Presidenti i Rumanisë

Presidenti i Rumanisë (rumanisht: Președintele României) është kreu i shtetit të Rumanisë. Pas një modifikimi të kushtetutës rumune më 2003, presidenti zgjidhet drejtpërdrejt me një sistem me dy raunde dhe shërben për pesë vjet. Një individ mund të shërbejë dy mandate. Gjatë mandatit të tij, presidenti nuk mund të jetë anëtar formal i një partie politike. Presidenti i Rumanisë është komandanti i përgjithshëm i Forcave të Armatosura të Rumanisë.

Zyra e presidentit u krijua në vitin 1974, kur udhëheqësi komunist Nikolai Çaushesku ngriti presidencën e Këshillëit të Shtetit në një presidencë ekzekutive të plotë. Ajo mori formën e saj të tanishme në faza pas Revolucionit Rumun - Ion Iliescu rrëzoi Çausheskun, duke rezultuar në miratimin e kushtetutës së tanishme të Rumanisë në vitin 1991.

Klaus Iohannis është presidenti i tanishëm që nga inaugurimi i tij më 21 dhjetor 2014. Iohannis është me prejardhje të plotë saksone transilvaniane, duke e bërë atë presidentin e parë nga pakica gjermane e Rumanisë.

Epoka komuniste
Në epokën komuniste, presidenti u zgjodh për një mandat pesë-vjeçar nga Asambleja e Madhe Kombëtare (GNA) me rekomandimin e Komitetit Qendror të Partisë Komuniste Rumune dhe Frontit të Unitetit Socialist dhe Demokracisë, pa kufizime mandati. Çaushesku ishte i vetmi mbajtës i detyrës sipas këtij sistemi; ai u zgjodh nga GNA më 1974 dhe u rizgjodh më 1980 dhe 1985, çdo herë pa kundërshtim. Presidenti vazhdoi të shërbente si president ex officio i Këshillit të Shtetit dhe kishte të drejtë të vepronte për çdo çështje që nuk kërkonte një plenum të Këshillit të Shtetit. Ai gjithashtu emëroi dhe shkarkoi ministra dhe drejtues të agjencive qendrore. Kur GNA nuk ishte në seancë (në praktikë, për pjesën më të madhe të vitit), presidenti mund të emëronte dhe shkarkonte presidentin e Gjykatës së Lartë dhe prokurorin e përgjithshëm pa miratimin e Këshillit të Shtetit; në të vërtetë, atij as që iu kërkua të konsultohej me kolegët e Këshillit të Shtetit kur merrte vendime të tilla. Çaushesku krijoi zyrën në mënyrë që të bëhej vetë vendimmarrësi kryesor si në emër ashtu edhe në fakt. Më parë, ai kishte qenë nominalisht i pari mes të barabartëve në Këshillin e Shtetit, duke e nxjerrë fuqinë e tij reale nga udhëheqja e tij e Partisë Komuniste. Në praktikë, ai përdori fuqinë e tij për të vepruar për të gjitha çështjet që nuk kërkonin një plenum për të qeverisur me dekret. Me kalimin e kohës, ai uzurpoi edhe shumë kompetenca që kushtetutisht i përkisnin Këshillit të Shtetit në tërësi.

Betimi i detyrës
Pasi Gjykata Kushtetuese e pranoi ligjshmërinë e zgjedhjeve, Dhomat e Parlamentit mblidhen në një seancë të përbashkët. Presidenti i zgjedhur bën betimin e mëposhtëm, të përcaktuar në nenin 82 të Kushtetutës:

Rumanisht: Jur să-mi dăruiesc toată puterea și priceperea pentru propășirea spirituală și materială a poporului român, să respect Constituția și legile țării, să apăr democrația, drepturile și libertățile fundamentale ale cetățenilor, suveranitatea, independența, unitatea și integritatea teritorială a României. Așa să-mi ajute Dumnezeu!

Shqip: Betohem solemnisht se do të përkushtoj të gjitha forcat dhe maksimumin tim për mirëqenien shpirtërore dhe materiale të popullit rumun, për të respektuar Kushtetutën dhe ligjet e vendit, për të mbrojtur demokracinë, të drejtat dhe liritë themelore të bashkëmoshatarëve të mi. -qytetarët, sovraniteti, pavarësia, uniteti dhe integriteti territorial i Rumanisë. Pra, më ndihmo Zot!Constitution of 1991, as revised in 2003 "Article 82: Validation of mandate and oath-taking", retrieved on 7 July 2012 

Kompetencat dhe detyrat
Sipas Kushtetutës së vitit 1991, e cila u amendua në vitin 2003, kompetencat presidenciale u kufizuan në ndryshim nga Rumania komuniste; zyra vazhdon të ketë ndikim të rëndësishëm brenda një sistemi qeverisjeje gjysmë-presidenciale.

Detyrat e presidentit përcaktohen në Titullin III, Kapitulli II i Kushtetutës. Këto nuk janë ekskluzive dhe plotësohen me dispozita të tjera kushtetuese dhe ligjore.

Në punët e brendshme:
 Mishëron shtetin dhe ruan pavarësinë, unitetin dhe integritetin e tij territorial.
 Ruan respektimin e Kushtetutës dhe funksionimin e autoriteteve publike.
 Cakton dhe emëron Kryeministri, që i nënshtrohet miratimit nga parlamenti (Presidenti nuk mund të shkarkojë Kryeministrin).
 Emëron dhe shkarkon ministrat, me këshillën e Kryeministrit (propozimi i Kryeministrit mund të refuzohet vetëm një herë; në raste të tilla, Kryeministri nuk mund të riparaqisë të njëjtin emërim për postin ministror; Presidenti nuk mund të refuzojë emërimin i një kandidati të dytë, të ndryshëm).
 Konsultohet me Qeverinë për çështjet kryesore të politikave.
 Kryeson qeverinë kur debatohen çështje me interes kombëtar në lidhje me politikën e jashtme, mbrojtjen e vendit apo rendin publik dhe, me kërkesë të Kryeministrit, edhe në raste të tjera.
 I drejtohet Parlamentit për çështje me interes kombëtar.
 Miratimi i projektligjeve (Presidenti mund t'i kërkojë Parlamentit të rishqyrtojë një projektligj vetëm një herë).
 I referon projektligjet për shqyrtim Gjykatës Kushtetuese përpara se të nënkuptojë pëlqimin e tij.
 Thërret Parlamenti pas zgjedhjeve legjislative.Art. 63, (3) of the Constitution
 Kërkon seanca të jashtëzakonshme të Kuvendit.Art. 66, (2) of the Constitution
 Shpërndan Parlamentin (Presidenti mund të shpërndajë Parlamentin nëse nuk është marrë votëbesimi për të formuar qeverinë brenda 60 ditëve pas kërkesës së parë, dhe vetëm pas refuzimit të të paktën dy kandidatëve për kryeministër).
 Thërret referendume (pas konsultimit me Parlamentin). Referendume të tilla janë këshillimore dhe Parlamenti mund të zgjedhë të mos zbatojë rezultatin e tyre. Megjithatë, nëse një referendum është i vlefshëm (kjo kërkon një shumicë votash pro dhe mbi 30 përqind pjesëmarrje), Parlamenti nuk mund të nxjerrë ligje në kundërshtim me rezultatin e referendumit.Constitutional Court Decision No. 682 (27 qershor 2012) https://web.archive.org/web/20160321182832/https://www.ccr.ro/files/products/D0682_12.pdf

Në punët e jashtme:
 Kryen vizita shtetërore, zyrtare dhe pune jashtë shtetit.
 Përfundon traktatet ndërkombëtare të negociuara nga Qeveria dhe ia paraqet Parlamentit për ratifikim.
 Emëron dhe tërheq ambasadorët dhe të dërguarit diplomatikë me këshillën e Kryeministrit dhe Ministrit të Punëve të Jashtme (ndjekja e kësaj këshille nuk është e detyrueshme).
 Merr letra kredenciale nga të dërguarit e huaj diplomatikë.
 Miraton ngritjen, mbylljen ose ndryshimin e gradës së misioneve diplomatike.

Në çështjet e mbrojtjes:
 Ushtron rolin e Komandantit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura.
 Kryeson Këshilli Suprem i Mbrojtjes Kombëtare.
 Shpall mobilizimin e Forcave të Armatosura, me miratim paraprak nga Parlamenti (ose, në rrethana të veçanta, miratim pasues).
 Vepron për të zmbrapsur agresionin e armatosur ndaj vendit.
 Vendos gjendjen e rrethimit ose gjendjen e jashtëzakonshme (në nivel kombëtar ose lokal, me miratimin e mëpasshëm parlamentar).

Detyrat e tjera:
 Ofron dekorata dhe tituj nderi.
 Bën emërime në gradat e larta ushtarake.
 Kryen emërime në zyrat publike siç parashikohet me ligj.
 Jep falje individuale.

Në ushtrimin e funksioneve të tij, presidenti nxjerr dekrete. Dekretet e nxjerra në bazë të nenit 91 pika 1 dhe 2, neni 92 pika 2 dhe 3, neni 93 pika 1 dhe neni 94 a), b dhe d) të Kushtetutës duhet të kundërfirmohen nga Kryeministri. në mënyrë që të hyjë në fuqi.

Lista

Shiko gjithashtu
 Lista e krerëve të shteteve të Rumanisë
 Lista e presidentëve të Rumanisë
 Lista e krerëve të qeverive të Rumanisë
 Lista e presidentëve të Rumanisë sipas kohës në detyrë

Referime

Lidhje të jashtme
 Faqja zyrtare e presidencës rumune