Kuzhina turke

Kuzhina turke (Turqisht: Türk mutfağı) është kuzhina kombëtare e Turqisë, e cila është trashëgimtare e kuzhinës osmane. Kuzhina turke nga ana e saj ka ndikuar në ato dhe kuzhinat e tjera fqinje, duke përfshirë ato të Evropës Juglindore (Ballkani), Evropës Qendrore dhe Evropës Perëndimore.

Kuzhina turke ndryshon në të gjithë vendin. Gatimi i Stambollit, Bursës, Izmirit dhe pjesës tjetër të rajonit të Anadollit trashëgon shumë elementë të kuzhinierisë së oborrit osman, duke përfshirë përdorimin e moderuar të erëzave, një preferencë për oriz mbi bulgur, kofte dhe një disponueshmëri më të gjerë të zierjeve me perime (türlü), patëllxhan, dollma të mbushura dhe peshk. Kuzhina e Rajonit të Detit të Zi përdor gjerësisht peshkun, veçanërisht açugen e Detit të Zi (hamsi) dhe përfshin enët e misrit. Kuzhina e juglindjes (p.sh. Urfa, Gaziantep, Adıyaman dhe Adana) është e famshme për shumëllojshmërinë e kebabëve, mezeve dhe ëmbëlsirave me bazë brumi si bakllava, şöbiyet, kadayıf dhe künefe.

Në pjesët perëndimore të Turqisë, ku pemët e ullirit rriten me bollëk, vaji i ullirit është lloji kryesor i vajit që përdoret për gatim. Kuzhinat e rajoneve të Egjeut, Marmarasë dhe Mesdheut janë të pasura me perime, barishte dhe peshk. Anadolli Qendrore ka shumë specialitete të famshme, si keşkek, mantı (veçanërisht nga Kayseri) dhe gözleme.

Specialitetet shpesh emërtohen për vende dhe mund t'i referohen stileve të ndryshme të përgatitjes. Për shembull, Urfa kebap është më pak pikant dhe më i trashë se Adana kebap. Megjithëse ushqimet me bazë mishi si kebabët janë të zakonshëm në kuzhinën turke jashtë vendit, vaktet në Turqi përqendrohen kryesisht rreth orizit, perimeve dhe bukës.

 Referime 


Kategoria:Kuzhina mesdhetare
Kategoria:Kuzhina e Lindjes së Mesme