Philip Showalter Hench

Philip Showalter Hench (28 shkurt 1896 - 30 mars 1965 ) ishte një mjek amerikan. Hench, së bashku me bashkëpunëtorin e tij në klinikën Mayo, Edward Calvin Kendall dhe kimistin zviceran Tadeus Reichstein u dha çmimi Nobel për Fiziologji ose Mjekësi në 1950 për zbulimin e hormonit kortizon, dhe aplikimin e tij për trajtimin e artritit reumatoid. Komiteti Nobel dha çmimin trios për "zbulimet  në lidhje me hormonet e lëvore të veshkave, strukturën e tyre dhe efektet biologjike". 

Hench ndoqi arsimimin e tij universitar në kolegjin Lafayette në Easton, Pensilvani, dhe ndoqi trajnimin e tij mjekësor në Trupat Mjekësore të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara dhe Universitetin e Pittsburgh. Ai filloi të punojë në kliniken Mayo në vitin1923, më vonë shërbeu si shef i departamentit të Reumatologjisë. Përveç çmimit Nobel, Hench mori shumë çmime dhe nderime të tjera gjatë gjithë karrierës së tij. Ai gjithashtu kishte një interes përgjatë jetës së tij  për historinë dhe zbulimin e etheve të verdha.

 Jeta 
Ai studioi në kolegjin Lafayette në Easton, Pensilvani, ku mori bachelor-in e tij të Arteve në vitin 1916. Pasi shërbeu në Trupat Mjekësore të Ushtrisë Amerikane dhe trupat rezervë për të përfunduar trajnimin e tij mjekësor, ai mori  doktoraturën në mjekësi nga Universiteti i Pittsburgh në vitin 1920. [3] Menjëherë pasi mbaroi diplomën e tij të mjekësisë, Hench kaloi një vit si praktikant në spitalin St. Francis në Pittsburgh, dhe më pas ai u bë më pas anëtar i fondacionit Mayo. 

Në 1928 dhe 1929, Hench vazhdoi arsimimin e tij në Universitetin e Freiburgut dhe klinikën von Müller në Mynih. 

 Karriera ne mjekësi 
Hench filloi karrierën e tij mjekësore në klinikën Mayo në vitin 1923, duke punuar në departamentin e sëmundjeve reumatike. Në vitin 1926, ai u bë shefi i departamentit. Gjatë kohëes së tij në klinikën Mayo, Hench e përqendroi punën e tij në sëmundjet artritike, ku vëzhgimet e tij e drejtuan drejt hipotezës se steroidet lehtësonin dhimbjen e lidhur me sëmundjen.  Gjatë kësaj kohe, biokimisti Edward Calvin Kendall kishte izoluar disa steroid nga lëvorja e gjëndrës mbiveshkore. Pas disa vitesh punë, dyshja vendosi të provonte një nga këto steroid (i quajtur "komponimi E" në atë kohë, më vonë për t’u bërë i njohur si kortizon) te pacientët e prekur nga artriti reumatoid.  Testimi i hipotezës u vonua sepse sinteza e komponentit E ishte e kushtueshme dhe kërkonte shumë kohë, dhe Hench shërbeu në ushtri gjatë Luftës së Dytë Botërore. Testet u kryen me sukses në 1948 dhe 1949. 

Hench, Kendall dhe kimisti zviceran Tadeus Reichstein iu dha çmimi Nobel në 1950 në Fiziologji dhe Mjekësi "për zbulimet e tyre në lidhje me hormonet e lëvore veshkave, strukturën e tyre dhe efektet biologjike."   Që nga çmimet e vitit 2010, Hench dhe Kendall janë të vetmit laureatë të Nobelit të lidhur me  kliniken Mayo.  Leksioni Nobel i Hench ishte i lidhur drejtpërdrejt me kërkimin për të cilin ai ishte nderuar dhe me titull "Kthyeshmëria e disa kushteve reumatizmale dhe jo-reumatike nga përdorimi i kortizonit ose i hormonit adrenokortikotropik hipofizës".  Fjalimi i tij në banket gjatë ceremonisë së dhënies së çmimeve pranoi lidhjet midis studimit të mjekësisë dhe kimisë, duke thënë për bashkë-fituesit e tij "Ndoshta raporti i një mjeku me dy kimistë është simbolik, pasi që mjekësia është kaq e lidhur me kiminë nga një lidhje e dyfishtë. "

Gjatë karrierës së tij, Hench ishte një nga anëtarët themelues të Shoqatës Amerikane të Reumatizmit dhe shërbeu si president i saj në 1940 dhe 1941.  Përveç çmimit Nobel, Hench është dhënë me Medaljen Heberdeen (1942), çmimin Lasker (1949), çmimin e Fondacionit Passano (1950) dhe çmimin Criss.  kolegji Lafayette, Washington dhe Jefferson College, Universiteti i Rezervës Perëndimore, Universiteti Kombëtar i Irlandës dhe Universiteti i Pittsburgh dhanë doktoratura nderi të Hench. 

Përveç punës së tij me kortizonin, Hench kishte një interes të madh gjatë  karrierës së tij mjekësore, për ethet e verdha. Duke filluar në vitin 1937, Hench filloi të dokumentonte historinë pas zbulimit të etheve të verdha. Mbledhja e tij e dokumenteve për këtë temë është në Universitetin e Virxhinias në koleksionin e etheve të verdha të Philip S. Hench Walter Reed.  Gruaja e tij ia dhuroi koleksionin universitetit pas vdekjes së tij. 

 Familja 
Hench u martua me Mary Kahler (1905-1982) në 1927.   Vjehrri i tij, John Henry Kahler, ishte një mik i themeluesit të klinikës Mayo William J. Mayo.  Hench dhe gruaja e tij kishin katër fëmijë, dy vajza dhe dy djem.   Djali i tij, Philip Kahler Hench gjithashtu studioi reumatologji.  Hench vdiq nga pneumonia ndërsa ishte me pushime në Ocho Rios, Xhamajka në 1965. 

 Referime 
 Philip S. Hench on Nobelprize.org
 "The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1950". The Nobel Foundation. Retrieved 2011-07-04.
 "Philip S. Hench". The Nobel Foundation. Retrieved 2011-07-04.
 "Nobel Laureates and Research Affiliations". The Nobel Foundation. Retrieved 2011-07-04.
 "Philip S. Hench". The Nobel Foundation. Retrieved 2011-07-04.
 "Philip S. Hench - Banquet Speech". The Nobel Foundation. Retrieved 2011-07-04.
 Slocumb, C. H. (1965). "Philip Showalter Hench 1896-1965 in memoriam". Arthritis & Rheumatism. 8 (4): 573–576. doi:10.1002/art.1780080412. PMID 14323547.
 "The Story". University of Virginia. Retrieved 2011-07-04.
 "Philip S. Hench". University of Virginia. Retrieved 2011-07-04
 "About Kahler". Kahler Hotels. Archived from the original on 2011-06-24. Retrieved 2011-07-04.
 Copeman, W. S. C. (1965). "Philip S. Hench 1896-1965". Annals of the Rheumatic Diseases. National Institute of Health. 24 (3): 294. doi:10.1136/ard.24.3.294. PMC 1030954.

 Lidhje të jashtme 
 Philip S. Hench on Nobelprize.org including the Nobel Lecture, December 11, 1950 The Reversibility of Certain Rheumatic and Non-Rheumatic Conditions by the Use of Cortisone Or of the Pituitary Adrenocorticotropic Hormone
 Biography
 University of Virginia Health Sciences Library,  A Guide to the Philip S. Hench Walter Reed Yellow Fever Collection 

Kategoria:Vdekje 1965
Kategoria:Lindje 1896