Marrëdhëniet mes Malit të Zi dhe NATO-së

Anëtarësimi i Malit të Zi në Organizatën e Traktatit të Atlantikut të Veriut, ose NATO, u bë më 5 qershor 2017.  Në dhjetor 2009, Malit të Zi iu dha një Plan Veprimi për Anëtarësim, hapi i fundit në një aplikim për anëtarësim në organizatë.  Një ftesë zyrtare u lëshua nga aleanca më 2 dhjetor 2015, Montenegro invited to join Nato, BBC, 2 December 2015, Retrieved 2 December 2015. me negociatat e anëtarësimit të përfunduara me nënshkrimin nga Ministrat e Jashtëm të një Protokolli Aderimi më 19 maj 2016.  Mali i Zi u anëtarësua zyrtarisht në NATO më 5 qershor 2017.

 Sfondi 
Bashkimi Shtetëror i Serbisë dhe Malit të Zi aplikoi në programin e NATO -s Partneriteti për Paqe (PfP) në qershor 2003.  Jelena Dzankic, Montenegrin NATO Membership Aspirations After the Referendum on Independence Mali i Zi shpalli pavarësinë më 3 qershor 2006 dhe menjëherë pas kësaj hapi një Mision të Përhershëm në NATO në Bruksel .  Vendi i ri u bashkua më pas me PfP në samitin e Rigës 2006 . Në nëntor 2007, Mali i Zi nënshkroi një marrëveshje tranziti me NATO-n, duke lejuar trupat e aleancës të lëvizin në të gjithë vendin.  Mali i Zi më pas nënshkroi një marrëveshje me Shtetet e Bashkuara, në të cilën Mali i Zi do të shkatërronte armatimin e tij të vjetëruar si parakusht për anëtarësimin në NATO.  Në fund të vitit 2007, Ministri i Mbrojtjes i Malit të Zi , Boro Vuçiniç, tha se Mali i Zi do të intensifikonte anëtarësimin e tij në aleancë pas samitit të Bukureshtit të vitit 2008 .  Mali i Zi hyri në Dialogun e Intensifikuar me NATO-n në prill 2008 dhe miratoi një Plan Veprimi Individual të Partneritetit në Qershor 2008.  Ajo u ftua të bashkohej me Kartën e Adriatikut të aspirantëve të NATO-s më 25 shtator 2008.   Më pas, vendi aplikoi për Planin e Veprimit të Anëtarësimit më 5 nëntor 2008 me mbështetjen e kryeministrit Milo Gjukanoviq,  i cili u dha në dhjetor 2009.  Mali i Zi gjithashtu filloi anëtarësimin e plotë me Kartën e Adriatikut të aspirantëve të NATO-s në maj 2009.  

Mali i Zi filloi të kontribuojë me forcat e tij të armatosura kombëtare në operacionet ushtarake të jashtme të NATO-s.  Vendi dislokoi 40 ushtarë, një ekip mjekësor ushtarak prej tre anëtarësh dhe dy oficerë nën komandën gjermane në Afganistan në vitin 2010. Paqeruajtësit malazezë u vendosën gjithashtu në Liberi dhe Somali . http://www.setimes.com/cocoon/setimes/xhtml/en_GB/features/features/setimes/features/2009/07/30/featue-02

Mali i Zi ka marrë mbështetje për ofertën e tij për anëtarësim nga disa vende të NATO-s, duke përfshirë Rumaninë, Turqinë, Gjermaninë dhe Shtetet e Bashkuara.     

Në dhjetor 2013, Dnevne Novine raportoi se NATO kishte vendosur që Mali i Zi do të anëtarësohej në NATO në të njëjtën kohë me Maqedoninë, anëtarësimi i së cilës është vënë në veton nga Greqia për mosmarrëveshjen e emrit të Maqedonisë, duke e bërë të pamundur pranimin në 2014. 

Në mars 2014, kryeministri malazez Milo Gjukanoviç deklaroi dëshirën që Mali i Zi të anëtarësohej në NATO,  dhe në maj 2014 shprehu shpresën se një ftesë për t'u bashkuar me organizatën do të favorizohej në samitin e NATO-s 2014 në shtator. Deputeti rus Mikhail Degtyarev i LDPR- së nacionaliste paralajmëroi se anëtarësimi në NATO do ta bënte Malin e Zi "një objektiv legjitim të raketave ruse". 

Më 29 maj 2014, ministrat e jashtëm dhe të mbrojtjes sllovene (Karel Erjavec & Roman Jakič) dhe kroat (Vesna Pusić & Ante Kotromanović) i dërguan një letër Sekretarit të Përgjithshëm të NATO-s, duke theksuar rëndësinë e ftesës së Malit të Zi në NATO. Ministri slloven i mbrojtjes deklaroi gjithashtu se pret që Mali i Zi të marrë një ftesë për NATO-n gjatë Samitit të NATO-s në Uells të vitit 2014.  Megjithatë, më vonë atë vit NATO njoftoi se nuk do t'i ofronte asnjë shteti të ri anëtarësim në organizatë atë vit. Analistët e konfirmuan këtë si një shenjë se anëtarët e NATO-s po bëhen skeptikë për zgjerimin e mëtejshëm lindor pas aneksimit të Krimesë nga Rusia, për shkak të shqetësimeve rreth hakmarrjes ruse ndaj garancive të reja të sigurisë për vendet aq afër kufijve të saj. 

Në qershor 2014, atëherë sekretari i përgjithshëm i NATO-s Anders Fogh Rasmussen sugjeroi që NATO do të hapte "bisedime të intensifikuara" me qëllim që të ftonte Malin e Zi për t'u bashkuar me aleancën deri në fund të vitit 2015,  por që Mali i Zi nuk do të merrte një ftesë për t'u anëtarësuar. samiti i NATO-s në shtator. Vlerësimi i mëtejshëm i progresit të Malit të Zi pritej deri në fund të vitit 2015. 

Një ftesë zyrtare u lëshua nga aleanca më 2 dhjetor 2015.   Bisedimet përfundimtare të pranimit filluan në shkurt 2016,  dhe përfunduan në maj, duke i lejuar Malit të Zi të merrte një status "vëzhgues" në pritje të ratifikimit nga qeveritë e anëtarëve të tjerë, si dhe nga vetë parlamenti i Malit të Zi. 

Partitë opozitare pro-ruse argumentuan se një referendum për anëtarësimin në NATO duhet të mbahet njëkohësisht me zgjedhjet parlamentare në tetor 2016, megjithëse qeveria sugjeroi se zgjedhjet ishin një plebishit de facto për këtë çështje.  Partitë pro NATO-s përparuan në rezultatin e zgjedhjeve.

Senati i Shteteve të Bashkuara votoi mbi Rezolutën e Ratifikimit (Rezoluta e Këshillimit dhe Pëlqimit për Ratifikimin (Traktati Doc. 114-12)) më 28 mars 2017.  Presidenti Donald Trump nënshkroi një memorandum presidencial më 11 prill 2017.  Ratifikimi nga secili shtet anëtar u përfundua me ratifikimin e Spanjës më 10 maj. Më 28 prill 2017, parlamenti i Malit të Zi ratifikoi traktatin e anëtarësimit.  Mali i Zi u bashkua zyrtarisht në NATO si vend anëtar më 5 qershor 2017. 

Reagimi i qeverisë ruse ndaj ofertës së Malit të Zi për t'u anëtarësuar në NATO kishte qenë gjithnjë e më armiqësor Конец операции "Черногория" Radio Liberty, 29 May 2017. duke kulmuar në një përpjekje për të kryer një grusht shteti më 16 tetor 2016, në ditën e zgjedhjeve parlamentare që dyshohet se do të përfshinte vrasjen e Malit të Zi. kryeministri Milo Gjukanoviq, sipas deklaratave të zyrtarëve malazezë.   Komploti i grushtit të shtetit përfshinte shtetas rusë, duke përfshirë një oficer të inteligjencës ushtarake ruse të dëbuar më parë nga Polonia.   Q&A: Duško Marković, the Prime Minister Stuck Between Putin and Trump in the Balkans  Time, 16 February 2017. Tensionet midis vendeve vazhduan të pandërprera më pas. 

Sipas një sondazhi të qeverisë në mars 2014, 46 për qind e popullsisë së Malit të Zi mbështeti anëtarësimin në NATO, ndërsa 42 për qind e kundërshtuan atë.  Një sondazh në korrik 2015 nga Qendra për Demokraci dhe të Drejtat e Njeriut, e cila merr mbështetje financiare nga NATO, zbuloi se 36.6 për qind mbështesin anëtarësimin, ndaj 37.3 për qind kundër, me ndarje të mprehta midis grupeve etnike: 71.2 për qind e shqiptarëve malazezë dhe 68 për qind e malazezëve . Boshnjakët mbështesin anëtarësimin, ndërsa vetëm 11.3 për qind e serbëve malazezë e bëjnë këtë.  Deputeti rus Mikhail Degtyarev i LDPR-së nacionaliste kërcënoi në maj 2014 se anëtarësimi në NATO do ta bënte Malin e Zi "një objektiv legjitim të raketave ruse". 

 Qëndrimet politike 
Partia Demokratike e Socialistëve e Malit të Zi në pushtet dhe Partia Socialdemokrate e Malit të Zi kanë një dëshirë të fortë që Mali i Zi të bëhet një vend anëtar i NATO-s. Në fillim të vitit 2009 ata filluan një fushatë dyvjeçare me qëllim të promovimit të anëtarësimit në NATO, e cila menaxhohet nga agjencia mediatike MAPA nën regjisoren teatrore Radmila Vojvodiq .  Koalicioni qeverisës i kryeministrit Milo Gjukanoviq pretendon se Mali i Zi nuk mund të përballojë të qëndrojë neutral dhe identifikon NATO-n dhe BE-në si një proces të përbashkët të integrimeve euroatlantike.  Sipas një ndarjeje demografike të sondazheve, qytetarët me orientim politik pro-serb ose pro-rus, konservatorët e krishterë ortodoksë lindorë, gratë dhe të paarsimuarit janë grupet kryesore që nuk e mbështesin anëtarësimin në NATO. Fushata ka qenë disi e suksesshme, por mori kritika nga Qendra e Dialogut Nansen për investime të konsiderueshme financiare në një fushatë të njëanshme dhe propagandiste gjatë një recesioni.  Si përgjigje e drejtpërdrejtë, krijimi i Grupi  nisi "Jo NATO-s!" fushatë, në një shkallë shumë më të vogël.  

Kujtimi i fushatës së bombardimeve të NATO-s në vitin 1999 në Republikën Federale të atëhershme të Jugosllavisë dhe viktimat civile që rezultuan, përbëjnë një pjesë thelbësore të opozitës ndaj anëtarësimit në NATO në Mal të Zi.

Partia politike kryesore opozitare, Partia Popullore Socialiste e Malit të Zi, ka mbetur e paqartë për çështjen e anëtarësimit në NATO. Edhe pse mbështetës të fortë të integrimit evropian, ata pohojnë se integrimet në BE dhe NATO janë rrugë krejtësisht të ndara dhe mbështesin mbajtjen e një referendumi. SNP CG në përgjithësi ka shmangur dhënien e një përgjigjeje të drejtpërdrejtë, por në mënyrë indirekte është kundër anëtarësimit në NATO.  Demokracia e Re Serbe është një kundërshtare e hapur e anëtarësimit në NATO, duke mbështetur një referendum dhe e bindur se do të kishte një rezultat negativ.  Lëvizja për Ndryshime është plotësisht neutrale dhe mbështet mbajtjen e referendumit dhe njohjen e rezultatit të tij.  Sipas sondazhit të Strategic Marketing për pyetjen nëse duhet caktuar një referendum, 72% e të anketuarve mbështesin mbajtjen e tij. Sondazhi i CATI nga 11–15 dhjetor 2009 për çështjen e rezultatit të tij dha si më poshtë: 44% do të votonin kundër, 40% do të votonin pro, ndërsa 8% nuk janë të sigurt. Sipas një sondazhi të publikuar në tetor 2009, 31.2% e popullsisë së Malit të Zi mbështeti anëtarësimin në NATO, ndërsa 44% e kundërshtuan atë.  Një sondazh nga Ipsos në mars 2014 zbuloi se 46% mbështesin anëtarësimin kundrejt 42% që ishin kundër.  Një sondazh i dhjetorit 2015 gjeti mbështetje në 47%, opozitë në 39%, me 14% të mbetur të pavendosur. 

Partitë e opozitës, duke përfshirë Partinë Popullore Socialiste të Malit të Zi, kanë argumentuar se anëtarësimi duhet të miratohet në një referendum kombëtar.  Një krizë politike pasoi njoftimin e qeverisë për synimin për t'u anëtarësuar në NATO; protesta të mëdha, të mbështetura nga partitë pro-serbe, u mbajtën në Podgoricë në mes të tetorit 2015 që kulmoi me një trazirë në kryeqytet më 24 tetor.  Gjukanoviç akuzoi Serbinë dhe Rusinë për mbështetje. 

Një ndarje në koalicionin qeverisës pasoi në janar 2016. 

Anëtarësimi në NATO ishte një çështje debati gjatë zgjedhjeve parlamentare të tetorit 2016 . Partia Demokratike e Socialistëve, e cila kishte qeverisur Malin e Zi që nga viti 1991 dhe mbështet anëtarësimin, fitoi zgjedhjet me 41% të votave popullore.

 Anëtarësimi i plotë 
Mali i Zi u bë anëtari i 29-të i NATO-s më 5 qershor 2017 kur depozitoi instrumentin e tij të pranimit në Traktatin e Atlantikut të Veriut në Departamentin e Shtetit të SHBA-së në Uashington, DC Më 7 qershor 2017, Flamuri i Malit të Zi u ngrit në selinë e NATO-s në një ceremoni të veçantë. për të shënuar pranimin e vendit në NATO. Ceremonitë e ngritjes së flamurit u mbajtën gjithashtu në të njëjtën kohë në Operacionet e Komandës Aleate në Mons dhe Komandën Aleate të Transformimit në Norfolk, Virxhinia . 

 Shiko gjithashtu 
 Marrëdhëniet e jashtme të Malit të Zi
 Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Malit të Zi
 Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Malit të Zi
 Anëtarësimi i Malit të Zi në Bashkimin Evropian

 Referime 

 Lidhjet e jashtme 
 Marrëdhëniet e NATO-s me Malin e Zi
Kategoria:Marrëdhëniet e jashtme të Malit të Zi
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara