Bice Mizzi

Bice Mizzi Vassallo (11 nëntor 1899 - 22 shkurt 1985) ishte pianiste malteze, e konsideruar ndër pianistët më të shquar të brezit të saj.  Ajo njihet gjithashtu si vajza e kompozitorit Paolino Vassallo dhe Maria Anna nee Grech, dhe gruaja e ish-kryeministrit maltez Enrico Mizzi .

 Jeta e Hershme dhe Edukimi 
Bice Vassallo filloi studimet e saj nën kujdesin e babait të saj, kompozitorit maltez Paolino Vassallo,  një forcë lëvizëse e vazhdueshme në karrierën e saj të hershme muzikore. Nën drejtimin e tij, ajo studioi piano dhe violinë .  Ai përfundimisht e udhëzoi atë të zgjidhte midis këtyre dy instrumenteve muzikorë . Ajo zgjodhi pianon por megjithatë mbajti dashurinë për violinën. 

Bice u dallua  në të dy provimet e saj në Pianoforte (divizion i ulët dhe i lartë) nga Bordi i Asociuar i Akademisë Mbretërore të Muzikës dhe Kolegjit Mbretëror të Muzikës përkatësisht në 1908 dhe 1909.

 Performancat 
Shfaqja e saj e parë e shquar ishte në maj 1909, ku ajo interpretoi një recital të muzikës klasike në Teatrin Manoel . Kjo shfaqje u zhvillua nën patronazhin e Peshkopit të Maltës, Pietro Pace dhe u organizua në ndihmë të Motrave të Shën Jozefit, Sliema .  

Ajo gjithashtu performoi një koncert në ndihmë të Shoqatës Valeta të Shën Vincent de Paul .  Ky koncert vokalist dhe instrumental u zhvillua të Dielën 1 Maj 1910 në Teatrin e Kinematografit në Cospicua. 

Në qershor 1911, në moshën 11 vjeç, ajo dha një nga shfaqjet më të rëndësishme të karrierës së saj, kur interpretoi në 'Scarlatti Hall' në Conservatorio di Musica Vincenzo Bellini në Palermo . Ky koncert ishte nën patronazhin e HE Princeshës së Castelreale.  Një kritik nga Milano 's Rassegna Melodrammatica shkroi në vijim pas performancës Bice-së: "Një koncert është mbajtur në Sallën Scarlatti të Conservatorio Mbretërore të Muzikës në Palermo, ku protagoniste ishte 11-vjeçarja Bice Vassallo të Maltës. Ajo është përshkruar si një mrekulli e vërtetë e pianos. Publiku i shquar nëse diferencë i dha asaj nderimet e plota të një triumfi të plotë ".

Më 1912 ajo interpretoi në Royal Opera House në Valeta.  

Pas një koncerti tjetër në Shtëpinë e Operës Mbretërore në Valete në 1914, u tha  për pianisten e re:

"Eja chiamare la pianista quattordicenne? Noi la chiameremmo fenomenale "(Si ta quajmë pianistin katërmbëdhjetë vjeçar? Ne do ta quajmë atë fenomenale). 

Në vitin 1923, në të njëjtin vit kur babai i saj vdiq, ajo interpretoi një recital në Wigmore Hall në Londër . "Bice Vassallo è vanto ed onore di Malta" (Bice Vassallo është krenaria dhe nderi i Maltës ". 

Më 18 tetor 1946 ajo interpretoi në një koncert nga kompozitori maltez Carmelo Pace drejtuar nga Francesco Bellizzi në Institutin Britanik në Valeta.  Një performancë tjetër e dukshme ishte ajo që dha në 1952 në Sallën e Universitetit në Hotel Phenicia në Floriana. 

 Jeta dhe Familja 
Më 26 qershor 1926, Bice Mizzi Vassallo u martua me Enrico Mizzi, Acts from the archives of the parish church of St Paul's shipwreck in Valletta. udhëheqësi i atëhershëm i partisë Nacionaliste . Burri i saj vazhdoi të bëhet Kryeministër i Maltës në 1950 pak para se të vdiste vetëm disa muaj më vonë. 

Më 25 korrik 1927, Bice dhe Enrico Mizzi patën një djalë dhe e quajtën Fortunato (1927-2017),  emrin e babait të Enricos, Fortunato Mizzi (1844-1905).  Fortunato Mizzi (i njohur edhe si Natolino) u shugurua prift në 1952 dhe më vonë, në 1955, ai themeloi Moviment Azzjoni Socjali (MAS - Lëvizja e Veprimit Social).  

 Jeta gjatë luftës 
Bice dhe djali i saj kaluan periudha të vështira gjatë jetës së tyre. Në vitin 1940, kur po flitej për përfshirjen e Maltës në Luftën e Dytë Botërore, burri i saj Enrico u arrestua, për dyshimin se ai kishte simpati italiane dhe u internua në Fort Salvatore në Kordin dhe më pas u transferua në Shën Agatha në Rabat . Në një letër të datës 19 qershor 1940, Bice pyet veten pse burri i saj nuk i ka marrë të gjitha letrat, pasi ajo i ka shkruar atij pothuajse çdo ditë " ". 

Në shkurt 1942, Guvernatori i atëhershëm i Maltës, Sir William Dobbie, mori një urdhër për të dëbuar Enrico Mizzi, së bashku me 47 shtetas të tjerë maltezë, në Uganda.  Vetëm në vitin 1945 më në fund grupi i të mërguarve u lejua të kthehej në vend.  Burri i saj u fut shpejt në politikë dhe u zgjodh si Kryeministër në zgjedhjet e vitit 1950 të cilat u zhvilluan në 2-4 Shtator. Mjerisht, ky sukses ishte jetëshkurtër, pasi ai ndërroi jetë më pak se 4 muaj më vonë, më 20 dhjetor 1950 në moshën 65 vjeç. Atij iu dha një funeral shtetëror dhe deri më sot, ai është i vetmi Kryeministër që ka vdekur në detyrë. 

 Vitet e mëvonshme 
Gjatë gjithë jetës së saj, Bice, ishte e vendosur të mos e largonte kurrë vëmendjen e burrit të saj nga misioni i tij në shërbim të kombit. Siç kishte bërë me burrin e saj, ajo më pas iu përkushtua thirrjeve priftërore dhe shoqërore të djalit të saj. Kjo ishte në një kohë kur ishujt Maltezë po kalonin  sfidat më të mëdha të pasluftës.

Bice Mizzi Vassallo iu përkushtua mësimdhënies në vitet e mëvonshme.  Ajo dha mësim me shumë entuziazëm dhe drejtoi disa nga pianistët më të mirë të vendit.  Mësimi i pianos ishte veçanërisht i rëndësishëm si një mjet për të fituar të ardhura, veçanërisht pas vdekjes së burrit të saj në 1950.  Burri i saj vdiq pa para dhe iu desh ca kohë që asaj t'i jepej pensioni qeveritar i burrit të saj. Një mik shkollor i djalit të saj Fortunat, Joe Felice Pace, i cili do të bashkohej me ta shpesh për drekë gjatë ditëve të shkollës, e përshkroi Bice si një grua prej çeliku me një zemër prej ari, e cila ia kushtoi jetën tërësisht familjes së saj, duke iu përkushtuar përpjekjeve të tyre plotësisht, duke lënë mënjanë karrierën e saj. Felice Pace kujtoi gjithashtu një rast kur ajo u ftua të jepte një numër koncertesh jashtë vendit në fund të viteve 1960.  Pasi u ndal në këtë për një kohë mjaft të gjatë, ajo më në fund e refuzoi ftesën sepse ndjeu se nuk mund ta linte djalin e saj vetëm për dy javë, pasi ishte e shqetësuar se kjo do të ndërhynte në misionin e tij. Ai gjithashtu kujtoi se ditët e saj konsistonin në dhënien e mësimeve të pianos në mëngjes dhe më pas luante për kënaqësinë e saj midis mesditës dhe 12:30 të mbrëmjes, më së shumti Chopin, i cili ishte kompozitori i saj i preferuar. 

 Vdekja dhe Trashëgimia 
Bice Mizzi Vassallo vdiq më 22 shkurt 1985 në moshën 85 vjeç. 

Në vitin 1987, Këshilli Kombëtar i Grave të Maltës  themeloi Konkursin e Muzikës Bice Mizzi Vassallo për nder të saj; Cynthia Turner kryesoi panelin gjykues deri në vdekjen e saj në 2021.  Konkursi zhvillohet çdo 2 vjet dhe eshte zhvilluar pa ndërprerje që kur është themeluar. 

Shkolla fillore shtetërore Bice Mizzi Vassallo në Pembroke,  si dhe rrugët në të njëjtin lokalitet  dhe qytetin Santa Lucija,  janë emëruar pas saj.

 Referime 

Kategoria:Vdekje 1985
Kategoria:Lindje 1899
Kategoria:Pianistë
Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara