Isa (qytet)

Issa është një vendbanim i lashtë ilir në vendin e qytetit të sotëm Vis, në ishullin me të njëjtin emër. 

 Veshtrim 
Vis u themelua si një koloni e Doranëve të Sirakuzës në fillim të shekullit të 4-të. para Krishtit Kr. Qyteti ishte ndërtuar mbi tarraca dhe i fortifikuar me mure. Në pjesën jugore të qytetit ka pasur banja termale që nga fillimi i shek. Në gadishullin e Prirovës ka ekzistuar një teatër romak, ndoshta i ndërtuar mbi themelet e një teatri grek mbi të cilin në shek. shekulli, u ndërtua një manastir i konventorëve . Në jugperëndim të qytetit ndodhej nekropoli i Isejit, Mrtvilo, me aksesorët e tij, nga të cilët veçohet qeramika . Është një nga vendbanimet e para greke në Adriatik me karakteristika të kulturës së mëvonshme romake. Vendbanimi më i ri ka shembuj të spikatur të arkitekturës së stileve të ndryshme nga mesjeta e vonë dhe epokat e mëvonshme. 

 Historia 
Ishulli Vis ka qenë i banuar që nga kohërat parahistorike. Në shpellën e Krajicës ose Teutës në anën veriore të ishullit, u zbuluan qeramikë të periudhës eneolitike, ndërsa gjetjet (fragmente qeramike, fibula bronzi) dhe një duzinë tumash dhe katër vendbanime kështjellash të shpërndara rreth ishullit lidhen me epoka e hershme, e mesme dhe e vonë e bronzit (rreth 1800-1000 pes). Nga epoka e hershme e hekurit (rreth 800-600 p.e.s.) e kanë origjinën gjetjet nga varret në anën jugore të ishullit pranë kalasë së Taleška Glavica . Hrvatska enciklopedija (LZMK) – Vis (otok)

Në mijëvjeçarin I para Krishtit Kr. ishulli u mbajt nga Liburni ilir, dhe në fillim të IV. para Krishtit Kr. (themeluar midis viteve 397 dhe 390 Hrvatska enciklopedija (LZMK) – grčka kolonizacija na Jadranu e Kroacisë, e zhvilluar, themeli i së cilës lidhet me veprimtarinë kolonizuese të tiranit sirakuzan Dionisi Plaku . Tashmë në kohën e djalit të Dionisit, ajo filloi të pavarësohej politikisht dhe ekonomikisht nga kolonia greke e Sirakuzës dhe të vepronte si një polis i pavarur. Historia më e vjetër e Isës lidhet edhe me dinastinë ilire të Jonit, i cili në Gjeografinë e Strabonit përmendet si sundimtar i Isës dhe historia e së cilës vërtetohet nga një mbishkrim i dëmtuar që përmend "Ishullin Jon" dhe gjeti një monedhë bronzi me emrin e tij ( IONIO ), e cila e ka origjinën nga mesi i shekullit IV. paragrafi Hrvatska enciklopedija (LZMK) – Vis (otok)

Që nga themelimi, Issa u zhvillua si një polis i pavarur dhe prodhoi paratë e veta, kishte flotën e vet, ligjet, zhvilloi tregtinë, prodhimin e qeramikës dhe vreshtarinë. Në IV. dhe III. para. psh. Kr. ajo themeloi koloni në zonën e Lumbardës në Korçula, Trogir ( Tragurij ) dhe Stobreç ( Epetij ). Hrvatska enciklopedija (LZMK) – Vis (otok) Kishte një rrjet të zhvilluar tregtar me kontinent dhe rregulla strikte të zhvillimit urban. Muret më të ruajtura nga periudha helenistike në Kroaci, si dhe nekropolet në vendet e Martvilo dhe Vlaška njiva, dëshmojnë për ndërtimin e planifikuar të qytetit të Isës. Hrvatska enciklopedija (LZMK) – Vis (grad) Kur ajo u kërcënua nga mbreti Agron, Issa në vitin 231 p.e.s. Kr. mbrojti pavarësinë e saj me ndihmën e romakëve, aleat i të cilëve u bë. 

