Lufta në llogore

Lufta në llogore apo lufta e llogoreve është lloji i luftës tokësore duke përdorur linjat e pushtuara që përfshijnë kryesisht llogore ushtarake, në të cilat trupat janë të mbrojtura mirë nga zjarri i armëve të vogla të armikut dhe janë të mbrojtura në thelb nga artileria. Lufta e llogoreve u lidh në mënyrë arketipike me Luftën e Parë Botërore (1914–1918), kur Gara për në Det zgjeroi me shpejtësi përdorimin e llogoreve në Frontin Perëndimor duke filluar në shtator 1914.

Lufta e llogoreve u përhap kur një revolucion në fuqinë e zjarrit nuk u përputh me përparime të ngjashme në lëvizshmëri, duke rezultuar në një formë rraskapitëse lufte në të cilën mbrojtësi mbante avantazhin. Në Frontin Perëndimor në vitet 1914–1918, të dyja palët ndërtuan sisteme të përpunuara llogore, nëntokësore dhe gropa që kundërshtonin njëri-tjetrin përgjatë një fronti, të mbrojtur nga sulmet me tela me gjemba. Zona midis linjave kundërshtare të llogoreve (e njohur si "toka e askujt") ishte plotësisht e ekspozuar ndaj zjarrit të artilerisë nga të dyja anët. Sulmet, edhe nëse ishin të suksesshme, shpesh pësuan viktima të rënda.

Zhvillimi i luftës së blinduar dhe taktikave të kombinuara të armëve lejuan që linjat statike të anashkaloheshin dhe të mposhteshin, duke çuar në rënien e luftës së llogoreve pas luftës. Pas Luftës së Parë Botërore, "lufta e llogoreve" u bë një fjalë për ngërçin, gërryerjen, rrethimet dhe kotësinë në konflikt.

 Shiko edhe 

 Lufta tokësore

 Referime 

Kategoria:Strategji ushtarake
Kategoria:Lufta sipas llojit