Arsimi joformal

Arsimi joformal i referohet të gjitha atyre aktiviteteve që kryhen jashtë mjedisit shkollor, jashtë strukturës së sistemit shkollor, duke synuar gjithashtu zhvillimin e kompetencave intelektuale dhe morale të individëve. " Arsimi joformal" është tërësia e proceseve, mjeteve dhe institucioneve Trilla, J. et al. (2003). La educación fuera de la escuela. Ámbitos no formales y educación social. Barcelona: Ariel Educación. p. 30. të dizajnuara në mënyrë të veçantë, të bazuara në objektiva të qarta trajnimi ose udhëzimi, të cilat nuk synojnë drejtpërdrejt dhënien e notave të sistemit të rregulluar arsimor Trilla, J. et al. (2003). La educación fuera de la escuela. Ámbitos no formales y educación social. Barcelona: Ariel Educación. p. 30.

Arsimi joformal përfshin ose nënkupton situata të ndryshme mësimore të strukturuara të cilat nuk kanë nivelin e tyre të kurrikulës, planprogramit, akreditimit apo çertifikimit dhe që nuk lidhen me "mësimin formal", por kanë më shumë strukturë sesa ato të lidhura me "mësimin informal", e që zakonisht ndodh në mënyrë të natyrshme dhe spontane si pjesë e aktiviteteve të tjera. Këto formojnë tre stilet e të mësuarit të njohura dhe të mbështetura edhe nga organizata OECD.  Arsimi joformal i referohet të nxënit tjetër, jashtë atij që ofrohet nëpërmjet programeve të përshkruara në përkufizimin “arsimi formal”. Arsimi dhe aftësimi joformal nënkupton mësimin i cili është i shtrirë në aktivitetet e planifikuara, por i cili nuk emërtohet në mënyrë eksplicite si mësim (në kuptimin e objektivave mësimore, kohës ose përkrahjes së mësimit). Nga pikëpamja e nxënësit, mësimi joformal është i qëllimshëm. 

 Vështrim 
Arsimi joformal është një lloj edukimi që do të përfshijë të gjitha proceset dhe praktikat që përfshijnë një grup shoqëror heterogjen, por struktura institucionale e të cilit nuk certifikon për ciklet shkollore, domethënë ka një synim edukativ dhe një planifikim të procesit mësimor. -të mësuarit, vetëm se do të ndodhë jashtë mjedisit shkollor.

Një nga ndryshimet kryesore me arsimin formal është se aktivitetet e përfshira në arsimin joformal janë përgjithësisht të pavarura nga njëra-tjetra, megjithëse disa mund të jenë anëtarë të sistemeve të tjera më të gjera të zhvillimit (industrial, shëndetësor). Në disa raste të tjera, ato mund të lidhen edhe me sistemin formal të arsimit, si p.sh. disa programe për të rriturit. Dallime të tjera të qarta janë masat e tyre institucionale, objektivat e tyre arsimore, sponsorizimi i tyre dhe grupet që u shërbejnë.

Mund të gjejmë gjithashtu ngjashmëri midis të dyjave, për shembull, si arsimi joformal ashtu edhe ai formal janë organizuar për të rritur dhe përmirësuar procesin e të mësuarit joformal dhe, në disa raste, metodat e tyre janë gjithashtu shumë të ngjashme. Pastor Homs, M. I. (2001). Orígenes y evolución del concepto de educación no formal. Revista Española de Pedagogía: #220, pp. 525-544  

Termi arsim joformal u krijua për t'u shkëputur nga ideja se arsimi mund të ndodhte vetëm në sistemet e arsimit formal dhe se ai jepej vetëm në fazat e para të jetës dhe përfundonte në rini. Po kështu, ai lind për të kënaqur kërkesën që shoqëria bën për arsimin. Gjatë viteve gjashtëdhjetë, një analizë arsimore zbuloi atë që në atë kohë quhej "kriza botërore e arsimit", një krizë që ndodhi veçanërisht në sistemet arsimore. formale (shkolla). Sistemet formale arsimore vazhduan të mbaheshin nën të njëjtat mjete, institucione dhe parime konvencionale me të cilat kishin funksionuar deri më tani dhe vështirë se ishin në gjendje të plotësonin kërkesën arsimore që kishte vetë shoqëria. Shkolla kishte filluar të vihej në dyshim serioz, por në fund të viteve gjashtëdhjetë filloi të shihte dritën kur kritikat u drejtuan globalisht ndaj Institucionit. Kombinimi i këtyre kritikave nënkuptonte se besimi në institucionin në fjalë, i cili u bë ilaç, ishte gjithnjë e më pak.

