Vittorio Gregotti

Vittorio Gregotti (Novara, 10 gusht 1927 – Milano, 15 mars 2020) ishte një arkitekt dhe urbanist italian. 

 Biografia 
Vittorio ka diplomuar në arkitekturë nga Politekniku i Milanos, Gregotti ka dhënë mësim arkitekturë në Venecia, Milano dhe Palermo, dhe ka dhënë leksione në universitetet e Tokios, Buenos Aires, São Paulo, Lozane, Harvard, Filadelfia, Princeton dhe Kembrixh, ndër të tjera.

Eksperiencën e parë të punës e pati gjatë një qëndrimi gjashtë mujor në Paris në vitin 1947, ku punoi për dy javë në studion e rëndësishme të vëllezërve Gustave, Claude dhe Auguste Perret . Libri, Arte e Cultura: ultime notizie - Corriere della Sera U diplomua për Arkitekturë në Politeknikun e Milanos në vitin 1952 . Më pas ai vazhdon të punojë në studion e BBPR, duke e konsideruar Ernesto Nathan Rogers mësuesin e tij.  Në vitin 1951, së bashku me Rogers, ai projektoi dhomën e tij të parë në Trienalen e Milanos dhe më pas zbarkoi në CIAM në Londër.

Ashtu si Aldo Rossi, ai filloi karrierën e tij duke bashkëpunuar me revistën historike Casabella, drejtuar nga Ernesto Nathan Rogers dhe së cilës ai u bë drejtor nga viti 1982 deri në 1996 . Në vitet 1950 mori pjesë në një seminar ndërkombëtar në Hoddesdon, ku njohu Le Corbusier, Ove Arup, Cornelis van Eesteren, Gropius, por mbi të gjitha mjeshtrin e art nouveau Henry van de Velde . Nga viti 1953 deri në vitin 1968 ai zhvilloi veprimtarinë e tij në bashkëpunim me Lodovico Meneghetti dhe Giotto Stoppino (Associated Architects).

Puna e tij fillimisht lidhet me ato lëvizje si reagimi i Neoliberty ndaj Lëvizjes Moderne dhe interpretimi i saj italian i përcaktuar si Racionalizmi Italian, shembulli më domethënës i këtij zhanri është ndërtesa e zyrave në Novara nga viti 1960 . Më pas ai do të vijë të projektojë një megastrukturë arkitekturore për universitetet e Palermos ( 1969 ), Firence ( 1972 ) dhe Kalabrisë ( 1974 ).

Çmimi i madh ndërkombëtar në Trienalen e 13-të të Milanos në 1964, Vittorio Gregotti ishte drejtor i arteve pamore në Bienalen e Venecias nga viti 1974 deri në 1976. Në vitin 1974 ai krijoi studion e tij profesionale "Gregotti Associati International", e cila që atëherë ka krijuar vepra në rreth njëzet vende. Në vitin 1999, Gregotti Associati International themeloi kompaninë Global Project Development, e specializuar në dizajnin dhe zhvillimin e qëndrueshëm arkitekturor për vendet në lulëzim turistik, me qëllim respektimin e mjedisit.

Ai ishte krijuesi i projektit të diskutueshëm për rrethin ZEN të Palermos, prishjen e të cilit Massimiliano Fuksas do të propozonte vite më vonë. Gregotti e ka fajësuar gjithmonë dështimin e projektit ZEN për faktin se ai nuk u përfundua kurrë për shkak të infiltrimit mafioz në fazën e prokurimit VITTORIO GREGOTTI  Lo Zen e Gropius, Bicocca ed Eco Un grande progettista si racconta - Repubblica.it .

Ai vdiq në moshën 92-vjeçare më 15 mars 2020 në Milano,  pas një pneumonie COVID-19  . Më 2 nëntor 2020, emri i tij u regjistrua në Famedio të Milanos  .

 Publikime 
 Quando il moderno non era uno stile, Archinto, 2018
 (presentazione di) Noi sogniamo il silenzio, Roma, Edizioni di Comunità, 2015
 Contro la fine dell'architettura, G. Einaudi editore 2008
 Autobiografia del XX secolo, Ginevra-Milano, Skira, 2005;
 L'architettura del realismo critico, Bari, Laterza, 2004;
 Sulle orme di Palladio. Ragioni e pratica dell'architettura, Bari, Laterza, 2003;
 Architettura, tecnica, finalità, Bari, Laterza, 2002;
 Diciassette lettere sull'architettura, Bari, Laterza, 2001, 2a ed;
 Sulle orme di Palladio. Ragioni e pratica dell'architettura, Bari, Laterza, 2000;
 Identità e crisi dell'architettura europea, Torino, Einaudi, 1999;
 Recinto di fabbrica, Torino, Bollati Boringhieri, 1996;
 Le scarpe di Van Gogh. Modificazioni nell'architettura, Torino, Einaudi, 1994;
 Il territorio dell'architettura, Feltrinelli, 1993, 4ª ed.;
 Città visibile, Einaudi, 1993;
 Dentro l'architettura, Torino, Bollati Boringhieri, 1991;
 Cinque dialoghi necessari, Milano, Electa, 1990;
 Il disegno del prodotto industriale. Italia [1860-1980], Milano, Electa Mondadori, 1986;
 Questioni di architettura. Editoriali di Casabella, Torino, Einaudi, 1986;
 Quattordici lettere a proposito della P, Bompiani;
 con Valerio Castronovo, Rossana Bossaglia, Cento anni di industria, Milano, Electa Mondadori.
 Il territorio dell'architettura, Feltrinelli, Milano, 1966
 L'ultimo hutong, lavorare in architettura nella nuova Cina, Skira, Milano, 2009

 Shih edhe 
 Universiteti i Kalabrisë

 Referime 

Kategoria:Lindje 1927
Kategoria:Njerëz nga Novara
Kategoria:Arkitektë italianë
Kategoria:Vdekje 2020