Civeti i vogël indian

Civeti i vogël indian ( Viverricula indica ) është një civet vendas në jug dhe Azinë Juglindore . Ёshtë renditur si shqetësimi më i vogël në listën e kuqe të IUCN për shkak të shpërndarjes së tij të gjerë, përdorimit të përhapur të habitatit dhe popullsive të shëndetshme që jetojnë në peizazhe bujqësore dhe dytësore të shumë shteteve varg. 

Civeti i vogël indian është një gjini monotipike . 

 Anatomia 
Civeti i vogël indian ka një gëzof mjaft të trashë që është gri kafe deri në të verdhë të zbehtë kafe, me zakonisht disa breza të zeza ose kafe gjatësore në anën e pasme dhe rreshtat gjatësore të pikave në anët. Zakonisht ka pesë ose gjashtë grupe të dallueshme në anën e pasme dhe katër ose pesë rreshta me njolla në secilën anë. Disa kanë linja dhe pika të papërcaktuara, me vija dorsale që dëshirojnë. Përgjithësisht ka dy shirita të errëta nga pas veshit deri tek shpatullat, dhe shpesh një e treta përpara, duke kaluar në fyt. Veshja e tij është kafe ose gri, shpesh gri në pjesët e sipërme të trupit dhe kafe në pjesën e poshtme. Flokët gri në pjesët e sipërme shpesh janë të lidhura me të zeza. Koka është gri ose gri kafe, mjekër shpesh kafe. Veshët janë të shkurtra dhe të rrumbullakosura me një shenjë të dendur pas çdo veshi, dhe një përpara secilës sy. Këmbët janë kafe ose të zeza. Bishti i tij ka unaza të zezë dhe të bardhë, të ndryshëm, shtatë deri në nëntë të secilës ngjyrë. 21shtë 21–23 në (53–58 cm) nga koka në trup me një bisht të zgjatur të gjatë 15–17 në (38–43 cm).

 Gama dhe habitati 
Civeti i vogël indian ndodhen në pjesën më të madhe të Indisë, Sri Lanka , Mianmar , Tajlandë , Laos , Kamboxhia , Vietnam , Kinën jugore dhe qendrore , dhe Tajvan . Regjistrimet e fundit nuk janë të njohura në Bhutan , Bangladesh , gadishullin malajzian , Java dhe Bali , ku është regjistruar historikisht. Statusi i tij aktual në Singapor është i paqartë.

Në Parkun Kombëtar të Chitwan- it të Nepalit , ai shpërndahet gjerësisht në të dy barishte dhe pyje Sal ( Shorea robusta ). 

Në vitin 2008, një civet i vogël indian u regjistrua për herë të parë në Parkun Kombëtar Jammu dhe Kashmir 's Dachigam . Kjo faqe ishte e vendosur në një lartësi prej 1.770 m (5,810 ft) në një pyll lumor . Në verilindje të Indisë , ai u regjistrua në një lartësi mbidetare prej 2.500 m (8.200 ft).  Në rezervën e tigrave Tamil Nadu 's Kalakkad Mundanthurai , ai u regjistrua më kryesorja në fusha lumore dhe të kthjellët pranë një plantacion çaji gjatë anketave në 2002. Në Indinë perëndimore Ghats , civeti i vogël indian janë vërejtur në Tamil Nadu së Anamalai dhe rezervatin e tigrave Kalakkad Mundanthurai , dhe në parkun e qendrës së egër në Kerala 's Parambikulam dhe Chinnar gjatë anketave në 2008. 

Në Mianmar, ajo u regjistrua në pyje të përziera gjetherënës dhe bambuje në Parkun Kombëtar Hlawga . Në Luginën Hukawng , u regjistrua në kullota dhe skajet e pyjeve në lartësi 240–580 m (790–9,900 ft) gjatë sondazheve midis 2001 dhe 2003. Në Parkun Kombëtar Alaungdaw Kathapa , ai u regjistrua edhe në një mbyll pyllin e gjatë në 1999.

Në Tajlandë, civetët e vegjëla indian janë regjistruar në Parqet Kombëtare Kaeng Krachan dhe  Khao Yai, në pyjet me gjelbërim të përjetshëm qendrës së jetës së egër e Thung Yai Naresuan , në të mesëm dhe pyllin dipterocarp i qendrës së jetës së egër e Huai Kha Khaeng , dhe në qendrën e jetës së egër Phu Khieo në 700-900 m (2,300-3,000 ft) .

Në Laos, civetët e vegjël indian u regjistruan në një larmi habatesh, përfshirë pyje gjysmë të gjelbërta dhe gjetherënëse, pyje me gjethe të përziera, pyje bambuje , zona të pastruara, kullota dhe habitatin e lumenjve. Në Malet Cardamom të Kamboxhias , civetët e vegjël indian u regjistruan në pyje me gjethe dipterocarp, shpesh afër trupave të ujit dhe në këneta gjatë anketave të kryera ndërmjet viteve 2000 dhe 2009. Regjistrimet në Kamboxhian Lindore u morën kryesisht në pyje gjysmë të gjelbërta, por edhe në pyjet diptertocarp qumeshtit në pyllin e mbrojtur Siem Pang ,Sanctuary e kafshëve të egra Snoul , Parku Kombëtar i Virachey dhe qendrën e jetës së egër   Chhep .

Në provincat Guangxi , Guangdong dhe Hainan të Kinës , ai u regjistrua në arka pyjore subtropikale gjatë intervistave dhe sondazheve të bllokimit të kamerave të kryera midis 1997 dhe 2005. 

 Sjellja në Afrikën Lindore 
Civeti i vogël indian u prezantuan në Madagaskar . Civetët e vegjël të egër indian u regjistruan në Parkun Kombëtar Ranomafana në Madagaskarin juglindore, në një pyll të thatë pa mbrojtje pranë Mariarano në Madagaskar veriperëndimore, dhe në Masoala - Makira zona të mbrojtura në verilindje të ishullit. U prezantua gjithashtu në ishullin Pemba dhe në ishullin Mafia në Arkipelagun Zanzibar , ku dikur ruhej për muskulin e saj , i cili i shtohet mjekësisë tradicionale afrikane dhe si aromë parfumesh.

 Ekologjia dhe sjellja 
Civetët e vegjël indian janë kafshë natë , kryesisht tokësore dhe insektivore . Ata banojnë në vrima në tokë, nën shkëmbinj ose në një kaçubë të trashë. Ndonjëherë, formohen palë (për çiftëzim dhe gjueti). Në zonat që nuk shqetësohen nga njerëzit, ata janë raportuar se ndonjëherë edhe gjuajnë ditën. Civetët e vegjël indian janë kryesisht tokësore, megjithëse ato gjithashtu ngjiten mirë. Ata mund të gërmojnë strofullën e tyre, por gjithashtu të zënë pjerrësi të braktisura të specieve të tjera. Në habitatet periferike ata përdorin ulluqet ose hapësirat e tjera të errëta. 

 Dieta 
Civetët e vegjël indian ushqehen me minj  , zogj, gjarpërinj , fruta dhe rrënjë .

 Riprodhimi 
Femra zakonisht ka katër ose pesë të rinj gjatë lindjes. Gjatësia e jetës është tetë deri në nëntë vjet.

 Kërcënimet 
Njerëzit e fshatit Traspur në Assam e gjuajnë atë për mish dhe e përdorin lëkurën e tij si ilaç .

 Konservimi 
Viverricula indica është renditur në Shtojcën III të CITES . Në Mianmar, është plotësisht i mbrojtur nën Ligjin e Jetës së egër të 1994.

 Taksonomia dhe evolucioni 
Civetta indica ishte emri shkencor i dhënë specieve nga Étienne Geoffroy Saint-Hilaire në 1803, kur ai përshkroi një lëkurë civeti të vogël indian nga India në koleksionin e Muzeut Francez d'Histoire Naturelle . Viverricula ishte emri i përgjithshëm i prezantuar nga Brian Houghton Hodgson në 1838, kur ai përshkroi gjini të reja gjitarësh dhe specie të mbledhura në Nepal. Në shekujt XIX dhe XX, u propozuan emrat e mëposhtëm shkencorë:

