Nestor Makno

Nestor Ivanoviç Makno (1888–1934), i njohur gjithashtu si Bat'ko Makhno ("Ati Makhno"), ishte një revolucionar anarkist ukrainas dhe komandanti i Ushtrisë Revolucionare Kryengritëse të Ukrainës gjatë Luftës Civile të Ukrainës . Ai themeloi lëvizjen masive të njohur si Makhnovshchina (sq. Makovshqina) (përkthyer lirshëm si "lëvizja Makno"), një lëvizje masive nga fshatarësia ukrainase për të vendosur komunizmin anarkist në vend midis viteve 1918 dhe 1921. Fillimisht e përqendruar rreth krahinës së origjinës së Maknos, Katerënosllav, dhe qytetit të lindjes, Huliaipole, ajo filloi të ushtrojë një ndikim të fortë në zona të mëdha të Ukrainës jugore .

I lindur në një familje fshatare në ethet rreth Revolucionit të 1905, Makhno mori pjesë në një grup anarkist vendor . Ai kaloi shtatë vjet burg për përfshirjen e tij, ku mësoi nga Peter Arshinov . Me lirimin e tij në Revolucionin e 1917, Makhno u bë një udhëheqës revolucionar vendor në qytetin e tij të lindjes dhe mbikëqyri shpronësimin dhe rishpërndarjen e pronave të mëdha për fshatarësinë. Në Luftën Civile të Ukrainës, Makhno mbajti anën e bolshevikëve rusë sovjetikë kundër nacionalistëve ukrainas dhe lëvizjes së Bardhë, por aleancat e tij me bolshevikët nuk zgjatën. Ai mblodhi mbështetjen bolshevike për të udhëhequr një kryengritje duke mposhtur forcat pushtuese të Fuqive Qendrore në Betejën e Dibrivkës dhe duke krijuar Makovshqinën. Trupat e Maknos u integruan shkurtimisht me Ushtrinë e Kuqe Bolshevike në pushtimin sovjetik të Ukrainës në vitin 1919, por u ndanë për shkak të dallimeve në autonominë e lëvizjes. Makno rindërtoi ushtrinë e tij nga mbetjet e forcave të Nëkëfor Hrëhorivit në Ukrainën perëndimore, shkatërroi Ushtrinë e Bardhë në Betejën e Peregonovkës dhe pushtoi pjesën më të madhe të Ukrainës jugore dhe lindore, ku ata u përpoqën përsëri të vendosnin komunizmin anarkist.

Ushtria e Maknos luftoi kundër ri-pushtimit bolshevik të Ukrainës në vitin 1920 derisa një sulm i Ushtrisë së Bardhë detyroi një aleancë jetëshkurtër bolsheviko-maknoviste që i dëboi të Bardhët nga Krimea dhe i dha fund Frontit Jugor të Luftës Civile Ruse . Bolshevikët iu kthyen menjëherë Maknos, duke e plagosur dhe duke e çuar drejt perëndimit në gusht 1921 në kampet rumune të përqendrimit, Poloni dhe Evropë përpara se të vendosej në Paris me të venë dhe vajzën e tij . Makno shkroi kujtime dhe artikuj për gazetat radikale, duke luajtur një rol në zhvillimin e platformizmit . Ai u tjetërsua nga lëvizja anarkiste franceze pas mosmarrëveshjeve mbi anarkizmin sintetik dhe akuzave personale për antisemitizëm . Familja e tij vazhdoi të persekutohej në dekadat pas vdekjes së tij nga tuberkulozi në moshën 45-vjeçare. Grupet anarkiste vazhdojnë të përdorin emrin e tij për frymëzim.

Kategoria:Refugjatë ukrainas
Kategoria:Vdekje 1934
Kategoria:Lindje 1888
Kategoria:Vetitë CS1: Burime në polonisht (pl)
Kategoria:Vetitë CS1: Burime në rusisht (ru)
Kategoria:Vetitë CS1: Burime në ukrainisht (uk)
Kategoria:Vetitë CS1: Burime në frëngjisht (fr)