Deinotherumi

Deinotheriumi ("bishë e tmerrshme" që rrjedh nga δεινός greke e lashtë , deinos që do të thotë "i tmerrshëm" dhe θηρίον ,therion që do të thotë "kafshë") ishte një i afërm i madh parahistorik i elefantëve të sotëm që shfaqeshin në Miocene të Mesme dhe mbijetuan deri në Pleistocen e hershme. Gjatë asaj kohe ndryshoi shumë pak. Në jetë, ai ndoshta i ngjante elefantëve modernë, me përjashtim të asaj që kishte çataj në formë të rrafshët të lidhur me nofullën e poshtme.

 Taksonomia dhe evolucioni 
Deinotheriumi është lloji gjini e familjes Deinotheriidae , e cila ka evoluar nga më të vegjël, në fillim të Miocenit Prodeinotherium . Këto probosshidean paraqesin një linjë krejtësisht të dallueshme të prejardhjes evolucionare me atë të elefantëve të tjerë, e cila ndoshta ka shpërthyer shumë herët në historinë e grupit si një e tërë. Grupi i madh në të cilin janë përfshirë elefantët përmbante disa grupe të tjera të lidhura: përveç deinotheriumit, ishin gompotheriumi (disa prej të cilave kishin dhëmbë si dhëmbë të ulët), dhe mastodonët . Vetëm elefantët mbijetojnë sot.

Tre lloje njihen, të gjithë me madhësi të madhe. Deinotherium giganteum është lloji i tipit , dhe është përshkruar më sipër. Kjo është kryesisht një specie e vonshme Miocene, më e zakonshme në Evropë, dhe është e vetmja specie e njohur nga rrethi i  Mesdheut. Shfaqja e saj e fundit e raportuar është nga plioceni i mesëm i Rumanisë (2-4 milion BP ). Një kafkë e tërë, e gjetur në shtretërit e Pliocenit të Ulët të Eppelsheim , Hesse-Darmstadt në 1836, ishte 1.2 metra e gjatë dhe 0.9 metra e gjatë, duke treguar një kafshë që tejkalonte elefantët modernë në madhësi. Treguesi i Deinotheriumit është specie aziatike, e njohur nga India dhe Pakistani. Ai dallohet nga një më të fuqishme dalje dhëmbësh dhe p4-m3 tubercles intravalley. D. tregues shfaqet në mid miocene, dhe është më e zakonshme në miocenën e vonshme. Ai u zhduk nga rekordi fosil rreth 7 milion vjet BP (Miocene vonë). Deinotherium bozasi është specie afrikane. Karakterizohet nga një lug më i ngushtë rostral, një hapje më e vogël por më e lartë e hundës , një kranium më i ngushtë dhe më i ngushtë, dhe një simfisis mandibul më të shkurtër se dy llojet e tjera. D. bozasi shfaqet në fillim të Mycenit , dhe vazhdon aty pasi dy llojet e tjera kanë vdekur nga diku tjetër. Fosilet më të rinj janë nga Formimi Kanjera, Kenia, rreth një milion vjet ( Pleistocene e hershme ).

 Përshkrimi 
Deinotheriumi ishte një proboshidean i madh. Dy të rriturit e D. giganteumjanë rreth 3.63-4 metra (11.9-13.1 ft) dhe peshojnë 8.8-12 ton (8.7-11.8 ton të gjatë, 9.7-13.2 ton të shkurtër). Kjo është e ngjashme me meshkujt e rritur të D. proavum , njëra prej të cilave peshonte 10.3 ton (10.1 ton të gjatë, 11.4 ton të shkurtër) dhe ishte 3.59 metra (11.8 ft) e gjatë. Megjithatë, të dyja këto lloje janë më të vogla se një mashkull 45 vjeçar i D. "thraceiensis" , në 4.01 metra (13.2 ft) i gjatë dhe 13.2 ton (13.0 ton të gjatë, 14.6 ton të shkurtër).
parapamje|Restaurimi i Deinotherium giganteum
Formula e dhëmbëve të përhershme të D. giganteus ishte 0-0-2-3 / 1-0-2-3 ( qumështor 0-0-3 / 1-0-3), me zëvendësim të dhëmbëve vertikal të dhëmbëve. Kishte dy grupe bilopodontësh dhe dhëmbësh trilopodontë. Molarët dhe premolaret e pasme ishin dhëmbë vertikalë të prerjes, dhe tregojnë se deinotheriumit u bë një degë e pavarur evolucionare shumë herët; të tjera premolars janë përdorur për dërrmues. Kafkë ishte i shkurtër, i ulët, dhe rrafshuar në majë, në kontrast me proboshideanët më të avancuara, të cilat kanë një ballin më të lartë dhe më të kube, me shumë të mëdha, të ngritur condyles zverku . Hapja e hundës u tërhoq dhe e madhe, duke treguar një të madh të madh. Simfizat e mandibulave (kockat më të ulëta të nofullës) ishin shumë të gjata dhe të kthyera në drejtim të rënies, të cilat, me tuskat e kthyera të kthyera, janë veçori dalluese e grupit; ajo nuk posedonte koka të sipërme.

Deinotheriumi dallohet nga paraardhësit e tij Prodeinotherium nga madhësia e tij më të madhe, më të mëdha kurorë dimensione, dhe të reduktuar zhvillimin e pasmë cingula stolisje në dytë dhe të tretë dhëmballë . 

 Paleoekologjia 
parapamje|Heinrich Harder ilustron Deinotheriumin
Mënyra se si Deinotheriumi përdori çatallin e tij është debatuar shumë. Ajo mund të ketë rrënjosur në tokë për pjesët nëntokësore të bimëve, si rrënjët dhe tuberët,për të rrëzuar degët për t'i goditur ato dhe për të arritur gjethe, ose hequr lehjen e butë nga trungjet e pemëve. Fosilet e Deinotheriumit janë zbuluar në disa vende afrikane ku janë gjetur edhe mbetjet e të afërmve hominidë parahistorikë të njerëzve modernë . Speciet e hershme Pleistocene të Deinotheriumit mund të kenë rënë pre e Homotheriumit , veçanërisht adoleshentët dhe viçat.

 Shpërndarja 
Gama e Deinotheriumut mbulonte pjesët e Azisë, Afrikës dhe Evropës. Kryebashkiaku Adrienne , në Gjuetarët e Parë Fosilë: Paleontologjia Në Epokën Greke dhe Romake, ka sugjeruar që fosilet e deinotheriumit të gjetura në Greqi ndihmuan në gjenerimin e miteve të qenieve gjigande arkaike. Një dhëmb i një deinotheriumi gjendet në ishullin e Kretës , në sedimentet e cekëta detare të Mycene sugjeron që Kreta ishte më afër ose e lidhur me kontinent gjatë krizës së kripësisë së Mesinës .

 Referime 

Kategoria:Gjitarë
Kategoria:Gjitarë parahistorikë
Kategoria:Gjitarë të Evropës
Kategoria:Gjitarë të Azisë
Kategoria:Gjitarë të Afrikës
Kategoria:Proboshidët
Kategoria:Proboshidë të Azisë
Kategoria:Proboshidë të Afrikës
Kategoria:Proboshidë të Europës