Ne vitin 47 p.e.s. gjatë luftës civile midis Cezarit dhe Pompeut, ajo u rreshtua në anën e Pompeut dhe pas humbjes së tij u pushtua nga legati i Cezarit Vatinius. Në atë kohë, ajo humbi privilegjet e mëparshme dhe statusin e një qyteti të lirë, dhe u bë një subjekt i Romës, i varur nga autoritetet në koloninë e re romake Saloni . Ajo mbeti ende një qendër e rëndësishme tregtare. Gjatë kësaj periudhe u ndërtuan banjat termale, teatri dhe forumi. Në gjysmën e parë të shekullit I fitoi edhe të drejtën civile romake ( Issa civium Romanorum ). Hrvatska enciklopedija (LZMK) – Vis (otok)

 Paratë 
Nuk dihet saktësisht viti i funksionimit të minierës së Isejit, por supozohet se ka filluar punën në mesin e shekullit të IV-të. para Krishtit Kr. Të gjitha monedhat Iseiane të gjetura deri më tani janë prerë në bronz, prej të cilave janë prerë monedha të destinuara kryesisht për përdorim lokal. Paratë e bëra nga më shumë metale të çmuara ishin një garanci për tregtimin jashtë zonës lokale, por deri më tani ato nuk janë gjetur në Issa. Seria origjinale e monedhave Iseiane të emetuara në mesin e shekullit të IV para Krishtit. ato përbëhen nga monedha sirakuziane ; në anën e përparme është një përshkrim i kokës së një të riu, dhe në anën e pasme është një përshkrim i një delfini që kërcen. Disa kopje të kësaj monedhe kanë edhe mbishkrimin IONIO. Përveç monedhave të Sirakuzës, për monedha përdoren edhe monedhat e Herakleas dhe Faros. Ajo seri zgjati deri në fund të shekullit të IV para Krishtit. Shembuj të tjerë të monedhave Isej kanë një grua në pjesën e përparme dhe një yll me tetë cepa në anën e pasme. Në fytyrë duket legjenda IS ose IC, që është shkurtim i ISSAION, që do të thotë paratë e shtetit të Isseit. Kjo monedhë daton në fund të shekullit të IV para Krishtit. Në periudhën në vijim, Issa lëshoi një seri të tërë monedhash, ndonjëherë duke u përdorur për monedhat e Metapont, një qytet në bregdetin e Gjirit të Tarantos. Kjo monedhë ka një përshkrim të kokës së Athinës në fytyrë dhe një dre në anën e pasme. Ka edhe monedha me një kombinim të Athinës në fytyrë dhe një dhi në anën e pasme. Seria më e re e monedhave Isej ka në fytyrë imazhin e një drenushe ose një dollar . Ato vazhduan deri në fund të pavarësisë Iseiane, deri në mesin e shekullit I para Krishtit.

 Atraksione 
Varri më luksoz i gjetur në zonën e Isës është një mauzoleum i gjetur në gusht të vitit 1930. vit, i cili u shkatërrua, kështu që nuk dihet shumë për pamjen e tij. Ndodhej në nekropolin perëndimor. Pamja e arkitekturës së saj mund të konkludohet vetëm në bazë të objekteve të ruajtura: pesë koka llaçi, një fragment mozaiku, një llaç, një fragment i një afresku me paraqitje antropomorfe dhe një bust fragmentar prej balte femërore. Ishte një varrim luksoz në një mauzoleum. Dyshemeja e mauzoleumit ishte e mbuluar me një mozaik shumëngjyrësh të bërë nga kube të vegjël 2 mm. Shiriti i kufirit u ekzekutua si një gjarpër dhe ai rridhte rreth një dërrase katrore me katrorë shumëngjyrësh të lyer koncentralisht. Ky fragment u vendos në dyshemenë e mauzoleut si emblemë. Muret ishin të zbukuruara me afreske dhe llaç, mbi të cilat ndoshta ishin ngjitur koka, sepse kanë kunja hekuri për fiksim në anën e pasme. Për shkak të mungesës së atributeve të tjera, është e vështirë të përcaktohet nëse kokat e gjetura janë përshkrime të hyjnive apo të vdekurve të idealizuar të paraqitur si filozofë apo poetë me një shprehje të urtë, gjë që është tipar i artit arkaik.

