Pylli i Amazonës

Pylli i Amazones ( portugalisht :  ose  ; ,  ose zakonisht  ; Frëngjisht ; Holandez), i njohur gjithashtu në gjuhën angleze si Amazonia ose Xhungla Amazone , është një pyll i gjelbër me lëng në Amazon biome që mbulon pjesën më të madhe të Amazon basenit të Amerikës së Jugut . Ky pellg përfshin , nga të cilat  janë të mbuluara nga rainforest. Ky rajon përfshin territorin që i përket nëntë kombeve. Pjesa më e madhe e pyjeve gjendet në Brazil , me 60% të pyjeve të shiut, ndjekur nga Peru me 13%, Kolumbi me 10% dhe me sasi të vogla në Venezuelë , Ekuador , Bolivi , Guajana , Suriname dhe Guajana Franceze. Shtetet ose departamentet në katër vende përmbajnë " Amazonas " në emrat e tyre. Amazon përfaqëson më shumë se gjysmën e pyjeve të mbetura të planetit,  dhe përfshin traktin më të madh dhe më të biodiversitetit të pyjeve tropikale në botë, me rreth 390 miliardë pemë individuale të ndara në 16,000 lloje. 

 Etimologji 
Emri Amazon thuhet të lindë nga një luftë Francisco de Orellana luftoi me Tapuyas dhe fiseve të tjera. Gratë e fisit luftuan së bashku me burrat, siç ishte rasti i tyre.  Orellana rrjedh nga emri Amazonas nga amazona e mitologjisë greke , e përshkruar nga Herodoti dhe Diodorus . 

 Historia 
 Natyrore 
Rainforest gjasa formuar gjatë epokës Eocene. U shfaq pas një reduktimi global të temperaturave tropikale kur Oqeani Atlantik u zgjerua mjaftueshëm për të siguruar një klimë të ngrohtë dhe të lagët në pellgun e Amazonës. Rainforest ka qenë në ekzistencën për të paktën 55 milion vjet, dhe pjesa më e madhe e rajonit ka mbetur pa savanë të tipit biomes të paktën deri në moshën akull aktuale , kur klima ishte e thata dhe Savanna më e përhapur.   

Pas ngjarjes së zhdukjes së kretak-Paleogjenit , zhdukja e dinozaurëve dhe klima e lagësht mund të ketë lejuar që rainforest tropikale të përhapet në të gjithë kontinentin. Nga 66-34   Mya , rainforest shtrihet deri në jug deri në 45 °. Ndryshimet klimatike gjatë 34 milion viteve të fundit kanë lejuar që rajonet e savanës të zgjerohen në tropikët. Gjatë Oligocenit , për shembull, rainforest shtriu një grup relativisht të ngushtë. Ajo u zgjerua përsëri gjatë Miocenit të Mesëm , pastaj u tërhoq në një formim kryesisht në brendësi në maksimumin e fundit akullnajor. Megjithatë, rainforest ende arriti të lulëzojë gjatë këtyre periudhave akullnajore , duke lejuar mbijetesën dhe evoluimin e një diversiteti të gjerë speciesh. 
majtas|parapamje| Pamje ajrore e Amazon rainforest. 
Gjatë gjysmës së Eocenit , besohet se pellgu i kullimit të Amazonës ishte ndarë përgjatë mesit të kontinentit nga Purus Arch. Uji në anën lindore shkonte drejt Atlantikut, ndërsa në ujërat perëndimore rrjedh drejt Paqësorit në të gjithë pellgun e Amazonas. Ndërsa malet e Andeve u ngritën, megjithatë, u krijua një pellg i madh që rrethoi një liqen; i njohur tani si Pellgut Solimões. Brenda 5-10 të fundit   milion vjet, ky ujë akumulues shpërtheu përmes Purus Arch, duke u bashkuar me rrjedhën e Lindjes drejt Atlantikut.  

