Vrasja e Martin Luther King Jr.

Martin Luther King Jr., një klerik Amerikan dhe drejtues i Levizjes për të Drejtat Civile, u qëllua për vdekje në Motelin Lorrene në Memfis, Tenesi, më 4 Prill 1968, në 6:01   pm CST . Ai u çua në Spitalin e Shën Jozefit, ku vdiq në 07:05   pasdite Ai ishte një drejtues i shquar i Lëvizjes për të Drejtat Civile dhe laureat i Prmimit Nobel për Paqen, i cili njihej për drejtimin e Lëvizjes me filozofinë e  Jo Dhunës dhe asaj të Mosbindjes Civile . 

James Earl Ray, një i arratisur nga Burgu i Shtetit të Misurit, u arrestua në 8 qershor 1968, në Londër në aeroportin Heathrow, ekstraduar në Shtetet e Bashkuara dhe u akuzua për krimin. Më 10 mars 1969, ai u deklarua fajtor dhe u dënua me 99 vjet në Burgun e Shtetit Tenesi .  Mai ë vonë bëri shumë përpjekje për të tërhequr deklaratën e pranimit të fajit dhe kërkoi të gjykohej nga një juri, por kjo nuk ndodhi a; ai vdiq në burg në 1998.  

Familja King dhe të tjerë besojnë se atentati ishte rezultat i një komploti që përfshinte qeverinë amerikane, Mafian dhe policinë e Memfis,  Loyd Jowers thoshte në 1993. Ata besojnë se Ray ishte vetëm një "kokë turku". Në vitin 1999, familja ngriti një proces gjyqësor kundër Jowers për vdekjen e shkaktuar duke kërkuar  shumën prej 10 milion dollarë. Gjatë  argumentimit ne mbyllje avokati i tyre i kërkoi jurisë të shpërblejë dëmet prej 100 dollarë, duke thënë se "Padia nuk nuk u bë për paratë". Gjatë gjyqit, të dy palët paraqitën prova që hidhnin dzshime për një komplot qeveritar. Agjensitë qeveritare të akuzuara nuk mund të mbroheshin ose të përgjigjeshin sepse nuk u thirrën si të pandehura.  Bazuar në provat, juria konkludoi se Jowers dhe të tjerë ishin "pjesë e një komploti për të vrarë King" dhe i dha familjes dëmshpërblimin prej 100 dollarë.   Akuzat dhe përfundmet e  e jurisë së Memfis u hodhen poshtë në vitin 2000 nga Departamenti i Drejtësisë i Shteteve të Bashkuara  për shkak të mungesës së provave.  

 Sfondi historik 

 Kërcënimet me vdekje 
Që nga mesi i viteve 50, King kishte pasur disa kërcënime me vdekje për shkak të rrolit të tij të rëndësishëm në Lëvizjen për të Drejtat Civile. Ai ishte përballur me rrezikun e vdekjes, përfshirë edhe një goditje me thikë gati fatale në 1958, dhe të jetuarit me të u bë pjesë të filozofisë së tij. Ai thoshte se vrasja nuk duhet të ndalonte luftën për të drejta të barabarta. Pas vrasjes së Presidentit Kennedy në 1963, King i tha gruas së tij, Coretta Scott King, "Kjo është ajo që do të ndodhë edhe me mua. Ta kam thënë, kjo është një shoqëri e sëmurë. "  (via Google News)  

 Memfis 
King bëri njjë ushëtim në Memfis, Tenesi, në mbështetje të goditjes së punonjësve të kanalizimeve të qytetit afrikano-amerikan. Punëtorët kishin organizuar një marshim në 11 shkurt 1968, për të protestuar ndaj pagave të pabarabarta dhe kushteve të punës të vendosura nga kryetari i atëhershëm  i komunës Henry Loeb . Në atë kohë, në Memfisi punëtorët zezakë paguaheshin  paga shumë më të ulëta se punëtorët e bardhë. Nuk kishte për ta uniforma të ofruara nga bashkia, banja, sindikata të ligjshme dhe asnjë procedurë ankese për rastet e shumta në të cilat ata ishin të paguar shumë pak. Gjatë mandatit të Loeb si Kryetar i Komunës, kushtet nuk u përmirësuan ndjeshëm, dhe vdekjet famëkeqe  të dy punëtorëve në një kamion kompaktues të plehrave në Shkurt 1968   e shndërroi acarimin in në rritje në grevë.  

King mori pjesë në një marshim masiv në Memfis më 28 Mars 1968, që përfundoi në përplasje.  Më 3 prill, King u kthye në Memfis për të organizuar një marshim të ri të suksesshëm gjatë asaj jave. Avioni me të cilin do të fluturonte për Memfis u vonua për shkak të një lajmërimi një për bombë. Megjithatë King arriti në kohë për të mbajtur një fjalim të planifikuar për një mbledhje në tempullin Mason (Selia Botërore e Kishës së Zotit në Krishtin ).    

Atje, King mbajti fjalimin, i njohur tani si  " Unë kam Qenë në Majën e Malit ". Në të, ai foli tentativën për vrasje kundër tij të vitit 1958, duke vënë në dukje se mjeku që e trajtoi tha se për shkak se thika e përdorur ishte aq afër aortës së tij, çdo lëvizje e papritur, madje edhe teshtimë, mund të kishte qenë fatale. Alexandra S. Levine, "New York Today: If Martin Luther King Had Sneezed", New York Times, January 12, 2017. Accessed August 11, 2018. Ai iu referua një letre, shkruar nga një vajzë e vogël, e cila i thoshte se ishte e lumtur që ai nuk e kishte teshtitur. Ai e përdori atë referencë për të thënë, 

Edhe unë jam i lumtur që nuk teshtiva. Nëse do ta kisha bërë këtë nuk do të isha këtu në 1960. 

Ai përsëriti frazën, "Nëse do të kisha teshtitur", disa herë, duke kujtuar shumë ngjarje dhe akte të tjera të mosbindjes civile të disa viteve të mëparshme: Lëvizja Albany (1962), Marshimi në Uashington për Punë dhe Liri në 1963, dhe Selma në Marshimin e Montgomery (1965). The King Encyclopedia, "I've Been to the Mountaintop", The Martin Luther King, Jr. Research and Education Institute (Stanford). Accessed August 11, 2018. 

Nga fundi i fjalimit, si në mënyrë profetike ai iu referua kërcënimit me bombë: 

Të enjten, më 4 Prill 1968, King po qëndronte në dhomën 306 në Motelin Lorrene në Memfis. Moteli ishte në pronësi të biznesmenit Walter Bailey dhe mbante emrin e gruas së tij. Hirësia e tij Ralph Abernathy, një koleg dhe mik i tij, më vonë i rrëfeu Shtëpisë së Komitetit të Zgjedhur për Vrasje  se ai dhe King kishin ndenjur në dhomën 306 në Motelin Lorrene aq shpesh saqë ajo njihej si "Suite King-Abernathy".  

Sipas shkrimtarit të biografisë së King Taylor Branch, fjalët e fundit të tij ishin për muzikantin Ben Branch, i cili ishte planifikuar të performonte atë natë në një event të planifikuar. King tha: "Ben, luaj patjetër  M'a Mbaj Dorën, Zot i Lartë " sonte në takim. Luaje bukur."  

King kishte dalë në ballkon dhe po qëndronte pranë dhomës së tij kur u godit në fytyrë në orën 6:01   pasdite nga një plumb i vetëm .30-06 qëlloi nga një pushkë Remington Model 760 .  Plumbi hyri nëpër faqen e djathtë, duke i thyer nofullën dhe disa vartebra teksa përshkoi shtyllën kurrizore e duke çarë vena dhe arterie kryesore, përpara se të ngecej në shpatull. Forca e goditjes i grisi kravatën. King ra mbrapsh pa ndjenja.  

Menjëherë pas goditjes dëshmitarët panë një burrë, që besohet s ishte James Earl Ray, duke vrapuar nga një godinë përballë Motelit Lorrene. Ray kishte marrë aty një dhomë me qira. Policia gjeti një paketë të hedhur pranë vendit, në të cilën ishte një pushkë dhe një dylbi (të dyja me shenjat e gishtërinjve të Ray). Ray e kishte blerë pushkën gjashtë ditë më parë. Menjëherë u shpall një kërkim në mbarë botën i cili përfundoi në arrestimin e Ray në Londër 's aeroportin Heathrow dy muaj më vonë.  

Në atë kohë, Abernathy dëgjoi gjuajtjen nga brenda në dhomën e motelit dhe vrapoi drejt ballkonit ku gjeti King  të mbytur në gjak  prej plagës në faqe.   Jesse Jackson deklaroi pas të shtënave se ai i mbante kokën King teksa ishte i shtrirë në ballkon.   

 Përgjigje 

 Coretta Scott King 
E veja e King, Coretta,  e kishte të vështirë t'u jepte fëmijëve lajmin se babai i tyre kishte vdekur. Ajo mori një numër të madh telegramesh, madje edhe një prej nënës së  Lee Harvey Oswald, letër e cila, sipas Coretta ishte ajo ajo që e preku më shumë nga të gjitha.      

