Leoni i II

Leoni i II (, ; 467 ose 468 - 17 nëntor 474pas Krishtit), me nofkën "I Riu" ose "I Vogli" (), ishte për pak kohë perandor romak në vitin 474, kur ai ishte një fëmijë i moshës gjashtë ose shtatë vjeçe. Ai ishte djali i Zenonit, gjeneralit izaurian dhe perandorit të ardhshëm, dhe Ariadnes, një bijë e perandorit Leoni i I ( 457–474), i cili drejtoi Perandorinë Romake Lindore. Leoni i II u bë bashkë-perandor me gjyshin e tij Leonin e I më 17 nëntor 473, për tu bërë perandor i vetëm më 18 janar 474, pasi Leoni I vdiq nga dizenteria. Babai i tij, Zeno, u bë bashkë-perandor nga Senati Bizantin në 29 janar dhe ata bashkë-qeverisën për një kohë të shkurtër para se Leoni i II të vdiste dhjetë muaj më vonë, ndoshta më 17 nëntor.

 Historia 
parapamje|majtas|334px|Monedhë solidus, i shënuar:  ("Zotërit tanë Leoni dhe Zeno, Etërit e Atdheut, Augusti") që tregon Leon dhe Zenon të fronizuar dhe secili duke mbajtur një mappa në pjesën e pasme, të shënuar:  ("Shëndeti i Republikës")
Leoni II lindi në vitin 469, djali i Zenos, një gjeneral izaurian nën Leonin e I, dhe Ariadnes, vajza e perandorit të atëhershëm Leoni I. Ai ishte nipi i nënës së perandorit Leoni I dhe perandoreshë Verinës. Leoni i II u bë çezar në fund të vitit 472 dhe pastaj, august më 17 nëntor 473,Croke, Brian (2021).Roman Emperors in Context: Theodosius to Justinian.Routledge. fq. 139–152.ISBN 9781000388305. Kosiński, Rafał (2003).Elton, Hugh (2018).  dhe e bëri atë bashkë-perandor së bashku me gjyshin e tij.   Ai u kurorëzua në Hipodromin e Kostandinopojës dhe ceremonia u kryesua nga Patriarku Ekumenik. Ai u emërua gjithashtu si konsulli i vetëm për vitin 474 rreth kësaj kohe. Kur Leoni i I vdiq nga dizenteria, më 18 janar 474, Leoni II u ngjit në fron si augusti i vetëm.    Disa javë më vonë, Senati Bizantin e bëri babanë e tij Zenon, bashkë-augustus nën Leonin e II, pasi Leoni i II ishte shumë i ri për të nënshkruar dokumentet zyrtare.  Leoni i II vdiq shpejt më vonë, më 17 nëntor 474,  në moshën 5 vjeç, duke e lënë Zenon si perandorin e vetëm. 

[[File:Icones imperatorvm romanorvm, ex priscis numismatibus ad viuum delineatae, and breui narratione historicâ (1645) (14560060739).jpg|parapamje|334px|Leoni i II dhe Zeno, në një imazh të librit "Icones vitæ et elogia imperatorvm romanorvm, priscis numismatibus ad viuum delieatae, & breui narratione historicâ, 1645]]
Vdekja e tij që kishte ndodhur kaq shpejt pasi ai u bë perandor ka çuar në spekulime midis disa studiuesve modernë se ai u helmua nga nëna e tij, Ariadne në mënyrë që Zeno, të mund të ngjitej në fron. Sidoqoftë, asnjë burim bashkëkohor nuk e ngriti këtë sugjerim, edhe pse Zeno ishte jopopullor, kështu që konsiderohet e mundshme që vdekja e Leoni II të ishte natyrale, veçanërisht kur merret parasysh niveli i lartë i vdekshmërisë së fëmijëve në atë kohë.   Viktori i Tononës, një kronist i shekullit të VI-të, thotë se Leoni i II, nuk vdiq në të vërtetë, por më tepër u mor nga Ariadne dhe u fsheh në një manastir. Ky ka shumë të ngjarë të jetë një konfuzion me Basiliskusin, të birin e komandantit bizantin, Armatus. Basiliskusi u kurorëzua Çezar në vitin 476 dhe u ekzekutua pothuajse në vitin 477, pasi babai i tij u vra nga Zeno, por u shpëtua nga Ariadne. Konfuzioni ka të ngjarë të rrjedhë nga fakti që Basiliskusi u quajt Leon për të shmangur shoqërimin me uzurpatorin që u ngrit kundër Zenonit. 

Zeno ishte jashtëzakonisht jopopullor, për shkak të mungesës së prestigjit dinastik, me lidhjet e tij të vetme familjare me fronin perandorak që ishte martesa e tij me Ariadne, vajza e [[Leonit të I, dhe përmes djalit të tij, tani të vdekur, Leoni II. Për më tepër, për shkak se ai ishte një izaurian, ai u pa si i huaj nga elita bizantine, dhe thesari ishte bosh në ngjitjen e tij. Sundimi i vetëm i Zenonit u kundërshtua nga Dinastia Leonide, me Verinën, të venë e Leonit të I, duke shpallur vëllain e saj, Basiliskusin, si perandor në janar 475. Zeno iku dhe për 20 muaj Basiliskusi sundoi para se Zeno të kthehej dhe të merrte përsëri fronin.  Sundimi i Zenonit u karakterizua nga trazira të vazhdueshme dhe vetëm përmes dinakërisë dhe ryshfetit ai arriti të sundojë për 17 vjet, deri në vdekjen e tij më 9 prill 491.

Shiko edhe
 Zeno
 Lista e Perandorëve Bizantinë
 Teodosi II
 Teodosi III
 Leontio
 Valentiniani II
 Valentiniani III
 Herakleiosi
 Justini II
 Basili II
 Kostandini VII Purpurogjeniti
 Flavio Fokasi
 Anastasi I
 Vitaliani
 Gjoni (gjeneral)
 Perandoria Bizantine

 Referime 

 Bibliografia 
 9780816074822 
 9781473856400 
 978-0-521-84026-2 
 9780521801232 
 9781845119416 
 9781409455141 
 9789004344624 
 9781317873051 
 9780521201599 
 9780748668359 
 9781137044693 
 McEvoy, MA (2019) 'Leo II, Zeno, dhe transferimi i pushtetit nga një djalë tek babai i tij në vitin 474 pas Krishtit', në J. W. Drijvers dhe N. Lenski (red.). Shekulli i pestë: Mosha e transformimit''. Edipuglia.
 9781134384051 
 9780199653775 

Kategoria:Lindje - Vitet 460
Kategoria:Perandorë bizantinë
Kategoria:Vdekje 474