SCMaglev

SCMaglev (maglev superpërcjellës, i quajtur më parë MLU ) është një sistem hekurudhor me levitacion magnetik ( maglev ) i zhvilluar nga Central Japan Railway Company (JR Central) dhe Instituti i Kërkimeve Teknike të Hekurudhave .   

SCMaglev përdor një sistem pezullimi elektrodinamik (EDS) për ngritjen, drejtimin dhe shtytje.

Në zhvillim që nga vitet 1960, sistemi SCMaglev do të përdoret në linjën hekurudhore Chūō Shinkansen midis Tokios dhe Nagoya, Japoni. Linja, aktualisht në ndërtim e sipër, është planifikuar të hapet në vitin 2037. JR Central po kërkon gjithashtu të shesë ose licencojë teknologjinë për kompanitë e huaja hekurudhore. Seria L0, një mjet prototip i bazuar në teknologjinë SCMaglev, mban rekordin për mjetin hekurudhor më të shpejtë të drejtuar me një shpejtësi rekord prej  . 

 Teknologjia 
Sistemi SCMaglev përdor një sistem pezullimi elektrodinamik (EDS). Karrocat e trenit kanë të instaluar magnet superpërçues dhe udhërrëfyesit përmbajnë dy grupe mbështjelljesh metalike. Sistemi aktual i ngritjes së ajrit përdor një seri mbështjelljesh të mbështjellë në një "figurë 8" përgjatë të dy mureve të udhërrëfyesit. Këto mbështjellje janë të ndërlidhura nën trase. 

Ndërsa treni përshpejtohet, fushat magnetike të magnetëve të tij superpërçues nxisin një rrymë në këto mbështjellje për shkak të efektit të induksionit të fushës magnetike . Nëse treni do të ishte i përqendruar me mbështjellje, potenciali elektrik do të ishte i balancuar dhe nuk do të nxiteshin rryma. Megjithatë, ndërsa treni ecën me rrota gome me shpejtësi relativisht të ulëta, fushat magnetike janë të pozicionuara poshtë qendrës së mbështjelljeve, duke bërë që potenciali elektrik të mos jetë më i balancuar. Kjo krijon një fushë magnetike reaktive që kundërshton polin e magnetit superpërçues (në përputhje me ligjin e Lenz-it ), dhe një pol sipër që e tërheq atë. Sapo treni arrin , ka rrymë të mjaftueshme që rrjedh për të ngritur trenin  sipër udhërrëfyesit. 

Këto mbështjellje gjenerojnë gjithashtu forca drejtuese dhe stabilizuese. Për shkak se ato janë të lidhura tërthore poshtë udhërrëfyesit, nëse treni lëviz jashtë qendrës, rrymat induktohen në lidhjet që korrigjojnë pozicionimin e tij.  SCMaglev përdor gjithashtu një sistem shtytës linear sinkron (LSM), i cili fuqizon një grup të dytë mbështjelljesh në udhërrëfyes.

 Historia 
Hekurudhat Kombëtare Japoneze (JNR) filloi kërkimin mbi një sistem hekurudhor linear shtytës në vitin 1962 me qëllimin e zhvillimit të një treni që mund të udhëtonte midis Tokios dhe Osakës në një orë. The airline distance between Tokyo and Osaka is 397 kilometres (247 mi). To achieve an average speed of 397 km/h, such a train would need to be capable of speeds in excess of 500 km/h to allow for acceleration and deceleration times, intermediate stops, and additional distance incurred by a land route. Menjëherë pasi Laboratori Kombëtar Brookhaven patentoi teknologjinë e levitacionit magnetik superpërçues në Shtetet e Bashkuara në 1969, JNR njoftoi zhvillimin e sistemit të vet superpërcjellës maglev (SCMaglev). Hekurudha bëri drejtimin e saj të parë të suksesshëm SCMaglev në një rrugë të shkurtër në Institutin e Kërkimeve Teknike të Hekurudhave në 1972.  JR Central planifikon të eksportojë teknologjinë, duke ia ofruar blerësve potencialë. 

 Pista e provës Miyazaki 
Në 1977, testimi SCMaglev u zhvendos në një 7 të ri Pista testimi km në Hyūga, Miyazaki . Deri në vitin 1980, pista u modifikua nga një formë "reverse-T" në formën "U" që përdoret sot. Në prill 1987, JNR u privatizua dhe Central Japan Railway Company (JR Central) mori përsipër zhvillimin e SCMaglev.

Në vitin 1989, JR Central vendosi të ndërtojë një strukturë më të mirë testimi me tunele, gradientë më të pjerrët dhe kthesa.  Pasi kompania zhvendosi testet maglev në objektin e ri, Instituti i Kërkimeve Teknike të Hekurudhave të kompanisë filloi të lejojë testimin e trenave me efekt tokësor, një teknologji alternative e bazuar në ndërveprimin aerodinamik midis trenit dhe tokës, në Pistën e Testimit Miyazaki në 1999. 

 Linja e provës Yamanashi Maglev 
Ndërtimi i linjës së provës Yamanashi Maglev filloi në 1990.  "seksioni prioritar" i linjës në Tsuru, Yamanashi, i hapur në 1997. Trenat MLX01 u testuan atje nga viti 1997 deri në vjeshtën e vitit 2011, kur objekti u mbyll për të zgjatur linjën në  dhe për ta përmirësuar atë në specifikimet komerciale. 

 Perdorim komercial 

 Japonia 
Në vitin 2009, Ministria e Tokës, Infrastrukturës, Transportit dhe Turizmit të Japonisë vendosi që sistemi SCMaglev të ishte gati për funksionim komercial. Në vitin 2011, ministria i dha lejen JR Central për të operuar sistemin SCMaglev në Chūō Shinkansen të planifikuar që lidh Tokion dhe Nagoya deri në vitin 2027 dhe me Osakën deri në 2037. Aktualisht është duke u zhvilluar ndërtimi.

 Shtetet e Bashkuara 
Që nga viti 2010, JR Central ka promovuar sistemin SCMaglev në tregjet ndërkombëtare, veçanërisht në Korridorin Verilindor të Shteteve të Bashkuara, si Maglev Verilindor .  Në vitin 2013, kryeministri Shinzō Abe u takua me Presidentin e SHBA Barack Obama dhe ofroi të siguronte pjesën e parë të pistës SC Maglev pa pagesë, një distancë prej rreth  .  Në vitin 2016, Administrata Federale e Hekurudhave i dha 27.8 milionë dollarë Departamentit të Transportit të Maryland për të përgatitur inxhinierinë paraprake dhe analizën NEPA për një tren SCMaglev midis Baltimore, Maryland dhe Uashington, DC 

 Australia 
Në fund të vitit 2015, JR Central, Mitsui dhe General Electric në Australi formuan një sipërmarrje të përbashkët të quajtur Consolidated Land and Rail Australia për të ofruar një model financimi tregtar duke përdorur investitorë privatë që mund të ndërtonin SC Maglev (që lidh Sydney, Canberra dhe Melbourne), të krijonin tetë qytete të reja vetë-qëndrueshme në brendësi të lidhura me lidhjen me shpejtësi të lartë dhe kontribuojnë në komunitet.  

 Automjetet 
parapamje| ML100 ruhet në objektin e RTRI në Kokubunji, Tokio, tetor 2015
parapamje| ML500 1979 mbajtës i rekordeve botërore të shpejtësisë prej  ruhet në objektin RTRI në Kokubunji, Tokio, tetor 2015. Një model i ngjashëm mori flakë në pistën e provës Kyushu në 1979, duke çuar në një ridizajnim të automjeteve të serisë MLU
parapamje| Magneti superpërçues i MLU001 dhe një rezervuar helium i lëngshëm sipër tij
parapamje| JR–Maglev MLX01-1 në SCMaglev dhe Railway Park, Nagoya, Prill 2013
parapamje| MLX01-3 ruhet në objektin e RTRI në Kokubunji, Tokio, tetor 2015

 1972 - LSM200
 1972 – ML100
 1975 – ML100A
 1977 – ML500
 1979 - ML500R (ML500 i rimodeluar)
 1980 – MLU001
 1987 – MLU002
 1993 – MLU002N
 1995 - MLX01 (MLX01-1, 11, 2)
 1997 - MLX01 (MLX01-3, 21, 12, 4)
 2002 - MLX01 (MLX01-901, 22)
 2009 - MLX01 (MLX01-901A, 22A: rimodeluar 901 dhe 22)
 2013 - Seria L0 Shinkansen
 2020 - Shinkansen i rishikuar i serisë L0

Nr. Lloji shënim Ndërtuar MLX01-1 Makinë me fund Kōfu me kokë të dyfishtë Shfaqet në Parkun SCMaglev dhe Hekurudhor 1995 MLX01-11 Makinë standarde e ndërmjetme MLX01-2 Makinë në fund të Tokios me kokë aero-pykë MLX01-3 Makinë me fund Kōfu me kokë aero-pykë Shfaqet në Institutin e Kërkimeve Teknike të Hekurudhave 1997 MLX01-21 Makinë e gjatë e ndërmjetme MLX01-12 Makinë standarde e ndërmjetme MLX01-4 Makinë në fund të Tokios me kokë të dyfishtë MLX01-901A Makinë me fund Kōfu me kokë të gjatë Rimodeluar dhe riemëruar nga MLX01-901 në 2009 2002 MLX01-22A Makinë e gjatë e ndërmjetme Rimodeluar dhe riemëruar nga MLX01-22 në 2009

 Të dhënat 

 Të dhënat e drejtuara 
Speed [km/h (mph)]TrainTypeLocationDateCommentsML100MaglevRTRI of JNR1972MLU001MaglevMiyazaki Maglev Test TrackFebruary 1987Two-car train set. Former world speed record for maglev trains.MLU002MaglevMiyazaki Maglev Test TrackNovember 1989Single-carMLU002NMaglevMiyazaki Maglev Test TrackFebruary 1995Single-carMLX01MaglevYamanashi Maglev Test Line, Japan12 December 1997Three-car train set. Former world speed record for maglev trains.MLX01MaglevYamanashi Maglev Test Line14 April 1999Five-car train set. Former world speed record for maglev trains.MLX01MaglevYamanashi Maglev Test Line2 December 2003Three-car train set. Former world speed record for all trains.L0 seriesMaglevYamanashi Maglev Test Line16 April 2015Seven-car train set. Former world speed record for all trains.L0 seriesMaglevYamanashi Maglev Test Line21 April 2015Seven-car train set. Current world speed record for all trains.

 Regjistrime pa pilot 
Shpejtësia [km/h (mph)] Treni Lloji Vendndodhja Data Komentet  ML-500 Maglev Pista e testit Miyazaki Maglev 12 dhjetor 1979  ML-500 Maglev Pista e testit Miyazaki Maglev 21 dhjetor 1979  MLU001 Maglev Pista e testit Miyazaki Maglev janar 1986 Komplet treni me tre vagona  MLU001 Maglev Pista e testit Miyazaki Maglev janar 1987 Komplet treni me dy vagona  MLU002N Maglev Pista e testit Miyazaki Maglev shkurt 1994 Një makinë  MLX01 Maglev Linja e provës Yamanashi Maglev 24 dhjetor 1997 Komplet treni me tre vagona  MLX01 Maglev Linja e provës Yamanashi Maglev 18 mars 1999 Komplet treni me pesë makina

 Të dhënat e shpejtësisë relative të kalimit 
Shpejtësia [km/h (mph)] Treni Lloji Vendndodhja Data Komentet  MLX01 Maglev Linja e provës Yamanashi Maglev dhjetor 1998 Ish-rekord relativ botëror i shpejtësisë së kalimit  MLX01 Maglev Linja e provës Yamanashi Maglev Nëntor 1999 Ish-rekord relativ botëror i shpejtësisë së kalimit  MLX01 Maglev Linja e provës Yamanashi Maglev 16 nëntor 2004 Rekordi aktual botëror i shpejtësisë relative të kalimit

 Shih edhe 
 MAGLEV 2000
 Transporti hekurudhor

 Referime 

Kategoria:Levitacioni magnetik