Afet İnan

Ayşe Afet İnan (30 tetor 1908 – 8 qershor 1985) ishte një historiane dhe sociologe turke. Ajo ishte një nga tetë vajzat e birësuara të Mustafa Qemal Ataturkut. Ajo njihej se ishte e përfshirë në praktikën e antropologjisë fizike, pasi mati mbi gjashtëdhjetë mijë kafka në Anadoll, e cila kishte për qëllim të mbështeste Tezën e Historisë Turke.

 Biografia 
Afet İnan lindi tek İsmail Hakkı Bey (İsmail Hakkı Uzmay) dhe Şehzane Hanım nga Doyran (sot Dojran),Arı İnan, Profesör Doktor Afet İnan, Remzi Kitabevi, 2005, , p. 16. (në turqisht) në vitin 1908 në distriktin e Kesendire (Polyoroz, sot Kassandra, Greqi) në Vilajetin e Selanikut.Arı İnan, Profesör Doktor Afet İnan, p. 23.

Ajo dhe familja e saj emigruan në Adapazarı për shkak të Luftërave Ballkanike. Ajo filloi shkollën fillore në Adapazarı më 4 mars 1913. "Më pas ata u zhvendosën në Ankara, Mihalıççık, Karaoğlan, Biga. Nëna e saj Şehzane vdiq nga tuberkulozi më 15 maj 1915. Meqenëse babai i saj u martua me një vajzë të re, Ayşe Afet vendosi të bëhej mësuese për të fituar jetesën e saj.İpek Çalışlar, Latife Hanım, ISBN Doğan Kitap, 2006, , p. 384. (në turqisht) Kur jetonin në Bigë, motra e saj e vogël Nezihe lindi nga babai i saj Ismail Hakki dhe gruaja e tij e dytë. Në vitin 1920 mbaroi arsimin fillor gjashtëvjeçar. Në vitin 1921, ata u vendosën në Alanja. Në vitin 1922, ajo mori një kualifikim mësuesi në Elmalı dhe u caktua si mësuese në shkollën e vajzave Elmalı. Ajo u diplomua në Kolegjin e Mësuesve për Vajza në Bursa në vitin 1925 dhe filloi të punojë si mësuese e shkollës fillore në Izmir. Ajo u takua me Mustafa Qemal Ataturkun në tetor të po atij viti gjatë vizitës së tij në Izmir.

parapamje|djathtas|250px|Nga e majta në të djathtë: Rukiye (Erkin), Sabiha (Gökçen), Afet (İnan), and Zehra (Aylin), vajzat e birësuara të M. K. Atatürk.
Afet u dërgua në vitin 1925 nga Atatürk në Lozanë, Zvicër, për të mësuar frëngjisht. Pas kthimit në Turqi në vitin 1927, ajo ndoqi Lycée Notre Dame de Sion Istanbul. Me të mbaruar atje u emërua mësuese e shkollës së mesme për histori. Në vitin 1935, Afet İnan shkoi përsëri në Zvicër dhe ishte studente e Eugène Pittard në Universitetin e Gjenevës midis viteve 1936 dhe 1938. Në vitin 1939, pasi u diplomua, ajo mori një PhD në sociologji. Në vitin 1950 u bë profesoreshë në Universitetin e Ankarasë.

Ajo ishte bashkëthemeluese dhe anëtare drejtuese e Shoqërisë Historike Turke.

parapamje|Varri i Afet İnan në Varrezat Cebeci Asri, Ankara
İnan vdiq më 8 qershor 1985, në Ankara, duke lënë pas vajzën e saj Arı dhe djalin e saj Demir.

“Çmimi i Studimeve Historike Afet İnan” jepet çdo dy vjet nga Fondacioni Turk i Historisë në bashkëpunim me familjen e Inanit.

 Bibliografi të zgjedhura 
 Medeni bilgiler ve M. Kemal Atatürk'ün el yazıları, Ankara, Türk Tarih Kurumu, 1969
 Atatürk'ten yazdıklarım, Ankara, 1969
 Recherches Sur les Caractéres Anthropologiques des Population de la Turquie, Genève, 1939
 Türk Amirali Piri Reis'in Hayatı ve Eserleri
 L'émancipation de la Femme Turque
 Eski Mısır Tarih ve Medeniyeti, 1956 (Historia e Egjiptit të Lashtë) 
 Biografia  (në turqisht)

 Referime 

Kategoria:Njerëz nga Selaniku
Kategoria:Lindje 1908
Kategoria:Vdekje 1985
Kategoria:Mësuesë turqë
Kategoria:Sociologë turqë
Kategoria:Studentë të Lycée Notre Dame de Sion Istanbul
Kategoria:Studentë të Universitetit të Gjenevës
Kategoria:Historianë turq