Teresa Mattei

Teresa MatteiDeputete e Asamblesë KushtetueseGrupi parlamentarKomunistKolegjiXV (Firenze-Pistoia)Zyra parlamentareSekretareshë e zyrës së presidentit(25 qershor
1946 - 31 janar 1948)
Të dhëna të përgjithshmePartia politikePartia Komuniste ItalianeStudimetFilozofiUniversitetiUniversità degli Studi di FirenzeProfesioniMësuese

Teresa Mattei, e njohur si Teresita (Genova, 1 shkurt 1921 - Casciana Terme Lari, 12 Mars 2013), ishte një partizane, politikane dhe edukatore Italiane.

Një luftëtare në grupin Garibaldi, Fronte della Youth (me kualifikimin e Komandantit të Kompanisë ), ajo mori pjesë në organizimin e vrasjes së filozofit Giovanni Gentile, nxënës i së cilës ajo ishte.  Ajo ishte gjithashtu deputetja më e re e zgjedhur në Asamblenë Kushtetuese, ku mori postin e sekretarit në Byronë e Asamblesë Kushtetuese.  

Ekzekutivi kombëtar i Unione Donne Italiane, së bashku me Teresa Noce dhe Rita Montagnana ishin shpikësit e përdorimit të mimozës për 8 Mars :  Luigi Longo e pyeti nëse do të ishte e përshtatshme të zgjidheshin manushaqe, si në Francë, për të festuar atë ditë ; Teresa Mattei sugjeroi mimozën, një lule më e thjeshtë dhe më e përhapur në fshat. 

 Biografia 

 Antifashizmi 
I lindur në Gjenova në 1921 aty ku dhe kaloi fëmijërinë e tij midis Varese dhe Milanit. Babai i saj Ugo ishte një avokat antifashist i cili është shok i Carlo Rosselli dhe Nello Rosselli aktiv në grupet e tyre të Drejtësisë dhe Lirisë . Ai u transferua me familjen e tij në Bagno a Ripoli në 1932 dhe u bë një ekzekutiv i rëndësishëm toskan i Partisë së Veprimit, krijuar në 1942 . Teresa Mattei merr pjesë aktivisht në punën e Drejtësisë dhe Lirisë : për shembull, ajo dërgohet në Nisë për t'i dhënë 600,000 lireta Carlo Rosselli për të organizuar pjesën e ushtrisë italiane që do të shkojë për të luftuar në Spanjë dhe Mantua nga Primo Mazzolari . Kur Partia e Veprimit u themelua në 1942, me vëllain e tij Gianfranco Mattei, profesor i rregullt i kimisë në Politeknikun e Milanos, ai preferoi të bashkohej me Partinë Komuniste Italiane sesa me GAP, ai dha më shumë besueshmëri organizative sesa Partia e Veprimit . Vëllai i tij Gianfranco do të jetë një nga eksponentët kryesorë, si kreu i prodhimit të eksplozivëve, të GAP të Romës . (Raistoria, intervistë e transmetuar më 25 Prill 2019)    Nëna është gjuhëtare .  Në vitin 1938, në shkollën e dytë të mesme, ajo u përjashtua nga të gjitha shkollat në Mbretëri, sepse kundërshton ligjet raciste fashiste .  Ai u diplomua si student në kolegj privat (me këshillën e Pietro Calamandrei )  të njëjtin vit dhe u regjistrua në Letërsi dhe Filozofi. Më 10 qershor 1940, me rastin e shpalljes së luftës, ai organizoi demonstratën e parë në Itali kundër konfliktit, në Piazza San Marco në Firence . Ai u diplomua për Filozofi në Universitetin e Firences në 1944 . Në shkurt të atij viti, vëllai i tij, pasi u arrestua për një krim, u vetëvra në qelinë e burgut të Via Tasso në Romë duke u varur me rripin e pantallonave, në mënyrë që të mos dorëzohej në torturat që do t’i bënin dhe të mos rrezikojë, pra, të zbulojë emrat e shokëve. 

 Rezistenca 
Teresa Mattei merr pjesë aktivisht në luftën çlirimtare me nom de guerre të Chicchi,   sidomos në qelizat komuniste që veprojnë në qytetin e Firences. Fillimisht si vullnetare, e më pas themeloi grupet e mbrojtjes së grave në Firence, dhe i dha fund luftës çlirimtare me gradën e Komandantit të Kompanisë. Në Perugia ajo kapet nga gjermanët, torturohet dhe përdhunohet,  por shpëtohet nga pushkatimi nga një hierark fashist i cili i thotë: "Një vajzë kaq e mirë nuk mund të jetë partizane".  Roberto Rossellini u frymëzua nga ajo dhe grupi i saj luftarak për episodin e Firences të filmit Paisà .

Gjatë viteve të Rezistencës ajo u takua me Bruno Sanguinetti, me origjinë hebraike, bir i pronarit të industrisë ushqimore Arrigoni,  komandant i Frontit Rinor (të rinjtë e Partisë Komuniste nëntokësore). Sipas Mattei, Sanguinetti do të planifikojë vrasjen e Giovanni Gentile,  konsiderohet filozofi që i kishte dhënë një fytyrë të dukshme regjimit fashist :  Sanguinetti mori vendimin për të marrë hak për vdekjen e vëllait të Terezës dhe për të ndëshkuar personin përgjegjës morali i të shtënave për ata që shmangin rekrutimin e rekrutimit të RSI, për të cilin Gentile kishte qenë një këngëtar dhe "mësues i keq".  Këto deklarata kanë shkaktuar polemikë dhe mohime. 
«Për t'u siguruar që komandanti në krye të pritës mund ta njihte atë, disa ditë më parë i shoqërova në Akademinë Italiane të RSI, të cilën ai drejtoi. Ndërsa doli, unë e drejtova te partizanët, pastaj ai më njohu dhe më përshëndeti. U ndjeva shumë në siklet ”.

(Teresa Mattei)

 Asambleja Kushtetuese dhe periudha Republikane 
“Të gjithë qytetarët kanë dinjitet të barabartë shoqëror dhe janë të barabartë para ligjit, pa dallim të seksit, racës, gjuhës, fesë, mendimit politik, kushteve personale dhe shoqërore.

Është detyrë e Republikës të heqë pengesat e një natyre ekonomike dhe sociale të cilat, duke kufizuar lirinë dhe barazinë e qytetarëve, parandalojnë zhvillimin e plotë të personit njerëzor dhe pjesëmarrjen efektive të të gjithë punëtorëve në politik, ekonomik dhe shoqëror sigurinë e vendit ".

(Pjesë e shkëputur nga Kushtetuta e Republikës Italiane)
parapamje| Miratimi i Kushtetutës Italiane, në plan të parë Alcide De Gasperi, në sfond Teresa Mattei
Në 1946, e zgjedhur në listat e PCI në Asamblenë Kushtetuese, në kolegjin XV, atë të Firences dhe Pistoia,  ishte më e reja e zgjedhur në atë organ shtetëror me vetëm 25 vjeç.  Neni 3 i Kushtetutës Italiane mbi çështjen e barazisë mban nënshkrimin e saj:   arrin të prezantojë shprehjen "në fakt" në artikullin, në paragrafin e dytë: "Është detyra e Republikës të heqë pengesat të një natyre ekonomike dhe shoqërore, e cila, në fakt, kufizon lirinë dhe barazinë e qytetarëve. . . " . Teresa Mattei interviene su questo tema alla Assemblea costituente, nella seduta pomeridiana del 18 marzo 1947. cfr. p. 2270 del resoconto parlamentare. , ; Në temën e pranisë së femrës në jetën politike dhe institucionale të republikës së re, ajo u shpreh gjatë seancës së Asamblesë Kushtetuese në 18 Mars 1947 : "Nëse Republika dëshiron që këto gra të bashkëpunojnë më lehtë dhe më shpejt [.. .] në kushtetutën e një shoqërie të re dhe më të drejtë, është detyra e tij të sigurojë që të gjitha pengesat të hiqen nga rruga e tyre dhe që ata të gjejnë të paktën rrugën solemne të ligjit sa më të lehtësuar dhe të hapur sa të jetë e mundur ". 

Në 1947 ai themeloi, së bashku me Kristian Demokraten Maria Federici, Grupin për Mbrojtjen Morale të Fëmijës. Madje, në Asamblenë Kushtetuese ajo u bë përfaqësuesja e parë e nënave beqare dhe në 1948 u martua në Budapest me Bruno Sanguinetti Per qualche mese la sua posizione suscitò scandalo perché, sebbene incinta, non era ancora sposata con Sanguinetti per via di problemi di natura burocratico-legale derivanti dal precedente matrimonio di lui. La gravidanza fu tenuta nascosta. Si sposarono a Budapest nel luglio 1948. Cfr.  dhe lindi djali i saj i parë Gianfranco Sanguinetti .

Në vitin 1950 lindi vajza e saj e dytë Antonella dhe burri i saj Bruno Sanguinetti vdiq papritur. Ajo pastaj jeton në Milano dhe kujdeset për Shtëpinë e Kulturës me Rossana Rossanda . Në vitin 1955 ajo u kthye në Firence me burrin e saj të dytë Lacopo Muzio, drejtor i PCI dhe lindi djali i tyre Gabriele. Në të njëjtin vit ajo refuzoi kandidaturën në zgjedhjet për Dhomën e Deputetëve dhe u përjashtua nga PCI për mospajtimin që ishte pjekur kundër politikës staliniste dhe linjës së Palmiro Togliatti .  Quando viene espulsa dal PCI, sceglie di difendere i diritti dei deboli, donne e bambini. Pacini, op.cit.

 Angazhimi për të drejtat e fëmijëve 
parapamje| Teresa Mattei në shoqërinë e Bruno Sanguinetti
Teresa Mattei u kthye në Milano në 1958 ku lindi djali i saj i fundit Rocco dhe vazhdoi luftën e saj në favor të të drejtave të grave dhe të miturve. Në mosmarrëveshje me sjelljen e veprimit të partive politike në Itali, është e angazhuar që puna e komunikimit të hapet për të gjithë ata që nuk kanë të drejtë të flasin, duke filluar nga fëmijët. Në vitet gjashtëdhjetë ai themeloi një Qendër Studimi në Milano për hartimin e shërbimeve dhe produkteve të reja për fëmijë.

Gjithashtu në vitet gjashtëdhjetë ai filloi të merrej me kërkime të filmit me Marcello Piccardo dhe Bruno Munari . Nga bashkimi i pasionit të tij të madh për kinemanë dhe luftës së tij për të drejtat e fëmijëve, lindi Kooperativa e Monte Olimpino, e së cilës u bë Presidente në 1966 .  Kooperativa promovon kinemanë për fëmijë si një formë e re e komunikimit dhe shprehjes së krijimtarisë së tyre.  Shumë filma të realizuar plotësisht nga fëmijët prodhohen si një veprimtari edukative. Në vitin 1968, filmat për fëmijë u prezantuan në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Venecia.

Ajo kthehet të jetojë në Toskanë, në Pisa dhe është së bashku me djemtë e saj Gabriele dhe Rocco në të gjitha luftrat politike dhe shoqërore të atyre viteve. Në 1986 ajo themeloi në Ponsacco (PI) Lidhjen për të drejtën e fëmijëve për të komunikuar me parullën "Unë kërkoj të dëgjohem" duke kryer fushata të mëdha në favor të fëmijëve, kundër përdorimit të tepruar të televizionit dhe për të gjetur një kulturë të Paqes që fillon nga të vegjlit. Ata shpikën "Bishtalecin e Paqes" i cili dëshiron të bashkojë fëmijë nga e gjithë bota në një punë aktive për të afirmuar një kulturë të re të Paqes.

Në vitin 1992, pas rrethimit të tmerrshëm të Sarajevës, Lidhja për të drejtën e fëmijëve për komunikim, gjatë varrimit të At Ernesto Balducci në Santa Fiora, nisi fushatën e madhe ndërkombëtare për dhënien e Çmimit Nobel për Paqe fëmijëve të Sarajevës; në Itali ajo mbledh më shumë se 100,000 nënshkrime të të miturve të dërguara në Komitetin e Oslos.

Në vitin 1994, me rastin e njëqindvjetorit të shpikjes së radios, ajo filloi, me djalin dhe bashkëpunëtorin e tij Rocco Muzio, projektin "Radio Bambini", i cili, drejtuar nga Rocco Muzio, do të shohë prodhimin dhe transmetimin, në atë lokale stacione, të një programi të bërë me fëmijë dhe të rinj nga Provincat e Pizës dhe Firences deri në vitin 2000  e  .

Në vitin 1996 ajo filloi mbledhjen e nënshkrimeve, "Bindja nuk është më një virtyt" me një peticion kartolinë drejtuar Presidentit Scalfaro për të kërkuar një gjykim të ri të kriminelit nazist Erich Priebke përgjegjës për masakrën e varreve të Ardeatine por edhe për vdekjen e dhjetra patriotë që i përkisnin Rezistencës në burgun në via Tasso në Romë. Ajo do të jetë një dëshmitar si motra e Gianfranco Mattei, e torturuar tmerrësisht nga ai,kështu mori dënimin e drejtë me burgim të përjetshëm të Priebke.

Në 1991 ai ishte ndër promovuesit - së bashku me Francesco Bagatti, të Marshit të Paqes në Kodrat Lari, i cili shtrihet nga Collesalvetti në Lari, duke përfunduar me një takim publik në të cilin burra dhe gra të rëndësishme të paqes kanë marrë pjesë gjatë viteve (nga Danilo Dolci tek Nënë Tereza e Kalkutës ) http://www.fabiobeconcini.com/monografie_marcia.php .

Në 2001 ajo është në Genova kundër G8 me fëmijët e saj, merr pjesë aktive në të gjitha debatet dhe është e tmerruar nga shkeljet kriminale të Kushtetutës, protagonistë të së cilës është qeveria italiane dhe të gjithë përfaqësuesit e saj. Në vitet në vijim, ajo punoi së bashku me viktimat e atyre ditëve për të rivendosur të drejtat dhe drejtësinë.

Teresa Mattei vazhdon betejën e gjatë që shoqëroi jetën e saj në mbrojtje të Kushtetutës dhe përpjekjeve të reja për ta modifikuar dhe për ta bërë atë joefektive,pra për ta ndryshuar rrënjësisht.

Në 2004, së bashku me djalin e tij Rocco, ai mori pjesë me fëmijët e shkollave të Provincës së Pizës në Shtegtimin ANED në kampet e shfarosjes në Gjermani dhe mbajti një fjalim për më shumë se 200,000 fëmijë nga e gjithë Evropa në Mauthausen .

Beteja për referendumin kundër ndryshimeve në Kushtetutë e sheh protagonistin e saj me Presidentin Oscar Luigi Scalfaro së bashku me djalin e tij Rocco në qindra takime dhe debate në të gjithë Italinë që do të çojnë në fitore në referendumin e vitit 2006.

Në vitin 2006, gjatë betejës për referendumin kushtetues, ai shqiptoi këto fjalë para studentëve të tij të lashtë "Liceo Michelangelo" në Firence: "Në nenin 1 të Kushtetutës thotë:" Sovraniteti i përket popullit ", dhe kjo është gjëja më e rëndësishme. që ne duhet ta mbrojmë. Sovraniteti është në duart tona, në duart e njerëzve dhe në mënyrë të barabartë në ato të çdo qytetari; me këtë Republika na ka bërë qytetarë dhe jo subjekte. Monumenti më i madh, më i madhi, më i jashtëzakonshmi që është ndërtuar në Itali, për lirinë, drejtësinë, Rezistencën, antifashizmin, pacifizmin është Kushtetuta jonë ".

Në vitet e fundit të jetës së saj, edhe pse minohet në forcë fizike, ajo është gjithmonë jashtëzakonisht e kthjellët dhe kurioze për situatën në vendin tonë. Përsëri në 2011 ai propozoi një thirrje të rëndësishme për Rezistencën më 25 Prill për takimin e shokëve të tij në Piazza Santo Spirito në Firence.

Transmetimi i kujtesës te brezat e rinj ishte beteja që shënoi një pjesë të madhe të jetës së tij. Kujtesë aktive, duke parë të ardhmen. Një urim i rëndësishëm u drejtohet të rinjve të ARCI të Mesagne (Brindisi): “Ju jeni shpresa jonë, e ardhmja jonë. Ruani Kushtetutën me xhelozi. Ne kemi shumë nevojë për ju. Mundohuni të bëni atë që nuk kemi qenë në gjendje të bëjmë: një Itali e themeluar me të vërtetë mbi drejtësinë dhe lirinë ”.

Ajo vdiq në 2013 në Usigliano, në moshën 92 vjeç; në kohën e vdekjes së tij ajo ishte gruaja e fundit e gjallë midis pjesëmarrësve në Asamblenë Kushtetuese   .

 Emërtimet në emër të saj 

 Në tetor 2017 qyteti i saj i lindjes i kushtoi asaj një shesh të vogël në qendrën historike  .
 Rezidenca universitare Val di Rose e Universitetit të Firences  është emëruar pas Gianfranco dhe Teresa Matteit 

 Nderime 
majtas|parapamje|153x153px
Urdhëri-Kalorës i Kryqit të Madh të Nderit “Yll i Italisë”për merita ndaj Republikës Italiane.
Iniciativa e Presidentit -

26 maj 2005
majtas|parapamje|164x164px
Urdhëri i Madh zyrtar për merita ndaj Republikës Italiane

Iniciativa e Presidentit -

20 shkurt 1995

 Kuriozitet 

 E përjavshmja komike Skorpio, në numrin 2077 botuar më 22 dhjetor 2016, botoi librin komik Një lule, bazuar në një tekst të Di Virgilio dhe vizatime nga Arces, i cili tregon për zgjedhjen e mimozës si një emblemë të luftës për të drejta të barabarta për gra, gra, duke filluar nga historia e dashurisë së Teresa Mattei dhe Bruno Sanguinetti në malet e Apenineve Toskano-Emiliane gjatë Rezistencës .

 shënim 

 Ndërhyrjet 



 Bibliografia 








 Projekte të tjera 

 lidhje=|21x21px|Collabora a Wikiquote Wikiquote contiene citazioni di o su Teresa Mattei
 lidhje=https://commons.wikimedia.org/wiki/?uselang=it|24x24px|Collabora a Wikimedia Commons Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Teresa Mattei

 Linqe te jashtme 

Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara