Infeksioni i traktit urinar

Infeksioni i traktit urinar (UTI) është një infeksion që prek një pjesë të traktit urinar. Kur prek traktin e poshtëm urinar njihet si infeksion i fshikëzës (cistit) dhe kur prek traktin e sipërm urinar njihet si infeksion i veshkave (pielonefriti). Simptomat nga një infeksion i traktit urinar të poshtëm përfshijnë dhimbje gjatë urinimit, urinim të shpeshtë dhe ndjenjën e nevojës për të urinuar pavarësisht se keni një fshikëz të zbrazët. Simptomat e një infeksioni të veshkave përfshijnë ethe dhe dhimbje në krah, zakonisht përveç simptomave të një UTI të poshtme. Rrallëherë urina mund të duket e përgjakshme. Në shumë të moshuar dhe shumë të rinj, simptomat mund të jenë të paqarta ose jo specifike.

Shkaku më i zakonshëm i infeksionit është Escherichia coli, megjithëse nganjëherë shkaktarë mund të jenë baktere ose kërpudha të tjera. Faktorët e rrezikut përfshijnë anatominë femërore, marrëdhëniet seksuale, diabetin, obezitetin dhe historinë familjare. Megjithëse marrëdhëniet seksuale janë një faktor rreziku, UTI-të nuk klasifikohen si infeksione seksualisht të transmetueshme (IST). Infeksioni i veshkave, nëse ndodh, zakonisht pason një infeksion të fshikëzës, por gjithashtu mund të rezultojë nga një infeksion i transmetuar nga gjaku. Diagnoza në gratë e reja të shëndetshme mund të bazohet vetëm në simptoma. Në ata me simptoma të paqarta, diagnoza mund të jetë e vështirë sepse bakteret mund të jenë të pranishme pa pasur një infeksion. Në raste të komplikuara ose nëse trajtimi dështon, urokultura mund të jetë e dobishme.

Në rastet e pakomplikuara, UTI trajtohen me një kurs të shkurtër antibiotikësh si nitrofurantoin ose trimethoprim/sulfametoksazol. Rezistenca ndaj shumë prej antibiotikëve të përdorur për të trajtuar këtë gjendje është në rritje. Në raste të komplikuara, mund të nevojitet një kurs më i gjatë ose antibiotikë intravenozë. Nëse simptomat nuk përmirësohen në dy ose tre ditë, mund të nevojiten teste të mëtejshme diagnostike. Fenazopiridina mund të ndihmojë me simptomat. Tek ata që kanë baktere ose qeliza të bardha të gjakut në urinë, por nuk kanë simptoma, antibiotikët në përgjithësi nuk janë të nevojshëm, megjithëse gjatë shtatzënisë është një përjashtim. Tek ata me infeksione të shpeshta, mund të merret një kurs i shkurtër antibiotikësh sapo të fillojnë simptomat ose mund të përdoren antibiotikë afatgjatë si masë parandaluese.

Rreth 150 milionë njerëz zhvillojnë një infeksion të traktit urinar në një vit të caktuar. Ato janë më të zakonshme tek femrat sesa tek meshkujt, por të ngjashme ndërmjet anatomive gjatë mbajtjes së kateterëve të vendosur. Tek gratë, ato janë forma më e zakonshme e infeksionit bakterial. Deri në 10% e grave kanë një infeksion të traktit urinar në një vit të caktuar, dhe gjysma e grave kanë të paktën një infeksion në një moment të jetës së tyre. Më shpesh ato ndodhin midis moshës 16 dhe 35 vjeç. Përsëritjet janë të zakonshme. Infeksionet e traktit urinar janë përshkruar që në kohët e lashta me përshkrimin e parë të dokumentuar në Papirusin Ebers që daton në shek. 1550 para Krishtit.

 Shiko edhe 

 Infeksioni

 Referime 

Kategoria:Sëmundje infektive