Luteranizmi

Luteranizmi është një degë kryesore e protestantizmit, duke u identifikuar kryesisht me teologjinë e Martin Luther, murgut dhe reformatorit gjerman të shekullit të 16-të, përpjekjet e të cilit për të reformuar teologjinë dhe praktikën e Kishës Katolike nisën Reformat Protestante. 

Ndarja midis luteranëve dhe katolikëve romakë u bë publike dhe e qartë me Edict of Worms të vitit 1521: dekretet e Dietës dënuan Luterin dhe ndaluan zyrtarisht qytetarët e Perandorisë së Shenjtë Romake të mbronin ose propagandonin idetë e tij, duke i nënshtruar avokatëve të luteranizmit në humbje. Nga e gjithë pasuria, gjysma e pasurisë së sekuestruar t'i konfiskohej qeverisë perandorake dhe gjysma e mbetur t'i konfiskohej palës që ngriti akuzën.Fahlbusch, Erwin, and Bromiley, Geoffrey William, The Encyclopedia of Christianity, Volume 3. Grand Rapids, Michigan: Eerdmans, 2003. p. 362.

Ndarja përqendrohej kryesisht në dy pika: burimi i duhur i autoritetit në kishë, i quajtur shpesh parimi formal i Reformimit, dhe doktrina e justifikimit, e quajtur shpesh parimi material i teologjisë luterane. Luteranizmi mbron një doktrinë të justifikimit "vetëm me anë të hirit, nëpërmjet besimit vetëm në bazë të Shkrimit të Shenjtë", doktrinën se shkrimi i shenjtë është autoriteti përfundimtar për të gjitha çështjet e besimit. Kjo është në kontrast me besimin e Kishës Katolike Romake, të përcaktuar në Këshillin e Trentit, në lidhje me autoritetin që vjen si nga Shkrimet ashtu edhe nga Tradita.Canons and Decrees of the Council of Trent, Fourth Session, Decree on Sacred Scripture (Denzinger 783 [1501]; Schaff 2:79–81). For a history of the discussion of various interpretations of the Tridentine decree, see Selby, Matthew L., The Relationship Between Scripture and Tradition according to the Council of Trent, unpublished Master's thesis, University of St Thomas, July 2013.

Ndryshe nga kalvinizmi, luteranizmi ruan shumë nga praktikat liturgjike dhe mësimet sakramentale të Kishës perëndimore të para-reformimit, me një theks të veçantë në Eukaristinë, ose Darkën e Zotit, megjithëse Luteranizmi Lindor përdor Ritin Bizantin. Teologjia luterane ndryshon nga teologjia e reformuar në kristologji, hirin hyjnor, qëllimin e Ligjit të Zotit, konceptin e këmbënguljes së shenjtorëve dhe paracaktimin.

Etimologjia
Emri Luteran e ka prejardhjen si një term nënçmues i përdorur kundër Luterit nga teologu skolastik gjerman Johann Maier von Eck gjatë Debatit të Lajpcigut në korrik 1519.Espín, Orlando O. and Nickoloff, James B. An introductory dictionary of theology and religious studies. Collegeville, Minnesota: Liturgical Press, p. 796. Eck dhe katolikë të tjerë romakë ndoqën praktikën tradicionale të emërtimit të një herezie sipas udhëheqësit të saj, duke etiketuar kështu të gjithë ata që identifikoheshin me teologjinë e Martin Luther si luteranë.

Martin Luterit nuk i pëlqente gjithmonë termi Luteran, duke preferuar termin evangelical, i cili rrjedh nga εὐαγγέλιον euangelion, një fjalë greke që do të thotë "lajm i mirë", d.m.th. "Gospel". Ithtarët e John Calvin, Huldrych Zwingli dhe teologë të tjerë të lidhur me traditën e reformuar përdorën gjithashtu këtë term. Për të dalluar dy grupet ungjillore, të tjerët filluan t'u referoheshin dy grupeve si Luteranë Ungjillor dhe të Reformuar Ungjillor. Me kalimin e kohës, fjala Evangelical u hoq. Vetë luteranët filluan të përdorin termin luteran në mesin e shekullit të 16-të, me qëllim që të dalloheshin nga grupe të tjera si anabaptistët dhe kalvinistët.

Në vitin 1597, teologët në Wittenberg e përcaktuan titullin Lutheran si referencë ndaj kishës së vërtetë.

Historia
parapamje|Martin Luther, një pikturë e vitit 1529 nga Lucas Cranach Plaku
Luteranizmi i ka rrënjët në punën e Martin Luterit, i cili u përpoq të reformonte Kishën Perëndimore në atë që ai e konsideronte një themel më biblik.Lutherans, Biblehistory.com Reagimi i qeverisë dhe autoriteteve kishtare ndaj përhapjes ndërkombëtare të shkrimeve të tij, duke filluar me Nëntëdhjetë e pesë tezat, e ndau krishterimin perëndimor.MSN Encarta, s.v. "Lutheranism " by George Wolfgang Forell; Christian Cyclopedia, s.v. "Reformation, Lutheran" by Lueker, E. et al. Archived 2009-10-31. Gjatë reformës, Luteranizmi u bë feja shtetërore e shumë shteteve të Evropës veriore, veçanërisht në Gjermaninë veriore, Skandinavinë dhe Rendit të atëhershëm Livonian. Kleri luteran u bë nëpunës civilë dhe kishat luterane u bënë pjesë e shtetit.

Përhapen në Evropën veriore
Luteranizmi u përhap në të gjithë Skandinavinë gjatë shekullit të 16-të si monarku i Danimarkës-Norvegjisë, duke sunduar gjithashtu Islandën dhe Ishujt Faroe, dhe monarku i Suedisë, gjithashtu sundues i Finlandës, miratoi Luteranizmin. Nëpërmjet sundimit baltiko-gjerman dhe suedez, luteranizmi u përhap edhe në Estoni dhe Letoni. Ai gjithashtu filloi të përhapet në Lituaninë e Duhur, me pothuajse të gjithë anëtarët e fisnikërisë lituaneze që u konvertuan në luteranizëm ose kalvinizëm, por në fund të shekullit të 17-të protestantizmi në përgjithësi filloi të humbiste mbështetjen për shkak të kundër-reformave dhe persekutimeve fetare.Kultūriniai ir tikybiniai santykiai XVI amžiuje [Marrëdhëniet kulturore dhe fetare në shekullin e 16-të] (në lituanisht). Istorijai.lt. Original archived on 5 August 2018. Retrieved on 4 April 2023. Në Lituaninë e Vogël të sunduar nga gjermanët, megjithatë, luteranizmi mbeti dega dominuese e krishterimit.Liuteronybė Mažojoje Lietuvoje [Luteranizmi në Lituaninë e Vogël] (në lituanisht). Reformacijai – 500. Luteranizmi luajti një rol vendimtar në ruajtjen e gjuhës lituaneze.Vyšniauskienė, M. (31 October 2015) Mindaugas Sabutis. Jei ne liuteronai, turbūt šiandien lietuviškai nekalbėtume [Nëse jo për luteranët, ndoshta nuk do të flisnim sot në lituanisht] (në lituanisht). Bernardinai.lt.  

Që nga viti 1520, shërbesat e rregullta luterane janë mbajtur në Kopenhagë. Nën mbretërimin e Frederikut I (1523–33), Danimarka-Norvegjia mbeti zyrtarisht katolike. Megjithëse Frederiku fillimisht u zotua të persekutonte luteranët, ai shpejt miratoi një politikë të mbrojtjes së predikuesve dhe reformatorëve luteranë, më i rëndësishmi prej të cilëve ishte Hans Tausen.

Gjatë mbretërimit të Frederikut, luteranizmi bëri depërtime të rëndësishme në Danimarkë. Në një mbledhje të hapur në Kopenhagë, ku mori pjesë mbreti Kristian III në vitin 1536, njerëzit bërtisnin; “Ne do të qëndrojmë pranë Ungjillit të shenjtë dhe nuk duam më të tillë peshkopë”. Djali i Frederikut, Kristiani III, ishte haptazi luteran, gjë që e pengoi zgjedhjen e tij në fron pas vdekjes së babait të tij më 1533. Megjithatë, pas fitores së tij në luftën civile që pasoi, më 1536 ai u bë Kristiani III dhe përparoi Reformimi në Danimarkë–Norvegjia.

Kushtetuta mbi të cilën Kisha Daneze Norvegjeze, sipas Urdhëresës së Kishës, duhet të mbështetet ishte "Fjala e pastër e Zotit, që është Ligji dhe Ungjilli". Nuk përmend Rrëfimin e Augsburgut. Priftërinjtë duhej ta kuptonin Shkrimin e Shenjtë mjaft mirë për të predikuar dhe shpjeguar Ungjillin dhe Letrat para kongregacioneve të tyre.ref name="books.google.com"/

Të rinjtë u mësuan[16] nga Katekizmi i Vogël i Luterit, i disponueshëm në gjuhën daneze që nga viti 1532. Ata u mësuan të prisnin në fund të jetës:ref name="books.google.com"/ "faljen e mëkateve të tyre", "të numërohen si të drejtë" dhe "të jetën e përjetshme”. Udhëzimi është ende i ngjashëm.

parapamje|upright|Faqja e titullit të Biblës së Gustav Vasa, e përkthyer nga vëllezërit Petri, së bashku me Laurentius Andreae
Bibla e parë e plotë në gjuhën daneze u bazua në përkthimin e Martin Luterit në gjermanisht. U botua në vitin 1550 me 3000 kopje të shtypura në botimin e parë; një botim i dytë u botua në vitin 1589. Ndryshe nga Katolicizmi, Kisha Luterane nuk beson se tradita është bartëse e "Fjalës së Zotit", ose se vetëm kungimit të peshkopit të Romës i është besuar interpretimi i "Fjalës së Zotit".

Reformat në Suedi filluan me Olaus dhe Laurentius Petri, vëllezër që e çuan Reformat në Suedi pas studimeve në Gjermani. Ata e çuan Gustav Vasën, i zgjedhur mbret në vitin 1523, drejt luteranizmit. Refuzimi i Papës për të lejuar zëvendësimin e një kryepeshkopi që kishte mbështetur forcat pushtuese që kundërshtonin Gustav Vasa gjatë Gjakderdhjes së Stokholmit çoi në ndërprerjen e çdo lidhjeje zyrtare midis Suedisë dhe papatit më 1523.Chapter 12: The Reformation In Germany And Scandinavia , Renaissance and Reformation by William Gilbert.

Katër vjet më vonë, në Dietën e Västerås, mbreti arriti të detyronte dietën të pranonte dominimin e tij mbi kishën kombëtare. Mbretit iu dhanë në zotërim të gjitha pronat e kishës, si dhe emërimet në kishë dhe miratimi i klerit. Ndërsa kjo në fakt u dha sanksion zyrtar ideve luterane, luteranizmi nuk u bë zyrtar deri në vitin 1593. Në atë kohë Sinodi i Uppsala e shpalli Shkrimin e Shenjtë udhëzuesin e vetëm për besimin, me katër dokumente të pranuara si shpjegime besnike dhe autoritare të tij: Besimi apostolik, Besojma e Nikesë, Besojma e Atanasit dhe Rrëfimi i Augsburgut të vitit 1530.N.F. Lutheran Cyclopedia, article, "Upsala, Diet of", New York: Schrivner, 1899. pp. 528–529. Përkthimi i Mikael Agricola i Dhiatës së Re finlandeze të parë u botua më 1548.Lutheran Cyclopedia, article, "Agricola, Michael", New York: Schrivner, 1899. p. 5.

Referime


Kategoria:1517 në Krishterim
Kategoria:Paraqitje në shekullin e 16-të
Kategoria:Neologjizma të shekullit të 16-të
Kategoria:Terminologji e krishterë