Fleta e arit

parapamje|Rrahja e një flete ari në Mandalay (Myanmar).
Fletë ari ose gjethe ari është ar që është prerë në fletë të holla duke e rrahur (zakonisht rreth 0.1 µm trashësi  ) dhe përdoret shpesh për prarim .  Fletë ari është në dispozicion në një shumëllojshmëri të gjerë karatësh dhe nuancash. Ari më i përdorur është ari i verdhë 22 karatësh.

Fletë ari është një lloj flete metalike, por termi përdoret rrallë kur i referohet fletës së arit. Termi fletë metalike përdoret zakonisht për fletë të holla metali të çdo ngjyre që nuk përmbajnë ar të vërtetë. Ari i pastër është 24 karat. Fletë e vërteta e arit të verdhë janë afërsisht 91,7% ari i pastër (dmth. 22 karat).

Shtresimi i fletës së arit mbi një sipërfaqe quhet fletë ari ose prarim. Prarimi tradicional me ujë është forma më e vështirë dhe më e vlerësuar e fletëve të arit. Ajo ka mbetur praktikisht e pandryshuar për qindra vjet dhe ende bëhet me dorë.

 Në art 
Fletë ari ndonjëherë përdoren në art në gjendje "të papërpunuar", pa një proces prarimi. Në kulturat përfshirë Epokën Evropiane të Bronzit, ai përdorej për të mbështjellë objekte të tilla si hajmali thjesht duke i palosur fort, dhe grupi klasik i lunulave të arit është aq i hollë, veçanërisht në qendër, saqë mund të klasifikohen si gjethe ari. Është përdorur në bizhuteri në periudha të ndryshme, shpesh si copa të vogla që varen.

Që nga rënia e pikturës me ar në fund të Mesjetës, fletët e arit kanë qenë më të njohura dhe më të zakonshme në përdorimin e saj si material prarimi për dekorimin e artit (duke përfshirë statujat dhe ikonat e krishtera lindore ) ose kornizat e fotografive që përdoren shpesh. për të mbajtur ose dekoruar piktura, materiale të përziera, objekte të vogla (përfshirë bizhuteri ) dhe arte letre. Xhami i arit është fletë ari që mbahet midis dy pjesëve të qelqit dhe është përdorur për të dekoruar enët romake të lashta, ku një pjesë e arit është gërvisht për të formuar imazhe, si dhe mozaikë ari. Pikturat me ar, ku sfondi i figurave ishte i gjithi në ar, u prezantua në mozaikë në artin e mëvonshëm të hershëm të krishterë, dhe më pas u përdor në ikona dhe piktura të paneleve perëndimore deri në mesjetën e vonë; të gjitha teknikat përdorin fletë ari. Fletë ari përdoret gjithashtu në artin budist për të dekoruar statuja dhe simbole. Fletat e arit mund të shihet gjithashtu në kupola në arkitekturat fetare dhe publike. 

Fletë ari është baza e bojës së arit të përdorur në kaligrafinë islame dhe në ndriçimin e dorëshkrimeve islame. Fletët grimcohen në mjaltë ose çamçakëz arabe, pastaj varen në ujë xhelatinoz . Për shkak se ari nuk është pluhur si në bojërat metalike të prodhuara në mënyrë industriale, sipërfaqja duket shumë si ari i fortë.

 Në arkitekturë 
majtas|parapamje| Brendësia e Bazilikës së Santa Maria Maggiore
Fletët e arit kanë qenë prej kohësh një komponent integral i arkitekturës për të përcaktuar struktura të rëndësishme, si për estetikë, ashtu edhe për shkak se natyra jo-reaktive e arit ofron një përfundim mbrojtës.

Ari në arkitekturë u bë një komponent integral i kishave dhe bazilikave bizantine dhe romake në vitin 400 pas Krishtit, më së shumti Bazilika e Santa Maria Maggiore në Romë. Kisha u ndërtua nga Papa Sixtus III dhe është një nga shembujt më të hershëm të mozaikëve të arit . Mozaikët ishin prej guri, tjegulle ose qelqi të mbështetur në mure me gjethe ari, duke i dhënë kishës një sfond të ndërlikuar bukur. Kolonat e mermerit athinas që mbështesin neosin janë edhe më të vjetra, dhe vijnë ose nga bazilika e parë, ose nga një ndërtesë tjetër antike romake; tridhjetë e gjashtë janë mermer dhe katër granit, të zbërthyera ose të shkurtuara për t'i bërë identike nga Ferdinando Fuga, i cili u dha atyre kapitele identike prej bronzi të praruar.  Kambania e shekullit të 14-të, ose kulla e kambanës, është më e larta në Romë, 75 m. Tavani me arkë i bazilikës i shekullit të 16-të, i projektuar nga Giuliano da Sangallo, thuhet se është i praruar me ar që Kristofor Kolombi ia dhuroi Ferdinandit dhe Izabelës, përpara se t'i kalonte papës spanjolle, Aleksandrit VI . Charles A. Coulombe, Vicars of Christ, p. 330. Mozaiku i absidës, Kurorëzimi i Virgjëreshës, është i vitit 1295, i nënshkruar nga frati françeskan, Jacopo Torriti .
djathtas|parapamje| Fletë ari dhe arkat e pikturuara të tavanit të dhomës së Senatit në Bllokun Qendror

Category:Pages using multiple image with auto scaled images

 Përdorime në kuzhinë 
parapamje|150x150px| Mille-feuille me disa fletë ari në Nishimuraya Hotel Shogetsutei nga Kinosaki ( Prefektura Hyōgo, Japoni)
Fletët e arit (si dhe fletë të tjera metalike) përdoren ndonjëherë për të dekoruar ushqimin ose pijen, zakonisht për të promovuar një perceptim të luksit dhe vlerës së lartë; megjithatë, është pa shije.  Herë pas here gjendet në ëmbëlsira, duke përfshirë çokollata, mjaltë dhe mithai . Në Indi përdoret në mënyrë efektive si një garniturë, me fletë të holla të vendosura në një pjatë kryesore, veçanërisht në raste festash. Kur përdoret si një shtesë në ushqim, ari ka numrin E175. Një varietet artizanal tradicional shekullor i çajit jeshil përmban copa gjethe ari; 99% e këtij lloji çaji prodhohet në Kanazawa, Japoni, një qytet historik për mjeshtërinë samurai.  Qyteti është gjithashtu shtëpia e një muzeu me gjethe ari, Muzeu i gjetheve të artë Kanazawa Yasue .
parapamje|225x225px| Verë e gazuar austriake me gjethe ari
Në Evropën Kontinentale pijet alkoolike me copa të vogla lundruese fletësh ari janë të njohura që nga fundi i shekullit të 16-të; fillimisht praktika u konsiderua si medicinale. Shembuj të mirënjohur janë Danziger Goldwasser, me origjinë nga Gdańsk, Poloni, i cili është prodhuar të paktën që nga viti 1598, Goldstrike nga Amsterdami, Goldwasser nga Schwabach në Gjermani dhe Goldschläger zvicerane, e cila është ndoshta më e njohur si në Kanada ashtu edhe në Shtetet e Bashkuara.

 Referime 

Kategoria:Ar
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara
Kategoria:Përpunim i metaleve