Grigori Sokolnikov

Grigori Jakovleviq Sakalnikov (Rusisht: Григо́рий Я́ковлевич Соко́льников) emri i vërtetë Girsh Jakovleviq Brilliant (Гирш Яковлевич Бриллиа́нт) ishte revolucionar, ekonomist dhe politikanë sovjetikë. Në prill 1917, Sokolnikov u zgjodh në komitetin e partisë në Moskë. Në tetor ai u zgjodh si anëtar i Zyrës Politike, paraardhës i Politburos, ku anëtarët ishin Lenini, Zinovievi, Kamenevi, Trocki, Stalini, Sokolnikovi dhe Bubnovi, por 'byroja' kurrë nuk u takua. Trocki tha më vonë se ishte "krejtësisht jopraktike", ndërsa Lenini dhe Zinoviev u fshehën dhe Zinoviev dhe Kamenev kundërvënë me kryengritjen e planifikuar bolshevike.

Jeta e hershme
Grigori Sokolnikov lindi Girsh Yankelevich Brilliant në Romny më 15 gusht 1888, djali i një doktori jehud i punësuar nga stacioni hekurudhor. Ai u zhvendos në Moskë si i ri dh u bashkua me fraksionin Bolshevik të Partisë së Puntorëve të Social Demokratike Ruse më 1905. Në vitin 1906-07, ai ishte i vendosur në distriktin e Moskës si propagandist bolshevik, deri në vjeshtën e vitit 1907, kur organizata e distriktit u shtyp nga arrestimet masive dhe u arrestua për 18 muaj në izolim në burgun Butyrka dhe u dënua me mërgim gjatë gjithë jetës në Siberi. Deportuar në shkurt 1909, u deshën katër muaj që ai të arrinte destinacionin e caktuar, një fshat të quajtur Rybnoye, në buzë të lumit Angara dhe gjashtë javë për t'i shpëtuar, nëpërmjet Moskës në Paris. Në Paris, ai mori një doktoraturë në ekonomi. Ai u bashkua me bolshevikët 'pajtues', të cilët donin të shmangnin një ndarje të plotë me Menshevik. Gjatë luftës, ai u zhvendos në Zvicër, dhe kontribuoi në gazetën Nashe Slovo, redaktuar nga Trocki.

Roli në luftën civile
Pas kthimit të tij nga Bresti, në fund të vitit 1917, Sokolnikov mbikëqyri konfiskimin e bankave ruse dhe krijimin e sistemit të ri bankar të centralizuar. Në mars 1918, ai u emërua redaktor i Pravda, por ai kaloi pothuajse të gjithë Luftën Civile të Rusisë në vijën e frontit, së pari si komisar politik me Ushtrinë e Dytë, e cila ishte përgjegjëse për hedhjen e rebelimeve antibolshevike në anën perëndimore të malit Ural, rreth Vyatka dhe Izhevsk. Dy muaj më vonë, pas kryengritjes, ai u transferua në Frontin Jugor, si komisar i Ushtrisë së Nëntë dhe më vonë të Ushtrisë së Trembëdhjetë, për fushatën kundër Don Kozakëve që u rebeluan kundër sundimit bolshevik dhe Ushtrisë së Bardhë i Gjeneralit Denikin. Më vonë, së bashku me Rosalia Zemlyachka, ai u bë komisar i Ushtrisë së Tetë, duke përdorur këtë pozicion për të urdhëruar të shtëna masive gjatë Luftës Civile Ruse.Boris Bajanov, Bajanov révèle Staline, Gallimard, 1979 Ai ishte gjithashtu, për një kohë, komandant ushtarak i Ushtrisë së Tetë, përkundër një proteste nga aleati i Stalinit, Sergo Ordzhonikidze, i cili i shkroi Leninit duke kërkuar: "Ku erdhi ideja se Sokolnikovi mund të komandonte një ushtri? ... A të të mbrojë krenarinë e Sokolnikovit që atij i është lejuar të luajë me një ushtri të tërë?"[


Në gusht të vitit 1920, Sokolnikov u postua në Azinë Qendrore si kryetar i qeverisë së Turkestanit dhe komandant i Frontit Turkestan. Ai e udhëhoqi shtypjen e rebelimit Basmachi. Ai gjithashtu mbikqyri futjen e një monedhe të re, futjen e tatimit në vend të ndarjes së prodhimeve të tepërta, kthimin e tregtisë së lirë, kthimin e tokës në Kirgiz që ishte kapur nga kolonët rusë dhe ringjalljen e prodhimit të pambukut.

Familja
Në vitin 1925, Sokolnikov u martua me shkrimtaren Galina Serebryakova. Ata kishin një vajzë, Geliana, e lindur më 1934.

Vdekja
Thuhet se Sokolnikovi u vra në një burg nga të dënuarit e tjerë më 21 maj 1939. Një hetim zyrtar pas Stalinit zbuloi se vrasja ishte organizuar nga zyrtari i NKVD-së P.N. Kutbatkin u urdhërua personalisht nga Lavrenty Beria dhe Josif Stalini. Në vitin 1988, gjatë perestrojkës, ai u rehabilitua së bashku me shumë viktima të tjera të Terrorit të Madh.

 Referime 

Kategoria:Lindje 1888
Kategoria:Vdekje 1939
Kategoria:Marksistë
Kategoria:Bolshevikë
Kategoria:Revolucionarë rusë
Kategoria:Politikanë rusë