Kravata

parapamje| Një kravatë me një kapëse kravate
Kravata është një copë pëlhure e veshur për qëllime dekorative rreth qafë, e cila mbështetet nën jakën e këmishës dhe është e lidhur në fyt dhe shpesh e shtrirë poshtë gjoksit.

Variantet e kravatave përfshijnë disa lloje si p.sh. ascot, papijon, bolo, kravatë zinxhir dhe thurje . Kravatat moderne, ascot dhe papion kanë prejardhjen nga kravata. Kravatat janë përgjithësisht pa përmasa, por mund të jenë të disponueshme në një madhësi më të gjatë. Në disa kultura, burrat dhe djemtë veshin kravata si pjesë e veshjes së zyrës ose veshjes zyrtare . Gratë i veshin ato më rrallë. Kravatat mund të jenë gjithashtu pjesë e një uniforme . Kravatat mbahen tradicionalisht me butonin e sipërm të këmishës të mbërthyer dhe nyjën e kravatës e cila qëndron midis pikave të jakës. 

Kravata që u përhap nga Evropa vjen nga mercenarët kroatë që shërbenin në Francë gjatë Luftës Tridhjetëvjeçare (1618–1648). Këta mercenarë nga kufiri ushtarak, të veshur me shamitë e tyre tradicionale të vogla, me nyje, zgjuan interesin e parisienëve .  Për shkak të ndryshimit midis fjalës kroate për kroatët, , dhe fjalën franceze, , veshja mori emrin cravat (  në frengjisht).  Louis XIV filloi të vishte një kravatë dantelle rreth vitit 1646 kur ai ishte shtatë vjeç dhe vendosi modën për fisnikërinë franceze. Ky artikull i ri i veshjeve filloi një mani të modës në Evropë; si burrat ashtu edhe gratë mbanin copa pëlhure rreth qafës. Që nga prezantimi i tij nga mbreti francez, burrat mbanin kravate me dantella, ose jabot, të cilave iu desh shumë kohë dhe përpjekje për t'u rregulluar. Këto kravate shpesh lidheshin në vend me fije kravate, të rregulluara mirë dhe të lidhura në një hark.

 Historia 
Dita Ndërkombëtare e Kravatës festohet më 18 tetor në Kroaci dhe në qytete të ndryshme anembanë botës, duke përfshirë në Dublin, Tübingen, Como, Tokio, Sidnej dhe qytete të tjera. 

Në vitin 1715, u shfaq një lloj tjetër qafore, i quajtur " stocks ". Termi fillimisht i referohej një jake lëkure, të lidhur në pjesën e pasme, të veshur nga ushtarët për të promovuar mbajtjen e kokës lart në një kushinetë ushtarake. Lëkura gjithashtu siguronte njëfarë mbrojtjeje për enët kryesore të gjakut të qafës nga sulmet me saber ose bajonetë . Gjenerali Sherman shihet i veshur me një shtresë lëkure në disa fotografi të kohës së Luftës Civile Amerikane.

Kravatat e stokut fillimisht ishin vetëm një pjesë e vogël muslin e palosur në një brez të ngushtë të plagosur disa herë rreth jakës së këmishës dhe të siguruara nga pas me një kunj. Ishte në modë që burrat të mbanin flokët e tyre të gjatë, të kaluar nga gjatësia e shpatullave. Fundet ishin futur në një çantë mëndafshi të zezë të veshur në zverk. Kjo njihej si modeli i flokëve me çantë paruke, dhe qafa e veshur me të ishte stoku.

Diamant ishte një variant i parukës së çantës. Kjo formë kishte shirita të përputhur të qepura rreth çantës. Pasi stoku të ishte vendosur, shiritat do të silleshin përpara dhe do të lidheshin në një hark të madh përpara atij që i mbante.

Diku nga fundi i shekullit të 18-të, kravatat filluan të shfaqeshin përsëri. Kjo mund t'i atribuohet një grupi të rinjsh të quajtur macaronis (siç përmendet në këngën " Yankee Doodle "). Këta ishin të rinj anglezë që u kthyen nga Evropa dhe sollën me vete ide të reja për modën nga Italia. Bashkëkohësit francezë të makaronave ishin "petits-maîtres" dhe të pakëndshëm .

Në këtë kohë, kishte shumë interes edhe për mënyrën e lidhjes së një kravate të duhur dhe kjo çoi në një sërë botimesh. Kjo filloi në 1818 me botimin e Neckclothitania, një manual stili që përmbante udhëzime të ilustruara se si të lidheshin 14 kravata të ndryshme. Menjëherë pas kësaj, aftësia e pamasë e nevojshme për të lidhur kravat në stile të caktuara u bë shpejt një shenjë e elegancës dhe pasurisë së një burri.  Ishte gjithashtu libri i parë që përdori fjalën kravatë në lidhje me veshjet e qafës.

Pikërisht në këtë kohë u shfaqën stoqet e zeza. Popullariteti i tyre eklipsoi ngjyrën e bardhë, me përjashtim të veshjeve zyrtare dhe të mbrëmjes. Këto mbetën të njohura gjatë viteve 1850. Në këtë kohë, një formë tjetër e veshjes së qafës ishte shalli . Kjo ishte ajo ku një shami ose bandana mbahej në vend duke rrëshqitur skajet përmes një gishti ose unaze shalli në qafë në vend që të përdorni një nyjë. Kjo është qafa klasike e marinarëve dhe mund të jetë adoptuar prej tyre.

Me revolucionin industrial, më shumë njerëz dëshironin veshje të qafes që visheshin lehtë, ishin të rehatshme dhe zgjasnin një ditë të tërë pune. Kravatat janë projektuar që të jenë të gjata, të holla dhe të lehta për t'u lidhur, pa u zhbërë aksidentalisht. Ky është modeli i kravatës i veshur ende nga miliona njerëz.

Në këtë kohë, grupi ndonjëherë i ndërlikuar i nyjeve dhe stileve të qafes ua la vendin kravatave dhe papijoneve, ky i fundit një version shumë më i vogël dhe më i përshtatshëm i kravatës. Një lloj tjetër qafore, kravata ascot, konsiderohej de rigueur për mysafirët meshkuj në darkat zyrtare dhe spektatorët meshkuj në gara. Këto askota kishin fletë të gjera që kryqëzoheshin dhe fiksoheshin së bashku në gjoks.

Në vitin 1922, një prodhues kravatash në Nju Jork, Jesse Langsdorf, doli me një metodë për të prerë pëlhurën në paragjykim dhe për ta qepur atë në tre segmente.  Kjo teknikë përmirësoi elasticitetin dhe lehtësoi kthimin e pëlhurës në formën e saj origjinale. Që nga ajo kohë, shumica e meshkujve kanë veshur kravatën "Langsdorf".  Një tjetër zhvillim gjatë asaj kohe ishte metoda e përdorur për të siguruar rreshtimin dhe interlinimin pasi kravata të ishte palosur në formë.
parapamje| Dy kravata të lidhura
Pas Luftës së Parë Botërore, kravatat e pikturuara me dorë u bënë një formë e pranuar dekorimi në SHBA  Gjerësia e disa prej këtyre kravatëve shkoi deri në  . Këto kravata të zhurmshme dhe të ndezura u shitën shumë mirë gjatë viteve 1950.

Vijat diagonale ("regjimentale ose "repp") janë një model i zakonshëm i kravatës. Në Britani dhe vende të tjera të Commonwealth-it, këto janë përdorur për të treguar shoqërimin me një regjiment, trupë ose shërbim të veçantë ushtarak që të paktën në vitet 1920, dhe përdoren gjithashtu për të përfaqësuar institucionet civile dhe arsimore. Konsiderohet e papërshtatshme që personat që nuk janë të lidhur me një regjiment, universitet, shkollë ose organizatë tjetër, të veshin një kravatë të lidhur me atë organizatë. Në vendet e Commonwealth, vijat e kravatës zakonisht shkojnë nga shpatulla e majtë poshtë në anën e djathtë, por kur Brooks Brothers prezantoi lidhje të ngjashme me vija në Shtetet e Bashkuara, rreth fillimit të shekullit të 20-të, shiritat e tyre u nisën nga supi i djathtë në të majtë. anësore, pjesërisht për t'i dalluar ato nga kravatat me vija të regjimentit britanik. Anëtarët e Familjes Mbretërore Britanike shihen shpesh të veshur me kravata me vija të regjimentit që korrespondojnë me njësinë ushtarake në të cilën ata kanë shërbyer ose janë emëruar në një pozicion nderi si kryekoloneli .

Përpara Luftës së Dytë Botërore kravatat zakonisht mbaheshin më të shkurtra se sot. Kjo ishte pjesërisht për shkak të asaj që burrat në atë kohë mbanin më shpesh pantallona me rritje më të lartë (në bel natyral, pak mbi kërthizën) dhe jelek; dmth, kravatat mund të ishin më të shkurtra, sepse pantallonat rrinin më lart dhe, gjithsesi, maja nëse kravata ishte pothuajse gjithmonë e fshehur. Rreth vitit 1944, lidhjet filluan të bëhen jo vetëm më të gjera, por edhe më të egra. Ky ishte fillimi i asaj që më vonë u etiketua "Bold Look ": lidhjet që pasqyronin dëshirën e kthimit të GI-ve për të thyer uniformitetin e kohës së luftës. Gjerësia arriti , dhe dizenjot përfshinin Art Deco, skena gjuetie, "fotografi" skenike, tema tropikale dhe madje edhe printime vajzash, megjithëse kishte edhe modele më tradicionale. Gjatësia tipike ishte  .

The Bold Look zgjati deri rreth vitit 1951 kur u prezantua look-u "Mister T" (i quajtur kështu nga revista Esquire ). Stili i ri, i karakterizuar nga kostume të ngushta, xhaketa më të holla dhe buzë më të vogla të kapelës, përfshinte kravata më të holla dhe jo aq të egra. Gjerësia e kravatës u pakësua në  deri në vitin 1953 dhe vazhdoi të hollohej deri në mesin e viteve 1960; gjatësia u rrit në rreth  ndërsa burrat filluan të mbanin pantallonat më poshtë, më afër ijeve. Gjatë viteve 1950, kravatat mbetën disi plot ngjyra, por më të përmbajtura se në dekadën e mëparshme. Forma të vogla gjeometrike përdoreshin shpesh kundër një sfondi të fortë (dmth., folaretë ); vija diagonale ishin gjithashtu të njohura. Nga fillimi i viteve 1960, lidhjet e errëta dhe të forta u bënë shumë të zakonshme, me gjerësi dobësimi deri në  .

Vitet 1960 sollën një fluks të dizajneve të ndikuar nga arti pop . I pari u projektua nga Michael Fish kur ai punonte në Turnbull &amp; Asser, dhe u prezantua në Britani në 1965; termi kravatë Kipper ishte një lojë fjalësh për emrin e tij, si dhe një referencë për formën trekëndore të pjesës së përparme të kravatës. Bollëku i stileve të fundit të viteve 1960 dhe fillimit të viteve 1970 gradualisht ia la vendin modeleve më të përmbajtura. Lidhjet u bënë më të gjera, duke u kthyer në të tyret  gjerësi, ndonjëherë me ngjyra dhe dizajne të gëzuara. Modelet tradicionale të viteve 1930 dhe 1950, të tilla si ato të prodhuara nga Tootal, u rishfaqën, veçanërisht modelet e Paisley . Kravatat filluan të shiten së bashku me këmisha, dhe dizajnerët filluan dalëngadalë të eksperimentojnë me ngjyra më të guximshme.

Në vitet 1980, lidhjet më të ngushta, disa po aq të ngushta sa  por më tipike   i gjerë, u bë përsëri popullor. Në vitet 1990, ndërsa lidhjet u zgjeruan përsëri, dizajnet gjithnjë e më të pazakonta u bënë të zakonshme. Lidhjet e reja (ose shaka) ose lidhjet e qëllimshme të stilit, të krijuara për të bërë një deklaratë, fituan një popullaritet të caktuar në vitet 1980 dhe 1990. Këto përfshinin kravata me personazhe vizatimorë, produkte komerciale ose ikona të kulturës pop dhe ato të bëra nga materiale të pazakonta, si plastika ose druri . Gjatë kësaj periudhe, me burrat që mbanin pantallonat në ijë, kravatat u zgjatën në  .

parapamje|Kravata është pjesë përbërëse edhe e uniformës së policisë në shumë vende evropiane
Në fillim të shekullit të 21-të, lidhjet u zgjeruan    të gjera, me një gamë të gjerë modelesh të disponueshme, nga vija tradicionale, fole dhe kravata klubi (lidhjet me kreshtë ose dizajn që nënkupton një klub, organizim ose rend) deri te ato abstrakte, tematike dhe humoristike. Gjatësia standarde mbetet , megjithëse gjatësitë e tjera ndryshojnë nga 117 cm deri në 152 cm. Ndërsa lidhjet aq të gjera sa  janë ende të disponueshme, lidhjet nën  e gjerë u bë gjithashtu e njohur, veçanërisht me meshkujt e rinj dhe me ata që janë të vetëdijshëm për modën. Në 2008 dhe 2009 bota e modës pa një rikthim në lidhjet më të ngushta.

 Shih edhe 
 Uniforma
 Uniforma shkollore

 Literatura 




 Villarosa, Riccardo: The Elegant Man - How to Construct the Ideal Wardrobe. Random House, (1992) 

 Referime 
Kategoria:Veshje
Kategoria:Shpikje kroate