Grekët i quanin koroplastë ata që bënin statuja terrakote. Qendrat kryesore të prodhimit të këtyre figurinave ishin Tanagra, Myrina, Aleksandria dhe qytetet e Siçilisë dhe të Italisë së sotme jugore (veçanërisht Taranto). Në Issa, statujat u sollën nga qyteti më i madh pulian i Tarantos. Kërkimet e fundit kanë vërtetuar prodhimin e këtyre figurinave edhe në Issa dhe ka filluar në shek. para Krishtit Kr. gjë që dëshmohet nga zbulimi i piedestalit të një figure femërore në këmbë që u hodh si skrap. Pjesa më e madhe e terrakotave të gjetura deri më tani në zonën e Isës u gjet si pjesë e të ndjerit brenda dhomës së varrimit . Shumica e terrakotave paraqesin gra në këmbë të veshura me chitone dhe himation, me modele flokësh ose shami të ndryshme, si dhe tifozë që mbajnë në dorë. Ka edhe paraqitje të shpeshta të hyjnive, për shembull Afërdita, tipi Ourania, ose objekte të ndryshme si dhuratë kushtimi për hyjnitë, për shembull një pëllumb me një tërfil në gjoks si dhuratë për perëndeshën Afërditë, dhe lodra të ndryshme etj . Gjatë pjekjes, figurinat lyheshin me një bojë të bardhë bazë, duke i lyer ose lyer me furçë, dhe më pas rrobat lyheshin me ngjyra të ndryshme. Terrakotat Isej përbëjnë një nga koleksionet më të pasura në Kroaci, nga të cilat vetëm një pjesë e vogël është ekspozuar në baterinë e Gospa-s . Hulumtimet më të fundit në Vis rezultuan në zbulimin e një numri të madh fragmentesh kallëpësh për prodhimin e gotave dhe një vulë me figurën e një lepuri kërcyes, i cili u përdor për të bërë kallëpe. Issa ishte qendra më e madhe e prodhimit të qeramikës reliev, dhe prodhimi filloi në shekullin II para Krishtit. dhe zgjati deri në fund të kohëve të lashta .

 Gjetjet dhe kërkimet 
Mbetjet e shumta të vendbanimit grek dhe më vonë romak janë ruajtur: banja termale, nekropol, pjesë rrugësh, pjesë të fundosura të portit dhe teatri romak mbi të cilin u ndërtua më vonë manastiri françeskan .

Popullsia e vendbanimit të Visit, e cila u zhvillua në jug të qytetit antik, i përdori rrënojat si burim materiali për ndërtimin e shtëpive, gjë që duket edhe sot në shumë ndërtesa.

Hulumtimet arkeologjike mbi Isën filluan në fund të shekullit të 19-të. shekulli dhe vazhdojnë edhe sot e kësaj dite me ndërprerje. U zbuluan shembuj të shumtë të monedhave të lashta (Issa preu paratë e saj si polis) dhe skulptura (më e famshmja është koka e perëndeshës Artemis ).

