Kompromisi i tre të pestave

Kompromisi i tre të pestave ishte një marrëveshje e arritur gjatë Konventës Kushtetuese të Shteteve të Bashkuara të vitit 1787 mbi përfshirjen e skllevërve në popullsinë e përgjithshme të një shteti. Ky numërim do të përcaktonte: numrin e vendeve në Dhomën e Përfaqësuesve ; numrin e votave elektorale që do t'i ndahej çdo shteti; dhe sa para do të paguanin shtetet në taksa. Shtetet skllavopronare donin që e gjithë popullsia e tyre të numërohej për të përcaktuar numrin e Përfaqësuesve që ato shtete mund të zgjidhnin dhe dërgonin në Kongres. Shtetet e lira donin të përjashtonin numërimin e popullsive të skllevërve në shtetet skllavopronare, pasi ata skllevër nuk kishin të drejtë vote. U arrit një kompromis për të zgjidhur këtë ngërç. Kompromisi numëronte tre të pestat e popullsisë së skllevërve të secilit shtet ndaj popullsisë totale të atij shteti me qëllim të ndarjes së Dhomës së Përfaqësuesve, duke u dhënë efektivisht shteteve jugore më shumë pushtet në Dhomën e Përfaqësuesve në krahasim me shtetet veriore. Ai gjithashtu u dha skllevërve fuqi të zgjeruara në mënyrë të ngjashme në legjislaturat jugore; kjo ishte një çështje në shkëputjen e Virxhinias Perëndimore nga Virxhinia në 1863. 

Zezakët e lirë dhe shërbëtorët me kontratë nuk i nënshtroheshin kompromisit dhe secili numërohej si një person i plotë për çështjet e përfaqësimit.  Finkelman, Paul, "The Founders and Slavery: Little Ventured, Little Gained", p. 427.

 Teksti 
Në Kushtetutën e SHBA-së, kompromisi me tre të pestat është pjesë e nenit 1, seksioni 2, klauzola 3 :