Kërkimi dhe shpëtimi

Kërkimi dhe shpëtimi (SAR) janë dy mënyra për të ndihmuar njerëzit që janë në ankth ose në rrezik. Fusha e kërkim-shpëtimit përfshin nënfusha të ndryshme specialiteti, të përcaktuara nga lloji i terrenit në të cilin kryhet kërkimi. Ato janë shpëtimi malor, kërkimi dhe shpëtimi në tokë, si është përdorimi i qenve të kërkim-shpëtimit, kërkimi dhe shpëtimi urban në qytete, kërkim-shpëtim luftarak në fushën e betejës dhe shpëtim ajror-detar mbi ujë.

 Përkufizimet 
Ka shumë përkufizime të ndryshme të kërkimit dhe shpëtimit, në varësi të agjencisë së përfshirë dhe vendit në fjalë.

 Forcat Kanadeze: "Kërkimi dhe Shpëtimi përfshin kërkimin dhe sigurimin e ndihmës për personat, anijet ose mjetet e tjera lundruese që janë, ose kanë frikë të jenë, në rrezik ose rrezik të afërt."
 Roja Bregdetare e Shteteve të Bashkuara: "Përdorimi i burimeve të disponueshme për të ndihmuar personat ose pronat në ankth të mundshëm ose aktual".
 Departamenti i Mbrojtjes i Shteteve të Bashkuara: Kërkimi është "një operacion i koordinuar normalisht nga një Qendër Koordinuese e Shpëtimit (RCC) ose nënqendër shpëtimi, duke përdorur personelin dhe pajisjet e disponueshme për të lokalizuar personat në rrezik" dhe shpëtimi është "një operacion për të tërhequr personat në fatkeqësi. të sigurojë nevojat e tyre fillestare mjekësore ose të tjera dhe t'i dorëzojë në një vend të sigurt".

 Historia 
Një nga përpjekjet më të hershme të SAR të dokumentuara mirë në botë pasoi pas mbytjes së anijes tregtare holandeze Vergulde Draeck në 1656 në brigjet perëndimore të Australisë. Të mbijetuarit kërkuan ndihmë dhe si përgjigje u kryen tre misione të veçanta SAR, pa sukses.

Më 29 nëntor 1945, një Sikorsky R-5 kreu operacionin e parë të shpëtimit të helikopterit civil në histori, me pilotin kryesor të Sikorsky Dmitry "Jimmy" Viner në kabinë, duke përdorur një ngritës eksperimental të zhvilluar së bashku nga Sikorsky dhe Breeze. Të pesë anëtarët e ekuipazhit të një maune nafte, e cila ishte përmbytur në Penfield Reef, u shpëtuan përpara se varka të fundosej.

Në vitin 1983, fluturimi 007 i Korean Air Lines me 269 pasagjerë u qëllua nga një avion sovjetik pranë Sakhalin. Sovjetikët dërguan helikopterë dhe varka SAR në ujërat sovjetike, ndërsa një operacion kërkimi dhe shpëtimi u iniciua nga anijet dhe avionët e SHBA-së, Koresë së Jugut dhe japonezëve në ujërat ndërkombëtare, por nuk u gjetën të mbijetuar.

Në korrik 2009, fluturimi 447 i Air France humbi në mes të Oqeanit Atlantik. U nis një përpjekje ndërkombëtare për SAR, pa dobi. Një përpjekje e tretë gati dy vjet më vonë zbuloi vendin e rrëzimit dhe gjeti regjistruesit e fluturimit.

Në fillim të vitit 2014, Fluturimi 370 i Malaysia Airlines u rrëzua në rrethana misterioze. Shumë vende kontribuan në përpjekjen fillestare të SAR, e cila ishte e pafrytshme. Në qershor 2014, Byroja Australiane e Sigurisë së Transportit porositi MV Fugro Equator për të udhëhequr një studim tre mujor të shtratit të oqeanit. Që nga viti 2014, kërkimi për Fluturimin 370 ishte bërë SAR më i madh deri më sot.

 Llojet e kërkimit dhe shpëtimit 

 Kërkim dhe shpëtim në tokë (ultësirë) 
Kërkimi dhe shpëtimi tokësor është kërkimi i personave të humbur ose në ankth në tokë ose në rrugët ujore të brendshme. Njerëzit mund të zhduken për një sërë arsyesh. Disa mund të zhduken vullnetarisht, për shkak të çështjeve si abuzimi në familje. Të tjera zhduken për arsye të pavullnetshme si sëmundje mendore, humbje, aksident, vdekje në një vend ku nuk mund të gjenden ose, më rrallë, për shkak të rrëmbimit. Misionet e kërkim-shpëtimit tokësor që ndodhin në zonat urbane nuk duhet të ngatërrohen me "kërkimin dhe shpëtimin urban", i cili në shumë juridiksione i referohet vendndodhjes dhe nxjerrjes së njerëzve nga ndërtesat e shembura ose bllokime të tjera.

Në disa vende, policia është agjencia kryesore për kryerjen e kërkimeve për një person të zhdukur në tokë. Disa vende kanë ekipe vullnetare kërkimi dhe shpëtimi që mund të thirren për të ndihmuar këto kërkime.

Agjencitë e kërkim-shpëtimit mund të përmbajnë ekipe të vogla të specializuara për ekzekutimin e operacioneve ku ka rreziqe specifike mjedisore. Shembujt përfshijnë shpëtimin e shpejtë nga uji, reagimin ndaj përmbytjeve, shpëtimin teknik me litar, shpëtimin në hapësirë të kufizuar, shpëtimin nga bora dhe shpëtimin e hollë të akullit.

 Shpëtimi malor 
Shpëtimi malor lidhet me operacionet e kërkim-shpëtimit veçanërisht në terrene të thyera dhe malore.

 Shpëtimi në shpellë 
Shpëtimi në shpellë është një formë tipike e specializuar për të shpëtuar eksploruesit e plagosur, të bllokuar ose të humbur.

 Kërkimi dhe shpëtimi urban 
Kërkimi dhe Shpëtimi Urban (US&R ose USAR), i njohur ndryshe si Kërkimi dhe Shpëtimi Urban i Rëndë (HUSAR), është vendndodhja dhe shpëtimi i personave nga ndërtesat e shembura ose bllokime të tjera urbane dhe industriale. Për shkak të natyrës së specializuar të punës, shumica e ekipeve janë multidisiplinare dhe përfshijnë punonjës nga policia, zjarrfikësit dhe shërbimet e urgjencës mjekësore. Ndryshe nga punonjësit tradicionalë të kërkimit dhe shpëtimit në tokë, shumica e reaguesve të SHBA dhe R kanë gjithashtu trajnim bazë për kolapsin strukturor dhe rreziqet që lidhen me telat elektrikë të ndezur, linjat e prishura të gazit natyror dhe rreziqe të tjera. Ndërsa tërmetet kanë qenë tradicionalisht shkaku i operacioneve të SHBA dhe R, sulmet terroriste dhe moti ekstrem si tornadot dhe uraganet kanë rezultuar gjithashtu në vendosjen e këtyre burimeve.

 Kërkim dhe shpëtimi në betejë 
Kërkimi dhe shpëtimi luftarak (CSAR) janë operacionet e kërkim-shpëtimit që kryhen gjatë luftës që ndodhen brenda ose afër zonave luftarake.

 Kërkim dhe shpëtimi detarë 
Kërkimi dhe shpëtimi detar kryhet në det për të shpëtuar marinarët dhe pasagjerët në fatkeqësi, ose të mbijetuarit e avionëve të rrëzuar. Lloji i agjencisë që kryen kërkimin dhe shpëtimin detar ndryshon sipas vendit; mund të jenë në mënyra të ndryshme rojet bregdetare, marina ose organizata vullnetare. Kur gjendet një anije e dëmtuar ose e humbur, këto organizata vendosin helikopterë, anije shpëtimi ose ndonjë anije tjetër të përshtatshme për t'i kthyer ato në tokë. Në disa raste, agjencitë mund të kryejnë një shpëtim ajror-detar (ASR). Kjo i referohet përdorimit të kombinuar të avionëve (të tillë si varkat fluturuese, avionët lundrues, helikopterët amfibë dhe helikopterët joamfibë të pajisur me ngritës) dhe anijet sipërfaqësore. Konventa Ndërkombëtare për Kërkim dhe Shpëtim Detar (Konventa SAR) është kuadri ligjor që zbatohet për shpëtimin ndërkombëtar detar dhe ajror-detar.

 Avionët 
Avionët rrotullues dhe me krahë fiks përdoren për shpëtimin ajror dhe detar. Lista e avionëve të zakonshëm të përdorur:

 Aérospatiale SA330 Puma
 Aérospatiale SA360 Dauphin
 Airbus Helicopters H175
 AgustaWestland AW109
 AgustaWestland AW139
 AgustaWestland AW101
 AgustaWestland CH-149 Cormorant
 Bell UH-1 Iroquois
 Bell CH-146 Griffon
 Boeing Vertol CH-46 Sea Knight
 CH-113 Labrador and 113A Voyageur
 Eurocopter Dauphin - variant of Aérospatiale SA 360 Dauphin
 Eurocopter Dolphin HH-65
 Eurocopter AS365 Dauphin 2
 Eurocopter AS332 Super Puma
 Eurocopter EC225 Super Puma
 Eurocopter AS532 Cougar
 Lockheed HC-130 Hercules
 Lockheed P-3 Orion
 Sikorsky S-61
 Sikorsky S-70 Blackhawk
 Sikorsky HH-60 Jayhawk
 Sikorsky HH-60 Pave Hawk
 Sikorsky SH-60 Seahawk
 Sikorsky S-76
 Sikorsky S-92
 Sikorsky H-92 Superhawk
 Sikorsky CH-148 Cyclone
 Westland Sea King
 Westland Wessex HC2

 Shiko edhe 

 Ambulanca
 Shpëtimi

 Referime 

Kategoria:Sigurime shtetërore
Kategoria:Katastrofa natyrore