Nervi

Një nerv është një tufë e mbyllur, si kabllo, e fibrave nervore (të quajtura aksone ) në sistemin nervor periferik . 

Një nerv transmeton impulse elektrike. Është njësia bazë e sistemit nervor periferik. Një nerv siguron një rrugë të përbashkët për impulset nervore elektrokimike të quajtura potenciale veprimi që transmetohen përgjatë secilit prej aksoneve në organet periferike ose, në rastin e nervave ndijor, nga periferia përsëri në sistemin nervor qendror . Çdo akson, brenda nervit, është një zgjatim i një neuroni individual, së bashku me qelizat e tjera mbështetëse, siç janë disa qeliza Schwann që veshin aksonet në mielinë . 

Brenda një nervi, çdo akson është i rrethuar nga një shtresë e indit lidhës të quajtur endoneurium . Aksonët bashkohen së bashku në grupe të quajtura fashikuj dhe çdo fasikula është e mbështjellë në një shtresë indi lidhor të quajtur perineurium. Së fundi, i gjithë nervi është i mbështjellë në një shtresë të indit lidhës të quajtur epineurium . Qelizat nervore (shpesh të quajtura neurone) klasifikohen më tej si nerva ndijor, motorik ose të përzier . 

Në sistemin nervor qendror, strukturat analoge njihen si traktet nervore . 

 Struktura 
parapamje|Prerje tërthore të një nervi

Çdo nerv është i mbuluar nga jashtë nga një mbështjellës i dendur i indit lidhës, epineurium . Nën këtë është një shtresë e qelizave yndyrore, perineurium, e cila formon një mëngë të plotë rreth një tufe aksonesh. Septet perineuriale shtrihen në nerv dhe e ndajnë atë në disa tufa fibrash. Përreth çdo fije të tillë është endoneurium . Kjo formon një tub të pandërprerë nga sipërfaqja e palcës kurrizore në nivelin ku akson sinapson me fibrat e tij muskulore, ose përfundon në receptorët ndijor . Endoneuriumi përbëhet nga një mëngë e brendshme e materialit të quajtur glikokaliks dhe një rrjetë e jashtme, delikate, e fibrave të kolagjenit.  Nervat janë të bashkuara dhe shpesh udhëtojnë së bashku me enët e gjakut, pasi neuronet e një nervi kanë kërkesa mjaft të larta për energji.

Brenda endoneuriumit, fibrat nervore individuale rrethohen nga një lëng me pak proteina të quajtur lëng endoneurial. Kjo vepron në mënyrë të ngjashme me lëngun cerebrospinal në sistemin nervor qendror dhe përbën një pengesë nervore gjaku të ngjashme me pengesën gjaku-tru .  Në këtë mënyrë, molekulat pengohen të kalojnë gjakun në lëngun endoneurial. Gjatë zhvillimit të edemës nervore nga acarimi (ose lëndimi) nervor, sasia e lëngut endoneurial mund të rritet në vendin e acarimit. Kjo rritje e lëngut mund të vizualizohet duke përdorur neurografinë me rezonancë magnetike, dhe kështu neurografia MR mund të identifikojë acarimin dhe/ose lëndimin nervor.

 Kategoritë 
Nervat ndahen në tre grupe në bazë të drejtimit në të cilin transmetohen sinjalet:

 Nervat aferente përcjellin sinjale nga neuronet shqisore në sistemin nervor qendror, për shembull nga mekanoreceptorët në lëkurë .
 Nervat eferente përcjellin sinjale nga sistemi nervor qendror përgjatë neuroneve motorike në muskujt dhe gjëndrat etyre të synuara.
 Nervat e përzier përmbajnë akson aferent dhe eferent, dhe në këtë mënyrë kryejnë si informacionin ndijor hyrës ashtu edhe komandat muskulore dalëse në të njëjtën pako. Të gjithë nervat kurrizorë janë nerva të përzier, dhe disa nga nervat kranial janë gjithashtu nerva të përzier.

Nervat mund të kategorizohen në dy grupe bazuar në vendin ku lidhen me sistemin nervor qendror:

 Nervat kurrizore inervojnë (shpërndahen/stimulojnë) pjesën më të madhe të trupit dhe lidhen përmes kolonës vertebrale me palcën kurrizore dhe kështu me sistemin nervor qendror . Atyre u jepen emërtime shkronja-numërore sipas rruazave përmes së cilës lidhen me shtyllën kurrizore.
 Nervat kranial nervozojnë pjesët e kokës dhe lidhen drejtpërdrejt me trurin (veçanërisht me trungun e trurit). Zakonisht atyre u caktohen numra romakë nga 1 në 12, megjithëse ndonjëherë përfshihet zero nervore kraniale.Përveç kësaj, nervat kranial kanë emra përshkrues.

 Terminologjia 
Terma të veçantë përdoren për të përshkruar nervat dhe veprimet e tyre. Një nerv që furnizon trurin me informacion nga një zonë e trupit, ose kontrollon një veprim të trupit, thuhet se "inervon" atë pjesë të trupit ose organit. Terma të tjerë kanë të bëjnë me faktin nëse nervi prek të njëjtën anë ("ipsilateral") ose anën e kundërt ("kundërlateral") të trupit, në pjesën e trurit që e furnizon atë.

 Zhvillimi 
Rritja nervore normalisht përfundon në adoleshencë, por mund të ri-stimulohet me një mekanizëm molekular të njohur si " notch signaling ". Yale Study Shows Way To Re-Stimulate Brain Cell Growth ScienceDaily  (Oct. 22, 1999) — Results Could Boost Understanding Of Alzheimer's, Other Brain Disorders

 Rigjenerimi 
Nëse aksonet e një neuroni dëmtohen, për sa kohë që trupi qelizor i neuronit nuk dëmtohet, aksonët mund të rigjenerojnë dhe ribëjnë lidhjet sinaptike me neuronet me ndihmën e qelizave postare . Kjo quhet edhe neurorigjenerim . 

Nervi fillon procesin duke shkatërruar nervin distal në vendin e lëndimit duke lejuar qelizat Schwann, lamina bazale dhe neurilemën pranë dëmtimit të fillojnë të prodhojnë një tub rigjenerimi. Faktorët e rritjes nervore prodhohen duke bërë që shumë filiza nervore të mbijnë. Kur një nga proceset e rritjes gjen tubin e rigjenerimit, ai fillon të rritet me shpejtësi drejt destinacionit të tij origjinal i udhëhequr gjatë gjithë kohës nga tubi i rigjenerimit. Rigjenerimi nervor është shumë i ngadalshëm dhe mund të duhen deri në disa muaj për t'u përfunduar. Ndërsa ky proces riparon disa nerva, do të ketë ende një deficit funksional pasi riparimet nuk janë perfekte.  

 Funksioni 
Një nerv përcjell informacion në formën e impulseve elektrokimike (si impulse nervore të njohura si potenciale veprimi ) të bartura nga neuronet individuale që përbëjnë nervin. Këto impulse janë jashtëzakonisht të shpejta, me disa neurone të mielinizuar që përçojnë me shpejtësi deri në 120 Znj. Impulset udhëtojnë nga një neuron në tjetrin duke kaluar një sinapsë, ku mesazhi shndërrohet nga elektrike në kimike dhe më pas kthehet në elektrik. 

Nervat mund të kategorizohen në dy grupe në bazë të funksionit:

 Një fibër nervore aferente përcjell informacionin ndijor nga një neuron ndijor në sistemin nervor qendror, ku informacioni më pas përpunohet. Tufat e fibrave ose aksoneve, në sistemin nervor periferik quhen nerva, dhe tufat e fibrave aferente njihen si nerva ndijor .  
 Një fibër nervore eferente përcjell sinjale nga një neuron motorik në sistemin nervor qendror te muskujt. Tufat e këtyre fibrave njihen si nerva eferente .

 Sistemi nervor 
Sistemi nervor është pjesa e një kafshe që koordinon veprimet e saj duke transmetuar sinjale në dhe nga pjesë të ndryshme të trupit të saj.  Tek vertebrorët përbëhet nga dy pjesë kryesore, sistemi nervor qendror (CNS) dhe sistemi nervor periferik (PNS). SNQ përbëhet nga truri, trungu i trurit dhe palca kurrizore . PNS përbëhet kryesisht nga nerva, të cilët janë tufa të mbyllura të fibrave të gjata ose aksoneve, që lidhin SNQ me të gjitha pjesët e mbetura të trupit.

Nervat që transmetojnë sinjale nga SNQ quhen nerva motorikë ose eferentë, ndërsa ato nerva që transmetojnë informacion nga trupi në SNQ quhen ndijore ose aferente . Nervat kurrizore kryejnë të dyja funksionet dhe quhen nerva të përzier.PNS ndahet në tre nënsisteme të veçanta, sistemet nervore somatike, autonome dhe enterike. Nervat somatike ndërmjetësojnë lëvizjen e vullnetshme. 

Sistemi nervor autonom ndahet më tej në sistemet nervore simpatike dhe parasimpatike. Sistemi nervor simpatik aktivizohet në raste urgjente për të mobilizuar energjinë, ndërsa sistemi nervor parasimpatik aktivizohet kur organizmat janë në gjendje të relaksuar. Sistemi nervor enterik funksionon për të kontrolluar sistemin gastrointestinal. Si sistemi nervor autonom ashtu edhe ai enterik funksionojnë në mënyrë të pavullnetshme. Nervat që dalin nga kranium quhen nerva kranial ndërsa ato që dalin nga palca kurrizore quhen nerva kurrizore . 

 Rëndësia klinike 
djathtas|parapamje|Mikrograf që demonstron pushtimin perineural të kancerit të prostatës. Njolla H&E .
Kanceri mund të përhapet duke pushtuar hapësirat rreth nervave. Kjo është veçanërisht e zakonshme në kancerin e kokës dhe qafës, kancerin e prostatës dhe kancerin kolorektal .

Nervat mund të dëmtohen nga dëmtimi fizik, si dhe nga kushtet si sindroma e tunelit të kyçit të dorës dhe dëmtimi i përsëritur i tendosjes . Sëmundjet autoimune si sindroma Guillain-Barré, sëmundjet neurodegjenerative, polineuropatia, infeksioni, neuriti, diabeti ose dështimi i enëve të gjakut që rrethojnë nervin, të gjitha shkaktojnë dëmtime nervore, të cilat mund të ndryshojnë në ashpërsi.

Skleroza e shumëfishtë është një sëmundje e lidhur me dëmtime të mëdha nervore. Ndodh kur makrofagët e sistemit imunitar të një individi dëmtojnë mbështjellësit e mielinës që izolojnë aksonin e nervit. 

Një nerv i shtypur ndodh kur presioni i bëhet një nervi, zakonisht nga ënjtja për shkak të një dëmtimi ose shtatzënia dhe mund të rezultojë në dhimbje, dobësi, mpirje ose paralizë, një shembull është sindroma e tunelit karpal . Simptomat mund të ndihen në zona larg vendit të vërtetë të dëmtimit, një fenomen që quhet dhimbje e referuar . Dhimbja e referuar mund të ndodhë kur dëmtimi shkakton ndryshim të sinjalizimit në zona të tjera.

Neurologët zakonisht diagnostikojnë çrregullimet e nervave me një ekzaminim fizik, duke përfshirë testimin e reflekseve, ecjen dhe lëvizjet e tjera të drejtuara, dobësinë e muskujve, proprioceptimin dhe shqisën e prekjes . Ky ekzaminim fillestar mund të pasohet me teste të tilla si studimi i përçueshmërisë nervore, elektromiografia (EMG) dhe tomografia e kompjuterizuar (CT). 

 Kafshët e tjera 
Një neuron quhet i identifikuar nëse ka veti që e dallojnë atë nga çdo neuron tjetër në të njëjtën kafshë - veti të tilla si vendndodhja, neurotransmetuesi, modeli i shprehjes së gjeneve dhe lidhja - dhe nëse çdo organizëm individual që i përket të njëjtës specie ka saktësisht një neuron me të njëjtin grup vetish.  Në sistemet nervore të vertebrorëve, shumë pak neurone "identifikohen" në këtë kuptim. Studiuesit besojnë se njerëzit nuk kanë asnjë - por në sistemet nervore më të thjeshta, disa ose të gjitha neuronet mund të jenë kështu unike. 

Në vertebrorët, neuronet më të njohura të identifikuara janë qelizat gjigante Mauthner të peshkut.  Çdo peshk ka dy qeliza Mauthner, të vendosura në pjesën e poshtme të trungut të trurit, një në anën e majtë dhe një në të djathtë. Çdo qelizë Mauthner ka një akson që kalon, duke inervuar (stimuluar) neuronet në të njëjtin nivel truri dhe më pas duke udhëtuar poshtë përmes palcës kurrizore, duke bërë lidhje të shumta ndërsa shkon. Sinapset e krijuara nga një qelizë Mauthner janë aq të fuqishme sa që një potencial i vetëm veprimi shkakton një reagim të madh të sjelljes: brenda milisekondave peshku kthen trupin e tij në një formë C, pastaj drejtohet, duke e shtyrë veten me shpejtësi përpara. Funksionalisht kjo është një përgjigje e shpejtë ikjeje, e shkaktuar më lehtë nga një valë e fortë zëri ose valë presioni që godet organin e vijës anësore të peshkut. Qelizat Mauthner nuk janë neuronet e vetme të identifikuara në peshq - ka rreth 20 lloje të tjera, duke përfshirë çifte "analoge të qelizave Mauthner" në çdo bërthamë segmentale kurrizore. Megjithëse një qelizë Mauthner është e aftë të sjellë vetë një përgjigje ikjeje, në kontekstin e sjelljes së zakonshme, lloje të tjera qelizash zakonisht kontribuojnë në formësimin e amplitudës dhe drejtimit të përgjigjes.

Qelizat Mauthner janë përshkruar si neurone komanduese . Një neuron komandues është një lloj i veçantë i neuronit të identifikuar, i përcaktuar si një neuron që është i aftë të drejtojë një sjellje specifike vetë.  Neurone të tillë shfaqen më së shpeshti në sistemet e arratisjes së shpejtë të llojeve të ndryshme - akson gjigant kallamar dhe sinapsi gjigant i kallamarit, të përdorura për eksperimente pioniere në neurofiziologji për shkak të madhësisë së tyre të madhe, të dyja marrin pjesë në qarkun e shpejtë të arratisjes së kallamarit. Koncepti i një neuroni komandues, megjithatë, është bërë i diskutueshëm, për shkak të studimeve që tregojnë se disa neurone që fillimisht dukej se përshtateshin me përshkrimin, ishin me të vërtetë në gjendje të evokonin një përgjigje vetëm në një grup të kufizuar rrethanash. 

Në organizmat me simetri radiale, rrjetat nervore shërbejnë për sistemin nervor. Nuk ka tru ose rajon të centralizuar të kokës, dhe në vend të kësaj ka neurone të ndërlidhur të shpërndarë në rrjetat nervore. Këto gjenden në Cnidaria, Ctenophora dhe Echinodermata .

 Historia 
Herophilos 335-280 pes, përshkroi nervin optik dhe nervin okulomotor për shikimin dhe lëvizjen e syve. Analiza e nervave në kranium e lejoi atë të bënte dallimin midis enëve të gjakut dhe nervave dmth , “string (plant fiber), nerve”.

 Referime 

 Lexo më tej 

 Nervous system William E. Skaggs, Scholarpedia



 Squire, L. et al. (2012). Fundamental Neuroscience, 4th edition. Academic Press; 

 Damasio, A. R. (1994). Descartes' Error: Emotion, Reason, and the Human Brain.  New York, Avon Books.  (Hardcover)  (Paperback)
 Gardner, H. (1976). The Shattered Mind: The Person After Brain Damage.  New York, Vintage Books, 1976 
 Goldstein, K. (2000). The Organism.  New York, Zone Books.  (Hardcover)  (Paperback)


 Linqe të jashtme 

 List of nerves

Kategoria:Nervi