Mbrojtja e burimeve detare

Mbrojtja e burimeve detare është mbrojtja dhe ruajtja e ekosistemeve në oqeane dhe dete nëpërmjet menaxhimit të planifikuar për të parandaluar mbishfrytëzimin e këtyre burimeve detare . Ruajtja detare është e informuar nga studimi i bimëve detare dhe burimeve shtazore dhe funksioneve të ekosistemit dhe nxitet nga reagimi ndaj efekteve negative të manifestuara që shihen në mjedis si humbja e specieve, degradimi i habitatit dhe ndryshimet në funksionet e ekosistemit  dhe fokusohet në kufizimin e njeriut. -shkaktoi dëme në ekosistemet detare, duke rivendosur ekosistemet detare të dëmtuara dhe duke ruajtur speciet dhe ekosistemet e cenueshme të jetës detare . Ruajtja detare është një disiplinë relativisht e re e cila është zhvilluar si përgjigje ndaj çështjeve biologjike si zhdukja dhe ndryshimi i habitateve detare .Zacharias, Mark (2014). "Marine Environmental Protection Policy: International Efforts to Address Threats to Marine Biodiversity" in Marine Policy: An Introduction to Governance and International Law of the Oceans. Routledge. .

 Vështrim 
Konservuesit detarë mbështeten në një kombinim të parimeve shkencore që rrjedhin nga biologjia detare, ekologjia, oqeanografia dhe shkenca e peshkimit, si dhe në faktorët njerëzorë, si kërkesa për burime detare, ligji detar, ekonomia dhe politika, në mënyrë që të përcaktojnë se si të mbrojnë dhe ruajnë më së miri speciet dhe ekosistemet detare. Ruajtja detare mund të përshkruhet si një nëndisiplinë e biologjisë së ruajtjes .

Ruajtja moderne detare u njoh për herë të parë globalisht në vitet 1970 pas Luftës së Dytë Botërore në një epokë të njohur si "revolucioni detar". Legjislacioni federal i Shteteve të Bashkuara tregoi mbështetjen e tij për ruajtjen e detit duke institucionalizuar zonat e mbrojtura dhe duke krijuar grykëderdhje detare. Në fund të viteve 1940 u formua Unioni Ndërkombëtar për Ruajtjen e Natyrës (IUCN).  Ky program përfundimisht u zhvillua në një platformë ku kombet mund të komunikonin dhe të bënin marrëveshje për ruajtjen e detit. Pas formimit të IUCN, filluan të shfaqen organizata të reja të pavarura të njohura si organizata joqeveritare . Këto organizata ishin të vetëqeverisura dhe kishin synime individuale për ruajtjen e detit. Në fund të viteve 1970, u ndërmorën eksplorime nënujore të pajisura me teknologji të re si kompjuterët.  Gjatë këtyre eksplorimeve, u zbuluan parimet themelore të ndryshimit në lidhje me ekosistemet detare. Nëpërmjet këtij zbulimi, u zbulua natyra e ndërvarur e oqeanit. Kjo çoi në një ndryshim në qasjen e përpjekjeve për ruajtjen e detit, dhe një theks i ri u vu në rivendosjen e sistemeve brenda mjedisit, së bashku me mbrojtjen e biodiversitetit. Hinrichsen, Don (2011). The Atlas of Coasts & Oceans: Ecosystems, Threatened Resources, Marine Conservation. University of Chicago.

 Shih edhe 
 Riviera shqiptare
 Bregdeti Shqiptar i Jonit
 Bregdeti Shqiptar i Adriatikut

 Literatura 
  Ocean Life Faces Mass Extinction, Broad Study Says – review of the Science article in the New York Times

 Lang, Michael A., Ian G. Macintyre, and Klaus Rützler, eds.Proceedings of the Smithsonian Marine Science Symposium. Smithsonian Contributions to the Marine Sciences, no. 38. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Scholarly Press, 2009.
Marine Conservation Institute bibliography of resources

 Referime 

Kategoria:Faqe me adresa nga Wayback Machine që përdorin stampën e arkivës së rrjetit
Kategoria:Mbrojtja e burimeve detare