Prada

Prada S.p.A. (/ˈprːdə/ , PRAH-də; Italisht: [ˈpraːda]) është një shtëpi italiane e modës luksoze e themeluar në vitin 1913 në Milano nga Mario Prada. Ajo është e specializuar në çanta lëkure, aksesorë udhëtimi, këpucë, gati për t'u veshur, dhe aksesorë të tjerë mode. Prada licencon emrin dhe markimin e saj në Luxottica për syze dhe L'Oréal për parfume. 

 Historia 

 Themelimi 
Kompania filloi në vitin 1913 nga Mario Prada dhe vëllai i tij Martino si Fratelli Prada, një dyqan mallrash lëkure në Milano.  Fillimisht, dyqani shiste mallra kafshësh, bagazhe avullore angleze të importuara dhe çanta dore.

Mario Prada nuk besonte se gratë duhet të kishin një rol në biznes, kështu që ai pengoi anëtarët e familjes femërore të hynin në kompaninë e tij. Ironikisht, djali i Marios nuk kishte interes për biznesin, kështu që ishte vajza e Marios Luisa që pasoi Marion dhe drejtoi Pradën për gati njëzet vjet. Vajza e Luisas, Miuccia Prada, u bashkua me kompaninë në vitin 1970, duke marrë përfundimisht përsipër luisën në vitin 1978.
parapamje|Butiku Prada në Galleria Vittorio Emanuele II në Milano, Itali
Miuccia filloi të bënte çanta shpine të papërshkueshme nga uji nga Pocono, një pëlhurë najloni.  u takua me Patrizio Bertelli në vitin 4, një italian i cili kishte filluar biznesin e tij të mallrave të lëkurës në moshën 1977 vjeçare, dhe ai u bashkua me kompaninë menjëherë pas kësaj. Ai e këshilloi Miuccia në biznesin e kompanisë, të cilën ajo e ndoqi. Ishte këshilla e tij për të ndërprerë importimin e mallrave angleze dhe për të ndryshuar bagazhet ekzistuese.]

 Zhvillimi 
Miuccia trashëgoi kompaninë në vitin 1978 me të cilën shitjet e kohës ishin deri në 450,000 dollarë amerikanë. Me Bertelli-n përkrah saj si menaxhere biznesi, Miuccia u lejua kohë për të zbatuar kreativitetin e saj në dizajnet e kompanisë.  Ajo do të vazhdonte të inkorporonte idetë e saj në shtëpinë e Pradës që do ta ndryshonte atë. 

Ajo lëshoi setin e saj të parë të çantave të shpinës dhe totes në vitin 1979. Ato ishin bërë nga një nylon i zi i fortë ushtarak që gjyshi i saj e kishte përdorur si mbulesë për bagazhet e avullit. Suksesi fillestar nuk ishte i menjëhershëm, pasi ata ishin të vështirë për t'u shitur për shkak të mungesës së reklamave dhe çmimeve të larta, por linjat do të vazhdonin të bëheshin hiti i saj i parë komercial.

Më pas, Miuccia dhe Bertelli kërkuan llogari me shumicë për çantat në dyqanet dhe butikët e lartë në mbarë botën. Në vitin 1983, Prada hapi një butik të dytë në qendër të Galleria Vittorio Emanuele në zemrën tregtare të Milanos, në vendin e emporiumit të mëparshëm historik "London House" të drejtuar nga Felice Bellini nga viti 1870 deri në vitet 1960, që të kujton dyqanin origjinal, por me një kontrast të hollë dhe modern me të.

Dalja tjetër e madhe ishte një tote najloni. Po atë vit, shtëpia e Pradës filloi zgjerimin në të gjithë Evropën kontinentale dhe shtetet e Bashkuara duke hapur vende në zona të shquara tregtare brenda Firences, Parisit, Madridit dhe Qytetit të Nju Jorkut. Një linjë këpucësh u lëshua gjithashtu në vitin 1984. Në vitin 1985 Miuccia lëshoi "çantën klasike Prada" që u bë një sensacion brenda natës. Megjithëse praktik dhe i fortë, linjat e saj të holla dhe mjeshtëria kishin një luks që është bërë nënshkrimi Prada.

Në vitin 1987, Miuccia dhe Bertelli u martuan. Prada lansoi koleksionin e saj të gati-për-veshur për femra në vitin 1988, dhe dizajnet u bënë të njohura për bel të rënë dhe rripa të ngushtë. Popullariteti i Pradës u rrit kur bota e modës vuri re linjat e saj të pastra, pëlhurat opulente dhe ngjyrat bazë.

Logoja e etiketës nuk ishte aq e dukshme një element dizajni sa ato në çanta nga marka të tjera të shquara luksoze si Louis Vuitton. Ajo u përpoq të tregtonte mungesën e saj të tërheqjes prestigjoze, duke përfshirë veshjen e saj, duke projektuar një imazh të "anti-statusit" ose "snofrës inverse".

 1990 
Origjinaliteti i  Pradës  e bëri atë një nga shtëpitë më me ndikim të modës, dhe marka u bë një simbol i statusit premium në vitet 1990.
parapamje|Çantë dore prej lëkure me vegla e bërë nga Prada, 1935-45 (Muzeu RISD)
Shitjet u raportuan në L 70 miliardë, ose 31.7 milionë dollarë amerikanë, në vitin 1998.  Patrizio di Marco mori përsipër biznesin në rritje në Shtetet e Bashkuara pasi punoi për shtëpinë në Azi. Ai ishte i suksesshëm në paraqitjen e çantave Prada në dyqanet e mëdha, kështu që ata mund të bëheshin një hit me redaktorët e modës. Suksesi i vazhdueshëm i Pradës iu atribua temës së saj "të klasës punëtore" e cila, Ginia Bellafante në The New York Times Magazine shpalli, "po bëhej chic në teknologjinë e lartë, të drejtuar nga IPO në fillim të viteve 1990." Për më tepër, tani burri dhe gruaja, Miuccia dhe Bertelli udhëhoqën etiketën Prada në një zgjerim të kujdesshëm, duke i bërë produktet të vështira për të ardhur.

Në vitin 1992, markë e modës së lartë Miu Miu, e quajtur sipas pseudonimit miuccia, u lëshua. Miu Miu u urtesua konsumatorëve më të rinj dhe njerëzve të famshëm. Nga 1993 Prada u nderua me çmimin Council of Fashion Designers of America (CFDA) për aksesorët. 
parapamje|Rruga Prada e Pestë, Manhatan
Koleksioni i parë i rrobave të gatshme për meshkuj ishte pranverë-verë 1998.  Deri në vitin 1994, shitjet ishin në 210 milionë dollarë amerikanë, me shitjet e veshjeve që përbënin 20% (që pritet të dyfishohen në vitin 1995). Prada fitoi një tjetër çmim nga CFDA, në vitin 1995 si një "dizajner i vitit" 1996 dëshmoi hapjen e boutique 18,000 ft² Prada në Manhattan, New York, më i madhi në zinxhir në atë kohë. Tani Shtëpia e Pradës vepronte në 40 vende në mbarë botën, 20 prej të cilave ishin në Japoni. Kompania zotëronte tetë fabrika dhe punë nënkontraktuara nga 84 prodhues të tjerë në Itali. Bizneset përkatëse të Pradës dhe Bertellit u bashkuan për të krijuar Prapar B.V. në vitin 1996. Emri, megjithatë, u ndryshua më vonë në Prada B.V., dhe Patrizio Bertelli u emërua Shefi Ekzekutiv i kompanisë luksoze Prada.

1996 gjithashtu mund të shihet si duke shënuar një pikë kthese të rëndësishme në estetikën e Pradës, një që ushqen reputacionin e markës në mbarë botën. Gazetarët vlerësuan zhvillimin e Miuccia-s të një stili "të shëmtuar chic", i cili fillimisht ngatërroi klientët duke ofruar veshje flagrante joekseksuese që më pas zbuluan se ofronin guxim dhe origjinal merr marrëdhëniet midis modës dhe dëshirës.  Që atëherë Prada është konsideruar si një nga dizajnerët më inteligjentë dhe konceptualë.

Në vitin 1997, Prada shpalli të ardhura prej 674 milionë dollarë amerikanë. Një tjetër dyqan në Milano u hap po atë vit. Sipas The Wall Street Journal, Bertelli shkatërroi dritaret e dyqanit një ditë para hapjes, pasi ai ishte bërë thellësisht i pakënaqur me kurthin. Bertelli gjithashtu bleu aksione në grupin Gucci, dhe më vonë fajësoi Gucci për "aping dizajnet e gruas së tij". Në qershor 1998, Bertelli fitoi 9.5% të kthimit të investimit me 260 milionë dollarë amerikanë.  Analistët filluan të spekulonin se ai po përpiqej të merrte kontrollin e grupit Gucci. Propozimi dukej i pamundur, megjithatë, sepse Prada ishte në atë kohë ende një kompani e vogël dhe ishte në borxhe. Funding Universe thotë se "Më së paku, Prada kishte një zë si një nga aksionerët më të mëdhenj të Gucci -t (një 10 për qind e aksioneve do të kërkohej për të drejtën për të kërkuar një vend në bord) dhe do të qëndronte për të përfituar tidily nëse dikush do të përpiqet të marrë Gucci-n." Megjithatë, Bertelli shiti aksionet e tij tek Moët-Hennessy • Kryetari i Louis Vuitton Bernard Arnault në janar 1998 për një fitim prej 140 milionë dollarë amerikanë. Arnault në fakt po përpiqej të merrte kontrollin e Guccit. LVMH kishte blerë kompani mode për një kohë dhe tashmë zotëronte Dior, Givenchy, dhe marka të tjera luksoze. Gucci, megjithatë, arriti ta shmangë atë duke i shitur 45% të aksioneve industrialistit François Pinault, për 3 miliardë dollarë amerikanë. [Citimi i nevojshëm] Në vitin 1998, dyqani i parë i veshjeve të meshkujve Prada u hap në Los Anxhelos.

Prada ishte e vendosur të mbante një portofol kryesues të markave luksoze, si grupi Gucci dhe LVMH. Prada bleu 51% të kompanisë helmut Lang me qendër në Nju Jork për 40 milionë dollarë amerikanë në mars 1999. [Citimi i nevojshëm] Kompania e Lengut vlente rreth 100 milionë dollarë amerikanë. Muaj më vonë, Prada pagoi 105 milionë dollarë amerikanë për të pasur kontrollin e plotë të Jil Sander A.G., një kompani gjermane me të ardhura vjetore prej 100 milionë dollarë amerikanë. Blerja fitoi Prada një vend në Gjermani, dhe muaj më vonë Jil Sander dha dorëheqjen si kryetare e kompanisë së saj të të përmendurit. Church & Company, një këpucar anglez, gjithashtu u vu nën kontrollin e Prada, kur Prada bleu 83% të kompanisë për 170 milionë dollarë amerikanë. [Citimi i nevojshëm] Një ndërmarrje e përbashkët midis Pradës dhe grupit De Rigo u formua gjithashtu atë vit për të prodhuar syze Prada. Në tetor 1999, Prada u bashkua me LVMH dhe mundi Gucci për të blerë 51% të aksioneve në Fendi S.p.A me bazë në Romë. Pjesa e pradës së blerjes (25.5%) vlente 241.5 milionë dollarë amerikanë nga 520 milionë dollarë amerikanë të paguar si nga Prada ashtu edhe nga LVMH. [Citimi i nevojshëm] Prada mori borxhet e Fendit, pasi kjo e fundit nuk po bënte mirë financiarisht.

Këto blerje e ngritën Pradën në krye të tregut të mallrave luksoze në Evropë. Të ardhurat u trefishuan nga ajo e vitit 1996, në L2 trilion. [Citimi i nevojshëm] Megjithë suksesin e dukshëm, kompania ishte ende në borxhe.

parapamje|Prada në Pacific Place, Hong Kong

 2000 
Bashkimi dhe blerjet e kompanisë u ngadalësuan në vitet 2000. Megjithatë, kompania nënshkroi një marrëveshje të lirë me Azzedine Alaia. Produktet e kujdesit të lëkurës në doza njësie u futën në Shtetet e Bashkuara, Japoni dhe Evropë në vitin 2000. Një furnizim 30-ditor me lotion pastrimi u tregtua me çmimin e shitjes me pakicë prej 100 dollarë amerikanë. Për të ndihmuar në pagesën e borxheve mbi 850 milionë dollarë amerikanë, kompania planifikoi të listonte 30% të kompanisë në Bursën e Milanos në qershor 2001. Megjithatë, oferta u ngadalësua pas një rënie në shpenzimet për mallrat e luksit në Shtetet e Bashkuara dhe Japoni. Në vitin 2001, nën presionin e bankierëve të tij, Bertelli shiti të gjithë pjesën e Pradës prej 25.5% në Fendi tek LVMH. Shitja mblodhi vetëm 295 milionë dollarë amerikanë.

Deri në vitin 2006, etiketat Helmut Lang, Amy Fairclough, Ghee, dhe Jil Sander u shitën. Jil Sander iu shit firmës private të aksioneve Change Capital Partners, e cila kryesohej nga Luc Vandevelde, kryetari i Carrefour, ndërsa etiketa Helmut Lang tani zotërohet nga kompania japoneze e modës Link Theory. Prada ende po e merr veten nga borxhi i Fendit. Kohët e fundit, një pjesë prej 45% e markës Church & Company është shitur tek Equinox.

Shfaqja e modës Prada Spring/Summer 2009 Ready-to-Wear, e mbajtur më 23 shtator 2008 në Milano, mori një mbulim famëkeq sepse të gjitha modelet në trotuar po lëkundeshin – disa prej tyre u penguan, ndërsa dy modele ranë poshtë para fotografëve dhe u desh të ndihmoheshin nga spektatorët për t'u ngritur.  Ata i hoqën këpucët e tyre në mënyrë që të vazhdonin ecjen e tyre.  Edhe një modele (Sigrid Agren) madje iu desh të ndalonte dhe të kthehej përsëri gjatë ecjes finale pasi nuk mund të arrinte të ecte më gjatë në takat e saj të larta.  E intervistuar menjëherë pas shfaqjes, një modele deklaroi: "Po bëja një sulm paniku, duart më dridheshin. Takat ishin kaq të larta."  Stilistja Miuccia Prada, në anën e saj, nuk fajësoi lartësinë e këpucëve, por çorapet e vogla të mëndafshit brenda, të cilat ishin të rrëshqitshme dhe lëviznin brenda këpucëve, duke penguar këmbët e modeleve të kishin një kapje korrekte në solenë.  Miuccia Prada siguroi gjithashtu se këpucët e shitura në dyqane do të kishin një thembrë më të ulët, dhe se çorapet e vogla do të qepeshin në këpucë me qëllim që të parandalonin rrëshqitjet e mëtejshme. Por shumë fashionistë me të drejtë pohonin se çorapet, pasi të qepeshin në këpucë, nuk do të laheshin dhe do të qelbeshin shpejt dhe do të bëheshin gri.  Rrjedhimisht, këpucët nuk janë shitur kurrë komercialisht.

 2010 
Sipas Fortune, Bertelli planifikoi rritjen e të ardhurave të kompanisë në 5 miliardë dollarë amerikanë deri në vitin 2010.

Më 6 maj 2011, Bursa e Hong Kongut u akuzua për miratimin e IPO-së së Pradës gjatë Rastit të Diskriminimit Gjinor prada, të cilën Prada përfundimisht do ta fitonte. OJQ-të feministe dhe ligjvënësi i Këshillit Legjislativ të Hong Kong-ut Li Çeuk-jan protestuan përpara Bursës së Hong Kong-ut. 

Më 24 qershor 2011, marka u listua në Bursën e Hong Kong-ut për të mbledhur 2.14 miliardë dollarë, por dështoi në përmbushjen e pritjeve të raportuara nga AAP më 17 qershor 2011 dhe Bloomberg. 

Në vitin 2015, xhiroja e Pradës ishte 3,551.7 milionë euro, 1 për qind më shumë se 2014, ndërsa fitimi i saj bruto operativ ra me 16.5 për qind në 954.2 milionë euro. 

Në korrik 2016, veshjet Prada u bënë të disponueshme për të blerë online për herë të parë nëpërmjet Net-a-Porter dhe Mytheresa. 

Që nga marsi i vitit 2018, shitjet e Pradës u kthyen pozitive pas rënies që nga viti 2014 dhe aksionet e tyre kërcyen me 14% në lajme. 

Duke deklaruar se Prada do të jetë "(f)ocusing në materiale inovative do të lejojë kompaninë të eksplorojë kufijtë e rinj të dizajnit krijues ndërsa përmbushë kërkesën për produkte etike," kompania njoftoi në 2019 se gëzofi do të eliminohet nga koleksioni dhe të gjitha markat e shtëpive që nga viti 2020. 

 2020 
Në shkurt të vitit 2020, Miuccia Prada dhe Patrizio Bertelli emëruan projektuesin belg Raf Simons si bashkë-krijues. 

Në gusht të vitit 2020, shtëpia e modës njoftoi se nuk do të përdorte më lëkurë kanguri në produktet e saj.  Në vitin 2020, revista e modës Vanity Teen promovoi fushatën e saj Prada Resort 21. 

 Bizneset sot 

 Shfaqjet e pistës 
parapamje|Ekrani i dritares Prada në Galleria Vittorio Emanuele II, Milano
Prada organizon shfaqje sezonale në kalendarin ndërkombëtar të modës, duke u zhvilluar shpesh në Milano në një nga hapësirat e markës.

1988 - Shfaqja e parë e veshjeve për femra në Milano

1998 - shfaqja e parë e veshjeve për meshkuj në Milano

Resort 2019 u shfaq në New York City në selinë e Pradës në Nju Jork.  Shfaqja u transmetua mbi ekranet në Times Square. 

Modelet e mëparshme prada përfshijnë Daria Werbowy, Gemma Ward, Vanessa Axente, Suvi Koponen, Ali Stephens, Vlada Roslyakova dhe Sasha Pivovarova, të cilët vazhduan të shfaqen në fushatat e reklamave të Pradës për gjashtë sezone rresht pas hapjes së shfaqjes së pistës së Pradës në vjeshtën e vitit 2005. Prada gjithashtu ka paraqitur shumë aktorë si modele në shfaqjet dhe fushatat e tyre të veshjeve të meshkujve, duke përfshirë Gary Oldman, Adrien Brody, Emile Hirsch dhe Norman Reedus. 

Muzika e pistës së Pradës është projektuar nga Frédéric Sanchez. 

 Butikë 
parapamje|Dyqani Prada, Sidni
parapamje|Tokio Epiqendra nga Herzog & de Meuron
Prada ka porositur arkitektë, më së shumti Rem Koolhaas dhe Herzog & de Meuron, për të projektuar dyqane flagship në vende të ndryshme.

1913 - Dyqani origjinal Prada u hap në Milano brenda Galleria Vittorio Emanuele II. 

1919 - Prada u emërua Furnizuesi Zyrtar i Shtëpisë Mbretërore Italiane; si e tillë, ajo përfshiu stemën e Shtëpisë së Savojës dhe dizajnin e litarit me nyje në logon e saj.

1983 - Zgjerimi i shitjes me pakicë sheh një butik të ri të hapur në Milano, si dhe Nju Jork, Madrid, Londër, Paris, dhe Tokio.

1991 - Zgjerimi i mëtejshëm i shitjeve me pakicë dhe më shumë dyqane u hapën në New York City, Kinë dhe Japoni. 

2001 - Hapet Epiqendra e Broadway në New York City nga OMA. 

2003 - Hapet Epiqendra e Tokios nga Herzog & de Meuron 

2004 - Hapet Epiqendra e Los Anxhelesit nga grupi OMA.  Restauruar në vitin 2012.

2008 - Një megastore duplex u hap në Kuala Lumpur në Pavilion Kuala Lumpur.

2009 - Një dyqan i ri i fokusuar në koleksionin Prada Made to Order u hap në Corso Venezia, Milano, projektuar nga arkitekti Robert Baciocchi. 

2012 - Në qershor, Prada hapi dyqanin e saj më të madh ndonjëherë në Dubai's Mall of the Emirates

 Aktivitete të tjera 

 Dizajn kostumesh 
Në vitin 2007, Miuccia Prada kontribuoi me dizajne kostumesh për dy karaktere dixhitale në filmin CGI Appleseed Ex Machina. 

Në vitin 2010, Attila e Giuseppe Verdit u shfaq në Metropolitan Opera të Nju Jorkut me kostume nga Miuccia Prada. 

Në vitin 2013, Miuccia Prada projektoi kostume për filmin e Baz Luhrmann The Great Gatsby në bashkëpunim me stilisten e kostumeve Catherine Martin. 

 Syzet 
2000 - Syzet u lëshuan nën etiketat Prada dhe Miu Miu, prodhuar nga Luxottica. 

 Parfume 
2004 - Parfumi u lëshua me kompaninë Puig.  Aromat e grave u pasuan nga parfumet e burrave në vitin 2006.

 PRADA për gratë, 2004
 Tendre për gratë, 2006
 PRADA Amber për Homme (Prada Man) për meshkuj, 2006
 Benjoin (Esenca ekskluzive N°9) për gratë, 2007
 Infuzioni i Irisit për gratë, 2007
 Infuzion d'Homme për meshkuj, 2008
 L'eau ambrée për gratë, 2009
 Prada Amber për Homme Intensive për meshkuj, 2011
 Ëmbëlsira Prada për gratë, 2011
 Koleksioni Prada Olfactories, 2015
 La Femme Prada për gratë dhe L'Homme Prada për meshkuj, 2016
 La Femme Prada Intensive për gratë dhe L'Homme Prada Intensive për burrat, 2017
 La Femme Prada Uji për gratë, 2017

 Telefon celular 
Në maj 2007, Prada filloi prodhimin e telefonave celularë me LG Electronics. Tre telefona celularë rezultuan nga ky bashkëpunim: LG Prada (KE850), LG Prada II (KF900) dhe LG Prada 3.0.

 Orë 
Prodhimi i orave filloi në vitin 2007 dhe u pezullua në vitin 2012. Një nga modelet e orës të prodhuara nga Prada, Prada Link, është në përputhje me teknologjinë Bluetooth dhe mund të lidhet me celularin LG Prada II. 

 Prada në kulturën popullore 

 Filma 
Filmi me metrazh të gjatë i vitit 1999 10 Things I Hate About You shfaq shkëmbimin e mëposhtëm që lartëson virtytet e pronësisë së Pradës:Bianca: E di, ka një ndryshim midis dashurisë dhe dashurisë. Më pëlqejnë Skikerët e mi, por e dua çantën time të shpinës Prada.

Dëlirë: Por unë i dua Skikerët e mi.

Bianka: Kjo sepse nuk ke çantë shpine Prada.

— Filmi i vitit 2006 The Devil Wears Prada (bazuar në librin e vitit 2003 me të njëjtin emër të shkruar nga Lauren Weisberger) fitoi Meryl Streep një nominim për Oskar për rolin e saj. Garderoba e saj e këpucëve për filmin thuhej të ishte "të paktën 40% Prada" nga stilistja e kostumeve Patricia Field.  Anna Wintour, kryeredaktore e American Vogue dhe inspirimi i supozuar për karakterin e Meryl Streep, veshi Pradën në premierën e filmit. 

 Art 
Në vitin 2005, një butik i rremë Prada u ndërtua si një instalim arti 26 milje larg nga Marfa, Teksas. E quajtur "Prada Marfa," qëllimi i strukturës ishte të shpërbëhej përfundimisht në rrethinat e saj. Këpucët dhe çantat u siguruan nga Miuccia Prada nga koleksioni i Sezonit Veror 2005.  Instalimi u plaçkit pasi u përfundua, dhe restaurimi i nevojshëm çoi në një revizion në plane, duke e bërë strukturën një instalim të përhershëm. 

 Filantropia dhe sponsorizimi 

 Arte dhe arkitekturë 
Inauguruar në vitin 2000, Selia Qendrore e Pradës në Milano është e vendosur në një hapësirë ish-industriale midis via Bergamo dhe Via Fogazzaro.  Një instalim arti nga Carsten Höller që merr formën e një diapozitiva metalike tre-katëshe çon nga zyra e Miuccia Prada në oborrin e brendshëm. 

E përfunduar në vitin 2002, Selia Qendrore e Qytetit të Pradës në Nju Jork hapet, e vendosur në një ish fabrikë pianosh Times Square e rinovuar nga firma e arkitekturës Herzog & de Meuron. 

2003 - Projekti "Garden-Factories" - Prada bashkëpunon me arkitektin Guido Canali për të ripërtëritur peizazhin që rrethon prodhuesit e tyre. 

Në vitin 2004, "Waist Down – Skirts by Miuccia Prada" u përkul në Epiqendrën e Tokios. Një ekspozitë udhëtuese me 100 funde projektuar nga Miuçia Prada dhe konceptuar nga kuratori Kajoko Ota i AMO në bashkëpunim me Znj. Prada, ekspozita vazhdoi në Shangai, Nju Jork, Los Anxheles dhe Seul. 

E përfunduar në vitin 2009, Prada porositi një ndërtesë të pazakontë shumë-qëllimëshe nga grupi OMA i Rem Koolhaas i quajtur Transformator Prada në Seul.  u përdor për herë të parë për të shfaqur ekspozitën "Waist Down – Skirts by Miuccia Prada", dhe më vonë u ndryshua në një kinema.

Në vitin 2012, Znj. Prada, së bashku me stilisten Elsa Schiaparelli, ishte subjekt i ekspozitës së Muzeut Metropolitan të Artit, "Biseda të pamundura".  e Los Anxhelosit u restaurua edhe në vitin 70. 

Në vitin 2014, një ekspozitë e quajtur "Pradasphere" u përkul në Harrods të Londrës dhe Anijen Qendrore të Hong Kong-ut Pier 4, duke theksuar universin Prada. 

Në vitin 2015, Prada hapi një shtëpi të përhershme për Fondazione Prada në Milano. I vendosur në një ish distilues të rimodeluar nga grupi OMA i Rem Koolhaas, ai pret një koleksion të përhershëm të artit specifik të sitit si dhe galeritë e ekspozitave rrotulluese. Me qëllim për të vepruar si një hapësirë grumbullimi për komunitetin lokal, ajo gjithashtu përmban një hapësirë të performancës, kinema, librari, dhe një kafene - Bar Luce, me një brendësi të projektuar nga regjisori Wes Anderson. 

Në vitin 2016, pas 6 vitesh restaurimi Prada hapi një hapësirë ngjarjesh në një rezidencë historike në distriktin Rong Zhai të Shangait, Kinë. 

 Sponsorizime sportive 
Pasioni i Patrizio Bertelli për lundrimin e çoi Pradën të formonte ekipin Luna Rossa në vitin 1997 në mënyrë që të marrë pjesë në Kupën e Amerikës.  42 shtator 28 u njoftua nga Royal New Zealand Yacht Squadron se Prada do të jetë sponsori pritës i Challenger Selection Series në Kupën e Amerikës 77, duke mbivendosur rolin e Louis Vuitton filloi në vitin 2021.

Seritë e Përzgjedhjes challenger që ishte Louis Vuitton Cup, tani do të njihen si Kupa Prada, dhe Ndeshja e Kupës së Amerikës do të paraqitet nga Prada. Ajo do të mbahet në Auckland, Zelanda e Re, janar 2021.

 Qëndrueshmëria mjedisore 
Grupi luksoz, Prada, aleat i Komisionit Ndërqeveritar Oqeanografik të UNESKO-s në vitin 2019 për të futur një 'program arsimor', SEA BEYOND, rreth detit-peservation.  Arsyetimi pas një projekti të tillë arsimor është të sensibilizojë rininë dhe t'i bëjë ata të vetëdijshëm për 'ndotjen e oqeanit' dhe rëndësinë e ruajtjes së detit.  Në Sustainable Fashion Awards 2022, projekti SEA BEYOND, i cili në të njëjtën kohë përfshinte 'njohuri oqeanike' dhe 'modë të qëndrueshme', mori një çmim.

Kategoria:Marka italiane