Galët

Galët (latinisht: Galli; , Galátai) ishin një grup i popujve keltë të Evropës Kontinentale në Epokën e Hekurit dhe periudhën Romake (afërsisht nga shekulli V para Krishtit deri në shekullin V pas Krishtit). Zona ku ata banonin fillimisht ishte e njohur si Galia . Gjuha e tyre galike formon degën kryesore të gjuhëve kontinentale keltike.

 Përmbledhje 
Etnonimi Gali në përgjithësi rrjedh nga një rrënjë keltike * gal -, që do të thotë 'fuqi, aftësi' (krh. Old Breton gal 'fuqia, aftësia', Irish gal 'trimëria, guximi').   Refleksionet britonike japin dëshmi për një n-* gal-n-, me zhvillimin e rregullt * galn -> gall - (krh Middle Welsh gallu, Breton Middle gallout 'të jetë në gjendje ", Kornish ' pushtet 'Gallos).  Emrat etnikë Galátai dhe Gallitae, si dhe emrat personalë galikë si Gallus ose Gallius, janë gjithashtu të lidhur.  Gaillard moderne franceze ('trim, energjik, i shëndetshëm') rrjedh nga emri galo-latin * galia- ose * gallia- ('fuqi, forcë').   Linguisti Václav Blažek ka argumentuar se gall irlandisht ( 'huaj') dhe Welsh Gal ( 'armiku, armiqësor') mund të jetë përshtatje e mëvonshme të emrit etnik Galli që janë futur në Ishujt Britanik në antikitetin e vonë apo në Mesjetën e hershme . 

Sipas Cezarit (mesi i shek. I para Krishtit), Galët e provincës së Galisë keltike e quanin veten Celtae ( Keltë ) në gjuhën e tyre, dhe ata quheshin Galli në latinisht. Gallia est omnis divisa in partes tres, quarum unam incolunt Belgae, aliam Aquitani, tertiam qui ipsorum lingua Celtae, nostra Galli appellantur. Julius Caesar, Commentarii de Bello Gallico, Book I, chapter 1 Romakët me të vërtetë përdorën emrin etnik Galli si sinonim i Keltë (Celtae) . 

Shprehja e gjuhës angleze Gaul nuk rrjedh nga shprehja latine Galli por nga ajo gjermanike * Walhaz, një term që rrjedh nga emri etnik gal Volcae që u përdor për të përcaktuar më në përgjithësi kelt dhe romano folësit në gjuhët gjermanike mesjetare (p.sh. Uellsisht, Waals, Vlachs ). 
djathtas|parapamje| Gali duke vdekur, kopje romake sipas një origjinali helenistik , Muzeu i Kapitolinës .
parapamje| Memoriali i Vercingétorix në Alesia, pranë fshatit Alise-Sainte-Reine, Francë.

Galët u shfaqën rreth shekullit V para Krishtit si bartës të kulturës La Tène në veri të Alpeve . Ato u shpërndanë nëpër tokat midis Senës, Rinit të Mesëm dhe Elbës së sipërme. Deri në shekullin IV para Krishtit, ata ishin zgjeruar në pjesën më të madhe të asaj që tani është Franca, Belgjika, Holanda,  Zvicra, Gjermania Jugore, Austria, Republika Çeke dhe Sllovakia,  falë kontrollit të rrugëve tregtare përgjatë sistemeve lumore të Rône, Seine, Rhine dhe Danub . Ata u zgjeruan edhe në Italinë Veriore, Ballkan, Transilvani dhe Galati .  Galia nuk u bashkua kurrë nën një sundimtar ose qeveri të vetme, por fiset galike ishin të afta të bashkonin forcat e tyre në operacione ushtarake në shkallë të gjerë. Ata arritën kulmin e fuqisë së tyre në fillim të shekullit III para Krishtit.

Pas përfundimit të Luftës së Parë Punike , Republika Romake në rritje po bënte gjithnjë e më shumë presion mbi sferën e ndikimit Galik. Beteja e Telamonit e vitit 225 para erës sonë paralajmëroi një rënie graduale të fuqisë galike gjatë shekullit II. Roma përfundimisht pushtoi Galinë në Luftërat Galike, të cilat u zhvilluan midis viteve 58 dhe 50 para Krishtit.

Pas kësaj, Galia u bë një provincë e Perandorisë Romake . Galët u përshtatën në mënyrë kulturore me botën romake, duke sjellë formimin e kulturës hibride Galo-Romake .

 Shih edhe 
 Ilirët
 Keltët
 Polifemi
 Perandoria Romake

 Literatura 

 Referime 

Kategoria:Galё