Hertha Ayrton

Phoebe Sarah Hertha Ayrton (28 Prill 1854 - 26 Gusht 1923  ) ishte një inxhiniere, matematiciene, fizikante dhe shkencëtare Britanike, dhe aktiviste.E njohur në moshë madhore si Hertha Ayrton, e lindur Phoebe Sarah Marks, asaj iu dha Medaljen Hughes nga Royal Society për punën e saj në harqet elektrike dhe shenjat e valëzimeve në rërë dhe ujë.

 Jeta dhe edukimi i hershëm 
Hertha Ayrton lindi Phoebe Sarah Marks në Portsea, Hampshire, Angli, më 28 Prill 1854. Ajo ishte fëmija i tretë i një orëndreqësi polak hebre, i quajtur Levi Marks, një emigrant nga Polonia Cariste dhe Alice Theresa Moss, një rrobaqepëse, e bija e Joseph Moss, një tregtar qelqi në Portsea.   Babai i saj vdiq në 1861, duke lënë nënën e Sarës me shtatë fëmijë dhe një të tetë në pritje. Sarah pastaj mori një pjesë të përgjegjësisë për t'u kujdesur për fëmijët më të vegjël.

Në moshën nëntë vjeçare, Sarah u ftua nga tezet e saj, të cilat drejtonin një shkollë në veriperëndim të Londrës, të jetonte me kushërinjtë e saj dhe të edukohej me ta.  Ajo ishte e njohur për kolegët dhe mësuesit e saj si një personalitet i zjarrtë, herë pas here i vrazhdë.  Kushërinjtë e saj e futën Ayrton në shkencë dhe matematikë. Në moshën 16 vjeç, ajo po punonte si guvernante . When the census of England was taken in April 1871, she was described as a governess, living and working in the household of Maurice Gabriel, a dental surgeon, at No 56, Harley Street, Marylebone in London (The National Archives of the UK, ref. RG10; Piece: 157; Folio: 87; Page: 27).

Në Girton, Ayrton studioi matematikë dhe drejtohej nga fizikani Richard Glazebrook . George Eliot mbështeti kërkesën e Ayrton për Girton College. Gjatë kohës së saj në Kembrixh, Ayrton ndërtoi një sifgmomanometër (matësi i presionit të gjakut), drejtoi shoqërinë korale, themeloi brigadën e zjarrit Girton dhe, së bashku me Charlotte Scott, formuan një klub matematikor.  Në 1880, Ayrton kaloi Tripos Matematike, por Kembrixh nuk i dha asaj një diplomë akademike sepse, në atë kohë, Kembrixh u dha vetëm certifikata dhe jo gradë të plotë grave. Ayrton kaloi një provim të jashtëm në Universitetin e Londrës, i cili i dha asaj një diplomë Bachelor të Shkencave në 1881.  

 Matematika dhe puna e inxhinierisë elektrike 
Pas kthimit të saj në Londër, Ayrton fitoi para duke dhënë mësim dhe qëndisje, drejtoi një klub për vajzat që punonin dhe kujdesej për motrën e saj invalide.  Ajo gjithashtu i vuri në përdorim aftësitë e saj matematikore - ajo dha mësim në Notting Hill dhe Shkollën e Mesme Ealing, dhe gjithashtu ishte aktive në hartimin dhe zgjidhjen e problemeve matematikore, shumë prej të cilave u botuan në "Pyetjet Matematikore dhe Zgjidhjet e Tyre" nga Edicioni Times Në 1884 Ayrton patentoi  një ndarës linje, një instrument vizatimi inxhinierik për ndarjen e një linje në ndonjë numër të pjesëve të barabarta dhe për zmadhimin dhe zvogëlimin e figurave.   Ndarësi i linjës ishte shpikja e saj e parë e madhe dhe ndërsa përdorimi i tij kryesor ishte i mundshëm për artistët për zgjerim dhe zvogëlim, ai ishte gjithashtu i dobishëm për arkitektët dhe inxhinierët.  Kërkesa për patentë e Ayrton u mbështet financiarisht nga Louisa Goldsmid dhe feministja Barbara Bodichon, të cilat së bashku i dhanë para të mjaftueshme për të marrë patentat; shpikja u shfaq në Ekspozitën e Industrive të Grave dhe mori shumë vëmendje nga shtypi. Patenta e Ayrtonit në vitin 1884 ishte e para nga shumë - nga 1884 deri në vdekjen e saj, Hertha regjistroi 26 patenta: pesë në ndarëset matematikore, 13 në llambat e harkut dhe elektrodat, pjesa tjetër në shtytjen e ajrit.

Në 1884 Ayrton filloi të ndiqte klasat e mbrëmjes në lidhje me energjinë elektrike në Kolegjin Teknik Finsbury, të mbajtur nga Profesor William Edward Ayrton, një pionier në inxhinieri elektrike dhe edukimin e fizikës dhe një anëtar i Shoqërisë Mbretërore . Më 6 maj 1885 ajo u martua me ish mësuesin e saj dhe më pas e ndihmoi atë me eksperimente në fizikë dhe energji elektrike.  Ajo gjithashtu filloi hetimin e saj për karakteristikat e harkut elektrik. 

Në fund të shekullit XIX, ndriçimi i harkut elektrik ishte në përdorim të gjerë për ndriçimin publik. Prirja e harqeve elektrike për të dridhur dhe fërshëllyer ishte një problem i madh. Në 1895, Hertha Ayrton shkroi një seri artikujsh për Elektricistin, duke shpjeguar se këto fenomene ishin rezultat i oksigjenit që bie në kontakt me shufrat e karbonit të përdorura për të krijuar harkun. Në 1899, ajo ishte gruaja e parë që lexoi letrën e saj para Institucionit të Inxhinierëve Elektrik (IEE).  Punimi i saj titullohej "Hissing of the Arc Arc". Pas pak, Ayrton u zgjodh anëtarja e parë femër e IEE; gruaja tjetër që u pranua në IEE ishte në 1958.  Ajo bëri peticion për të paraqitur një letër përpara Shoqërisë Mbretërore por nuk u lejua për shkak të seksit të saj dhe "Mekanizmi i Harkut Elektrik" u lexua nga John Perry në vend të saj në 1901.  Ayrton ishte gjithashtu gruaja e parë që fitoi një çmim nga Shoqëria, Medaljen Hughes, i cili iu dha asaj në 1906 për nder të hulumtimit të saj mbi lëvizjen e valëzimeve në rërë dhe ujë dhe punën e saj në harkun elektrik.  Nga fundi i shekullit të nëntëmbëdhjetë, puna e Ayrtonit në fushën e inxhinierisë elektrike u njoh më gjerësisht, brenda dhe ndërkombëtarisht. Në Kongresin Ndërkombëtar të Grave të mbajtur në Londër në 1899, ajo kryesoi seksionin e shkencave fizike. Ayrton gjithashtu foli në Kongresin Ndërkombëtar Elektrik në Paris në 1900.  Suksesi i saj atje bëri që Shoqata Britanike për Përparimin e Shkencës të lejojë gratë të shërbejnë në komitetet e përgjithshme dhe sektoriale.

Në 1902, Ayrton botoi Harkun Elektrik, një përmbledhje të hulumtimit dhe punës së saj mbi harkun elektrik, me origjinë në artikujt e saj të mëparshëm nga Elektricisti i botuar midis 1895 dhe 1896. Me këtë botim, kontributi i saj në fushën e inxhinierisë elektrike filloi të çimentohej. Sidoqoftë, fillimisht të paktën, Ayrton nuk u prit mirë nga shoqëritë shkencore më prestigjioze dhe tradicionale siç ishte Shoqëria Mbretërore . Si pasojë e botimit të The Electric Arc, Ayrton u propozua si anëtar i Shoqërisë Mbretërore nga inxhinieri i njohur elektrik John Perry në 1902. Aplikimi i saj u refuzua nga Këshilli i Shoqërisë Mbretërore, i cili vendosi që gratë e martuara nuk kishin të drejtë të ishin Anëtare.   Sidoqoftë, në 1904, ajo u bë gruaja e parë që lexoi një letër përpara Shoqërisë Mbretërore kur u lejua të lexonte letrën e saj "Origjina dhe rritja e markave të valëzimit" dhe kjo më vonë u botua në Procedurat e Shoqërisë Mbretërore .    Në 1906, ajo u dha Medaljen prestigjioze të Shoqërisë Mbretërore Hughes "për hetimet e saj eksperimentale në harkun elektrik, dhe gjithashtu në valëzimet e rërës".  Ajo ishte marrësi i pestë i këtij çmimi, i dhënë çdo vit që nga viti 1902, në njohjen e një zbulimi origjinal në shkencat fizike, veçanërisht të energjisë elektrike dhe magnetizmit ose aplikimet e tyre, dhe që nga viti 2018, një nga dy gratë e nderuara kaq shumë,  duke qenë Michele Dougherty në 2008. 

