Dialogjet e Platonit

Dialogjet e Platonit të njohura edhe si Corpus Platonicum quhen përmbledhja sistematike e veprave të Platonit. Këtë përmbledhje fillimisht e ka bërë Diogjen Laërti (Διογένης ὁ Λαέρτιος). Ai mblodhi të gjitha veprat e mundshme që i atribuoheshin Platonit, i rishikoi ato dhe eliminoi të gjitha veprat e turpshme. Pastaj i kategorizoi veprat e mbetura në nëntë pjesë, nëntë tetralogji. 

Tradicionalisht tridhjetë e pesë dialogje dhe trembëdhjetë shkronja (letra) i janë atribuar Platonit, megjithëse shkenca moderne dyshon në vërtetësinë e të paktën disa prej këtyre veprave. Shkrimet e Platonit janë botuar dhe ribotuar disa herë gjë kjo që ka ndikuar edhe në emërtimin dhe referimin e shkrimeve të Platonit. 

Sistemi i zakonshëm për referenca unike në seksione të tekstit nga Platoni rrjedh nga një botim i shekullit XVI i veprave të Platonit nga Henricus Stephanus i njohur më pas si faqosja e Stefanusit.

Ekzaminimet dhe hulumtimet pasuese (kritika tekstuale) kanë treguar që disa nga veprat e përfshira janë me origjinë të dyshimtë, por megjithatë ka një përmbledhje të mirë të veprave të Platonit.  Më poshtë është një listë jo e plotë e dorëshkrimeve të dialogjeve të Platonit :

 Tetralogjitë 
Ndarja tradicionale e veprave të Platonit në tetralogji u bë nga Thrasyllus i Mendes.  Kjo listë përfshin edhe veprat me origjinalitet të dyshimtë ashu si edhe shkronjat ose letrat: 

 Tetralogjia e 1-rë 
 Euthyphro, Apologjia, Crito, Phaedo 
 Tetralogjia e 2-të 
 Cratylus, Theatetus, Sofisti, Burrështeti 
 Tetralogjia e 3-të 
 Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus 
 Tetralogjia e 4-të 
 Alcibiades I, Alcibiades II, Hipparchus, (Rival) Dashnorët 
 Tetralogjia e 5-të 
 Theages, Charmides, Laches, Lysis 
 Tetralogjia e 6-të 
 Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno 
 Tetralogjia e 7-të 
 Hippias A, Hippias B, Ion, Menexenus 
 Tetralogjia e 8-të 
 Klitofoni, Republika, Timaeus, Critias 
 Tetralogjia e 9-të 
 Minos, Ligjet, Epinomis, Letrat (Shkronjat)

 Periodizimi 
Ekziston edhe një ndarje tjetër e veprave të Platonit. Sipas këtij klasifikimi, të gjitha veprat e Platonit ndahen në tri periudha të dallueshme në mënyrë kronologjike:

Periudha e rinisë: Apologjia, Charmides, Crito, Euthyphro, Gorgias, Hippias minor, Hippias major, Jon, Laches, Lysis, Protagoras
Periudha e pjekurisë: Kratilus, Euthydemus, Meno, Parmenides, Phaedo, Phaedrus, Republika, Symposium, Theaetetus
Periudha e pleqërisë: Critias, Sophist, Burrështeti / Politicus, Timaeus, Philebus, Ligjet. Dodds, E.R. (2004) [1951]. The Greeks and the Irrational. University of California Press.

 Minuskulat mesjetare 

 Codex Oxoniensis Clarkianus 39 - 895; gjashtë tetralogjitë e para, të përcaktuara B. Complete photographic facsimile in Allen, T. W., Codex Oxoniensis Clarkianus 39 Phototypice editus, 2 vols. Leiden 1898–9. 
 Codex Parisinus graecus 1807 - 1900; dy tetralogjitë e fundit dhe apokrifët, të përcaktuara A 
 Codex Venetus Marcianus graecus appendix classis 4, I, i caktuar T 
 Codex Vindobonensis 54, plotësues fil. Gr. 7, të caktuar W 

 Papiruset 

 Papirus Oxyrhynchus 228 - Laches, fragment 
 Papirus Oxyrhynchus 229 - Phaedo, fragment 
 Papirus Oxyrhynchus 3509 - Republika, fragment që përmban 330a2 – b4 Slings, S. R., Platonis Rempublicam (Oxford University Press, 2003), xxii. 
 Papirus Oxyrhynchus 3679 - Republika, fragment 

 Versione 

 Biblioteka Nag Hammadi - Republika 588A – 589B, version koptik 
 Shih edhe 

 Platoni
 Shteti i Platonit
 Akademia e Platonit

 Shënime 

Kategoria:Platoni