Murgesha

Një murgeshë është një grua që zotohet t'ia kushtojë jetën e saj Zotit, duke jetuar në mënyrë tipike nën betimet e varfërisë, dëlirësisë dhe bindjes në rrethimin e një manastiri ose konvente.The Oxford English Dictionary, vol. X, page 599.

Në krishterim, murgeshat gjenden në traditat katolike romake, ortodokse orientale, ortodokse lindore, luterane dhe anglikane, si dhe në emërtime të tjera të krishtera. Në traditën budiste, murgesha femra njihen si Bhikkhunī dhe marrin disa premtime shtesë në krahasim me manastiret meshkuj (bhikkhu). Murgeshat janë më të zakonshmet në Budizmin Mahayana, por kohët e fundit janë bërë më të përhapura në traditat e tjera.

Krishterimi
Katolicizmi
Në traditën katolike, ka shumë institute fetare të murgeshave dhe motrave (ekuivalenti femëror i murgjve ose fretërve meshkuj), secila me karizmin ose karakterin e vet të veçantë. Tradicionalisht, murgeshat janë anëtarë të urdhrave fetarë të mbyllur dhe bëjnë betime fetare solemne, ndërsa motrat nuk jetojnë në rrethinën papale dhe më parë bënin zotime të quajtura "betime të thjeshta".

Si murgeshë, murgeshat që jetojnë brenda një rrethimi historikisht angazhohen për të recituar Liturgjinë e plotë të Orëve gjatë gjithë ditës në kishë, zakonisht në mënyrë solemne. Më parë ata dalloheshin brenda komunitetit monastik si "murgesha kori", në krahasim me motrat laikë që kryenin mirëmbajtjen e manastirit ose punët jashtë manastirit. Kjo detyrë e fundit ende shpesh u besohet grave, të quajtura "eksterne", të cilat jetojnë në manastir, por jashtë rrethimit. Ata ishin zakonisht ose të zhveshur ose anëtarë të Urdhërit të Tretë të lidhur, shpesh të veshur me një zakon të ndryshëm ose veshje standarde të gruas së periudhës.

Ortodoksia Lindore
Në Kishën Ortodokse Lindore nuk ka dallim midis një manastiri për gratë dhe një për burra. Në greqisht, rusisht dhe gjuhë të tjera të Evropës Lindore, të dy vendbanimet quhen "manastire" dhe asketët që jetojnë në to janë "monastik". Termi për abaci është forma femërore e abati (hegumen) – greqisht: ἡγουμένη (hegumeni); serbisht: игуманија (igumanija); rusisht: игумения (igumenia). Manastirët ortodoksë nuk kanë "urdhra" të dallueshëm si në krishterimin perëndimor. Murgjit dhe murgeshat ortodoksë bëjnë jetë të njëjta shpirtërore.Archpriest Seraphim Slobodskoy, The Law of God (Printshop of St. Job of Pochaev, Jordanville, NY, ), p. 618. Mund të ketë dallime të vogla në mënyrën se si funksionon një manastir brenda, por këto janë thjesht dallime në stil (gr. typica) që varen nga abacia ose abati. Abbasa është udhëheqësja shpirtërore e manastirit dhe autoriteti i saj është absolut (asnjë prift, peshkop, apo edhe patriark nuk mund të kapërcejë një abaci brenda mureve të manastirit të saj). Abatët dhe Abbesat renditen në autoritet të barabartë me peshkopët në shumë mënyra dhe u përfshinë në këshillat ekumenikë. Manastiret ortodokse zakonisht lidhen me një sinod lokal peshkopësh sipas juridiksionit, por përndryshe janë vetëqeverisëse. Abbesitë dëgjojnë rrëfimet (por nuk shfajësojnë) dhe shpërndajnë bekime për akuzat e tyre, ndonëse ata ende kërkojnë shërbimet e një presbiteri (d.m.th., një prifti) për të kremtuar Liturgjinë Hyjnore dhe për të kryer funksione të tjera priftërore, siç është lirimi i një të penduari.

Manastirët ortodoksë në përgjithësi kanë pak ose aspak kontakt me botën e jashtme, veçanërisht me familjen. Familja e devotshme, fëmija i së cilës vendos të hyjë në profesionin e manastirit, e kupton se fëmija i tyre do të bëhet "i vdekur për botën" dhe për këtë arsye do të jetë i padisponueshëm për vizita shoqërore.

 Shiko edhe 

 Murgu

Referime



Kategoria:Asketizëm
Kategoria:Profesione fetare
*