Numri gramatikor

Në gjuhësi, numri gramatikor është një kategori gramatikore e emrave, përemrave, mbiemrave dhe marrëveshjes foljore që shpreh dallimet e numërimit (të tilla si "një", "dy", ose "tre apo më shumë"). Anglishtja dhe gjuhët e tjera paraqesin kategori numrash të njëjësit ose shumësit. Disa gjuhë gjithashtu kanë një numër dual, trial dhe paukal ose rregullime të tjera.

Dallimet e numërimit zakonisht, por jo gjithmonë, korrespondojnë me numërimin aktual të referencave të emrit ose përemrit të shënuar.

Fjala "numër" përdoret gjithashtu në gjuhësi për të përshkruar dallimin midis aspekteve të caktuara gramatikore që tregojnë numrin e herëve që ndodh një ngjarje, të tilla si aspekti semelfaktiv, aspekti përsëritës, etj. Për atë përdorim të termit, shihni "Aspekti gramatikor".

 Shpërndarja gjeografike 
Shënimi i detyrueshëm i shumësit i të gjithë emrave gjendet në të gjithë Euroazinë perëndimore dhe veriore dhe në pjesën më të madhe të Afrikës. Pjesa tjetër e botës paraqet një pamje heterogjene. Shënimi opsional i shumësit është veçanërisht i zakonshëm në Azinë Juglindore dhe Lindore dhe gjuhët australiane, dhe mungesa e plotë e shënjimit të shumësit gjendet veçanërisht në Guinea e Re dhe gjuhët Australiane. Përveç korrelacioneve sipërfaqësore, duket se ekziston gjithashtu të paktën një korrelacion me tipologjinë morfologjike: gjuhët izoluese duket se favorizojnë asnjë ose jo të detyrueshme shënjimin e shumësit. Kjo mund të shihet veçanërisht në Afrikë, ku opsionaliteti ose mungesa e shënjimit të shumësit gjendet veçanërisht në gjuhët izoluese të Afrikës Perëndimore.

 Llojet e numrit 

 Njëjësi kundrejt shumësit 
Në shumicën e gjuhëve me numër gramatikor, emrat, dhe nganjëherë pjesë të tjera të ligjëratës, kanë dy forma, njëjës, për një rast të një koncepti, dhe shumësin, për më shumë se një rast. Zakonisht, njëjës është forma e pashënuar e një fjale, dhe shumësi merret duke lakuar njëjësin. Ky është rasti në shqip: makinë/makina, kuti/kuti, burrë/burra. Mund të ketë emra si përjashtime, forma shumëse e të cilave është identike me formën njëjës: një dele/dy dele (e cila nuk është e njëjtë me emrat që kanë vetëm një numër).

 Dual 
Dallimi midis një numri "njëjës" (një) dhe një numri "shumës" (më shumë se një) që gjendet në anglisht nuk është klasifikimi i vetëm i mundshëm. Një tjetër është "njëjës" (një), "dyfishtë" (dy) dhe "shumës" (më shumë se dy). Numri i dyfishtë ekzistonte në Proto-Indo-Evropian, vazhdoi në shumë gjuhë të lashta Indo-Evropiane që rridhnin prej tij - për shembull Sanskritishtja, Greqishtja e lashtë, Gotika, Norvegjia e Vjetër dhe Anglishtja e Vjetër - dhe ende mund të gjendet në disa indo- moderne Gjuhët evropiane si sllovenishtja .  Shumë gjuhë më moderne indo-evropiane tregojnë gjurmë të mbetura të dyshes, pasi në dallimet angleze të dyja kundrejt të gjithëve, ose kundrejt ndonjë, as kundër asnjë, etj. Format e mëparshme të dyfishta mund të zgjerojnë kuptimet e tyre për t'u bërë forma paukale: både norvegjeze, për shembull, megjithëse lidhet me të dyja anglisht, mund të përdoret me më shumë se dy gjëra, si në X sparer både tid, penger, og arbeid, fjalë për fjalë "X i kursen të dyja kohë, para dhe punë ".

 Trial 
Numri i provës është një numër gramatikor që i referohet 'tre artikujve', për dallim nga 'njëjës' (një artikull), 'dyfishtë' (dy artikuj) dhe 'shumës' (katër ose më shumë artikuj). Disa gjuhë Austronesiane si Tolomako, Lihir dhe Manam ; gjuhët Kiwaiane ; dhe gjuhët krijuese të ndikuara nga austronesiani Bislama dhe Tok Pisin kanë numrin e provës në përemrat e tyre. Asnjë gjuhë nuk është dokumentuar që të ketë numër prove në emrat e saj. 

 Shiko edhe 

 Referime 

 Lidhje të jashtme 

 http://www.smg.surrey.ac.uk/features/morphosyntactic/number/ doi: 10.15126 / SMG.18 / 1.02
Kategoria:Numri gramatikor