Deva (Hinduizëm)

Deva ( Sanskritisht :  ) do të thotë "i shndritshëm", "i lartësuar", "qenie qiellore", "qenie hyjnore", "çdo gjë e përsosmërisë", Klostermaier, Klaus K. (2007). "Part I. Hinduism: Sources and Worldview – The Many Gods and the One God of Hinduism". A Survey of Hinduism. India and South Asian Studies (3rd ed.). Albany, New York: SUNY Press. pp. 101–102. ISBN 9780791470824. LCCN 2006021542. The Hindu deva is not God—at the most deva could be loosely translated as a "divine being." Etymologically it means "god", "shiny," "exalted"; and thus we find that the term deva covers everything that has to do with the supernatural: all figures, forms, processes and emotions, melodies, books, and verse meters—whatever needs the explanation of a transcendent origin or status—are called devas or devatā. The functions of different parts of the body, symbols, and syllabes are explained as deva. In Vedic religion we find the term used in a relatively restricted way; but even there we are not entitled to equate it with god, but rather with supernatural powers in general. dhe është gjithashtu një nga termat sanskritisht të përdorur për të përshkruar një hyjni në hinduizëm . Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English Dictionary” Etymologically and Philologically Arranged to cognate Indo-European Languages, Motilal Banarsidass, page 492 Deva është një term mashkullor; ekuivalenti femëror është Devi. Fjala është gjegjëse e deus ("zot" në latinisht) dhe e grekes Zeus .

Në literaturën më të hershme Vedike, të gjitha qeniet e mbinatyrshme quhen Deva Encyclopaedia Britannica - Deva Encyclopedia of Ancient Deities by Charles Russell Coulter, Patricia Turner. Pg.147  dhe Asura .  Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English Dictionary” Etymologically and Philologically Arranged to cognate Indo-European Languages, Motilal Banarsidass, page 121 Konceptet dhe legjendat evoluan në letërsinë e lashtë indiane, dhe nga periudha e vonë Vedike, qeniet dashamirëse të mbinatyrshme quhen Deva-Asura. Në tekstet hindu pas-Vedike, të tilla si Puranat dhe Itihasat e hinduizmit, Devat përfaqësojnë të mirën dhe Asurat të këqijat.   Në disa vepra mesjetare të letërsisë indiane, Devat përmenden gjithashtu si Sura dhe krahasohen me gjysmëvëllezërit e tyre po aq të fuqishëm, por keqëdashës, të referuar si Asura . Encyclopædia Britannica

Devat, së bashku me Asurat, Yakshat (shpirtrat e natyrës) dhe Rakshasat (gogolët / demonët e këqij), janë pjesë e mitologjisë indiane dhe Devat shfaqen në shumë teori kozmologjike në hinduizëm .  

 Letërsi Vedike 
parapamje| Shiva/Rudra ka qenë një Deva i madh në hinduizëm që nga kohët Vedike.  Sipër është një statujë e tij medituese në Himalaje me hindutë që falin lutjet.

 Samhitat dhe Brahmanat 
parapamje| 12 Devat që mbrojnë Budën, nga Tani Bunchō . Devat hindu u adoptuan nga budistët japonezë në mijëvjeçarin e parë si Jūni-ten 

Disa deva përfaqësojnë forcat e natyrës dhe disa përfaqësojnë vlera morale (të tilla si Aditya-t, Varuna dhe Mitra ), secila simbolizon mishërimin e një njohurie të specializuar, energji krijuese, fuqi të lartësuar dhe magjike ( Siddhis ).   Devat më të referuara në Rig Veda janë Indra, Agni (zjarri) dhe Soma, me "hyjninë e zjarrit" të quajtur miku i gjithë njerëzimit, dhe Soma janë të dy të festuar në një ritual zjarri yajna që shënon ceremonitë kryesore hindu. Savitri, Vishnu, Rudra (më vonë iu dha epiteti ekskluziv i Shivës), dhe Prajapati (më vonë Brahma ) janë perëndi dhe si rrjedhim Deva. Parvati (fuqi dhe dashuri) dhe Durga (fitore) janë disa Devi ose perëndesha. Shumë prej hyjnive të marra së bashku adhurohen si Vishvedeva .[ citim i nevojshëm ]

 Deva të rëndësishme 

 Brahma hyjnia e krijimit
 Vishnu hyjnia e ruajtjes
 Shiva hyjnia e shkatërrimit dhe e kohës ; lidhur me fertilitetin dhe rigjenerimin
 Ganesha hyjnia e fillimeve të reja, mençurisë dhe fatit
 Hanuman-i hyjnia e lidhur me guximin, nderimin dhe forcën/avatarin e Shivait
 Kartikeya hyjnia e fitores dhe luftës
 Vishwakarma hyjnia e arkitekturës
 Dhanvantari hyjnia e mjekëve dhe Ayurveda/avatar i Vishnu
 Dyaus hyjnia e eterit (ose qiellit )
 Vayu hyjnia e ajrit, erës dhe frymës
 Varuna hyjnia e ujit dhe shiut
 Agni hyjnia e zjarrit
 Yama hyjnia e vdekjes dhe e drejtësisë
 Samudra hyjnia e deteve /forma e Varunës
 Kubera hyjnia e pasurisë dhe pasurisë
 Kamadeva hyjnia e dashurisë
 Indra, mbreti i hyjnive dhe hyjnia e motit, stuhive dhe qiellit
 Ashwini Kumara hyjnia e shëndetit dhe mjekësisë
 Surya hyjnia e diellit, dritës dhe ditës
 Chandra hyjnia e hënës dhe natës
 Mangala hyjnia e Marsit dhe agresionit
 Buda hyjnia e Mërkurit dhe Natyrës
 Brihaspati hyjnia e Jupiterit dhe mësuesi i Devave
 Shukra hyjnia e Venusit dhe adhurimit (bhakti) dhe mësuesi i Asurave
 Shani hyjnia e Saturnit dhe veprat (karma)

 Referime 

 Leximi më tej 

 The Basic Concept of Vedic Religion FBJ Kuiper (1975), History of Religions, Vol. 15, Nr. 2, faqet 107–120 (mbi rrënjët e Devas dhe Asuras)
 The Proto-Indoaryans T Burrow (1973), Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain & Ireland, Vol. 105, Numri 2, faqet 123–140 (mbi rrënjët e Devave dhe Asurave në historinë indo-iraniane kundrejt historisë indo-evropiane)
 Hyjnitë Indo-Evropiane dhe Rigveda ND Kazanas (2001), The Journal of Indo-European Studies, Vol. 29, nr. 3 dhe 4
 Zotat Vedic të Japonisë S Kak (2004), Brahmavidyā: Buletini i Bibliotekës Adyar (mbi përhapjen e Devave Vedike si Indra, Agni, Vayu jashtë Indisë)
 Në Përkthim: Māyā, Deva, Tapas Ananda Coomaraswamy, Isis, vëll. 19, Nr. 1, faqet 74–91 (mbi kuptimet alternative të Devas)
 Ritual, Knowledge, and Being: Initiation and Veda Study in Ancient India Brian K. Smith (1986), Numen, vëll. 33, Fash. 1, faqet 65–89 (mbi rolin e njohurive në fuqizimin e natyrës Deva te njeriu)
Kategoria:Hinduizëm