Revolucioni Kopernikan

Revolucioni Kopernikan ishte zhvendosja e paradigmës nga modeli Ptolemaik i qiejve, i cili përshkroi kozmosin se ka Tokë të palëvizshme në qendër të universit, në modelin heliocentrik me Diellin në qendër të Sistemit Diellor. Ky revolucion përbëhej nga dy faza; e para me natyrë jashtëzakonisht matematikore dhe faza e dytë duke filluar në 1610 me botimin e një pamfleti nga Galileo. Duke filluar me botimin e Nicolaus Copernicus's De Revolutionibus orbium Colestium, kontributet në "revolucion" vazhduan derisa përfundimisht përfunduan me punën e Isaac Newton mbi një shekull më vonë.

 Astronomia Arabe 
Në botën arabo-islamike, kryesisht shekujt 10 dhe 11, u konsiderua një epokë e shkathët në shkencën islamike. Duke e udhëhequr kështu Kopernikun për një kuptim më të mirë të modelit Ptolemaik. Studiuesit myslimanë si Ibn al-Haytham, al-Shatir, al-Tusi, al-Urdi kontribuan në zhvillimin e astronomisë. Ibn al-Haytham paraqiti një ide lëvizjeje planetare duke vënë në dyshim dhe dyshoi në modelin e Ptolemeut. Nga shekulli i 11-të dhe 12-të, puna e Al-Haytham arriti në Spanjë dhe Azi. Ibn al-Shatir krijoi modele të ngjashme me Kopernikun larg modelit Ptolemaik. E cila padyshim çoi në një hulumtim të ri për Islamin.  Matematikanë arabë të paaftë për ta bërë astronominë Ptolemaike të lidhet me kozmologjinë Aristoteliane modifikuan sistemin Ptolemaik dhe kritikuan rëndë traditën e tij. Astronomët evropianë mesjetarë trashëguan përpjekjet arabe për realizëm matematikor në sistemin Ptolemaik që krijuan një linjë të re të motivimit shkencor, i cili ndikoi në drejtimin e punës së Kopernikut. Pa dyshim, kontributet që qytetërimi arabo-islamik dha për të ndihmuar zhvillimin e shkencës moderne para shekullit të 13-të janë domethënëse nga "kontributet e tij në fondin e njohurive, logjike, matematikore dhe [metodologjike]".  Sidoqoftë, mungesa e "lirisë së mendimit dhe shprehjes" shoqërore pengoi shkencën arabo-islamike të përparonte më tej, dhe përfundimisht çoi në rënien e saj në shekullin e 15-të.

 Përdorimi Metaforik 
Pas Kant, fraza "Revolucioni Kopernikan" në shekullin e 20-të u përdor për çdo ndryshim (të supozuar) të paradigmës, për shembull në lidhje me psikoanalizën Frojdiane ose teorinë kritike postmoderne.

 Heliocentrismi 
"Revolucioni Kopernikan" është emëruar për Nicolaus Copernicus, Komentarioli i të cilit, i shkruar para vitit 1514, ishte prezantimi i parë i qartë i modelit heliocentrik në bursat e Rilindjes. Ideja e heliocentrizmit është shumë më e vjetër; mund të gjurmohet tek Aristarku i Samosit, një autor helenist që shkruajti në shekullin e 3 para Krishtit, i cili nga ana e tij mund të ketë qenë duke përdorur koncepte edhe më të vjetra në Pitagorianizëm. Megjithatë, heliocentrizmi antik u eklipsua nga modeli gjeocentrik i paraqitur nga Ptolemeu në Almagest dhe i pranuar në Aristotelianizëm.

Studiuesit evropianë ishin të vetëdijshëm për problemet me astronominë Ptolemaike që nga shekulli i 13-të. Debati u përshpejtua nga pritja nga kritikat e Averroes ndaj Ptolemeut dhe u ringjall përsëri nga rimëkëmbja e tekstit të Ptolemeut dhe përkthimi i tij në latinisht në mes të shekullit të 15-të. Otto E. Neugebauer në 1957 argumentoi që debati në shekullin e 15-të, bursa latine duhet të jetë informuar nga kritikat ndaj Ptolemeut të prodhuara pas Averroes, nga epoka Ilkhanid (shek. 13-14) shkolla persiane e astronomisë e lidhur me observatorin Maragheh (sidomos veprat e Al-Urdi, Al -Tusi dhe Ibn al-Shatir).

