Sara

Sara (lindi Saraj) është një matriark dhe profeteshë biblike, një figurë kryesore në fetë abrahamike. Ndërsa besimet e ndryshme abrahamike e portretizojnë atë në mënyra të ndryshme, Judaizmi, Krishterimi dhe Islami e përshkruajnë karakterin e saj në mënyrë të ngjashme, si ai i një gruaje të devotshme, e njohur për mikpritjen dhe bukurinë e saj, gruaja dhe gjysmë motra e AbrahamitZanafilla 20:12 dhe nëna e Isakut.

Në Biblën hebraike
parapamje|djathtas|Këshilla e Abramit për Sarajin nga James Tissot, .

Familja
Sipas Librit të Zanafillës, në bisedë me mbretin filistin Abimelekut të Gerarit, Abrahami zbulon se Sara është edhe gruaja e tij edhe gjysmë motra e tij, duke deklaruar se të dy kanë një baba, por jo një nënë. Bashkime të tilla më vonë u ndaluan shprehimisht në Librin e Levitikut (Levitiku 18:9).

Kjo do ta bënte Sarën të bijën e [Terahu]]t dhe gjysmëmotrën e jo vetëm të Abrahamit, por edhe të Haranit dhe të Nahorit. Ajo do të kishte qenë gjithashtu tezja e Lotit, Milkahut, Iskahut dhe Bethuelit, si nga gjaku ashtu edhe nga martesa. Nga bashkimi i saj me Abrahamin, ajo pati një fëmijë, Isakun. Pas vdekjes së saj, Abrahami u martua me Keturën, identitetin e së cilës studiuesit biblikë debatojnë (d.m.th. nëse ajo ishte apo jo në të vërtetë Hagari), dhe prej saj pati të paktën gjashtë fëmijë të tjerë.

Tregimi
Në tregimin biblik, Sara është gruaja e Abrahamit. Në dy vende në tregim ai thotë se Sara është motra e tij (Zanafilla 12:10 deri në 13:1, në takimin me Faraonin dhe Zanafilla 20, në takimin me Abimelekun). Duke e ditur se Sara ishte një bukuri e madhe dhe nga frika se Faraoni do ta vriste Abrahamin për të qenë me Sarën, Abrahami i kërkon Sarës t'i tregojë Faraonit se ajo është motra e tij (Zanafilla 17).

Fillimisht ajo quhej Saraj. Në Zanafillën 17, gjatë së cilës Perëndia i premton Abramit se ai dhe Saraji do të kenë një djalë, Abrami riemërohet si Abraham dhe Saraj riemërohet si Sara. Ka etimologji popullore që shpjegojnë emrat e tyre të vjetër dhe të rinj.

Nisja nga Ur
Terahu, me Abramin (siç quhej atëherë), Sarajn dhe Lotin, u nisën për në Kanaan, por u ndalën në një vend të quajtur Haran, ku Terahu qëndroi derisa vdiq në mosha 205 vjeçare.Zanafilla 11:27-32 Perëndia i kishte thënë Abramit të linte vendin e tij dhe shtëpinë e babait të tij për një tokë që do t'i tregonte, duke i premtuar se do të bësh prej tij një komb të madh, të bekoj atë, bëje emrin e tij të madh, beko ata që e bekuan dhe mallkojnë "atë" që e mallkon.Zanafilla 12:1-3 Pas urdhrit të Perëndisë, Abrami mori gruan e tij Sarajn, nipin e tij Lotin, pasurinë dhe skllevërit që kishin fituar dhe udhëtoi për në Sikem të Kanaanit. Abrami ishte 75 vjeç në këtë kohë.

Në Islam
parapamje|230px|Emri i Sarës në kaligrafinë arabe
Portretizimi islam i Sarës, i cili nuk përmendet emri në Kuran, imiton atë të portretizimit të saj në Judaizëm dhe Krishterim, në atë që ajo është një grua, e afërm dhe e mirë për Abrahamin, i cili, pas vitesh shterpësie, bekohet me një djalë, profeti Isak (Is'haku). Megjithatë, ekzistojnë dallime të dukshme në portretizimin e marrëdhënieve të saj me Abrahamin, Hagarin dhe Ismaelin. Ajo nuk portretizohet si motra e Abrahamit, por kushërira e tij e parë, që thuhet se është vajza e vëllait të Terahut, Haranit, dhe Hagari nuk është portretizuar si e dashura e Abrahamit, por një grua e dytë, duke eliminuar armiqësinë që Sara ndjen për Agarën gjatë shtatzënisë së saj dhe ndaj Ismaelit.

Kurani përsërit gjithashtu historinë biblike që Sara qeshi kur mori një mesazh hyjnor që konfirmonte shtatzëninë e saj, megjithëse në Kuran ky mesazh është shpallur nga engjëjt dhe jo nga vetë Zoti:

Referime

Kategoria:Njerëz të Librit të Zanafillës