Hardhuca e gjelbër evropiane

Hardhuca e gjelbër (Lacerta viridis) e njohur edhe si hardhuca e gjelbër evropiane, si pasojë e përhapjes gjeografike endemike të tij është një hardhucë e madhe i përhapur në gjerësitë mesatare Evropiane me një shtrirje nga Slovenia dhe Austria lindore deri në thellësitë lindore të Detit të Zi dhe brigjet e Ukrainës dhe Turqisë. Shpesh shihet duke marrë rreze dielli në shkëmbinj ose duke u strehuar nën hijen e shkurreve.

Taksonomia
Ekziston ende një debat i hapur nëse speciet Lacerta viridis dhe Lacerta bilineata janë në të vërtetë specie të veçanta. Megjithatë të dhënat e afërsisë gjenetike midis tyre sugjerojnë se ato janë specie të veçanta. Lacerta viridis është pjesë e familjes Lacertidae, e cila përfshin specie nga pjesa më e madhe e Afrikës, Europës dhe Azisë jugore deri në rajonet veriore të vendeve indiane të lindjes.

Karakteristikat morfologjike
Hardhuca i gjelbër arrin një gjatësi deri 15cm (5.9in) nga maja e rajonit maksilar deri te kloaka.Bishti mund të shkojë deri në dy herë sa gjatësia e trupit, ndërkohë gjatësia e plotë shkon deri në mbi 40cm (16in). Kjo specie ashtu si dhe të afërmit e tjerë reptilë mund të shkëpusë plotësisht bishtin e vet nga pjesa tjetër e trupit në mënyrë që të shmangë sulmin nga një predator,gjallesa posedon aftësinë e rritjes të bishtit nga e para.
Zakonisht mashkulli ka një kokë të madhe dhe një ngjyrim të gjelbër të trupit që shpesh herë përmban njolla që shfaqen më tepër në anën kurrizore të tij.Gusha e mashkullit është e kaltër dhe zgjatet më pak tek femra.Trupi i femrës është më i gjatë dhe ka një pigmentim uniform, zakonisht shfaq midis dy dhe katër bandave të shndritshme të kufizuara nga njolla të zeza.

Përhapja dhe habitati
Hardhuca i gjelbër Evropian është specie endemike e Evropës Juglindore.Njihet për lartësi mbi 2,200m mbi nivelin e detit dhe habitati tipik janë vegjetacionet me shkurre të dendura të zonave të gjera pyjore dhe livadhore etj.

Sjellja
Hardhuca i gjelbër Evropian pjesën më të madhe të kohës e kalon ne tokë dhe në vegjetacione të dendura dhe të ulta,preferon gjithashtu të kalojë kohë nën rrezet e diellit herët dhe vonë gjatë ditës.Ushqehet kryesisht me insekte dhe invertebrorë të vegjël,por shpesh herë edhe me fruta, zogj të vegjël, zhapinj të tjerë dhe minj.Në pranverë femra shtron 6 deri 20 vezë të cilat çelin brenda dy deri katër muajve.Të sapolindurit kanë një ngjyrë të kafenjtë me një gjatësi 3 deri 4cm.Ata maturohen vitin e ardhshëm, kohë në të cilën ata do të kenë dyfishuar gjatësinë e vet trupore. 

 Shiko edhe 

 Hardhuca

 Referime 

Kategoria:Hardhuca