Kulla

Kulla është një strukturë e gjatë, më e lartë se e gjerë, shpesh nga një faktor domethënës. Kullat dallohen nga direkët për mungesën e telave të tyre dhe për këtë arsye, së bashku me ndërtesat e larta, janë struktura vetë-mbështetëse.

Kullat dallohen veçanërisht nga ndërtesat në atë që ato janë ndërtuar jo për të qenë të banueshme, por për të shërbyer funksione të tjera duke përdorur lartësinë e kullës. Për shembull, lartësia e një kulle sahati përmirëson dukshmërinë e orës dhe lartësia e një kulle në një ndërtesë të fortifikuar si kalaja rrit dukshmërinë e rrethinës për qëllime mbrojtëse. Kullat mund të ndërtohen gjithashtu për qëllime vëzhgimi, argëtimi ose telekomunikacioni. Një kullë mund të qëndrojë vetëm ose të mbështetet nga ndërtesa ngjitur, ose mund të jetë një veçori në majë të një strukture ose ndërtese më të madhe.

 Historia 
Kullat janë përdorur nga njerëzimi që nga kohërat parahistorike. Më e vjetra e njohur mund të jetë kulla rrethore prej guri në muret e Jerikos neolitike (8000 pes). Disa nga kullat më të hershme ishin zigurat, të cilat ekzistonin në arkitekturën sumeriane që nga mijëvjeçari i 4-të p.e.s.. Ziguratet më të famshme përfshijnë Ziguratin sumerian të Urit, i ndërtuar në mijëvjeçarin e 3-të p.e.s., dhe Etemenanki, një nga shembujt më të famshëm të arkitekturës babilonase.

Disa nga shembujt më të hershëm të mbijetuar janë strukturat e broshurave në Skocinë veriore, të cilat janë shtëpi kullash konike. Këta dhe shembuj të tjerë nga kulturat fenikase dhe romake theksuan përdorimin e një kulle në role fortifikuese dhe roje. Për shembull, emri i qytetit maroken të Mogadorit, i themeluar në mijëvjeçarin e 1-rë p.e.s., rrjedh nga fjala fenikase për kullën e vrojtimit ('migdol'). Romakët përdorën kulla tetëkëndore si elemente të Pallatit të Dioklecianit në Kroaci, monumenti i të cilit daton afërsisht në vitin 300 pas Krishtit, ndërsa Muret Servian (shekulli i 4-të p.e.s.) dhe Muret Aureliane (shekulli i 3-të p.e.s.) shfaqën ato katrore. Kinezët përdorën kullat si elemente të integruara të Murit të Madh Kinez në vitin 210 p.e.s. gjatë Dinastisë Qin. Kullat ishin gjithashtu një element i rëndësishëm i kalave.

parapamje|Kulla Eiffel në Paris
Kulla të tjera të njohura përfshijnë Kullën e Pizës në Pizë, Itali e ndërtuar nga viti 1173 deri më 1372, Dy Kullat në Bolonjë, Itali të ndërtuara nga viti 1109 deri më 1119 dhe Kullat e Pavias (25 mbijetojnë), të ndërtuara midis shekullit të 11-të dhe 13-të. Kullat Himalajan janë kulla guri të vendosura kryesisht në Tibet të ndërtuara afërsisht nga shekulli 14-15.Dana Thomas, "Towers to the Heavens", Newsweek, 2003-11-15

 Mekanika 
Deri në një lartësi të caktuar mund të bëhet një kullë me strukturën mbajtëse me anë paralele. Sidoqoftë, mbi një lartësi të caktuar, ngarkesa kompresive e materialit tejkalohet dhe kulla do të dështojë. Kjo mund të shmanget nëse struktura mbështetëse e kullës ngushton ndërtesën.

Një kufi i dytë është ai i përkuljes - struktura kërkon ngurtësi të mjaftueshme për të shmangur thyerjen nën ngarkesat me të cilat përballet, veçanërisht ato për shkak të erërave. Shumë kulla shumë të larta kanë strukturat e tyre mbështetëse në periferi të ndërtesës, gjë që rrit shumë ngurtësinë e përgjithshme.

Një kufi i tretë është dinamik; një kullë i nënshtrohet erërave të ndryshme, derdhjes së vorbullave, shqetësimeve sizmike etj. Këto shpesh trajtohen nëpërmjet një kombinimi të forcës dhe ngurtësisë së thjeshtë, si dhe në disa raste me amortizues masiv të akorduar për të zbutur lëvizjet. Ndryshimi ose zvogëlimi i aspektit të jashtëm të kullës me lartësi shmang dridhjet për shkak të derdhjes së vorbullës që ndodh përgjatë gjithë ndërtesës në të njëjtën kohë.

 Funksioni 
Edhe pse nuk janë përcaktuar saktë si kulla, shumë ndërtesa moderne të larta (në veçanti rrokaqiejt) kanë 'kulla' në emrin e tyre ose quhen në gjuhën e folur 'kulla'. Rrokaqiejt klasifikohen më mirë si 'ndërtesa'. Në Mbretërinë e Bashkuar, ndërtesat e larta shtëpiake quhen tower blocks. Në Shtetet e Bashkuara, Qendra Botërore e Tregtisë fillimisht kishte pseudonimin Kullat Binjake, një emër i përbashkët me Kullat Binjake Petronas në Kuala Lumpur.

 Përparësitë strategjike 
Kulla gjatë historisë u ka ofruar përdoruesve të saj një avantazh në vëzhgimin e pozicioneve mbrojtëse dhe marrjen e një pamje më të mirë të zonave përreth, duke përfshirë fushat e betejës. Ato u ndërtuan në mure mbrojtëse, ose u rrotulluan pranë një objektivi (shih kullën e rrethimit). Sot, kullat me përdorim strategjik përdoren ende në burgje, kampe ushtarake dhe perimetra mbrojtëse.

 Energji potenciale 
Duke përdorur gravitetin për të lëvizur objektet ose substancat poshtë, një kullë mund të përdoret për të ruajtur sende ose lëngje si një silo magazinimi ose një kullë uji, ose për të drejtuar një objekt në tokë, si për shembull një kullë shpimi. Rampat e kërcimit të skive përdorin të njëjtën ide, dhe në mungesë të një shpate mali ose kodre natyrore, mund të bëhen nga njeriu.

 Përmirësimi i komunikimit 
Në histori, kullat e thjeshta si fener deti, kullat e ziles, kullat e sahatit, kullat e sinjalit dhe minaret janë përdorur për të komunikuar informacione në distanca më të mëdha. Në vitet e fundit, shtyllat e radios dhe kullat e telefonave celularë lehtësojnë komunikimin duke zgjeruar gamën e transmetuesit.

 Mbështetja e transportit 
Kullat mund të përdoren gjithashtu për të mbështetur urat dhe mund të arrijnë lartësi që rivalizojnë disa nga ndërtesat më të larta mbi ujë. Përdorimi i tyre është më i përhapur në urat e varura dhe urat me kabllo. Përdorimi i shtyllës, një strukturë e thjeshtë kulle, ka ndihmuar gjithashtu në ndërtimin e urave hekurudhore, sistemeve të tranzitit masiv dhe porteve.

Kullat e kontrollit përdoren për të dhënë shikueshmëri për të ndihmuar në drejtimin e trafikut të aviacionit.

 Referime