Mbipopullimi njerëzor

Mbipopullimi njerëzor përshkruan një shqetësim se popullsia njerëzore mund të bëhet shumë e madhe për t'u mbështetur nga mjedisi ose burimet e tyre në afat të gjatë. Tema zakonisht diskutohet në kontekstin e popullsisë së botës, megjithëse mund të ketë të bëjë me kombe, rajone dhe qytete individuale.

Që nga viti 1804, popullsia globale njerëzore është rritur nga 1 miliard në 8 miliardë për shkak të përparimeve mjekësore dhe përmirësimit të produktivitetit bujqësor. Rritja vjetore e popullsisë botërore arriti kulmin në 2.1% në vitin 1968 dhe që atëherë ka rënë në 1.1%. Sipas parashikimeve më të fundit të Kombeve të Bashkuara, "[t]popullsia globale pritet të arrijë në 9.7 miliardë në 2050 dhe 10.4 miliardë në 2100.": 28  Raporti i parashikimeve të OKB-së parashikon që popullsia njerëzore do të arrijë kulmin në rreth 10.4 miliardë njerëz. , përpara se të zvogëlohet, duke vënë në dukje se normat e lindshmërisë po bien në mbarë botën.: 14–30  Modele të tjera bien dakord që popullsia do të stabilizohet para ose pas vitit 2100.

Diskutimet e hershme të mbipopullimit në anglisht u nxitën nga puna e Thomas Malthus. Diskutimet për mbipopullimin ndjekin një linjë të ngjashme hetimi si Maltusianizmi dhe katastrofa e tij Maltusiane, një ngjarje hipotetike ku popullsia tejkalon kapacitetin bujqësor, duke shkaktuar zi buke ose luftë për burimet, duke rezultuar në varfëri dhe shpopullim. Diskutimi më i fundit i mbipopullimit u popullarizua nga Paul Ehrlich në librin e tij të vitit 1968 Bomba e Popullsisë dhe shkrimet pasuese. Ehrlich e përshkroi mbipopullimin si një funksion të mbikonsumit, duke argumentuar se mbipopullimi duhet të përcaktohet nga një popullsi që nuk është në gjendje të mbajë veten pa varfëruar burimet jo të rinovueshme.

Besimi se nivelet globale të popullsisë do të bëhen shumë të mëdha për t'u mbajtur është një pikë debati. Ata që besojnë se mbipopullimi njerëzor global është një shqetësim i vlefshëm, argumentojnë se nivelet e rritura të konsumit të burimeve dhe ndotjes tejkalojnë kapacitetin mbajtës të mjedisit, duke çuar në tejkalim të popullsisë. Hipoteza e tejkalimit të popullsisë shpesh diskutohet në lidhje me shqetësimet e tjera të popullsisë si vrulli i popullsisë, humbja e biodiversitetit, uria dhe kequshqyerja, varfërimi i burimeve dhe ndikimi i përgjithshëm i njeriut në mjedis.

Kritikët e besimit vënë në dukje se rritja e popullsisë njerëzore po zvogëlohet dhe popullsia ka të ngjarë të arrijë kulmin, dhe ndoshta edhe të fillojë të ulet, para fundit të shekullit. dhe inovacioni teknologjik bëjnë të mundur ruajtjen e madhësive të parashikuara të popullsisë. Kritikë të tjerë pohojnë se koncepti është i fokusuar shumë ngushtë, injoron çështjet më të ngutshme, si varfëria, dhe vendos një barrë të panevojshme në jugun global.

 Shiko edhe 

Lexim i mëtejshëm
Feeney, John. "AGRICULTURE: Ending the World as We Know It." The Zephyr. Downloaded on July 30 (2010): 2024.
 Referime 

Kategoria:Popullsia botërore
Kategoria:Mbipopullim njerëzor
Kategoria:Ekologji e popullsisë