Abdurrahman bin Auf

Abdurrahman bin Auf (arabisht: عبد الرحمن بن عوف, rr. 581–654) ishte një nga shokët e profetit islam Muhamed. Një nga më të pasurit në mesin e sahabëve, ai njihet si një nga dhjetë të përgëzuarit me Xhenet.

 Prapavija 
Prindërit e tij ishin të dy nga fisi Zuhra i fisit Kurejsh në Mekë. Babai i tij ishte Avf ibn Abd Avf dhe nëna e tij ishte esh-Shifa bint Avf.Muhammad ibn Saad. Kitab al-Tabaqat al-Kabir Volume 3. Translated by Bewley, A. (2013). The Companions of Badr. London: Ta-Ha Publishers.Ahmed, A. 1. (2011). The Religious Elite of the Early Islamic Hijaz: Five Prosopographical Case Studies. Oxford: Unity for Prosopographical Research.

Fillimisht, emri i tij ishte Abd Amr ("rob i Amrit"). Ishte Muhamedi ai që e quajti atë Abdurrahman ("rob i të Gjithëmëshirshmit"). Thuhet gjithashtu se emri i tij origjinal ishte Abdul Kaaba.

Ai u martua me Habibe bint Xhahsh, të gjithë vëllezërit e së cilës iu bashkuan Islamit.

 Biografia 
Ebu Bekri i foli Abdurrahmanit për Islamin, pastaj e ftoi të takonte Muhamedin, i cili e dëgjoi deklaratën e tij të besimit dhe i mësoi lutjet islame. Kjo ishte para se myslimanët të kishin hyrë në shtëpinë e Arkamit; Abdurrahmani ishte një nga tetë burrat e parë që pranoi Islamin.Muhammad ibn Ishaq. Sirat Rasul Allah. Translated by Guillaume, A. (1955). The Life of Muhammad. Oxford: Oxford University Press.Vini re se shprehja "tetë burrat e parë" nuk përfshin disa femra të konvertuara, besimi i të cilave mund të ketë qenë më herët. Nga rreth 614 kurejshët paganë në Mekë "e treguan armiqësinë e tyre ndaj të gjithë atyre që ndiqnin të dërguarin; çdo fis që përmbante muslimanë u sulmua." Kërcënimi i zakonshëm për tregtarët myslimanë ishte: "Ne do t'i bojkotojmë mallrat tuaja dhe do t'ju bëjmë në lypësi."

Abdurrahman ishte një nga një parti pioniere prej pesëmbëdhjetë myslimanësh që emigruan në Abisini në vitin 615. Myslimanët e tjerë iu bashkuan atyre më vonë, duke formuar një grup prej mbi njëqind. "Ata ishin të strehuar të sigurtë atje dhe mirënjohës për mbrojtjen e Negusit; kështu që ata mund ta adhuronin Allahun pa frikë, dhe Negusi u kishte treguar atyre gjest të mirë dhe mikpritje të ngrohtë siç ishte parathënë nga profeti edhe para se të largoheshin." Në fund të vitit 619 ose në fillim të vitit 620 "ata dëgjuan se mekasit e kishin pranuar Islamin". Kjo doli të mos ishte plotësisht e vërtetë, megjithatë një numër i madh njerëzish e pranuan Islamin si rezultat i konvertimit të Omer ibn Hatabit dhe xhaxhait të profetit nga babai, Hamza ibn Abdulmuttalib. Abdurrahmani ishte një nga dyzet që "u nisën për në atdhe. Por kur arritën afër Mekës, mësuan se raporti ishte i rremë, kështu që ata hynë në qytet nën mbrojtjen e një qytetari ose vjedhurazi". ku ai qëndroi te Saad ibn El-Rabi.

 Jeta në Medinë 
Abdurrahman ishte mik me Ummajja ibn Halaf, një kundërshtar i ashpër i Islamit. Kur Abdurrahmani emigroi në Medine, të dy arritën një marrëveshje me shkrim, sipas së cilës Abdurrahmani duhej të mbronte pronën dhe familjen e Ummayya në Medine, ndërsa Ummayya do të mbronte Abdurrahmanin në Mekë. Kur Abdurrahmani dëshironte të nënshkruante dokumentin, Ummayya protestoi duke thënë "Unë nuk e njoh Er-Rahman" dhe kërkoi që të përdorej emri paraislamik "Abd Amr", për të cilin Abdurrahmani u pajtua. Të dy u takuan përsëri në betejën e Bedrit në mars 624. Një hadith që i atribuohet Abdurrahman ibn Awf-it tregon:Sahih Buhariu, 3:38:498

Abdurrahmani ishte një nga ata që qëndroi i vendosur përkrah Muhamedit në Betejën e Uhudit kur shumica e luftëtarëve u larguan. Më vonë, ai gjithashtu mori pjesë në betimin e kënaqësisë gjatë pelegrinazhit të parë të myslimanëve medinas. Abdurrahmani mori pjesë në të gjitha operacionet ushtarake të udhëhequra nga Muhamedi.

 Vdekja 
Abdurrahman vdiq në Medine në vitin 32 hixhri (653-654 e.r.) në moshën 72 vjeçare. Ai u varros në Xhenet el-Baki.

 Bibliografia 





 Referime 

Kategoria:Lindje 581
Kategoria:Vdekje 654
Kategoria:Sahabë
Kategoria:Banu Zuhra