 Mbështetje për votën e grave 
Si adoleshente, Ayrton u përfshi thellë në lëvizjen e votës për gratë, duke u bashkuar me WSPU në 1907 pasi ndoqi një festë me të burgosurit e liruar. Në 1909 Ayrton hapi ditën e dytë të Knightsbridge "Ekspozita dhe Shitja e Grave në Punë me Ngjyra", e cila përfshinte biçikleta modeli të ri të pikturuar në ngjyrë vjollcë, të bardhë dhe jeshile dhe të ngritura nga 50 tezga dhe çaj etj. 5,664 £ për lëvizjen.  Ayrton ishte me delegacionin që shkoi me Emily Pankhurst për të parë Kryeministrin dhe u takua me sekretarin e tij privat në vend të kësaj në 18 nëntor 1910 (e premtja e zezë ). Ayrton lejoi Christabel Pankhurst të transferonte shuma në llogarinë e saj bankare për të shmangur konfiskimin në 1912 dhe priti Pankhurst në kohë të rimëkëmbjes nga burgimi dhe ushqyerjes me forcë. Një përpjekje për të arrestuar përsëri Pankhurst më 29 Prill 1913 për të vazhduar me dënimin e saj, u kthye mbrapsht nga votuesit të grumbulluar jashtë, por Pankhurst u arrestua përfundimisht jashtë shtëpisë së Ayrton gjatë rrugës për në varrimin e Emily Davison (e cila u vra pasi vrapoi në përpara kalit të Mbretit në Derby). Diane, Atkinson (2018). Rise up, women! : the remarkable lives of the suffragettes. London: Bloomsbury. pp. 146, 222, 314, 404, 525. ISBN 9781408844045. OCLC 1016848621.

Ayrton ishte një mik i ngushtë i shkencëtares Marie Curie dhe ajo i dha vajzës së saj, Irène Curie, mësime matematikore.  Megjithëse Curie zakonisht vendosi të mbajë emrin e saj nga çdo kërkesë, Ayrton arriti ta bindë atë të nënshkruante një protestë kundër burgosjes së votuesve përmes vajzës së saj  . 

Ishte përmes aktivizmit të votimit, që i mundësoi të takohej me aktivisten dhe bashkëthemeluesin e Kolegjit Girton të Kembrixhit, Barbara Bodichon .  Bodichon ndihmoi që të bëhej e mundur financiarisht të merrte pjesë në Girton dhe do të vazhdonte të mbështeste financiarisht Ayrton gjatë gjithë arsimit dhe karrierës së saj duke përfshirë edhe trashëgiminë e pasurisë së saj Ayrtonit. 

 Jeta e mëvonshme dhe hulumtimi 
Ayrton dha shtatë letra përpara Shoqërisë Mbretërore midis 1901 dhe 1926, e fundit pas vdekjes.        Ajo gjithashtu prezantoi rezultatet e kërkimit të saj para audiencave në Shoqatën Britanike dhe Shoqërinë Fizike . Interesi i Ayrtonit për vorbullat në ujë dhe ajër frymëzoi tifozin Ayrton, ose flapper, të përdorur në llogore në Luftën e Parë Botërore për të shpërndarë helmin dhe gazrat e ndyra. Ayrton luftoi për pranimin e saj, i cili zgjati një vit nga ofrimi i saj në Zyrën e Luftës për t'u përdorur në forcat në 1916,  dhe organizoi prodhimin e tij, mbi 100,000 duke u përdorur në Frontin Perëndimor.  Imperial War Museum, object 30028168

Ayrton ndihmoi në themelimin e Federatës Ndërkombëtare të Grave Universitare në 1919 dhe Bashkimin Kombëtar të Punëtorëve Shkencorë në 1920. Ajo vdiq nga helmimi i gjakut (si rezultat i kafshimit të një insekti) më 26 gusht 1923 në New Cottage, North Lancing, Sussex. 

 Jeta personale 
Hertha Ayrton ishte agnostike. Në adoleshencën e saj ajo miratoi emrin "Hertha" pas heroinës eponime të një poezie nga Algernon Charles Swinburne që kritikoi fenë e organizuar . 

Në 1885, Ayrton u martua me të venë William Edward Ayrton, një fizikan dhe inxhinier elektrik i cili ishte mbështetës i përpjekjeve të saj shkencore. Ayrton nderoi Barbara Bodichon duke emëruar fëmijën e saj të parë, një vajzë të lindur në 1886, Barbara Bodichon Ayrton (1886–1950). Vajza u quajt "Barbie", dhe ajo më vonë u bë anëtare e parlamentit për Partinë e Punës .  Djali i vajzës së saj ishte artisti, Michael Ayrton .
djathtas|parapamje| Shtëpia e Ayrtonit në Sheshin 41 Norfolk në Paddington mori një pllakë blu të Trashëgimisë Angleze në 2007.

 Dy vjet pas vdekjes së saj në 1923, shoku i përjetshëm i Ayrtonit Ottilie Hancock dhuroi Bursën Kërkimore të Hertha Ayrton në Kolegjin Girton .  Kjo shoqëri vazhdon edhe sot. 
 Një pllakë blu e zbuluar në 2007 përkujton Ayrton në Sheshin 41 Norfolk në Paddington. 
 Në vitin 2009, Panasonic Trust përuroi Hertha Marks Ayrton Fellowship për të shënuar 25 vjetorin e besimit. Qëllimi i tij është të promovojë edukimin e mëtejshëm të grupeve të nënpërfaqësuara në profesionin e inxhinierisë duke mbështetur një inxhinier të kualifikuar në mënyrë të përshtatshme për të studiuar një kurs masteri me kohë të plotë, i lidhur posaçërisht me zhvillimin e qëndrueshëm ose ndonjë teknologji tjetër mjedisore. 
 Në vitin 2010, një panel i Fellows femra të Shoqërisë Mbretërore dhe historianë të shkencës zgjodhën Ayrton si të votuar një nga dhjetë gratë britanike më me ndikim në historinë e shkencës. 
 Në vitin 2015, Shoqata Britanike për Historinë e Shkencës krijoi Çmimin Ayrton për projekte në internet dhe angazhim dixhital në historinë e shkencës. Ai i dha çmimin përurues Zërave të Shkencës , një projekt i Bibliotekës Britanike . 
 Më 28 Prill 2016, Google përkujtoi ditëlindjen e 162-të të Ayrton me një Google Doodle në faqen e saj kryesore. 
 Në 2016 Këshilli i Universitetit të Kembrixhit miratoi përdorimin e emrit të Ayrton për të shënuar një tipar fizik të Zhvillimit të Kembrixhit North West . 
 Në vitin 2017 Universiteti Sheffield Hallam emëroi qendrën e tyre të re STEM pas Ayrtonit. 
 Në shkurt 2018, një Pllakë Blu u zbulua për nder të Ayrton në Queen Street, Portsmouth .    Qyteti gjithashtu mburret me një rrugë me emrin e saj në The Hard, në kodin postar PO1 3DS.  
 Në Shtator 2019, Kryeministri i Mbretërisë së Bashkuar, Boris Johnson, filloi Fondin Hertha Ayrton (deri në 1 miliardë funding të financimit të ndihmës) për t'i dhënë vendeve në zhvillim akses në teknologjinë më të fundit më të fundit për të ndihmuar në uljen e emetimeve të tyre dhe përmbushjen e synimeve globale të ndryshimit të klimës . 

 Linqe te jashtme 

 Hertha shënon Ayrton në CWP në UCLA
 Shkenca në krijimin e letrave të Hertha Ayrton në arkivat e Shoqërisë Mbretërore
 Kopje dixhitale e Harkut Elektrik (1902)
 Project Continua: Biografia e Hertha Ayrton Project Continua është një burim multimedial i bazuar në internet, kushtuar krijimit dhe ruajtjes së historisë intelektuale të grave nga provat më të hershme të mbijetuara në Shekullin 21.
 Në një kohë depresioni dhe izolimi, Curie shpëtohet nga një mik, shkencëtarja angleze Hertha Ayrton

 Referime 

Kategoria:Matematikantë anglezë
Kategoria:Shpikës anglezë
Kategoria:Vdekje 1923
Kategoria:Lindje 1854