Futboll galik

Futbolli gal (emri irlandez Peil, në Ulster Scots), i njohur zakonisht si thjesht Galike, GAA ose futbolliThe sport is also sometimes referred to in Dublin as "Gah": see ; , është një sport ekipor irlandez. Një formë e futbollit, luhet midis dy ekipeve me 15 lojtarë në një fushë me formë drejtkëndëshe. Qëllimi i sportit është të shënojnë duke goditur ose prekur topin në portën e ekipit tjetër (3 pikë) ose midis dy shtyllave të drejta mbi portë dhe mbi një traversë 2.5 metra (8 ft 2 in) mbi tokë (1 pikë).

Lojtarët e avancojnë futbollin në fushë duke përdorur një kombinim të mbajtjes së topit, kërcimit, goditjes, pasimit me dorë, dhe vetëmimit (hedhja e topit dhe më pas gjuajtja e topit me gishtat e këmbës lart në duar). Në lojë, dy lloje të rezultateve janë të mundshme: pikë dhe gola. Një pikë jepet për goditjen ose kalimin me dorë të topit mbi traversën, e cila sinjalizohet nga arbitri duke ngritur një flamur të bardhë. Një gol jepet për goditjen e topit nën traversën në rrjetë (nuk lejohet të kalohet me dorë në portë), e cila sinjalizohet nga arbitri duke ngritur një flamur të gjelbër. Pozicionet në futbollin galë janë të ngjashme me ato në llojet e tjera të futbollit dhe përfshijnë një portier, gjashtë mbrojtës, dy mesfushorë, dhe gjashtë sulmues, me një numër të ndryshueshëm zëvendësuesish.

Futbolli galik është një nga katër sportet që janë pjesë e "lojërave galike", të cilat janë të kontrolluara nga Shoqata e Atletikës Galike (GAA), organizata më e madhe sportive në Irlandë. Së bashku me hedhjen dhe kamogjinë, futbolli galik është një nga disa sporte të mbetura rreptësisht të mëdha në botë, ku lojtarët, trajnerët dhe menaxherët janë të ndaluar të marrin çdo formë pagese. Kjo lojë luhet kryesisht në ishullin e Irlandës, megjithëse ekzistojnë njësi të Shoqatës në Britaninë e Madhe, Evropën kontinentale, Amerikën e Veriut, Afrikën, Azinë dhe Oqeanin.

Finalja e kampionatit të të moshuarve në të gjithë Irlandën, e mbajtur çdo vit në Croke Park, Dublin, tërheq një turmë prej më shumë se 80,000 njerëz. Jashtë Irlandës, futbolli galik luhet kryesisht mes anëtarëve të diasporës irlandeze. Një përjashtim i dukshëm është Franca, ku ky sport ka qenë në rritje kohët e fundit, veçanërisht në rajonin kelt të Brittany. Parku Gael në Nju Jork është vendi më i madh i sporteve galike jashtë Irlandës. Tre kompeticionet kryesore të futbollit funksionojnë gjatë gjithë vitit: Liga Kombëtare e Futbollit dhe Kampionati i Seniorëve Gjith-Irlandë funksionojnë në baza ndër-qartesh, ndërsa Kampionati i Klubeve në Gjithë Irlandë është një garë midis klubeve individuale. Kampionati i të moshuarve gjithë-Irlandë konsiderohet ngjarja më prestigjioze në futbollin galik.

Nën kujdesin e GAA, futbolli galik është një sport vetëm për meshkuj; megjithatë, përkatësisht, sporti i futbollit galik për femra drejtohet nga Shoqata e Futbollit Gale të Zonjave.

Ngjashmëritë midis futbollit gael dhe futbollit të rregullave australian kanë bërë të mundur zhvillimin e futbollit me rregulla ndërkombëtare, një sport hibrid. Një seri ndeshjesh testuese janë mbajtur rregullisht që nga viti 1998 për të promovuar dhe zhvilluar këtë sport hibrid.

 Historia 
Ndërsa futbolli galik, ashtu siç njihet sot, daton në fund të shekullit të 19-të, lloje të ndryshme të futbollit luheshin në Irlandë para kësaj kohe.

 Futbolli i turmës së lashtë (caid) 
Referenca e parë ligjore për futbollin në Irlandë daton në vitin 1308, kur John McCrocan, një spektator në një lojë futbolli në Novum Castrum de Leuan (Kështjella e Re e Lionit ose Newcastle), u akuzua për therje aksidentalisht me thikë nga një lojtar i quajtur William Bernard. Një fushë pranë Newcastle, në jug të Dublinit, ende njihet si fushë futbolli. Statuti i vitit 1527 i Galway-it lejonte luajtjen e "footballe" dhe Gjuajtja me hark, por ndaloi "hokie" - hedhjen e një topi të vogël me shkopinj ose shkopinj, si dhe sporte të tjera.

Nga shekulli i 17-të, situata kishte ndryshuar ndjeshëm për sa i përket lojërave. Ata ishin rritur në popullaritet dhe u luajtën gjerësisht, kryesisht për shkak të patronazhit të zotërinjve. Në vend që të kundërshtonin lojërat, ishin zotërinjtë dhe klasa sunduese që po shërbenin si mbrojtës të tyre. Lojërat u organizuan midis pronarëve, ku çdo ekip përbëhej nga 20 ose më shumë qiramarrës. Bastet ishin të zakonshme, duke arritur deri në 100 guinea për çantë (Prior, 1997).

Regjistrimi më i hershëm i një pararendësi të njohur të lojës moderne daton në vitin 1670, kur në një ndeshje në County Meath, lejohej kapja dhe shkelmimi i topit.

Megjithatë, "topi i futbollit" u ndalua nga Ligji i ashpër i respektimit të së dielës në vitin 1695, i cili vendosi një gjobë prej një shiling për ata që kapeshin duke luajtur sport. Kjo shumë ishte e konsiderueshme në atë kohë. Ishte e vështirë, nëse jo e pamundur, për autoritetet që të zbatonin këtë ligj, dhe ndeshja më e hershme e regjistruar ndër-qarte në Irlandë ishte ajo midis Louth dhe Meath, në Slane, në vitin 1712, për të cilën poeti James Dall McCuairt shkroi një poemë prej 88 vargjet që fillojnë “Ba haigeanta”.

Në fillim të shekullit të 18-të, në Dublin u luajt një version gjashtë-një-anë, dhe 100 vjet më vonë, historitë e lojërave të luajtura midis palëve të kontesë u dokumentuan (Prior, 1997).

Nga fillimi i shekullit të 19-të, lojërat e ndryshme të futbollit, të njohura si caid, ishin të njohura në County Kerry, veçanërisht në Gadishullin Dingle. Ati W. Ferris përshkroi dy forma të kaidit: "lojën në fushë", në të cilën objekti ishte të futej topi nëpër gola si hark, të formuar nga degët e dy pemëve, dhe; epike "lojë ndër-vend", e cila zgjati gjithë një të dielë (pas meshës) dhe u fitua duke e çuar topin përtej kufirit të famullisë. “Mundja”, “mbajtja” e lojtarëve kundërshtarë dhe mbajtja e topit ishin të gjitha të lejuara.

 Llogari nga diaspora irlandeze 
Disa rrëfime të futbollit tradicional irlandez nuk vijnë nga Irlanda, por nga diaspora irlandeze, shpesh në festimet e ngjarjeve tradicionale si Dita e Shën Patrikut. Komunitetet më të mëdha të tilla ekzistonin në Britani, Shtetet e Bashkuara, Australi dhe Zelandën e Re. Shumë nga ndeshjet më të hershme të futbollit në Australi datojnë në vitet 1840 midis emigrantëve irlandezë. Në Koloninë e Australisë Jugore, ka disa histori të futbollit irlandez që luhet në Thebarton në 1843 dhe përsëri në 1853. Ka pasur llogari të ngjashme të futbollit në vitet 1840 në Koloninë e Viktorias, duke përfshirë Melburnin në Batman's HillA National Game: The History of Australian Rules Football Author: de Moore Gregory  Hess Rob  Nicholson Matthew  Stewart Bob dhe fushat e arta në Koloninë e Viktorias. Rrëfimi i HCA Harrison, një nga themeluesit në historinë e futbollit viktorian, i rregullave irlandeze ishte se u jepte lojtarëve "aftësinë e plotë për të goditur këdo që i vinte në dorë". Goditja me këmbë (ose hakerimi) ishte një tipar kryesor i futbollit tradicional irlandez dhe gjithashtu një nga arsyet kryesore pse ai nuk u miratua gjerësisht në Australi. Futbolli irlandez u luajt gjithashtu në Koloninë e Zelandës së Re në vitet 1860WESTPORT TIMES, VOLUME III, ISSUE 475, 9 MARCH 1869, PAGE 2 dhe 1870 në Auckland gjatë mandatit të Thomas Croke si Kryepeshkop atje. Një shfaqje teatrale e vitit 1882 në Nju Jork portretizon një ndeshje kontroverse futbolli irlandez në ditën e Shën Nikollës më 6 dhjetor 1790 në shkollën e Champs de Mars në Paris.New York dispatch. [volume], June 18, 1882 Pavarësisht nga një popullsi e madhe irlandeze, referencat për të luajtur në Amerikë para viteve 1880 janë të pakta. USGAA bën pretendimin pa burim se ndeshjet janë luajtur në Hyde Park, San Francisko në vitet 1850.

 Shfaqja e parë e futbollit modern 
Gjatë viteve 1860 dhe 1870, futbolli i rugbit filloi të bëhej gjithnjë e më i popullarizuar në Irlandë. Trinity College Dublin ishte një nga qendrat e hershme të këtij sporti dhe rregullat e Shoqatës së Futbollit (Angleze) u kodifikuan në vitin 1863 dhe u përhapën gjerësisht. Në këtë periudhë, sipas historianit të futbollit gaelik, Jack Mahon, edhe në fshatin irlandez, Caid kishte filluar të zëvendësohej gradualisht nga një "lojë e vrazhdë", që madje lejonte kërcitjen.

Rrëfimi i parë i asaj që themeluesit e futbollit modern gaelik e quajtën futboll irlandez daton në vitin 1873. Paddy Begley vëren se në kontenë Kerry në vitin 1870 luheshin vetëm futboll dhe regbi, megjithëse historiani Paddy Foley vëren se në vitin 1874 një formë e tretë, shumë e ndryshme e futbollit filloi të shfaqej dhe të përhapej në Irlandën Jugperëndimore. Në Killarney, këto ndeshje shumë të njohura ishin praktikisht të padallueshme nga Rregullat Viktoriane (së pari të kodifikuara në 1859 dhe më pas u luajtën gjerësisht në Koloninë e Victoria dhe Koloninë e Queensland dhe në një masë më të vogël në kolonitë e Uellsit të Ri Jugor dhe Zelandës së Re). Ky lloj futbolli i goditjes luhej edhe me një top ovale, i cili u bë zakon në Australi në vitet 1870 dhe shënimi arrihej vetëm duke goditur golat. Një ndryshim i madh midis dy stileve është se varieteti irlandez shfaqte goditje të larta "lart dhe poshtë", ndërsa në Victoria koloniale, shenjat e vogla ose kalimet e këmbëve ishin shumë më të zakonshme. Ndërsa themeluesit e lojës ishin të gjithë të njohur ose luanin regbi, duke përfshirë Cusack dhe Davin, pak kishin luajtur futboll irlandez pasi ishte kaq i rrallë jashtë Jugperëndimit. Megjithëse ndikimi i këtij futbolli te themeluesit ishte i dukshëm, kjo është shumë e ngjarë "goditja e futbollit sipas rregullave irlandeze" që Thomas Croke kujtoi më vonë në County Cork.

 Kodifikimi dhe Administrimi 
Format irlandeze të futbollit nuk u organizuan zyrtarisht në një kod të organizuar loje nga Shoqata e Atletikës Gaelike (GAA) deri në vitin 1884, me rregullat e shpërndara gjerësisht në vitin 1887. GAA u përpoq të promovonte sportet tradicionale irlandeze, të tilla si hedhja, dhe të refuzonte importet "të huaja" (veçanërisht angleze). Rregullat e para të futbollit gaelik, duke treguar ndikimin e gjuajtjes (dhe duke përfshirë disa nga rregullat viktoriane të vitit 1866 dhe 1877), përfaqësonin dëshirën e fortë për t'u diferencuar nga futbolli i shoqatës (dhe regbi), siç është mungesa e një rregulli jashtë loje. Rregullat u hartuan fillimisht nga Maurice Davin në vitin 1884 dhe më vonë u botuan në revistën United Ireland më 7 shkurt 1887. Rregullat origjinale kanë shumë ngjashmëri me futbollin modern me kërkesën për goditje, pasim me dorë dhe sistemin bazë të shënimit, megjithatë, rregullat origjinale përfshinin gjithashtu shumë veçori australiane duke përfshirë postimet shtesë të shënimit (hequr më vonë në vitin 1910). Kodi tashmë kishte filluar të ndryshonte, me shenjën që u zhvlerësua, topi i futbollit u miratua, dhe mbajtja e topit nuk lejohej, kështu që nuk kishte asnjë kërkesë për të kërcyer ose vetëm topin që mbante topin mbeti i paligjshëm deri në fund të shekullit të 20-të. Loja kishte për qëllim të promovonte paqen dhe harmoninë, duke hedhur poshtë dhunën e kodeve të tjera të futbollit, dhe Davin madje përfshiu një kërkesë që lojtarët të mbanin duart me kundërshtarët e tyre edhe pse kjo praktikë ra në favor.

 Loja përhapet 
parapamje| Emmets vs Sarsfields një nga ndeshjet më të hershme në Shtetet e Bashkuara në Golden Gate Park San Francisko në korrik 1892
Futbolli galik u përhap në të gjithë botën në fund të shekullit të 19-të. Edhe pse kishte një popullsi irlandeze të madhe në Amerikë, ndërgjegjësimi për lojën ishte i kufizuar në këtë vend, megjithëse njohuria për rregullat e saj ishte e kufizuar, përveç disa rregullave themelore si mosngjeshja e topit me dorë nga toka dhe ndalimi i mbytjes. Futbolli galik u luajt për herë të parë në Amerikën e Veriut në vitet 1890, me ndeshje që u organizuan si në Kanada ashtu edhe në Shtetet e Bashkuara në vitin 1892. Më shumë se njëzet klubesh u krijuan në SHBA deri në vitin 1893, ndërsa klubet e para në Angli u formuan në vitin 1896.

Rreth vitit 1900, loja filloi të ngjante më shumë me formën e sotme të futbollit, ku lojtarët kishin aftësinë për të ngritur topin nga toka dhe për të vrapuar me të, duke e mbajtur atë nëse e kërcenin çdo 4 metra.

 Rritja e nacionalizmit 
Disa Shoqata Atletike Galike filluan të ndjekin politika të rrepta nacionaliste gjatë kësaj kohe. Për shembull, në Connacht, gjuajtjet e lira filluan të përfshiheshin në disa liga duke penalizuar folësit e çdo gjuhe përveç irlandezit dhe duke vendosur një rregull që gjyqtari mund të flasë vetëm në irlandez.

Në një të diel të përgjakshme në vitin 1920, gjatë Luftës Irlandeze për Pavarësi, një ndeshje futbolli në Croke Park u sulmua nga Konstabularia Mbretërore Irlandeze (RIC), përfshirë edhe Divizionin e saj Ndihmës. Njëzet e katër persona u vranë dhe 65 u plagosën. Ndër të vdekur ishte edhe futbollisti i Tipperary, Michael Hogan, për të cilin u emërua Hogan Stand në Croke Park (i përfunduar në 1924).

 Futbolli gal i shekullit të 20-të 
Në vitin 1939, në stadiumin Yankee në qytetin e Nju Jorkut, Kerry luajti kundër Galway para një turme prej 70,000 spektatorësh.

Deri në vitin 1958, stadiumi Wembley priti çdo vit lojëra ekspozite të futbollit gal në Angli, para një numri të madh të spektatorëve, duke shkuar deri te dhjetëra mijëra.

 Ndërveprimet me Australinë (1967-) 
parapamje| Një ndeshje e ligës midis Dublinit dhe Tyrone në 2013
Në vitin 1967, gazetari australian, transmetuesi dhe arbitri i VFL-së, Harry Beitzel, u frymëzua nga shikimi i finales së futbollit të të moshuarve në All-Irlandë të vitit 1966 në televizion. Ai dërgoi një ekip australian të njohur si "Galahs", duke përfshirë lojtarë të shquar si Bob Skilton i Melburnit të Jugut, Royce Hart i Richmondit, Alex Jesaulenko i Carlton dhe legjenda e Melburnit dhe Carlton, Ron Barassi, si kapiten-trajner. Këta lojtarë u përfshinë për të luajtur kundër Mayo dhe kampionëve të të gjithë Irlandës, Meath, duke krijuar ndërveprimin e parë të madh të regjistruar midis dy kodeve.

Ajo që ndoqi më pas është Seria aktuale e Rregullave Ndërkombëtare midis lojtarëve të të dy kodeve, si dhe përdorimi i rregullave nga të dy kodet, duke i dhënë atyre një shansë të përfaqësojnë vendin e tyre. GAA zgjedh ekipin që do të përfaqësojë Irlandën, ndërsa AFL zgjedh ekipin që do të përfaqësojë Australinë. GAA ka shtuar një kusht që çdo anëtar i ekipit të tyre duhet të jetë emëruar një herë All-Irish. Të dy vendet marrin pritësin për serialin, dhe vendet më prestigjioze përkatëse të të dy vendeve dhe sporteve – Croke Park dhe Melbourne Cricket Ground (MCG) – kanë organizuar seritë Test. Eksperimenti irlandez gjithashtu ndodhi, me klubet e futbollit që rekrutonin lojtarë futbolli gale në bazë rregullash australiane. Disa irlandezë të dalluar në të dy kodet përfshijnë Jim Stynes të Dublinit, një kampion i mitur i futbollit mbarë-Irlandez në 1984, fitues i Medaljes Brownlow në 1991, marrës i Medaljes së Urdhrit të Australisë dhe anëtar i Ekipit të Shekullit të Melburnit. Tadhg Kennelly i Kerry-t, është njeriu i parë që u bë kampion i vjetër i futbollit në All-Irlandë në 2009 dhe lojtar i AFL Premiership në 2005 me Sydney, duke u bërë flamuri i parë i Swans në 72 vjet.

 Rregullat 

 Vështrim i përgjithshëm 
Lojtarët e avancojnë futbollin në fushë duke përdorur një kombinim të mbajtjes, kërcimit, goditjes, pasimit me dorë dhe solo (lëshimin dhe më pas kapjen e topit me duart). Në lojë, dy lloje të rezultateve janë të mundshme: pikë dhe gola. Një pikë jepet për goditjen ose kalimin me dorë të topit mbi traversë, e sinjalizuar nga arbitri me ngritjen e një flamuri të bardhë. Një gol jepet për goditjen e topit nën traversë në rrjetë, e sinjalizuar nga arbitri me ngritjen e një flamuri të gjelbër. Pozicionet në futbollin gael janë të ngjashme me ato në kodet e tjera të futbollit dhe përfshijnë një portier, gjashtë mbrojtës, dy mesfushorë dhe gjashtë sulmues, me një numër të ndryshueshëm zëvendësuesish.

 Shesh lojërash 
djathtas|parapamje| Diagrami i një fushe futbolli gale
Një fushë galike është e ngjashme në disa aspekte me një fushë regbi, por më e madhe. Fusha e barit është drejtkëndëshe, e shtrirë  e gjatë dhe  i gjerë. Ka shtylla portash në formë H në çdo skaj, të formuar nga dy shtylla, të cilat zakonisht janë  të larta, të vendosura  larg, dhe i lidhur  mbi tokë nga një traversë. Një rrjetë që shtrihet pas portës është ngjitur në traversën dhe shtyllat e poshtme të portës. I njëjti hap përdoret për hedhje ; GAA, e cila organizon të dyja sportet, vendosi këtë për të lehtësuar përdorimin e dyfishtë. Linjat janë shënuar në distanca prej , , dhe  (  në hedhje) nga çdo vijë fundore. Fusha më të shkurtra dhe gola më të vegjël përdoren nga ekipet e të rinjve. 

