Eulogjia

Eulogjia (nga εὐλογία, eulogia, greqishtja klasike, eu për "mirë" ose "e vërtetë", logia për "fjalë" ose "tekst", së bashku për "lavdërim") është një fjalim ose shkrim në lavdërim të një personi ose personave, veçanërisht ai që ka vdekur së fundmi ose ka dalë në pension, ose si një term i dashurisë.

Eulogjitë mund të jepen si pjesë e shërbimeve varrimi. Në SHBA, ato zhvillohen në një shtëpi varrimi gjatë ose pas një zgjimi; në Mbretërinë e Bashkuar, ato thuhen gjatë shërbimit, zakonisht në një krematorium ose vend adhurimi, para zgjimit. Në SHBA, disa emërtime ose dekurajojnë ose nuk lejojnë lavdërimet në shërbime për të ruajtur respektin për traditat. Eulogjitë gjithashtu mund të lavdërojnë njerëzit që janë ende gjallë. Kjo zakonisht ndodh në raste të veçanta si ditëlindje, festa në zyrë, festime të daljes në pension, etj. Eulogjitë nuk duhet të ngatërrohen me elegjitë, të cilat janë poezi të shkruara në nder të të vdekurve; as me nekrologji, të cilat janë botuar biografi që rrëfejnë jetën e atyre që kanë vdekur së fundmi; as me obsequies, të cilat i referohen përgjithësisht ritualeve që rrethojnë varrimin. Priftërinjtë [[Kisha katolike romake|katolikë romakë u ndalohet nga rubrikat e meshës që të paraqesin një eulogji për të ndjerin në vend të një predikimi gjatë një meshë varrimi.

Eulogjitë zakonisht jepen nga një anëtar i familjes ose një mik i ngushtë i familjes në rastin e një personi të vdekur. Për një eulogji të gjallë që jepet në raste të tilla si pensioni, një koleg i vjetër ndoshta mund ta bëjë atë. Me raste u jepen lavde atyre që janë të sëmurë rëndë ose të moshuar për të shprehur fjalë dashurie dhe mirënjohjeje para se të vdesin. Megjithatë, lavdërimet nuk kufizohen vetëm tek njerëzit; vendeve ose gjërave mund të jepen edhe lavdërime (të cilat mund t'i japë kushdo), por këto janë më pak të zakonshme se ato që u shpërndahen njerëzve, qofshin të gjallë apo të vdekur.

Në disa raste, një vetëlavdërim shkruhet përpara se personi të vdesë, me qëllim që një mik ose një anëtar i familjes të lexojë fjalët e tyre në meshën e varrimit. Shembuj të dukshëm përfshijnë vetë-lavdërimin ngritës të shkrimtarit amerikan Kurt Vonnegut (e huazuar nga varrimi i xhaxhait të tij) dhe një vetëlavdërim humoristik nga futbollisti dhe personaliteti i medias australian Lou Richards, i cili u lexua nga një mik.

Referime

Kategoria:Fjalime
Kategoria:Retorikë