Viktor Vida

Viktor Vida (2 tetor 1913 – 25 shtator 1960) ishte një shkrimtar kroat .

 Jeta e hershme 
Vida ka lindur në Kotorr . Pas përfundimit të maturës në Podgoricë në vitin 1932, ai u shpërngul me prindërit në Zagreb, ku u diplomua në Universitetin e Zagrebit për letërsi sllave të jugut, gjuhë dhe letërsi italiane dhe frëngjisht dhe rusisht. Nga viti 1939, ai punoi si bibliotekar në Institutin e Kulturës Italiane (    ) në Zagreb. Më 1941 dha mësim në  .  

Poezia e tij e parë u botua në të përjavshmen Slobodna misao në Nikshiq . 

 Emigracioni 
Nga viti 1943 punoi në Romë. Ai emigroi në Buenos Aires me familjen e tij në 1948. Në Argjentinë ai kontribuoi në botimin e emigrantëve kroat Hrvatska revija .

Poezia e tij është në traditën boheme të Antun Gustav Matoš dhe Tin Ujević, nga të cilat ai u frymëzua pas takimit me rrethin e shkrimtarëve rreth Ljubo Wiesner dhe Nikica Polić . 

Ai kreu vetëvrasje në Buenos Aires më 25 shtator 1960.  Guri i varrit të tij në varrezat La Chacarita mban mbishkrimin " Ars longa, vita brevis ". 

 Trashëgimia 
Me pavarësinë kroate në vitin 1991, u rinovua disponueshmëria dhe interesimi për punën e tij. Shoqata e Shkrimtarëve Kroatë mbajti një konferencë akademike për të në vitin 1993. SVIBOR - Collecting Data on Projects in Croatia

 Publikimet 
Përmbledhjet me poezi:  

 Svemir osobe (Buenos Aires, 1951)
 Sužanj vremena (Buenos Aires, 1956)
 Sabrane pjesme (Buenos Aires, 1962)
 Otrovane lokve (Zagreb, 1971)
 Izabrane pjesme (Zagreb, 1994)

Jo-fiksion: 

 Otključana škrinjica (Zagreb, 1997)

 Literatura 





 Referime 

Kategoria:Lindje 1913
Kategoria:Vdekje 1960
Kategoria:Njerëz nga Kotorri
Kategoria:Kroatë me prejardhje malazeze