Konstanci III

Konstanci III ishte për një kohë të shkurtër perandor romak i Perëndimit në vitin 421. Ai e fitoi pozicionin e tij si perandor për shkak të aftësisë së tij si gjeneral nën Honorin, duke arritur gradën e magister militum deri në vitin 411. Po atë vit, ai shtypi revoltën e Konstandinit III, një gjeneral romak që e kishte shpallur veten perandor. Konstanci më pas vazhdoi të drejtonte fushata kundër grupeve të ndryshme barbare në Hispania dhe Gali, duke rikuperuar shumë nga të dyja për Perandorinë Romake Perëndimore. Konstanci u martua me motrën e Honorit, Galla Placidia në 417, një shenjë e statusit të tij në ngjitje dhe u shpall bashkë-perandor nga Honori më 8 shkurt 421. Ai mbretëroi për shtatë muaj para se të vdiste më 2 shtator 421.

 Biografia 
parapamje|majtas|369px|Monedhë solidus e Konstancit III
Konstanci lindi në Nish, Moesia (Serbia e sotme Nishi) me origjinë ilire. Konstanci shërbeu si gjeneral nën Honorin, duke u ngritur në gradën Magister militum (Mjeshtër i Ushtrisë) deri në vitin 411.

Në vitin 411 Konstanci u dërgua nga Honori për të shuar revoltën e Kostandinit III, i cili e kishte shpallur veten perandor në Britani në vitin 407. Më pas Konstanci udhëhoqi ushtarët e tij në Arles, kryeqyteti dhe rezidenca e Kostandinit. Me të mbërritur, ai mundi ushtrinë e Gerontit, një gjeneral që po rrebelohej kundër Kostandinit, përpara se të rrethonte qytetin.

parapamje|Mauzoleu i Gala Placias me sarkofagun e Konstancit III, Ravena, Itali
Kostandini refuzoi të dorëzohej, duke shpresuar të zgjasë deri në kthimin e gjeneralit të tij Edobikus, i cili po ngrinte trupa në Galinë veriore. Edobikusi u kthye në Arles, megjithatë ai u mund me shpejtësi nga Konstanci. Kostandini shpejt më pas humbi pjesën më të madhe të pjesës së mbetur të forcave të tij, pasi ushtria e tij që ruante Rhein zgjodhi të mbështeste uzurpatorin Jovin në vend të kësaj, duke e detyruar Kostandinin të dorëzohej. Pavarësisht nga garancitë e Konstantit se Konstandini do të ishte në gjendje të tërhiqej në mënyrë të sigurtë në një zyrë klerikale, Konstanci e burgosi dhe më tej i preu kokën gjatë kthimit të tij në Ravena, në gusht ose shtator 411. Rivalët e mbetur të Honorit u mposhtën shpejt, me Gerontin që kreu vetëvrasje në Hispania dhe Jovini u mund nga Athaulfi, mbreti i visigotëve. Pavarësisht nga kjo, Honori nuk ishte në gjendje të rimarrë kontrollin e Britanisë, dhe as ndonjë romak pas tij.

Konstanci nisi një fushatë kundër vizigotëve në Hispaninë veriore në vitin 416, duke i bllokuar ata në mënyrë që t'i vriste uria dhe të detyronte nënshtrimin e tyre. Menjëherë pas kësaj, mbreti visigot, Vallia, u dorëzua në Romë, duke rënë dakord të kthente Gala Placidian (motra e Honorit, e cila ishte kapur nga Alariku  412 dhe ishte detyruar të martohej me Athaulfin, i cili në këtë kohë ishte i vdekur). dhe për të bërë luftë kundër vandalëve dhe barbarëve të tjerë me të cilët romakët ishin ende në konflikt, në këmbim të furnizimeve ushqimore. Ky zhvillim i mundësoi Konstancit ti jepte fund Revoltës së Bagaudaes në Gali në vitin 417. Më pas Konstanci vazhdoi fushatën kundër grupeve të ndryshme fisnore, duke rifituar kontrollin e pjesës më të madhe të Hispanisë dhe Galisë deri në vitin 420.

Ngjitja në fron dhe vdekja
parapamje|majtas|389px|Kurorëzimi i Valentinianit të III në një kameo romak
Gjatë kësaj periudhe kohore, gjeneralët luajtën një rol kritik në sigurimin e vazhdimësisë së mbretërimit të perandorëve romakë, veçanërisht perandorëve romakë perëndimorë. Pozicioni i Konstancit si magister militum dhe aftësia e tij si komandant e lejuan atë të fitonte ndikim të madh mbi Perandorinë Romake Perëndimore, të krahasueshme me Stilikonin e mëparshëm. Për këtë arsye, Honori i dha shumë nderime Konstancit, si e emëroi atë konsull tri herë: në vitin 414, përkrah Konstansit; në vitin 417, krahas Honorit; dhe në vitin 420, së bashku me Teodosin II. Për të siguruar më tej besnikërinë e Konstancit, Honori organizoi fejesën e motrës së tij, Gala Placidia, me Konstantin në vitin 417. Më vonë, më 8 shkurt 421, Honori e bëri Konstantin bashkë-perandor perëndimor nën veten. Megjithatë kushëriri i tij, Teodosi II, perandori i romak lindor nuk e njohu atë si të tillë. Për këtë, raportohet se Konstanci u zemërua dhe mori në konsideratë nisjen e një fushate kundër Teodosit. 

Konstanci mbretëroi si bashkë-perandor vetëm shtatë muaj para se të vdiste më 2 shtator 421, në Ravena. Honori sundoi i vetëm deri në vdekjen e tij në vitin 423, kur Valentiniani III, djali i Konstancit, mori fronin me Gala Placidian që shërbeu si regjente.

 Shiko edhe 

 Valentiniani III
 Teodosi II
 Anastasi I
 Marciani
 Lista e Perandorëve Romakë
 Lista e perandorëve ilirë
 Lista e personaliteteve ilire
 Lista e Perandorëve Bizantinë
 Perandoria Romake Perëndimore
 Perandoria Romake
 Perandoria Bizantine
 Prefektura e Ilirikut
 Iliria
 Leoni VI i Dituri
 Kostandini VII Purpurogjeniti
 De Administrando Imperio
 Kostandini i Madh
 Dinastia e Konstandinit
 Justiniani i Madh
 Dinastia e Justinianit
 Herakleosi
 Basili II
 Paleologët

 Referime 

 Bibliografia 


















Kategoria:Perandorë ilirë
Kategoria:Vdekje 421
Kategoria:Perandorë romakë
Kategoria:Lindje - Shekulli IV
Kategoria:Njerëz nga Nishi