Infeksioni seksualisht i transmetueshëm

Infeksionet seksualisht të transmetueshme ( IST ), të referuara gjithashtu si sëmundje seksualisht të transmetueshme (SST), janë infeksione që përhapen zakonisht nga aktiviteti seksual, veçanërisht marrëdhëniet vaginale, seksi anal dhe seksi oral.   Shumë herë IST-të fillimisht nuk shkaktojnë simptoma.  Kjo rezulton në një rrezik më të madh të transferimit të sëmundjes te të tjerët.   Simptomat dhe shenjat e sëmundjes mund të përfshijnë shkarkimin vaginal, rrjedhjen e penisit, ulcerat në ose rreth organeve gjenitale, dhe dhimbjen e legenit.  IST- mund të transmetohet tek një foshnjë para ose gjatë lindjes së fëmijës dhe mund të rezultojë në rezultate të dobëta për fëmijën.   Disa IST mund të shkaktojnë probleme me aftësinë për të mbetur shtatzënë.  

Përmes aktivitetit seksual mund të transmetohen shumë se 30 bakterie të ndryshme, viruse dhe parazitë.  IST-të bakteriale përfshijnë klamidinë, gonorren dhe sifilizin .  IST-të virale përfshijnë herpes gjenital, HIV / AIDS dhe lythat gjenitale.  IST parazitare përfshijnë trichomoniasis. Përderisa zakonisht përhapen nga seksi, disa IST mund të përhapen edhe nga kontakti jo seksual me indet e donatorëve, gjakun, ushqyerjen me gji ose gjatë lindjes së fëmijës. Testet diagnostikuese të IST zakonisht janë lehtësisht të disponueshme në botën e zhvilluar, por shpesh nuk ndodh kështu në botën në zhvillim.  

Mënyra më efektive për parandalimin e IST është të mos bëhet seks.  Disa vaksinime gjithashtu mund të zvogëlojnë rrezikun e infeksioneve të caktuara, përfshirë hepatitin B dhe disa lloje të HPV. Praktikat më të sigurta të seksit, siç është përdorimi i prezervativëve, të keni një numër më të vogël partnerësh seksual dhe të qenit në një marrëdhënie ku secili person bën seks vetëm me tjetrin gjithashtu zvogëlon rrezikun.  Rrethprerja te meshkujt e rritur mund të jetë efektive për të parandaluar disa infeksione. Gjatë shkollës, edukimi gjithëpërfshirës i seksit gjithashtu mund të jetë i dobishëm. Shumica e IST janë të shërueshme ose të trajtueshme. Nga infeksionet më të zakonshme, sifilizi, gonorrea, klamidia dhe trikomoniasis janë të shërueshme, ndërsa herpesi, hepatiti B, HIV / AIDS dhe HPV janë të trajtueshme por jo të shërueshme. Rezistenca ndaj antibiotikëve të caktuar po zhvillohet në mesin e disa organizmave siç është gonorrea. 

Përveç HIV / AIDS në vitin 2015, rreth 1.1 miliardë njerëz kishin edhe IST tjera.  Rreth 500 milion ishin të infektuar ose me sifilis, gonorre, klamidi ose trichomoniasis.  Të paktën rreth 530 milion njerëz kanë herpes gjenital dhe 290   milion gra kanë papillomavirus njerëzor .  IST-të përveç HIV-it rezultuan në 108,000 vdekje në 2015.  Në Shtetet e Bashkuara kishte 19 milion raste të reja të infeksioneve seksualisht të transmetueshme në 2010.  Dokumentacioni historik i IST-ve daton të paktën në papirusin Ebers rreth 1550 para Krishtit dhe Testamentit të Vjetër.  Shpesh ka turp dhe stigmë  në lidhje me këto infeksione. Termi infeksion i transmetueshëm seksualisht në përgjithësi preferohet më shumë se sëmundje e transmetueshme seksualisht ose sëmundje veneriane, pasi përfshin ata që nuk kanë sëmundje simptomatike.  

 Shenjat dhe simptomat 
Jo të gjitha IST-të janë simptomatike dhe simptomat mund të mos shfaqen menjëherë pas infeksionit. Në disa raste një sëmundje mund të bartet pa simptoma, gjë që lë një rrezik më të madh për të kaluar sëmundjen te të tjerët. Në varësi të sëmundjes, disa IST të patrajtuara mund të çojnë në infertilitet, dhimbje kronike ose vdekje.  

Prania e një IST në fëmijët parapubertetit mund të tregoj abuzim seksual.  

 Shkaku 

 Transmetimi 
Një infeksion i transmetueshëm seksual i pranishëm në një grua shtatzënë mund të kalohet tek foshnja para ose pas lindjes.  

 Bakteriale: 

 Kancroid ( Haemophilus ducreyi ) 
 Klamidia ( Chlamydia trachomatis ) 
 Gonorrea ( Neisseria gonorrhoeae ), e njohur në mënyrë kolektive si "kthetrat" 
 Granuloma inguinale ose ( Klebsiella granulomatis ) 
 Genitiumi i mikoplazmës     
 Mycoplasma hominis      
 Sifilisi ( Treponema pallidum ) 
 Infeksion ureaplazma   

 Fungale: 

 Candidiasis (infeksion maja) 
parapamje| Mikrografia që tregon efektin citopatik viral të herpesit (përfshirje bërthamore prej qelqi tokësor, shumë-nukleacion). Pap-test. Pap njollë. 

 Virale: 
 Hepatiti viral ( virusi i hepatitit B ) alsaliva, lëngjet veneriane. (Shënim: hepatiti A dhe hepatiti E transmetohen përmes rrugës fekale-orale ; hepatiti C rrallë transmetohet seksualisht,  dhe rruga e transmetimit të hepatitit D (vetëm nëse infektohet me B) është i pasigurt, por mund të përfshijë transmetimin seksual.    )
 Herpes simplex ( virusi Herpes Simplex 1, 2) lëkura dhe mukoza, e transmetueshme me ose pa fshikëza të dukshme.
HIV ( virusi i imunitetit të njeriut ) Lëngjet ereerenale, spermatozoide, qumështi i gjirit, gjaku.
 HPV ( Papillomavirus Njerëzor ) Kontakti i lëkurës dhe mukozës. Llojet e 'rrezikut të lartë' të HPV shkaktojnë pothuajse të gjithë kanceret e qafës së mitrës, si dhe disa kancer anal, penile dhe vulvarë.  Disa lloje të tjera të HPV shkaktojnë lythat gjenitale.
 Molluscum contagiosum ( molluscum contagiosum virus MCV) kontakti i mbyllur.
Virusi Zika 

 Parazitët 

 Gushë gaforre, e njohur në mënyrë kolektive si "gaforret" ose "morrat pubike" ( Pthirus pubis )    Infeksioni dhe inflamacioni shoqërues është Pediculosis pubis 
 Zgjebe ( Sarcoptes scabiei ) 
 Trichomoniasis ( Trichomonas vaginalis ), i njohur në mënyrë koloquike si "trichom" 

 Llojet kryesore 
Infeksionet seksualisht të transmetueshme përfshijnë: 

 Klamidia është një infeksion i transmetueshëm seksual, i shkaktuar nga bakteri Chlamydia trachomatis. Tek gratë, simptomat mund të përfshijnë rrjedhje anormale vaginale, djegie gjatë urinimit dhe gjakderdhje ndërmjet periudhave, megjithëse shumica e grave nuk shfaqin ndonjë simptomë. King, B. (2009). Human Sexuality Today (Sixth ed.). Upper Saddle River: Pearson Education, Inc. Simptomat tek burrat përfshijnë dhimbje kur urinojnë dhe rrjedhje anormale nga penisi i tyre.  Nëse lihet pa trajtuar si tek burrat ashtu edhe tek gratë, Chlamydia mund të infektojë traktin urinar dhe potencialisht të çojë në sëmundje inflamatore të legenit (PID). PID mund të shkaktojë probleme serioze gjatë shtatëzanisë dhe madje ka potencial të shkaktojë infertilitet. Mund të shkaktojë që një grua të ketë një shtatëzani potencialisht vdekjeprurëse ektopike, në të cilën veza implanton jashtë mitrës. Sidoqoftë, klamidia mund të shërohet me antibiotikë. 
 Dy format më të zakonshme të herpesit janë shkaktuar nga infeksioni me virusin herpes simplex (HSV). HSV-1 zakonisht fitohet me gojë dhe shkakton plagë të ftohta, HSV-2 zakonisht fitohet gjatë kontaktit seksual dhe prek organet gjenitale, megjithatë secila nga tendosjet mund të ndikojë në cilindo vend.  Disa njerëz janë asimptomatikë ose kanë simptoma shumë të buta. Ata që shfaqin simptoma zakonisht i vërejnë ato nga 2 deri në 20 ditë pas ekspozimit të cilat zgjasin 2 deri në 4 javë. Simptomat mund të përfshijnë fshikëza të vogla të mbushura me lëngje, dhimbje koke, dhimbje shpine, ndjesi kruajtjeje ose ndjesi shpimi gjilpërash në zonën gjenitale ose anale, dhimbje gjatë urinimit, Simptoma të gripit, gjëndra të fryra ose ethe. Herpesi përhapet përmes kontaktit të lëkurës me një person të infektuar nga virusi. Virusi prek zonat ku ka hyrë në trup. Kjo mund të ndodhë përmes puthjeve, marrëdhënieve vaginale, seksit oral dhe seksit anal. Virusi është më infektiv gjatë kohërave kur ka simptoma të dukshme, megjithatë ata që janë asimptomatikë mund të përhapin virusin përmes kontaktit me lëkurën.  Infeksioni fillestar dhe simptomat zakonisht janë më të rëndat sepse trupi nuk ka antitrupa të ngritur. Pas sulmit parësor, dikush mund të ketë sulme të përsëritura që janë më të butë ose madje nuk mund të kenë edhe sulme në të ardhmen. Nuk ka kurë për sëmundjen por ka ilaçe antivirale që trajtojnë simptomat e saj dhe ulin rrezikun e transmetimit ( Valtrex ). Megjithëse HSV-1 është tipikisht versioni "oral" i virusit, dhe HSV-2 është zakonisht versioni "gjenital" i virusit, një person me HSV-1 me gojë CAN mund ta transmetojë atë virus partnerit të tyre në mënyrë gjenetike. Virusi, qoftë i llojit, do të vendoset në një pako nervore qoftë në krye të shtyllës kurrizore, duke prodhuar shpërthimin "oral", ose një pako nervore të dytë në bazën e shtyllës kurrizore, duke prodhuar shpërthimin e organeve gjenitale. 
 Papillomavirusi njerëzor (HPV) është IST më e zakonshme në Shtetet e Bashkuara.  Ekzistojnë më shumë se 40 fillesa të ndryshme të HPV dhe shumë nuk shkaktojnë probleme shëndetësore. Në 90% të rasteve, sistemi imunitar i trupit pastron infeksionin në mënyrë natyrale brenda 2 viteve.  Disa raste mund të mos pastrohen dhe mund të çojnë në lythat gjenitale (gunga rreth organeve gjenitale që mund të jenë të vogla ose të mëdha, të ngritura ose të sheshta, ose të formësuara si lulelakra) ose kancerin e qafës së mitrës dhe kancere të tjera të lidhura me HPV. Simptomat mund të mos shfaqen deri në fazat e avancuara. Shtë e rëndësishme për gratë që të marrin papjekje në mënyrë që të kontrollojnë dhe trajtojnë kanceret. Ekzistojnë gjithashtu dy vaksina të disponueshme për gratë ( Cervarix dhe Gardasil ) që mbrojnë nga llojet e HPV që shkaktojnë kancerin e qafës së mitrës. HPV mund të kalohet përmes kontakteve gjenitale-gjenitale, si dhe gjatë seksit oral. Shtë e rëndësishme të mbani mend se partneri i infektuar mund të mos ketë simptoma. 
 Gonorrea shkaktohet nga bakteri që jeton në mukozën e lagësht në uretër, vaginë, rektum, gojë, fyt dhe sy. Infeksioni mund të përhapet përmes kontaktit me penisin, vaginën, gojën ose anusin. Simptomat e gonorresë zakonisht shfaqen 2 deri në 5 ditë pas kontaktit me një partner të infektuar, megjithatë, disa burra mund të mos vërejnë simptoma deri në një muaj. Simptomat te burrat përfshijnë djegien dhe dhimbjen gjatë urinimit, rritjen e shpeshtësisë urinare, shkarkimin nga penisi (me ngjyrë të bardhë, jeshile ose të verdhë), uretrën e kuqe ose të fryrë, testikuj të fryrë ose të butë, ose dhimbje të fytit. Simptomat tek gratë mund të përfshijnë rrjedhje vaginale, djegie ose kruajtje gjatë urinimit, marrëdhënie seksuale të dhimbshme, dhimbje të forta në bark të poshtëm (nëse infeksioni përhapet në tubat fallopiane), ose ethe (nëse infeksioni përhapet në tubat fallopiane); megjithatë, shumë gra nuk shfaqin ndonjë simptomë.  Ekzistojnë disa shtame rezistente ndaj antibiotikëve për Gonorre por shumica e rasteve mund të kurohen me antibiotikë. 

djathtas|parapamje| Sifilizi sekondar 

 Sifilisi është një IST e shkaktuar nga një bakter. E patrajtuar, mund të çojë në komplikime dhe vdekje.  Manifestimet klinike të sifilisit përfshijnë ulçerimin e traktit uro-gjenital, gojës ose rektumit; nëse nuk trajtohen simptomat përkeqësohen. Vitet e fundit, përhapja e sifilizit ka rënë në Evropën Perëndimore, por është rritur në Evropën Lindore (ish-shtetet Sovjetike). Një incidencë e lartë e sifilisit mund të gjendet në vende të tilla si Kameruni, Kamboxhia, Papua Guinea e Re.  Infeksionet e sifilisit janë në rritje në Shtetet e Bashkuara.  
 Trichomoniasis është një IST e zakonshme që shkaktohet nga infeksioni me një parazit protozoar të quajtur Trichomonas vaginalis.  Trichomoniasis prek si gratë ashtu edhe burrat, por simptomat janë më të zakonshme tek gratë.  Shumica e pacientëve trajtohen me një antibiotik të quajtur metronidazole, i cili është shumë efektiv.  
 HIV (virusi i imunitetit të njeriut) dëmton sistemin imunitar të trupit, i cili ndërhyn në aftësinë e tij për të luftuar agjentët shkaktarë të sëmundjes. Virusi vret qelizat CD4, të cilat janë qeliza të bardha të gjakut që ndihmojnë në luftimin e infeksioneve të ndryshme. HIV bartet në lëngjet e trupit, dhe përhapet nga aktiviteti seksual. Mund të përhapet gjithashtu nga kontakti me gjakun e infektuar, ushqyerjen me gji, lindjen e fëmijëve dhe nga nëna tek fëmija gjatë shtatëzanisë.  Kur HIV është në fazën e tij më të përparuar, thuhet se një individ ka SIDA (sindromë e fituar imuniteti).  Ekzistojnë faza të ndryshme të përparimit dhe infeksionit HIV. Fazat përfshijnë infeksionin parësor, infeksionin asimptomatik, infeksionin simptomatik dhe SIDA. Në fazën parësore të infeksionit, një individ do të ketë simptoma të ngjashme me gripin (dhimbje koke, lodhje, ethe, dhimbje muskulore) për rreth 2 javë. Në fazën asimptomatike, simptomat zakonisht zhduken, dhe pacienti mund të mbetet asimptomatik me vite. Kur HIV përparon në fazën simptomatike, sistemi imunitar është dobësuar dhe ka një numër të ulët të qelizave të qelizave CD4 + T. Kur infeksioni HIV bëhet kërcënues për jetën, quhet SIDA. Njerëzit me SIDA bien pre e infeksioneve oportuniste dhe vdesin si rezultat. King, B. (2009). Human Sexuality Today (Sixth ed.). Upper Saddle River: Pearson Education, Inc. Kur sëmundja u zbulua për herë të parë në vitet 1980, ata që kishin AIDS nuk kishin të ngjarë të jetonin më gjatë se disa vjet. Tani ekzistojnë ilaçe antiretrovirale (ARV) në dispozicion për të trajtuar infeksionet HIV. Nuk ka kurë të njohur për HIV ose SIDA por ilaçet ndihmojnë në shtypjen e virusit. Duke shtypur sasinë e virusit në trup, njerëzit mund të çojnë jetë më të gjatë dhe më të shëndetshme. Edhe pse niveli i tyre i virusit mund të jetë i ulët, ata ende mund ta përhapin virusin te të tjerët.  

 Viruset në spermë 
Njëzet e shtatë viruse të ndryshme janë identifikuar në spermë. Informacioni nëse ndodh apo jo transmetimi ose nëse viruset shkaktojnë sëmundje janë të pasigurt. Disa prej këtyre mikrobeve dihet se transmetohen seksualisht.  Ata që gjenden në spermë janë renditur nga CDC.  

Mikrobet që dihet se janë seksualisht të transmetueshme (por që nuk konsiderohen përgjithësisht IST) përfshijnë: 

 Virusi Marburg - Virus në spermë për shtatë javë pas shërimit klinik.  
 HTLV (të dy llojet 1 dhe 2) - Seksualisht i transmetueshëm, konsumimi i qumështit të gjirit, dhe një herë i gabuar si HIV, rrezik i leukemisë . 

 Patopsiologjia 
Shumë IST transmetohen (më lehtë) përmes mukozës së penisit, vulvës, rektumit, traktit urinar dhe (më rrallë — në varësi të llojit të infeksionit) gojën, fytin, traktin respirator dhe sytë . K. Madhav Naidu. Community Health Nursing, Gen Next Publications, 2009, p.248 Membrana e dukshme që mbulon kokën e penisit është një mukozë, megjithëse nuk prodhon asnjë mukozë (e ngjashme me buzët e gojës). Membrat mukoze ndryshojnë nga lëkura në atë që lejojnë patogjene të caktuara në trup. Sasia e kontaktit me burime infektive që shkakton infeksion ndryshon me secilin patogjen, por në të gjitha rastet, një sëmundje mund të rezultojë nga kontakti madje i lehtë nga transportuesit e lëngjeve, si lëngjet veneriane në një mukozë.     

Disa IST të tilla si HIV mund të transmetohen nga nëna tek fëmija qoftë gjatë shtatëzanisë ose gjidhënies.     

Profesionistët e kujdesit shëndetësor sugjerojnë seks më të sigurt, siç është përdorimi i prezervativëve, si një mënyrë e besueshme për të zvogëluar rrezikun e kontraktimit të sëmundjeve seksualisht të transmetueshme gjatë aktivitetit seksual, por seksi më i sigurt nuk mund të konsiderohet se siguron mbrojtje të plotë nga një IST. Transferimi dhe ekspozimi ndaj lëngjeve trupore, të tilla si transfuzioni i gjakut dhe produkteve të tjera të gjakut, ndarja e gjilpërave të injeksionit, dëmtimet e shkopit të gjilpërave (kur stafi mjekësor është i gabuar pa dashje ose prehet me gjilpëra gjatë procedurave mjekësore), ndarja e gjilpërave për tatuazhe, dhe lindja e fëmijëve janë të tjera rrugët e transmetimit. Këto mënyra të ndryshme vendosin grupe të caktuara, siç janë punonjësit e mjekësisë, dhe hemofiliacët dhe përdoruesit e drogës, veçanërisht në rrezik.     

Shtë e mundur të jesh një bartës asimptomatik i sëmundjeve seksualisht të transmetueshme. Në veçanti, sëmundjet seksualisht të transmetueshme tek gratë shpesh shkaktojnë gjendjen e rëndë të sëmundjes inflamatore të legenit.     

 Diagnoza 
djathtas|parapamje| Lufta e Dytë Botërore Ushtria e Sh.B.A paralajmëron një sëmundje veneriane 
Testimi mund të jetë për një infeksion të vetëm, ose të përbëhet nga një numër i testeve për një gamë të IST-ve, duke përfshirë teste për sifilizin, trichomonas, gonorre, klamidia, herpes, hepatiti dhe HIV . Asnjë test procedurë për të gjithë agjentët infektivë. 

Testet IST mund të përdoren për një numër arsyesh: 

 si një test diagnostik për të përcaktuar shkakun e simptomave ose sëmundjes 
 si një test depistimi për zbulimin e infeksioneve asimptomatike ose presimptomatike 
 si një kontroll që partnerët seksualë të ardhshëm janë pa sëmundje para se të bëjnë seks pa masa paraprake më të sigurta seksuale (për shembull, kur filloni një marrëdhënie seksuale afatgjatë njëkohësisht monogam, në lidhjen e lëngjeve, ose për bërjen e produkteve). 
 si kontroll para ose gjatë shtatëzanisë, për të parandaluar dëmtimin e foshnjës 
 si kontroll pas lindjes, për të kontrolluar që foshnja nuk ka kapur një IST nga nëna 
 për të parandaluar përdorimin e gjakut ose organeve të dhuruara të infektuara 
 si pjesë e procesit të gjurmimit të kontaktit nga një individ i njohur i infektuar 
 si pjesë e mbikëqyrjes masive epidemiologjike 

Identifikimi dhe trajtimi i hershëm rezulton në më pak shanse për përhapjen e sëmundjes, dhe për disa kushte mund të përmirësojë rezultatet e trajtimit. Shpesh ka një periudhë dritare pas infeksionit fillestar gjatë së cilës një test i IST do të jetë negativ. Gjatë kësaj periudhe, infeksioni mund të jetë i transmetueshëm. Kohëzgjatja e kësaj periudhe ndryshon në varësi të infeksionit dhe testit. Diagnoza gjithashtu mund të vonohet nga ngurrimi i personit të infektuar për të kërkuar një profesionist mjekësor. Një raport tregoi se njerëzit drejtohen në internet sesa tek një profesionist mjekësor për informacion mbi IST në një shkallë më të lartë sesa për problemet e tjera seksuale.  

 Klasifikimi 
parapamje| Një poster nga Zyra për Menaxhimin e Emergjencave, Zyra e Informacionit të Luftës, 1941-1945 
Deri në vitet 1990, IST-të njiheshin zakonisht si sëmundje veneriane, një eufemizëm antikator i rrjedhur nga venereus Latin, duke qenë forma mbiemërore e Venusit, perëndeshës romake e dashurisë.  Sidoqoftë, në epokën e arsimit pas klasik, efekti eufemist u humb plotësisht, dhe shkurtesa e zakonshme "VD" mbante vetëm konotacione negative. Eufemizmat e tjerë të mëparshëm për IST përfshijnë "sëmundjet e gjakut" dhe "sëmundjet shoqërore".  Eufemizmi i tanishëm është në përdorimin e inicialeve "STI" sesa në fjalët që ato përfaqësojnë. Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) ka rekomanduar termin më gjithëpërfshirës infeksion seksualisht të transmetueshëm që nga viti 1999.  Zyrtarët e shëndetit publik fillimisht e prezantuan termin infeksion seksualisht të transmetueshëm, të cilin klinikantët gjithnjë e më shumë po e përdorin përkrah termin termin sëmundje seksualisht e transmetueshme, në mënyrë që ta dallojnë atë nga i pari. 

 Parandalim 
Strategjitë për zvogëlimin e rrezikut të IST përfshijnë: vaksinimin, monogaminë e ndërsjellë, zvogëlimin e numrit të partnerëve seksual dhe abstenencën.  Këshillimi i sjelljes për të gjithë adoleshentët aktivë seksualë dhe për të rriturit që kanë rrezik më të madh.  Një këshillim i tillë ndërveprues, i cili mund të jetë intensiv i burimeve, drejtohet në rrezikun e një personi, situatat në të cilat paraqitet rreziku dhe përdorimin e strategjive të personalizuara për përcaktimin e qëllimeve.  

Mënyra më efektive për të parandaluar transmetimin seksual të IST është shmangia e kontaktit me pjesët e trupit ose lëngjet që mund të çojnë në transferim me një partner të infektuar. Jo të gjitha aktivitetet seksuale përfshijnë kontaktin: cybersex, phonesex ose masturbimi nga distanca janë metoda për të shmangur kontaktin. Përdorimi i duhur i prezervativëve zvogëlon kontaktin dhe rrezikun. Edhe pse një prezervativ është efektiv në kufizimin e ekspozimit, disa sëmundje të transmetimit mund të ndodhin edhe me një prezervativ.  

Të dy partnerët mund të testohen për IST përpara se të fillojnë kontaktin seksual, ose para se të rifilloni kontaktin nëse partneri është i angazhuar në kontakt me dikë tjetër. Shumë infeksione nuk janë të zbulueshme menjëherë pas ekspozimit, kështu që duhet të lejohet kohë e mjaftueshme midis ekspozimeve të mundshme dhe testimit që testet të jenë të sakta. Disa IST, veçanërisht disa viruse të vazhdueshme si HPV, mund të jenë të pamundura për tu zbuluar.     

Disa lehtësira trajtimi përdorin komplete të testit në shtëpi dhe e bëjnë personin të kthejë testin për ndjekje. Pajisjet e tjera inkurajojnë me forcë që ata të infektuar më parë të kthehen për të siguruar që infeksioni është eliminuar. Strategjitë e reja për të nxitur riprovimin kanë qenë përdorimi i mesazheve me tekst dhe email si kujtesë. Këto lloje të kujtuesve përdoren tani përveç thirrjeve telefonike dhe letrave.  Pas marrjes së një historie seksuale, një ofrues i kujdesit shëndetësor mund të inkurajojë uljen e rrezikut duke ofruar këshillime parandaluese. Këshillimi për parandalimin është më i efektshmi nëse ofrohet në mënyrë jojudgmentale dhe empatike të përshtatshme për kulturën, gjuhën, gjininë, orientimin seksual, moshën dhe nivelin e zhvillimit të personit. Këshillimi i parandalimit për IST zakonisht ofrohet për të gjithë adoleshentët aktivë seksualë dhe të gjithë të rriturit që kanë marrë një diagnozë, kanë pasur një IST në vitin e kaluar, ose kanë partnerë të shumtë seksi .  

 Vaksina 
Vaksinat janë të disponueshme që mbrojnë kundër disa IST-ve virale, siç janë hepatiti A, hepatiti B dhe disa lloje të HPV .  Vaksinimi para fillimit të kontaktit seksual këshillohet të sigurojë mbrojtje maksimale. Zhvillimi i vaksinave për të mbrojtur kundër gonorresë është në vazhdim.  

 Prezervativët 
Prezervativët sigurojnë mbrojtje vetëm kur përdoren siç duhet si pengesë, dhe vetëm për dhe nga zona që ata mbulojnë. Zonat e pambuluara janë akoma të ndjeshme për shumë IST.     

Në rastin e HIV, rrugët e transmetimit seksual pothuajse gjithmonë përfshijnë penisin, pasi HIV nuk mund të përhapet përmes lëkurës së pa thyer; Prandaj, mbrojtja e duhur e penisit me një prezervativ të veshur siç duhet nga vagina ose anusi ndalon në mënyrë efektive transmetimin e HIV. Një lëng i infektuar në lëkurën e thyer transmetuar drejtpërdrejt nga HIV nuk do të konsiderohet "seksualisht i transmetueshëm", por ende mund të shfaqet teorikisht gjatë kontaktit seksual. Kjo mund të shmanget thjesht duke mos u përfshirë në kontakte seksuale kur paraqitni plagë të hapura dhe gjakderdhëse.     

STI-t e tjera, madje edhe infeksionet virale, mund të parandalohen me përdorimin e prezervativëve të latex, poliuretani ose polisoprene si një pengesë. Disa mikroorganizma dhe viruse janë mjaft të vogla për të kaluar nëpër poret në prezervativët natyralë të lëkurës, por janë akoma shumë të mëdha për të kaluar nëpër prezervativë lateksi ose sintetikë.     

Përdorimi i duhur i prezervativit mashkull përfshin:     

 Mos e vendosni prezervativin shumë të shtrënguar në majë duke lënë   dhomë për derdhje . Vendosja e prezervativit shumë fort mund dhe shpesh çon në dështim. 
 Veshja e prezervativit tepër e lirshme mund të mposhtë pengesën 
 Shmangia e përmbysjes ose derdhjes së një prezervativi të veshur dikur, nëse ka ejakuluar në të apo jo. 
 Nëse një përdorues përpiqet të zhbllokojë prezervativin, por e kupton se e kanë atë në anën e gabuar, atëherë ky prezervativ mund të mos jetë efektiv 
 Kini kujdes me prezervativin nëse e përdorni me thonj të gjatë. 
 Shmangia e përdorimit të lubrifikantëve me bazë vaji (ose ndonjë gjë me vajin në të) me prezervativët latex, pasi vaji mund të hajë vrima në to. 
 Përdorimi i prezervativëve me aromë vetëm për seks oral, pasi sheqeri në aromatizues mund të çojë në infeksione të majave nëse përdoret për të depërtuar. 

Për të mbrojtur më mirë veten dhe partnerin nga IST, prezervativi i vjetër dhe përmbajtja e tij duhet të trajtohen si infektive dhe asgjësimin siç duhet. Një prezervativ i ri përdoret për secilin akt marrëdhënieje, pasi përdorimi i shumëfishtë rrit mundësinë e thyerjes, duke mposhtur efektivitetin si një pengesë.     

Në rast të prezervativëve femra, pajisja përbëhet nga dy unaza, një në secilën pjesë të terminalit. Unaza më e madhe duhet të përshtatet snugly mbi qafën e mitrës dhe unaza më e vogël mbetet jashtë vaginës, duke mbuluar vulvën. Ky sistem siguron një mbrojtje të organit gjenital të jashtëm.  

 Tjetër 
Kapaku u zhvillua pas diafragmës së qafës së mitrës. Të dy mbulojnë qafën e mitrës dhe ndryshimi kryesor midis diafragmës dhe kapakut është se kjo e fundit duhet të përdoret vetëm një herë, duke përdorur një të ri në çdo akt seksual. Diafragma, megjithatë, mund të përdoret më shumë se një herë. Këto dy pajisje mbrojnë pjesërisht nga IST (nuk mbrojnë nga HIV).  

Studiuesit kishin shpresuar se nonoxynol-9, një mikrobicid vaginal do të ndihmojë në uljen e rrezikut të IST. Sidoqoftë, gjykimet e kanë parë të paefektshme  dhe kjo mund t'i bëjë gratë në një rrezik më të lartë të infeksionit HIV.  Ekzistojnë disa prova që mikrobicidet vaginale të tenofovirit mund të zvogëlojnë rrezikun e IST në gratë, por nuk ka prova të mjaftueshme për të qenë të sigurt për efektivitetin e tyre.  

 Ekzaminimi 
Grupmoshat specifike, personat që marrin pjesë në sjellje seksuale të rrezikshme, ose ato që kanë kushte të caktuara shëndetësore mund të kërkojnë kontrollim. CDC rekomandon që gratë aktive seksuale nën moshën 25 vjeç dhe ato mbi 25 vjeç në rrezik duhet të kontrollohen për klamidia dhe gonorrea çdo vit. Koha të përshtatshme për shqyrtim janë gjatë ekzaminimeve të rregullta të legenit dhe vlerësimeve të parathënies.  Testet e amplifikimit të acidit nukleik janë metoda e rekomanduar e diagnostikimit për gonorrea dhe klamidia.  Kjo mund të bëhet ose në urinë si në burra ashtu edhe në gra, në shtupë vaginale ose të qafës së mitrës tek gratë, ose në shtupë uretrale tek burrat.  Ekzaminimi mund të kryhet: 

 për të vlerësuar praninë e infeksionit dhe parandalimin e infertilitetit tubal tek gratë 
 gjatë vlerësimit fillestar para trajtimit të infertilitetit 
 për të identifikuar infeksionin HIV 
 për burrat që bëjnë seks me burra 
 për ata që mund të jenë ekspozuar ndaj hepatitit C 
 për HCV  

 Menaxhimi 
Në rastin e përdhunimit, personi mund të trajtohet në mënyrë profilaktike me antibiotikë.  

Një opsion për trajtimin e partnerëve të pacientëve ( raste indeksi ) të diagnostikuara me klamidia ose gonorre është terapia partnere e dorëzuar nga pacienti, e cila është praktika klinike e trajtimit të partnerëve seksualë të rasteve të indeksit duke siguruar receta ose ilaçe që pacienti të marrë për të partneri pa ofruesin e kujdesit shëndetësor që së pari ekzaminon partnerin.  [ ka nevojë për azhurnim ] 

 Epidemiologjia 
parapamje| Vite me jetë të standardizuara nga mosha, të rregulluara nga paaftësia për STD ( pa HIV ) për 100,000 banorë në 2004.  
parapamje| IST (duke përjashtuar HIV) vdekjet për milion njerëz në 2012  
Në vitin 2008, u vlerësua se 500 milion njerëz ishin të infektuar ose me sifilis, gonorre, klamidia ose trichomoniasis.  Të paktën një 530 shtesë   milion njerëz kanë herpes gjenital dhe 290   milion gra kanë papillomavirus njerëzor.  IST përveç HIV-it rezultoi në 142,000 vdekje në 2013.  Në Shtetet e Bashkuara kishte 19 milion raste të reja të infeksioneve seksualisht të transmetueshme në 2010.  

Në vitin 2010, 19   milion raste të reja të infeksioneve seksualisht të transmetueshme kanë ndodhur në gratë në Shtetet e Bashkuara.  Një studim i CDC i vitit 2008 zbuloi se 25-40% e vajzave adoleshente në Sh.B.A kanë një sëmundje seksualisht të transmetueshme.   Nga një popullsi prej gati 295.270,000 njerëz  kishte 110 milion raste të reja dhe ekzistuese të tetë infeksioneve seksualisht të transmetueshme.  

Mbi 400,000 infeksione seksualisht të transmetueshme u raportuan në Angli në vitin 2017, afërsisht njëjtë si në vitin 2016, por pati më shumë se 20% rritje në rastet e konfirmuara të gonorresë dhe sifilisit. Që nga viti 2008 rastet e sifilizit janë rritur me 148%, nga 2,874 në 7,137, kryesisht në mesin e burrave që bëjnë seks me burra. Numri i rasteve të para të lythave gjenitale në 2017 në mesin e vajzave të moshës 15-17 vjeç ishte vetëm 441, 90% më pak se në 2009 - i atribuohet programit kombëtar të imunizimit të virusit papilloma njerëzore. 

SIDA është ndër shkaqet kryesore të vdekjes në Afrikën Sub-Sahariane të ditëve të sotme.  HIV / AIDS transmetohet kryesisht përmes marrëdhënieve seksuale të pambrojtura. Më shumë se 1.1 milion njerëz janë duke jetuar me HIV / AIDS në Shtetet e Bashkuara,  dhe kjo ndikon në mënyrë disproporcionale afrikano-amerikanët .  Hepatiti B gjithashtu konsiderohet një sëmundje seksualisht e transmetueshme sepse mund të përhapet përmes kontaktit seksual.  Normat më të larta gjenden në Azi dhe Afrikë dhe normat më të ulëta janë në Amerikë dhe Evropë.  Përafërsisht dy miliardë njerëz në të gjithë botën janë infektuar nga virusi i hepatitit B.  

 Historia 
parapamje| Vitet 1930 poster Administrimi i Progresit 
Shpërthimi i parë evropian i regjistruar mirë i asaj që tani njihet si sifiliz ndodhi në 1494 kur ajo shpërtheu midis trupave franceze që rrethuan Napolin në Luftën Italiane të 1494–98.  Sëmundja mund të ketë origjinën nga Shkëmbimi Kolumbian.  Nga Napoli, sëmundja përfshiu të gjithë Evropën, duke vrarë më shumë se pesë milion njerëz.  Si Jared Diamond e përshkruan atë "[W] sifilizi Hen është parë definitivisht regjistruar në Evropë në 1495, e saj pustules shpesh të mbuluara të trupit nga koka deri në gjunjë, mishi shkaktuar të bjerë nga fytyrat e njerëzve, dhe çoi në vdekjen brenda disa muajve, "duke e bërë atë shumë më fatale sesa sot. Diamanti përfundon, "' y 1546, sëmundja kishte evoluar në sëmundje me simptoma aq të njohura për ne sot".  Gonorrhoeae është regjistruar të paktën deri në 700 vjet më parë dhe shoqërohet me një rreth në Paris, i njohur më parë si "Le Clapiers". Këtu mund të gjendeshin prostitutat në atë kohë.  
majtas|parapamje| Posteri i propagandës amerikane në shënjestër të ushtarakëve të Luftës së Dytë Botërore i bëri thirrje patriotizmit të tyre duke i nxitur ata të mbroheshin. Teksti në fund të posterit lexon, "Ju nuk mund të rrahni boshtin nëse merrni VD." 
Para shpikjes së ilaçeve moderne, sëmundjet seksualisht të transmetueshme ishin përgjithësisht të pashërueshme, dhe trajtimi ishte i kufizuar në trajtimin e simptomave të sëmundjes. Spitali i parë vullnetar për sëmundje veneriane u themelua në vitin 1746 në London Lock Hospital .  Trajtimi nuk ishte gjithmonë vullnetar: në gjysmën e dytë të shekullit XIX, Aktet e Sëmundjeve ngjitëse u përdorën për të arrestuar prostitutat e dyshuara. Në 1924, një numër shtetesh përfunduan Marrëveshjen e Brukselit, me anë të së cilës shtetet ranë dakord të ofrojnë trajtim mjekësor falas ose me kosto të ulët në porte për detarë tregtarë me sëmundje veneriane. 

Trajtimi i parë efektiv për një sëmundje seksualisht të transmetueshme ishte salvarsan, një trajtim për sifilizin. Me zbulimin e antibiotikëve, një numër i madh i sëmundjeve seksualisht të transmetueshme u bënë lehtësisht të kurueshme, dhe kjo, e kombinuar me fushata efektive të shëndetit publik kundër IST-së, çuan në një perceptim publik gjatë viteve 1960 dhe 1970 se ato kanë pushuar së qeni një kërcënim serioz mjekësor.     

Gjatë kësaj periudhe, u njoh rëndësia e gjurmimit të kontaktit në trajtimin e IST. Duke gjurmuar partnerët seksualë të personave të infektuar, duke i testuar ata për infeksione, duke trajtuar të infektuarit dhe duke gjetur kontaktet e tyre nga ana tjetër, klinikat e IST mund të shtypnin në mënyrë efektive infeksionet në popullatën e përgjithshme.     

Në vitet 1980, herpesi gjenital i parë dhe më pas AIDS u shfaqën në vetëdijen publike si sëmundje seksualisht të transmetueshme, të cilat nuk mund të kuroheshin nga mjekësia moderne. SIDA në veçanti ka një periudhë të gjatë asimptomatike — gjatë së cilës koha HIV (virusi i imunitetit të njeriut, i cili shkakton SIDA) mund të përsëritet dhe sëmundja mund të transmetohet te të tjerët — pasuar nga një periudhë simptomatike, e cila çon me shpejtësi deri në vdekje nëse nuk mjekohet. HIV / AIDS hyri në Shtetet e Bashkuara nga Haiti në rreth 1969.  Njohja se SIDA kërcënoi një pandemi globale çoi në fushata të informimit publik dhe zhvillimin e trajtimeve që lejojnë SIDA të menaxhohet duke shtypur përsëritjen e HIV për sa më gjatë të jetë e mundur. Gjurmimi i kontakteve vazhdon të jetë një masë e rëndësishme, edhe kur sëmundjet janë të pashërueshme, pasi ndihmon në mbajtjen e infeksionit. 

 Bimët 

 Microbotryum violaceum është një IST në një bimë e shkaktuar nga një kërpudhat smut dhe infekton speciet bimore Silene latifolia . Kjo kërpudhat e butë përhapet nga polenizuesit, ku poleni është gameta mashkullore në bimë, kjo është arsyeja pse M. violaceum'' përmendet si IST. Gjithashtu sterilizon bimët që infekton, pavarësisht seksit.  

 Referime 

 Linqe te jashtme 

alt=link to Wikidata item|djathtas|frameless



 Udhëzime për trajtimin e sëmundjeve seksuale të transmetuara nga CDC, 2010 
 Biblioteka STD  në Dermnet 
 UNFPA: Prishja e ciklit të infeksioneve seksualisht të transmetueshme në UNFPA 
 STD me ngjyra: Faktet dhe Fotot e Sëmundjeve Transmetuese Seksualisht 
 CDC : Sëmundjet seksualisht të transmetueshme në SH.B.A.

Kategoria:Sëmundje dhe infeksione seksualisht të transmetueshme
Kategoria:Transmetim i sëmundjes
Kategoria:Mikoplazmë