Androgjinia

Androgjinia është zotërimi i karakteristikave mashkullore dhe femërore.  Androgjinia mund të shprehet në lidhje me seksin biologjik, identitetin gjinor ose shprehjen gjinore.

Kur androgjinia i referohet karakteristikave të përziera biologjike të seksit tek njerëzit, shpesh i referohet njerëzve interseks, të cilët lindin me variacione të lindura që e komplikojnë caktimin e seksit të tyre në lindje. Në krahasim, hermafroditizmi është zotërimi i organeve riprodhuese mashkullore dhe femërore. 

Për sa i përket identitetit gjinor, individët androgjenë mund të identifikohen si transgjinorë ose jobinarë dhe ta përdorin këtë si një formë të shprehjes gjinore, në të cilën androgjinia ka luhatur në popullaritet në kultura të ndryshme dhe gjatë historisë. Fizikisht, një pamje androgjene mund të arrihet përmes rregullimit personal, modës ose trajtimit me hormone.

Androgjinia në ato që janë caktuar femra në lindje sugjerohet të kontribuojë në shëndetin mendor pozitiv, megjithëse faktorë individualë si arsimi dhe statusi martesor mund të ndikojnë në këtë. 

 Etimologjia 
Termi rrjedh nga Ancient Greek, nga , rrjedh  - (anér, andro-, që do të thotë njeri) dhe  (gunē, gyné, që do të thotë grua) përmes . 

 Historia 
Androgjinia është vërtetuar që nga historia më e hershme dhe nëpër kulturat botërore. Në Sumerin e lashtë, burrat androgjenë dhe interseks ishin shumë të përfshirë në kultin e Inanna-s.   Një grup priftërinjsh të njohur si gala punonin në tempujt e Inanës, ku bënin elegji dhe vajtime.   Gala merrte emra femrash, fliste në dialektin eme-sal, i cili tradicionalisht ishte i rezervuar për gratë, dhe duket se kishte kryer akte seksuale me burra.  Në kulturat e mëvonshme të Mesopotamisë, kurgarrū dhe assinnu ishin shërbëtorë të perëndeshës Ishtar (ekuivalenti semitik lindor i Inanna-s), të cilët visheshin me veshje femrash dhe bënin valle lufte në tempujt e Ishtarit.  Disa fjalë të urta akadiane duket se sugjerojnë se ata mund të jenë përfshirë edhe në aktivitet seksual me burra.  Gwendolyn Leick, një antropologe e njohur për shkrimet e saj mbi Mesopotaminë, i ka krahasuar këta individë me hixhretin bashkëkohor indian.   Në një himn akadian, Ishtar përshkruhet si shndërrimi i burrave në gra.  Shekulli II i es Mishnah, një tekst themelor i judaizmit rabinik, përmend termin androgynos 32 herë. Në një përmendje, Rabini Meir e përshkruan androgjinin si "një krijim të llojit të vet, të cilin të urtët nuk mund të vendosnin nëse është mashkull apo femër". 

Miti i lashtë grek i Hermafroditit dhe Salmacis, dy hyjnitë që u shkrinë në një të pavdekshme të vetme - siguroi një kornizë referimi të përdorur në kulturën perëndimore për shekuj. Androgjinia dhe homoseksualiteti shihen në Simpoziumin e Platonit në një mit që, sipas Platonit, Aristofani ia tregon audiencës, ndoshta me një qëllim komik.  Njerëzit dikur ishin krijesa sferike, me dy trupa të ngjitur pas shpine, të cilët rrotulloheshin me rrota. Kishte tre gjini: njerëzit mashkull-mashkull që zbritën nga Dielli, njerëzit femër-femër që zbritën nga Toka dhe njerëzit mashkull-femër që erdhën nga Hëna. Ky çift i fundit përfaqësonte çiftin androgjen. Këta njerëz sferë u përpoqën të merrnin perënditë dhe dështuan. Zeusi më pas vendosi t'i priste ato përgjysmë dhe i kërkoi Apollonit të riparonte sipërfaqet e prera që rezultuan, duke e lënë kërthizën si një kujtesë për të mos sfiduar më perënditë. Nëse do ta bënin, ai do t'i ndante përsëri në dysh për të kërcyer në njërën këmbë. Kjo është një nga referencat e mëparshme të shkruara për androgjininë - dhe i vetmi rast në tekstet klasike greke që homoseksualiteti femëror (lesbianizmi) është përmendur ndonjëherë. Referenca të tjera të hershme për androgjininë përfshijnë astronominë, ku androgyn ishte një emër që u jepej planetëve që ndonjëherë ishin të ngrohtë dhe nganjëherë të ftohtë. 

Filozofët si Filoni i Aleksandrisë dhe udhëheqësit e hershëm të krishterë si Origeni dhe Gregori i Nyssa-s, vazhduan të promovojnë idenë e androgjinisë si gjendje origjinale dhe e përsosur e njerëzve gjatë antikitetit të vonë." van der Lugt, Maaike, "Sex Difference in Medieval Theology and Canon Law," Medieval Feminist Forum (University of Iowa) vol. 46 no. 1 (2010): 101–121 Në Evropën mesjetare, koncepti i androgjinisë luajti një rol të rëndësishëm si në debatin teologjik të krishterë ashtu edhe në teorinë alkimike. Teologë me ndikim si Gjoni i Damaskut dhe John Scotus Eriugena vazhduan të promovojnë androgjininë e para-rënies të propozuar nga Etërit e hershëm të Kishës, ndërsa klerikë të tjerë shpjeguan dhe debatuan pikëpamjen dhe trajtimin e duhur të hermafroditëve bashkëkohorë. 

 Historia moderne 
Përqafimi i androgjinisë nga ezoterizmi perëndimor vazhdoi në periudhën moderne . Një antologji e 1550 e mendimit alkimik, De Alchemia, përfshinte Rruzaren me ndikim të Filozofëve, e cila përshkruan martesën e shenjtë të parimit mashkullor (Sol) me parimin femëror (Luna) duke prodhuar "Androgjinën Hyjnore", një përfaqësim i besimeve hermetike alkimike. në dualizëm, transformim dhe përsosmëri transcendentale të bashkimit të të kundërtave. 

Simbolika dhe kuptimi i androgjinisë ishte një preokupim qendror i mistikut gjerman Jakob Böhme dhe filozofit suedez Emanuel Swedenborg . Koncepti filozofik i "Androgjenës Universale" (ose "Hermafroditit Universal") - një shkrirje e përsosur e gjinive që i paraprinë botës së korruptuar aktuale dhe/ose utopia e së ardhmes - është gjithashtu i rëndësishëm në disa lloje të rozikrucianizmit   dhe në traditat filozofike si Swedenborgianism dhe Theosophy. [citim i nevojshëm] Arkitekti i shekullit të njëzetë, Claude Fayette Bragdon e shprehu konceptin matematikisht si një katror magjik, duke e përdorur atë si bllok ndërtimi në shumë prej ndërtesave të tij më të njohura. Ellis, Eugenia Victoria (June 2004). "Geomantic Mathematical (re)Creation: Magic Squares and Claude Bragdon's Theosophic Architecture". Nexus V: Architecture and Mathematics: 79-92.

Në mesin e viteve 1700, makaronat e Anglisë së epokës gjeorgjiane ishin një nënkulturë e pasur e të rinjve, të njohur për shprehjen gjinore androgjene. Paruket e tyre jashtëzakonisht të mëdha, moda luksoze dhe sjellja sentimentale shkaktuan reagime nga brezat konservatorë të kohës. Në 1770, Fjalori i Oksfordit deklaroi: "Ka vërtet një lloj kafshe, as mashkull dhe as femër, një gjë e gjinisë asnjanëse, e cila është shfaqur kohët e fundit mes nesh. Ajo quhet makarona."  Një shembull është artisti i portretit Richard Cosway, i referuar si "artisti Macaroni". 

 Psikologjike 

Në studimin psikologjik, janë përdorur masa të ndryshme për të karakterizuar gjininë, si Inventari i Rolit të Seksit Bem dhe Pyetësori i Atributeve Personale. 

Tiparet mashkullore kategorizohen si agjente dhe instrumentale, që kanë të bëjnë me sigurinë dhe aftësinë analitike. Tiparet femërore kategorizohen si të përbashkëta dhe ekspresive, që kanë të bëjnë me ndjeshmërinë dhe subjektivitetin.  Individët androgjenë shfaqin sjellje që shtrihet përtej asaj që normalisht lidhet me seksin e tyre të caktuar.  Për shkak të zotërimit të karakteristikave mashkullore dhe femërore, individët androgjenë kanë akses në një gamë më të gjerë të kompetencave psikologjike në lidhje me rregullimin emocional, stilet e komunikimit dhe përshtatshmërinë e situatës. Individët androgjenë janë shoqëruar gjithashtu me nivele më të larta të kreativitetit dhe shëndetit mendor.  

 Inventari i rolit të seksit Bem 
Inventari i rolit seksual të Bem (BSRI) u ndërtua nga përkrahësja e hershme kryesore e androgjinisë, Sandra Bem (1977).   BSRI është një nga masat gjinore më të përdorura. Bazuar në përgjigjet e një individi ndaj artikujve në BSRI, ato klasifikohen si me një nga katër orientimet e roleve gjinore: mashkullore, femërore, androgjene ose të padiferencuara. Bem e kuptoi se si karakteristikat mashkullore ashtu edhe ato femërore mund të shpreheshin nga kushdo dhe kjo do të përcaktonte ato orientime të roleve gjinore. 

Një person androgjen është një individ që ka një shkallë të lartë të tipareve femërore (shprehëse) dhe mashkullore (instrumentale). Një individ femëror renditet lart në tiparet femërore (shprehëse) dhe renditet poshtë në tiparet mashkullore (instrumentale). Një individ mashkullor renditet lart në tiparet instrumentale dhe renditet poshtë në tiparet shprehëse. Një person i padiferencuar ka pak tipare si femërore ashtu edhe mashkullore. 

Sipas Sandra Bem, individët androgjenë janë më fleksibël dhe më të shëndetshëm mendërisht sesa individët mashkullorë apo femërorë; individët e padiferencuar janë më pak kompetent.  Hulumtimet më të fundit e kanë hedhur poshtë këtë ide, të paktën në një farë mase, dhe vetë Bem ka gjetur dobësi në punën e saj origjinale pioniere. [Citimi i nevojshëm] Tani ajo preferon të punojë me teorinë e skemës gjinore.

Një studim zbuloi se individët mashkullorë dhe androgjenë kishin pritshmëri më të larta për të qenë në gjendje të kontrollonin rezultatet e përpjekjeve të tyre akademike sesa individët femërorë ose të padiferencuar. Choi, N. (2004). Sex role group differences in specific, academic, and general self-efficacy. Journal of Psychology, 138, 149–159.

 Pyetësori i atributeve personale 
Pyetësori i Atributeve Personale (PAQ) u zhvillua në vitet '70 nga Janet Spence, Robert Helmreich dhe Joy Stapp. Ky test u kërkoi subjekteve të plotësonin një anketë të përbërë nga tre grupe shkallësh në lidhje me maskulinitetin, feminitetin dhe mashkullorinë-feminitetin. Këto peshore kishin grupe mbiemrash të lidhur zakonisht me meshkuj, femra dhe të dyja. Këta përshkrues u zgjodhën bazuar në karakteristikat tipike të vlerësuara nga një popullatë studentësh të diplomuar. Ngjashëm me BSRI, PAQ i etiketoi individët androgjenë si njerëz që renditeshin lart në të dy fushat e mashkulloritetit dhe feminitetit. Megjithatë, Spence dhe Helmreich e konsideruan androgjininë si një përshkrues të niveleve të larta të maskulinitetit dhe feminitetit në krahasim me një kategori në vetvete. 

 Seksi biologjik 
Historikisht, fjala androgjen u përdor për njerëzit me një përzierje të karakteristikave seksuale mashkullore dhe femërore, dhe nganjëherë përdorej si sinonim me termin hermafrodit.  Në disa disiplina, të tilla si botanika, androgjenët dhe hermafroditët përdoren ende në mënyrë të ndërsjellë.

Kur androgjinia përdoret për t'iu referuar tipareve fizike, ajo shpesh i referohet një personi, seksi biologjik i të cilit është i vështirë të dallohet me një shikim për shkak të përzierjes së tyre të karakteristikave mashkullore dhe femërore. Për shkak se androgjinia përfshin kuptime shtesë që lidhen me identitetin gjinor dhe shprehjen gjinore që janë të dallueshme nga seksi biologjik, sot fjala androgjene përdoret rrallë për të përshkruar zyrtarisht karakteristikat e përziera të seksit biologjik te njerëzit.  Në anglishten moderne, fjala interseks përdoret për të përshkruar më saktë individët me karakteristika seksuale të përziera ose të paqarta. Megjithatë, si personat interseksorë ashtu edhe ata jo-interseksorë mund të shfaqin një përzierje të tipareve seksuale mashkullore dhe femërore si nivelet e hormoneve, lloji i organeve gjenitale të brendshme dhe të jashtme dhe shfaqja e karakteristikave dytësore seksuale.

 Identiteti gjinor 
Identiteti gjinor i një individi, një ndjenjë personale e gjinisë së dikujt, mund të përshkruhet si androgjen nëse ata mendojnë se kanë aspekte mashkullore dhe femërore. Fjala androgjine mund t'i referohet një personi që nuk përshtatet mirë në një nga rolet tipike gjinore mashkullore ose femërore të shoqërisë së tyre, ose një personi gjinia e të cilit është një përzierje e mashkullit dhe femrës, jo domosdoshmërisht gjysmë e gjysmë. Shumë individë androgjenë identifikohen si mendërisht ose emocionalisht si mashkull ashtu edhe femër. Ata gjithashtu mund të identifikohen si "neutrale ndaj gjinisë", "genderqueer" ose "jo-binare". [citim i nevojshëm]  Një person që është androgjen mund të përfshihet lirshëm në atë që shihet si sjellje mashkullore ose femërore, si dhe detyra. Ata mund të kenë një identitet të ekuilibruar që përfshin virtytet e burrave dhe grave dhe mund ta ndajë detyrën me atë se cila gjini mund t'i caktohet shoqërisht ose fizikisht.  Njerëzit që identifikohen si androgjenë zakonisht shpërfillin cilat tipare janë ndërtuar kulturalisht posaçërisht për meshkujt dhe femrat brenda një shoqërie, dhe më tepër përqendrohen në atë se cila sjellje është më efektive brenda rrethanave të situatës. 

Disa kultura jo-perëndimore njohin identitete shtesë gjinore androgjene, të quajtura gjinitë e treta.

 Shprehja gjinore 
parapamje| Louise Brooks ilustron flapper-in. Flappers sfiduan rolet tradicionale gjinore dhe kishin prerje flokësh djaloshare dhe figura androgjene. 
Shprehja gjinore që përfshin një përzierje të karakteristikave mashkullore dhe femërore mund të përshkruhet si androgjene. Kategoritë mashkullore dhe femërore në shprehjen gjinore janë të ndërtuara në mënyrë shoqërore dhe mbështeten në konceptet e përbashkëta të veshjes, sjelljes, stilit të komunikimit dhe aspekteve të tjera të prezantimit. Në disa kultura, shprehja gjinore androgjene është festuar, ndërsa në të tjera, shprehja androgjene është kufizuar ose shtypur. Të thuash që një kulturë ose marrëdhënie është androgjene do të thotë të thuash se i mungojnë rolet e ngurtë gjinore, ose ka linja të paqarta midis roleve gjinore.

Fjala genderqueer përdoret shpesh nga individë androgjenë për t'iu referuar vetvetes, por termat genderqueer dhe androgynous nuk janë as ekuivalente dhe as të këmbyeshme.  Genderqueer, për shkak të lidhjeve të tij me kulturën queer, mbart konotacione sociopolitike që androgjinia nuk i mbart. Për lidhjen me homoseksualitetin, disa androgjenë mund ta shohin etiketën genderqueer të pasaktë, të pazbatueshëm ose fyes. Androgjeniteti konsiderohet nga disa si një alternativë e zbatueshme ndaj androgjenit për diferencimin e faktorëve të brendshëm (psikologjik) nga faktorët e jashtëm (vizualë). 

Një alternativë ndaj androgjinisë është transcendenca e rolit gjinor: pikëpamja që kompetenca individuale duhet të konceptohet mbi një bazë personale dhe jo mbi bazën e mashkulloritetit, feminitetit ose androgjinisë. Pleck, J. H. (1995). "The gender-role strain paradigm". In R. F. Levant & W. S. Pollack (Eds.), A new psychology of men. New York: Basic Books.

