Aroma

Aroma shkaktohet nga një ose më shumë komponime kimike të avulluara që në përgjithësi gjenden në përqendrime të ulëta që njerëzit dhe shumë kafshë mund t'i perceptojnë nëpërmjet shqisës së tyre të nuhatjes . Një aromë quhet gjithashtu një " erë " e cila mund t'i referohet ose një erë të këndshme ose të pakëndshme.

Ndërsa "aroma" dhe "era" mund t'i referohen aromave të këndshme dhe të pakëndshme, termat "aroma" dhe "aromë" zakonisht rezervohen për aromat me erë të këndshme dhe përdoren shpesh në industrinë ushqimore dhe kozmetike për të përshkruar. aroma lulesh ose për t'iu referuar parfumeve .
 Vështrim 
Perceptimi i aromave ose ndjenja e nuhatjes ndërmjetësohet nga nervi i nuhatjes . Qelizat e receptorit të nuhatjes (OR) janë neurone të pranishëm në epitelin e nuhatjes, i cili është një copë e vogël indi në pjesën e pasme të zgavrës së hundës . Ka miliona neurone të receptorit të nuhatjes që veprojnë si qeliza sinjalizuese shqisore. Çdo neuron ka cilia në kontakt të drejtpërdrejtë me ajrin. Molekulat me erë lidhen me proteinat e receptorit që shtrihen nga cilia dhe veprojnë si një stimul kimik, duke inicuar sinjale elektrike që udhëtojnë përgjatë aksoneve të nervit të nuhatjes në tru. 

Kur një sinjal elektrik arrin një prag, neuroni ndizet, i cili dërgon një sinjal që udhëton përgjatë aksonit në llambën e nuhatjes, një pjesë e sistemit limbik të trurit. Interpretimi i aromës fillon aty, duke e lidhur erën me përvojat e kaluara dhe në lidhje me substancën(at) e thithur. Llamba e nuhatjes vepron si një stacion rele që lidh hundën me korteksin e nuhatjes në tru. Informacioni i nuhatjes përpunohet më tej dhe përcillet në sistemin nervor qendror (CNS), i cili kontrollon emocionet dhe sjelljen, si dhe proceset bazë të të menduarit.

Ndjesia e aromës zakonisht varet nga përqendrimi (numri i molekulave) në dispozicion të receptorëve të nuhatjes. Një erë aromatike e vetme zakonisht njihet nga shumë receptorë. Aromatizues të ndryshëm njihen nga kombinimet e receptorëve. Modelet e sinjaleve të neuroneve ndihmojnë në identifikimin e erës. Sistemi i nuhatjes nuk interpreton një përbërje të vetme, por përkundrazi të gjithë përzierjen me erë. Kjo nuk korrespondon me përqendrimin ose intensitetin e ndonjë përbërësi të vetëm.  Spengler, p. 492

Shumica e aromave përbëhen nga komponime organike, megjithëse disa përbërës të thjeshtë që nuk përmbajnë karbon, të tilla si sulfidi i hidrogjenit dhe amoniaku, janë gjithashtu aromatizues. Perceptimi i një efekti erë është një proces me dy hapa. Së pari, është pjesa fiziologjike. Ky është zbulimi i stimujve nga receptorët në hundë. Stimujt njihen nga rajoni i trurit të njeriut i cili trajton nuhatjen. Për shkak të kësaj, një matje objektive dhe analitike e erës është e pamundur. Ndërsa ndjenjat e erës janë perceptime personale, reagimet individuale zakonisht lidhen. Ato lidhen me gjëra të tilla si gjinia, mosha, gjendja shëndetësore dhe historia personale.

 Shih edhe 
 Parfumi
 Kozmetika
 Aromaterapia 

 Literatura 






 Referime 

Kategoria:Aroma