Georgi Stranski

Georgi Ivanov Stranski  (13 gusht 1847 - 17 janar 1904) ishte  mjek dhe politikan bullgar . Një mik i ngushtë i Hristo Botev, Stranski ishte një anëtar aktiv i organizatave të ndryshme të krijuara nga emigrantët bullgarë në Rumani. Pas liberalizimit të Bullgarisë në 1878, Stranski ishte një nga drejtuesit e Partisë Liberale të Rumelisë Lindore, dhe pasardhësi i saj pas bashkimit bullgar në 1885. Midis realizimit të bashkimit bullgar më 6 shtator 1885 dhe njohjes ndërkombëtare të tij në mesin e 1886, Stranski ishte komisari i vetëm  i Bullgarisë së Jugut.  

 Biografia 
Georgi Stranski lindi në 13 gusht në Kalofer, qytet në Rumeli. Në 1864, ai u zhvendos në Bukuresht, në atë kohë kryeqyteti i Principatës autonome të Bashkuar të Vllahisë dhe Moldavisë . Në Bukuresht, Stranski mbaroi një shkollë mjekësore dhe u diplomua në mjekësi nga Universiteti i Bukureshtit në 1874. Ai mbeti në Rumani si një profesionist , duke ushtruar praktikë në Buzău dhe Bukuresht. Në 1876, ai botoi librin Leksione Mjekësore . Ndërsa banonte në Rumani, Stranski ishte një anëtar i shquar i diasporës së konsiderueshme Bullgare dhe midis anëtarëve themelues të dy organizatave të saj, Trusteeship Filantropik Bullgar  dhe Shoqatës Qendrore të Bamirësisë Bullgare. Ai ishte veçanërisht i afërt me qytetarin e tij, poetin revolucionar dhe kombëtar Hristo Botev (1848-1876).   

Gjatë luftës serbo-turke të vitit 1876, Stranski shërbeu në misionin mjekësor Rumun në Serbi . Për kohëzgjatjen e Luftës Ruso-Turke të 1877-1878, e cila solli çlirimin e Bullgarisë nga sundimi otoman, ai ishte një kirurg i ushtrisë në Ushtrinë Rumune që luftoi së bashku me rusët.  

Gjatë Qeverisë së Përkohshme Ruse të tokave bullgare që i parapriu krijimit të një qeverie bullgare, Stranski ishte mjeku rajonal i Pleven .  Karriera politike e Stranski filloi me zgjedhjen e tij në Asamblenë Kushtetuese të 1879 dhe Asamblenë e Parë Kombëtare të Bullgarisë të të njëjtit vit. Më 1879 u vendos në Plovdiv, kryeqyteti i Rumelisë autonome Lindore, ku vazhdoi karrierën e tij mjekësore dhe u bë një nga drejtuesit e Partisë Liberale të Rumelisë Lindore. Ai mbajti zyra të ndryshme të larta në provincën autonome, duke përfshirë Drejtorinë e Financave (1880–1881),  Komitetin e Përhershëm (1879–1880, 1882–1883) dhe kryetarin e tij (1883–1884), gjithashtu dhe kryetarin e organit legjislativ krahinor, Asambleja Rajonale (1883). Si një anëtar i Komitetit Revolucionar Sekret Qendror bullgar, Stranski ishte ndër  pjesëmarrsit më të shquar në organizimin e bashkimit bullgar të vitit 1885. Pas arritjes së suksesshme të unifikimit, Stranski u bë kryetari i qeverisë së përkohshme të krahinës, me titull Komisar i Bullgarisë së Jugut.  Ai mbajti zyrën deri në njohjen ndërkombëtare të unifikimit në 5 prill 1886 nga Traktati i Tophane dhe zgjedhjet e para të Asamblesë Kombëtare në Bullgarinë e Jugut në verën e atij viti.   

Pas fitores bullgare në Luftën Serbo-Bullgare, Georgi Stranski u emërua agjent diplomatik bullgar në Beograd (1886-1887). Në qeverinë jetëshkurtër të Konstantin Stoilov të vitit 1887, Stranski ishte Ministër i Punëve të Brendshme, pasardhës i Vasil Radoslavov . Nën Stefan Stambolov, Stranski mbajti detyrën e Ministrit të Punëve të Jashtme dhe Emërtimeve Fetare (1887-1890), një post që ai mori përsipër nga Grigor Nachovich .  Ai u zgjodh gjithashtu në parlament në Asamblenë Kombëtare të zakonshme të 5-të (1887–1890) dhe të 6-të (1890–1893). Pas dorëheqjes së Stambolovit, Stranski vazhdoi karrierën e tij si mjek: në 1897–1899 ai drejtoi Spitalin Aleksandrovska në Sofje, dhe në 1899-1900 ai ishte mjeku rajonal i Rusisë . Midis 1900 dhe 1904, Georgi Stranski kryesoi Dhomën e Lartë të Kontrollit të Bullgarisë, institucionin kombëtar të kontrollit .  Ai vdiq në 17 janar në Sofje.  

 Nderimet 

 Spitali Universitar Dr. Georgi Stranski në Pleven mori emrin e tij. 

 Referime 

Kategoria:Vdekje 1904
Kategoria:Lindje 1847
Kategoria:Bullgarë