Organizimi ushtarak

Organizimi ushtarak është strukturimi i forcave të armatosura të një shteti në mënyrë që të ofrojë aftësi të tilla ushtarake që mund të kërkojë një politikë e mbrojtjes kombëtare. Në disa vende, forcat paraushtarake përfshihen në forcat e armatosura të një kombi, megjithëse nuk konsiderohen ushtarake. Forcat e armatosura që nuk janë pjesë e organizatave ushtarake ose paraushtarake, siç janë forcat kryengritëse, shpesh imitojnë organizatat ushtarake ose përdorin struktura ad hoc, ndërsa organizatat formale ushtarake priren të përdorin forma hierarkike.

 Historia 
Përdorimi i gradave të formalizuara në një strukturë hierarkike hyri në përdorim të gjerë me ushtrinë romake.

Në kohët moderne, kontrolli ekzekutiv, menaxhimi dhe administrimi i organizimit ushtarak zakonisht ndërmerret nga qeveritë nëpërmjet një departamenti qeveritar brenda strukturës së administratës publike, i njohur shpesh si një ministri e mbrojtjes ose departament i mbrojtjes. Këto nga ana e tyre menaxhojnë degët ushtarake që vetë komandojnë formacione dhe njësi të specializuara në luftime, mbështetje luftarake dhe mbështetje të shërbimit luftarak.

 Kontrolli ekzekutiv, menaxhimi dhe administrimi 
Zakonisht, kontrolli ekzekutiv civil ose pjesërisht civil mbi organizatën ushtarake kombëtare ushtrohet në demokraci nga një lider politik i zgjedhur si anëtar i kabinetit qeveritar, i njohur zakonisht si ministër i mbrojtjes. Në sistemet presidenciale, të tilla si Shtetet e Bashkuara, presidenti është komandanti i përgjithshëm dhe ministri i mbrojtjes në nivel kabineti është i dyti në komandë. Në varësi të këtij pozicioni janë shpesh sekretarë për divizione specifike kryesore operacionale të forcave të armatosura në tërësi, të tilla si ato që ofrojnë shërbime të përgjithshme mbështetëse për ushtrinë, duke përfshirë vartësit e tyre.

Më pas janë drejtuesit e agjencive specifike të departamenteve përgjegjëse për ofrimin dhe menaxhimin e shërbimeve specifike të bazuara në aftësi dhe njohuri, si këshilla strategjike, vlerësimi i zhvillimit të aftësive ose ofrimi i kërkimit shkencor ushtarak, si dhe dizajnimi dhe zhvillimi i teknologjive. Brenda çdo agjencie departamenti do të gjenden degë administrative përgjegjëse për punën e mëtejshme të specializimit të biznesit të agjencisë.

 Degët ushtarake 
parapamje|Një formacion i përzier avioni dhe anijesh i automjeteve ushtarake gjatë një stërvitje me automjete USN dhe JASDF.
Në shumicën e vendeve forcat e armatosura ndahen në tre degë ushtarake: ushtria, marina dhe forcat ajrore.

Shumë vende kanë një variacion në modelin standard të tre degëve bazë ushtarake. Disa vende gjithashtu organizojnë forcat e tyre hapësinore, marinsat dhe forcat speciale ose forcat strategjike raketore si shërbime të pavarura të armatosura. Roja bregdetare e një kombi mund të jetë gjithashtu një degë e pavarur e ushtrisë së saj, megjithëse në shumë vende roja bregdetare është një agjenci e zbatimit të ligjit ose civile. Një numër vendesh nuk kanë marinë, për arsye gjeografike.

Në forcat më të mëdha të armatosura, kultura midis degëve të ndryshme të forcave të armatosura mund të jetë mjaft e ndryshme.

Shumica e vendeve më të vogla kanë një organizatë të vetme që përfshin të gjitha forcat e armatosura të punësuara nga vendi në fjalë. Ushtritë e vendeve të zhvilluara priren të përbëhen kryesisht nga këmbësoria, ndërsa ushtritë e vendeve të zhvilluara priren të kenë njësi më të mëdha me pajisje të shtrenjta dhe vetëm një pjesë të personelit në njësitë e këmbësorisë.

 Shiko edhe 

 Referimet 

Shkenca ushtarake
Kategoria:Forca të armatosura
Kategoria:Strategji ushtarake