Psikoterapia e fëmijëve

Psikoterapia e fëmijëve ose ndërhyrjet e shëndetit mendor për fëmijët kanë zhvilluar qasje të ndryshme gjatë shekullit të kaluar.  Dy rrugë të dallueshme historike mund të identifikohen për ofrimin e sotëm në Evropën Perëndimore dhe në Shtetet e Bashkuara : njëra nëpërmjet Lëvizjes për Udhëheqjen e Fëmijëve, tjetra që rrjedh nga psikiatria e të rriturve ose mjekësia psikologjike, e cila evoluoi një specializim të veçantë të psikiatrisë së fëmijëve . 

Termat që përshkruajnë trajtime të përqendruara te fëmijët mund të ndryshojnë nga një pjesë e botës në tjetrën, me dallime të veçanta në përdorimin e termave të tillë, si "terapi", " psikoterapia e fëmijëve" ose " analiza e fëmijëve ".

 Psikoterapia psikoanalitike e fëmijëve 
Psikoterapia psikoanalitike me foshnjat, fëmijët dhe adoleshentët kryhet kryesisht nga njerëz të kualifikuar në mënyrë specifike në psikoterapinë psikoanalitike të fëmijëve, ose nga të trajnuar nën mbikëqyrjen e një specialisti në trajtimin e fokusuar tek fëmijët. Provat e fundit,  që mbulojnë 34 punime kërkimore (nëntë prej të cilave ishin prova të kontrolluara të rastësishme ) treguan se psikoterapia psikoanalitike ishte veçanërisht efektive për fëmijët me kushtet e mëposhtme:

 depresioni
 ankthi dhe çrregullime të sjelljes
 çrregullime të personalitetit
 vështirësi në të nxënë
 çregullime te ngrenies
 çështjet e zhvillimit

Për më tepër, kërkimet vijuese  tregojnë se në psikoterapinë psikoanalitike, përmirësimet terapeutike vazhdojnë edhe përtej përfundimit të vetë terapisë. Ky është quajtur një "efekt i gjumit".

Në Mbretërinë e Bashkuar, psikoterapia psikoanalitike rekomandohet nga NICE si një trajtim i bazuar në prova për traumën nga abuzimi seksual  dhe depresionin e rëndë tek adoleshentët  pas studimit IMPACT 

 Psikoterapia prind-fëmijë 
Nëse rrjedha normale e lidhjes së sigurt midis prindit dhe foshnjës ndërpritet, psikoterapia prind-fëmijë është një term i përgjithshëm për të përshkruar psikoterapitë që synojnë të rivendosin këtë lidhje ose të punojnë me prindërit e cenueshëm për të kapërcyer përçarjen dhe për të parandaluar shfaqjen e mëtejshme. Shembuj të këtij lloji të terapisë përfshijnë, "Shiko, Prit, Çudi" dhe psikoterapia psikoanalitike prind-fëmijë . Shumë nga këto teknika kërkojnë një marrëdhënie tre-kahëshe midis prindit, fëmijës dhe terapistit. Gjatë seancave të terapisë, prindi mund të shprehë mendimet dhe ndjenjat e tij ose të saj të cilat bazohen në një kombinim faktorësh duke përfshirë:

 Përvojat e prindërve si fëmijë
 Pritshmëritë dhe shpresat e prindërve për të ardhmen e fëmijës
 Marrëdhëniet që prindi ka me njerëzit e tjerë

Roli i terapistit është si vëzhgues dhe interpretues i ndërveprimit midis foshnjës dhe prindit. Ai mund të ndajë disa nga mendimet e tij për sjelljen e fëmijës me prindin dhe duke e bërë këtë duke i ofruar prindit një mënyrë alternative për të përjetuar fëmijën. Kjo teknikë e ndihmon prindin të zgjidhë problemet me përvojat e veta të foshnjërisë në mënyrë që të rivendosë lidhjen e sigurt me foshnjën. Dhe ndihmon në uljen e rrezikut për zhvillime psikopatologjike të fëmijës në të ardhmen.  

 Terapia e artit në grup 
Terapia e artit në grup i jep fëmijës një mjedis të sigurt për të hyrë në emocionet e tij përmes një mediumi krijues në prani të një terapisti.  Kjo praktikë terapeutike joverbale lehtëson stresin që një fëmijë mund të ndjejë kur përpiqet të gjejë fjalët për t'u shprehur; kështu ndihmon në rindërtimin e aftësive sociale dhe fitimin e besimit te të tjerët. Studimet kanë zbuluar gjithashtu se kjo praktikë mund të lehtësojë angazhimin e vetëdëmtimit. Kjo metodë e psikoterapisë është gjetur veçanërisht e dobishme për fëmijët që shfaqin ndonjë nga këto: 

 Autizmi
 Asperger-it
 Ankthi dhe çrregullime të sjelljes

Terapia e artit në grup ka tetë nënkategori të mekanizmave specifikë të ndryshimit. Ndër to janë: 

 Si një formë shprehjeje për të zbuluar atë që ka brenda
 Si një mënyrë për t'u ndërgjegjësuar për veten
 një mënyrë për të formuar një rrëfim të jetës
 aktivizimi integrues i trurit nëpërmjet përvojës
 një formë eksplorimi dhe/ose reflektimi
 specifikat e materialeve/teknikave të artit të ofruara në terapinë e artit
 si një formë për të praktikuar dhe/ose për të mësuar aftësitë
 terapia e artit si një ndërhyrje lehtësisht e aksesueshme, pozitive dhe e sigurt me përdorimin e materialeve të artit

Duke bashkuar këto grupe specifike, grupet e përgjithshme janë si më poshtë:

 terapia e artit si një formë e procesit në grup
 aleanca terapeutike në terapinë e artit

Brenda kësaj qasjeje, terapisti mund të shfaqë tre lloje sjelljesh; jo-drejtuese, direktive dhe eklektike.  Jo-drejtues i referohet një sjelljeje të mëposhtme në të cilën terapisti merr një qëndrim të vëzhgimit të vetëeksplorimit të emocioneve sesa lehtësimit ose interpretimit. Megjithatë, qëndrimet direktive ndjekin një model lehtësues duke bërë pyetje specifike për të drejtuar veprën artistike të klientit. Me këto dy procese në mendje, eklektik i kombinon ato për të krijuar një qasje lehtësuese dhe të butë në të njëjtën kohë dhe shpesh përdor kontrollin e emocioneve në fillim të seancave dhe kontrollin e emocioneve në fund të seancave.

Kjo qasje adopton elementë të ndryshëm psikologjikë si teoritë psiko-edukative, ndërgjegjësimi, psikanaliza dhe teoritë kognitive analitike. Ky artikull u përpoq të analizonte efektivitetin e kësaj metode në një spektër të gjerë, duke përfshirë sa vijon: 

 ngjarjet traumatike (PTSD)
 që kanë nevoja arsimore ose aftësi të kufizuara
 fëmijët me gjendje mjekësore
 fëmijët me asnjë nga të parat
 shkelësit e mitur

Terapia e artit mund të zbatohet si një praktikë terapeutike gjithëpërfshirëse edhe për pacientët me kancer të fëmijëve (duke prekur 1 në 285 fëmijë në SHBA; 15,980 fëmijë çdo vit).  Duke pasur parasysh efektet lehtësuese që trajtohen nga kjo metodë, fëmijët ishin më në gjendje të diskutonin nevojat dhe emocionet e tyre me anëtarët e familjes dhe ekipin e kujdesit shëndetësor. Rezultatet e këtij studimi treguan se terapia e artit çon në përmirësimin e mirëqenies emocionale dhe mendore dhe përmirësimin e aftësive të komunikimit.

 Shih edhe 
 Fëmija
 Fëmijëria
 Anna Freud
 Melanie Klein
 Psikologji fëmijënore
 Psikanaliza e fëmijëve
 Psikologjia e pedagogjisë

 Referime 

Kategoria:Zhvillim i fëmijës
Kategoria:Psikoterapi
Kategoria:Mirëqenia e fëmijëve