Afjonkarahisar

Afionkaraisar gjithashtu i njohur shkurt Afjon, është një qytet në Turqinë perëndimore, kryeqyteti i Provincës Afjon. Afjoni është në fshatin malor nga brigjet e Egjeut, 250 km në jug-perëndim të Ankarasë përgjatë lumit Akarçaj. Në Turqi, Afionkarahisar qëndron si një kryeqytet termike dhe banjëve, një kryqëzim i rëndësishëm i hekurudhave, autostradave dhe trafikut ajror në Turqinë perëndimore, dhe bazat ku pavarësia kishte fituar.
Për më tepër, Afionkarahisar është një nga provincat kryesore në bujqësi, i njohur globalisht për mermerin e tij dhe prodhuesi më i madh global i opiumit farmaceutik..

Qyteti kishte emrin Afjon deri në vitin 2004 e cila u ndryshua në Afionkarahisar nga Parlamenti i Turqisë.

 Historia 
Maja e shkëmbit në Afion është fortifikuar për një kohë të gjatë. Ishte e njohur për Hititët si Hapanuwa, dhe më vonë u pushtua nga firgjianët, lidianët dhe persianët Akamenid deri sa u pushtua nga Aleksandri i Madh. Pas vdekjes së Aleksandrit, qyteti (që tani njihet si Akroinοn (Ακροϊνόν) ose Nikopolis (Νικόπολις) në greqishten e lashtë), u sundua nga Seleukasët dhe mbretërit e Pergamonit, pastaj Romës dhe Bizantit. Perandori bizantin Leo III pas fitores së tij ndaj rrethuesve arabë në vitin 740 e riemëroi qytetin Nikopolis (greqisht për "qytetin e fitores"). Turqit selxhukë më pas arritën në vitin 1071 dhe e ndryshuan emrin në Kara Hissar ("kështjellë e zezë") pas kalasë së lashtë të vendosur mbi një shkëmb vullkanik 201 metra mbi qytet. Pas shpërndarjes së Selxhukëve qyteti u pushtua nga Sâhib Ata dhe pastaj Germiyanids.

Kështjella u luftua shumë gjatë kryqëzatave dhe më në fund u pushtua nga sulltani osman Bajaziti I në vitin 1392, por u humb pas pushtimit të Timur Lenkut në vitin 1402. Ai u rikap në vitin 1428 ose 1429.

Zona lulëzoi gjatë Perandorisë Osmane, si qendra e prodhimit të opiumit dhe Afjoni u bë një qytet i pasur. Në vitin 1902, një zjarr që digjej për 32 orë shkatërroi pjesë të qytetit.

Gjatë Luftës së Parë Botërore, të burgosurit e luftës britanike, të cilët ishin kapur në Gallipoli, ishin vendosur këtu në një kishë boshe armene, rrëzë shkëmbit. Gjatë fushatës së Luftës Greko-Turke (1919-1922) (pjesë e Luftës për pavarësi turke) Afjoni dhe kodrat përreth ishin pushtuar nga forcat greke. Sidoqoftë, ajo u gjet më 27 gusht 1922, një moment kyç në kundër-sulmin turk në rajonin e Egjeut. Pas vitit 1923 Afjoni u bë pjesë e Republikës së Turqisë.

Rajoni ishte një prodhues i madh i opiumit të papërpunuar deri në fund të viteve 1960 kur nën presionin ndërkombëtar, nga SHBA në veçanti, fushat u dogjën dhe prodhimi pushoi. Tani lulekuqet rriten nën një regjim të rreptë licencimi. Ata nuk prodhojnë më shumë opium të papërpunuar, por marrin morfinë dhe opiume të tjera duke përdorur metodën e nxjerrjes së kashtës së lulekuqes.

Afjoni u përshkrua në anën e pasme të kartëmonedhës turke 50 lira të viteve 1927-1938.

 Klima 
Afionkarahisar ka një klimë kontinentale verore e nxehtë dhe e thatë (Dsa) nën klasifikimin Köppen dhe një kontinentale verore të nxehtë (Dca) ose klimë të nxehtë oqeanike verore (Doa) nën klasifikimin Trewartha. Dimrat janë të ftohtë dhe me dëborë dhe verat janë të nxehta dhe të thata me netët e ftohtë. Reshjet e shiut vijnë kryesisht gjatë pranverës dhe vjeshtës.

 Afjoni sot 
Afjoni është qendra e një zone bujqësore dhe qyteti ka një qytezë të vendit që ndjehen për të. Ka pak mënyra në bare, kafene, muzikë live ose pajisje të tjera kulturore, dhe standardet e arsimit janë të ulëta për një qytet në perëndim të Turqisë. Afjoni është i njohur për mermerin e tij (në vitin 2005 kishte 355 gurore mermeri në provincën e Afjonit që prodhonin gur të bardhë me cilësi të lartë), suxhukun e saj, kajmakun e saj dhe gërshetime të ndryshme të bëra me dorë. Ekziston edhe një fabrikë e madhe çimentoje.

Afjoni është gjithashtu një kryqëzim i rëndësishëm hekurudhor midis Izmirit, Konjës, Ankarasë dhe Stambollit. Afjoni është në rrugën e linjës hekurudhore të planifikuar me shpejtësi të lartë midis Ankarasë dhe Izmirit.

Ekzistojnë një numër i restoranteve të mirë-krijuar rrugës për udhëtarët për mëngjes në kuzhinën lokale. Disa nga këto vende janë hotele dhe banjë moderne të pajisura mirë; ujërat minerale të Afjonit janë të njohur për cilësitë e tyre shëruese. Ekziston edhe një varg i gjatë kioskash në rrugë që shesin llokuma lokale turke.

 Binjakëzimet 
  Cheboksary, Çuvashia, që nga viti 1999
  Turkistan, Kazakistani
  Hamm, Gjermania që nga viti 2006
  Latakia, Siria, që nga viti 2009

 Referime 

Kategoria:Qytete në Turqi