Kultura e fëmijëve

Kultura e fëmijëve është një shprehje që përfshin artefaktet kulturore të fëmijëve, mediat dhe letërsinë për fëmijë, si dhe mitet dhe diskurset e rrotulluara rreth nocionit të fëmijërisë. Kultura e fëmijëve është studiuar brenda rretheve akademike në studimet kulturore, studimet mediale dhe departamentet e letërsisë. Fokusi ndërdisiplinor i studimeve të fëmijërisë mund të konsiderohet gjithashtu në paradigmën e teorisë sociale në lidhje me studimin e kulturës së fëmijëve.

 Studimet kulturore të fëmijëve 
Vitet e fundit, studiues të studimeve kulturore nga fusha të ndryshme studimi kanë zbërthyer dhe vlerësuar çështjet sociologjike që kanë të bëjnë veçanërisht me rolet e fëmijëve brenda kulturës së një shoqërie. Fraza "kultura e fëmijëve" u bë më e popullarizuar nga një grup veprash të njohura si Lexuesi i Kulturës së Fëmijëve . Koleksioni, i redaktuar nga Henry Jenkins i MIT, përmban studiues të ndryshëm që diskutojnë tema kulturore rreth fëmijërisë dhe çfarë do të thotë të jesh fëmijë. Jenkins e përshkruan koleksionin si "për mënyrën se si kultura jonë përcakton se çfarë do të thotë të jesh fëmijë, si ndikojnë institucionet e të rriturve në jetën e fëmijëve dhe se si fëmijët ndërtojnë identitetet e tyre kulturore dhe sociale". Ed. Jenkins 1998. Këta studiues i shohin fëmijët si "pjesëmarrës aktivë" që zotërojnë "agjenci" sociale dhe politike  Historiani amerikan Steven Mintz i bën jehonë se kritikët e kulturës së fëmijëve fokusohen në komercializimin, komodifikimin dhe kolonizimin e fëmijëve Mintz S. 2009.

Kohët e fundit, studiues të studimeve të medias si Rebecca Hains, Sharon Mazzarella dhe Nancy Jennings kanë bërë thirrje për qasje të studimeve kulturore për të eksploruar se si ndërlidhen kultura konsumatore e fëmijëve, media dhe marketingu i lodrave. Ata kanë botuar koleksione të redaktuara si Marketingu i Lodrave për Fëmijë: Perspektiva Kritike mbi Kulturën Konsumatore të Fëmijëve  dhe Studime Kulturore të LEGO: Më shumë se vetëm tulla  për të mbushur këto boshllëqe në literaturë.

 Socializimi i fëmijëve 
Socializimi i konsumatorit dhe konsumizmi kanë të bëjnë me fazat në të cilat të rinjtë zhvillojnë aftësitë, njohuritë dhe qëndrimet lidhur me konsumatorin. Në një studim retrospektiv, të shkruar nga Departamenti i Marketingut në Shkollën Carlson të Shkollës së Menaxhimit të Universitetit të Minesotës, Deborah Roedder John vështron 25 vjet kërkime dhe fokuson diskutimin e saj në, "njohuritë e fëmijëve për produktet, markat, reklamat, blerjet, çmimet, vendimmarrjen strategjitë, strategjitë e ndikimit prindëror dhe motivet dhe vlerat e konsumit”. John 1999. Modeli i propozuar për zhvillimin e sjelljes së konsumatorit është përshtatur përmes përdorimit të modeleve të lidhura me moshën. Duke përdorur karakteristikat e njohurive dhe të arsyetimit dhe mekanizmave të zhvillimit, fazat njohëse dhe sociale përcaktohen me anë të teorisë së zhvillimit kognitiv të Piaget, e cila përshkruan fazat e zhvillimit që zotërohen kur fëmijët marrin aftësinë për të interpretuar në mënyrë njohëse mesazhet e ndërmjetësuara. Ajo zgjeron tërheqjen nga teoritë e përpunimit të informacionit duke shpjeguar ruajtjen dhe rikthimin e informacionit. Roedder 1981. John referon Robert L. Selmen, profesor i Edukimit, Zhvillimit Njerëzor dhe Psikologjisë në Mjekësi në Universitetin e Harvardit duke diskutuar mbi zhvillimin e perspektivave sociale tek fëmijët e vegjël. Selmen 1980.

 Studimet mediatike për fëmijë 
Studimet e fëmijëve në lidhje me përdorimin dhe konsumin e medias, aksesin dhe shkrim-leximin, përmbajtjen dhe ekspozimin janë të gjitha temat që gjenden brenda trupit të kërkimit në lidhje me zakonet e të rinjve. Për shkak të mjedisit mediatik në zhvillim të shpejtë, studiues nga fusha të ndryshme akademike po kërkojnë të kuptojnë përtej konsumit, duke parë më shumë thellësitë e teknologjive të reja të medias që lejojnë lëvizshmëri dhe kapacitete të ndryshme për të komunikuar dhe ndërvepruar. Buckingham, D., Banaji, S., Bur, A., Carr, D., Cranmer, S., & Willett, R 2005. Në shoqërinë e sotme është raportuar se të rinjtë përdorin mesatarisht pesë Villani M.D., Susan 2001. deri në shtatë Strasburger, V. C., Jordan, A. B., & Donnerstein, E. 2010. deri në shtatë Rideout, V. J., Foehr, U. G., & Roberts, D. F. 2010. orë e gjysmë në ditë duke përdorur mediat. Në mënyrë të veçantë mediat argëtuese duke përfshirë: televizorin dhe televizorët e dhomës së gjumit, kabllor/satelitor, filma, muzikë, kompjuter, internet, videolojëra (nëpërmjet online, CD-ROM ose konsolë lojrash), telefonat celularë/celularë, reklamat dhe format e shtypura në ditët e sotme shoqëria të rinjtë janë raportuar të përdorin pesë.    Studiues të tjerë, Wartella, Huston, Rideout dhe Robb (2009), gjithashtu bëjnë thirrje për më shumë kërkime që shqyrtojnë në mënyrë specifike variancat në përmbajtje për të vlerësuar cilësinë kundrejt sasisë së konsumit në formatet e mediave. Wartella, E., Huston, A. C., Rideout, V., & Robb, M. 2009.

 Njohuri mediatike 
Një përmbledhje kërkimore e bërë në emër të Ofcom, një rregullator i pavarur në industrinë e komunikimit në Mbretërinë e Bashkuar, studiues nga Qendra për Studimin e Fëmijëve, Rinisë dhe Institutit të Arsimit të Medias, studiues të Universitetit të Londrës shqyrtuan literaturën në lidhje me edukimin mediatik të fëmijëve duke u fokusuar në media. formatet e televizionit, radios, internetit dhe telefonit celular. Studimi trajtoi gjithashtu pengesa të ndryshme dhe mundësojnë përdorimin dhe aksesin, mirëkuptimin dhe kreativitetin. Ofcom e përkufizon edukimin mediatik si "aftësitë dhe kompetencat e nevojshme për të fituar akses në përmbajtjen mediatike duke përdorur teknologjitë e disponueshme dhe softuerët përkatës". Buckingham, D., Banaji, S., Bur, A., Carr, D., Cranmer, S., & Willett, R 2005.

Shkrim-leximi mediatik përfshin koncepte si 'arsimimi në rrjet' dhe fëmijët që përdorin ekranin kundrejt librit, Livingstone, S., & Bovill, M. 2000. me studiues të tillë si Renee Hobbs, një profesore në Universitetin e Rhode Island, që mbron vëmendjen e shtuar ndaj strategjive për dixhitale dhe media. shkrim e këndim.  Për shembull, Sonia Livingstone, një profesoreshë e Psikologjisë Sociale dhe drejtuese e Departamentit të Medias dhe Komunikimit në London School of Economics, dhe bashkëpunëtorja e saj kanë argumentuar prej kohësh se formatet e ekranit po bëhen gjithnjë e më kritike për arsimin, punën dhe kohën e lirë, madje edhe format e ndërveprimit. dhe fejesa. Këta studiues theksojnë rëndësinë e edukimit të medias dhe kompjuterit, duke e cilësuar atë si "thelbësore për përvetësimin e aftësive të nevojshme". Autorët vazhdojnë të thonë se në shkolla fëmijët duhet të mësohen se si:

