Hundgjatët e pemëve

Hundgjatët e pemëve ( ose banksringët ) janë gjitar të vegjël, amtare në pyjet tropikale të Azisë Juglindore . Ato përbëjnë familjet Tupaidae dhe Ptilocercidae , të gjithë të rendin Skandentia  . 20   lloje janë vendosur në pesë gjini . Hundgjatët e pemës kanë një raport më të lartë të trurit ndaj raportit të trupit se çdo gjitar tjetër, duke përfshirë edhe njerëzit ,  por raportet e larta nuk janë të pazakonshme për kafshët që peshojnë më pak se një kilogram.

Edhe pse quhet 'hundgjatëte pemës', dhe pavarësisht se është herët të klasifikuara në Insektivora , ata nuk janë të vërteta hundgjat , dhe jo të gjitha speciet jetojnë në pemë . 

Midis rendeve të gjitarëve, hundgjatët e pemëve janë të lidhura ngushtë me primatët dhe janë përdorur si një alternativë për primatët në studimet eksperimentale të miopisë , stresit psiko-social dhe hepatitit .

 Karakteristikat 
Hundgjatët e pemëve janë kafshë të hollë me bisht të gjatë dhe të leshta të butë, gri deri në kuqërremtë. Speciet tokësore priren të jenë më të mëdha se format arboreale dhe të kenë kthetra më të mëdha, të cilat i përdorin për gërmimin e gjahut të insekteve. Ata janë të gjithëpushtetshëm , duke ushqyer insektet, vertebrorët e vegjël, frutat dhe fara. Ata kanë dhëmbë të qenit të imët dhe molarë të pangopur.

Hundgjati i pemës ka një vizion të mirë , i cili është binocular në rastin e specieve më arboreale. Shumica janë të ditës , edhe pse disa janë nate .

Femrat kanë një periudhë shtatzanije prej 45 deri 50 ditësh dhe lindin deri në tre të rinj në foletë e veshur me gjethe të thata brenda shtresave të pemës. Të rinjtë lindin të verbër dhe pa flokë, por janë në gjendje të lënë fole pas rreth një muaji. Gjatë kësaj periudhe, nëna siguron kujdes relativisht të vogël të nënës, duke vizituar të rinjtë e saj vetëm për disa minuta çdo ditë për t'i dhënë gji.Hundgjatët e pemës arrijnë pjekurinë seksuale pas rreth katër muajsh dhe brejnë për shumicën e vitit, pa asnjë sezon të pastër mbarështimi në shumicën e llojeve.

Këto kafshë jetojnë në grupe të vogla familjare, të cilat mbrojnë territorin e tyre nga ndërhyrës. Ata shënojnë territoret e tyre duke përdorur gjëndra të ndryshme parfum ose urinë , në varësi të specieve të veçanta.

Emri Tupaia rrjedh nga tupai , fjala malai për ketrin, dhe u sigurua nga Sir Stamford Raffles .

Hundgjatët e pemëve gjithashtu janë vërejtur me qëllim të ngrënë ushqime të larta në kapsaikin , një sjellje unike midis gjitarëve të ndryshëm nga njerëzit. Një mutacion i vetëm TRPV1 redukton reagimin e tyre të dhimbjes ndaj kapsaikinoidëve, të cilat shkencëtarët besojnë se është një përshtatje evolucionare për të qenë në gjendje të konsumojnë ushqime pikante në habitatet e tyre natyrore.

 Klasifikimi 
parapamje|Stikioni i Tupait
Hundgjatët e pemëve u zhvendosën nga Insektivora në rendin primare për shkak të ngjashmërive të caktuara të brendshme me këtë të fundit (për shembull, ngjashmëritë në anatominë e trurit , të theksuara nga Sir Wilfrid Le Gros Clark ) dhe klasifikohen si një "prosimianprimitive  ". Megjithatë, studimet molekulare filogjeneticke kanë sugjeruar se hundgjatët e pemëve duhet të jepet në të njëjtën gradë ( porosisë ) si primatët dhe, me primatët dhe lemurët fluturues(kolugotët), i përkasin kladës Euarçonta . Sipas këtij klasifikimi, Euarçonta janë motra e Glires ( lagomorfët dhe brejtësve ), dhe të dy grupet janë të kombinuara në kllapa Euarchontoglires . Marrëveshje të tjera të këtyre rendeve u propozuan në të kaluarën. Edhe pse dihet se Skandentia është një nga skeletët më bazal të Euarçontoglire, pozicioni i saktë filogenetik ende nuk është zgjidhur dhe mund të jetë një motër e Glires, Primatomorfa ose Dermoptera ose të gjithë Euarçontoglires të tjera.Studimet e fundit e vendosin Skandentia si motër e Glires, duke zhvlerësuar Euarçonta:

Megjithatë, vendosja alternative e hundgjatëve të pemëve si motër për të dy Glires dhe Primatomorfa nuk mund të përjashtohet.

       Rendi Skandentia
  Familja Tupaidae
 Gjinia Anathana
 Hundgjati i pemëve indian , A. ellioti
 Gjinia Dendrogale
 Hundgjati i pemëve borean bisht-qetë , D. melanura
 Hundgjati i pemëve verior bishtë, D. murina
 Gjinia Tupaia
 Hundgjati i pemëve verior , T. belangeri
 Hundgjati i pemëve bark-artë , T. chrysogaster
 Hundgjati i pemëve me shirita , T. dorsalis
 Hundgjati i pemëve i zakonshëm , T. glis
 Hundgjati i pemëve  i hollë , T. gracilis
 Hundgjati i pemëve i Horsfieldit , T. javanica
 Hundgjati i pemëve këmbë-gjatë , T. longipes
 Hundgjati i pemëve xhuxh, T. minor
 Hundgjati i pemëve i Kalamianit , T. moellendorffi
 Hundgjati i pemëve i maleve , T. montana
 Hundgjati i pemëve i Nikobarit , T. nicobarica
 Hundgjati i pemëve i Palavanit , T. palawanensis
 Hundgjati i pemëve i pikturuar , T. picta
 Hundgjati i pemëve faqekuq , T. splendidula
 Hundgjati i pemëve  i madhe , T. tana
 Gjinia Urogale
 Hundgjati i pemëve i Mindanaois , U. everetti
  Familja Ptilokerkidae
 Gjinia Ptilocercus
          Hundgjati i pemëve bisht-stilolaps, P. lowii

 Rekordi fosilik 
Të dhënat fosile të hundgjatëve të pemëve janë të dobëta. Trungu më i vjetër i supozuar, Eodendrogale parva , është nga Eoceni i Mesëm i Henanit , Kina, por identiteti i kësaj kafshe është i pasigurt. Fosile të tjera kanë ardhur nga Myceni i Tajlandës, Pakistani, India dhe Yunnan , Kina, si dhe Plioceni i Indisë. Shumica i përkasin familjes Tupaidae, por disa fosile ende të padeklaruar nga Yunnan mendohet të jenë më afër hunggjatët e pemëve bisht shtypur. Speciet fosile të quajtura përfshijnë Prodendrogale yunnanica , Prodendrogale engesseri , dhe Tupaia storchi nga Yunnan, Tupaia miocenicanga Tajlanda, dhe Palaeotupaia sivalicus nga India.

 Referime