Beteja e Hajberit

Beteja e Hajberit (arabisht: غَزْوَة خَيْبَر) u zhvillua në vitin 628 të es midis myslimanëve të hershëm të udhëhequr nga Muhamedi dhe jehudëve që jetonin në Hajber, një oaz që ndodhet 150 km nga Medina në Gadishullin Arabik veriperëndimor (Arabia Saudite e sotme), si pjesë të pushtimeve të hershme myslimane. Thuhet se fiset jehude arritën në rajonin e Hexhazit në vazhdën e luftërave jehude-romake dhe futën bujqësinë, duke i vendosur ata në një pozitë dominuese kulturalisht, ekonomikisht dhe politikisht.Watt, Encyclopaedia of Islam, "Kurayza, Banu". Sipas burimeve islame, trupat myslimane marshuan në Hajber dhe angazhuan jehudët, të cilët ishin barrikaduar në kalatë pas një shkeljeje të supozuar të marrëveshjes me myslimanët.

 Historia 
Burimet islame i akuzojnë jehudët e Hajber se kishin komplotuar për t'u bashkuar me fise të tjera jehude nga Banu Wadi Qurra, Tajma dhe Fadak si dhe me Ghatafan (një fis arab) për të sulmuar Medinën.Islamic Historical Novel: Perang Khaibar (Khaybar War) by Abdul Latip Talib, 2011 (Malaysia). Historiani skocez William M. Watt vë në dukje praninë në Hajber të Benu Nadir, të cilët po punonin me fiset fqinje arabe për t'u mbrojtur nga komuniteti musliman i Medinës, të cilët më parë kishin sulmuar dhe internuar fiset jehude, duke i akuzuar ata për shkelje të Kartës së Medinës dhe (bazuar në vizionin profetik) të komplotit për të vrarë Muhamedin. Orientalistja Laura V. Vaglieri pretendon se motive të tjera për ofensivën myslimane mund të kenë përfshirë prestigjin që angazhimi do t'i jepte Muhamedit midis ndjekësve të tij, si dhe plaçkën që mund të përdorej për të plotësuar fushatat e ardhshme.Veccia Vaglieri, L. "Khaybar", Encyclopaedia of IslamStillman 19.

Beteja përfundoi me dorëzimin e jehudëve të Hajber, të cilët më pas u lejuan të vazhdonin të jetonin në rajon me kusht që të jepnin gjysmën e prodhimeve të tyre muslimanëve. Jehudët e Khaybar vazhduan të jetonin në oazë edhe për disa vite të tjera, derisa u dëbuan nga kalifi i dytë Rashidun, Omeri. Imponimi i haraçit nga myslimanët ndaj jehudëve shërbeu si një precedent për dispozitat në ligjin islam, i cili kërkon marrjen e rregullt të haraçit - të njohur si xhizja - nga subjektet jomuslimane dhimmi që jetojnë në zonat nën sundimin mysliman, si dhe konfiskimin e tokës që u përket jomuslimanëve për t'u bashkuar në pronën kolektive të bashkësisë muslimane (Umeti).Stillman 18–19.Lewis 10.

 Bibliografia 
 Lewis, Bernard. The Jews of Islam. Princeton: Princeton University Press, 1984. 

 Stillman, Norman. The Jews of Arab Lands: A History and Source Book. Philadelphia: Jewish Publication Society of America, 1979. 
 Ṭabarī. The History Of Al-Ṭabarī: Taʾrīkh Al-rusul Wa'l Mulūk. Albany: State University Of New York, 1985–2007. Print.



 Referime 

Hajberi
Kategoria:628
Kategoria:Konflikte të viteve 620