Melanie Klein

Kategoria:Artikuj me hKarta
Melanie Klein (e mbiquajtur Reizes; 30 mars 1882 – 22 shtator 1960) ishte një autore dhe psikoanaliste austro-britanike e njohur për punën e saj në analizën e fëmijëve . Ajo ishte figura kryesore në zhvillimin e teorisë së marrëdhënieve të objektit . Klein sugjeroi se ankthi ekzistencial para-verbal në foshnjëri katalizoi formimin e të pandërgjegjshmes, duke rezultuar në ndarjen e pavetëdijshme të botës në idealizime të mira dhe të këqija. Në teorinë e saj, mënyra se si fëmija e zgjidh këtë ndarje varet nga konstituimi i fëmijës dhe nga karakteri i edukimit të përvojave të fëmijës; cilësia e zgjidhjes mund të informojë praninë, mungesën dhe/ose llojin e shqetësimeve që një person përjeton më vonë në jetë. 

 Jetëshkrimi 
Melanie Klein lindi në një familje hebreje dhe e kaloi pjesën më të madhe të jetës së saj të hershme në Vjenë . Ajo ishte fëmija i katërt dhe i fundit i prindërve Moriz, mjek dhe Libussa Reizes.  I shkolluar në gjimnaz, Klein planifikoi të studionte mjekësi.  Humbja e pasurisë nga familja e saj bëri që ajo të ndryshonte planet e saj.

Në moshën 21-vjeçare ajo u martua me një kimist industrial, Arthur Klein, dhe menjëherë pas kësaj lindi fëmijën e tyre të parë, Melitta . Djali i saj Hans pasoi në 1907 dhe djali i saj i dytë Erich lindi në 1914. Ndërsa ajo do të vazhdonte të lindte dy fëmijë të tjerë, Klein vuajti nga depresioni klinik, me këto shtatzëni që e dëmtuan atë. Kjo dhe martesa e saj e pakënaqur shpejt e shtynë Klein të kërkonte trajtim. Menjëherë pasi familja e saj u transferua në Budapest në 1910, Klein filloi një kurs terapie me psikoanalistin Sándor Ferenczi . Ishte gjatë kohës së tyre së bashku që Klein shprehu interes për studimin e psikanalizës.

E inkurajuar nga Ferenczi, Klein filloi studimet e saj duke vëzhguar fëmijët e saj.  Deri në këtë kohë, ekzistonte vetëm dokumentacioni minimal mbi temën e psikanalizës tek fëmijët, Klein përfitoi nga kjo duke zhvilluar " teknika e lojës " së saj. Ngjashëm me atë të shoqërimit të lirë në psikanalizën e të rriturve, teknika e lojës së Klein-it u përpoq të interpretonte kuptimin e pavetëdijshëm pas lojës dhe ndërveprimit të fëmijëve.

Gjatë vitit 1921, me dështimin e martesës së saj, Klein u transferua në Berlin ku u bashkua me Shoqërinë Psiko-Analitike të Berlinit nën tutelën e Karl Abrahamit . Megjithëse Abrahami e mbështeti punën e saj pioniere me fëmijët, as Klein dhe as idetë e saj nuk morën shumë mbështetje në Berlin. Si një grua e divorcuar, kualifikimet akademike të së cilës nuk përfshinin as një diplomë bachelor, Klein ishte një ikonoklast i dukshëm brenda një profesioni të dominuar nga mjekë meshkuj. Megjithatë, puna e hershme e Klein pati një ndikim të fortë në zhvillimin e teorive dhe teknikave të psikanalizës, veçanërisht në Britaninë e Madhe. 

