Vetëbesimi

Vetëbesimi është një gjendje e të qenit mendjemprehtë: ose që një hipotezë ose parashikim është i saktë, ose se një kurs veprimi i zgjedhur është më i miri ose më efektiv. Besimi vjen nga një fjalë latine 'fidere' që do të thotë "të besosh"; prandaj, të kesh vetëbesim është të kesh besim te vetja. Arroganca ose mendjemadhësia, në krahasim, është gjendja e të paturit besim të pamerituar - të besosh diçka ose dikë është e saktë ose e aftë, kur mungojnë provat ose arsyet për këtë besim. Vetëbesimi i tepërt ose mendjemadhësia është besimi i tepruar tek dikush (ose diçka) që ka sukses, pa marrë parasysh dështimin. Vetëbesimi mund të jetë një profeci vetë-përmbushëse, pasi ata që nuk e kanë mund të dështojnë ose të mos përpiqen sepse u mungon, dhe ata që e kanë mund të kenë sukses sepse e kanë atë dhe jo për shkak të një aftësie të lindur.

Koncepti i vetëbesimit zakonisht përkufizohet si vetësiguri në gjykimin, aftësinë, fuqinë personale, etj. Vetëbesimi i dikujt shpesh rritet si rezultat i përvojave të kryerjes së kënaqshme të aktiviteteve të veçanta. Vetëbesimi përfshin një besim pozitiv se njeriu në përgjithësi mund të realizojë atë që dëshiron të bëjë në të ardhmen. Vetëbesimi nuk është i njëjtë me vetëvlerësimin, i cili është një vlerësim i vlerës së dikujt. Vetëbesimi është më konkretisht besimi në aftësinë e dikujt për të arritur një qëllim, i cili një meta-analizë sugjeroi se është i ngjashëm me përgjithësimin e vetë-efikasitetit. Abraham Maslow dhe shumë të tjerë kanë theksuar nevojën për të bërë dallimin midis vetëbesimit si një karakteristikë e përgjithësuar e personalitetit dhe vetëbesimit në lidhje me një detyrë, aftësi ose sfidë specifike (d.m.th. vetë-efikasiteti). Termi "vetëbesim" zakonisht i referohet një tipari të përgjithshëm të personalitetit. Në të kundërt, "vetë-efikasiteti" përcaktohet nga psikologu Albert Bandura si "besimi në aftësinë e dikujt për të pasur sukses në situata specifike ose për të përmbushur një detyrë" dhe i referohet vetëbesimit që shprehet ndaj situatave dhe objektivave specifike. Duke ndërtuar konceptin e Bandurës për vetë-efikasitetin, Alex Stajkovic prezanton gjithashtu konceptin e "besimit thelbësor", i cili "mundëson psikologjikisht ose zhbllokon potencialin ekzistues të dikujt duke besuar se mund të përballojë atë që duhet bërë". Kur aplikohen në vendin e punës, punonjësit që kanë besim të lartë thelbësor kanë më shumë gjasa të pranojnë dhe të përkushtohen ndaj qëllimeve, duke rritur gjithashtu performancën e tyre. Psikologët kanë vërejtur prej kohësh se një person mund të ketë vetëbesim në aftësinë e tij për të përfunduar një detyrë specifike (vetë-efikasiteti) (p.sh. të gatuajë një vakt të mirë ose të shkruajë një roman të mirë) edhe pse mund t'i mungojë vetëbesimi i përgjithshëm, ose anasjelltas me vetëbesim edhe pse u mungon vetë-efikasiteti për të arritur një detyrë të caktuar (p.sh. të shkruajë një roman). Megjithatë, këto dy lloje të vetëbesimit janë të ndërlidhura me njëra-tjetrën dhe për këtë arsye mund të ngatërrohen lehtësisht.

 Shiko edhe 

 Krenaria

 Referime 

Kategoria:Emocione