Ripushtimi i Andaluzisë

Reconquista (nga spanjishtja për "ripushtim") ose Ripushtimi i Andaluzisë ishte seria e fushatave ushtarake që mbretëritë e krishtera zhvilluan kundër mbretërive myslimane pas pushtimit umajad të Spanjës. Fillimi i Reconquista daton tradicionalisht në Betejën e Covadongas (rreth vitit 718 ose 722), në të cilën një ushtri asturiane arriti fitoren e parë të krishterë mbi forcat e Kalifatit Umajad që nga fillimi i pushtimit ushtarak.; ; ;  Kulmi i saj erdhi në vitin 1492, me rënien e mbretërisë Nasride të Granadës nga Monarkët Katolikë.

Në fund të shekullit të X-të, veziri umajad, Almanzor zhvilloi një sërë fushatash ushtarake për 30 vjet me qëllim që të nënshtronte mbretëritë e krishtera veriore. Kur Kalifati i Kordobës u shpërbë, në fillim të shekullit të XI-të, u shfaqën një sërë shtetesh të vogla pasardhëse të njohura si taifat. Mbretëritë veriore përfituan nga kjo situatë dhe goditën thellë në Andaluzi; ata nxitën luftën civile, frikësuan taifat e dobësuar dhe i detyruan të paguanin haraçe të mëdha (parias) për "mbrojtje"."parias." Diccionario de la Lengua Española, 22nd ed. (online).According to Catlos, 83, Arabic authors referred to the parias as a jizya, the equivalent of the Islamic head tax on non-believers.Fletcher, 7–8.Reilly, 9.

Pas një ringjalljeje myslimane nën almohadët në shekullin e XII-të, fortesat e mëdha maure ranë në duart e forcave të krishtera në shekullin e XIII-të, pas Betejës vendimtare të Las Navas de Tolosa (1212), Rrethimit të Kordobës (1236) dhe Rrethimit të Seviljes (1248) — duke lënë vetëm enklavën myslimane të Granadës, si një shtet degësor në jug. Pas dorëzimit të Granadës në janar 1492, i gjithë Gadishulli Iberik u kontrollua nga sundimtarët e krishterë. Më 30 korrik 1492, si rezultat i Dekretit të Alhambras, komunitetet hebraike në Kastilje dhe Aragonë - rreth 200,000 njerëz - u dëbuan me forcë. Pushtimi u pasua nga një seri dekretesh (1499–1526) të cilat detyruan konvertimin e muslimanëve në Castile, Navarra dhe Aragon, të cilët më vonë u dëbuan nga mbretëritë iberike të kurorës spanjolle me një seri dekretesh duke filluar nga viti 1609. Përafërsisht tre milionë myslimanë emigruan ose u dëbuan nga Spanja midis viteve 1492 dhe 1610.

Duke filluar nga shekulli i XIX-të, historiografia tradicionale ka përdorur termin Reconquista për atë që më parë mendohej si një restaurim i Mbretërisë Visigotike mbi territoret e pushtuara.Sanjuán, Alejandro García. "Al-Andalus en la historiografía del nacionalismo españolista (siglos xix–xxi). Entre la Reconquista y la España musulmana." A 1300 Años de la conquista de Al-Andalus (711–2011) (2012): 65. Koncepti i Reconquista-s, i konsoliduar në historiografinë spanjolle në gjysmën e dytë të shekullit të XIX-të, u shoqërua me zhvillimin e një identiteti kombëtar spanjoll, duke theksuar aspektet nacionaliste dhe romantike spanjolle. Përkujtohet në festivalin Moros y Cristianos, shumë i popullarizuar në pjesë të Spanjës Juglindore dhe i cili gjithashtu mund të gjendet në disa vende në ish-kolonitë spanjolle. Sipas një botëkuptimi islamofobik, koncepti është një simbol i rëndësisë për të djathtën ekstreme evropiane të shekullit të XXI-të.

 Shiko edhe 
 Pushtimi mysliman i Gadishullit Iberik
 Perandoria Spanjolle
 Perandoria Portugeze
 Kryqëzatat
 Epoka e zbulimeve

 Referime 

Kategoria:Ripushtimi i Andaluzisë
Kategoria:Kryqëzata
Kategoria:Historia e Spanjës
Kategoria:Historia e Evropës
Kategoria:Luftëra të bazuara në fe