Ekzistojnë dëshmi se ka pasur ndryshime të rëndësishme në vegjetacionin e Amazon rainforest gjatë 21,000 viteve të fundit përmes Maksimumit të Fundit të Glacialit (LGM) dhe deglaciimit të mëvonshëm. Analizat e depozitave të sedimenteve nga Amazon paleolakes basenit dhe nga Amazon Fan tregojnë se reshjet në pellg gjatë LGM ishte më e ulët se për momentin, dhe kjo ishte pothuajse me siguri lidhur me mbuluar me lagështi të lagur me bimësi tropikale në basenit.  Megjithatë, ka debat rreth asaj se sa e gjerë ishte kjo reduktim. Disa shkencëtarë argumentojnë se rainforest u reduktua në refugia të vogla të izoluara të ndara nga pyjet e hapura dhe grassland;  shkencëtarë të tjerë argumentojnë se rainforest mbetur kryesisht paprekur, por zgjeruar më pak në veri, jug dhe lindje se është parë sot. Ky debat është provuar të jetë i vështirë për t'u zgjidhur, sepse kufizimet praktike të punës në rainforest nënkuptojnë se marrja e mostrave të të dhënave është anashkaluar nga qendra e pellgut të Amazonit dhe të dy shpjegimet mbështeten në mënyrë të arsyeshme nga të dhënat në dispozicion. 

 Pluhrat nga Shkretetira e Saharase ne Amazona 
Më shumë se 56% e pluhurit që mbillen në pyllin e Amazonës vjen nga depresioni i Bodélé në Çadin e veriut në shkretëtirën e Saharasë. Pluhur përmban fosfor , i rëndësishëm për rritjen e bimëve. Pema vjetore e Saharës zëvendëson sasinë e njëjtë të fosforit të larë çdo vit në tokën e Amazonës nga shirat dhe përmbytjet.  Deri në 50 milion ton pluhur Sahara në vit po lulëzojnë në të gjithë Oqeanin Atlantik . " Pluhuri për shpërthim  ". EurekAlert! . AAAS. 28 dhjetor 2006. URL-ja e qasur 2006-12-29.  NASA Video  . 

Sateliti CALIPSO i NASA-s ka matur sasinë e pluhurit të transportuar nga era nga Sahara në Amazon: mesatarisht 182 milionë tonë pluhur janë nxjerrë nga Sahara çdo vit, në 15 gradë gjerësi perëndimore, mbi  mbi Oqeanin Atlantik (disa pluhur bien në Atlantik), pastaj në 35 gradë gjatësi perëndimore në bregun lindor të Amerikës së Jugut, 27.7 milion ton (15%) e pluhurit bien mbi pellgun Amazon, 132 milion ton pluhur mbeten në ajër, 43 milionë tonë pluhur janë të fryrë nga era dhe bien në Detin e Karaibeve, e kaluara 75 gradë gjerësi perëndimore.  NASA 2015-02-22 Sateliti i NASA zbulon Sa Saucaran Pluhuri ushqen Bimët Amazon  

CALIPSO përdor një gjetës lazer për të skanuar atmosferën e Tokës për shpërndarjen vertikale të pluhurit dhe aerosoleve të tjera. CALIPSO rregullisht ndjek gjurmët e pluhurit Sahara-Amazon. CALIPSO ka matur variacionet në sasinë e pluhurit të transportuar - një rënie prej 86 përqind midis sasisë më të lartë të pluhurit të transportuar në vitin 2007 dhe më të ulëtit në vitin 2011. 

Një mundësi që shkakton variacion është Sahel , një rrip i tokës gjysmë të thatë në kufirin jugor të Saharës. Kur sasia e shiut në Sahel është më e lartë, vëllimi i pluhurit është më i ulët. Reshjet më të larta mund të rritin më shumë bimësinë në Sahel, duke lënë më pak rërë të ekspozuar ndaj erërave për t'u fryrë. 

 Aktiviteti njerëzor 
djathtas|parapamje| Anëtarët e një fisi të pakontrolluar të hasur në shtetin brazilian të Akrës në vitin 2009. 
Bazuar në prova arkeologjike nga një gërmim në Caverna da Pedra Pintada , banorët e njeriut u vendosën së pari në rajonin Amazon, të paktën 11.200 vjet më parë.  Zhvillimi i mëvonshëm çoi në vendbanimet e para-prehistorike përgjatë periferisë së pyllit nga AD 1250, gjë që shkaktoi ndryshime në mbulimin e pyjeve .  
majtas|parapamje| Gjeoglyphs në tokë të shpyllëzuar në Amazon rainforest, Acre. 
Për një kohë të gjatë, mendohej se rainforest Amazon ishte vetëm ndonjëherë populluar pak, pasi ishte e pamundur për të mbështetur një popullsi të madhe përmes bujqësisë dhënë tokës të varfër. Arkeologu Betty Meggers ishte një përkrahës i shquar i kësaj ideje, siç përshkruhet në librin e saj Amazonia: Njeriu dhe kultura në një parajsë të falsifikuar. Ajo pohoi se një densitet popullsie prej  është maksimumi që mund të mbrohet në rainforest përmes gjuetisë, me bujqësinë e nevojshme për të pritur një popullsi më të madhe.  Megjithatë, gjetjet antropologjike të kohëve të fundit kanë sugjeruar se rajoni ishte në fakt i populluar dendur. Rreth 5 milionë njerëz mund të kenë jetuar në rajonin e Amazon në vitin 1500, të ndara midis vendbanimeve të dendura bregdetare, siç është ajo në Marajo dhe banorëve të brendshëm.  Deri në vitin 1900, popullsia kishte rënë në 1 milion dhe në fillim të viteve 1980 ishte më pak se 200,000.  

Europian i parë që udhëtoi gjatësinë e lumit Amazon ishte Francisco de Orellana në 1542.  Historitë e panatyrshme të BBC-së paraqesin dëshmi se Orellana, në vend që të ekzagjeronte pretendimet e tij siç mendohej më parë, ishte e saktë në vëzhgimet e tij se një qytetërim kompleks po lulëzonte përgjatë Amazonit në vitet 1540. Besohet se qytetërimi më vonë u shkatërrua nga përhapja e sëmundjeve nga Evropa, të tilla si lisi .  

Që nga viti 1970, të shumta geoglyphs janë zbuluar në tokën shpyllëzuar takim në mes të AD 1-1250, çuar më tej pretendimet rreth para-kolumbian qytetërimeve.   Ondemar Dias është akredituar me zbulimin e parë të geoglyphs në 1977, dhe Alceu Ranzi është kredituar për të çuar përpara zbulimin e tyre pas fluturimit mbi Acre .   Historitë e panatyrshme të BBC-së paraqitën dëshmi se rainforest Amazon, në vend se të ishte një shkretëtirë e pacenuar, është formuar nga njeriu për të paktën 11,000 vjet nëpërmjet praktikave të tilla si kopshtari pyjor dhe preta terren .  Preta Terra është gjetur mbi zonat e mëdha në pyll Amazon; dhe tani është pranuar gjerësisht si një produkt i menaxhimit të tokës indigjene. Zhvillimi i kësaj toke pjellore lejoi bujqësinë dhe silvikulturën në mjedisin e mëparshëm armiqësor; që do të thotë se pjesë të mëdha të Amazon rainforest ndoshta janë rezultat i shekujve të menaxhimit njerëzor, në vend se të natyrshme ndodhin siç është menduar më parë. The influence of human alteration has been generally underestimated, reports Darna L. Dufour: "Much of what has been considered natural forest in Amazonia is probably the result of hundreds of years of human use and management." "Use of Tropical Rainforests by Native Amazonians," BioScience 40, no. 9 (October 1990):658. For an example of how such peoples integrated planting into their nomadic lifestyles, see  Në rajonin e fisit Xingu , mbetjet e disa prej këtyre vendbanimeve të mëdha në mes të pyjeve Amazonës u gjetën në vitin 2003 nga Michael Heckenberger dhe kolegët e Universitetit të Floridës. Mes tyre ishin dëshmitë e rrugëve, urave dhe plazheve të mëdha. Më 3 shtator 1989, Varig Flight 254 u rrëzua në Amazon, duke vrarë 13 nga 54 njerëzit në bord.  https://aviation-safety.net/database/record.php?id=19890903-0  Më 26 shtator 2006, Gol Transportes Aéreos Flight 1907 , një Boeing 737-800, u përplas me një trashëgimtar Legacy 600 mbi amazon. Avion jetësor u ul në mënyrë të sigurtë, por fluturimi 1907 humbi kontrollin, u ndërpre në mes të ajrit dhe u rrëzua në amazon, duke vrarë të gjithë 154 vetë në bord.  https://aviation-safety.net/database/record.php?id=20060929-0 

 Biodiversiteti 
parapamje| Shpyllezimi kërcënon shumë specie të bretkosave pemë, të cilat janë shumë të ndjeshme ndaj ndryshimeve mjedisore (foto: bretkocë gjethe gjigante ) 
majtas|parapamje|238x238px| Shafran i kuq , i cili është indigjen ndaj tropikëve amerikanë. 
Pyjet tropikale të lagura janë bioma më e pasur e llojeve, dhe pyjet tropikale në Amerikë janë vazhdimisht më shumë specie të pasura sesa pyjet e lagura në Afrikë dhe Azi.Turner, I.M. 2001. The ecology of trees in the tropical rain forest. Cambridge University Press, Cambridge.  Si trakti më i madh i rainforest tropikale në Amerikë, rainforests Amazonian kanë biodiversitetit të pashembullt. Një në dhjetë lloje të njohura në botë jeton në Amazon rainforest.  Kjo përbën mbledhjen më të madhe të bimëve të gjalla dhe specieve të kafshëve në botë . 

Rajoni është shtëpi për rreth 2.5   milion lloje insektesh ,  dhjetëra mijëra bimë, dhe rreth 2,000 zogj dhe gjitarë. Deri më sot, në rajon janë klasifikuar shkencërisht më së paku 40,000 specie bimore, 2,200 peshq ,  1,294 zogj, 427 gjitarë, 428 amfibë dhe 378 zvarranikë.  Një në pesë prej të gjitha llojeve të shpendëve gjenden në rainforest Amazon, dhe një në pesë lloje të peshkut jetojnë në lumenj dhe përrenj Amazonian. Shkencëtarët kanë përshkruar në mes 96,660 dhe 128,843 lloje jovertebrorë vetëm në Brazil .  

Biodiversiteti i specieve bimore është më i larti në Tokë me një studim të vitit 2001 që gjen një kilometër katror katror (62   hektarë) e pyllit ekuadoriane mbështet më shumë se 1.100 specie të drurit.  Një studim i vitit 1999 zbuloi se një katror katror (247 akra) i Amazon rainforest mund të përmbajë rreth 90.790 ton bimë të gjalla. Biomasa mesatare e bimëve vlerësohet në 356   ±   47 ton për hektar.  Deri më tani, rreth 438,000 specie bimësh me interes ekonomik dhe social janë regjistruar në rajon, me shumë më tepër mbetje për t'u zbuluar ose kataloguar. Numri i përgjithshëm i llojeve të drunjëve në rajon vlerësohet në 16,000.  
parapamje|232x232px| Një gjigant, liana bundled në Brazilin perëndimor 
Sipërfaqja e gjetheve të gjelbra të bimëve dhe pemëve në rainforest varion nga rreth 25% si rezultat i ndryshimeve sezonale. Lë të zgjerohet gjatë sezonit të thatë kur rrezet e diellit janë në maksimum, pastaj i nënshtrohen abscisimit në sezonin e lagësht me re. Këto ndryshime sigurojnë një ekuilibër të karbonit ndërmjet fotosintezës dhe frymëmarrjes.  

Amazona përmban disa specie që mund të përbëjnë një rrezik. Ndër krijesat më të mëdha grabitqare janë kaimani i zi , jaguari , puma dhe anakonda. Në lumin, ngjalat elektrike mund të prodhojnë një goditje elektrike që mund të trullos ose të vrasë, ndërsa piranha është e njohur për të kafshuar dhe plagosur njerëzit.  Llojet e ndryshme të bretkosave me shigjetë helmojnë sekretin e toksinave alkaloide lipofilike përmes mishit të tyre. Ekzistojnë gjithashtu parazite të shumta dhe vektorë të sëmundjes. Shkop Vampire banojnë në rainforest dhe mund të përhapin virusin e tërbimit. Malaria , ethet e verdha dhe ethet e dengutit gjithashtu mund të kontraktohen në rajonin e Amazon. 

 Shpyllëzimi 
parapamje|219x219px|Shpyllëzimi në shtetin Maranhao të Brazilit, 2016
parapamje|219x219px| Shpyllëzimi në Bolivia, 2016 
Shpyllëzimi është shndërrimi i zonave pyjore në zonat jo të pyllëzuara. Burimet kryesore të shpyllëzimit në Amazon janë zgjidhja njerëzore dhe zhvillimi i tokës.  Para fillimit të viteve 1960, qasja në brendësi të pyjeve ishte shumë e kufizuar, dhe pylli mbeti i paprekur.  Fermat e krijuara gjatë viteve 1960 u bazuan në kultivimin e kulture dhe metodën e prerjes dhe djegies. Megjithatë, kolonistët nuk ishin në gjendje të menaxhonin fushat e tyre dhe të korrat për shkak të humbjes së pjellorisë së tokës dhe invadimit të farërave të këqija.  Watkins dhe Griffiths, J. (2000). Shkatërrimi i Pyjeve dhe Bujqësia e Qëndrueshme në Amazonën Braziliane: një përmbledhje e Letërsisë (Disertacioni i Doktoraturës, The University of Reading, 2000). Disertacion Abstracts International, 15-17  Tokat në Amazon janë produktive për një periudhë të shkurtër kohe, kështu që fermerët vazhdimisht lëvizin në zona të reja dhe pastrojnë më shumë tokë.  Këto praktika bujqësore çuan në shpyllëzimin dhe shkaktuan dëme të mëdha mjedisore.  Shpyllëzimi është i konsiderueshëm dhe zonat e pastruara nga pyjet janë të dukshme për syrin e lirë nga hapësira e jashtme. 

