Black Caesar (piratë)

Black Caesar (vdiq në vitin 1718) ishte një pirat legjendar afrikan i shekullit të 18-të. Legjendat thonë se për gati një dekadë, ai bastisi transportin nga Florida Keys dhe më vonë shërbeu si një nga pjesëtarë të ekuipazhit të Kapitenit Edward Teach i njohur si Mjekërrziu, në Queen Anne's Revenge. Ai ishte një nga anëtarët e mbijetuar të ekuipazhit të Mjekërrziut pas vdekjes së tij në duart e togerit Robert Maynard në vitin 1718. Caesar Rock, një nga tre ishujt që ndodhet në veri të Key Largo, është emëruar për nder të tij,African American Sites in Florida - Kevin M. McCarthy. p. 155. dhe është vendi i sotëm i selisë së tij origjinale. Sidoqoftë, nuk ka prova historike për të mbështetur ekzistencën e Caesarit.

Biografia sipas legjendës
Black Caesar, sipas rrëfimeve tradicionale, ishte një prijës i shquar i luftës fisnore. I njohur gjerësisht për "madhësinë e tij të madhe, forcën e pamasë dhe inteligjencën e prirur", ai shmangu kapjen nga shumë tregtarë skllevërish të ndryshëm. Më në fund Caesar u kap kur ai dhe njëzet nga luftëtarët e tij u tërhoqën në një anije nga një tregtar skllevër. Duke i treguar një orë, tregtari i premtoi se do t'i tregojë atij dhe luftëtarëve të tij më shumë objekte, të cilat ishin "shumë të rënda dhe shumë në numër për të sjellë në breg" nëse ata hynin në anijen e tij. Ai i joshi ata të qëndrojnë me ushqim, instrumente muzikorë, shalle mëndafshi dhe xhevahire, megjithatë ai i bëri njerëzit e tij të ngrenë spirancën dhe të lundrojnë ngadalë. Kur Caesar zbuloi se çfarë po ndodhte, ai dhe njerëzit e tij u përpoqën të ngarkonin kapësit e tyre, por u tërhoqën nga marinarët e armatosur mirë duke përdorur shpata dhe pistoleta. Megjithëse iu desh një kohë e konsiderueshme kohe për të dhe luftëtarët e tij të pranonin robërinë e tyre, ai përfundimisht u miqësua nga një marinar i cili ishte njeriu i vetëm që Black Caesar do të pranonte ushqim dhe ujë.

Ndërsa po afroheshin pranë bregdetit të Floridës, shfaqja e papritur e një stuhie kërcënoi të shkatërronte anijen në Florida Reef. Duke njohur shkatërrimin e afërt të anijes, marinari u rrëzua nën kuvertë dhe e çliroi Caesarin. Të dy detyruan kapitenin dhe ekuipazhin në një qoshe, me shumë mundësi në pikën e armëve, dhe hipën në njërën prej anijeve me municione të tjera. Era dhe valët i shtynë të bregdisnin atje ku prisnin stuhinë, me sa duket të mbijetuarit e vetëm të anijes së dënuar.

Ata së shpejti filluan të përdorin varkën e shpëtimit për të joshur anijet që kaluan, të cilat u ndalën për të dhënë ndihmë. Ndërsa pozonin si detarë të anijeve të anijeve, ata do të lundrojnë drejt anijes duke ofruar për t'i marrë ata në bord. Pasi ata ishin afër anijes, ata nxorën armët e tyre dhe kërkuan furnizime dhe municion, duke kërcënuar se do të fundosnin anijen nëse refuzoheshin. Ai dhe marinari e vazhduan këtë dredhi për disa vite dhe grumbulluan një thesar të konsiderueshëm, i cili u varros në Elliott Key.  Sidoqoftë, ai dhe marinari kishin rënë mbi një grua të re, e cila shoqja kishte sjellë përsëri nga një prej anijeve që kishin plaçkitur. Duke luftuar mbi të, Caesar vrau mikun e tij të gjatë në një duel dhe e mori gruan për vete.

Ai filloi të marrë më shumë piratë me kalimin e kohës dhe së shpejti ishte në gjendje të sulmonte anijet në detin e hapur. Ai dhe ekuipazhi i tij ishin shpesh në gjendje të shmangnin kapjen duke u futur në Caesar Creek dhe gjurmët e tjera midis Elliot dhe Old Rhodes Key dhe në ishujt e mangrove. Mendohet se ai dhe njerëzit e tij varrosën 26 bare argjendi në ishull, megjithëse asnjë thesar nuk është marrë ndonjëherë nga ishulli.

Ai me sa duket ai kishte një harem në ishullin e tij, pasi të paktën 100 gra kapën nga anijet që kalonin, si dhe një kamp burgu të cilin ai i mbante të burgosurit në kasolle prej guri duke shpresuar t'i shpengonte. Kur u largua nga ishulli për të bërë bastisje, ai nuk la asnjë dispozitë për këta të burgosur dhe shumë prej tyre vdiqën nga uria. Disa fëmijë thuhet se shpëtuan nga robëria, mbijetuan në manaferrat dhe butakët dhe formuan gjuhën dhe zakonet e tyre. Kjo shoqëri e fëmijëve të humbur shkaktoi besëtytni vendase se ishulli është përhumbur.

Gjatë fillimit të shekullit të 18-të, Caesar u largua nga Gjiri Biscayne për t'u bashkuar me Mjekërrziun në bastisjen e anijeve amerikane në Mid-Atlantik duke shërbyer si një toger në anije e tij Queen Anne's Revenge.D. Moore. (1997) "A General History of Blackbeard the Pirate, the Queen Anne's Revenge and the Adventure". In Tributaries, Volume VII, 1997. pp. 31–35. (North Carolina Maritime History Council) Në vitin 1718, pas vdekjes së Mjekërrziut duke luftuar me toger Robert Maynard në Ishullin Ocracoke, ai u përpoq të nis depo baruti, sipas udhëzimeve të Mjekërrziut. Sidoqoftë, Caesar u ndalua nga një prej robërve që e kapën ndërsa përgatiti të ndezë një gjurmë të barutit që çon në depo. Ai luftoi me njeriun nën kuvertë, derisa disa nga detarët e Maynard ishin në gjendje ta frenonin. I burgosur nga autoritetet koloniale virxhiniase, ai u dënua për pirateri dhe u var në Williamsburg, Virgina.McCarthy, Kevin M. Twenty Florida Pirates. Sarasota, Florida: Pineapple Press, 1994. (pg. 39-41) 

 Referime 

Kategoria:Lindje - Shekulli XVII
Kategoria:Vdekje 1718
Kategoria:Piratë të shekullit 18