Përndjekja e të krishterëve

Persekutimi i të krishterëve mund të gjurmohet historikisht nga shekulli i parë i epokës së krishterë e deri në ditët e sotme. Misionarët e krishterë dhe të konvertuarit në krishterim kanë qenë të dy në shënjestër të persekutimit, ndonjëherë deri në pikën e martirizimit për besimin e tyre, që nga shfaqja e krishterimit.

Të krishterët e hershëm u persekutuan nga të dy hebrenjtë, nga feja e të cilëve lindi krishterimi, dhe romakët që kontrollonin shumë nga qendrat e hershme të krishterimit në Perandorinë Romake. Që nga shfaqja e shteteve të krishtera në Antikitetin e Vonë, të krishterët janë persekutuar edhe nga të krishterë të tjerë për shkak të dallimeve në doktrinë të cilat janë shpallur heretike. Në fillim të shekullit të katërt, persekutimet zyrtare të perandorisë u dhanë fund me Ediktin e Serdikës në 311 dhe praktika e krishterimit u legalizua me Ediktin e Milanos në vitin 312. Në vitin 380, të krishterët kishin filluar të persekutonin njëri-tjetrin. Skizmat e antikitetit të vonë dhe mesjetës – duke përfshirë skizmat Romë-Kostandinopojë dhe polemikat e shumta kristologjike – së bashku me reformimin e mëvonshëm protestant provokuan konflikte të rënda midis besimeve të krishtera. Gjatë këtyre konflikteve, anëtarët e konfesioneve të ndryshme shpesh persekutuan njëri-tjetrin dhe u përfshinë në dhunë sektare. Në shekullin e 20-të, popullatat e krishtera u persekutuan, ndonjëherë, ato u persekutuan deri në gjenocid, nga shtete të ndryshme, duke përfshirë Perandorinë Osmane dhe shtetin pasardhës të saj, i cili kreu masakrat hamidiane, gjenocidin armen, gjenocidin asirian dhe Gjenocidi grek, dhe shtetet ateiste si ato të ish-Bllokut Lindor.

Persekutimi i të krishterëve ka vazhduar të ndodhë gjatë shekullit të 21-të. Krishterimi është feja më e madhe botërore dhe pasuesit e tij jetojnë në të gjithë globin. Përafërsisht 10% e të krishterëve në botë janë anëtarë të grupeve minoritare që jetojnë në shtete me shumicë jo të krishterë. Persekutimi bashkëkohor i të krishterëve përfshin gjenocidin e të krishterëve nga Shteti Islamik dhe persekutimin nga grupe të tjera terroriste, me persekutimin zyrtar shtetëror që ndodh kryesisht në vendet që ndodhen në Afrikë dhe Azi sepse ata kanë fe shtetërore ose sepse qeveritë dhe shoqëritë e tyre praktikojnë favorizim fetar. . Një favorizim i tillë shoqërohet shpesh me diskriminim fetar dhe persekutim fetar.

Sipas raportit të Komisionit të Shteteve të Bashkuara për Lirinë Ndërkombëtare të Fesë për vitin 2020, të krishterët në Birmani, Kinë, Eritre, Indi, Iran, Nigeri, Korenë e Veriut, Pakistan, Rusi, Arabinë Saudite, Siri dhe Vietnam janë të persekutuar; këto vende janë etiketuar si "vende me shqetësim të veçantë" nga Departamenti i Shtetit i Shteteve të Bashkuara, për shkak të angazhimit të qeverive të tyre ose tolerimit të "shkeljeve të rënda të lirisë fetare". I njëjti raport rekomandon që Afganistani, Algjeria, Azerbajxhani, Bahreini, Republika e Afrikës Qendrore, Kuba, Egjipti, Indonezia, Iraku, Kazakistani, Malajzia, Sudani dhe Turqia të përbëjnë "listën speciale vëzhguese" të Departamentit të Shtetit të SHBA-së për vendet në të cilat qeveria lejon ose angazhohet në “shkelje të rënda të lirisë fetare”.

Pjesa më e madhe e persekutimit të të krishterëve në kohët e fundit është kryer nga aktorë joshtetërorë të cilët janë etiketuar si "entitete me shqetësim të veçantë" nga Departamenti i Shtetit, duke përfshirë grupet islamike Boko Haram në Nigeri, lëvizjen Houthi në Jemen, Shtetin Islamik të Iraku dhe Levanti – Provinca Khorasan në Pakistan, al-Shabaab në Somali, Talibanët në Afganistan, Shteti Islamik dhe Tahrir al-Sham në Siri, si dhe Ushtria e Shtetit Wa dhe pjesëmarrësit në konfliktin Kachin në Mianmar.

 Shiko edhe 

 Të krishterët

 Referime 

Kategoria:Përndjekje e të krishterëve