Rishi

Në fetë indiane, një rishi ( sanskritisht: ऋषि , romanizimi: ṛṣi) është një person i arrirë dhe i shkolluar. Ata përmënden në tekste të ndryshme Vedike . Rishit besohet se kanë kompozuar himne të Vedave . Tradita pas-Vedike e hinduizmit i konsideron rishit si " jogi të mëdhenj" ose "të urtë" të cilët pas meditimit intensiv ( tapas ) kuptuan të vërtetën supreme dhe njohurinë e përjetshme, të cilat ata i kompozuan në himne.  Termi shfaqet në letërsinë Pali si Ishi dhe në Budizëm, ata mund të jenë ose Buda, Paccekabuddha, Arahatë ose një murg i rangut të lartë.

 Etimologjia 
Sipas traditës indiane, fjala mund të rrjedhë nga dy kuptime të ndryshme të rrënjës 'rsh' (  ). Gramatikanët sanskrite  e nxjerrin këtë fjalë nga kuptimi i dytë: "të shkosh, të lëvizësh". Dhātupāṭha of Pānini, xxviii). V. S. Apte VS Apte V. S. Apte (Sanskrit-Hindi Kosh, 1890, reprint 1997 by Motilāl Banārasidās Publishers, Delhi) jep këtë kuptim dhe derivim të veçantë, dhe Monier-Williams  gjithashtu jep të njëjtën gjë, me disa kualifikime.

 Në tekstet hindu 
parapamje| Një reliev tempulli që tregon një Rishi.
Në Vedat, fjala përshkruan një poet të frymëzuar të himneve Vedike.  Në veçanti, Ṛṣi u referohet autorëve të himneve të Rigvedës . Disa nga listat më të hershme të Rishive gjenden në vargun Jaiminiya Brahmana 2.218 dhe Upanishadin Brihadaranyaka vargun 2.2.4. Justin McDaniel (2013), This Hindu holy man is a Thai Buddhist, South East Asia Research, Volume 21, Number 2, page 309, 303-321

Tradita post-Vedike i konsideron Rishit si "të urtë" ose shenjtorë, që përbëjnë një klasë të veçantë të qenieve njerëzore hyjnore në sistemin e hershëm mitik, të dallueshëm nga Asurat, Devat dhe njerëzit e vdekshëm. Swami Vivekananda i përshkroi "Rishit" si Mantra-drashtas ose "shikuesit e mendimit". Ai tha: "E vërteta erdhi te Rishit e Indisë - Mantra-drashtâs, shikuesit e mendimit - dhe do t'u vijë të gjithë Rishive në të ardhmen, jo tek folësit, jo te gëlltitësit e librave, jo te studiuesit, jo te filologët., por për shikuesit e mendimit." 

Rishikat e shquara femra që kontribuan në përbërjen e shkrimeve të shenjta Vedike janë: Rig Veda përmend Romashën, Lopamudrën, Apalën, Kadrun, Visvavarën, Ghoshën, Juhun, Vagambhrinin, Paulomin, Yamin, Indranin, Savitrin dhe Devayanin . Sama Veda shton Nodhën, Akrishtabhashën, Sikatanivavarin dhe Gaupayanën.

Në Mahabharata 12, nga ana tjetër, ekziston lista pas-Vedike e Marīcit, Atrit, Angirasit, Pulahës, Kratut, Pulastyës dhe Vashistës . Lista e Mahābhāratës u referohet në mënyrë eksplicite saptarshis-ve të manvantarës së parë  dhe jo atyre të manvantarës së tanishme. Çdo manvantara kishte një grup unik saptarshi. Në Harivamsha 417ff, janë numëruar emrat e të urtëve të çdo manvantara.
Kategoria:Hinduizëm