Ferdinand Waldo Demara

Ferdinand Waldo Demara Jr. (21 dhjetor 1921Emri i tij dhe ditëlindja janë të dyja të pasigurt. Disa burime thonë se 12 dhjetor 1921, 12 dhjetor 1922 ose 21 dhjetor 1922. - 7 qershor 1982), i njohur si 'Mashtruesi i Madh', i cili u shtir si shumë njerëz si murg, kirurg, roje i burgut etj. Ai ishte subjekt i një filmi, Mashtruesi i Madh, në të cilin u interpretua nga Tony Curtis. Siç citohet nga Revista Time, "Ferdinand Demara, ose 'Mashtruesi i Madh" siç u bë i njohur, ka një rezyme shumë mbresëlënëse - e vetmja gjë që i mungon është emri i tij i vërtetë ".

Jeta e hershme
Demara, e njohur në vend si 'Fred', lindi në Lawrence, Massachusetts. Babai i tij, Ferdinand Waldo Demara Sr., lindi në Rhode Island dhe punoi si një operator fotografik. Demara Sr. ishte mirë financiarisht dhe familja jetonte në Jackson St. në Lawrence, një lagje e klasit të lartë. Vëllai i Demara Sir Napoleon Demara Sr. zotëronte shumë nga teatrot në Lawrence, në të cilat Demara Sr. ishte një anëtar aktiv i sindikatës. Në fillim të Depresionit të madh, babai i Fredit u bë i paaftë financiarisht, duke detyruar familjen të zhvendosej nga lagja Tower Hill në pjesën më të varfër në qytet.

Gjatë kësaj kohe me probleme financiare, Demara Jr. u largua nga shtëpia në moshën 16 vjeç për t'u bashkuar me murgjit Cistercian në Rhode Island, ku qëndroi për disa vjet. Ai iu bashkua Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara më 1941.

Prentendimet
Një vit më pas, Demara filloi jetën e tij të re duke huazuar emrin e Anthony Ignolia, një mik i ushtrisë dhe duke shkuar AWOL. Pas dy përpjekjeve të tjera në manastire, ai iu bashkua marinës, ku ai trajnoi si kufom spitalor. Ai nuk e arriti pozicionin që dëshironte, falsifikoi vetëvrasjen e tij dhe huazoi një emër tjetër, Robert Linton French, dhe u bë një psikolog me orientim fetar, i cili dha mësim psikologjie në Gannon College (tani një universitet) në Erie, Pennsylvania. Më pas, Demara shërbeu si një rregull në një sanitare të Los Angjelosit dhe shërbeu si instruktor në Kolegjin e Shën Martinit (tani një universitet) në shtetin e Uashingtonit. FBI e kapi atë dhe ai shërbeu për 18 muaj në kazermat e disiplinës detare, San Pedro, California, për dezertim.

Pas lirimit ai mori një indentitet të rrejshëm dhe filloi të studioj juridikun në Northeastern University dhe pastaj iu bashkua Vëllezërit e Udhëzimit të Krishterë në Maine.

Ndërsa ishte në Vëllezërit e Udhëzimit të Krishterë, ai u njoh me një mjek të ri të quajtur Joseph C. Cyr. Kjo çoi në shfrytëzimin e tij më të famshëm, në të cilin ai u maskua si Cyr, duke punuar si kirurg i traumës në HMCS Cayuga, një anije e Marinës Mbretërore Kanadeze, gjatë Luftës Koreane. Ai arriti të improvizojë operacione të suksesshme të mëdha dhe të largojë infeksionin me sasi të bollshme të penicilinës. Praktikat e tij më të dukshme kirurgjike u kryen në rreth gjashtëmbëdhjetë viktima luftarake koreane të ngarkuar në Cayuga. Të gjithë sytë iu kthyen Demara, i vetmi "kirurg" në bord, pasi u bë e qartë se disa nga viktimat do të kërkonin një operacion të madh ose sigurisht të vdisnin. Pasi urdhëroi personelin që të transportonte këta pacientë të lënduar në mënyrë të ndryshme në sallën e operacionit të anijes dhe t'i përgatiste për operacion, Demara u zhduk në dhomën e tij me një libër shkollor për kirurgji të përgjithshme dhe vazhdoi të lexojë me shpejtësi operacionet e ndryshme që ai tani u detyrua të kryente, përfshirë këtu edhe gjoksin kryesor kirurgji. Asnjë nga viktimat nuk vdiq si pasojë e operacioneve të Demarës. Me sa duket, heqja e një plumbi nga një njeri i plagosur përfundoi në gazetat kanadeze. Një person që lexonte raportet ishte nëna e Joseph Cyr-it të vërtetë; djali i saj në kohën e shërbimit "të tij" në Kore po praktikonte ilaçin në Grand Falls, New Brunswick. Kur lajmet për mashtruesin arritën në Cayuga, ende në detyrë nga Koreja, kapiteni James Plomer në fillim refuzoi të besonte se Demara nuk ishte mjek (dhe jo Joseph Cyr). Sidoqoftë, duke u përballur me sikletin se kishin lejuar një detyrues në radhët e saj, zyrtarët kanadezë zgjodhën të mos ngrinin akuza. Në vend të kësaj, Demara u pushua nga Marina Mbretërore Kanadeze dhe u detyrua të kthehej në Shtetet e Bashkuara.

Jeta e mëvonshme
Në fillim të viteve 1960 Demara punoi si këshilltar në Union Rescue Mission në qendër të Los Angeles. Në vitin 1967 Demara mori një çertifikatë të diplomuar nga Shkolla Multnomah e Biblës në Portland, Oregon. Detyra e tij e parë ministrore ishte një pastor i Kishës Baptiste të Cherry Grove në Gaston, Oregon. Ai u pëlqye shumë mirë, por shumë shpejt u përplas me zëra për jetën e tij të vjetër, duke bërë që ai të hiqte dorë nga pozicioni. Shumë famullitarë menduan se ky ishte një koncept tjetër, megjithëse shumë të tjerë mendonin se ai po merrte pozitën seriozisht dhe kishte letrat kredenciale.

Demara pati miqësi të ndryshme me një larmi njerëzish të shquar gjatë jetës së tij, përfshirë një marrëdhënie të ngushtë me aktorin Steve McQueen, të cilit Demara mbajti ritet e fundit në nëntor 1980.

Kur shfrytëzimet dhe fajet e së kaluarës së Demarës u zbuluan në fund të viteve 1970, ai u pushua nga puna nga spitali samaritan i qarkut Orange në Anaheim, California, ku ai punoi si kapelan vizitues. Shefi i shtabit Philip S. Cifarelli, i cili kishte zhvilluar një miqësi të ngushtë personale me Demarën, u zotua personalisht për të dhe Demara u lejua të mbetej si kapelan. Demara ishte një ministër shumë aktive dhe e vlerësuar, duke shërbyer një sërë pacientësh në spital. Pak prej atyre me të cilët ai ndërveproi në spital e dinin për të kaluarën e tij të gjallë. Për shkak të burimeve të kufizuara financiare dhe miqësive të tij me Cifarelli dhe Jerry Nilsson, një nga pronarët kryesorë të spitalit, Demara u lejua të jetonte në spital deri në vdekjen e tij, edhe pasi sëmundja e detyroi atë të ndërpresë punën për ta në vitin 1980.

Demara vdiq më 7 qershor 1982, në moshën 60 vjeç për shkak të dështimit të zemrës dhe komplikimeve nga gjendja e tij diabetike, e cila kishte kërkuar që të dy këmbët e tij të amputohen. Sipas nekrologjisë së tij në New York Times, ai kishte jetuar në qarkun Orange, Kaliforni, për tetë vjet. Ai vdiq në shtëpinë e Nilsson në Anaheim, California.

Në media
Historia e Demarës u rrëfye në librin e vitit 1960, Mashtruesi i Madh, shkruar nga Robert Crichton dhe botuar nga Random House; libri ishte një më i shitur në New York Times dhe i përshtatur në një film të vitit 1961 me të njëjtin emër ku roli i Demarës luhet nga Tony Curtis. Një libër i dytë nga Crichton, The Rascal and the Road, rrëfeu përvojat e Demarës dhe Crichton së bashku ndërsa Crichton kreu kërkime për  Mashtruesi i Madh.

 Filmat/TV 
 Mashtruesi i Madh (1960) është një film bazuar në jetën e Demarës.
 Dear Dad... Again, epizodi i 18-të i sezonit të parë të serialit M*A*S*H, Hawkeye ekspozon një kirurg mashtrues; komploti u frymëzua nga Demara.
 Protagonisti i serialit Pretenduesi, Jarod, u frymëzua (por jo bazuar) nga Demara.
 Në anime dhe manga One Piece, personazhi Demaro Black u paraqit si Kapela prej Kashte Luffy, por më vonë ai u zbulua të jetë i rrejshëm. Kjo i referohet pretendimeve të Demarës.

Shënimet

Kategoria:Lindje 1921
Kategoria:Vdekje 1982
Kategoria:Mashtrues
Kategoria:Njerëzit që falsifikuan vdekjen e tyre