Në vitet 1970, ndërtimi filloi në autostradën Trans Amazonian. Kjo autostradë përbënte një kërcënim të madh për Pyllin e Amazonas.  Autostrada ende nuk ka përfunduar, duke kufizuar dëmet mjedisore. 

Mes viteve 1991 dhe 2000, zona e përgjithshme e pyjeve të humbura në Amazon u rrit nga , me shumicën e pyjeve të humbura duke u bërë kullota për kafshët.  Qendra për Hulumtime Ndërkombëtare Pyjore (CIFOR) (2004)  Shtatëdhjetë për qind e tokës së pyllëzuar më parë në Amazon, dhe 91% e tokës që janë shpyllëzuar që nga viti 1970, janë përdorur për kullota të bagëtive.   Aktualisht, Brazili është prodhuesi i dytë më i madh botëror i sojeve pas Shteteve të Bashkuara. Hulumtimet e reja megjithatë, të kryera nga Leydimere Oliveira et al., Kanë treguar se më shumë rainforest është regjistruar në Amazon, aq më pak reshje arrin zonën dhe kështu më të ulët jepnin për hektar bëhet. Pra, përkundër perceptimit popullor, nuk ka pasur përparësi ekonomike për Brazilin nga prerjet e zonave të pyjeve të shiut dhe konvertimin e tyre në fusha pastorale.  

Nevojat e fermerëve të sojeve janë përdorur për të justifikuar shumë nga projektet e transportit të diskutueshme që aktualisht janë duke u zhvilluar në Amazon. Dy autostrada e parë hapën me sukses rainforest dhe çuan në rritjen e zgjidhjes dhe shpyllëzimit. Norma mesatare vjetore e shpyllëzimit nga 2000 në 200 ishte 18% më e lartë se në pesë vitet e mëparshme. Barreto, P.; Souza Jr. C.; Noguerón, R.; Anderson, A. & Salomão, R. 2006. Human Pressure on the Brazilian Amazon Forests. Imazon. Retrieved September 28, 2006. (The Imazon  web site contains many resources relating to the Brazilian Amazonia.) Megjithëse shpyllëzimi ka rënë ndjeshëm në Amazonë braziliane midis viteve 2004 dhe 2014, ka patur një rritje deri në ditët e sotme.  

Që nga zbulimi i rezervuarëve të lëndëve djegëse fosile në rainforest Amazon, aktiviteti i shpimit të naftës është rritur në mënyrë të vazhdueshme, duke u rritur në Amazonun Perëndimor në vitet 1970 dhe duke sjellë një bum tjetër shpimi në vitet 2000.  Ndërsa kompanitë e naftës duhet të krijojnë operacionet e tyre duke hapur rrugë nëpër pyje, të cilat shpesh kontribuojnë në shpyllëzimin në rajon.  

 Konservimi dhe ndryshimi i klimës 
djathtas|parapamje|259x259px| Rainforest Amazon 
Ambientalistët janë të shqetësuar për humbjen e biodiversitetit që do të rezultojë nga shkatërrimi i pyjeve , si dhe lirimi i karbonit që gjendet brenda vegjetacionit, gjë që mund të përshpejtojë ngrohjen globale .  Pyjet Amazonian me gjelbërim të përjetshëm përbëjnë rreth 10% të produktivitetit primar tokësor në botë dhe 10% të dyqaneve të karbonit në ekosisteme  - të rendit prej 1.1   ×   10 11 ton metrikë karboni.   Pyjet amazoniane vlerësohen të kenë akumuluar 0.62   ±   0.37 ton karbon për hektar në vit midis 1975 dhe 1996. 

Një model kompjuterik i ndryshimeve klimatike të ardhshme të shkaktuara nga emetimet e gazrave serrë tregon se rainforest Amazon mund të bëhet i paqëndrueshëm në kushtet e reshjeve të reshjeve të ashpra dhe temperaturave të rritura, duke çuar në një humbje pothuajse të plotë të mbulimit të pellgut të shiut në basen deri në vitin 2100.  Cox, Betts, Jones, Spall dhe Totterdell. 2000. "Përshpejtimi i ngrohjes globale për shkak të reagimeve të ciklit të karbonit në një model të klimës së bashkuar" . Natyra , 9 nëntor 2000. (kërkohet abonimi)   Radford, T. 2002. "Bota mund të jetë duke u ngrohur edhe më shpejt" . Ruajtësi .   Cox, Betts, Jones, Spall dhe Totterdell. 2000. "Përshpejtimi i ngrohjes globale për shkak të reagimeve të ciklit të karbonit në një model të klimës së bashkuar" . Natyra , 9 nëntor 2000. (kërkohet abonimi)    Megjithatë, simulimet e ndryshimit të klimës së basenit të Amazonit në shumë modele të ndryshme nuk janë konsistente në vlerësimin e tyre për ndonjë përgjigje të reshjeve, duke filluar nga rritjet e dobëta në ulje të forta. Houghton, J.T. et al. 2001. "Climate Change 2001: The Scientific Basis"  . Intergovernmental Panel on Climate Change.  Rezultati tregon se rainforest mund të kërcënohet edhe pse shekulli i 21 nga ndryshimet klimatike përveç shpyllëzimit.

Në vitin 1989, ambientalisti CM Peters dhe dy kolegë thanë se ka stimul ekonomik si dhe biologjik për të mbrojtur rainforest.  Një hektar në Amazon  është llogaritur të ketë një vlerë prej $ 6820 nëse pyll i paprekur është korrur në mënyrë të qëndrueshme për fruta dhe lëndë drusore;           $ 1000 nëse është e qartë për drurin komercial (jo korrur në mënyrë të qëndrueshme); ose 148 dollarë, nëse përdoren si kullota për kafshët. 

Ndërsa territoret indigjene vazhdojnë të shkatërrohen nga shpyllëzimi dhe ekokidi , siç janë Amazona peruane  Dekani, Bartolomeu. (2003) Fuqia shtetërore dhe popujt indigjenë në amazonë peruan: një dekadë e humbur, 1990-2000. Në Politikën e Etnicitetit Popujt Indigjenë në Shtetet Latino Amerikane David Maybury-Lewis , Ed. Harvard University Press  komunitetet e reshjeve të reshjeve të popujve indigjenë vazhdojnë të zhduken, ndërsa të tjerët, si Urarina vazhdojnë të luftojnë për të luftuar për mbijetesën e tyre kulturore dhe fatin e tyre territoret pyjore.  Ndërkohë, marrëdhënia midis primateve jo-njerëzore në jetesën dhe simbolizmin e popujve të Amerikës Jugore në ultësirën indigjene, ka fituar vëmendje më të madhe, siç kanë bërë edhe etno-biologjia dhe përpjekjet për ruajtjen e komunitetit .

Nga viti 2002 deri në vitin 2006, toka e konservuar në pyjet e Amazonës është pothuajse trefishuar dhe normat e shpyllëzimit kanë rënë deri në 60%.  Rreth  janë vënë në një lloj ruajtjeje, e cila shton deri në një sasi të tanishme prej .  Një studim i vitit 2009 zbuloi se një 4° C rritja e temperaturave globale deri në 2100 do të vriste 85% të pyjeve të Amazonit, ndërsa një rritje e temperaturës prej 3   ° C do të vriste rreth 75% të Amazon. 

Deforestation në rajonin Amazon rainforest kanë ndikim negativ në klimën lokale.  Kjo ishte një nga arsyet kryesore që shkaktojnë Thatësirat e rënda të 2014-2015 në Brazil   Kjo është për shkak se lagështia nga pyjet është e rëndësishme për reshjet në Brazil , Paraguaj , Argjentinë .  Gjysma e reshjeve në zonën e Amazonës prodhohet nga pyjet. 

 Ndjesia në distancë 
parapamje| Ky imazh zbulon se si pylli dhe atmosfera bashkëveprojnë për të krijuar një shtresë uniforme të reve të kokumit . 

Përdorimi i ndjen remotely dhënave është duke u përmirësuar në mënyrë dramatike njohurive të basenit Amazon ruajtësve.  Duke pasur parasysh objektivitetin dhe uljen e kostove të analizës së mbulimit të tokës me bazë satelitore, duket e mundshme që teknologjia e largët ndijimit do të jetë një pjesë integrale e vlerësimit të shkallës dhe dëmtimit të shpyllëzimit në pellg.   Për më tepër, ndjesia e largët është mënyra më e mirë dhe ndoshta vetëm e mundshme për të studiuar Amazon në një shkallë të madhe. 

