Hungarezët në Vojvodinë

Hungarezët janë grupi i dytë etnik më i madh në Vojvodinë, Serbi. Shumica dërrmuese e tyre jetojnë në provincën autonome veriore të Vojvodinës, ku numërojnë 251,136 ose 13% të popullsisë së provincës, dhe pothuajse 99% të të gjithë hungarezëve në Serbi. Sipas regjistrimit të vitit 2011, kishte 253,899 hungarezë etnikë që përbëjnë 3.5% të popullsisë së përgjithshme të Serbisë. "2011 Census of Population, Households and Dwellings in the Republic of Serbia" (PDF). Statistical Office of the Republic of Serbia. Archived from the original (PDF) on 11 August 2014. Retrieved 8 March 2013. Shumica e hungarezëve janë katolikë romakë nga besimi, ndërsa një numër më i vogël i tyre janë protestantë (kryesisht kalvinistë). Hungarishtja është renditur si një nga gjashtë gjuhët zyrtare të Vojvodinës, një krahinë autonome që tradicionalisht nxit shumëgjuhësinë, multikulturalizmin dhe multikonfesionalizmin . 

 Historia 
Pjesë të rajonit të Vojvodinës u përfshinë në Mbretërinë mesjetare të Hungarisë në shekullin e 10-të, dhe më pas hungarezët filluan të vendoseshin në rajon. Gjatë administrimit hungarez, hungarezët përbënin pjesën më të madhe të popullsisë në pjesët veriore të rajonit, ndërsa pjesët jugore ishin të populluara nga popuj të konsiderueshëm sllavë. Pas pushtimit osman dhe përfshirjes së Vojvodinës në Perandorinë Osmane në shekullin e 16-të, shumica e hungarezëve u larguan nga rajoni. Gjatë sundimit osman, rajoni i Vojvodinës ishte i populluar kryesisht nga serbët dhe sllavët myslimanë. Kolonët e rinj hungarezë filluan të vijnë në rajon me vendosjen e administratës së Habsburgëve në fillim të shekullit të 18-të .
parapamje|Valle popullore Csárdás në Doroslovë

 Vendbanimet 
Konti Imre Csáky vendosi hungarezët në zotërimet e tij në Baçka në 1712. Më 1745, kolonistët hungarezë u vendosën në Senta, më 1750 në Topola, më 1752 në Doroslovë, më 1772 në Bogojevë, më 1760 në Stara Kanjiža, më 1764 në Iđoš, më 1767 në Mars178, në 1767 në Petrovo17 . dhe Ostojićevo, më 1787 në Pirosh, dhe më 1789 në Feketiq . Midis 1782 dhe 1786, hungarezët u vendosën në Crvenka dhe Stara Moravica, dhe në 1794 në Kula .
parapamje| Rrënojat e kishës së Araçës.

Hungarezët e besimit katolik romak e kishin origjinën kryesisht nga Transdanubia, ndërsa ata të besimit protestant e kishin origjinën kryesisht nga Alföld . Midis 1751 dhe 1753, hungarezët u vendosën në Mol dhe Ada (Ata kishin origjinën kryesisht nga Szeged dhe Jászság ). Në 1764–1767, hungarezët u vendosën në Subotica, Bajmok dhe Çantavir, dhe në 1770 përsëri në Kanjiža, Mol, Ada dhe Petrovo Selo, si dhe në Feldvarac, Sentomaš dhe Turija .

Në Banat, vendosja e hungarezëve filloi më vonë. Më 1784 hungarezët u vendosën në Padej dhe Nakovë, në 1776 në Torda, në 1786 në Donji Itebej, në 1796 në Beodra dhe Čoka, në 1782 në Monoštor, në 1798 në Mađarska Crnja dhe në 1771, në 1798 në Mađarska Crnja dhe në 37, në 1796 . në 1755–1760 në Bečkerek dhe në 1766 në Vršac . Në vitin 1790, 14 familje hungareze nga Transilvania u vendosën në Banat .

