Tsukimi

Tsukimi (月見) ose Otsukimi (お月見) gjithashtu i njohur si Jugoya (十五夜) janë festivale japoneze që nderojnë hënën e vjeshtës, një variant i Festës së Hënës. Festimi i hënës së plotë bëhet zakonisht në ditën e 15-të të muajit të tetë sipas kalendarit japonez; hëna e depilimit festohet në ditën e 13-të të muajit të nëntë. Këto ditë normalisht bien në shtator dhe tetor sipas kalendarit diellor.

Tradita daton në epokën e Heian, dhe tani është aq e popullarizuar në Japoni sa që disa njerëz përsërisin aktivitetet për disa mbrëmje pas shfaqjes së hënës së plotë gjatë muajit të tetë lunisolar.

Traditat e Tsukimi përfshijnë shfaqjen e dekoratave të bëra nga barishtja pampas japoneze (susuki) dhe ngrënia e ëmbëlsirave të orizit të quajtur Tsukimi dango në mënyrë që të festojnë bukurinë e hënës. Prodhimet sezonale shfaqen gjithashtu si oferta për Hënën. Patatet e ëmbla i ofrohen hënës së plotë, ndërsa fasulet ose gështenjat i ofrohen hënës së depilimit muajin vijues. Emrat alternative të festimeve, Imomeigetsu (fjalë për fjalë "hëna e korrjes së patates") dhe Mamemeigetsu ("hëna e korrjes së fasules") ose Kurimeigetsu ("hëna e korrjes së gështenjës") rrjedh nga këto oferta.

Historia
Tsukimi i referohet traditës japoneze të mbajtjes së ahengjeve për të parë hënën e korrjeve. Zakonet mendohet se kanë origjinën nga aristokratët japonezë gjatë periudhës Heian; të ndikuar nga zakoni kinez i festës së hënës, ata do të mblidheshin për të recituar poezi nën hënën e plotë të muajit të tetë të kalendarit diellor, i njohur si "Hena e Mesit të Vjeshtës". Në mbrëmjen e hënës së plotë, është tradicionale të mblidhen në një vend ku hëna mund të shihet qartë, të dekoroni skenën me bar të pampas japonez, dhe të shërbejmë dumplings me oriz të bardhë (i njohur si Tsukimi dango), taro, edamame, gështenja dhe ushqime të tjera sezonale, plus sake si ofertë për hënën në mënyrë që të luten për një korrje të bollshme. Këto pjata njihen kolektivisht si enët Tsukimi (月 見 料理, tsukimi ryōri). Për shkak të zbehjes së patates së ëmbël ose taros në mesin e këtyre pjatave, tradita njihet si Imomeigetsu (芋 名 月) ose "Hëna e korrjes së patates" në disa pjesë të Japonisë.

Nga viti 862 deri në 1683, kalendari japonez ishte rregulluar në mënyrë që hëna e plotë të binte në ditën e 13-të të çdo muaji. Në vitin 1684, megjithatë, kalendari u ndryshua në mënyrë që hëna e re të binte ditën e parë të çdo muaji, duke lëvizur hënën e plotë dy javë më vonë, në ditën e 15-të të muajit. Ndërsa disa njerëz në Edo (Tokjo e sotme) zhvendosën aktivitetet e tyre Tsukimi në ditën e 15 të muajit, të tjerët vazhduan të vëzhgonin festivalin në ditën e 13-të. Për më tepër, pati vëzhgime të ndryshme rajonale në disa pjesë të Japonisë në ditën e 17-të të muajit, si dhe vëzhgime budiste në ditën e 23-të ose të 26-të, të gjitha këto u përdorën si pretekste për festa të vonshme gjatë vjeshtës gjatë gjithë periudhës Edo. Ky zakon u soll në një fund të shpejtë gjatë periudhës së Meiji.

Festivalet kushtuar hënës kanë një histori të gjatë në Japoni. Gjatë periudhës Heian elementët e festës kineze të hënës. Anëtarët e klasës aristokratike do të mbanin ngjarje për shikimin e hënës në anije në mënyrë që të shikonin reflektimin e hënës në sipërfaqen e ujit. Shkrimi i poezisë tanka ishte gjithashtu një element i festave të tilla të hënës në mes të vjeshtës.

Ekzistojnë terma specifikë në japonisht për t'iu referuar rasteve kur hëna nuk është e dukshme në mbrëmjen tradicionale të mesit të vjeshtës, duke përfshirë Mugetsu (無 月, "ska-hënë") dhe Ugetsu (雨 月, "shi-hënë"). Edhe kur hëna nuk është e dukshme, megjithatë, festimet Tsukimi mbahen.

 Referime 

Kategoria:Kultura e Japonisë
Kategoria:Festë e korrjeve