Sulmi në Pearl Harbor

Sulmi në Pearl Harbor ishte një sulm i befasishëm ushtarak nga Shërbimi Ajror i Marinës Perandorake Japoneze ndaj Shteteve të Bashkuara kundër bazës detare amerikane në Pearl Harbor në Honolulu, Hawaii, pak para orës 8:00 të mëngjesit (me orën lokale) të dielën, më 7 dhjetor. 1941. Shtetet e Bashkuara ishin një vend neutral në atë kohë; sulmi çoi në hyrjen e tij zyrtare në Luftën e Dytë Botërore në anën e Aleatëve të nesërmen. Udhëheqja ushtarake japoneze iu referua sulmit si Operacioni Hawaii dhe Operacioni AI, dhe si Operacioni Z gjatë planifikimit të tij.

Sulmi u parapri nga negociata muajsh midis SHBA-së dhe Japonisë për të ardhmen e Paqësorit. Kërkesat japoneze përfshinin që SHBA t'i jepte fund sanksioneve të saj kundër Japonisë, të pushonte së ndihmuari Kinën në luftën e Dytë Sino-Japoneze dhe të lejonte Japoninë të aksesonte burimet e Indeve Lindore Hollandeze. Duke parashikuar një përgjigje negative nga SHBA, Japonia dërgoi grupet e saj të sulmit detar në nëntor 1941 pak para marrjes së notës së Hull-it - SHBA kërkon që Japonia të tërhiqet nga Kina dhe Indokina franceze.

Japonia synonte sulmin si një veprim parandalues. Qëllimi i tij ishte të parandalonte flotën e Shteteve të Bashkuara të Paqësorit nga ndërhyrja në veprimet e saj të planifikuara ushtarake në Azinë Juglindore kundër territoreve të huaja të Mbretërisë së Bashkuar, Holandës dhe atyre të Shteteve të Bashkuara. Gjatë shtatë orëve, pati sulme të koordinuara japoneze në Filipinet, Guam dhe Wake Island të kontrolluara nga SHBA-të dhe në Perandorinë Britanike në Malaja, Singapor dhe Hong Kong.

Sulmi filloi në orën 7:48 të mëngjesit sipas kohës Havai (6:18 pasdite GMT). Baza u sulmua nga 353 avionë Imperial japonezë (përfshirë luftëtarët, bombarduesit në nivel dhe zhytjeje dhe bombarduesit silur) në dy valë, të nisur nga gjashtë aeroplanmbajtëse. Nga tetë luftanijet e marinës amerikane të pranishme, të gjitha u dëmtuan, me katër të fundosura. Të gjithë përveç USS Arizona u ngritën më vonë dhe gjashtë u kthyen në shërbim dhe vazhduan të luftonin në luftë. Japonezët gjithashtu fundosën ose dëmtuan tre kryqëzorë, tre shkatërrues, një anije trajnimi kundërajrore dhe një minierë. Më shumë se 180 avionë amerikanë u shkatërruan. Gjithsej 2,403 amerikanë u vranë dhe 1,178 të tjerë u plagosën, duke e bërë atë ngjarjen më vdekjeprurëse të regjistruar ndonjëherë në Hawaii. Instalimet e rëndësishme të bazës si stacioni i energjisë, doku i thatë, kantieri detar, mirëmbajtja dhe objektet e magazinimit të karburantit dhe silurëve, si dhe kalatat e nëndetëseve dhe ndërtesa e selisë (gjithashtu shtëpia e seksionit të inteligjencës) nuk u sulmuan. Humbjet japoneze ishin të lehta: 29 avionë dhe pesë nëndetëse të vogla humbën dhe 64 ushtarakë u vranë. Kazuo Sakamaki, oficeri komandues i njërës prej nëndetëseve, u kap.

Japonia njoftoi deklarata lufte ndaj Shteteve të Bashkuara dhe Perandorisë Britanike më vonë atë ditë (8 dhjetor në Tokio), por deklaratat nuk u dorëzuan deri ditën tjetër. Qeveria britanike i shpalli luftë Japonisë menjëherë pasi mësoi se edhe territori i tyre ishte sulmuar, ndërsa të nesërmen (8 dhjetor) Kongresi i Shteteve të Bashkuara i shpalli luftë Japonisë. Më 11 dhjetor, megjithëse nuk kishin asnjë detyrim zyrtar për ta bërë këtë sipas Paktit Trepalësh me Japoninë, Gjermania dhe Italia secila i shpallën luftë SHBA-së, të cilat u përgjigjën me një deklaratë lufte kundër Gjermanisë dhe Italisë. Ka pasur precedentë të shumtë historikë për aksionin ushtarak të paparalajmëruar nga Japonia, por mungesa e ndonjë paralajmërimi zyrtar (i kërkuar nga pjesa III e Konventës së Hagës të vitit 1907), veçanërisht kur negociatat ishin ende në dukje në vazhdim, bëri që presidenti Franklin D. Roosevelt të shpallte dhjetorin. 7, 1941, "një datë që do të jetojë në turp". Për shkak se sulmi ndodhi pa një deklaratë lufte dhe pa paralajmërim të qartë, sulmi në Pearl Harbor u gjykua më vonë në gjyqet e Tokios si një krim lufte.

 Shiko edhe 

 Referimet 

Kategoria:Lufta e Dytë Botërore