       Viverra rasse nga Thomas Horsfield në 1824 ishte një ekzemplar zoologjik i mbledhur në Java. Më vonë u konsiderua një shumëllojshmëri e Viverricula indica .
       Viverra pallida nga John Edward Grey në 1831 ishte një lëkurë e zbehtë civeti nga një vend i pashpjegueshëm në Kinë.
       Viverra bengalensis nga Grey dhe Thomas Hardwicke në 1832 ishte caption i një vizatimi me ngjyra të një civeti.
       Viverra schlegelii nga Francis PL Pollen në 1866 ishte një civet i vogël indian që Pollen mblodhi në departamentin malagas të Mayotte .
       Viverricula malaccensis Deserti nga J. Lewis Bonhote në 1898 ishte një ekzemplar i mbledhur afër Sambhar, Rajasthan .
       Viverricula malaccensis thai nga Cecil Boden Kloss në 1919 ishte një ekzemplar femër i mbledhur në Tajlandën qendrore.
       Viverricula malaccensis atchinensis nga Henri Jacob Victor Sody në 1931 ishte një ekzemplar mashkull i mbledhur në Aceh , Sumatra veriore .
       Viverricula malaccensis baliensis nga Sody në 1931 ishte një ekzemplar mashkull nga Bali .
       Viverricula malaccensis muriavensis gjithashtu nga Sody në 1931 ishte gjithashtu një ekzemplar mashkull i mbledhur afër Keling në veri të Gunung Muria në Java Qendrore .
       Viverricula indica mayori nga Reginald Innes Pocock në vitin 1933 ishte një lëkurë civeti nga Maha Oya që ishte pjesë e një koleksioni të lëkurave dhe kafkave civeti nga Sri Lanka.
       Viverricula indica baptistæ gjithashtu nga Pocock në vitin 1933 ishte një lëkurë civeti nga Hasimara në Dooars Bhutan që ndryshonin paksa në ngjyra nga lëkurat e tjera civeti të mbledhura në Bengal dhe Assam .
       Viverricula indica wellsi nga Pocock në 1933 ishte një lëkurë civeti me ngjyrosje të pasur nga rrethi Kangra në Indinë veriperëndimore.
       V. indica klossi nga Pocock në 1933 ishte një lëkurë e errët ngjyrë kafe e një civet femër të rritur nga Penang në gadishullin Malajzia
 Pocock i nënshtroi të gjithë si nëspecie të Viverricula indica kur ai shqyrtoi lëkurat dhe kafkat e civetit në koleksionin e Muzeut të Historisë Natyrore, Londër .

Nënspeciet e mëposhtme u konsideruan taksa të vlefshme që nga 2005:

       V. i. indica - speciet nominale mendohet të ndodhet në Indinë Jugore nga Ghats Perëndimore në Ghats Lindore dhe sa më shumë në veri me Liqenin Chilka në bregdetin lindor
       V. i. schlegelii - konsiderohet se ndodhet në Madagaskar
       V. i. deserti - në Rajasthan
       V. i. wellsi - në Punjab , Divizioni Kumaon dhe Provincat e Bashkuara të Indisë Britanike
       Vi. Baptist - në Bhutan dhe Assam
       V. i. thai - në Mianmar, Tajlandë, dhe Indokinë
       V. i. klossi - në gadishullin jugor të Mianmarit dhe Malajzisë
       V. i. mayori - në Sri Lanka
       V. i. pallida - në jug të Kinës
       V. i. atchinensis - në Sumatra
       V. i. baliensis - në Bali
       V. i. muriavensis - në Java

 Filogjenia 
Një studim filogjenetik tregoi se civeti i vogël indian janë të lidhura ngushtë me gjinitë Civettictis dhe Viverra . Është vlerësuar se klada Civettictis - Viverra devijuan nga Viverricula rreth 16,2 milionë vjet më parë . Autorët sugjeruan që nënfamilja Viverrinae duhet të jetë e bifurkuar në Genettinae përfshirë Poiana dhe Genetta , dhe Viverrinae përfshirë Civettictis , Viverra dhe Viverricula .

 Referime 

Kategoria:Gjitarë
Kategoria:Gjitarë të Azisë
Kategoria:Kafshë mishngrënëse
Kategoria:Mishngrënës të Azisë
Kategoria:Viverridët