Humanisti i famshëm dhe koleksionisti i mbishkrimeve të lashta Cyriacus Anconitanus viziton Visin më 22. korrik 1436 vit dhe përmend amfiteatrin fisnik, d.m.th. teatri romak, në të cilin ai vuri në dukje mbishkrimin e ngulitur greqisht. Përveç një mbishkrimi tjetër grek kushtuar Artemidës, ai regjistroi gjithashtu një mbishkrim romak të gdhendur në një piedestal për një statujë bronzi të Augustit . Në vitin 1553 Përfaqësuesi venecian Giustiniani përmend Visin në udhëtimin e tij dhe shkruan se "Mbretëresha Teuta qëndroi në këtë ishull, pasi ky vend është një nga më të bukurit në Dalmaci, ku mund të shihen ende mbetjet e pallatit të saj mbretëror, si dhe copa kolonash. harqe dhe shumë gurë mermeri të punuar”. Poeti Marin Gazaroviq në vargje më 1623. ai përmend shkurt Visin e lashtë dhe mbetjet e Gradinës: Aty ku paqja është ende e dukshme, ku mermerët janë ende të zbehtë, tani mbjellin grurë në qytet, tani mbjellin vreshta . Johanes Fefella, igumeni i manastirit në Prirov, në dorëshkrimin e tij Smaragdus electus aut Issa dalmatica insula felix et omnifera nga viti 1704. përshkruan monumentet Iseiane dhe thotë se monumenti i perëndeshës Diana është marrë nga Visi. Antun Matijašević Karamaneo, shkrimtar dhe erudit, kthehet po atë vit nga Venecia në vendlindjen e tij Vis dhe studion monumentet dhe historinë e lashtë të Isës dhe shkruan për mbishkrimet dhe monedhat e lashta, teatrin dhe banjat termale. Në 1710 u gjet varri i një ushtari, për të cilin ai besonte se ishte varri i Furius Camillus Scribonianus. Rreth vitit 1730. në Gradinë, u gjet një statujë e perandorit me veshje lufte, e cila shkoi nga koleksioni Radossi në Vis në koleksionin Salitro në Split dhe më pas në Muzeun Arkeologjik në Zagreb . Në atë shekull, tre mbishkrime greke përfunduan në koleksionin Danieli në Zadar, ku u gjetën në 1772. shkruar nga Fortis. Gjatë një vizite të shkurtër në Vis në korrik të atij viti, Alberto Fortis regjistroi një mbishkrim romak në lidhje me ndërtimin e tempullit të Jupiterit dhe Herakleut, përshkroi monedhat Iseian dhe dha një fakt interesant: "Ju mund të shihni veçanërisht dyshemetë me mozaik të mbuluara nga deti kur ngrihen ujërat”. Në 1804 në Gradinë u gjet një statujë perandorake me mbishkrimin APC dhe në 1807 Gjenerali Guillete mori statujën e Apollonit së bashku me vepra të tjera arti. Në të njëjtin vit, doktor Stjepan Barbieri, i cili shkruante edhe për monumentet e Visit, bëri një listë të koleksionit të tij arkeologjik, të cilin e mblodhi për shërbimin e tij në Vis, dhe ia paraqiti V. Dandolës.

Nga gjysma e 19 shekulli Don Šime Ljubić, themelues i Shoqatës Arkeologjike Kroate në 1878. dhe drejtori i muzeut në Zagreb, fillon kërkimet arkeologjike të Isës në Gradinë dhe Martvil dhe më 1859. boton një sërë veprash, veçanërisht mbi monedhat iseiane dhe mbishkrimet greke e romake. Don Apolonije Zanella i Višana-s hulumtoi teatrin romak mbi Prirov dhe banjat romake dhe botoi artikuj rreth tij në 1893. dhe në 1895. vjet. Midis shumë arkeologëve dhe historianëve kroatë dhe të huaj të antikitetit që shkruajnë për Isën, spikat vepra e drejtorit të Muzeut Arkeologjik në Zagreb, Josip Brunšmid , Die Inschriften und Munzen derv griechischen Stadten Dalmatiens, botuar në Vjenë më 1898. me një përkthim të botuar në Split njëqind vjet më vonë ( Mbishkrime dhe monedha të qyteteve greke në Dalmaci ). Akademiku Grga Novak ia kushtoi një pjesë të madhe të punës së tij shkencore arkeologjisë dhe historisë së Visit: "Me inkurajimin e gruas sime Lina, e lindur Kargotiç, unë shkrova historinë e Visit të saj të lindjes në vitin 1938". Që nga viti 1936 , kur ai po hulumtonte banjat romake dhe disa vende të tjera, ai botoi diskutime arkeologjike dhe historike rreth Isës së lashtë dhe Visit mesjetar, të cilat rezultuan në monografinë Vis të botuar në Zagreb në vitin 1961 . Në fakt, ai ishte i pari që sistemoi logjikisht historinë e lashtë të Isës dhe monumentet e saj arkeologjike. Pas tij janë veçanërisht të rëndësishme kërkimet arkeologjike të Mihovil Abramiqit, Branimir Gabriçeviqit dhe Mladen Nikolancij, të cilët kontribuan ndjeshëm në njohjen e arkeologjisë së Isës dhe rëndësisë së saj në botën antike të Adriatikut me diskutime sintetike shkencore. Meqë ra fjala, që nga Don Frano Buliq e deri më sot, Muzeu Arkeologjik në Split ka hulumtuar vazhdimisht Isën antike. Biseri Jadrana: otok Vis, broj 2, godina 1, Edicija za kulturu putovanja, 2003., str. 12.

 Shih edhe 
 Dalmacia

 Referime 

Kategoria:Qytete në Ilirinë e lashtë