Përdorimi i ndjeshmërisë së largët për ruajtjen e Amazonës po përdoret gjithashtu nga fiset indigjene të pellgut për të mbrojtur tokat e tyre fisnore nga interesat komerciale.  Përdorimi i pajisjeve dhe programeve GPS me dorë si Google Earth , anëtarët e fisit Trio, të cilët jetojnë në rainforests e Surinamit jugor, përshkruajnë tokat e tyre stërgjyshore për të ndihmuar në forcimin e pretendimeve të tyre territoriale.  Isaacson, Andy. 2007. Me ndihmën e GPS, fiset amazoniane rimarrin pyjet shiut. Wired 15.11: https://www.wired.com/science/planetearth/magazine/15-11/ps_amazon   Aktualisht, shumica e fiseve në Amazon nuk kanë kufij të përcaktuar qartë, duke e bërë më të lehtë për sipërmarrjet komerciale të targetojnë territoret e tyre.

Për të përcaktuar me saktësi biomasën e Amazon dhe emetimet pasuese të karbonit, klasifikimi i fazave të rritjes së pemëve në pjesë të ndryshme të pyllit është vendimtar.  Në vitin 2006, Tatiana Kuplich organizoi pemët e Amazonës në katër kategori: (1) pyll i pjekur, (2) pyll rigjenerues [më pak se tre vjet], (3) pyll rigjenerues [nga tre deri në pesë vjet të rilindjes], dhe 4) rigjenerimi i pyjeve [njëmbëdhjetë deri në tetëmbëdhjetë vjet të zhvillimit të vazhdueshëm].   Hulumtuesi përdori një kombinim të radarit të hapjes sintetike (SAR) dhe Thematic Mapper (TM) për të vendosur në mënyrë të saktë pjesët e ndryshme të Amazonit në një nga katër klasifikimet.

 Ndikimi i thatësirës së Amazon në shekullin e 21-të 

Në vitin 2005, pjesët e basenit të Amazonit përjetuan thatësira më të keq në njëqind vjet  dhe kishte indikacione se 2006 mund të ketë qenë viti i dytë i njëpasnjëshëm i thatësirës.  Thatësira kërcënon pishinën e Amazon - Kushtet ekstreme të ndjerë për vitin e dytë , Paul Brown, The Guardian , 16 Korrik 2006. Marrë 23 Gusht 2014   Një artikull i 23 korrikut 2006 në gazetën britanike The Independent raportoi rezultatet e Qendrës së Hulumtimit të Hullit të Boshtit , duke treguar se pylli në formën e tanishme mund të mbijetonte vetëm tre vjet të thatësirës. "Amazon rainforest 'could become a desert'" , The Independent, July 23, 2006. Retrieved September 28, 2006.  "Dying Forest: Një vit për të shpëtuar Amazon" , The Independent , 23 korrik 2006. Marrë 23 gusht 2014.   Shkencëtarët në Institutin Kombëtar të Kërkimeve Amazoniane të Brazilit argumentuan në artikullin se kjo përgjigje ndaj thatësirës, së bashku me efektet e shpyllëzimit në klimën rajonale, po e shtyjnë rainforest drejt një " pika kthese " ku do të fillonte të humbiste në mënyrë të pakthyeshme.  Ai arriti në përfundimin se pylli është në prag të shndërrimit në savan ose shkretëtirë , me pasoja katastrofike për klimën e botës.

Sipas Fondit Botëror për Natyrën , kombinimi i ndryshimeve klimatike dhe shpyllëzimi rritë efektin e tharjes së pemëve të ngordhura që karburanton zjarret në pyje .  "Klima ndryshon një kërcënim për Amazon rainforest, paralajmëron WWF" , World Wide Fund për Natyrën , 22 mars 2006. Marrë 23 gusht 2014. 

Në vitin 2010, Pylli i Amazonas pati një tjetër thatësirë të rëndë, në disa mënyra më ekstreme sesa thatësira e vitit 2005.  Rajoni i prekur ishte përafërsisht      të pyjeve të shiut, krahasuar me      në vitin 2005.  Thatësira e vitit 2010 kishte tre epicentra ku vdiq bimësia, ndërsa në vitin 2005, thatësira u fokusua në pjesën jugperëndimore.  Gjetjet janë botuar në revistën Science.  Në një vit tipik, Amazon absorbon 1.5 gigatons dioksid karboni; gjatë vitit 2005 u liruan 5 gigatona dhe në vitin 2010 u liruan 8 gigatona. 2010  Sasia e thatësirës Amazon: 8 Gt ekstra CO2  , Rolf Schuttenhelm, Bits Of Science , 4 shkurt 2011. Marrë nga 23 gusht 2014  "Thatësira Amazon" e rëndë "në 2010, duke ngritur frikën e ngrohjes" , BBC News, 3 shkurt 2011. Marrë nga 23 gusht 2014   Thatësira të tjera të rënda kanë ndodhur në vitin 2010, 2015 dhe 2016. 

 Shiko gjithashtu 

 Amanyé
 Amazon Conservation Association
 Amazon Conservation Team (ACT)
 Amazonian manatee
 Amazon Surveillance System (Sistema de Vigilância da Amazônia)
 Amazon Watch
 Atlantic Forest
 Bandeirantes
 Coordinator of Indigenous Organizations of the Amazon River Basin (COICA)
 Jungle
 List of plants of Amazon Rainforest vegetation of Brazil
 Rainforest Action Network
 Rainforest Alliance
 Rainforest Foundation Fund
 Save the Amazon Rainforest Organisation (STARO)
 Tapiche Ohara's Reserve

 Leximi më tej 
 Bunker, SG (1985) Nënhvillimi i Amazon: nxjerrja, shkëmbimi i pabarabartë dhe dështimi i shtetit modern. Universiteti i Illinois Press. 
 Cleary, David. (2000) "Drejt një Historiku Mjedisor të Amazonit: Prej historisë deri në shekullin e nëntëmbëdhjetë". Studimi i Kërkimeve të Amerikës Latine 36: 2, 64-96 
 Dean, Warren . (1976) Rio Claro: Një sistem bimësh të plantacioneve, 1820-1920. Stanford University Press. 
 Dean, Warren. (1997) Brazili dhe lufta për gome: një studim në historinë mjedisore. Cambridge University Press. 
 Hecht, Susanna dhe Alexander Cockburn (1990). Fati i Pyllit: Zhvilluesit, shkatërruesit dhe mbrojtësit e Amazonës. Nju Jork: Harper Përvjetor. 
 Hochstetler, K. dhe M. Keck (2007) Greening Brazil: aktivizmi mjedisor në shtetin dhe shoqërinë. Duke University Press. 
 Revkin, A. (1990) Sezoni i Djegur: Vrasja e Chico Mendes dhe Lufta për Amazon Rain Forest. Houghton Mifflin. 
 Wade, Lizzie. (2015). " Dronët dhe satelitët kanë humbur qytetërimet në vende të pamundura ". Shkenca (Shoqata Amerikane për Avancimin e Shkencës) ,  
 Weinstein, Barbara (1983) Bumi i gomës Amazon 1850-1920. Stanford University Press. 


 Udhëtimi në Amazoni  
 Amazon: Rainforest më i madh në botë 
 WWF në rainforest Amazon 
 Amazonia.org.br Përditësim i përditshëm i përditshëm i të dhënave të Amazon në internet, i mbajtur nga Miqtë e Tokës - Amazon braziliane. 
 amazonia.org Zhvillimi i Qëndrueshëm në Rezervën Ekstraktë të Baixo Rio Branco - Rio Jauaperi - Amazon braziliane. 
 Amazon rainforest News Përditësime origjinal të lajmeve në Amazon. 
 Amazon-Rainforest.org Informacione rreth rainforest Amazon, njerëzit e saj, vendet e interesit, dhe se si të gjithë mund të ndihmojë. 
 Konferenca: Ndryshimi i klimës dhe fati i Amazonës. Podkastet e bisedimeve të dhëna në Kolegjin Oriel , Universiteti i Oksfordit, 20-22 mars 2007. 
 Viçi i valëzuar i balenave në Amazon

 Referime 

Kategoria:Amerikë Jugore
Kategoria:Brazilianë
Kategoria:Regjionet e Brazili
Kategoria:Historia e peruse
Kategoria:Lumi i Amazone
Kategoria:Bimesia e Amazones
Kategoria:Wikipedia:Copyright
Kategoria:Flavio
Kategoria:Hima
Kategoria:Pyjet e Amazones
Kategoria:Brazili
Kategoria:Prush
Kategoria:Gropaj
Kategoria:Allgjate
Kategoria:Pages with unreviewed translations