Kampi i Prizrenit

Kampi i Prizrenit ishte një bazë ushtarake afër Prizrenit në Kosovë e operuar nga Bundeswehr-i gjerman nga viti 1999 deri në vitin 2018 si pjesë e misionit të KFOR-it. Ishte selia e kontingjentit të trupave gjermane (GECON) dhe nga viti 2001 deri në vitin 2011 ishte edhe selia e shtabit për zonën e Kosovës jugore, e cila, me disa përjashtime, ishte nën komandën e një gjenerali brigade gjerman. Përveç pranisë së trupave gjermane, kontigjente nga Forcat e Armatosura të Austrisë (AUCON), Ushtria Zvicerane (Swisscoy) dhe Ushtria Bullgare (BULCON) ishin stacionuar ndonjëherë këtu.

 Vendndodhja 
Kampi ishte i pushtuar me shfrytëzimin e pjesshëm të pronave të vjetra në vendin e ish-kazermës Ramiz Sadiku të Ushtrisë Popullore Jugosllave në Prizren. Ishte në periferi veri-lindore të qytetit, pak nga rruga M-25 që të çon në Suharekë, e rrethuar nga rrethi i Korillas në jug-perëndim dhe periferia e Lubizhdës në veri-lindje. Ajo mbështetej në shpatin verior të malësisë liqenore të Kosovës “Maja e Liqenit”. Duke parë përtej Korillës ishte në pamje kalaja e Prizrenit.

 Parahistoria 
Historia e pranisë ushtarake në Prizren filloi në vitin 1906 kur ushtria osmane vendosi një regjiment këtu për të kontrolluar popullsinë vendase shqiptare dhe serbe. Vetëm gjashtë vjet më vonë, në tetor 1912, Prizreni u pushtua nga Serbia në Luftën e Parë Ballkanike dhe ish-kampi osman tani u bë vendi i një garnizoni serb. Gjatë Luftës së Parë Botërore, një njësi e ushtrisë austro-hungareze ishte vendosur këtu nga nëntori 1915 derisa, pas tërheqjes së tyre në dhjetor 1918, ushtria serbe mundi të rimarrë kontrollin e Prizrenit. Në vitet ndërmjet luftërave, kazermat, në të cilat ishte vendosur ushtria jugosllave nga viti 1929, u zgjeruan. Ndër të tjera, në këtë kohë u ngrit godina e personelit e ngjyrosur blu, të cilën gjermanët më vonë e quajtën si “Rezidenca Blu”, “Pallati Blu”, “Vila Blu” apo “Ndërtesa Blu”. Pas pushtimit të Ballkanit nga trupat gjermane dhe italiane në Luftën e Dytë Botërore në vitin 1941, pjesa më e madhe e Kosovës iu aneksua shtetit të Shqipërisë së Madhe të lidhur me Italinë dhe një forcë pushtuese italiane u vendos në Prizren. Pas rënies së aleancës gjermano-italiane, qyteti u pushtua nga Wehrmacht -i gjerman në korrik 1943 dhe kazermat u përdorën nga Divizioni SS "Skënderbeu" si selinë e tyre nga shkurti 1944. në datën 17 Nëntor 1944 Prizreni u çlirua nga njësitë partizane të Ushtrisë Nacionalçlirimtare komuniste të Shqipërisë.

Në korrik të vitit 1945, Shqipëria tashmë komuniste pranoi rivendosjen e kufijve fillestarë dhe bashkë me të edhe kthimin e Kosovës në bashkimin e shteteve jugosllave. Kështu Prizreni u bë vendndodhja e Ushtrisë Popullore të Jugosllavisë (UJ). Kazerma tani mban emrin e luftëtarit të rezistencës shqiptare të Kosovës Ramiz Sadiku, i cili i përkiste partizanëve komunistë të Marshall Titos dhe u ekzekutua në vitin 1943 pas kapjes së tij nga ushtria italiane. Kazermat kishin deri në mesin e dekadës së fundit të shekullit të 20-të. Ai arriti shtrirjen e tij më të madhe në fund të shekullit të 19-të në afërsisht 46 hektarë dhe gjithashtu shtrihet në një zonë më të vogël në anën e kundërt të M-25, e quajtur më vonë si "Kampi i Veriut". Përveç ndërtesës së personelit, ajo kishte të paktën tre ndërtesa të tjera kompanie të bëra me tulla të kuqe, në të cilat kryesisht ishin vendosur njësitë e lëvizshme të këmbësorisë dhe inxhinierisë. Kishte gjithashtu një kuzhinë ushtarake dhe disa ndërtesa më të vogla magazinimi dhe mirëmbajtjeje. Me përjashtim të një unaze që çon në ndërtesat e kompanisë dhe kuzhinën e trupave dhe poshtë nga ndërtesa e selisë në M-25, kazermat nuk kishin rrugë të tjera të asfaltuara.

Gjatë Luftës së Kosovës në vitin 1999, kazerma ishte një objektiv i sulmeve ajrore të NATO-s dhe u godit në mënyrë të përsëritur nga bomba dhe raketa lundrimi, duke dëmtuar ose shkatërruar plotësisht të gjitha ndërtesat e përhershme. Paralelisht me pushtimin e trupave gjermane të KFOR-it nën gjeneral brigade Fritz von Korff në Prizren më 13. Më 1 qershor 1999, kazermat u evakuuan nga ushtria jugosllave në tërheqje në përputhje me kushtet e Marrëveshjes së Kumanovës.

 Kampi "Kazerma VJ" 
djathtas|parapamje| Selia e MNB-S (“Shtabi i Kuq”) në kampin e Prizrenit, dhjetor 2001.
djathtas|parapamje| Ish shtabi i Ushtrisë Jugosllave (“Rezidenca Blu”) në kampin e Prizrenit, mars 2002.
Kazermat e Prizrenit ishin menduar tashmë si selia e zonës gjermane të përgjegjësisë për Brigadën Shumëkombëshe Jugore (MNB-S) gjatë fazës së planifikimit të misionit të KFOR-it, por objekti fillimisht duhej të pastrohej nga municionet e mbetura pas rikthehen vetitë strukturore të bombardimeve dhe atyre të dëmtuara. Prandaj, stafi i MNB-S fillimisht ishte zhvendosur në një vend të përkohshëm në sallat e fabrikës së tekstilit PROGRES në parkun industrial në skajin perëndimor të qytetit. Vetëm pas përfundimit të punës së riparimit, stafi mundi të transferohej në kazermë në pranverën e vitit 2001, të cilën zhargoni jozyrtar i ushtarëve gjermanë thjesht vazhdoi t'i referohej si "kazerma e VJ". Nga tre ndërtesat e vjetra të kompanisë, dy ishin rinovuar për përdorim të mëtejshëm. Zyrat e shtabit të brigadës u ngritën në njërën, e njohur tashmë si “Shtabi i Kuq”, dhe në tjetrën zyrat e shtabit të batalionit të komunikimit dhe komandanti i kampit. Përballë kësaj të fundit u shtrua një korije përkujtimore për Bundeswehr-in. Nga ana tjetër, rrënojat e godinës së kompanisë së tretë u shembën plotësisht për t'u zëvendësuar nga një godinë e re e lehtë, e cila ishte zënë nga stafi i batalionit të përforcuar inxhinierik. Ndërtesa e vjetër e shtabit jugosllav, "Rezidenca Blu", mbeti si një relike lufte si një gërmadhë goditëse, oborri i së cilës që atëherë është përdorur si terren parakalimi për forcat e batalionit. Skeleti i betonit të armuar i kuzhinës së vjetër ushtarake që ndodhet direkt pas selisë së brigadës fillimisht u la në këmbë dhe u hoq vetëm në një datë të mëvonshme. Në godinën e ulët të një pallati të dikurshëm magazine përballë “Blue Residence”, u ngrit qendra e telekomunikacionit, së bashku me zyrat e komunikimit satelitor, shpërndarjes së materialeve dhe administrimit të kriptove. Në rrëzë të shpatit përgjatë gardhit të kampit që kalon përgjatë M-25, spitali fushor fillimisht ishte zhvendosur në tenda dhe kontejnerë. Përveç dy hyrjeve të kampit, përgjatë rrugës ndodheshin edhe helipadat, pika e karburantit dhe disa salla riparimi. Mbi terrenet e uljes ishte fusha sportive, e cila kryesisht përdorej si vend parkimi për materiale dhe automjete. Hapësira e magazinimit verilindor shërbente si vend parkimi për flotën e automjeteve ushtarake. Tendat dhe kontejnerët e banimit fillimisht shërbyen si dhoma për ekuipazhin dhe kompaninë; rrëmuja e ushtarëve u vendos në një tendë për disa vjet.

Prezenca ushtarake e Forcave të Armatosura Gjermane në Prizren u zgjerua që nga viti 2000 nga një kamp i dytë fushor, i cili u ngrit në periferi veriore të qytetit dhe njihej si "fusha ajrore". Në këtë kamp ishin vendosur kryesisht sallat e njësive të riparimit të pajisjeve të mëdha ushtarake dhe sallat e depove të njësive të logjistikës. Helikopterët e Njësisë së Aviacionit të Ushtrisë së përzier ishin vendosur në pistën e një ish-fushe ajrore bujqësore pranë Topliçanit afër Suharekës që nga vjeshta e vitit 1999. Këtu ishte vendosur edhe redaksia e gazetës ushtarake “Maz&More”. Të dy kampet u çmontuan deri në gusht 2011. Përveç këtyre kampeve, Bundeswehr-i operoi poste të tjera të përkohshme në vitet e para të misionit të KFOR-it, veçanërisht në rajonin malor Sharr me poste komanduese në Sreckë dhe Restelicë për të siguruar kufijtë me Maqedoninë e Veriut dhe Shqipërinë, si dhe "Phoenix". Kampi fushor në Rahovec dhe kampi “Morina” në kufirin Kosovë-Shqiptar. Në majën e malit Cviljen, i cili ngrihej mbi kamp u operua një post dëgjimi i luftës elektronike.

Task-forca TF-PRIZREN ( Task Forca ) kishte ngritur postin e saj komandues në kazermën e UJ-së.Prioritetet e saj përfshinin sigurinë ushtarake në zonën urbane dhe sigurinë kufitare me Maqedoninë e Veriut përgjatë rrugës R-115 në malet në jug të qytetit. Për këtë qëllim, në kodrën e kalasë dhe në qendër të qytetit rreth kryqëzimit të trafikut të "shtëpisë së bardhë" u ngritën poste vëzhgimi të avancuara. Detyra përfshinte edhe sigurimin e qendrave fetare-kulturore të Kishës Ortodokse Serbe si Kisha e Shpëtimtarit, Katedralja e Shën Gjergjit dhe Manastiri i Kryeengjëllit, por postet e rojeve të vendosura para këtyre ndërtesave u tërhoqën gjatë trazirave të vitit 2004 .

Në kampin fushor funksiononin disa objekte përkujdesjeje, disa me bashkëpunimin e punonjësve kosovarë, të cilat menaxhoheshin nga njësitë e ndryshme. Panzergrenadierët ruanin "vilën e gjelbër", mjekët "San Shine Bar", oficerët e zbulimit "Kënetën" dhe inxhinierët "Derrin". Ambjenti më i madh i kujdesit operohej nga shërbimi i telekomunikacionit me "Millennium Bar" i ndërtuar mbi rrënojat e kuzhinës ushtarake, në të cilin ishin integruar një kinema ushtarake, një tendë fitnesi dhe një internet kafe . Rreth tyre ishin disa ndërtesa të të ashtuquajturit fshat lokal, ku mund të bliheshin suvenire, tekstile dhe gjëra të tjera të nevojshme. Mbi këtë zonë, kampi u mbyll në kodër më të lartë nga lagjet dhe zyrat e Bashkëpunimit Civil-Ushtarak (CIMIC) . Trupat e oficerëve të shtabit të brigadës kishin dhomën e tyre të kohës së lirë në kasollen “Wolfs Revier” pranë qendrës së telekomunikacionit. Në një pjesë të vogël të pyllëzuar të kampit poshtë "Rezidencës Blu" u ndërtua një kishëz fushore ekumenike, së cilës i ishin bashkangjitur objektet e "Oasis", sutleri dhe posta fushore, të operuara së bashku nga EAS dhe ASK.

Në vitet pas vitit 2001, kampi fushor u zgjerua vazhdimisht. Në veçanti, çadrat e përkohshme dhe banesat me kontejnerë u zëvendësuan me ndërtesa të përhershme dhe u asfaltuan rrugët dhe shtigjet e paasfaltuara. Çadrat dhe kontejnerët e spitalit fushor u zëvendësuan gjithashtu nga një ndërtesë e përhershme dhe kuzhina e trupave u zgjerua në vitin 2009 me një ndërtesë dykatëshe poshtë stafit të komunikimit për të krijuar një kuzhinë të madhe. Për aktivitete sportive u ndërtuan një gjimnaz, një pistë vrapimi, një fushë tenisi dhe një fushë volejbolli. Rrënojat e "Rezidencës Blu" u pastruan nga municionet e mbetura në fund të vitit 2013 dhe u hoqën plotësisht.

Zgjerimi i kampit fushor u shoqërua me një reduktim gradual të pranisë së trupave. Sidomos pas shpërbërjes së zonave komanduese dhe centralizimit të strukturës komanduese të KFOR-it me shtabin e "Qytetit të Filmit" në Prishtinë në janar 2011, lokacioni në Prizren gjithnjë e më shumë e humbi rëndësinë e tij ushtarake. Ndërsa më shumë se 6,000 ushtarë ishin vendosur këtu në fillim të misionit të KFOR-it, në vitin 2018 ishin pak më shumë se 200. Në atë vit, prania ushtarake e trupave gjermane në Prizren përfundoi me dorëzimin ceremonial të kampit tek autoritetet civile kosovare me një apel për dorëzim në prani të presidentit kosovar Hashim Thaçi dhe ambasadorit gjerman Christian Heldt më 4 prill. Tetor 2018 në qytetin e vjetër të Prizrenit. Më 20 prill Flamuri i shërbimit federal u ul përpara ndërtesës së ish-selisë së kuqe në dhjetor 2018.

 Përdorimi aktual 
Që nga tërheqja e trupave të KFOR-it, vendi i ish kampit fushor është zhvilluar për vendosjen e një qendre inovacioni dhe trajnimi. Grupi i synuar janë kompanitë gjermane dhe kosovare nga fusha e teknologjisë së informacionit, bujqësisë dhe ushqimit si dhe industria kreative.     Për më tepër, parku i inovacionit dhe trajnimit (ITP) duhet të shërbejë dhe të përdoret për formimin profesional. GIZ është përgjegjës për ngritjen dhe organizimin e parkut.  Në tetor 2019, për shembull, në ITP u zhvillua takimi i komunitetit të OpenStreetMap të Evropës Juglindore, State of the Map SEE 2019 . 

Tradita ushtarake e lokacionit u vazhdua gjithashtu. Që atëherë, një njësi e Forcave të Sigurisë së Kosovës (FSK) është vendosur në pjesën më të vogël të kazermës (“Kampi i Veriut”) në anën e kundërt të rrugës nga M-25.

 Lidhje te jashtme 

 Parku i Inovacionit dhe Trajnimit (ITP) Prizren  

 Referime 

Kategoria:KFOR
Kategoria:Komuna e Prizrenit
Kategoria:Kosovë
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara