Instituti Jean-Jacques Rousseau

Instituti Jean-Jacques Rousseau i njohur edhe si Akademia e Gjenevës është një shkollë private në Gjenevë, Zvicër. Konsiderohet si instituti i parë i shkencave pedagogjike i themeluar në Evropë me një ndikim të konsiderueshëm ndërkombëtar si nismëtar i qasjes shkencore ndaj fenomeneve arsimore. 

 Historiku 
Në vitin 1912, Édouard Claparède (1873 – 1940) krijoi një institut për ta kthyer teorinë arsimore në një shkencë. Këtij institucioni të ri iu dha emri i Jean-Jacques Rousseau, të cilit Claparède ia atribuoi "përmbysjen kopernikane" të vendosjes së fëmijës, në vend të mësuesit, në qendër të procesit arsimor (krh. Nocioni i Thomas Kuhn për ndryshimin e paradigmës ).

Themeluesi i Institutit e emëroi Pierre Bovet (1878–1965), për drejtor të cilin ai e konsideronte si një personalitet rigoroz filozofik dhe shkencor. Midis viteve 1921 dhe 1925, Jean Piaget (1896-1980) mori frenat e Institutit, duke i dhënë së shpejti psikologjisë eksperimentale të Gjenevës famën e saj të gjerë. Sipas Piaget, ai erdhi për të organizuar kërkimin e tij sapo mbërriti në institut në mënyrë të tillë që "të fitonte njohuri objektive dhe induktive për strukturat elementare të inteligjencës" dhe ta përdorte atë për të zhvilluar një epistemologji psikologjike dhe biologjike.  Megjithatë, ishte për t'u shqetësuar që për Piaget puna e tij teorike nuk ishte aq e suksesshme. Ai ishte drejtor i Institutit deri sa vdiq në vitin 1980. 

Në eulogjinë e tij në funeralin e Claparède, Bovet theksoi lidhjen e thellë të mikut të tij me Gjenevën dhe ndikimin e gjerë ndërkombëtar të arritur me shpejtësi nga instituti që ai kishte krijuar.

 Lidhja me Byronë Ndërkombëtare të Arsimit (IBE) 
Në vitin 1925, bordi drejtues i Institutit Rousseau votoi për krijimin e Byrosë Ndërkombëtare të Arsimit (IBE), e cila tani është një institut i kategorisë 1 të UNESCO-s. Bordi drejtues mori një grant prej 5000 dollarësh nga Fondacioni Rockefeller për të themeluar IBE. Drejtori i Institutit Rousseau Pierre Bovet u bë drejtori i parë i IBE dhe anëtarët e tjerë të bordit drejtues Adolphe Ferriere dhe Elisabeth Rotten u emëruan si zëvendës të tij. 

 Shih edhe 
 Gjeneva
 Édouard Claparède
 Jean-Jacques Rousseau
 Byro Ndërkombëtare e Arsimit

 Literatura 
 Cifali, M. (1983). Théodore Flournoy, la découverte de l’inconscient. Le Bloc-Notes de la psychanalyse, 3, 111-136. 
 Hameline, D., Jornod, A. & Belkaïd, M. (Ed.). (1995). L’École active : textes fondateurs. Paris : PUF. 
 Hameline, D. (2002). Le cosmopolitisme de l’éducation nouvelle à l’épreuve des nationalismes dans l’entre-deux-guerres. In D. Hameline, L’éducation dans le miroir du temps (pp. 157-216). Lausanne : Loisirs et pédagogie.
 Hofstetter, R. Ratcliff, M. J. & Schneuwly, B. (2012). Cent ans de vie (1912-2012). La Faculté de psychologie et des sciences de l’éducation, héritère de l’Institut Rousseau et de l’ère piagétienne. Genève: Georg. [préface J. Bruner, D. Hameline, postface J.-P. Bronckart]. 324 p. 
 Hofstetter, R. (2010). Genève : creuset des sciences de l’éducation (fin du XIX – première moitié du XX). Genève : Droz. 
 Hofstetter, R. & Schneuwly, B. (Ed.) (2006). Passion, Fusion, Tension. New Education and Educational sciences – Éducation nouvelle et sciences de l’éducation (end 19th – middle 20th century – fin 19e – milieu 20e siècle). Berne : Lang. 
 Magnin, C. (2002). Un survol de l’histoire du BIE, de sa fondation en 1925 jusqu’à aujourd’hui. In ONU, la science et la culture. Compte rendu et décisions du Conseil du BIE. 49 session (Annexe VII, pp. 1-5). Paris : UNESCO.
 Perregaux, Ch., Rieben, L. & Magnin, Ch. (Ed.). (1996). « Une école où les enfants veulent ce qu'ils font ». La Maison des Petits hier et aujourd'hui. Lausanne : LEP. 
 Ratcliff, M. J. (2011). Bonjour Monsieur Piaget. Images d’une vie. Paris & Genève : Somogy & Archives Jean Piaget. 
 Ratcliff, M. J. & Ruchat, M. (Ed.). Les laboratoires de l’esprit. Une histoire de la psychologie à Genève 1892-1965. Genève : Musée d’histoire des sciences et Lausanne : LEP.
 Referime