Vinicio Albanesi

Vinicio Albanesi (Campofilone, 20 shtator 1943)  është një presbiter italian, president i Komunitetit të Capodarco që nga viti 1994, themelues i agjencisë gazetareske Redattore Sociale dhe një nga themeluesit e Koordinimit të Komuniteteve të Pritjes.

 Biografia 
Vinicio Albanesi lindi më 20 shtator 1943 në Campofilone . Nga një familje punëtore, i dyti nga dy fëmijët, hyri në seminar në vitin 1954, në moshën 11-vjeçare. Të gjitha studimet i kreu në seminarin arqipeshkvnor të Fermos . Diplomën e shkollës së mesme klasike e mori në vitin 1962; mbaroi studimet teologjike në vitin 1967. U shugurua meshtar i klerit Fermano më 18 mars 1967.Ai vazhdoi studimet në Romë, në Universitetin Papnor Gregorian, duke marrë diplomë në teologji (1969) dhe në të drejtën kanonike (1971).Në të njëjtat vite ai ndoqi shkollën e gazetarisë në Universitetin Ndërkombëtar të Studimeve Sociale Pro Deo, duke fituar diplomën e tij (1971)  .

Në maj 2015 iu dha nderimi i Komandantit të Republikës Italiane.

Në shkurt 2019 ai denoncoi publikisht në TV 2000 abuzimet e pësuar si djalë në seminar nga priftërinj të tjerë ansa.it .

 Detyrat baritore 
Gjatë studimeve në Romë, ai ishte ndihmës pastor në famullinë e S. Clemente (1967-1971). Ai do të rifillojë përvojën e tij baritore në dioqezën e tij me emërimin e tij si famullitar (16.9.1984) të famullisë së San Marco alle Paludi di Fermo, titullar i së cilës është ende.

Që nga viti 1970 është mësues i së drejtës kanonike në Institutin Teologjik të rajonit Marche.

Në vitin 1979 u emërua gjykatës i Tribunalit Kishtar Rajonal dhe nga viti 1988 u bë vikar gjyqësor . Nga viti 1985 deri në vitin 1995 ka qenë anëtar i Këshillit Drejtues të IDSC (Instituti Dioqezan për mbështetjen e klerit). Ai ishte drejtor i Caritas-it dioqezan nga viti 2003 deri në vitin 2013. Më 17 tetor 1994 ai u emërua kapelan pranë Shenjtërisë së Tij .

 Detyrat në botën e vullnetarizmit 
Si seminarist ai u takua me Don Franco Monterubbianesi, themelues i Komunitetit të Kapodarkos . Me të hapi komunitetin Capodarco në Romë në 1971 dhe në 1974 u kthye në komunitetin Capodarco në Fermo . Në vitet 1974-1984 jeta ishte tërësisht e përqendruar brenda komunitetit të Capodarco  të cilin ai e riorganizoi në aspektin e mikpritjes dhe menaxhimit, duke u bërë president i saj në 1984.

Ngjarjet e viteve 1970 dhe 1980 e panë Don Albanesi në qendër të diskutimeve që po zhvilloheshin në kontekstin e "shtetit të mirëqenies" dhe bamirësisë në Kishë.

Së bashku me disa priftërinj, në vitin 1980 ai themeloi Koordinimin e Komuniteteve të Pritjes ( CNCA ), president i së cilës u bë në vitin 1990. Këtë detyrë e mbajti deri në vitin 2002.

Në vitin 1992 ai maturoi gjithashtu përvojën ndërkombëtare të komunitetit ndërkombëtar të Capodarco, duke kontribuar në themelimin dhe menaxhimin e një OJQ-je në Itali dhe një mision në Ekuador (Dioqeza e Riobambas), me krijimin e dy komuniteteve për invalidët dhe fabrikave për të mjetet e jetesës. Prandaj ai favorizoi aktivizimin e një qendre rehabilitimi për invalidët në Shqipëri  . Në vitin 1994 ai u bë përgjegjës për komunitetin e përgjithshëm të Capodarco, një organizatë e cila aktualisht federon 14 komunitete rezidenciale, të shpërndara në 10 rajone, me një mijë anëtarë.

