Mitologjia kelte

Mitologjia kelte është trupi i miteve që u përkasin popujve kelt.Cunliffe, Barry, (1997) The Ancient Celts. Oxford, Oxford University Press , pp. 183 (religion), 202, 204–8. Ashtu si evropianët e tjerë të epokës së hekurit, popujt keltë ndoqën një fe politeiste, duke pasur shumë perëndi dhe perëndesha. Mitologjitë e popujve keltë kontinental, si Galët dhe Celtiberianët, nuk i mbijetuan pushtimit të tyre nga Perandoria Romake, humbjes së gjuhëve të tyre kelte dhe konvertimit të tyre të mëvonshëm në krishterim. Në burimet greko-romake dhe arkeologjinë gjenden vetëm mbetje. Pjesa më e madhe e mitologjisë së mbijetuar kelt i përket popujve keltë të ishullit (gaelët e Irlandës dhe Skocisë; britanikët keltë të Britanisë perëndimore dhe Brittany. Ata ruajtën disa nga mitet e tyre në gojëdhënat, të cilat përfundimisht u shkruan nga skribët e krishterë në Mesjetë. Mitologjia irlandeze ka trupin më të madh të shkruar të miteve, e ndjekur nga mitologjia e Uellsit.

Raca e mbinatyrshme e quajtur Tuatha Dé Danann besohet se bazohet në perënditë kryesore kelt të Irlandës, ndërsa shumë personazhe të Uellsit i përkasin ose bimës Dôn ("Fëmijët e Dôn") dhe bimës Llŷr ("Fëmijët e Llŷr"). Disa figura në mitin insular kelt kanë paralele të lashta kontinentale: Irlandez Lugh dhe Uells Lleu janë të afërm me Lugus, Goibniu dhe Gofannon me Gobannos, Macán dhe Mabon me Maponos, e kështu me radhë. Një figurë e zakonshme është perëndeshë e sovranitetit, e cila përfaqëson tokën dhe i jep sovranitetin një mbreti duke u martuar me të. Bota tjetër është gjithashtu një motiv i zakonshëm; një mbretëri paralele e racave të mbinatyrshme, e cila vizitohet nga disa heronj mitikë. Miti kelt ndikoi në legjendën e mëvonshme Arthuriane.

 Shiko edhe 

 Referimet 

Kategoria:Mitologji
Kategoria:Keltë