Teli me gjemba

Teli me gjemba ose telat me gjemba, është një lloj teli rrethues prej çeliku i ndërtuar me skaje të mprehta ose pika të rregulluara në intervale përgjatë fijeve. Përdorimi kryesor i tij është ndërtimi i gardheve të lira, dhe përdoret gjithashtu si masë sigurie mbi muret përreth pronës. Si një pengesë teli, është një tipar kryesor i fortifikimeve në luftën e llogoreve.

Një person ose kafshë që përpiqet të kalojë përmes ose mbi tela me gjemba do të pësojë siklet dhe mundësisht lëndim. Gardhi me tela me gjemba kërkon vetëm shtylla gardhesh, tela dhe pajisje fiksuese si kapëse. Është i thjeshtë për t'u ndërtuar dhe i shpejtë për t'u ngritur, edhe nga një person i pakualifikuar.

Patenta e parë në Shtetet e Bashkuara për telat me gjemba u dha në 1867 Lucien B. Smith nga Kent, Ohaio, i cili konsiderohet si shpikësi. Joseph F. Glidden nga DeKalb, Illinois, mori një patentë për shpikjen moderne në 1874 pasi ai bëri modifikimet e tij në versionet e mëparshme.

Teli me gjemba ishte teknologjia e parë me tela e aftë për të frenuar bagëtitë. Gardhet me tela janë më të lira dhe më të lehta për t'u ngritur se alternativat e tyre (një alternativë e tillë është portokalli Osage, një shkurre me gjemba që kërkon kohë për t'u transplantuar dhe për t'u rritur). Kur gardhet me tela u bënë gjerësisht të disponueshme në Shtetet e Bashkuara në fund të shekullit të 19-të, u bë më e përballueshme rrethimi i zonave shumë më të mëdha se më parë, dhe blegtoria intensive u bë praktike në një shkallë shumë më të madhe.

Një shembull i kostove të rrethimit me lëndë druri menjëherë përpara shpikjes së telit me gjemba mund të gjendet me fermerët e parë në zonën e Fresno, Kaliforni, të cilët shpenzuan rreth 4,000 dollarë (ekuivalente me 90,000 dollarë në 2021) për të dorëzuar dru për gardh dhe e ngritur për të mbrojtur 2,500 hektarë të korrave të grurit nga bagëtia e lirë në 1872.

 Shiko edhe 

 Referimet 

Kategoria:Metalurgji