Pasdite

djathtas|parapamje| Vizitorët në Muzeun Metropolitan të Artit në Nju Jork Siti gjatë pasdites së vonë
Pasditja është koha ndërmjet mesditës dhe mbrëmjes.  Është koha kur dielli po zbret nga kulmi i tij në qiell deri pak para përfundimit të tij në horizont në perëndim. Në jetën e njeriut, ajo zë afërsisht gjysmën e dytë të ditës standarde të punës dhe të shkollës. Në terma fjalë për fjalë, i referohet një kohe posaçërisht pas mesditës.

 Terminologjia 
Pasditja shpesh përkufizohet si periudha midis mesditës dhe perëndimit të diellit.  Nëse miratohet ky përkufizim, diapazoni specifik i kohës ndryshon në një drejtim: mesdita përcaktohet si koha kur dielli arrin pikën e tij më të lartë në qiell,  por kufiri ndërmjet pasdites dhe mbrëmjes nuk ka një përcaktim standard. Megjithatë, përpara një periudhe tranzicioni nga shekulli i 12-të në shekullin e 14-të, mesdita i referohej orës 3:00 pasdite. Shpjegimet e mundshme përfshijnë ndryshimin e kohës për lutjet dhe vaktet e mesditës, përgjatë të cilave u përcaktua një koncept i mesditës —dhe kështu pasditja do t'i referohej një afati kohor më të ngushtë. 

Fjala pasdite, e cila rrjedh nga pas dhe mesdita, është vërtetuar rreth vitit 1300; Anglishtja e mesme përmbante si pasdite ashtu edhe sinonimin pasmete . Fraza standarde ishte pasdite në shekujt 15 dhe 16, por që atëherë është zhvendosur në pasdite .  Në dialektet e anglishtes amerikane, fjala mbrëmje nganjëherë përdoret për të përfshirë të gjitha kohët ndërmjet mesditës dhe mesnatës.  Gjuha irlandeze përmban katër fjalë të ndryshme për të shënuar intervalet kohore nga pasditja e vonë deri në mbrëmje; kjo periudhë konsiderohet mistike.  Metaforikisht, fjala pasdite i referohet një periudhe relativisht të vonë në hapësirën kohore ose në jetën e dikujt. "Afternoon". Merriam-Webster. Retrieved October 9, 2014.

Ekuivalenti i pasdites së Tokës në një planet tjetër do t'i referohej kohës kur ylli kryesor i atij sistemi planetar do të zbriste nga meridiani i tij kryesor, siç shihet nga sipërfaqja e planetit.

 Ngjarjet 
Pasditja është një kohë kur dielli po zbret nga kulmi i tij gjatë ditës. Gjatë pasdites, dielli lëviz nga afërsisht qendra e qiellit në thellësi në perëndim. Në orët e vona të pasdites, rrezet e diellit janë veçanërisht të ndritshme dhe të shndritshme, sepse dielli është në një kënd të ulët në qiell.  Orari standard i punës në shumicën e vendeve të industrializuara shkon nga mëngjesi deri në pasditen e vonë ose në mbrëmje - arketipisht, 9:00 paradite deri në 5:00 pm - kështu që pjesa e fundit e kësaj kohe zhvillohet pasdite.  Shkollat zakonisht i lënë nxënësit e tyre jashtë rreth orës 3:00 pasdite gjatë mesditës.  Në Danimarkë, pasditja konsiderohet midis orës 13:00 dhe 17:00. 

 Efektet në jetë 

 Hormonet 
Në kafshët ditore, është tipike që nivelet në gjak të hormonit të kortizolit - i cili përdoret për të rritur sheqerin në gjak, për të ndihmuar metabolizmin dhe prodhohet gjithashtu si përgjigje ndaj stresit - të jenë më të qëndrueshme në pasdite, pasi të jenë ulur gjatë gjithë mëngjesit. Sidoqoftë, nivelet e kortizolit janë gjithashtu më reaguesit ndaj ndryshimeve mjedisore që nuk lidhen me gjumin dhe dritën e ditës gjatë pasdites. Si rezultat, kjo kohë e ditës konsiderohet optimale për studiuesit që studiojnë stresin dhe nivelet e hormoneve.  Bimët në përgjithësi kanë nivelet e tyre më të larta fotosintetike të ditës në mesditë dhe në orët e hershme të pasdites, për shkak të këndit të lartë të diellit në qiell. Përhapja e madhe e të korrave të misrit në të gjithë Tokën ka shkaktuar luhatje të vogla dhe të padëmshme në modelin normal të niveleve të dioksidit të karbonit atmosferik, pasi këto kultura fotosintezojnë sasi të mëdha të dioksidit të karbonit gjatë këtyre kohërave dhe ky proces bie ndjeshëm gjatë pasdites së vonë dhe mbrëmjes. 

 Temperatura e trupit 
Tek njerëzit, temperatura e trupit është zakonisht më e lartë gjatë mesditës deri në orët e vona të pasdites.  Sidoqoftë, atletët njerëzorë që u testuan për energji fizike në makineritë e stërvitjes nuk treguan asnjë ndryshim statistikisht domethënës pas drekës.  Pronarët e fermave të fabrikës këshillohen të përdorin ndërtesa me orientim lindje-perëndim (në krahasim me veri-jug) për të strehuar bagëtinë e tyre, sepse orientimi lindje-perëndim në përgjithësi nënkupton mure më të trasha në lindje dhe perëndim për të përshtatur këndin akut të diellit dhe verbim intensiv gjatë pasdites vonë. Kur këto kafshë janë shumë të nxehta, ato kanë më shumë gjasa të bëhen luftarake dhe joproduktive. 

 Vigjilenca 
majtas|parapamje| Aksidentet e automjeteve si ky në Poloni janë të zakonshme gjatë pasdites, veçanërisht në orët e pikut.
Pasditja, veçanërisht pasditja e hershme, shoqërohet me një rënie në një sërë fushash të funksionimit njohës dhe produktiv të njeriut. Veçanërisht, aksidentet e automjeteve ndodhin më shpesh në orët e hershme të pasdites, kur drejtuesit me sa duket kanë mbaruar së fundmi drekën.  Një studim i aksidenteve motorike në Suedi midis viteve 1987 dhe 1991 zbuloi se ora rreth orës 5:00 pasdite kishte më shumë aksidente: rreth 1 600 në 5:00 pasdite, krahasuar me rreth 1 000 secila në orën 4:00 pasdite dhe 6:00 pasdite. Ky trend mund të jetë ndikuar nga ora e pikut të pasdites, por ora e pikut të mëngjesit tregoi një rritje shumë më të vogël.  Në Finlandë, aksidentet në industrinë e bujqësisë janë më të shpeshta pasditeve, konkretisht pasditeve të së hënës në shtator. 

Një profesor i psikologjisë që studionte ritmet cirkadiane zbuloi se studentët e tij dolën disi më keq në provime pasdite sesa në mëngjes, por edhe më keq në mbrëmje. Megjithatë, asnjë nga këto dallime nuk ishte statistikisht domethënëse.  Katër studime të kryera në vitin 1997 zbuluan se subjektet të cilëve iu dhanë teste për dallimin e shenjave të trafikut kishin kohë më të gjatë reagimi kur u testuan në orën 15:00 dhe 6:00. pasdite se në orën 9:00 paradite dhe ora 12:00 pasdite. Këto prirje mbahen në të katër studimet dhe për pyetjet komplekse dhe abstrakte.  Sidoqoftë, një studiues me bazë në Mbretërinë e Bashkuar nuk arriti të gjente ndonjë ndryshim në performancën e provimit në mbi 300,000 fletë provimesh të nivelit A, të ulur në mëngjes ose pasdite. 

Produktiviteti i njeriut zvogëlohet në mënyrë rutinore pasditeve. Termocentralet kanë shfaqur ulje të ndjeshme të produktivitetit pasditeve krahasuar me mëngjesin, diferencat më të mëdha janë të shtunave dhe më të voglat të hënën.  Një studim i viteve 1950 që mbuloi dy punëtore femra në fabrikë për gjashtë muaj zbuloi se produktiviteti i tyre ishte 13 për qind më i ulët në pasdite, koha më pak produktive ishte ora e tyre e fundit në punë. U përmbledh se dallimet vinin nga pushimet personale dhe aktivitetet joproduktive në vendin e punës.  Një studim tjetër më i madh zbuloi se rënia e produktivitetit pasdite ishte më e madhe gjatë ndërrimeve më të gjata të punës. 

Jo të gjithë njerëzit ndajnë ritme të njëjta cirkadiane. Një studim në të gjithë Italinë dhe Spanjën u kërkoi studentëve të plotësonin një pyetësor dhe më pas i renditën në një shkallë "mëngjes-mbrëmje". Rezultatet ishin një kurbë zile mjaft standarde. Nivelet e vigjilencës gjatë ditës kishin një korrelacion të rëndësishëm me rezultatet në pyetësor. Të gjitha kategoritë e pjesëmarrësve - llojet e mbrëmjes, llojet e mëngjesit dhe llojet e ndërmjetme - kishin nivele të larta vigjilence nga afërsisht 2:00 pasdite deri në 8:00 pm, por jashtë kësaj dritareje nivelet e tyre të vigjilencës korrespondonin me rezultatet e tyre. 

 Shiko gjithashtu 

 Muzg
 Ora 12-orëshe
 Bufi i natës (person)

 Referime 

Kategoria:Pjesë të një dite
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara