Feja në Algjeri

Feja në Algjeri dominohet nga myslimanët, me gati nëntëdhjetë e tetë të popullsisë (mbi nëntëdhjetë e nëntë për qind e popullsisë që deklaron ndonjë fe) që i përmbahet Islamit Sunit të shkollës së jurisprudencës Maliki, që nga viti 2020.  Pjesa tjetër përfshin shkolla dhe degë të tjera islame ( ahmedianë, shiitë dhe ibadi ), besime të krishtera ( katolikët romakë, adventistët e ditës së shtatë, Kisha protestante e Algjerisë (një federatë e grupeve të reformuara dhe metodiste ), luteranët, anglikanët dhe koptët egjiptianë ). Bahá'í dhe hebrenj .   Vlerësimet e popullsisë së krishterë variojnë nga 71,000 (vlerësimi për vitin 2010)  në 200,000 (raporti 2018).  Vlerësimet më të fundit të disponueshme sugjerojnë një popullsi Bahá'í prej 3,300 (raporti 2010),  dhe një komunitet hebre me më pak se 200 njerëz.

 Islami 

djathtas|parapamje|Xhamia e Pashës në Oran 
Islami, feja e pothuajse të gjithë popullit algjerian, përshkon shumicën e aspekteve të jetës. Ai i siguron shoqërisë identitetin e saj qendror social dhe kulturor dhe u jep shumicës së individëve bindjet e tyre themelore etike . 

Që nga Lufta Algjeriane e mesit të shekullit të 20-të, e udhëhequr nga francezët, e quajtur gjithashtu Revolucioni Algjerian, regjimet janë përpjekur të zhvillojnë një shtet socialist islamik arab dhe një ministri në nivel kabineti vepron për qeverinë në çështjet fetare. Edhe pse regjimi i Boumedienit vazhdimisht kërkoi, në një masë shumë më të madhe se paraardhësi i tij, të rriste vetëdijen islame dhe të pakësonte ndikimin perëndimor, të drejtat e jomuslimanëve vazhduan të respektohen. 

 Historia e hershme 
Përpara inkursioneve arabe, shumica e banorëve berberë të brendësisë malore të zonës adoptuan mitologjinë tradicionale berbere . Disa kishin adoptuar judaizmin dhe në fushat bregdetare shumë e kishin pranuar krishterimin nën romakët . Shën Agustini i Hipokës, një nga teologët më të rëndësishëm në katolicizmin romak, lindi në Thagaste ( Souk Ahras ) dhe dha mësim në Hippo ( Anaba ). Një valë e inkursioneve arabe në Magreb në gjysmën e dytë të shekullit të 7-të dhe në fillim të shekullit të 8-të prezantoi Islamin në disa pjesë të zonës. 

Gjatë shekullit të 7-të, muslimanët arritën në Afrikën e Veriut, dhe në fillim të shekullit të 8-të, berberët në pjesën më të madhe ishin konvertuar në Islam. Islami sunit, më i madhi nga dy degët e mëdha të besimit, është forma e praktikuar nga shumica dërrmuese e muslimanëve në Algjeri, ndërsa ekziston një pakicë e vogël ibadi . Nuk ka prani të rëndësishme shiite .

 Pakicat fetare 

djathtas|parapamje|Notre Dame d'Afrique (Zoja e Afrikës) është një kishë katolike romake që është bazilika e Algjerit
Krishterimi erdhi në Afrikën e Veriut në epokën romake . Ndikimi i saj ra gjatë periudhës kaotike të dyndjeve vandale, por u forcua në periudhën pasuese bizantine, për t'u zhdukur gradualisht pas pushtimeve arabe të shekullit të shtatë. 

majtas|parapamje|263x263px|Bazilika St.Augustine në Annaba e ndërtuar jo shumë larg mbetjeve të Bazilikës së tij Pacis
Kisha Katolike Romake u rifut pas pushtimit francez, kur u krijua Dioqeza e Algjerit në 1838. Prozelitizimi i popullsisë myslimane fillimisht ishte rreptësisht i ndaluar; më vonë ndalimi u zbatua me më pak energji, por u bënë pak konvertime . Misionet e shumta katolike romake të krijuara në Algjeri kishin të bënin me punën bamirëse dhe ndihmuese; ngritja e shkollave, punëtorive dhe infermierive; dhe trajnimin e stafit për institucionet e reja. Disa nga misionarët e këtyre organizatave mbetën në vend pas pavarësisë, duke punuar në shtresat më të varfra të popullsisë. Në fillim të viteve 1980, popullsia katolike romake numëronte rreth 45,000, shumica e të cilëve ishin të huaj (zakonisht francezë etnikë) ose algjerianë që ishin martuar me francezë ose italianë . Përveç kësaj, ekzistonte një komunitet protestant . 

Besimi Bahá'í në Algjeri daton nga viti 1952.  Megjithëse feja arriti një rritje dhe organizim gjatë vitit 1967, duke përfshirë të konvertuarit,  periudha e pavarësisë së Algjerisë kur vendi adoptoi praktikat islame në refuzimin e ndikimeve koloniale  dhe më pas feja u ndalua efektivisht në 1968.  

Komuniteti hebre i Algjerisë është i një antikiteti të konsiderueshëm, me disa anëtarë që pretendojnë prejardhjen nga emigrantët nga Palestina në kohën e romakëve. Shumica janë pasardhës të refugjatëve nga persekutimi spanjoll në fillim të shekullit të pesëmbëdhjetë.  Ata numëronin rreth 140,000 para Luftës së Algjerisë, por me pavarësinë në vitin 1962, pothuajse të gjithë u larguan nga vendi. 

 Të tjera 

 Feja në Egjipt
 Feja në Maroko
 Feja në Algjeri
 Feja në  Çad

Kategoria:Feja sipas vendit