Ofruesi i shërbimit të internetit

Një ofrues i shërbimit të internetit (ISP) është një organizatë që ofron shërbime për aksesin, përdorimin, menaxhimin ose pjesëmarrjen në internet. ISP-të mund të organizohen në forma të ndryshme, si komerciale, në pronësi të komunitetit, jo-fitimprurëse ose në pronësi të tjera private.

Shërbimet e internetit zakonisht të ofruara nga ISP-të mund të përfshijnë aksesin në internet, transitin në internet, regjistrimin e emrit të domenit, hostimin në ueb, shërbimin Usenet dhe kolokimin.

Një ISP zakonisht shërben si pikë aksesi ose porta që i siguron përdoruesit akses në gjithçka që disponohet në internet. Një rrjet i tillë mund të quhet edhe si rrjet i kokës së syrit.
parapamje|Stealth Communications në Manhattan instalon fibër për të siguruar akses në internet.

 Historia 
Interneti (fillimisht ARPAnet) u zhvillua si një rrjet midis laboratorëve të kërkimit qeveritar dhe departamenteve pjesëmarrëse të universiteteve. Kompani dhe organizata të tjera të bashkuara nëpërmjet lidhjes së drejtpërdrejtë me shtyllën kurrizore, ose me marrëveshje nëpërmjet kompanive të tjera të lidhura, ndonjëherë duke përdorur mjete dialup si UUCP. Nga fundi i viteve 1980, u vendos një proces drejt përdorimit publik, komercial të internetit. Disa kufizime u hoqën në vitin 1991, menjëherë pas prezantimit të World Wide Web.

Gjatë viteve 1980, ofruesit e shërbimeve online si CompuServe dhe America On Line (AOL) filluan të ofrojnë aftësi të kufizuara për të hyrë në internet, si shkëmbimi i postës elektronike, por qasja e plotë në internet nuk ishte lehtësisht e disponueshme për publikun e gjerë.

Në vitin 1989, ofruesit e parë të shërbimeve të internetit, kompani që i ofrojnë publikut akses të drejtpërdrejtë në internet për një tarifë mujore, u krijuan në Australi dhe Shtetet e Bashkuara. Në Brookline, Massachusetts, The World u bë ISP-ja e parë komerciale në SHBA. Klienti i saj i parë u shërbye në nëntor 1989. Këto kompani përgjithësisht ofronin lidhje dial-up, duke përdorur rrjetin publik telefonik për të ofruar lidhje të miljes së fundit për klientët e tyre. Barrierat për hyrjen për ISP-të dial-up ishin të ulëta dhe u shfaqën shumë ofrues.

Megjithatë, kompanitë e televizionit kabllor dhe transportuesit e telefonit kishin tashmë lidhje me tela me klientët e tyre dhe mund të ofronin lidhje interneti me shpejtësi shumë më të larta sesa dial-up duke përdorur teknologjinë me brez të gjerë, si modemet kabllorë dhe linjën e pajtimtarëve dixhitalë (DSL). Si rezultat, këto kompani shpesh u bënë ISP-të dominuese në zonat e tyre të shërbimit, dhe ai që dikur ishte një treg shumë konkurrues ISP u bë efektivisht një monopol ose duopol në vendet me një treg komercial telekomunikacioni, si Shtetet e Bashkuara.

Në 1995, NSFNET u çaktivizua duke hequr kufizimet e fundit në përdorimin e internetit për të kryer trafikun komercial dhe u krijuan pikat e hyrjes në rrjet për të lejuar marrëveshjet e kolegëve ndërmjet ISP-ve komerciale.

 Shiko edhe 

 Interneti

 Referimet 

Kategoria:Internet
Kategoria:Organizata
Kategoria:Ofrues të shërbimit të Internetit