Gjuetia e fëmijëve shtriga

Gjuetia ndaj fëmijëve shtriga ka qenë një dukuri e cila ka shkuar krah për krah me paraqitjen dhe zhvillimin e histerisë së njohur si gjuetia e shtrigave. Fëmijët janë akuzuar për magji, si historikisht ashtu edhe në kohët bashkëkohore, në shoqëritë që ushqejnë besime për ekzistencën e shtrigave dhe magjisë së zezë . Këto akuza kanë çuar në dënime, burgosje, tortura dhe ekzekutime të fëmijëve.    

 Historia 
Në Evropën e shekullit të gjashtëmbëdhjetë, fëmijët më të mëdhenj ndonjëherë përbënin një kategori të veçantë gjuetarësh shtrigash, duke sjellë akuza për magji ndaj të rriturve. Golden, Richard M. Encyclopedia of Witchcraft: The Western Tradition s.v. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO, 2006. Në vitin 1525, gjykatësi udhëtues në gjuetinë e shtrigave në Navarrese përdori dy "vajza shtrigash" të cilat ai mendonte se do të ishin në gjendje të identifikonin shtriga të tjera. Ai vari rreth dyzet prej këtyre “shtrigave” në bazë të dëshmisë së dy vajzave.

Gjuetarët ndaj fëmijëve të cilësuar si shtriga dhe shtriganë ndonjëherë akuzonin anëtarët e familjes së tyre si shtriga. Golden, Richard M. Encyclopedia of Witchcraft: The Western Tradition s.v. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO, 2006.

Gjyqet më të njohura të shkaktuara nga akuzat e fëmijëve ndodhën në Salem, Massachusetts në vitin 1692. Bailey, Michael D. Historical Dictionary of Witchcraft (Historical Dictionaries of Religions, Philosophies and Movements). Lanham, Maryland: The Scarecrow Press, Inc., 2003. Fëmijët konsideroheshin se kishin një rol të rëndësishëm në dënimin e shtrigave, për shkak të aftësisë së tyre për të identifikuar njerëzit në mënyrë impulsive. Golden, Richard M. Encyclopedia of Witchcraft: The Western Tradition s.v. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO, 2006. Fëmijët që bënin akuza të tilla shpesh i drejtonin te të rriturit me të cilët kishin marrëdhënie të tensionuara si mësuesit apo fqinjët puritanë . Cf. John Crewdson. By Silence Betrayed: Sexual Abuse of Children in America. (Boston: Little, Brown, 1988), 170.

 Fëmijë shtriga 
Nga fillimi i shekullit të shtatëmbëdhjetë, shumë fëmijë u dënuan dhe futeshin në burg për pjesëmarrje në gjoja magji. Kjo zakonisht ndodhte për shkak të pjesëmarrjes së tyre të supozuar në Sabate . Golden, Richard M. Encyclopedia of Witchcraft: The Western Tradition s.v. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO, 2006. Ky ishte një besim i zakonshëm dhe shumë i përhapur i asaj kohe që pohonte se fëmijët e shtrigave trashëgonin magjinë nga prindërit e tyre. Shpesh ishte praktikë të akuzohej një familje e tërë për magji, edhe nëse dyshohej vetëm një individ. Shtrigat e akuzuara që rrëfenin shpesh pretendonin se kishin mësuar magjinë nga një prind.

Pierre de Lancre dhe Francesco Maria Guazzo besonin se ishte provë e mjaftueshme e fajit të një shtrige nëse ata kishin prindër që akuzoheshin si shtriga. Ata besonin se prindërit "shtriga dhe shtrigan" i prezantonin fëmijët me Satanain, i çonin fëmijët në Sabat, i martonin fëmijët me demonët, i frymëzonin fëmijët të bënin seks me Satanin (djallin) ose ata të bënin seks me Satanain me fëmijën e pranishëm. Shumë herë fëmija i akuzuar për magji, për shkak të shmangies, bëhej agresiv dhe kërcënonte anëtarët e komunitetit, duke zbatuar kështu besimin e komunitetit se fëmija ishte shtrigë. Burns, William E. Witch Hunts in Europe and America: An Encyclopedia. Westport, CT: Greenwood Press, 2003.

Shekulli i gjashtëmbëdhjetë solli përfshirjen më të përhapur të fëmijëve në gjuetitë dhe akuzat e magjisë, të cilat ngadalë e kthyen narrativën në persekutimin e vetë fëmijëve si shtriga dhe shtriganë.  Fëmijët ishin ata që e pranonin më lehtë praktikën e magjisë për të akuzuar më pastaj mësuesit dhe mentorët e tyre njësoj, gjë që bëri që fëmijët filluan të akuzoheshin vetë në shekullin e shtatëmbëdhjetë. 

Ka disa raste të magjisë në fund të shekullit të shtatëmbëdhjetë dhe në fillim të shekullit të tetëmbëdhjetë që përfshinin fëmijë të akuzuar si shtriga. Në Suedi në 1669 një numër i madh fëmijësh u përfshinë në një gjueti shtrigash dhe në Würzburg si në Salem në 1692, fëmijët ishin në qendër të gjuetisë së shtrigave.  Në fillim të shekullit të shtatëmbëdhjetë, territori i Würzburgut ishte një arenë e njohur në persekutimin e fëmijëve.  Mbi 40 fëmijë u ekzekutuan për shkak të akuzave për magji gjatë kësaj kohe.  Fundi i shekullit të shtatëmbëdhjetë solli akuzat e fëmijëve për shtriga në Calw, Gjermani, megjithëse në një masë më të vogël se në Würzburg . 

Në Augsburg, duke filluar nga viti 1723, një hetim ndaj njëzet fëmijëve të moshës gjashtë deri në gjashtëmbëdhjetë rezultoi në arrestimin e tyre pas akuzave për magji. Thuhet se ishin drejtuar nga Djalli, këta fëmijë u akuzuan për veprime dashakeqe nëpër qytet.  Këto akte të propozuara çuan në burgosjen e fëmijëve në kushte të pista, të dorëzuara nga vetë prindërit e tyre.  Ata u mbajtën për një vit në izolim para se të transferoheshin në spital. Fëmija i fundit u lirua në 1729. 

Një shembull i një narrative fëmijësh-shtrige në Gjermani është një vajzë shtatëvjeçare e quajtur Brigitta Horner. Në vitin 1639, Brigitta pretendoi se ishte një shtrigë dhe se kishte marrë pjesë në Sabbatet e shtrigave ku Djalli ishte i pranishëm. Brigitta pretendoi se ishte pagëzuar në emër të Djallit në vend të Zotit. Pastori që pagëzoi Brigittën ishte i martuar me gjyshen e saj, e cila u akuzua se i mësonte Brigitës magjinë. Rowlands, Alison. The 'Little Witch Girl' of Rothenburg. History Review, 42(Mar 2002)27.

Norvegjia ishte gjithashtu ishte një vend i njohur i akuzave për fëmijë shtrigash në shekullin e shtatëmbëdhjetë, duke ndjekur pjesën tjetër të Evropës në çmendurinë e shtrigave.  Një tregim specifik përfshin një grup fëmijësh në rrethin verior të Finnmarkut që u akuzuan për magji.  Ky grup përbëhej nga gjashtë vajza, të akuzuara në mesin e shekullit të shtatëmbëdhjetë.  Këto vajza ishin Ingeborg Iversdatter, Maren Olsdatter, Karen Olsdatter, Karen Nilsdatter, Kirsten Sørensdatter dhe Sigri Pedersdatter.  Ingeborg Iversdatter ishte fëmija i parë që u akuzua për magji, pasi u raportua nga një i rritur.  Shumë prej këtyre fëmijëve kishin lidhje familjare me të tjerë të akuzuar si shtriga. 

