Muzeu i pafajësisë

Muzeu i pafajësisë () është një roman nga Orhan Pamuk, romancier turk që ka fituar çmimin Nobel, i botuar më 29 gusht 2008. Libri, i vendosur në Stamboll midis 1975 dhe 1984, është një tregim i historisë së dashurisë midis biznesmenit të pasur Kemal dhe një kushërire të tij të largët, Fysun. Pamuk ka thënë se ai ka përdorur kanalin YouTube për të hulumtuar muzikë dhe film turk ndërsa përgatiste romanin. 

Një ekstrakt, me titull "Marrëdhëniet e largëta", u shfaq në New Yorker më 7 shtator 2009. Përkthimi në shqip u bë nga Drita Çetaku-Turdiu dhe u publikua në vitin 2008 nga Skanderbeg Books.

 Përmbajtja 
Kemali ka qenë i fejuar me një vajzë të bukur të quajtur Sibel për dy muaj kur takon një vajzë në dyqan, Fysunin, ndërsa blen një çantë për të fejuarën e tij. Ajo që pason në muajin tjetër është një marrëdhënie fizike dhe emocionale intensive dhe e fshehtë midis tyre. Momenti më i lumtur i jetës së Kemalit është kur bën dashuri ditën kur Fysuni e rrëfen dashurinë e saj të thellë për të. Megjithëse është e qartë se ai gjithashtu ka rënë plotësisht në dashuri me Fysunin, Kemali vazhdon ta mohojë këtë, duke besuar se martesa e tij me Sibelin dhe marrëdhënia sekrete mund të vazhdonte përgjithmonë. Fantazia e tij prishet kur Fysuni zhduket pasi merr pjesë në fejesën e tij. Tani ai duhet të pajtohet me lidhjen dhe dashurinë e tij të thellë për Fysunin. Ai kalon një periudhë shumë të dhimbshme për rreth një vit, në pamundësi për të përmbushur Fysunin dhe për të marrë ngushëllim nga objektet dhe vendet që lidhen me dashurinë e tyre. Fejesa e tij me Sibelin prishet dhe më në fund Fysuni i përgjigjet letrës së tij dhe pranon ta takojë. Fysuni është martuar, duke jetuar me burrin e saj dhe prindërit dhe pretendon të takohet me Kemalin ashtu si një lidhje e largët, me nënkuptime zemërimi. Për tetë vitet e ardhshme Kemali vazhdon të vizitojë familjen për darkë dhe të shprehë dashurinë e tij për Fysunin në mënyra të ndryshme, ndërsa gjen ngushëllim në objekte të ndryshme që lidhen me të që ai bart larg shtëpisë. Më në fund pas vdekjes së babait të saj, rrethanat e shtyjnë Fysunin të ndahet nga burri i saj. Fysuni dhe Kemali do të martohen pas një udhëtimi nëpër Evropë së bashku, por fati i befason dhe ata ndahen përgjithmonë pas një nate të dashurisë së bërë. Kemali e konsideron çdo objekt që lidhet me Fysunin dhe dashurinë e tyre, të mbledhur ndër vite, si portretizim të një momenti të veçantë të lumturisë dhe haresë në kalimin e atyre nëntë viteve. Ai vendos ta shndërrojë shtëpinë e Fysunit në një muze të pafajësisë, duke përfshirë të gjitha këto objekte dhe gjithashtu kujtime të tjera që lidhen me periudhën.

 Temat 

 Përplasja midis Lindjes dhe Perëndimit 
Puna e Pamukut shpesh merret me përplasje të kulturës midis Lindjes dhe Perëndimit, e cila u citua si pjesë e arsyes që atij iu dha Çmimi Nobel për Letërsi. Ky roman vazhdimisht referon ndikimin e Perëndimit (Evropa dhe Amerika) në kulturën e Stambollit, përmes ideve të muzeve dhe industrisë së filmit, e cila bëhet një pjesë e madhe e romanit. 

 Muzetë dhe koleksionet 
Libri, së bashku me muzeun e tij shoqërues, vazhdimisht u referohet muzeve dhe koleksioneve. Ideja e grumbullimit dhe mbledhjes si një veprim i turpshëm që bëhet publik dhe vlerësohet në formën e një muzeu, trajtohet veçanërisht në kapitujt e fundit. 

 Identiteti i femrës dhe kultura turke 
Një nga temat kryesore gjatë gjithë romanit është roli i femrës në kulturën turke. Romani përshkruan izolimin e grave që kanë humbur virgjërinë para martesës, pavarësisht faktit se shumë pretendojnë se kanë një qëndrim "më perëndimor" ndaj këtij në Stambollin e viteve 1970. Pamuk e përshkruan këtë si tabunë e virgjërisë që është pjesë e një sistemi të vjetër në Turqi. 

Në një intervistë, Pamuk bashkoi të gjitha këto tema ndërsa komentoi se si roli i muzeut është gjithashtu i pronësisë, pasi Kemali duket se e zotëron Fysunin si një xhingël në muzeun e tij, në vend se të lejojë autonominë e jetës së saj. 

 Muzeu 

Pamuk ka krijuar një "Muze të pafajësisë", bazuar në muzeun e përshkruar në libër. Është i vendosur në një ndërtesë në lagjen Çukurcuma të Beyoğlu, Stamboll, dhe tregon një koleksion që nxit jetën dhe kulturën e përditshme të Stambollit gjatë periudhës në të cilën është vendosur romani. Fillimisht, muzeu ishte planifikuar të ekspozohej në Schirn Kunsthalle të Frankfurtit në tetor 2008, gjatë Panairit vjetor të Librit në Frankfurt, por ekspozita u anulua. Në vitin 2010, Pamuk ende shpresonte që muzeu të hapet në vitin 2011. Pas shumë vonesash, muzeu u përurua më në fund në prill 2012. Megjithëse u krijua më vonë, muzeu dhe romani u konceptuan në të njëjtën kohë, duke shfaqur romancën e ngulët midis dy familjeve të Stambollit, si dhe duke përjetësuar një perspektivë për Stambollin e klasit të lartë në vitet 1970. Projekti u mbështet nga Stambolli 2010   - Kryeqyteti Evropian i Kulturës. Sipas librit, muzeu lejon hyrjen falas për ata që sjellin një kopje të librit. Një biletë e vendosur në kapitullin e 83-të të librit do të vihet para se të futet lexuesi.

 Referime 

 Lidhje të jashtme 

 Uebfaqja zyrtare e muzeut (turqisht) 
 Uebfaqja zyrtare e muzeut (Anglisht) 
 Faqja e vlerësimit për Muzeun e pafajësisë  
 Intervistë me Orhan Pamuk, Muzeu i pafajësisë : Një deklaratë e dashurisë për qytetin e Stambollit  
 Rishikimi vëzhgues i romanit 
Kategoria:Libra të botuar në 2008
Kategoria:Romane nga Orhan Pamuk
Kategoria:Romane në gjuhën turke