Nishanxhiu

Nishanxhi (turqishtja osmane: Nişancı) ishte një post i lartë në burokracinë osmane. Fjala turke nişancı fjalë për fjalë do të thotë "kaligraf i oborrit" ose "vulosës", pasi detyra fillestare e nişancı ishte të vuloste porositë mbretërore.

 Historia 
Megjithëse posti i kaligrafit të oborrit u krijua gjatë mbretërimit të Orhanit (1324–1361), emri nişancı hyri në përdorim gjatë mbretërimit të Murad II (1421–1451). Sipas ligjit të Mehmed II (1451–1481), nişancı ishte anëtar i divanit (qeverisë osmane). Duke filluar nga mesi i shekullit të 18-të, posti humbi rëndësinë e tij të mëparshme dhe në 1836 u shfuqizua.

 Detyrat e nişancı 
Nişancı ishte përgjegjës për vulosjen e porosive të sulltanit dhe vezirit të madh. Nişancı ishte gjithashtu përgjegjës për mbikëqyrjen e arkivave të divanit dhe mbajtjen e të dhënave të sistemit të timarit (tokat e dhëna dhe autoriteti tatimor nga sulltanët osmanë burokratëve dhe ushtarëve sipahi në këmbim të shërbimeve të tyre). Deri në shekullin e 17-të, posti i nişancı ishte gjithashtu ekuivalenti i ministrit të jashtëm. Megjithatë, gjatë sundimit të Mehmed IV (1648–1687), reisülküttap (fjalë për fjalë "shefi i nëpunësve"), një post që më parë ishte në varësi të atij të nişancı, zëvendësoi nişancı si ministria e jashtme e Perandorisë Osmane.Gabor Agoston-Bruce Masters: Encyclopaedia of the Ottoman Empire, , pp.50–51

 Vezirët e mëdhenj me origjinë Nisancı 
 Karamanlı Mehmet Pasha (1477–1481)
 Ayaşlı İsmail Pasha (1688–1688)
 Elmas Mehmet Pasha (1695–1697)
 Nişancı Süleyman Pasha (1709-1712)
 Nişancı Ahmet Pasha (1740–1742)

 Referime 


Kategoria:Qeverisja e Perandorisë Osmane
Kategoria:Tituj osmanë
Kategoria:Fjalë dhe shprehje turke