Shkrirja (metalurgji)

Shkrirja është një proces i aplikimit të nxehtësisë dhe një agjenti reduktues kimik në një mineral për të nxjerrë një produkt të dëshiruar nga metali bazë. Është një formë e metalurgjisë nxjerrëse që përdoret për të marrë shumë metale si hekuri, bakri, argjendi, plumbi dhe zinku. Shkrirja përdor nxehtësinë dhe një agjent reduktues kimik për të dekompozuar mineralin, duke larguar elementët e tjerë si gazra ose skorje dhe duke lënë metalin pas. Agjenti reduktues është zakonisht një burim i lëndës djegëse fosile të karbonit, si monoksidi i karbonit nga djegia jo e plotë e koksit - ose, në kohët e mëparshme, e qymyrit. Oksigjeni në xeheror lidhet me karbonin në temperatura të larta pasi energjia potenciale kimike e lidhjeve në dioksid karboni (CO2) është më e ulët se lidhjet në mineral.

Xeherorët e sulfurit si ato që përdoren zakonisht për të marrë bakër, zink ose plumb, piqen para shkrirjes në mënyrë që të shndërrohen sulfidet në okside, të cilat reduktohen më lehtë në metal. Pjekja e ngroh mineralin në prani të oksigjenit nga ajri, duke oksiduar mineralin dhe duke çliruar squfurin si gaz dioksid squfuri.

Shkrirja më së shumti bëhet në një furrë shpërthyese për të prodhuar hekur, i cili shndërrohet në çelik.

Impiantet për reduktimin elektrolitik të aluminit quhen shkritore alumini.

 Shiko edhe 

 Referime 

Kategoria:Metalurgji