Papiruset magjike greke

Papiruset magjike greke (latinisht Papyri Graecae Magicae, shkurtimisht PGM) është emri i dhënë nga dijëtarët një grup papirusesh nga Egjipti greko-romak,të shkruara në përgjithësi në greqishten e lashtë (por edhe në Koptin e vjetër,demotik etj.) të cilat përmbajnë një numër formulash magjike,himne dhe rituale. Materialet në papiruset datojnë nga vitet 100 pes deri në vitet 400 pas erës sonë.Dorëshkrimet u zbuluan përmes tregtia e antikave, nga vitet 1700 e më pas.Një nga tekstet më të njohura është "Liturgjia e Mithras".

Tekstet u botuan në një seri, dhe tekstet individuale referohen duke përdorur shkurtesën PGM, plus vëllimin dhe numrin e artikullit. Çdo  vëllim përmban një numër magjish dhe ritualesh. Për zbulime të mëtutjeshme të teksteve të ngjashme nga burime të tjera u janë ndarë numra specifikë PGM për lehtësi. Hans Dieter Betz (ed), The Greek Magical Papyri in translation, University of Chicago Press, 1985, p.xli. 

 Historia 

 Prodhimi 
Trupi i PGM nuk janë të bazuara në një arkiv antik, përkundrazi janë një koleksion modern, i cili është shtuar me kalimin e kohës. Rrethanat e paqarta të prodhimit të secilit tekst, gjatë një periudhe shekujsh, kanë rezultuar shpesh në debate. Betz, përkthyesi në anglisht i PGM, pohon se tekstet formojnë një pjesë të "librave magjikë" që duhet të kishin ekzistuar në antikitet, dhe i konsideron ato një formë të "letërsisë nëntokësore" që iu nënshtruan djegies së librave në atë kohë. Ai citon djegien e librave në Veprat e Apostujve (Veprat 19:19), urdhrat e Augustit për të djegur libra magjikë sipas Suetonius (Suet). Gusht . 31.1), dhe ato që ai i quan "djegie të shumta të librave" të hershëm të krishterë. Hans Dieter Betz (ed), The Greek Magical Papyri in translation, University of Chicago Press, 1985, p.xli. 

Frankfurter, nga ana tjetër, i konsideron këto tekste prodhime të "anëtarëve inovatorë të priftërisë Egjiptiane gjatë rënies së shekullit të tretë / të katërt të infrastrukturës së tempullit egjiptian", dhe u jep atyre dukshëm më pak status "nëntokësor" sesa Betz. Frankfurter, David. 1997. Ritual Expertise in Roman Egypt and the Problem of the Category ‘Magician’. In Envisioning Magic: A Princeton Seminar and Symposium, edited by Peter Schäfer and Hans G. Kippenberg, 115–135. Leiden: Brill. Segal shkon më tej, duke përdorur PGM për të vënë në dyshim dikotominë e magjisë dhe fesë në bursë mbi botën helenistike. Ai përdor ekzistencën e himneve në PGM për të sugjeruar që njerëzit që i shkruanin ato në tekste të tilla 'magjike' nuk panë asnjë dallim midis materialit të tillë dhe përmbajtjes më magjike në të njëjtat dokumente. Segal, Alan F. 1981. Hellenistic Magic: Some Questions of Definition. In Studies in Gnosticism and Hellenistic Religions Presented to Gilles Quispel on the Occasion of his 65th Birthday, edited by M. J. Vermaseren and Roel B. Broek, 349–375. Leiden: Brill. Se sa "nën tokë" praktikuesit që prodhuan këto tekste kanë qenë mbeten të diskutueshme, megjithëse Betz tregon për paralajmërimet për të fshehtat në lidhje me detajet e praktikave të caktuara në disa prej papiruseve. 

 Zbulimi 
Papirusi i parë i serive u shfaq në tregun e artit në Egjipt në fillim të shekullit XIX. Një tjetër papirus (PGM III) u sigurua nga diplomati Jean-François Mimaut (1774–1837) dhe përfundoi në bibliotekën Nacionale Franceze.Pjesa më e madhe e koleksionit është i ashtuquajturi "Koleksioni Anastasi".Rreth gjysme duzine e papiruseve të cilat u blenë në 1827 nga një person që e quante veten jean d'Anastasi, i cili mund të ketë qënë me origjine armeniane dhe ka qënë një përfaqësues i diplomacisë në gjykatën Khedival në Aleksandri.Ai ka pohuar se i kishte blerë papiruset në Thebes  (Luxor i sotëm), dhe që më vonë i shiti në koleksione të ndryshme të mëdha evropiane, përfshirë Muzeun Britanik, Louvre, Bibliothèque Nationale në Paris, Staatliche Museen në Berlin, dhe Rijksmuseum van Oudheden në Leiden. H.D. Betz, i cili editoi përkthimin e koleksionit, mendon se këto pjesë e kanë prejardhjen me shumë mundësi nga libraria e një dijetari të lashtë dhe koleksionist i antikitetit të vonë me qendër në Thebes, Egjipt. Anastasi fitoi një numër të madh papirusesh dhe antikitete të tjera. "The Cache Thebes" gjithashtu përmbante papirusin e Stokholmit, dhe papirusin Leyden X i cili përmban tekste alkimike.

Një individ i ngjashëm, i njohur si ai që u shfaq në Tebë, Princi Khamwas, ishte djali i katërt i mbretit Ramses II dhe kryeprift i Ptah në Memfis, Egjipt . Sipas Miriam Lichtheim:  

"Këtu dua të theksoj se Princi Setne Khamwas, heroi i dy përrallave të emërtuara për të, ishte një mbledhës antikash pasionant. Princi historik Khamwas, djali i katërt i Ramses II, kishte qenë kryeprift i Ptahut në Memfis dhe administrator i të gjitha shenjtërive të Memfitit. Në atë aftësi ai kishte ekzaminuar varret e kalbura, kishte rivendosur emrat e pronarëve të tyre dhe kishte ripërtërirë kultet e tyre funerale. Pasardhësi e kishte transmetuar famën e tij, dhe përrallat Demotike që rrotulloheshin rreth kujtesës së tij, e përshkruanin atë dhe kundërshtarin e tij imagjinar Princin Naneferkaptah si dorëshkrues dhe magjistarë shumë të mësuar, të përkushtuar për studimin e monumenteve dhe shkrimeve të lashta."

 Publikimi 
PGM XII dhe XIII ishin të parat që u botuan, duke u shfaqur në 1843 në greqisht dhe në një përkthim latinisht në 1885. Hans Dieter Betz (ed), The Greek Magical Papyri in translation, University of Chicago Press, 1985, p.xli. C. Leemans, Papyri graeci musei antiquarii publici Lugduni-Batavi, 2 vols. Brill: 1843, 1885. Sidoqoftë, sipas Betz 1992, botimi i parë studiues i është besuar studiuesit britanik Charles Wycliffe Goodwin (1817-1878), i cili botoi për Shoqërinë Antikuariane të Kembrixhit, një PGM V, përkthyer në anglisht me koment në 1853.  

Në fillim të shekullit XX Karl Preisendanz mblodhi tekstet dhe i botoi në dy vëllime në 1928 dhe 1931. Një vëllim i tretë i parashikuar, që përmbante tekste dhe tregues të rijn, arriti në fazën e provave të galerisë të datës "Pentecost 1941", por modeli u shkatërrua gjatë bombardimit të Leipzig në Luftën e Dytë Botërore . Sidoqoftë, fotokopjet e provave qarkulluan midis studiuesve. Një botim i rishikuar dhe i zgjeruar i teksteve u botua në 1973-4 në dy vëllime. Vëllimi 1 ishte një version i korrigjuar i botimit të parë vëllimi 1, por vëllimi 2 u rishikua plotësisht dhe papirët fillimisht u planifikuan për vëllimin. III u përfshinë. Megjithatë, indekset u larguan. Hans Dieter Betz (ed), The Greek Magical Papyri in translation, University of Chicago Press, 1985, p.xli. Një përkthim në anglisht i papirusave të redaktuar të Preisendanz, së bashku me disa tekste shtesë në greqisht dhe demotik, u prodhua në vitet 1980 nga Hans Dieter Betz.  

PGM tani mund të kërkohet në bazën e të dhënave Thesaurus Linguae Graecae dhe janë botuar lista alfabetike dhe fjalorë të ndryshëm.     Kërkimi më e fundit ishte libri "Abrasax", botuar nga Nephilim Press në 2012. 

 Përmbajtja 
Betz vëren, në hyrje të përkthimeve të tij, se ndërsa papiruset prodhoheshin në Egjiptin Greko-Romak, ato përmbajnë shumë pjesë që janë në origjinë dhe natyrë greke. Ai vëren se si Zeusi, Hermesi, Apolloni, Artemisi dhe Afërdita, ndër të tjera, portretizohen jo si aristokratë helenë ose helenizues, si në letërsinë bashkëkohore, por si demonike apo edhe të rrezikshëm, shumë si në folklorin grek.  Sidoqoftë, Betz thekson gjithashtu sasinë e unifikimitqë ai sheh në papirusi, veçanërisht midis besimeve Greke, Hebraike dhe Egjiptiane. Betz vuri në dukje, "Në këtë unifikim, feja indigjene e lashtë egjiptiane ka mbijetuar pjesërisht, pjesërisht është hellenuar thellësisht. Në transformimin e saj helenistik, feja egjiptiane e epokës para-helenistike duket se është zvogëluar dhe thjeshtuar, pa dyshim që të lehtësojë asimilimin e saj në fenë helenistike si referencë mbizotëruese kulturore. Shtë mjaft e qartë se magjistarët që shkruajtën dhe përdorën papirët Grekë ishin helenistë në këndvështrim. Helenizimi, sidoqoftë, përfshin gjithashtu egjiptianizimin e traditave fetare Greke. Papirët magjikë grekë përmbajnë shumë raste të shndërrimeve të tilla egjiptiane, të cilat marrin forma shumë të ndryshme në tekste ose shtresa të ndryshme të traditës. Përsëri, përpunimi i natyrës më të saktë të këtij bashkëveprimi fetar dhe kulturor mbetet detyra e hulumtimit të ardhshëm. "  Ai është i pavendosur në mënyrë të barabartë në lidhje me burimet e elementeve hebraike brenda papirusit, duke deklaruar se "origjina dhe natyra e pjesëve që përfaqësojnë magjinë hebraike në papirët magjike Greke është larg nga e qartë".  Sidoqoftë, ai arrin në përfundimin se elementët unifikuese brenda papirusit ishin një qasje relativisht e unifikuar, e kuptuar më mirë si "një sinkretizëm greko-egjiptian, sesa më i përgjithshëm greko-romak".  Ai gjithashtu thotë se Albrecht Dieterich vuri në dukje rëndësinë e Papyri Magjike Greke për studimin e feve të lashta, sepse shumica e teksteve ndërthurin fe të shumta: egjiptiane, greke, hebreje dhe / ose të tjera.  

Janet H. Johnson vuri në dukje në vitin 1996 se tekstet mund të kuptohen plotësisht vetëm kur llogariten pjesët e shkruara në gjuhën egjiptiane të njohura si " Demotic ". Johnson shton, "Të katër tekstet magjike demotike duket se kanë ardhur nga koleksionet që Anastasi mblodhi në zonën e Thebanit. Shumica kanë pasazhe në greqisht, si dhe në demotikisht, dhe shumica kanë fjalë të komentuara në koptikën e vjetër  (gjuhë egjiptiane e shkruar me alfabetin grek [që tregonte zanoret, të cilat shkrimet egjiptiane nuk i plotësuan) nga shenja shtesë të marra nga demotikishtja për tinguj që nuk gjenden në greqisht); disa përmbajnë fragmente të shkruara në skenarin hieratik të mëparshëm të Egjiptit ose fjalët e shkruara në një skenar të veçantë " shifri ", i cili do të ishte një kod i fshehtë efektiv për një lexues grek, por do të deshifrohej në mënyrë të drejtë thjesht nga një egjiptian. "  

Shumë nga këto pjesë të papirusit janë faqe ose fragmentare nga librat magji, depo të njohurive të harkut dhe sekrete mistike. Sa i përket rikonstruksionit, këto libra duket se bien në dy kategori të gjera: disa janë përmbledhje magjish dhe shkrimesh magjike, të mbledhura nga koleksionistë studiues ose jashtë interesit akademik ose për një lloj studimi të magjisë; të tjerët mund të kenë qenë manualet e punës të magjistarëve udhëtues, që përmbajnë repertorin e tyre të magjive, formula për të gjitha rastet. Këta përdorues të magjisë shpesh të arsimuar dobët ishin më shumë si showmen sesa magjistarët tradicionalë egjiptianë, të cilët ishin një elitë priftërore shumë e arsimuar dhe e respektuar. Faqet përmbajnë magji, receta, formula dhe lutje, të ndërthurura me fjalë magjike dhe shpesh në rrugë të shkurtër, me shkurtesa për formulat më të zakonshme. Këto magji variojnë nga thirrjet mbresëlënëse dhe mistike të perëndive dhe daemoneve të errëta, deri te mjetet juridike popullore dhe madje edhe truket e sallonit; nga mallkimet e mëdha, fatale, për të dashur hajmalitë dhe kurat për pafuqi dhe ankesa të vogla mjekësore.     

Në shumë raste fjalët formule dhe frazat janë të habitshme të ngjashme me ato që gjenden në defixiones ( tableta mallkimi apo magjitë detyrueshme, κατάδεσμοι në greqisht), të tilla si ato që gjejmë të shkruar në ostraka, Amulets dhe tableta plumbi. Meqenëse disa nga këto defeksione datojnë që nga vitet 500 pes, dhe janë gjetur aq larg sa Athina, Azia e Vogël, Roma, dhe Siçilia (si dhe Egjipti), kjo siguron një shkallë vazhdimësie, dhe sugjeron që disa vëzhgime bazuar në PGM nuk do të jetë krejt i pa zbatueshëm për studimin e botës më të gjerë greko-romake.     

Përgjatë magjive që gjenden në Papirën Magjike Greke, ka referenca të shumta për figurina. Ato gjenden në lloje të ndryshme të magjive, duke përfshirë mallkime gjyqësore, erotike dhe thjesht standarde që dikush mund të shoqërohet me vudu Haitian ("Vodou"). Figurat janë bërë nga materiale të ndryshme, të cilat zakonisht korrespondojnë me llojin e shqiptimit. Figurina të tilla janë gjetur në të gjithë pellgun e Mesdheut, zakonisht në vendet që Grekët e lashtë lidhen me nëntokën: varret, vendet e shenjta dhe trupat e ujit, të gjitha këto theksojnë kufirin midis jetës dhe vdekjes, që është një temë e zakonshme në magjinë greke . Disa janë zbuluar në arkivole prej plumbi, mbi të cilat është shkruar mbishkrimi ose mallkimi. 

 Feja në Egjiptin Greko-Romak 
Feja e Papiruseve Graecae Magicae është një unifikim i hollësishëm i Greqisë, Egjiptasve, Hebrenjve (shih papirët magjike çifute ), dhe madje edhe ndikimet fetare babilonase dhe të krishtera të krijuara nga mjedisi unik i Egjiptit Greko-Romak. Ky unifikim është e dukshme në papiruseve në mënyra të ndryshme. Shpesh olimpikëve u jepen atribute të homologëve të tyre egjiptianë; Përndryshe kjo mund të shihej si hyjnitë egjiptiane që u referoheshin emrave Grekë. Për shembull, Aphrodite (i cili ishte i lidhur me egjiptian Hathor ), është dhënë epitetin Neferihri-nga egjiptian NFR-iry.t, "sytë e bukur" (PGM IV. 1266). 

Brenda këtij përvëlimi të ndikimeve kulturore ende mund të shihet materiali klasik grek, dhe ndoshta edhe aspekte të një "religjioni popullor" më të arritshëm sesa ato të ruajtura në tekstet kryesore të letërsisë. Ndonjëherë perënditë greke largohen nga natyrat e tyre tradicionale olimpike të njohura për klasikistët, dhe duken shumë më shumë çtonike, demonike dhe më të mira. Kjo është pjesërisht ndikimi i fesë egjiptiane, në të cilën kulti i bishës dhe terrori i hyjnores ishin elementë të njohur; në mënyrë të barabartë konteksti i teksteve magjike i bën të duhura hyjnitë e këqija. "The Esoteric Codex: Ancient Egyptian Texts I" by Christopher Welde, (LULU Press) 2015 p92

 Shiko gjithashtu 

 Papirus magjik hebre 
 Lista e okultistëve 
 Papirologji 
 Ephesia Grammata 

 Referime 

 Bibliografi 

 Preisendanz, K. et al. (1928-1931 botimi i parë. ) Papyri Graecae Magicae. Vdes Griechischen Zauberpapyri. (2 vëllime) 
 Preisendanz, K., Albert Henrichs (1974-1974 ed. Dytë). ) Papyri Graecae Magicae. Vdes Griechischen Zauberpapyri. (2 vëllime) Stuttgart: Teubner. 
 Betz, HD et al. (1986) Papyri Magjike Greke në Përkthim. Përfshirja e Teksteve Demotike. Universiteti i agoikagos Press. 
 Muñoz Delgado, L. (2001) Léxico de magia y religión en los papiros mágicos griegos. Diccionario Griego-Español. Anejo V. Madrid: CSIC. 
 Skinner, S (2014) Teknikat e magjisë Graeco-Egjiptiane. Golden Hoard, Singapor 
 Lule, S (1995) Weiser "Magic Heretic" 

 Leximi të mëtejshme 

 William M. Brashear, "The Greek Magical Papyri", Aufstieg und Niedergang der römischen Welt II, 18.5 (1995), f. 3380–3730, pamje e kufizuar në internet. Papirusët magjikë: Bohak, Gideon (1996). "Traditat e Magjisë në Antikitetin e Vonë: Libra recetash". Biblioteka, Universiteti i Miçiganit. Ann Arbor, Mich.: [Iniciativa e Shkencave Humane e Universitetit të Miçiganit]. Marrë më 11 qershor 2015.  Barrett, Caitlín E. "Perspektivat e suvasë mbi" Gurë të çmuar magjikë ": Rimendimi i kuptimit të" Magjisë "". Koleksioni i Antikiteteve Cornell. Biblioteka e Universitetit Cornell. Arkivuar nga origjinali më 2015-05-26. nga Arkivi i Internetit më 26 maj 2015.  Betz, bot. nga Hans Dieter (1992). Papirusët magjikë grekë në përkthim, duke përfshirë magjitë demotike (botimi i 2-të). Çikago [u.a.]: Univ. të Chicago Press. ISBN 9780226044477.  Philipp, [von] Hanna (1972). Terrakotten aus Ägypten. Berlin: Gebr. Mann ISBN 3786160694.  Smith, M. (1979) "Marrëdhëniet midis papirusëve magjikë dhe gurëve të çmuar magjikë". Në Bingen G. & Nachtergael J. (red.). Actes du XVe Congrès International de Papyrologie. Bruksel f. 129–136.

Kategoria:Egjipti i lashtë
Kategoria:Roma e Lashtë
Kategoria:Dorëshkrime sipas llojit
Kategoria:Letërsia e Romës së lashtë
Kategoria:Dokumente historike
Kategoria:Letërsia e Greqisë së lashtë
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara
Kategoria:Magji