Zybejde Hanëm

Zübeyde Hanım (1856 – 15 janar 1923) ishte nëna e Mustafa Qemal Ataturkut, themeluesi i Republikës së Turqisë. Ajo ishte vajza e vetme e familjes Hacısofular e cila përfshinte dy vëllezërit e saj. Zübeyde lindi në fshatin Langaza (tani në njësinë rajonale të Selanikut), Perandoria Osmane në vitin 1857 si vajza e një fshatari turk.Isaac Frederick Marcosson, Turbulent years, Ayer Publishing, 1969, p. 144. Familja Hacısofular migruan në Maqedoni pas rrëzimit të Karamanidëve. 

 Jeta e hershme 
Edukimi i Zübeyde Hanım ishte themelor dhe përbënte vetëm në mësimin e të lexuarit dhe të shkruarit. Për shkak se dinte të lexonte dhe të shkruante, disa njerëz i quanin Zübeyde Molla (dikush i ditur dhe u mëson njerëzve të tjerë, veçanërisht mësuese e teologjisë).

Zübeyde Hanım ishte një muslimane e devotshme dhe si rezultat i edukimit të saj të devotshëm ajo donte që djali i saj Mustafa Kemal Atatürk të shkonte në mejtepin Mahalle, një shkollë islame që mëson Kur'an.

Martesa e parë e Zübeyde Hanım ishte me Ali Rıza Efendi. Me flokët e saj bjonde të errëta, sytë blu të thellë dhe lëkurën e hapur, ajo fitoi admirimin e Ali Rıza, një roje kufiri. Këtë martesë e ka bërë motra e madhe e Ali Rizës – siç ishte traditë në atë kohë. Zübeyde Hanım ishte në fillimet e adoleshencës dhe 20 vjet më e re se burri i saj. Fëmija i tyre i parë ishte Fatma, e ndjekur nga Ömer dhe Ahmet, por të gjithë vdiqën në fëmijëri. Në vitin 1881 ajo lindi djalin Mustafa, dhe vajzën Makbulen në vitin 1885.

Zübeyde Hanım, gjithashtu lindi një vajzë Naciye në vitin 1889, por ajo vdiq nga tuberkulozi në fëmijëri.

 Zübeyde dhe Qemal 
parapamje|200px|Qemali ditën kur i vdiq nëna.
Ajo mbeti e ve në moshë të re, pasi burri i saj vdiq kur djali i tyre Mustafa ishte gjashtë vjeç.

Pas vdekjes së tij, Zübeyde Hanım u zhvendos me dy fëmijët e saj, Mustafa dhe Makbule, për të jetuar me vëllain e saj, Hüseyin, i cili ishte menaxher i një ferme jashtë Selanikut.

Në martesën e dytë ajo ishte e martuar me Ragıp Bey, i cili kishte katër fëmijë nga martesa e tij e mëparshme. Ajo nuk mund ta shihte Mustafa Qemalin gjatë Luftës së Pavarësisë Turke më 1919.

 Jeta e mëvonshme 
Pas Luftërave Ballkanike, kur osmanët humbën Selanikun nga Greqia, ajo u zhvendos në një shtëpi në Beshiktash-Akaretler, Stamboll me vajzën e saj Makbule. Ajo u shpërngul në Ankara në vitin 1922, por klima nuk ishte e përshtatshme për të, kështu që u dërgua në İzmir.

Ajo vdiq më 15 janar 1923, dhe për të u ndërtua një memorial në vitin 1940, ku prehet tani.

 Referime 

Kategoria:Mustafa Qemal Ataturku
Kategoria:Lindje 1857
Kategoria:Vdekje 1923
Kategoria:Njerëz të shekullit të 20-të të Perandorisë Osmane