Celia Cruz

Ursula Hilaria Celia Caridad Cruz Alfonso (21 tetor 1925 - 16 korrik 2003) ishte një këngëtare kubane dhe artistja më popullore latine e shekullit të 20-të, duke fituar njëzet e tre albume ari gjatë karrierës së saj. Ajo mori një yll në "Walk Of Fame" në Hollywood. Presidenti i SHBA Bill Klinton i dha asaj Medaljen Kombëtare të Arteve në vitin 1994. Ajo ishte e njohur ndërkombëtarisht si "Mbretëresha e Salsa", "La Guarachera de Kuba", si dhe "Mbretëresha e Muzikës Latine".Pareles, Jon (December 14, 1992). "Review/Pop; The Queen of Latin Music Takes It From the Top". Retrieved January 27, 2014.

Ajo shpenzoi shumë nga karriera e saj duke punuar në Shtetet e Bashkuara dhe disa vende të Amerikës Latine. Leila Cobo nga Billboard Magazine dikur tha: "Cruz është padyshim figura më e njohur dhe më me ndikim në historinë e muzikës kubane dhe latine". Ajo ishte një ambasadore për shumëllojshmërinë dhe vitalitetin e muzikës së Havanëve të saj, dhe pas revolucionit kuban, ajo u bë simbol i lirisë artistike për mërgimtarët kubanë amerikanë. Ajo vdiq nga kanceri i trurit në vitin 2003.

 Jeta e hershme 
Ursula Hilaria Celia Caridad Cruz Alfonso lindi më 21 tetor të vitit 1925 në lagjen e ndryshme të klasës punëtore të Santos Suárez në Havanë, Kubë, e dyta nga katër fëmijët. Babai i saj, Simón Cruz, ishte një punonjës i hekurudhës dhe nëna e saj, Catalina Alfonso ishte një shtëpiake që u kujdes për një familje të zgjeruar. Celia ishte një nga më të mëdhenjtë në mesin e katërmbëdhjetë fëmijëve - vëllezër, motra dhe shumë kushërinj - shpesh i detyronte të rrinin më të vegjlit duke i kënduar për të fjetur.Cobo, Leila (July 26, 2003). "Cuban Salsa Sensation Celia Cruz Dies At 77". AllBusiness.com.

Ndërsa rritej në klimën muzikore të Kubës në vitet 1930, Cruz dëgjoi shumë muzikantë të cilët ndikuan në karrierën e saj, duke përfshirë Fernando Collazo, Abelardo Barroso, Pablo Quevedo dhe Arsenio Rodríguez. Megjithë kundërshtimin e babait të saj dhe faktin se ajo ishte katolike, si një fëmijë, Cruz mësoi këngët e Santerisë nga fqinji i saj që praktikoi Santerinë. Cruz gjithashtu studioi më vonë fjalët e këngëve Joruba me kolegun Merceditas Valdes (një këngëtar santería) nga Kuba dhe bëri regjistrime të ndryshme të këtij zhanri religjioz, duke kënduar edhe rezervë për akpwona të tjerë femra si Candita Batista.

Si një adoleshente, halla e saj e mori atë dhe kushëririn e saj në kabare për të kënduar, por babai i saj e inkurajoi që të shkonte në shkollë me shpresën se do të bëhej mësuese. Pas shkollës së mesme ajo mori pjesë në Shkollën Normale për mësuesit në Havanë me synimin për t'u bërë mësuese e letërsisë. Në atë kohë një këngëtar nuk shihej si një karrierë krejtësisht e respektuar. Megjithatë, një nga mësuesit e saj i tha asaj se si një argëtuese ajo mund të fitonte në një ditë atë që shumica e mësuesve të Kubës fituan brenda një muaji. Prej vitit 1947, Cruz studioi teori, zë dhe piano muzikore në Konservatorin Kombëtar të Muzikës në Havanë. Cruz filloi të këndonte në stacionin radiofonik të Havanë, Radio García-Serra, si një konkurrent në transmetimin e përditshëm të "Hora del Té", ku këndoi tango "Nostalgias" dhe fitoi një tortë si finalist në vendin e parë. Ajo shpesh fitoi ëmbëlsira dhe gjithashtu mundësi për të marrë pjesë në më shumë konkurse. Regjistrimet e saj të para u bënë në vitin 1948 në Venezuelë.

 Karriera 
Shkëputja e madhe e Cruz erdhi në vitin 1950 kur Myrta Silva, këngëtare me Sonora Matancera të Kubës, u kthye në Puerto Rico. Meqenëse ata kishin nevojë për një këngëtare të re, grupi vendosi t'i jepte të resë Celia Cruz një shans. Këtu, ajo fitoi mbështetjen e kreut të grupit Sonora, Rogelio Martinez, dhe vazhdoi të regjistrojë hite si "Yembe Laroco" dhe "Caramelo". Shpejt emri i saj ishte më i madh se ai i grupit. Gjatë 15 vjetëve të saj me Sonora Matancera, ajo u shfaq në disa filma meksikan si Rincón Criollo (1950), Una gallega en La Habana (1955) dhe Amorcito Corazón (1961), vizituan në të gjithë Amerikën Latine dhe u bënë të rregullt në Nënat e famshme të Havanë's Tropicana.

Pasi Fidel Castro mori kontrollin e Kubës në vitin 1959, kur Sonora Matancera u largua nga Kuba për të kryer në Meksikë në Qershor të vitit 1960, ata nuk u kthyen. Cruz dhe burri i saj, Pedro Knight, u ndaluan të ktheheshin në atdhe dhe të bëheshin qytetarë të Shteteve të Bashkuara. Në vitin 1965, Cruz u largua nga grupi dhe në vitin 1966 Cruz dhe Tito Puente filluan një shoqatë që do të çonte në tetë albume për Tico Records. Albumet nuk ishin aq të suksesshme sa pritej. Megjithatë, Puente dhe Cruz u bashkuan më vonë me markën Vaya Records. Atje, ajo u bashkua me pianistin e kompletuar Larry Harlow dhe së shpejti kryesonte një koncert në Carnegie Hall të Nju Jorkut.

Albumi i Cruz i vitit 1974 me Johnny Pacheco, Celia y Johnny, ishte shumë i suksesshëm dhe Cruz u gjend shpejt në një grup të quajtur Fania All-Stars, i cili ishte një ansambël muzikantësh salsa nga çdo orkestër e nënshkruar nga etiketa Fania (pronare e Vaya Records ). Në Celia y Johnny, "Quimbará" u bë një prej këngëve të saj të nënshkrimit. Me Fania All-Stars, Cruz pati mundësinë për të vizituar Anglinë, Francën, Zairin (DR Congo e sotme), dhe për t'u kthyer në turne në Amerikën Latine; shfaqja e saj në Zaire është përfshirë në filmin Soul Power. Në fund të viteve 1970, ajo mori pjesë në një komerciale Lindore të Linjave Ajrore në Porto Riko, duke kënduar fraza të mbetet në vëmendje: 'Esto sí es volar! (Kjo është vërtetë të fluturosh!).

Në vitin 1976, ajo mori pjesë në një film dokumentar Salsa rreth kulturës latine, së bashku me figura si Dolores del Río dhe Willie Colón. Ajo gjithashtu krijoi tre albume me Willie Colon (1977, 1981, 1987). Me një zë të përshkruar si operacionale, Cruz u zhvendos nëpër fusha të larta dhe të ulëta me një lehtësi që e mohonte moshën e saj, dhe stili i saj i improvizuar me tekstet rimore i shtoi një aromë të veçantë salsa. Kostumet e saj të shkëlqyera, të cilat përfshinin: paruket me ngjyra të ndryshme, veshjet e shtrënguara të shkurtra dhe këmbë shumë të larta, u bënë kaq të famshme saqë njëri prej tyre ishte blerë nga institucioni Smithsonian.

Celia Cruz përdorte për të kënduar spotin e identifikimit për stacionin WQBA në Miami, i njohur më parë si "La Cubanísima": "Unë jam zëri i Kubës, nga kjo tokë, larg ... Unë jam liria, unë jam WQBA, Në vitin 1980, Cruz filloi të mbledhë njohjen ndërkombëtare që ishte për shkak të saj, ajo bëri shumë turne në Amerikën Latine, ku u zhvillua shumë turne në Amerikën Latine dhe në Evropë, duke bërë koncerte të shumta dhe shfaqje televizive kudo që shkonte, duke kënduar si me yjet dhe yjet më të rinj të epokës së saj, ajo filloi një mbivendosje kur mori pjesë në filmin e vitit 1988 Salsa së bashku me Robby Draco Rosa.

Jeta Personale
Gjatë muajit korrik të vitit 1960, pas revolucionit në Kubë, La Sonora Matancera ishte në turne në Meksikë, kur anëtarët e grupit vendosën të vendoseshin në Shtetet e Bashkuara. Castro u zotua se asnjë nga artistët kurrë nuk do të lejohej të kthehej më në Kubë. Cruz u përpoq të kthehej kur nëna e saj vdiq më 1962, por nuk iu dha leje qeveritare. Cruz u bë një qytetare amerikane në vitin 1961 dhe një vit më vonë u martua me lojtarin e borisë të Sonorës Pedro Knight, i cili u bë drejtor dhe drejtor muzikor i saj.

 Vdekja 
Më 16 korrik të vitit 2003, Cruz vdiq nga kanceri i trurit në shtëpinë e saj në Fort Lee, New Jersey, në moshën 77 vjeçare. Knight ishte atje për të ndërsa ajo po kalonte nëpër trajtimet e kancerit. Ajo nuk kishte fëmijë me të. Pas vdekjes së saj, trupi i saj u dërgua në Kullën e Lirisë të Miamit, ku më shumë se 200.000 tifozë paguanin për respektin ndaj saj të fundit. Vigjilje të shumëfishta ndodhën në mbarë botën në qytete të tilla si Havana, Miami dhe Cali (vigjilja Cali u bë e njohur në historinë kolumbiane për shkak të hapësirës së saj tre-ditore). Knight e kishte Cruz të varrosur në një mauzoleum graniti që kishte ndërtuar në Varrezat e Woodlawn në Bronks. Knight zgjodhi komplotin në të cilin qëndron, i cili është afër varreve të Duke Ellington dhe Miles Davis, sepse ishte i arritshëm për tifozët dhe kishte katër dritare të ndërtuara në të, në mënyrë që tifozët të mund të shihnin brenda kur paguanin respektin e saj. Vetë Knight u varros me Cruz në të njëjtën mauzole, pas vdekjes së tij më 3 shkurt të vitit 2007.Brady, Emily (February 25, 2007). "Amid the Gravestones, a Final Love Song". The New York Times. Një epilog në autobiografinë e saj vëren se, në përputhje me dëshirat e saj, toka kubane që ajo kishte shpëtuar nga një vizitë në gjirin e Guantanamos u përdor në shkatërrimin e saj.

 Referime 

Lidhje të jashtme

 Celia Cruz collection, 1948–2008 at the Cuban Heritage Collection, University of Miami Libraries. This archival collection contains photographs, newspaper clippings, music scores, and a range of other materials documenting Cruz's professional activities.
 Celia Cruz's Discography (album covers) at Florida International University Archives
 Celia Cruz's Discography (recordings) at Florida International University Archives
 ¡Azúcar! The Life and Music of Celia Cruz  at the National Museum of American History.
 .

 Celia Cruz videos
 Celia Cruz at Afrocuba.org

Kategoria: Lindje 1925
Kategoria: Vdekje 2003
Kategoria: Këngëtare
Kategoria:Gra