Gjuhët anatolike

Gjuhët anadolliane janë një degë e zhdukur e gjuhëve indoevropiane që fliteshin në Anadoll, pjesë e Turqisë së sotme. Gjuha më e njohur anadolliane është hititishtja, e cila konsiderohet gjuha më e hershme indoevropiane e vërtetuar.

Të pazbuluara deri në fund të shekujve 19 dhe 20, ato konsiderohen si grupi më i hershëm i gjuhëve që degëzohen nga familja indoevropiane. Pasi u zbulua, prania e bashkëtingëlloreve laringale n dhe ḫḫ në hititisht dhe luvianisht siguroi mbështetje për teorinë e laringut të gjuhësisë proto-indoevropiane. Ndërsa vërtetimi i hititishtes mbaron pas epokës së bronzit, Luwiani hieroglif mbijetoi deri në pushtimin e mbretërive neo-hitite nga Asiria, dhe gjuhët alfabetike anadollake janë vërtetuar fragmentarisht deri në fillimin e mijëvjeçarit të parë pas Krishtit, përfundimisht duke iu nënshtruar helenizimit të Anadollit.

 Klasifikimi 
Melchert (2012) ka propozuar klasifikimin vijues:

 Proto-anadollishtja
 Hititishtja
 Palaik
 Luvike
 Luvianishtja
 Likianishtja
 Miljanishtja
 Karianishtja
 Sidetikishtja
 Pisidianishtja
 Lidianishtja

djathtas|parapamje|350x350px| Mbishkrime në gjuhën Sidetic, ekspozita të Muzeut të Side, Turqi

 Referime 

 Lidhje të jashtme 




  Luwian, Lycian and Lydian.


Kategoria:Gjuhë indo-evropiane
Kategoria:Gjuhë të shuara