 Besimi bashkëkohor në magjinë e fëmijëve 
Në Mbretërinë e Bashkuar, hulumtimi nga Dr Leo Ruickbie tregoi se problemi i akuzave për magji të fëmijëve po përhapej nga Afrika në vendet me popullsi emigrantësh afrikanë. Në disa raste kjo ka çuar në abuzime të ritualizuara dhe madje edhe vrasje. Kjo ishte e dukshme në rastin e profilit të lartë të Kristy Bamu në 2010. Ruickbie, Leo. Child Witches: From Imaginary Cannibalism to Ritual Abuse. Paranthropology, 3.3 (July 2012), pp. 13-21.

Në Afrikë, ka pasur raste të shumta të fëmijëve të shënjestruar në gjuetinë e shtrigave në dy dekadat e fundit. 

Në Malavi, veçanërisht rajoni jugor, ka qenë gjithashtu shtëpia e akuzave të fëmijëve për magji.  Me besimet e shtrigave fëmijë të përhapura në ditët moderne, fëmijët dhe mësuesit e tyre ende përballen me dëshirën e publikut për dënime të ashpra, duke përfshirë rrahje dhe madje edhe ekzekutime.  Besimet e sotme ende mbajnë konotacione negative kundër fëmijëve që besohet se janë të përfshirë në magji, dhe abuzimi dhe vrasja e fëmijëve në fjalë janë ende të përhapura që nga viti 2013.  Kjo urrejtje për fëmijët ka qenë e lidhur edhe me pandeminë e HIV/AIDS-it, ku magjia e fëmijëve është një nga fajet për prindërit që vdesin nga SIDA, duke çuar kështu në dënimin dhe braktisjen e fëmijës nga familja. 

Në Kongo, vlerësohet se ka 25,000 fëmijë të pastrehë që jetojnë në rrugët e kryeqytetit. Prej tyre, 60% u dëbuan nga shtëpitë e tyre për shkak të pretendimeve për magji. Akuzat për magji janë e vetmja arsye e justifikueshme për refuzimin e strehimit të një anëtari të familjes, sado e largët të jetë lidhja. CONGO RELATIVES ACCUSING KIDS OF WITCHCRAFT :[ALL Edition]. (2006, August 30). The Augusta Chronicle, p. A11. Retrieved December 1, 2008, from ProQuest NewsStand database. (Document ID: 1116345621).

Sipas një konstruksioni të diskutueshëm empirik, në Sierra Leone foshnjat e sëmurë priren të kenë norma më të mira mbijetese për shkak të gjuetisë së shtrigave: "efekti i pastrimit të shtrigave ndoshta zgjat me vite në kuptimin që nënat janë të predispozuara për t'i kujdesur foshnjat e tyre me më shumë shpresë dhe reale. shqetësim. Prandaj shumë foshnje, të cilët para ardhjes së magjistares, mund të ishin shpëtuar nëse nënat do të kishin pasur zemër dhe vullnet për të mos u ndalur para asgjëje për t'i kujdesur foshnjat e tyre, tani do të mbijetojnë pikërisht sepse do të marrin vëmendjen më të mirë, si nënat tani. besoni se fëmijët e mbetur janë të lirë nga magjia. Pra, ka një ulje të shkallës së vdekshmërisë foshnjore në vitet që pasojnë menjëherë lëvizjen e pastrimit të shtrigave STUDIA INSTITUTI ANTHROPOS, Vol. 41 Anthony J. Gittins : Mende Religion. Steyler Verlag, Nettetal, 1987. p. 200 .

 Shih edhe 
 Shtriga e Kastratit
 Gjuetia e shtrigave

 Referime 

Kategoria:Abuzim i fëmijëve
Kategoria:Gjuetia e shtrigave
Kategoria:Fëmijëri