Paris Gregori

Parisi I Gregorit  është një dorëshkrim i  ilustruar nga  Predikimet  e Gregorit të Nazianzusit I komisionuar në Kostadinopojë nga patriarku Photios I ( Fotios I) si përkujtim për perandorin Basil I midis 879 dhe 883 .Ilustrimet nga manuskriptit janë të ruajtura sot në Bibliotekën nacionale të Francës në Paris si pjesë e koleksionit të dorëshkrimeve greke. 

 Origjina 
Predikimet e Gregorit I porositur si dhuratë për perandorin Basil I nga patriarku I Kostadinopojës Photios I ,për të festuar në të njëjtën kohë triumfin e Ortodoksëve dhe të lavdërojnë mbretërimin e Basil I . Përqendrimi tek  Shën Gregori, një kryepeshkop i shekullit të katërt të Kostandinopojës, është një vendim shumë i qëllimshëm i marrë nga Foti, i cili, duke qenë një njeri me arsimim  të lartë I cili ishte i vetëdijshëm për domethënien e mençurisë dhe besimit të devotshëm që do të tërhiqej duke pasur një pjesë përkujtimore të bërë duke u përqëndruar në kujtimet e famshme të dorëzuara nga Shën Gregori në Nazianzus.Disa kanë spekuluar se arsyeja që një dorëshkrim I tillë I është kushtuar një perandori ,I cili me shumë mundësi ishte analfabet ,është formaliteti I gjestit ,dhe dizajni i ndërlikuar i punës huazohet nga ideja se kjo është bërë si një dhuratë festive, dhe jo si diçka që  Basil I do t’a lexonte me të vërtetë. Megjithëse cilësia e lartë e dorëshkrimit sugjeron gjithashtu që në të vërtetë ishte e prirur të shijohej nga qarqet patriarkale që mund ta lexonin, dhe jo vetëm perandori.

 Përmbledhje 
Predikimet janë të konsideruara nga shumë historianë si një nga dorëshkrimet Bizantine më të ruajtura dhe të hartuara më me kujdes që I kanë mbijetuar periudhës pas Iconoclasm-it.Të krijuar si një celebrim I fitorës së Ortodoksisë  mbi Iconoclasm-it , dizajni i hollësishëm i këtij dorëshkrimi dhe niveli i sofistikimit sugjeron që është hartuar dhe krijuar në Kostandinopojë nga artistë profesionistë.

Megjithëse teksti në vetvete është një seri predikimesh të dërguara nga Gregory që nga shekulli I katërt ,shumë nga ilustrimet anash teksteve nuk kanë fare lidhje direkte me predikimet , dhe në të vërtetë shërbejnë si sfond kontekstual i orkestruar nga Photios, për të treguar paralele midis rënies së Iconoclasm-it dhe besimit të qëndrueshëm të Ortodoksisë Greke. Për shembull, këshilli i 381 është ilustruar disa herë përgjatë dënimit të heretikëve Arianë, pavarësisht faktit që Shën Gregori nuk ka qënë  kurrë i pranishëm në atë mbledhje të veçantë.  Segmente më të rëndësishme të tekstit, të cilat synohen të lexohen me kujdes, janë shënuar me simbole të mëdha të arta, dhe pikturat në të gjithë dorëshkrimin janë bërë duke përdorur bojëra shumëngjyrëse. Gjithashtu ka edhe figura që përshkruajnë ngritjen e Llazarit, shkurret që digjet, Moisiu dhe madje edhe Gregori me babanë e tij në Nanzianzus. Këto piktura janë bërë të gjitha në stilin kuintesencial të mesit bizantin me përmasa të zgjatura dhe të stilizuara në figura, dhe simbolikë të rëndë e përdorur përgjatë gjithë dorëshkrimit. Ky stil i panjohur i jep ideve se Photios po komunikonte në një nivel të nënkuptimeve sesa thjesht interpretim plotësisht të prejardhur.

 Historiku 
Megjithëse përqendrimi i dorëshkrimit është te predikimet e dhëna nga Shën Gregori, mesazhi politik që jepet është shumë më i hapur për interpretim. Paralelizmi midis herezisë Ariane dhe Maqedonase vazhdoi përmes shekullit të katërt, dhe tensionet që po rriteshin midis interpretimeve latine dhe ortodokse të Shpirtit të Shenjtë në kohën kur u krijua dorëshkrimi është e dukshme nga kompensimi. Photios ishte jashtëzakonisht kundër interpretimit latin të hyjnisë dhe po përpiqej të forconte mençurinë e provuar dhe të testuar të Ortodoksisë Lindore duke përdorur predikimet e Gregorit, një patriark tjetër, I cili qëndroi në kundërshti kundër sundimit të Julianit , një perandori jo-të krishterë i shekulli të katërt. Shën Gregori, i cili shpesh përshkruhej me një mjekër në formë lopate dhe flokë gri, duhej të ishte një njeri jashtëzakonisht i mençur dhe i durueshëm nga paraardhësit e tij. Duke përdorur atë  si material burimor për të festuar Basilin I ishte një mënyrë për të nxjerrë një lidhje reciproke midis mençurisë konvencionale dhe një perandori të ri, i cili konsiderohej nga shumë njerëz si një pasardhës i vërtetë i Justinianit.

 Leximi më tej 

 Brubaker, Leslie (1991). "Paris Gregory". Në Kazhdan, Aleksandri (ed.). Fjalori i Oksfordit të Bizantit . Oxford dhe New York: Oxford University Press. ISBN    Brubaker, Leslie (1991). "Paris Gregory". Në   Brubaker, Leslie (1991). "Paris Gregory". In  
 Paris Gregori . Grove Art Online . Oxford Art në internet , 2003. 
Kategoria:Bizanti
Kategoria:Bazil I