Lista e titujve dhe emërtimeve osmane

Titujt kryesorë të sovranëve ishin Khan,
Sulltan dhe Padishah; të cilat ishin
përkatësisht me origjinë turke, arabe dhe
perse. Stili i tij i plotë ishte rezultat i një
akumulimi të gjatë historik të titujve që
shprehnin të drejtat dhe pretendimet e
perandorisë si pasardhës të shteteve të
ndryshme që aneksoi ose nënshtroi. Krahas
këtyre titujve perandorak, "Cezari" i Romës
(Kayser-i Rûm) ishte ndër titujt e
rëndësishëm të pretenduar nga Sulltan
Mehmed II pas pushtimit të
Konstandinopojës. Titulli sulltan ( ﺳﻠﻄﺎﻥ ), që
fillimisht do të thotë "autoritet" ose "sundim",
i përdorur në një mënyrë të patreguar për të
përfshirë të gjithë familjen perandorake,
burra dhe gra, pasqyronte konceptimin
osman të pushtetit sovran si një "prerogativë
familjare". Anëtar i dinastisë mashkull që
mban titullin përpara emrit të tyre të dhënë,
me një anëtare femër që e mban atë pas. [1]
Sidoqoftë, kur u referohej anëtarëve dhe të
afërmve të dinastisë femërore, titulli sulltan
shpesh përkthehej në sulltaneshë në jashtë
osmanisht, ndoshta për t'i dalluar ato nga
sundimtari osman. Hadrah ose Hazretleri
është titull i nderuar Arab; një përkthim i
mirëfilltë i Hadrah është "Prezenca", e cila
shpesh përkthehet si "Lartësia juaj".
 Zotëri (çelebi,). Përdoret para sundimit të
Mehmed II. Stili i formatit: "(emri i dhënë)
Çelebi". Sulltan Princi Perandorak (şehzade
sulltan), ose thjesht Princi Perandorak
(şehzade, ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ ). Formati i titujve dhe
stileve: Shkurtër: "Şehzade Sultan (emri i
dhënë)", dmth Sultan Imperial Prince (emri i
dhënë) ose "Şehzade (emri i dhënë)", dmth
Princi Perandorak (emri i dhënë), me stilin e
shehzadem (princi im perandorak ) ose
efendim (mjeshtri im). I plotë: Devletlû
Najabatlu Şehzade Sultan (emri i dhënë)
Hazretleri Efendi Princi i Kurorës (vali ahad).
Tituj dhe stile të plota: Devletlû Najabatlu
Valiahd-i Saltanat Şehzade-i Javanbahd
(emri i dhënë) Efendi Hazretleri.
 Pasardhëse femra të një sovrani në linjën
mashkullore. Zonjë (hatun, ﺧﺎﺗﻮﻥ ). Përdoret
para shekullit të 16-të dhe përdoret
gjithashtu për nënat dhe bashkëshortët e
sulltanit. Në shekullin e 16-të, titulli sulltan i
kryer nga anëtarë të shquar të familjes
perandorake dhe hatun i kryer nga një
anëtare më pak femër. Stili i formatit: "(emri
i dhënë) Hatun", d.m.th. Zonja (emri i
dhënë) Sulltaneshë (sulltan, ﺳﻠﻄﺎﻥ ). Përdoret
pas shekullit të 16-të. Titulli zyrtar: Shkurtër:
"(emri i dhënë) Sulltana", d.m.th. Sulltana
(emri i dhënë), me stilin e sulltanamit
(sulltani im (a)) ose efendim (zonja ime). I
plotë: Devletlû İsmetlu (emri i dhënë) Sultân
Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
 Bijtë dhe bijat e sulltaneshë Princit Sultan
(sulltanzade, ﺳﻠﻄﺎ). Bijtë e sulltanasve
(princave perandorak). Titulli zyrtar:
"Sultanzade (emri i dhënë) Bej-Efendi",
d.m.th. Sir Princi Sulltan (emri i dhënë)
Sulltanesha zonjë (hanımsultan, ﺧﺎﻧﻢ ﺎﻥ ).
Bijat e sulltanasve (princeshat perandorake).
Titulli zyrtar: "(emri i dhënë) Hanımsultan",
d.m.th. Sulltanesha zonjë (emri i dhënë)
 Nëna perandorake Nënat e sulltanëve në
pushtet Zonja nënë (valide hatun). Përdoret
para shekullit të 16-të. Stili zyrtar: "(emri i
dhënë) Valide Hatun" ose "Valide (emri i
dhënë) Hatun", d.m.th. nëna Zonjë (emri i
dhënë). Nëna sulltaneshe (valide sulltan,
ﻭﺍﻟﺪﺓ ﺍﻟﺴﻠﻄﺎﻥ ). Përdoret pas shekullit të 16-të.
Titujt dhe stilet zyrtare: Shkurtër: "(emri i
dhënë) Valide Sultan" ose "Valide (emri i
dhënë) Sultan", dmth. Nëna Sulltanesha
(emri i dhënë), me stilin e sulltanemit
(sulltani im (a)) ose validem (nëna ime ) E
plotë: Devletlû İsmetlû (emri i dhënë) Vâlide
Sultân Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri Gjyshja
Sulltana ose Grand Sultana nëna (büyük
valide sultan). Gjyshet e sulltanëve në
pushtet. Përdoret vetëm nga Kösem Sultan
gjatë mbretërimit të nipit të saj Mehmed IV.
 Bashkëshorte femërore perandorake
Bashkëshorte të sulltanëve dhe princërve
perandorakë. Sulltanesha bashkeshortore
(haseki sulltan, ﺧﺎﺧ ﺳﻠﻄﺎﺳﻠﻄ ). Titulli për
bashkëshortin kryesor të sulltanit në
shekullin e 16-të. Në periudhat e
mëvonshme, kuptimi i titullit filloi të
ndryshojë në diçka më të përgjithshme si
"bashkëshorti perandorak" dhe më vonë ai u
bë titull i përdorur për "nënën e princave
perandorak". Ky titull është përdorur vetëm
deri rreth shekullit të 17-të. Titulli zyrtar:
Shkurtër: "(emri i dhënë) Haseki Sultan" ose
"Haseki (emri i dhënë) Sultan", d.m.th.
bashkëshortja e Sulltanës (emri i dhënë), me
stilin e sulltanamit (sulltani im (a)) ose
efendim (zonja ime). I plotë: Devletlû İsmetlu
(emri i dhënë) Haseki Sultân Aliyyetü'ş-Şân
Hazretleri Zonja bashkëshortore (haseki
kadın). Titull për bashkëshorten e sulltanit që
u bë nënë e princeshës perandorake. Ky titull
është përdorur rreth shekullit të 17-të. Zonjë
(hatun, ﺧﺎﺗﻮﻥ ). Përdoret gjithashtu për
princeshat perandorake dhe nënat e
sulltanëve. Në shekullin e 16-të, titulli sulltan
u mbajt nga anëtarë të shquar të familjes
perandorake dhe hatun u mbajt nga anëtarë
më pak femra. Stili i formatit: "(emri i
dhënë) Hatun", d.m.th. Zonja (emri i dhënë)
Zonja (kadınefendi, ﻗﺎﺩﻳﻦ ﺍﻓﻨﺪﯼ ). Titull dhënë
bashkëshortit kryesor perandorak të sulltanit
osman nga shekulli i 17-të. Titulli ishte një
zëvendësim i titullit të hershëm Hatun. Stili i
formatit: "(emri i dhënë) Kadınefendi",
d.m.th. Zonja (emri i dhënë) Tituj dhe stile
të plota: Devletlu İsmetlu (emri i dhënë)
(gradë) Kadınefendi Hazretleri Madam
(hanımefendi, ﺧﺎﻧﻢ ﺁﻓﻨﺪﯼ ). Titull i dhënë
bashkëshortes perandorake të Sulltanit të
Perandorisë Osmane nga shekulli i 17-të, i
cili erdhi nën gradën e kadınefendi. Titulli iu
dha edhe bashkëshortëve zyrtarë të
princërve perandorak.
 Bashkëshorti perandorak bashkëshortët
Burrat e sulltanës. Princi bashkëshortor
(damad, ﺩﺍﻣﺎﺩﺍﻣ). Tituj dhe stile të plota:
Damat-i Shahriyari (emri i dhënë) Bej Efendi.
 Gjatë kohës së Sulejmanit Tituj dhe
emërtime në kohën e Sulejmanit të
Madhërishëm, nga libri i Albert Howe Lybyer
"Qeveria e perandorisë Osmane në kohën e
Sulejmanit të Madhërishëm": [3] Agha
(Turqisht Osmane: ,а, Modern Turqisht: ağa):
një oficer i përgjithshëm. Ajem-oghlan
(turqisht osmanisht: ﻋﺠﻤﯽ ﺍﻭﻏﻼﻥ , turqishtja
moderne: acemi oğlan): një jeniçer kadet
ose nxënës. Akinji (turqisht osmanisht:
ﺁﻗﻨﺠﻰ , turqishtja moderne: akıncı): kalorësia e
parregullt. Ashji-bashi (Commons) Turqisht
Otomane: ﺁﺷﺠﯽ ﺑﺎﺷﯽ , Turqisht moderne:
aşcıbaşı): një kuzhinier kryesor Azab
(turqisht osmanisht: ﻋﺰﺏ , turqisht modern:
azab): këmbësoria e parregullt. Bashi
(turqisht osmanisht: ﺑﺎﺷﯽ, turqisht moderne:
başı): Kryetari ose Shefi i një organizate.
Berat-emini (turqisht osmanisht: ﺑﺮﺍﺕ ﺍﻣﯿﻨﯽ ):
një shpërndarës i ordinancave. Boluk-bashi
(turqisht osmanisht: ﺑﻮﻟﻖ ﺑﺎﺷﯽ , turqishtja
moderne: bölükbaşı): kapiten i jeniçerëve.
Bostanji (turqisht osmanisht: ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﺠﯽ ,
turqishtja moderne: bostancı): kopshtar; një
eufemizëm për rojen e pallatit të Sulltanit.
Bostanji-bashi (turqisht osmanisht: ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﺠﯽ
ﺑﺎﺑ , turqishtja moderne: bostancıbaşı):
"kryekopshtari" dhe kryetari i rojes së pallatit.
Ekuivalente me gradën e pashait. Chakirji
(turqisht osmanisht: ﭼﺎﻗﺮﺟﯽ, turqishtja
moderne: çakırcı): një skifter. Chasneji
(turqisht osmanisht: ﭼﺸﻨﯿﺠﯽ, turqishtja
moderne: çeşnici): provues. Chasneji-bashi
(turqisht osmanisht: ﭼﺸﻨﯿﺠﯽ ﺑﺎﺷﯽ , turqisht
moderne: çeşnicibaşı): provuesi kryesor.
Tchaoush ose Chaush (turqisht osmanisht:
ﭼﺎﻭﻭﺵ, turqisht moderne: çavuş): një
lajmëtar. Çavuşbaşı ose Chaush-bashi
(turqisht osmanisht: ﭼﺎﻭﻭﺵ ﺑﺎﺑ , turqisht
moderne: çavuşbaşı): shefi i Chaushes dhe
një zyrtar i gjykatës së lartë. Ekuivalente me
gradën e pashait. Chelebi (turqisht
osmanisht: ﭼﻠﺒﻰ , turqishtja moderne: çelebi):
një zotëri. Cheri-bashi (turqisht osmanisht:
ﭼﺮﯼ ﺑﺎﺷﯽ , turqishtja moderne: çeribaşı): një
oficer i vogël i kalorësisë feudale.
Danishmend (turqisht osmanisht: ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ,
turqishtja moderne: danişmend): një
mjeshtër i arteve. Defterdar (turqisht
osmanisht: ﺩﻓﺘﺮﺩﺍﺭ , turqishtja moderne:
defterdar): arkëtar. Defter-emini (turqisht
osmanisht: ﺩﻓﺘﺮ ﺍﻣﯿﻨﯽ ): regjistrues i feudeve.
Deli (Turqisht Otomane: ﺩﻟﯽ , Turqisht
moderne: deli): emërtimi i një skaut ose një
kapiteni të Akinji. Dervish (turqisht
osmanisht: ﺩﺭﻭﯾﺶ , turqishtja moderne:
derviş): anëtar i një urdhri fetar mysliman.
Deveji (turqisht osmanisht: ﺩﻭﻩ ﺟﯽ , turqishtja
moderne: deveci): shofer deveje. Emin
(turqisht osmanisht: ﺁﻣﯿﻦ , turqishtja moderne:
emin): një qëllim. Emir (turqisht osmanisht:
ﺍﻣﯿﺮ, turqishtja moderne: emir): një
Pasardhës i Profetit Muhamed .; një
komandant, një guvernator. Emir al-Akhor
(turqisht osmanisht: ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻵﺧﺮ , turqishtja
moderne: ahır bakıcısı): një vagon i madh.
Ghurabâ (turqisht osmanisht: ﻏﺮﺑﺎ, turqisht
moderne: guraba): një anëtar i korpusit më
të ulët të kalorësisë në këmbë. Gonnullu
(turqisht osmanisht: ﮔﻮﯕـﻠﻠﻮ , turqishtja
moderne: gönüllü): një ushtar vullnetar ose
marinar. Hekim-bashi (turqisht osmanisht:
ﺣﮑﯿﻢ ﺑﺎﺷﯽ , turqishtja moderne: hekimbaşı):
mjek kryesor. Helvaji-bashi (turqisht
osmanisht: ﺣﻠﻮﺍﺟﯽ ﺑﺎﺷﯽ , turqishtja moderne:
helvacıbaşı): sheqerlaç kryesor. Hoja
(turqisht osmanisht: ﺧﻮﺍﺟﻪ, turqishtja
moderne: hoca): mësues; këshilltari i
Sulltanit. Ikinji Kapu-oghlan (turqisht
osmanisht: ﺍﯾﮑﻨﺠﯽ ﻗﺎﭘﯽ ﺍﻭﻏﻼﻥ , turqishtja
moderne: ikinci kapıoğlan): një eunuk i
bardhë në krye të portës së dytë të pallatit.
Imami (turqisht osmanisht: ﺍﻣﺎﻡ, turqishtja
moderne: imam) halifi ose pasardhësi i
ligjshëm i Muhamedit; një udhëheqës i
lutjeve të përditshme. Iskemleji (turqisht
osmanisht: ﺍﺳﮑﻤﻠﻪ ﺟﯽ , turqishtja moderne:
iskemleci): një faqe e rangut të lartë. Itch-
oghlan (turqisht osmanisht: ﺍﯾﭻ ﺍﻭﻏﻼﻥ ,
turqishtja moderne: içoğlan): një faqe në një
nga pallatet e Sulltanit. Jebeji-bashi (turqisht
osmanisht: ﺟﻴﺐ ﺟﻲ ﺑﺎﺷﻲ , turqishtja moderne:
cebecibaşı): një kryemarkëtar. Jerrah-bashi
(turqisht osmanisht: ﺟﺮﺍﺡ ﺑﺎﺷﯽ , turqishtja
moderne: cerrahbaşı): kryekirurg. Kâim
(turqisht osmanisht: ﻗﺎﺋﻢ, turqisht moderne:
kaim): kujdestar i një xhamie. Kanuni
(turqisht osmanisht: ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ , turqishtja
moderne: kanuni): ligjvënës. Kapu Aghasi
(turqisht osmanisht: ﻗﺎﭘﯽ ﺁﻏﺎﺳﯽ , turqishtja
moderne: kapıağası): eunuku i bardhë në
krye të pallatit kryesor. Kapudan Pasha
(turqisht osmanisht: ﮐﺎﭘﯿﺘﺎﻥ ﭘﺎﺷ , turqishtja
moderne: kaptan paşa) një admiral. Kapuji
(turqisht osmanisht: ﻗﺎﭘﯽ ﺟﯽ , turqishtja
moderne: kapıcı): një derëtar. Kapuji-bashi
(turqisht osmanisht: ﻗﺎﭘﯽ ﺟﯽ ﺑﺎﺑ , turqishtja
moderne: kapıcıbaşı): fjalë për fjalë "roje e
kokës"; mjeshtër i ceremonive. Kapujilar-
kiayasi (turqisht osmanisht: ﻗﺎﭘﯽ ﺟﯽ ﻟﺮ
ﻗﺎﻗﯾﺳﯽﺳﯽ , turqisht moderne: kapıcılar kâyası):
një dhomë e madhe. Katib (turqishtja
moderne: Kâtib): shkrues ose sekretar Kazi
ose Kadi (turqisht osmanisht: ﻗﺎﺿﯽ , turqisht
moderne: kadı): gjyqtar. Kazasker (turqisht
osmanisht: ﻗﺎﺿﻴﻌﺴﻜﺮ , turqisht moderne:
kadıasker): një nga dy gjykatësit kryesorë të
Perandorisë Osmane, të cilit i janë besuar
çështjet ushtarake. Kharaji (Carzeri, Caragi),
një jomusliman që paguan kharixh. Khatib,
një udhëheqës i lutjeve të së Premtes.
Khazinehdar-bashi (turqisht osmanisht: ﺧﺰﺍﻧﻪ
ﺩﺍﺭ ﺑﺎﺷﯽ , turqisht moderne: hazinedarbaşı),
një arkëtar i përgjithshëm. Khazineh-odassi
(dhoma e thesarit), dhoma e dytë e faqeve.
Khojagan, një shef i një byro thesari. Kiaya
(Cacaia, Cahaia, Caia, Checaya, Chechessi,
Chiccaia, Chietcudasci, Gachaia, Ketkhuda,
Quaia, Queaya) (forma e zakonshme e
ketkhuda), një administrator ose toger.
Kiaya-beu, toger i vezirit të madh. Kiaya
Katibi, një sekretare private e Kiaya-beut.
Kilerji-bashi, një shef i qilarit të sulltanit.
Kizlar Aghasi (gjeneral i vajzave), eunuku i zi
në krye të pallatit të haremit. Kul, një skllav;
një nga robërit e familjes së sulltanit -
familja. Masraf-shehriyari (kujdestari
perandorak), zëvendësim i synuesit të
kuzhinës. Mektubji, një sekretar privat i
vezirit të madh. Mihter (Mecter), një
shtambë me tendë; një muzikant. Mihter-
bashi, krye-shtamba. Mir Alem, mbartësi
standard. Molla, gjyqtar i rangut të lartë.
Mosellem, një mbajtës feudali me qëndrim
antik. Muderis, profesor në një Medrese.
Muezzin, ai që thërret muslimanët në namaz.
Mufettish, një gjykatës special që merret me
vakëfet. Myftiu, një autoritet ligjor mysliman;
në veçanti, Sheik ul-Islam. Muhtesib, një
toger i policisë. Mujtahid, një doktor i Ligjit
të Shenjtë. Mulazim (kandidat), i diplomuar
në Medresetë e larta. Munejim-bashi, një
astrolog kryesor. Muste emin, një i huaj
rezident. Mutbakh-emini, qëllim i kuzhinës.
Muteveli, një administrator i një dhurimi.
Naib, një gjykatës inferior. Nakib ol-Eshraf,
Shefi i Seidëve ose Pasardhësve të Profetit
Muhamed. Nazir, një inspektor i një dhuratë.
Nishanji, një kancelar. Nizam al-mulk, baza e
rendit të mbretërisë (titulli i një veziri të
Melek Shahut). Oda-bashi (kryetari i
dhomës), faqja e gradës më të lartë; një
trupor i jeniçerëve. Papuji, një faqe e rangut
të lartë. Pasha (Bascia, Bassa), një zyrtar
shumë i lartë. Peik, një anëtar i rojes trupore
të halbardierëve. Reis Effendi, ose Reis ul-
Khuttab, një sekretar regjistrimi; një sekretar
regjistrimi i Divanit, më vonë një ministër i
rëndësishëm i shtetit. Rekiab-Aghalari
(gjeneralë të stafit), një grup oficerësh të
lartë të shërbimit të jashtëm të pallatit.
Rusnamehji, një mbajtës kryesor i librave të
Thesarit. Sakka, një transportues uji. Sanjak-
beu, një oficer i lartë i feudalit, kalorësisë
dhe guvernator i një sanxhak. Sarraf, një
bankier. Segban-bashi (Seymen-bashi)
(mjeshtër i zagarëve), oficeri i dytë i korpusit
të jeniçerëve. Seid, një Pasardhës i Profetit
Muhamed. Seraskier, një komandant i
përgjithshëm. Serraj, shalë. Shahinji, një
skifter. Sharabdar (Seracter) (pije-mbajtëse),
një faqe e rangut të lartë. Shehr-emini
(Saremin), qëllim i ndërtesave perandorake.
Sheik, një predikues; një kryetar i një
komuniteti fetar. Sheik ul-Islam, Myftiu i
Kostandinopojës dhe kreu i Institucionit
Mysliman. Sherif, një Pasardhës i Profetit
Muhamed. Silahdar (Silahtar, Selicter,
Sillictar, Suiastrus, Suluphtar) (bartës i
shpatës), anëtar i korpusit të dytë të
kalorësisë në këmbë; faqja që mbante krahët
e sulltanit. Sofi, leshi; një dervish (një
emërtim i Shahut të Persisë). Softa (Sukhta),
një student në një Medresseh. Solak (me
dorën e majtë), një hark jeniçer i rojes
personale të sulltanit. Sipahi (Sipah, Sipahi,
Spachi, Spai), një ushtar i kalorësisë; anëtar i
kalorësisë në këmbë ose feudale. Spahi-
oghlan (Spacoillain) (rinia e kalorësisë),
anëtar i korpusit më të lartë të kalorësisë në
këmbë. Subashi, kapiten i kalorësisë feudale
dhe guvernator i një qyteti. Sulltan ( ﺳﻠﻄﺎﻥ ),
është një fjalë origjinë arabe, që fillimisht do
të thotë "autoritet" ose "sundim". Nga fillimi i
shekullit të 16-të, ky titull, i mbajtur nga
burra dhe gra të dinastisë osmane, po
zëvendësonte tituj të tjerë me të cilët ishin
njohur anëtarë të shquar të familjes
perandorake (veçanërisht hatun për gratë
dhe beu për burrat), me perandorin dhe
princat perandorak (Şehzade) që mbanin
titullin përpara emrit të tyre të dhënë, me
nënën e sulltanit, princeshat perandorake
dhe bashkëshorten kryesore perandorake që
e mbanin atë më pas. Ky përdorim nënvizon
konceptimin osman të pushtetit sovran si
prerogativë e familjes. Tahvil Kalemi, një
zyrë e Kancelarisë. Terjuman, një përkthyes
(dragoman). Terjuman Divani Humayun, një
interpret kryesor i sulltanit. Teshrifatji, një
mjeshtër i ceremonive. Teskereji, një
mjeshtër i peticioneve. Teskereji-bashi (shefi
i shkrimtarëve të dokumenteve), Nishanji.
Timarji, mbajtësi i një Timari. Ulufaji
(Ouloufedgis, Allophase, Holofagi) (trupa me
pagesë), anëtar i korpusit të tretë të
kalorësisë në këmbë të sulltanit. Veznedar,
një peshues zyrtar i parave. Vezir (mbajtës
barre), një ministër i shtetit. Voivode (sllav),
oficer, guvernator. Yaya, një mbajtës feudali
nga qëndrimi antik, për shkak të shërbimit të
këmbësorisë. Yaziji (laxagi), një sekretar ose
sekretar. Zagarji-bashi (mjeshtër i
portierëve), një oficer i lartë i jeniçerëve.
Zanijiler (Italianizuar), lakues ose Voinaks
(?). Zarabkhane-emini, qëllimi i menteve dhe
minierave. Ziam, mbajtësi i një Ziamet.

!