Arsimi informal

Arsimi informal është një term i përgjithshëm për atë lloj arsimi që mund të organizohet jashtë një kurrikule të strukturuar. Arsimi informal përfshin interesat e nxënësve apo studentëve brenda një programi mësimor në një klasë të rregullt, por nuk është domosdoshmërisht i kufizuar në atë mjedis.  Ai funksionon përmes bisedimit, eksplorimit dhe zgjerimit të përvojës. Ndonjëherë ekziston një lidhje e qartë objektive me një plan më të gjerë, por jo gjithmonë. Qëllimi është t'u sigurojmë nxënësve ose studentëve, mjetet të cilat u duhen për të arritur përfundimisht në materiale më komplekse.  Ai mund t'i referohet formave të ndryshme të arsimit alternativ, të tilla si: arsimimi në shtëpi, autodidakticizmi (vetëmësimi), puna e të rinjve dhe Mësimi informal 

Arsimi informal përbëhet nga një mënyrë aksidentale dhe/ose e qëllimshme e bashkëpunimit për informacione të reja.  Mund të jetë i bazuar në diskutime dhe të përqendrohet në tejkalimin e boshllëqeve midis parametrave tradicionale të klasës dhe jetës jashtë klasës.   

 Shiko gjithashtu 

 Mësimi 
 Arsimi 
 Mësimi informal 
 Mësimdhënia 
 Arsimi joformal 
 Arsimi formal 

 Referime 

 Bibliografi 

 Brown, J. S., Collins, A., & Duguid, P. (1989). Situated cognition and the culture of learning. 18(1), 32.
 Blyth, C. (2008). The Art of Conversation. London: John Murray.
 Callanan, M., Cervantes, C., & Loomis, M. (2011). Informal learning.2, 646. doi:10.1002
 Dewey, J. (1933). How We Think. New York: D. C. Heath.
 Rogoff, B. (2003). The cultural nature of human development. NY: Oxford University Press.
 Sennett, R. (2012) Together. The rituals, pleasures and politics of cooperation. London: Allen Lane.
 Zeldin (1999). Conversation: How Talk Can Change Your Life. London: Harvill Press.
Kategoria:Mësim
Kategoria:Arsim