Gjendja e pyetjes siç është marrë nga Koperniku është përmbledhur në Theoricae novae planetarum nga Georg von Peuerbach, përpiluar nga shënimet e leksionit nga studenti i Peuerbach Regiomontanus në 1454, por shtypur vetëm në 1472. Peuerbach përpiqet të japë një prezantim të ri, matematikisht më elegant të Ptolemeut sistemi, por ai nuk arrin në heliocentrizëm. Vetë Regiomontanus ishte mësuesi i Domenico Maria Novara da Ferrara, i cili nga ana e tij ishte mësuesi i Kopernikut.

Ekziston një mundësi që Regiomontanus tashmë të ketë arritur në një teori të heliocentrizmit para vdekjes së tij në 1476, pasi ai i kushtoi vëmendje të veçantë teorisë heliocentrike të Aristarkut në një punë të vonë dhe përmend "lëvizjen e Tokës" në një letër.

 Nikolas Koperniku 
Koperniku studioi në Universitetin e Bolonjës gjatë viteve 1496–1501, ku u bë asistent i Domenico Maria Novara da Ferrara. Ai dihet se ka studiuar Epitomin në Almagestum Ptolemei nga Peuerbach dhe Regiomontanus (shtypur në Venecia në 1496) dhe ka kryer vëzhgime të lëvizjeve hënore më 9 mars 1497. Koperniku vazhdoi të zhvillonte një model të qartë heliocentrik të lëvizjes planetare, në fillim shkruar në veprën e tij të shkurtër Commentariolus disa kohë para vitit 1514, qarkulluar në një numër të kufizuar të kopjeve midis të njohurve të tij. Ai vazhdoi të përsoste sistemin e tij derisa të botojë veprën e tij më të madhe, De Revolutionibus orbium Colestium (1543), e cila përmbante diagrame dhe tabela të hollësishme.

Modeli Kopernikan bën pretendimin e përshkrimit të realitetit fizik të kozmosit, diçka që modeli Ptolemaik nuk besohej më se mund të siguronte. Koperniku largoi Tokën nga qendra e universit, vendosi trupat qiellorë në rrotullim rreth Diellit dhe futi rrotullimin ditor të Tokës në boshtin e saj. Ndërsa vepra e Kopernikut ndezi "Revolucionin Kopernikan", ajo nuk shënoi fundin e saj. Në fakt, vetë sistemi i Kopernikut kishte mangësi të shumta që do të duhej të ndryshoheshin nga astronomët e mëvonshëm.

Koperniku jo vetëm doli me një teori në lidhje me natyrën e diellit në lidhje me tokën, por punoi plotësisht për të zbardhur disa nga detajet e vogla brenda teorisë gjeocentrike. Në artikullin e tij rreth heliocentrizmit si model, autori Owen Gingerich shkruan se për të bindur njerëzit për saktësinë e modelit të tij, Koperniku krijoi një mekanizëm për të kthyer përshkrimin e lëvizjes qiellore në një "kombinim të pastër të rrathëve". Teoritë e Kopernikut i bënë shumë njerëz të pakëndshëm dhe disi të mërzitur. Edhe me vëzhgimin me të cilin u ballafaqua në lidhje me hamendjen e tij se universi nuk ishte i përqendruar rreth Tokës, ai vazhdoi të fitonte mbështetje - shkencëtarë dhe astrologë të tjerë madje pohuan se sistemi i tij lejonte një kuptim më të mirë të koncepteve të astronomisë sesa teoria gjeocentrike.

