Viza e punës

Leja e punës ose viza e punës është leja për të marrë një punë brenda një vendi të huaj.

 Bashkimi Evropian 
Aktualisht, çdo vend i BE-së ka një proces të ndryshëm për dhënien e lejeve të punës për shtetasit e vendeve jo anëtare të BE-së. Për të adresuar këtë çështje, Komisioni Evropian filloi punën në vitin 1999 për zhvillimin e një procesi në mbarë BE-në për hyrjen e shtetasve jo-BE në fuqinë punëtore. Në tetor 2007, ata miratuan një propozim për të futur një leje pune të ngjashme me programin "Green Card" të Shteteve të Bashkuara, të quajtur "Blue Card". Ai është i ngjashëm me programin e migrantëve me aftësi të larta të Mbretërisë së Bashkuar, me përjashtim të faktit që do të kërkojë një kontratë pune para migrimit. Pas dy vjetësh në vendin e parë, migranti do të lejohet të lëvizë dhe të punojë në një vend tjetër të BE-së dhe mund të përmbledhë numrin e viteve të kaluara në BE për qëllime qëndrimi. Kjo kartë e re do të heqë lejet e punës në të gjithë BE-në dhe do të centralizojë lëshimin nga Brukseli.

 Çeki 
Lëshimi i lejes së punës në Republikën Çeke drejtohet nga tre burime bazë: kodi i punës, Ligji nr. 435/2004 Kol. Për punësimin dhe Aktin nr. 326/1999 Kol. Në vendbanimin e shtetasve të huaj. Ekzistojnë të drejta dhe detyrime të ndryshme në varësi të kombësisë.

 Francë 
Një i huaj që kërkon të punojë në Francë duhet të marrë autorizimin e punës (autorizimi de travail) me vizë, leje qëndrimi ose një dokument të veçantë nga qeveria.

 Mbretëri e Bashkuar 
Ka 7 mënyra standarde për të aplikuar për një leje pune në Mbretërinë e Bashkuar: Marrëveshjet e Biznesit dhe Tregtisë, Marrëveshjet e Trajnimit dhe Eksperiencës së Punës, Marrëveshjet e Sportistëve dhe Argëtuesve, Praktika Studentore, GATS, Viza e Prejardhjes dhe Skema e Bazuar në Sektorë. Të gjitha aplikimet kërkojnë që mbajtësi i lejes së punës të largohet nga vendi ku është lëshuar leja e punës çdo tre muaj sipas Rregullave të Lejes së Punës. Kostot e largimit nga aeroporti janë 64 £ për person dhe duhet të ktheheni në aeroport pas 24 orësh ose një dite pune për t'u larguar nga vendi. Nëse qëndroni në aeroport, kostoja është 35 £ për person dhe ju duhet të largoheni nga vendi pas 24 orësh ose një dite pune në aeroport. Secila prej tyre përfshin procesin e vet të aplikimit dhe në përgjithësi kërkon një ofertë pune nga një punëdhënës në Mbretërinë e Bashkuar.

Sistemi i lejeve të punës në Mbretërinë e Bashkuar aktualisht po zëvendësohet nga një sistem i ri imigrimi i bazuar në pikë.

 Rusi 
Sipas vlerësimeve të Shërbimit Federal të Migracionit të Rusisë, sot në Rusi ka 5 milionë shtetas të huaj që punojnë.

Për të punuar në Rusi, shtetasit e huaj duhet të kenë një vizë pune (firma viza për të mbërritur në porosi) për të marrë një leje pune dhe për të regjistruar migracionin në organet e Shërbimit Federal të Migracionit Rus.

Për shtetasit e huaj që vijnë pa viza (vendet e CIS përveç Turkmenistanit dhe Gjeorgjisë) ekziston një procedurë e thjeshtuar. Periudha e qëndrimit të përkohshëm për ta është 90 ditë, por mund të zgjatet deri në një vit nga data e hyrjes në Federatën Ruse me paraqitjen e shërbimit të migracionit të kontratës së punës ose një kontrate të natyrës civile-juridike. Domethënë, një i huaj mund të marrë një leje pune deri në 90 ditë dhe më pas ta zgjasë atë pas përfundimit të punës. Megjithatë, rekomandohet që menjëherë të vendoset një kontratë pune ose civile dhe të lëshohet një leje pune për kohëzgjatjen e vlefshmërisë së saj.

Lëshimi i lejeve të punës kryhet duke marrë parasysh kuotën e vendosur. Kuota ndahet sipas rajonit, Rusisë dhe grupeve të integruara të kualifikimit profesional.

Një leje pune ndahet në disa kategori:

 Profesionistët e kualifikuar punësohen sipas profesionit (specialitetit) ekzistues, të përfshirë në listën e miratuar të profesioneve (specialitete, pozicione);
 Profesionistë të kualifikuar të angazhuar në veprimtarinë e punës në përputhje me dispozitat e nenit 13 të Ligjit Federal "Për statusin juridik të shtetasve të huaj në Federatën Ruse".

Leja e punës është e vlefshme brenda subjektit të Federatës Ruse, në të cilën është lëshuar.

 Ukrainë 
Të huajt dhe personat pa shtetësi mund të punësohen në Ukrainë pasi të kenë marrë një leje të përshtatshme. Këto kërkesa përcaktohen nga neni 42 i Ligjit të Ukrainës "Për Punësimin". Shërbimi Shtetëror i Punësimit i Ukrainës është autoriteti kryesor për lëshimin e lejes së punës.

Nuk kërkon marrjen e një leje pune për:

 të huajt që kanë leje qëndrimi në Ukrainë;
 refugjatët;
 të huajt që kanë leje për të emigruar në Ukrainë;
 të huajt që njihen si persona që kanë nevojë për mbrojtje shtesë, ose të cilëve u jepet mbrojtje e përkohshme në Ukrainë;
 përfaqësues të flotës së huaj detare (lumore) dhe linjave ajrore që u shërbejnë kompanive të tilla në territorin e Ukrainës;
 punonjës të mediave të huaja që janë të akredituar për të punuar në Ukrainë;
 atletët profesionistë, artistët dhe punëtorët e artit për të punuar në Ukrainë;
 punëtorët e shërbimeve emergjente për punë urgjente;
 punonjësit e zyrës së përfaqësuesit të huaj (degës) që janë të regjistruar në territorin e Ukrainës në përputhje me procedurën e përcaktuar me ligj;
 kishtarë që do të qëndrojnë përkohësisht në Ukrainë (në bazë të ftesës së një organizate fetare) për veprimtari kanonike vetëm në një organizatë të tillë fetare;
 të huajt që mbërritën në Ukrainë për të marrë pjesë në zbatimin e projekteve të asistencës teknike ndërkombëtare;
 të huajt që mbërritën në Ukrainë për të kryer veprimtari mësimore dhe/ose shkencore në institucionet e arsimit të lartë;
 të huaj të tjerë në rastet e parashikuara nga ligjet dhe traktatet ndërkombëtare të Ukrainës;
 Marrja e lejes së punës në Ukrainë është një nga bazat për marrjen e lejes së qëndrimit.

 Shtetet e Bashkuara 
Në përgjithësi, Shtetet e Bashkuara nuk kërkojnë leje pune për qytetarët e rritur. Megjithatë, disa të huajve u kërkohet të kenë një Dokument të Autorizimit të Punësimit nga Shërbimet e Shtetësisë dhe Emigracionit të Shteteve të Bashkuara (USCIS) të Departamentit të Sigurisë Kombëtare (DHS).

Qeveria federale e Shteteve të Bashkuara nuk kërkon leje pune ose certifikata të vërtetimit të moshës për një të mitur që të punësohet. Megjithatë, posedimi i një certifikate moshe përbën një përpjekje me mirëbesim për të përmbushur kërkesat e moshës minimale të Aktit të Standardeve të Drejta të Punës të vitit 1938. Departamenti i Punës i Shteteve të Bashkuara do të lëshojë një "çertifikatë moshe" nëse shteti i punonjësit të mitur nuk e lëshon ato, ose nëse i mituri kërkohet nga punëdhënësi i tij ose saj për të siguruar një të tillë. Disa shtete nuk janë të listuara në 29 CFR 570.9(a), të tilla si Alaska, Arizona, Idaho, Kansas, Misisipi, Karolina e Jugut, Teksasi dhe Utah, dhe kështu certifikatat e tyre mund të mos plotësojnë kërkesat e 29 CFR 570.5(b) si duke qenë dëshmi e përputhshmërisë me Aktin e Standardeve të Drejta të Punës.

Shumë shtete gjithashtu i kërkojnë ato për punëtorët e moshave të caktuara. Në disa shtete, për shembull Nju Xhersi, lejet kërkohen vetëm për të miturit 14 dhe 15 vjeç, ndërsa të tjerë si Massachusetts kërkojnë, të paktën teorikisht, leje pune për të gjithë të miturit deri në moshën 18 vjeç. Në disa shtete, zbatimi është i rreptë. Lejet zakonisht lëshohen përmes sistemit shkollor ku i mituri frekuenton, dhe zakonisht minimalisht kushtëzohen me regjistrimin në shkollën e mesme me frekuentim të rregullt (pa mungesë kronike, vonesë ose mungesë mësimi). Disa shtete si Nju Jorku dhe Indiana kërkojnë që nxënësit e shkollave të mesme me punë me kohë të pjesshme të mbajnë një mesatare të caktuar notash. Të miturit që punojnë zakonisht janë të kufizuar në numrin e orëve çdo ditë ose javë që u lejohet të punojnë, si dhe në llojet e punëve që mund të mbajnë.

 Turqi 
Emigracioni në Turqi rregullohet nga Drejtoria e Përgjithshme e Menaxhimit të Imigracionit [tr] (Göç İdaresi Genel Müdürlüğü) nën mbikëqyrjen e Ministrisë së Brendshme ndërsa lejet e punës jepen nga Drejtoria e Përgjithshme e Imigracionit të Punës [tr] (Uluslararası İşgüdücü Genelüğülügü ) nën mbikëqyrjen e Ministrisë së Punës dhe Sigurimeve Shoqërore (Türkiye Cumhuriyeti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı). Të gjitha aplikimet si për leje qëndrimi ashtu edhe për leje pune bëhen përmes portaleve qeveritare online. Aplikimi për leje qëndrimi bëhet përmes "e-Residence" (e-İkamet) ndërsa aplikimi për leje pune në Turqi [tr] bëhet përmes e-Government (Turqi) (e-Devlet). 

Nëse nuk jeni shtetas turk, prapë mund të kërkoni punë në Turqi, por nuk mund të merrni vetë një leje pune. Për të marrë një punë në Turqi, duhet së pari të keni një ofertë pune. Një punëdhënës, një kompani konsulence ose një agjenci pune duhet të aplikojnë për një vizë pune në emrin tuaj pasi të kenë vendosur t'ju punësojnë.

 Afrikë e Jugut 
Akti i Imigracionit të Afrikës së Jugut, i ndryshuar dhe i cili hyri në fuqi më 26 maj 2014, parashikon viza pune për tre kategori të ndryshme për të cilat një i huaj mund të aplikojë për të punuar në Afrikën e Jugut. Këto janë Viza e Punës së Përgjithshme, Viza e Punës së Aftësive Kritike dhe Viza e Punës e Transferimit brenda Kompanisë.

Viza e Përgjithshme e Punës - Kjo vizë pune bazohet në një ofertë punësimi nga një punëdhënës i mundshëm i Afrikës së Jugut. Punëdhënësi duhet të aplikojë në Departamentin e Punës (DOL) për një certifikim i cili do t'i konfirmojë DHA-së konfirmimin e drejtpërdrejtë nëse ekzistojnë kandidatë të kualifikuar afrikano-jugor për pozicionin dhe se aplikanti i huaj zotëron aftësitë dhe kualifikimet e nevojshme për pozicionin e ofruar. . Pasi DOL të ketë përfunduar mandatin e tij dhe t'i përcjellë DHA-së certifikimin e tij (ose pozitiv ose negativ), aplikanti më pas do të paraqesë aplikimin për vizë. DHA do të miratojë ose refuzojë një aplikim të përgjithshëm për vizë pune, në varësi të pajtueshmërisë së tij me skemën statutore që DOL lëshon një certifikatë pozitive.

Viza pune e aftësive kritike - Një vizë pune e aftësive kritike mund t'i lëshohet një të huaji në bazë të kualifikimeve arsimore dhe/ose përvojave profesionale deri në 5 vjet kur aplikimi mbështetet nga një kontratë pune ose për 1 vit në mungesë të kontrata mbështetëse e punës. Aftësitë që njihen si kritike përsa i përket imigrimit në Afrikën e Jugut janë të listuara në Listën e Aftësive Kritike që botohet në Gazetën e Qeverisë. Çdo aftësi renditet si kritike në mënyrë specifike për një sektor të punësimit. Sektori është i rëndësishëm jo vetëm në lidhje me kërkesat specifike duke përfshirë organin profesional të njohur të SAQA-së, por edhe në lidhje me punësimin mbështetës që duhet të jetë brenda atij sektori specifik.

