Humbja e dëgjimit

Humbja e dëgjimit është një paaftësi e pjesshme ose e plotë për të dëgjuar. Humbja e dëgjimit mund të jetë e pranishme në lindje ose e fituar në çdo kohë më pas. Humbja e dëgjimit mund të ndodhë në njërin ose të dy veshët. Tek fëmijët, problemet e dëgjimit mund të ndikojnë në aftësinë për të përvetësuar gjuhën e folur dhe te të rriturit mund të krijojnë vështirësi në ndërveprimin social dhe në punë. Humbja e dëgjimit mund të jetë e përkohshme ose e përhershme. Humbja e dëgjimit në lidhje me moshën zakonisht prek të dy veshët dhe është për shkak të humbjes së qelizave të flokëve koklear. Në disa njerëz, veçanërisht të moshuarit, humbja e dëgjimit mund të rezultojë në vetmi.

Humbja e dëgjimit mund të shkaktohet nga një sërë faktorësh, duke përfshirë: gjenetikën, plakjen, ekspozimin ndaj zhurmës, disa infeksione, komplikime të lindjes, trauma në vesh dhe medikamente ose toksina të caktuara. Një gjendje e zakonshme që rezulton në humbje të dëgjimit janë infeksionet kronike të veshit. Disa infeksione gjatë shtatzënisë, si citomegalovirusi, sifilizi dhe rubeola, mund të shkaktojnë gjithashtu humbje të dëgjimit tek fëmija. Humbja e dëgjimit diagnostikohet kur testimi i dëgjimit zbulon se një person nuk është në gjendje të dëgjojë 25 decibel në të paktën një vesh. Testimi për dëgjim të dobët rekomandohet për të gjithë të porsalindurit. Humbja e dëgjimit mund të kategorizohet si e lehtë (25 deri në 40 dB), e moderuar (41 deri në 55 dB), e moderuar-e rëndë (56 deri në 70 dB), e rëndë (71 deri në 90 dB) ose e thellë (më e madhe se 90 dB). Ekzistojnë tre lloje kryesore të humbjes së dëgjimit: humbja e dëgjimit përçues, humbja e dëgjimit sensorineural dhe humbja e dëgjimit të përzier.

Rreth gjysma e humbjes së dëgjimit në nivel global është e parandalueshme nëpërmjet masave të shëndetit publik. Praktika të tilla përfshijnë imunizimin, kujdesin e duhur rreth shtatzënisë, shmangien e zhurmës së lartë dhe shmangien e disa medikamenteve. Organizata Botërore e Shëndetësisë rekomandon që të rinjtë të kufizojnë ekspozimin ndaj tingujve të lartë dhe përdorimin e luajtësve personalë audio në një orë në ditë, në përpjekje për të kufizuar ekspozimin ndaj zhurmës. Identifikimi dhe mbështetja e hershme janë veçanërisht të rëndësishme tek fëmijët. Për shumë njerëz, aparatet e dëgjimit, gjuha e shenjave, implantet koklear dhe titrat janë të dobishme. Leximi i buzëve është një tjetër aftësi e dobishme që disa e zhvillojnë. Qasja në aparatet e dëgjimit, megjithatë, është i kufizuar në shumë zona të botës.

Referime


Kategoria:Çrregullime të komunikimit
Kategoria:Otorinolaringologji
Kategoria:Shurdhimi