Kështjella japoneze

Kështjella japoneze (城, shiro) ishin kështjella të ndërtuara kryesisht prej druri dhe guri. Ata evoluan nga stoqet prej druri të shekujve të hershëm dhe hynë në formën e tyre më të njohur në shekullin e 16-të. Kështjellat në Japoni u ndërtuan për të ruajtur vendet e rëndësishme ose strategjike, siç janë portet, vendkalimet e lumenjve ose kryqëzimet, dhe pothuajse gjithmonë përfshinë peizazhin në mbrojtjen e tyre.

Megjithëse ishin ndërtuar për të zgjatur dhe përdorur më shumë gur në ndërtimin e tyre sesa shumica e ndërtesave japoneze, kështjellat ishin akoma të ndërtuara kryesisht nga druri, dhe shumë u shkatërruan ndër vite. Kjo ishte veçanërisht e vërtetë gjatë periudhës Sengoku (1467-1603), kur shumë prej këtyre kështjellave u ndërtuan për herë të parë. Sidoqoftë, shumë ishin rindërtuar, ose më vonë në periudhën Sengoku, në periudhën Edo (1603-1867) që pasoi, ose më vonë, si vende të trashëgimisë kombëtare ose muze. Sot ka më shumë se njëqind kështjella të gjalla, ose pjesërisht të gjalla, në Japoni; vlerësohet se dikur kishte pesë mijë. Disa kështjella, siç janë ato në Matsue dhe Kōchi, të ndërtuara në vitin 1611, mbeten të gjalla në format e tyre origjinale, duke mos pësuar dëmtime nga rrethimet ose kërcënimet e tjera. Kështjella Hiroshima, në anën e kundërt të spektrit, u shkatërrua në bombën atomike, dhe u rindërtua në vitin 1958 si një muze.

 Referime 

*