Huti shqiponjë

Huti shqiponjë (Bubo bubo) është një specie e bufit të shqiponjës që banon në pjesën më të madhe të Euroazisë. Quhet gjithashtu Uhu dhe në Evropë, herë pas here shkurtohet në vetëm një buf shqiponje.Andrews, P. (1990).  Është një nga speciet më të mëdha të bufit, dhe femrat mund të rriten në një gjatësi totale prej 75 centimetra, me një hapësirë krahësh prej 188 centimetra, me meshkujt që janë pak më të vegjël.Owls of the World: A Photographic Guide by Mikkola, H. Firefly Books (2012),  Ky zog ka tufa të veçanta veshi, me pjesët e sipërme që janë të njollosura me ngjyrë të errët të zezë. Krahët dhe bishti janë me shirita. Pjesët e poshtme janë një tifoz me ngjyrë të ndryshueshme, me vija me ngjyrë të errët. Disku i fytyrës nuk është shumë i dukshëm dhe sytë portokalli janë dallues.Penteriani, V., & del Mar Delgado, M. (2019). 

Bufi shqiponjë euroaziatike (Bubo bubo) është një lloj bufi shqiponjë që banon në pjesën më të madhe të Euroazisë. Quhet gjithashtu Uhu dhe herë pas here në Evropë  shkurtohet si "bufi shqiponjë".[3] Ky zog ka tufa të veçanta veshi, me pjesët e sipërme të lara me ngjyrë të zezë më të errët dhe ngjyrë kafe. Krahët dhe bishti janë të bllokuar. Pjesët e poshtme janë një zbutës me nuanca të ndryshueshme, me vija me ngjyrë më të errët. Disku i fytyrës nuk është shumë i dukshëm dhe sytë portokalli janë të dallueshëm.

Huti shqiponjë gjendet në shumë habitate, por është kryesisht një zog i rajoneve malore ose zonave të tjera shkëmbore. Shpesh, ato pranë skajit të ndryshëm të pyjeve dhe zonave me shkurre si me hapje ose ligatina për të gjuajtur shumicën e gjahut të tyre. Për më tepër, ata banojnë në pyje halore, stepa dhe zona të tjera në lartësi të ndryshme që janë zakonisht relativisht të largëta. Bufët euroaziatikë gjenden herë pas here në tokat bujqësore dhe në mjediset e ngjashme me parkun brenda qyteteve evropiane, madje rrallë në zonat urbane më të ngarkuara.Penteriani, V., & del Mar Delgado, M. (2019).   Ky huti shqiponjë është një grabitqar kryesisht nate, duke gjuajtur për një sërë llojesh të ndryshme të preve. Kryesisht, dieta e tyre përbëhet nga gjitarë të vegjël si brejtësit dhe lepujt, por ata gjithashtu prenë gjitarë më të mëdhenj dhe zogj të madhësive të ndryshme. Preja më dytësore mund të përfshijë zvarranikët, amfibët, peshqit, insektet e mëdha dhe jovertebrorët e tjerë të ndryshëm.Obuch, J., & Karaska, D. (2010).  Llojet zakonisht rriten në parvazet e shkëmbinjëve, në gryka, midis shkëmbinjëve ose në vende të tjera të fshehura. Foleja është një gërvishtje që përmban një tufë prej dy vezësh në mënyrë tipike, të cilat vendosen në intervale dhe çelin në periudha të ndryshme.Hume, R. (1991).  Femra inkubon vezët dhe pjellë të vegjlit, dhe mashkulli siguron ushqim për të, dhe kur ato çelin, edhe për folenë, gjithashtu. Kujdesi i vazhdueshëm prindëror për të rinjtë sigurohet nga të dy të rriturit për rreth pesë muaj.Voous, K.H. (1988).  Të paktën, 12 nënlloje të huti shqiponjët euro-aziatike janë përshkruar.

Përveç që është një nga speciet më të mëdha të gjallesave të bufit, shqiponja-buf euroaziatik është gjithashtu një nga më të përhapurit.Hume, R. (1991).  Me një gamë të përgjithshme në Evropë dhe Azi prej rreth 32 milion km2 dhe një popullsi totale që vlerësohet të jetë midis 250 mijë dhe 2.5 milion, IUCN rendit statusin e ruajtjes së zogut si më së paku shqetësues. Shumica dërrmuese e huti shqiponjët jetojnë në Evropën Kontinentale/Skandinavi,Rusi (e cila është pothuajse me siguri aty ku ndodh numri maksimal dhe larmia e racës) dhe Azia Qendrore. Popullata më të vogla ekzistojnë në Anadolli, Lindjen e Mesme veriore, pjesën e sipërme malore të Azisë Jugore dhe në Kinë; përveç kësaj, rreth 12 deri në 40 çifte mendohet se banojnë në Mbretërinë e Bashkuar që nga viti 2016 (ku mund të thuhet se janë jo vendas), një numër i cili mund të jetë në rritje. Bufët e huti shqiponjës janë përdorur herë pas here në kontrollin e dëmtuesve për shkak të madhësisë së tyre për të penguar zogjtë e mëdhenj siç janë pulëbardhat nga foleja.
parapamje|Huti Shqiponjë

 Pershkrimi 

Bufi i shqiponjës euroaziatike është ndër zogjtë ose bufat më të mëdha, më i vogël se shqiponja e artë (Aquila chrysaetos), por më e madhe se bufi me borë (Bubo scandiacus), pavarësisht nga disa mbivendosje në madhësi me të dyja speciet. Nganjëherë përmendet si bufi më i madh në botë,[4][13][14] megjithëse bufi i peshkut i Blakiston (B. blakistoni) është mesatarisht pak më i rëndë dhe bufi i madh gri (Strix nebulosa) është pak më i gjatë mesatare.[6][15][16] Heimo Mikkola raportoi ekzemplarët më të mëdhenj të bufit të shqiponjës se kishin të njëjtën masë të sipërme trupore, 4,6 kg (10 lb), si bufi i peshkut më të madh të Blakiston dhe kishin një gjatësi rreth 3 cm (1,2 in) më të gjatë.[4][17] Për sa i përket peshës mesatare dhe madhësisë së krahëve, Blakiston's është specia pak më e madhe në dukje, madje mesatarisht pak më e madhe në këto aspekte sesa garat më të mëdha të bufëve të shqiponjës nga Rusia.[6][16] Gjithashtu, edhe pse 9 cm (3,5 in) më i shkurtër se më i madhi i specieve të fundit, bufi i shqiponjës Euroaziatike mund të peshojë më shumë se dy herë më shumë se bufi më i madh gri.[4][18] Bufi i shqiponjës euroaziatike zakonisht ka një hapje krahësh prej 131-188 cm (4 ft 4 in–6 ft 2 in),[4] me ekzemplarët më të mëdhenj që mund të arrijnë 200 cm (6 ft 7 in).
parapamje|Huti shqiponjë në robëri

 Taksonomia 

 Linqe te jashtme 

 Huti shqiponjës dhe fotografi të tjera të bufit
 Huti shqiponjë përshkrim, foto dhe thirrjet
Kategoria:Bufat