Sahura

Sahuri (gjithashtu Sahura, që do të thotë "Ai që është afër Ra-së") ishte një faraon i Egjiptit të lashtë dhe sundimtari i dytë i Dinastisë së Pestë (rreth 2465 – rreth 2325 para Krishtit). Ai mbretëroi për rreth 12 vjet në fillim të shekullit të 25-të para Krishtit gjatë periudhës së Mbretërisë së Vjetër. Mbretërimi i Sahurit shënon pikën e lartë politike dhe kulturore të Dinastisë së Pestë. Ai ishte ndoshta djali i paraardhësit të tij Userkafit me Mbretëreshën Neferhetepes-II, dhe nga ana e tij u pasua nga djali i tij Neferirkare Kakai.

Gjatë sundimit të Sahurit, Egjipti kishte marrëdhënie të rëndësishme tregtare me bregdetin Levant. Sahuri nisi disa ekspedita detare në Libanin e sotëm për të blerë pemë kedri, skllevër dhe sende ekzotike. Mbretërimi i tij mund të ketë dëshmuar lulëzimin e flotës detare egjiptiane, e cila përfshinte një flotë të deteve të hapura, si dhe anije garash të specializuara. Duke u mbështetur në këtë, Sahure urdhëroi ekspeditën më të hershme të vërtetuar në tokën e Punt, e cila solli përsëri sasi të mëdha mirre, malakiti dhe elektrumi. Sahuri tregohet duke festuar suksesin e kësaj sipërmarrjeje në një lehtësim nga tempulli i tij mortor i cili e tregon atë duke kujdesur një pemë mirre në kopshtin e pallatit të tij me emrin "shkëlqimi i Sahure ngrihet deri në qiell". Ky reliev është i vetmi në artin egjiptian që përshkruan një mbret kopshtarie. Sahure dërgoi ekspedita të mëtejshme në minierat e bruzës dhe bakrit në Sinai. Ai gjithashtu urdhëroi fushata ushtarake kundër kryepriftërve libianë në Shkretëtirën Perëndimore, duke sjellë përsëri bagëtinë në Egjipt.

 Referime 

Kategoria:Faraonë