Shurdhi

Shurdhi është perëndia e motit dhe e stuhisë në mitologjinë dhe folklorin shqiptar, që shkakton stuhi breshëri dhe hedh bubullima dhe vetëtima. Shurdhi është adhuruar në veri të Shqipërisë deri në kohët e fundit, mendohet se ka qenë një perëndi e lashtë ilire .   Në mitologjinë shqiptare Shurdhi është homologu i një perëndie tjetër moti, Verbti .  Ata të dy mund të lidhen me Zojzin dhe Perëndinë, dhe disa nga atributet e tyre gjenden në figurën mitologjike të Drangoit. 

 Etimologjia 
Emri Shurdhi duket se lidhet me termin shqip i shurdhët që do të thotë "i shurdhëti",  megjithatë kjo lidhje duket të jetë vetëm një rastësi, pasi emri Shurdh duhet të jetë një përbërje e *seuro, "ujë" kf. Shurrë shqipe "urinë"), dhe *dos "dhënës/dhurues" (krh. shqip dhashë/dha, "i dhashë/ai dha"); emri i tij pra do të thotë "dhurues uji".  Studiues të tjerë besojnë se Shurd duket se ka lidhje me teonimin Zibelsurdus që gjendet në monumentet epigrafike të lashta trake .   

 Përshkrimi 
Sipas besimeve popullore, Shurdhi udhëton duke përdorur retë e stuhive të cilat lajmërojnë stuhi breshëri kur ai arrin. Ai mund të përshëndetet dhe të largohet me zhurmë dhe të shtëna armësh. Albanologu Baron Nopcsa e identifikoi Shurdhin me hyjninë e lashtë trake të bubullimës Zibelsurdus, i cili gjithashtu përshëndetej me armë.   Sipas Karl Treimer, forma bazë perejont-, "goditësi", e emrit hyjnor shqiptar Perëndi mund të jetë një epitet i perëndisë së stuhive Shurdh, i cili mund të ketë qenë një perëndi i preferuar që kur freskonte kullotat dhe fusha dhe ndoshta ka qenë edhe i natyrës luftarake sipas epitetit të tij. Emri 'Shurdhi' mund të lidhet me emrin e ishullit Shurdhah, afër Shkodrës . 

 Shih edhe 
 Zojzi
 Verbti
 Mitologjia ilire
 Mitologjia shqiptare 

 Literatura 





 Referime 

Kategoria:Mitologji shqiptare
Kategoria:Perëndi ilire
Kategoria:Mitologji ilire