Palazzo Vecchio

Palazzo Vecchio ( "Pallati i Vjetër") është bashkia e qytetit të Firencias, Itali. Mund të shihet Piazza della Signoria, e cila mban një kopje të statujës David të Mikelangjelos, galerinë e statujave në  Loggia dei Lanzi.

Fillimisht u quajt Palazzo della Signoria, pas Signoria e Firences, organi qeverisës i Republikës së Firences, kjo ndërtesë ishte njohur edhe me disa emra të tjerë: Palazzo del Popolo, Palazzo dei Priori dhe Palazzo Ducale, në përputhje me përdorimin e ndryshëm e pallatit gjatë historisë së saj të gjatë. Ndërtesa mori emrin e saj të tanishëm, kur vendbanimi i kreut të Mediciut u zhvendos në lumin Arno në Palazzo Pitti.

 Historia 
parapamje|Pikturimi i Palazzo dhe sheshit më 1498, gjatë ekzekutimit të Girolamo Savonarola
Në vitin 1299, komuna dhe populli i Firences vendosën të ndërtonin një pallat që do të merrej me rëndësinë e qytetit dhe që do të ishte më i sigurt dhe i mbrojtshëm në kohë turbulluese për magjistratët e komunës.Bartlett, 37. Arnolfo di Cambio, arkitekt i Duomos dhe kishës Santa Croce, filloi ndërtimin mbi rrënojat e Palazzo dei Fanti dhe Palazzo dell'Esecutore di Giustizia, dikur në pronësi të familjes Uberti. Giovanni Villani (1276-1348) shkroi në Nuova Cronica se Uberti ishin "rebelë të Firences dhe Ghibellines", duke deklaruar se pallati është ndërtuar për të siguruar që shtëpitë e familjes Uberti kurrë nuk do të rindërtohen në të njëjtin vend.

Ndërtesa kubike është bërë me gurë të ngurtë, me dy rreshta të dy dritareve gotike, secila me një hark trefolo. Në shekullin e 15-të, Michelozzo Michelozzi shtoi bareliev dekorative të kryqit dhe zambakëve fiorentin në spandrels mes trefoils. Ndërtesa është kurorëzuar me kalldrëm të çmuar të përkulur, të mbështetur nga harqe të vogla dhe corbels. Nën harqe janë një seri e përsëritur e nëntë stemave të pikturuara të republikës fiorentine. Disa nga këto harqe mund të përdoren si embrasures (spiombati) për rënien e lëngjeve të nxehta ose shkëmbinj mbi pushtuesit.

Ndërtesa e fortë, masive rritet nga kulla e thjeshtë me orën e saj. Giovanni Villani shkroi se Arnolfo di Cambio përfshinte kullën e lashtë të familjes Foraboschi (kulla e njohur si "La Vacca") në fasadën e kullës së re si nënstrukturë; kjo është arsyeja pse kulla drejtkëndore (lartësia 94 metra) nuk është në qendër të drejtpërdrejtë në ndërtesë. Kjo kullë përmban dy qeli të vogla, të cilat, në kohë të ndryshme, burgosën Cosimo de' Medici (1435) dhe Girolamo Savonarola (1498). Kulla është emëruar pas projektuesi i saj Torre d'Arnolfo. Ora e madhe e kullës, me një dorë, u ndërtua fillimisht në vitin 1353 nga fiorentini Nicolò Bernardo, por u zëvendësua në vitin 1667 me një kopje të bërë nga Georg Lederle nga qyteti gjerman i Augsburgut (italianët i referohen atij si Giorgio Lederle i Augusta) dhe të instaluar nga Vincenzo Viviani.

Duke Cosimo I de 'Medici (më vonë të bëhej dke i madh) zhvendosi selinë e tij zyrtare nga pallati Medici në Via Larga në Palazzo della Signoria në maj 1540, duke sinjalizuar sigurinë e fuqisë së Medici në Firence.Caroline P. Murphy, Murder of a Medici Princess 2003:24f. Kur Cosimo më vonë u hoq në Palazzo Pitti, ai zyrtarisht riemërtoi pallatin e tij të mëparshëm në Palazzo Vecchio, "Pallati i Vjetër", edhe pse sheshi i qytetit, Piazza della Signoria, ende mban emrin origjinal. Cosimo autorizoi Giorgio Vasari për të ndërtuar një vendkalim mbi tokë, korridorin Vasari, nga Palazzo Vecchio, nëpërmjet Uffizi, mbi Ponte Vecchio në Palazzo Pitti. Cosimo gjithashtu kam lëvizur selinë e qeverisë në Uffizi.

Pallati fitoi rëndësi të re si selia e qeverisë së përkohshme të Italisë së bashkuar nga viti 1865-71, në një moment kur Firence ishte bërë kryeqyteti i përkohshëm i Mbretërisë së Italisë. Edhe pse shumica e Palazzo Vecchio tani është një muze, ajo mbetet si simbol dhe qendër e qeverisjes vendore; që nga viti 1872 ka vendosur zyrën e kryetarit të Bashkisë së Firences, dhe është selia e Këshillit Bashkiak. Kulla aktualisht ka tre këmbanat; më i vjetri ishte hedhur në shekullin e 13-të.

Hyrja
Mbi derën e përparme të hyrjes, ka një mbulesë të dukshme mermeri dekorative, që daton nga viti 1528. Në mes, e rrethuar nga dy luanë të stolisur, është Monogrami i Krishtit, i rrethuar nga një lavdi, mbi tekstin (në latinisht): "Rex Regum et Dominus Dominantium" Ky tekst daton nga viti 1851 dhe nuk zëvendëson një tekst të mëparshëm nga Savonarola siç përmendet në udhëzues. Në mes viteve 1529 dhe 1851 ata ishin fshehur mbrapa një mburoe të madhe me madhështinë - stema e armëve.

Davidi i Mikelangjelos ishte gjithashtu në hyrje nga përfundimi i tij në vitet 1504 deri më 1873, kur u transferua në Galerinë e Akademisë. Një kopje e ngritur në vitin 1910 tani qëndron në vendin e saj, e rrethuar nga Hercules dhe Cacus të Baccio Bandinelli.

Oborret
Objekti i parë është projektuar në vitin 1453 nga Michelozzo. Në hënëz, të larta rreth oborrit, janë kreshta e guildëve të kishës dhe të qytetit. Në qendër, burimi i porfirisë është nga Battista del Tadda. Putto me delfin në krye të pellgut është një kopje e origjinalit nga Andrea del Verrokjo (1476), që tani është shfaqur në katin e dytë të pallatit. Kjo statujë e vogël u vendos fillimisht në kopshtin e Villa Medici në Careggi. Uji që rrjedh përmes hundës së delfinit, sillet këtu me tuba nga Kopshtet Boboli.

Në vend të ngrohtë, përballë burimit, qëndron Samson dhe Filiste nga Pierino da Vinçi.

Afresket në mure janë pamje e qyteteve të monarkisë austriake të Hapsburgëve, të pikturuar në vitin 1565 nga Giorgio Vasari për kremtimin e dasmës së Francesco I de Medici, djali më i madh i Cosimo I de 'Medici, Kryepeshkop Joanna i Austrisë, motra e Perandorit Maksimilian II. Ndër qytetet e përshkruara janë Graz, Innsbruck, Linz, Vjena, Bratisllava (Poszony), Hall in Tirol, Frajburgu dhe Konstanz. Disa u dëmtuan gjatë kohës.

Shtylla harmonike e përparmë, njëkohësisht e lëmuar dhe e paprekur, ishin njëkohësisht të zbukuruar me stuko të shtrenjta.

Kube fuçi janë të pajisura me dekorime groteske.

Oborri i dytë përmban shtylla masive të ndërtuara në vitin 1494 nga Cronaca për të mbështetur "Salone dei Cinquecento" të madh në katin e dytë.

Oborri i tretë u përdor kryesisht për zyrat e qytetit. Midis oborrit të parë dhe të dytë, shkallët masive dhe monumentale nga Vasari drejtojnë deri te "Salone dei Cinquecento".

Burimi
Bartlett, Kenneth R. (1992). The Civilization of the Italian Renaissance. Toronto: D.C. Heath and Company.  (Paperback).
The Monogram of Christ at the entrance : Florence Art Guide

Shënimet


Kategoria:Arkitektura gotike në Itali
Kategoria:Arkitektura nga Arnolfo di Cambio
Kategoria:Muze në Itali
Vecchio
Kategoria:Ndërtesa dhe struktura në Evropë
Kategoria:Ndërtesa të përfunduara në shekullin XIII
Kategoria:Firence