Heshtja

thumb
Heshtja është mungesa e tingullit të dëgjueshëm të ambientit, emetimi i tingujve me një intensitet kaq të ulët saqë ata nuk tërheqin vëmendjen për veten e tyre, ose gjendja e ndalimit të prodhimit të tingujve; Ky kuptim i fundit mund të zgjerohet duke përfshirë edhe ndërprerjen ose mungesën e çdo forme të komunikimit, qoftë përmes fjalës apo ndonjë mjeti tjetër.   

Ndonjëherë folësit heshtin kur ata hezitojnë të kërkojnë ndonjë fjalë ose ndërpresin veten para se të korrigjojnë veten e tyre. Analiza e ligjërimit tregon se njerëzit përdorin heshtje të shkurtër për të shënuar kufijtë e njësive prosodike ose si shenja reaktive, p.sh. si një shenjë e pakënaqësisë, mosmarrëveshjes, sikletit, dëshirës për të menduar, konfuzionit dhe të tjera. Intervalet relativisht të zgjatura të heshtjes mund të përdoren në rituale të caktuara; në disa disiplina fetare, njerëzit ruajnë heshtjen për periudha relativisht të gjata, apo edhe për pjesën tjetër të jetës së tyre, si një mjet asketik të transformimit shpirtëror.    Stephen Palmquist, Ontology and the Wonder of Silence, Part Four of The Tree of Philosophy  (Hong Kong: Philopsychy Press, 2000). See also "Silence as the Ultimate Fulfillment of the Philosophical Quest ", Journal Hekmat Va Falsafeh, (Journal of Wisdom and Philosophy), Issue 6 (August 2006), pp.67–76. Britain Yearly Meeting, "Quaker Faith and Practice"Third Edition, 2005 (?), sections 2.01, 2.12–17 etc., The Yearly Meeting of the Religious Society of Friends (Quakers) in Britain, London ,  / 

 Shih edhe 
 Qetësia
 Zhurma
 Psikologjia

 Referime 

Kategoria:Psikologji
Kategoria:Heshtje