Kalimi i ngushticës së Beringut

Kalimi i ngushticës së Beringut është një urë ose tunel hipotetik që do të shtrihej në ngushticën relativisht të ngushtë dhe të cekët të Beringut midis gadishullit Chukotka në Rusi dhe gadishullit Seward në shtetin amerikan të Alaskës . Kalimi do të siguronte një lidhje që lidh Amerikën dhe Euroazinë .

Me dy ishujt Diomede midis gadishujve, ngushtica e Beringut mund të shtrihet nga një urë ose tunel.

Ka pasur disa propozime për një kalim në ngushticën e Beringut të bëra nga individë dhe media të ndryshme. Emrat e përdorur për to përfshijnë "Ura Ndërkontinentale e Paqes" dhe "Lidhja e Transportit Euroazi – Amerikë".  Emrat e tuneleve kanë përfshirë "TKM – World Link" dhe "Tuneli Amerikan i Paqes". Në prill 2007, zyrtarët e qeverisë ruse i thanë shtypit se qeveria ruse do të mbështeste një plan prej 65 miliardë dollarësh nga një konsorcium kompanish për të ndërtuar një tunel në ngushticën e Beringut. 

 Historia 
 Shekulli i 19 
Koncepti i një lidhjeje tokësore që kalon ngushticën e Beringut daton para shekullit të 20-të. William Gilpin, guvernatori i parë i Territorit të Kolorados, parashikoi një " Hekurudhë Kozmopolitane " të gjerë në 1890 që lidhte të gjithë botën përmes një serie hekurudhore.

Dy vjet më vonë, Joseph Strauss, i cili vazhdoi të projektonte mbi 400 ura, dhe më pas shërbeu si inxhinier i projektit për urën Golden Gate, në tezën e tij të lartë paraqiti propozimin e parë për një urë hekurudhore të ngushticës së Beringut.  Projekti iu paraqit qeverisë së Perandorisë Ruse, por ai u refuzua. 

 Shekulli 20 
Në vitin 1904, një sindikatë e manjatëve amerikanë të hekurudhave propozoi (nëpërmjet një zëdhënësi francez) një hekurudhë Siberiano – Alaskane nga Kepi Princi i Uellsit në Alaskë përmes një tuneli nën ngushticën e Beringut dhe përgjatë Siberisë verilindore në Irkutsk nëpërmjet Kepit Dezhnev, Verkhnekolymsk, rreth  të hekurudhës për të ndërtuar, plus mbi  në Amerikën e Veriut). Propozimi ishte për një qira 90-vjeçare dhe të drejta ekskluzive për minerale për  çdo anë e kalimit të drejtë. Ai u debatua nga zyrtarët dhe më në fund u refuzua më 20 mars 1907. 

Cari Nikolla II miratoi propozimin amerikan në 1905 (vetëm si leje, jo shumë financime nga Cari).  Kostoja e tij u vlerësua në 65 milionë dollarë  dhe 300 milionë dollarë, duke përfshirë të gjitha hekurudhat. 

Këto shpresa u shkatërruan me shpërthimin e Revolucionit Rus të vitit 1905, i ndjekur nga Lufta e Parë Botërore .  

Interesi u ripërtëri gjatë Luftës së Dytë Botërore me përfundimin të autostradës së Alaskës, duke lidhur territorin e largët të Alaskës me Kanadanë dhe Shtetet e Bashkuara kontinentale. Në vitin 1942, Shoqata e Politikës së Jashtme parashikoi që autostrada të vazhdonte të lidhej me Nome pranë ngushticës së Beringut, e lidhur me autostradë me hekurudhën në Irkutsk, duke përdorur një shërbim alternativ të trageteve detar dhe ajror përtej ngushticës së Beringut.  Në të njëjtën kohë, rruga në anën ruse u zgjerua duke ndërtuar autostradën Kolyma 2000 kilometra (1250 mi).

Në vitin 1958, inxhinieri Tung-Yen Lin sugjeroi ndërtimin e një ure përtej ngushticës së Beringut "për të nxitur tregtinë dhe mirëkuptimin midis njerëzve të Shteteve të Bashkuara dhe Bashkimit Sovjetik".  Dhjetë vjet më vonë ai organizoi Urën Ndër-Kontinentale të Paqes, Inc., një institucion jofitimprurës i organizuar për të çuar më tej këtë propozim.  Në atë kohë ai bëri një studim fizibiliteti të një ure të ngushticës së Beringut dhe vlerësoi se kostoja ishte 1 miliard dollarë për  shtrirje.  Në vitin 1994 ai përditësoi koston në më shumë se 4 miliardë dollarë. Ashtu si Gilpin, Lin e parashikoi projektin si një simbol të bashkëpunimit dhe unitetit ndërkombëtar dhe e quajti projektin Ura Ndërkontinentale e Paqes. 

 Shekulli 21 
Sipas një raporti në Beijing Times në maj 2014, ekspertët kinezë të transportit kishin propozuar ndërtimin e një linje  linjë hekurudhore me shpejtësi të lartë nga Kina verilindore në Shtetet e Bashkuara.  Projekti do të përfshijë një tunel nën ngushticën e Beringut dhe do të lidhet me Shtetet e Bashkuara të bashkuara nëpërmjet Uellsit, Alaskë, përgjatë lumit në Fairbanks, Alaska dhe përgjatë autostradës së Alaskës në Edmonton, Alberta, Kanada.

Disa sipërmarrës amerikanë kanë avancuar gjithashtu propozime të sektorit privat, si një kompani me përgjegjësi të kufizuar me bazë në Alaskë, e themeluar në vitin 2010 për të lobuar për një lidhje të kryqëzuar, dhe një kriptomonedhë e vitit 2018 që ofron për të financuar ndërtimin e një tuneli.     Në vitin 2005, investitori Neil Bush, vëllai më i vogël i Presidentit të SHBA Xhorxh W. Bush dhe djali i Presidentit Xhorxh H.W. Bush, udhëtoi jashtë vendit me Sun Myung Moon të Kishës së Unifikimit teksa promovonte një propozim për të gërmuar një korridor transporti nën ngushticën e Beringut. Kur u pyet nga <i id="mwgQ">Mother Jones</i> gjatë fushatës paraprake republikane të vëllait të tij Jeb Bush një dekadë më vonë në 2015, ai mohoi të kishte mbështetur projektin e tunelit dhe tha se kishte udhëtuar me Moon sepse ai mbështeti "përpjekjet e liderëve të besimit për të thirrur tufën e tyre në shërbim. ndaj të tjerëve." 

 Shqetësimet teknike 
parapamje| Thellësia e ngushticës së Beringut

 Largësia 
Distanca e vijë ajrore në këtë pjesë midis Rusisë dhe Alaskës është  . Nëse ndërtohen ura dhe përdornen Ishujt Diomede, distanca e drejtë mbi ujë për të tre pjesët do të ishte ,  dhe , në total  . 

 Thellësia e ujit 
Thellësia e ujit është një problem i vogël, pasi ngushtica nuk është më e thellë se ,  e krahasueshme me Kanalin Anglez . Baticat dhe rrymat në zonë nuk janë të rënda. 

 Sfidat e lidhura me motin 

 Kufizimet në punën e ndërtimit 
Itinerari është vetëm në jug të Rrethit Arktik, dhe vendndodhja ka dimër të gjatë, të errët dhe mot ekstrem, duke përfshirë mesataren e ulët të dimrit prej  dhe temperaturat që i afrohen  në momente të ftohta. Kjo do të nënkuptonte se puna e ndërtimit ka të ngjarë të kufizohet në pesë muaj të vitit, nga maji deri në shtator, dhe të përqendrohet gjatë verës . 

 Çeliku i ekspozuar 
Moti gjithashtu paraqet sfida për çelikun e ekspozuar.   Në dizajnin e Lin, betoni mbulon të gjitha strukturat, për të thjeshtuar mirëmbajtjen dhe për të ofruar ngurtësim shtesë. 

 Akulli 
Megjithëse nuk ka ajsbergë në ngushticën e Beringut, akulli ngrihet deri në  të trasha janë në lëvizje të vazhdueshme gjatë stinëve të caktuara, të cilat mund të prodhojnë forca të rendit të  në një skelë. 

 Tundra në rajonet përreth 
Rrugët në të dyja anët e ngushticës do të duhet të kalojnë tundrën, duke kërkuar ose një rrugë të paasfaltuar ose ndonjë mënyrë për të shmangur efektet e ngricës së përhershme .

 Rruga dhe shpenzimet e mundshme 
parapamje| Vendi për urën, që tregon qytetin fantazmë siberian të Naukanit si fundin e tij perëndimor.

 Opsioni i urës 
Nëse kalimi zgjidhet si një urë, ndoshta do të lidhë Uellsin, Alaskë, me një vendndodhje në jug të Uelen. Ura gjithashtu ka të ngjarë të ndahet nga Ishujt Diomede, të cilët janë në mes të ngushticës së Beringut.

Në vitin 1994, Lin vlerësoi se kostoja e një ure ishte "disa miliardë" dollarë.  Rrugët dhe hekurudhat në secilën anë u vlerësuan të kushtonin 50 miliardë dollarë.  Lin e krahasoi këtë kosto me burimet e naftës "me vlerë triliona".  Discovery Channel 's Extreme Engineering vlerëson koston e një autostrade, hekurudhore me shpejtësi të lartë të elektrizuar me dy binarë dhe tubacioneve në 105 miliardë dollarë (në 2007 dollarë amerikanë), pesë herë më shumë se kostoja fillestare e  Tuneli i Kanalit . 

 Lidhjet me pjesën tjetër të botës 
Kjo përjashton koston e rrugëve dhe hekurudhave të reja për të arritur në urë. Përveç sfidave teknike të ndërtimit të dy  ura ose më shumë se  tuneli përgjatë ngushticës, një sfidë tjetër e madhe është ajo se nuk ka asgjë në asnjërën anë të ngushticës së Beringut për të lidhur urën.

