Qendra e pritjes së emigrantëve në Lampedusa

Qendra e pritjes së emigrantëve në Lampedusa, zyrtarisht Qendra e Pritjes (CDA) e Lampedusës, ka funksionuar që nga viti 1998, kur ishulli italian i Lampedusa u bë një pikë kryesore hyrëse evropiane për emigrantët nga Afrika .  Është një nga një numër centri di accoglienza (CDA) të mbajtura nga qeveria italiane. Kapaciteti i qendrës së pritjes prej 801 personash është tejkaluar shumë nga njerëz të shumtë që kanë mbërritur me varka nga pjesë të ndryshme të Afrikës. 

 Historia 
Që nga fillimi i viteve 2000, me fillimin e migrimit masiv gjithnjë e në rritje drejt Evropës, Lampedusa është bërë një pikë kryesore tranziti për migrantët e parregullt nga Afrika, Lindja e Mesme dhe Azia që duan të hyjnë në Evropë . Në vitin 2004, qeveria libiane dhe ajo italiane arritën një marrëveshje sekrete që detyronte Libinë të pranonte të dëbuarit nga territoret italiane. Kjo rezultoi në kthimin masiv të shumë njerëzve nga Lampedusa në Libi midis 2004 dhe 2005. Parlamenti Evropian miratoi një rezolutë më 14 prill 2005 duke u bërë thirrje autoriteteve italiane "të përmbahen nga dëbimet kolektive të azilkërkuesve dhe 'migrantëve të parregullt' në Libi". European Parliament resolution on Lampedusa, 14 April 2005

Deri në vitin 2006, shumë njerëz po paguanin kontrabandistët e njerëzve në Libi për t'i ndihmuar ata t'i çonin ata në Lampedusa me anije.  Pas mbërritjes, shumica u transferuan nga qeveria italiane në qendrat e pritjes në Italinë kontinentale. Shumë u liruan më pas sepse urdhrat e tyre të dëbimit nuk u zbatuan. Bitter harvest, The Guardian, 19 December 2006

Në vitin 2009, kushtet e mbipopulluara në qendrën e pritjes së përkohshme të emigrantëve të ishullit u kritikuan nga Komisioneri i Lartë i Kombeve të Bashkuara për Refugjatët (UNHCR) . Njësia, e cila fillimisht u ndërtua për një kapacitet maksimal prej 850 personash, u raportua se strehonte rreth 2,000 njerëz me varkë. Shumica e tyre ishin nga Gana, Mali dhe Nigeria dhe punonin ilegalisht si punëtorë sezonalë të fermave.  Një numër i konsiderueshëm njerëzish po flinin jashtë nën mbulesa plastike.  Një zjarr i filluar gjatë një trazire të të burgosurve shkatërroi një pjesë të madhe të objektit të mbajtjes më 19 shkurt 2009.

Në vitin 2011, rebelimet në Tunizi dhe Libi rezultuan në një rritje të shkallës së lëvizjes së njerëzve në Lampeduza.  Deri në maj 2011, më shumë se 35,000 migrantë kishin mbërritur në ishull nga Tunizia dhe Libia.  Deri në fund të gushtit, kishin ardhur 48,000.  Shumica ishin meshkuj të rinj në të 20-at dhe 30-at e tyre.  Situata ka shkaktuar ndarje brenda BE-së, qeveria franceze e konsideron shumicën e të ardhurve si emigrantë ekonomikë dhe jo si refugjatë nga frika e persekutimit.  Ambasadori libian në Itali deklaroi se Gaddafi kontrollonte emigracionin ilegal për të përmbushur qëllimet e tij: "ai donte të zinte Lampedusën me afrikanët". 

Në tetor 2013, qendra strehoi të mbijetuarit e mbytjes së një varke që transportonte emigrantë nga Eritrea, Somalia dhe gjetkë, e cila u përmbys në det të hapur, duke rezultuar në të paktën 300 të vdekur.  Shtypi iu referua atij incidenti si " katastrofa me varkë në Lampedusa ". 

Në vitin 2014, 170,100 emigrantë mbërritën në Itali me rrugë detare, një rritje prej 296% krahasuar me vitin 2013. 141,484 prej udhëtarëve u nisën nga Libia. Shumica e emigrantëve kishin ardhur nga Siria, Eritrea dhe vende të ndryshme të Afrikës Perëndimore . 

 Shih edhe 
 Refugjatët
 Kampi i Bllacës
 Eksodi 1999 në Kukës
 Refugjatët kosovarë në Shqipëri

 Referime 

Kategoria:Burgje në Itali