 Referime 

 Gillies, Donald (2019-04-10), Pse u zhvillua revolucioni Kopernikan në Evropë dhe jo në Kinë ?, marrë në 2019-12-03
 ^ Osler (2010), f. 42
 ^ George Saliba (1979). "Astronomia e Parë Jo-Ptolemaike në Shkollën Maraghah", Isis 70 (4), f. 571–576.
 ^ Arthur Koestler, The Sleepwalkers, Penguin Books, 1959, f. 212
 ^ a b Osler (2010), f. 44
 ^ Rushkin, Ilia (6 shkurt 2015). "Optimizimi i Modelit Ptolemaik të Lëvizjes Planetare dhe Diellore". Histori dhe Filozofi e Fizikës. 1: 1–13. arXiv: 1502.01967. Kodi biblik: 2015arXiv150201967R
 ^ Gingerich, Owen (1973). "Nga Koperniku te Kepler: Heliocentrizmi si model dhe si realitet". Procedimet e Shoqërisë Amerikane Filozofike. 117 (6): 513–522. Kodi biblik: 1973PAPhS.117..513G. ISSN 0003-049X. JSTOR 986462.
 ^ a b c Osler (2010), f. 53
 ^ J J O'Connor dhe E F Robertson. Biografia e Tycho Brahe. Prill 2003. Marrë 2008-09-28
 ^ a b Thoren (1989), f. 8
 ^ a b Newton, Isaac (1999). The Principia: Parimet Matematikore të Filozofisë Natyrore. Përkthyer nga I. Bernard Cohen; Anne Whitman; Julia Budenz. Berkeley: Press of University of California. ISBN 0-520-08817-4.
 ^ Singer (1941), f. 217
 ^ Drake (1990), f. 133-134
 ^ Galileo, Helden (1989), f. 40
 ^ Drake (1978), f. 152
 ^ Drake (1978), f. 157
 ^ Osler (2010), f. 63
 ^ Shihni Principia on line në Përkthimin Andrew Motte
 ^ Ermanno Bencivenga (1987), Revolucioni Kopernikan i Kant.
 ^ Immanuel Kant (1929) [1787]. "Parathënie". Kritika e arsyes së pastër. Përkthyer nga Norman Kemp Smith. Palgrave Macmillan. ISBN 1-4039-1194-0. Arkivuar nga origjinali në 2009-04-16.
 ^ Për një përmbledhje shih Engel, M., Kant’s Copernican Analogy: A Re-exam, Kant-Studien, 54, 1963, f. 243. Sipas Victor Cousin: "Koperniku, duke parë se ishte e pamundur të shpjegohej lëvizja e trupave qiellorë në supozimin se këto trupa lëviznin rreth tokës të konsideruar si një qendër e paluajtshme, miratoi alternativën, të supozonte se të gjithë lëviznin rreth diellit Kështu që Kant, në vend që të supozonte se njeriu lëvizte nëpër objekte, supozohej përkundrazi, se ai vetë ishte qendra dhe se të gjithë lëviznin rreth tij ". Kushëri, Viktor, Filozofia e Kantit. London: John Chapman, 1854, f. 21
 ^ Tom Rockmore, Marx Pas Marksizmit: Filozofia e Karl Marksit (2002), f. 184
 ^ Sabra, A. I. (shtator 1987). "Përvetësimi dhe Natyralizimi Pasues i Shkencës Greke në Islamin Mesjetar: Një Deklaratë Paraprake". Historia e Shkencës. 25 (3): 223–243. Kodi biblik: 1987HisSc..25..223S. doi: 10.1177 / 007327538702500301. ISSN 0073-2753. S2CID 142653802.
 ^ Sabra, A. I. (dhjetor 1985). "" Revolta Andaluziane kundër Astronomisë Ptolemaike "në Transformimin dhe Traditën në Shkencat: Ese në Nder të I. Bernard Cohen. Everett Mendelsohn". Rishikimi Tremujor i Biologjisë. 6: 134. doi: 10.1086 / 414574. ISSN 0033-5770.
 ^ Saliba, George (dhjetor 1979). "Astronomia e Parë Jo-Ptolemaike në Shkollën Maraghah". Isis. 70 (4): 571–576. doi: 10.1086 / 352344. ISSN 0021-1753. S2CID 144332379.
 ^ Bala (2006), f. 148.
 ^ Huff, Toby E. (2017). Ngritja e Shkencës së Hershme Moderne. Cambridge: Cambridge University Press. f. 15. doi: 10.1017 / 9781316417805. ISBN 9781316417805.
 ^ Huff, Toby E. (Vjeshtë – Dimër 2002). "Ngritja e Shkencës së Hershme Moderne: Një përgjigje për George Sabila". Buletini i Institutit Mbretëror të Studimeve Ndërfetare (BRIIFS). 4 (2). Arkivuar nga origjinali më 2018-05-24. Marrë 2018-07-27.
 ^ "Duke përcaktuar histerinë si një sëmundje simptomat e së cilës u prodhuan nga idetë e pavetëdijshme të një personi, Frojdi filloi atë që mund të quhet një" Revolucion Kopernikan "në kuptimin e sëmundjes mendore - e cila e vuri atë në kundërshtim si me Charcot Parisian ashtu edhe me Gjermanin dhe komuniteti shkencor austriak ". José Brunner, Freud dhe Politika e Psikanalizës (2001), f. 32
 ^ "Formulimi i Jacques Lacan se pavetëdija, siç e zbulon veten në fenomenet analitike," është strukturuar si një gjuhë ", mund të shihet si një revolucion Kopernikan (i llojeve të ndryshme), që bashkon Frojdin dhe njohuritë e filozofëve dhe teoricienëve gjuhësorë si p.sh. Roman Jakobson ". Ben Highmore, Michel de Certeau: Analizimi i Kulturës (2006), f. 64

Kategoria:Revolucioni Kopernikan
Kategoria:Histori e astronomisë
Kategoria:Nikola Koperniku
Kategoria:Revolucioni Shkencor