Rehatia

Rehatia (ose të qenit rehat) është një ndjenjë kënaqësie fizike ose psikologjike, e karakterizuar shpesh si mungesë vështirësie. Personat të cilëve u mungon rehatia nuk ndihen rehat ose po përjetojnë siklet. Një shkallë e rehatisë psikologjike mund të arrihet duke rikrijuar përvoja që lidhen me kujtime të këndshme, të tilla si përfshirja në aktivitete të njohura,Daniel Miller, The Comfort of Things (2009). ruajtja e pranisë së [[|objekteve të njohura, dhe konsumimi i ushqimeve të rehatshme. Rehatia është një shqetësim i veçantë në kujdesin shëndetësor, pasi ofrimi i rehatisë për të sëmurët dhe të lënduarit është një nga qëllimet e kujdesit shëndetësor dhe mund të lehtësojë shërimin.Katharine Kolcaba, Comfort Theory and Practice: A Vision for Holistic Health Care and Research (2003). . Personat që janë të rrethuar me gjëra që ofrojnë rehati psikologjike mund të përshkruhen si "në zonën e tyre të rehatisë". Për shkak të natyrës personale të asociacioneve pozitive, rehatia psikologjike është shumë subjektive.

Koncepti
Ka studime të ndryshme psikologjike për ndjenjën e rehatisë, të cilat kanë rezultuar në disa përfundime. Ideja e rehatisë ndryshon mes çdo personi; megjithatë, ka disa tema universale të rehatisë që vlejnë për të gjithë. Shumica e këtyre temave universale bien nën komoditetin fizik si rehatia e kontaktit, ushqimi i rehatshëm dhe rehatia termike.

Rehatia e kontaktit
Rehatia e kontaktit është kënaqësi me prekjen e dikujt, si përqafimi i prindit. Kjo është thelbësore për zhvillimin e fëmijës.

Studimi i Harry Harlow

Një nga studimet më të famshme psikologjike zhvillimore është eksperimenti i zhvillimit të Harry Harlow me majmunët. Ai ndau majmunët e vegjël që në lindje dhe i rriti me nëna surrogate. Kishte dy lloje të nënave surrogate: një teli metalike dhe një e mbuluar me leckë. Secili ishte i pajisur me një grykë nga e cila majmunët e vegjël mund të "ushqeheshin me gji". Nëna surrogate e mbuluar me rroba përfaqësonte rehati. Në fund të eksperimentit, psikologu pa që majmunët do të zgjidhnin zëvendësuesin e pëlhurës mbi zëvendësuesin e telit. Ata arritën në përfundimin se nevoja themelore është thelbësore, por ekziston nevoja për afërsi dhe dashuri.

Ky eksperiment justifikoi rëndësinë e rehatisë dhe ngrohtësisë për zhvillimin e fëmijës. Të gjithë majmunët që u rritën nga eksperimenti shprehën një sjellje agresioni dhe sjellje seksuale atipike.

Ushqimi i rehatshëm
Ushqimet e rehatshëm janë ushqime të konsumuara qëllimisht për të sjellë ngrënësin në një gjendje të këndshme. Kjo mund t'i atribuohet preferencave ushqimore dhe përvojave të fëmijërisë (si gatimi i një prindi).

Përgjigjet fiziologjike

Ushqimi i rehatshëm zakonisht zgjidhet për shkak të përvojave të mëparshme të lumturisë të lidhura me të. Për shembull, çokollata mbahet si një ushqim rehati popullor pasi ndjek ëmbëlsinë e këndshme dhe shoqërimin pozitiv me dhuratat/shpërblimet.

Koha e ditës luan gjithashtu një rol në konsumimin e ushqimeve komode. Shumica e njerëzve priren të hanë thjesht sepse "është koha e drekës" dhe vetëm 20% e kohës është për shkak të urisë aktuale.

Rehatia termike
Rehatia termike është një kënaqësi e temperaturës dhe lagështisë së ajrit të ambientit. Psikologët krijuan një studim për të përcaktuar temperaturën më të rehatshme. Studimi bëri që njerëzit t'i përgjigjen një sondazhi ndërsa temperatura ndryshonte rreth tyre. Nga sondazhet, psikologu zbuloi se shumë njerëz nuk kishin mendim për një gamë të temperaturës. Kjo u emërtua neutraliteti i temperaturës, që është shkalla që metabolizmi i personit po zhvendoset me të njëjtën shpejtësi si temperatura përreth. Temperatura mesatare e rehatshme është 30 °C. Temperaturat shumë të nxehta (35 °C) dhe më lart) dhe temperaturat shumë të ulëta (12 °C e më poshtë) konsiderohen si të pakëndshme për shumë njerëz.

Neutraliteti termik

Neutraliteti termik (zona neutrale termike) është diapazoni i temperaturës ku nuk është as i rehatshëm dhe as i parehatshëm. Metabolizmi i trupit të njeriut po djeg kalori në të njëjtin ritëm si temperatura përreth. Kjo do të ishte rreth 24 °C (temperatura e dhomës) dhe njerëzit nuk kanë asnjë mendim për temperaturën. Neutraliteti termik shpesh përdoret gjithashtu në rritjen e kafshëve. Për shembull, fermerët mbajnë temperaturën neutrale për bagëtinë për të parandaluar stresin e të ftohtit.

Përdorimet e përditshme

Temperatura e sipërfaqes së dyshemesë - dyshemetë shumë të nxehta ose shumë të ftohta shkaktojnë parehati dhe njerëzit mund të veshin këpucë të lehta ose të kenë dysheme të ngrohta.
Ventilimi - mungesa e rrjedhës së duhur të ajrit në të gjithë dhomën shkakton që dhoma të jetë shumë e nxehtë. Dritaret dhe ventilatorët lejojnë një rrymë ajri të krijuar nga njeriu, dhe ajri i kondicionuar ndihmon me nxehtësinë.

Referime

Kategoria:Emocione