Miti politik

Miti politik është një rrëfim ideologjik që besohet nga grupet shoqërore.

 Përkufizimi 
Në vitin 1975, Henry Tudor e përcaktoi atë në librin " Miti politik ". Ai tha se mitet besohet se janë të vërteta edhe nëse mund të jenë të rreme, dhe janë pajisje me konstruksione dramatike të përdorura "për t'u përballur me realitetin". Mitet politike thjesht trajtojnë tema politike dhe gjithmonë përdorin një grup njerëzish si hero apo protagonist .  Në vitin 2001, Christopher G. Flood përshkroi një përkufizim funksional të një miti politik si "një narrativë e shënuar ideologjikisht që synon të japë një përshkrim të vërtetë të një sërë ngjarjesh politike të së shkuarës, të tashmes ose të parashikuara dhe që pranohet si e vlefshme në thelbin e saj nga një grup shoqëror”. 

Në vitin 1946, Ernst Cassirer tregoi teorinë politike në mitin e tij të shtetit . 

Në vitin 1973, TL Thorson shkroi në edicionin e 4-të të A History of Political Theory : "Është shenjë e një mendjeje moderne të jetë në gjendje të krijojë në mënyrë eksplicite një "mit" si një mënyrë për të ndikuar te të tjerët (si, për shembull, Platoni bën në Republikë ). Në kuptimin e tij origjinal, miti është një përshkrim fjalë për fjalë." T.L. Thorson (1973) A History of Political Theory, 4th edition, page 14

 Funksioni 
Sipas Tudor, ajo që e riformulon mitin si natyrë politike është tema e tij,  që duke qenë politikë. Në mënyrë që një rrëfim politik të riformulohet si mit, rrëfimi i ngjarjeve duhet të hidhet në formë dramatike dhe duhet të shërbejë për një argument praktik. 

Tudor përcakton formën dramatike, duke thënë se "ekziston me të vërtetë një ngjarje kritike duke iu referuar së cilës njerëzit mund të urdhërojnë përvojën e tyre aktuale, por ngjarjet në fjalë mendohen se kanë ndodhur në të kaluarën".  Funksioni i mitit politik mund të kuptohet më mirë kur ai zbërthehet në komponentët e mëposhtëm: (1) miti ofron argumentin teorik, i cili është inkorporuar në një (2) ideologji që mbështet mitin duke ofruar një argument praktik. 

Çdo mit ka figurën e tij protagoniste/heroike që përfaqëson një komunitet të caktuar të destinuar të krijojë një botë moralisht koherente e cila i orienton veprimtaritë e komunitetit drejt këtij qëllimi.   Rrëfimet mitopoeike në ligjërimin politik mund të variojnë nga historitë e origjinës  mitet e themelimit ) që rrëfejnë themelimin e një komuniteti, tek atribuimi i një ekzistence politike një komuniteti të bazuar në të ardhmen (shpesh një vizion utopik ), deri te rivendosja e një komuniteti politik që ka pushuar së ekzistuari. ekzistojnë.

Megjithëse, si miti ashtu edhe ideologjia mbartin vlera dhe besime të caktuara, ideologjia ofron një argument praktik të rrënjosur në bërjen koherente të përvojave të kaluara të komunitetit, duke i lejuar ata të kuptojnë rrethanat e tyre të tanishme dhe shpesh, si rezultat, t'u sigurojë komuniteteve objektiva për aktivitetet e ardhshme. . Një mit konsiderohet një mit politik kur tregimi ofron një përshkrim ideologjikisht të shënuar të së shkuarës, të tashmes dhe të së ardhmes së komunitetit politik.  Duke u shënuar ideologjikisht, rrëfimi mbart "supozime, vlera dhe qëllime të lidhura me një ideologji specifike ... që përcjell një ftesë të nënkuptuar për të pajtuar një këndvështrim të caktuar ideologjik". 

Shkurtimisht, mitet politike ofrojnë "një rrëfim të së shkuarës dhe të së ardhmes në dritën e të cilave mund të kuptohet e tashmja".  Suksesi i një miti politik varet nga pranimi i argumentit praktik si i vërtetë.  

 Shembuj 
Shembujt e përmendur si mite politike përfshijnë Fatin e Manifestit,  Përplasja e Qytetërimeve,  dhe mitet kombëtare si p.sh. Miti i Kosovës, etj . 

 Shih edhe 
 Miti
 Mitika
 Mitologjia
 Ideologjia 

 Literatura 
 Arvidsson, Stefan (2017). Stili dhe mitologjia e socializmit: idealizmi socialist, 1871-1914 . Routledge
 Bottici, Chiara (2007). Një filozofi e mitit politik . Kembrixh: Cambridge University Press

 Referime 

Kategoria:Ideologji