Chris Hipkins

Christopher John Hipkins (lindur më 5 shtator 1978) është një politikan i Zelandës së Re, i cili ka qenë udhëheqës i Partisë së Punës të Zelandës së Re që nga viti 2023 dhe është vendosur të pasojë Xhasinda Ardern si kryeministër i Zelandës së Re. Ai aktualisht shërben si ministër i arsimit, policisë, Shërbimit Publik dhe udhëheqës i Dhomës. Ai ka shërbyer si deputet (deputet) i Remutakës që nga zgjedhjet e vitit 2008. Ai u bë një figurë e shquar si rezultat i pandemisë COVID-19 në Zelandën e Re, duke shërbyer si ministër i shëndetësisë nga korriku deri në nëntor 2020 dhe ministër për përgjigjen ndaj COVID-19 nga nëntori 2020 deri në qershor 2022.

Më 21 janar 2023, Hipkins u bë kandidati i vetëm për të pasuar Ardern si kreun e Partisë së Punës. Ai u bë lider i partisë më 22 janar 2023 dhe pritet të emërohet nga guvernatori i përgjithshëm si kryeministri i 41-të më 25 janar 2023.

 Jeta e hershme 
Hipkins ka lindur në Luginën Hutt në 1978.  Nëna e tij është Rosemary Hipkins, hulumtuese kryesore për Këshillin e Zelandës së Re për Kërkime Arsimore. Ai ndoqi shkollën fillore Waterloo dhe Hutt Intermediate . Ai ishte djali kryesor në Hutt Valley Memorial College (i njohur më vonë si Kolegji Petone) në 1996.  Hipkins vazhdoi të përfundonte një diplomë Bachelor të Arteve me diplomë në politikë dhe kriminologji në Universitetin Victoria të Wellington,  ku ai ishte president studenti në 2000 dhe 2001. Në shtator 1997, si student i vitit të parë, Hipkins ishte një nga dhjetëra të arrestuar ndërsa protestonin kundër Projektligjit të Gjelbër të Rishikimit Terciar në Parlament. Çështja kaloi nëpër gjykata dhe 10 vjet më vonë një falje dhe një çmim prej mbi 200,000 dollarësh u nda mes 41 protestuesve. Gjykatësi vendosi se pavarësisht pretendimeve të policisë se protestuesit ishin të dhunshëm, protesta ishte paqësore dhe nuk kishte arsye për arrestim.

Pas diplomimit, Hipkins mbajti një sërë punësh, duke përfshirë punën si këshilltar politikash për Federatën e Trajnimit të Industrisë dhe si menaxher trajnimi për Todd Energy në Taranaki. Hipkins punoi gjithashtu në Parlament si këshilltar i Trevor Mallard dhe Helen Clark.

 Karriera parlamentare 

parapamje| Hipkins në 2011
Hipkins u zgjodh për të kandiduar në selinë e mbajtur nga Laburistët e Rimutaka (i riemërtuar Remutaka në 2020) në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2008, pas daljes në pension të deputetit në detyrë Paul Swain . Në zgjedhjet e tij të para, Hipkins fitoi vendin me një shumicë prej 753 dhe mbajti me lehtësi elektoratin në çdo përpjekje të mëpasshme. Në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2020, ai kishte shumicën më të lartë të çdo kandidati të suksesshëm përveç Ardernit.

Në prill 2013, ai votoi në favor të Amendamentit të Martesës (Përkufizimi i Martesës), i cili legalizonte martesën e të njëjtës gjini në Zelandën e Re. Në fund të vitit 2015, Hipkins mori kërcënime të fshehta, duke përfshirë një kërcënim me vdekje, për shprehjen e shqetësimeve të tij për një billbord që reklamonte armë "me çmim të ulët".

Në prill 2016, projektligji i tij për ndryshimin e arsimit (Shfuqizimi i Shkollave Charter) u nxor nga fleta e votimit të anëtarëve. Ai u mposht në leximin e tij të parë në nëntor.

 Karriera ministrore 
Si një deputet i lartë laburist, Hipkins ishte një figurë kyçe në Qeverinë e Gjashtë Laburiste . Ndërmjet viteve 2017 dhe 2023, ai ishte ministri i radhës i gjashtë i Qeverisë nga Partia e Punës dhe iu caktuan përgjegjësitë si ministër i Arsimit, ministër i Shërbimit Publik dhe drejtues i Dhomës. Ai u pa më vonë si një "ndreqës", dhe iu dha përgjegjësi shtesë si ministër i shëndetësisë dhe ministër për përgjigjen ndaj COVID-19 gjatë pandemisë COVID-19 në Zelandën e Re, dhe më vonë si ministër i policisë gjatë një sërë dash-bastisje. Ai doli si "kandidati konsensus" i Partisë Laburiste në zgjedhjet e lidershipit të janarit 2023, të shkaktuara nga pensionimi i Ardern.

 Kryeministër 
Jacinda Ardern njoftoi dorëheqjen e saj si drejtuese e Partisë Laburiste në një konferencë për media më 19 janar 2023, duke deklaruar se nuk kishte më energji të mjaftueshme për kërkesat e rolit. Ajo tregoi se zyrtarisht do të tërhiqet jo më vonë se 7 shkurt 2023.

Hipkins u konfirmua si i vetmi i nominuar menjëherë pasi nominimet u mbyllën në orën 9:00 të mëngjesit më 21 janar. Stuff raportoi se Kiri Allan, deputeti i Bregut Lindor dhe ministri i drejtësisë, i cili ishte spekuluar nga media si një kandidat alternativ, ishte një nga shtatë deputetët që e propozuan atë. Hipkins më parë ishte përbuzur kur u pyet për aspiratat e tij për lidership, duke deklaruar se ai do të mbështeste cilindo kandidat që Partia Laburiste mund të "arrijte një konsensus". Në një qëndrim mediatik jashtë Parlamentit në orën 13:00 më 21 janar, Hipkins komentoi se ai zbuloi se ai ishte shfaqur si ai kandidat konsensus pasi "dera e avionit [që ai kishte hipur për një fluturim për në Wellington] po mbyllej". duke e lënë atë të paaftë për t'iu përgjigjur mesazheve të tij për 40 minuta. Takimi zyrtar për të konfirmuar Hipkins si udhëheqës ishte planifikuar për në orën 13:00 më 22 janar 2023. Zëvendëskryeministri i Hipkin do të jetë Carmel Sepuloni, pasifika e parë që do të mbajë këtë post.

 Jeta personale 
Hipkins u martua në vitin 2020 në një ceremoni të mbajtur në Premier House, Wellington; Grant Robertson ishte njeriu i tij më i mirë. Kur mori lejen e zgjatur të atësisë për lindjen e fëmijës së tij të dytë në vitin 2018, ai ishte një nga ministrat e parë meshkuj të kabinetit të lartë që e bëri këtë. Hipkins dhe gruaja e tij u ndanë në vitin 2022; ata kanë dy fëmijë së bashku.

 Referime 

 Lidhje të jashtme 

 Uebfaqja e deputetëve


Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Lindje 1978
Kategoria:Politikanë nga Zelanda e Re
Kategoria:Ministra të Qeverisë së Zelandës së Re
Kategoria:Njerëz nga Zelanda e re
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara