Politika publike

Politika publike është një propozim i institucionalizuar ose një grup i vendosur elementësh si ligjet, rregulloret, udhëzimet dhe veprimet   për të zgjidhur ose adresuar problemet përkatëse dhe të botës reale, të udhëhequra nga një konceptim  dhe shpesh i zbatuar nga programet. . Zbatimi i politikave publike njihet si administrata publike . Politika publike mund të konsiderohet të jetë shuma e aktiviteteve direkte dhe indirekte të një qeverie  dhe është konceptuar në mënyra të ndryshme.

 Vështrim 
Politika publike mund të konceptohet në mënyra të ndryshme, sipas qëllimeve të folësit ose autorit, dhe karakteristikave të situatës me të cilën ata merren. 

Një vijë ndarëse në konceptet e politikës publike është midis atyre që e shohin atë kryesisht në terma të ideve (parimet dhe planet e veprimit) dhe atyre që e shohin atë si një koleksion fenomenesh empirike (gjërat që bëhen dhe rezultatet e tyre). I pari prej këtyre konceptualizimeve është i përshtatshëm kur çështja shqetësuese është relativisht e thjeshtë dhe e paqartë, dhe mjetet e zbatimit pritet të jenë shumë të disiplinuara. Por aty ku çështja është komplekse dhe/ose e kontestuar – ku qëllimet janë të ngatërruara dhe/ose të maskuara – mund të mos jetë e mundur të përcaktohen qartë dhe pa mëdyshje idetë e politikave. Në këtë rast, mund të jetë e dobishme të identifikohet një politikë në lidhje me atë që ndodh në të vërtetë.  

Politikat publike krijohen dhe/ose miratohen në emër të publikut zakonisht nga një qeveri . Ndonjëherë ato bëhen nga organizata jofitimprurëse  ose bëhen në bashkëprodhim me komunitete ose qytetarë,   të cilat mund të përfshijnë ekspertë të mundshëm,    shkencëtarë, inxhinierë dhe palë të interesuara ose shkencëtarë të dhëna, ose ndonjëherë përdorin   disa nga rezultatet e tyre. Ato janë bërë në mënyrë tipike  nga politikëbërësit të lidhur me (në politikat demokratike) politikanë të zgjedhur aktualisht. Prandaj, “procesi i politikave është një proces politik kompleks në të cilin ka shumë aktorë: politikanë të zgjedhur, liderë të partive politike, grupe presioni, nëpunës civilë, profesionistë të punësuar publikisht, gjyqtarë, organizata joqeveritare, agjenci ndërkombëtare, ekspertë akademikë, gazetarë dhe madje ndonjëherë qytetarë që e shohin veten si marrës pasivë të politikës”.  ==
Një mënyrë popullore e të kuptuarit dhe angazhimit në politikat publike është përmes një sërë fazash të njohura si "cikli i politikave", i cili u diskutua për herë të parë nga shkencëtari politik Harold Laswell në librin e tij Procesi i Vendimit: Shtatë Kategoritë e Analizës Funksionale, botuar në 1956. . Karakterizimi i fazave të veçanta mund të ndryshojë, por një sekuencë bazë është përcaktimi i axhendës, formulimi i politikave, legjitimimi, zbatimi dhe vlerësimi. "Ai e ndan procesin e politikave në një sërë fazash, nga një pikë fillestare imagjinare në të cilën politikëbërësit fillojnë të mendojnë për një problem të politikës deri në një pikë përfundimtare konceptuale në të cilën një politikë është zbatuar dhe politikëbërësit mendojnë se sa e suksesshme ka qenë ajo përpara se të vendosin. çfarë të bëjmë më pas”. 

Zyrtarët e konsideruar si politikëbërës mbajnë përgjegjësi për të pasqyruar interesat e një mori aktorësh të ndryshëm. Hartimi i politikave përfshin përpjekje të vetëdijshme dhe të qëllimshme për të përcaktuar synimet e politikës dhe për t'i hartuar ato në mënyrë instrumentale. Akademikët dhe ekspertët e tjerë në studimet e politikave kanë zhvilluar një sërë mjetesh dhe qasjesh për të ndihmuar në këtë detyrë.

 Shih edhe 
 Politika
 Shkenca politike
 Administrata publike

 Literatura 
 Bueno de Mesquita, Ethan. 2017. Political Economy for Public Policy. Princeton University Press.
 Gilbert, Brett Anitra; David B. Audretsch, McDougall, Patricia P. (2004), The Emergence of Entrepreneurship Policy, Small Business Economics 22
 Cohen, Nissim (2012) “Policy entrepreneurs and the design of public policy: Conceptual framework and the case of the National Health Insurance Law in Israel” Journal of Social Research & Policy, 3 (1): 5–26.
 David B. Audretsch; Grilo, Isabel; Thurik, A. Roy (2007), Explaining entrepreneurship and the role of policy: a framework, in: David Audretsch, Isabel Grilo and A. Roy Thurik (eds.), Handbook of Research on Entrepreneurship Policy, Edward Elgar Publishing
 David B. Audretsch and Beckmann, Iris A.M. (2007), From Small Business to Entrepreneurship Policy, in: David Audretsch, Isabel Grilo and A. Roy Thurik (eds.), Handbook of Research on Entrepreneurship Policy, Edward Elgar Publishing
 Considine, Mark (2005). Making Public Policy. Polity Press.

 Referime 

Kategoria:Administratë publike
Kategoria:Shkencë politike