Forcat e Mbrojtjes Finlandeze

Forcat e Mbrojtjes Finlandeze janë ushtria e Finlandës. Forcat e Mbrojtjes Finlandeze përbëhen nga Ushtria Finlandeze, Marina Finlandeze dhe Forca Ajrore Finlandeze. Në kohë lufte, Roja Kufitare Finlandeze (e cila është njësi e pavarur ushtarake në kohë paqeje) bëhet pjesë e Forcave të Mbrojtjes Finlandeze. 

Rekrutimi universal i meshkujve është krijuar, sipas të cilit të gjithë meshkujt shërbejnë për 165, 255 ose 347 ditë, nga viti kur mbushin 18 vjeç deri në vitin kur mbushin 29 vjeç. Ofrohet shërbimi alternativ joushtarak për meshkujt dhe shërbimi vullnetar për femrat.

Finlanda është i vetmi shtet jo-anëtar i Bashkimit Evropian në kufi me Rusinë. Politika zyrtare e Finlandës thotë se një forcë ushtarake e kohës së luftës me një personel prej 280.000 përbën një rezistencë të mjaftueshme. Ushtria përbëhet nga një ushtri shumë e mobile fushore e mbështetur nga njësitë lokale të mbrojtjes. Ushtria mbron territorin kombëtar dhe strategjia e saj ushtarake është përdorimi i terrenit shumë të pyllëzuar dhe liqeneve të shumta për të shkatërruar një agresor, në vend që të përpiqet të mbajë ushtrinë sulmuese në kufi.

Buxheti i mbrojtjes i Finlandës për vitin 2022 është afërsisht 5.8 miliardë €. Shërbimi vullnetar jashtë shtetit është shumë i zakonshëm dhe trupat shërbejnë në mbarë botën në misionet e OKB-së, NATO-s dhe BE-së. Me një arsenal prej 700 topa, 700 mortajash të rënda dhe 100 raketa-hedhës të shumëfishtë, Finlanda ka aftësinë më të madhe të artilerisë në Evropën Perëndimore. Gatishmëria për mbrojtjen e atdheut kundër një armiku superior është në 76%, një nga nivelet më të larta në Evropë.

Forcat e Mbrojtjes Finlandeze bashkëpunojnë ngushtë me Rojet Kufitare Finlandeze. Roja Kufitare Finlandeze ka buxhetin e saj vjetor dhe afatgjatë të investimeve.

 Histori 

 Lufta Civile 
Pas shpalljes së pavarësisë së Finlandës më 6 dhjetor 1917, Garda Qytetare u shpallën trupat e qeverisë më 25 janar 1918 dhe më pas gjeneral-lejtnant i Ushtrisë Perandorake Ruse C. G. E. Mannerheim u emërua si komandant i përgjithshëm i këtyre forcave të nesërmen. . Luftimet midis Gardës së Bardhë (siç njiheshin zakonisht Garda Qytetare) dhe Gardës së Kuqe kishin shpërthyer tashmë rreth një javë më parë rreth Viipuri, në atë që u bë e njohur si Lufta Civile Finlandeze.

Në luftë, të bardhët fituan kryesisht falë udhëheqjes së gjeneralit Mannerheim dhe udhëheqjes me shembull të mendjes sulmuese të 1,800 finlandezëve Jäger të stërvitur nga gjermanët, të cilët sollën me vete doktrinën taktike gjermane dhe kulturën ushtarake. Vitet e pasluftës u karakterizuan nga Fushatat Vullnetare që përfunduan në vitin 1920 me nënshkrimin e Traktatit të Tartu, i cili i dha fund gjendjes së luftës midis Finlandës dhe Rusisë Sovjetike dhe përcaktoi kufijtë e njohur ndërkombëtarisht të Finlandës.

 Vitet ndërmjet luftërave 
Pas fitores së Luftës Civile, ushtria finlandeze në kohë paqeje u organizua si tre divizione dhe një brigadë nga oficerë profesionistë gjermanë. Ajo u bë struktura bazë për 20 vitet e ardhshme. Bregdeti ruhej nga fortifikime bregdetare ish cariste dhe anije të marra si çmime lufte. Forca Ajrore ishte formuar tashmë në mars 1918, por mbeti pjesë e Ushtrisë dhe nuk u bë një forcë luftarake plotësisht e pavarur deri në vitin 1928. Garda e Bardhë (Suojeluskunta) luajti një rol kyç në politikën e mbrojtjes finlandeze ndërluftë, pasi ato në thelb shërbyen si forca të milicisë lokale/territoriale, dhe disa kishin gatishmëri dhe trajnim më të lartë për mobilizim të shpejtë.

Qeveria e re vendosi rekrutimin pas Luftës Civile dhe gjithashtu futi një sistem mobilizimi dhe kurse rifreskuese të detyrueshme për rezervistët. Një akademi që ofron trajnim bazë për oficerët (Kadettikoulu) u krijua në 1919, themelimi i një Kolegji të Shtabit të Përgjithshëm (Sotakorkeakoulu) pasoi në 1924 dhe në 1927 u krijua një shkollë trajnimi taktik (Taistelukoulu) për oficerët e nivelit të kompanisë dhe të rinjtë dhe nënoficerët. . Kërkesa për një vit shërbimi të detyrueshëm ishte më e madhe se ajo e vendosur nga çdo vend tjetër skandinav në vitet 1920 dhe 1930, por kundërshtimi politik ndaj shpenzimeve të mbrojtjes e la ushtrinë keq të pajisur për t'i rezistuar një sulmi nga Bashkimi Sovjetik, i vetmi kërcënim sigurie në sytë finlandez.

 Lufta e Dytë Botërore 
Kur sovjetikët pushtuan në nëntor 1939, finlandezët, të udhëhequr nga Marshall Mannerheim, mundën Ushtrinë e Kuqe në shumë raste, duke përfshirë Betejën vendimtare të Suomussalmi. Këto suksese ishin në një masë të madhe falë aplikimit të taktikave motti. Finlanda mbrojti me sukses pavarësinë e saj, por lëshoi 9% të territorit të saj sipas Traktatit të Paqes së Moskës. Gjatë luftës finlandezët humbën 25,904 burra, ndërsa humbjet sovjetike ishin 167,976 të vdekur.

Trupat finlandeze të pajisura me armë antitank Panzerfaust kalojnë pranë një tanku të shkatërruar sovjetik T-34 gjatë Betejës së Tali-Ihantala. Ushtari i plumbit është gjithashtu i armatosur me një Suomi KP/-31.

Finlanda luftoi në luftën e vazhdueshme përkrah Gjermanisë nga viti 1941 deri në vitin 1944. Falë ndihmës naziste-gjermane, ushtria u pajis shumë më mirë dhe periudha e rekrutimit u rrit në dy vjet, duke bërë të mundur formimin e gjashtëmbëdhjetë divizioneve të këmbësorisë. Pasi u vendosën fillimisht në mbrojtje, finlandezët përfituan nga pozicionet e dobësuara sovjetike si pasojë e operacionit Barbarossa, duke rikuperuar me shpejtësi territoret e tyre të humbura dhe duke pushtuar territorin sovjetik në Karelia, pasi u vendosën në pozicione mbrojtëse në dhjetor 1941. Ofensiva sovjetike e qershorit 1944 zhbëu këto përfitime finlandeze dhe, ndërkohë që dështoi në objektivin e saj për të shkatërruar ushtrinë finlandeze dhe për të detyruar Finlandën të dorëzohej pa kushte, e detyroi Finlandën të dilte nga lufta. Finlandezët ishin në gjendje të ruanin pavarësinë e tyre me fitoret kryesore mbrojtëse ndaj Ushtrisë së Kuqe, Beteja e Tali-Ihantala ishte shumë domethënëse.

Këto konflikte që përfshinin Finlandën patën një ndikim të rëndësishëm në forcën moderne të mbrojtjes finlandeze. Ndërsa ushtritë e tjera evropiane kanë reduktuar forcat e tyre, Finlanda ka mbajtur një ushtri të madhe rezervë me bazë rekrutët. Siç thuhej në një raport suedez: "Arsyeja pse FDF zgjodhi të ruante këtë model ndërsa fqinjët e saj nordikë u hodhën në bandën e ekspeditës nuk është e vështirë të shihet. Duke ndarë një kufi 1340 km me Rusinë, nevoja për forca të mëdha tokësore është e vetëshpjegueshme. Për më tepër, kujtimet e Luftës së Dytë Botërore – në të cilën mbi 2 për qind e popullsisë vdiq në dy luftëra brutale me Bashkimin Sovjetik – janë shumë të gjalla në Finlandë”. I njëjti aspekt është theksuar edhe më fort pas pushtimit rus të Ukrainës dhe vendimit të Finlandës për t'u anëtarësuar në NATO. Me thonjëza si; "Pas Luftës së Dytë Botërore, pasi pengoi përparimin e Ushtrisë së Kuqe të fuqishme në Luftën e Dimrit të viteve 1939-40 dhe më pas duke kërkuar të rimarrë territorin që sovjetikët pretenduan përfundimisht, Finlandës iu desh të pranonte neutralitetin e imponuar nga Moska. Por për habinë e pothuajse të gjithëve , ajo ia doli edhe në këtë detyrë degraduese, duke ndërtuar forca të armatosura që ishin shumë të afta dhe u mbështetën energjikisht nga shoqëria civile – ndërkohë që në të njëjtën kohë arriti të mbajë dialogun me Moskën.", "Finlanda ka ende shërbimin e detyrueshëm ushtarak. Finlanda do të të jetë në gjendje të mobilizojë një ushtri prej 280,000 ushtarësh. Kjo është një ushtri mjaft e madhe në Evropën moderne", me pikëpamje të ngjashme që shprehen edhe gjetkë, shpesh duke iu referuar faktit se Finlanda ka mbajtur forcën e saj të armatosur me bazë rekrutësh ose gatishmëri të tjera. -njësi të lidhura, në kontrast me vendet e tjera evropiane që tani duhet të riarmatosen, si Gjermania si shembull. Gjatë ngjarjeve të vitit 2022 e gjithë kjo ka marrë vëmendje edhe ndërkombëtarisht.

 Lufta e Ftohtë 
Demobilizimi dhe rigrupimi i Forcave të Mbrojtjes Finlandeze u krye në fund të vitit 1944 nën mbikëqyrjen e Komisionit të Kontrollit Aleat të dominuar nga Sovjetik. Pas Traktatit të Parisit në 1947, i cili vendosi kufizime në madhësinë dhe pajisjet e forcave të armatosura dhe kërkonte shpërbërjen e Gardës Qytetare, Finlanda riorganizoi forcat e saj të mbrojtjes. Fakti që kushtet e traktatit të paqes nuk përfshinin ndalime për rezervat ose mobilizimin, bëri të mundur që të mendohej për një institucion adekuat të mbrojtjes brenda kufijve të përcaktuar. Riorganizimi rezultoi me miratimin e brigadës - në vend të divizionit - si formacion standard.

Për dy dekadat e para pas Luftës së Dytë Botërore, Forcat e Mbrojtjes Finlandeze u mbështetën kryesisht në materialet e vjetruara të kohës së luftës. Shpenzimet e mbrojtjes mbetën minimale deri në fillim të viteve 1960. Gjatë kulmit të Luftës së Ftohtë, qeveria finlandeze bëri një përpjekje të vetëdijshme për të rritur aftësinë mbrojtëse. Kjo rezultoi në vënien në punë të disa sistemeve të reja të armëve dhe forcimin e mbrojtjes së Laplandës finlandeze me ngritjen e garnizoneve të reja në zonë. Nga viti 1968 e tutje, qeveria finlandeze miratoi doktrinën e mbrojtjes territoriale, e cila kërkon përdorimin e sipërfaqeve të mëdha tokësore për të vonuar dhe konsumuar një agresor të mundshëm. Doktrina u plotësua me konceptin e mbrojtjes totale që kërkon përdorimin e të gjitha burimeve të shoqërisë për mbrojtjen kombëtare në rast krize. Nga mesi i viteve 1960 e tutje, Forcat e Mbrojtjes Finlandeze filluan gjithashtu të përgatiteshin në mënyrë specifike për të mposhtur një sulm strategjik, llojin që Bashkimi Sovjetik përdori me sukses për të rrëzuar qeverinë e Çekosllovakisë në vitin 1968. Në një konfrontim të gjithanshëm midis dy blloqeve të mëdha, Objektivi finlandez do të kishte qenë të parandalonte çdo inkursion ushtarak në territorin finlandez dhe në këtë mënyrë ta mbante Finlandën jashtë luftës.

 Historia e fundit 
Rënia e Bashkimit Sovjetik në 1991 nuk e eliminoi kërcënimin ushtarak të perceptuar nga qeveria, por natyra e kërcënimit kishte ndryshuar. Ndërsa koncepti i mbrojtjes totale, territoriale nuk u hoq, planifikimi ushtarak ka lëvizur drejt aftësisë për të parandaluar dhe frustruar një sulm strategjik ndaj rajoneve vitale të vendit.

Fundi i Luftës së Ftohtë lejoi gjithashtu mundësi të reja të cilat më parë do të shiheshin si thyerje të qëndrimit të neutralitetit të Finlandës, si p.sh. pjesëmarrja në Luftën në Afganistan dhe Grupin e Betejës Nordik.

Me ndryshimin në mjedisin e sigurisë evropiane të sjellë nga pushtimi rus i Ukrainës në vitin 2022, zyrtarët e qeverisë finlandeze filluan të shprehnin mbështetje gjithnjë e më të fortë për anëtarësimin në NATO, të mbështetur nga sondazhet që tregojnë një rritje të shpejtë të gatishmërisë së qytetarëve finlandezë për t'u bashkuar me NATO-n. Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s Jens Stoltenberg shprehu mbështetjen e tij në prill 2022 për përfshirjen e Finlandës në aleancën e mbrojtjes Euro-Atlantike dhe deklaroi se vendet anëtare të NATO-s ka të ngjarë të mbështesin me entuziazëm një ofertë të Finlandës për anëtarësim.

Më 11 maj 2022, kryeministri i Mbretërisë së Bashkuar Boris Johnson dhe presidenti finlandez Sauli Niinistö nënshkruan një marrëveshje të re të mbrojtjes reciproke "për të përforcuar sigurinë e tyre dhe për të forcuar mbrojtjen e Evropës Veriore, përballë kërcënimeve të ripërtërira". Kjo ka ndihmuar në adresimin e shqetësimeve brenda Finlandës se vonesa ndërmjet aplikimit dhe pranimit në NATO, kohë gjatë së cilës Finlanda nuk do të ishte ende në gjendje të përdorë Nenin 5 të NATO-s dhe mund të paraqesë një mundësi për një pushtim rus.

Më 12 maj 2022, Presidenti Sauli Niinistö dhe kryeministrja Sanna Marin lëshuan një deklaratë të përbashkët duke mbështetur kërkesën e Finlandës për anëtarësim në NATO, duke thënë "Si një anëtare e NATO-s, Finlanda do të forconte të gjithë aleancën e mbrojtjes. Finlanda duhet të aplikojë për anëtarësim në NATO pa vonesë. " Më 17 maj 2022, Parlamenti i Finlandës votoi me shumicë dërrmuese për të aplikuar për anëtarësim në NATO, me 188 vota pro dhe 8 kundër. Të nesërmen në mëngjes, ambasadori finlandez në NATO, Klaus Korhonen, paraqiti zyrtarisht kërkesën e Finlandës tek Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Jens Stoltenberg. Në të njëjtën kohë edhe Suedia paraqiti kërkesën e saj.

Më 29 qershor 2022, 30 vende të NATO-s i bënë një ftesë zyrtare Finlandës së bashku me Suedinë për t'u anëtarësuar në NATO. Të dy vendet morën statusin e anëtarëve aspirantë ndërsa morën pjesë në samitin vjetor të NATO-s në Madrid si vende mysafire. Finlanda u bë anëtare e plotë e NATO-s më 4 prill 2023.

 E ardhmja 
Forcat e Mbrojtjes aktualisht janë duke iu nënshtruar programeve kryesore të prokurimit për të tre degët. Marina është planifikuar të marrë anijet e saj më të mëdha që nga klasa Väinämöinen e epokës së Luftës së Dytë Botërore me klasën e re Pohjanmaa. Forcat Ajrore kanë marrë vendimin për të blerë Lockheed Martin F-35A për të zëvendësuar të gjithë avionët luftarakë McDonnell Douglas F/A-18 Hornet për 10 miliardë euro. Ndërkohë, Ushtria po planifikon të plotësojë mjetet e blinduara të modernizuara Patria Pasi me finlandezin Patria 6×6. Pushka e sulmit standard RK 62 po përmirësohet gjithashtu në një variant të ri. Një sistem i ri raketor i mbrojtjes ajrore në lartësi të madhe u zgjodh në prill 2023, sistemi David's Sling i Rafael.

 Organizimi 
Forcat finlandeze të mbrojtjes janë nën komandën e Shefit të Mbrojtjes, i cili është drejtpërdrejt në varësi të Presidentit të Republikës për çështjet që lidhen me komandën ushtarake. Vendimet për urdhrat ushtarakë merren nga Presidenti i Republikës në konsultim me Kryeministrin dhe Ministrin e Mbrojtjes.

Përveç Komandës së Mbrojtjes (finlandisht: Pääesikunta, suedisht: Huvudstaben), degët ushtarake janë Ushtria Finlandeze (finlandisht: Maavoimat, suedisht: Armén), Marina Finlandeze (finlandisht: Merivoimat, suedisht: Marinen) dhe Forcat Ajrore Finlandeze ( Finlandisht: Ilmavoimat, suedisht: Flygvapnet). Roja Kufitare (finlandisht: Rajavartiolaitos, suedisht: Gränsbevakningsväsendet) (përfshirë rojen bregdetare) është nën autoritetin e Ministrisë së Brendshme, por mund të përfshihet plotësisht ose pjesërisht në forcat e mbrojtjes kur kërkohet nga gatishmëria e mbrojtjes. Të gjitha detyrat logjistike të Forcave të Mbrojtjes kryhen nga Komanda e Logjistikës së Forcave të Mbrojtjes (finlandisht: Puolustusvoimien logistiikkalaitos), e cila ka tre regjimente logjistike për secilën krahinë ushtarake.

Ushtria është e ndarë në tetë njësi të nivelit të brigadës (finlandisht: joukko-osasto). Nën brigadat, kishte 12 rrethe ushtarake (finlandisht: aluetoimisto), të cilat ishin përgjegjëse për kryerjen e draftit, stërvitjes dhe aktivizimit në kohë krize të rezervistëve dhe për planifikimin dhe ekzekutimin e mbrojtjes territoriale të zonave të tyre. Rrethet ushtarake u shpërbënë në vitin 2014, si një pjesë e kursimeve prej 800 milionë eurosh që Forcat e Mbrojtjes Finlandeze duhej të bënin.

Marina përbëhet nga selia dhe katër njësi të nivelit të brigadës: Flota Bregdetare (finlandisht: Rannikkolaivasto), Brigada Bregdetare (finlandisht: Rannikkoprikaati), Brigada Nyland (finlandisht: Uudenmaan Prikaati, suedisht: Nylands Brigad) dhe Akademia Detare: Merisolu (Finnitakou). . Flota Bregdetare përfshin të gjithë luftëtarët sipërfaqësorë të Marinës, ndërsa Brigada Bregdetare dhe Brigada Nyland trajnojnë trupat bregdetare.

Forcat Ajrore përbëhen nga selia dhe katër njësi të nivelit të brigadës: Komandat Ajrore Satakunta, Lapland dhe Kareliane (finlandisht: lennosto) dhe Akademia e Forcave Ajrore (finlandisht: Ilmasotakoulu). Ata janë përgjegjës për sigurimin e integritetit të hapësirës ajrore finlandeze gjatë paqes dhe për zhvillimin e pavarur të luftës ajrore gjatë një krize.

Stërvitja ushtarake e rezervistëve është kryesisht detyrë e Forcave të Mbrojtjes, por asistohet nga Shoqata Kombëtare e Trajnimit të Mbrojtjes së Finlandës (finlandisht: Maanpoolustuskoulutusyhdistys). Kjo shoqatë u siguron rezervistëve stërvitje ushtarake personale, skuadre, toge dhe kompanie. Shumica e 2000 instruktorëve të shoqatës janë vullnetarë të certifikuar nga Forcat e Mbrojtjes, por kur përdoret materiali i Forcave të Mbrojtjes, trajnimi zhvillohet gjithmonë nën mbikëqyrjen e personelit ushtarak të karrierës. Çdo vit, Forcat e Mbrojtjes i kërkojnë Shoqatës që të kryejë stërvitje të specializuara për rreth 8,500 personel të vendosur në njësitë rezervë, dhe 16,500 rezervistë të tjerë marrin pjesë në kurse ushtarake ku pjesëmarrësit nuk zgjidhen drejtpërdrejt nga Forcat e Mbrojtjes. Legjislacioni në lidhje me shoqatën do të kërkojë që kryetari dhe shumica e anëtarëve të bordit të saj të zgjidhen nga qeveria finlandeze. Anëtarët e tjerë të bordit zgjidhen nga OJQ-të aktive në mbrojtjen kombëtare.

 Oficerët e Përgjithshëm 

 Forcat e Mbrojtjes Finlandeze 
Shefi i Mbrojtjes: Gjeneral Timo Kivinen

 Komanda e Mbrojtjes 
Shefi i Komandës së Mbrojtjes, Gjenera Lejtënant Vesa Virtanen

Zëvendës Shefi i Shtabit, Gjeneral Lejtnant i Logjistikës dhe Armatimeve Mikko Heiskanen

Zëvendës Shefi i Shtabit, Gjeneral Major Operacional Kari Nisula

Zëvendës Shefi i Shtabit, Gjeneral Major Personeli Rami Saari

Zëvendës Shefi i Shtabit, Gjeneral Major i Strategjisë Janne Jaakkola

Shefi i Inteligjencës Kundëradmirali, Juha Vauhkonen

Shefi i Planifikimit, Gjeneral Brigade Tero Ylitalo

Ndihmës Shefi i Operacioneve të Shtabit, komodori Janne Huusko

Shefi i Komandës së Mbrojtjes së C5, gjeneral brigade Jarmo Vähätiitto

Shefi i Personelit, (J1) Komodori Tuomas Tiilikainen

Shefi i Logjistikës, gjeneral brigade Timo Saarinen

Kryekirurgu Komodori Mjekësor, Juha-Petri Ruohola

 Ushtria 
Komandanti i Ushtrisë Finlandeze: Gjeneral Lejtnant Pasi Välimäki

Shefi i Shtabit, Gjeneral Major i Ushtrisë Jukka Jokinen

Shefi i Operacioneve, Komanda e Ushtrisë, Gjeneral Brigade Sami-Antti Takamaa

Komandanti i Brigadës Karelia, gjeneral brigade Jyri Raitasalo

Komandanti i Brigadës Kainuu, gjeneral brigade Manu Tuominen

Komandant i Brigadës Pori, gjeneral brigade Vesa Valtonen

 Marina 
Komandanti i Marinës, Admirali i dytë Jori Harju

Shefi i Shtabit, Komodori i Marinës Jukka Anteroinen

 Forcat Ajrore 
Komandanti i Forcave Ajrore, Gjeneral Major Juha-Pekka Keränen

Shefi i Shtabit, Gjeneral Brigade i Forcave Ajrore Timo Herranen

 Universiteti i Mbrojtjes Kombëtare 
Rektori i Universitetit të Mbrojtjes Kombëtare, Gjeneral Major Mika Kalliomaa

 Detyrat e veçanta 
Përfaqësuesi Ushtarak në BE dhe NATO, gjeneral-lejtnant Kim Jäämeri

Ministria e Mbrojtjes, Drejtor i Njësisë së Mbrojtjes Kombëtare, gjeneral brigade Sami Nurmi

 Komanda e Logjistikës e Forcave të Mbrojtjes 
Shefi i Komandës së Logjistikës së Forcave të Mbrojtjes, gjeneralmajor Jari Mikkonen

Zëvendësdrejtori, Komanda Logjistike, Inxhinier Gjeneral Brigade Juha-Matti Ylitalo

 Rekrutimi 
Forcat e mbrojtjes finlandeze bazohen në rekrutim universal të meshkujve. Të gjithë burrat mbi 18 vjeç janë të detyruar të shërbejnë ose gjashtë, nëntë ose 12 muaj. Rreth 27,000 rekrutët trajnohen çdo vit. 80% e meshkujve finlandezë përfundojnë shërbimin e tyre. Rekrutët fillimisht marrin trajnimin bazë dhe më pas caktohen në njësi të ndryshme për trajnim special. Privatët që janë trajnuar për detyra që nuk kërkojnë aftësi të veçanta shërbejnë për gjashtë muaj. Në detyra të vështira teknikisht, koha e shërbimit është nëntë, ose në disa raste 12 muaj. Të përzgjedhurit për trajnimin e nënoficerëve (nënoficerëve) ose oficerëve shërbejnë 12 muaj. Me përfundimin e shërbimit, rekrutët marrin gradën ushtarake rezervë, në varësi të formimit dhe arritjeve të tyre. Pas shërbimit ushtarak, rekrutët vendosen në rezervë deri në fund të vitit të 50-të ose të 60-të të jetesës, në varësi të gradës së tyre ushtarake. Gjatë qëndrimit në rezervë, rezervistët janë të detyruar të marrin pjesë në stërvitje rifreskuese ushtarake për një total prej 40, 75 ose 100 ditësh, në varësi të gradës së tyre ushtarake. Për më tepër, të gjithë rezervistët janë përgjegjës për aktivizimin në një situatë ku kërcënimi ushtarak kundër Finlandës është rritur seriozisht, në mobilizim të plotë ose të pjesshëm ose në një fatkeqësi në shkallë të gjerë ose një epidemi virulente. Meshkujt që nuk bëjnë pjesë në rezervë mund të aktivizohen vetëm në rast të mobilizimit të plotë dhe ata personel gradual që kanë mbushur moshën 50 vjeç vetëm me vendim të caktuar parlamentar.

Shërbimi mund të fillojë pasi të mbushë 18 vjeç. Shërbimi mund të shtyhet për shkak të studimeve, punës apo arsye të tjera personale deri në ditëlindjen e 28-të, por këto arsye nuk sjellin përjashtime. Përveç strehimit, ushqimit, veshjeve dhe kujdesit shëndetësor, rekrutët marrin nga 5 deri në 11.70 euro në ditë, në varësi të kohës që kanë shërbyer. Shteti paguan gjithashtu çdo faturë të qirasë dhe të energjisë elektrike që rekrutët kanë gjatë shërbimit të tyre. Nëse rekrutët kanë familje, ata kanë të drejtë edhe për përfitime. Është e paligjshme shkarkimi i një punonjësi për shkak të shërbimit ushtarak ose për shkak të një ushtrimi ose aktivizimi rifreskues. Femrat vullnetare në shërbimin ushtarak përfitojnë një përfitim të vogël shtesë, sepse pritet të sigurojnë vetë të brendshmet dhe sendet e tjera personale.

Shërbimi ushtarak përbëhet nga mësime, trajnime praktike, detyra të ndryshme pastrimi dhe mirëmbajtjeje dhe ushtrime në terren. Shumica e rekrutëve të fundjavës mund të largohen nga kazermat të premten dhe pritet të kthehen deri në mesnatën e së dielës. Një forcë e vogël rekrutësh mbahen në gatishmëri gjatë fundjavave për të ndihmuar agjencitë civile në situata të ndryshme emergjente, për të ruajtur ambientet dhe për të ruajtur mbrojtjen në rast të një emergjence të papritur ushtarake. Ushtrimet në terren mund të vazhdojnë pavarësisht nga koha e ditës ose e javës.

Stërvitja e rekrutëve bazohet në parimin joukkotuotanto (lit. prodhimi i trupave angleze). Në këtë sistem, 80% e rekrutëve trajnohen për të përmbushur një rol specifik në një njësi ushtarake specifike të kohës së luftës. Çdo njësi e nivelit të brigadës është përgjegjëse për prodhimin e njësive rezervë të specifikuara nga rekrutët që i janë caktuar. Ndërsa rezervistët shkarkohen, ata marrin një vendosje specifike të kohës së luftës në njësinë me të cilën janë trajnuar gjatë rekrutimit të tyre. Me kalimin e moshës së rekrutëve, njësisë së tyre i jepen detyra dhe materiale të reja, të ndryshme. Në mënyrë tipike, rezervistët vendosen për pesë vitet e para në njësitë e linjës së parë, më pas kalojnë në formacione ushtarake me detyra më pak të vështira, ndërsa rezervistët që nuk mund të shërbejnë në njësi zëvendësohen me rezervistë nga rezerva pa vendosje specifike. Në stërvitjet rifreskuese, njësisë i jepet më pas një trajnim i ri për këto detyra, nëse financimi i mbrojtjes e lejon këtë.

Banorët e ishujve të çmilitarizuar Åland janë të përjashtuar nga shërbimi ushtarak. Me aktin e rekrutimit të vitit 1950, atyre u kërkohet megjithatë të shërbejnë një kohë në një institucion lokal, si rojet bregdetare. Megjithatë, derisa të jetë rregulluar një shërbim i tillë, ata lirohen nga detyrimi i shërbimit. Shërbimi joushtarak i ishujve Åland nuk është rregulluar që nga prezantimi i aktit dhe nuk ka plane për ta vendosur atë. Banorët e ishujve Åland gjithashtu mund të bëhen vullnetarë për shërbimin ushtarak në kontinent. Dëshmitarët e Jehovait u përjashtuan deri në shkurt 2019. Është gjithashtu e mundur të kryejnë shërbimin ushtarak pa armë prej 255 ose 347 ditësh ose t'i nënshtrohen një shërbimi joushtarak 12-mujor. Ligji finlandez kërkon që burrat që nuk duan t'i shërbejnë mbrojtjes së vendit në asnjë cilësi (të ashtuquajturit kundërshtarë totalë) të dënohen me një burg prej 173 ditësh. Që nga viti 1995, gratë u lejuan të shërbenin në baza vullnetare dhe të ndiqnin karrierën si oficere. Në rekrutim, gratë kanë një kohë shqyrtimi prej gjashtë javësh, gjatë së cilës ato kanë të drejtë të ndërpresin shërbimin e tyre pa ndonjë arsye tjetër specifike. Pas gjashtë javëve të përmendura, për ta zbatohen të njëjtat ligje dhe juridiksione si për burrat. Ndryshe nga shumë vende të tjera, gratë lejohen të shërbejnë në të gjitha armët luftarake, duke përfshirë këmbësorinë e vijës së parë dhe forcat speciale.

 Gradat ushtarake 
Radhët ushtarake finlandeze ndjekin përdorimin perëndimor në radhët e oficerëve. Si një veçori finlandeze, grada e togerit ka tre gradë: toger i dytë, toger dhe toger i lartë. Togeri i dytë është një gradë oficeri rezervë, oficerë aktivë të komanduar që fillojnë shërbimin e tyre si toger.

Struktura bazë e gradave të nënoficerëve është një variant i strukturës së gradave gjermane, por sistemi i gradave ka disa veçori për shkak të grupeve të ndryshme të personelit. Detyrat e kryera nga nënoficerët në shumicën e forcave të armatosura perëndimore kryhen nga:

 Oficerët e mandatit (opistoupseeri) që shërbejnë në radhët nga toger në kapiten. Ky grup personeli po largohet gradualisht.
 Nënoficerët e karrierës që shërbejnë në radhët nga rreshteri (sotilasammattihenkilö), rreshteri, rreshteri i shtabit, rreshteri i klasit të parë (rreshteri i armëve është ekuivalent), mjeshtër rreshteri dhe rreshteri major (sotilasmestari). Nënoficerët e karrierës me gradën rreshter kanë një simbol shpate në shenjat e tyre për t'i dalluar nga rreshterët e rekrutuar.
 personeli ushtarak kontraktual (sopimussotilas) që shërben në radhët e tetarit, rreshterit dhe togerit të dytë (oficerët rezervë)
 rekrutët në radhët e tetarit, studentit oficer, rreshterit dhe kandidatit për oficer.

Në rast lufte, shumica e detyrave të nënoficerëve do të kryheshin nga nënoficerët rezervë të cilët kanë marrë trajnimin e tyre gjatë rekrutimit.

Grada dhe dosja e Forcave të Mbrojtjes Finlandeze përbëhen nga rekrutët që shërbejnë në radhët e studentit privat, tetar dhe nënoficer.

 Pajisjet 
Finlanda nuk ka helikopterë sulmues apo nëndetëse. Legjislacioni ndalon plotësisht armët bërthamore.

Në fillim të marsit 2012 Finlanda vendosi të blinte raketa të avancuara të përbashkëta ajrore-to-tokësore (AGM-158 JASSM) nga Shtetet e Bashkuara. Operatorë të tjerë jo-SHBA për JASSM janë Australia, Polonia dhe Koreja e Jugut. Marrëveshja përfshinte gjithashtu bomba të tjera të sofistikuara si glidebomp AGM-154 Joint Standoff Weapon dhe JDAM (Joint Direct Attack Munition).

Finlanda ka përditësuar sistemin e saj M270 Multiple Launch Rocket System (MLRS. Në finlandisht 298 RSRAKH 06) për të qenë në gjendje të gjuajë raketën balistike taktike ATACMS).

 Uniforma 
Uniforma kryesore e fushës është uniforma M05, e prezantuar në vitin 2005, e cila është uniforma e gjelbër e kamuflazhit të përdorur nga ushtria. M05 ka variante kamuflimi të motit të ftohtë dhe borës, të cilat janë përkatësisht gri-jeshile dhe të bardha me njolla jeshile. Uniformat më të vjetra të kamuflazhit jeshil janë M91 dhe M62. Uniforma e shërbimit të lehtë M83 mbetet në përdorim si uniformë shërbimi për personelin e përhershëm si oficerët dhe si uniformë fustani, por zakonisht nuk u jepet trupave. Kjo është gri për ushtrinë, blu për forcat ajrore dhe blu e errët për marinën. Marina ka uniforma të veçanta detare, ndërsa forcat ajrore përdorin uniforma të modelit të ushtrisë. Ekzistojnë gjithashtu katër uniforma të veçanta të veshjes së plotë në varësi të kodit të veshjes.

 Operacione paqeruajtëse 
Finlanda ka marrë pjesë në operacionet paqeruajtëse që nga viti 1956 (numri i paqeruajtësve finlandezë që kanë shërbyer që nga viti 1956 arrin në 43,000). Në vitin 2003 mbi një mijë paqeruajtës finlandezë u përfshinë në operacionet paqeruajtëse, duke përfshirë misionet e udhëhequra nga OKB dhe NATO. Sipas ligjit finlandez, forca maksimale e njëkohshme e forcave paqeruajtëse është e kufizuar në 2000 ushtarë.

Që nga viti 1956, 39 ushtarë finlandezë kanë vdekur ndërsa shërbenin në operacionet paqeruajtëse.

Që nga viti 1996, Brigada Pori ka trajnuar pjesë të Forcës Finlandeze të Shpërndarjes së Shpejtë (FRDF), e cila mund të marrë pjesë në operacionet ndërkombëtare të menaxhimit të krizave/paqeruajtëse me një njoftim të shkurtër. Brigada Nyland/Uusimaa ka filluar trajnimin e Njësisë së Detyrave Amfibe (ATU) vitet e fundit, një njësi e përbashkët e detyrave ndërkombëtare suedeze-finlandeze.

Që nga viti 2006, Finlanda ka marrë pjesë në formimin e grupeve luftarake të Bashkimit Evropian. Finlanda mori pjesë në dy grupe luftarake të Bashkimit Evropian në 2011.

Operacionet ndërkombëtare në të cilat Finlanda po merr pjesë duke vendosur njësi ushtarake (forca e personelit në kllapa):

 Operacioni Inherent Resolve në Rajonin e Kurdistanit (50)
 UNIFIL në Liban (350)

Operacione të tjera ndërkombëtare në të cilat Finlanda po merr pjesë me personel të stafit, vëzhgues ushtarakë dhe të ngjashme (forca e personelit në kllapa):

 EUFOR Althea në Bosnje dhe Hercegovinë (8)
 EUNAVFOR/OPERATION ATALANTA në bregun somalez të Gjirit të Adenit (6)
 Misioni i Trajnimit të Bashkimit Evropian në Somali (6)
 Misioni i Trajnimit të Bashkimit Evropian në Mali (11)
 EUNAVFOR MED - OPERATION Sophia (8)
 KFOR-i në Kosovë (20)
 UNTSO (19)
 UNMOGIP në Indi dhe Pakistan (6)
 MINUSMA në Mali (5)

 Mbrojtje totale 
Doktrina ushtarake finlandeze bazohet në konceptin e mbrojtjes totale. Termi total nënkupton që të gjithë sektorët e qeverisë dhe ekonomisë janë të përfshirë në planifikimin e mbrojtjes. Në parim, çdo ministri ka përgjegjësinë për planifikimin e operacioneve të saj gjatë një krize. Nuk ka autoritete të veçanta emergjente, si Agjencia Federale e Menaxhimit të Emergjencave të SHBA (FEMA) ose Ministria Ruse e Situatave të Emergjencave. Në vend të kësaj, çdo autoritet trajnohet rregullisht për krizat dhe i është caktuar një kombinim i kompetencave normale dhe emergjente që i nevojiten për të vazhduar funksionimin në çdo situatë të mundshme. Në një luftë, të gjitha burimet e shoqërisë mund të devijohen për të siguruar mbijetesën e kombit. Baza ligjore për masa të tilla gjendet në Aktin e Gatishmërisë dhe në Aktin e Shtetit të Mbrojtjes, i cili do të hynte në fuqi nëpërmjet një vendimi presidencial të verifikuar nga parlamenti në rast krize.

Objektivi kryesor i doktrinës është të krijojë dhe të mbajë një forcë ushtarake të aftë për të penguar çdo agresor të mundshëm nga përdorimi i territorit finlandez ose ushtrimi i presionit ushtarak kundër Finlandës. Për ta realizuar këtë, mbrojtja organizohet mbi doktrinën e mbrojtjes së territorit. Parimet kryesore të deklaruara të doktrinës së mbrojtjes territoriale janë:

 rekrutimi i përgjithshëm,
 mbrojtjen territoriale,
 trajnimi i rekrutëve për njësitë e kohës së luftës,
 mobilizimi i shpërndarë dhe
 gatishmëri fleksibile për t'iu përgjigjur kërcënimeve ushtarake të shkallëve të ndryshme.

Planifikimi i mbrojtjes organizohet për të kundërshtuar tre situata kërcënuese:

 Një krizë rajonale që mund të ketë efekte në Finlandë.
 Presioni politik, ekonomik dhe ushtarak, i cili mund të përfshijë kërcënimin e përdorimit të forcës ushtarake dhe përdorimin e kufizuar të saj.
 Përdorimi i forcës ushtarake në formën e një sulmi strategjik ose një sulmi që fillon me një sulm strategjik që synon marrjen e territorit.

Në të gjitha rastet, objektivi kombëtar është të mbajë zonat jetike, veçanërisht zonën e kryeqytetit në zotërim finlandez. Në zona të tjera, madhësia e vendit përdoret për të vonuar dhe lodhur pushtuesin, derisa armiku mund të mposhtet në një zonë të zgjedhur nga Finlanda. Ushtria mban pjesën më të madhe të përgjegjësisë për këtë detyrë.

Njësitë kryesore të ushtrisë gjatë kohës së luftës në 2015 janë:

 3 brigada gatishmërie
 2 brigada Jaeger
 2 grupe luftarake të mekanizuara
 6 brigada këmbësorie (rajonale)
 14 batalione / grupe beteje të pavarura (rajonale)
 28 Forcat Territoriale (Finlandë) / madhësia e kompanisë (rajonale)
 Batalion helikopterësh
 Batalioni special Jaeger

Numri i përgjithshëm i njësive territoriale dhe rajonale nuk dihet. Njësitë e ushtrisë përbëhen kryesisht nga rezervistë, ushtarë të karrierës që drejtojnë pozicionet komanduese dhe speciale.

Roli i Marinës është të zmbrapsë të gjitha sulmet e kryera kundër brigjeve finlandeze dhe të ruajë integritetin territorial gjatë kohës së paqes dhe fazës "gri" të konfliktit. Mbrojtja detare mbështetet në përdorimin e kombinuar të artilerisë bregdetare, sistemeve raketore dhe minave detare për të mposhtur sulmuesin. Forcat Ajrore përdoren për t'i mohuar pushtuesit epërsinë ajrore dhe për të mbrojtur trupat dhe objektet më të rëndësishme me rëndësi kombëtare në lidhje me mbrojtjen ajrore me bazë tokësore. Duke qenë se gatishmëria e Forcave Ajrore dhe Marinës është e lartë edhe në kohë paqeje, personeli i karrierës ka një rol shumë më të dukshëm në detyrat e kohës së luftës të këtyre degëve të mbrojtjes.

Roja Kufitare ka përgjegjësinë për sigurinë e kufirit në të gjitha situatat. Gjatë një lufte, ajo do të kontribuojë në mbrojtjen kombëtare pjesërisht të integruar në ushtri, forca totale e saj e mobilizuar është rreth 11,600 trupa. Një nga përdorimet e parashikuara për Rojet Kufitare është lufta guerile në zonat e pushtuara përkohësisht nga armiku.

 Njësitë kryesore të kohës së luftës 
Ushtria është e organizuar në forca operative, të cilat përbëhen nga afërsisht 61,000 persona dhe forca territoriale, që përbëhen nga 176,000 persona. Lista e mëposhtme është organizata e ushtrisë finlandeze gjatë kohës së luftës nga janari 2008.

 Ushtria 

 3 brigada gatishmërie (1 brigadë e blinduar)
 2 brigada Jaeger
 2 Grupe beteje të mekanizuara
 1 batalion helikopterësh
 1 batalion special jaeger
 1 Njësi kundërajrore dhe raketore kundërajrore

Forcat territoriale:

 6 brigada këmbësorie (rajonale)
 14 batalione / grupe beteje të pavarura (rajonale)
 28 Forcat Territoriale (Finlandë) / madhësia e kompanisë (rajonale)

 Marina 

 2 grupe luftarake (flota)
 3 grupe luftarake (bregdetare)
 Grupi i betejës (Jaeger bregdetar)

 Forcat Ajrore 

 3 skuadrone luftarake
 4 Bazat kryesore të funksionimit

 Shiko edhe 

 Finlanda

 Referime 

Kategoria:Forca të armatosura
Kategoria:Finlandë