Gekoni leopard

Gekoni leopard (Eublepharis macularius) është një hardhucë që gjendet në kullotat e thata shkëmbore dhe shkretëtirat e Afganistanit, Iranit, Pakistanit, Indisë dhe Nepalit. Gekoni leopard është një specie hardhucash që shpesh mbahet si kafshë shtëpiake dhe për shkak të mbarështimit të gjerë në izolim ndonjëherë njihet si specia e parë e zbutur e hardhucave.

 Taksonomia 
Gekoni leopard u përshkrua për herë të parë si një specie nga zoologu Edward Blyth në 1854 si Eublepharis macularius. Emri Eublepharis është një kombinim i fjalëve greke eu (i mirë) dhe blepharos (qepallë), pasi të paturit e qepallave është karakteristika kryesore që i dallon anëtarët e kësaj nënfamilje nga gekot e tjerë, së bashku me mungesën e lamelave. Emri specifik macularius rrjedh nga fjala latine macula që do të thotë "njollë" ose "njollë", duke iu referuar shenjave natyrore me njolla të kafshës.

Ekzistojnë pesë nënlloje të E. macularius:
 Eublepharis macularius afghanicus
 Eublepharis macularius fasciolatus
 Eublepharis macularius macularius
 Eublepharis macularius montanus
 Eublepharis macularius smithi

 Shpërndarja dhe habitati 
Habitati vendas i gekonit leopard përfshin zonat shkëmbore, të thata dhe shkretëtirat e Afganistanit jug-aziatik, Pakistanin, Indinë veriperëndimore, Nepalin perëndimor dhe disa pjesë të Iranit. Gekoni leopard banon në zona të thata dhe gjysmë të thata me bimësi të rrallë dhe toka argjilore ose ranore, si dhe habitate shkëmbore ku të çarat mund të përdoren si strehë. Thuhet se ata shmangin zonat ku substrati kryesor është rëra. Temperaturat e dimrit brenda kufirit të gekonit leopard mund të jenë mjaft të ulëta, nën , duke i detyruar kafshët nën tokë në gjysmë-letargji, të quajtur brumacion, që jetojnë në rezervat e yndyrës.
parapamje|Parku i Biodiversitetit Aravalli në Delhi, Indi, është një habitat i populluar nga E. macularius

 Sjellja dhe ekologjia 
Gekoni leopard i egër përgjithësisht konsiderohet të jetë më shumë aktiv gjatë natës. Gjatë ditës ata qëndrojnë në strofka dhe vende të mbrojtura, dhe dalin përsëri në muzg kur temperatura është e favorshme.

Natyralisti David Attenborough pohon në serinë e dokumentarëve të kafshëve të egra Life in Cold Blood: "një geko leopard - si shumica e gekove - është aktiv gjatë natës dhe arrin të marrë të gjithë nxehtësinë që i nevojitet nga shkëmbinjtë, të cilët ruajnë diçka nga ngrohtësia e tyre për disa orë pas Dielli ka perënduar.” Në mënyrë të ngjashme, biologu nepalez Yam Rawat shkruan “Gekot Leopard mbetën të pazbuluar në Nepal deri në [2016]. Kjo mund t'i atribuohet natyrës së fshehtë të specieve të natës.”

Në të kundërt, disa burime të përqendruara në mbarështimin e gekove leopardë në izolim kanë pohuar se gekonët e leopardit  janë zvarranikë krepuskularë apo edhe katemeralë. Ky pohim është përdorur për të shpjeguar aftësinë e gekoneve leopard për të përdorur ekspozimin ndaj UVB për të sintetizuar vitaminën D3 në izolim dhe si një arsyetim për t'u siguruar gekove të leopardëve të izoluar akses në ndriçimin UVB. John Courtney Smith, menaxheri i markës për kompaninë e prodhimit të dritës UVB Arcadia Reptile, pohon në Bio-aktivitetin dhe Teorinë e Ri-krijimit të Egër: "Gekoni leopard është mjaft krepuskulare në gamën e saj të shtëpisë ... ka shumë raporte që ato shihen madje. në rrezet e diellit të shkretëtirës së plotë gjatë ditës, duke u ngrohur."

Ekziston gjithashtu një debat në lidhje me shkallën që geckoni leopard ndërveprojn me të afërmit në natyrë. Burimet akademike kanë pohuar se gekonët leopard jetojnë në koloni të lirshme në natyrë. Udhëzuesit e mbajtjes së kafshëve shtëpiake shpesh pretendojnë se këta geko janë të vetmuar dhe zakonisht nuk jetojnë me kafshë të tjera. Duke e pranuar këtë të fundit si një mit të përhapur nga mbajtësit e kafshëve shtëpiake, Philippe de Vosjoli - një kultivues i shquar i gekove leopardi dhe autor i dhjetëra librave mbi mbarështimin e zvarranikëve - ka pohuar se "Pretendimet e disa 'ekspertëve' të internetit se gekoni leopard në natyrë jetojn veçmas ... nuk mbështetet me fakte”.parapamje|226x226px| Vargu i Kripës në Punxhab, Pakistan, është një nga habitatet e populluara nga E. macularius.
parapamje|225x225px| Parku i Biodiversitetit Aravalli në Delhi, India, është një tjetër habitat i populluar nga E. macularius.

 Dieta 
Gekonët leopard janë grabitqarë oportunistë që hanë një sërë kafshësh. Supozohet se jovertebrorët përbëjnë shumicën e dietës të geckos të egër, por në izolim ata gjithashtu do të hanë pre të vogla të vertebrorëve, nëse u jepet mundësia, duke përfshirë minjtë "rozë" të vegjël dhe madje edhe gekonë lepard më të vegjël. Është interesante se mbarështuesit e gekonit leopard të kapur raportojnë se gekoni leopard të ushqyer mjaftueshëm nuk do të kanibalizojnë të rinjtë dhe se sjellja kanibaliste duket se ndodh vetëm në kafshët e ushqyera dobët.

 Karakteristikat 
parapamje|293x293px| E. macularius me bisht të rigjeneruar.
Gekonët leopard janë hardhuca të vogla që e marrin emrin nga ngjyrosja e tyre me njolla. Hatchlings janë mesatarisht  në gjatësi dhe peshojnë rreth 2 deri në 5 gram. Femrat e rritura janë rreth  në gjatësi dhe peshojnë rreth 50 deri në 70 gram, ndërsa gekonët meshkuj të rritur janë rreth  në gjatësi dhe peshë rreth 60 deri në 80 gram.

Ndryshe nga shumë geko të tjerë, por si Eublepharidat të tjerë, gishtërinjtë e tyre nuk kanë lamella ngjitëse, kështu që ata nuk mund të ngjiten në mure të lëmuara vertikale.

 Dhëmbët 
Gekonët leopard janë polifodontë dhe janë në gjendje të zëvendësojnë secilin nga 100 dhëmbët e tyre çdo 3 deri në 4 muaj. Pranë dhëmbit të rritur plotësisht ekziston një dhëmb i vogël zëvendësues që zhvillohet nga qeliza staminale odontogjene në laminën dentare.Identification of putative dental epithelial stem cells in a lizard with lifelong tooth replacement

 Bishti 
Ashtu si shumica e gekonëve, gekoni leopard ka aftësinë e quajtur autotomi: bishtat e tyre të trashë mund të rigjenerohen kur humbin; megjithatë, bishtat e rigjeneruar duken të trasha dhe kurrë nuk kanë të njëjtën pamje si bishti origjinal.
parapamje|Rigjenerimi i bishtit në E. macularius. (A) Tre ditë pas autotomisë: Fillimisht vendi i humbjes së bishtit mbulohet nga një mpiksje e përkohshme. Vini re dëshmitë më të hershme të blastemës (zona e çelur). (B) Tetë ditë pas autonomisë: humbja e mpiksjes zbulon një epitel të plotë të plagës. Blastema vazhdon të zgjerohet si distalisht ashtu edhe anash. (C) Me rritjen e vazhdueshme, blastema fillon të dominojë vendin e humbjes së bishtit.

 Mekanizmat mbrojtës 
Gekonët lepard kanë grabitqarë si gjarpërinjtë, dhelprat dhe zvarranikët e tjerë të mëdhenj. Shqisa e tyre e mprehtë e dëgjimit dhe e shikimit i ndihmon ata të ikin prej tyre gjatë natës. Së bashku me aftësitë e tyre të jashtëzakonshme të shikimit dhe dëgjimit, lëkura e tyre ndihmon në kamuflimin e tyre nga grabitqarët e tyre. Ndjesia e tyre e shijes dhe nuhatjes gjithashtu i ndihmon ata me mbijetesën. Ata gjithashtu qëndrojnë në gropa nëntokësore dhe strofulla gjatë ditës, duke shmangur rrezikun për t'u ngrënë.

Gekonët leopard gjithashtu kanë aftësinë për të shkëputur vullnetarisht bishtin e tyre nëse sulmohet, kapet nga bishti, kafshohet gjatë kopulimit ose kapet nga një tjetër gjatë ushqyerjes. Kjo quhet autotomia kaudale. Pas shkëputjes, bishti mund të vazhdojë të dridhet deri në 30 minuta, duke e lejuar gekon të shpëtojë nga grabitqari i tij.] Bishti është i madh dhe të paktën në një specie të lidhur (Christinus marmoratus) është raportuar se ikën pa bisht geko bën një largim më të shpejtë. Frakturat në kockën e bishtit lejojnë që bishti të ndahet lehtësisht dhe vazokonstriksioni i shpejtë i lejon gekon të pësojë humbje minimale të gjakut. Kjo shkëputje e bishtit shkakton një nivel të lartë stresi te geko për shkak të humbjes së depozitimit të vlefshëm të yndyrës që kishte dikur. Ai do të fillojë të rigjenerojë bishtin e tij menjëherë sepse është i nevojshëm për mbijetesë. Një bisht i humbur mund të rrisë mundësinë e sëmundjes tek geko dhe në disa raste ta vrasë atë, por kjo është shumë e rrallë. Bishtat e rigjeneruar shpesh mbajnë ngjyra të ngjashme me bishtin origjinal (edhe pse ka shumë të ngjarë të ketë një ndryshim të gjerë nga gjallëria dhe modelet e origjinalit), megjithatë, ata shpesh janë të lëmuar dhe nuk kanë cilësitë e ngurtë dhe gjatësinë e një bishti normal. Bishti gjithashtu do të jetë më i shkurtër dhe shpesh më i trashë se bishti i mëparshëm.
parapamje|Një shembull i një grupi kromatoforesh.

 Kromatoforet dhe pigmentimi i ngjyrave 
Gekonët leopard variojnë në ngjyrë nga një bazë e verdhë në kafe-portokalli me njolla që mbulojnë të gjithë ose kryesisht gjysmën e rajonit dorsal të trupit. Ngjyra e tyre rrjedh nga qelizat që përmbajnë pigment të njohura si kromatofore. Këto qeliza janë përgjegjëse për një sërë ngjyrimesh që shihen te të gjithë zvarranikët, amfibët, zogjtë dhe disa lloje insektesh. Kromatoforet vijnë në lloje të ndryshme bazuar në ngjyrën me të cilën korrespondojnë. Llojet e kromatoforeve përfshijnë ksantoforet (përgjegjëse për ngjyrosjen e verdhë), eritroforet (përgjegjëse për ngjyrosjen e kuqe), iridoforet (përgjegjëse për ylberin), leukoforet (përgjegjëse për ngjyrosjen e bardhë), melanoforet (përgjegjëse për ngjyrimin e zi) dhe cianoforet (përgjegjëse për ngjyrosjen blu) . Lëkura egekonit leopard të egër përmban ksantofore (të verdha) dhe melanofore (njolla të zeza). Geckot e leopardëve të projektuar mund të posedojnë eritrofore dhe leukofore pasi mbarështimi komercial dhe përzgjedhja artificiale kanë lejuar shfaqjen e një ngjyrimi të ri.
parapamje|Mashkulli i kapur (lart) dhe femra (poshtë) gekoni leopard
parapamje|Një geko leopard që del nga veza shfaq ngjyrën karakteristike të brezave të të miturve.

 Dimorfizmi seksual 
Dimorfizmi seksual përkufizohet si një ndryshim fenotipik midis meshkujve dhe femrave të një specie. Zakonisht mund të gjendet te kafshët, si gekoni leopard dhe zvarranikë të tjerë. Ekziston te meshkujt dhe femrat e rritura, por mund të jetë e vështirë të përcaktohet te gekot e rinj. Pjesa e poshtme e një gekoni me të vërtetë përcakton seksin e gekonit. Meshkujt kanë pore para anale dhe fryrje gjysmëpenale ndërsa femrat kanë pore më të vogla dhe nuk kanë fryrje të jashtme.

Meshkujt mund të përcaktojnë seksin e gekonëve leopardë tjerë duke nuhatur feromonet në lëkurën e tyre. Meshkujt u përgjigjen meshkujve me sjellje agresive, ndërsa shfaqin sjellje miqësie ndaj femrave. Ndaj meshkujve të tjerë, mashkulli ngrihej nga toka, zgjaste gjymtyrët dhe harkonte shpinën me ënjtjen e gjuhës në agresion. Më pas ai do të bëjë kërcime të shkurtra dhe kafshime të shpejta e të forta, të cilat shpesh plagosin lëkurën dhe ndonjëherë dëmtojnë rëndë kundërshtarin e tij. Meshkujt sillen në të njëjtën mënyrë ndaj femrave ndërkohë që ato po heqin lëkurën. Para dhe pas derdhjes së lëkurës, meshkujt ende shprehin sjellje miqësie ndaj femrave.

 Riprodhimi 
Gekonët leopard zakonisht shumohen gjatë verës. Femrat mund të ruajnë spermën gjatë sezonit të riprodhimit dhe të prodhojnë deri në tre tufa nga një ose dy bashkime. Femrat mund të bëjnë rreth gjashtë deri në tetë kthetra me dy vezë; vezët vendosen afërsisht 21 deri në 28 ditë pas çiftëzimit. Koha mesatare që i duhet një të porsalinduri për t'u çelur është diku ndërmjet 35 dhe 89 ditë, megjithëse zakonisht është më afër kësaj të fundit. Foshnjat e gekonit leopard do të kenë një "dhëmb veze", një majë gëlqerore në fund të feçkës për të ndihmuar në thyerjen e lëvozhgës së vezës. “dhëmbi i vezës” i tyre do të bjerë brenda një deri në dy ditë. Përveç kësaj, lëkura e tyre zakonisht do të bjerë brenda 24 orëve nga çelja. Gekoja e leopardit që ka dalë nuk do të jetë në gjendje të hajë deri pas derdhjes së parë.

Gekonët leopard janë gjithashtu të njohur për përcaktimin e seksit të varur nga temperatura. Embrionet e inkubuara në temperatura kryesisht të ftohta (rreth 26–29 °C [79–84 °F]) ose temperatura shumë të ngrohta (rreth 34–35 °C [93–95 °F]) do të zhvillohen si femra, ndërsa embrionet e inkubuara në ato të ndërmjetme temperaturat (rreth 31–33 °C [88–91 °F]) do të zhvillohen si mashkuj. Përcaktimi i seksit besohet të vendoset gjatë dy javëve të para të inkubacionit. Femrat e lindura në temperatura më të larta ndryshonin nga ato që kanë lindur në temperatura më të ulëta në aspektin hormonal dhe të sjelljes. Të lindurit në temperatura më të ngrohta shprehën sjellje më agresive. Këto njihen si "femra të nxehta" dhe shpesh përcaktohen si jopjellore.
parapamje|Një geko leopard i përkëdhelur. Vini re se ngjyrosja ka ndryshuar nga lloji i egër me njolla të zbehta për shkak të mbarështimit selektiv.

 Gekoni leopard si kafshë shtëpiake 
Gekonë leopard janë një nga kafshët shtëpiake më të njohura të hardhucave, i dyti vetëm pas dragoit me mjekër.Ata janë ndoshta specia e parë e hardhucave të zbutura. Ata shumohen lehtësisht në izolim, kështu që shumica e shitur janë të shumuara në izolim në vend të kapjes në natyrë.  Ato që gjenden në të natrë zakonisht kanë ngjyrime më të zbehta sesa ato që mbahen në izolim si kafshë shtëpiake.

 Reerencat 

Kategoria:Hardhucat