Rrethimi

Rrethimi është një bllokadë ushtarake e një qyteti, ose fortesë, me qëllimin e pushtimit me anë të shkatërrimit ose një sulmi të përgatitur mirë. Lufta e rrethimit është një formë e konfliktit të vazhdueshëm, me intensitet të ulët, i karakterizuar nga njëra palë që mban një pozicion të fortë, statik dhe mbrojtës. Rrjedhimisht, një mundësi për negociata midis luftëtarëve është e zakonshme, pasi afërsia dhe avantazhi i luhatshëm mund të inkurajojnë diplomacinë. Arti i kryerjes dhe rezistencës ndaj rrethimeve quhet luftë rrethimi, siegecraft ose poliorcetics.

Rrethimi ndodh kur një sulmues ndeshet me një qytet ose kështjellë që nuk mund të merret lehtësisht nga një sulm i shpejtë dhe që refuzon të dorëzohet. Rrethimet përfshijnë rrethimin e objektivit për të bllokuar sigurimin e furnizimeve dhe përforcimin ose arratisjen e trupave (një taktikë e njohur si "investim"). Kjo zakonisht shoqërohet me përpjekjet për të reduktuar fortifikimet me anë të motorëve të rrethimit, bombardimeve artilerie, minierave (të njohura edhe si rrëshqitje) ose përdorimit të mashtrimit ose tradhtisë për të anashkaluar mbrojtjen.

Në rast të dështimit të një rezultati ushtarak, rrethimet shpesh mund të vendosen nga uria, etja ose sëmundja, të cilat mund të prekin ose sulmuesin ose mbrojtësin. Megjithatë, kjo formë rrethimi mund të zgjasë shumë muaj apo edhe vite, në varësi të madhësisë së rezervave të ushqimit që mban pozicioni i fortifikuar.

Forca sulmuese mund të rrethojë vendin e rrethuar, i cili do të ndërtojë një linjë punimesh dheu, të përbërë nga një mur dhe një kanal, që e rrethon atë. Gjatë procesit të rrethimit, forca sulmuese mund të goditet nga një forcë tjetër, aleate e vendit të rrethuar, për shkak të kohës së gjatë të nevojshme për ta detyruar atë të kapitullojë. Një unazë mbrojtëse e fortesave jashtë unazës së fortesave të rrethuara, e quajtur kontravalacion, përdoret gjithashtu ndonjëherë për të mbrojtur sulmuesit nga jashtë.

Qytetet e lashta në Lindjen e Mesme tregojnë dëshmi arkeologjike të mureve të fortifikuara të qytetit. Gjatë epokës së Shteteve ndërluftuese të Kinës së lashtë, ka prova tekstuale dhe arkeologjike të rrethimeve të zgjatura dhe makinerive rrethuese të përdorura kundër mbrojtësve të mureve të qytetit. Makineritë e rrethimit ishin gjithashtu një traditë e botës së lashtë greko-romake. Gjatë Rilindjes dhe periudhës së hershme moderne, lufta e rrethimit dominoi zhvillimin e luftës në Evropë. Leonardo da Vinçi fitoi po aq famë nga dizajni i fortifikimeve sa edhe nga veprat e tij artistike.

Fushatat mesjetare në përgjithësi u krijuan rreth një sërë rrethimesh. Në epokën e Napoleonit, përdorimi në rritje i topave gjithnjë e më të fuqishëm uli vlerën e fortifikimeve. Në shekullin e 20-të, rëndësia e rrethimit klasik ra. Me ardhjen e luftës së lëvizshme, një fortesë e vetme e fortifikuar nuk është më aq vendimtare sa dikur. Ndërsa rrethimet tradicionale ndodhin ende, ato nuk janë aq të zakonshme sa dikur për shkak të ndryshimeve në mënyrat e betejës, kryesisht lehtësisë me të cilën vëllime të mëdha të fuqisë shkatërruese mund të drejtohen mbi një objektiv statik. Rrethimet moderne janë më shpesh rezultat i situatave më të vogla të pengjeve, militantëve ose rezistencave ekstreme të arrestimit.

 Shiko edhe 

 Referime 

Kategoria:Strategji ushtarake
Kategoria:Ushtri
Kategoria:Luftëra