Arsimi fashist

Arsimi fashist ose i njohur ndonjëherë edhe si pedagogjia fashiste u zhvillua gjatë epokës së regjimeve fashiste, siç ishte Italia e Musolinit (1922–1943), dhe kishte për qëllim të formonte mendjet e të rinjve që të ishin besnikë dhe të bindur ndaj shtetit dhe ideologjive të tij. Ky sistem u përqendrua në krijimin e një brezi qytetarësh që do të mbështesnin dhe përhapnin parimet e fashizmit. 

 Përmbledhje 
parapamje|Kopertina e librit shkollor "Primavera fascista. Letera per le scuole elementari urbane" e figurës fashiste Asvero Gravelli, botim A. Mondadori, Itali, 1929.
Arsimi dhe edukimi fashist përshkoi të gjitha aspektet e jetës së të rinjve, duke përfshirë aktivitetet jashtëshkollore, organizatat rinore dhe dinamikat familjare. Qëllimi kryesor ishte të krijohej një brez individësh që ishin besnikë të palëkundur ndaj shtetit fashist, të gatshëm të mbronin parimet e tij dhe të përhapnin ideologjitë e tij gjatë gjithë jetës së tyre. 

Përfaqësuesi kryesor dhe më i njohur i arsimit fashist është Giovanni Gentile. Si Ministër i Arsimit, Gentile zbatoi reforma rrënjësore në sistemin arsimor italian, të njohura si Reforma Gentile. 

Shtetet fashiste ndoqën politika të indoktrinimit social përmes propagandës në arsim dhe media, si dhe rregullimin e prodhimit të materialeve edukative dhe mediatike.   online; also another copy. Arsimi ishte organizuar për të lavdëruar lëvizjen fashiste dhe për të informuar nxënësit dhe studentët për rëndësinë e tij historike dhe politike për kombin. Ai u përpoq të zhdukte idetë që nuk ishin në përputhje me besimet e lëvizjes fashiste si dhe t'u mësonte nxënësve dhe studentëve të ishin të bindur ndaj shtetit.  Filipo Marinetti promovoi nevojën e stërvitjes fizike të të rinjve, duke thënë se, në arsimin mashkullor, gjimnastika duhet të ketë përparësi ndaj librave. Ai mbështeti ndarjen e gjinive sepse ndjeshmëria femërore nuk duhet të hyjë në arsimin e burrave, duke pretenduar se ai duhet të jetë "i gjallë, luftarak, muskuloz dhe me një dinamizëm të dhunshëm". ("L’educazione maschile deve essere, nella ginnastica, prevalente sui libri: viva, bellicosa, muscolare e violentemente dinamica.") 

 Veçoritë themelore 
Veçoritë themelore të arsimit dhe edukimit fashist ishin:

 Indoktrinimi ideologjik

Kurrikula dhe materialet edukative ishin të mbushura shumë me propagandë fashiste. Historia, letërsia dhe madje edhe lëndët shkencore mësoheshin në mënyra që mbështesnin doktrinat e regjimit dhe lavdëronin udhëheqësit e tij.

 Kulti i personalitetit

Figura qendrore si Benito Mussolini u portretizuan si shpëtimtarë heroikë të kombit. Imazhet dhe historitë e tyre për madhështinë e supozuar të tyre ishin të pranishme kudo në klasat dhe burimet arsimore.

 Edukimi fizik dhe ushtarak

Edukimi fizik dhe stërvitja ushtarake ishin komponentë kritikë të kurrikulës. Regjimi besonte se një trup i fortë, i shëndetshëm dhe i disiplinuar ishte thelbësor për forcën e kombit. Aktivitete të tilla si sportet, gjimnastika dhe stërvitjet ushtarake ishin të zakonshme.

 Nacionalizmi dhe militarizmiArsimi fashist nxiti një ndjenjë të fortë nacionalizmi dhe gatishmërie për shërbimin ushtarak përmes strukturave rinore shtetërore të cilat luajtën një rol të rëndësishëm në ngulitjen e këtyre vlerave dhe në përgatitjen e të rinjve për rolet e tyre si ushtarë të ardhshëm dhe qytetarë besnikë të regjimit.

 Role specifike gjinoreDjemtë dhe vajzat edukoheshin duke pasur parasysh role të dallueshme. Djemtë stërviteshin për të qenë luftëtarë dhe udhëheqës, ndërsa vajzat përgatiteshin për amësinë dhe detyrat shtëpiake, duke theksuar rolet e tyre në mbështetjen e familjes dhe shtetit.

 Shtypja e mospajtimit dhe mendimit kritikMendimi kritik dhe mospajtimi u dekurajuan. Sistemi arsimor promovonte konformitetin dhe bindjen ndaj shtetit. Idetë që binin ndesh me ideologjinë fashiste, të tilla si liberalizmi, komunizmi dhe demokracia, u shpifën.

 Superioriteti racor dhe kulturorSipas fashizmit arsimi duhej të përdorej si mjet për të promovuar nocionet e pastërtisë dhe superioritetit racor. Tekstet shkollore dhe mësimet shpesh përfshinin ideologji raciste, duke u mësuar fëmijëve të besonin në supremacinë e racës ariane dhe të përçmonin ata që konsideroheshin inferiorë.

 Antikomunizmi dhe antiliberalizmi'''

Idetë komuniste dhe liberale u portretizuan si të rrezikshme dhe shkatërruese. Sistemi arsimor synonte të krijonte një neveri të thellë ndaj këtyre ideologjive tek të rinjtë. 

 Shih edhe 
 Fashizmi i përjetshëm
 Pedagogjia antifashiste

 Referime 

Kategoria:Filozofia e edukimit
Kategoria:Histori e arsimit