Benkei

Saitō Musashibō Benkei(西塔武蔵坊弁慶 1155 - 1189), quhet gjerësit Benkei, ishte një priftë luftëtar japonezë (sōhei) i cili jetoi në vitet e fundit të Periudhës Heian (794–1185)[1]. Benkei kishte jetë të ndryshme, së pari u bë priftë, pastaj asketik i malit, dhe pastaj luftëtar mashtrues. Ai më vonë i shërbeu luftëtarit të famshëm Minamoto no Yoshitsune. Ai zakonisht përshkruhet si një njeri me forcë dhe besnikëri të madhe, dhe një temë popullore e folklorit japonez, të ekspozuar në shumë literaturë dhe prodhime antike dhe moderne. Benkei kishte me vete shtatë armë, dhe është përshkruar shpesh mban ato në shpinë të tij. Përveç shpatës së tij, ai mbante një sëpatë të gjerë (masakari), një rashqelë (kumade), një drapër (nagigama), një çekiç druri (hizuchi), një sharrë (nokogiri), një shufër hekuri (tetsubō) dhe një shizë në formë gjysmë të hënës (naginata).

Jeta
Tregimet rreth lindjes së Benkeit ndryshojnë shumë. Një tregon se si babai i tij ishte kreu i një tempulli të shenjtë i cili kishte përdhunuar nënën e tij, vajzën e një farkëtarit. Një tjetër, e sheh atë si pasardhës të një perëndie të tempullit. Shumë i japin atij atributet e një demonit, një fëmijë përbindësh me flokë të egër dhe dhëmbë të gjatë. Në rininë e tij, Benkei mund të ketë qenë quajtur Oniwaka (鬼 若) - "fëmija e demonit / viganit", dhe ka shumë vepra të famshme ukiyo-e mbi temën Oniwakamaru dhe aventurat e tij. Ai thuhet se ka mposhtur 200 burra në çdo betejë në të cilën ishte përfshirë personalisht.

Benkei zgjodhi që të bashkohej me institucionin monastik në një moshë të hershme dhe udhëtoi gjerësisht midis manastireve budiste të Japonisë. Gjatë kësaj periudhe, manastirët nuk ishin vetëm qendra të rëndësishme të administratës dhe kulturës, por edhe kompetenca ushtarake në të drejtën e tyre, ngjashëm me legjionet romake. Ashtu si shumë murgj të tjerë, Benkei kishte gjasa të trajnohej në përdorimin e naginatës, një shtizë gjysmë-hënë.

Në moshën shtatëmbëdhjetë vjeç, Benkei thuhet se ka qenë 2 metra i gjatë. Në këtë pikë, ai u largua nga manastiret dhe u bë një yamabushi, një anëtar i një sekti të asketikës malore. Benkei u përshkrua zakonisht duke veshur një kapak të zi që ishte një temë nënshkrimi e asketëve të tillë malorë.

Benkei u tha të ketë bredhur rreth Kiotos çdo natë në një kërkim personal për të marrë 1000 shpata nga luftëtarët samurai, të cilët besonin se ishin arrogantë dhe të padenjë. Pas grumbullimit të 999 shpatave përmes dueleve dhe duke kërkuar çmimin e tij përfundimtar, ai u takua me një djalë të ri duke luajtur një flaut në Faltoren Gojotenjin në Kiotos. Njeriu shumë më i shkurtër me sa duket mbante një shpatë të stolisur rreth belit të tij. Në vend që të duelej në faltore, të dy dolën në urën Gojo në qytetin ku Benkei më i madh humbi përfundimisht kundër luftëtarit më të vogël, i cili ndodhi të jetë Minamoto no Yoshitsune, djali i Minamoto no Yoshitomo. Disa burime pohojnë se lufta nuk u zhvillua në Urën Gojo, por në Urën Matsubara. Jo shumë kohë pas duelit, Benkei, i frustruar dhe duke kërkuar hakmarrje, priti Yoshitsune në tempullin budist të Kiyomizu, ku humbi përsëri. Që tani, ai u bë mbajtës i Yoshitsunes dhe luftoi me të në Luftën Genpei kundër klanit Taira.Kitagawa, Hiroshi  et al. (1975). The Tale of the Heike, pp. 535, 540, 654, 656, 669.

Nga viti 1185 deri në vdekjen e tij në vitin 1189, Benkei e shoqëroi Yoshitsune si një i dëbuar.

Në fund, Benkei dhe Yoshitsune u rrethuan në kështjellën e Koromogawa no tate. Ndërsa Yoshitsune u tërhoq në ruajtjen e brendshme të kështjellës për të kryer vetë vetëvrasje rituale (seppuku), Benkei qëndronte roje në urën para portës kryesore për të mbrojtur Yoshitsune. Thuhet se ushtarët kishin frikë ta kalonin urën për ta përballuar atë dhe të gjitha ato që u ndeshën me vdekjen e shpejtë në duart e njeriut gjigant, të cilët vranë më tepër se 300 ushtarë të trajnuar.

Kuptimi se lufta e ngushtë do të thoshte vetëvrasje, luftëtarët pas Minamoto no Yoritomo vendosën të qëllonin dhe të vrisnin Benkei me shigjeta. Shumë kohë pasi beteja duhej të mbaronte, ushtarët vunë re se Benkei i shuar me shigjeta, i mbuluar me plagë, ishte ende në këmbë. Kur ushtarët guxonin të kalonin urën dhe të merrnin një vështrim më të afërt, njeriu gjigant ra në tokë, pasi vdiq duke qëndruar në këmbë. Kjo njihet si "Vdekja e Qëndrueshme e Benkeit" (弁 慶 の 立 往生, Benkei nuk Tachi Ōjō). Benkei vdiq në moshën 34 vjeçare.

Në kulturën popullore
Besnikëria dhe nderi i Benkeit e bën atë tërheqës në folklorin japonezë. Në dramën Noh Ataka, Benkei duhet të mundë zotëriun e tij (të maskuar si një portier) në mënyrë që të shmangë thyerjen e tij të maskuar. Ataka është përshtatur më vonë si kabuki Kanjinchō, dhe filmuar nga Akira Kurosawa si The Men Who Tread on the Tiger's Tail. Vdekja e personazhit Edward Newgate ose i njohur ndryshe si “Mjekërbardhi” është e ngjajshme me vdekjen e Benkeit, pasi të dy vdiqën duke qëndruar në këmbë. Një tjetër personazh i mangës One Piece, Gyukimaru u bazua në Benkei. Gyukimaru poashtu vjedh armë nga samurai që ai mendon se janë arrogantë.

 Referime 

Kategoria:Lindje 1155
Kategoria:Vdekje 1189