Në agjenderizëm, ndarja e njerëzve në gra dhe burra (në kuptimin psikik), konsiderohet e gabuar dhe artificiale.  Individët e moshës janë ata që refuzojnë etiketimin gjinor në konceptimin e vetë-identitetit dhe çështjeve të tjera.     Ata e shohin subjektivitetin e tyre përmes termit person në vend të termit grua ose burrë. [35] : fq.16 Sipas EO Wright, njerëzit pa gjini mund të kenë tipare, sjellje dhe prirje që korrespondojnë me atë që aktualisht shihet si femërore dhe mashkullore, dhe përzierja e tyre do të ndryshonte mes personave. Megjithatë, nuk sugjeron që të gjithë do të ishin androgjenë në identitetet dhe praktikat e tyre në mungesë të marrëdhënieve gjinore. Ajo që zhduket në idenë e mungesës së gjinisë është çdo pritje që disa karakteristika dhe prirje t'i atribuohen rreptësisht një personi të çdo seksi biologjik. 

 Tendencat bashkëkohore 

majtas|parapamje| Coco Chanel e veshur me një fanellë marinari dhe pantallona. 1928
Përgjatë pjesës më të madhe të historisë perëndimore të shekullit të njëzetë, rregullat shoqërore e kanë kufizuar veshjen e njerëzve sipas gjinisë. Pantallonat ishin tradicionalisht një formë e veshjes mashkullore, e cila ishte e pakëndshme për gratë.  Megjithatë, gjatë viteve 1800, spiunet femra u prezantuan dhe Vivandières veshi një uniformë të caktuar me një fustan mbi pantallona. Gratë aktiviste gjatë asaj kohe do të vendosnin gjithashtu të vishnin pantallona, për shembull Luisa Capetillo, një aktiviste për të drejtat e grave dhe gruaja e parë në Puerto Riko që veshi pantallona në publik. 
parapamje| Yves Saint Laurent, kostumi smoking "Le Smoking", krijuar në vitin 1966
Në vitet 1900, duke filluar nga Lufta e Parë Botërore, rolet tradicionale gjinore u paqarta dhe pionierë të modës si Paul Poiret dhe Coco Chanel futën pantallonat në modën e grave. “Flapper style” për femrat e kësaj epoke përfshinte pantallonat dhe një bob chic, që u jepte grave një pamje androgjene.  Coco Chanel, e cila kishte dashuri për të veshur pantallonat vetë, krijoi modele pantallonash për gratë si pizhame plazhi dhe veshje për kalërim.  Gjatë viteve 1930, aktoret magjepsëse si Marlene Dietrich magjepsën dhe tronditën shumë me dëshirën e tyre të fortë për të veshur pantallona dhe për të adoptuar stilin androgjen. Dietrich mbahet mend si një nga aktoret e para që veshi pantallona në një premierë. 

Gjatë gjithë viteve 1960 dhe 1970, lëvizja për çlirimin e grave ka të ngjarë të ketë kontribuar në ide dhe të ketë ndikuar stilistët e modës, si Yves Saint Laurent   Yves Saint Laurent projektoi kostumin Le Smoking dhe e prezantoi atë në vitin 1966, ndërsa fotografitë erotike androgjene të Helmut Newton të kostumit e bënë atë ikonë dhe një klasik. 

Elvis Presley prezantoi një stil androgjen në rock'n'roll.  Fytyra e tij e bukur dhe përdorimi i grimit të syve shpesh i bënte njerëzit të mendonin se ai ishte një "djalë femëror"  Kur Rolling Stones luajti në Hyde Park të Londrës në vitin 1969, Mick Jagger veshi një "fustan mashkullor" të bardhë të dizajnuar nga Michael Fish.  Fish ishte prodhuesi më në modë i këmishave në Londër, shpikësi i kravatës Kipper dhe krijuesi kryesor i shijes së revolucionit të pallua në modën e meshkujve.  Krijimi i tij për Mick Jagger u konsiderua si mishërimi i viteve '60. 
majtas|parapamje|233x233px| Yjet e popit Boy George (në foto) dhe Annie Lennox u shfaqën në ballinën e revistës Smash Hits në dhjetor 1983 me grim identik, e ndjekur nga kopertina e Newsweek në janar 1984 për të shënuar pushtimin e dytë britanik.  Gazetarja muzikore Sue Steward shkroi se kopertina e Smash Hits "ngre pyetjen, 'Cili është djali?" 
Në vitin 1972, David Bowie prezantoi alter egon e tij Ziggy Stardust, një personazh që ishte një simbol i paqartësisë seksuale kur ai lançoi albumin The Rise and Fall of Ziggy Stardust and Spiders from Mars.  Marc Bolan, pionieri tjetër i glam rock-ut, performoi në Top of the Pops të BBC-së në vitin 1971 i veshur me shkëlqim dhe saten, me The Independent që deklaroi se pamja e tij "i lejoi një brezi adoleshentësh të fillonin të luanin me idenë e androgjinisë".  Muzikali i West End i vitit 1973 The Rocky Horror Show përshkruan gjithashtu rrjedhshmërinë seksuale. 

Duke vazhduar në vitet 1980, ngritja e stilistëve avangardë të modës si Yohji Yamamoto,  sfidoi konstruktet sociale rreth gjinisë. Ata ringjallën androgjininë në modë, duke trajtuar çështjet gjinore. Kjo u reflektua edhe brenda ikonave të kulturës pop gjatë viteve 1980, si Grace Jones, Jamie Lee Curtis, Annie Lennox dhe Boy George. "Boy George, The Man". The Washington Post. Archived from the original on 28 February 2019. Retrieved 14 November 2021. Newsweek put Boy George and Eurythmic Annie Lennox on a cover heralding a second British Invasion, pop's gender benders 
parapamje| Themeluesi i X Japan, Yoshiki shpesh etiketohet si androgjen, i njohur për veshjen e fustaneve të dantellave dhe aktrimin e femrës gjatë shfaqjeve. 
Veshja me fuqi për gratë u bë edhe më e spikatur brenda viteve 1980, gjë që më parë bëhej vetëm nga burrat për t'u dukur të strukturuar dhe të fuqishëm. Megjithatë, gjatë viteve 1980 kjo filloi të merrte një kthesë pasi gratë po hynin në punë me role të barabarta me burrat. Në artikullin "The Menswear Phenomenon" nga Kathleen Beckett, shkruar për Vogue në 1984, koncepti i veshjes me fuqi është eksploruar pasi gratë hynë në këto punë, ato nuk kishin zgjidhje tjetër veçse të përshtatnin veshjet e tyre në përputhje me rrethanat, duke çuar përfundimisht ngritjen e veshjes me pushtet si një stil popullor. për gra.  Gratë fillojnë të zbulojnë se nëpërmjet modës mund t'i nxisin burrat që t'i kushtojnë më shumë vëmendje joshjes së aftësive të tyre mendore, sesa tërheqjes fizike të pamjes së tyre. Ky ndikim në botën e modës e bën shpejt rrugën e saj në botën e filmit, me filma si "Vajza e punës" që përdorin gratë që veshin fuqinë si temë kryesore.

Moda androgjene bëri debutimin e saj më të fuqishëm në vitet 1980 përmes punës së Yohji Yamamoto dhe Rei Kawakubo, të cilët sollën një stil të veçantë japonez që adoptoi një temë të paqartë gjinore. Këta dy stilistë e konsiderojnë veten shumë pjesë të avangardës, duke rigjallëruar japonezmin.  Duke ndjekur një qasje më anti-mode dhe duke dekonstruktuar veshjet, në mënyrë që të largohemi nga aspektet më të zakonshme të modës aktuale perëndimore. Kjo do të përfundonte duke çuar në një ndryshim në modën perëndimore në vitet 1980 që do të çonte në ndërtimin e veshjeve më miqësore për gjininë. Kjo për shkak se dizajnerët si Yamamoto besojnë se ideja e androgjinisë duhet të festohet, pasi është një mënyrë e paanshme që një individ të identifikohet me veten e tij dhe se moda është thjesht një katalizator për këtë. [citim i nevojshëm]

Gjithashtu gjatë viteve 1980, Grace Jones, një këngëtare dhe modele e modës, pengoi paraqitjen gjinore në vitet 1980, gjë që befasoi publikun. Stili i saj androgjen frymëzoi shumë njerëz dhe ajo u bë një ikonë e stilit androgjen për të famshmet moderne. 

Në vitin 2016, Louis Vuitton zbuloi se Jaden Smith do të luante në fushatën e tyre të veshjeve të grave. Për shkak të ngjarjeve si kjo, rrjedhshmëria gjinore në modë po diskutohet fuqishëm në media, me konceptin e artikuluar nga Lady Gaga dhe Ruby Rose dhe në filmin e Tom Hooper The Danish Girl. Jaden Smith dhe të rinj të tjerë kanë frymëzuar lëvizjen me thirrjen e tij që rrobat të mos jenë specifike për gjininë, që do të thotë se burrat mund të veshin funde dhe gratë mund të veshin pantallona të shkurtra boksiere. 
parapamje| Ylli i popit koreano-jugor G-Dragon shquhet shpesh për pamjen e tij androgjene.  
Androgjinia ka fituar më shumë rëndësi në kulturën popullore në fillim të shekullit XXI.  Si industria e modës  dhe kultura pop kanë pranuar dhe madje kanë popullarizuar pamjen "androgjene", me disa personazhe të famshëm aktualë që përshëndeten si prirje krijuese.

Rritja e metroseksualëve në dekadën e parë të viteve 2000 është përshkruar gjithashtu si një fenomen i lidhur me këtë prirje. Stereotipet tradicionale gjinore janë sfiduar dhe ndryshuar që nga vitet 1960, të cilat përfshinin lëvizjen e hipive dhe fuqinë e luleve. Artistë në film si Leonardo DiCaprio kishin pamjen "të dobët" në vitet 1990, një largim nga maskuliniteti tradicional, i cili rezultoi në modën "Leo Mania".  Yjet e muzikës si Brett Anderson i grupit britanik Suede, Marilyn Manson dhe grupi Placebo kanë përdorur veshje dhe grim për të krijuar një kulturë androgjinie gjatë viteve 1990 dhe dekadës së parë të viteve 2000. 

Ndërsa vitet 1990 u shpalosën dhe moda zhvilloi një afinitet për veshjet unisex, pati një rritje të stilistëve që e favorizuan atë pamje, duke përfshirë Helmut Lang, Giorgio Armani dhe Pierre Cardin. Burrat në katalogë filluan të vishnin bizhuteri, make up, kei vizuale dhe kashtë stilisti. Këto stile janë bërë një prirje kryesore kryesore e shekullit XXI, si në botën perëndimore ashtu edhe në Azi.  Kulturat japoneze dhe koreane kanë paraqitur pamjen androgjene si një atribut pozitiv në shoqëri, siç përshkruhet si në K-pop, J-pop,  në anime dhe manga,  si dhe në industrinë e modës. 

 Simbolet dhe ikonografia 
Në botën e lashtë dhe mesjetare, njerëzit androgjenë dhe/ose hermafroditët përfaqësoheshin në art nga caduceus, një shkop i fuqisë transformuese në mitologjinë e lashtë greko-romake. Kaduceus u krijua nga Tiresias dhe përfaqëson transformimin e tij në një grua nga Juno në ndëshkim për goditjen në çiftëzimin e gjarpërinjve. Kaduceus u mbajt më vonë nga Hermes/Mërkuri dhe ishte baza për simbolin astronomik për planetin Mërkur dhe shenjën botanike për hermafroditin. Kjo shenjë tani përdoret ndonjëherë për personat transgjinorë.

Një tjetër ikonë e zakonshme e androgjinisë në periudhën mesjetare dhe të hershme moderne ishte Rebis, një figurë e bashkuar mashkullore dhe femërore, shpesh me motive diellore dhe hënore. Një tjetër simbol ishte ai që sot quhet kryqi i diellit, i cili bashkonte simbolin e kryqit (ose saltirës) për mashkullin me rrethin për femra. William Wallace Atkinson, The Secret Doctrines of the Rosicrucians (London: L.N. Fowler & Co., 1918), 53-54. Kjo shenjë tani është simboli astronomik për planetin Tokë. 

 Shiko gjithashtu 

 Lista e njerëzve androgjenë
 Lista e temave të lidhura me transgjinorët
 Bigjiner
 Epiceniteti
 Futanari
 Bender gjinore
 Disforia gjinore
 Neutraliteti gjinor
 Gonokorizmi
 Ginandromorfizmi
 Gynomorph
 Gjinia jobinare
 Pangender
 Postgjinderizmi
 Hipoteza e orientimit seksual
 Butch i butë
 Gjinia e tretë
 Transeksual
 Hermafroditizëm i vërtetë

 Referime 

Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara