Fotografi sportive

parapamje| Fotografë në një lojë në Croke Park, Irlandë. Vini re përdorimin e lenteve telefoto .
parapamje| Një kameraman ndjek Ellen van Dijk në Lojërat Olimpike Verore 2012 . Fotografimi nga një motor bëhet shpesh në sportet e durimit
djathtas|parapamje| Fotograf në anën e një loje futbolli amerikan me shumë kamera, lente të gjata dhe monopodë.
parapamje| Fotografët kapin skiatoren Mikaela Shiffrin
Fotografia sportive i referohet zhanrit të fotografisë që mbulon të gjitha llojet e sporteve .

Në shumicën e rasteve, fotografia sportive profesionale është një degë e fotoreporterizmit, ndërsa fotografia sportive amateur, siç janë fotot e fëmijëve që luajnë futboll me shoqatën, është një degë e fotografisë popullore.

Aplikimi kryesor i fotografisë sportive profesionale është për qëllime redaksionale; Fotografët e specializuar në sport zakonisht punojnë për gazeta, agjenci të mëdha televizive ose revista sportive të dedikuara. Megjithatë, fotografia sportive shpesh përdoret edhe për qëllime reklamuese, si për të ndërtuar një markë ose për të promovuar një sport në një mënyrë që nuk mund të arrihet me mjete redaksionale.

 Pajisjet 
Pajisjet që zakonisht përdoren për fotografinë sportive përfshijnë një aparat fotografik dixhital me një lente refleks (DSLR) ose një kamerë pa pasqyrë me shpejtësi të lartë të regjistrimit të vazhdueshëm dhe lente të këmbyeshme që variojnë nga 14 mm në 400 mm ose më të gjata në gjatësi fokale, në varësi të llojit të sportit. Lentet e përshtatshme janë shumë të rëndësishme, pasi ato i mundësojnë fotografit të qëndrojë sa më afër ose më larg sa më shpejt të jetë e mundur për të kapur momentet e lojës. Aksesorët themelore përfshijnë një monopod ose një trekëmbësh për stabilitet dhe bateri shtesë. Lentet me gjatësi fokale më të madhe përdoren zakonisht për të fotografuar veprimet në sporte të tilla si futbolli, ndërsa lentet me kënd të gjerë mund të përdoren për të kapur fotografi të atletëve nga ana anësore dhe nga afër.

 Trupat e kamerave 
Trupat e preferuar të kamerës për fotografinë sportive moderne shfaqin fokus automatik të shpejtë dhe shpejtësi të lartë të shpërthimit, zakonisht 8 korniza për sekondë ose më shpejt. Kamerat kryesore aktuale DSLR sportive të prodhuara nga Canon dhe Nikon janë Canon EOS-1D X Mark III dhe Nikon D6; këto janë të njohura në fotografinë sportive profesionale. Megjithatë, ka shumë trupa të tjerë kamerash për të zgjedhur. Nëse preferoni kamerat më të fundit pa pasqyrë, trupat si Canon R5, Canon R6, Sony A1 dhe Sony A9 ofrojnë sensorë të kornizës së plotë për të marrë imazhin më cilësor pa kompromentuar cilësinë e ISO, aperturën dhe shpejtësinë e shkrepjes në cilësimet e kamerës tuaj.

 Lentet 
Sporte të ndryshme favorizojnë lente të ndryshme, por fotografia sportive zakonisht kërkon lente telefoto të shpejta (me aperture të gjerë), me një performancë të shpejtë të fokusimit automatik. Fokusimi automatik i shpejtë është i nevojshëm për të kapur lëvizjet, telefoto për t'u afruar veprimit dhe hapjen e gjerë për disa arsye të mëposhtme:

 Sfondi është vënë në mënyrë dramatike jashtë fokusit për shkak të një thellësie të cekët të fushës, duke rezultuar në izolim më të mirë të subjektit.
 Lentet mund të fokusohen më shpejt për shkak të rritjes së dritës që hyn në lente – e rëndësishme me veprimin me lëvizje të shpejtë.
 Shpejtësitë më të shpejta të diafragmës mund të përdoren për të ngrirë veprimin.

Aperturat e jashtëzakonshme të gjera (si f/1.2 ose f/1.4) përdoren më rrallë, sepse në këto hapje thellësia e fushës është shumë e cekët, çka e bën fokusimin më të vështirë dhe ngadalëson fokusimin automatik. Dallimi kryesor është midis sporteve në natyrë dhe sporteve të brendshme - në sportet e jashtme, distancat janë më të mëdha dhe drita më e ndritshme, ndërsa në sportet e brendshme, distancat janë më të vogla dhe drita më e zbehtë. Prandaj, sportet në natyrë shpesh preferojnë lente me fokus të gjatë dhe me gjatësi fokale më të gjatë, me hapje më të ngadalta, ndërsa sportet e brendshme shpesh preferojnë lente më të shkurtra me hapje më të shpejtë.

