Fronti Lindor (Lufta e Dytë Botërore)

Fronti Lindor ishte një teatër i Luftës së Dytë Botërore që luftoi midis fuqive të Boshtit Evropian dhe aleatëve, duke përfshirë Bashkimin Sovjetik (BRSS) dhe Poloninë. Ai përfshinte Evropën Qendrore, Evropën Lindore, Evropën Verilindore (Baltik) dhe Evropën Juglindore (Ballkani) dhe zgjati nga 22 qershor 1941 deri më 9 maj 1945. Nga rreth 70-85 milionë vdekje që i atribuohen Luftës së Dytë Botërore, ndodhën rreth 30 milionë. në Frontin Lindor, duke përfshirë 9 milionë fëmijë. Fronti Lindor ishte vendimtar në përcaktimin e rezultatit në teatrin evropian të operacioneve në Luftën e Dytë Botërore, duke shërbyer përfundimisht si arsyeja kryesore për humbjen e Gjermanisë naziste dhe kombeve të Boshtit. Është vërejtur nga historiani Geoffrey Roberts se "Më shumë se 80 për qind e të gjitha luftimeve gjatë Luftës së Dytë Botërore u zhvilluan në Frontin Lindor".

Forcat e Boshtit, të udhëhequra nga Gjermania naziste, filluan avancimin e tyre drejt Bashkimit Sovjetik nën emrin e koduar Operacioni Barbarossa më 22 qershor 1941, data e hapjes së Frontit Lindor. Fillimisht, forcat sovjetike nuk ishin në gjendje të ndalonin forcat e Boshtit, të cilat iu afruan Moskës. Megjithë përpjekjet e tyre të shumta, Boshti nuk arriti të kapte Moskën dhe shpejt u përqendrua në fushat e naftës në Kaukaz. Forcat gjermane pushtuan Kaukazin sipas planit Fall Blau ("Rasti blu") më 28 qershor 1942. Sovjetikët ndaluan me sukses përparimin e mëtejshëm të Boshtit në Stalingrad - beteja më e përgjakshme në luftë - duke i kushtuar fuqive të Boshtit moralin e tyre dhe duke u bërë pika kthese e pjesën e përparme.

Duke parë prapambetjen e Boshtit nga Stalingradi, Bashkimi Sovjetik shkatërroi forcat e tij dhe rifitoi territore në kurriz të tij. Humbja e Boshtit në Kursk përfundoi forcën sulmuese gjermane dhe hapi rrugën për ofensivën sovjetike. Dëmtimet e saj bënë që shumë vende miqësore me Gjermaninë të dezertojnë dhe të bashkohen me aleatët, si Rumania dhe Bullgaria. Fronti Lindor përfundoi me marrjen e Berlinit, e ndjekur nga nënshkrimi i Instrumentit Gjerman të Dorëzimit më 8 maj, një ditë që shënoi fundin e Frontit Lindor dhe Luftës në Evropë.

Betejat në Frontin Lindor të Luftës së Dytë Botërore përbënin konfrontimin më të madh ushtarak në histori. Në ndjekje të agjendës së saj koloni-koloniale "Lebensraum", Gjermania naziste zhvilloi një luftë asgjësimi (Vernichtungskrieg) në të gjithë Evropën Lindore. Operacionet ushtarake naziste u karakterizuan nga brutaliteti i egër, taktika e tokës së djegur, shkatërrimi i pakujdesshëm, dëbimet masive, uria e detyruar, terrorizmi me shumicë dhe masakra. Këto përfshinin gjithashtu fushatat gjenocidale të Generalplan Ost dhe Hunger Plan, të cilat synonin shfarosjen dhe spastrimin etnik të më shumë se njëqind milionë vendasve të Evropës Lindore.

Dy fuqitë kryesore ndërluftuese në Frontin Lindor ishin Gjermania dhe Bashkimi Sovjetik, së bashku me aleatët e tyre përkatës. Megjithëse ata kurrë nuk dërguan trupa tokësore në Frontin Lindor, Shtetet e Bashkuara dhe Mbretëria e Bashkuar i dhanë të dyja ndihmë materiale të konsiderueshme Bashkimit Sovjetik në formën e programit Lend-Lease, së bashku me mbështetjen detare dhe ajrore. Operacionet e përbashkëta gjermano-finlandeze përtej kufirit më verior finlandez-sovjetik dhe në rajonin Murmansk konsiderohen si pjesë e Frontit Lindor. Për më tepër, Lufta e Vazhdimit Sovjetik-Finlandez përgjithësisht konsiderohet gjithashtu krahu verior i Frontit Lindor.

 Shiko edhe 

 Lufta e Dytë Botërore
 Fronti Perëndimor (Lufta e Dytë Botërore)

 Referime 

Kategoria:Lufta e Dytë Botërore
Kategoria:Teatri i Evropës Lindore i Luftës së Dytë Botërore