 "të përdorin teknologjinë në mënyrë që të integrojnë kompjuterin në jetën e tyre të punës dhe të kohës së lirë,"
 "trajtimi i proceseve të kërkimit të informacionit dhe menaxhimit të informacionit, duke përfshirë mbingarkesën e mundshme të informacionit",
 "vlerësoni dhe vlerësoni në mënyrë kritike vlerën relative të informacionit nga burime të ndryshme",
 "të fitojnë kompetenca për të kuptuar ndërtimin, format, pikat e forta dhe kufizimet e përmbajtjeve të bazuara në ekran, duke përfshirë zhvillimin e aftësive të tyre krijuese të lidhura me ekranin." Livingstone, S., & Bovill, M., 2000 (p. 52).

 Qasja dhe përdorimi 
Në adresimin e pengesave të ndryshme dhe mundësimit të përdorimit të medias, aksesi, të kuptuarit dhe iniciativa krijuese luajnë të gjitha rolet e tyre në edukimin mediatik. Për të hyrë në media duhet të ketë akses fizik dhe më pas aftësi për të manipuluar median. Buckingham, D., Banaji, S., Bur, A., Carr, D., Cranmer, S., & Willett, R 2005. Një koncept në zhvillim brenda diskutimit të aksesit dhe përdorimit është ndarja dixhitale . Ndarja dixhitale është nocioni që njerëzit me më pak akses kanë më pak mundësi për të zhvilluar aftësi (f. 33). Roberts dhe Feohr (2008), i referohen termit si, "ndryshime në aksesin (në shtëpi, shkolla ose vende të tjera publike) në kompjuterët personalë dhe teknologjitë aleate, të tilla si lidhjet në internet, sipas dallimeve në statusin socio-ekonomik, racës dhe përkatësisë etnike., gjinia dhe gjeografia (vendndodhja rurale dhe urbane)". Roberts and Feohr, 2008 (p. 16). Pavarësisht përhapjes së mediave të reja për përdorim personal, ata fëmijë që raportuan se përdornin internetin në një ditë të zakonshme në shkollat e tyre, ka mbetur konsistent në 19% në 2004 dhe 20% në 2009. Rideout, V. J. et al., 2010 (p. 21). Diversifikimi i peizazheve mediatike ka zgjeruar opsionet që të rinjtë duhet të konsumojnë. Studimi i Fondacionit Kaiser Family që përfshin 10 vjet (1999-2009) thekson disa fusha në të cilat aksesi në media është degëzuar në platforma të reja, duke përfshirë: rritjen e aksesit në internet me shpejtësi të lartë në shtëpi, kalimin e përmbajtjes televizive të disponueshme në internet dhe zgjerimin të aplikacioneve të reja si rrjetet sociale dhe YouTube. Rideout, V. J., Foehr, U. G., & Roberts, D. F. 2010. I njëjti studim i Kaiser nga viti 2010 thekson aksesin e fëmijëve në kompjuter dhe internet bazuar në përkatësinë etnike dhe nivelin e arsimimit të prindërve.  94% e fëmijëve të bardhë kanë qasje në kompjuter dhe 88% kanë akses në internet, krahasuar me kompjuterin e hispanikëve 92% dhe 74% internetin dhe 89% të zezakëve në kompjuter dhe 78% në internet. Kur shikojmë nivelet e arsimimit të prindërve, nga ata që kishin arsim të mesëm ose më pak, 87% kishin akses në kompjuter dhe 74% kishin akses në internet, 94% e atyre që kishin disa kolegj kishin akses në kompjuter dhe 84% kishin internet, kundrejt 97% kompjuter dhe 91% akses në internet për ata fëmijë, prindërit e të cilëve kishin arsim universitar (f. 23).

