Druidët

Druidët ishin anëtar të klasës së lartë në kulturat e lashta kelte. Druidët ishin udhëheqës fetarë, si dhe autoritete ligjore, gjykatës, kujdestarë, profesionistë mjekësorë dhe këshilltarë politikë. Druidët nuk lanë llogari të shkruara. Ndërsa u raportua se ishin të ditur, ata besohet se ishin penguar nga doktrina që të regjistronin njohuritë e tyre në formë të shkruar. Besimet dhe praktikat e tyre dëshmohen në disa detaje nga bashkëkohësit e tyre nga kulturat e tjera, si romakët dhe grekët.

 Hyrje 
parapamje| Ilustrim imagjinativ i 'An Arch Druid in His Judicial Habit', nga Kostumi i banorëve origjinalë të ishujve britanikë nga S.R. Meyrick dhe C.H. Smith (1815), jaka e grykës së arit që kopjon shembuj të epokës së bronzit irlandez. 

Referencat më të hershme të njohura për druidët datojnë në shekullin e IV pes. Përshkrimi më i vjetër i detajuar vjen nga Julius Caesar 's Commentarii de Bello Gallico (vitet 50 pes). Ato u përshkruan nga shkrimtarë të tjerë romakë si Ciceroni, Cicero (44) I.XVI.90. Tacitus, Tacitus XIV.30. dhe Plini Plaku . Pliny (c. 78) XVI.249. Pas pushtimit romak të Galisë, urdhrat druidë u shtypën nga qeveria romake në shekullin e 1-të. Perandorët e erës sonë Tiberius dhe Klaudius, dhe ishin zhdukur nga të dhënat e shkruara në shekullin II.

Rreth vitit 750 të es, fjala druid shfaqet në një poemë të Blathmac, i cili shkroi për Jezusin, duke thënë se ai ishte "më i mirë se një profet, më i ditur se çdo druid, një mbret që ishte peshkop dhe një i urtë i plotë".  Druidët shfaqen në disa nga tregimet mesjetare nga Irlanda e kristianizuar si " Táin Bó Cúailnge ", ku ata janë portretizuar kryesisht si magjistarë që kundërshtuan ardhjen e krishterimit. Hutton (2009) pp. 32–37. Në vazhdën e ringjalljes keltike gjatë 18 dhe 19 shekuj me radhë, grupet vëllazërore dhe neopagane u themeluan bazuar në idetë për druidët e lashtë, një lëvizje e njohur si Neo-Druidizëm . Shumë nocione të njohura rreth druidëve, të bazuara në keqkuptimet e studiuesve të shekullit të 18-të, janë zëvendësuar kryesisht nga studimet më të fundit. 

 Etimologjia 
Fjala angleze druid rrjedh nga latinishtja druidēs (shumës), e cila u konsiderua nga shkrimtarët e lashtë romakë se vinte nga fjala amtare galike kelt për këto figura. Piggott (1968) p. 89.   Tekstet e tjera romake përdorin formën druidae, ndërsa i njëjti term u përdor nga etnografët grekë si  ( druidēs ).   Ndonëse nuk dihet se asnjë mbishkrim romano-keltik ekzistues e përmban këtë formë,  fjala është e lidhur me fjalët e mëvonshme keltike të ishullit, irlandez i vjetër druí 'druid, magjistar', i vjetër kornish druw, i mesëm uellsian dryw ' shikues ; trumcak '. Bazuar në të gjitha format e disponueshme, fjala hipotetike proto-kelte mund të rindërtohet si * dru-wid-s (pl. * druwides ) që do të thotë " lisi -njohës". Të dy elementët kthehen në rrënjët proto-indo-evropiane *deru-  dhe *weid- "për të parë".  Kuptimi i "njohësit të lisit" ose "shikuesit të lisit" mbështetet nga Plini Plaku, i cili në Historinë e tij Natyrore e konsideroi fjalën të përmbajë emrin grek drýs (δρύς), "pemë lisi"  dhe prapashtesën greke -idēs (-ιδης).  Të dy druí irlandez i vjetër dhe dryw i Uellsit të Mesëm mund t'i referohen trumcakut, ndoshta të lidhur me një lidhje të atij zogu me agurin në traditën irlandeze dhe uellsiane. 

 Shih edhe 
 Paganizmi
 Neopaganizmi
 Paganizmi nordik
 Paganizmi iliro-arbëror
 Neopaganizmi gjerman

 Literatura 










 Referime 

Kategoria:Paganizëm