Dipoli magnetik

Një dipolë magnetike , në magnetostatikë , është një magnet i marrë duke marrë parasysh një lak mikroskopik të kryqëzuar nga rryma elektrike . [1] Ky është termi i parë i shtrirjes së shumëfishtë të fushës magnetike .

Madhësia që karakterizon kryesisht një dipolë magnetike është momenti magnetik , i cili kuantifikon tendencën e dipolit për t’u orientuar në një drejtim të caktuar në prani të një fushe magnetike të jashtme.

Shtë një model ekuivalent me dy ngarkesa magnetike të kundërta të lidhura në mënyrë të ngurtë, në analogji me dipolën elektrike . Ajo arrihet duke zvogëluar madhësinë e një lak të përshkuar nga rryma elektrike, duke mbajtur konstante momentin e tij magnetik dhe duke marrë kufirin ku zona e lakut është zero. Dipoli magnetik është rasti më i thjeshtë i një poli 2p, në të cilin 2p është numri i çifteve polare , i cili për ligjin magnetik të Gausit është një numër i plotë.Shtë një skematizim i dobishëm i ndikimit të një fushe magnetike në mbështjellje shumë të vogla të kryqëzuara nga rryma, dhe për këtë arsye përdoret në kontekstin e fenomenologjisë së magnetizmit në materie përmes modeleve klasike atomike (si ato të Rutherford dhe Bohr), përmes futja e rrymave atomike për shkak të lëvizjes së elektroneve dhe rrymave Larmor të shkaktuara nga precesioni i orbitës së tyre .

Kategoria:Magnetizëm
Kategoria:Elektromagnetizëm