Barezi

Barezi përmendet në përshkrimin e ndarjes së tokës, në regjistrin e krahinës së Dukles, pas vdekjes së mbretit Vojislav. Ndodhej në verilindje të Shkodrës. Gërmadhat e Majës së Barezit janë ende të dukshme. Në kuadër të kësaj krahine ndodhej edhe Baleci (Balecium; Baleyo; ; Ballesio; Baleyi; Balec) një qytet i vogël peshkopal (në rrugën Skadar – Duklja) në lumin Rijola, i cili derdhet në liqenin e Shkodrës.

Në afërsi të krahinës Barezi, një vend i rëndësishëm ishte Shkodra (ish Scodra ; toponimi më i ri Scutarum ose Rozafa). Plini thotë për këtë fortesë të fortifikuar se në kohët e lashta ishte pothuajse e paarritshme. Ndodhej në fushën e gjerë të Shkodrës (në gjenealogjinë e Tivarit quhet: "plantia civitatis Scodrinae" në kodrën midis lumenjve Bojana, Kiri dhe Drimac). Si vend i fortifikuar, ai u rrethua nga Bizanti në shekullin e 10-të. Nuk dihet se cilat pjesë të qytetit i përkisnin periudhës së Dukljanit dhe ishte vendbanimi i sundimtarëve dukljan, të cilët kishin një "oborr" dhe një "birucë" (në të cilën, sipas gjenealogjisë së Tivarit, kundërshtarët e mbretit Bodin u hodhën). Pallat e mëvonshme (të Nemanjiqit dhe Balshiqit) dihet se kanë qenë në brigjet e Drimacit. Nga maja e kodrës (akropoli) Skadari zbriti gjatë mesjetës dhe u përhap në shpatet e kodrës, në rrafshinën në lindje (periferia e sotme Tabaki), e cila u rrethua me mure vetëm në shekullin e 15-të. Në afërsi të Shkodrës, përveç Baleçit, kishte edhe qytete të vogla peshkopale. : Sapa, Danj dhe Drivast.

 Shih edhe 
 Arbëria në Mesjetë
 Arbëria Venedikase

Kategoria:Vendbanime në Shqipëri