Roboti industrial

Roboti industrial është një sistem i robotizuar i përdorur për prodhim . Robotët industrialë janë të automatizuar, të programueshëm dhe të aftë për lëvizje në tre ose më shumë akse.  

Punët tipike të robotëve përfshijnë saldimin, pikturën, montimin, çmontimin Robot Assisted Disassembly for the Recycling of Electric Vehicle Batteries, vendosjen e bordeve me qark të printuar, paketimin dhe etiketimin, vendosjen në paleta, inspektimin e produktit, dhe testim; të gjitha këto të realizuara me qëndrueshmëri të lartë, shpejtësi dhe preçizion. Ata mund të ndihmojnë në menaxhimin e materialeve . 

Në vitin 2015, rreth 1.64 milion robotë industrialë ishin në funksion në të gjithë botën sipas Federatës Ndërkombëtare të Robotikës (SNRF) .  

 Llojet dhe tiparet 
parapamje| Një grup robotësh me gjashtë boshte të përdorur për saldim . 
parapamje| Automatizim në fabrikë me robotë industrialë për paletizimin e produkteve ushqimore si buka dhe tostet në një furrë buke në Gjermani 
Konfigurimet më të përdorura zakonisht tek robotët janë robotët e artikular,robotët SCARA, robotët delta dhe kartezian koordinuar robotët me koordinata karteziane, (robotët vinç-urë ose robotët x-y-z ). Në kontekstin e robotikës së përgjithshme, shumica e llojeve të robotëve do të ishin në kategorinë e krahëve robotike (në përdorimin e fjalës manipulator në standardin ISO 8373). Robotët shfaqin shkallë të ndryshme në autonomi : 

 Disa robotë janë programuar që të kryejnë veprime specifike me besnikëri pa pushim (veprime përsëritëse) pa ndryshime dhe me një shkallë të lartë saktësie. Këto veprime përcaktohen nga rutina të programuara që specifikojnë drejtimin, nxitimin, shpejtësinë, ngadalësimin dhe distancën e një seri lëvizjesh të koordinuara. 
 Robotë të tjerë janë shumë më fleksibël për sa i përket orientimit të objektit mbi të cilin po veprojnë apo edhe detyrës që duhet të kryhet nga vetë objekti, të cilin roboti madje mund të ketë nevojë edhe të identifikojë. Për shembull, për udhëzime më të sakta, robotët shpesh përmbajnë nën-sisteme vizioni makinerie që veprojnë si sensorë të tyre vizual, të lidhur me kompjuterë të fuqishëm ose kontrollues.  Inteligjenca artificiale, ose të ngjashme me të,po bëhet një faktor gjithnjë e më i rëndësishëm tek robotët industrial modern. 

 Historiku i robotikës industriale 
Roboti industrial më i hershëm i konsideruar, në përputhje me përkufizimin ISO u përfundua nga "Bill" Griffith P. Taylor në 1937 dhe u botua në Revistën Meccano, Mars 1938.   Pajisja e ngjashme me vinçin u ndërtua pothuajse tërësisht duke përdorur pjesë Meckano-je, dhe punonte në saj të një motori elektrik të vetëm. Pesë akse lëvizjeje ishtin të mundur, duke përfshirë kapje dhe rotacion kapje. Automatizimi u arrit duke përdorur shirit letrash të grushtuar për të aktivizuar solenoidet, gjë që do të lehtësonte lëvizjen e levave të kontrollit të vinçit. Roboti mund të grumbullonte blloqe druri në modele të para-programuara. Numri i revolucioneve motorike të kërkuara për çdo lëvizje të dëshiruar u vizatua së pari në letër grafike. Ky informacion transferohej më pas në një shirit letre, i cili drejtohej gjithashtu nga i vetmi motor i robotit. Chris Shute ndërtoi një kopje të plotë të robotit në 1997-ën. 
majtas|parapamje| George Devol, rreth 1982 
George Devol aplikoi për patentat e para të robotikës në 1954-ën (dhënë në 1961-ishin). Kompania e parë që prodhoi një robot ishte Unimation, e themeluar nga Devol dhe Joseph F. Engelberger në 1956-ën. Robotët e Unimation u quajtën gjithashtu makina transferimi të programueshëm pasi përdorimi i tyre kryesor në fillim ishte transferimi i objekteve nga një pikë në tjetrën, më pak se katër metër ose diçka e tillë larg. Ata përdorën actuators hidraulike dhe u programuan me koordinata të përbashkëta, d.m.th. këndet e nyjeve të ndryshme u ruajtën gjatë një faze mësimore dhe u ripunuan gjatë veprimit. Ato ishin të saktë brenda 1 / 10,000 e një inç-i  (shënim: megjithëse saktësia nuk është një masë e përshtatshme për robotët, zakonisht e vlerësuar në drejtim të përsëritshmërisë - shikoni më vonë). Unimation e liçensoj më vonë teknologjinë e tyre tek Kawasaki Heavy Industries dhe GKN, duke prodhuar Unimates respektivisht në Japoni dhe Angli.Për ca kohë konkurrenti i vetëm i Unimation ishte Cincinnati Milacron Inc. i Ohio-s. Kjo ndryshoi rrënjësisht në fund të viteve 1970 kur disa konglomerate të mëdha japoneze filluan prodhimin e robotëve industrialë të ngjashëm. 

Në 1969-ën Victor Scheinman në Universitetin Stanford shpiku krahun Stanford, një robot i artikuluar tërësisht elektrik, me 6 boshte, i krijuar për të lejuar një zgjidhje të krahut. Kjo e lejoi atë të ndiqte me saktësi rrugë arbitrare në hapësirë dhe zgjeroi përdorimin e mundshëm të robotit në aplikacione më të sofistikuara të tilla si montimi dhe saldimi. Më pas Scheinman projektoi një krah të dytë për MIT AI Lab, i quajtur "krahu MIT". Scheinman, pasi mori një bursë nga Unimation për të zhvilluar modelet e tij, i shiti ato modele tek Unimation i cili i zhvilloi më tej ato me mbështetjen e General Motors dhe më vonë i tregtoi si Makina Universale të Programueshme për Asamblime (PUMA).

 Referime 

industrial