Ashley Young

Ashley Simon Young (lindur më 9 korrik 1985) është një futbollist profesionist anglez i cili luan si anësor ose mbrojtës krahu për klubin anglez Everton. Ai gjithashtu ka qënë një lojtar i kombëtares angleze, me të cilën ka regjistruar 39 ndeshje dhe 7 gola.

I lindur dhe i rritur në Hertfordshire, Young e nisi karrierën e tij te Watford dhe luajti ndeshjen e tij të parë si profesionist në vitin 2003 nën drejtimin e trajnerit Ray Lewington. Ai u bë plotësisht pjesë e ekipit të parë të sezonin 2004–05 dhe ishte një lojtar kyç në ngjitjen e ekipit në elitë në sezonin 2005–06. Në janar 2007, ai u transferua te Aston Villa për një shifër fillestare 8 milion £.

Young u bë një element i rëndësishëm në Villa Park dhe fitoi çmimin PFA Lojtari i ri i Vitit në vitin 2009. Më 23 qershor 2011, Young firmosi me Manchester United për shifrën fillestare 17 milion £. Ai fitoi gjashtë trofe te United, përfshirë Premier Ligën në vitin 2013, Kupën FA në vitin 2016, Kupën e Ligës dhe UEFA Ligën e Evropës në vitin 2017. Në janar 2020, ai u transferua në Itali te Interi.

Karriera me klube
Watford
Young j'u bashkua akademisës së të rinjëve të Watford në moshën 10 vjeç. Ai vazhdoi zhvillimin atje deri në verën e vitit 2001, kur ai u njoftua nga klubi se nuk do të merrte një bursë studimi të plotë dhe se do t'i duhej të kërkonte një ekip tjetër. Pavarësisht se u refuzua, Young qëndroi në klub me kohë të pjesshme dhe u mundua që të përmirsohej dhe t'i provonte klubit që mund të bëhej pjesë e ekipit të parë. Ai filloi të stërvitej me ekipin nën-18, pavarësisht se ishte 16 vjeç, dhe filloi të luante si titullar nga fundi i sezonit. Ai vazhdoi me ekipin nën-21 dhe në fund j'u ofrua kontrata e parë si profesionist nga klubi.

Young bëri debutimin e tij si profesionist në shtator 2003 në moshën 18 vjeç nën drejtimin e trajnerit Ray Lewington, duke shënuar si zëvëndësues në një ndeshje ndaj Millwall. Ai luajti edhe pesë ndeshje të tjera si zëvëndësues në atë sezon, duke shënuar tre gola, kurse ndeshja e tij e parë si titullar erdhi në Kupën e Ligës. Young u bë protagonist në skuadrës gjatë sezonit 2004–05, ku ai luajti 34 ndeshje në kampionat me Watfordin që siguroi me vështirsi mbijetesën në Championship. Pavarësisht se nuk shënoi, Young u nderua me çmimin e klubit "Lojtari më i mirë i ri".

Young filloi të luante në pozicione të avancuara si sulmues ose anësor i djathtë në sezonin 2005–06 nën drejtimin e trajnerit Aidy Boothroyd. Ai luajti 41 ndeshje si titullar dhe shënoi 15 gola, përfshirë një gol në gjysëm-finalen e play-off kundër Crystal Palace. Në këtë fazë, Watfordi u shpall fitues duke mposhtur Leeds United 3–0 për të siguruar ngjitjen në Premier Ligë. Gjatë atij sezoni, Young shënoi disa gola spektakolar, përfshirë një gol nga rreth 30 metra distancë që përfundoi në trekëndësh kundër Coventry City si dhe një gol nga një gjuajtje me hark në ndeshjen ndaj Queens Park Rangers. Megjithatë, në atë sezon, Young u përjashtua me karton të kuq për herë të parë në karrierë në derbin lokal kundër Luton Town.

Young e nisi sezonin 2006–07 në Premier Ligë në një formë të mirë, duke shënuar tre gola, përfshirë një në minutën e fundit në barazimin 3–3 kundër Fulham (ai kishte shënuar edhe golin e dytë të Watfordit) dhe një tjetër në fitoren ndaj Middlesbrough, e para e Watfordit për atë sezon. Ai gjithashtu shënoi me goditje dënimi në Kupën e Ligës kundër Hull City, duke i dhënë ekipit fitoren 2–1. Në merkaton e dimit në janar 2007, Watfordi mori oferta 5 milion £ nga tre klube të pazbuluara për Young. Watfordi i refuzoi të tre ofertat, edhe pse më pas erdhi një tjetër ofertë, këtë herë më e përmirsuar 7 milion £, sërisht nga një klub anonim. Një ofertë edhe më e përmirsuar te rreth 10 milion £ erdhi nga West Ham United, duke bërë që Watford ta pranonte. Megjithatë, Young e refuzoi transferimin, duke vendosur që të priste oferta nga klubi që nuk rrezikonin rënjen nga kategoria.

Aston Villa
2007–2009
parapamje|djathtas|190px|Young (djathtas) me Aston Villën në vitin 2008.

Më 23 janar 2007, Aston Villa siguroi transferimin e Young për 8 milion £, e cila shkonte deri në 9.65 milion £ në varësi të bonuseve. Në atë kohë, ai u bë transferimi më i kushtueshëm i Aston Villës. Tetë ditë më vonë, ai shënoi në debutimin e tij për klubin në St James' Park kundër Newcastle United, por Villa u mposht 3–1. Young e nisi sezonin 2007–08 në formë të mirë, duke u shpallur lojtari më i mirë në disa ndeshje, e cila u pasua edhe nga ftesa e parë në ekipin kombëtar. Më 20 prill 2008, Young shënoi një dopietë dhe asistoi dy të tjetër në fitoren 5–1 të Aston Villës kundër Birmingham City në Villa Park. Në këtë sezon, ai arriti të asistoj 17 gola, duke u renditur në vendin e dytë mbrapa Cesc Fàbregas. Performancat e tij bënë që ai të përfshihej në Ekipin e Sezonit të Premier Ligës, duke u bërë vetëm një nga dy lojtarët (sëbashku me David James të Portsmouth) që nuk ishte pjesë e "Katërshes së madhe" (Chelsea, Arsenal, Liverpool dhe Manchester United) dhe që ja doli të ishte pjesë e Ekipit të Sezonit.

Young e nisi sezonin 2008–09 në formë pozitive, duke shënuar golin e parë në kompeticionet evropiane më 26 korrik 2008 në fitoren minimale 1–0 kundër Odense. Aston Villa fitoi me rezultatin e përgjithshëm 3–2, duke u kualifikuar për në raundet kualifikuese të Kupës UEFA. Më 10 tetor 2008, Young u shpall Lojtari i Muajit i Premier Ligës për muajin shtator. Në nëntor 2008, ai firmosi një kontratë të re katër-vjeçare me klubin. Më 7 dhjetor, gjatë fitores 3–2 kundër Evertonit në kampionat, Young ishte protagonist me dy gola të shënuar, përfshirë edhe atë të fitores në minutat shtesë, duke arritur në kuotën 5 gola. Kjo performancë shtyu trajnerin Martin O'Neill ta përshkruante Young si lojtar i "klasit botëror" në intervistën pas ndeshjes. Më 10 janar 2009, Young u shpall sërisht Lojtari i Muajit i Premier Ligës për muajin dhjetor, kurse trajneri O'Neill u shpall Trajneri i Muajit. Ai u bë lojtari i parë në histori që fiton tre çmime mujore të Premier Ligës brënda një viti. Gjatë një ndeshje kampionati kundër Sunderland, Young mori kartonin e kuq të parë në Premier Ligë për një ndërhyrje të ashpër me të dyja këmbët kundër Dean Whitehead. Më 26 prill, ai fitoi çmimin PFA Lojtari i Ri i Vitit.

2009–2011
Young shënoi golin e parë të sezonit 2009–10 më 24 gusht me penallti, duke ndihmuar ekipin të fitonte 3–1 kundër Liverpool në Anfield. Megjithatë, vetëm tre ditë më vonë, ai humbi një penallti në fitoren 2–1 në shtëpi kundër Rapid Vienna në raundin play-off të UEFA Ligës së Evropës. Ai fitoi dy penallti në pjesën e parë të asaj ndeshje (të parën që e humbi, dhe të dytën që u shënua nga James Milner). Aston Villa u eliminua nga turnamenti me rregullin e golit jashtë fushe.

Gjatë sezonit 2010–11, Young u bë zëvëndës-kapiteni i klubit dhe luajti në një rol të lirë mbrapa sulmuesit, që i lejonte atij të kalonte nga krahët në qëndër. Ai shënoi golin e parë në këtë sezon me një goditje dënimi në ndeshjen e Premier Ligës në shtëpi kundër Bolton Wanderers më 18 shtator 2010. Ai e mbylli sezonin me 50 ndeshje në të gjitha kompeticionet, duke qënë lojtari që ka luajtur më shumë nga e gjithë skuadra. Ai gjithashtu shënoi nëntë gola dhe asistoi katërmbëdhjetë të tjerë.

Me vetëm një vit të mbetura nga kontrata e tij aktuale me klubin, Young njoftoi se ai nuk do të merrte një vendim për të ardhmen e tij deri në përfundim të sezonit. Më 20 qershor 2011, trajneri i ri Alex McLeish pranoi se mundësitë që ekipi të humbiste Young ekzistonin, duke deklaruar: "Nuk është konfirmuar ende por ka të ngjarë ashtu."

Manchester United
2011–2014
Më 23 qershor 2011, Young përfundoi një kalim te Manchester United për një shifër të pazbuluar, e cila u raportua të ishte rreth 17 milion £. Ai i kreu vizitat mjeksore një ditë më parë, kur Manchester United kishte mposhtur konkurencën e Liverpoolit për shërbimet e tij. Ai firmosi një kontratë pesë-vjeaçre me klubin, duke marrë fanellën me numrin 18, e cila për herë të fundit ishte pjesë e Paul Scholes. 

Young bëri debutimin e tij me klubin më 7 gusht në ndeshjen e FA Community Shield 2011 kundër ekipit rival Manchester City, duke luajtur si titullar në të gjithë takimin, me Manchester United që fitoi 3–2 dhe siguroi trofeun e parë të sezonit; ai asistoi golin e parë të ekipit të tij të shënuar nga Chris Smalling me një goditje të lirë. Debutimi i tij në kampionat erdhi më 14 gusht në fitoren 2–1 në transfertë ndaj West Bromwich Albion, fillimisht duke asistuar golin e Wayne Rooney dhe më pas duke detyruar mbrojtësin kundërshtar të shkaktonte një autogol pas një inkursioni dhe krosi nga krahu i majtë. Young shënoi dy golat e parë të tij për Manchester United në fitoren rekord 8–2 kundër Arsenalit në Old Trafford.

Më 27 shtator 2011, Young bëri debutimin e tij në UEFA Ligën e Kampioneve në barazimin 3–3 kundër Basel, duke shënuar me kokë në minutën e 90të. Pas një dëmtimi në kyçin e këmbës të pësuar në dhjetor 2011, Young u rikthye në aksion gjatë barazimit 3–3 të United kundër Çelsit në Stamford Bridge më 5 shkurt 2012. Në Ligën e Kampioneve, Manchester United u eliminua që në fazën e grupeve, duke u zhvendosur në Ligën e Evropës, ku në ndeshjen e parë të raundit të 32-tave kundër Ajaxit, Young shënoi një nga golat e fitores 2–0. Ai e mbylli sezonin e parë në Old Trafford me 33 ndeshje dhe 8 gola në të gjitha kompeticionet.

2014–2017
parapamje|majtas|upright|Young në aksion me Manchester United në vitin 2015.

Në maj 2014, Louis van Gaal u vendos trajneri i ri i Manchester United. Nën drejtimin e tij, ekipi filloi të luante me rreshtimin 3–5–2, që pa Young të zhvendosej në rolin e anësorit të tërhequr. Pas luajti në këtë pozicion gjatë fazës përgatitore, ai debutoi në këtë rol të ri më 16 gusht në disfatën 2–1 kundër Swansea City. Më 1 janar 2015, Young dëmtoi kofshën gjatë barazimit 1–1 kundër Stoke City. Ai u rikthye në aksion më 3 shkurt në fitoren komode 3–0 kundër Cambridge United në Kupën FA, duke zëvëndësuar argjentinasin Marcos Rojo në minutën e 82të. Young regjistroi golin e parë të sezonit në fitoren 1–0 kundër Newcastle United më 4 mars, kurse më 12 prill, ai u shpall lojtari më i mirë në fitoren 4–2 kundër Manchester Cityt, ku ai shënoi golin e barazimit të përkohshëm dhe asistoi dy gola të tjerë. Young e mbylli sezonin 2014–15 me 29 ndeshje dhe 2 gola ndërmjet Premier Ligës dhe Kupës FA. Ai e kaloi sezonin duke luajtur si anësor dhe si anësor i tërhequr; për këtë të fundit, trajneri ndjeu se ishte pozicioni më i mirë për anglezin.

Më 7 gusht 2015, Young firmosi një kontratë të re tre-vjeçare me Manchester United, me një mundësi rinovimi edhe për një vit, duke e mbajtur veten të angazhuar në klub deri në vitin 2018. Ndeshjet e tij në fillimin e sezonit ishin të kufiziuara, duke luajtur vetëm një ndeshje si titullar kundër Tottenham Hotspur më 8 gusht. Më 12 shtator, Young kombinoi me debutuesin Anthony Martial i cili shënoi golin e tij të parë të sezonit në fitoren 3–1 kundër ekipit rival Liverpool. Gjatë muajve të ardhshëm, ai filloi të aktivizohej si mbrojtës i djathtë për shkak të dëmtimit të Antonio Valencias. Më 17 janar 2016, Young pësoi një dëmtim të rëndë në ije në ndeshjen ndaj Liverpoolit, duke qëndruar jashtë fushave për disa muaj. Ai u rikthye në aksion më 10 prill në disfatën 3–0 kundër Tottenham Hotspur, duke luajtur në një pozicion të avancuar pasi zëvëndësoi Marcus Rashford në fillim të pjesës së dytë. Vendimi për të aktivizuar Young në pozicionin e sulmuesit bëri që trajneri Van Gaal të përballej me kritika të shumta, megjithatë holandezi e mbrojti këtë vendim duke thënë se ai "të tendoste mbrojtjen kundërshtare". Ai shënoi golin e tij të vetëm të sezonit më 17 maj në ndeshjen e fundit të Premier Ligës ku Manchester United fitoi 3–1 kundër Bournemouth. Katër ditë më pas, ai fitoi Kupën FA ku në finale Manchester United fitoi 2–1 kundër Crystal Palace në kohën shtesë; ai u aktivizua fillimisht si zëvëndësues në minutën e 72të në vend të Rashford, duke marrë rolin e sulmuesit, por më pas u zhvendos si mbrojtës i majtë. Ky ishte trofeu i tij i tretë me klubin.

parapamje|djathtas|Young (majtas) në aksion me  Manchester United në vitin 2017.
Me ardhjen e José Mourinhos në krye të pankinës së Manchester United, hapsirat në formacion për Young u paksuan në pjesën e parë të sezonit. Ndeshja e tij e parë sezonale erdhi më 15 shtator në disfatën 1–0 kundër Feyenoord në Ligën e Evropës, duke zëvëndësuar spanjollin Juan Mata në minutën e 63të. Nga tetori deri në janar, Young luajti vetëm katër ndeshje, të gjitha si titullar në pozicionin e mbrojtësit të krahut ose anësorit të tërhequr. Ai regjistroi asistin e parë të sezonit më 19 mars 2017 në fitoren 3–1 kundër Middlesbrough, ku krosimi i tij u shënua me kokë nga Fellaini. Më 16 prill, Young ishte kapiten i ekipit për herë të parë, me Manchester United që fitoi 2–0 kundër Çelsit. Sezoni i tij u mbyll më 4 maj pas një dëmtimi kundër Celta Vigos në ndeshjen e parë të gjysëm-finales së Ligës së Evropës.

2017–2020
Young zhvilloi ndeshjen e parë të sezonit 2017–18 më 12 shtator në fitoren 3–0 kundër Baselit në Ligën e Kampioneve, ku ai ishte kapiten dhe asistoi golin e Fellainit në minutën e 35të me një krosim. Pesë ditë më pas, ai luajti si titullar në krahun e majtë të mbrojtes në fitoren komode 4–0 kundër Evertonit. Më 28 nëntor, Young shënoi dopietën e tij të parë që nga marsi 2012 në fitoren 4–2 në Vicarage Road kundër ish klubit të tij Watford; ai shënoi dy golat e parë të ekipit të tij, përfshirë edhe një goditje dënimi nga 30 metra që përfundoi në trekëndëshin e majtë.

Në shkurt 2019, Young firmosi një kontratë të re një-vjeçare me klubin. Në gusht 2019, para fillimit të sezonit 2019–20, Young u vendos kapiteni i ri i Manchester United.

Internazionale
Më 17 janar 2020, klubi italian Internazionale njoftoi se kishte firmosur një kontratë gjashtë-mujore me mundësi rinovimi për një sezon me Young. Shuma e transferimit u raportua të ishte 1.5 milion €. Ai bëri debutimin e tij me ekipin më 26 janar në ndeshjen e Serie A kundër Cagliarit, duke asistuar golin e vetëm të ekipit të tij të shënuar nga Lautaro Martínez me një kros, me Interin që barazoi 1–1 në San Siro.

Young shënoi golin e parë me Interin më 16 shkurt në humbjen 2–1 kundër Lazios në Stadio Olimpico. Në sezonin e ardhshëm, Interi fitoi Scudetton për herë të 19të në histori; Young u bë anglezi i tretë, pas Jimmy Greaves (1962) dhe Gerry Hitchens (1963) që fiton kampionatin në Itali.

Rikthimi te Aston Villa
Më 17 qershor 2021, Young u rikthye te Aston Villa duke firmosur një kontratë një-vjeçare. Ai i'u bashkua klubit zyrtarisht më 1 korrik pas skadimit të kontratës së tij me Interin. Ai e nisi sezonin e ri 2021–22 më 14 gusht duke luajtur në humbjen 3–2 kundër ish ekipit të tij Watford.

Më 10 qershor 2022, Young u la i lirë nga Villa pas përfundimit të kontratës. Ai u bë lojtar i lirë më 1 korrik, megjithatë, klubi i ofroi një kontratë të re një-vjeçare tre ditë më pas, të cilën Young e pranoi. Më 27 korrik, u njoftua se Young do të ishte kapiteni i klubit kurse John McGinn do të shërbente si kapiteni në fushë.

Karriera ndërkombëtare
2006–2009: Ekipi nën-21 dhe ekipi i parë
Në shkurt 2006, performancat pozitive të Young me Watford u shpërblyen me thirrjen e parë në ekipin kombëtar nën-21 nga trajneri Peter Taylor për ndeshjen miqësore kundër një ekipi italian të Serie B. Anglia fitoi 1–0, me Young i cili luajti si titullar në pjesën e parë. Thirrja e tij e rradhës erdhi për ndeshjen kundër Zvicrës në shtator të atij viti. Ndeshja e vlefshme për kualifikueset e UEFA Kampionatin Evropian nën-21, përfundoi me fitoren e Anglisë 3–2 falë një goli në fund, duke bërë që Tre luanët të fitonin grupin e tyre dhe të kualifikoheshin në fazën play-off. Ai u thirr në finalet e turnamentit, duke zhvilluar tre ndeshje. Në gjysëm-finalen kundër vendit organizator Holanda, Young shënoi dy herë në gjuajtjet e penalltive me Anglinë që u mposht 13–12. Në periudhën 2006–2007, Young zhvilloi 10 paraqitje me ekipin nën-21 të Anglisë.

Më 31 gusht 2007, Steve McClaren thirri Young në ekipin e parë të Anglisë për herë të parë, për ndeshjet kualifikuese të UEFA Euro 2008 kundër Rusisë dhe Izraelit. Ai luajti ndeshjen e tij të parë për Anglinë më 16 nëntor 2007 në ndeshjen miqësore kundër Kombëtarja austriake e futbollit; Young u aktivizua si zëvëndësues në pjesën e dytë dhe kontriboi në fitimin e ndeshjes me rezultatin 1–0. Ai nuk ishte pjesë e listës praprake me 30 lojtarë të trajnerit Fabio Capello për Kupën e Botës 2010 në Afrikën e Jugut.

2010–2012: Fushata e UEFA Euro 2012
parapamje|majtas|150px|Young me Anglinë para një ndeshje në UEFA Euro 2012.
Më 12 tetor 2010, Young luajti si titullar për herë të parë me Anglinë në një ndeshje kualifikuese të UEFA Euro 2012 kundër Malit të Zi. Goli i tij i parë ndërkombëtar erdhi më 9 shkurt 2011 në miqësoren në transfertë kundër Danimarkës, duke ndihmuar Anglinë të fitonte 2–1. Po në atë vit, Young do të shënonte edhe kundër Zvicrës (me një gjuajtje vollej në hyrje të zonës kundërshtare), Uellsit (golin e vetëm të ndeshjes) si dhe kundër Malit të Zi, në një ndeshje ku ai asistoi edhe golin e Darren Bent. Në këtë ndeshje Anglia barazoi 2–2, një rezultat që i lejoi kualifikimin për në finalet e turnamentit.

Më 26 maj 2012, Young shënoi në ndeshjen miqësore përgatitore për Euro 2012 kundër Norvegjisë, duke shënuar për të katërtën ndeshje rresht. Ai u bë lojtari i parë që nga Wayne Rooney që shënon në katër ndeshje rresht për Anglinë. Në turnament, Young luajti në të katërt ndeshjet e kombëtares. Anglia u eliminua në çerek-finale nga Italia pas gjuajtjeve të penalltive; ai ishte një nga dy lojtarët e Anglisë që gabuan në penalltinë e tyre.

2017–vazhdon: Rikthimi dhe Kupa e Botës 2018
parapamje|djathtas|Young me Anglinë gjatë Kupës së Botës 2018. 
Në nëntor 2017, pasi nuk kishte qënë pjesë e kombëtares për rreth 4 vite, Young u rikthye pasi mori një ftesë nga trajneri Gareth Southgate për ndeshjet miqësore kundër Gjermanisë dhe Brazilit. Ai luajti në miqësoren e dytë ndaj Brazilit më 14 nëntor, e cila u mbyll në barazim pa gola, duke zëvëndësuar mbrojtësin Ryan Bertrand në minutën e 80të.

Në maj 2018, Southgate e përfshirë Young në listën e tij me 23 lojtarë që do të luanin në Kupën e Botës 2018 në Rusi. Ai ishte titullar në krahun e majtë të mbrojtjes në dy ndeshjet e para të grupit kundër Tunizisë dhe Panamasë. Anglia i fitoi të dy ndeshjet e para, duke siguruar kualifikimin për në fazën me eliminim direkt. Kjo gjë bëri që Young të lihej pushim për ndeshjen e tretë të grupit kundër Bekgjikës. Në ndeshjen e raundit të 16-tave kundër fituesit të grupit H Kolumbisë, Young luajti si titullar dhe u zëvëndësua nga Danny Rose 12 minuta para përfundimit të kohës së rregullt. Ndeshja shkoi në gjuajtjet e penalltive ku Anglia fitoi 4–3. Në çerek-finalen kundër Suedisë, Young luajti 90 minuta të plota dhe asistoi një nga dy golat e fitores 2–0. Në gjysëm-finale Anglia u përball me Kroacinë, e cila fitoi 2–1 në kohën shtesë duke i eliminuar Tre Luanët nga kompeticioni; në ndeshjen e vendit të tretë, Southgate nuk e aktivizoi Young. Anglia humbi finalen e vogël kundër Belgjikës, duke e mbyllur turnamentin në vendin e katërt, e cila ishte rezultati më i mirë i tyre që nga viti 1990.

Profili i lojtarit
Young në karrierën e tij ka luajtur në disa pozicione: edhe pse kryesisht është një anësor, ai ka luajtur si sulmues nën drejtimin e trajnerit Boothroyd te Watford dhe një herë nën drejtimin e Van Gaal te Manchester United. Te Aston Villa, ai luajti në një rol të lirë mbrapa sulmuesit.

Gjatë viteve të tij te United, Young u përshtat në rolin e mbrojtësit, duke u aktivizuar në të majtë. Martin Laurence i WhoScored tha në vitin 2018, "Luke Shaw nuk mund të marrë një goditje në Manchester United dhe kjo është në sajë të formës së Ashley Young, i cili është përshtatur me një rol tjetër të ri në mënyrë të shkëlqyer. Young tani po dëshmon se është një mbrojtës agresiv dhe inteligjent, ndërsa ende ofron kërcënim me dërgesat e tij në zonë. Në formën aktuale, 32-vjeçari nuk duhet të hyj në ekip, por të konsiderohet si zgjedhja e parë e Anglisë." Përveç se në krahun e majtë, Young ka luajtur edhe në të djathtë të mbrojtjes.

Young në karrierën e tij ka shkaktuar edhe polemika, duke u akuzuar nga mediat për simulime dhe është kritikuar nga trajnerë si Sir Alex Ferguson dhe David Moyes, të cilët kanë thënë se ai i ka përdorur simulimet për të marrë avantazhe të padrejta.

Jeta personale
Young ka lindur në Stevenage, Hertfordshire. Ai ka vëlla më të madh dhe dy vëllezër më të vegjël që janë futbollista: Lewis, i cili debutoi me Watford në vitin 2008, dhe Kyle, i cili në prill 2009 u stërvit me Akademinë e Arsenal. Young ndoqi gjimnazin John Henry Newman, ku ai luajti futboll me pilotin e ardhshëm të Formula Një, Lewis Hamilton. Babai i tij i cili ka lindur në Xhamajkë është tifoz i Tottenhamit, kurse vetëm Young, ashtu si vëllai i tij, ishte tifoz i Arsenalit. Heroi i tij dhe "modeli brënda dhe jashtë fushe" ishte Ian Wright. Young u martua me Nicky Pike në qershor 2015. Ata fillimisht e kishin planifikuar martesën në vitin 2011 por u anullua dy ditë para se të kryhej.

Statistikat e karrierës
Klube

+ Ndeshjet dhe golat sipas klubit, sezonit dhe kompeticionitKlubiSezoniLigaKupaKupa e LigësEvropaTjetërGjithsejDivizionNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaWatford2003–04Divizioni i Parë530010——632004–05Championship3400040——3802005–0639130011—3143152006–07Premier League2031021——234Gjithsej98191082—3111022Aston Villa2006–07Premier League132————1322007–083791010——3992008–09367301082—4892009–10375625220—5092010–11347203210—409Gjithsej15730122104112—19038Manchester United2011–12Premier League256000072103382012–13190200020—2302013–14202002180003032014–152623000——2922015–16181102050—2612016–17120301070002302017–18302400040003822018–19302301070—4122019–20120102031—181Gjithsej19215170814331026119Internazionale2019–20Serie A1000—00—10Gjithsej karriera448643022675454156279

Kombëtarja

+ Ndeshjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vititEkipi kombëtarVitiNdshGolaAnglia200710200830200930201040201174201292201331201710201880Gjithsej397

Golat me kombëtaren
Redaktuar më 11 korrik 2018. Rezultatet e Anglisë të listuara të parat, kolonat e golave tregojnë rezultatin pas çdo goli të shënuar nga Young.

+ Golat me kombëtaren sipas datës, vendit, ndeshjes, kundërshtarit, rezultatit dhe kompeticionitNr.DataVendiNdshKundërshtariGoliRezultatiKompeticioni19 shkurt 2011Stadiumi Parken, Kopenhagen, Danimark122–12–1Ndeshje miqësore24 qershor 2011Wembley Stadium, Londër, Angli152–22–2Kualifikueset e UEFA Euro 201236 shtator 2011171–01–047 tetor 2011Podgorica City Stadium, Podgorica, Mali i Zi181–02–2529 shkurt 2012Wembley Stadium, Londër, Angli192–22–3Ndeshje miqësore626 maj 2012Ullevaal Stadion, Oslo, Norvegji201–01–0722 mars 2013San Marino Stadium, Serravalle, San Marino284–08–0Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 2014

Trofe
Watford
Football League Championship play-offs: 2006

Aston Villa
Football League Cup finalist: 2009–10

Manchester United
Premier League: 2012–13
FA Cup: 2015–16
EFL Cup: 2016–17
FA Community Shield: 2011
UEFA Liga e Evropës: 2016–17

 Referime 

Lidhje të jashtme

Profili  te uebfaqja zyrtare e Interit
Profili te Federata Angleze
Ashley Young te Soccerbase

Kategoria:Lindje 1985
Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Futbollistë anglezë
Kategoria:Futbollistë në kombëtaren angleze
Kategoria:Futbollistë në Watford F.C.
Kategoria:Futbollistë në Aston Villa F.C.
Kategoria:Futbollistë në Manchester United F.C.
Kategoria:Futbollistë në F.C. Internazionale Milano
Kategoria:Futbollistë në Football League Championship
Kategoria:Futbollistë në Premier League
Kategoria:Futbollistë në Serie A
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2012
Kategoria:Futbollistë në 2018 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Lojtarë fitues të UEFA Ligës së Evropës