 Kohëzgjatja 
Pjesa më e madhe e futbollit për të rriturit dhe të gjitha ndeshjet e vogla dhe nën 21 vjeç zgjasin për 60 minuta, të ndara në dy pjesë nga 30 minuta, me përjashtim të lojërave për të moshuarit ndër-qarqe, të cilat zgjasin për 70 minuta (dy gjysma nga 35 minuta). Barazimet vendosen nga ripërsëritjet ose duke luajtur 20 minuta kohë shtesë (dy gjysma nga 10 minuta). Juniorët kanë gjysma prej 20 minutash ose 25 minuta në disa raste. Ndërprerja e pjesës së parë zgjat nga 5 deri në 15 minuta. Ndeshjet e kampionatit kanë një ndërprerje prej 30 minutash.

 Ekipet 
Ekipet përbëhen nga pesëmbëdhjetë lojtarë (një portier, dy mbrojtës nga këndi, një mbrojtës i krahut, dy mbrojtës të krahut, një qendërmbrojtës, dy mesfushorë, dy sulmues krahu, një qendërsulmues, dy sulmues nga këndi dhe një sulmues i plotë) plus deri në pesëmbëdhjetë zëvendësues, nga të cilët gjashtë mund të përdoren. Sa i përket skuadrave më të reja ose skuadrave që nuk kanë lojtarë të mjaftueshëm për pesëmbëdhjetë palë, nuk është e pazakontë të luash trembëdhjetë njëra palë (të njëjtat pozicione përveç pa mbrojtësin e krahut dhe sulmuesin e plotë). Çdo lojtar numërohet 1–15, duke filluar me portierin, i cili duhet të veshë një ngjyrë fanelle të ndryshme nga ajo e shokëve të tij ose të saj. Deri në 15 zëvendësues mund të emërohen në fletën e ekipit, numri 16 zakonisht është portieri rezervë.

 Pozicionet 

 Topi 
parapamje|150x150px| Topi i përdorur për një ndeshje, i prodhuar nga kompania irlandeze O'Neills
Loja luhet me një futboll të rrumbullakët prej lëkure të bërë nga 18 panele lëkure të qepura, me një perimetër prej 68–70 centimetra (27–28 inç), duke peshuar ndërmjet 480 dhe 500 gram (17 dhe 18 unca) kur është tharë. Mund të goditet ose të kalohet me dorë. Pasimi me dorë nuk është një goditje me grusht, por më tepër një goditje e topit me anën e grushtit të mbyllur, duke përdorur kyçin e gishtit të madh.

 shenjë 
Në vitin 2017, GAA prezantoi 'shënjën' në të gjithë bordin në futbollin gael. Ngjashëm me markën në futbollin e rregullave Australiane, një lojtari që kap topin nga një goditje jashtë i jepet një goditje e lirë. Rregulli i plotë thotë: "Kur një lojtar e kap topin pastër nga një Kick-Out pa prekur tokën, në ose kaluar  linja më afër pikës së Kick-Out, atij do t'i jepet 'një shenjë' nga arbitri. Lojtari që i jepet një 'Markë' do të ketë opsionet e (a) të marrë një goditje të lirë ose (b) të luajë menjëherë."  Në krahasim, ekuivalenti i rregullave australiane kërkon që topi të mos ketë prekur tokën dhe për goditje të ketë udhëtuar të paktën  . Në rregullat eksperimentale të vitit 2019, një lojtar tani mund të thërrasë një shenjë edhe brenda  vijë pas një kapjeje të pastër nga një goditje e luajtur mbi  nga jashtë  linjë që nuk prek tokën ose ndonjë lojtar tjetër. 

 Referime 

 Linqe te jashtme 

 Futbolli galik në faqen e internetit të GAA
 Shikoni të gjitha ndeshjet sportive të drejtpërdrejta  në faqen e internetit të GAA
Kategoria:Sporte ekipore