E mira dhe e keqja

Në fe, etikë, filozofi dhe psikologji, "e mira dhe e keqja" është një dikotomi shumë e zakonshme. Në kulturat me ndikim fetar manikean dhe abrahamik, e keqja perceptohet si e kundërta antagoniste dualiste e së mirës, në të cilën e mira duhet të mbizotërojë dhe e keqja duhet mposhtur. Në kulturat me ndikim shpirtëror budist, e mira dhe e keqja perceptohen si pjesë e një dualiteti antagonist që vetë duhet të kapërcehet përmes arritjes së Śūnyatā që do të thotë zbrazëti në kuptimin e njohjes së së mirës dhe së keqes duke qenë dy parime të kundërta, por jo një realitet, duke zbrazur dualitetin. prej tyre, dhe arritjen e një uniteti.

E keqja përdoret shpesh për të treguar imoralitet të thellë. E keqja është përshkruar gjithashtu si një forcë e mbinatyrshme. Përkufizimet e së keqes ndryshojnë, ashtu si edhe analiza e motiveve të saj. Megjithatë, elementët që zakonisht lidhen me të keqen përfshijnë sjellje të pabalancuara që përfshijnë përshtatshmërinë, egoizmin, injorancën ose neglizhencën.

Pyetjet moderne filozofike në lidhje me të mirën dhe të keqen përmblidhen në tre fusha kryesore të studimit: metaetikë lidhur me natyrën e së mirës dhe të keqes, etikën normative lidhur me mënyrën se si duhet të sillemi dhe etikën e aplikuar në lidhje me çështje të veçanta morale.Internet Encyclopedia of Philosophy "Ethics"

 Shiko edhe 

 E mira
 E keqja

 Referime 

Kategoria:E mira dhe e keqja
Kategoria:Etikë