Energjia termike diellore

djathtas|parapamje| Tre njësitë e para të Solnova në plan të parë, me dy kullat e stacioneve të energjisë diellore PS10 dhe PS20 në sfond.
Energjia termike diellore është një formë e energjisë dhe një teknologji për shfrytëzimin e energjisë diellore për të gjeneruar energji termike për përdorim në industri, dhe në sektorët e banimit dhe komercial.

 Përmbledhje 
Kolektorët termikë diellorë klasifikohen nga Administrata e Informacionit të Energjisë së Shteteve të Bashkuara si kolektorë me temperaturë të ulët, të mesme ose të lartë. Kolektorët me temperaturë të ulët përgjithësisht janë të paxhamuar dhe përdoren për të ngrohur pishinat ose për të ngrohur ajrin e ventilimit. Kolektorët me temperaturë mesatare janë gjithashtu zakonisht pllaka të sheshta, por përdoren për ngrohjen e ujit ose ajrit për përdorim rezidencial dhe komercial.

Kolektorët me temperaturë të lartë përqendrojnë dritën e diellit duke përdorur pasqyra ose thjerrëza dhe në përgjithësi përdoren për përmbushjen e kërkesave për ngrohje deri në 300 gradë C / presion 20 bar në industri dhe për prodhimin e energjisë elektrike. Dy kategori përfshijnë Energji termike e përqendruar për përmbushjen e kërkesave për ngrohje në industri dhe Energjinë diellore të përqendruar kur nxehtësia e mbledhur përdoret për prodhimin e energjisë elektrike. këto dy forma nuk janë të zëvendësueshme për sa i përket aplikimit.

Objektet më të mëdha janë të vendosura në shkretëtirën amerikane Mojave të Kalifornisë dhe Nevadës. Këto elektrana solare përdorin një sërë teknologjish të ndryshme. Shembujt më të mëdhenj përfshijnë, Ivanpah Solar Power Facility (377 MW), instalimi i Sistemeve të Gjenerimit të Energjisë Diellore (354 MW), dhe Dunat e Gjysmëhënës (110 MW). Spanja është zhvilluesi tjetër kryesor i termocentralit diellor. Shembujt më të mëdhenj përfshijnë, Stacionin e Energjisë Diellore Solnova (150 MW), stacioni i energjisë diellore Andasol (150 MW), dhe Stacioni i Energjisë Diellore Extresol (100 MW).

Sistemet e ngrohjes diellore janë projektuar për të siguruar sasi të mëdha të ujit të nxehtë ose ngrohje të hapësirës për ndërtesat jorezidenciale. 

Pellgjet e avullimit janë pellgje të cekëta që përqendrojnë lëndët e ngurta të tretura përmes avullimit . Përdorimi i pellgjeve të avullimit për të marrë kripë nga uji i detit është një nga aplikimet më të vjetra të energjisë diellore. Përdorimet moderne përfshijnë përqendrimin e solucioneve të shëllirës të përdorura në minierat e kullimit dhe heqjen e lëndëve të ngurta të tretura nga rrjedhat e mbetjeve. Në total, pellgjet e avullimit përfaqësojnë një nga aplikimet më të mëdha komerciale të energjisë diellore në përdorim sot. Bartlett (1998), p.393-394
parapamje| Një pjatë diellore parabolike që përqendron rrezet e diellit në elementin ngrohës të një motori Stirling . E gjithë njësia vepron si gjurmues diellor .
Një dizajn që kërkon ujë për kondensim ose ftohje mund të bie ndesh me vendndodhjen e termocentraleve diellore në zonat e shkretëtirës me rrezatim të mirë diellor, por me burime të kufizuara ujore. Konflikti ilustrohet nga planet e Solar Millennium, një kompani gjermane, për të ndërtuar një fabrikë në Luginën Amargosa të Nevadës, e cila do të kërkonte 20% të ujit të disponueshëm në zonë. Disa impiante të tjera të projektuara nga e njëjta dhe kompani të tjera në shkretëtirën Mojave të Kalifornisë mund të preken gjithashtu nga vështirësia në marrjen e të drejtave të duhura dhe të përshtatshme për ujin. Ligji për ujin në Kaliforni aktualisht ndalon përdorimin e ujit të pijshëm për ftohje. "Alternative Energy Projects Stumble on a Need for Water" article by Todd Woody in The New York Times September 29, 2009

Modelet e tjera kërkojnë më pak ujë. Impianti i Energjisë Diellore Ivanpah në Kaliforninë juglindore ruan ujin e pakët të shkretëtirës duke përdorur ftohjen e ajrit për të kthyer avullin përsëri në ujë. Krahasuar me ftohjen e lagësht konvencionale, kjo rezulton në një reduktim 90% të përdorimit të ujit me koston e disa humbjeve të efikasitetit. Më pas, uji kthehet në kazan në një proces të mbyllur, i cili është miqësor me mjedisin. BrightSource & Bechtel Partner on 440-MW Ivanpah CSP Project  Renewable Energy World, September 10, 2009.

 Shih edhe 
 Energjia solare
 Panelet diellore
 Energjetika solare
 Panelet fotovoltaike
 Elektrana fotovoltaike
 Energjia diellore e përqendruar

Literatura
 Klaus Oberzig: Solarwärme. Heizen mit der Sonne. Stiftung Warentest, Berlin 2012 (vidi: Homepage Stiftung Warentest)
 </ref><ref name="NIO">Roland Winston et al., Nonimaging Optics, Academic Press, 2004 
 Norbert Schreier et al.: Solarwärme optimal nutzen, Wagner & Co Verlag, 1980–2005, .

 Matthias Futterlieb: Solarthermische Wärmeerzeugung – Rahmenbedingungen und Förderstrategien im regenerativen Wärmesektor in Deutschland und Spanien. Universitätsverlag der TU Berlin, Berlin 2011,  (Volltext).
 Bernd-Rainer Kasper, Bernhard Weyres-Borchert: Leitfaden Solarthermische Anlagen, Deutsche Gesellschaft für Sonnenenergie e.V. , 8. Auflage 2008, .
 Volker Quaschning: Erneuerbare Energien und Klimaschutz. Hanser Verlag, München, 3. Auflage 2013, .
 Volker Quaschning: Regenerative Energiesysteme. Hanser Verlag, München, 8. Auflage 2013, .
 Thomas Delzer et al.: Sonnenwärme für den Hausgebrauch, Ein Ratgeber für Auswahl und Kauf der eigenen Solaranlage, Solarpraxis Engineering Team, Hrsg. Solarpraxis AG, 2. Auflage 2009, .
 Anselm Wagner und Ingrid Böck (Hg.): "Konrad Frey: Haus Zankel – Experiment Solararchitektur", JOVIS Verlag Berlin 2013, 

 Referime 

Kategoria:Energji e ripërtëritshme