Hebraizimi i emrave të vendeve palestineze

parapamje|Tabelat e rrugëve për Mevo Dotan dhe Afula. Afula ishte një qytet palestinez i shitur nga familja Sursock në Komonuelthin Amerikan Sionist në vitet 1920; Emri hebraik pason arabishten, që do të thotë "fasule".

Emrat në gjuhën hebraike u krijuan për emrat e vendeve të Palestinës gjatë periudhave të ndryshme: nën mandatin britanik; pas krijimit të Izraelit pas eksodit palestinez të vitit 1948 dhe luftës arabo-izraelite të vitit 1948; dhe më pas në territoret palestineze të pushtuara nga Izraeli në vitin 1967. Një studim i vitit 1992 numëroi rr. 2,780 vende historike, emrat e të cilëve u hebraizuan, duke përfshirë 340 fshatra dhe qytete, 1,000 Khirbat (rrënoja), 560 vadi dhe lumenj, 380 burime, 198 male dhe kodra, 50 shpella, 28 kështjella dhe pallate, dhe 14 pishina dhe liqene.Studim nga gjeografi palestinez Shukri Arraf (1992), "The Palestinian locations between two eras/maps" (Arabic). Kufur Qari’: Matba’at, Al-Shuruq Al-Arabiya; quoted in  Palestinezët e konsiderojnë hebraizimin e emrave të vendeve në Palestinë si pjesë të Nakbas palestineze.

Shumë emra vendesh në Palestinë janë forma të arabizuara të emrave të vendeve të lashta hebraike dhe kananite të përdorura gjatë antikitetit; shumë nga emrat origjinalë mund të gjenden në Biblën Hebraike dhe Talmud.Rainey, 1978, p.230: “What surprised western scholars and explorers the most was the amazing degree to which biblical names were still preserved in the Arabic toponymy of Palestine” Shumica e këtyre emrave janë dhënë për mijëra vjet edhe pse kuptimi i tyre u kuptua nga vetëm disa. Gjatë antikitetit klasik dhe të vonë, emrat e lashtë të vendeve u metamorfozuan në aramisht dhe greqisht,Mila Neishtadt. 'The Lexical Substrate of Aramaic in Palestinian Arabic,' in Aaron Butts (ed.) Semitic Languages in Contact, BRILL 2015  pp.281-282:'As in other cases of language shift, the supplanting language (Arabic) was not left untouched by the supplanted language (Aramaic) and the existence of an Aramaic substrate in Syro-Palestinian colloquial Arabic has been widely accepted. The influence of the Aramaic substrate is especially evidence in many Palestinian place names, and in the vocabularies of traditional life and industrials: agriculture, flora, fauna, food, tools, utensils etc.'Rainey, 1978, p.231: “In the majority of cases, a Greek or Latin name assigned by Hellenistic or Roman authorities enjoyed an existence only in official and literary circles while the Semitic- speaking populace continued to use the Hebrew or Aramaic original. The latter comes back into public use with the Arab conquest. The Arabic names Ludd, Beisan, and Saffurieh, representing original Lod, Bet Se’an and Sippori, leave no hint concerning their imposing Greco-Roman names, viz., Diospolis, Scythopolis, and Diocaesarea, respectively” dy gjuhët kryesore të folura në rajon përpara ardhjes së Islamit.Mila Neishtadt. 'The Lexical Substrate of Aramaic in Palestinian Arabic,' in Aaron Butts (ed.) Semitic Languages in Contact, BRILL 2015  pp.281-282:'As in other cases of language shift, the supplanting language (Arabic) was not left untouched by the supplanted language (Aramaic) and the existence of an Aramaic substrate in Syro-Palestinian colloquial Arabic has been widely accepted. The influence of the Aramaic substrate is especially evidence in many Palestinian place names, and in the vocabularies of traditional life and industrials: agriculture, flora, fauna, food, tools, utensils etc.' Nur Masalha,Palestine: A Four Thousand Year History, Zed Books  2018 p.46:'Latin remained the official language of the government in the 6th century, whereas the prevalent language of merchants, farmers, seamen and ordinary citizens was Greek. Also, Aramaic -closely related to Arabic - was a prevalent language among the (predominantly Christian) Palestinian peasantry which constituted the  majority of population in the country. Greek, however, became the lingua franca of late Byzantine Palestine, shortly before the advent of Islam. Consequently, the Hellenisation of Palestinian toponyms was not uncommon in Late Antiquity. A well known example of Hellenisation from Late Antiquity is the work of the 1st-century Romano-Jewish historian and translator Josephus who spoke Aramaic and Greek and who became a Roman citizen. Both he and Greco-Roman Jewish writer Philo of Alexandria used the toponym Palestine. He listed local Palestinian toponyms and rendered them familiar to Graeco-Roman audiences. Medieval Muslims and modern Palestinians preserved Greco-Roman toponyms such as Nablus (Greek: Neapolis/Νεάπολις), Palestine, Qaysariah (Caesarea/Καισάρεια), but not Philadelphia.' Pas pushtimit mysliman të Levantit, u miratua forma të arabizuara të emrave të lashtë.

Hebraizimi i emrave të vendeve u inkurajua nga qeveria izraelite, duke synuar të forcojë lidhjen e hebrenjve, shumica e të cilëve kishin emigruar në dekadat e fundit, me tokën. Si pjesë e këtij procesi, shumë emra të lashtë biblikë ose talmudikë u rivendosën.Miller and Hayes, 1986, p. 29. Në raste të tjera, faqeve me vetëm emra arabë dhe pa emra ose shoqata të lashta hebraike para-ekzistuese u janë dhënë emra të rinj hebraikë.Swedenburg, 2003, p. 50. Në disa raste, emri i vendit në arabishten palestineze u ruajt në hebraishten moderne, pavarësisht se ekzistonte një traditë e ndryshme hebraike lidhur me emrin, si në rastin e Banias, i cili në shkrimet klasike hebraike quhet Paneas.Vilnay, Zev (1954), p. 135 (section 9). Cf. Targum Shir HaShirim 5:4; etc. The reason for the hard-sounding "b" in the Arabic pronunciation of Banias has to do with the fact that, in the Arabic language, there is no hard "p" sound; the "p" being replaced by "b". Tabelat e drejtimit komunal dhe hartat e prodhuara nga agjencitë shtetërore ndonjëherë shënojnë emrin tradicional hebraik dhe emrin tradicional arab pranë njëri-tjetrit, si "Nablus / Shechem" and "Silwan / Shiloach" etj.Sign welcoming visitors to Siloam (Shiloach), printed both in Hebrew and Arabic with traditional names, B'Tselem, 16 September 2014 Në zona të caktuara të Izraelit, veçanërisht qytetet e përziera hebreje-palestineze, ka një tendencë në rritje për të rivendosur emrat origjinalë arabë të rrugëve që u hebraizuan pas vitit 1948.

Referime

Bibliografia


Kategoria:Asimilim kulturor
Kategoria:Riemërtim gjeografik
Kategoria:Gjeografia e Izraelit
Kategoria:Gjeografia e Palestinës (rajon)
Kategoria:Gjuha hebreje
Kategoria:Gjeografi historike
Kategoria:Ringjallje e gjuhës
Kategoria:Toponim
Kategoria:Eksodi i Palestinës 1948