 Epoka e medias dhe teknologjisë 
"Zgjedhjet që po bëjnë fëmijët tanë - kur dhe si angazhohen me këto media dhe në çfarë situatash - janë duke formuar marrëdhëniet e tyre sociale, mirëqenien sociale dhe disponueshmërinë e kohës për studime të lidhura me shkollën dhe aktivitete të tjera." Pea, R., et al., 2012 (p. 335). Fëmijët po rrisin konsumin e tyre të medias dhe multitasking e tyre mediatik. Wartella, E., Huston, A. C., Rideout, V., & Robb, M. 2009. Media njihet si qendrore në socializimin e fëmijërisë, Ito et al., 2010. Livingstone, 2009. megjithatë sepse studiuesit vazhdojnë të njohin komunikimin ballë për ballë me bashkëmoshatarët dhe të rriturit si përcaktues kyç të zhvillimit social dhe emocional, Pea, R., Nass, C., Meheula, L., Rance, M., Kumar, A., Bamford, H., . . . Zhou, a. M. 2012. disa mendojnë se është e domosdoshme të kuptohet se si po përdoret klima dixhitale në progresion nga të rinjtë dhe duke ndikuar kështu. Pea, R., et al., 2012 (p. 328). Në vitin 2010, Rideout, Foehr dhe Roberts gjetën dallime thelbësore te fëmijët që janë të rënda në krahasim me përdoruesit e mediave të lehta në shumë fusha socio-emocionale të jetës. Këta studiues raportuan se përdoruesit e rëndë kanë 10% më shumë gjasa të ndihen të trishtuar ose të pakënaqur; 12% më shumë gjasa për të raportuar ndjenjat e mërzisë. Rideout, V. J., Foehr, U. G., & Roberts, D. F. 2010. Si pjesë e Anketës Kombëtare të Shëndetit të Fëmijëve, studiuesit zbuluan se çdo orë shtesë e shikimit të televizionit shoqërohej me shanse më të mëdha për mbipeshë/obezitet, shëndet më të dobët oral, probleme social-emocionale, shqetësim për vetëvlerësimin dhe kompetencë më të ulët sociale; më shumë kohë e kaluar në kompjuter ndërkohë lidhej vetëm me mbipeshën/obezitetin. Russ, S.A., Larson, K., Franke, T.M., and Halfon, N., 2009.

Veçanërisht mediat elektronike dhe dixhitale po studiohen gjithnjë e më shumë për rolin e tyre ndikues në formimin e komunitetit, kulturor dhe shoqëror. Bandura, A. 2002. Calvert dhe Wilson (2008), i përshkruajnë përvojat me median e ekranit si normative për fëmijët në shoqëritë perëndimore, aq sa autorët vënë në dukje një fenomen të quajtur multitasking media. Raportet e përhapjes së vëmendjes nëpër platforma treguan se rreth 68% e nxënësve të klasës së shtatë deri në të dymbëdhjetën raportuan se mediat kryenin shumë detyra ndërsa shikonin televizor "disa herë" (29%) ose "shumicën e kohës" (39%). Rideout, V. J., Foehr, U. G., & Roberts, D. F. 2010.

Në një studim nga studiues në Stanford Graduate School of Education, Profesor i Shkencave të Mësimit dhe Edukimit, Roy Pea dhe ekipi i tij kryen një anketë në internet me 3,461 vajza të moshës 8-12 vjeç për të studiuar marrëdhëniet midis mirëqenies sociale të vajzave të reja, përdorimit të medias., dhe komunikim ballë për ballë. Sipas studiuesve të Stanford-it, nivelet e përdorimit të medias që përqendrohen rreth ndërveprimit ndërpersonal (p.sh., telefoni, komunikimi në internet) u zbuluan se lidhen pozitivisht me mirëqenien negative sociale. Pea, R., et al., 2012 (p. 327). U gjet një marrëdhënie e lidhur negativisht midis komunikimit ballë për ballë dhe multitasking medias. Në studim, multitasking media u shoqërua me tregues negativë socialë dhe komunikimi ballë për ballë ishte i lidhur fort me mirëqenien sociale pozitive. Në veçanti, përdorimi i videos ishte i lidhur fort me mirëqenien negative sociale. Pea, R., et al., 2012 (p. 332). Nga vajzat e anketuara, formatet mediatike të muzikës, të folurit në telefon dhe komunikimit në internet u zbuluan se ishin të lidhura pozitivisht me multitasking mediatik, dhe nivele edhe më të mëdha të multitasking medias u panë me zotërimin e celularit dhe TV në dhomën e gjumit. Pea, R., et al., 2012 (p. 334). Me këtë, dijetarët gjithashtu i lidhën të dyja me më pak gjumë. Ndërsa hulumtimi tregoi se komunikimi ballë për ballë ishte i lidhur pozitivisht me orët e gjumit, ata zbuluan se kryerja e shumë detyrave në media, përdorimi i videos dhe komunikimi në internet lidheshin negativisht me orët e gjumit.

Ekologjitë mediatike me luhatje të shpejtë tani më shumë se kurrë po ndryshojnë vetë ndërveprimet që formojnë zhvillimet sociale. Pea, R., Nass, C., Meheula, L., Rance, M., Kumar, A., Bamford, H., . . . Zhou, a. M. 2012. Sipas Kinder (1999), reagimet e fëmijëve ndaj medias dhe kulturës së saj transformuese janë më "aktive, të ndryshueshme dhe të negociuara" sesa mund ta kuptojnë studiuesit, sepse shpesh përgjigjet janë të rrënjosura në kontekstin e lojës dhe aktiviteteve të tjera të kohës së lirë. Kinder, M., 1999 (p. 17). Gjithnjë e më shumë, studimet po fokusohen në mënyrat në të cilat të rinjtë e kalojnë kohën e tyre. Për shumë studiues, konteksti dhe përmbajtja vendosin parametrat për shëndetin dhe mirëqenien në jetën e fëmijëve. Wartella, E., & Robb, M. 2008. Nivelet e larta të ngopjes së ndërmjetësuar mund të çojnë në zhvillimin e pikëpamjeve dhe perspektivave të caktuara.

Tani ka kërkime nga organizata të mëdha kombëtare që studiojnë efektet mediatike, veçanërisht ato të fëmijëve dhe adoleshentëve. Fondacione si Fondacioni Familja Kaiser kanë kryer studime gjatësore që lidhen me zakonet mediatike të fëmijëve dhe adoleshentëve. Përgjatë viteve në mbarë vendin, mbi 2000 të rinj, nga mosha 8 deri në 18 vjeç, kanë marrë pjesë për të gjurmuar ndryshimet përmes fazave të zhvillimit të fëmijërisë dhe adoleshentëve. Rideout, V. J., Foehr, U. G., & Roberts, D. F. 2010. Të dhënat e mbledhura me vetë-raportet e fëmijëve për një ditë të zakonshme të matura: cilat media janë duke u përdorur, sa kohë shpenzohet me secilën, si platformat e reja të mediave po ndryshojnë konsumin, roli është luajtja e mediave celulare dhe online, përdorimi i kompjuterëve dhe Internet. Rideout, V. J., et al., 2010 (p. 6). Autorët hetuan gjithashtu mjedisin mediatik të të rinjve, si dhe modelet e përdorimit ndër vite dhe në grupmosha të ndryshme. Gjithashtu janë studiuar dallimet gjinore dhe përkatësia etnike. Në vitin 2010, Strasburger, Jordan dhe Donnerstein diskutuan efektet e mediave në shëndet dhe mirëqenie. Ndërsa studimet kanë treguar se media mund të jetë pozitive për zhvillim dhe të sigurojë informacione rreth praktikave të shëndetshme të sigurta që mund të nxisin lidhjen sociale, disa studiues vazhdojnë të shprehin shqetësime në lidhje me efektet e mundshme negative të rezultateve të mediave si: agresioni, sjellja seksuale, përdorimi i substancave, ushqimi i çrregullt, dhe vështirësitë akademike. Strasburger, V. C., Jordan, A. B., & Donnerstein, E. 2010. Studiues të tjerë kanë pohuar, megjithatë, se këto frika janë të pabaza ose të paktën të ekzagjeruara, duke vënë në dukje se ishte e vështirë të ndahej shkenca e kujdesshme nga kryqëzata morale. Ferguson, C. J. 2013.

