Emri i Lituanisë

Regjistrimi i parë i njohur i emrit të Lituanisë (lituanisht: Lietuva) i regjistruar në Kronikën e Quedlinburg (latinisht: Annales Quedlinburgenses, shkruar midis 1008 dhe 1030) në një histori të 9 marsit 1009 të Shën Brunos. Kronika e regjistruar në formën Litua (në shprehjen "in confinio Rusciæ et Lituæ a paganis capite plexus"). Edhe pse është e qartë se emri e ka origjinën nga një gjuhë baltike, studiuesit ende debatojnë për kuptimin e fjalës.

 Përdorimi historik 
Gjatë shekullit të 13-të Dukati i Lituanisë kufizohej me tokat sllave. Sllavët nuk e krijuan emrin; ata përdorën etnonimin ekzistues lituanez. Diftongu lituanisht -ie-, në gjuhët sllave, është zhvendosur në zanoren -i- (и), dhe e shkurtra -u- është bërë tepër e shkurtër (e reduktuar) -ŭ- (ъ), e cila, duke qenë e patheksuar, më vonë u zhduk nga sllavishtja lindore, pra Litva. Kjo është dëshmi se sllavët e huazuan këtë etnonim nga lituanezët shumë kohë më parë.

Gjatë shekullit të ardhshëm, emri i Lituanisë u regjistrua në gjuhë të tjera, duke përfshirë gjermanisht dhe polonisht. Në kronikat e hershme gjermane, emri i Lituanisë shkruhej Lettowen. Në këtë formë, shkronja gjermane -e- përdoret për të treguar diftongun lituanisht -ie-, ndërsa -owen tregon prapashtesën hidronimike lituaneze -uva (-ava). Rrënja tradicionale lituaneze -liet- haset në terma të ndryshëm gjermanë të epokës, si Lettowen, dhe në latinisht si Lethovia, Lettovia, Lettavia, etj. Për shembull, pasi u bë sundimtar i Lituanisë, Duka i Madh Algirdas u shfaq si Mbreti i Lituanisë (latinisht: rex Letwinorum) në Kronikat Livoniane.

 Referime 

Kategoria:Historia kulturore e Lituanisë
Kategoria:Historia e gjuhës lituaneze
Lituania