Johann Beckmann

Johann Beckmann (4 qershor 1739 - 3 shkurt 1811) ishte shkencëtar gjerman dhe zbulues i fjalës teknologji dhe ishte i pari që mësoi teknologjinë dhe e bëri si lëndë akademike. 

Jeta
Ai u arsimua në Stade dhe në [[Universiteti i Göttingen|Universitetin e Göttingen], ku studioi teologjinë, matematikën, fizikën, historinë natyrore, financat publike dhe administrimin. Pas përfundimit të studimeve të tij, në vitin 1762 ai bëri një udhëtim studimor nëpërmjet Braunshvajgut dhe Republikës së Holandës që shqyrtonin minierat, fabrikat, muzetë e historisë natyrore, koleksionet private, universitetet dhe profesorët e tyre.Johann Beckmann's dagboek van zijne reis door Nederland in 1762, Medegedeeld door G.W. Kernkamp

Vdekja e nënës së tij në vitin 1762 duke e privuar nga mjetet e tij të ndihmës, shkoi në 1763 me ftesë të pastorit të bashkësisë luteriane, Anton Friedrich Büsching, themeluesi i metodës historike të gjeografisë, për të mësuar historinë natyrore në gjimnazin luteran Shën Petrischule në Shën Petersburg, Rusi. Kjo zyrë, që ai e dorëzoi më 1765, udhëtoi në Danimarkë dhe Suedi, gjatë viteve 1765-66, ku studioi metodat e punës së minierave, fabrikave dhe fondeve, si dhe koleksionet e artit dhe historisë natyrore. Ai bëri të njohurit e Lineut në Uppsala. (Ditari i tij i udhëtimeve të këtyre udhëtimeve Schwedische Reise in den Jahren 1765-1766 u botua në Uppsala në 1911.) Në  vitin 1766 ai u emërua profesor i jashtëzakonshëm i filozofisë në Göttingen. Atje ai ligjëroi në ekonominë politike dhe të brendshme, dhe më 1768 ai themeloi një kopsht botanik mbi parimet e Lineut. I tillë ishte suksesi i tij që më 1770 u emërua profesor i zakonshëm.

Ai ishte në zakonin e marrjes së studentëve të tij në punëtori, që të fitonin njohuri praktike, si dhe teorike të proceseve të ndryshme dhe zejtarisë. Ndërkohë që ishte i angazhuar, ai vendosi të gjurmonte historinë dhe të përshkruante gjendjen ekzistuese të secilës prej arteve dhe shkencave në të cilat ai po ligjëronte. Por edhe industria e Beckmann dhe entuziazëmi nuk ishin në gjendje të arrinin sasinë e studimit të nevojshëm për këtë detyrë. Prandaj ai e kufizoi vëmendjen e tij në disa vepra praktike dhe tregti; dhe për këto punë ne i detyrohemi Beiträge zur Geschichte der Erfindungen (1780-1805), përkthyer në anglisht si Historia e Shpikjeve, zbulimeve dhe origjinave (1797, 4 ed 1846) një vepër në të cilën ai lidhet me origjinën, historinë dhe gjendjen e fundit e makinave të ndryshme, veglave, etj, të punësuar në tregti dhe për qëllime shtëpiake. Kjo punë i jep të drejtë Beckmanit të konsiderohet si themeluesi i teknologjisë shkencore, një term që ai ishte i pari që përdorte në vitin 1772.

Qasja e Beckmann ishte ajo e një studiuesi që punonte në Iluminizmin dhe shkrimet e tij analitike mbi teknologjinë pasqyronin punën e Diderotit dhe [[Encyclopédie|Enciklopedisë] së tij, dhe Descriptions des Arts et Métiers. Ai duhet të jetë frymëzuar nga puna taksonomike e Lineut dhe Albrecht von Haller. Asgjë e ngjashme nuk u prodhua në anglisht në atë kohë. Ai ishte i pari që shkruante llogari historike dhe kritike të teknikave të zejtarisë dhe prodhimit dhe publikoi klasifikimin e teknikave. Qëllimi i tij ishte të prodhonte një sondazh i cili do të frymëzonte të tjerët për të bërë përmirësime të dobishme.

Në vitin 1772 Beckmann u zgjodh anëtar i Akademisë së Shkencave dhe Humanizmit, dhe ai kontribuoi disertacione të vlefshme shkencore në punimet e tij deri më 1783, kur u tërhoq nga të gjitha aksionet e tjera në punën e tij. Ai ishte gjithashtu anëtar i shoqërive shkencore në Celle, Halle, Mynih, Erfurt, Amsterdam, Stokholm dhe Shën Petersburg. Në vitin 1784, ai u emërua Këshilltar në Gjykatën Hanoverian. Në vitin 1790, ai u zgjodh anëtar i jashtëm i Akademisë Mbretërore Suedeze të Shkencave. Në vitin 1809 ai u bë anëtar i Institutit Mbretëror të Holandës.

Punimet

 Über Einrichtung der oeconomischen Vorlesungen. Göttingen 1767.
 Anleitung zur Technologie. Göttingen 1777, 5. Auflage 1809.
 Beiträge zur Geschichte der Erfindungen. 5 vëllime, Leipzig und Göttingen 1780–1805.
 Entwurf einer algemeinen Technologie. Leipzig und Göttingen 1806.
 Anleitung zur Handlungswissenschaft. Göttingen 1789.
 Vorbereitung zur Waarenkunde. 2 vëllime, Göttingen 1795 bis 1800.
 Physikalisch-oeconomische Bibliothek. 23 vëllime Göttingen 1770–1807.
 Grundsätze der teutschen Landwirthschaft. Göttingen 1769; Auflagen 1775, 1783, 1790, 1802 u. 1806.
 Beiträge zur Oeconomie, Technologie, Polizey- und Cameralwissenschaft. 12 vëllime Göttingen 1777–1791.
 Anweisung, die Rechnungen kleiner Haushaltungen zu führen. 2. Auflage. Göttingen 1797, 1802.
 Litteratur der älteren Reisebeschreibungen. 2 vëllime, 1808–1810.

 Referime 

Kategoria:Lindje 1739
Kategoria:Vdekje 1811
Kategoria:Historianë të teknologjisë