Traktati i paqes

Një traktat paqeje është një marrëveshje midis dy ose më shumë palëve armiqësore, zakonisht vendeve ose qeverive, e cila i jep fund zyrtarisht një gjendje lufte midis palëve. Ai është ndryshe nga një armëpushim, që është një marrëveshje për të ndaluar armiqësitë; një dorëzim, në të cilin një ushtri pranon të heqë dorë nga armët; ose një armëpushim ose armëpushim, në të cilin palët mund të bien dakord të ndalojnë përkohësisht ose përgjithmonë luftën. Nevoja për një traktat paqeje në diplomacinë moderne lind nga fakti se edhe kur një luftë ka përfunduar dhe luftimet kanë pushuar, gjendja ligjore e luftës nuk përfundon automatikisht me përfundimin e luftimeve aktuale dhe palët ndërluftuese janë ende ligjërisht të përcaktuara si armiqtë. Kjo është e dukshme nga përkufizimi i "gjendjes së luftës" si "një shtet ligjor i krijuar dhe i përfunduar me deklaratë zyrtare, pavarësisht nga armiqësitë aktuale të armatosura dhe zakonisht karakterizohet nga funksionimi i rregullave të luftës". Si rezultat, edhe kur armiqësitë kanë përfunduar, kërkohet një traktat paqeje për ish-luftëtarët në mënyrë që të arrihet një marrëveshje për të gjitha çështjet e përfshira në tranzicionin në gjendjen ligjore të paqes. Arti i negocimit të një traktati paqeje në epokën moderne është referuar nga studiuesja juridike Christine Bell si lex pacificatoria, me një traktat paqeje që mund të kontribuojë në kuadrin ligjor që rregullon periudhën pas konfliktit, ose jus post bellum.

 Referenca 

Kategoria:Marrëveshje
Kategoria:Konflikte
Kategoria:Paqe