Misionarët e Bamirësisë

Misionarët e Bamirësisë ( Latinisht ) është një bashkësi fetare katolike ( Kisha Latine ) e themeluar në vitin 1950 nga Nënë Tereza, e njohur tani në Kishën Katolike si Shën Tereza e Kalkutës. Në vitin 2012 përbëhej nga mbi 4500 motra fetare . Anëtarët e urdhrit caktojnë përkatësinë e tyre duke përdorur inicialet e urdhrit, "MB" Një anëtar i kongregacionit duhet t'i përmbahet premtimeve të dëlirësisë, varfërisë, bindjes dhe betimit të katërt, për t'i dhënë "shërbim me gjithë zemër falas njerëzve më të varfër. " Muggeridge (1971) chapter 3, Mother Teresa Speaks, pp. 105, 113. Sot, rendi përbëhet nga degë të konsiderueshme dhe aktive në disa vende. 

Misionarët kujdesen për ata që përfshihen si refugjatë, ish prostituta, të sëmurë mendorë, fëmijë të sëmurë, fëmijë të braktisur, lebrozë, njerëz me SIDA, të moshuar dhe konvulsion . Ata kanë shkolla që drejtohen nga vullnetarë për të mësuar fëmijë të braktisur në rrugë dhe për të drejtuar kuzhina me supë, si dhe shërbime të tjera sipas nevojave të komunitetit. Këto shërbime u ofrohen njerëzve pa marrë parasysh fenë ose statusin e tyre shoqëror.

 Historia 
Më 7 tetor 1950,  Nënë Tereza dhe komuniteti i vogël i formuar nga ish-nxënësit e saj u etiketua si Kongregacioni Dioqezian i Dioqezës së Kalkutës, dhe kështu mori lejen nga Dioqeza e Kalkutës për të identifikuar si një organizatë katolike. Misioni i tyre ishte të kujdeseshin për (sipas fjalëve të Nënë Terezës) "të uriturit, të zhveshurit, të pastrehët, të gjymtuarit, të verbrit, lebrozët, të gjithë ata njerëz që ndjehen të padëshiruar, të pa dashur, të pa dashur për të gjithë shoqërinë, njerëz që janë bërë barrë për shoqërinë dhe janë të turpëruar nga të gjithë ". Filloi si një komunitet i vogël me 12 anëtarë në Kalkuta, dhe sot ka mbi 4500 motra që drejtojnë jetimoren, shtëpi për ata që vdesin nga SIDA, qendrat bamirësie në të gjithë botën dhe kujdesen për refugjatët, të verbrit, të paaftë, të moshuar, alkoolikë, të varfër dhe të pastrehë dhe viktima të përmbytjeve, epidemive dhe urisë në Azi, Afrikë, Amerikën Latine, Amerikën e Veriut, Evropë dhe Australi . Ata kanë 19 shtëpi vetëm në Kolkata (Kalkuta) të cilat përfshijnë shtëpi për gra, fëmijë jetimë dhe shtëpi për vdekjen dhe për ata që vdesin nga SIDA; një shkollë për fëmijë në rrugë dhe një koloni lebroze . 

Në vitin 1963, vëllai Andrew (dikur Ian Travers-Ballan) themeloi Vëllezërit Misionarë të Bamirësisë në Australi së bashku me Nënë Terezën.  

Më 1965, duke dhënë një Dekret Falënderimi, Papa Pali VI dha kërkesën e Nënë Terezës për të zgjeruar kongregacionin e saj në vendet e tjera. Kongregacioni filloi të rritet me shpejtësi, me hapjen e shtëpive të reja në të gjithë globin. Shtëpia e parë e kongregacionit jashtë Indisë ishte në Venezuelë, dhe të tjerët pasuan në Romë dhe Tanzani, dhe përfundimisht në shumë vende në Azi, Afrikë dhe Evropë, përfshirë Shqipërinë . 

Në 1979 u shtua dega Contemplative e Vëllezërve dhe në 1984 një degë priftërie, Misionarët e Etërve të Bamirësisë,  u themelua nga Nënë Tereza me Fr. Joseph Langford, duke kombinuar profesionin e Misionarëve të Bamirësisë me Priftërinë Ministrore . Ashtu si me Motrat, Etërit jetojnë një mënyrë jetese shumë të thjeshtë pa televizion, radiot ose sendet e leverdisë. Ata as pinë duhan as pinë alkool dhe lypin ushqimin e tyre. Ata bëjnë vizitë në familjet e tyre çdo pesë vjet, por nuk marrin pushime vjetore.  Katolikët e Lënë dhe Jo-Katolikët përbëjnë Bashkëpunëtorët e Nënë Terezës, Bashkëpunëtorët e Sëmundjeve dhe Vuajtjeve dhe Misionarët e Lumë të Bamirësisë. 

Shtëpia e parë e Misionarëve të Bamirësisë në Shtetet e Bashkuara u krijua në South Bronx, New York . Në SH.B.A., Misionarët e Bamirësisë janë të lidhur me Këshillin e eprorëve të Lartë të Grave Fetare, një organ fetar femëror, që përfaqëson 20% të murgeshave Amerikane. Ato identifikohen nga veshja e zakoneve fetare dhe besnikëria ndaj mësimeve në kishë. Deri në vitin 1996, organizata operonte 517 misione në më shumë se 100 vende.  

Në vitin 1990, Nënë Tereza kërkoi të jepte dorëheqjen si kreu i Misionarëve, por shpejt u votua përsëri si Gjeneral Superior . Më 13 Mars 1997, gjashtë muaj para vdekjes së Nënë Terezës, Motra Mary Nirmala Joshi u zgjodh gjeneralja e re eprore e Misionarëve të Bamirësisë. Motra Mary Prema u zgjodh për të pasuar Motrën Nirmala gjatë një kapitulli të përgjithshëm të mbajtur në Kolkata në prill 2009.  

Cilësia e kujdesit të ofruar për pacientët me sëmundje terminale në Shtëpinë për Vdekjen në Kalkuta ishte temë diskutimi në mesin e viteve 1990. Disa vëzhgues britanikë, në bazë të vizitave të shkurtra, bënë krahasime të pafavorshme me standardin e kujdesit të disponueshëm në spitalet në Mbretërinë e Bashkuar. Vërejtjet e bëra nga Dr. Robin Fox në lidhje me mungesën e personelit të trajnuar me kohë të plotë mjekësore dhe mungesën e analgjezikëve të fortë u botuan në një kujtim të shkurtër në një botim të Lancet në 1994. Këto vërejtje u kritikuan në një botim të mëvonshëm të Lancet me arsyetimin se ata nuk arritën të merrnin parasysh kushtet indiane, konkretisht faktin që rregulloret qeveritare në mënyrë efektive parandalonin përdorimin e morfinës jashtë spitaleve të mëdha. ; cf. "Mother Teresa's care for the dying," letters from David Jeffrey, Joseph O'Neill and Gilly Burns, The Lancet 344 (8929): 1098 

 Dhuna ndaj misionarëve 
Në korrik 1998 në Al Hudaydah, Jemen, tre Misionarë të Bamirësisë, dy Indiane dhe një Filipina, u qëlluan dhe u vranë ndërsa ata lanë një spital.

Në Mars 2016 në Aden, Jemen, gjashtëmbëdhjetë vetë u qëlluan dhe u vranë në një shtëpi për të moshuarit që operoheshin nga Misionarët e Bamirësisë. Midis të vdekurve ishin katër motra misionare: Motrat Marguerite dhe Reginette nga Ruanda, Motra Anselm nga India dhe Motra Judit nga Kenia . Sipas Peshkopit Paul Hinder nga Vikariati Apostolik i Arabisë Jugore, eprori i tyre shpëtoi nga dëmtimi duke u fshehur. Peshkopi Hinder e përshkroi sulmin si "të motivuar fetar". Një prift tregtar Syro-Malabar që jetonte në objekt, Fr. Tom Uzhunnalil nga Bangalore, Indi, u mor në burg nga sulmuesit. 

Të Premten e Mirë, 25 Mars 2016, disa media u raportuan se Fr. Uzhunnalil u kryqëzua nga Shteti Islamik i Irakut dhe Levantit . Sidoqoftë, Peshkopi Hinder tregoi se ai kishte indikacione të forta se prifti ishte gjallë dhe ende po mbahej nga rrëmbyesit e tij.  Në fillim të shtatorit 2017 Fr. Uzhunnalil u shpëtua pas 18 muajsh në robëri, dhe së pari u dërgua në Vatikan për t'u takuar me Papën Françesk. 

 Bërja Misionar i Bamirësisë 
Duhen nëntë vjet për t'u bërë një Misionar i plotë i Bamirësisë. Një periudhë fillestare afatshkurtër "eja-dhe-shiko" është në dispozicion. Ata që konsiderohen kandidatë të mundshëm nga Kongregacioni mund të hyjnë në Aspirancy, të përqendruar në mësimin e anglishtes (që është gjuha e komunitetit) për ata që nuk janë nga vendet anglisht folëse dhe studimet fetare. Ajo pasohet nga Postulancy (hyrje në studimin e Shkrimit të Shenjtë, Kushtetutat e Shoqërisë, historinë e Kishës dhe teologjinë ). Nëse gjenden të përshtatshme, ata hyjnë në Novitiate, fillimi i jetës fetare. Risitë vishin zakone të bardha pambuku me një brez, dhe saritë e bardha pa tre vija blu. Në vitin e parë (të quajtur kanonik), ata ndërmarrin më shumë studime fetare dhe mësojnë për jetën si Misionar i Bamirësisë, viti i dytë është më i përqendruar në trajnime praktike për jetën e misionit. Pas dy vitesh, ata marrin premtime të përkohshme për një vit, të cilat rinovohen çdo vit, për pesë vjet në total. Ata gjithashtu marrin sarin me shirita blu të Kongregacionit dhe një kryqëzim metalik. Në vitin e gjashtë, ata udhëtojnë në Romë, Kolkata ose Uashington DC për "Tertianship", studim i mëtejshëm fetar, në fund të së cilës ata bëjnë profesionin e tyre të fundit. 