 Brenda lëvizjes 
Për shumëkënd, vrasja e King shënonte fundin e strategjisë së Mos-Dhunës .  Të tjerë brenda Lëvizjes riafirmuan nevojën për të vazhduar më tej punën e King dhe të Lëvizjes. Drejtuesit brenda SCLC konfirmuan se ata do të vazhdonin fushatën e Njerëzve të varfër atë vit pavarësisht humbjes së tij.  Disa udhëheqës afro-amerikanë shprehën nevojën për të vazhduar Lëvizjen me filozofinë e Mos-Dhunës. .  

Atë natë, senatori Robert F. Kennedy, në garë për të fituar nominimin presidencial për të përfaqësuar Partinë Demokratike, foli për vrasjen. Kennedy kishte folur më herët atë ditë në Indiana  dhe mësoi për të shtënat para se të hipte me avion në Indianapolis . Ai mbajti një fjalim të planifikuar atje në një lagje kryesisht afro-amerikane të qytetit. Sekretari i tij i shtypit Frank Mankiewicz sugjeroi që ai t'i kërkojë audiencës të lutet për familjen King dhe të ndiqnin folozofinë e tij të Jo-dhunës.     

Kennedy anuloi të gjitha takimet e planifikuara të fushatës dhe u tërhoq në dhomën e tij të hotelit. Disa biseda telefonike me drejtuesit e komunitetit afro-amerikan e bindën atë të flasë kundër reagimieve të dhunshme që filluan të shfaqeshin në të gjithë vendin.  Të nesërmen, Kennedy dha një përgjigje të përgatitur, " Mbi Kërcënimin e Pamenduar të Dhunës ", në Cleveland, Ohio .  

 Presidenti Lyndon B. Johnson 
Presidenti Lyndon B. Johnson ishte në Zyrën Oval atë mbrëmje, duke planifikuar një takim në Hawaii me komandantët ushtarakë të Luftës në Vietnam . Pasi sekretari i shtypit George Christian e njoftoi atë në 8:20   për vrasjen, Johnson e anuloi udhëtimin për t'u përqendruar në ngjarjet në vend Ai caktoi Prokurorin e Përgjithshëm Ramsey Clark për të hetuar atentatin në Memfis. Ai i bëri një telefonatë personale të vesë së King, Coretta Scott King, dhe e shpalli 7 Prillin ditë kombëtare zie, në të cilën flamuri amerikan do të ngrihej në gjysmë shtizë.  

 Trazirat 
Kolegët e King në Lëvizjen për të Drejtat Civile kërkuan një reagim jo të dhunshëm ndaj vrasjes, për të nderuar parimet e tij më themelore.  

Sidoqoftë, më militante e Lëvizjes, Stokely Carmichael, bëri thirrje reagim të fuqishëm. 

Megjithë nxitjen për qetësi nga shumë udhëheqësve, një valë mbarëkombëtare trazirash shpërtheu në më shumë se 100 qytete.  Pas vrasjes, Komuna e Memfis nxitoi të bënte marrëveshje me kushte të favorshme për punonjësit e kanalizimeve.për grevën e tyre.   

 Reagimet 
parapamje| Punonjësit në sektorin e e veshjeve dëgjojnë shërbimin e varrimit për Rev. Martin Luther King Jr. në një radio portative. 9 Prill 1968 

Të nesërmen,  në qytetin e tij të lindjes , Atlanta, Xhorxhia, u mbajtën ritet e funeralit të King. Shërbimi në Kishën Baptiste Ebenezer  u transmetua nga televizion kombëtar. Po ashtu edhe ngjarjet e tjera. Një procesion funerali transportoi trupin e King për     nëpër rrugët e Atlanta, i ndjekur nga më shumë se 100,000 zi, nga kisha deri tek kolegji ku kishte studiuar King, College Morehouse . Atje u mbajt  një shërbim i dytë para varrosjes. "Dr. King's Assassination: Background" , Civil Rights Digital Library, Digital Library of Georgia, 2013 

Pas vrasjes së King, u raportuan disa reagime  të shkëputursa armiqësore prej disa të bardhëve Amerikanë veçanërisht në Jug . David Halberstam. 

Por, në përgjithësi gazetarët raportonin  se shumë të bardhët ndiheshin të pikëlluar nga vdekja e udhëheqësit afro-amerikan. Në disa raste, madje, tronditja prej e ngjarjes së dhunshme, ua ndryshoi mendimet  atyre. Një studim i mëvonshëm nga një grupi besimtarësh të kolegjit, shprehet se konsiderata e tyre për King ishte rritur pas vrasjes së tij.  New York Times e vlerësoi King në një editorial, duke e quajtur vrasjen e tij një "katastrofë kombëtare" dhe kauzën e tij "të drejtë".  

 Referime 

Kategoria:Webarchive template wayback links