Kultura e kanabisit

Kultura e kanabisit përfshin tërësinë e zakoneve, traditave, ose sjelljeve sociale që lidhen me përdorimin e kanabisit, veçanërisht si një enteogen, drogë rekreative, dhe ilaç.

Historikisht, kanabisi është përdorur si një enteogen për të nxitur përvoja shpirtërore, veçanërisht në nënkontinentin Indian që nga periudha Vedike, që daton afërsisht në 1500 para Krishtit, por ndoshta që në vitin 2000 para Krishtit. Përdorimi i tij si enteogjen është dokumentuar gjithashtu në Kinën  e lashtë, popujt gjermanikë, keltët, botën islame, Azinë e lashtë Qendrore dhe Afrikën. Në kohët moderne, përdorimi shpirtëror i drogës lidhet gjithashtu me lëvizjen Rastafari me origjinë nga Xhamajka. Disa nënkultura perëndimore kanë pasur përdorimin e marihuanës si një karakteristikë idiosinkratike, tilla si hipitë, beatnikët, hipsterët (si nënkultura e viteve 1940 ashtu edhe nënkultura bashkëkohore), ravers dhe kultura hip hop.

Sot, një kulturë e pasur me "gjuhë, humor, etiketë, art, letërsi dhe muzikë tona" është zhvilluar rreth kanabisit. Siç thotë Nick Brownlee: "Ndoshta për shkak të rrënjëve mistike dhe shpirtërore të lashta, për shkak të efekteve psikoterapeutike të drogës dhe për shkak se ajo është e paligjshme, madje edhe vetë akti i pirjes së duhanit të një nyje ka një simbolikë të thellë." Megjithatë, kultura e kanabisit si "shfaqje e introspeksionit dhe pasivitetit trupor", e cila ka krijuar një stereotip negativ "më të lirshëm" për përdoruesit e tij, është një koncept relativisht modern, pasi kanabisi është konsumuar në forma të ndryshme për gati 5000 vjet.

Kundërkultura e viteve 1960 është identifikuar si epoka që "përmbledh vitet e lavdisë së kulturës moderne të kanabisit", me Festivalin Woodstock që shihet si "kulmi i revolucionit hipi në Shtetet e Bashkuara dhe, sipas mendimit të shumë njerëzve, i fundit shembull i kulturës së kanabisit në punë. Ndikimi i kanabisit ka variuar nga festimet (siç janë 4/20), filmi (përfshirë zhanret e shfrytëzimit), muzika (përfshirë xhazi, reggae, psikodelia dhe repi) dhe revistat si High Times, Hemp ose Cannabis Magazine.

 Zakoni shoqëror 
parapamje| Një ngjarje 420 në Santa Cruz, Kaliforni .
Në Shtetet e Bashkuara, gjatë periudhës së ndalimit, kanabisi shitej në mënyrë klandestine në klube të njohura si "speakeasy", ku në përgjithësi luhej xhaz. Kanabisi shpesh konsiderohej si produkt për klasën e ulët. Pavarësisht ndalimit të kanabisit, konsumimi i tij përdorej fshehurazi. Në vite të mëvonshme, në disa rajone, kanabisi u lejua përsëri ligjërisht.

420 është një ngjarje ndërkombëtare gjithnjë e më e zakonshme për të promovuar përdorimin e kanabisit. Është emërtuar sipas kohës popullore të ditës për ta konsumuar, ora 16:20, dhe festohet më 20 prill (dita e njëzetë e muajit të katërt). Versioni spanjoll i referohet San Canuto, i festuar më 19 janar, i cili u ngrit nga një grup studentësh në Universitetin e Deusto, Bilbao, në vitin 1979. Gjatë kësaj dite, zhvillohen ngjarje të ndryshme kulturore dhe protestuese, të cilat megjithatë janë mjaft të diskutueshme.

 në arte 
Efektet shëndetësore të kanabisit përfshijnë rritjen e ndjeshmërisë ndaj arteve, veçanërisht muzikës, si dhe rritjen e të menduarit krijues. Ndikimi dhe dobia e tij mund të gjenden në një sërë veprash arti. Shumë muzikantë të njohur, pa u kufizuar në ndonjë zhanër specifik të kultivimit të drogës, dihet se kanë marrë qëllimisht kanabisin si frymëzim për veprat e tyre.

 Kulturat 
parapamje| Procesi i bërjes së Bhang në një fshat Sikh në Punjab, Indi . Gjatë festivalit hindu dhe sikh të quajtur Holi, është një shtesë e zakonshme për disa pije dehëse. 
Gjinia e kanabisit, bima nga e cila prodhohet kërpi dhe hashashi, ka qenë një nga drogat psikoaktive më të përdorura në historinë e njerëzimit, ashtu si duhani dhe alkooli. Sipas Vera Rubin, përdorimi i kanabisit është përfshirë me kalimin e kohës nga dy komplekse të rëndësishme kulturore: një rrymë tradicionale, folklorike dhe e vazhdueshme dhe një konfigurim bashkëkohor më i kufizuar. E para përfshin përdorimin e shenjtë dhe laik dhe përgjithësisht bazohet në kultivimin në shkallë të vogël: përdorimi i bimës për kordon, veshje, ilaçe, ushqime dhe "përdorim gjenerik si euforiant dhe si simbol i bashkimit". Rryma e dytë e zgjerimit të konsumit të kanabisit përfshin "përdorimin e kërpit për prodhuesit komercialë të cilët përdorin kultivim në shkallë të gjerë kryesisht si fibër për qëllime komerciale", por është e lidhur edhe me kërkimin e përvojave psikedelike (të cilat datojnë që nga formimi i Klubit Parisian des Hashischins).

Kanabisi është përdorur në kohët e lashta në vende të tilla si India e lashtë, Evropa Jugore, Egjipti dhe Mesopotamia .   Shpesh përdorej si ilaç ose në mënyrë fetare, dhe mënyra kryesore e konsumimit të tij ishte pirja e duhanit . Me kalimin e kohës, kultura u bë më ndërkombëtare dhe u formua një "kulturë kanabisi" e përgjithshme. Kultura ka qenë përgjegjëse për zhanrin e filmave të njohur si filma stoner, i cili është pranuar si një lëvizje filmike kryesore. 

 Indi 
majtas|parapamje|250x250px| Vizatim që tregon fenë hindu duke marrë bhang (~ 1790). Bhang është një pije kanabisi vendase në nënkontinentin Indian . Është bërë dhe përdorur në ushqime dhe pije për të paktën një mijëvjeçar në Indi.
Kanabisi është një bimë vendase në Nënkontinentin Indian, e njohur si ganja (sanskritisht: गञ्जा, IAST: gañjā) ose ganjika në sanskritisht dhe gjuhë të tjera moderne indo-ariane. Është e njohur se kanabisi është përdorur nga hindutë e lashtë të nënkontinentit Indian mijëra vjet më parë. Disa studiues sugjerojnë se pija e lashtë rituale soma (सोम), e përmendur në Vedat, mund të ketë qenë në të vërtetë një pije kanabisi, megjithatë, ky koncept mbetet i diskutueshëm.
parapamje|250x250px| Një burrë që pi duhan kanabis në Kalkuta, Indi .
Sot, kanabisi shpesh shndërrohet në bhang, i cili është bërë një pjesë integrale e traditës dhe zakonit në nënkontinentin Indian. Në disa pjesë të Indisë rurale, njerëzit i atribuojnë bimës së kanabisit veti të ndryshme medicinale. Nëse merret në sasinë e duhur, bhang besohet të shërojë ethet, dizenterinë, goditjen e diellit, të largojë gëlbazën, të ndihmojë në tretje, oreksin, të kuron defektet e të folurit dhe sigmatizmin dhe të sigurojë vigjilencë për trupin.

