Penisi i njeriut

Në anatominë e njeriut, penisi është një organ seksual i jashtëm mashkullor që shërben gjithashtu si kanali urinar . Pjesët kryesore janë rrënja, trupi, epiteli i penisit duke përfshirë lëkurën e boshtit dhe lafsha që mbulon glassin . Trupi i penisit përbëhet nga tre kolona indi : dy korpora kavernoza në anën dorsal dhe corpus spongiosum ndërmjet tyre në anën barkore . Uretra mashkullore e njeriut kalon përmes gjëndrës së prostatës, ku bashkohet me kanalin ejakulator dhe më pas përmes penisit. Uretra përshkon corpus spongiosum, dhe hapja e saj, meatus, shtrihet në majë të glass. Është një kalim si për urinimin ashtu edhe për derdhjen e spermës .

Tre pjesë kryesore të penisit njerëzor përfshijnë:

 Rrënja : Është pjesa e bashkangjitur, e përbërë nga llamba në mes dhe crura, një crus në të dyja anët e llambës. Ai shtrihet brenda qeses perineale sipërfaqësore . Crus është ngjitur në harkun pubik .
 Bosht : Pjesa e varur e penisit. Ajo ka dy sipërfaqe: dorsal (posterosuperior në penisin erektuar) dhe ventrale ose uretrale (me fytyrë poshtë dhe mbrapa në penisin e dobët). Sipërfaqja e barkut shënohet nga rafe penile. Baza e trupit të penisit mbështetet nga ligamenti pezullues i cili është ngjitur në simfizën pubike . 
 Epiteli i penisit përbëhet nga lëkura e boshtit, lafsha dhe mukoza preputiale në pjesën e brendshme të lafshës dhe që mbulon penisin glas . Epiteli nuk është i ngjitur në boshtin themelor, kështu që është i lirë të rrëshqasë andej-këtej. 

 Ndryshimet normale 
parapamje| Peniset në ereksion me madhësi të ndryshme
parapamje| Ngrit penisin me lakim normal në të majtë|310x310px

 <i id="mwsA">Papulat e penisit me perla</i> janë gunga të ngritura me ngjyrë disi më të zbehtë rreth bazës (sulkusit) të glansit, të cilat zakonisht zhvillohen te meshkujt e moshës 20 deri në 40 vjeç. Që nga viti 1999, studime të ndryshme kishin prodhuar vlerësime të incidencës që varionin nga 8 në 48 përqind të të gjithë meshkujve.  Ato mund të ngatërrohen me lytha, por nuk janë të dëmshme ose infektive dhe nuk kërkojnë trajtim. 
 Njollat e Fordyce janë njolla të vogla, të ngritura, të bardha në të verdhë 1–2 mm në diametër që mund të shfaqen në penis, të cilat përsëri janë të zakonshme dhe jo infektive.
 Prominencat dhjamore janë gunga të ngritura të ngjashme me njollat e Fordyce në boshtin e penisit, të vendosura në gjëndrat dhjamore dhe janë normale.
 Fimoza është paaftësia për të tërhequr plotësisht lafshën. Është normale dhe e padëmshme në foshnjëri dhe para pubesencës, që ndodh në rreth 8% të djemve në moshën 10 vjeçare. Sipas Shoqatës Mjekësore Britanike, trajtimi (krem steroid aktual dhe/ose shtrirje manuale) nuk duhet të merret parasysh deri në moshën 19 vjeç.
 Lakim: disa penise janë plotësisht të drejtë, me kthesa që shihen zakonisht në të gjitha drejtimet (lart, poshtë, majtas, djathtas). Ndonjëherë kurba është shumë e theksuar, por rrallëherë pengon marrëdhëniet seksuale . Lakimi deri në 30° konsiderohet normale dhe trajtimi mjekësor rrallë merret parasysh përveç nëse këndi i kalon 45°. Ndryshimet në lakimin e penisit mund të shkaktohen nga sëmundja Peyronie . 

 Rritja në pubertet 
Me të hyrë në pubertet, penisi, skrotumi dhe testikujt do të zmadhohen drejt pjekurisë. Gjatë procesit, qimet pubike rriten mbi dhe rreth penisit. Një studim në shkallë të gjerë që vlerësoi madhësinë e penisit në mijëra meshkuj 17-19-vjeçarë nuk gjeti asnjë ndryshim në madhësinë mesatare të penisit midis 17-vjeçarëve dhe 19-vjeçarëve. Nga kjo, mund të konkludohet se rritja e penisit zakonisht përfundon jo më vonë se mosha 17 vjeç, dhe ndoshta edhe më herët. 

