Gratë refugjate

Gratë refugjate përballen me sfida specifike gjinore në drejtimin e jetës së përditshme në çdo fazë të përvojës së tyre të migrimit.  Sfidat e përbashkëta për të gjitha gratë refugjate, pavarësisht nga të dhënat e tjera demografike, janë aksesi në kujdesin shëndetësor dhe abuzimi fizik dhe rastet e diskriminimit, dhunës seksuale dhe trafikimit të qenieve njerëzore janë më të zakonshmet.  Por edhe nëse gratë nuk bëhen viktima të veprimeve të tilla, ato shpesh përballen me abuzim dhe shpërfillje për nevojat dhe përvojat e tyre specifike, gjë që çon në pasoja komplekse, duke përfshirë demoralizimin, stigmatizimin dhe prishjen e shëndetit mendor dhe fizik. International Rescue Committee. The Forgotten Frontline: The Effects of War on Women.  Retrieved 14 November 2010. Mungesa e aksesit në burimet e duhura nga organizatat ndërkombëtare të ndihmës humanitare është e komplikuar nga supozimet mbizotëruese gjinore në mbarë botën, megjithëse ndryshimet e fundit në integrimin gjinor synojnë të luftojnë këto të përbashkëta. 

 Shëndeti 
Çështjet shëndetësore me të cilat përballen gratë refugjate variojnë nga dehidratimi dhe diarreja, deri te ethet e larta dhe malaria. Ato përfshijnë gjithashtu fenomene me shtrirje më të gjerë, si dhuna me bazë gjinore dhe shëndeti i nënës . Shkaqet kryesore të vdekjes së grave refugjate përfshijnë kequshqyerjen, diarrenë, infeksionet e frymëmarrjes dhe komplikimet riprodhuese.  Shqetësimet shëndetësore të grave refugjate ndikohen nga një sërë faktorësh duke përfshirë mirëqenien e tyre fizike, mendore dhe sociale. Komplikimet shëndetësore dhe shqetësimet për gratë refugjate janë të përhapura si gjatë kohës së tyre si refugjate që jetojnë në kampe ose strehimore të përkohshme, ashtu edhe kur ato zhvendosen në vendet e azilit ose zhvendosjes . Faktorët e jashtëm që kontribuojnë në shqetësimet shëndetësore të grave refugjate përfshijnë pabarazinë gjinore të përforcuar kulturalisht, lëvizshmërinë e kufizuar, mungesën e aksesit në objektet e kujdesit shëndetësor, dendësinë e lartë të popullsisë brenda kampeve të refugjatëve dhe nivelet e ulëta të arsimit.   

 Shëndeti riprodhues 
Organizatat ndërkombëtare të ndihmës humanitare, si Kombet e Bashkuara, pajtohen se kujdesi adekuat riprodhues duhet të jetë "i sigurt, efektiv...[dhe] i përballueshëm.  ". Sipas Kombeve të Bashkuara, ndërsa vlerat universale në të drejtat e njeriut mbështesin disponueshmërinë e nevojave të kujdesit shëndetësor riprodhues për të gjitha gratë, shërbimet që janë në përputhje me standardet e duhura duke respektuar dallimet kulturore, rrallë ofrohen për gratë refugjate.  Për shkak të mungesës së kujdesit të kënaqshëm të shëndetit riprodhues në kampet e refugjatëve, komplikimet që lidhen me lindjen e fëmijëve dhe shtatzëninë ishin një nga shkaqet kryesore të vdekjes dhe sëmundjes midis grave refugjate që jetonin në kampet kalimtare në vitin 2010. 

Gratë refugjate që kanë lënë kampet e ndihmës humanitare dhe janë zhvendosur përgjithmonë në vendet e azilit dhe zhvendosjes përballen gjithashtu me sfida të shëndetit riprodhues. Një studim i botuar në vitin 2004 nga Journal of Midwifery and Women's Health zbuloi se gratë refugjate që jetojnë në vendet e pasura përballen me probleme në aksesin e kujdesit të duhur riprodhues për shkak të stereotipeve, barrierave gjuhësore dhe mungesës së respektit dhe mirëkuptimit kulturor.