 Xhamajka 
Në siglo VIII, tregtarët arabë futën kanabis në Afrikën lindore dhe jugore, ku njihet si kamë Hamid, The Ganjah Complex: Rastafari and Marijuana, introduction, p. xxxii. dhe shumë Rasta pretendojnë se po rikonfirmojnë kulturën e tyre afrikane duke pirë kanabis. Chanting Down Babylon, p. 130 ff. Mes Rastafarianëve, nganjëherë përmendet si "shërimi i kombit", En las diferentes traducciones de la Biblia: «sanidad de las naciones», «sanación para las naciones», «curar a las naciones», «[servir de] medicina a las naciones». Véase:  një frazë e përshtatur nga Zbulesa 22:2. Barry Chevannes, Rastafari and Other African-Caribbean Worldviews, pp. 35, 85; Edmonds, p. 52.

Përndryshe, migrimi i mijëra hinduve dhe myslimanëve nga India Britanike në Karaibe në shekullin e XX mund të ketë sjellë kulturën e kanabisit në Xhamajka. Shumë studiues tregojnë për origjinën indo-karaibe të ganjas (njohur si marihuana në Xhamajka) si rezultat i importimit të punëtorëve indianë pas heqjes së skllavërisë së zezë. "Përdorimi në shkallë të gjerë i ganjas në Xhamajka... daton që nga importimi i indianëve të indenturuar..." (Campbell 110). Mistikët Rasta Jata, asketët e njohur si sadhus ose Suf Qalandars dhe Derwishët, kanë përdorur kanabisin në Azinë Jugore që nga kohërat e lashta, përmes chilums (një lloj pipe) si dhe nargjileve (nargjile ose shisha) të bëra nga lëvozhgat e kokosit. Për më tepër, fjala "kupë" mund të jetë një transliterim i "jam-e-qalandar" (një term i përdorur nga asketët sufi që do të thotë "tas/kupë qalandar"). Në Azinë Jugore, përveç pirjes së duhanit, kanabisi shpesh konsumohet si një pije e njohur si bhang dhe shumica e qalandarëve kanë një goditje të madhe prej druri për këtë arsye.

 Beatnik 
Përdorimi i marihuanës u lidh me nënkulturën dhe gjatë viteve 1950, libri "Dyert e perceptimit" i Aldous Huxley ndikoi më tej në pikëpamjet mbi këtë drogë. Kjo më vonë do të ndikonte në lëvizjen e hipive.

 Hipi 
parapamje| Hipitë që tymosin kanabis në Tajlandë.
Duke ndjekur gjurmët e Beatniks, shumë hipi përdorën kanabisin, duke e konsideruar atë si diçka të këndshme dhe të dobishme. Në Bregun Lindor të Shteteve të Bashkuara, profesorët e Universitetit të Harvardit, Timothy Leary, Ralph Metzner dhe Ram Dass mbrojtën drogat psikotrope për qëllime si psikoterapia, vetëeksplorimi, përdorimi fetar dhe shpirtëror. Lidhur me LSD-në, Leary, një mendimtar i shquar hipi, tha: "Zgjeroni vetëdijen tuaj dhe gjeni ekstazë dhe zbulesë brenda." Këto qëndrime ndikuan shumë në lëvizjen dhe kulturën e hipive, jo vetëm për çështjen e LSD-së, por edhe për drogën në përgjithësi, duke përfshirë kanabisin.

 Hipster 
Termi "Hipster" përcakton dy nënkultura: nënkulturën e viteve 1940 kushtuar xhazit dhe nënkulturën bashkëkohore të sotme. Të dyja janë stereotipizuar si përdorues të kanabisit. Në fakt, hipsterët e parë të viteve 1940 kishin një zhargon të tyre të dedikuar drogës dhe shpërndarjes së saj.

 Referime 

 Lexim shtesë 




 Linqe te jashtme 

 Romanet më të mira të Stonerit , Bestia Diaria, Prill 2010