 Ereksioni 
parapamje| Zhvillimi i një ereksioni penile.
parapamje| Një pamje barku e penisit 
Ereksioni është ngrehja dhe ngritja e penisit. Ereksionet spontane ndodhin shpesh gjatë adoleshencës për shkak të fërkimit me veshjet, fshikëzës së plotë ose zorrës së trashë, luhatjeve të hormoneve, nervozizmit dhe zhveshjes në një situatë joseksuale. Është gjithashtu normale që ereksionet të ndodhin gjatë gjumit dhe pas zgjimit.Mekanizmi primar fiziologjik që sjell ereksionin është zgjerimi autonom i arterieve që furnizojnë penisin me gjak, gjë që lejon më shumë gjak të mbushë tre dhomat e indit erektil sfungjer në penis, duke shkaktuar zgjatjen dhe ngurtësimin e tij. Indi erektil i ngjeshur tashmë shtyp dhe ngushton venat që largojnë gjakun nga penisi. Më shumë gjak hyn se sa del nga penisi derisa të arrihet një ekuilibër ku një vëllim i barabartë gjaku derdhet në arteriet e zgjeruara dhe jashtë venave të ngushta; në këtë ekuilibër arrihet një madhësi konstante erektil. Skrotumi zakonisht shtrëngohet gjatë ereksionit.
+ Ndodhja e këndeve të ereksionit Këndi (°)Perqindja e meshkujve 0 – 30 4.9 30 - 60 29.6 60 - 85 30.985 -95 9.9 95 - 120 19.8120 -180 4.9
Adaptimet evolutive të penisit njerëzor mund të analizohen nëpërmjet një sërë karakteristikash anatomike dhe funksionale që kanë ndikuar në mbijetesën dhe riprodhimin e specieve. Këto adaptime përfshijnë:

 Forma dhe madhësia: Në krahasim me shumë specie të tjera primatësh, penisit njerëzor është relativisht i madh dhe i drejtë, çka sugjeron se ka pasur presione selektive për madhësinë e penisit në evolucionin njerëzor. Kjo mund të lidhet me preferencat seksuale femërore ose me efektivitetin riprodhues.
 Absenca e os penis (kockës së penisit): Ndërsa disa specie kanë një os penis që ndihmon në penetrim, njerëzit nuk kanë këtë kockë. Kjo mungesë mund të jetë rezultat i seleksionit për një sistem më fleksibël dhe i rregullueshëm të ereksionit, i cili mund të ndihmojë në përshtatjen ndaj një game të gjerë pozicionesh seksuale dhe aktivitetesh.
 Kreu i penisit (glansi): Kreu i penisit njerëzor ka një formë të veçantë që mund të ndihmojë në performancën seksuale dhe në shtimin e shansit për sukses riprodhues. Është sugjeruar që forma e glansit mund të ndihmojë në largimin e spermës së konkurrentëve gjatë aktit seksual, duke rritur kështu mundësinë e fekondimit nga sperma e partnerit aktual.
 Preputiumi (lëkura që mbulon glansin): Preputiumi ofron mbrojtje dhe lubrifikim, si dhe mund të rrisë ndjeshmërinë seksuale. Mbrojtja dhe lubrifikimi janë të rëndësishme për aktivitetin seksual, ndërsa ndjeshmëria e lartë mund të ndikojë në zgjedhjet seksuale dhe në stimulimin seksual.
 Ereksioni: Njerëzit kanë një sistem kompleks që kontrollon ereksionin, i cili përfshin rrjedhën e gjakut, sinjalet nervore, dhe balancën hormonale. Ky sistem i lejon njerëzit të kenë ereksione të kontrolluara dhe të zgjasura, çka mund të jetë një avantazh në kontekstin e marrëdhënieve seksuale dhe riprodhuese.

Këto karakteristika të adaptuara nëpër kohë tregojnë se penisit njerëzor ka zhvilluar një sërë trajtash dhe funksionesh që ndihmojnë në maksimizimin e suksesit riprodhues. Studimet e evolucionit dhe të anatomisë njerëzore vazhdojnë të zbulojnë më shumë informacion mbi këto dhe adaptime të tjera të rëndësishme.

 Referime 
Kategoria:Anatomi e njeriut