Ennio Stipçeviq

Ennio Stipčević ( Zagreb, 17 shtator 1959 ) është një muzikolog dhe akademik kroat, anëtar i HAZU, departamenti për historinë e muzikës kroate.

 Biografia 
Ai ka lindur në Zagreb më 17 shtator 1959. Shkollën fillore e ndoqi në vendlindje, mbaroi shkollën e mesme klasike në vitin 1978 dhe studioi muzikologji në Akademinë e Muzikës në vitin 1983. Ka magjistruar me lëndën Francesco Sponga – Usper (v. 1565/70 – 1641), muzikant venecian nga Poreçi, në Akademinë e Muzikës në vitin 1986 dhe doktoraturën me lëndën Kultura muzikore në Kroaci gjatë shekullit të 17-të. në Fakultetin Filozofik në Zagreb në vitin 1993.

Nga 15 qershor 1984 punësohet në Akademinë Kroate të Shkencave dhe Arteve (Departamenti i Historisë së Muzikës Kroate) dhe nga 1 gusht 1985 për një periudhë të pacaktuar. U zgjodh në titullin bashkëpunëtor shkencor në vitin 1994, në titullin bashkëpunëtor i lartë shkencor në vitin 2000 dhe në titullin këshilltar shkencor në vitin 2010. Që nga viti 1994 jep lëndët e muzikologjisë me kohë të pjesshme në Akademinë e Muzikës në Zagreb (që nga viti 2008 si profesor i asociuar), ka dhënë mësim në Studimet Kroate (1997-2005) dhe në studimet e doktoraturës në studimet mesjetare në Fakultet. i Filozofisë në Zagreb (2007-2009). ).

Ka qenë drejtues i projekteve shkencore në Ministrinë e Shkencës, Arsimit dhe Sportit të Republikës së Kroacisë: Kontaktet muzikore kroato-italiane (1992 - 1996). ); Tetë shekuj të muzikës së shenjtë kroate (shek. 11-19) (1997-2004) dhe Monumentet e muzikës së vjetër kroate (2005-2007), dhe tani drejton projektin shkencor Monumentet e trashëgimisë muzikore kroate (që nga viti 2007 ). Si pjesë e programit shkencor franko-kroat Cogito, ai ishte bashkëdrejtues i projektit shkencor Renaissance Music në Kroaci (2007-2008), i cili u realizua në Centre d'Études Supérieures de la Renaissance in Tours. Në kuadër të Programit Ndërkombëtar të Kulturës (2007-2013), ai ishte drejtuesi i seksionit kroat të projektit shkencor francez-italiano-kroato-çek Aux Confins de l'Humanisme Musical – Monde Slave et Culture Méditeranéene (që nga viti 2010)., e cila u realizua në Centre d 'Études Supérieures de la Renaissance in Tours. Ai ishte anëtar i Komitetit Organizativ të konferencës ndërkombëtare “Për kufijtë e humanizmit muzikor: bota sllave dhe kultura mesdhetare” (Dubrovnik, 26-28 mars 2012). ). viti Në vitin 1986, si pjesë e mbrëmjeve muzikore të Osorit, ai përgatiti një simpozium mbi barokun muzikor në Kroaci, dhe punimet nga ai takim shkencor u botuan në koleksionin Barok muzikor në Kroaci (1989). ).

Ai qëndroi në udhëtime studimore në Venecia dhe Romë (1987 ), Graz (1992 ), Firence (1994 ), Paris (1995), dhe viti shkollor 1996/97. falë një burse nga Fondacioni Fulbright, ai kalon kohën e tij si studiues vizitor në Universitetin Yale (New Haven) në SHBA. Që nga viti 2006, ai ka bashkëpunuar për kërkime mbi muzikën e Rilindjes Kroate me Centre d'Études Supérieures de la Renaissance in Tours. Ai ishte anëtar i redaksisë ndërkombëtare për botimin e veprave të kompozitorit të hershëm barok istrias Gabriel Puliti në serinë Monumenta Artis Musicae Sloveniae (2001-2008), në botimet e Akademisë Sllovene të Shkencave dhe Arteve, dhe që nga ajo kohë. Në vitin 2009 ka qenë anëtar i bordit redaktues ndërkombëtar në të njëjtin serial. Që nga viti 2011, ai është kryeredaktor i botimit të veprave të mbledhura të Giacomo Finetti, botuar nga Centro di Studi Antoniani (Padova).

Në qendër të punës së tij shkencore janë muzika kroate e Rilindjes dhe barok, kërkimi arkivor dhe paleografia muzikore . Pasi rizbuloi në vitin 1983, dhe më pas në Padova në 1986, ai botoi një botim bashkëkohor të koleksionit Sacrae cantiones (1620 ) i Ivan Lukaçiqit, iu përkushtua kërkimit të kompozitorëve më të vjetër kroatë. Ai transkriptoi dhe përgatiti fletët e muzikës për shfaqjet e para bashkëkohore të veprave të kompozitorëve kroatë të Rilindjes dhe Barokut, përgatiti një numër edicionesh kritike të muzikave dhe redaktimet e tij u kryen në pesëmbëdhjetë koncerte të plota ( Mbrëmjet muzikore të Osor, Mbrëmjet Baroke Varaždin, HRT's Seria Sfumato.