Viza pune e transferimit brenda kompanisë - Një vizë pune për transferim brenda kompanisë (TIK) i lëshohet një të huaji i cili mund të dëshmojë se ka qenë i punësuar nga një subjekt i huaj për të paktën 6 muaj dhe i cili, bazuar në punësimin e tij/saj jashtë vendit, ka vendosur ose i dërguar në degën, filialin ose zyrën e asociuar të entitetit të korporatës në Afrikën e Jugut. Një plan transferimi i aftësive duhet të mbështesë aplikacionin. Një vizë pune për transferim brenda kompanisë nuk i lejon mbajtësit të saj të ndryshojë statusin nga brenda Afrikës së Jugut. Viza lëshohet deri në 4 vjet dhe nuk mund të rinovohet nga brenda Afrikës së Jugut. Mbajtja e një vize pune për TIK nuk i siguron mbajtësit të saj asnjë të drejtë në lidhje me aplikimin për qëndrim të përhershëm në Afrikën e Jugut.

 Kanada 
Lejet e punës në Kanada lëshohen sipas Programit të Përkohshëm të Punëtorëve të Huaj (TFWP) nga imigracioni dhe shtetësia kanadeze.

TFWP ka katër rryma: punëtorë me kualifikim të lartë, punëtorë me kualifikim të ulët, Programi Sezonal i Punëtorëve të Bujqësisë dhe Programi i Kujdestarit të Jetësuar.

Leja kanadeze e punës ndahet në dy, të cilat përfshijnë "lejet e hapura të punës" dhe "lejet e punës specifike të punëdhënësit". Me një leje pune të hapur, një aplikant mund të punojë për çdo punëdhënës, por një leje pune specifike për punëdhënësin i lejon aplikantit të punojë vetëm për një punëdhënës.

Kërkohet që të keni tashmë një ofertë pune përpara se të aplikoni për leje pune, edhe pse në disa raste mund të aplikoni për leje pune pa ofertë pune.

Që një i huaj të aplikojë për leje pune në Kanada, duhet të aplikojë për Vlerësimin e Ndikimit në Tregun e Punës (LMIA) nga Employment and Social Development Canada (ESDC), pasi kjo është qasja më e përdorur. Atëherë do të ishte detyrë e punëdhënësit kanadez të ndërmarrë përpjekje për rekrutim në familje dhe pajtohet që asnjë rezident ose qytetar i përhershëm kanadez nuk është i kualifikuar për pozicionin në fjalë. Pasi aplikantit i është lëshuar një LMIA pozitive, ata mund të vazhdojnë të aplikojnë për një leje pune.

 Filipine 
Në Filipine, punësimi i ligjshëm i një të huaji në vend për një periudhë më shumë se gjashtë muaj kërkon një leje punësimi për të huajt (AEP) e cila lëshohet nga Departamenti i Punës dhe Punësimit. Një leje speciale pune (SWP) e lëshuar nga Byroja e Imigracionit kërkohet në vend të kësaj për të huajt që synojnë të punojnë në vend për një periudhë më pak se gjashtë muaj.

 Singapor 
Në Singapor, Ministria e Fuqisë Punëtore (MOM) lëshon karta pune për të huajt e kualifikuar në përputhje me Aktin e Punësimit të Fuqisë Punëtore të Huaj (EFMA).

Ekzistojnë tre kategori kryesore të lejeve të punës:

 Leje pune (WP) - për punëtorë të pakualifikuar dhe gjysmë të kualifikuar. I nënshtrohet kërkesave të kuotave, taksave dhe kombësisë. Nuk lejohet të sjellë anëtarët e familjes në Singapor. Nuk ka të drejtë të aplikojë për qëndrim të përhershëm. Zbatohen kufizimet e martesës; Mbajtësit aktualë ose të mëparshëm të WP-së duhet të kërkojnë miratimin nga MOM përpara se të martohen me një shtetas të Singaporit ose me banor të përhershëm.
 Nëngrupet e Lejes së Punës përfshijnë Lejen e Punës për punëtorin e huaj vendas, Lejen e Punës për dado të izolimit dhe Lejen e Punës për interpretimin e artistit që punon në pikat argëtuese publike.
 S Pass (SP) - për staf të aftë dhe teknikë të nivelit të mesëm që fitojnë një pagë mujore fikse prej të paktën 2,300 S$. I nënshtrohet kërkesave për kuota dhe taksa, por nuk i nënshtrohet kufizimit të kombësisë. Lejohet të sjellë anëtarët e familjes në Singapor nëse fitojnë një pagë fikse mujore prej të paktën 6,000 dollarë. Mund të aplikoni për qëndrim të përhershëm.
 Karta e Punësimit (EP) - për profesionistët, menaxherët dhe drejtuesit që fitojnë një pagë fikse mujore prej të paktën 3,600 S$. Nuk i nënshtrohet kërkesave për kuota, tarifa dhe kombësi, por duhet t'u kushtohet vëmendje e drejtë punëkërkuesve vendas të kualifikuar. Lejohet të sjellë anëtarët e familjes në Singapor nëse fitojnë një pagë fikse mujore prej të paktën 6,000 dollarë. Mund të aplikoni për qëndrim të përhershëm.
 Një lloj i veçantë i PE-së është Leja e Personalizuar e Punësimit (PEP). Një mbajtës i PE mund të aplikojë për një PEP nëse ai/ajo fiton një pagë fikse mujore prej të paktën 12,000 S$. Për drejtuesit e huaj që zhvendosen në Singapor dhe aplikojnë për një PEP, paga e tyre e fundit fikse mujore duhet të jetë së paku 18,000 S$. PEP nuk është i lidhur me një punëdhënës të caktuar dhe mbajtësi i PEP mund të kalojë deri në gjashtë muaj i papunë në Singapor. PEP është i vlefshëm deri në 3 vjet dhe i pa rinovueshëm.

Llojet e tjera të lejeve të punës përfshijnë EntrePass (duke lejuar sipërmarrësit të krijojnë biznese në Singapor), Leja e Punës për Pushime (për studentët e huaj të kualifikuar për të punuar dhe pushime në Singapor), Training Employment Pass (trajnim afatshkurtër për profesionistët) dhe Training Work Permit ( trajnimi afatshkurtër për kursantët gjysmë të kualifikuar).

Në nëntor 2020, qeveria e Singaporit njoftoi planet për një leje të re pune të quajtur Tech.Pass, e cila do të jetë e disponueshme për aplikantët deri në janar 2021. Sipas Bordit të Zhvillimit Ekonomik, Tech.Pass do të jetë e vlefshme për dy vjet dhe ka për qëllim të tërheqin profesionistë të aftë të teknologjisë në fusha si tregtia elektronike, inteligjenca artificiale dhe siguria kibernetike.

Shënime:

^a një numër vendasësh (qytetarë të Singaporit ose banorë të përhershëm) duhet të punësohen nga punëdhënësi përpara se të punësohet një punëtor i huaj

^b një taksë ditore ose mujore për çdo punëtor të huaj, që përballohet nga punëdhënësi

 Australi 
Për emigrantët janë në dispozicion disa lloje të ndryshme vizash. 

 Vizë Turistike
 Vizë Studentore
 Vizë Pune
 Vizë Biznesi
 Vizë Familjare
 Vizë për refugjatët dhe vullnetarët.

 Tajlandë 
Të huajt që kanë një vizë "B" dhe dëshirojnë të punojnë ose të fillojnë një biznes në Tajlandë duhet të marrin një leje pune. Lëshimi i lejeve të punës është nën juridiksionin e Ministrisë së Punës të Tajlandës. Puna pa leje në Mbretëri është penalisht e dënueshme. Duhen 7 ditë pune për të përpunuar kërkesën për leje. Nëse aplikanti është i kualifikuar dhe i aftë për të përdorur "One Stop Service Center", leja e punës do të marrë vetëm një ditë.

 Punët 
Tarifat e qeverisë Thai për një leje pune:

100 Baht/formë = Tarifa e aplikimit për leje.

750 baht = leje pune jo më e gjatë se 3 muaj.

1500 baht = leje pune me e gjate se 3 muaj por jo me shume se 6 muaj.

3000 baht = leje pune më e gjatë se 6 muaj por jo më shumë se 12 muaj.

Tarifat e qeverisë tajlandeze për ndryshime:

500 Baht/Libër = Zëvendësim i një lejeje.

1000 Baht/kohë = Leje për të ndryshuar ose shtuar përshkrimin e punës.

3000 baht/kohë = Leja për të hequr ose shtuar një punëdhënës.

1000 baht/kohë = Leje për të ndryshuar ose shtuar lokalitetin ose vendin e punës.

150 Baht/kohë = Leje për të ndryshuar ose shtuar kushte.

Sipas Dekretit të Urgjencës për Menaxhimin e Punës Jo-Tajlandeze Nr. 2, 2018, të huajt mund të punojnë kudo në vend pa pasur nevojë të regjistrojnë këto ndryshime në leje, por çdo punëdhënës duhet të jetë i shënuar në libër. Nëse punonjësi transferohet në një zyrë tjetër në një pjesë tjetër të vendit, punëdhënësi duhet të njoftojë zyrën e Departamentit të Punësimit.

 Shiko edhe 

 Referime 

Kategoria:Administratë publike