Astrid Ivask

Astrid Ivask (7 Gusht 1926 - 24 Mars 2015)  ishte një poete Letoneze-Amerikane. 

Ajo lindi  Astride Helena Hartmane në Riga, e bija e Martiņs Hartmanis, një gjenerali të ushtrisë së Letoneze dhe Irma Marija Hartmane. Vëllai i saj Juris Hartmanis ishte shkencëtar i kompjuterave. Pas pushtimit Sovjetik të Letonisë në 1940, gjenerali Hartmanis u burgos nga Bashkimi Sovjetik.  Ai u ekzekutua në 1941, por familja e tij nuk do të mësonte për fatin e tij deri pas rënies së BRSS në 1991.  

Ivask, nëna e saj, dhe vëllai u larguan nga Letonia për në  kampet e personave të zhvendosur në Gjermani në 1944. Ivask studioi gjuhë në Universitetin e Marburgut . Më vonë ajo shkroi  "Në Marburg, në Laan -  për mua jeta intelektuale Europiane u hap. Në tre vjet në universitet, unë punoja me shtatë gjuhë të huaja, disa që jetonin, disa të vdekura shumë kohë më parë, dhe u martova me kulturën Fino-Urigane ”. Ajo mbaroi studimet për master në 1949. Në të njëjtin vit ajo u martua me poetin Estonez Ivar Ivask, i cili kishte fituar atje doktoraturën e tij në letërsi dhe histori arti, dhe ata u transferuan në Shtetet e Bashkuara, ku Ivar Ivask ishte punësuar si anëtar i fakultetit në Kolegjin St. Olaf në Minesota .    

Në vitin 1967 ata u transferuan në Norman, Oklahoma, ku Ivar Ivask u bë profesor i gjuhëve moderne dhe i letërsisë në Universitetin e Oklahomas. Ajo punoi si  ndihmës mësuese duke dhënë mësim Rusisht, Gjermanisht dhe Frëngjisht. Ivar Ivask ishte redaktor i revistës letrare të universitetit, Letërsia Botërore sot dhe çifti priti shumë autorë dhe kritikë në shtëpinë e tyre dhe morën pjesë në lexime dhe ngjarje letrare.   

Në 1991, çifti u transferua në County Cork, Irlandë, por Ivark Ivask vdiq në 1992. Astrid Ivask u kthye në Riga në 2001.   

 Puna 
Koleksioni i parë me poezi i Ivask ishte Ezera kristibas ("Pagëzimi i Liqenit", 1966). Koleksione të tjera përfshijnë  Ziemas tiesa ("Gjykimi i Dimrit", 1968),  Solis silos ("Një hap në pyll", 1973), Licu loki ("Gjurmët e lakimit", 1981), Në Edge Fallow (1981), Gaisma ievainoja ( "Drita e plagosur", 1982). Shumica e punës së saj ishte shkruar në Letonisht, por një koleksion, Poemat e Oklahomës (1990), ishte i shkruar në Anglisht. Poemat e saj të mbledhura ishin Fjalët (1987).     

Punimet e tjera të saj përfshijnë Parsteigumi un atklajumi ("Surprizat dhe Zbulimet", 1984), poemat dhe tregimet për fëmijë, dhe libri i skicave poetike të udhëtimit, Licu loki: Ainas un ainavas ("Gjiret e kthesave : Pamje dhe Peisazhe", 1981), ilustruar nga fotografite e Ivar Ivask.  

 Cmime dhe nderime 
Ajo u akordua me cmimin Zinaida Lazda për Ziaas tiesa dhe Fondacionin e Kulturës të cmimit Lativian për Letërsi për  Solis silos.  Ajo fitoi cmimin  Prose Jānis Jaunsudrabiņš për skicat e udhëtimit.  Pārsteigumi un atklājumi fitoi cmimin Goppers .  Puna e saj Licu loki fitoi cmimin për prozën Janis Jaunsudrabiņš .  Asaj iu dha Urdhri për Tre Yjet e Letonisë, Urdhri i Estonisë së Rendit të Yllit të Bardhë  dhe dhe cmimi Vjetor i Unionit të Shkrimtarëve Letonezë për kontributet e saj në promovimin e kulturës dhe letërsisë .  

 Referime 

Kategoria:Vdekje 2015
Kategoria:Lindje 1926