Forcat e Mbrojtjes të Izraelit

Forcat e Mbrojtjes të Izraelit (צְבָא הַהֲגָנָה לְיִשְׂרָאֵל Cva ha-Hagana le-Lisra'el, IDF), janë ushtria kombëtare e shtetit të Izraelit. Ato përbëhen nga tre degë shërbimi: Forcat Tokësore Izraelite, Forcat Ajrore Izraelite dhe Marina Izraelite. IDF drejtohet nga shefi i Shtabit të Përgjithshëm, i cili është në varësi të Ministrit të Mbrojtjes të Izraelit.

Me urdhër të David Ben-Gurion, IDF u formua më 26 maj 1948 dhe filloi të operonte si një ushtarak i rekrutuar, duke tërhequr rekrutët e saj fillestarë nga paraushtarakët tashmë ekzistues të Yishuv-it - domethënë Haganah, Irgun dhe Lehi. Që nga formimi i saj menjëherë pas Deklaratës së Pavarësisë së Izraelit, IDF ka marrë pjesë në çdo konflikt të armatosur që përfshin Izraelin. Ndërsa fillimisht operoi në tre fronte kryesore - kundër Libanit dhe Sirisë në veri, kundër Jordanisë dhe Irakut në lindje dhe kundër Egjiptit në jug - IDF e ka zhvendosur fokusin e saj kryesisht në Libanin jugor dhe territoret palestineze që nga traktati i paqes Egjipt-Izrael i vitit 1979 dhe Traktati i paqes Izrael-Jordani 1994. Megjithatë, incidente të dukshme kufitare izraelito-siriane kanë ndodhur shpesh që nga viti 2011 për shkak të paqëndrueshmërisë rajonale të shkaktuar nga Lufta Civile Siriane e vazhdueshme e shumëanshme.parapamje|250x250px|Komandantët e ardhshëm të IDF praktikojnë manovra këmbësorie në gëmusha që ngjajnë me ato që gjenden në Liban - shumë pemë, bimë dhe shkurre. Forcat e Mbrojtjes së Izraelit
IDF është unike në mesin e ushtrive të botës për shkak të rekrutimit të rregullt të grave që nga formimi i saj. Është një nga institucionet më të spikatura në shoqërinë izraelite për shkak të ndikimit të saj në ekonominë dhe skenën politike të vendit. Ajo përdor disa teknologji të zhvilluara brenda Izraelit, me shumë prej tyre të bëra posaçërisht për të përmbushur nevojat e saj në mjedisin e saj operacional në Levant. Pajisjet ushtarake të shquara të zhvilluara nga Izraeli përfshijnë: Merkava, një tank kryesor luftarak; Achzarit, një transportues personeli i blinduar; Iron Dome, një sistem i mbrojtjes ajrore; Trofeu, një sistem aktiv mbrojtjeje; familjet e pushkëve të sulmit IMI Galil dhe IWI Tavor; dhe Uzi, një familje automatikësh. Që nga viti 1967, IDF ka pasur një marrëdhënie të ngushtë sigurie me Shtetet e Bashkuara, duke përfshirë bashkëpunimin në kërkim dhe zhvillim, me përpjekje të përbashkëta për F-15I, Laserin Taktik me Energji të Lartë dhe Shigjetën, ndër të tjera.

IDF-ja besohet se ka mbajtur një kapacitet operacional të armëve bërthamore që nga viti 1967, ndoshta me 80 deri në 400 koka bërthamore; struktura e tij e sistemit të shpërndarjes bërthamore dyshohet gjerësisht se është zhvilluar me sukses në një treshe bërthamore, e përbërë kryesisht nga raketa balistike ndërkontinentale me bazë tokësore Jericho, raketa lundrimi me bazë nëndetëse Popeye Turbo dhe avionë të ndryshëm të aftë për shpërndarje.

 Referime 

Kategoria:Izrael
Kategoria:Forca të armatosura