Vargmali Qendror (Shqipëri)

Vargmali Qendror është një rajon fiziogjeografik që përfshin skajin qendror dhe lindor të Shqipërisë .  Përfshin brendësinë malore që shtrihet nga lugina e Drinit dhe malet e Sharrit, Skënderbeut, Korabit dhe Shebenik - Jabllanicës, përmes liqeneve të Ohrit dhe Prespës, deri në fshatin Ersekë dhe afër maleve të Pindit . në kufirin midis vendit dhe Greqisë . 

Vargu qendror malor mund të ndahet në mënyrë konvencionale në një numër nënrajonesh. Veriu përfshin rrethet malore të Mirditës dhe Pukës . Qendra dominohet nga malet e Lurës dhe të Korabit krahas rajoneve të Martaneshit dhe Çermenikës . Jugu përfshin luginën e Shkumbinit si dhe malet e Mokër e Valamarës, fushën e Korçës me rrethet e sipërme të Devollit dhe Kolonjës .

Relievi i vargmalit qendror malor është i larmishëm dhe furnizohet me kalime malore të larta, kanione dhe gryka të thepisura, pyje të dendura dhe peizazhe alpine të mbushura me liqene akullnajore, të cilat nga ana e tyre ofrojnë kushte të shkëlqyera për një biodiversitet të madh. Pjesa më e madhe e terrenit u formua nga shkëmbinj ultramafikë, me origjinë nga manteli i tokës, i cili është bërë kryesisht serpentinit . 

Zonat e mbrojtura të rajonit janë shtëpia e disa prej pamjeve dhe peizazheve më ikonike të vendit. Ka gjashtë parqe kombëtare, një zonë ramsar, një rezervë biosfere dhe një vend i trashëgimisë botërore të vendosura në rajon.   Zonat më të mëdha të mbrojtura, të matura sipas sipërfaqes, janë Parku Natyror Korab-Koritnik dhe Parku Kombëtar Shebenik-Jabllanicë .

 Gjeologjia 
 Malet e Korabit 
parapamje| Mali i Bardhë, peizazh tipik karstik brenda maleve të Korabit .
Malet e Korabit janë vargmali më i lartë dhe më i gjatë brenda vargmalit malor qendror. Relievi është i larmishëm dhe i pajisur me shumë liqene akullnajore, qafa malore, kanione, gryka dhe gropa. Ajo shtrihet rreth  nga veriu në jug midis pjesës së poshtme të Drinit të Zi dhe degës së tij Radika . Vargmalet malore janë kryesisht shkëmbinj sedimentarë paleozoik të përbërë nga dolomite, gëlqerorë, rërë dhe konglomerate.  

Masivi i Korabit është maja e katërt më e lartë në Ballkan, maja më e lartë e Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut dhe gjithashtu një nga vetëm dy samitet në Evropë, të cilat janë pika më e lartë për më shumë se një shtet.  Për më tepër, Korabi është maja e 18-të malore më e spikatur në Evropë .  Maja të tjera përfshijnë Maja e Moravës , Mali i Gramës  Korab II , Korab III , Korab Gates , Maja e Moravës , Shulani i Radomirës  dhe Korabi i Vogël  . Korabi përfshin , 63.5% brenda territorit shqiptar.  Pjesa shqiptare e vargmalit është një park natyror i mbrojtur.
majtas|parapamje| Rrëqebulli euroaziatik  mund të gjendet në zonën qendrore.
Korabi është i njohur për 39 liqenet e tij akullnajore të vendosura në lartësinë 2340 metra mbi Adriatikun, më i madhi dhe më i thelli prej tyre është Gramë .  Pyjet përbëhen nga lloje të ndryshme të pemëve gjetherënëse dhe halore dhe një shumëllojshmëri lulesh të egra . Ato janë të bollshme në lloje të tilla si ahu, pisha austriake, bredhi i argjendtë, pisha boshnjake, pisha maqedonase dhe verri i zi . Fauna përfaqësohet nga lloje të shumta gjitarësh të mëdhenj si ariu i murrmë, ujku, rrëqebulli, shqiponja e artë, goshawks dhe shumë të tjerë.

 Malet e Jabllanicës dhe Shebenikut 
parapamje| Mali i Jabllanicës në Shqipëri afër Qarrishtes.
Malet e Jabllanicës shtrihet në pjesën perëndimore të Gadishullit Ballkanik, me mbi 50% të sipërfaqes së tij në Shqipëri dhe pjesën e mbetur në Maqedoninë e Veriut . Vrapon  nga liqeni i Ohrit në kufirin midis Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut në drejtim veri-jug përmes kufirit të të dy vendeve deri në qytetin e Dibrës ngjitur me liqenin e Dibrës . Në lindje, malet bien në luginat e Drinit të Zi dhe liqenit të Ohrit. Në perëndim shtrihen malet e Shebenikut, të cilat arrijnë lartësinë gati të barabartë me vargmalin e Jabllanicës. Brenda maleve të Shebenikut, ka rreth nëntë liqene të vegjël akullnajorë me liqenin e Rajçës që është më i madhi me një gjatësi prej  dhe një gjerësi prej  . Ndodhet në shpatet lindore dhe liqeni më jugor i Shebenikut. Maja e Shebenikut është maja më e lartë me  mbi Adriatikun .

Malet janë burimi i emrit të Parkut Kombëtar Shebenik-Jabllanice .  Sipërfaqe të mëdha janë të mbuluara me pyje ahu, dushku dhe halorë. Për shkak të trashëgimisë së tij natyrore dhe florës dhe faunës së jashtëzakonshme, Parku Kombëtar Shebenik-Jabllanice përbën një pjesë të pyjeve të lashta të ahut të Karpateve dhe rajoneve të tjera të Evropës, që u shpall një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në vitin 2017. Shumica e gjitarëve të mëdhenj të Evropës banojnë në këtë zonë si ariu i murrmë, ujku, derri, dhia e egër dhe dreri . Për më tepër, rrëqebulli i rrezikuar i Ballkanit ende mbijeton në male.

 Malet e Valamarës 
majtas|parapamje|650x650px| Pamje panoramike nga Maja e Valamarës ( Mali i Valamarës ).
Malet e Valamarës shtrihen midis luginës së Shkumbinit në veri dhe luginës së Devollit në jug. Për më tepër, lumi Shkumbin buron nga malet.  Malet shtrihen në territorin e tre rretheve si Gramshit, Pogradecit dhe Korçës . Maja e vargmalit të Valamarës në Shqipërinë jugperëndimore, Maja e Valamarës është maja më e lartë me një lartësi prej  .  Ato janë të formuara nga shkëmbinj sedimentarë mesozoikë dhe paleozoik të dolomitit, gurit gëlqeror, rërës dhe konglomerateve të formuar nga detet dhe liqenet që dikur kishin mbuluar zonën. Përveç kësaj, disa liqene akullnajore mund të gjenden në pjesën lindore. Gjatësia totale e Valamarianëve është mbi  dhe gjerësia e zinxhirit malor varion midis  . Lartësitë më të larta ndodhin aty ku janë më të gjera.

 Malet e Skënderbeut 
djathtas|parapamje| Gryka e Shkopetit, lumi Mat që rrjedh nëpër grykë.
Malet e Skënderbeut formojnë kufirin midis vargmalit malor Qendror dhe Ultësirës Perëndimore në perëndim.  Edhe pse vargu lakon shumë, drejtimi i tij kryesor është nga veriu në jug, duke u shtrirë rreth  në drejtim veri-jug nga Vau i Dejës në veri deri në qytetin e Elbasanit në jug. Në perëndim, malet bien në mënyrë të pjerrët në fushën bregdetare, që kalon përgjatë detit Adriatik . Në lindje karakterizohet nga malësitë dhe pellgu i lumit Mat ; në veri Mirdita dhe në jug malet e Martaneshit .  Ajo u formua nga ngritjet dhe palosjet e forta tektonike gjatë periudhave të Triasikut, Jurasikut dhe Kretakut . Majat janë të përbëra nga gëlqerorë, ndërsa shpatet nga flishi .

Pjesa veriore në jug të Vaut të Dejës, malet arrin një lartësi prej  lartësia mbi Adriatik në Majën e Shitës.  Disa kilometra, majat gradualisht bëhen më të larta në Malin e Velës duke qëndruar në , në verilindje të Lezhës .  Malet kanë rezerva të bollshme ujore me një rrjet të dendur burimesh malore dhe lumenjsh .  Lumi i gjatë Fan rrjedh nga Mirdita dhe përshkon malet në jug të Malit të Velës përmes grykave dhe kanioneve të ngushta në lumin Mat . Seksioni perëndimor, ose Zinxhiri i Krujës, është një strukturë antiklinale e përbërë nga bërthama karbonatike e periudhës Kretake - Eocen .  Fillon në bashkimin e lumenjve Fan dhe Mat, duke u ngritur shpejt se pjesa lindore. Në Malin e Krujës fillon të arrijë një lartësi prej më shumë se mijë, më saktë  . Në shpatet perëndimore të tij ndodhet qyteti i Krujës . Megjithatë, ajo vazhdon të ngrihet më në jug të Krujës drejt Tiranës në malet e Dajtit me kanione dhe gryka të thella, të cilat i ndajnë malet në një seri të gjatë blloqesh. Maja më e lartë është Dajti me  . Më pas Mali i Priskës  dhe një seri malesh nën  mbi Adriatikun vijon.

 Hidrologjia 
djathtas|parapamje| Burimi i lumit Shkumbin nën majën e Valamarës.
Hidrografia e vargmalit malor qendror dominohet nga liqene akullnajore dhe një rrjet i dendur përrenjsh që rrjedhin përkohësisht në periudhat e shkrirjes së borës ose shiut. Me një gjatësi totale prej , lumi Drin është më i gjati dhe më i madhi në rajon. Ndërsa lumi rrjedh nëpër rajonet karstike të maleve dhe kodrave, brigjet e tij janë të pjerrëta me shkëmbinj dhe gremina. Rajoni i përket kryesisht pellgut të lumit Drin .  Kullon pothuajse të gjithë vargun qendror malor dhe pjesën më të madhe të tokave më të larta në verilindje dhe juglindje. Drini i Zi ( Drini i Zi ) buron nga liqeni i Ohrit në Shqipërinë juglindore midis kufirit me Maqedoninë e Veriut dhe rrjedh  në veri përmes maleve Shebenik - Jabllanicë dhe Korabit deri në periferi të Kukësit në verilindje të Shqipërisë, ku Drini i Zi bashkohet me Drinin e Bardhë ( Drini i Bardhë ). Përveç kësaj, lumi Drin fillon në bashkimin e dy burimeve të tij, derisa lumi të shkarkojë detin Adriatik . Shumica e këtyre përrenjve bien me shpejtësi nga malet në lindje drejt bregut të Adriatikut dhe kanë prerë gryka të thella, piktoreske. Drini i Bardhë kullon  të peizazheve karstike të Shqipërisë lindore, ndërsa Drini i Zi kullon  . 

Në juglindje, lumi Shkumbin rrjedh nga pjesa lindore e maleve të Valamarës përmes maleve të Gorës dhe derdhet gjithashtu në detin Adriatik . Në rrjedhën e sipërme të pellgut të Shkumbinit, lumi kalon përmes kodrave gëlqerore të Valamarës dhe shkëmbinjve sedimentarë të përfaqësuar nga rëra dhe konglomerate të çimentuara.  Janë edhe pjesët shqiptare të liqeneve të ujërave të ëmbla të Ohrit, Prespës dhe Prespës së Vogël .

 Biologjia 
parapamje| Një habitat tipik në malet e Korabit.

 Flora 
Vargmali qendror malor përmban një diversitet të jashtëzakonshëm biologjik dhe një gamë të gjerë ekosistemesh . Për sa i përket fitogjeografisë, vargu malor qendror bie brenda pyjeve të përziera të maleve Dinarike, pyjeve të përziera të Ballkanit dhe pyjeve të përziera të maleve të Pindit, ekorajoneve tokësore të pyjeve gjethegjerë dhe të përzier Palearktik dhe pyjeve mesdhetare, pyjeve dhe biomeve të shkurreve.

Pyjet përbëhen nga lloje të ndryshme të pemëve gjetherënëse dhe halore duke përfshirë një larmi të madhe bimësh të tipit evropian dhe mesdhetar. Me rëndësi të veçantë është prania e bredhit ; 74 për qind e të gjithë pyjeve të përbëra me bredh në Shqipëri gjenden kryesisht në vargmalet malore qendrore.  Në disa raste, formon pyje të përzier me ahun (ahu evropian ),  pishën ( pisha e zezë ) dhe lisi ( lisi evropian ). Shquhet pisha e zezë e cila rritet kryesisht në rajonin verior të vargmalit qendror si në Malin e Bardhë. 

 Fauna 
Fauna është studiuar dobët, por brenda maleve të Korabit shqiptar përfaqësohet nga 37 lloje gjitarësh, ndër të cilët përfshihen ariu i murrmë, ujku gri, rrëqebulli ballkanik,  kaprolli, derri i egër, nuselalë, kunadë pishe, dhe ketri i kuq .

Vargmalet qendrore malore ofrojnë mundësi të jashtëzakonshme vëzhgimi për speciet e shpendëve, të kërcënuara në vend, gjatë gjithë vitit. Shqiponja e artë dhe skifterët folenë në zona shkëmbore dhe pyjore ngjitur me trupat ujorë, duke qëndruar larg aktivitetit të rëndë njerëzor kur është e mundur, si në Parkun Natyror Korab-Koritnik .  Capercaillie perëndimore jeton kryesisht në pyjet halore në zonat e vjetra shkëmbore në të gjithë rajonin. Shkaba grifon është jashtëzakonisht e rrallë dhe shumohet në shkëmbinj që lidhen me zonën e thyer dhe malore.  Pelikani i bardhë dhe dalmat, i cili është një nga speciet më të mëdha të shpendëve në botë, kalon sezonin e verës në liqenet e Parkut Kombëtar të Prespës shoqëruar me ligatinat e patrazuara, kënetat e ujërave të ëmbla dhe përrenjtë e përhershëm. 

Zona e Shebenikut dhe Jabllanicës është shtëpia e rrëqebullit ballkanik të rrezikuar që jeton në pyjet gjetherënëse dhe të përziera të maleve.  Është gjithashtu pika më jugore e habitatit të tyre evropian.

 Shiko gjithashtu 
 Parku Kombëtar i Lurës
 Zona Ramsar e Prespës
 Parku Natyror Korab-Koritnik
 Pyjet e vjetra të ahut në Rrajcë
 Rezerva biosferike Ohër-Prespë
 Parku Kombëtar Shebenik-Jabllanice
 Peizazh i Mbrojtur Mali me Gropa-Bizë-Martanesh

 Referime 

Kategoria:Gjeografia e Shqipërisë
Kategoria:Gjeologjia e Shqipërisë