Lufta kundër-ajrore

Lufta kundërajrore është përgjigja e hapësirës së betejës ndaj luftës ajrore, e përcaktuar nga NATO si "të gjitha masat e krijuara për të anuluar ose zvogëluar efektivitetin e veprimit ajror armiqësor". Ai përfshin sistemet e armëve të bazuara në sipërfaqe, nëntokësore (të lëshuara nga nëndetësja) dhe me bazë ajri, sistemet e sensorëve të lidhur, aranzhimet e komandës dhe kontrollit dhe masat pasive (p.sh. balonat e breshërisë). Mund të përdoret për të mbrojtur forcat detare, tokësore dhe ajrore në çdo vend. Megjithatë, për shumicën e vendeve, përpjekja kryesore ka qenë mbrojtja e atdheut. NATO i referohet mbrojtjes ajrore ajrore si kundërajrore dhe mbrojtjes ajrore detare si lufta kundërajrore. Mbrojtja nga raketat është një shtrirje e mbrojtjes ajrore, siç janë iniciativat për të përshtatur mbrojtjen ajrore me detyrën e kapjes së çdo predhe në fluturim.

Në disa vende, si Britania dhe Gjermania gjatë Luftës së Dytë Botërore, Bashkimi Sovjetik dhe moderne NATO-ja dhe Shtetet e Bashkuara, avionët e mbrojtjes ajrore dhe të mbrojtjes ajrore me bazë tokësore kanë qenë nën komandë dhe kontroll të integruar. Megjithatë, ndërsa mbrojtja e përgjithshme ajrore mund të jetë për mbrojtjen e atdheut (duke përfshirë objektet ushtarake), forcat në terren, kudo që janë, ofrojnë mbrojtjen e tyre kundër kërcënimeve ajrore.

Deri në vitet 1950, armët që gjuanin me municione balistike që varionin nga 7.62 mm (.30 in) deri në 152.4 mm (6 in) ishin armët standarde; raketat e drejtuara më pas u bënë dominuese, përveç në rrezet më të shkurtra (si me sistemet e armëve të afërta, të cilat zakonisht përdorin mitraloz rrotullues ose, në sistemet shumë moderne, përshtatje sipërfaqe-ajër të raketave ajër-ajër me rreze të shkurtër veprimi, shpesh të kombinuara në një sistem me mitraloz rrotullues).

 Referime 

Kategoria:Mbrojtje ajrore
Kategoria:Lufta sipas llojit