Familja mbretërore

Familja mbretërore është një familje e zgjeruar e një monarku. Në përgjithësi, kryetari i një familje mbretërore është një mbret ose mbretëreshë. Shprehja "familje perandorake" përshkruan më në mënyrë të përshtatshme familjen e zgjatur të një perandori ose perandoreshe, ndërsa termat "familja e dukës", "familja e madhe e dukës" ose "familja princërore" për të afërmit e një hercogu, herocogu madhështor ose mbretërimi i princit. Është konsideruar gjithashtu e përshtatshme në disa qarqe t'u referohet të afërmve të zgjatur të një monarkie të rrënuar dhe pasardhësve të tij të familjes mbretërore.

Anëtarët e një famileje mbretërore
Një familje mbretërore zakonisht përfshin bashkëshorten e monarkut mbretërues, bashkëshortët e mbijetuar të një monarku të ndjerë, fëmijët, nipërit dhe mbesat, vëllezërit, motrat dhe kushërinjtë atërore të monarkut mbretërues, si dhe bashkëshortët e tyre. Në disa raste, anëtarësia e familjes mbretërore mund të shtrihet në nipër e mbesa dhe pasardhës më të largët të një monarku. Në monarki të caktuara ku abdikimi vullnetar është normë, siç është Holanda, një familje mbretërore mund të përfshijë gjithashtu një ose më shumë monarkë të mëparshëm. Në raste të caktuara, siç është në Kanada, familja mbretërore përcaktohet nga kush i mban stilet Madhëria dhe Lartësia Mbretërore. Shpesh ka një dallim midis personave të gjakut mbretëror dhe atyre që martohen në familjen mbretërore. Sipas shumicës së sistemeve, vetëm personat në kategorinë e parë janë dinasti, d.m.th., pasardhës të mundshëm të fronit (përveç nëse anëtari i kategorisë së fundit është gjithashtu në përputhje me fronin në vetvete, një dukuri e shpeshtë në familjet mbretërore të cilat shpesh martohen). Kjo nuk vërehet gjithmonë; disa monarki kanë funksionuar nga parimi i jure uxoris.

Për më tepër, të afërm të caktuar të monarkut (me gjak ose martesë) posedojnë privilegje të veçanta dhe i nënshtrohen statuteve, konventave ose ligjit të veçantë. Funksionet e sakta të një familje mbretërore ndryshojnë në varësi të faktit nëse politika në fjalë është një monarki absolute, një monarki kushtetuese, apo diku në mes. Në monarki të caktuara, siç është ajo që gjenden në Arabinë Saudite ose Kuvajt, ose në sisteme politike ku monarku në të vërtetë ushtron pushtetin ekzekutiv, siç është në Jordani, nuk është e rrallë që anëtarët e një familje mbretërore të mbajnë poste të rëndësishme qeveritare ose komanda ushtarake. Sidoqoftë, në shumicën e monarkive kushtetuese, anëtarët e një familje mbretërore kryejnë funksione të caktuara publike, sociale ose ceremoniale, por përmbahen nga çdo përfshirje në politikën zgjedhore ose qeverisjen aktuale të vendit.

Përbërja specifike e familjeve mbretërore ndryshon nga një vend në tjetrin, si dhe titujt dhe stilet mbretërore dhe fisnike të mbajtura nga anëtarët e familjes. Përbërja e familjes mbretërore mund të rregullohet me statut të miratuar nga legjislatura (p.sh. Spanja, Holanda dhe Japonia që nga viti 1947), tradita prerogative dhe e drejta e zakonshme e sovranit (p.sh. Mbretëria e Bashkuar), ose një ligj i shtëpive private (psh, Lihtenshtajni, ish-shtëpitë në pushtet të Bavarisë, Prusisë, Hanoverit, etj.). Statutet publike, dispozitat kushtetuese ose konventat gjithashtu mund të rregullojnë martesat, emrat dhe titujt personalë të anëtarëve të familjes mbretërore. Anëtarët e një familje mbretërore mund ose nuk mund të kenë një mbiemër ose emër dinastik.

Në një monarki kushtetuese, kur monarku vdes, gjithmonë ekziston një ligj ose traditë e trashëgimisë në fron që ose specifikon një formulë për të identifikuar të drejtën e saktë të trashëgimisë midis anëtarëve të familjes në përputhje me fronin ose specifikon një proces me të cilin një familje anëtar është zgjedhur të trashëgojë kurorën. Zakonisht në rastin e mëparshëm, linja e saktë e trashëgimisë trashëgimore midis individëve mbretërorë mund të identifikohet në çdo moment të caktuar gjatë mbretërimit paraprak (p.sh. Mbretëria e Bashkuar, Sark, Nizari Ismailis, Japoni, Balobedus, Suedia, Mbretëria e Beninit) ndërsa në rastin e fundit sovrani tjetër mund të zgjidhet (ose të ndryshohet) vetëm gjatë mbretërimit ose menjëherë pas rrëzimit të monarkut që i paraprin menjëherë (p.sh Kamboxhia, KwaZulu Natal, Buganda, Arabia Saudite, Suazilandi). Disa monarki përdorin një përzierje të këtyre proceseve të përzgjedhjes (Malajzia, Monako, Tonga, Jordania, Maroku), duke parashikuar si një linjë vijimi të identifikueshme, ashtu edhe autorizim për monarkun, dinastinë apo institucion tjetër për të ndryshuar linjën në raste specifike pa ndryshuar ligji i përgjithshëm i trashëgimisë. Disa vende i kanë hequr të drejtat e familjes krejt, si në Francën pas-revolucionare (më në fund në 1870) dhe Rusinë (1917).

 Shih edhe 
 Familja Zogu
 Osmanllinjtë

 Referime 

Kategoria:Monarkia