Tregimi i përmbytjes i Zanafillës

Tregimi i përmbytjes i Zanafillës (kapitujt 6–9 të Librit të Zanafillës) është një mit hebraik i përmbytjes. Ai tregon për vendimin e Zotit për ta kthyer universin në gjendjen e tij të para-krijimit të kaosit ujor dhe për ta ribërë atë përmes mikrokozmosit të arkës së Noas.

Libri i Zanafillës ndoshta u krijua rreth shekullit të 5-të pes, megjithëse disa studiues besojnë se historia e lashtë (kapitujt 1–11), duke përfshirë narrativën e përmbytjes, mund të jetë hartuar dhe shtuar deri në shekullin e 3-të pes. Ai bazohet në dy burime, të quajtura burimi priftëror dhe ai jopriftëror ose jahwist, dhe megjithëse shumë nga detajet e tij janë kontradiktore, historia formon një tërësi të unifikuar.

Një përmbytje globale siç përshkruhet në këtë mit nuk është në përputhje me gjetjet fizike të gjeologjisë, arkeologjisë, paleontologjisë dhe shpërndarjes globale të specieve.* 




  Një degë e kreacionizmit e njohur si gjeologjia e përmbytjeve është një përpjekje pseudoshkencore për të argumentuar se një përmbytje e tillë globale ka ndodhur në të vërtetë. Disa të krishterë kanë preferuar ta interpretojnë narrativën si përshkrim i një përmbytjeje lokale, në vend të një ngjarjeje globale.

 Shiko edhe 

 Libri i Zanafillës
 Miti i përmbytjes

 Referime 

Kategoria:Mite përmbytjesh
Kategoria:Historia e lashtë
Kategoria:Mite të Mesopotamisë
Kategoria:Letërsi fetare