Aktualisht, dhe si rezultat i gjithë kësaj, konstatojmë se shkolla vazhdon të zërë një vend të rëndësishëm në shoqëri, por nuk është më asnjë lloj monopoli arsimor, në radhë të parë sepse shkolla është një nga mjetet e shumta të të cilat Ka një proces mësimdhënie-të nxëni momental dhe së dyti sepse kuadri institucional dhe metodologjik i shkollës nuk është gjithmonë ideal për të plotësuar të gjitha nevojat dhe kërkesat arsimore që dalin. Për sa më sipër, lindi nevoja e krijimit të mediave dhe mjediseve të reja arsimore që ishin plotësuese të shkollës, të cilat quheshin “joformale”. Pikërisht atëherë, në fund të viteve shtatëdhjetë, termi "arsim joformal" vendoset në gjuhën pedagogjike.

Arsimi joformal u bë i njohur në vitin 1967 me Konferencën Ndërkombëtare mbi Krizën Botërore në Arsim që u mbajt në Virxhinia, Shtetet e Bashkuara. SHBA ]], përgatitja e një dokumenti bazë për punën e këtij kongresi iu besua Institutit Ndërkombëtar të UNESCO-s për Planifikimin Arsimor të drejtuar në atë kohë nga PH. Coombs, në të cilin theksohej nevoja për zhvillimin e mjeteve arsimore të ndryshme nga ato konvencionale, këtyre mjeteve iu dha emri i arsimit joformal dhe formal. Deri në vitin 1968, Coombs dhe bashkëpunëtorët e tij propozuan dallimin midis arsimit formal, joformal dhe joformal Në vitin 1974, këto koncepte u përcaktuan tashmë si më poshtë: arsimi formal është i institucionalizuar, i graduar kronologjikisht dhe i strukturuar në mënyrë hierarkike, ai përfshin që nga vitet më të hershme që nga fillimi. shkolla deri në vitet e fundit të universitetit, arsimi joformal është çdo veprimtari edukative, e organizuar dhe sistematike që ndodh jashtë kuadrit zyrtar të institucionit shkollor, për të lehtësuar mësimin për fëmijët dhe të rriturit, edukimi informal është një proces që ndodh gjatë gjithë jetës së një personi., në të cilën njohuritë, aftësitë dhe qëndrimet fitohen dhe grumbullohen nëpërmjet përvojave të çdo individi dhe marrëdhënieve me mjedisin.

Gjithashtu në fillim të viteve shtatëdhjetë u formuan grupe të institucionalizuara për studimin e arsimit joformal, po kështu koncepti i arsimit joformal u miratua nga UNESCO . Duhet të theksohet se Bureau International d'Éducation dhe revistat ndërkombëtare të arsimit filluan t'i kushtojnë çështje të tëra temës së arsimit joformal. Enciklopedia Ndërkombëtare e Arsimit në vëllimin e saj të tretë përfshinte tetë artikuj të dedikuar posaçërisht për arsimin joformal Në vitin 1981, u mbajt Seminari Ibero-Amerikan mbi "Modalitetet joformale në arsimin e të rriturve ", organizuar nga Universiteti Autonom i Barcelonës . Në vitin 1983. Seminari Ndëruniversitar mbi Teorinë e Arsimit u mbajt në Salamanca në të cilin u trajtuan konceptet e arsimit formal, joformal dhe informal, një prioritet për të ardhmen, dhe në vitin 1991 u mbajt seminari i 10-të ndëruniversitar mbi teorinë e arsimit në Llanes . Ai iu kushtua arsimit joformal.

 Shih edhe 
 Arsimi
 Arsimi fillor
 Pedagogjia
 Mësimdhënia
 Arsimi formal
 Arsimi informal
 Arsimi i mesëm
 Mësimi informal
 Arsimi për paqen
 Mësimi permanent

 Literatura 





 Referime 

Kategoria:Filozofia e edukimit
Kategoria:Lëvizje dhe drejtime pedagogjike
Kategoria:Arsim