Komainu

Komainu (狛 犬), janë palë statujsh të krijesave të ngjashme me luanin, ose ruajnë hyrjen ose honden, ose faltoren e brendshme të shumë faltoreve japoneze Shinto ose mbahen brenda vetë faltores së brendshme, ku ato nuk janë të dukshme për publikun. Lloji i parë, i lindur gjatë periudhës Edo, quhet sandō komainu, lloji i dytë dhe shumë më i vjetër jinnai komainu. Ato nganjëherë mund të gjenden edhe në tempuj budistë, vendbanime fisnikërie apo edhe shtëpi private.

Komainu ka karakteristike fetare në të dy tempujt dhe faltoret. Modeli është në origjinë Budiste dhe ka një kuptim simbolik: Goja e hapur është shqiptimi i shkronjës së parë të alfabetit Sanskrit, i cili shqiptohet "a", ndërsa goja e mbyllur është shqiptimi i shkronjës së fundit, e cila shqiptohet "um", për të përfaqësuar fillimin dhe mbarimin e të gjithë gjërave.JAANUS, A un Së bashku ata formojnë tingullin Aum, një i shenjtë i rrokjeve në disa fe si Hinduizmi, Budizmi dhe Xhainizmi.

Historia
Komainu ngjason shumë me luanët kujdestarë kinezë dhe në fakt kanë origjinë nga dinastia Tang.Encyclopedia of Shinto, Komainu Luanët kujdestarë kinezë besohet se kanë qenë të ndikuar nga pelthat e luanit dhe përshkrimet e luanit të futura përmes tregtisë qoftë nga Lindja e Mesme apo India, vendet ku luani ekzistonte dhe ishte një simbol i forcës.Shisa Travelogue, Culture of the lion around the world; roots of the shisa  Megjithatë, gjatë transportit të saj përgjatë Rrugës së Mëndafshit, simboli ndryshoi, duke marrë një pamje të veçantë. Statuja e parë e luanit në Indi shfaqet rreth shekullit të 3 e.r në majë të një kolone të ngritur nga mbreti Ashoka. Tradita mbërriti më vonë në Kinë, ku u zhvillua në luanin e kujdestarit që u eksportua më vonë në Kore, Japoni dhe Okinawa.

Gjatë periudhës Nara (710–794), si në pjesën tjetër të Azisë, dyshja përbëhej gjithnjë nga dy luanë..Kyoto National Museum Dictionary Të përdorura vetëm në ambiente të mbyllura deri në shekullin e 14-të, ato ishin bërë kryesisht prej druri. Gjatë periudhës Heian (794–1185), për shembull, palë prej druri ose metali u përdorën si pesha dhe ndalesa dyer, ndërsa në Pallatin Perandorak ato u përdorën për të mbështetur ekranet ose ekranet e palosshme.

Gjatë periudhës së hershme Heian, tradita ndryshoi dhe të dy statuja filluan të jenë të ndryshme dhe të quhen ndryshe. Njëri e kishte gojën hapur dhe quhej shishi (獅子 lion) sepse, si më parë, i ngjante asaj kafshe. Tjetri e kishte gojën të mbyllur, dukej më tepër si qen, quhej komainu, ose "qen Goguryeo", dhe ndonjëherë kishte një kokë të vetme në kokë.JAANUS, Komainu Gradualisht kafshët u kthyen të jenë identike, por për gojën e tyre, dhe përfunduan duke u quajtur të dy komainu.

Të pasigurtë pasi ata janë tani në faltore, Komainu janë përdorur jashtë vetëm që nga shekulli i 14-të. Në Azi, luani besohej se kishte fuqinë për të zmbrapsur të keqen, dhe për këtë u përdor zakon të ruante portat dhe dyert. Në Japoni, gjithashtu përfundoi duke u instaluar në hyrje të faltoreve dhe tempujve pranë qenit të luanit.Shogakukan Encyclopedia, Shishi Si një mbrojtje ndaj ekspozimit ndaj motit me shi të Japonisë, komainu filloi të gdhendet në gur.

Shīsā (シ ー サ ー), kafshët prej guri që në Okinawa ruajnë portat ose çatitë e shtëpive, janë të afërm të afërt të shishi dhe komainu, objekte origjina, funksioni dhe kuptimi simbolik i të cilave ata ndajnë.Shisa Travelogue, The Chinese lion-Guardian dogs 

Duke filluar nga periudhës Edo (1603–1868) kafshë të tjera janë përdorur në vend të luanëve ose qenve, ndër të tjerë derrat e egër, tigrat, dragonjtë dhe dhelprat.

Shënimet

 Referime 



Kategoria:Shinto
Kategoria:Qentë mitike
Kategoria:Arte dekorative
Kategoria:Skulptura të kafshëve