Lufta e Shkatërrimit

Lufta e Shkatërrimit (Arabisht: حرب الاستنزاف, romanizuar: Ḥarb al-Istinzāf; hebraisht: מלחמת ההתשה, romanizuar: Milḥemet haHatashah) përfshiu luftimet midis Izraelit dhe Egjiptit, Jordanisë, Organizatës për Çlirimin e Palestinës (PLO) dhe aleatëve të tyre nga viti 1967 deri në 1970.

Pas Luftës Gjashtë Ditore të vitit 1967, asnjë përpjekje serioze diplomatike nuk u përpoq të zgjidhte çështjet në zemër të konfliktit arabo-izraelit. Samiti i Ligës Arabe të vitit 1967 formuloi në shtator politikën "tre jo": ndalimi i paqes, njohjes ose negociatave me Izraelin. Presidenti egjiptian Gamal Abdel Nasser besonte se vetëm iniciativa ushtarake do ta detyronte Izraelin ose komunitetin ndërkombëtar të lehtësonte një tërheqje të plotë izraelite nga Sinai dhe armiqësitë shpejt rifilluan përgjatë Kanalit të Suezit.

Këto fillimisht morën formën e dueleve të kufizuara të artilerisë dhe inkursioneve në shkallë të vogël në Sinai, por deri në vitin 1969, Ushtria Egjiptiane e gjykoi veten të përgatitur për operacione në shkallë më të gjerë. Më 8 mars 1969, Nasser shpalli nisjen zyrtare të Luftës së Shkatërrimit, e karakterizuar nga granatimet në shkallë të gjerë përgjatë Kanalit të Suezit, luftë të gjerë ajrore dhe sulme komando. Armiqësitë vazhduan deri në gusht 1970 dhe përfunduan me një armëpushim, kufijtë mbetën të njëjtë me fillimin e luftës, pa asnjë angazhim real për negociata serioze të paqes.

 Shiko edhe 

 Referimet 

Kategoria:Konflikti arabo-izraelit