Naiviteti

Naiviteti është gjendja e të qenit naiv. Ai i referohet një mungese të dukshme ose aktuale të përvojës dhe sofistikimit, duke përshkruar shpesh një neglizhencë të pragmatizmit në favor të idealizmit moral. Një person me naivitet quhet naiv.

 Etimologji 
Në përdorimin e saj të hershëm, fjala naiv do të thoshte "e natyrshme ose e pafajshme" dhe nuk do të thoshte paaftësi. Si mbiemër francez, ai shkruhet naiv, për emrat e gjinisë femërore, dhe naif, për emrat mashkullorë. Si emër francez, shkruhet naïveté.

Nganjëherë shkruhet "naive" me diaeresis, por si një fjalë angleze e unifikuar, "naive" tani është drejtshkrimi më i zakonshëm. "naïf" shpesh përfaqëson mashkulloren franceze, por ka një kuptim dytësor si një stil artistik. “Naiv” shqiptohet me dy rrokje, në mënyrën franceze dhe me theksin tek e dyta.

 Kulturë 
Naifi shfaqet si tip kulturor në dy forma kryesore. Nga njëra anë, është 'naifi satirik, siç është Candide'. Northrop Frye sugjeroi që ne mund ta quajmë atë "forma ingénu, pas dialogut të Volterit me atë emër." një prizëm për të përcjellë mesazhin satirik. Në të vërtetë, Baudrillard, duke u mbështetur në rrënjët e tij situacioniste, u përpoq të pozicionohej si ingénu në jetën e përditshme: "Unë luaj rolin e fshatarit të Danubit: dikush që nuk di asgjë, por dyshon se diçka nuk është në rregull ... Unë si të jesh në pozicionin e primitivit ... duke luajtur naiv”.

Nga ana tjetër, ekziston "naïf" artistik - gjithë reagimi dhe disponueshmëria në dukje. Këtu 'naifi e ofron veten si në proces formimi, në kërkim të vlerave dhe modeleve... gjithnjë gati për të adoptuar një temperament tradicional "të pjekur" - në një moratorium të përhershëm adoleshentësh. Raste të tilla të "naifit si imazh kulturor... e ofruan veten në thelb të përgjegjshëm ndaj të tjerëve dhe të hapur ndaj çdo ftese... e vendosën identitetin e tyre në papërcaktueshmëri".

 Shiko edhe 

 Përvoja

 Referime 

Kategoria:Besim
Kategoria:Përceptim