Muzika popullore

Muzika popullore është muzika tradicionale, zhanri që evoloi prej saj gjatë ringjalljes popullore të shekullit XX. Disa lloje të muzikës popullore mund të quhen muzikë botërore. Muzika tradicionale popullore është përcaktuar në disa mënyra: si muzikë që transmetohet gojarisht, muzikë me kompozitorë të panjohur, ose muzikë e realizuar me porosi për një periudhë të gjatë kohore. Ka qenë në kontrast me stilet tregtare dhe klasike. Termi e ka zanafillën në shekulliin XIX, por dihet që muzika popullore shtrihet përtej kësaj.

 Përmbledhje 
Duke filluar nga mesi i shekullit XX, një formë e re e muzikës popullore evoluoi nga muzika popullore tradicionale. Ky proces ashtu si edhe periudha quhet kushtimisht ringjallja e dytë popullore e që arriti zenitin në vitet '60. Kjo formë e muzikës nganjëherë quhet muzikë popullore bashkëkohore ose muzikë folklorike për ta dalluar atë nga format më të hershme popullore.  Ringjallje më të vogla, të ngjashme kanë ndodhur diku tjetër në botë, në periudha të tjera, por termi muzikë popullore nuk është përdorur zakonisht për muzikën e re të krijuar gjatë atyre periudhave. Ky lloj i muzikës popullore përfshin gjithashtu edhe zhanre të tilla si fusion, rock folk, folklorik, etj. Ndërsa muzika popullore bashkëkohore është një zhanër në përgjithësi i dallueshëm nga muzika popullore tradicionale, në anglishtën amerikane ajo ka të njëjtin emër, dhe shpesh ndan të njëjtët performues dhe ambiente ashtu si edhe muzika popullore tradicionale. 

Termat muzikë popullore, këngë popullore dhe vallëzim popullor janë shprehje relativisht të vonshme. Ato paraqesin një shtrirje ose zgjerim të kuptimit të termit folklor, që u krijua në vitin 1846 nga antikuari anglez William Thoms për të përshkruar "traditat, zakonet dhe besëtytnitë e klasave të pakulturuara". Percy Scholes, The Oxford Companion to Music, OUP 1977, article "Folk Song". Termi rrjedh më tej nga shprehja gjermane volk, në kuptimin e "popullit në tërësi", siç zbatohej për muzikën popullore dhe kombëtare nga Johann Gottfried Herder dhe romantikët gjermane afër një shekull më parë.  Megjithëse kuptohet që muzika popullore është muzikë e popullit, vëzhguesit ende  gjejnë përcaktime të paqarta dhe të pakapshme. Disa madje as nuk janë dakord se duhet të përdoret termi muzikë popullore. Muzika popullore mund të ketë tendencë për disa karakteristika të caktuara por nuk mund të diferencohet qartazi në terma thjesht muzikorë. Një kuptim që jepet shpesh është ai i "këngëve të vjetra, pa kompozitorë të njohur", Ronald D. Cohen Folk music: the basics (CRC Press, 2006), pp. 1–2. tjetër është ajo e muzikës që i është nënshtruar një procesi evolucionar "të transmetimit oral ... të modës dhe rimodelimit të muzikës nga komunitetet që i japin asaj karakterin e tij popullor". International Folk Music Council definition (1954/5), given in Lloyd (1969) and Scholes (1977). 

Përkufizime të tilla varen më shumë nga proceset "(kulturore) sesa nga llojet abstrakte muzikore ...", nga " vazhdimësia dhe transmetimi oral ... shihet se karakterizon njërën anë të një dikotomie kulturore, pala tjetër e së cilës gjendet jo vetëm në pjesën e poshtme të feudalizmit, kapitalizmit dhe të disa shoqërive orientale por edhe në shoqëritë 'primitive' dhe në pjesë të 'kulturave popullore'". Charles Seeger (1980), citing the approach of Redfield (1947) and Dundes (1965), quoted in Middleton (1990) p.127. Një përkufizim i përdorur gjerësisht është thjesht "Muzika popullore është ajo të cilën e këndojnë njerëzit (populli)". Donaldson, 2011 p. 13 

Për Scholes, Percy Scholes, The Oxford Companion to Music, OUP 1977, article "Folk Song". ashtu si edhe për Cecil Sharp dhe Béla Bartók, A. L. Lloyd, Folk Song in England, Panther Arts, 1969, pp. 14–15. ekzistonte një ndjenjë e muzikës së vendit si e dallueshme nga ajo e qytetit. Muzika popullore tashmë ishte, "... si shprehje autentike e një mënyre të jetësës në të kaluarën ose gati se para zhdukjes (ose në disa raste, për tu ruajtur ose ringjallur disi)",  veçanërisht në "një komunitet të pa ndikuar nga muzika e arti” International Folk Music Council definition (1954/5), given in Lloyd (1969) and Scholes (1977). dhe këngët komerciale. Lloyd e hodhi poshtë këtë në favor të një dallimi të thjeshtë të klasës ekonomike megjithatë, për të muzika e vërtetë popullore ishte, sipas fjalëve të Charles Seeger, "e lidhur me një klasë më të ulët" Mills, Isabelle (1974). http://cjtm.icaap.org/content/2/v2art5.html The Heart of the Folk Song, Canadian Journal for Traditional Music Vol. 2 në shoqëritë e shtresuara kulturore dhe shoqërore. Në këto terma muzika popullore mund të shihet si pjesë e një "skeme që përfshin katër lloje muzikore: 'primitive' ose 'fisnore'; 'elitare' ose 'artistike'; 'folklorike'; dhe 'popullore (tradicionale)' '. Charles Seeger (1980) quoted in Middleton (1990) p. 127. 

Muzika në këtë zhanër shpesh quhet edhe muzikë tradicionale. Edhe pse termi zakonisht është vetëm përshkrues, në disa raste njerëzit e përdorin atë si emër të një zhanri. Për shembull, Çmimi Grammy Award më parë përdorte termat "muzikë tradicionale" dhe "muzikë popullore" për muzikën popullore që nuk është muzikë popullore bashkëkohore. Muzika popullore mund të përfshijë edhe muzikën indigjene .

 Shih edhe 
 Muzika 
 Muzikologjia 
 Muzika shqiptare 
 Muzika e Kosovës 
 Edukata  muzikore 
 Pedagogjia muzikore

 Referime 

 Literatura 

  Reprinted in McAllester, David Park (ed.) (1971) Readings in ethnomusicology New York: Johnson Reprint. 

 Bevil, Jack Marshall (1984). Centonization and Concordance in the American Southern Uplands Folksong Melody: A Study of the Musical Generative and Transmittive Processes of an Oral Tradition. PhD Thesis, North Texas University, Ann Arbor: University Microfilms International. 

 Bevil, Jack Marshall (1987). "A Paradigm of Folktune Preservation and Change Within the Oral Tradition of a Southern Appalachian Community, 1916–1986." Unpublished. Read at the 1987 National Convention of the American Musicological Society, New Orleans.
 Bronson, Bertrand Harris. The Ballad As Song (Berkeley: University of California Press, 1969).
 Bronson, Bertrand Harris. The Singing Tradition of Child's Popular Ballads (Princeton: Princeton University Press, 1976).
 Bronson, Bertrand Harris. The Traditional Tunes of the Child Ballads, with Their Texts, According to the Extant Records of Great Britain and North America, 4 volumes (Princeton and Berkeley: Princeton University Press and University of California Presses, 1959, ff.).
 Cartwright, Garth (2005). Princes Amongst Men: Journeys with Gypsy Musicians. London: Serpent's Tail. 
 Carson, Ciaran (1997). Last Night's Fun: In and Out of Time with Irish Music. North Point Press. 
 Cooley, Timothy J. Making Music in the Polish Tatras: Tourists, Ethnographers, and Mountain Musicians. Indiana University Press, 2005 (Hardcover with CD). 
 Cowdery, James R. (1990). The Melodic Tradition of Ireland. Kent, OH: Kent State University Press. 
 Czekanowska, Anna. Polish Folk Music: Slavonic Heritage – Polish Tradition – Contemporary Trends. Cambridge Studies in Ethnomusicology, Reissue 2006 (Paperback). 
 Farsani, Mohsen (2003) Lamentations chez les nomades bakhtiari d'Iran. Paris: Université Sorbonne Nouvelle.
 Harker, David (1985). Fakesong: The Manufacture of British 'Folksong', 1700 to the Present Day. Milton Keynes [Buckinghamshire]; Philadelphia: Open University Press. 
 Jackson, George Pullen (1933). White Spirituals in the Southern Uplands: The Story of the Fasola Folk, Their Songs, Singings, and "Buckwheat Notes". Chapel Hill: University of North Carolina Press.   Reprinted by Kessinger Publishing (2008) 
  (August 6)
 Karpeles, Maud. An Introduction to English Folk Song. 1973. Oxford. Oxford University Press.

 Nelson, David Taylor (2012) "Béla Bartók: The Father of Ethnomusicology," Musical Offerings: Vol. 3: No. 2, Article 2.  http://digitalcommons.cedarville.edu/musicalofferings/vol3/iss2/2 
 Pegg, Carole (2001). "Folk Music". The New Grove Dictionary of Music and Musicians, edited by Stanley Sadie and John Tyrrell. London: Macmillan.


 Rooksby, Rikky, Dr Vic Gammon et al. The Folk Handbook. (2007). Backbeat
 Sharp, Cecil. Folk Song: Some Conclusions. 1907. Charles River Books
 Sharp, Cecil English Folk Songs from the Southern Appalachians. Collected by Cecil J. Sharp. Ed. Maud Karpeles. 1932. London. Oxford University Press.

 van der Merwe, Peter (1989). Origins of the Popular Style: The Antecedents of Twentieth-Century Popular Music. Oxford: Clarendon Press. .

Kategoria:Folklor

Kategoria:Muzikë