Përdoren si lentet e zmadhimit ashtu edhe ato prime; lentet e zmadhimit (përgjithësisht në rangun 70–200, 75–300, 100–400 ose 200–400) ofrojnë një gamë më të gjerë të inkuadrimit; numrat kryesorë janë më të shpejtë, më të lirë, më të lehtë dhe optikisht superiorë, por kanë kufizime më të mëdha në inkuadrim. Si shembull, lentet Nikon AF-S NIKKOR 400mm f/2.8G ED VR AF dhe lentet Canon EF 300mm f/2.8L IS II USM janë të dyja lente telefoto fikse që nuk ofrojnë mundësi zmadhimi.

Aperturat f/2.8 ose më të shpejta janë më të zakonshme, megjithëse f/4 gjendet gjithashtu, veçanërisht në ditët e mëdha. Lentet super telefoto të Canon janë veçanërisht të dukshme, e posaçërisht kutia e tyre e bardhë (për të parandaluar efektet e nxehtësisë së diellit) dallohet shpesh në ngjarjet sportive. Në këtë kategori, Canon 400mm f/2.8 veçanërisht rekomandohet për sportet në terren si futbolli.

Kjo varet nga sporti dhe preferencat; për shembull, fotografët e golfit mund të favorizojnë përdorimin e një lentë 500mm f/4 në krahasim me një 400mm f/2.8, pasi ajo është më e lehtë për tu mbajtur gjatë gjithë ditës.

Fotografia sportive e brendshme, siç u përmend më herët, mund të përballen me sfida të veta për shkak të distancës më të vogël midis veprimtarisë dhe fotografit, si dhe për shkak të ndriçimit ekstrem. Në rastin e nxitjes së tifozëve në një garë, kjo lejon fotografët të jenë të afërt me veprimin ndërsa ndodhen nën ndriçimin e fortë të skenës, i cili shkon kundër një sfondi të errët. Një qasje alternative për një situatë të tillë është përdorimi i një lentë kryesore të njohur si "nifty fifty". Shpejtësia e diafragmës është jashtëzakonisht e lartë, ndërsa ende ka hapësirë për të kapur dritë të mjaftueshme. Në këtë skenar, një lentë telefoto me çmim të ulët do të prodhonte imazhe të errëta dhe të paqarta. Përdorimi i një lentëje kryesore 50mm është një zgjidhje e arsyeshme në kosto për shumë ngjarje të tjera në ambiente të mbyllura, si shfaqje shkollore, koncerte, recitale kërcimi, etj.

 Kamerat në distancë 
Fotografët e sportit mund të përdorin kamera të lidhura në distancë me pajisjet e grilave të valës (siç janë Pocket Wizards) për të fotografuar nga vende ku nuk mund të qëndronin ndryshe, për shembull, në një pozicion të ngritur si mbi një kosh basketbolli, ose për të qenë në dy vende njëherësh, siç ndodh në garat me kuaj, ku ata mund të jenë në fillim dhe në fund të garës.

 Teknika 
parapamje| Një shkrepje e drejtpërdrejtë e golit të fitores së lojës në lojën 7 të një serie play-off të Kupës Stanley 2017 në hokej mbi akull. Pamjet e tilla të veprimit të drejtpërdrejtë të një momenti që ndryshon lojën kërkojnë që fotografi të kornizojë imazhet e tij nga një distancë, me shpejtësi dhe të rregullojë cilësimet e kamerës në mënyrë spontane.
Për të zvogëluar ndikimin e turbullimit të subjekteve në lëvizje, ndjeshmëria ndaj dritës (vlera "ISO") rritet, duke ulur kohën e nevojshme të ekspozimit për të kapur dritë të mjaftueshme. Megjithatë, rritja e ndjeshmërisë ndaj dritës shoqërohet me shtimin e zhurmës, kështu që fotografia sportive është më efektive në dritën e ditës dhe me përdorimin e kamerave të nivelit më të lartë, të pajisura me sensorë më të mëdhenj imazhi, që kapin më shumë dritë dhe ofrojnë një ndjeshmëri më të lartë ndaj dritës.

Vendndodhja shpesh është e rëndësishme në fotografinë sportive. Në evente të mëdha, fotografët profesionistë zakonisht fotografojnë nga pikat VIP për të kapur pamjet më të mira, zakonisht duke qenë sa më afër veprimtarisë. Shumica e sporteve kërkojnë që fotografi të kornizojë imazhet e tyre me shpejtësi dhe të rregullojë cilësimet e kamerës në mënyrë spontane për të parandaluar turbullimin ose ekspozimin e gabuar. Disa fotografi sportive zgjedhin të operojnë nga një distancë të caktuar për të krijuar një efekt unik për lojën.

Njohja e mirë me subjektet tuaja është thelbësore në kapjen e emocioneve. Efektet dhe redaktimi mund të japin një ndikim të madh për një foto. Nëse kuptoni se cilët atletë po bisedojnë, mund të ndryshojë pikëpamjen tuaj për personin, duke ju bërë një fotograf më të mirë.

Njohja e lojës është çelësi. Parashikimi i zhvillimeve të ardhshme në një lojë sportive është kritike për të kuptuar se si të përgatisni pozicionimin tuaj dhe të kapni momentet e rëndësishme. Veprimi në sportet lëviz shpejt, kështu që është e rëndësishme të merrni kohë për të përgatitur përpara se të dalësh dhe të bësh fotografi.
parapamje| Panimi i Porsche 996 GT3 RSR
Shpejtësia e diafragmës është një element kritik për kapjen e lëvizjes, prandaj fotografia sportive shpesh realizohet në modalitetin e përparësisë së diafragmës ose manuale. Një qëllim i zakonshëm është kapja e një momenti me turbullim minimal, ku në raste të tilla preferohet një shpejtësi minimale e diafragmës. Megjithatë, në situata të tjera, përdoret një shpejtësi më e ngadalshme e diafragmës për të shfaqur turbullimin dhe kapur lëvizjen, dhe jo vetëm momentin. Një teknikë e veçantë është përdorimi i panoramës, ku kamera përdor një shpejtësi të ndërmjetme të diafragmës dhe lëviz së bashku me subjektin. Kjo sjell një subjekt të qartë në krahasim me një sfond të turbullt, duke shtuar ndjenjën e shpejtësisë dhe duke përcjellë linjat e lëvizjes.

Shpejtësia ISO është shpesh e lartë (për të lejuar shpejtësi më të shpejta të diafragmës) dhe mund të lihet automatikisht.

Fotografitë shpesh merren në modalitetin e shpërthimit për të kapur momentin më të mirë, ndonjëherë duke zgjedhur shkrepjen në formatin JPEG në vend të RAW (skedarët JPEG janë më të vegjël dhe lejojnë breshëri më të gjata).

 Fotografi strip 
Ndërsa shumica dërrmuese e fotografisë sportive përqendrohet në kapjen e një momenti, ndoshta me njëfarë turbullimi, teknika e fotografisë me shirita përdoret ndonjëherë për të shfaqur lëvizjen nëpërmjet kalimit të kohës. Kjo shkëlqen në një përfundim fotografik, por mund të përdoret gjithashtu për qëllime të tjera, shpesh duke krijuar imazhe të shtrembëruara në një mënyrë jashtëzakonisht tërheqëse.

 Lloji 

 Fotografi përkujtimore 
Në futbollin e shoqatës, para fillimit, bëhet një fotografi përkujtimore e XI-së fillestare.

Tradita e fotografisë së një përfaqësuese fillestare të një ekipe futbolli ka filluar që në vitin 1863, kur një fotografi u bë për Wanderers FC. Pas inaugurimit të Kupës FA në vitin 1871–72, fotografimi i ekipit fillor të XI u bë një zakon në të gjithë Anglinë.

Bërja e një fotografie fillestare ka ndodhur gjithashtu në Kupën e Botës FIFA 1930 dhe aktualisht, në ndeshjet ndërkombëtare A dhe ndeshjet ndërkombëtare të klubeve si UEFA Champions League, marrja e një fotografie përkujtimore të ekipit fillestar të XI përfshihet në protokollet e ditës së ndeshjes.

Në disa raste, disa skuadra kanë bërë fotografi të ekipit fillestar të XI dhe fotografi të skuadrës së plotë në ndeshjet e tyre historike. Për shembull, Brazili bëri këtë në finalen e Kupës së Botës FIFA 2002 dhe Tottenham Hotspur në finalen e UEFA Champions League 2019.

 Fotografë të shquar 
Një numër të shquar fotografë ndërkombëtarë janë të njohur për punën e tyre të fotografisë sportive; Disa prej tyre kanë shpesh punuar për revistat Life ose Sports Illustrated.

 Referime