Testamenti i Shekspirit

Testamenti i Uilliam Shekspir u nënshkrua me 25 Mars 1616, pak më pak se një muaj para vdekjes së tij.  Dokumenti është studiuar për detaje të jetës së tij personale, për mendimet e tij dhe për qëndrimet e tij ndaj dy vajzave të tij, Susanna dhe Judith, dhe burrave të tyre përkatës, John Hall dhe Thomas Quiney. Pasazhi më i njohur i testamentit është amaneti për gruan e "shtratit të dytë më të mirë" të tij. Rëndësia e kësaj fraze nuk është e sigurt.

Përmbajtja e testamentit është studiuar gjithashtu për të dhëna rreth besimeve fetare të Shekspirit, shëndetit të tij dhe marrëdhënies së tij me kolegët e tij në botën e teatrit në Londër. 

 Konteksti 
Testamenti i Shekspirit u bë menjëherë pasi vajza e tij Judith u martua me Thomas Quiney. Ai së pari thirri avokatin e tij, Francis Collins, në janar 1616, pak para dasmës së çiftit më 10 shkurt. Një draft i testamentit u bë, por nuk u nënshkrua. Shumë shpejt u zbulua se Quiney kishte lënë shtatzënë një vajzë të quajtur Margaret Wheeler. Në mes të marsit 1616, Margaret Wheeler vdiq në lindje. Foshnja e saj vdiq me të dhe ata u varrosën të dy më 15 mars.  Më 25 Mars, Shekspiri bëri një numër ndryshimesh, ndoshta sepse ai po vdiste dhe për shkak të shqetësimeve të veçanta në lidhje me Thomas Quiney .Në testamentin e parë të testamentit kishte pasur një dispozitë "ndaj djalit tim në L [aw]"; por "sonne in L [aw]" u godit më pas, me emrin e Judith futur në vend të tij. 

Ka prova që Shekspiri kishte një marrëdhënie të ngushtë me dhëndrin e tij tjetër, John Hall. 

Personat e tjerë të përmendur në testament janë miq dhe bashkëpunëtorë biznesi në Stratford dhe në Londër, duke përfshirë disa kolegë të tij nga teatri.

 Parathënia 
Preambula është konvencionale dhe tipike për testamentet e tjera të periudhës:

Në emër të Zotit Amen. Unë William Shakespeare i Stratford upon Avon në qarkun e Warwickshire gent., Në shëndet dhe kujtesë të përsosur Zoti qoftë i lavdëruar, bëjeni dhe shuguroni këtë testament dhe testamentin tim të fundit në mënyrën dhe formën vijuese. Kjo do të thotë së pari, unë e lëvdoj Shpirtin tim në duart e Zotit Krijuesit tim, duke shpresuar dhe duke besuar me siguri përmes meritave të vetme të Jezu Krishtit, Shpëtimtarit tim, që të bëhen pjesë e jetës së përjetshme. Dhe trupi im në tokë prej të cilit është bërë.

Fraza që fillon me "meritat e vetme të Jezu Krishtit ..." (duke e bërë Krishtin agjent unik i shpëtimit) është një formulë e qartë anglikane ose protestante, siç diferencohet nga para-Reformimi dhe më vonë formulat katolike romake në të cilat ndërmjetësimi i shenjtorëve dhe të tjerët të shoqërisë qiellore shpesh thirren për shpëtimin e shpirtit. 

 Trashëgimia 
Vajzës së tij Judith ai i la trashëgimi 100 £ (rreth 20,000 £ që nga 2020) "në shkarkimin e martesës së saj porcion"; një tjetër 50 £ nëse ajo do të hiqte dorë nga vilë Chapel Lane; dhe, nëse ajo ose ndonjë prej fëmijëve të saj ishte ende gjallë në fund të tre viteve pas datës së testamentit, 150 £ të tjera, nga të cilat ajo do të merrte kamatën, por jo principalin.  Këto para i ishin mohuar në mënyrë të qartë Thomas Quiney-t nëse nuk do t’i dhuronte Judith toka me vlerë të barabartë. Në një amanet të veçantë, Judithit iu dha "bola ime e gjerë prej argjendi". 

Testamenti interlinear që është më i njohur është ai që lexon: "Ajo [Unë] gyve wief tim shtratin tim të dytë më të mirë me [mobilimin]". Shtë një shtesë interlineare që u shkrua me një dorë kaq të lëkundur, në një rresht që endet lart e poshtë, dhe aq shkarravitur sa që u desh një shekull që studiuesit të deshifronin përfundimisht fjalët. Mund të jetë gjëja e fundit e shkruar në dokument para nënshkrimeve. Fakti që ai e lë gruan e tij, Anne, "shtrati im i dytë më i mirë, me mobilje", ndërsa dhëndri i tij John Hall dhe gruaja e këtij të fundit, vajza tjetër Susanna, u la me pjesën tjetër të "mallit të tij" , biseda, qira, pjata, bizhuteri dhe sende shtëpiake nga të gjitha "ka qenë burimi i spekulimeve të ndryshme. Hasshtë sugjeruar që tregon një sjellje jo të mirë ndaj gruas së tij, ose përkundrazi që Anne mund të jetë bërë e pavlefshme dhe e paaftë për të administruar pasurinë (për të cilën nuk ka prova), ose ndoshta që "shtrati më i mirë" i papërmendur ishte mbajtur për mysafirët ose mund të ketë qenë shtrati i vdekjes së Shekspirit.  Ndoshta 'i dyti më i mirë' ishte shtrati martesor i cili kishte një rëndësi të veçantë.  Është spekuluar gjithashtu që Anne do të përkrahej nga fëmijët e saj. Germaine Greer sugjeron që amanetet ishin rezultat i marrëveshjeve të bëra në kohën e martesës së Susanna me Dr Hall: se ajo (dhe kështu burri i saj) trashëgoi pjesën më të madhe të pasurisë së Shekspirit. Shekspiri kishte ndërmarrje biznesi me Dr Hall dhe si pasojë caktoi John dhe Susanna si ekzekutues të vullnetit të tij. Dr Hall dhe Susanna trashëguan dhe u transferuan në New Place pas vdekjes së Shekspirit. 

John Heminge, Henry Condell dhe Richard Burbage ishin kolegë të Shekspirit, aktorë të tjerë dhe aksionerë themelues të Globe Theatre. Secili prej tyre kishte një djalë të quajtur William. Në testament, secilit u ishte trashëguar 26 shilinga dhe tetë pence për të blerë unaza zie.  Stanley Wells dhe të tjerët kanë menduar nëse ajo amanet përfaqësonte një lloj pakti për tre burrat për të krijuar dhe botuar një botim të dramave të mbledhura të Shekspirit.    Shekspiri me siguri do ta kishte ditur se Ben Jonson ishte katër vjet në një projekt që do të rezultonte në një botim të mbledhur të veprave të vetë Jonson. Burbage vdiq në 1619, por brenda gjashtë vjetëve nga amaneti, shtypi filloi në Folio-n e Parë, me Redaktorët e Heminge dhe Condell. 

Për pjesën më të madhe të pasurisë së tij, e cila përfshinte shtëpinë e tij kryesore, New Place, dy shtëpitë e tij në Henley Street dhe toka të ndryshme në dhe rreth Stratford, Shekspiri kishte krijuar një pasojë. Pasuria e tij u trashëgua, sipas rendit zbritës të zgjedhjes, për sa vijon: 1) vajza e tij, Susanna Hall; 2) me vdekjen e Suzanës, "deri në tonin e parë të trupit të saj që lëshon në mënyrë të ligjshme dhe për Heires Meshkujt e trupit të Birit të parë të lëshuar në mënyrë të ligjshme"; 3) djalit të dytë të Suzanës dhe trashëgimtarëve të tij meshkuj; 4) djalit të tretë të Suzanës dhe trashëgimtarëve të tij meshkuj; 5) tek "djemtë e katërt ... të pestë të gjashtë dhe të shtatë" dhe trashëgimtarët e tyre meshkuj; 6) tek Elizabeth Hall, i parëlinduri i Susanna dhe John Hall, dhe trashëgimtarët e saj meshkuj; 7) Judithit dhe trashëgimtarëve të saj meshkuj; ose 8) për cilindo trashëgimtar që ligji normalisht do të njihte. Kjo çështje e hollësishme zakonisht merret për të treguar se Thomas Quiney nuk do t'i besohej trashëgimisë së Shekspirit, megjithëse disa kanë spekuluar se thjesht mund të tregojë se Susanna ishte fëmija i preferuar. 

 Referime 

 Images of the original document complete may be freely viewed at The National Archives (United Kingdom) Discovery Catalogue online, ref PROB 1/4.
 A careful transcript and list of references are found in E.A.J. Honigmann & S. Brock (1993). Playhouse Wills 1558–1642: An Edition of Wills by Shakespeare and his Contemporaries in the London Theatre, The Revels Plays Companion Library Manchester and New York: Manchester University Press, pp. 105–09.
 Robert Shaughnessy, The Routledge Guide to William Shakespeare, Routledge, 2013, p. 70.
 Schoenbaum 1977, p. 297.
 Chambers 1930, II: pp. 169–80.
 Park Honan, Shakespeare: A Life, Oxford University Press, New York, 1999, p. 387.
 A.L. Rowse, 'Popular misconceptions about William Shakespeare', in Discoveries and Reviews: from Renaissance to Restoration (The Macmillan Press, London and Basingstoke 1975), pp. 35–38, at p. 37.
 UK Retail Price Index inflation figures are based on data from Clark, Gregory (2017). "The Annual RPI and Average Earnings for Britain, 1209 to Present (New Series)". MeasuringWorth. Retrieved 2 February 2020.
 Hamilton, Charles (1985). In Search of Shakespeare. Harcourt Brace. pp. 84–86 ISBN 978-0156445535
 Brown, Ivor (1951). Shakespeare. Reprint Society, William Collins Sons & Co. pp. 75–76.
 Schoenbaum, Samuel (1987). William Shakespeare: A Complete Documentary Life. Oxford University Press. pp. 301–03. ISBN 0-19-505161-0.
 "The Children of William Shakespeare". literarygenius.info.
 Archives, The National. "Treasures from The National Archives – Shakespeare's will". www.nationalarchives.gov.uk.
 Wells, Stanley (2003). Shakespeare for All Time. Oxford University Press. p. 9. ISBN 978-0195160932
 Pearson, Hesketh. A Life of Shakespeare. New York, 1961. pp. 70, 191
 Bate, Jonathan (2009). Soul of the Age: A Biography of the Mind of William Shakespeare. Random House Publishing Group. pp. 375, 423, 424. ISBN 978-1588367815
 Edmundson, Paul (2015). "His Editors; John Heminges and Henry Condell". The Shakespeare Circle. Cambridge University Press pp. 315–20. ISBN 978-1107699090

 Lidhje të jashtme 

 Shakespeare's will from The National Archives
 Transcript of Shakespeare's will nga edicionet Shakespeare
Kategoria:Angli