Sipas një studimi mediatik të vitit 2000 të bërë nga Livingston dhe Bovill të Shkollës Ekonomike dhe Shkencave Politike në Londër, pothuajse të gjithë (99%) e moshave 6-17 vjeç shikojnë televizor në kohën e lirë, mbi katër në çdo pesë shikojnë video (81% ), dy të tretat luajnë lojëra kompjuterike (64%), pothuajse nëntë në dhjetë (86%) dëgjojnë muzikë (shpesh duke bërë diçka tjetër), pak më shumë se gjysma (57%) lexojnë libra që nuk janë për shkollë, një e treta ( 36%) përdorin kompjuterin personal (PC) jo për lojëra në kohën e lirë, dhe një në pesë (19%) personalisht përdor internetin diku (kryesisht në shkollë). Livingstone, S., & Bovill, M. 2000.

Media me sens të përbashkët (Common Sense Media), një organizatë jo-partiake, jofitimprurëse që ofron informacion dhe burime për familjet për të hulumtuar dhe rrjetëzuar rreth medias, kreu një studim i cili kërkoi këndvështrime nga mësuesit në lidhje me efektet mediatike të dallueshme tek fëmijët. Rideout, V., 2012. 71% e mësuesve ('shumë': 34% dhe 'disi': 37%) vunë re efekte në shtrirjen e vëmendjes, gjashtë nga dhjetë (58%) mësues vunë re një rënie në aftësitë e të shkruarit dhe 59% në fytyrë. -komunikim ballë për ballë. Neglizhenca e detyrave të shtëpisë dhe përgatitja e klasës dhe një rënie në aftësitë e të menduarit kritik u vu re gjithashtu. Sipas studimit, në mesin e nxënësve të shkollave fillore format më problematike mediatike raportohen nga mësuesit si video-lojërat (75%), televizioni (61%) dhe lojërat kompjuterike (60%); ndërsa në shkollën e mesme dhe të mesme teknologjitë problematike marrin më shumë role ndërpersonale si mesazhet dhe mediat sociale. Megjithatë, në kontekstin e përfitimeve të mediave të reja, 63% e mësuesve të anketuar thanë se studentët janë më të mirë në gjetjen e informacionit, 34% mund të kryejnë shumë detyra në mënyrë efektive dhe pothuajse 20% e mësuesve vunë re rezultate pozitive që çojnë në sjellje prosociale dhe perspektiva të zgjeruara. Përdoruesit e mediave të rënda thuhet gjithashtu se kanë 15% më pak gjasa për të marrë nota të mira (A dhe B), dhe 24% më shumë gjasa të kenë nota mesatare C ose më poshtë. Ata gjithashtu theksojnë se ekspozimi mediatik është rritur nga 7 orë e 29 minuta në 1999, në 10 orë e 45 minuta në 2009. Lidhjet me kënaqësinë personale u regjistruan gjithashtu në lidhje me përdorimin e rëndë, të moderuar dhe të lehtë të medias. Rideout, V. J, et al., 2010 (pp. 4 & 11).

 Studimet e fëmijërisë 
Studimet e fëmijërisë paraqesin një fushë studimi ndërdisiplinore në të cilën pedagogjia dhe hulumtimi shkencor shqyrton tema specifike për foshnjat, fëmijët dhe adoleshentët. Disa universitete në mbarë botën tani kanë filluar të zhvillojnë programe që fokusohen vetëm në studimin e popullatës rinore. Në vitin 1991, Brooklyn College u bë universiteti i parë në SHBA që nisi një program të këtij lloji. Sipas faqes së internetit të universitetit, kërkimi është kryer, "në emër të fëmijëve dhe të rinjve dhe asistencë për agjencitë qeveritare dhe avokuese si dhe organizatat me bazë në komunitet në punën e tyre në emër të fëmijëve dhe të rinjve". The City University of New York, 2013. Sipas faqes në internet të Kolegjit të Qytetit të Nju Jorkut, disiplina përgatitet për punë në:

 Sektorët e reklamave dhe të korporatave me fokus tek fëmijët
 Arsimi dhe edukimi artistik
 Avokatët, gjyqtarët, prokurorët dhe ekspertët ligjorë, të cilët punojnë me fëmijët në gjykatat familjare dhe penale, sistemet e drejtësisë për të miturit, agjencitë lokale dhe shtetërore të mbrojtjes së fëmijëve dhe firmat ligjore që përfaqësojnë fëmijët dhe të rinjtë
 Organizatat për mbrojtjen e fëmijëve (vendore, kombëtare dhe ndërkombëtare)
 Specialist për jetën e fëmijëve
 Shërbimet për mbrojtjen e fëmijëve
 Mirëqenia e fëmijëve
 Fëmijët dhe media dhe industritë botuese
 Fëmijët dhe shëndeti mendor/publik
 Arsimi dhe edikimi
 Këshilltar udhëzime
 Organizatat e të drejtave të njeriut (vendore, shtetërore dhe ndërkombëtare)
 Drejtësia për të mitur
 Pediatria
 Hulumtimi
 Punë sociale
 Programet për të rinjtë dhe pas shkollës

Universiteti Rutgers ka një program të ngjashëm, Departamentin e Studimeve të Fëmijërisë, i cili fokusohet në çështje, koncepte dhe debate që lidhen me fëmijërinë në një "qasje multidisiplinare" të informuar si nga këndvështrimet e shkencave humaniste ashtu edhe ato sociale. Studimet përfshijnë teorizimin dhe kapjen e thelbit të përfaqësimit të Fëmijës në mënyrë që të "studohen fëmijët dhe fëmijëria brenda konteksteve kulturore dhe globale bashkëkohore". Rutgers, The State University of New Jersey, 2013

Universiteti i Sheffieldit është shtëpia e Qendrës për Studimin e Fëmijërisë dhe Rinisë (CSCY), e themeluar në vitin 2002, e cila është një qendër kërkimore ndërdisiplinore për studimin e fëmijërisë dhe rinisë. Qendra përbëhet nga anëtarë të departamenteve të ndryshme universitare. Qendra gjithashtu "ka një numër partnerësh ndërkombëtarë nga e gjithë bota, duke krijuar mundësi për kërkime bashkëpunuese mbi çështjet teorike dhe thelbësore". University of Sheffield, 2009.

Rrjeti Ndërkombëtar i Kërkimeve për Fëmijërinë dhe Rininë (ICYRNet) është një organizatë që bashkon fushën e studimeve për të rinjtë duke kryer programe të përbashkëta kërkimore, duke organizuar studiues, duke shpërndarë informacion, duke publikuar kërkime, duke trajnuar stafin dhe studentët dhe duke shërbyer si një "Qendër e Burimeve Virtuale". për studiuesit e fëmijërisë. Unknown, 2010 

 Shih edhe 
 Fëmija
 Fëmijëria
 Fëmijëria e hershme
 Studimet e fëmijërisë
 Psikologjia fëmijënore
 Pedagogjia parashkollore

 Literatura 
 The Children's Culture Reader (1998), edited by Henry Jenkins, collects a diverse range of approaches and insights into synchronic and diachronic formulations of childhood.
 The Business of Children's Entertainment (2002) by Norma Odom Pecora examines the economic and social forces surrounding children's entertainment.
 Nickelodeon Nation (2004) by Heather Hendershot explores Nickelodeon as a political and economic force in children's culture.
 20 Questions about Youth and Media (2018), edited by Sharon Mazzarella and Nancy Jennings, offers a comprehensive exploration of children's media in relation to concerns such as race and gender representation and commercialism.
 The Marketing of Children's Toys: Critical Perspectives on Children's Consumer Culture (2021), edited by Rebecca Hains and Nancy Jennings, offers diverse cultural studies approaches into various toys, brands, and marketing techniques.
 Referime 

Kategoria:Fëmijëri