Zbulimet e tij të librave të vjetër kroatë në bibliotekat italiane dhe kroate zgjuan interesin e publikut të gjerë shkencor dhe kulturor (koleksioni i Difesa de le rime e prose nga Nada Bunić nga viti 1569, botimet e para të Tiren dhe Piesni nga Marino Držić nga viti 1551 ( në bibliotekën Biblioteca Nazionale Braidense), botim i shtypit të Ljubmir Dominko Zlatariqit nga viti 1580. ).

Deri më tani ka botuar gjithsej 14 libra, 133 artikuj (53 shkencorë + 80 profesionalë), 20 botime kritike të muzikave, dhe rreth 300 artikuj gazetash, recensione, enciklopedi dhe shënime enciklopedi. Përveç kësaj, ai redaktoi 10 libra shkencorë. Mori pjesë në rreth tridhjetë takime shkencore në Kroaci, Poloni, SHBA, Itali, Slloveni dhe Francë.

Ka qenë anëtar i redaksisë së revistës "Vijenac", anëtar i redaksisë së revistës Arti musices (1992 - 1995), dhe redaktor i botimeve muzikore të Librit Shkollor (2002 - 2004), kur. ka redaktuar rreth njëzet tekste të klasave të teta dhe të mesme dhe botime të tjera pedagogjike të kulturës muzikore. Ai është bashkë-skenari i dokumentarit Në kërkim të Lukaçiqit (2000), i cili u shfaq disa herë në HTV dhe në konferencën ndërkombëtare të muzikologjisë në Nju Jork (2005). ). Ai përgatiti ekspozitën e muzikës së Rilindjes në Dubrovnik (Dubrovnik, Dom Marin Držić, 18 maj - 8 gusht 2010. ).

Që nga viti 1992 është anëtar i Shoqatës Kroate Muzikologjike, që nga viti 1993 anëtar i Matica hrvatska, nga 28 tetor 2009, anëtar i Bordit të Bibliotekës së Bibliotekës HAZU. Ka qenë anëtar i Komisionit për vlerësimin e projekteve kërkimore-shkencore dhe temave në fushën e shkencave humane (fusha e historisë së artit) të Ministrisë së Shkencës, Arsimit dhe Sportit të Republikës së Kroacisë (2001-2003), dhe anëtar i Këshillit Rajonal Shkencor për Shkenca Humane të Ministrisë së Shkencës, Arsimit dhe Sportit të Republikës së Kroacisë ( 2000 - 2004 ).

Ai është fitues i çmimeve profesionale Ivan Lukaçiq të Mbrëmjeve Barok të Varazhdinit (1988, 1998, 2011). ), Andrija Patricij e Mbrëmjeve muzikore të Osorit (1998), dhe çmime speciale, Çmimi për kontributin në Festivalin e Mbrëmjeve Baroke të Varazhdinit (1995) dhe Çmimi për kontributin në punën dhe përparimin e Liceut Klasik dhe zhvillimin e humanizmit. arsimimi në shkollën e mesme klasike në Zagreb (2007 ). Ai u nderua me çmimet shkencore Josip Andreis të Shoqatës Kroate të Kompozitorëve për librin për I. Lukaçiqin (2008) dhe çmimin e Akademisë Kroate të Shkencave dhe Arteve për librin për F. Usper (2009). ).

Që nga 12 maj 1994, ai është anëtar i asociuar i Akademisë Kroate të Shkencave dhe Arteve. Në vitin 1999, ai u zgjodh si anëtar në Villa I Tatta në Firence (Qendra e Universitetit të Harvardit për Studimet e Rilindjes Italiane).

Në gazetën e HAZU-së Forumi nr. 10-12 e 2007 ekspozoi mashtrime antikroate në faqet e internetit italiane redaktimi 16: faqja në fjalë shkruante për të gjithë shtypin në gjuhën kroate se ata ishin në një gjuhë fantazmë serbo-kroata, për shkrimtarët kroatë Šima Budinić dhe Hanibal Lucić që shkruanin. lingua serba, dhe për Marin Držić "prift dhe dramaturg hungarez, i lindur në Dubrovnik".
 Çmimet 

 Çmimi HAZU 2008 për fushën e arteve muzikore

 Shih edhe 

 Familja Stipçeviq

 Burimet 

 HAZU Ennio Stipçeviq
 Mile Pešorda : Euroogledi, Hrvatsko slovo, E premte, 25 janar 2008, f. 23.
Kategoria:Njerëz nga Zagrebi
Kategoria:Lindje 1959
Kategoria:Muzikologë kroatë
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara
Kategoria:Kroatë me prejardhje shqiptare