 Pala ruse 
Në veçanti, ana ruse e ngushticës ka mungesë të madhe në infrastrukturë. Nuk ekziston asnjë hekurudhë për më shumë se  në çdo drejtim nga ngushtica. 

Autostrada kryesore lidhëse më e afërt është autostrada M56 Kolyma, e cila aktualisht është e paasfaltuar dhe rreth  nga ngushtica.  Megjithatë, deri në vitin 2042, autostrada Anadyr pritet të përfundojë që lidh Ola dhe Anadyr, e cila është vetëm rreth  nga ngushtica. 

 Pala amerikane 
Nga ana e SHBA-së, rreth  autostrada ose hekurudha do të duhej të ndërtoheshin rreth Norton Sound, përmes një kalimi përgjatë lumit Unalakleet dhe përgjatë lumit Yukon për t'u lidhur me Manley Hot Springs Road – me fjalë të tjera, një rrugë e ngjashme me atë të Garës së Iditarod Trail . Një projekt për të lidhur Nome,  nga ngushtica, në pjesën tjetër të Alaskës nga një autostradë e asfaltuar (pjesë e Rrugës 2 të Alaskës) është propozuar nga qeveria e shtetit të Alaskës, megjithëse kostoja shumë e lartë (2.3 deri në 2.7 miliardë dollarë, rreth 5 milionë dollarë për milje, ose 3 dollarë milion për kilometër) deri më tani ka penguar ndërtimin. 

Në vitin 2016, rrjeti rrugor i Alaskës u zgjerua në perëndim me  deri në Tanana,  nga ngushtica, duke ndërtuar një rrugë mjaft të thjeshtë. Projekti i Departamentit të Transportit dhe Objekteve Publike të Alaskës u mbështet nga grupe vendase indigjene si Këshilli Fisnor Tanana. 

 Matësi i gjurmës 
parapamje| Rusia përdor një matës gjurmësh të ndryshëm nga SHBA-ja dhe Kanadaja
Një faktor tjetër ndërlikues janë matësit e ndryshëm të gjurmëve në përdorim. Hekurudha kryesore në SHBA, Kanada, Kinë dhe Kore përdor matës standard prej 1435 milimetrash. Rusia përdor matësin pak më të gjerë rus 1520 mm.Zgjidhjet për këtë ndërprerje të matës përfshijnë:

 Të ketë të gjitha ngarkesat në kontejnerë, të cilët ngarkohen mjaft lehtë nga një tren në tjetrin. Kjo përdoret në rrugën gjithnjë e më të popullarizuar të mallrave hekurudhor Kinë-Evropë, e cila ka dy ndërprerje matës. Është e mundur të transferoni një tren me 60 kontejnerë në një orë.
 Një zgjidhje tjetër janë boshtet me matës të ndryshueshëm për lokomotivat dhe mjetet lëvizëse, si ato të prodhuara nga Talgo . Një ndërrues matës modifikon matësin e rrotave ndërsa treni përshkon pajisjet GC me një shpejtësi prej 15 km/h (4.2 m/s), që është rreth 4 sekonda për hekurudhë. Kjo është më e shpejtë se sa është e mundur me transferimin e kontejnerëve ISO .

 Hekurudha SHBA – Kanada – Rusi – Kinë 
Në vitin 2014, dolën raporte se Kina po konsideron ndërtimin e një SHBA-Kanada-Rusi-Kinë  hekurudhë me shpejtësi ta lartë që do të përfshinte një tunel nënujor  që kalon ngushticën e Beringut dhe do të lejojë pasagjerët të udhëtojnë midis Shteteve të Bashkuara dhe Kinës për rreth dy ditë.  

Edhe pse shtypi mbetet skeptik për projektin, gazeta shtetërore e Kinës China Daily pretendon se Kina posedon teknologjinë e nevojshme.  Nuk dihet se kush pritet të paguajë për ndërtimin, ndonëse Kina në projekte të tjera ka ofruar ndërtimin dhe financimin e tyre dhe pret të kthehen në fund paratë përmes tarifave apo qirave.

 Zhvillimi i Rripit Trans-Euraziatik 
Në vitin 2015, u raportua një tjetër bashkëpunim i mundshëm midis Kinës dhe Rusisë, pjesë e Zhvillimit të Brezit Trans-Eurazian, një korridor transporti përgjatë Siberisë që do të përfshinte gjithashtu një urë rrugore me tubacione gazi dhe nafte midis pikës më lindore të Siberisë dhe pikës më perëndimore të Alaska. Ai do të lidhë Londrën dhe Nju Jorkun me hekurudhë dhe autostradë përmes Rusisë nëse do të vazhdonte. 

Iniciativa e Kinës "Belt and Road" ka plane të ngjashme, kështu që projekti do të funksiononte paralelisht për të dy vendet. 

 Shih edhe 
 Ngushtica e Beringut
 Hekurudha Kozmopolitane

 Literatura 





 Referime 

Kategoria:Tunele të propozuara
Kategoria:Ngushtica e Beringut
Kategoria:Ura të propozuara