Shkollimi dhe lufta për jetën publike

Shkollimi dhe lufta për jetën publike (Schooling and the Struggle for Public Life) është një libër jofiksion rreth pedagogjisë kritike nga Henry Giroux . Në librin Giroux analizon dhe kritikon koncepte të ndryshme të pedagogjisë, duke argumentuar se shkollat nuk duhet t'i nënshtrohen strukturës ekzistuese të pushtetit, por duhet të jenë vende lufte dhe të ekzistojnë në solidaritet me të shtypurit . Ai miraton kornizën e edukimit qytetar, duke e përcaktuar qytetarinë si luftë për fuqizim .

Libri u botua fillimisht në vitin 1988 me titullin Shkollimi dhe lufta për jetën publike: Pedagogjia kritike në epokën moderne nga University of Minnesota Press . Një botim i përditësuar me një parathënie të re u botua në 2005 nga Paradigm Publishers, me titullin Schooling and the Struggle for Public Life: Democracy's Promise and Education's Challenge .

Shkollimi dhe lufta për jetën publike morën vlerësime të ndryshme. Ndërsa vlerësuesit përgjithësisht vlerësuan analizën e Giroux-it për arsimin dhe demokracinë, disa recensues kritikuan mungesën e analizës së argumenteve të vetë Giroux-it në libër, si dhe mungesën e diskutimit se si mund të zbatoheshin argumentet. 

 Sfondi 
Para se të shkruante Shkolla dhe lufta për jetën publike, Henry Giroux ishte autor dhe bashkëautor i disa librave të tjerë që lidhen me atë që ai e karakterizoi si një krizë të vazhdueshme në arsim. Si një demokrat radikal, Giroux argumentoi kundër ndjekjes së apoliticizmit në arsimin publik, duke zgjeruar idetë e John Dewey dhe mendimtarëve të ngjashëm që i paraqitën shkollat si institucione thelbësore të demokracisë. 

 Publikimi 
Shkollimi dhe lufta për jetën publike u botua për herë të parë në 1988 nga University of Minnesota Press,  si një libër 257 faqesh me titullin e plotë Shkolla dhe lufta për jetën publike: Pedagogjia kritike në epokën moderne .  Ky botim u ribotua në 1989 nga Routledge, dhe u përkthye në gjuhën spanjolle si  për botim nga  në 1993. 

Një botim i përditësuar i librit,  me një parathënie të re,  u botua nga Paradigm Publishers në 2005. Botimi i ri u rititullua Shkolla dhe lufta për jetën publike: Premtimi i demokracisë dhe sfida e arsimit . 

 Përmbledhje 
Shkollimi dhe lufta për jetën publike përmban analizën kritike të Henry Giroux-it për konceptet e ndryshme politike të pedagogjisë . Giroux kritikon pozicionet në të gjithë spektrin politik, duke përfshirë perspektivat konservatore dhe të djathta të reja mbi arsimin, së bashku me pikëpamjet e ndryshme liberale dhe të majta . Ai e përvetëson konceptin e edukimit qytetar nga pedagogjia konservatore, duke hedhur poshtë atë që ai e përshkruan si tendencën e teoricienëve të majtë për të “ulësuar qytetarinë si një kategori emancipuese”, por gjithashtu hedh poshtë patriotizmin jokritik dhe lidhjen e tij me qytetarinë.  Në vend të kësaj, ai e përkufizon shtetësinë si ndjekje e vazhdueshme e fuqizimit.  Në lidhje me këtë përkufizim, ai thekson se qëllimi i edukimit është “eliminimi i atyre kushteve ideologjike dhe materiale që nxisin forma të ndryshme të nënshtrimit, segregacionit, brutalitetit dhe margjinalizimit”. 

Ndërsa e dallon argumentin e tij nga relativizmi kulturor, të cilin ai e përshkruan si jo mjaftueshëm kritik, Giroux argumenton se shkollat duhet të jenë vende lufte në të cilat përfshihen identiteti, ndryshimi shoqëror dhe fuqizimi. Ai kritikon strukturën ekzistuese të arsimit në Shtetet e Bashkuara si të nënshtruar ndaj strukturës më të gjerë të pushtetit, duke deklaruar se "nocionet e luftës, debatit, komunitetit dhe demokracisë janë bërë kategori subversive " si rezultat i nënshtrimit të tyre ndaj strukturës së status quo-së . shoqëria. Ai gjithashtu argumenton se arsimi duhet të jetë çlirues dhe shkollat duhet të mbajnë solidaritet aktiv me grupet e shtypura . 