 Shendeti mendor 
Gratë refugjate shpesh përballen me një mori komplikimesh të shëndetit mendor në vendet e tyre të origjinës, në kampet e refugjatëve dhe në vendet e zhvendosjes ose azilit .  Në vendet e tyre të lindjes, gratë që kanë ikur si refugjate mund të jenë abuzuar psikosocialisht ose fizikisht për një sërë arsyesh, duke përfshirë gjenocidin ; një përpjekje për turpërim të një familjeje, komuniteti ose kulture; ose për t'u parë si "politikisht i rrezikshëm".  " Këto forma abuzimi shpesh çojnë në mërgim ose arratisje dhe kanë prirjen të shkaktojnë shqetësime dhe dëmtime të dëmshme për shëndetin mendor dhe mirëqenien e grave refugjate.  Në kampet e refugjatëve, shëndeti mendor i grave refugjate ndikohet gjithashtu nga rastet e diskriminimit të bazuar në gjini, dhunës seksuale dhe në familje, punës së detyruar dhe përgjegjësive të rënda.  Shumë gra refugjate gjithashtu kanë përjetuar depresion pas lindjes dhe depresion të rëndë perinatal që mund të ndikojë në jetën e tyre të përditshme dhe madje edhe në familjet e tyre.  Në vendet e azilit dhe zhvendosjes, komplikimet me shëndetin mendor mbizotërojnë gjithashtu për shkak të pengesave gjuhësore dhe kulturore, stresit post-traumatik të arratisjes nga persekutimi në vendet e tyre të origjinës, vështirësisë në kërkimin e trajtimit të shëndetit mendor dhe një gjasash në rritje për t'u përballur me abuzimin në krahasim me strehuesit. shtetas të vendit. 

Në përgjigje të largimit nga vendet e tyre të origjinës, gratë refugjate dhe azilkërkuese zhvillojnë çrregullime të stresit posttraumatik (PTSD). Shumë studiues e nënkategorizojnë konstruktin e traumës si sulm seksual, abuzim fizik, dëshmitar të dhunës, dhunë nga partneri, trauma ndërpersonale, trauma të fëmijërisë dhe trauma komplekse.  Gjithashtu, studimet kërkimore përcaktojnë çrregullimin e stresit posttraumatik (PTSD) siç përshkruhet nga Shoqata Amerikane e Psikiatrisë.  Disa simptoma të PTSD përfshijnë përvoja ndërhyrëse dhe të përsëritura të tilla si makth ose rikthim, përvojë intensive të ndjenjave të lidhura me ngjarjen, ndjenja të shkëputjes, shmangie e stimujve të lidhur me ngjarjen traumatike, rritje të zgjimit, ndryshime negative në humor dhe reagim të ekzagjeruar të trembjes. Nëse simptomat nuk trajtohen, shumë të mbijetuar mund të përjetojnë depresion, ankth, probleme me përqendrimin, vështirësi në gjumë, sjellje nervoze, shpërthime zemërimi dhe vështirësi në krijimin e marrëdhënieve të shëndetshme dhe kuptimplote. 

Ikja nga një vendlindje mund të shkaktojë shqetësim të zgjatur psikologjik të marrëdhënieve martesore dhe familjare. Në disa raste, investimet e grave në jetën familjare dhe komunitare janë ndikuar në mënyrë të dëmshme, duke i lënë ato veçanërisht të prekshme ndaj efekteve të traumës për shkak të ndikimit në rolet gjinore të grave në vende të ndryshme. Gratë kanë tendencë për të ushqyer të tjerët dhe për të mbajtur marrëdhënie.  Kjo dinamikë në fund të fundit kontribuon në lidhjen dhe përshtatjen ndaj të tjerëve. Lidhja ndaj të tjerëve është një nga dinamikat sociale që ndikohet kur dikush përjeton PTSD. Këto efekte mund të jenë jashtëzakonisht të dëmshme për femrat që priren të lulëzojnë përmes krijimit dhe mbajtjes së lidhjeve me të tjerët biologjikisht. Fatkeqësisht, gratë refugjate dhe azilkërkuese përballen me zhvendosje familjare duke përkeqësuar simptomat e PTSD.

 Të ushqyerit 
Kequshqyerja e grave refugjate manifestohet në mënyra të ndryshme si në kampet e refugjatëve ashtu edhe në vendet e azilit dhe zhvendosjes. The United Nations Refugee Agency. Women’s Concerns. Retrieved 14 November 2010. Çështjet e sigurisë ushqimore, keqkuptimi ekonomik dhe politik dhe diskriminimi brenda kampeve të refugjatëve kontribuojnë në ushqimin dhe shëndetin e dobët të shumë grave refugjate.  Në një studim të ndihmës ushqimore në kampet e refugjatëve të Ruandës, ekspertët zbuluan se mungesa e konsideratës dhe vëmendjes së agjencive ndërkombëtare të ndihmës ndaj funksioneve politike, ekonomike dhe kulturore të vendeve në krizë mund të çojë në ndihma ushqimore të pamjaftueshme dhe të papërshtatshme, e cila nga ana tjetër mund të rezultojë në kequshqyerjen për refugjatët.  Po kështu, studimet kanë treguar se pavarësisht se nuk ka dallim ligjor midis refugjatëve meshkuj dhe femra, komunitetet ndërkombëtare të refugjatëve dhe madje edhe organizatat e ndihmës priren të mbështesin diskriminimin bazuar në gjini.  Kjo përkthehet në kequshqyerje disproporcionale për gratë refugjate përmes mungesës së përparësisë në shpërndarjen e ushqimit, si dhe kujdesit mjekësor për çështjet e lidhura me të ushqyerit dhe mungesës së kujdesit riprodhues ushqimor. 

Çështjet e kequshqyerjes vazhdojnë në vendet e azilit dhe zhvendosjes për gratë refugjate përmes mekanizmave të pasigurisë ushqimore dhe mungesës së edukimit ushqyes.  Një studim mbi gratë refugjate somaleze në vitin 2013 zbuloi se normat e marrjes së mishit dhe vezëve ishin dukshëm më të larta te gratë refugjate sesa popullatat e krahasueshme të grave kombëtare të vendit pritës, ndërsa normat e marrjes së frutave dhe perimeve ishin dukshëm më të ulëta.  Një studim i lidhur me gratë refugjate kamboxhiane zbuloi se arsyet e zakonshme për marrjen e dobët të ushqimit ishin të jetuarit në zona të pasigurta ushqimore, në zona me të ardhura të ulëta, mungesa e mjeteve ekonomike për të blerë ushqime me vlera ushqyese dhe mungesa e edukimit për ushqimin me vlera ushqyese në vendin e tyre të ri të banimit. 

 Puna 
Gratë refugjate shpesh i nënshtrohen punës së detyruar në kampet e refugjatëve përmes përforcimit të roleve dhe stereotipeve tradicionale gjinore .  Gratë në kampet e refugjatëve janë shpesh burimet kryesore të punës fizike për mbledhjen dhe filtrimin e ujit, si dhe detyrat e vogla të kopshtarisë dhe bujqësore dhe përgatitjen e ushqimit.  Also as  Pavarësisht nga rolet e tyre të mëdha në këto fusha, gratë janë të përjashtuara nga udhëheqja në komitete dhe partitë e planifikimit brenda kampeve të refugjatëve dhe janë transferuar në role rreptësisht të mundimshme. Ndërkohë, refugjatët meshkuj shihen shpesh në pozicione ndikimi dhe pushteti brenda kampit dhe midis agjencive ndërkombëtare të ndihmës. 

Gratë refugjate në kampet kalimtare gjithashtu shpesh i nënshtrohen punës së detyruar, duke përfshirë si prostitucionin e detyruar ashtu edhe punën fizike të detyruar.  Përveç shkeljes së të drejtave ligjore të refugjatëve, puna e detyruar e përjetuar nga gratë në kampet e refugjatëve është gjetur të jetë e dëmshme për mirëqenien e tyre fizike, mendore dhe sociale.  Shpesh, gratë që i nënshtrohen këtyre dhe punëve të tjera të detyruara kërkohen në bazë të racës së tyre dhe pozitës së ulët stereotipike në shoqëri. 

 Arsimi 
Në vitin 2020, shkalla e regjistrimit të të gjitha vajzave refugjate të moshës së shkollës fillore ishte vetëm 67%, dhe vetëm 31% për vajzat e moshës së mesme.  Disa nga barrierat kryesore me të cilat përballen vajzat në zona si Siria dhe Libani përfshijnë rrezikun e lartë të SGBV-së (dhunë seksuale dhe me bazë gjinore), pasiguri financiare, diskriminim në kurrikulë dhe pozita profesionale dhe kosto oportune për shmangien e përgjegjësive shtëpiake.  Hulumtimet praktike mbi arsimimin e vajzave dhe grave janë të kufizuara, por ka shumë literaturë që identifikon pse theksimi i edukimit për to është veçanërisht i rëndësishëm. Investimi në arsim ndihmon në rritjen ekonomike dhe të fuqisë punëtore, zvogëlon shkallën e martesave të fëmijëve dhe dhunës në familje, fuqizon gratë dhe u jep atyre liri. 

 Dhuna seksuale dhe me bazë gjinore 
Sipas Kombeve të Bashkuara, dhuna me bazë gjinore në kontekstin e sulmit ndaj grave refugjate është "çdo akt dhune që rezulton në dëmtime ose vuajtje fizike, seksuale ose mendore për gratë, duke përfshirë kërcënimet... shtrëngimin ose privimin arbitrar. të lirisë.  " Sulmi ndaj grave refugjate është seksuale dhe joseksuale, megjithëse rastet e dhunës manifestohen më shpesh në formën e dhunës seksuale për gratë refugjate. 

Sipas një studimi të vitit 2000, gratë janë veçanërisht të ndjeshme ndaj përdhunimeve dhe formave të tjera të sulmeve seksuale në kohë lufte dhe "shpërbërje të strukturave shoqërore" për një sërë arsyesh.  Këto arsye përfshijnë trazirat sociale, përzierjen e kulturave dhe vlerave të ndryshme, dinamikën mbizotëruese të pushtetit dhe cenueshmërinë e grave që kërkojnë strehim.  Mënyrat në të cilat dhuna dhe sulmet seksuale manifestohen ndaj grave refugjate përfshijnë prostitucionin e detyruar ose seksin e detyruar nga punonjësit/vullnetarët e agjencive ndërkombëtare të ndihmës, prostitucionin e detyruar ose seksin e detyruar nga anëtarët e tjerë të kampit të refugjatëve, prostitucionin e detyruar ose seksin e detyruar nga anëtarët e komunitetit lokal, përdhunimin nga ndonjë nga demografitë e mësipërme, shkëmbimi i seksit për mallra ose shërbime materiale jetësore, ose një përpjekje për të çnderuar një grua, bashkëshortin ose babain e saj.  Dhuna seksuale konsiderohet një temë tabu në shumë kultura, dhe për këtë arsye dhuna me bazë gjinore shpesh nuk raportohet gjithashtu. Edhe nëse gratë kërkuan të raportonin dhunën, shpesh nuk ka ku të drejtohen brenda kampit të refugjatëve. 

Gratë refugjate dhe azilkërkuese përballen jo vetëm me dhunë fizike, por edhe me abuzim emocional. Abuzimi emocional përshkruhet si çdo sjellje e qëllimshme që dëmton seriozisht integritetin psikologjik të një personi tjetër nëpërmjet shtrëngimit ose kërcënimit.  Shembuj të abuzimit emocional përfshijnë izolimin nga të tjerët, izolimin, kontrollin financiar, agresionin verbal, mospërfilljen, kërcënimet, frikësimin, kontrollin, mohimin e abuzimit të viktimës dhe përdorimin e fajit ose turpit si një formë kontrolli. Një studim i kryer mbi femrat e mbijetuara të traumës, i fokusuar në shëndetin mendor mes azilkërkuesve, zbuloi se midis të gjitha llojeve të dhunës seksuale dhe me bazë gjinore (SGBV), 62% e kampionit përjetuan një formë të abuzimit emocional. 

Abuzimi emocional shpesh neglizhohet pasi nuk ka tregues fizikë. Në një studim të fokusuar në lidhjen midis abuzimit emocional dhe ndërgjegjësimit, studiuesit zbuluan se të mbijetuarit shpesh zhvillojnë strategji njohëse për të përballuar mjedisin e tyre. Për të shtuar, të mbijetuarit e abuzimit emocional mund të zhvillojnë zakone të mohimit dhe shkëputjes për të mbajtur mendimet shqetësuese nga ndërgjegjësimi dhe përfundimisht për të mbrojtur veten e tyre. Si rezultat, të mbijetuarit e ruajnë realitetin e situatës së tyre nga vetëdija dhe mund të mos i interpretojnë rrethanat e tyre si abuzim emocional dhe të mos mbajnë identitetin e abuzimit. 

 Ndihma humanitare 
Organizata të shumta joqeveritare (OJQ) dhe organizata ndërqeveritare punojnë për të avokuar në emër të grave dhe fëmijëve refugjatë.

Në vitin 1989, përpjekjet e para drejt ndihmës specifike gjinore për refugjatët u botuan në manualet e Komisionit të Lartë të Kombeve të Bashkuara për Refugjatët .  Iniciativat e para të integrimit gjinor në ndihmën për refugjatët u zhvilluan në përgjigje të krizave të refugjatëve të Guatemalës, Bosnje-Hercegovinës dhe Ruandës .  Që nga ajo kohë, koncepti i integrimit gjinor ka fituar tërheqje në një sërë nismash të ndihmës për refugjatët, megjithatë ekspertët besojnë se ka boshllëqe midis politikave që ato përshkruajnë dhe përvojës së grave refugjate. 

Studimet nga Doreen Indra zbuluan se ndërsa ka shumë institucione që ofrojnë ndihmë humanitare për gratë refugjate, ajo mund të mos arrijë potencialin e saj të plotë për shkak të mungesës së kontributit të refugjatëve në programet dhe politikat që synojnë t'u ofrojnë atyre ndihmë.  Kur gratë refugjate përjashtohen nga procesi i zhvillimit të ndihmës humanitare, u konstatua se politikat shpesh bëhen të rrënjosura në supozimet tradicionale gjinore, duke përforcuar kështu rolet gjinore tradicionale dhe ndonjëherë të dëmshme në kampet e refugjatëve. 

Komiteti Ndërkombëtar i Shpëtimit shërben si një avokat për gratë në qeveritë e huaja për të miratuar ligje në lidhje me shëndetin dhe mirëqenien e grave refugjate. Ata gjithashtu edukojnë burrat dhe djemtë për të ndryshuar kulturën e dhunës ndaj grave. International Rescue Committee. The IRC at a Glance.  Retrieved 14 November 2010.

 Shih edhe 
 Refugjatët
 Fëmijët refugjatë
 Refugjatët kosovarë në Shqipëri

 Referime 

Kategoria:Gratë në luftë
Kategoria:Të drejtat e grave