Globalizimi dhe Sëmundja

Globalizimi, rrjedha e informacionit, mallrave, kapitalit dhe njerëzve përtej kufijve politik dhe gjeografikë, lejon që sëmundjet infektive të përhapen me shpejtësi në të gjithë botën, ndërsa lejojnë gjithashtu lehtësimin e faktorëve të tillë si uria dhe varfëria, të cilët janë përcaktuesit kryesorë të shëndetit global. Përhapja e sëmundjeve nëpër shkallë të gjera gjeografike është rritur gjatë historisë. Sëmundjet e hershme që u përhapën nga Azia në Evropë ishin murtaja bubonike, gripi i llojeve të ndryshme dhe sëmundje të ngjashme infektive.

Në epokën aktuale të globalizimit, bota është më e ndërvarur se në çdo kohë tjetër. Transporti efikas dhe i lirë ka lënë disa vende të paarritshme, dhe rritja e tregtisë globale të produkteve bujqësore ka sjellë gjithnjë e më shumë njerëz në kontakt me sëmundjet e kafshëve që më pas kanë kapërcyer pengesat e specieve.

Globalizimi u intensifikua gjatë Epokës së Eksplorimit, por rrugët tregtare ishin vendosur prej kohësh midis Azisë dhe Evropës, përgjatë së cilës sëmundjet u transmetuan gjithashtu. Një rritje e udhëtimeve ka ndihmuar në përhapjen e sëmundjeve në vendasit e tokave që nuk ishin ekspozuar më parë. Kur një popullatë vendase është e infektuar me një sëmundje të re, ku ata nuk kanë zhvilluar antitrupa përgjatë brezave të ekspozimit të mëparshëm, sëmundja e re ka tendencë të zhvillohet vrullshëm brenda popullatës.

Etiologjia, dega moderne e shkencës që merret me shkaqet e sëmundjes infektive, njeh pesë mënyra kryesore të transmetimit të sëmundjes: ajrore, ujore, të transmetuara nga gjaku, me kontakt të drejtpërdrejtë dhe përmes vektorit ( insekte ose krijesa të tjera që bartin mikrobe nga një specie në tjetrën). Përderisa njerëzit filluan të udhëtonin nëpër dete dhe nëpër toka të cilat ishin të izoluara më parë, hulumtimet sugjerojnë që sëmundjet janë përhapur nga të pesë mënyrat e transmetimit.

 Modelet e udhëtimit dhe globalizimi 
Epoka e Eksplorimit zakonisht i referohet periudhës midis shekujve 15 dhe 17. Gjatë kësaj kohe, përparimet teknologjike në ndërtimin e anijeve dhe lundrimit e bënë më të lehtë për kombet të eksplorojnë jashtë kufijve të mëparshëm. Globalizimi ka pasur shumë përfitime, për shembull, u zbuluan produkte të reja për evropianët, të tilla si çaji, mëndafshi dhe sheqeri kur evropianët zhvilluan rrugë të reja tregtare rreth Afrikës në Indi dhe Ishujt e Erëzave, Azi dhe përfundimisht duke vazhduar në Amerikë.

Përveç tregtisë me mallra, shumë kombe filluan të tregtojnë me skllavëri . Tregtia me skllevër ishte një mënyrë tjetër me të cilën sëmundjet barteshin në vende dhe popuj të rinj, për shembull nga Afrika nën-Sahariane në Karaibe dhe Amerikë. Gjatë kësaj kohe, shoqëri të ndryshme filluan të integrohen, duke rritur përqendrimin e njerëzve dhe kafshëve në vende të caktuara, gjë që çoi në shfaqjen e sëmundjeve të reja, ndërsa disa u hodhën në mutacion nga kafshët tek njerëzit.

Gjatë kësaj kohe, trajtimi i sëmundjeve të magjistarëve dhe doktorëve magjistarë, shpesh përqendrohej te magjia dhe feja, dhe shërimi i të gjithë trupit dhe shpirtit, në vend që të përqendrohej në disa simptoma si mjekësia moderne. Mjekësia e hershme shpesh përfshinte përdorimin e bimëve dhe meditimin . Bazuar në provat arkeologjike, disa praktikues prehistorikë në Evropë dhe Amerikën e Jugut përdorën trefinimin, duke bërë një vrimë në kafkë për të lëshuar sëmundjen. "One curious method of providing the disease with means of escape from the body was by making a hole, 2.5 to five centimeters across, in the skull of the victim—the practice of trepanning, or trephining. Trepanned skulls of prehistoric date have been found in Britain, France, and other parts of Europe and in Peru. Many of them show evidence of healing and, presumably, of the patient's survival. The practice still exists among primitive people in parts of Algeria, in Melanesia, and perhaps elsewhere, though it is fast becoming extinct. "Medicine, History of", (2006), in Encyclopædia Britannica. Retrieved November 22, 2006, from Encyclopædia Britannica Online: http://www.search.eb.com/eb/article-35642Sëmundjet e rënda shpesh mendoheshin si të mbinatyrshme ose magjike. Rezultati i futjes së sëmundjeve Euroaziatike në Amerikë ishte që shumë më tepër popuj vendas u vranë nga sëmundjet dhe mikrobet sesa nga kolonistët duke përdorur armë ose armë të tjera. Studiuesit vlerësojnë se gjatë një periudhe prej katër shekujsh, sëmundjet epidemike zhdukën deri në 90% të popullatave autoktone amerikane. 

Në Evropë gjatë epokës së eksplorimit, sëmundje të tilla si lia, fruthi dhe tuberkulozi (TB), ishin futur tashmë shekuj më parë përmes tregtisë me Azinë dhe Afrikën. Njerëzit kishin krijuar disa antitrupa ndaj këtyre dhe sëmundjeve të tjera nga kontinenti Euroaziatik. Kur evropianët udhëtuan në toka të reja, ata i mbanin me vete këto sëmundje. (Shënim: Studiuesit besojnë se TB tashmë ishte endemike në Amerikë. ) Kur sëmundje të tilla u përhapën për herë të parë në popullatat e reja të njerëzve, efektet në popullatat vendase ishin vdekjeprurëse. Shkëmbimi Kolumbian, duke iu referuar kontaktit të parë të Christopher Columbus me popujt vendas të Karaibeve, filloi tregtinë e kafshëve dhe bimëve dhe padashur filloi një shkëmbim sëmundjesh. 

Deri në vitet 1800 njerëzit filluan të njohin ekzistencën dhe rolin e mikrobeve në lidhje me sëmundjen. Megjithëse shumë mendimtarë kishin ide rreth mikrobeve, vetëm kur Louis Pasteur përhapi teorinë e tij rreth mikrobeve dhe nevojën për larjen e duarve dhe mirëmbajtjen e kanalizimeve (veçanërisht në praktikën mjekësore), çdokush dëgjoi. Shumë njerëz ishin mjaft skeptikë, por më 22 maj 1881, Pasteur demonstroi bindshëm vlefshmërinë e teorisë së tij të sëmundjes, me një shembull të hershëm të vaksinimit . Vaksina e antraksit u administrua në 25 dele, ndërsa 25 të tjera u përdorën si kontroll. Më 31 maj 1881, të gjitha delet ishin të ekspozuara ndaj antraksit. Përderisa çdo dele në grupin e kontrollit ngordhi, secila prej deleve të vaksinuara mbijetoi. Eksperimenti i Pasteur do të bëhej një moment historik në parandalimin e sëmundjeve. Gjetjet e tij, së bashku me vaksinat e tjera që pasuan, ndryshuan mënyrën se si globalizimi ndikoi në botë.

 Efektet e globalizimit në sëmundje në botën moderne 
Mënyrat moderne të transportit lejojnë më shumë njerëz dhe produkte të udhëtojnë nëpër botë me një ritëm më të shpejtë; ato gjithashtu hapin rrugët e frymëmarrjes në lëvizjen transkontinentale të vektorëve të sëmundjeve infektive.  Një shembull është virusi i Nilit Perëndimor . Besohet se kjo sëmundje arriti në Shtetet e Bashkuara përmes "mushkonjave që kaluan oqeanin duke hipur në puset e rrotave të aeroplanit dhe arritën në New York City më 1999". Me shfrytëzimin e udhëtimeve ajrore, njerëzit janë në gjendje të shkojnë në toka të huaja, të preken nga një sëmundje dhe të mos kenë asnjë simptomë të sëmundjes derisa të kthehen në shtëpi dhe duke i ekspozuar të tjerët ndaj sëmundjes gjatë rrugës. Një shembull tjetër i potencës së mënyrave moderne të transportit në rritjen e përhapjes së sëmundjes është pandemia e gripit spanjoll në vitin 1918 . Transporti global, në fillim të shekullit të 20-të, ishte në gjendje të përhapte një virus, sepse rrjeti i transmetueshmërisë dhe tregtisë ishte tashmë global. Virusi u gjet në anëtarët e ekuipazhit të anijeve dhe trenave, dhe të gjithë punonjësit e infektuar përhapën virusin kudo që udhëtuan.  Si rezultat, pothuajse 50-100 milion njerëz vdiqën nga ky transmetim global. 

Përderisa mjekësia ka përparuar, shumë vaksina dhe kura janë zbuluar për disa nga sëmundjet më të këqija (murtaja, sifilizi, tifoja, kolera, malaria), që vuajnë njerëzit. Por, për shkak se evolucioni i organizmave të sëmundjes është shumë i shpejtë, madje edhe me vaksinat, ka vështirësi në sigurimin e imunitetit  të plotë për shumë sëmundje. Meqenëse vaksinat bëhen pjesërisht nga vetë virusi, kur një virus i panjohur futet në mjedis, duhet kohë që komuniteti mjekësor të formulojë një vaksinë të shërueshme.  Mungesa e kërkimit operativ dhe funksional dhe të dhënave, të cilat ofrojnë një rrugë më të shpejtë dhe më të strategjizuar drejt një vaksine të besueshme, e bën një afat të gjatë për zhvillimin e vaksinës. Edhe pse janë ngritur kornizat dhe përdoren planet e përgatitjeve për të zvogëluar rastet e COVID-19, një vaksinë është mënyra e vetme për të siguruar imunizimin e plotë. Disa sisteme si IIS, Sistemi i Informacionit të Imunizimit, ndihmojë në krijimin e një strukture paraprake për reagime të shpejta ndaj shpërthimeve dhe viruseve të panjohura. Këto sisteme përdorin të dhëna të kaluara dhe kërkime të bazuara në sukseset moderne të zhvillimit të vaksinave në botë.  Gjetja e vaksinave  për disa sëmundje mbetet jashtëzakonisht e vështirë. Pa vaksina, bota globale mbetet e ndjeshme ndaj sëmundjeve infektive.

Evolucioni i sëmundjes paraqet një kërcënim të madh në kohët moderne. Për shembull, virusi aktual "gripi i derrit" ose H1N1 është një lloj i ri i një forme të vjetër të gripit, i njohur për shekuj me radhë si grip aziatik, bazuar në origjinën e tij në atë kontinent. Nga 1918 deri në 1920, një epidemi globale e gripit pas Luftës së Parë Botërore vrau rreth 50–100 milion njerëz, përfshirë gjysmë milioni vetëm në Shtetet e Bashkuara. Dorothy A. Pettit and Janice Bailie, Before There Was Swine Flu; Anne Sealey, Review: "A Cruel Wind: Pandemic Flu in America, 1918–1920" , eHistory, July Review, 2009; Ohio State University, accessed 26 Jan 2010H1N1 është një virus që ka evoluar dhe kombinuar pjesërisht me pjesë të gripit të shpendëve, derrave dhe njeriut. 

Globalizimi ka rritur përhapjen e sëmundjeve infektive nga Jugu në Veri, por gjithashtu edhe rrezikun e sëmundjeve jo-ngjitëse nga transmetimi i kulturës dhe sjelljes nga Veriu në Jug. Është e rëndësishme të synohet dhe të zvogëlohet përhapja e sëmundjeve infektive në vendet në zhvillim. Sidoqoftë, adresimi i faktorëve të rrezikut të sëmundjeve jo-ngjitëse dhe rreziqeve të jetesës në jug që shkaktojnë sëmundje, të tilla si përdorimi ose konsumimi i duhanit, alkoolit dhe ushqimeve jo të shëndetshme, është gjithashtu i rëndësishëm. 

Edhe gjatë pandemive, është jetike të njihet globalizimi ekonomik duke qenë një katalizator në përhapjen e koronavirusit. Faktorët ekonomikë dëmtohen veçanërisht nga rregulloret globale të bllokimit dhe bllokadat tregtare. Përderisa transporti u globalizua, ekonomitë u zgjeruan. Ekonomitë e brendësuara panë mundësi të mëdha financiare në tregtinë globale. Me rritjen e ndërlidhjes midis ekonomive dhe globalizimin e ekonomisë botërore, përhapja e koronavirusit maksimizoi potencialin e rënieve globale. Pandemia e koronavirusit shkaktoi shumë ndërprerje ekonomike, të cilat shkaktuan një shkëputje funksionale në zinxhirin e furnizimit dhe qarkullimin e mallrave. Meqenëse mënyrat e transportit janë të rëndësishme për përhapjen e sëmundjeve infektive, është e rëndësishme të njihet edhe ekonomia që është motori i këtij sistemi të globalizuar të transmetimit. 

 Sëmundje jo-ngjitëse 
Globalizimi mund të përfitojë nga personat sëmundje jo-ngjitëse  të tilla si problemet me zemër ose me probleme të shëndetit mendor. Tregtia globale dhe rregullat e përcaktuara nga Organizata Botërore e Tregtisë, në të vërtetë mund të përfitojnë nga shëndeti i njerëzve, duke i bërë të ardhurat e tyre më të larta, duke i lejuar ata që të përballojnë një kujdes shëndetësor më të mirë. Ndërsa ajo ka për t'u pranuar bërë shumë sëmundjeve jo-ngjitëse më shumë të ngjarë, si dhe. Edhe të ardhurat kombëtare të një vendi, më së shumti të fituara nga tregtia në tregun global, është e rëndësishme për shkak se ajo dikton se sa një qeveria shpenzon për kujdesin shëndetësor për qytetarët e saj. Ajo, gjithashtu, duhet të pranohet se një zgjerim në përcaktimin e sëmundjes shpesh shoqëron të zhvillimit, kështu që efekti neto është në mënyrë të qartë nuk i dobishëm për shkak të kësaj dhe efekte të tjera të rritur affluence. Sindromi metabolike është një shembull i qartë. Edhe pse vendet e varfra ende nuk e kanë përjetuar këtë dhe janë ende duke vuajtur nga sëmundjet e listuara më sipër.

 Globalizimi ekonomik dhe sëmundja 
Globalizimi është shumëdimensional në zbatim dhe është objektiv në strukturën dhe ideologjinë sistemike. Sëmundjet infektive përhapen kryesisht si rezultat i globalizimit global i shumë apo pothuajse të gjitha industrive dhe sektorëve.Globalizimi ekonomik është ndërlidhja e ekonomive botërore dhe ndërvarësia e zinxhirëve të furnizimit të brendshëm dhe të jashtëm. Me avancimin e shkencës dhe teknologjisë, mundësia e globalizimit ekonomik është aktivizuar edhe më shumë. Faktorët ekonomik kanë qenë të përcaktuar nga kufijtë global më mirë se kombëtar. Kostoja e veprimtarive të masave ekonomike është ulur ndjeshëm si rezultat i avancimeve në fushat e teknologjisë dhe shkencës, duke krijuar ngadalë një ekonomi të ndërlidhur, që mungon integrimi i centralizuar. Ndonëse ekonomitë rrisin nivelet e integrimit dhe veçorisë brenda partneritetit, çdo ndërprerje financiare dhe ekonomike globale do të shkaktonte një recesion global.Dëmi kolateral vërehet më tej me rritjen e aktivitetit të integruar ekonomik.Vendet mbështeten më shumë në përfitimet ekonomike sesa përfitimet shëndetësore, të cilat shpien  në çështje shëndetësore të llogaritur dhe raportuar keq.

 Shiko gjithashtu 
 Sëmundja Chagas
 Çrrënjosja e sëmundjeve infektive
 Rreziku katastrofik global Semundje infektive
 Lista e epidemive
 Pandemi Transmetimi (ilaçi)
 Sëmundje tropikale Epidemia e tokës së virgjër
 Kontrabanda e jetës së egër dhe zoonozat

 Referime 

Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara