Deti Bering

Deti Bering (rusisht: Béringovo móre) është një det margjinal i Oqeanit Paqësor Verior. Ajo formon, së bashku me ngushticën e Beringut, ndarjen midis dy masave më të mëdha tokësore në Tokë: Euroazisë dhe Amerikës. Ai përfshin një pellg të thellë uji, i cili më pas ngrihet përmes një pjerrësi të ngushtë në ujërat më të cekëta mbi raftet kontinentale. Deti i Beringut është emëruar pas Vitus Bering, një lundërtar danez në shërbimin rus, i cili, në 1728, ishte i pari evropian që e eksploroi në mënyrë sistematike, duke lundruar nga Oqeani Paqësor në veri në Oqeanin Arktik.

Deti Bering ndahet nga Gjiri i Alaskës nga Gadishulli i Alaskës. Ajo mbulon mbi 2,000,000 kilometra katrorë dhe kufizohet në lindje dhe verilindje me Alaskën, në perëndim me Lindjen e Largët Ruse dhe Gadishullin Kamchatka, në jug me Gadishullin e Alaskës dhe Ishujt Aleutian dhe në veriun e largët me ngushticën e Beringut. , që lidh detin e Beringut me detin Chukchi të Oqeanit Arktik. Gjiri i Bristolit është pjesa e Detit Bering midis Gadishullit të Alaskës dhe Kepit të Newenhamit në kontinentin Jugperëndimor të Alaskës.

Ekosistemi i Detit Bering përfshin burime brenda juridiksionit të Shteteve të Bashkuara dhe Rusisë, si dhe ujërat ndërkombëtare në mes të detit (i njohur si "Vrima e Donut"). Ndërveprimi midis rrymave, akullit të detit dhe motit krijon një ekosistem të fuqishëm dhe produktiv.

 Shiko edhe 

 Deti Chukchi
 Ngushtica e Beringut
 Gjiri i Alaskës

 Referime 

Kategoria:Dete