Kafshë ushtarake

Kafshët ushtarake janë kafshë të trajnuara që përdoren në luftë dhe aktivitete të tjera luftarake. Si kafshë pune, kafshë të ndryshme ushtarake kryejnë funksione të ndryshme. Kuajtë, elefantët, devetë dhe kafshët e tjera janë përdorur si për transport ashtu edhe për sulme të montuara. Pëllumbat përdoreshin për komunikim dhe spiunazh fotografik. Shumë kafshë të tjera thuhet se janë përdorur në funksione të ndryshme të specializuara ushtarake, duke përfshirë minjtë dhe derrat. Qentë janë përdorur prej kohësh në një shumëllojshmëri të gjerë qëllimesh ushtarake, së fundmi duke u fokusuar në ruajtjen dhe zbulimin e bombave, dhe së bashku me delfinët dhe luanët e detit janë në përdorim aktiv sot. 

 Përdorimi 
 Për transport dhe tërheqje 
parapamje|Elefantët e cirkut pastrojnë dëmet nga bomba, Hamburg, Gjermani, nëntor 1945.
 Kali ishte kafsha më e përdorur gjatë gjithë historisë së regjistruar të luftës. Montimet e hershme mund të tërhiqnin një karrocë ose të mbanin forca luftarake të blinduara lehtë. Me shfaqjen e montimeve më të rënda dhe shpikjen e trazuesit, kalorësia e hipur në kalë u bë armë luftarake më prestigjioz në Evropë për disa shekuj. Kali luftarak i një kalorësi ishte i stërvitur për të kafshuar dhe shkelmuar. Me shfaqjen e armëve moderne me rreze dhe mjeteve motorike, përdorimi i kuajve për qëllime ushtarake ra në rënie. Megjithatë, kuajt dhe mushkat ende përdoren gjerësisht nga ushtri të ndryshme sot për transport në terrene të vështira.
 Elefantët mund të stërviten për të shërbyer si montime ose për të lëvizur ngarkesa të rënda. Himnet sanskrite regjistrojnë përdorimin e tyre për qëllime ushtarake që në vitin 1100 p.e.s. Një grup elefantësh u punësua nga Hanibali gjatë Luftës së Dytë Punike. Ata u punësuan që në Luftën e Dytë Botërore si nga japonezët ashtu edhe nga aleatët. Elefantët mund të kryenin punën e makinerive në vende ku automjetet nuk mund të depërtonin, kështu që ata gjetën përdorim në fushatën e Birmanisë.
 Devetë zakonisht janë përdorur si kalërim në rajone të thata (Kalorësia e devesë). Ata janë më të aftë të përshkojnë shkretëtirat me rërë sesa kuajt dhe kërkojnë shumë më pak ujë. Devetë u përdorën në të dy luftërat botërore. Devetë përdoren nga Ushtria Indiane dhe Forca e Sigurisë Kufitare për patrullimin në rajonet e shkretëtirës së Rajasthan.

Në Luftën e Dytë Botërore, shumë njësi ushtarake të Ushtrisë së Kuqe sovjetike, diku pas Betejës së Stalingradit, përdorën devetë në teatrin jugor të luftës për të transportuar municione, karburant për tanke dhe avionë, ushqim, ujë për kuzhina, karburant, madje edhe ushtarë të plagosur të Ushtrisë së Kuqe. Përdorimi i këtyre kafshëve si mjete transporti u bë i domosdoshëm nga terreni i hapur i stepave kalmikiane, rrugët e tij primitive dhe mungesa e ujit, si dhe mungesa e mjeteve adekuate ndihmëse në forcat e armatosura sovjetike."History of Kalmykia: Camel Battalion at war" (në rusisht) Një rast që u bë i famshëm ishte ai i devesë Bakteriane të quajtur Kuznechik që ndoqi Ushtrinë e Kuqe sovjetike në pothuajse të gjithë përparimin e saj drejt Gjermanisë.
 Mushkat u përdorën nga Ushtria Amerikane, Ushtria Britanike dhe Ushtria Britanike Indiane gjatë Luftës së Dytë Botërore për të transportuar furnizime dhe pajisje në terrene të vështira. Kafshët barre që janë të natyrshme të durueshme, të kujdesshme dhe të guximshme, mushkat mund të bartin ngarkesa të rënda me furnizime atje ku xhipat dhe madje edhe kuajt e ngarkuar nuk mund të udhëtonin. Mushkat u përdorën në Afrikën e Veriut, Burma dhe në Itali. Ato përdoren gjithashtu për transportin e furnizimeve në rajonet malore.
 Kau janë përdorur gjerësisht në luftë si kafshë barre, veçanërisht për të transportuar artileri të rëndë ose rrethuese nëpër terrene të rënda.
 Si Suedia, ashtu edhe më vonë, Bashkimi Sovjetik, u përpoqën të përdornin brilopata si kalorës të borës së thellë. Brilopata u zbulua se ishin të papërshtatshme për luftë, pasi ato prekeshin lehtësisht nga sëmundjet e bagëtive, ishin të vështira për t'u ushqyer dhe ikën nga fusha e betejës. sovjetikët më vonë i stërvitën altë që të mos ishin të turpshëm nga armët, por nuk ishin në gjendje të përdornin kalorësinë e tyre për shkak të Luftës Sovjeto-Finlandeze dhe Luftës së Dytë Botërore.

 Si armë 

 Si luftim dhe kalërim 

 Qentë u përdorën nga grekët e lashtë për qëllime lufte, dhe padyshim që ata u përdorën shumë më herët në histori. Perandoria Romake, duke filluar me Mark Aureli, përdori gjithashtu qen në luftime. Romakët e trajnuan qenin molosian (ose Canis Molossus) posaçërisht për betejë, shpesh duke i veshur me qafore metalike me thumba mbrojtëse dhe parzmore postare, dhe duke i renditur në formacione sulmi.War Culture Animals of War Gjatë pushtimit të Amerikës Latine, pushtuesit spanjollë përdorën Alaunts për të vrarë luftëtarët në Karaibe, Meksikë dhe [[Peru}]. Mastiff, si dhe Great Dane, u përdorën në Angli gjatë Mesjetës, ku madhësia e tyre e madhe u përdor për të trembur kuajt për të hedhur kalorësit e tyre ose për t'u hedhur mbi kalorësit mbi kalë, duke i paaftë derisa zotëria e tyre të jepte goditjen përfundimtare.
 Ramses II kishte një luan me të cilin luftoi gjatë Betejës së Kadeshit.
 Plini Plaku shkroi për përdorimin e derrave të luftës kundër elefantëve. Siç tregon ai, elefantët u trembën nga klithma e një derri dhe do të panikoheshin, duke sjellë fatkeqësi për çdo ushtar që qëndronte në rrugën e tyre të fluturimit.Pliny, (VIII, 1.27)Aelian, de Natura Animalium book XVI, ch. 36
 Elefantët e luftës u përdorën gjerësisht në shumicën e pjesëve të Azisë Jugore dhe Afrikës së Veriut, dhe u përdorën gjithashtu nga mbretëritë Diadochi, Mbretëria e Kushit dhe Perandoria Romake.
 Bagëtitë, në disa raste, panë përdorim në betejë përmes rrëmujës së krijuar nga njeriu i tufave të panikut që drejtoheshin drejt armikut. Kjo ishte shpesh një taktikë e rrezikshme për ata që i lëshuan, veçanërisht pas shpikjes së barutit. Si në Betejën e Tondibit ashtu edhe në rrethimin e Panamasë nga Henry Morgan, tufat e bagëtive u lëshuan në fushën e betejës, por u futën përsëri në linjat e ushtrisë së tyre për shkak të të shtënave me armë nga ushtria kundërshtare.

 Si bomba të gjalla 
 Sipas Pr. Shi Bo, në "Trente-six Stratagèmes Chinois", majmunët u përdorën në fillim të Dinastisë Song Jugore, në një betejë midis rebelëve të provincës Yanzhou (Yasuo) dhe Ushtrisë Perandorake Kineze, të udhëhequr nga Zhao Yu. Majmunët u përdorën si pajisje ndezëse të gjalla. Kafshët i veshin me kashtë, i zhytën në vaj dhe i vunë zjarrin. Ata u lëshuan në kampin e armikut, duke i vënë zjarrin tendave dhe duke e çuar të gjithë kampin në kaos.
 Në vitin 1267, sherifi i Essex u akuzua për komplot për të lëshuar gjela fluturues që mbanin bomba mbi Londër.Jones, Dan. The Plantagenets: The Kings Who Made England (William Collins, 2012). 
 Qentë antitank - një armë sovjetike e Luftës së Dytë Botërore që pati sukses të përzier. Qentë me eksploziv të lidhur në shpinë u përdorën si armë antitank.
 Project Pigeon – një armë e propozuar e Luftës së Dytë Botërore në SHBA që përdorte pëllumba për të drejtuar bomba.
 Bombë lakuriq nate, një projekt amerikan që përdori lakuriqët meksikan me bisht të lirë për të transportuar bomba të vogla ndezëse.
 Bombat e bartura nga kafshët janë përdorur nga terroristët dhe kryengritësit modernë në Lindjen e Mesme, të cilët kanë vendosur eksplozivë në kafshë, ndonjëherë të lënë të enden vetëm, dhe herë të tjera të hipur nga bombarduesit vetëvrasës, në sulmet moderne të kryengritësve në Lindjen e Mesme.
 Rrëfimet historike të derrave ndezës u regjistruan nga shkrimtari ushtarak PolieniPolyaenus, "Stratagems" 4.6.3 dhe nga Aelian.Aelian, "On Animals" 16.36 Të dy shkrimtarët raportuan se rrethimi i Megarës nga Antigonus II Gonatas në vitin 266 p.e.r u thye kur megarianët lanë disa derra me katran të djegshëm, vaj të papërpunuar ose rrëshirë, i vunë flakën dhe i çuan drejt elefantëve të luftës të grumbulluar të armikut. Elefantët u hodhën të tmerruar nga derrat flakërues, duke klithur, shpesh duke vrarë një numër të madh ushtarësh të tyre duke i shkelur për vdekje.

 Për të fshehur mjete shpërthyese 

 Miu shpërthyes – minjtë e ngordhur u përgatitën për përdorim nga Ekzekutivi i Operacioneve Speciale Britanike në Luftën e Dytë Botërore kundër Gjermanisë. Kufomat e minjve u mbushën me eksploziv plastik, për t'u lënë në vende të tilla si fabrika, ku, shpresohej, që furnizuesi që kujdesej për një bojler, ka të ngjarë të eliminonte zbulimin e pakëndshëm duke e futur me lopatë në furrë, duke shkaktuar shpërthimin e saj.British Special Operations Executive (SOE): Tools and Gadgets Gallery. BBC. Retrieved June 7, 2005. Minjtë përmbanin vetëm një sasi të vogël eksplozivi; megjithatë, një shpim i një kazani me presion të lartë mund të shkaktojë një shpërthim shkatërrues të bojlerit.
Kufomat e kafshëve janë përdorur për të kamufluar mjete shpërthyese të improvizuara në anë të rrugës gjatë kryengritjes në Irak.

 Në komunikime 
Pëllumbat lajmëtar janë përdorur që nga kohërat mesjetare për të mbajtur mesazhe. Ata ishin ende të punësuar për një qëllim të ngjashëm gjatë Luftës së Parë Botërore dhe Luftës së Dytë Botërore. Në Luftën e Dytë Botërore, u kryen edhe eksperimente në përdorimin e pëllumbit për drejtimin e raketave, të njohura si Project Pigeon. Pëllumbi u vendos brenda në mënyrë që ata të mund të shihnin nga një dritare. Ata u trajnuan për të goditur kontrollet majtas ose djathtas, në varësi të vendndodhjes së formës së synuar.

Disa qen gjithashtu e panë përdorimin si lajmëtarë.

 Për moralin 
Ekziston një traditë e gjatë e maskotave ushtarake - kafshë të lidhura me njësi ushtarake që veprojnë si emblema, kafshë shtëpiake ose marrin pjesë në ceremoni.

 Referime 


Kategoria:Kafshët sipas përdorimit