Karnavali i Venedikut

Karnavali i Venecias (italisht: Carnevale di Venezia) është një festival vjetor që mbahet në Venecia, Itali. Karnavalja përfundon me festimin e Kreshmës, dyzet ditë para Pashkëve. Festivali është i famshëm në botë për maskat e tij të hollësishme.

Historia
Thuhet se Karnavalja e Venecias filloi nga një fitore e Republikës së Venecias kundër patriarkut të Aquileia, Ulrico di Treven në vitin 1162. Për nder të kësaj fitore, njerëzit filluan të kërcejnë dhe të mblidhen në Sheshin San Marco. Me sa duket, ky festival filloi në atë periudhë dhe u bë zyrtar në Rilindje.Danilo Reato, Storia del carnevale di Venezia, Venezia, Assessorato alla Cultura della Provincia di Venezia, 1988. Në shekullin e shtatëmbëdhjetë, karnavali barok ishte një mënyrë për të shpëtuar imazhin prestigjoz të Venecias në botë.Gilles Bertrand, Histoire du carnaval de Venise, XIe-XXIe siècle, Paris, Pygmalion, 2013, p. 37-94. Ishte shumë i famshëm gjatë shekullit të tetëmbëdhjetë.Stefania Bertelli, Il Carnevale di Venezia nel Settecento, Roma, Jouvence, 1992. Ajo inkurajoi licencën dhe kënaqësinë, por gjithashtu u përdor për të mbrojtur venedikasit nga ankthi i tanishëm dhe i ardhshëm.James H. Johnson, Venice incognito: masks in the Serene Republic, Berkeley: University of California Press, 2011; Gilles Bertrand, Histoire du carnaval de Venise, XIe-XXIe siècle, Paris, Pygmalion, p. 95-235. Sidoqoftë, nën sundimin e Perandorit të Shenjtë Romak dhe më vonë Perandorit të Austrisë, Francis II, festivali ishte i jashtëligjshëm plotësisht në vitin 1797 dhe përdorimi i maskave u bë rreptësisht i ndaluar. Ai u rishfaq gradualisht në shekullin e nëntëmbëdhjetë, por vetëm për periudha të shkurtra dhe mbi të gjitha për festa private, ku u bë një rast për krijime artistike.Gilles Bertrand, Histoire du carnaval de Venise, XIe-XXIe siècle, Paris, Pygmalion, 2013, p. 237-310.

Pas një mungese të gjatë, Karnavalja u kthye në vitin 1979.Alessandro Bressanello, Il carnevale in età moderna: 30 anni di carnevale a Venezia 1980-2010,  Studio LT2, 2010; Fulvio Roiter, Carnaval de Venise, Lausanne, Payot, 1981. Qeveria italiane vendosi të rikthejë historinë dhe kulturën e Venedikut, dhe u përpoq të përdorë Karnavalin tradicional si qendrën e përpjekjeve të tij. Rindërtimi i maskave filloi si ndjekja e disa studentëve të kolegjit venecian për tregtinë turistike. Që atëherë, afërsisht 3 milion vizitorë vijnë në Venecia çdo vit për Karnavalin.

Maskat
Maskat kanë qenë gjithmonë një tipar i rëndësishëm i karnavalit venecian. Tradicionalisht njerëzve u lejohej t’i vishnin midis festivalit të Santo Stefano (Dita e Shën Stefanit, më 26 dhjetor) dhe fundi i sezonit të karnavalit në mesnatën e së martës (pas dielës së parë të kreshmës). Ndërsa maskat lejoheshin gjithashtu në Shëlbumi dhe nga 5 tetori deri në Krishtlindje, njerëzit mund të kalonin një pjesë të madhe të vitit në maskim.

Maska veneciane mund të bëhen prej lëkure, porcelani ose duke përdorur teknikën origjinale të qelqit. Maska origjinale ishin mjaft të thjeshta në dizajn, dekorim dhe shpesh kishin një funksion simbolik dhe praktik. Në ditët e sotme, shumica e maskave italiane janë bërë me aplikimin e gesso dhe fletë ari dhe janë pikturuar me dorë duke përdorur pendë natyrale dhe gems për të dekoruar, kryesisht nga fabrikat amerikane. Ky konkurs përshpejton rënien e kësaj mjeshtërie historike të veçantë për qytetin e Venecias.

Në këtë karnival përdoren maskat e ndryshme, disa me emra indentifikues.Danilo Reato, Les masques de Venise, Paris, Hersher, 1991 (first published in italian, 1988) Njerëzit me profesione të ndryshme mbanin maska të ndryshme.

Llojet kryesore të maskave veneciane janë bauta, moretta, gnaga, medico della pesta, pantalone, arlechino, colombina.

Bauta
Kostumi përbëhet nga një kapelë e zezë, një vello dhe një tabarro, një mantel, i cili dyfishohet mbi supet, fillimisht me ngjyrë të bardhë, të thellë blu ose të kuqe, dhe zbukuruar me frills dhe fringes. Veshja dhe vello e veshur me këtë kostum e bëri të lehtë fshehjen e armëve, gjë që detyroi shtetin e Venecias të nxjerrë disa dekrete që rregullojnë veshjen e kostumeve. Një ndëshkim shumë i ashpër iu dha çdo personi që shkel këto rregulla.

Maska tipike e veshur me këtë kostum është larva, një maskë kryesisht e bardhë, forma e veçantë e së cilës lejon që veshësi të hajë dhe pijë pa e hequr atë. Ky kostum mund të vishet edhe nga burrat dhe gratë.

