Amezaiku

Amezaiku (飴 細 工) është arti japonez i artizanatit të ëmbëlsirave. Një artist merr mizuame me shumë ngjyra dhe, duke përdorur duart dhe mjetet e tjera të tilla si piskatore dhe gërshërë, krijon një skulpturë. Artistët amezaiku gjithashtu pikturojnë karamelet e tyre të skalitura me ngjyra ushqimore për t’i dhënë veprës së përfunduar më shumë karakter. Kafshët dhe insektet janë forma të zakonshme amezaiku të krijuara për t'u tërhequr fëmijëve. Karakteret e ndërlikuara të kafshëve krijohen me shpejtësinë e ekspertëve. Disa artistë të amezaikut janë gjithashtu interpretues të rrugës që kryejnë truket magjike dhe tregojnë histori së bashku me argëtimin e tyre me artizanale karamele.

Historia
Gjatë periudhës Heian, arti i amezaiku u përdor në Japoni për blatime karamele të bëra në tempuj në Kyoto. Zanati amezaiku u përhap përtej tempullit gjatë periudhës Edo, kur shumë forma të interpretimit në rrugë lulëzuan në Japoni dhe kur përbërësi i saj bazë, mizuame, u bë gjerësisht i disponueshëm. Në Edo ajo u shfaq në formën e saj të tanishme artistike.

Metodat
Baza e ëmbëlsirave përgatitet paraprakisht, duke përdorur një recetë shurupi të ngrirë që kërkon monitorim të kujdesshëm për të siguruar qëndrueshmëri dhe pamjen e duhur. Përzierja gatuhet dhe tërhiqet me dorë, dhe formohet në një top të madh për tu ruajtur derisa të jetë gati për t’u përdorur. Tek stalla, topi i karamelave nxehet për ta bërë atë përsëri të zbatueshëm. Artisti vendos dorën në masën e nxehtë për të mpiksur materialin e nevojshëm; edhe kjo është një aftësi, pasi artisti duhet të mësojë të tolerojë nxehtësinë e dhimbshme të mediumit. Karamele e nxehtë rrokulliset dhe montohet shpejt në një shkop, pastaj tërhiqet, shtrembërohet dhe kapet në formë, zakonisht një kafshë e një lloji dhe shpesh e ndërlikuar. Shpejtësia është e nevojshme për artin pasi skulptura duhet të përfundojë para se karamele të ftohet dhe të forcohet përsëri.

Një metodë e përdorur më parë për të skalitur amezaiku ishte duke u hedhur në karamele me anë të një kashte, të ngjashme me defektin e xhamit. Kjo praktikë u ndalua përfundimisht në Japoni si joigjenike, megjithëse mund të përdoren mënyra të tjera për futjen e ajrit të fryrë.

 Referime 

Kategoria:Interpretim në rrugë
Kategoria:Kultura e Japonisë