Barriera e Madhe e Shkëmbinjëve

Barriera e Madhe e Shkëmbinjëve është sistemi më i madh i shkëmbinjve koralorë në botë,   i përbërë nga mbi 2,900 shkëmbinj nënujorë individualë The Great Barrier Reef World Heritage Area, which is 348,000 km squared, has 2900 reefs. However, this does not include the reefs found in the Torres Strait, which has an estimated area of 37,000 km squared and with a possible 750 reefs and shoals.  dhe 900 ishuj që shtrihen për mbi 2300 kilometër në një sipërfaqe prej afërsisht 344.400 kilometër katror.   Barriera ndodhet në Detin Koral, në brigjet e Queensland, Australi, i ndarë nga bregu nga një kanal 160 km i gjerë në vende dhe mbi  thellë.  Barriera e Madhe mund të shihet nga hapësira e jashtme dhe është struktura më e madhe e vetme në botë e krijuar nga organizmat e gjallë.  Kjo strukturë shkëmbinjsh është e përbërë dhe e ndërtuar nga miliarda organizma të vegjël, të njohur si polipe koralesh.  Ai mbështet një diversitet të gjerë të jetës dhe u zgjodh si një sit i Trashëgimisë Botërore në 1981.   CNN e etiketoi atë një nga Shtatë mrekullitë natyrore të botës në 1997.  Vendet e Trashëgimisë Botërore Australiane e përfshinë atë në listën e saj në 2007.  The Queensland National Trust e quajti atë një ikonë shtetërore të Queensland në 2006. 

Një pjesë e madhe e shkëmbinjve mbrohet nga Parku Detar i Gumëve Barriere të Madhe, i cili ndihmon në kufizimin e ndikimit të përdorimit njerëzor, si peshkimi dhe turizmi. Presione të tjera mjedisore mbi shkëmbinj nënujorë dhe ekosistemin e tij përfshijnë rrjedhjen e ndotësve të krijuar nga njeriu, ndryshimet klimatike të shoqëruara nga zbardhja masive e koraleve, hedhja e llumit gërmues dhe shpërthimet ciklike të popullsisë së yjeve të detit me gjemba .  Sipas një studimi të botuar në tetor 2012 nga Proceedings of the National Academy of Sciences, gumë ka humbur më shumë se gjysmën e mbulesës së saj koralore që nga viti 1985, një gjetje e riafirmuar nga një studim i vitit 2020, i cili zbuloi se mbi gjysma e mbulesës koralore të shkëmbinjve ka qenë humbi midis 1995 dhe 2017, me efektet e një ngjarjeje të përhapur të zbardhjes në vitin 2020, të paqarta ende.  

Barriera e Madhe ka qenë prej kohësh e njohur dhe e përdorur nga popujt aborigjenë australianë dhe ishujt e ngushticës Torres dhe është një pjesë e rëndësishme e kulturave dhe spiritualitetit të grupeve lokale. Guma është një destinacion shumë popullor për turistët, veçanërisht në Ishujt Whitsunday dhe rajonet Cairns . Turizmi është një aktivitet i rëndësishëm ekonomik për rajonin, duke gjeneruar mbi 3 dollarë AUD miliardë në vit.  Në nëntor 2014, Google lançoi Google Underwater Street View në 3D të barrierës së shkëmbinjve të Madh. 

Një raport i marsit 2016 deklaroi se zbardhja e koraleve ishte më e përhapur sesa mendohej më parë, duke prekur seriozisht pjesët veriore të shkëmbinjve si rezultat i ngrohjes së temperaturave të oqeanit .  Në tetor 2016, Outside publikoi një nekrologji për barrierën;  artikulli u kritikua se ishte i parakohshëm dhe pengonte përpjekjet për të forcuar elasticitetin e gumëve.  Në mars 2017, revista Nature botoi një punim që tregon se pjesë të mëdha prej  shtrirja në pjesën veriore të shkëmbit kishte ngordhur gjatë vitit 2016 nga temperaturat e larta të ujit, një ngjarje që autorët e vlerësuan për efektet e ndryshimeve klimatike globale.  Përqindja e koraleve foshnje që lindin në barriera e madhe të shkëmbinjve ra në mënyrë drastike në vitin 2018 dhe shkencëtarët po e përshkruajnë atë si fazën e hershme të një "ngjarjeje të madhe të përzgjedhjes natyrore që po shpaloset". Shumë nga të rriturit e rritur vdiqën në ngjarjet e zbardhjes së 2016-17, duke çuar në nivele të ulëta të lindjeve të koraleve. Llojet e koraleve që u riprodhuan gjithashtu ndryshuan, duke çuar në një "riorganizim afatgjatë të ekosistemit të shkëmbinjve nëse trendi vazhdon". 

Akti i Parkut Detar të barrierës së madhe të shkëmbinjve i 1975 (seksioni 54) përcakton një Raport Parashikues mbi shëndetin, presionet dhe të ardhmen e shkëmbinjve çdo pesë vjet. Raporti i fundit është publikuar në vitin 2019.  Në mars 2022, një tjetër ngjarje e zbardhjes masive është konfirmuar, e cila ngriti shqetësime të mëtejshme për të ardhmen e këtij sistemi shkëmbinjsh, veçanërisht kur merren parasysh efektet e mundshme të fenomenit të motit El Niño . 

Instituti Australian i Shkencave Detare kryen sondazhe vjetore të statusit të Barrierës së Madhe dhe raporti i vitit 2022 tregoi rimëkëmbjen më të madhe në 36 vjet. Kjo është kryesisht për shkak të ringritjes së dy të tretave të shkëminjëve nga korali Acropora me rritje të shpejtë, i cili është korali dominues atje. 

 "Zbulimi" dhe emërtimi 
Barriera e Madhe ka qenë prej kohësh e njohur dhe e përdorur nga popujt aborigjenë australianë dhe ishujt e ngushticës Torres, dhe është një pjesë e rëndësishme e kulturave dhe spiritualitetit të grupeve lokale.

Evropiani i parë që pa barrierën e madhe të shkëmbinjve ishte James Cook në 1770, i cili lundroi dhe hartoi bregun lindor të Australisë. Më 11 qershor 1770, anija e Cook-it, HMS Endeavour u rrëzua në një cep në jug të vendndodhjes së sotme të Cooktown, duke kërkuar shtatë javë për t'u riparuar.

Ishte Matthew Flinders ai që e quajti barriera e madhe e shkëmbinjve, pas hartës së tij më të detajuar të tij në 1802.   Flinders përdori terma të ndryshëm për të përshkruar shkëmbinj nënujorë që përfshijnë atë që ne tani e quajmë Gumë Barriere e Madhe, duke përfshirë "shkëmbinjët e mëdhej", për një shkëmb të tillë, "gumë pengues", për çdo gumë që parandalon një anije me vela në, ose valët nga deti i hapur, nga arritja në bregdet, dhe "Shkëmbinj nënujorë pengues", për grumbullimin e shkëmbinjve të tillë. 

 Gjeologjia dhe gjeografia 
parapamje|Fotografi ajrore
Barriera e Madhe e shkëmbinjëve është një tipar i dallueshëm i divizionit të Cordillera të Australisë Lindore . Ai arrin nga ngushtica e Torresit (midis Bramble Cay, ishullit të tij më verior, dhe bregut jugor të Papua Guinesë së Re ) në veri deri te kalimi i paemërtuar midis ishullit Lady Elliot (ishulli i tij më jugor) dhe ishulli Fraser në jug. Ishulli Lady Elliot ndodhet  në juglindje të Bramble Cay ndërsa korbi fluturon .  Ai përfshin ishujt më të vegjël Murray . 

Teoria tektonike e pllakave tregon se Australia ka lëvizur drejt veriut me një normë prej  në vit, duke filluar gjatë Cenozoic .   Australia Lindore përjetoi një periudhë ngritjeje tektonike, e cila zhvendosi ndarjen e kullimit në Queensland  në brendësi. Gjithashtu gjatë kësaj kohe, Queensland përjetoi shpërthime vullkanike që çuan në vullkane qendrore dhe mbrojtëse dhe rrjedha bazalt .  Disa prej tyre u bënë ishuj vullkanikë .  Pas formimit të Pellgut të Detit Koral, shkëmbinjtë koralorë filluan të rriten në pellg, por deri rreth 25 milionë vjet më parë, Queensland-i verior ishte ende në ujërat e butë në jug të tropikëve.shumë i ftohtë për të mbështetur rritjen e koraleve.  Historia e zhvillimit të barrierës së madhe të shkëmbinjëve është komplekse; pasi Queensland u zhvendos në ujërat tropikale, ajo u ndikua kryesisht nga rritja dhe rënia e shkëmbinjve me ndryshimin e nivelit të detit.  

Shkëmbinj nënujorë mund të rriten në diametër me 1 deri në 3 centimetra (0,39 deri në 1,18 inç) në vit dhe të rriten vertikalisht diku nga 1 deri në 25 cm (0,39 deri në 9,84 inç) në vit; megjithatë, ato rriten vetëm mbi një thellësi prej 150 metrash (490 ft) për shkak të nevojës së tyre për rrezet e diellit dhe nuk mund të rriten mbi nivelin e detit. Kur Queensland u fut në ujërat tropikale 24 milionë vjet më parë, disa korale u rritën:29 por një regjim sedimentimi u zhvillua shpejt me erozionin e Gamave të Madhe Ndarëse; duke krijuar deltat e lumenjve, rrjedhjet dhe turbiditet, kushte të papërshtatshme për rritjen e koraleve. 10 milionë vjet më parë niveli i detit u ul ndjeshëm, gjë që mundësoi më tej sedimentimin. Nënshtresa e shkëmbit mund të ketë pasur nevojë të grumbullohej nga sedimenti derisa buza e tij të ishte shumë larg që sedimentet e varura të pengonin rritjen e koraleve. Për më tepër, afërsisht 400,000 vjet më parë ka pasur një periudhë veçanërisht të ngrohtë ndërglaciale me nivele më të larta deti dhe një ndryshim të temperaturës së ujit prej 4 °C (7 °F).:37
djathtas|parapamje|Ishulli Heron, një guaskë koralore në jug të Pengës së barrierës së madhe të shkëmbinjëve
Toka që formoi nënshtresën e shkëmbinjve të mëdhenj pengues të tanishëm ishte një fushë bregdetare e formuar nga sedimentet e gërryera të Gama e Madhe Ndarëse me disa kodra më të mëdha (shumica prej të cilave ishin vetë mbetje të shkëmbinjve më të vjetër  ose, në raste të rralla, vullkane.  ).  Qendra Kërkimore barrierës së madhe të shkëmbinjëve, një Qendër Kërkimore Bashkëpunuese, ka gjetur depozita 'skeletesh' koralesh që datojnë gjysmë milioni vjet më parë.  Autoriteti i Parkut Detar të Gumëve të Madh të Barrierës (GBRMPA) konsideron se provat më të hershme të strukturave të plota të shkëmbinjve kanë qenë 600,000 vjet më parë.  Sipas GBRMPA, struktura aktuale e shkëmbinjve të gjallë besohet se ka filluar të rritet në platformën më të vjetër rreth 20,000 vjet më parë.  Instituti Australian i Shkencave Detare pajtohet, duke vendosur fillimin e rritjes së shkëmbit aktual në kohën e Maksimumit të Fundit Glacial . Në atë kohë, niveli i detit ishte  më e ulët se sa është sot. 
parapamje|Pamje ajrore e Arlington 
Nga 20,000 vjet më parë deri në 6,000 vjet më parë, niveli i detit u rrit në mënyrë të qëndrueshme në mbarë botën. Ndërsa u ngrit, koralet mund të rriteshin më pas në kufijtë detarë të sapozhytur në kodrat e fushës bregdetare. Rreth 13,000 vjet më parë niveli i detit ishte vetëm  më e ulët se sot, dhe koralet filluan të rrethojnë kodrat e fushës bregdetare, të cilat deri atëherë ishin ishuj kontinental . Ndërsa niveli i detit u rrit akoma më shumë, shumica e ishujve kontinental u zhytën në ujë. Koralet më pas mund të rriteshin mbi kodrat e zhytura, për të formuar guaskat dhe shkëmbinjtë e tanishëm. Niveli i detit këtu nuk është rritur ndjeshëm në 6000 vitet e fundit.  Qendra Kërkimore e Reef CRC vlerëson moshën e strukturës aktuale të shkëmbinjve të gjallë nga 6,000 deri në 8,000 vjet.  Shkëmbinjtë e cekët të ujit që mund të shihen në fotografitë ajrore dhe imazhet satelitore mbulojnë një sipërfaqe prej 20,679 km 2, shumica (rreth 80%) prej të cilave  është rritur në majë të platformave gëlqerore që janë relike të fazave të kaluara (Pleistocene) të rritjes së shkëmbinjve nënujorë. 

Mbetjet e një shkëmbi barrier të lashtë të ngjashëm me shkëmbinj nënujorë të mëdhenj mund të gjenden në Kimberley, Australia Perëndimore. 

Zona e Trashëgimisë Botërore të barrierës së madhe të shkëmbinjëve është ndarë në 70 bioregjione,  nga të cilat 30 janë bioregjione të shkëmbinjve.   Në pjesën veriore të barrierës së madhe të shkëmbinjëve, janë formuar shkëmbinj nënujorë me shirit dhe shkëmbinj nënujorë deltaikë ; këto struktura nuk gjenden në pjesën tjetër të sistemit të shkëmbinjve.  Një gumë i pazbuluar më parë, 500 metra i gjatë dhe 1.5 km i gjerë në bazë, u gjet në zonën veriore në vitin 2020.  Nuk ka atole në sistem,  dhe shkëmbinjtë nënujorë të bashkangjitur në kontinent janë të rrallë.  

Shkëmbinjtë nënujorë janë të shpërndarë gjerësisht, por janë më të zakonshmet drejt pjesës jugore të Barrierës së Madhe, të bashkangjitur me ishujt e lartë, për shembull, Ishujt Whitsunday . Shkëmbinj nënujorë lagunorë gjenden në jug të Madh të Barrierës dhe më tej në veri, në brigjet e Gjirit të Princeshës Charlotte . Shkëmbinj nënujorë gjysmëhënës janë forma më e zakonshme e shkëmbinjve nënujorë në mes të sistemit, për shembull shkëmbinjtë nënujorë që rrethojnë Lizard Island . Shkëmbinj nënujorë gjysëmhënës gjenden gjithashtu në veriun e largët të Parkut Detar të Shkëmbinjve të Barrierës së Madhe dhe në shkëmbinjtë nënujorë Swain ( 20 – 22 gradë në jug ). Shkëmbinj nënujorë planarë gjenden në pjesët veriore dhe jugore, pranë Gadishullit Cape York, Gjirit të Princeshës Charlotte dhe Cairns. Shumica e ishujve në shkëmb gjenden në shkëmbinj nënujorë planar.  

Vrimat e dobëta mund të kenë ndikim të lokalizuar në gumë, duke siguruar rritje të ujit të freskët, ndonjëherë të pasur me lëndë ushqyese që kontribuojnë në eutrofikim .  

 Ekologjia 
parapamje|Një shumëllojshmëri koralesh shumëngjyrëshe në barrierën e madhe të shkëmbinjëve Flynn pranë Cairns
parapamje|Moore 
Barriera e Madhe mbështet një diversitet të jashtëzakonshëm të jetës, duke përfshirë shumë specie të cenueshme ose të rrezikuara, disa prej të cilave mund të jenë endemike për sistemin e shkëmbinjve.  
majtas|parapamje|Një breshkë deti e gjelbër në  Barrierën e Madhe
Tridhjetë lloje të cetaceve janë regjistruar në barrierë e madhe të shkëmbinjëve, duke përfshirë balenën xhuxh minke, delfin Indo-Paqësor me gunga dhe balenën gunga . Popullata të mëdha dugong jetojnë atje.    Më shumë se 1,500 lloje peshqish jetojnë në gumë, duke përfshirë peshkun klloun, levrekun e kuq, perandorin e fytit të kuq dhe disa lloje troftash koralesh .  Dyzet e nëntë lloje pjellin në masë, ndërsa tetëdhjetë e katër lloje të tjera pjellin diku tjetër në gamën e tyre.  Shtatëmbëdhjetë lloje të gjarpërinjve të detit jetojnë në barrierë e madhe të shkëmbinjëvee në ujëra të ngrohta deri në  të thella dhe janë më të zakonshme në seksionin jugor sesa në atë verior. Asnjëra e gjetur në Zonën e Trashëgimisë Botërore të barrierës së madhe të shkëmbinjëve nuk është endemike dhe as e rrezikuar. 

Gjashtë lloje të breshkave të detit vijnë në gumë për t'u shumuar: breshka e gjelbër e detit, breshka deti me kurriz lëkure, breshka e detit, breshka e detit, breshka e sheshtë dhe ulliri i ullirit . Breshkat e gjelbra të detit në barrierën e madhe të shkëmbinjëve kanë dy popullata gjenetikisht të dallueshme, njëra në pjesën veriore të shkëmbit dhe tjetra në pjesën jugore.  Pesëmbëdhjetë lloje të barit të detit në shtretër tërheqin dugongs dhe breshkat,  dhe sigurojnë habitatin e peshkut.  Gjinitë më të zakonshme të barishteve të detit janë Halophila dhe Halodule . 

Krokodilët e ujërave të kripura jetojnë në rizoforë dhe këneta të kripura në bregdetin afër shkëmbit.  Folezimi nuk është raportuar dhe popullsia e krokodilëve me ujë të kripur në GBRWHA është me një gamë të gjerë, por me densitet të ulët.  Rreth 125 lloje peshkaqenësh, stingray, patina ose kimaera jetojnë në gumë.   Rreth 5,000 lloje molusqesh janë regjistruar në gumë, duke përfshirë molusqet gjigante dhe degë të ndryshme nudi dhe kërmijtë kon .  Janë regjistruar 49 lloje peshqish tubash dhe nëntë lloje kuajsh deti .  Të paktën shtatë lloje bretkosash banojnë në ishuj. 

215 lloje zogjsh (përfshirë 22 lloje zogjsh deti dhe 32 lloje shpendësh bregu) vizitojnë gumën ose folenë ose strehën në ishuj,  duke përfshirë shqiponjën e detit me bark të bardhë dhe sternë rozë .  Shumica e vendeve të folezimit janë në ishuj në rajonet veriore dhe jugore të barrierës së madhe të shkëmbinjëve, me 1.4 deri në 1.7 miliona zogj që përdorin vendet për t'u shumuar.   Ishujt e Barrierës së Madhe mbështesin gjithashtu 2195 lloje të njohura bimore; tre prej tyre janë endemike. Ishujt veriorë kanë 300-350 lloje bimore që priren të jenë drunore, ndërsa ishujt jugorë kanë 200 që priren të jenë barishtore; rajoni Whitsunday është më i larmishëm, duke mbështetur 1,141 specie. Bimët shumohen nga zogjtë. 
djathtas|parapamje|Një kirurg peshku me shirita mes koraleve në gumën Flynn
Ekzistojnë të paktën 330 lloje ascidianësh në sistemin e shkëmbinjve me diametër  . Ndërmjet 300 dhe 500 lloje bryozoans jetojnë në gumë.  Katërqind lloje koralesh, koralet e forta dhe koralet e buta banojnë në gumë.  Shumica e këtyre gameteve pjellin, duke u shumuar në ngjarjet e pjelljes masive që shkaktohen nga rritja e temperaturave të detit të pranverës dhe verës, cikli hënor dhe cikli ditor. Shkëmbinj nënujorë në shkembinjte e Brendshëm të Barrierës së Madhe pjellin gjatë javës pas hënës së plotë në tetor, ndërsa shkëmbinjtë e jashtëm pjellin në nëntor dhe dhjetor.  Koralet e tij të zakonshme të buta i përkasin 36 gjinive.  Pesëqind lloje algash detare ose alga deti jetojnë në gumë,  duke përfshirë trembëdhjetë lloje të gjinisë Halimeda, të cilat depozitojnë tuma gëlqerore deri në  të gjerë, duke krijuar mini-ekosisteme në sipërfaqen e tyre të cilat janë krahasuar me mbulesën e pyjeve tropikale .  

 Kërcënimet mjedisore 
djathtas|parapamje|Temperatura e detit dhe zbardhja e barrierës së madhe të shkëmbinjëve
Ndryshimet klimatike, ndotja, ylli i detit me gjemba dhe peshkimi janë kërcënimet kryesore për shëndetin e këtij sistemi shkëmbinj nënujorë. Kërcënime të tjera përfshijnë aksidentet e transportit detar, derdhjet e naftës dhe ciklonet tropikale.  Skeletal Eroding Band, një sëmundje e koraleve kockore e shkaktuar nga protozoari Halofolliculina corallasia, prek 31 lloje koralesh.  Sipas një studimi të vitit 2012 nga Akademia Kombëtare e Shkencave, që nga viti 1985, Barriera e madhe e shkëmbinjëve ka humbur më shumë se gjysmën e koraleve të tij me dy të tretat e humbjes që ka ndodhur nga viti 1998 për shkak të faktorëve të listuar më parë. 

 Ndryshimi i klimës 
Autoriteti i Parkut Detar të barrierës së madhe të shkëmbinjëve e konsideron kërcënimin më të madh për barrierën e madhe të shkëmbinjëve si ndryshimin e klimës, duke shkaktuar ngrohjen e oqeanit që rrit zbardhjen e koraleve .   Ngjarjet masive të zbardhjes së koraleve për shkak të valëve të të nxehtit detar ndodhën në verërat e 1998, 2002, 2006, 2016, 2017 dhe 2020,    dhe zbardhja e koraleve pritet të bëhet një dukuri vjetore.  Në vitin 2020, një studim zbuloi se barriera e madhe e shkëmbinjëve ka humbur më shumë se gjysmën e koraleve të tij që nga viti 1995 për shkak të deteve më të ngrohta të nxitura nga ndryshimet klimatike.   Ndërsa ngrohja globale vazhdon, koralet nuk do të jenë në gjendje të vazhdojnë me rritjen e temperaturave të oqeanit. Ngjarjet e zbardhjes së koraleve çojnë në rritjen e ndjeshmërisë ndaj sëmundjeve, gjë që shkakton efekte të dëmshme ekologjike për komunitetet e shkëmbinjve. 

Në korrik 2017, UNESCO publikoi në një projektvendim, duke shprehur shqetësimin serioz për ndikimin e zbardhjes së koraleve në Barrierën e Madhe. Projektvendimi gjithashtu paralajmëroi Australinë se nuk do të përmbushë objektivat e raportit të barrierës së madhe të shkëmbinjëve 2050 pa punë të konsiderueshme për të përmirësuar cilësinë e ujit. Great Barrier Reef: Australia must act urgently on water quality, says Unesco.  The Guardian. Retrieved 3 June 2017

Ndryshimi i klimës ka implikime për format e tjera të jetës në shkëmbinj nënujorëDiapazoni i preferuar i temperaturave të disa peshqve i bën ata të kërkojnë habitat të ri, duke rritur kështu vdekshmërinë e zogjve te zogjtë grabitqarë të detit. Ndryshimet klimatike do të ndikojnë gjithashtu në popullatën dhe habitatin e disponueshëm të breshkave të detit. 

Ngjarjet e zbardhjes në komunitetet e koraleve bentike (më thellë se  ) në shkëmbinj nënujorë të Barrierës së Madhe nuk janë të dokumentuara aq mirë sa ato në thellësi më të cekëta, por hulumtimet e fundit kanë treguar se komunitetet bentike janë po aq të ndikuar negativisht përballë rritjes së oqeanit. temperaturat. Pesë lloje të koraleve të mëdha bentike u gjetën të zbardhura në temperatura të larta, duke pohuar se koralet bentike janë të prekshme ndaj stresit termik. 

 Ndotja 
Një tjetër kërcënim kyç me të cilin përballet barriera e madhe e shkëmbinjëve është ndotja dhe rënia e cilësisë së ujit . Lumenjtë e Australisë veri-lindore ndotin shkëmbinjët gjatë ngjarjeve të përmbytjeve tropikale. Mbi 90% e kësaj ndotje vjen nga rrjedhjet e fermave.  80% e tokës ngjitur me Gumën Barriere të Madhe përdoret për bujqësi, duke përfshirë kultivimin intensiv të kallam sheqerit dhe kullotjen e gjedheve kryesore. Praktikat bujqësore dëmtojnë shkëmbinj nënujorë për shkak të kullotjes së tepërt, rritjes së rrjedhjes së sedimenteve bujqësore, lëndëve ushqyese dhe kimikateve, duke përfshirë plehrat, herbicidet dhe pesticidet që përfaqësojnë një rrezik të madh shëndetësor për koralet dhe biodiversitetin e shkëmbinjve nënujorë. 

Sipas një raporti të vitit 2016, ndërsa rregullimi më i lartë kontribuon në më pak ndotje të përgjithshme nga "përdorimet e tjera të tokës, si industriale, minierat, zhvillimi i porteve, pastrimi dhe zhvillimi urban", këto mund të jenë ende të rëndësishme në nivel lokal.  Sedimentet që përmbajnë nivele të larta të bakrit dhe metaleve të tjera të rënda me burim nga miniera Ok Tedi në Papua Guinea e Re janë një rrezik potencial ndotjeje për rajonet e largëta veriore të Refit të Madh të Barrierës dhe Ngushticës së Torresit . Harris, P.T., 2001. "Environmental Management of Torres Strait: a Marine Geologist’s Perspective", in: Gostin, V.A. (Ed.), Gondwana to Greenhouse: environmental geoscience – an Australian perspective. Geological Society of Australia Special Publication, Adelaide, pp. 317–328 Rreth 67% e koraleve ngordhën në pjesën veriore të shkëmbinjve më të goditur, tha raporti i ARC Center of Excellence for Coral Reef Studies. 

 Humbja e ligatinave bregdetare 
Problemi i rrjedhjes përkeqësohet nga humbja e ligatinave bregdetare të cilat veprojnë si një filtër natyror për toksinat dhe ndihmojnë depozitimin e sedimenteve.    Mendohet se cilësia e dobët e ujit është për shkak të rritjes së konkurrencës së dritës dhe oksigjenit nga algat . 

 Eutrofikimi 
Rrjedhja e plehrave bujqësore lëshon azot, fosfor dhe kalium në ekosistemin oqeanik, dhe këto lëndë ushqyese kufizuese shkaktojnë rritje masive të algave, e cila përfundimisht çon në një reduktim të oksigjenit të disponueshëm për krijesat e tjera në një proces të quajtur eutrofikim . Kjo zvogëlon biodiversitetin në zonat e prekura, duke ndryshuar përbërjen e specieve . Një studim nga Katharina Fabricius dhe Glen Death i Institutit Australian të Shkencave Detare zbuloi se numri i koraleve të forta ishte pothuajse dyfishi në shkëmbinj nënujorë që ishin larg zonave bujqësore. 

Plehrat gjithashtu rrisin sasinë e fitoplanktonit të disponueshëm për larvat e yjeve të detit me gjemba. Një studim tregoi se një dyfishim i klorofilit në ujë çon në një rritje dhjetëfish të shkallës së mbijetesës së larvave të yjeve të detit. 

 Rrjedhja e sedimentit 
Rrjedhja e sedimenteve nga bujqësia mbart kimikate në mjedisin e shkëmbinjve nënujorë gjithashtu zvogëlon sasinë e dritës në dispozicion të koraleve duke ulur aftësinë e tyre për të nxjerrë energji nga mjedisi i tyre. 

 Pesticidet 
Pesticidet e përdorura në bujqësi përbëhen nga metale të rënda si plumbi, merkuri, arseniku dhe toksina të tjera që lëshohen në mjedisin më të gjerë për shkak të erozionit të tokës së fermës, gjë që ka një efekt të dëmshëm në koral. 

 Ndotja nga minierat 
Kompania minerare Queensland Nickel shkarkoi ujë të ngarkuar me nitrate në barrierën e madhe të shkëmbinjëve në 2009 dhe 2011 – në rastin e mëvonshëm duke lëshuar  ujë të ndotur. Autoriteti i Parkut Detar të Refeve të Madhe të Barrierës (GBRMPA) deklaroi "Ne kemi inkurajuar fuqimisht kompaninë të hetojë opsionet që nuk përfshijnë lëshimin e materialit në mjedis dhe të zhvillojë një plan menaxhimi për të eliminuar këtë rrezik të mundshëm; megjithatë, GBRMPA nuk ka legjislacion kontroll mbi mënyrën e menaxhimit të digës së mbetjeve Yabulu”. 

 Kurora me gjemba 
majtas|parapamje|Yll deti me kurorë me gjemba
Ylli i detit me kurorë me gjemba prenë polipet e koraleve. Shpërthimet e mëdha të këtyre yjeve të detit mund të shkatërrojnë shkëmbinj nënujorë. Në vitin 2000, një shpërthim kontribuoi në një humbje prej 66% të mbulesës së gjallë të koraleve në shkëmbinjtë nënujorë të mostrës në një studim nga Qendra Kërkimore Reef (RRC).  Shpërthimet besohet të ndodhin në cikle natyrore, të përkeqësuara nga cilësia e dobët e ujit dhe mbipeshkimi i grabitqarëve të yjeve të detit.  

 Mbipeshkimi 
Mbipeshkimi i paqëndrueshëm i specieve kryesore, si Triton gjigant, mund të prishë zinxhirët ushqimorë jetikë për jetën e shkëmbinjve. Peshkimi gjithashtu ndikon në gumë përmes rritjes së ndotjes së ujit nga varkat, kapjes së rastësishme të specieve të padëshiruara (si delfinët dhe breshkat) dhe shkatërrimit të habitatit nga peshkatarët, spiranca dhe rrjetat.  Nga mesi i vitit 2004, afërsisht një e treta e Parkut Detar të barrierës së madhe të shkëmbinjëve është e mbrojtur nga heqja e specieve të çdo lloji, duke përfshirë peshkimin, pa leje me shkrim. 
parapamje|Shen Neng 1 u rrëzua në Barrierën e Madhe, 5 Prill 2010

 Transporti 
Aksidentet e transportit detar janë një shqetësim i ngutshëm, pasi disa rrugë transporti komerciale kalojnë përmes Barrierës së Madhe.  Edhe pse rruga nëpër Gumën e Barrierës së Madhe nuk është e lehtë, pilotët e shkëmbinjve nënujorë e konsiderojnë atë më të sigurt se jashtë shkëmbit në rast të dështimit mekanik, pasi një anije mund të ulet e sigurt ndërsa riparohet. Reef Dreams: Working The Reef TV documentary, Australian Broadcasting Corporation, broadcast 6 July 2006  Kanë qenë mbi 1600 anijembytje të njohura në rajonin e Barrierës së Madhe.  Më 3 prill 2010, transportuesi i qymyrit me shumicë Shen Neng 1 u rrëzua në Douglas Shoals,  duke derdhur deri në katër ton naftë në ujë dhe duke shkaktuar dëme të mëdha në gumë. 

 Asgjësimi i peshkaqenëve 
Qeveria e Queensland ka një program "kontrolli të peshkaqenëve" ( shkatërrimi i peshkaqenëve ) që qëllimisht vret peshkaqenë në të gjithë Queensland, duke përfshirë edhe në barrierën e madhe të shkëmbinjëve.   Ambientalistët dhe shkencëtarët thonë se ky program dëmton ekosistemin detar ; ata gjithashtu thonë se është "i vjetëruar, mizor dhe joefektiv".  Programi "Kontrolli i peshkaqenëve" në Queensland përdor rrjeta peshkaqenësh dhe linja daulle me grepa të karrezuar për të vrarë peshkaqenë në Gumën Barriere të Madhe - ka 173 linja të daulleve vdekjeprurëse në barrierën e madhe të shkëmbinjëve.   https://www.maritime-executive.com/article/queensland-government-kills-sharks-faces-court-challenge  "Queensland Government Kills Sharks, Faces Court Challenge". maritime-exeecutive.com. 4 September 2018. Retrieved 30 August 2019. Në Queensland, peshkaqenët e gjetur të gjallë në grepët e karremit janë qëlluar. http://www.onegreenplanet.org/news/brutal-lengths-australia-going-order-keep-sharks-away-tourists/  One Green Planet. Heartbreaking Photos Show the Brutal Lengths Australia Is Going to In Order to ‘Keep Sharks Away From Tourists’. Kelly Wang. Retrieved 30 August 2019. Programi "Kontrolli i peshkaqenëve" të Queensland vrau rreth 50,000 peshkaqenë nga viti 1962 deri në 2018. https://www.news.com.au/technology/science/animals/aussie-shark-population-is-staggering-decline/news-story/49e910c828b6e2b735d1c68e6b2c956e  Aussie shark population in staggering decline. NewsComAu. 14 December 2018. Retrieved 30 August 2019. Gjithashtu, programi i "kontrollit të peshkaqenëve" të Queensland ka vrarë gjithashtu shumë kafshë të tjera (si delfinët dhe breshkat )programi vrau 84,000 kafshë detare nga viti 1962 deri në 2015, duke përfshirë në barrierën e madhe të shkëmbinjëve. http://www.afd.org.au/news-articles/queenslands-shark-control-program-has-snagged-84000-animals  Action for Dolphins. Queensland’s Shark Control Program Has Snagged 84,000 Animals. Thom Mitchell. 20 November 2015. Retrieved 30 August 2019. Në vitin 2018, Humane Society International ngriti një padi kundër qeverisë së Queensland për të ndaluar vrasjen e peshkaqenëve në Barrierën e Madhe. 

 Mbrojtja dhe ruajtja: Plani shkëmbinj nënujorë 2050 
Në mars 2015, qeveritë australiane dhe të Queensland formuan një plan për mbrojtjen dhe ruajtjen e trashëgimisë universale të shkëmbinjve deri në vitin 2050. Ky plan 35-vjeçar, i titulluar "Plani Reef 2050" është një dokument që propozon masat e mundshme për menaxhimin afatgjatë të ndotjes, ndryshimeve klimatike dhe çështjeve të tjera që kërcënojnë jetëgjatësinë dhe vlerën e kësaj trashëgimie globale. Plani përmban të gjitha elementet për matje dhe përmirësime, duke përfshirë; plani afatgjatë i qëndrueshmërisë, plani i përmirësimit të cilësisë së ujit dhe plani i investimeve për mbrojtjen dhe ruajtjen e shkëmbinjëve deri në vitin 2050. 

Megjithatë, ndërsa plani i vitit 2050 synon të përfshijë masa mbrojtëse si përmirësimi i cilësisë së ujit, restaurimi i shkëmbinjve, vrasja e yjeve grabitqare, ai nuk përfshin masa shtesë për të adresuar atë që mund të jetë shkaku kryesor i problemit - ndryshimi i klimës, i cili shkaktohet nga serra. emetimet e gazit. Si i tillë, ekspertët dyshuan nëse do të mjaftonte për të shpëtuar mjedisin e brishtë. Great Barrier Reef: Australia must act urgently on water quality, says Unesco.  The Guardian. Retrieved 3 June 2017   Një çështje tjetër është se koha e mbetur deri në 1.5 Pragu i ngrohjes në °C (kufiri i temperaturës me të cilin mund të përballojnë ende shkëmbinjtë koralorë  ) është shumë i kufizuar. 

Si pjesë e planit barrierës së madhe të shkëmbinjëve 2050, një grant prej 443 milion dollarësh AUD iu dha Fondacionit Great Barrier Reef në 2018. Njoftimi i grantit ishte subjekt i reagimit pasi granti kishte shmangur proceset e duhura të tenderit dhe transparencës.

 Politika e Konservimit: Plani i Përmirësimit të Cilësisë së Ujit të shkëmbinjëve 2050 
Barriera e Madhe e shkëmbinjëve kontribuon në mirëqenien e përgjithshme të biomës detare.  Lloje të shumta bimësh ujore, peshq dhe megafauna përdorin gumën për ushqim, strehim dhe çiftëzim.  Kërcënime të tilla si acidifikimi i oqeanit, rrjedhjet e ndotjes dhe shpërthimet e specieve shkatërruese si ylli i detit me gjemba kanë sjellë rënien e këtij ekosistemi.  Këto kërcënime për shkëmbinj nënujorë nuk janë vetëm një rrezik për organizmat që banojnë në të, por edhe për ekonominë e këtij rajoni, një pjesë e madhe e të cilit mbështetet në të ardhurat nga ekoturizmi i shkëmbinjve të mëdhenj pengues. 

Qeveria australiane ka pasur qëllimin për të mbrojtur këtë sit të trashëgimisë botërore që nga viti 1972 kur krijoi Institutin Australian të Shkencave Detare.  Qeveritë australiane dhe të Queensland kanë kontribuar rreth 142.5 milionë dollarë në Programin e tyre Kombëtar të Shkencës Mjedisore, që është mënyra se si ata kanë mbledhur shumë nga të dhënat e tyre në lidhje me kërcënimet ndaj Barrierës së Madhe.  Për më tepër, Plani i Përmirësimit të Cilësisë së Ujit të barrierës së madhe të shkëmbinjëve 2050 u shpall në vitin 2018 për të ndihmuar në tranzicionin e komuniteteve lokale, organizatave bujqësore dhe industrive drejt praktikave më të qëndrueshme.  Ky plan do t'i bashkohet qeverisë së Queensland-it dhe Autoritetit të Parkut Detar të barrierës së madhe të shkëmbinjëve për të menaxhuar sasitë e rrjedhjeve që arrijnë në Refin e Madh të Barrierës, si dhe për të zbutur shpërthimet e popullatës së yjeve të detit me kurorë me gjemba. 

 Përdorimi njerëzor 
Barriera e Madhe ka qenë prej kohësh e njohur dhe e përdorur nga popujt aborigjenë australianë dhe ishujt e ngushticës Torres . Australianët aborigjenë kanë jetuar në zonë për të paktën 40,000 vjet,  dhe ishujt e ngushticës së Torresit që rreth 10,000 vjet më parë.  Për këto rreth 70 grupe klanore, gumë është gjithashtu një tipar i rëndësishëm kulturor. 

Në 1768 Louis de Bougainville gjeti gumën gjatë një misioni eksplorues, por nuk pretendoi zonën për francezët.  Më 11 qershor 1770, HM Bark Endeavor, i drejtuar nga eksploruesi James Cook, u rrëzua në shkëmbinj nënujorë të pengesave të mëdha, duke pësuar dëme të konsiderueshme. Ndriçimi i anijes dhe ri-lundrimi i saj gjatë një baticë në hyrje përfundimisht e shpëtoi atë.  Një nga rrënojat më të famshme ishte HMS Pandora, e cila u mbyt më 29 gusht 1791, duke vrarë 35 burra. Muzeu i Queensland ka udhëhequr gërmimet arkeologjike në shkatërrimin e Pandorës që nga viti 1983.  Për shkak se shkëmbi nuk kishte atole, ai ishte kryesisht i pastudiuar në shekullin e 19-të.  Gjatë kësaj kohe, disa nga ishujt e shkëmbinjve u minuan për depozita të guanos dhe farat u ndërtuan si fenerë në të gjithë sistemin.  si në Raine Island, shembulli më i hershëm.  Në vitin 1922, Komiteti i Gumëve të Barrierës së Madhe filloi të kryente shumë nga kërkimet e hershme mbi shkëmbinj nënujorë.  

 Menaxhimi 

Komisionet Mbretërore ndaluan shpimet e naftës në Barrierën e Madhe, në vitin 1975 Qeveria e Australisë krijoi Parkun Detar të Barrierës së Madhe dhe ndaloi aktivitete të ndryshme.  Parku Detar i Gumëve Barrierë të Madhe nuk përfshin të gjithë Provincën e barrierës së madhe të shkëmbinjëve.  Parku menaxhohet, në partneritet me Qeverinë e Queensland-it, nëpërmjet Autoritetit të Parkut Detar të barrierës së madhe të shkëmbinjëve për të siguruar që ai të përdoret në mënyrë të qëndrueshme. Një kombinim i zonimit, planeve të menaxhimit, lejeve, edukimit dhe stimujve (siç është certifikimi i eko-turizmit ) janë përdorur në përpjekjet për të ruajtur shkëmbinj nënujorë.  

Në vitin 1999, Parlamenti Australian miratoi Aktin për Mbrojtjen e Mjedisit dhe Ruajtjen e Biodiversitetit, i cili përmirësoi funksionimin e ligjit kombëtar mjedisor duke ofruar udhëzime rreth prioriteteve rajonale të ruajtjes së biodiversitetit. Procesi i planifikimit bio-rajonal detar erdhi nga zbatimi i këtij ligji. Ky proces ruan biodiversitetin detar duke marrë parasysh të gjithë ekosistemin në të cilin ndodhet një specie dhe mënyrën se si speciet e ndryshme ndërveprojnë në mjedisin detar.

Ka dy hapa në këtë proces. Hapi i parë është identifikimi i prioriteteve rajonale të ruajtjes në pesë (aktualisht) rajone të ndryshme detare. Hapi i dytë është identifikimi i rezervave detare (zonat e mbrojtura ose parqet detare) që do t'i shtohen Sistemit Përfaqësues Kombëtar të Zonave të Mbrojtura Detare të Australisë. Ashtu si zonat e mbrojtura në tokë, rezervat detare krijohen për të mbrojtur biodiversitetin për brezat që vijnë. Rezervat detare identifikohen në bazë të kritereve të shkruara në një dokument të krijuar nga Këshilli i Mjedisit dhe Ruajtjes Australiane dhe Zelanda e Re, i quajtur "Udhëzime për krijimin e sistemit përfaqësues kombëtar të zonave të mbrojtura detare ", i njohur gjithashtu si "Udhëzimet". Këto udhëzime njihen në nivel kombëtar dhe zbatohen në nivel lokal bazuar në politikën australiane për zbatimin e përshkruar në "Qëllimet dhe Parimet për Krijimin e Sistemit Përfaqësues Kombëtar të Zonave të Mbrojtura Detare në Ujërat e Komonuelthit". Këto politika janë të vendosura për të siguruar që një rezervë detare të shtohet në NRSMPA vetëm pas vlerësimit të kujdesshëm të të dhënave të ndryshme.

Prioritetet për çdo rajon janë krijuar në bazë të kërcënimeve njerëzore dhe mjedisore dhe Planet Bioregjionale Detare janë hartuar për të adresuar këto prioritete. Për të vlerësuar prioritetet e rajoneve të ndryshme, ndërmerren tre hapa, së pari, krijohet një profil bio-rajonal, së dyti, hartohet një plan bio-rajonal dhe së treti, finalizohet plani. Pasi plani të finalizohet, aktiviteti në bioregjione të ndryshme mund të kufizohet në bazë të kërcënimeve të veçanta që mund të paraqesë një aktivitet. 

Në vitin 2001, GBRMPA publikoi një raport në lidhje me rënien e cilësisë së ujit në Barrierën e Madhe dhe detajoi rëndësinë e kësaj çështjeje. Në përgjigje të këtij raporti, në vitin 2003, qeveritë australiane dhe të Queensland filluan një iniciativë të përbashkët për të përmirësuar cilësinë e ujit që hyn në Barrierën e Madhe.  Rënia e cilësisë së ujit gjatë 150 viteve të fundit (për shkak të zhvillimit) ka kontribuar në zbardhjen e koraleve, lulëzimin e algave dhe ndotjen e pesticideve . Këto forma të ndotjes e kanë bërë gumën më pak elastike ndaj ndryshimeve klimatike.

Kur plani u prezantua në tetor 2003, ai fillimisht përmbante 65 veprime të bazuara në legjislacionin e mëparshëm. Qëllimi i tyre i menjëhershëm ishte ndalimi dhe kthimi i rënies së cilësisë së ujit që hynte në gumë deri në vitin 2013. Deri në vitin 2020, ata shpresojnë që cilësia e ujit që hyn në gumë të përmirësohet mjaftueshëm në mënyrë që të mos ketë një ndikim të dëmshëm në shëndetin e Barrierës së Madhe. Për të arritur këto qëllime ata vendosën të reduktojnë ndotësit në ujin që hyn në gumë dhe të rehabilitojnë dhe ruajnë zonat e shkëmbinjve që natyrshëm ndihmojnë në reduktimin e ndotësve të ujit. Për të arritur objektivat e përshkruara më sipër, ky plan fokusohet në burimet jo-pikore të ndotjes, të cilat nuk mund të gjurmohen në një burim të vetëm si psh.

Plani synon në mënyrë specifike lëndët ushqyese, pesticidet dhe sedimentet që hyjnë në shkëmbinj si rezultat i aktiviteteve bujqësore. Burime të tjera jo-pikore të ndotjes që i atribuohen zonave urbane mbulohen nga legjislacione të ndryshme. Në vitin 2009, plani u përditësua. Versioni i përditësuar thotë se deri më sot, asnjë nga përpjekjet e ndërmarra për të përmirësuar cilësinë e ujit që hyn në gumë nuk ka qenë e suksesshme. Plani i ri përpiqet të adresojë këtë çështje duke "shënjuar rezultatet prioritare, duke integruar iniciativat e industrisë dhe komunitetit dhe duke përfshirë politika të reja dhe korniza rregullatore (Reef Plan 5)". Ky version i përditësuar ka përmirësuar qartësinë e planit të mëparshëm dhe objektivat e vendosura nga ai plan, ka përmirësuar përgjegjshmërinë dhe ka përmirësuar më tej monitorimin dhe vlerësimin. Raporti i vitit 2009 zbuloi se 41 nga 65 veprimet i përmbushën qëllimet e tyre fillestare, megjithatë, 18 nuk po përparonin mirë sipas kritereve të vlerësimit, si dhe 6 u vlerësuan si me nivele të pakënaqshme progresi.

Disa arritje kyçe të bëra që nga miratimi fillestar i planit në 2003 ishin krijimi i Partneritetit për Cilësinë e Refeve për të vendosur objektiva, për të raportuar gjetjet dhe për të monitoruar progresin drejt objektivave, përmirësimi i kushteve të tokës nga pronarët e tokave u shpërblye me qira të zgjatura, u krijuan plane për përmirësimin e cilësisë së ujit për të identifikuar objektivat rajonale dhe ndryshimet e identifikuara të menaxhimit që duheshin bërë për të arritur ato objektiva, Zonat e menaxhimit të lëndëve ushqyese janë krijuar për të luftuar humbjen e sedimenteve në zona të veçanta, programet arsimore kanë filluar për të ndihmuar në mbledhjen e mbështetjes për bujqësi të qëndrueshme, janë marrë ndryshime në praktikat e menaxhimit të tokës nëpërmjet zbatimit të Sistemeve të Menaxhimit të Fermave dhe kodeve të praktikës, krijimi i programit të Ligatinave të Queensland dhe arritje të tjera u bënë për të ndihmuar në përmirësimin e cilësisë së ujit që rrjedh në shkëmbinjtë koralorë.

Gjithashtu u krijua një task-forcë shkencëtarësh për të vlerësuar ndikimin e pjesëve të ndryshme të planit në cilësinë e ujit që rrjedh në shkëmbinjtë koralorë. Ata zbuluan se shumë nga qëllimet nuk janë arritur ende, por gjetën më shumë prova që thonë se përmirësimi i cilësisë së ujit të barrierës së madhe të shkëmbinjëve do të përmirësojë elasticitetin e tij ndaj ndryshimeve klimatike. Samiti i Reefocus në 2008, i cili gjithashtu është i detajuar në raport, doli në përfundime të ngjashme. Pas kësaj, u formua një grup pune i palëve të interesuara që punoi midis disa grupeve, si dhe qeverive Australiane dhe Queensland për të përditësuar qëllimet dhe objektivat e shkëmbinjve. Versioni i përditësuar i planit fokusohet në fushat prioritare strategjike dhe veprimet për të arritur objektivat e vitit 2013. Gjithashtu janë bërë objektiva sasiorë për të vlerësuar në mënyrë kritike nëse objektivat janë përmbushur.

Disa shembuj të synimeve të cilësisë së ujit të përshkruara nga ky plan janë që deri në vitin 2013, do të ketë një reduktim 50% të ngarkesave të azotit dhe fosforit në fund të ujëmbledhësve dhe se deri në vitin 2020, do të ketë një reduktim të ngarkesës së sedimentit me 20%. Plani përshkruan gjithashtu një sërë hapash që duhet të ndërmerren nga pronarët e tokave për të ndihmuar në përmirësimin e praktikave të menaxhimit të kullotjes, tokës, lëndëve ushqyese dhe kimikateve. Ekzistojnë gjithashtu një sërë iniciativash mbështetëse për t'u bërë të përshkruara në plan për të ndihmuar në krijimin e një kuadri për të përmirësuar praktikat e përdorimit të tokës që do të përmirësojë cilësinë e ujit.

Nëpërmjet këtyre mjeteve, qeveritë e Australisë dhe Queensland shpresojnë të përmirësojnë cilësinë e ujit deri në vitin 2013. Raporti i perspektivës 2013 dhe plani i rishikuar i cilësisë së ujit do të vlerësojnë se çfarë duhet bërë në të ardhmen për të përmirësuar cilësinë e ujit dhe jetesën e kafshëve të egra që banojnë atje. 


Në korrik 2004, një plan i ri zonimi hyri në fuqi për të gjithë Parkun Detar dhe është vlerësuar gjerësisht si një pikë referimi e re globale për ruajtjen e ekosistemit detar .  Rizonimi u bazua në aplikimin e teknikave sistematike të planifikimit të ruajtjes, duke përdorur softuerin marxan . Fernandes et al. (2005) Establishing representative no-take areas in the Great Barrier Reef: large-scale implementation of theory on marine protected areas, Conservation Biology, 19(6), 1733–1744. Ndërsa mbrojtja në të gjithë Parkun Detar u përmirësua, zonat shumë të mbrojtura u rritën nga 4.5% në mbi 33.3%.  Në atë kohë, ajo ishte Zona e Mbrojtur Detare më e madhe në botë, megjithëse në vitin 2006, Monumenti i ri Kombëtar i Ishujve Havai Veriperëndimor u bë më i madhi. 

Në vitin 2006, një rishikim i Aktit të Parkut Detar të barrierës së madhe të shkëmbinjëve të vitit 1975 rekomandoi që nuk duhet të ketë ndryshime të mëtejshme të planit të zonimit deri në vitin 2013 dhe që çdo pesë vjet, duhet të publikohet një raport i rishikuar nga kolegët, duke ekzaminuar shëndetin e shkëmbinjve, menaxhimin., dhe presionet mjedisore.   Në çdo raport të opinionit, kërkohen disa vlerësime. Çdo vlerësim ka një sërë kriteresh vlerësimi që mundësojnë paraqitje më të mirë të provave të disponueshme. Çdo vlerësim vlerësohet sipas këtyre kritereve dhe jepet një notë. Çdo raport i opinionit ndjek të njëjtin proces gjykimi dhe vlerësimi në mënyrë që informacioni të mund të gjurmohet me kalimin e kohës. Asnjë hulumtim i ri nuk është bërë për të prodhuar raportin. Vetëm informacioni i disponueshëm hyn në raport, kështu që pak nga ajo që dihet për barrierën e madhe të shkëmbinjëve është paraqitur në të vërtetë në çdo raport të opinionit. 

 Abbot Point porti i qymyrit polemika për hedhjen e mbeturinave 
Në dhjetor 2013, Greg Hunt, ministri australian i mjedisit, miratoi një plan për gërmimin për të krijuar tre terminale transporti si pjesë e ndërtimit të një porti të qymyrit. Sipas dokumenteve përkatëse të miratimit, procesi do të krijojë rreth 3 miliona metra kub shtrat deti të gërmuar që do të hidhet brenda zonës së parkut detar të shkëmbinjve pengues të madh. 

Më 31 janar 2014, GBRMPA lëshoi një leje hedhjeje që do të lejojë që tre milionë metra kub shtrat deti nga Abbot Point, në veri të Bowen, të transportohen dhe shkarkohen në ujërat e Parkut Detar të barrierës së madhe të shkëmbinjëve . Dëmet e mundshme të rëndësishme janë identifikuar në lidhje me plaçkën e gërmimit dhe procesin e gërryerjes së dyshemesë së detit në zonë dhe ekspozimit të tij në ajër: së pari, hulumtimi i ri tregon se grimcat më të imëta të plaçkës së gërmimit mund të mjegullojnë ujin dhe të bllokojnë rrezet e diellit, duke ngordhur nga uria. bari i detit dhe koralet deri në distanca 80 km larg nga pika e origjinës për shkak të veprimeve të erës dhe rrymave. Për më tepër, plaçka e gërmimit mund të mbytë deri në vdekje gumën ose barin e detit, ndërkohë që stuhitë mund t'i rikthejnë vazhdimisht këto grimca në mënyrë që dëmi i shkaktuar të jetë i vazhdueshëm; së dyti, shtrati i detit i shqetësuar mund të lëshojë substanca toksike në mjedisin përreth. 

Plaçka e gërmimit nga projekti i portit Abbot Point do të hidhet  larg, afër Bowen në Queensland verior, dhe miratimi nga Autoriteti do të rezultojë në prodhimin e një shtesë prej 70 milionë tonësh qymyr në vit, me vlerë midis 1.4 $ A. miliardë e 2.8 dollarë miliardë.  Kryetari i Autoritetit, Dr Russell Reichelt, deklaroi pas konfirmimit të miratimit:

Ky miratim është në përputhje me pikëpamjen e agjencisë se zhvillimi i portit përgjatë vijës bregdetare të barrierës së madhe të shkëmbinjëve duhet të kufizohet në portet ekzistuese. Si një port i ujërave të thella që ka funksionuar për gati 30 vjet, Abbot Point është në një pozicion më të mirë se portet e tjera përgjatë vijës bregdetare të Great Barrier Reef për të ndërmarrë zgjerimin pasi kapitali dhe pastrimi i mirëmbajtjes që kërkohet do të jenë dukshëm më pak se sa do të kërkohej në zona të tjera. . Është e rëndësishme të theksohet se fundi i detit i zonës së miratuar të depozitimit përbëhet nga rërë, baltë dhe baltë dhe nuk përmban shkëmbinj nënujorë koralorë ose shtretër deti. 

Miratimi u pajis me një grup përkatës prej 47 kushtesh të reja mjedisore që përfshijnë si më poshtë:

 Një plan afatgjatë monitorimi i cilësisë së ujit që shtrihet pesë vjet pas përfundimit të aktivitetit të asgjësimit.
 Një plan menaxhimi i trashëgimisë për të mbrojtur mbytjen e avionit Catalina të Luftës së Dytë Botërore në Abbot Bay.
 Krijimi i një paneli të pavarur këshillues teknik për gërmimin dhe asgjësimin dhe një grup përgjigjeje menaxheriale, për të përfshirë përfaqësues të komunitetit.  

Qeveria Federale Australiane njoftoi më 13 nëntor se tani do të kishte një ndalim për hedhjen e mbetjeve të gërmimit në Parkun Detar të barrierës së madhe të shkëmbinjëve. Komiteti i Trashëgimisë Botërore i kërkoi Ministrit të Mjedisit, Greg Hunt, të hetojë alternativat për të hedhur në tokë. Qeveria e Queensland dhe Commonwealth kanë pranuar tani opsionin dhe këshillën alternative nga Komiteti i Trashëgimisë Botërore dhe tani do të fillojnë hedhjen në tokë. 

 Turizmi 
Për shkak të biodiversitetit të tij të madh, ujërave të ngrohta të qarta dhe aksesit nga varkat turistike të quajtura " live në bord ", gumi është një destinacion shumë i popullarizuar, veçanërisht për zhytësit skuba . Turizmi në barrierën e madhe të shkëmbinjëve është i përqendruar në Cairns dhe gjithashtu The Whitsundays për shkak të aksesit të tyre. Këto zona përbëjnë 7–8% të sipërfaqes së parkut.  Whitsundays dhe Cairns kanë planet e tyre të menaxhimit.  Shumë qytete përgjatë bregut të Queensland ofrojnë udhëtime ditore me varkë. Disa ishuj kontinentale dhe koralore janë tani vendpushime, duke përfshirë ishullin Green dhe ishullin Lady Elliot . Që nga viti 1996, 27 ishuj në Barrierën e Madhe mbështetën resortet. 

Në vitin 1996, pjesa më e madhe e turizmit në rajon gjenerohej brenda vendit dhe kohët më të njohura të vizitave ishin gjatë dimrit australian. Në atë kohë, u vlerësua se turistët në barrierën e madhe të shkëmbinjëve kontribuan me 776 dollarë Australianë milionë në vit.  Si aktiviteti më i madh tregtar në rajon, u vlerësua në vitin 2003 se turizmi gjeneroi mbi 4 dollarë Australianë miliardë në vit,  dhe vlerësimi i vitit 2005 u rrit në 5.1 dollarë Australianë miliardë.  Një raport i Deloitte i botuar nga Autoriteti i Parkut Detar të barrierës së madhe të shkëmbinjëve në Mars 2013 thotë se 2000 kilometrat e vijës bregdetare të barrierës së madhe të shkëmbinjëve tërheq turizëm me vlerë 6.4 dollarë Austri. miliardë në vit dhe punëson më shumë se 64,000 njerëz. 

Përafërsisht dy milionë njerëz vizitojnë Barrierën e Madhe çdo vit.  Megjithëse shumica e këtyre vizitave menaxhohen në partneritet me industrinë e turizmit detar, ekziston një shqetësim në publikun e gjerë se turizmi është i dëmshëm për barrierën e madhe të shkëmbinjëve. 

Ofrohen një larmi turne me varkë dhe lundrime, nga udhëtimet njëditore deri tek udhëtimet më të gjata. Madhësitë e varkave variojnë nga gomone në superjahte .  Anijet me fund xhami dhe observatorët nënujorë janë gjithashtu të njohur, siç janë edhe fluturimet me helikopterë .   Deri tani, aktivitetet turistike më të njohura në barrierën e madhe të shkëmbinjëve janë zhytja dhe zhytja, për të cilat shpesh përdoren pontonet dhe zona shpesh është e mbyllur me rrjeta. Pjesa e jashtme e Barrierës së Madhe është e favorizuar për aktivitete të tilla, për shkak të cilësisë së ujit. [ citim i nevojshëm ]

Menaxhimi i turizmit në Refin e Barrierës së Madhe synon ta bëjë turizmin ekologjikisht të qëndrueshëm . Vjelohet një tarifë ditore që shkon për kërkimin e Barrierës së Madhe.  Kjo tarifë përfundon të jetë 20% e të ardhurave të GBRMPA.  Politikat për anijet e lundrimit, kartat e bareve të zhveshura dhe ankorimet kufizojnë trafikun në Barrierën e Madhe. 

Problemet që rrethojnë ekoturizmin në barrierën e madhe të shkëmbinjëve sillen rreth platformave të përhershme të turizmit. Platformat janë anije të mëdha, të ngjashme me anijet, të cilat veprojnë si bazë për turistët gjatë zhytjes në skuba dhe snorkelimit në Barrierën e Madhe. Zogjtë e detit do të zbresin në platforma dhe do të defekojnë të cilat përfundimisht do të lahen në det. Feçet mbartin azot, fosfor dhe shpesh DDT dhe merkur, të cilat shkaktojnë aspergillozë, sëmundje me brez të verdhë dhe sëmundje të brezit të zi . Zonat pa platforma turistike kanë 14 nga 9,468 (1,1%) koralet e sëmura kundrejt zonave me platforma turistike që kanë 172 nga 7,043 (12%) korale të sëmura.  Turizmi është një aktivitet kryesor ekonomik për rajonin. Kështu, ndërsa platformat jo të përhershme mund të jenë të mundshme në disa zona, në përgjithësi, platformat e përhershme janë të mundshme një domosdoshmëri. Janë sugjeruar zgjidhje për të hedhur mbeturinat e shpendëve në ulluqe që lidhen me rezervuarët duke ndihmuar në uljen e rrjedhjes që shkakton sëmundjen e koraleve. 

Autoriteti i Parkut Detar të barrierës së madhe të shkëmbinjëve ka vendosur gjithashtu shumë pika ankorimi të përhershme rreth zonave të përdorimit të përgjithshëm. Këto veprojnë për të reduktuar dëmtimin në gumë për shkak të ankorimit që shkatërron koralet e buta, copëtimin e koraleve të forta dhe sedimentin shqetësues ndërsa zvarritet në fund. Operatorët e turizmit gjithashtu duhet të respektojnë kufijtë e shpejtësisë kur udhëtojnë drejt ose nga destinacionet turistike, për të parandaluar zgjimin e tepërt nga varkat që shqetësojnë ekosistemin e shkëmbinjve. [ citim i nevojshëm ]

 Peshkimi 
Industria e peshkimit në Gumën e Barrierës së Madhe, e kontrolluar nga Qeveria e Queensland-it, vlen 1 USD miliardë në vit.  Ajo punëson afërsisht 2000 njerëz, dhe peshkimi në barrierën e madhe të shkëmbinjëve ndiqet komercialisht, për rekreacion dhe si një mjet tradicional për të ushqyer familjen. 

 Gjuetia Dugong 
Sipas Aktit të Titullit Vendas 1993, mbajtësit e titujve vendas ruajnë të drejtën për të gjuajtur ligjërisht dugongs dhe breshkat e gjelbra për "nevoja komunale personale, shtëpiake ose jo-tregtare". 

Katër grupe pronarësh tradicionalë ranë dakord të ndalonin gjuetinë e dugongëve në zonë në vitin 2011 për shkak të rënies së numrit të tyre, pjesërisht i përshpejtuar nga dëmtimi i barit të detit nga cikloni Yasi . 

 Referime 

Lexo më shumë








Linqe të jashtme

 World heritage listing for Great Barrier Reef
 Great Barrier Reef Marine Park Authority
 CRC Reef Research Centre

 Battle for the Reef – Four Corners – ABC.au
 Great Barrier Reef scientists confirm largest die-off of corals recorded. The Guardian. 28 November 2016.
 Great Barrier Reef Foundation web archive, 
 Great Barrier Reef Expedition Photographs 1928-1929, State Library of Queensland
 Memories and Mutton Birds Women of the Great Barrier Reef, John Oxley Library blog
 2020 John Oxley Library Fellows- Research Reveals: Women of the Great Barrier Reef; State Library of Queensland
 2020 John Oxley Library Fellows: Deb Anderson and Kerrie Foxwell-Norton. The Terry Ridgway Story, State Library of Queensland
Kategoria:Barriera e Madhe e Shkëmbinjëve