Në shkurt të vitit 2001, Don Albanesi promovon hapjen e agjencisë së lajmeve " Socialeditor ", e para gazetë e botuar nga një realitet i sektorit të tretë.

Që nga viti 2008 ai është president i Bordit të Drejtimit dhe Verifikimit të Institutit Kombëtar për Spitalizimin dhe Kujdesin e të Moshuarve (INRCA), me qendër në Ankona.

 Bashkëpunimet 

 Don Albanesi ka bashkëpunime të shumta me revistat: Famiglia Cristiana, Jesus, Il Regno, Week, Vita pastorale, Servitium, Credere oggi, Partecipazione .
 Reflektimi i tij i parë shprehet në Letër Ju do të jeni vërtet i lirë, botuar në 1983. Vlen të përmendet bashkëpunimi në vitin 1995 për fushatën "Città solidale", duke mbikëqyrur publikimin e 16 dosjeve për Caritas Italiana .
 Vitet e fundit kanë shënuar një prodhim editorial më intensiv, me botimin e disa vëllimeve. Në vitin 1998 libri i tij i parë u botua nga Edizioni San Paolo, kompania Il Dio della - Për një spiritualitet të ndarjes (parathënie nga Michele Serra)].
 Pas kësaj vepre të parë, në vitin 1999, sërish për Edizioni San Paolo, u botua Le tribe dell'antico mondo – Letër nipërve në mijëvjeçarin e vjetër .
 Në vitin 2000 vepra e tretë, e cila i rikthehet spiritualitetit dhe është në vazhdimësi ideale me të parën: La dolcezza di Dio u botua nga Edizioni Dehoniane Bologna .
 Në nëntor 2002, për Edizioni San Paolo, ai botoi Preghiere probable, një përmbledhje me poezi dhe lutje të lindura nga përvoja e kontaktit dhe mikpritjes me njerëz të margjinalizuar ose njerëz në vështirësi (parathënie nga Ferruccio de Bortoli ).
 Në vitin 2004 Edizioni San Paolo botoi Voglia di crede, një hyrje në krishterimin në 100 faqe "për ata që kanë disa dyshime", botuar nga Edizioni Dehoniane Bologna Faith Daily
 Në vitin 2007, botuar nga redaktori social, u botua komuniteti Fare, një libër që propozon atë që Komuniteti i Capodarco përjetoi në 40 vitet e para të jetës.
 Në vitin 2009 ai vetë-botoi A domani mamma, në kujtim të vdekjes së nënës së tij dhe San Marco alle Paludi - 25 vjet famulli (1984-2009) .
 Në vitin 2012 dolën tri të këqijat e Kishës në Itali, ende duke u botuar I «mali della Chiesa» in Italia secondo don Albanesi - Vatican Insider .
 Në vitin 2013 botoi autobiografinë Dritarja në rrugë, ende duke botuar.
 Në vitin 2014 u lëshua ëndrra për një Kishë tjetër. Një kanonist nga periferia i shkruan Papës, Ancora editrice.
 Në vitin 2015 ai publikoi Rimendimin e familjes. Për një ndryshim të ritmit në Kishë, Ende boton.
 Nga e shtuna e 29 gushtit deri të shtunën 21 nëntor 2015 ai komentoi në Rai Uno Ungjillin e së dielës së ardhshme, në prag të Jubileut të Mëshirës të shpallur nga Papa Françesku. Takimi rreth orës 17.20 gjatë transmetimit Sipas imazhit të tij - Arsyet e shpresës . Episodet u filmuan në realitete të ndryshme të Komunitetit Capodarco në Itali, për të konkretizuar dhe mishëruar "Ungjillin e periferisë": pritjen e personave me aftësi të kufizuara dhe të atyre që përjetojnë sëmundje mendore, qendra për emigrantët etj. Repubblica sui conduttori di A Sua Immagine .
 Në tetor 2016, doli Katër shkallët e dashurisë për fqinjin, Still Publishers, një ese në të cilën Don Albanesi reflekton në të gjithë bordin mbi bazat biblike, teologjike dhe kulturore të asaj që ishte angazhimi i ekzistencës së tij.
 Një vit më pas, 2017, ajo mori një qëndrim për çështjen e "pretendimit femëror" ndaj diakonatit duke botuar esenë Il diaconato alle donne? Eshte e mundur!, Ende redaktor.
 Gjithashtu në vitin 2017 u botua Leksionari Privat, në të cilin Don Albanesi rrëfen përditshmërinë e tij në anën e më të dobëtve, padrejtësitë dhe shtrembërimet në fushën shoqërore dhe politike, por edhe ngadalësinë dhe papërshtatshmërinë e një kishe që nuk është gjithmonë në lartësinë e Ungjillit. ajo shpall.
 Në vitin 2020 publikohet Dekalogu, Edizioni Dehoniane.
 Pas krizës që goditi shtëpitë e pleqve gjatë fazës akute të pandemisë Covid-19, ai botoi një e-libër me titull Të moshuarit e dëbuar, botuar nga Redattore Sociale, në të cilin presidenti i Komunitetit Capodarco shpreh mendimet e tij për nevoja për të ndryshuar rrënjësisht menaxhimin e të moshuarve.

 Publikimet 

 Zoti i shoqërimit - Për një spiritualitet të ndarjes, Edizioni San Paolo, 1998, fq.98, ISBN 9788821537516
 Fiset e botës antike – Letër nipërve në mijëvjeçarin e vjetër, Edizioni San Paolo, 1999, fq 160, ISBN 9788821541247
 Ëmbëlsia e Zotit, Edizioni Dehoniane, 2000, fq 160, ISBN 9788810509821
 Lutjet e mundshme, Edizioni San Paolo, 2002, fq 104, ISBN 9788821547959
 Dëshira për të besuar, Edizioni San Paolo, 2004, fq 128, ISBN 9788821551048
 Besimi i Përditshëm, Edizioni Dehoniane, 2004, f. 152, ISBN 9788810510223
 Marrja e komunitetit, Redaktor social, 2007, fq 99, ISBN 9788890296208
 Shihemi nesër mami, 2009
 Tre të këqijat e Kishës në Itali, Still botues, 2012, f. 176, ISBN 9788851409968
 Më kërkuan ngushëllim dhe shpresë, Ende botuese, 2013, fq. 176, ISBN 9788851412173
 Dritarja në rrugë. Autobiografi , ende botues, 2013, fq. 176, ISBN 9788851412173
 Ëndrra e një Kishe ndryshe. Një kanonist nga periferi i shkruan Papës , ende botues, 2014, fq. 112, ISBN 9788851413873
 Rimendoni familjen. Për një ndryshim të ritmit në Kishë , ende botues, 2015, fq. 104, ISBN 9788851415310
 Katër shkallët e dashurisë për fqinjin, Botim ende, 2016, f. 192, ISBN 9788851417284
 Diakonati për gratë? Eshte e mundur! , ende botues, 2017, fq. 96, ISBN 9788851417901
 Lectionary private, Still botues, 2017, pp. 160, ISBN 9788851419738
 Dekalogu, Edizioni Dehoniane, 2020, f. 112, ISBN 9788810569245
 Të moshuarit e dëbuar, Redaktori Social, 2020, f. 27

 Literatura 
 Vinicio Albanesi, Fare comunità. La comunità di Capodarco, 2007, Redattore sociale Edizioni
 Catia Giaconi, Nella comunità di Capodarco di Fermo, Armando Curcio Editore, 2012
 Guida ai Servizi della Comunità di Capodarco, anno 2010
 Marco Damilano, La comunità di Capodarco, 2001, Comunità di Capodarco Edizioni
 Angelo Maria Fanucci, La logica dell'utopia, Cittadella editrice, 1998
 Marisa Galli, La lunga sfida. Manuale per superare l'emarginazione Edizioni Sensibili alle foglie, 2005
 Marisa Galli, Una storia unica Comunità di Capodarco Edizioni, 2007
 Pina Lalli (a cura di), Imparziali ma non indifferenti. Il giornalismo di Redattore Sociale Homeless Book, collana Best Practices, 2002
 Sito Ufficiale Comunità di Capodarco Nazionale
 Sito Ufficiale Comunità di Capodarco di Fermo
 Referime 

Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Lindje 1943
Kategoria:Priftërinj italianë