Brenda këtyre temave të gjera, Giroux shpenzon kapitullin e dytë të Shkollës dhe Përpjekjes për Jetën Publike duke diskutuar mbi etikën, moralin dhe vlerat në arsim. Ai argumenton se edukatorët progresivë dhe radikalë duhet të angazhohen me çështje etike, por nuk duhet thjesht të diktojnë çfarë është e drejtë dhe e gabuar, në vend të kësaj të sugjerojnë një fokus në analizën kritike nëse veprime të caktuara janë apo jo të përgjegjshme politikisht dhe moralisht. Në një kapitull tjetër, Giroux analizon edukimin e mësuesve,  për të cilin ai argumenton se duhet të përqendrohet në "Edukimi i mësuesve si politikë kulturore" dhe pedagogjia kritike sesa thjesht rregullat dhe rregulloret. 

 Parathënia e botimit të përditësuar 
alt=George W. Bush sitting behind a desk with a chalkboard on it that says "No Child Left Behind." Behind him is a group of people in suits and an American flag.|parapamje| Xhorxh W. Bush nënshkroi ligjin "No Child Left Behind" në 2002
Në parathënien e botimit të përditësuar të librit të vitit 2005, Giroux kritikon administratën presidenciale të Xhorxh W. Bushit, duke deklaruar se fokusi i administratës në trajnimin e punës dhe standardizimin e ka dëmtuar më tej sistemin arsimor dhe ka sjellë një formë militariste edukimi. Ai pohon se pedagogjia kritike mbetet një zgjidhje për problemet e arsimit dhe inkurajon pedagogët që ta konsiderojnë veten aktivistë që marrin pjesë në një proces politik me qëllim emancipimin dhe një jetë më të mirë publike për të gjithë. 

 Botimi i parë 
Publishers Weekly vlerësoi pozitivisht Schooling and the Struggle for Public Life, duke e përshkruar atë si një "propozim perceptues, pikant për reformën arsimore". Rishikimi vuri në dukje ndikimin e " marksizmit, feminizmit, teologjisë çlirimtare dhe teorive pedagogjike të Paulo Freire " dhe figurave të ngjashme. 

Në Forumin Personalist, AJ Mandt i dha librit një përmbledhje të përzier, duke vlerësuar gjerësisht analizën e Giroux-it për problemet thelbësore me demokracinë dhe arsimin, por duke kritikuar mungesën e eksplorimit të thellë të koncepteve qendrore të librit.  Mandt vuri në dukje se Giroux analizoi filozofitë arsimore me të cilat ai nuk pajtohej në më shumë detaje sesa temat e tij kryesore,  dhe deklaroi se në disa pika të argumentit të tij "duket sikur Giroux e konsideron politizimin e qartë të shkollave si një fund në vetë", e cila "nuk tregon asnjë respekt [...] për mënyrat në të cilat forma të caktuara të dijes" si shkenca kërkojnë të jenë objektive . Mandt arriti në përfundimin se pavarësisht nga këndvështrimi i tij "jokritik, "romantik" i betejave kundër shtypjes sociale, kulturore dhe politike", "Shkolla dhe lufta për jetën publike " ishte një libër i rëndësishëm që ia kalonte të tjerëve "që duken krejtësisht të paditur për këto probleme qendrore të demokracisë". . 

Alice Crawford analizoi argumentet e Shkollës dhe Përpjekjes për Jetën Publike në një përmbledhje negative në <i id="mwng">Epistemologjinë Sociale</i>, duke gjetur se "ndërsa fillimisht u shfaq si një kritikë e qasjes 'humaniste qytetare' ndaj teorisë pedagogjike, [libri] në fakt riprodhon qytetarinë pozicioni humanist në një sërë aspektesh thelbësore”. Duke u mbështetur në kritikën e William Fusfield për pedagogjinë humaniste qytetare,  Crawford përshkroi tre "tensione" në argumentin e Giroux: "tensioni midis mohimit të qartë të riprodhimit si një model i përshtatshëm i pedagogjisë, duke e përqafuar atë në mënyrë implicite në formën e indoktrinimit [...] mes pretendimit për të refuzuar vlerat absolute ndërsa vendosjen e absolutes nën maskën e një "morali provizor" [...] midis mundësive utopike të projektit në teori dhe mundësisë më pak optimiste të zbatimit të tij".  Ajo arriti në përfundimin se libri e lë lexuesin me "një thirrje për armë, por asgjë për t'u armatosur". 

 Botimi i dytë 
Pas botimit të edicionit të dytë të Shkollës dhe lufta për jetën publike në 2005, Jonathan Segol e vlerësoi librin pozitivisht në Revistën Kanadeze të Arsimit . Duke vënë në dukje se libri u botua fillimisht në vitet 1980 kur "ata në qarqet kritike të pedagogjisë me shumë gjasa gjetën shumë në lëvizjen djathtas të politikës amerikane që i shtyu ata të bëheshin më shumë - mirë, kritikë", Segol tha se "gjërat janë përkeqësuar vetëm në këto aspekte", duke rënë dakord me pohimin e Giroux në parathënien e re se libri ishte "më i dobishëm" në 2005.  Segol vlerësoi shkrirjen e Giroux-it të pedagogjisë kritike dhe studimeve kulturore dhe arriti në përfundimin se "Perceptimi i Giroux-it për arsimin ka më shumë kuptim sesa ndonjëherë". 

Në Teachers College Record, Aaron Cooley shkroi një përmbledhje të përzier të librit. Ndërsa vlerësoi "stilin pasionant të të shkruarit" të Giroux-it për " polemikat poetike" së bashku me pjesën më të madhe të përmbajtjes së librit "që është në thelb e pakundërshtueshme për mbështetësit progresivë të arsimit publik", Cooley deklaroi se ai "ishte i shqetësuar nga izolimi ideologjik dhe intelektual i seksioneve të [. rrëfimi i Giroux-it”. Ndërsa vuri në dukje se "mesazhi i qëndrueshëm që vjen është se shkollat publike duhet të jenë katalizatorë për ndryshimet shoqërore që do ta bëjnë shoqërinë më të drejtë dhe më të drejtë", Cooley kritikoi mungesën e "diskutimit thelbësor rreth asaj se si të kapërcehen forcat kundërshtare që kundërshtojnë fuqishëm e ardhmja e tij për shkollat publike dhe mësuesit” në libër. Ai gjithashtu vuri në dukje se "vullneti demokratik i popullit nuk ka kërkuar t'i bëjë shkollat në motorët e ndryshimeve shoqërore, sugjeron [Giroux]", duke vënë në dyshim se si ndryshimet e sugjeruara në Shkollën dhe Luftën për Jetën Publike mund të bëhen në mënyrë demokratike. . 

Një përmbledhje negative në Teaching Sociology nga Thomas Brignall zbuloi se Shkollimi dhe Lufta për Jetën Publike "më të përshtatshmet për klasat e shkollave pasuniversitare ", duke vënë në dukje se "dendësia dhe struktura e gjuhës [...] herë pas here e bëjnë leximin e tij një detyrë të mundimshme", por megjithatë gjetja është potencialisht i dobishëm për mësuesit, studentët dhe organizatorët e studentëve. Duke iu kthyer përmbajtjes, Brignall vlerësoi "premisën bazë" të librit, por zbuloi se "nuk ishte pa të meta".  Atij nuk i pëlqente përqendrimi i librit në kritikën e status quo-së dhe jo në prezantimin e zgjidhjeve dhe deklaroi se teksti i botimit të përditësuar ishte kryesisht i njëjtë me botimin origjinal. Në lidhje me mbështetjen për pedagogjinë kritike, Brignall e gjeti librin "një përpjekje zvogëluese" për shkak të mungesës së apelit të tij për "ata me perspektiva neutrale, të painformuara ose opozitare mbi arsimin" dhe i përshkroi disa nga argumentet e Giroux si të thjeshta apo edhe rrethore në natyrës. 

 Shih edhe 
 Pedagogjia kritike

 Referime 

Kategoria:Pedagogji kritike