Moretta
Zakonisht e veshur nga gratë, moretta është një maskë ovale, pa shirita, kadife që është e mbyllur tek goja, që mbahet në vend me një buton të shtrënguar mes dhëmbëve, arsyeja pse quhet edhe ‘maskë memeci’ ose servetta muta. Emri i saj rrjedh nga fjala moro që do të thotë ‘e zezë’ në gjuhën venedikase.

Gnaga
Ky kostum vishet nga meshkuj që maskohen si femra. Veshja tradicionale Gnaga përfshin veshje femërore dhe një maskë që portretizon një mace femër. Shpesh vishej me një shportë nën krah, e cila zakonisht përmbante një kotele të vogël. Personi i veshur me kostum zakonisht do të sillej si një kortez i plebejas, duke shqiptuar tinguj akute dhe duke bërë mjau, zërin e maces.

Medico della peste

Fillimisht, medico della peste nuk ishte një maskë karnaval, por një veshje e shpikur nga mjeku francez Charles de Lorme, dhe e veshur si një mbrojtje kundër murtajës.

Është e lidhur në thelb me historinë e Venecias, pasi qyteti u godit nga disa shpërthime murtajash midis viteve 1361 dhe 1680. Më e rënda, në vitet 1630–31, regjistroi viktima të 46,000 njerëzve nga një popullsi prej 140,000. Disa historianë besojnë se ndikimi i murtajës italiane në jetën dhe tregtinë ishte i tillë që përfundimisht rezultoi në rrëzimin e Republikës së Venecias.

Veshja medico della peste përbëhej nga një pëlhurë e zezë me gjatësi të kyçit të këmbës dhe / ose fustan i bërë nga pëlhura të rënda dhe doreza mbrojtëse zakonisht të depiluara dhe nga një maskë në formë të zogut me një sqep të gjatë. Maska dalluese ishte përgjithësisht e bardhë me dy vrima të rrumbullakëta të syve të mbuluara me xham. Kishte dy vrima të vogla në hundë dhe veproi si një lloj frymëmarrësi (ose maskë primitive e gazit), e mbushur me erëza, barishte të imëta, kamfor dhe substanca të tjera aromatike të forta, që gjoja pastruan viktimat e murtajës ajrore kishin marrë frymë. Ideja ishte të mbanin larg erërat e këqija, pasi mendohej se ishin shkaktari kryesor i sëmundjes.

Pantalone
Pantalone është një nga maskat më të lashta veneciane. Titulli i tij i plotë është Pantalone de’Bisognosi, i njohur gjithashtu si I/ Magnifico, ose Babilonio.

Ekzistojnë teori të ndryshme për origjinën e emrit. Një teori sugjeron që ajo rrjedh nga Shën Pantaleone një nga shenjtorët e Venecias që ka një kishë kushtuar kujtesës së tij në sestiere Dorsoduro. Kisha është e famshme për pikturën e saj të jashtëzakonshme në tavan, që përshkruan martirizmin dhe apoteozën e Shën Pantalon.

Një teori më e besueshme është se emri i maskës rrjedh nga pianta-leone (bimore-the-luan), duke iu referuar zakonit venecian për të ‘mbjellë’ flamurin e tyre (duke mbajtur një luan me krahë si simbolin tradicional të Venecias) kudo që ata vendosnin këmbë. Si medico della peste, il Pantalone është një personazh i Commedia del’Arte. Ai është një tregtar i vjetër, i dashur dhe i imët, i veshur me një mantel të zi, kapelë leshi, pantallona të shkurtra dhe çorape të gjata, të kuqe (pantaloni), veshja tipike e tregtarëve venecianë. Ai është portretizuar me hundë të gjatë, vetullat e zgjatura, një cjap me pikëllim, ndërsa një domino i zi fsheh gjysmën e fytyrës së tij.

Arlecchino
Arlecchino, është një karakter zanni i commedia. Ai është menduar të jetë një lloj "egërsie fisnike", pa arsye dhe plot emocione, fshatar, shërbëtor, madje edhe skllav. E zeza e tij e pikturuar me origjinë prej lëkure gjysmë maskë prej druri dhe më vonë, e përshkruan atë sikur të ketë një hundë të shkurtër, të butë, majmuni, një grup me vetulla të gjera, të rrumbullakëta, me hark, një mjekër të rrumbullakosur dhe gjithnjë një "gungë" mbi ballin e tij që do të thoshte shenjoni bririn e një djalli. Ai është një kundërpeshë teatrale për dhe shpesh shërbëtor i Pantalone, dhe të dy personazhet shpesh shfaqeshin së bashku në skenë.

Colombina
E dashura e Arlecchino, Colombina (e njohur edhe si Arlecchina), nuk është një maskë e vërtetë, pasi Servetta vesh fytyrën e saj ose, më rrallë, një gjysmë maskë, vetëm duke supozuar kostumin dhe dialektin e rajonit që zgjedh të përfaqësojë.

Dy herë në ditë gjatë karnavalit të Venecias një konkurs me kostumet më të mira të maskuara zhvillohet në Piazza San Marco. Konkurrentët sfilojnë në paradë, duke sfiduar njëri-tjetrin me maskat, kostumet, pendët, paruke dhe kapelët.

 Referime 

Lidhje të jashtme

Kategoria:Kultura në Venecia
Kategoria:Festivale në Itali