Brutaliteti policor

Brutaliteti policor është përdorimi i tepruar dhe i pajustifikuar i forcës nga forcat e rendit kundër një individi ose një grupi.  Është një formë ekstreme e keqsjelljes së policisë dhe është një shkelje e të drejtave civile. Brutaliteti i policisë përfshin, por nuk kufizohet vetëm në, asfiksimin, rrahjet, të shtënat, heqjet e pahijshme dhe përdorimin e pashfajësuar të taserëve.  


 Historia 
parapamje| Nëntë oficerë policie nënshtrojnë një pjesëtar të publikut në Egjipt
Origjina e policimit modern mund të gjurmohet në shekullin e 18-të në Francë. Nga shekulli XIX dhe fillimi i shekullit të 20-të, shumë kombe kishin krijuar departamente moderne policore. Të dhënat e hershme sugjerojnë se grevat e punëtorëve ishin incidentet e para në shkallë të gjerë të brutalitetit të policisë në Shtetet e Bashkuara, duke përfshirë ngjarje si Greva e Madhe e Hekurudhave të vitit 1877, Greva e Pullmanit e 1894, greva e tekstilit të Lawrence 1912, masakra e Ludlow e 1914, Greva e Madhe e Çelikut e vitit 1919 dhe masakra e Hanapepes e vitit 1924.

Termi "brutalitet policor" u përdor për herë të parë në Britani në mesin e shekullit XIX, nga revista The Puppet-Show (një rival jetëshkurtër i Punch) në shtator 1848, kur ata shkruan:

Përdorimi i parë i termit në shtypin amerikan ishte në vitin 1872 kur Chicago Tribune  raportoi rrahjen e një qytetari që ishte i arrestuar në stacionin e policisë së rrugës Harrison.

Në Shtetet e Bashkuara, është e zakonshme që grupet e margjinalizuara ta perceptojnë policinë si shtypëse, dhe jo si mbrojtëse ose zbatuese të ligjit, për shkak të numrit statistikisht jo të përpjesshëm të burgosjeve të pakicave. 

Hubert G. Locke shkroi:

Ndonjëherë trazirat, p.sh. trazirat e Los Anxhelosit të vitit 1992, janë një reagim ndaj brutalitetit të policisë.   

 Shkaqet 
djathtas|parapamje| Ian Tomlinson pasi u shty në tokë nga policia në Londër (2009). Ai u rrëzua dhe vdiq menjëherë pas.
parapamje| Protesta kundër brutalitetit të policisë pas dëbimit të demonstruesve të papunë që pushtuan zyrën postare në Vankuver, Kanada, 1938
Vazhdimi i brutalitetit policor në shumë vende mund të lidhet me një dështim kolektiv të sistemit të drejtësisë penale. Qeveritë që janë të forta kundër krimit, trajnimi i dobët i policisë dhe mungesa e pasojave ligjore për oficerët që përdorin forcë të tepruar kundër civilëve rrisin të gjitha gjasat për të ndodhur brutaliteti policor. Për më tepër, çështjet shoqërore si diskriminimi racor dhe varfëria mund të përkeqësojnë brutalitetin dhe efektet e tij në komunitetet e margjinalizuara. [citim i nevojshëm]

 Fushata të vështira për drogën 
Në vendet me reputacion për një numër të madh çështjesh të lidhura me drogën, duke përfshirë dhunën e bandave, trafikun e drogës dhe vdekjet nga mbidoza, një zgjidhje e zakonshme që qeveria do të miratojë është një fushatë kolektive kundër drogës që përfshin të gjithë strukturën e shtetit. Ndryshimet për të adresuar këto çështje përfshijnë arsimin, burokracinë dhe, më së shumti, politikën dhe taktikat e zbatimit të ligjit. Agjencitë e zbatimit të ligjit zgjerohen dhe marrin më shumë fonde për të sulmuar problemet e drogës në komunitete. Pranimi i taktikave më të ashpra të policisë po rritet gjithashtu, pasi any means necessary zhvillohet brenda komunitetit të zbatimit të ligjit dhe militarizimit të forcave të policisë lokale.  Megjithatë, shumë studime kanë arritur në përfundimin se këto përpjekje janë të kota, pasi tregu i drogës është rritur në vende të tilla pavarësisht politikave kundër drogës. Për shembull, në Shtetet e Bashkuara, kritikët e Luftës kundër Drogës të zhvilluar nga qeveria kanë qenë shumë të zëshëm në lidhje me joefektivitetin e politikës, duke përmendur një rritje të krimeve të lidhura me drogën dhe mbidozimeve që kur Presidenti Nixon prezantoi për herë të parë këtë politikë. 

 Sistemi juridik 
Një lloj dështimi i qeverisë që mund të rezultojë në normalizimin e brutalitetit policor është mungesa e llogaridhënies dhe pasojat për oficerët që keqtrajtojnë civilët. Ndërsa aktualisht është e zakonshme që civilët t'i mbajnë oficerët përgjegjës duke i regjistruar ata, përgjegjësia aktuale e mbikëqyrjes policore qëndron kryesisht në sistemin e drejtësisë penale të një kombi të caktuar, pasi policia përfaqëson zbatimin e ligjit. Një metodë e rritjes së përgjegjshmërisë së policisë që është bërë më e zakonshme është përdorimi i kamerave të trupit si pjesë e uniformave të policisë.  Megjithatë, efektiviteti i kamerave të trupit është vënë në pikëpyetje për shkak të mungesës së transparencës së treguar në rastet e brutalitetit të policisë, ku pamjet i janë fshehur publikut. Në shumë raste të brutalitetit policor, sistemi i drejtësisë penale nuk ka asnjë politikë për të dënuar ose ndaluar brutalitetin e policisë. Disa vende kanë ligje që lejojnë trajtimin e ligjshëm dhe të dhunshëm të civilëve, si imuniteti i kualifikuar, i cili mbron oficerët nga paditë për përdorimin e tyre të dhunës nëse veprimet e tyre mund të justifikohen sipas ligjit. 

Oficerët e policisë lejohen ligjërisht të përdorin forcë. Jerome Herbert Skolnick shkruan në lidhje me trajtimin kryesisht me elementë të çrregullt të shoqërisë, "disa njerëz që punojnë në zbatimin e ligjit mund të zhvillojnë gradualisht një qëndrim ose ndjenjë autoriteti mbi shoqërinë, veçanërisht sipas modeleve tradicionale të policisë të bazuara në reagim; në disa raste, policia besojnë se janë mbi ligjin”. 

Ka shumë arsye pse oficerët e policisë ndonjëherë mund të jenë tepër agresivë. Mendohet se psikopatia i bën disa oficerë më të prirur për të përdorur forcë të tepruar se të tjerët. Në një studim, psikologët e policisë anketuan oficerët që kishin përdorur forcë të tepruar. Informacioni i marrë i lejoi studiuesit të zhvillonin pesë lloje unike oficerësh, vetëm njëri prej të cilëve ishte i ngjashëm me stereotipin e mollëve të këqija. Këto përfshijnë çrregullime të personalitetit; përvoja e mëparshme traumatike në lidhje me punën; oficerë të rinj, të papërvojë ose autoritar; oficerët që mësojnë stile të papërshtatshme patrullimi; dhe oficerët me probleme personale. [citim i nevojshëm] Schrivers i kategorizoi këto grupe dhe ndau grupin që kishte më shumë gjasa të përdorte forcë të tepruar. Scrivner, 1994: 3–6 Megjithatë, kjo "paradigmë e keqe e mollës" konsiderohet nga disa si një "rrugë e lehtë për të dalë". Një raport i gjerë i porositur nga Policia Mbretërore Kanadeze (RCMP) mbi shkaqet e sjelljes së keqe në polici e quan atë "një shpjegim të thjeshtësuar që lejon organizatën dhe menaxhmentin e lartë të fajësojnë korrupsionin tek individët dhe gabimet individuale".faktorët e sjelljes, psikologjike, të sfondit, e kështu me radhë, në vend që të adresohen faktorët sistematikë."  Raporti vazhdon të diskutojë faktorët sistemikë, të cilët përfshijnë:

 Presionet për t'u përshtatur me disa aspekte të "kulturës policore", siç është Kodi Blu i Heshtjes, i cili mund të "mbajë një nënkulturë kriminale opozitare që mbron interesat e policisë që shkel ligjin"  dhe një "perspektivë ne-ata në të cilën të huajt shihen me dyshim ose mosbesim” Loree, Don (2006). "Corruption in Policing: Causes and Consequences; A Review of the Literature" (PDF). Research and Evaluation Community, Contract and Aboriginal Policing Services Directorate. Royal Canadian Mounted Police. Archived (PDF) from the original on 10 September 2011. Retrieved 1 September 2007.
 Strukturat e komandës dhe kontrollit me një bazë të ngurtë hierarkike ("rezultatet tregojnë se sa më e ngurtë të jetë hierarkia autoritare, aq më të ulëta janë rezultatet në një masë të vendimmarrjes etike" përfundon një studim i rishikuar në raport);  dhe
 Mangësitë në mekanizmat e llogaridhënies së brendshme (përfshirë proceset e hetimit të brendshëm). 

Përdorimi i forcës nga oficerët e policisë nuk mbahet nën kontroll në shumë juridiksione me lëshimin e një vazhdimësie të përdorimit të forcës,  që përshkruan nivelet e forcës që konsiderohen të përshtatshme në përgjigje të drejtpërdrejtë ndaj sjelljes së një të dyshuari. Ky pushtet jepet nga qeveria, me pak ose aspak kufizime të përcaktuara në ligjin ligjor si dhe në ligjin e zakonshëm.

Dhuna e përdorur nga policia mund të jetë e tepruar pavarësisht se është e ligjshme, veçanërisht në kontekstin e represionit politik. Brutaliteti policor përdoret shpesh për t'iu referuar dhunës së përdorur nga policia për të arritur qëllime të dëshirueshme politikisht (terrorizmi) dhe, për rrjedhojë, kur asnjëra nuk duhet përdorur fare sipas vlerave dhe normave kulturore të përhapura në shoqëri (në vend që t'i referohet tepruar dhuna e përdorur ku të paktën disa mund të konsiderohen të justifikueshme).

Studimet tregojnë se ka oficerë që besojnë se sistemi ligjor të cilit i shërbejnë është duke dështuar dhe se ata duhet të marrin plogështinë. Ky njihet si "vigjilentizëm", ku oficeri i përfshirë mund të mendojë se i dyshuari meriton më shumë dënim sesa ai që mund të duhet të kryejë sipas sistemit gjyqësor. Chevigny, P. (2008). "Police Brutality", In Encyclopedia of Violence, Peace and Conflict. Oxford: Elsevier Science and Technology, 2008.

Gjatë ndjekjeve me shpejtësi të lartë të të dyshuarve, oficerët mund të zemërohen dhe të mbushen me adrenalinë, gjë që mund të ndikojë në gjykimin e tyre kur ata më në fund kapin të dyshuarin. Humbja e gjykimit dhe rritja e gjendjes emocionale mund të rezultojë në përdorim të papërshtatshëm të forcës. Efekti është i njohur në bisedë si "sindroma e ndjekjes me shpejtësi të lartë". 

 Prevalenca globale 
parapamje| Policia australiane përdor dhimbje të paligjshme ndaj aktivistit në Universitetin e Sidneit

 Raporti i Amnesty International 2007 mbi të drejtat e njeriut dokumentoi gjithashtu sjellje të pahijshme të policisë në shumë vende të tjera, veçanërisht në vendet me regjime autoritare 
 Në MB, raportet për vdekjen e mësuesit të Zelandës së Re dhe aktivistit kundër racizmit Blair Peach në 1979 u publikuan në faqen e internetit të Policisë Metropolitane më 27 prill 2010. Ata arritën në përfundimin se Peach u vra nga një oficer policie, por se policët e tjerë në të njëjtën njësi kishin refuzuar të bashkëpunonin me hetimin duke gënjyer hetuesit, duke e bërë të pamundur identifikimin e vrasësit aktual. [citim i nevojshëm]
 Në Mbretërinë e Bashkuar, Ian Tomlinson u filmua nga një turist amerikan duke u goditur me shkop dhe u shty në dysheme ndërsa po kthehej në shtëpi nga puna gjatë protestave të samitit të G-20 në Londër të vitit 2009. Tomlinson më pas u rrëzua dhe vdiq. Edhe pse ai u arrestua me dyshimin për vrasje nga pakujdesia, oficeri që dyshohet se sulmoi Tomlinson u lirua pa akuza. Ai më vonë u pushua nga puna për sjellje të pahijshme. 
 Në MB, në vitin 2005, një i ri brazilian u arrestua dhe u qëllua nga Policia Metropolitane në Londrën Qendrore. Burri, Jean Charles Menezes, vdiq më vonë. 
 Në Serbi, brutaliteti policor ka ndodhur në shumë raste gjatë protestave kundër Sllobodan Millosheviqit, dhe është regjistruar gjithashtu në protestat kundër qeverive që kur Millosheviqi humbi pushtetin. [citim i nevojshëm] Rasti më i fundit u regjistrua në korrik 2010, kur pesë persona, duke përfshirë dy vajza, u arrestuan, u vunë në pranga, u rrahën me shkopinj dhe u keqtrajtuan për një orë. Regjistrimet e kamerave të sigurisë të rrahjes u morën nga media dhe zemërimi i publikut kur u publikuan.   Zyrtarët e policisë, duke përfshirë Ivica Daçiqin, ministrin serb të punëve të brendshme, e mohuan këtë sekuencë ngjarjesh dhe i akuzuan viktimat "se fillimisht kishin sulmuar policët". Ai gjithashtu deklaroi publikisht se "policia [nuk është] këtu për të rrahur qytetarët", por se dihet "çfarë do të marrë dikush kur sulmon policinë". 
 Episodet e brutalitetit të policisë në Indi përfshijnë rastin Rajan, vdekjen e Udayakumar,  dhe të Sampath. 
 Episodet e dhunës policore kundër demonstruesve paqësorë u shfaqën gjatë protestave spanjolle të vitit 2011    Për më tepër, më 4 gusht 2011, Gorka Ramos, një gazetare e Lainformacion u rrah nga policia dhe u arrestua ndërsa mbulonte protestat e 15-M pranë Brendshme. Ministria në Madrid.      Një fotograf i pavarur, Daniel Nuevo, u rrah nga policia ndërsa mbulonte demonstratat kundër vizitës së Papës në gusht 2011. Spanish police officer slaps girl during Pope protests – The Telegraph 
 Në Brazil, incidentet e dhunës policore janë raportuar shumë mirë dhe Brazili ka një nga prevalencat më të larta të brutalitetit policor sot në botë.
 Afrika e Jugut që nga aparteidi e deri më sot ka pasur incidente të brutalitetit policor, megjithëse dhuna policore nuk është aq e përhapur sa gjatë viteve të aparteidit
 Ka pasur disa raste të brutalitetit të policisë ndaj protestuesve në protestat 2019–2020 në Hong Kong

 Hetimi 
Në Angli dhe Uells, një organizatë e pavarur e njohur si Komisioni i Pavarur i Ankesave të Policisë (IPCC) heton raportet e sjelljes së keqe të policisë. Ata hetojnë automatikisht çdo vdekje të shkaktuar ose që mendohet të jetë shkaktuar nga veprimet e policisë.

Një organ i ngjashëm i njohur si Komisioneri i Hetimeve dhe Rishikimit të Policisë (PIRC) vepron në Skoci. Në Irlandën e Veriut, Avokati i Popullit i Policisë për Irlandën e Veriut ka një rol të ngjashëm me atë të IPCC dhe PIRC.

Në Afrikë, ekzistojnë dy organe të tilla: një në Afrikën e Jugut dhe një tjetër në Kenia i njohur si Autoriteti i Pavarur i Mbikëqyrjes së Policisë.

Në Shtetet e Bashkuara, më shumë policë po mbajnë kamera trupore pas vrasjes së Michael Brown. Departamenti Amerikan i Drejtësisë ka bërë thirrje për veprim për departamentet e policisë në të gjithë vendin që të vendosin kamerat e trupit në departamentet e tyre në mënyrë që hetimi i mëtejshëm të jetë i mundur. 

 Matja 
Brutaliteti policor matet në bazë të rrëfimeve të njerëzve që e kanë përjetuar ose parë atë, si dhe të jurive që janë të pranishme në gjykimet që përfshijnë raste të brutalitetit policor, pasi nuk ka asnjë metodë objektive për të përcaktuar madhësinë e forcës së tepruar për ndonjë situatë të veçantë. [citim i nevojshëm]

Përveç kësaj, brutaliteti policor mund të filmohet edhe nga kamerat trupore të policisë, të veshura nga oficerët e policisë. Ndërsa kamerat e trupit mund të jenë një mjet kundër brutalitetit të policisë (nëpërmjet parandalimit dhe rritjes së përgjegjshmërisë). Megjithatë, sipas Harlan Yu, drejtor ekzekutiv nga Upturn, që kjo të ndodhë, duhet të përfshihet në një ndryshim më të gjerë në kulturë dhe kornizë ligjore. Në veçanti, aftësia e publikut për të hyrë në pamjet e kamerës së trupit mund të jetë një problem.   

Në vitin 1985, vetëm një në pesë persona mendonte se brutaliteti i policisë ishte një problem serioz. Brutaliteti policor është relativ me një situatë: varet nëse i dyshuari po reziston. Nga njerëzit që u anketuan në lidhje me rrëfimin e tyre për brutalitetin e policisë në vitin 2008, vetëm rreth 12 përqind u ndjenë sikur kishin rezistuar.  Edhe pse vetë forca policore nuk mund të matet, opinioni i brutalitetit midis racave, gjinive dhe moshave të ndryshme mundet. Afrikano-amerikanët, gratë dhe të rinjtë kanë më shumë gjasa të kenë opinione negative për policinë sesa kaukazianët, burrat dhe individët e moshës së mesme e deri tek të moshuarit. 

 Mbikëqyrja e pavarur 
Grupe të ndryshme të komunitetit kanë kritikuar brutalitetin e policisë. Këto grupe shpesh theksojnë nevojën për mbikëqyrje nga bordet e pavarura civile të shqyrtimit dhe metoda të tjera për të siguruar llogaridhënien për veprimet e policisë. [citim i nevojshëm]

Organizatat ombrellë dhe komitetet e drejtësisë zakonisht mbështesin të prekurit. Amnesty International është një organizatë joqeveritare e fokusuar në të drejtat e njeriut me mbi tremiliona anëtarë dhe mbështetës në mbarë botën. Objektivi i deklaruar i organizatës është "të kryejë kërkime dhe të gjenerojë veprime për të parandaluar dhe përfunduar abuzimet e rënda të të drejtave të njeriut, dhe për të kërkuar drejtësi për ata, të drejtat e të cilëve janë shkelur". [citim i nevojshëm]

Mjetet e përdorura nga këto grupe përfshijnë regjistrime video, të cilat ndonjëherë transmetohen duke përdorur uebsajte si YouTube. 

Civilët kanë filluar projekte të pavarura për të monitoruar aktivitetin e policisë në përpjekje për të reduktuar dhunën dhe sjelljen e keqe. Këto quhen shpesh programe "Cop Watch" . 

 Shiko gjithashtu 
 Personaliteti autoritar
 Liritë civile
 Te drejtat civile
 Skuadra e vdekjes
 Dita Ndërkombëtare Kundër Brutalitetit Policor (15 Mars)
 Agjencia e zbatimit të ligjit
 Zbatimi i ligjit dhe shoqëria
 Vëzhguesi ligjor
 Lista e rasteve të brutalitetit policor
 Lista e afrikano-amerikanëve të paarmatosur të vrarë nga oficerët e zbatimit të ligjit në Shtetet e Bashkuara
 Lista e vrasjeve nga oficerët e zbatimit të ligjit në Shtetet e Bashkuara
 Lista e vrasjeve nga oficerët e zbatimit të ligjit në Kanada
 Militarizimi i policisë
 Fotografia Nuk Është Krim
 Sjellja e keqe e policisë
 Trazirat e policisë
 Abuzimi i të burgosurve
 Udhëtim i ashpër
 Vetëvrasje nga polic
 Kontinuiteti i përdorimit të forcës

 Specifike për SHBA 

 Komisioni i Kristoforit
 Copwatch
 Lëvizja e katranit
 Brutaliteti i policisë në Shtetet e Bashkuara

 Referime 

Kategoria:Brutalitet policor
Kategoria:Shkelje të të drejtave të njeriut
Kategoria:Keqtrajtim policor

Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara
Kategoria:Shtypje politike
Kategoria:Torturë
Kategoria:Dhunë