Ndriçimi me gaz

Ndriçimi me gaz është prodhimi i dritës artificiale nga djegia e një gazi karburanti si hidrogjeni, metani, monoksidi i karbonit, propani, butani, acetilen, etilen, gaz qymyri (gaz i qytetit) ose gaz natyror. Drita prodhohet ose drejtpërdrejt nga flaka, përgjithësisht duke përdorur përzierje speciale (zakonisht propan ose butan) të gazit ndriçues për të rritur shkëlqimin, ose indirekt me përbërës të tjerë si manteli i gazit ose drita e vëmendjes, me gazin që kryesisht funksionon si nxehtësi. burim për inkandeshencën e mantelit të gazit ose gëlqeres.

Përpara se energjia elektrike të bëhej mjaft e përhapur dhe ekonomike për të lejuar përdorimin e përgjithshëm publik, gazi ishte metoda më e përhapur e ndriçimit të jashtëm dhe të brendshëm në qytete dhe periferi, zona ku infrastruktura për shpërndarjen e karburantit të gaztë ishte praktike. Kur ndriçimi me gaz ishte i përhapur, lëndët djegëse më të zakonshme për ndriçimin me gaz ishin gazi i drurit, gazi i qymyrit dhe, në raste të kufizuara, gazi i ujit. Dritat e hershme të gazit ndizeshin manualisht nga ndezësit e llambave, megjithëse shumë modele të mëvonshme ndizen vetë.

Ndriçimi me gaz tani përdoret shpesh për kampingje, për të cilat dendësia e lartë e energjisë e karburantit hidrokarbur, e kombinuar me natyrën modulare të bombolave mbi të cilat janë ndërtuar dritat e kampingut, lejon që drita e ndritshme dhe afatgjatë të prodhohet pa pajisje komplekse. Përveç kësaj, disa rrethe historike urbane ruajnë ndriçimin rrugor me gaz dhe ndriçimi me gaz përdoret brenda ose jashtë për të krijuar ose ruajtur një efekt nostalgjik.

 Shiko edhe 

 Ndriçimi
 Drita

 Referime 

Kategoria:Shpikje kineze
Kategoria:Shpikje angleze
Kategoria:Shpikje skoceze
Kategoria:Ndriçim