Betoni

Betoni është një material i përbërë i përbërë nga agregat i imët dhe i trashë të lidhur së bashku me një çimento të lëngët (pastë çimentoje) që ngurtësohet (kurohet) me kalimin e kohës. Betoni është substanca e dytë më e përdorur në botë pas ujit, dhe është materiali ndërtimor më i përdorur. Përdorimi i tij në mbarë botën, ton për ton, është dyfishi i përdorimit të çelikut, drurit, plastikës dhe aluminit të kombinuara. Në nivel global, industria e betonit të gatshëm, segmenti më i madh i tregut të betonit, parashikohet të kalojë 600 miliardë dollarë të ardhura deri në vitin 2025. Ky përdorim i gjerë rezulton në një sërë ndikimesh mjedisore. Më e rëndësishmja, procesi i prodhimit të çimentos prodhon vëllime të mëdha të emetimeve të gazeve serrë, duke çuar në neto 8% të emetimeve globale. Shqetësime të tjera mjedisore përfshijnë minierat e përhapura të paligjshme të rërës, ndikimet në mjedisin përreth, të tilla si rritja e rrjedhjes së sipërfaqes ose efekti i ishullit të nxehtësisë urbane dhe implikimet e mundshme të shëndetit publik nga përbërësit toksikë. Kërkime dhe zhvillime të rëndësishme po bëhen në përpjekje për të reduktuar emetimet ose për ta bërë betonin një burim të sekuestrimit të karbonit dhe për të rritur përmbajtjen e lëndëve të para të ricikluara dhe dytësore në përzierje për të arritur një ekonomi rrethore. Betoni pritet të jetë një material kyç për strukturat elastike ndaj katastrofave klimatike, si dhe një zgjidhje për të zbutur ndotjen e industrive të tjera, duke kapur mbetje të tilla si hiri fluturues i qymyrit ose mbetjet e boksitit.

Kur agregati përzihet me çimento Portland të thatë dhe ujë, përzierja formon një pluhur të lëngshëm që derdhet lehtësisht dhe formohet. Çimentoja reagon me ujin përmes një procesi të quajtur hidratim i betonit që ngurtësohet gjatë disa orësh për të formuar një matricë të fortë që lidh materialet së bashku në një material të qëndrueshëm si guri që ka shumë përdorime. Kjo kohë lejon që betoni jo vetëm të derdhet në forma, por edhe të ketë një sërë procesesh të paraformuara. Procesi i hidratimit është ekzotermik, që do të thotë se temperatura e ambientit luan një rol të rëndësishëm në sa kohë i duhet betonit për t'u ngurtësuar. Shpesh, aditivët (të tillë si pozolanët ose superplastifikuesit) përfshihen në përzierje për të përmirësuar vetitë fizike të përzierjes së lagësht, për të vonuar ose përshpejtuar kohën e pjekjes ose për të ndryshuar materialin e përfunduar. Pjesa më e madhe e betonit derdhet me materiale përforcuese (të tilla si armatura) të ngulitura për të siguruar rezistencë në tërheqje, duke prodhuar beton të përforcuar.

Në të kaluarën, lidhësit e çimentos me bazë gëlqereje, si stuko gëlqereje, përdoreshin shpesh, por ndonjëherë me çimento të tjera hidraulike, (rezistente ndaj ujit) si çimento aluminat kalciumi ose me çimento Portland për të formuar betonin e çimentos Portland (emërtuar për ngjashmërinë e tij vizuale me Guri Portland). Shumë lloje të tjera betoni jo çimento ekzistojnë me metoda të tjera të lidhjes së agregatit së bashku, duke përfshirë betonin e asfaltit me një lidhës bitumi, i cili përdoret shpesh për sipërfaqet e rrugëve, dhe betonet polimer që përdorin polimere si lidhës. Betoni është i dallueshëm nga llaçi. Ndërsa betoni është në vetvete një material ndërtimi, llaçi është një agjent lidhës që zakonisht mban së bashku tulla, pllaka dhe njësi të tjera murature.

 Shiko edhe 

 Betoni i asfaltit
 Çimento
 Armatura (ndërtim)

 Referime 

Kategoria:Materiale artificiale
Kategoria:Rrugë