Lufta Turke për Pavarësi

Lufta për Pavarësi Turke (Turqisht: Kurtuluş Savaşı Lufta e Çlirimit, gjithashtu i njohur figurativisht İstiklâl Harbi "Lufta për pavarësi" ose Millî Mücadele "Fushata Kombëtare"; 19 maj 1919 – 24 korrik 1923) u luftua midis Lëvizjes Kombëtare Turke dhe fuqive Aleate pasi pjesët të Perandorisë Osmane u pushtuan dhe u ndanë pas humbjes së Osmanëve në Luftën e Parë Botërore.

Lëvizja Kombëtare Turke në Anadoll arriti kulmin në formimin e Asamblesë së Madhe Kombëtare (turqisht: Büyük Millet Meclisi) nga Mustafa Qemal Ataturku dhe kolegët e tij. Pas përfundimit të fronteve turko – armene, franko-turke dhe greko-turke (shpesh të referuara si Fronti Lindor, Fronti Jugor dhe Fronti Perëndimor i luftës, përkatësisht), Traktati i Sèvres u braktis dhe Traktatet të Karsit (tetor 1921) dhe Lozanës (korrik 1923) u nënshkruan. Aleatët u larguan nga Anadolli dhe Trakia Lindore dhe Asambleja e Madhe Kombëtare e Turqisë (e cila mbetet organi kryesor legjislativ i Turqisë sot) shpalli Republikën e Turqisë më 29 tetor 1923.

Me krijimin e Lëvizjes Kombëtare Turke, ndarjen e Perandorisë Osmane dhe heqjen e sulltanatit, epoka osmane dhe perandorisë morën fund dhe me reformat e Ataturkut, turqit krijuan shtetin modern, shtetin laik të Turqisë. Më 3 mars 1924, hilafeti osman u shfuqizua zyrtarisht dhe kalifi i fundit Abdylmexhit II u internua.

Shënime

 Referime 

Kategoria:Luftëra që përfshijnë Turqinë
Kategoria:Luftëra që përfshijnë Greqinë
Kategoria:Luftëra që përfshijnë Perandorinë Osmane
Kategoria:Luftëra për pavarësi