Fahretin Altaj

Fahretin Altaj (12 janar 1880 - 25 tetor 1974) ishte një oficer ushtarak turk, një nga heronjtë e Luftës së Pavarësisë Turke. Ai ishte komandanti i kalorësisë së parë turke që hyri në Izmir duke siguruar tërheqjen e ushtrisë greke pas betejës së ngritur në Dumlupınar.

 Biografia 
Ai lindi nga Ismail Beu dhe Hajrije Hanëm, të cilët ishin me prejardhje shqiptare dhe turke, që jetonin në Shkodër në Vilajetin e Shkodrës (tani Shqipëri).

Kur filloi Lufta e Parë Botërore, ai ishte Shefi i Shtabit të Trupave të 3-të. Ai u takua me Mustafa Qemal Atatyrk ndërsa shërbente në Frontin e Dardaneleve. Në vitin 1915, ai u emërua Zëvendës Nënsekretar i Ministrisë së Luftës dhe u promovua në gradën Miralaj në të njëjtin vit. Menjëherë pasi shërbeu në Frontin Rumun, ai u dërgua si komandant i Frontit Palestinez. Pas humbjes në Palestinë, selia e Trupave të 12-të u transferua në Konia ku shërbeu si komandant i Trupave të 12-të deri në fund të luftës.

Ai ishte i njohur si komandant i Trupave të Kalorësisë V që mori pjesë në beteja të ndryshme të Luftës së Pavarësisë Turke. Veprimi i tij më i vlerësuar dhe me çmim ishte roli i Trupave të Kalorësisë V gjatë Betejës së famshme të Dumlupınar, ku Trupat e Kalorësisë V kaluan prapa linjave greke në fillim të betejës. Kalorësia e tij ndërpreu furnizimin dhe komunikimin grek. Ata shkaktuan kërdi midis trupave greke në tërheqje dhe gjithashtu kapën gjeneralin Nikolaos Trikupis, CO i forcave greke në Anadoll. Në Ofensivën e Madhe të Izmirit, Trupat V të Kalorësisë ishin një nga pararojat e Ushtrisë Turke.

Ai u tërhoq nga ushtria në vitin 1945. Pas vitit 1946 ai u tërhoq nga jeta politike dhe vdiq në Stamboll në vitin 1974.

Kategoria:Lindje 1880
Kategoria:Vdekje 1974
Kategoria:Njerëz nga Shkodra
Kategoria:Oficerë të Ushtrisë Osmane
Kategoria:Gjeneralë të Ushtrisë Turke
Kategoria:Njerëz nga Vilajeti i Shkodrës
Kategoria:Personeli ushtarak osman i Luftërave Ballkanike