Shkëmbimi i të burgosurve

Shkëmbimi i të burgosurve është një marrëveshje midis palëve kundërshtare në një konflikt për lirimin e të burgosurve: rob lufte, spiunë, pengje, etj. Ndonjëherë, trupat e vdekur përfshihen në një shkëmbim.

 Konventat e Gjenevës 
Sipas Konventave të Gjenevës, të burgosurit që nuk mund të kontribuojnë në përpjekjet e luftës për shkak të sëmundjes ose paaftësisë kanë të drejtë të riatdhesohen në vendin e tyre. Kjo është pavarësisht nga numri i të burgosurve të prekur; pushteti ndalues nuk mund të refuzojë një kërkesë të vërtetë.

Sipas Konventës së Gjenevës (1929), kjo mbulohet nga nenet 68 deri në 74 dhe aneksi. Një nga programet më të mëdha të shkëmbimit u drejtua nga Kryqi i Kuq Ndërkombëtar gjatë Luftës së Dytë Botërore nën këto kushte. Sipas Konventës së Tretë të Gjenevës të vitit 1949, që mbulohet nga nenet 109 deri në 117.

Lufta e Dytë Botërore në Jugosllavi pa një luftë brutale midis forcave të armatosura të Rajhut të Tretë dhe partizanëve të udhëhequr nga komunistët. Pavarësisht kësaj, të dyja palët negociuan shkëmbimin e të burgosurve praktikisht që nga fillimi i luftës. Në rrethana të jashtëzakonshme, këto kontakte të hershme evoluan në një marrëveshje shkëmbimi formal, të përqendruar në krijimin e një zone neutrale, ndoshta e vetmja e tillë në Evropën e pushtuar, ku të burgosurit shkëmbeheshin rregullisht deri në fund të prillit 1945, duke shpëtuar disa mijëra jetë.Gaj Trifković, "Making Deals with the Enemy: Partisan-German Contacts and Prisoner Exchanges in Yugoslavia, 1941–1945" in: Global War Studies 01/2013; 10(2):6–37.

Shih gjithashtu
Ekstradimi
Shkëmbimi humanitar
Diplomacia e pengjeve

 Referime 

Kategoria:Mekanizmat e paqes

Kategoria:Rob lufte