Olinguito

Olinguito (Bassaricyon neblina) është një kafshë e familjes së rakunit Procyonidae që jeton në pyje malore në Andet e Kolumbisë dhe Ekuadorit. Ajo u klasifikua si një specie e re në vitin 2013. Emri specifik neblina vjen nga spanjishtja dhe do të thotë mjegull ose reth, duke u referuar në habitatin e pyjeve me re të olinguitos.

Më 22 maj 2014, Instituti Ndërkombëtar për Eksplorimin e Specieve deklaroi olinguiton si një nga "10 Speciet e Reja më të Rëndësishme të Vitit 2014" në mesin e specieve të zbuluara në vitin 2013. Ajo është kafsha e parë e re karnivore që është përshkruar në hemisferën perëndimore pas 35 vitesh.

 Pershkrim 
Olinguito është i dallueshëm nga speciet e tjera brenda gjinisë, të njohura ndryshe si "olingos", si dhe nga kinkajou (kinkajoutë ngjajnë me olingos, por nuk janë ngushtësisht të lidhur). Pesha mesatare e tij është 900 gramë (2 lb), duke e bërë atë kafshën më të vogël procyonid. Kafsha është një frugivor omnivor që konsumon kryesisht fruta (si fiku), por edhe insekte dhe nektar; kjo dietë rezulton në feces të madhësisë së boronicave të vogla. Olinguito mendohet të jetë njësoj si për shumicën, të natës dhe moderatësisht të shkëputur. Olinguitos duket se janë të kufizuar vetëm në pemë. Ata kanë një çift të vetëm të gjirit dhe më shumë se gjithçka prodhojnë një fëmijë në një kohë.

Shperndarja dhe habitati
Mostrat e specieve janë identifikuar nga pylli i reve të Andeve që shtrihet nga Kolumbia perëndimore në Ekuador, në lartësitë 1,500 deri në 3,000 metra (4,900 deri në 9,800 ft), që është diapazoni më i lartë i njohur i çdo anëtari të gjinisë Bassaricyon. Zbulimi i saj u konfirmua në natyrë dhe u njoftua më 15 gusht 2013. Lloji nuk konsiderohet të jetë menjëherë në rrezik, por vlerësohet se mbi 40 për qind e gamës së mundshme të kafshës është shpyllëzuar.

Zbulim

Zbulimi i tij u njoftua më 15 gusht 2013 nga Kristofer Helgen, kuratori i gjitarëve në Muzeun Kombëtar të Historisë Natyrore Smithsonian, eksperti olingo Roland Kays i Muzeut të Shkencave të Natyrës së Karolinës së Veriut dhe bashkëpunëtorët. Helgen zbuloi ekzemplarë të specieve në ruajtje në Muzeun Field në Çikago dhe përdori testin e ADN-së për të konfirmuar një specie të re. Në vitin 1923 një grup i vogël olinguitos u mblodh nga studiues në Ekuador. Megjithatë, ata u identifikuan gabimisht nga studiuesit që i ngatërruan për të afërmin e tyre, kinkajou si specie e veçantë ndajnë karakteristika të përbashkëta. Studiuesit që identifikuan speciet nuk ishin në gjendje të zbulonin ndonjë emër lokal specifik për të. Zbulimi ishte identifikimi i parë i një specie të re gjitari të rendit Carnivora në Amerikë në 35 vjet. Olinguitos u panë rregullisht dhe madje u ekspozuan publikisht dekada përpara se të njiheshin si anëtarë të një specie të re. Kafsha ishte ngatërruar më parë me kushërinjtë e saj taksonomikë, olingos. Një shembull i tillë ishte Ringerl, një olinguito që jetoi në Kopshtin Zoologjik Kombëtar në Uashington, DC, për një vit dhe gjithashtu vizitoi shumë kopshte të tjera zoologjike. Studiuesit u përpoqën pa sukses ta rritnin atë me olingos, duke mos kuptuar se ajo ishte një specie tjetër. Ringerl vdiq në vitin 1976 në kopshtin zoologjik të Bronksit.

 Vleresimi taksonomik 
Olinguito është më i vogël se speciet e tjera në gjininë Bassaricyon. Trupi i tij (koka deri te koka) është afërsisht 355 mm (14,0 inç) i gjatë dhe bishti i tij 335–424 mm (13,2–16,7 inç). Është gjithashtu shumë më gëzof dhe ka një bisht më të shkurtër dhe veshë më të vegjël se të tjerët që ndajnë gjininë e tij. Olinguito gjendet në Andet veriore në lartësitë midis 1.500 dhe 2.750 metra (4.920 dhe 9.020 ft) mbi nivelin e detit, që është shumë më e lartë se habitatet e olingos të tjerë. Bazuar në dallimet morfologjike, janë përshkruar katër nënspecie olinguito: nominuari Bassaricyon neblina neblina dhe B. n. osborni, B. n. hershkovitzi, dhe B. n. gome. Megjithatë, secila prej këtyre nënspecieve, u zbulua se kishte një formulë dentare karakteristike për anëtarët e tjerë të familjes Procyonidae. Stampa:Dentition2. Krahasimi i ADN-së nga dy nënspecie olinguito me speciet e tjera olinguito dhe të ngjashme u krye në bazë të pangjashmërisë gjenetike që rrjedh nga modelimi Kimura i dallimeve në përbërjen e çiftit bazë të citokromit mitokondrial b. Divergjenca gjenetike midis olinguitos dhe olinguitos e bën olinguitos një linjë motër bazale me pjesën tjetër të gjinisë dhe është ekuivalente me dallimet midis specieve që janë caktuar për nëngjini ose gjini të veçanta. Kjo ndarje me sa duket ndodhi rreth 3.5 milion vjet më parë, duke sugjeruar se diversifikimi më i hershëm i gjinisë ndodhi në Amerikën Jugore veriperëndimore, menjëherë pasi paraardhësit e olingos pushtuan për herë të parë kontinentin nga Amerika Qendrore si pjesë e Ndërkëmbimit të Madh Amerikan.

 Konservimi 
Olinguito mund të jetë në rrezik në të ardhmen për shkak të shpyllëzimit dhe urbanizimit ("Kërkuesit që raportojnë zbulimin e tij vlerësuan se 42% e habitatit të përshtatshëm historik olinguito ishte shndërruar tashmë në bujqësi ose zona urbane dhe 21% shtesë mbetën në natyrore, por kryesisht të papyllëzuara Kushtet…”). Meqenëse habitati natyror i olinguito-s është në lartësi më të larta, kjo do të thotë se "habitati i tij i pyjeve me re" duhet patjetër të mbrohet në mënyrë që të optimizohet probabiliteti i mbijetesës së kësaj specie. Deri më tani, nuk janë bërë përpjekje strikte. dihet se ekziston për të reduktuar shkatërrimin e habitatit.

 Notes 

References

 External links 

Photographs of olinguito female and cub in La Mesenia Reserve Conservation Project, Colombia

Category:Procyonidae
Category:Mammals of the Andes
Category:Mammals of Colombia
Category:Mammals of Ecuador
Category:Carnivorans of South America
Category:Mammals described in 2013