washington, DC: American Psychiatric Publishing, Inc., 2003 Mund të ndodhë në kontekstin e çrregullimit bipolar ose çrregullimit të madh depresiv.  Mund të jetë e vështirë të dallosh nga çrregullimi skizoafektiv, një diagnozë që kërkon praninë e simptomave psikotike për të paktën dy javë pa praninë e simptomave të humorit.  Depresioni psikotik unipolar kërkon që simptomat psikotike të shfaqen gjatë episodeve të rënda depresive, megjithëse simptomat psikotike të mbetura mund të jenë gjithashtu të pranishme në mes të episodeve (p.sh. gjatë faljes, depresioni i lehtë, etj.). Kupfer, D. J., Frank, E., & Phillips, M. L. (2012).  Roca et al. (2014).  García-Álvarez et al. (2013).  Lennox et al. (2010).    Diagnoza duke përdorur DSM-5 përfshin plotësimin e kritereve për një episod depresiv madhor, së bashku me kriteret për specifikuesin "tipare psikotike kongruente ose jokongruente të humorit". 

 Shenjat dhe simptomat 
Individët me depresion psikotik përjetojnë simptomat e një episodi të madh depresiv, së bashku me një ose më shumë simptoma psikotike, duke përfshirë deluzione dhe/ose halucinacione. Hales E and Yudofsky JA, eds, The American Psychiatric Press Textbook of Psychiatry, Washington, DC: American Psychiatric Publishing, Inc., 2003 Deluzionet mund të klasifikohen si humor kongruent ose jo kongruent, në varësi të faktit nëse natyra e iluzioneve është ose jo në përputhje me gjendjen e humorit të individit.  Temat e zakonshme të iluzioneve kongruente të humorit përfshijnë fajin, persekutimin, ndëshkimin, papërshtatshmërinë personale ose sëmundjen.  Gjysma e pacientëve përjetojnë më shumë se një lloj deluzioni.  Deluzionet ndodhin pa halucinacione në rreth gjysmën deri në dy të tretat e pacientëve me depresion psikotik.  Halucinacionet mund të jenë dëgjimore, vizuale, nuhatëse (erë) ose prekëse (prekje) dhe janë në përputhje me materialin deluzional.  Afekti është i trishtuar, jo i sheshtë. Anhedonia e rëndë, humbja e interesit dhe vonesa psikomotore janë zakonisht të pranishme. Rothschild, A.J., 2009. 

 Shkaku 
Simptomat psikotike priren të zhvillohen pasi një individ ka pasur tashmë disa episode depresioni pa psikozë. Hales E and Yudofsky JA, eds, The American Psychiatric Press Textbook of Psychiatry, Washington, DC: American Psychiatric Publishing, Inc., 2003 Megjithatë, pasi simptomat psikotike janë shfaqur, ato priren të rishfaqen me çdo episod të ardhshëm depresiv.  Prognoza për depresionin psikotik nuk konsiderohet të jetë aq e keqe sa për çrregullimet skizoafektive ose çrregullimet primare psikotike.  Megjithatë, ata që kanë përjetuar një episod depresiv me tipare psikotike kanë një rrezik më të lartë të rikthimit dhe vetëvrasjes në krahasim me ata pa tipare psikotike dhe kanë tendencë të kenë anomali më të theksuara të gjumit.  

Anëtarët e familjes së atyre që kanë përjetuar depresion psikotik janë në rrezik të shtuar për depresion psikotik dhe skizofreni. Hales E and Yudofsky JA, eds, The American Psychiatric Press Textbook of Psychiatry, Washington, DC: American Psychiatric Publishing, Inc., 2003

Shumica e pacientëve me depresion psikotik raportojnë se kanë një episod fillestar midis moshës 20 dhe 40 vjeç. Ashtu si me episodet e tjera depresive, depresioni psikotik tenton të jetë episodik, me simptoma që zgjasin për një kohë të caktuar dhe më pas ulen. Ndërsa depresioni psikotik mund të jetë kronik (që zgjat më shumë se 2 vjet), shumica e episodeve depresive zgjasin më pak se 24 muaj. Një studim i kryer nga Kathleen S. Bingham zbuloi se pacientët që merrnin trajtimin e duhur për depresionin psikotik kaluan në "remision". Ata raportuan një cilësi jete të ngjashme me atë të njerëzve pa PD. 

 Patofiziologjia 
Ekzistojnë një sërë veçorish biologjike që mund të dallojnë depresionin psikotik nga depresioni jopsikotik. Dallimi më domethënës mund të jetë prania e një anomalie në boshtin e hipofizës mbiveshkore hipotalamike (HPA). Boshti HPA duket të jetë i parregulluar në depresionin psikotik, me testet e shtypjes së deksametazonit që tregojnë nivele më të larta të kortizolit pas administrimit të deksametazonit (dmth. shtypje më e ulët e kortizolit). Hales E and Yudofsky JA, eds, The American Psychiatric Press Textbook of Psychiatry, Washington, DC: American Psychiatric Publishing, Inc., 2003 Ata me depresion psikotik gjithashtu kanë raporte më të larta ventrikular-tru sesa ata me depresion jo psikotik. 

 Diagnoza 

 Diagnoza diferenciale 
Simptomat psikotike shpesh mungojnë në depresionin psikotik, ose sepse pacientët nuk mendojnë se simptomat e tyre janë jonormale ose ata përpiqen t'i fshehin simptomat e tyre nga të tjerët. Hales E and Yudofsky JA, eds, The American Psychiatric Press Textbook of Psychiatry, Washington, DC: American Psychiatric Publishing, Inc., 2003 Nga ana tjetër, depresioni psikotik mund të ngatërrohet me çrregullimin skizoafektiv.  Për shkak të simptomave të mbivendosura, diagnoza diferenciale përfshin edhe çrregullime disociative. 

 Mjekimi 
Disa udhëzime trajtimi rekomandojnë trajtime farmaceutike që përfshijnë ose kombinimin e një antidepresivi të gjeneratës së dytë dhe monoterapi antipsikotike ose triciklike antidepresive ose terapi elektrokonvulsive (ECT) si trajtimi i linjës së parë për depresionin psikotik unipolar.    

Nuk ka asnjë provë pro ose kundër përdorimit të mifepristonit. 

 Ilaçet e kombinuara antidepresive dhe antipsikotike 
Ka disa prova që tregojnë se terapia e kombinuar me një antidepresant plus një antipsikotik është më efektive në trajtimin e depresionit psikotik sesa trajtimi i vetëm me antidepresiv ose placebo.  Në kontekstin e depresionit psikotik, më poshtë janë kombinimet më të mirë-studuara antidepresive/antipsikotike:

Gjenerata e parë

 Amitriptilinë/perfenazinë 
 Amitriptilin/haloperidol 

Gjenerata e dytë

 Venlafaxine/quetiapine 
 Olanzapine/fluoksetinë 
 Olanzapina/sertralina 

 Medikamente kundër depresionit 
Nuk ka prova të mjaftueshme për të përcaktuar nëse trajtimi vetëm me një antidepresant është efektiv.  Antidepresantët triciklikë mund të jenë veçanërisht të rrezikshëm, sepse mbidozimi mund të shkaktojë aritmi kardiake fatale. 

 Medikamente antipsikotike 
Nuk ka prova të mjaftueshme për të përcaktuar nëse trajtimi vetëm me medikamente antipsikotike është efektiv.  Olanzapina mund të jetë një monoterapi efektive në depresionin psikotik,  edhe pse ka prova që është joefektive për simptomat depresive si monoterapi;   dhe olanzapina/fluoksetina është më efektive.   Monoterapia me quetiapine mund të jetë veçanërisht e dobishme në depresionin psikotik pasi ka efekte antidepresive dhe antipsikotike dhe një profil të arsyeshëm tolerance krahasuar me antipsikotikët e tjerë atipikë.    Trajtimet aktuale të depresionit psikotik të bazuara në ilaçe janë mjaft efektive, por mund të shkaktojnë efekte anësore, të tilla si nauze, dhimbje koke, marramendje dhe shtim në peshë. Mayo Clinic http://www.mayoclinic.com/health/antidepressants/MH00062

 Terapia elektrokonvulsive 
Në praktikën moderne të ECT, një krizë klonike terapeutike shkaktohet nga rryma elektrike nëpërmjet elektrodave të vendosura mbi një person nën anestezi të përgjithshme. Megjithë shumë hulumtime, mekanizmi i saktë i veprimit të ECT ende nuk dihet.  ECT mbart rrezikun e deficiteve të përkohshme njohëse (p.sh. konfuzion, probleme me kujtesën), përveç barrës së ekspozimeve të përsëritura ndaj anestezisë së përgjithshme. 

 Hulumtimi 
Janë bërë përpjekje për të gjetur një trajtim që synon patofiziologjinë specifike të propozuar të depresionit psikotik. Një kandidat premtues ishte mifepristoni,  i cili duke bllokuar në mënyrë konkurruese disa neuro-receptorë, e bën kortizolin më pak të aftë të veprojë drejtpërdrejt në tru dhe mendohej se si rrjedhim korrigjonte një bosht tepër aktiv HPA. Megjithatë, një provë klinike e Fazës III, e cila hetoi përdorimin e mifepristonit në PMD, u ndërpre herët për shkak të mungesës së efikasitetit. Mifepristone#cite ref-20

Stimulimi magnetik transkranial (TMS) është duke u hetuar si një alternativë ndaj ECT në trajtimin e depresionit. TMS përfshin administrimin e një fushe elektromagnetike të fokusuar në korteks për të stimuluar rrugë specifike nervore.

Hulumtimet kanë treguar se depresioni psikotik ndryshon nga depresioni jopsikotik në një numër mënyrash:  faktorë të mundshëm nxitës,    biologjia themelore,     simptomatologji përtej simptomave psikotike,   prognoza afatgjatë,   dhe reagimi ndaj trajtimit psikofarmakologjik dhe ECT. 

 Prognoza 
Rezultati afatgjatë për depresionin psikotik është përgjithësisht më i dobët sesa për depresionin jopsikotik. 

 Referime 

Kategoria:Halucinacione
Kategoria:Urgjenca mjekësore
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara