Erik Erikson

Erik Homburger Erikson (lindur Erik Salomonsen ; 15 qershor 1902 - 12 maj 1994) ishte një psikolog zhvillimi dhe psikoanalist gjermano-amerikan i njohur për teorinë e tij mbi zhvillimin psikologjik të qenieve njerëzore. Ai shpiku frazën krizë identiteti .

Pavarësisht se i mungonte një diplomë universitare, Erikson shërbeu si profesor në institucione të shquara, duke përfshirë Harvard, Universitetin e Kalifornisë, Berkeley,  dhe Yale. Një rishikim i anketës së Psikologjisë së Përgjithshme, botuar në 2002, e rendit Erikson si psikologun e 12-të më të shquar të shekullit të 20-të. 

 Jetëshkrimi 
Erik Erikson ka lindur në Frankfurt, Gjermani. Babai i vërtetë i Eriksson, me origjinë daneze, la nënën e tij Karla para se ai të lindte. Nëna e Karlës, me origjinë hebreje, e rriti atë në mënyrë të pavarur për tre vitet e para. Më pas ajo u martua me doktor Theodor Homberger dhe u transferua në Karlsruhe në Gjermaninë jugore. Nëna dhe njerku i mbajtën sekret detajet e lindjes së tij për shumë vite. Në shkollën fillore, ai u tall për pamjen e tij nordike, dhe në shkollë të mesme për origjinën e tij hebreje. Biografët e tij besojnë se pikërisht kjo është arsyeja e interesimit të tij për krizën e identitetit.

Pas mbarimit të shkollës së mesme, ai vazhdoi shkollimin në Vjenë me Anna Freud . Pas përfundimit të trajnimit të tij psikoanalitik, ai mori një certifikatë nga Shoqëria Psikoanalitike Vjeneze . Në atë kohë ai u takua me Joan Serson, me të cilën kishte tre fëmijë.

Pasi nazistët erdhën në pushtet, ai u largua nga Vjena dhe shkoi në Kopenhagë dhe më pas në Boston . Në SHBA , ku iu ofrua një pozicion në Shkollën Mjekësore të Harvardit, ai filloi një praktikë private psikoanalitike. 

Më vonë dha mësim në Yale dhe në Universitetin e Kalifornisë . Pasi mori nënshtetësinë amerikane, ai zyrtarisht ndryshoi emrin e tij në Eric Erickson. Në librat e tij, ai shkroi për ndikimin e kulturës në personalitet dhe analizoi figura historike, duke përfshirë Maxim Gorky , Adolf Hitler dhe të tjerë. Ai mori çmimin Pulitzer për librin E vërteta e Gandit . Në vitin 1950 . ai u largua nga Universiteti i Kalifornisë. Ai i kaloi njëzet vitet e ardhshme në një klinikë në Massachusetts dhe në Harvard. Pas daljes në pension iu përkushtua shkrimit. Ai vdiq në gjumë në moshën 92-vjeçare.               

 Shkrimet 
 Childhood and Society (1950)
 Young Man Luther: A Study in Psychoanalysis and History (1958)
 Insight and Responsibility (1966)
 Identity: Youth and Crisis (1968)
 Gandhi's Truth: On the Origins of Militant Nonviolence (1969)
 Life History and the Historical Moment (1975)
 Toys and Reasons: Stages in the Ritualization of Experience (1977)
 Adulthood (edited book, 1978)
 Vital Involvement in Old Age (with J. M. Erikson and H. Kivnick, 1986)


 Shih edhe 
 Psikologjia
 Psikoanaliza
 Psikologjia zhvillimore

 Referime 

Kategoria:Vdekje 1994
Kategoria:Lindje 1902
Kategoria:Psikologë amerikanë
Kategoria:Psikanalistë amerikanë