Teoritë e saj mbi zhvillimin njerëzor dhe mekanizmat mbrojtës ishin një burim polemikash, pasi ato bien ndesh me teoritë e Frojdit mbi zhvillimin dhe shkaktuan shumë diskutime në botën e psikologjisë së zhvillimit. Në të njëjtën kohë kur Klein prezantoi idetë e saj, të njëjtën gjë po bënte edhe Anna Freud . Të dy u bënë rivalë jozyrtarë, mes debateve të stërzgjatura midis ndjekësve të Klein dhe ndjekësve të Frojdit. Mes këtyre të ashtuquajturave ' diskutime të diskutueshme ', Shoqëria Psikoanalitike Britanike u nda në tre divizione të veçanta trajnimi: (1) Kleinian, (2) Frojdiane dhe (3) Independent. Këto debate më në fund pushuan  me një marrëveshje për një qasje të dyfishtë ndaj mësimdhënies në fushën e analizës së fëmijëve.

 Kontributet në psikanalizë 
Klein ishte një nga të parët që përdori psikanalizën tradicionale me fëmijët e vegjël. Ajo ishte novatore si në teknikat e saj  (si puna me fëmijët duke përdorur lodra) dhe në teoritë e saj mbi zhvillimin e foshnjave. Duke fituar respektin e atyre në komunitetin akademik, Klein krijoi një program trajnimi shumë me ndikim në psikanalizë.

Duke vëzhguar dhe analizuar lojën dhe ndërveprimet e fëmijëve, Klein ndërtoi punën e mendjes së pandërgjegjshme të Frojdit. Zhytja e saj në mendjen e pavetëdijshme të foshnjës solli gjetjet e kompleksit të hershëm të Edipit, si dhe rrënjët e zhvillimit të superegos .

Puna teorike e Klein përfshin besimin e Frojdit në ekzistencën e pulsimit të vdekjes, duke reflektuar nocionin se të gjithë organizmat e gjallë janë në thelb të tërhequr drejt një gjendjeje "inorganike", dhe për rrjedhojë, disi, drejt vdekjes. Në terma psikologjikë, Erosi (më saktë, pulsimi i jetës), parimi i supozuar mbështetës dhe bashkues i jetës, supozohet se ka një forcë shoqëruese, Thanatos (pulsimi i vdekjes), i cili kërkon të përfundojë dhe të shpërbëjë jetën (megjithëse Frojdi nuk e përdori kurrë termi 'Thanatos' në shkrimin e tij   ). Të dy Frojdi dhe Klein i konsideronin këto forca "biomentale" si themelet e psikikës. Këto forca primare të pavetëdijshme, matrica mendore e të cilave është id, ndezin egon - vetveten që përjeton - në aktivitet. Id, ego dhe superego, me siguri, ishin thjesht terma stenografi (të ngjashëm me instinktet ) që i referoheshin operacioneve psikodinamike shumë komplekse dhe kryesisht të paeksploruara.

 Vëzhgimet e foshnjave 
Puna e Klein mbi rëndësinë e vëzhgimit të foshnjave filloi në 1935 me një leksion publik mbi shkëputjen nga gjiri .

Klein thekson se marrëdhëniet nënë-fëmijë ndërtohen mbi më shumë sesa ushqimin dhe zhvillimin e lidhjes së foshnjës; Lidhja dhe lidhja e nënës me fëmijën e saj është po aq e rëndësishme, nëse jo më shumë. Klein arriti në këtë përfundim duke përdorur vëzhgimet aktuale të veten dhe nënat që ajo njihte. Ajo përshkroi se si foshnjat tregojnë interes për fytyrën e nënave të tyre, prekjen e duarve të nënave të tyre dhe kënaqësinë e foshnjave për të prekur gjoksin e nënës së tyre. Marrëdhënia është e ndërtuar mbi dashurinë që shfaqet shumë shpejt pas lindjes. Klein thotë se që në dy muajsh, foshnjat tregojnë interes për nënën që shkon përtej ushqyerjes. Ajo vuri re se foshnja shpesh do t'i buzëqeshë nënës dhe do të përqafohet me gjoksin e saj. Mënyra se si foshnja reagon dhe reagon ndaj qëndrimit dhe ndjenjave të nënës së tyre, dashuria dhe interesi që tregon foshnja, përbën një marrëdhënie objekti .

Klein gjithashtu vazhdon duke thënë se foshnjat e njohin gëzimin që arritjet e tyre u japin prindërve të tyre. Këto arritje përfshijnë zvarritjen dhe ecjen. Në një vëzhgim, Klein thotë se foshnja dëshiron të ngjall dashuri tek nëna e tyre me arritjet e tyre. Foshnja dëshiron t'i japë asaj kënaqësi. Klein thotë se foshnja vëren se buzëqeshja e tyre e bën nënën e tyre të lumtur dhe rezulton në vëmendjen e saj. Foshnja gjithashtu e kupton se buzëqeshja e tyre mund të shërbejë për një qëllim më të mirë sesa të qarat e tyre.

Klein flet edhe për foshnjën " apatike ". Ajo thotë se është e lehtë të gabosh një foshnjë që nuk e pëlqen veçanërisht ushqimin e tyre dhe qan pak për një fëmijë të lumtur. Zhvillimi më vonë tregon se disa nga këto foshnja të lehta nuk janë të lumtura. Mungesa e tyre e të qarit mund të jetë për shkak të një lloj apatie. Është e vështirë të vlerësosh gjendjen shpirtërore të një të riu pa lejuar një kompleksitet të madh emocionesh. Kur këto foshnja ndiqen, shohim se shfaqet një vështirësi e madhe. Këta fëmijë janë shpesh të turpshëm ndaj njerëzve dhe interesi i tyre për botën e jashtme, lojën dhe mësimin është i frenuar. Ata shpesh janë të ngadalshëm në mësimin e zvarritjes dhe ecjes, sepse duket se ka pak nxitje. Ata shpesh tregojnë shenja të neurozës ndërsa zhvillimi i tyre vazhdon. 

 Analiza e fëmijës 
Ndërsa idetë e Frojdit në lidhje me fëmijët vinin kryesisht nga puna me pacientë të rritur, Klein ishte inovativ në punën e drejtpërdrejtë me fëmijët, shpesh deri në dy vjeç. Klein e pa lojën e fëmijëve si mënyrën e tyre kryesore të komunikimit emocional. Ndërsa vëzhgonte fëmijët teksa luanin me lodra të tilla si kukulla, kafshë, plastelinë ose lapsa dhe letra, Klein dokumentoi aktivitetet dhe ndërveprimet e tyre. Më pas ajo u përpoq të interpretonte kuptimin e pavetëdijshëm pas lojës së tyre. Pas Frojdit, ajo theksoi rolin domethënës që luanin figurat e prindërve në jetën fantazi të fëmijës dhe arriti në përfundimin se koha e kompleksit të Edipit të Frojdit ishte e pasaktë. Duke kundërshtuar Frojdin, ajo propozoi që superego ishte i pranishëm që nga lindja.

Pas eksplorimit të fantazive ultra-agresive të urrejtjes, zilisë dhe lakmisë te fëmijët shumë të vegjël dhe të shqetësuar, Melanie Klein propozoi një model të psikikës njerëzore që lidhte lëkundjet e rëndësishme të gjendjes, me pulsimet e Erosit ose Thanatos-it të postuluar. Ajo e quajti gjendjen e mendjes në të cilën parimi mbështetës i jetës dominon pozicionin depresiv . Një pozicion depresiv është të kuptuarit se gjërat e mira dhe të liga janë një. Frika dhe shqetësimet për fatin e njerëzve të shkatërruar në fantazinë e fëmijës janë të gjitha në këtë të fundit. Fëmija përpiqet të riparojë nënën e tij me terapi fantazme dhe sjelljeje, duke kapërcyer depresionin dhe ankthin e tij. Ai përdor fantazitë që përfaqësojnë dashurinë dhe restaurimin për të rivendosur të tjerat që shkatërroi. Morali bazohet në këndvështrimin e depresionit. Klein e quajti atë pozicion depresiv sepse përpjekjet për të rivendosur integritetin e objektit të dëmtuar shoqërohen me depresion dhe dëshpërim. Në fund të fundit, fëmija dyshon nëse mund të rregullojë gjithçka që dhemb. Shumë e konsiderojnë këtë si kontributin e saj më domethënës në filozofinë psikoanalitike. Më vonë ajo zhvilloi idetë e saj për një gjendje të mëparshme psikologjike zhvillimore që korrespondon me tendencën shpërbërëse të jetës, të cilën ajo e quajti pozicioni paranojak-skizoid .  Klein shpiku termin "mbrojtje paranojake-skizoide" për të theksuar se si shqetësimet e fëmijës manifestohen si fantazi persekutimi dhe se si ai mbrohet nga persekutimi duke u ndarë. Pozicioni paranojak-skizoid që zhvillohet në lindje është një gjendje e zakonshme psikotike.

Këmbëngulja e Klein për ta konsideruar agresionin si një forcë të rëndësishme më vete kur analizonte fëmijët e solli atë në konflikt me vajzën e Frojdit, Anna Freud, e cila ishte një nga psikoterapistët e tjerë të shquar të fëmijëve në Evropën kontinentale, por që u zhvendos në Londër në 1938, ku Klein kishte punuar. për disa vite. Shumë polemika lindën nga ky konflikt, dhe këto shpesh quhen diskutime të diskutueshme . Betejat u zhvilluan midis dy palëve, secila duke paraqitur punime shkencore, duke përpunuar pozicionet e tyre përkatëse dhe ku ndryshonin, gjatë kohës së luftës në Britani. Më në fund u arrit një kompromis ku u formuan tre grupe të veçanta trajnimi brenda Shoqërisë Psikoanalitike Britanike, me ndikimin e Anna Frojdit që mbeti kryesisht mbizotërues në SHBA.

 Ndikimi në feminizëm 
Në librin e Dorothy Dinnerstein The Mermaid and the Minotaur (1976) (i botuar gjithashtu në MB si The Rocking of the Cradle and the Ruling of the World ), duke u mbështetur nga elementë të psikanalizës së Sigmund Freud, veçanërisht siç është zhvilluar nga Klein, Dinnerstein argumentoi se seksizmi dhe agresioni janë të dyja pasoja të pashmangshme të rritjes së fëmijëve që u lihen ekskluzivisht grave.  Si zgjidhje, Dinnerstein propozoi që burrat dhe gratë të ndajnë në mënyrë të barabartë përgjegjësitë e kujdesit për foshnjat dhe fëmijët.  Ky libër u bë një klasik i feminizmit të valës së dytë amerikane dhe më vonë u përkthye në shtatë gjuhë. "Dorothy Dinnerstein; Feminist Writer Was 69"(Obituary). The New York Times. December 19, 1992. Retrieved April 2, 2011.

Feministët kritikë ndaj veprës së Klein kanë tërhequr vëmendjen ndaj një supozimi të pajustifikuar të një shkakësie natyrore që lidh seksin, gjininë dhe dëshirën, përshkrimet stereotipike gjinore dhe në përgjithësi një privilegjim normativ urdhërues të dinamikës heteroseksuale. O’Connor, Noreen and Ryan, Joanna ‘Klein: the Phantasy that Anatomy is Destiny’ in Shelley Saguaro (ed) Psychoanalysis and Woman: A Reader, London: Macmillan 2000

 Publikimet 
 The Collected Writings of Melanie Klein
 Volume 1 – Love, Guilt and Reparation: And Other Works 1921–1945, London: Hogarth Press.
 Volume 2 – The Psychoanalysis of Children, London: Hogarth Press.
 Volume 3 – Envy and Gratitude, London: Hogarth Press.
 Volume 4 – Narrative of a Child Analysis, London: Hogarth Press.

 Shih edhe 
 Psikologjia
 Psikoanaliza
 Studimi i fëmijës
 Psikanaliza e fëmijëve 

 Referime 

 Lidhje të jashtme 

 The personal papers of Melanie Klein are available for study at the Wellcome Collection.
 Melanie Klein in the Encyclopædia Britannica
 Biography, psychoanalytic techniques, theory
 Melanie Klein Trust
 Biography at FeministVoices.com 
Kategoria:Zhvillim i fëmijës
Kategoria:Vdekje 1960
Kategoria:Lindje 1882
Kategoria:Psikanalistë britanikë
Kategoria:Frojdianë
Kategoria:Epistemologë