Mbretëria (biologji)

Mbretëria në biologji është renditja e dytë më e lartë taksonomike, pak më poshtë domenit. Mbretëritë ndahen në grupe më të vogla të quajtura tipe (fili). Tradicionalisht, disa tekste shkollore nga Shtetet e Bashkuara dhe Kanada përdorën një sistem prej gjashtë mbretërish ( Animalia, Plantae, Fungi, Protista, Archaea /Archaebacteria dhe Bakteret /Eubacteria) ndërsa tekstet shkollore në Britaninë e Madhe, Indi, Greqi, Brazil dhe vende të tjera përdorin pesë vetëm mbretëritë (Animalia, Plantae, Fungi, Protista dhe Monera ).

Disa klasifikime të fundit të bazuara në kladistikët modernë kanë braktisur shprehimisht termin mbretëri, duke vënë në dukje se disa mbretëri tradicionale nuk janë monofile, që do të thotë se ato nuk përbëhen nga të gjithë pasardhësit e një paraardhësi të përbashkët. Termat flora (për bimët), fauna (për kafshët) dhe, në shekullin 21, kërpudha (për kërpudhat) përdoren gjithashtu për jetën e pranishme në një rajon ose kohë të caktuar.  

 Përkufizimi 
Kur Carl Linnaeus prezantoi sistemin e nomenklaturës së bazuar në rang në biologji në 1735, rangut më të lartë iu dha emri "mbretëria" dhe u pasua nga katër radhë të tjera kryesore ose kryesore: klasa, rendi, gjinia dhe speciet .  Më vonë u prezantuan dy radhë të tjera kryesore, duke e bërë sekuencën mbretëri, filium ose ndarje, klasë, renditje, familje, gjini dhe specie .  Në vitin 1990, renditja e domenit u prezantua mbi mbretërinë. 

Mund të shtohen parashtesa, kështu që subkingdom ( subregnum ) dhe infrakingdom (i njohur gjithashtu si infraregnum ) janë dy renditjet menjëherë poshtë mbretërisë. Supermbretëria mund të konsiderohet si një ekuivalent i domenit ose perandorisë ose si një renditje e pavarur midis mbretërisë dhe domenit ose nëndomainit. Në disa sisteme klasifikimi, dega e rangut shtesë (latinisht: ramus ) mund të futet midis nënmbretërisë dhe nënmbretërisë, p.sh., Protostomia dhe Deuterostomia në klasifikimin e Cavalier-Smith. 

 Historia 

 Dy mbretëri të jetës 
Klasifikimi i gjallesave në kafshë dhe bimë është i lashtë. Aristoteli (384–322 p.e.s) klasifikoi speciet e kafshëve në veprën e tij me titull Historia e Kafshëve, ndërsa nxënësi i tij Theophrastus (  –  ) shkroi një vepër paralele, Historia Plantarum, mbi bimët. 

Carl Linnaeus (1707-1778) hodhi themelet për nomenklaturën moderne biologjike, të rregulluar tani nga Kodet e Nomenklaturës, në 1735. Ai dalloi dy mbretëri të gjallesave: Regnum Animale ("mbretëria e kafshëve ") dhe Regnum Vegetabile ("mbretëria bimore", për bimët ). Linnaeus gjithashtu përfshiu mineralet në sistemin e tij të klasifikimit, duke i vendosur ato në një mbretëri të tretë, Regnum Lapideum .

 Tre mbretëritë e jetës 
djathtas|parapamje| Koncepti origjinal i Haeckel (1866) për tre mbretëritë e jetës, duke përfshirë mbretërinë e re Protista. Vini re përfshirjen e cianobakterit Nostoc me bimët.
Në 1674, Antonie van Leeuwenhoek, i quajtur shpesh "babai i mikroskopisë", i dërgoi Shoqërisë Mbretërore të Londrës një kopje të vëzhgimeve të tij të para të organizmave mikroskopikë njëqelizorë. Deri atëherë, ekzistenca e organizmave të tillë mikroskopikë ishte krejtësisht e panjohur. Pavarësisht kësaj, Linnaeus nuk përfshiu asnjë krijesë mikroskopike në taksonominë e tij origjinale.

Në fillim, organizmat mikroskopikë u klasifikuan në mbretërinë e kafshëve dhe bimëve. Megjithatë, nga mesi i shekullit të 19-të, ishte bërë e qartë për shumë njerëz se "dikotomia ekzistuese e mbretërisë së bimëve dhe kafshëve [ishte bërë] e paqartë me shpejtësi në kufijtë e saj dhe ishte e vjetëruar". 

Në 1860 John Hogg propozoi Protoctista, një mbretëri e tretë e jetës e përbërë nga "të gjitha krijesat e ulëta, ose qeniet organike kryesore"; ai mbajti Regnum Lapideum si mbretërinë e katërt të mineraleve.  Në 1866, Ernst Haeckel propozoi gjithashtu një mbretëri të tretë të jetës, Protista, për "organizmat neutralë" ose "mbretërinë e formave primitive", të cilat nuk ishin as kafshë dhe as bimore; ai nuk e përfshiu Regnum Lapideum në skemën e tij.  Haeckel rishikoi përmbajtjen e kësaj mbretërie disa herë përpara se të vendosej në një ndarje të bazuar në faktin nëse organizmat ishin njëqelizorë (Protista) ose shumëqelizore (kafshë dhe bimë). 

 Katër mbretëri 
Zhvillimi i mikroskopisë zbuloi dallime të rëndësishme midis atyre organizmave qelizat e të cilëve nuk kanë një bërthamë të veçantë ( prokariotët ) dhe organizmave qelizat e të cilëve kanë një bërthamë të veçantë ( eukariotët ). Në 1937 Édouard Chatton prezantoi termat "prokariote" dhe "eukariot" për të dalluar këta organizma. 

Në vitin 1938, Herbert F. Copeland propozoi një klasifikim me katër mbretëri duke krijuar romanin Kingdom Monera të organizmave prokariotikë; si një grup i rishikuar Monera i Protista, ai përfshinte organizma të klasifikuar tani si Baktere dhe Archaea . Ernst Haeckel, në librin e tij të vitit 1904 The Wonders of Life, kishte vendosur algat blu-jeshile (ose Phycochromacea) në Monera; kjo gradualisht do të pranohej dhe algat blu-jeshile do të klasifikoheshin si baktere në grupin Cyanobacteria .  

Në vitet 1960, Roger Stanier dhe C.B. van Niel promovuan dhe popullarizuan punën e mëparshme të Édouard Chatton, veçanërisht në punimin e tyre të vitit 1962, "Koncepti i një bakteri"; kjo krijoi, për herë të parë, një gradë mbi mbretërinë - një supermbretë ose perandori - me sistemin dy-perandori të prokariotëve dhe eukariotëve.  Sistemi me dy perandori do të zgjerohej më vonë në sistemin me tre domene të Archaea, Bacteria dhe Eukaryota. 

 Pesë mbretëri 
Dallimet midis kërpudhave dhe organizmave të tjerë të konsideruar si bimë ishin njohur prej kohësh nga disa; Haeckel kishte zhvendosur kërpudhat nga Plantae në Protista pas klasifikimit të tij origjinal,  por u shpërfill kryesisht në këtë ndarje nga shkencëtarët e kohës së tij. Robert Whittaker njohu një mbretëri shtesë për Kërpudhat . Sistemi me pesë mbretëri që rezulton, i propozuar në 1969 nga Whittaker, është bërë një standard popullor dhe me njëfarë përsosjeje përdoret ende në shumë vepra dhe përbën bazën për sistemet e reja shumë-mbretërish. Ai bazohet kryesisht në dallimet në të ushqyerit ; Plantae e tij ishin kryesisht autotrofe shumëqelizore, heterotrofe shumëqelizore Animalia dhe saprotrofe shumëqelizore Fungi të tij.

Dy mbretëritë e mbetura, Protista dhe Monera, përfshinin koloni qelizore njëqelizore dhe të thjeshta.  Sistemi i pesë mbretërive mund të kombinohet me sistemin e dy perandorive. Në sistemin Whittaker, Plantae përfshinte disa alga. Në sisteme të tjera, si sistemi i pesë mbretërive të Lynn Margulis, bimët përfshinin vetëm bimët tokësore ( Embryophyta ), dhe Protoctista ka një përkufizim më të gjerë. 

Pas publikimit të sistemit të Whittaker-it, modeli i pesë mbretërive filloi të përdoret zakonisht në tekstet e biologjisë së shkollave të mesme.  Por pavarësisht nga zhvillimi nga dy mbretëri në pesë në mesin e shumicës së shkencëtarëve, disa autorë deri në vitin 1975 vazhduan të përdorin një sistem tradicional me dy mbretëri të kafshëve dhe bimëve, duke e ndarë mbretërinë e bimëve në nënmbretëitë Prokaryota (bakteret dhe cianobakteret), Mycota (kërpudhat dhe të afërm të supozuar), dhe Chlorota (algat dhe bimët tokësore). 

 Gjashtë mbretëri 
Në vitin 1977, Carl Woese dhe kolegët propozuan nënndarjen themelore të prokariotëve në Eubacteria (më vonë të quajtur Bakteret) dhe Archaebacteria (më vonë të quajtura Archaea), bazuar në strukturën e ARN-së ribozomale ;  kjo më vonë do të çonte në propozimin e tre "fushave" të jetës, të Baktereve, Arkeave dhe Eukariotave.  E kombinuar me modelin e pesë mbretërive, kjo krijoi një model me gjashtë mbretëri, ku mbretëria Monera zëvendësohet nga mbretëritë Bacteria dhe Archaea.  Ky model i gjashtë mbretërive përdoret zakonisht në librat e fundit të biologjisë të shkollave të mesme në SHBA, por ka marrë kritika për kompromentimin e konsensusit aktual shkencor.  Por ndarja e prokariotëve në dy mbretëri mbetet në përdorim me skemën e fundit të shtatë mbretërive të Thomas Cavalier-Smith, megjithëse kryesisht ndryshon në atë që Protista zëvendësohet nga Protozoa dhe Chromista. 

 Shtatë mbretëri 
Cavalier-Smith dhe bashkëpunëtorët e tij rishikuan klasifikimin e tyre në vitin 2015. Në këtë skemë ata prezantuan dy supermbretëritë e Prokariotëve dhe Eukariotëve dhe shtatë mbretëri. Prokariota kanë dy mbretëri: Bakteret dhe Arkeat. (Kjo u bazua në konsensusin e paraqitur në Përmbledhjen Taksonomike të Baktereve dhe Arkeave, dhe Katalogun e Jetës). Eukariotat kanë pesë mbretëri: Protozoa, Chromista, Plantae, Fungi dhe Animalia. Në këtë klasifikim një protist është cilido nga organizmat njëqelizorë eukariote. 

 Tetë mbretëri 
Thomas Cavalier-Smith mbështeti konsensusin në atë kohë, se ndryshimi midis Eubacteria dhe Archaebacteria ishte aq i madh (veçanërisht duke marrë parasysh distancën gjenetike të gjeneve ribozomale) sa që prokariotët duhej të ndaheshin në dy mbretëri të ndryshme. Ai më pas e ndau Eubacteria në dy nënmbretë: Negibacteria ( bakteret Gram negative ) dhe Posibacteria ( bakteret Gram pozitive ). Përparimet teknologjike në mikroskopinë elektronike lejuan ndarjen e Chromista nga mbretëria Plantae . Në të vërtetë, kloroplasti i kromistëve ndodhet në lumenin e rrjetës endoplazmatike në vend të citosolit . Për më tepër, vetëm kromistë përmbajnë klorofil c . Që atëherë, shumë fila protistësh jo fotosintetikë, që mendohet se kanë humbur në mënyrë të dytë kloroplastet e tyre, u integruan në mbretërinë Chromista.

Më në fund, u zbuluan disa protistë që nuk kishin mitokondri.  Meqenëse mitokondritë dihej se ishin rezultat i endosimbiozës së një proteobakteri, mendohej se këta eukariote amitokondriate ishin në mënyrë primitive, duke shënuar një hap të rëndësishëm në eukariogjenezë . Si rezultat, këta protistë amitokondriate u ndanë nga mbretëria protiste, duke krijuar në të njëjtën kohë supermbretërinë dhe mbretërinë Arkezoa . Kjo supermbretëri ishte kundër supermbretërisë Metakariota, duke grupuar së bashku pesë mbretëritë e tjera eukariote ( Animalia, Protozoa, Fungi, Plantae dhe Chromista ). Kjo njihej si hipoteza e Arkezoas, e cila që atëherë është braktisur;  skemat e mëvonshme nuk përfshinin ndarjen Arkezoa-Metakariota.  

 Gjashtë mbretëri (1998) 
Në 1998, Cavalier-Smith botoi një model të gjashtë mbretërive,  i cili është rishikuar në letrat pasuese. Versioni i publikuar në 2009 është paraqitur më poshtë.  Compared to the version Cavalier-Smith published in 2004, the alveolates and the rhizarians have been moved from Kingdom Protozoa to Kingdom Chromista.  Cavalier-Smith nuk e pranoi më rëndësinë e ndarjes themelore Eubacteria-Archaebacteria të paraqitur nga Woese dhe të tjerë dhe të mbështetur nga kërkimet e fundit.  Mbretëria Bakteret (mbretëria e vetme e perandorisë Prokaryota ) u nda në dy nën-mbretëri sipas topologjive të tyre të membranës: Unibacteria dhe Negibacteria . Unibacteria u nda në phyla Archaebacteria dhe Posibacteria ; Tranzicioni bimembranoz-njëmembranoz mendohej të ishte shumë më themelor sesa dega e gjatë e distancës gjenetike të Arkebaktereve, e parë si pa ndonjë rëndësi të veçantë biologjike.

Cavalier-Smith nuk pranon të jetë e vlefshme kërkesa që taksat të jenë monofiletike ("holofiletike" në terminologjinë e tij). Ai përcakton Prokaryota, Bakteret, Negibacteria, Unibacteria dhe Posibacteria si taksa të vlefshme (prandaj " monofiletike " në kuptimin që ai përdor këtë term), duke shënuar risi të rëndësishme me rëndësi biologjike (në lidhje me konceptin e kamares biologjike).

Në të njëjtën mënyrë, mbretëria e tij parafiletike Protozoa përfshin paraardhësit e Animalia, Fungi, Plantae dhe Chromista. Përparimet e studimeve filogjenetike i lejuan Cavalier-Smith të kuptonte se të gjitha filat që mendohej se ishin arkezoanë (dmth. Kjo do të thotë se të gjithë eukariotët e gjallë janë në fakt metakariotë, sipas rëndësisë së termit të dhënë nga Cavalier-Smith. Disa nga anëtarët e mbretërisë së vdekur Archezoa, si grupi Microsporidia, u riklasifikuan në mbretërinë Fungi . Të tjerët u riklasifikuan në mbretërinë Protozoa, si Metamonada, e cila tani është pjesë e Excavata-s .

Për shkak se Cavalier-Smith lejon parafilinë, diagrami më poshtë është një 'grafikë organizative', jo një 'grafikë e paraardhësve' dhe nuk përfaqëson një pemë evolucionare.

 Shih edhe 
 Biologjia
 Sistematika
 Filogjenetika
 Taksonomia (biologji)

 Literatura 
 Pelentier, B. (2007-2015). Empire Biota: a comprehensive taxonomy, . [Historical overview.]
 Peter H. Raven and Helena Curtis (1970), Biology of Plants, New York: Worth Publishers. [Early presentation of five-kingdom system.]

 Referime 

 Lidhje të jashtme 
 Një histori e shkurtër e mbretërive të jetës në natyrën tokësore
 Koncepti i pesë mbretërive 
 Klasifikimi i Whittaker-it
Kategoria:Terminologji biologjike

Kategoria:All articles containing potentially dated statements