Monarkia e trashëguar

Monarkia e trashëguar është një formë qeverisjeje dhe pasardhëse e pushtetit në të cilën froni kalon nga një anëtar i një familjeje sunduese tek një anëtar tjetër i së njëjtës familje. Një seri sundimtarësh nga e njëjta familje do të përbënin një dinasti.

Monarkia është historikisht lloji më i zakonshëm i monarkisë dhe mbetet forma dominuese në monarkitë ekzistuese. Ai ka avantazhet e vazhdimësisë së përqendrimit të pushtetit dhe pasurisë dhe parashikueshmërisë se kush mund të presë të kontrollojë mjetet e qeverisjes dhe patronazhit. Me kusht që një monark të jetë kompetent, jo shtypës dhe të ketë një dinjitet të përshtatshëm, ai mund të ofrojë gjithashtu faktorët stabilizues të dashurisë popullore dhe besnikërisë ndaj një familjeje sunduese. Gjykimi i asaj që përbën shtypëse, dinjitoze dhe popullore tenton të mbetet në kompetencën e monarkut. Një disavantazh i madh i monarkisë trashëgimore lind kur trashëgimtari i dukshëm mund të jetë fizikisht ose temperamentalisht i papërshtatshëm për të sunduar. Disavantazhe të tjera përfshijnë paaftësinë e një populli për të zgjedhur kreun e shtetit të tij, shpërndarjen e kockëzuar të pasurisë dhe pushtetit në një spektër të gjerë të shoqërisë dhe vazhdimin e strukturave të vjetruara fetare dhe social-ekonomike kryesisht për të mirën e monarkëve, familjeve të tyre dhe mbështetësit.

Në shumicën e monarkive të trashëguara ekzistuese, rendi tipik i trashëgimisë përdor një formë të parësisë, por ekzistojnë metoda të tjera si vjetërsia dhe tanistria (në të cilat një trashëgimtar i dukshëm emërohet nga kandidatët e kualifikuar).

Hulumtimet tregojnë se regjimet trashëgimore, në veçanti primogjeniteti, janë më të qëndrueshme se format e sundimit autoritar me marrëveshje alternative të trashëgimisë.

 Shiko gjithashtu 
 Lista e monarkive të trashëguara
 Trashëgimtari i supozuar

 Referime 


Kategoria:Pasardhje