Sigilografia

Sigilografia, e njohur edhe me emrin e saj me origjinë greke, sfragistika, është disiplinë studimore e cila merret me studimin e vulave dhe vulosjeve me dyll, plumb, argjilë si dhe vulat e tjera të përdorura për të vërtetuar dokumentet arkivore. Ajo hulumton jo vetëm aspektet e dizajnit artistik dhe prodhimin e vulave (si matricat ashtu edhe përshtypjet), por gjithashtu merr parasysh kontekstet ligjore, administrative dhe sociale në të cilat ato janë përdorur. Ajo ka lidhje me diplomatikën, heraldikën, historinë shoqërore dhe historinë e artit, dhe vlerësohet si njëra nga shkencat ndihmëse të historisë. 

Antikuarët si Thomas Elmham dhe John Rous filluan të regjistrojnë dhe të diskutojnë për përdorimin historik të vulave në shekullin XV. Në shekujt XVI dhe XVII punimi i vulave u bë një veprimtari antikuariane mjaft e përhapur. Studentë dhe koleksionistë të hershëm të shquar ishin edhe Robert Glover, John Dee, Sir Robert Cotton dhe Nicolas-Claude de Peiresc .     

 Etimologjia 
Fjala sigillography rrjedh nga fjala latine sigillum, që do të thotë "vulë", dhe prapashtesa greke γραφή, që do të thotë "përshkrim". Termi është shpikur në mënyrë efektive (si fjalë italiane, sigillografia ) nga Anton Stefano Cartari në vitin 1682.  Termi alternativ, sfragistikë, rrjedh nga fjala greke σϕρᾱγίς, që do të thotë "vulë". 

 Kultura popullore 
Sigilografia paraqitet në komplotin e Skeptrit të Mbretit Otokar (1939/1947), një nga Aventurat e Tintin. Tintin shoqëron profesorin Alembick, një sigillograf, në një udhëtim kërkimor në kombin ballkanik Syldavia, vetëm për t'u futur në një komplot për të zhveshur Mbretin. 

 Shih edhe 

 Vula
 Historia
 Historiografia
 Shkencat ndihmëse të historisë

 Referime 

Kategoria:Historiografi