Triumfi i Lucius Aemilius Paulus (167 para krishtit)

lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/Trionfi_di_cesare_03.jpg/220px-Trionfi_di_cesare_03.jpg|parapamje| Nr. 3, "trofe dhe plaçka" nga e njëjta seri pikturash
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Trionfi_di_cesare_07.jpg/220px-Trionfi_di_cesare_07.jpg|parapamje| Nr. 7, "rob" nga e njëjta seri tabelash
Triumfi i dytë i Lucius Aemilius Paulus në 167 para krishtit. Ai u festua nga L. Paulus për fitoren e tij ndaj maqedonasve dhe mbretit Perseus . Triumfi i veprimit treditor është përshkruar me kuriozitet nga Plutarku në " Jeta e Aemilius Paulus "; i cili përshkrim besohet se është përdorur nga Andreas Mantegna për të krijuar një seri pikturash të triumfeve të Cezarit .

 Me këtë fjalim ata përcjellin trimërinë e ushtarëve aq të kontrolluar dhe zemrat e tyre aq të ndryshuara, saqë të gjitha fiset vendosën për një triumf për Aemilius . E kemi pritur në këtë mënyrë. Njerëzit në cirk (d.m.th., në teatrot e kuajve), në treg dhe në vende të tjera, nga ku mund të shihej parada e triumfit, në platforma fikse, shikonin rreth tyre, të veshur me rroba të pastra. Të gjithë tempujt u hapën dhe u mbushën me temjan. Një numër i madh policësh dhe komisarë shtypën turmën, e cila po ndërhynte në mënyrë të trazuar në publik, dhe siguruan që rrugët të ishin të hapura dhe bosh. Parada e triumfit të tij u organizua në atë mënyrë që të zgjaste tre ditë.
 Dita e parë mezi ishte e mjaftueshme për spektaklin e saj: dyqind e pesëdhjetë statuja të robëruara, tavolina të pikturuara dhe kolosët u sollën në admirimin e madh të shikuesve .
 Ditën e dytë u sollën me shumë karroca armët më të bukura të marra nga maqedonasit dhe të bëra me shpenzime të mëdha, të sapo lëmuara dhe të ndritura me bronz dhe çelik, dhe të kombinuara qëllimisht e grumbulluara mes tyre, në mënyrë që ato të dukeshin se ishin kështu grumbulluar rastësisht; për helmeta me kopsa, parzmore me çizme , gjithashtu gëzofë kretas, heshta trake dhe kukura të përziera me copa,dhe ndër të gjitha këto dalloheshin gldiatorët dhe sarisat ishin të lidhura pranë tyre, të lidhura në vetë armët me një zinxhir të lidhur paksa në mënyrë që ata të mund të përplaseshin me njëri-tjetrin gjatë kalërimit, ose të bënim një tingull të ashpër të tmerrshëm, madje edhe të mundurit nuk shiheshin pa tmerr.Pas tyre vinin qerret në  të cilat barteshin armët, shtatëqind e pesëdhjetë anije, secila me një kapacitet prej tre tonësh; në to një medalje argjendi sollën tre mijë burra, secili prej tyre me nga një enë. Megjithatë, të tjerët mbanin pijatë argjendi, gota, pijata dhe kupa, në mënyrë që secili, duke qenë nga madhësia dhe trashësia e tij e rrallë , të mund të shihej me lehtësi.
 Ditën e tretë, herët në mëngjes, hynë trumbetistët, duke kënduar jo një këngë të përshtatshme për marshime apo parada, por një këngë klasike në të cilën romakët luftarakë mprehen dhe shtyjnë njëri-tjetrin. Ata u ndoqën nga njëqind e njëzet dema, me brirë të praruar  dhe të zbukuruar me mitra dhe kurora: ata i çuan  të rinjtë për në flijim, të rrethuar me baltë dhe nga ana e tyre djem që mbanin gota pijesh prej argjendi dhe ari. Pas këtyre, njësoj si argjendi, medalja e artë u shpërnda në enë me një kapacitet prej tre talentesh : ishin shtatëdhjetë e shtatë enë. Ata shoqëroheshin nga ata që mbanin tasin e shenjtë, të cilin Aemilius e kishte bërë të ishte prej dhjetë talentesh ari, të mbështjellë me xhevahire nga çdo anë; Karroca dhe armatura e Perseut pasuan ata dhe mbi ta u vendos  diadema .
 Pas një intervali të shkurtër, fëmijët e mbretit tashmë po largoheshin me një grup të madh përkrahësish, mësuesish dhe mësuesish, të cilët qanin dhe shtrinin duart për t'i parë. . . Vetë Perseu po ecte pas fëmijëve, i veshur si pulë dhe me helmeta maqedonase. Ai shoqërohej nga një turmë miqsh dhe të familjarërsh. . . Sipas këtyre, u sollën katërqind kurora të arta, të cilat qytetet ia kishin dërguar Aemilit nga ambasadorët për ta uruar për fitoren e tij.
 Pastaj vetë Aemilius u hipi në një karrocë më të dekoruar ... ai ishte i veshur me vjollcë të gërshetuar me ar, duke mbajtur një gjethe dafine në dorën e djathtë. E gjithë ushtria, e kurorëzuar me dafina në qindra dhe e ndarë në skuadra, ndoqi qerren e perandorit dhe ata kënduan me vendin disa këngë, të përziera me të qeshura e kripë,  dhe paenë për fitoren dhe arritjet e Aemilius (Plutarku, " Jeta e Aemilius Paulus " 32-34).

Pali më vonë, në vitin 166 para Krishtit. në fillim, triumfet e Lucius Anicius Galit dhe Cn. Octavius, i cili kishte luftuar përkrah L. Aemilius Paullus.Lidhje të brendshme 
 Lista e triumfeve romake

 Bibliografi 

 Franciscus Modius, Pandectae triumphales (Francofurti ad Moenum, 1586) 1.1.11     

Categoria:Nexus usque adhuc absunt
Kategoria:Bellla Macedonia
Kategoria:167 p.e.s.
Kategoria:Triumfi