Theravada

Në perspektivën Theravada, qëllimi kryesor është të arrish zgjuarsi dhe të shpëtosh nga rindërtimi nëpërmjet praktikës së Njëjtësisë së Dhammës (nepërtojshmërisë së gjërave) dhe praktikimit të meditacionit Vipassana (vëzhgimi i dukurive të vërteta).

Budizmi Theravada vë theksin kryesisht në arritjen individuale të zgjuarsisë dhe praktikat tradicionale. Budizmi Mahayana përqendrohet në mëshirën universale dhe idealin e Bodhisattvas për të ndihmuar të tjerët. Ndërsa Budizmi Vajrayana përdor praktika të veçanta dhe rituale për të arritur zgjuarsinë më shpejt. Të gjitha këto shkolla kanë të njëjtin qëllim kryesor: të ndihmojnë qeniet të arrinin zgjuarsi dhe të shpëtojnë nga cikli i rinisë.

Budizmi Theravada feja zyrtare e Sri Lankës, Myanmarit dhe Kamboxhias, dhe feja mbizotëruese në Laos dhe Tajlandë.

 Tekste 

 Pāli Tipiṭaka 
parapamje|240x240px| Kopjet para-moderne të Tipiṭaka u ruajtën në dorëshkrime me gjethe palme, shumica e të cilave nuk i kanë mbijetuar klimës së lagësht të Azisë Jugore dhe Azisë Juglindore.
Budizmi Theravada ka koleksionin e tij të mësimtarëve kryesorë të teksteve të shenjta, i njohur si "Tipitaka" në gjuhën Pali. Tipitaka, që do të thotë "Tre koshë", përbëhet nga tre seksione kryesore:

 Vinaya Pitaka: Kjo seksion përmban rregullat dhe udhëzimet për praktikën monastike. Ai përfshin kodiçe të sjelljes për munkëtorët e shenjtë, rregulla të cilat ata duhet të ndjekin në jetën e tyre të përditshme dhe marrëdhëniet me komunitetin e budistëve.
 Sutta Pitaka: Ky seksion përmban mësimet e transmetuara nga Buddha. Sutta Pitaka përfshin një varg tekste që përshkruajnë dialogjet dhe mësimet e tij për çështje të ndryshme, duke përfshirë moralin, meditacionin, filozofinë dhe praktikat spirituale.
 Abhidhamma Pitaka: Kjo seksion hulumton aspektet më të thella të doktrinës budiste. Abhidhamma analizon dhe klasifikon detajet e dukurive të shpirtit dhe materies, ofron shpjegime mbi proceset psikologjike dhe metafizike, dhe sjellë njohuri të thella mbi përceptimet dhe realitetin.

Këto tekste të shenjta janë thelbësore për mësimet dhe praktikën e Budizmit Theravada

 Doktrina 
 Mësimet thelbësore 

 parapamje|289x289px|Nje ceremoni budiste ne Tailanda Doktrina e veprës (karma), e cila bazohet në synimin (cetana) dhe një doktrinë të lidhur të rinisjes, që mban që pas vdekjes, qeniet ndjeshëm të cilat nuk janë të zgjuara plotësisht do të lëvizin drejt një trupi të ri, mund të jetë në një botë tjetër të ekzistencës. Lloji i botës në të cilën do të rilindet një person përcaktohet nga karma e kaluar e qenies. Ky univers ciklik i mbushur me lindje dhe vdekje quhet samsara.

 Theravada refuzon doktrinat dhe praktikat e tjera të gjetura në Hinduizmin Brahmanik, duke përfshirë idenë se Vedicat janë një autoritet hyjnor. Cdo lloj sakrifice për perënditë (duke përfshirë sakrificat e kafshëve) dhe pastrimi rituale me larje konsiderohen të përdorshme dhe të korruptuara spiritualisht.
 Tekstit Pali gjithashtu i refuzon idenë se kastat janë urdhëruar hyjnorisht.

 Një set mësimi të mëdhenj të quajtur bodhipakkhiyādhammā (faktorët kontribues për zgjimin).

 Përshkrime të praktikave ose gjendjeve meditative të ndryshme, si katër jhanat (zgjime meditative) dhe dimensionet pa formë (arupāyatana).
 Trajnimi etik (sila), duke përfshirë dhjetë formacione të veprave të dobishme dhe pesë parimet.
 Nirvana (Pali: nibbana), e mirësia më e lartë dhe qëllimi përfundimtar në Budizmin Theravada. Ajo është përfundimi dhe mbyllja e plotë e vuajtjeve, një gjendje e përsosur. Ajo gjithashtu është fundi i rinisjes së të gjitha, por nuk është një shuarje (uccheda).
 Korrupsionet ose ngarkesat (āsavas), si korruptimi i kënaqësive të ndjesive (kāmāsava), korruptimi i ekzistencës (bhavāsava) dhe korruptimi i mohimit (avijjāsava).
 Doktrina e pamundësisë (anicca), e cila mban që të gjitha dukuritë fizike dhe mendore janë tranzitore, të paqëndrueshme dhe të pandërgjegjshme.
 Doktrina e mungesës së vetvetes (anatta), e cila mban që të gjitha pjesët e një personi, si pesë agregatet (forma fizike, ndjenjat, perceptimet, synimet dhe ndërgjegja), janë të zbrazëta nga një vetvetë (atta), pasi janë të përkohshme dhe nuk janë gjithmonë nën kontrollin tonë. Prandaj, nuk ka substancë të pandryshueshme, vetvetë të përhershme, shpirt ose thelb.
 Pesë pengesat (pañca nīvaraṇāni), që janë pengesa për meditimin: (1) dëshira e ndjenjave, (2) armiqësi, (3) zemërim dhe poshtërsi, (4) trazira dhe shqetësim dhe (5) dyshimi.
 Kuatro Vendet e Shenjta (brahmavihārā), të njohura gjithashtu si katër pa mase (appamaññā).
 Kuatro e Vërtetat Nobile, të cilat shprehin, në krye të gjitha: (1) Ka dukkha (vuajtje, merak); (2) Ka një shkak të dukkhasë, kryesisht shqetësimi (tanha); (3) Hiqja e shqetësimit çon në mbarim (nirodha) të vuajtjes, dhe (4) ka një rrugë (magga) për të ndjekur për të realizuar këtë.
 Korniza e Së Varurit nga Kushtësia Dependente (paṭiccasamuppāda), që shpjegon se si lindja e vuajtjes (duke filluar me mohimin dhe përfunduar me lindjen, plakjen dhe vdekjen) dhe si mund të sjellë fundin e vuajtjes.

Thelbi i doktrinës budiste Theravāda gjendet në Kanunin Pāli. Budizmi Theravada bazohet në mësimet origjinale të Buddhas Siddharta Gautama dhe fokusohet në arritjen e zgjuarsisë individuale. Në këtë traditë, theksohet vlera e dukurive të dobëta dhe vuajtjeve në botë, njohja e tyre si të përkohshme dhe e ndryshueshme, dhe mospërceptimi i një "vetë" të qëndrueshëm. Një aspekt themelor është përqendrimi te njëjtësia e Dhammës, duke kuptuar se të gjitha dukuritë janë të lidhura dhe pjesë e një tërësie më të madhe. Gjithashtu, Theravada vlerëson rolin e Buddhas si udhëheqës dhe mësues të zgjuarsisë, duke ofruar një shembull dhe udhërrëfyes për praktikën dhe zhvillimin personal drejt zgjuarsisë. Me praktikën e meditacionit, përmirësimin e sjelljes dhe ndjekjen e mësimet e Buddhas, besimtarët Theravada synojnë të arrisin liri dhe zgjuarsi në rrugën drejt shpëtimit.

 Dallimet kryesore doktrinore me traditat e tjera budiste 
Budizmi Theravada dallon nga Budizmi Vajrayana dhe Mahayana në disa aspekte. Budizmi Theravada nuk ka një qasje të thellë të miteve dhe figurave teiste. Përkundrazi, theravadistët shohin Buda si një person që ka arritur zgjuarsinë përmes vetëpërkushtimit dhe praktikës së meditacionit, dhe jo si një qenie të shenjtë ose hyjnore. Në kundërshtim, Budizmi Vajrayana dhe Mahayana kanë një ndikim më të madh të miteve, simboleve dhe figurave teiste. 

Budizmi Mahayana, i njohur edhe si "Shkolla e Madhe", thekson idealin e Bodhisattvas - qenie që kanë arritur zgjuarsi, por lëvizin përsëri nëpër ciklin e rinës për të ndihmuar të tjerët të arrinin zgjuarsinë. Mahayana nxit idenë e përgjegjësisë universale, gjenerozitetin dhe mëshirën ndaj të gjithë qenieve. Kjo shkollë synon arritjen e Buddhës për të gjithë dhe shtrirjen e mëshirës për të ndihmuar të gjitha qeniet në rrugën drejt zgjuarsisë.

Shkolla Vajrayana thekson rolin e guruve dhe praktikat rituale të komplikuara për arritjen e zgjuarsisë në kohë relativisht të shkurtër. Mahayana, ndërkohë, synon përmbushjen universale të mëshirës dhe arritjen e zgjuarsisë për të gjitha qeniet, duke vlerësuar konceptin e Bodhisattvas, qenie që synojnë të ndihmojnë të tjerët në rrugën drejt zgjuarsisë. Ndërsa Theravada vë theksin kryesisht në praktikën dhe arritjen individuale të zgjuarsisë, Vajrayana dhe Mahayana ndajnë një përqendrim më të thellë në mëshirën universale dhe arritjen kolektive të zgjuarsisë.

 Shih edhe 

 Budizmi
 Mahayana
 Feja në Tailanda
 Kanuni Pali

Kategoria:Faqe me adresa nga Wayback Machine që përdorin stampën e arkivës së rrjetit
Kategoria:Mirëmbajtja CS1: Archived copy si titull
Kategoria:Budizëm
Kategoria:Fe indiane
Kategoria:Fe
Kategoria:Budizmi Theravada