Zejneb bint Muhamed

Zejneb binti Muhamed (arabisht: زَيْنَب بِنْت مُحَمَّد Zaynab bint Muhammad, 600/629 e.s.), ishte vajza më e madhe e profetit islam Muhamed nga gruaja e tij e parë Hatixheja.

 Martesa 
Ajo u martua me kushëririn e saj nga nëna, Ebu el-As ibn el-Rabi, përpara dhjetorit të vitit 610 dhe Hatixheja i bëri një dhuratë martese me një gjerdan oniksi. Ata kishin dy fëmijë, djalin Aliun, i cili vdiq në fëmijëri dhe vajzën Umamen. Zejnebja u bë muslimane menjëherë pasi Muhamedi e shpalli veten profet. Kurejshët i bënë presion Ebu el-Asit që të divorcohej nga Zejnebja, duke i thënë se do t'i jepnin në këmbim çdo grua që donte, por Ebu el-Asi tha se ai nuk donte asnjë grua tjetër, qëndrim për të cilin Muhamedi e lavdëroi. Muhamedi nuk kishte juridiksion mbi Mekën dhe për këtë arsye nuk mund t'i detyronte ata të ndaheshin, kështu që ata vazhduan të jetonin së bashku pavarësisht refuzimit të Abu al-Asit për t'u konvertuar në Islam. Zejnebja mbeti në Mekë kur muslimanët e tjerë pas Muhamedit migruan në Medine.

 Emigrimi në Medinë 
Ebu el-As ishte një nga politeistët që u kap në Betejën e Bedrit. Zejnebja i dërgoi paratë për shpërblimin e tij, duke përfshirë edhe gjerdanin e oniksit. Kur Muhamedi pa gjerdanin, ai refuzoi të pranonte ndonjë shpërblim në para për dhëndrin e tij. Ai e dërgoi Ebu el-Asin në shtëpi dhe Ebu el-Asi i premtoi se do ta dërgonte Zejneben në Medine.

Zejnebja e pranoi këtë udhëzim. Rreth një muaj pas betejës, vëllai i birësuar i Zejnebit, Zejdi, mbërriti në Mekë për ta përcjellë atë në Medine. Ajo hyri në një hawdaj dhe kunati i saj, Kinana, e çoi devenë në Zejd në mes të ditës. Kurejshët e perceptuan këtë si një shfaqje të panevojshme të triumfit të Muhamedit në Bedr. Një grup prej tyre e ndoqën Zejneben dhe e arritën në Dhu Tuva. Një burrë i quajtur Habbar ibn Al-Aswad e kërcënoi atë me shtizën e tij dhe e shtyu. Ajo ra nga hawdaj në një shkëmb. Kinana tregoi shigjetat në kukurën e tij dhe kërcënoi se do të vriste këdo që i afrohej më shumë. Pastaj mbërriti Ebu Sufjani, duke i thënë Kinanës që ta linte harkun e tij në mënyrë që ata të diskutonin në mënyrë racionale. Ai tha se ata nuk kishin ndërmend të mbanin një grua nga babai i saj në hakmarrje për Bedrin, por se ishte e gabuar nga Kinana që t'i poshtëronte kurejshët më tej duke parakaluar largimin e saj në publik; ai duhet ta bëjë në heshtje, kur "llafazat" kishin rënë. Kinana e mori përsëri Zejnebin në shtëpi. Atje ajo pësoi një abort, duke humbur një sasi të madhe gjaku, të cilin ajo ia atribuoi se ishte sulmuar nga Habbar.

Disa netë më vonë, Kinana e mori atë në heshtje për të takuar Zejdin, dhe ai e përcolli për në Medine. Enes ibn Malik kujtoi se e kishte parë Zejnebin në Medine të veshur me një mantel mëndafshi me vija.

 Ribashkimi me Ebu el-Asin 
Zejnebja nuk e pa më burrin e saj deri në shtator ose tetor 627, kur ai hyri në shtëpinë e saj në Medine natën, duke kërkuar mbrojtje. Sulmuesit myslimanë kishin vjedhur disa mallra që ai i mbante në amanet për kurejshët e tjerë, dhe ai donte të përpiqej ta rimarrë atë. Të nesërmen në mëngjes, Zejnebja u ul në mesin e grave në namazin e sabahut dhe bërtiti: "Unë e kam mbrojtur Ebu el-As ibn el-Rabi!" Sapo mbaruan lutjet, Muhamedi konfirmoi se ai nuk dinte asgjë për këtë, por "Ne mbrojmë këdo që ajo mbron." Ai i tha Zejnebit që ta trajtonte Ebu el-Asin si mysafir. Pastaj ai organizoi që malli kurejsh të kthehej dhe Ebu al-Asi ua çoi pronarëve të saj në Mekë.

Ebu el-Asi më pas u konvertua në Islam dhe u kthye në Medine. Muhamedi rivendosi martesën e tij me Zejnebin dhe ata rifilluan jetën e tyre martesore.

 Vdekja 
Pajtimi i tyre ishte jetëshkurtër, sepse Zejnebja vdiq në maj ose qershor 629. Vdekja e saj iu atribuua ndërlikimeve nga aborti që ajo kishte pësuar në vitin 624. Gratë që lanë trupin e saj të pajetë përfshinin Baraka, Seude dhe Umm Seleme.

Një burim thotë:

 Referime 

Kategoria:Lindje 600
Kategoria:Vdekje 629
Kategoria:Fëmijët e Muhamedit