Identiteti kulturor

Identiteti kulturor është një pjesë e identitetit të një personi, ose e vetëkonceptimit dhe vetëperceptimit të tij, dhe lidhet me kombësinë, përkatësinë etnike, fenë, klasën shoqërore, brezin, vendbanimin ose çdo lloj grupi shoqëror që ka kulturën e tij të veçantë. Në këtë mënyrë, identiteti kulturor është karakteristik edhe për individin, por edhe për grupin identik kulturor të anëtarëve që ndajnë të njëjtin identitet kulturor ose edukim. Identiteti kulturor është një proces i rrjedhshëm që ndryshon nga përvoja të ndryshme shoqërore, kulturore dhe historike. Disa njerëz pësojnë më shumë ndryshime të identitetit kulturor në krahasim me të tjerët, ata që ndryshojnë më rrallë kanë një identitet të qartë kulturor. Kjo do të thotë se ata kanë një integrim dinamik por të qëndrueshëm të kulturës së tyre..

Janë tre pjesë që përbëjnë një identitet kulturor të një personi, këto janë njohuritë kulturore, etiketa e kategorisë dhe lidhjet shoqërore. Njohuria kulturore është kur një person lidhet me identitetin e tij duke kuptuar karakteristikat thelbësore të kulturës së tij. Etiketa e kategorisë është vendi ku një person lidhet me identitetin e tij përmes anëtarësimit indirekt të kulturës së përmendur. Lidhjet sociale janë vendi ku një person lidhet me PP-në e tij përmes marrëdhënieve shoqërore. Identiteti kulturor zhvillohet përmes një sërë hapash. Së pari, një person arrin të kuptojë një kulturë duke u zhytur në ato vlera, besime dhe praktika. Së dyti, personi më pas identifikohet si anëtar i asaj kulture në varësi të rangut të tij brenda atij komuniteti. Së treti, ata zhvillojnë marrëdhënie të tilla si familja e ngushtë, miqtë e ngushtë, kolegët dhe fqinjët.

Kultura është një term që është shumë kompleks dhe shpesh i kontestuar me akademikët që regjistrojnë rreth 160 ndryshime në kuptim. Mbështetja e nocionit të kulturës është se ajo është dinamike dhe ndryshon me kalimin e kohës dhe në kontekste të ndryshme duke rezultuar që shumë njerëz sot identifikohen me një ose më shumë kultura dhe shumë të ndryshme.

Është një tipar përcaktues i identitetit të një personi, duke kontribuar në mënyrën se si ata e shohin veten dhe grupet me të cilat identifikohen. Kuptimi i një personi për identitetin e tij dhe të të tjerëve zhvillohet që nga lindja dhe formohet nga vlerat dhe qëndrimet e përhapura në shtëpi dhe në komunitetin përreth.

Zona kulturore
Vihet re gjithashtu se "zona kulturore" e një individi ose vendi ku jeton, ndikon në kulturën që ai person i përmbahet. Ambienti, mjedisi dhe njerëzit në këto vende luajnë një rol në mënyrën se si ndihet dikush për kulturën që dëshiron të adoptojë. Shumë emigrantë gjejnë nevojën për të ndryshuar kulturën e tyre në mënyrë që të përshtaten me kulturën e shumicës së qytetarëve në vend. Kjo mund të bie ndesh me besimin aktual të një emigranti në kulturën e tyre dhe mund të përbëjë një problem, pasi emigranti ndihet i detyruar të zgjedhë midis dy kulturave prezantuese.

Disa mund të jenë në gjendje të përshtaten me kulturat e ndryshme në botë duke u përkushtuar ndaj dy ose më shumë kulturave. Nuk kërkohet t'i përmbahemi një kulture. Shumë njerëz shoqërohen dhe ndërveprojnë me njerëz të një kulture, përveç një grupi tjetër njerëzish në një kulturë tjetër. Kështu identiteti kulturor është në gjendje të marrë shumë forma dhe mund të ndryshojë në varësi të zonës kulturore. Natyra e ndikimit të arenës kulturore ka ndryshuar me ardhjen e internetit, duke bashkuar grupe njerëzish me interesa të përbashkëta kulturore, të cilët më parë do të kishin më shumë gjasa të integroheshin në arenën e tyre kulturore të botës reale. Kjo plasticitet është ajo që i lejon njerëzit të ndihen si pjesë e shoqërisë kudo që shkojnë.

Gjuha
Gjuha lejon që njerëzit në grup të diskutojnë vlerat, besimet dhe zakonet e tyre, të cilat të gjitha ndihmojnë në krijimin e identitetit kulturor. Kur fëmijët humbasin gjuhën e tyre, ata humbasin një pjesë ose të gjithë identitetin e tyre kulturor. Kur studentët që nuk flasin anglisht amtare, shkojnë në klasa ku u kërkohet të flasin vetëm anglisht, ata mendojnë se gjuha e tyre amtare nuk ka asnjë vlerë. Shpesh kjo çon në humbjen e kulturës dhe gjuhës së tyre dhe kjo mund të çojë ose në një ndryshim masiv në identitetin kulturor, ose ata e gjejnë veten duke luftuar për të kuptuar se kush janë. Gjuha përfshin gjithashtu mënyrën se si njerëzit flasin me bashkëmoshatarët, anëtarët e familjes, figurat e autoritetit dhe të huajt, duke përfshirë tonin dhe familjaritetin që përfshihet në gjuhë. Procesi i të mësuarit mund të ndikohet gjithashtu nga identiteti kulturor nëpërmjet të kuptuarit të fjalëve specifike dhe preferencës për fjalë të veçanta kur mësoni dhe përdorni një gjuhë të dytë. Meqenëse shumë aspekte të identitetit kulturor të një personi mund të ndryshohen, të tilla si qytetaria ose ndikimi nga kulturat e jashtme mund të ndryshojë traditat kulturore, gjuha është një komponent kryesor i identitetit kulturor.

Arsimi
Identiteti kulturor shpesh nuk diskutohet në klasë ose në mjedisin mësimor ku një instruktor kryeson klasën. Kjo ndodh shpesh kur instruktori përpiqet të diskutojë identitetin kulturor dhe çështjet që vijnë me të në klasë dhe haset në mosmarrëveshje dhe nuk mund të bëjë përparim në bisedë. Për më tepër, të mos flasim për identitetin kulturor mund të çojë në çështje të tilla si ndalimi i rritjes së arsimit, zhvillimi i ndjenjës së vetvetes dhe kompetencës sociale. Në këto mjedise shpesh ka shumë kultura të ndryshme dhe mund të shfaqen probleme për shkak të botëkuptimeve të ndryshme që i pengojnë të tjerët të jenë në gjendje të mendojnë nga jashtë për vlerat e bashkëmoshatarëve të tyre dhe prejardhjet e ndryshme. Nëse studentët janë në gjendje të mendojnë nga jashtë, atëherë ata jo vetëm që mund të lidhen më mirë me bashkëmoshatarët e tyre, por edhe të zhvillojnë më tej botëkuptimin e tyre. Përveç kësaj, instruktorët duhet të marrin parasysh nevojat e formimeve të ndryshme të studentëve në mënyrë që të transmetojnë më së miri materialin në një mënyrë që të angazhojë studentin.

Kur studentët mësojnë se njohuritë dhe e vërteta janë të rëndësishme për çdo person, se instruktorët nuk dinë gjithçka dhe se përvojat e tyre personale diktojnë atë që ata besojnë se mund të kontekstualizojnë më mirë informacionin e ri duke përdorur përvojat e tyre, si dhe duke marrë parasysh përvojat e ndryshme kulturore. e të tjerëve. Kjo nga ana tjetër rrit aftësinë për të menduar në mënyrë kritike dhe për të sfiduar informacionin e ri, i cili përfiton të gjithë studentët që mësojnë në një mjedis klase. Ka dy mënyra se si instruktorët mund ta nxjerrin më mirë këtë përgjigje nga studentët e tyre përmes komunikimit aktiv të identitetit kulturor. E para është duke i bërë studentët të përfshihen në diskutime në klasë me bashkëmoshatarët e tyre. Duke vepruar kështu krijon komunitet dhe u mundëson studentëve të ndajnë njohuritë e tyre, si dhe të pyesin bashkëmoshatarët dhe instruktorët e tyre, duke mësuar në këtë mënyrë për identitetin kulturor të njëri-tjetrit dhe duke krijuar pranim të botëkuptimeve të ndryshme në klasë. Mënyra e dytë është duke përdorur metoda aktive të të mësuarit si "formimi i grupeve të vogla dhe analizimi i rasteve të studimit". Nëpërmjet angazhimit në të mësuarit aktiv, studentët mësojnë se identiteti i tyre kulturor është i mirëpritur dhe i pranuar.

Referime

*
Kategoria:Antropologji
Kategoria:Gjeografi kulturore
Kategoria:Kulturë
Kategoria:Konceptet kulturore
Kategoria:Sociologjia e kulturës