Ora e dorës

Një orë dore është një sahat portativ i destinuar për t'u mbajtur ose mbajtur nga një person. Ai është krijuar për të mbajtur një lëvizje të qëndrueshme pavarësisht nga lëvizjet e shkaktuara nga aktivitetet e personit. Një orë dore është projektuar për t'u veshur rreth kyçit të dorës, e lidhur me një rrip ore ose një lloj tjetër byzylyk, duke përfshirë shiritat metalikë, rripat lëkure ose çdo lloj byzylyku tjetër. Një orë xhepi është projektuar që një person ta mbajë në një xhep, shpesh të lidhur me një zinxhir.

Orët u zhvilluan në shekullin e 17-të nga orët me energji pranverore, të cilat u shfaqën qysh në shekullin e 14-të. Gjatë pjesës më të madhe të historisë së saj, ora ishte një pajisje mekanike, e drejtuar nga ora, e mundësuar nga mbështjellja e një burimi kryesor dhe që mbante kohën me një rrotë balancuese lëkundëse. Këto quhen orë mekanike. Në vitet 1960 u shpik ora elektronike e kuarcit, e cila mundësohej nga një bateri dhe mbante kohën me një kristal kuarci vibrues. Në vitet 1980, ora e kuarcit kishte marrë pjesën më të madhe të tregut nga ora mekanike. Historikisht, ky quhet revolucioni i kuarcit (i njohur edhe si kriza e kuarcit në Zvicër). Zhvillimet në vitet 2010 përfshijnë orët inteligjente, të cilat janë pajisje elektronike të përpunuara të ngjashme me kompjuterin, të dizajnuara për t'u veshur në dore. Në përgjithësi ato përfshijnë funksione të matjes së kohës, por këto janë vetëm një nëngrup i vogël i pajisjeve të orës inteligjente.

Në përgjithësi, orët moderne shpesh shfaqin ditën, datën, muajin dhe vitin. Për orët mekanike, ndonjëherë përfshihen veçori të ndryshme shtesë të quajtura "komplikime", të tilla si ekranet e fazës së hënës dhe llojet e ndryshme të turbullirave. Shumica e orëve elektronike kuarci, nga ana tjetër, përfshijnë veçori të lidhura me kohën si kohëmatës, kronografi dhe funksione alarmi. Për më tepër, disa orë moderne (si orët inteligjente) madje përfshijnë kalkulatorë, teknologji GPS dhe Bluetooth ose kanë aftësi të monitorimit të rrahjeve të zemrës, dhe disa prej tyre përdorin teknologjinë e orës radio për të korrigjuar rregullisht kohën.

Shumica e orëve që përdoren kryesisht për matjen e kohës kanë lëvizje kuarci. Megjithatë, orët e shtrenjta të koleksionit, të vlerësuara më shumë për mjeshtërinë e tyre të hollësishme, tërheqjen estetike dhe dizajnin magjepsës sesa për matjen e thjeshtë të kohës, shpesh kanë lëvizje mekanike tradicionale, pavarësisht se janë më pak të sakta dhe më të shtrenjta se homologët e tyre elektronikë. Që nga viti 2018, ora më e shtrenjtë e shitur ndonjëherë në ankand ishte Patek Philippe Henry Graves Supercomplication, ora mekanike më e ndërlikuar në botë deri në vitin 1989, duke shitur 24 milionë dollarë (23,237,000 CHF) në Gjenevë më 11 nëntor 2014. Që nga 20 dhjetori Ora më e shtrenjtë e shitur ndonjëherë në ankand (dhe ora e dorës) ishte Patek Philippe Grandmaster Chime Ref. 6300A-010, duke marrë 31,19 milionë dollarë (31,000,000 CHF) në Gjenevë më 9 nëntor 2019.

 Shiko edhe 

 Referimet 

Kategoria:Kohë
Kategoria:Aksesorë veshmbathjeje