Feja e lashtë greke

Praktikat fetare në Greqinë e lashtë përfshinin një koleksion besimesh, ritualesh dhe mitologjie, në formën e fesë publike dhe praktikave të kultit. Zbatimi i konceptit modern të "fesë" në kulturat e lashta është vënë në pikëpyetje si anakronik. Grekët e lashtë nuk kishin një fjalë për 'fe' në kuptimin modern. Po kështu, asnjë shkrimtar grek i njohur për ne nuk i klasifikon as perënditë dhe as praktikat e kultit në 'fe' të veçanta. Në vend të kësaj, për shembull, Herodoti flet për helenët se kanë "faltore të përbashkëta të perëndive dhe sakrificave, dhe të njëjtat lloje zakonesh".

Shumica e grekëve të lashtë njihnin dymbëdhjetë perënditë dhe perëndeshat kryesore olimpike - Zeusin, Herën, Poseidonin, Demetrën, Athinën, Aresin, Afërditën, Apollonin, Artemisën, Hefestin, Hermesin dhe Hestian ose Dionisin - megjithëse filozofi të tilla si stoicizmi dhe disa forma të platonizmit përdori gjuhë që duket se supozon një hyjni të vetme transhendente. Adhurimi i këtyre hyjnive, dhe disa të tjerave, u gjet në të gjithë botën greke, megjithëse ato shpesh kanë epitete të ndryshme që dallojnë aspektet e hyjnisë dhe shpesh pasqyrojnë përthithjen e hyjnive të tjera lokale në skemën pan-helene.

Praktikat fetare të grekëve shtriheshin përtej Greqisë kontinentale, në ishujt dhe brigjet e Jonit në Azinë e Vogël, në Magna Graecia (Sicili dhe Italia jugore) dhe në kolonitë e shpërndara greke në Mesdheun Perëndimor, si Massalia (Marsejë). Fetë e hershme italiane si feja etruske u ndikuan nga feja greke dhe më pas ndikuan në pjesën më të madhe të fesë së lashtë romake.

 Shiko edhe 

 Greqia e lashtë

 Referime 

Kategoria:Greqia e Lashtë
Kategoria:Fe