Stresi psikologjik

Në psikologji, stresi është një ndjenjë e tendosjes dhe presionit emocional. Stresi është një lloj dhimbjeje psikologjike. Sasi të vogla stresi mund të jenë të dobishme, pasi mund të përmirësojnë performancën atletike, motivimin dhe reagimin ndaj mjedisit. Megjithatë, sasia e tepërt e stresit mund të rrisë rrezikun e goditjeve në tru, sulmeve në zemër, ulcerave dhe sëmundjeve mendore si depresioni dhe gjithashtu përkeqësimin e një gjendjeje para-ekzistuese.

Stresi psikologjik mund të jetë i jashtëm dhe i lidhur me mjedisin, por mund të shkaktohet edhe nga perceptime të brendshme që bëjnë që një individ të përjetojë ankth ose emocione të tjera negative që rrethojnë një situatë, si presioni, shqetësimi, etj., të cilat më pas i konsiderojnë stresuese.

Hans Selye (1974) propozoi katër variacione të stresit. Në një aks ai lokalizon stresin e mirë (eustress) dhe stresin e keq (shqetësimin). Nga ana tjetër është stresi i tepërt (hiperstresi) dhe nënstresi (hiposstresi). Selye mbron balancimin e këtyre: qëllimi përfundimtar do të ishte balancimi i përsosur i hiperstresit dhe hipostresit dhe për të pasur sa më shumë eustress të jetë e mundur.

Termi "eustress" vjen nga rrënja greke eu- që do të thotë "e mirë" (si në "euforia"). Eustress rezulton kur një person e percepton një stresor si pozitiv. "Shqetësim" rrjedh nga rrënja latine dis- (si në "disonancë" ose "mosmarrëveshje"). Shqetësimi i përcaktuar mjekësisht është një kërcënim për cilësinë e jetës. Ndodh kur kërkesa tejkalon shumë aftësitë e një personi.

 Shiko edhe 

 Psikologjia

 Referime 

Kategoria:Psikologji