Ibrahim Hasnaj

Ibrahim Hasnaj (Tiranë, 1911-2 - 1995) ka qenë satirist i njohur në vitet 1930' që shkruante në dialekt tirons dhe ndër poetët e mbramë të traditës bektashiane. Pas rënies së diktaturës komuniste u zgjodh Kryetar i Komitetit të përkohshëm të bashkësisë bektashiane, e cila u rithemelua me solemnitet në Tiranë më 27 janar 1991.

Është autori i tre vëllimeve ende të pabotuar me poezi mistike të frymëzimit bektashi: Unë dhe ndiesitë e mia, 1939, Lot skamnorësh, 1940, dhe Rreze të zjarrta, 1980.

 Biografia 
U lind më 1911/2 në një familje qytetare tiranase, i ati quhej Mahmut. U njoh për shkrimet publicistike me nofkat Hima, Bardhyl Nizami dhe Cen Qytyku, duke qenë i pari rizbulues i bejtexhiut Zenel Bastarit me ndihmën e Hafiz Ibrahim Dalliu, të cilit ia mblodhi veprën. Mendohet se është po ashtu i pari autor që ka shkruajtur për Dervishe Hatixhenë.

Më 1937 mori dorë në tarikatin bektashi, kur edhe nisi të shkruante poezi. U bë sekretar i përgjithshëm i Komunitetit Bektashi para luftës, më pas qe anëtar i redaksisë të së përkohshmes Njeriu të organizatës "Drita Hyjnore". Pas çlirimit qe redaktor i të përkohshmes Djersa të bashkësisë bektashiane, që doli në tetë numra deri më 1947.

Në vitin 1947, do të dënohej me 10 vite burg, pastaj do të dënohej me 5 vite internim. U mbajt gjithë kohës nën mbikqyrje prej Sigurimit te Shtetit. Pasi u lirua mblodhi dhe u kushtoi studime veprave të miqve të tij, H. Ibrahim Dalliut dhe Jusuf Myzyrit.

 Referime 

Kategoria:Lindje 1911
Kategoria:Vdekje 1995
Kategoria:Satiristë shqiptarë
Kategoria:Të burgosur dhe të përndjekur në komunizëm
Kategoria:Njerëz nga Tirana
Kategoria:Sufi shqiptarë