Arresti kardiak

Arresti kardiak është humbja e papritur e rrjedhës së gjakut si rezultat i pamundësisë së zemrës për të pompuar në mënyrë të efektshme.  Shenjat përfshijnë humbje të vetëdijes dhe frymëmarrje të çrregullt ose mungesë frymëmarrjeje.  Përpara arrestit kardiak, disa individë mund të përjetojnë dhimbje gjoksi, vështirësi në frymëmarrje ose të përziera.  Nëse nuk trajtohet brenda pak minutash, zakonisht çon në vdekje . 

Shkaku më i zakonshëm i arrestit kardiak është sëmundja e arterieve koronare.  Shkaqet më pak të zakonshme përfshijnë humbjen e shumtë  të gjakut, mungesën e oksigjenit, nivelet shumë të ulëta të kaliumit, infarktin e zemrës dhe ushtrimet fizike intensive.  Po ashtu, një numër çrregullimesh të trashëguara mund ta rrisin këtë rrezik, përfshirë këtu sindromën e QT-së së gjatë.  Ritmi fillestar i zemrës është zakonisht fibrilacioni ventrikular.  Diagnoza konfirmohet nga mungesa e pulsit.  Ndërkohë që një arrest kardiak mund të shkaktohet nga ataku në zemër ose infarkti i zemrës, këto dy gjëra nuk janë të njëjta. 

Parandalimi përfshin mos pirjen e duhanit, kryerjen e aktivitetit fizik dhe ruajtjen e një peshe normale.  Trajtimi për arrestin kardiak përfshin rianimimin e menjëhershëm kardiopulmonar (CPR) dhe defibrilimin, nëse është i pranishëm një ritëm shumë i çrregullt.  Ndër individët që mbijetojnë, menaxhimi i synuar i temperaturës mund të përmirësojë rezultatet.   Për të zvogëluar mundësinë e vdekjes nga përsëritja e arrestit kardiak, mund të vendoset një defibrilator kardiak i implantueshëm. 

Në Shtetet e Bashkuara ndodhin rreth 535,000 raste në vit.  Rreth 13 nga 10,000 individë (326,000 raste ose 61%) përjetojnë arrest kardiak jashtë mjedisit spitalor, ndërsa 209,000 raste (39%) ndodhin brenda spitalit.  Arresti kardiak bëhet më i zakonshëm me kalimin e moshës.  Prek meshkujt më shpesh sesa femrat.  Përqindja e atyre që i mbijetojnë arrestit jashtë mjedisit spitalor, pavarësisht trajtimit, është rreth 8%.  Shumë prej atyre që mbijetojnë kanë paaftësi të konsiderueshme.  Megjithatë, shumë programe televizive amerikane kanë portretizuar norma absurdshëm të larta mbijetese prej 67%. 

 Bibliografia