Christiane F.

Vera Christiane Felscherinow  (lindur më 20 maj 1962) është një aktore dhe muzikante gjermane e cila njihet më së shumti për kontributin e saj në librin autobiografik të vitit 1978 Christiane F. (titulli origjinal: ), dhe miniseriali filmik dhe televiziv i bazuar në librin, në të cilin dokumentohet përdorimi i saj i drogës në adoleshencë.

 Biografia 
Felscherinow ka lindur në Hamburg, por familja e saj u zhvendos në Berlinin Perëndimor kur ajo ishte fëmijë. Ata u vendosën në Gropiusstadt, një lagje në Neukölln që përbëhej kryesisht nga blloqe apartamentesh shumëkatëshe ku mbizotëronin problemet sociale. Babai i Felscherinow pinte shpesh sasi të mëdha alkooli dhe abuzonte me dy vajzat e tij, ndërsa nëna e saj ishte e zhytur në një marrëdhënie jashtëmartesore. 

Kur ishte 12 vjeç, ajo filloi të pinte hashash me një grup shokësh që ishin pak më të rritur në një klub lokal të të rinjve. Ata gradualisht filluan të përdorin droga më të forta si LSD dhe forma të ndryshme pilula dhe ajo përfundoi duke përdorur heroinë . Në kohën kur ishte 14 vjeç, ajo ishte e varur nga heroina dhe një prostitutë, kryesisht në stacionin hekurudhor më të madh të atëhershëm të Berlinit Perëndimor , Bahnhof Zoo . Gjatë kësaj periudhe, ajo u bë pjesë e një grupi adoleshentësh përdoruesish të drogës dhe punonjësve të seksit të të dy gjinive. 

 Libri 
Dy gazetarë nga revista e lajmeve Stern, Kai Hermann dhe Horst Rieck, u takuan me Felscherinow në vitin 1978 në Berlin, kur ajo ishte dëshmitare në një gjyq të një burri që paguante vajzat e mitura me heroinë në këmbim të seksit. Gazetarët donin të zbulonin problemin e drogës mes adoleshentëve në Berlin, i cili ishte i rëndë, por edhe i rrethuar nga tabu të forta, dhe organizuan një intervistë dy-orëshe me Felscherinow. Dy orët u zgjatën në dy muaj, pasi Felscherinow dha një përshkrim të thellë të jetës së saj, si dhe të adoleshentëve të tjerë, në Berlinin Perëndimor gjatë viteve 1970. Më pas, gazetarët botuan një seri artikujsh rreth përdorimit të heroinës së saj në Stern, bazuar në intervistat e regjistruara në kasetë me Felscherinow.

Në vitin 1979, shtëpia botuese Stern botoi një libër të bazuar në intervista, Wir Kinder vom Bahnhof Zoo . Libri tregon jetën e Felscherinow nga viti 1975 deri në 1978, midis moshës 12 dhe 15 vjeç, dhe përshkruan disa nga miqtë e Felscherinow, së bashku me përdorues të tjerë të drogës, si dhe skena nga vende tipike të skenës së drogës në Berlin në atë kohë. Rrëfimi i librit është në vetën e parë, nga këndvështrimi i Felscherinow, por është shkruar nga gazetarët që funksionojnë si shkrimtarë fantazmë .  Të tjerë, si nëna e Felscherinow dhe njerëz të ndryshëm që dëshmuan përshkallëzimin e situatës së drogës në Berlin në atë kohë, gjithashtu kontribuan për librin.

Numri i librit në Mbretërinë e Bashkuar u botua nga Corgi më 21 gusht 1981 nën titullin H. Autobiografia e një prostitute fëmijësh dhe të varur nga heroina dhe u përkthye nga Susanne Flatauer (   ).

Botimi i parë amerikan i librit u botua nga Bantam në 1982 me titullin Christiane F.: Autobiography of a Girl of the Streets and Heroin Addict, i përkthyer gjithashtu nga Susanne Flatauer (  ). Që nga tetori 2013, Felscherinow vazhdon të marrë pagesa mujore të rentës minerare prej 2,000 € ( 2,720 USD ) për librin Christiane F.  Në vitin 2013, një përkthim i ri nga Christina Cartwright u botua nga Zest Books of San Francisco me titullin Zoo Stacioni .

 Filmi 
Në vitin 1981, libri u përshtat në një film me regji të Uli Edel dhe prodhuar nga Bernd Eichinger dhe Hans Weth . Skenari u shkrua nga Herman Weigel dhe Natja Brunckhorst luajti rolin e personazhit titullar. Titulli i saj në Gjermani ishte Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo, dhe në vendet anglishtfolëse Christiane F. 

Pjesa më e madhe e filmit është xhiruar në rrethinat aktuale të Gropiusstadt dhe Bahnhof Zoo. David Bowie, këngëtari i preferuar i Christiane në kohën e intervistave që informuan librin, shfaqet si ai vetë në një koncert. Bowie siguroi gjithashtu kolonën zanore të filmit që u publikua në Gjermani në 1981. 

 Post- Christiane F. 
Pas suksesit fillestar të librit dhe filmit, Felscherinow e gjeti veten duke u bërë një personazh i famshëm, si në Gjermani ashtu edhe në vende të tjera të Evropës . Një subkulturë e vajzave adoleshente në Gjermani filloi të imitonte stilin e saj të veshjes dhe kaloi kohë në kopshtin zoologjik Bahnhof, i cili u bë një atraksion turistik i pamundur. Ky zhvillim kishte të bënte me ekspertët e drogës në fushën e rinisë, të cilët kishin frikë se, megjithë zymtësinë e filmit dhe skenat e shumta të lidhura me drogën (veçanërisht ato që portretizojnë realitetin e tërheqjes së heroinës), adoleshentët e pambrojtur mund ta konsideronin Felscherinow-in si një hero kulti dhe model .

Midis 1982 dhe 1985, Felscherinow jetoi në Cyrih me familjen Keel, pronarë të shtëpisë botuese Diogenes . Gjatë kësaj kohe ajo u takua me Friedrich Dürrenmatt, Patricia Highsmith dhe Patrick Süskind .  Në vitin 2013 ajo shpjegoi se "jetoi mes yjeve të letërsisë dhe skenës së heroinës" dhe e përshkroi parkun Platzspitz në Cyrih si "si Disney World për të droguarit"; megjithatë, Felscherinow shpjegoi më tej se zona u bë "një grumbull plehrash" pasi njerëzit vdiqën pasi u prekën nga viruset e hepatitit C dhe HIV, dhe bandat rivale të përfshira në konflikt të dhunshëm. 

Në fillim të viteve 1980, i dashuri i Felscherinow ishte Alexander Hacke, nga grupi industrial gjerman Einstürzende Neubauten, dhe së bashku ata publikuan dy albume nën emrin Sentimentale Jugend, duke përfshirë një version kopertinë të këngës së Rolling Stones " Satifaction ", në etiketën Das Cassetten Combinat. .   Ata gjithashtu u shfaqën së bashku në filmin gjerman Dekoder të vitit 1983, i cili gjithashtu shfaqi William S. Burroughs dhe Genesis P-Orridge .   Felscherinow shpjegoi në vitin 2013 se Hacke ishte një "mik i një shoqeje" që përdori vendbanimin e saj për t'u fshehur nga mediat që ishin në dijeni të përdorimit të tij problematik të heroinës në atë kohë. Ajo deklaroi gjithashtu se është e lumtur që jeta e Hacke-së është bërë e qëndrueshme: “Jam e lumtur që ai i shpëtoi problemet e tij dhe tani ka një familje”. 

Felscherinow u kontraktua nga hepatiti C nga një gjilpërë e infektuar në fund të viteve 1980. Ajo vuan nga cirroza e mëlçisë dhe refuzon trajtimin me interferon për shkak të efekteve anësore.  Në vitin 2013, Felscherinow deklaroi: "Unë do të vdes së shpejti, e di këtë. Por nuk kam humbur asgjë në jetën time. Jam mirë me të. Kështu që kjo nuk është ajo që do të rekomandoja: kjo nuk është jeta më e mirë për të jetuar, por është jeta ime." 

 Përdorimi i drogës 
Kur Felscherinow ishte 19 vjeç, ajo shkoi në Shtetet e Bashkuara për të promovuar filmin për të; ajo u arrestua për posedim heroine dhe opiumi dhe u desh të largohej nga vendi. 

Ajo jetoi me djalin e saj (lindur 1996)  në Teltow, Gjermani, por në vitin 2008 pasi të dy u zhvendosën në Amsterdam, Felscherinow humbi përkohësisht kujdestarinë e djalit të saj në gusht 2008, pasi autoritetet ndërhynë në Berlin.  Në fund të janarit 2011, Felscherinow u kontrollua gjatë një bastisjeje droge në Moritzplatz, një stacion metroje në Berlin, i njohur atëherë për tregun e tij të drogës; megjithatë nga kontrolli nuk u gjet asnjë drogë. 

Felscherinow deklaroi në një intervistë të dhjetorit 2013 se ndërsa ajo vazhdon të konsumojë metadon dhe herë pas here pi duhan kanabis, alkooli është çështja e saj kryesore e drogës në moshën 51-vjeçare. Në përgjigje të një pyetjeje se pse ajo kurrë nuk e ndërpreu përdorimin e drogave të paligjshme, ajo shpjegoi: "Kurrë nuk kam dashur të heq dorë nga ato. Nuk dija asgjë tjetër. Vendosa të jetoj një jetë ndryshe nga njerëzit e tjerë. Nuk kam nevojë një pretendim për të ndaluar." 

 Referime 

Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Lindje 1962
Kategoria:Shkrimtarë nga Berlini
Kategoria:Njerëz nga Hamburgu