Armadillo

Armadillot (që do të thotë "të blinduara të vegjël" në spanjisht) janë gjitarë placental të Botës së Re në rendin Cingulata. Chlamyphoridae dhe Dasypodidae janë të vetmet familje të mbijetuara në rendin, i cili është pjesë e super-rendit Xenarthra, së bashku me anteater dhe sloths. Janë përshkruar nëntë gjini të zhdukur dhe 21 lloje të armadillove, disa prej të cilave dallohen nga numri i brezave në armaturën e tyre. Të gjitha llojet janë vendas në Amerikë, ku banojnë në mjedise të ndryshme.

Armadillot karakterizohen nga një predhë lëkure e blinduar dhe kthetra të gjata e të mprehta për gërmim. Ata kanë këmbë të shkurtra, por mund të lëvizin mjaft shpejt. Gjatësia mesatare e një armadillo është rreth 75 cm (30 in), përfshirë bishtin. Armadillo gjigante rritet deri në 150 cm (59 in) dhe peshon deri në 54 kg, ndërsa armadillo zanash rozë ka një gjatësi prej vetëm 13-15 cm (5-6 in). Kur kërcënohen nga një grabitqar, llojet Tolypeutes shpesh rrotullohen në një top (këto janë speciet e vetme të Armadillo të afta për të tilla).

Evolucioni
Hulumtimet e fundit gjenetike sugjerojnë se një grup gjitarësh gjigantë të blinduar, glyptodontët, duhet të përfshihen në prejardhjen e armadillos, pasi kanë ndryshuar rreth 35 milionë vjet më parë, më vonë se sa ishte supozuar më parë.

Shpërndarja
Ashtu si të gjitha linjat e Xenarthra, armadillot kanë prejardhjen në Amerikën e Jugut. Për shkak të izolimit të mëparshëm të kontinentit, ata u mbyllën atje për pjesën më të madhe të Kenozoikut. Formimi i fundit i Istmit të Panamasë lejoi që disa anëtarë të familjes të migrojnë drejt veriut në jug të Amerikës së Veriut nga Pleistoceni i hershëm, si pjesë e Shkëmbimit të Madh Amerikan.

Sot, të gjitha llojet e armadillove ekzistuese janë ende të pranishme në Amerikën e Jugut. Ato janë veçanërisht të ndryshme në Paraguaj (ku ekzistojnë 11 lloje) dhe zonat përreth. Shumë lloje janë të rrezikuara. Disa, duke përfshirë katër lloje të Dasypus, janë shpërndarë gjerësisht në Amerikë, ndërsa të tjerat, të tilla si mulita e Yepes, janë të kufizuara në vargje të vogla. Dy lloje, armadillo me bisht të zhveshur verior dhe armadillo me nëntë shirita, gjenden në Amerikën Qendrore; kjo e fundit ka arritur gjithashtu në Shtetet e Bashkuara, kryesisht në shtetet jug-qendrore (veçanërisht Teksasin), por me një gamë që shtrihet deri në lindje deri në Karolinën e Veriut dhe Florida, dhe deri në veri deri në Nebraskën jugore dhe Indianën jugore. Gama e tyre është zgjeruar vazhdimisht në Amerikën e Veriut gjatë shekullit të kaluar për shkak të mungesës së grabitqarëve natyrorë.

Karakteristikat
Madhësia
Armadillot janë gjitarë të vegjël dhe të mesëm. Lloji më i vogël, armadillo i zanave rozë, është përafërsisht i madhësisë së një chipmunk në 85 g dhe 13-15 cm në gjatësi totale. Lloji më i madh, armadillo gjigante, mund të arrijë madhësinë e një derri të vogël dhe të peshojë deri në 54 kg, dhe mund të jetë 150 cm e gjatë.

Dieta dhe grabitqari
Ata janë gërmues pjellorë. Shumë lloje përdorin kthetrat e tyre të mprehta për të gërmuar për ushqim dhe për të gërmuar strofka. Armadillo me nëntë shirita preferon të ndërtojë gropa në tokë me lagështi pranë përrenjve, përrenjve dhe arroyos rreth të cilave jeton dhe ushqehet. Dietat e llojeve të ndryshme të armadillove ndryshojnë, por përbëhen kryesisht nga insektet, grubat dhe jovertebrorët e tjerë. Disa lloje, megjithatë, ushqehen pothuajse tërësisht me milingona dhe termite.

Armadillot kanë shikim shumë të dobët dhe përdorin nuhatjen e tyre të mprehtë për të gjuajtur për ushqim. Ata përdorin kthetrat e tyre për të gërmuar dhe gjetur ushqim, si dhe për t'i bërë shtëpitë e tyre në gropa. Ata gërmojnë strofullat e tyre me kthetrat e tyre, duke bërë vetëm një korridor të vetëm në gjerësinë e trupit të kafshës. Ata kanë pesë gishtërinj të thyer në këmbët e tyre të pasme, dhe tre deri në pesë gishtërinj me kthetra të rënda gërmuese në këmbët e tyre të përparme. Armadillot kanë dhëmbë të shumtë të faqes të cilët nuk ndahen në premolarë dhe molarë, por zakonisht nuk kanë incizivë ose dhëmbë qeni.

Temperatura e trupit
E zakonshme me xenarthrans të tjerë, armadillot, në përgjithësi, kanë temperatura të ulëta të trupit 33-36 ° C dhe norma të ulëta metabolike bazale (40-60% të asaj që pritet te gjitarët placentalë të masës së tyre). Kjo është veçanërisht e vërtetë për llojet që specializohen në përdorimin e termiteve si burimin e tyre kryesor ushqimor (për shembull, Priodontes dhe Tolypeutes).

Sjellja mbrojtëse
Kur kërcënohen nga një grabitqar, llojet Tolypeutes shpesh rrotullohen në një top. Llojet e tjera të armadillos nuk mund të rrotullohen sepse kanë shumë pllaka. Armadillo me nëntë shirita të Amerikës së Veriut tenton të kërcejë drejt në ajër kur befasohet, kështu që si pasojë shpesh përplaset me karrocën e poshtme ose parakolpët e automjeteve që kalojnë drejt shkatërrimit.

Lëvizjet
Armadillot kanë këmbë të shkurtra, por mund të lëvizin mjaft shpejt. Armadillo me nëntë shirita shquhet për lëvizjen e tij nëpër ujë e cila realizohet nëpërmjet dy metodave të ndryshme: mund të ecë nën ujë për distanca të shkurtra, duke mbajtur frymën për aq kohë sa gjashtë minuta; gjithashtu, për të kapërcyer trupat më të mëdhenj të ujit, është i aftë të rrisë pluskimin e tij duke gëlltitur ajrin, duke fryrë stomakun dhe zorrët e tij.

 Referime