Në shekullin e 19-të, zgjerimi hungarez u rrit. Që nga fillimi i shekullit, individë hungarezë dhe grupe të vogla kolonësh nga Alföld emigruan vazhdimisht në Baçka . Në gjysmën e parë të shekullit të 19-të, grupe gjithnjë e më të vogla të kolonistëve u vendosën në Mol (në 1805), si dhe në Feldvarac, Temerin dhe Novi Sad (në 1806). Në 1884, kolonistët hungarezë u vendosën në Šajkaška dhe në Mali Stapar afër Somborit . Në 1889, hungarezët u vendosën në Svilojevo afër Apatin dhe në 1892 në Gombosh, ndërsa një grup tjetër u vendos në Gombosh në 1898. Shumë kolonë hungarezë nga Gomboshi u shpërngulën në Bačka Palanka . Pas shfuqizimit të Kufirit Ushtarak, kolonistët hungarezë u vendosën në Potisje, Čurug, Žabalj, Šajkaški Sveti Ivan, Titel dhe Mošorin . Në 1883 rreth 1,000 hungarezë Székely u vendosën në Kula, Stara Kanjiža, Stari Bečej dhe Titel .

Në 1800, grupe më të vogla të kolonistëve hungarezë nga Transdanubia u vendosën në Čoka, ndërsa në të njëjtën kohë kolonë nga qarqet Csanád dhe Csongrad u vendosën në zonën përreth Itebej dhe Crnja, ku ata fillimisht jetuan në vendbanime të vogla të shpërndara. Më vonë ata formuan një vendbanim të vetëm - Mađarska Crnja . Në 1824, një grup kolonësh nga Çesteregu u vendos gjithashtu në Mađarska Crnja . Në vitin 1829 hungarezët u vendosën në Mokrin dhe në vitin 1880 një numër edhe më i madh hungarezësh u vendosën në këtë komunë. Në 1804, kolonistët hungarezë nga qarku Csongrad u vendosën në Firiđhaza (i cili më pas u bashkua me Turska Kanjiža ), si dhe në Sajan dhe Torda . Edhe një grup më i madh hungarezësh nga Csongradi u vendosën në 1804 në Debeljaça . Në 1817-1818 hungarezët u vendosën në Veliki Bikaç, dhe në 1820-1840 grupe më të vogla hungarezësh u vendosën në Vranjevë . Në 1826, kolonistët nga Jászság dhe Kunság u vendosën në Araç afër Beodrës . Më 1830, hungarezët nga Alföld u vendosën në Veliki Lec, më 1831 në Ostojićevo, më 1832 në Malençino Selo afër Veliki Gajt, më 1839 dhe 1870 në Padej, më 1840 në Jermenovci dhe në Sjellje1814, në 1814-184, Hetin, më 1859 në Sanad, më 1869 në Gjurgjevë (më vonë u zhvendos në Skorenovc), dhe më 1890 në Gornja Muzlja . Në vitet 1883-1886, hungarezët Székely nga Bukovina u vendosën në Vojlovica, Skorenovac, Ivanovo dhe Đurđevo . Numri i përgjithshëm i kolonistëve Székely ishte 3,520.

Në rajonin jugor të Sremit, kolonët e parë hungarezë u zhvendosën atje gjatë viteve 1860 nga qarqet fqinje, veçanërisht nga Baçka.

Sipas regjistrimit të vitit 1900, hungarezët ishin grupi etnik më i madh në qarkun Bács-Bodrog dhe përbënin 42,7% të popullsisë (të dytit më të mëdhenj ishin gjermanët me 25,1%, dhe grupi i tretë më i madh ishin serbët me 18,2%). Hungarezët ishin grupi i tretë më i madh në Qarkun e Torontalit (Banati Perëndimor) me 18.8% (pas serbëve me 31.5% dhe gjermanëve me 30.2%).  Në regjistrimin e ardhshëm, në vitin 1910, hungarezët ishin grupi më i madh në qarkun Bács-Bodrog me 44,8% në popullsi (të ndjekur nga gjermanët me 23,5% dhe serbët me 17,9%) dhe i treti më i madhi në qarkun Torontál me 20.9% (serbët me 32.5%, gjermanët me 26.9%). 
parapamje| Kisha Katolike Sarlós Boldogasszony në Bačka Topola
Kufijtë e rinj të përkohshëm të vendosur në 1918 dhe ata të përhershëm të përcaktuar nga Traktati i Trianonit në 1920 i dhanë fund imigrimit hungarez. Pas Luftës së Parë Botërore, Vojvodina e sotme u përfshi në Mbretërinë e sapoformuar të Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve (e njohur më vonë si Mbretëria e Jugosllavisë ), dhe shumë hungarezë të Vojvodinës donin të jetonin në shtetin hungarez post-Trianon; kështu, disa prej tyre emigruan në Hungari, e cila ishte destinacion i disa valëve të emigrimit të hungarezëve nga Vojvodina. Si rezultat, periudha ndërmjet luftërave u shënua përgjithësisht nga një stagnim i popullsisë hungareze. Ata numëronin rreth 363.000 (regjistrimi 1921) – 376.000 (regjistrimi 1931), dhe përbënin rreth 23-24% të të gjithë popullsisë së Vojvodinës. Shpërthimi i Luftës së Dytë Botërore shkaktoi disa ndryshime në numrin e popullsisë, por më e rëndësishmja, krijoi tensione midis komunitetit hungarez dhe serb.

 Lufta e Dytë Botërore 
Me fillimin e Luftës së Dytë Botërore, marrëdhëniet hungarezo-serbe ishin të ulëta. Gjermania naziste, në përputhje me planin e saj " Operacioni Ndëshkimi ", pushtoi Jugosllavinë dhe më pas, forcat hungareze të Boshtit pushtuan Baçkën. Hungaria e aneksoi këtë rajon dhe u vendos nga kolonët e rinj hungarezë, në të cilën kohë numri i hungarezëve në zonë u rrit ndjeshëm. Në të kundërt, në të njëjtën kohë, shumë serbë u dëbuan nga Baçka. Sjellja brutale e forcave okupuese hungareze të Boshtit, duke përfshirë ushtrinë hungareze dhe xhandarët mbretërorë hungarezë, ka polarizuar si komunitetin hungarez ashtu edhe atë serb. Nën autoritetin hungarez të Boshtit, në Baçka u vranë 19.573 njerëz, nga të cilët shumica e viktimave ishin me origjinë serbe, hebreje dhe rome .

Megjithëse shumica e popullsisë lokale hungareze mbështeti autoritetet hungareze të Boshtit, disa hungarezë të tjerë vendas e kundërshtuan sundimin e Boshtit dhe luftuan kundër tij së bashku me serbët dhe popujt e tjerë të Vojvodinës në lëvizjen e rezistencës partizane të organizuar nga Partia Komuniste . Në disa vende të Vojvodinës ( Bačka Topola, Senta ), shumica e anëtarëve të partisë komuniste ishin hungarezë etnikë. Në Suboticë, sekretari i partisë dhe shumica e udhëheqjes ishin ose hungarezë etnikë ose hebrenj hungarez-folës. Në komunën e Baçka Topolës, 95% e komunistëve ishin hungarezë etnikë. Një nga udhëheqësit e lëvizjes së rezistencës partizane në Vojvodinë ishte Erne Kiš, një hungarez etnik, i cili u kap nga autoritetet e Boshtit, u dënua me vdekje nga gjykata në Szeged dhe u ekzekutua.

Ndër veprimet e tjera të lëvizjes së rezistencës, pirgjet e para të misrit u dogjën afër Futogut nga pesë komunistë, dy prej të cilëve ishin hungarezë etnikë – vëllezërit Antal Nemet dhe Đerđ Nemet . Aty u vra Antali, së bashku me shokun e tij serb, duke luftuar kundër xhandarëve. Në të njëjtën kohë, vëllai i tij u kap dhe u vra në Novi Sad, sepse ai nuk pranoi të zbulonte asnjë informacion për lëvizjen e rezistencës. Pranë Suboticës u dogjën edhe pirgjet e misrit. Komunistët që dogjën këto pirgje misri u arrestuan, u torturuan dhe u dërguan në gjykatë. Dy prej tyre u dënuan me vdekje ( Ferenc Hegediš dhe Jožef Liht ), ndërsa pesë të tjerë u dënuan me burg (sepse ishin të mitur).

Autoritetet e Boshtit arrestuan gjithashtu një numër të konsiderueshëm komunistësh hungarezë në Bačka Topola, Čantavir, Senta, Subotica dhe Novi Sad. Shumë prej tyre u dërguan në qendrën hetimore në Baçkë Topolë, ku disa u vranë, ndërsa disa u vetëvranë. Ndër ata komunistë hungarezë që u dërguan në qendër ishin Otmar Majer, Đula Varga, Pal Karas dhe Janoš Koçi . Për shkak të madhësisë së lëvizjes komuniste mes hungarezëve, qendra të reja hetimi u hapën në Çantavir, Senta, Ada dhe Subotica. Në qendrën e hetimit në Suboticë, pothuajse 1000 njerëz u torturuan dhe një pjesë e tyre u vranë, mes të cilëve edhe Maçaš Vuković dhe Daniel Sabo . Në mesin e atyre komunistëve të dënuar me vdekje ishin Otmar Majer, Rokuš Shimoković dhe Ištvan Lukač nga Subotica, Peter Molnar nga Senta, si dhe Đula Varga, Rudi Klaus, Pal Karas dhe Janoš Koçi nga Novi Sad. Në Petrovo Selo, Mihalj Šamu u vra gjatë përpjekjes së tij për t'u arratisur. Këto veprime të autoriteteve të Boshtit ishin një goditje e fortë ndaj lëvizjes së rezistencës në Baçka, veçanërisht ndaj përbërësit të saj hungarez. Komponenti hungarez i lëvizjes së rezistencës u godit aq fort sa nuk mundi të rikuperohej deri në fund të luftës.

Në vitin 1944, Ushtria e Kuqe Sovjetike dhe partizanët jugosllav morën kontrollin e Vojvodinës. Autoritetet e reja komuniste nisën spastrimet kundër një pjese të popullsisë vendase që ose bashkëpunonte me autoritetet e Boshtit ose shihej si një kërcënim për regjimin e ri (shih: Spastrimet komuniste në Serbi në 1944-1945 ). Gjatë kësaj kohe, partizanët masakruan brutalisht rreth 40,000 civilë hungarezë.  Në tetor të vitit 1944, 3000 banorë të nacionalitetit hungarez në Srbobran u ekzekutuan nga partizanët komunistë serbë nga fshati 18000 banorë.

Në Beçej vrasja e hungarezëve filloi më 9 tetor 1944. Në qytetin e Somborit në tetor 1944, vrasja e hungarezëve filloi menjëherë, bazuar në listën e vdekjeve të bërë më parë. Hungarezët u dërguan në Pallatin e Kronich. Pranë fushës së garës, u gërmuan varret e përbashkëta në të cilat u varrosën 2500 hungarezë. Disa varre të tjera të zakonshme mund të gjenden në rrethet e jashtme të qytetit. Banorët e qytetit hungarez u shfarosën plotësisht. Në total u ekzekutuan 5650 hungarezë. Një oficer sovjetik në Temerin parandaloi shfarosjen e të gjithë popullsisë hungareze të fshatit. Humbja njerëzore hungareze e fshatit ishte 480 njerëz. Gjatë javës së parë, rreth 1500 hungarez u hodhën në Danub në Novi Sad nën udhëheqjen e Todor Gavrilović . Më 3 nëntor 1944 në Bezdan, banorët meshkuj hungarezë të fshatit të moshës 16 deri në 50 vjeç u çuan në një terren sportiv. 118 burra u qëlluan me pistoletë deri në Danub. 2830 partizanë komunistë serbë që bënë vrasjen i përkisnin Brigadës 12 "Udarna" të Divizionit 51 . Çuditërisht, oficerët sovjetikë ndaluan ekzekutimet e mëtejshme pasi edhe ata ishin të tmerruar nga masakra. Më 3 dhjetor 1944, 56 shtetas hungarez u ekzekutuan në bregun e lumit Tisza në Adorjan. Në Zhabalj u vranë 2000 qytetarë hungarezë.   Në Suboticë gjatë periudhës 1944-45, rreth 8,000 qytetarë (kryesisht hungarez) u vranë nga partizanët jugosllavë si ndëshkim për mbështetjen e Hungarisë për rimarrjen e qytetit. Në fund të luftës, detashmentet e partizanëve serbë pushtuan Čurug dhe vranë 3000 banorë lokalë etnikë hungarezë. Banorët hungarezë etnikë të fshatit të mbijetuar u deportuan në kampet e paraburgimit dhe nuk u lejuan kurrë të ktheheshin. Hungarezët etnikë gjermanë u deklaruan si bashkëpunëtorë ose shfrytëzues. Ata që dyshoheshin se nuk mbështesnin regjimin komunist në zhvillim ose që i përkisnin një grupi etnik "të gabuar" ishin objektiva të persekutimit. 
parapamje| Memoriali i viktimave hungareze në varrezat e Suboticës, i ngritur për 50 vjetorin e ekzekutimeve (1994). Pas: emrat e viktimave.

 Pas Luftës së Dytë Botërore 
Që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore, popullsia hungareze ka qenë në rënie të vazhdueshme, kryesisht për shkak të nivelit të ulët të lindjeve dhe emigrimit. Në vitin 1974, kushtetuta jugosllave u modifikua, duke i dhënë Vojvodinës një autonomi shumë të lartë dhe hungarezët lokalë morën pjesë në administratën provinciale të Vojvodinës. Hungarezëve u lejuan gjithashtu të mbanin gjallë kulturën dhe gjuhën e tyre; kishin shkollat dhe institucionet e tyre kulturore. Gjatë sundimit të Josip Broz Titos, jeta në Vojvodinë ishte e qetë për hungarezët dhe të tjerët. Autoritetet jugosllave shtypën ashpër veprimtarinë nacionaliste të kombeve të vetme.

Ndërsa Luftërat Jugosllave të viteve 1990 shpërthyen, më shumë hungarez u larguan nga Vojvodina. Një nga arsyet e këtij emigrimi ishte ekonomia e rrënuar e vendit dhe pamundësia për të punësuar, prandaj edhe shumë serbë dhe të tjerë emigruan nga Vojvodina. Edhe pse krahina ishte paqësore dhe e qetë në krahasim me zonat e tjera të Jugosllavisë, disa hungarezë u ndjenë të kërcënuar, veçanërisht për shkak se Vojvodina ishte pranë vijës së frontit gjatë Luftës në Kroaci . Me një emigrim të hungarezëve nga Vojvodina, një pjesë e shtëpive të tyre të mëparshme u përdorën për të rivendosur refugjatët nga pjesë të tjera të ish-Jugosllavisë. Kjo krijoi një ndryshim në strukturën etnike në disa pjesë të rajonit. Popullsia hungareze ka rënë nga 340,946 (16,9%) në 1991, në 290,207 (14,28%) në 2002. Në vitet e fundit (kryesisht në 2004 dhe 2005), disa anëtarë të komunitetit etnik hungarez kanë qenë ndonjëherë objektiva e ndjenjave anti-hungareze.

Sot, shumë hungarezë në Vojvodinë duan që të drejtat e tyre politike të zgjerohen. Disa politikanë lokalë hungarezë që propozojnë krijimin e një rajoni të ri autonom në pjesën veriore të Vojvodinës, të banuar kryesisht nga hungarezët (shih: Autonomia Rajonale Hungareze ). Ata gjithashtu duan të marrin nënshtetësinë hungareze pa qenë banorë hungarez, pasi kjo do t'i bënte automatikisht qytetarë të BE-së, duke u dhënë atyre shumë përfitime. Megjithatë, një referendum për këtë çështje në Hungari dështoi. E ardhmja politike e hungarezëve të Vojvodinës është e pasigurt, pasi komuniteti i tyre karakterizohet nga nivele të ulëta të lindjeve dhe një popullsi në rënie – sipas disa parashikimeve demografike, hungarezët e Vojvodinës ndoshta do të humbasin shumicën/pluralitetin etnik në disa komuna dhe qytete të konsiderueshme. Megjithatë, ata me siguri do të mbeten në shumicë në të tjerat. Kështu, ndërsa hungarezët do të mbeten një grup etnik i dukshëm në pjesën veriore të Vojvodinës, ndryshimet e pjesshme demografike në zonë ndoshta do të zvogëlojnë kërkesat e politikanëve lokalë hungarezë për autonomi territoriale ose të paktën për shtrirje të gjerë territoriale të rajonit autonom të propozuar hungarez.

 Demografia 

Pothuajse të gjithë hungarezët në Serbi gjenden në Vojvodinë, dhe veçanërisht në pjesën veriore të saj (rrethi i Baçkës së Veriut dhe Banatit të Veriut, respektivisht) ku shumica (57.17%) e tyre jetojnë.  Hungarezët në pesë komunat përbëjnë shumicën absolute: Kanjiža (85.13%), Senta (79.09%), Ada (75.04%), Baçka Topola (57.94%) dhe Mali Iđoš (53.91%). Komunat etnikisht të përziera me shumicë relative hungareze janë Čoka (49.66%), Beçej (46.34%) dhe Subotica (35.65%). Qyteti multietnik i Suboticës është një qendër kulturore dhe politike për hungarezët në Serbi. Hungarezët protestantë përbëjnë pluralitetin ose shumicën e popullsisë në vendbanimet Stara Moravica, Pačir, Feketić, Novi Itebej dhe Debeljača .
Viti</br> (të dhënat e regjistrimit) Numri i hungarezëve etnikë Përqindja e popullsisë kombëtare 1921 365,982 6.46% 1931 413,000 7.27% 1948 433,701 6.64% 1953 441,907 6.33% 1961 449,587 5,88% 1971 430,314 5,09% 1981 390,468 4,19% 1991 343,942 4.24% 2002 293,299 3,91% 2011 253,899 3.53%

 Politika 
Ka pesë parti kryesore politike hungareze etnike në Vojvodinë:

 Aleanca e Hungarezëve të Vojvodinës, e udhëhequr nga István Pásztor
 Komuniteti Demokratik i Hungarezëve të Vojvodinës, i udhëhequr nga Áron Csonka
 Partia Demokratike e Hungarezëve të Vojvodinës, e udhëhequr nga András Ágoston
 Aleanca Qytetare e Hungarezëve, e udhëhequr nga László Rác Szabó
 Lëvizja e Shpresës Hungareze, e udhëhequr nga Bálint László

Këto parti mbrojnë vendosjen e autonomisë territoriale për hungarezët në pjesën veriore të Vojvodinës, e cila do të përfshinte komunat me shumicë hungareze.

 Njerëz të shquar 

 Katerina, bashkëshortja mbretëreshë e Serbisë
 Elizabeta, bashkëshortja mbretëreshë e Serbisë
 Paul Abraham, kompozitor hebre-hungarez i operetave
 Géza Allaga, kompozitor, violonçelist dhe cimbalis hungarez
 József Bittenbinder, gjimnast hungarez që konkurroi në Lojërat Olimpike Verore të 1912
 Ugrin Csák, fisnik dhe oligark hungarez në fillim të shekullit të 14-të
 Géza Csáth, mjek, shkrimtar
 József Törley, prodhues i verërave të gazuara
 István Donogán, atlet hungarez i atleteve
 József Hátszeghy, skermë hungarez
 Ferenc Herczeg, dramaturg dhe autor që promovoi opinionin nacionalist konservator në vendin e tij
 Tibor Harsányi, kompozitor dhe pianist
 Alexander Kasza, asi fluturues i Luftës së Parë Botërore vlerësohet me gjashtë fitore ajrore
 Dezső Kosztolányi, një nga shkrimtarët më të njohur në gjuhën hungareze
 Vilmos Lázár, gjeneral hungarez, një nga 13 martirët e Aradit
 András Littay, gjeneral hungarez gjatë Luftës së Dytë Botërore
 Endre Madarász, atlet hungarez i pistës dhe fushës
 László Moholy-Nagy, piktor dhe fotograf hungarez, një profesor i shquar i shkollës Bauhaus
 Károly Molter, romancier hungarez
 Gyula Ortutay, politikane hungareze në FKGP
 Gyula Pártos, arkitekte hungareze
 Ferenc Rákosi, lojtar hungarez i hendbollit në fushë, i cili mori pjesë në Lojërat Olimpike Verore të vitit 1936
 Mátyás Rákosi, udhëheqës komunist i Hungarisë
 Jenő Rátz, oficer ushtarak hungarez
 Michael Szilágyi, gjeneral dhe Regjent i Hungarisë në 1458
 Carl von Than, kimist hungarez
 Mór Than, piktor hungarez
 József Vértesy, lojtar hungarez i vaterpolit
 Jenő Vincze, futbollist hungarez dhe një legjendë e Újpest, duke luajtur për ekipin kombëtar në finalen e Kupës së Botës 1938
 Henrik Werth, oficer ushtarak hungarez
 Dalma Ružičić-Benedek, kanotiere sprint me origjinë hungareze
 Aranka Binder, qitëse sportive, fituese e medaljes bronzi në pushkë ajrore për femra në Lojërat Olimpike Verore 1992
 Tamara Boros, pingpongiste kroate
 Lajos Engler, basketbollist
 Szilvia Erdélyi, pingpongiste
 Krisztián Frisz, mundës
 László Györe, tenist
 Vilim Harangozó, pingpongist
 Ervin Holpert, kanoer me sprint
 Jožef Holpert, portier hendbolli
 Zoltán Illés, politikan hungarez në Fidesz
 Karolj Kasap, mundës
 Gabor Kasa, çiklist
 József Kasza, politikan, ish-udhëheqës i Aleancës së Hungarezëve të Vojvodinës
 Ervin Katona, konkurrent i fortë
 Zsombor Kerekes, lojtar i kombëtares së futbollit të Hungarisë
 Mihály Kéri, futbollist që luan për Jugosllavinë dhe Shtetet e Bashkuara
 Mihalj Kertes, politikan, bashkëpunëtor i ngushtë i Sllobodan Millosheviqit
 Tereza Koçiš, gjimnast
 Norbert Könyves, lojtar i kombëtares hungareze të futbollit
 Renata Kubik, kanotiere në sprint
 Félix Lajkó, violinist dhe kompozitor
 Péter Lékó, Mjeshtër i madh hungarez i shahut
 Sylvester Levay, kompozitor hungarez
 Vilmos Lóczi, basketbollist dhe trajner
 Béla Mavrák, këngëtare tenori hungareze
 Đula Mešter, volejbolliste e FR Jugosllave, kampione olimpike
 Brižitka Molnar, volejbolliste
 Antonija Nađ, kanoeiste e sprintit
 Albert Nađ, futbollist
 Mate Nemeš, mundës
 Viktor Nemeš, mundës
 László Nemet, peshkop katolik romak i Zrenjanin (Nagybecskerek)
 Nemanja Nikoliq, futbollist
 Erzsebet Palatinus, pingpongiste
 Béla Pálfi, futbollist
 Antónia Panda, kanoeist në sprint
 János Pénzes, peshkop katolik romak i Suboticës (Szabadka)
 Žolt Peto, pingpongist
 Eva Ras, aktore, shkrimtare, piktore
 László Rátgéber, trajner hungarez i basketbollit
 Magdolna Rúzsa, këngëtare, fituese e sezonit të tretë të Megasztár (Idol hungarez)
 Nandor Sabo, mundës
 Szebasztián Szabó, notar
 Monica Seles, ish-tenistja nr.1 e botës
 Árpád Sterbik, portier kampion bote në hendboll
 Csaba Szilágyi, notare olimpike serbe
 Mario Szenessy, autor, përkthyes dhe kritik letrar gjerman
 Lajos Szűcs, lojtar i ekipit kombëtar hungarez të futbollit, fitues i medaljes së artë në Lojërat Olimpike Verore 1968
 Marta Tibor, kanoer sprint
 József Törtei, mundës, fitues i medaljes bronzi në Lojërat Olimpike Verore 1984
 Mihály Tóth, futbollist hungarez dhe një legjendë e Újpest, duke luajtur për ekipin kombëtar në finalen e Kupës së Botës 1954
 Tibor Várady, studiues juridik, ish-ministër i Drejtësisë i Republikës Federale të Jugosllavisë (korrik-dhjetor 1992)

 Shih edhe 
 Székelys
 Vojvodina
 Qeveria e Vojvodinës
 Autonomia Rajonale e Hungarezëve

 Literatura 

 Karolj Brindza, Učešće jugoslovenskih Mađara u narodnooslobodilačkoj borbi, Vojvodina u borbi, Matica Srpska, Novi Sad, 1951.
 Borislav Jankulov, Pregled kolonizacije Vojvodine u XVIII dhe XIX veku, Novi Sad - Pançevo, 2003.
 Peter Rokai - Zoltan Đere - Tibor Pal - Aleksandar Kasaš, Istorija Mađara, Beograd, 2002.
 Enike A. Šajti, Mađari u Vojvodini 1918-1947, Novi Sad, 2010.
 Aleksandar Kasaš, Mađari u Vojvodini 1941-1946, Novi Sad, 1996.

 Referime 

 Lidhje të jashtme 
 (in Hungarian) The Encyclopedia of Vojvodina
 Hungarian population in the territory of present-day Vojvodina between 1880 and 1991
 Ethnic Hungarian Minorities in Central and Eastern Europe

Kategoria:Grupe etnike në Vojvodinë
Kategoria:Hungarezë