 Mallrat materiale 
Pasuritë e pakta të një motre përfshijnë: tre saris (një për tu veshur, një për tu larë, një për tu ndrequr),  dy ose tre zakone pambuku, një brez, një palë sandale, një kryqëzim dhe një palë rroje. Ata gjithashtu kanë një pjatë, një grup takëmesh, një pecetë leckë, një qese kanavacë dhe një libër lutjeje. Në vendet e ftohta, murgeshat mund të zotërojnë një shportë dhe artikuj të tjerë të përshtatshëm për klimën lokale, siç janë pallto, shall dhe këpucë të mbyllura. 

 Kritikat 
Një ish vullnetar britanik në Shtëpi, Robin Fox (tani redaktor i revistës mjekësore britanike The Lancet ) kundërshtoi që shiringat e shpëlarjes në ujë të ftohtë dhe ripërdoren; se të burgosurve iu dha banjë e ftohtë; dhe se aspirina u administrua te njerëzit me kancer terminal.  Fox gjithashtu theksoi se banorët ishin "duke ngrënë me zemër dhe po bënin mirë", dhe se motrat dhe vullnetarët u përqëndruan në pastërti, tendencat e plagëve  dhe sigurimin e një mirësjelljeje të dashur. Loudon, Mary (6 January 1996). "The Missionary Position: Mother Teresa in Theory and Practice, Book Review", BMJ vol. 312, no. 7022, 6 January 1996, pp.64–5. Retrieved December 30, 2011. She claimed in her review that Fox had seen those practices; but he made no reference to them in his article Polemika mbetet për shkak të bamirësive që nuk bëjnë gjilpëra sterilizuese dhe nuk arrijnë të bëjnë diagnozat e duhura, siç është vendosur nga Dr. Jack Preger, "Nëse dikush dëshiron të japë dashuri, mirëkuptim dhe kujdes, njeriu përdor gjilpëra sterile".  

Në 2018 të gjitha shtëpitë e kujdesit për fëmijë në Indi të drejtuar nga Misionarët e Bamirësisë u inspektuan nga Ministria e Grave dhe Zhvillimit të Fëmijëve pas akuzave se dy anëtarë të stafit në një shtëpi të Jharkhand shisnin foshnje për birësim. U arrestuan një murgeshë dhe një punonjës social, i punësuar atje. Motra Konsalia Balsa dhe punonjëse sociale Anima Indwar u akuzuan se kishin shitur tashmë tre foshnje nga shtëpia, e cila siguron strehim për gratë shtatzëna, të pamartuara dhe për përpjekjen për të shitur një djalë djalë për afro 1325 £.   Misionarët e Bamirësisë kishin ndërprerë pjesëmarrjen e saj në shërbimet e birësimit në Indi tre vjet më parë mbi kundërshtimet fetare ndaj rregullave të reja të birësimit të vendit. McCarthy, Julie. "Mother Teresa's Missionaries Of Charity Says No More Adoptions In India", NPR, October 9, 2015 

 Referime 

 Lexo më tej 



 Muggeridge, Malcolm . Diqka e bukur për Zotin. London: Collins, 1971.   ISBN   0-06-066043-0 .
 Christopher Hitchens : Pozicioni Misionar: Nënë Tereza në Teori dhe Praktikë (Verso, 1995)      . Plus një debat në Nju Jork Rishikimi i Librave : Mbrojtja e Nënë Terezës, përgjigja e Hitchens, përgjigja e Leys .


 Linqe të jashtme 

 Nënë Tereza e Kalkutës Center
 Misionarët e Vëllezërve të Bamirësisë (dega aktive)
 Biografia e Nënë Terezës në sitin e fondacionit elmimin Nobel ka disa informacione mbi historinë dhe veprimtaritë e Misionarëve të Bamirësisë.
 Revista Koha 100 Njerëzit më të Rëndësishëm të Shekullit 
 Rrjeti i Televizionit të Përjetshëm të Fjalës  ternalHistoria e rendit dhe bio e Motrës Nirmala
 Letra nga Papa Gjon Pali II në 50 vjetorin e rendit në 2000
 Vullnetarët e Terezës  documentFoto dokument mbi vullnetarët që punojnë në Nirmal Hriday në Kalkuta, nga fotograf Wim Klerkx, 1998
 "Vullnetarizmi për Misionarët e Bamirësisë së Nënë Terezës", përvoja vullnetare e një New York Times ]

Kategoria:Nënë Tereza