Tioguanina

Tioguanina, e njohur edhe si tioguanine ose 6-tioguanine (6-TG), është një medikament që përdoret për trajtimin e leukemisë akute leeloide (AML), leuçemi akute limfocitike (ALL) dhe leuçemia kronike mieloide (CML).  Përdorimi afatgjatë nuk rekomandohet.  Ajo është dhënë me gojë.  

Efektet anësore të zakonshme përfshijnë shtypjen e palcës së eshtrave, problemet e mëlçisë dhe inflamacionin e gojës .   Rekomandohet që enzimat e mëlçisë të kontrollohen çdo javë kur të merren medikamente.  Njerëzit me një mangësi gjenetike në S-metiltransferaz të tiopurinës janë në rrezik më të lartë të efekteve anësore.  Shmangia e shtatzënisë kur bëhet me ilaçe rekomandohet për meshkujt dhe femrat.  Tioguanina është në familjen antimetabolite të barnave. Është një analog i purinës së guanines dhe funksionon duke prishur ADN-në dhe ARN-në .  

Tioguanina u zhvillua midis viteve 1949 dhe 1951.  Është në listën e barnave esenciale të Organizatës Botërore të Shëndetësisë, barnat më efektive dhe më të sigurta që nevojiten në sistemin shëndetësor. Çmimi me shumicë në botën në zhvillim është rreth 7.07 USD për 40   mg në vitin 2014.  Në Mbretërinë e Bashkuar kjo shumë i kushton NHS-së rreth 4.14 paund. 

 Përdorime mjekësore 

 Leuçemi akute tek të rriturit dhe fëmijët 
 Leuçemia kronike mielogjene 
 Sëmundje inflamatore të zorrëve, sidomos kolit ulcerative 
 Psoriaza 

 Efekte anësore 

 Leukopenia dhe neutropenia 
 trombocitopenia 
 anemi 
 anoreksi 
 Përzierje dhe vjellje 
 Hepatotoksiciteti : kjo manifestohet si: 

 Sëmundje hepatike veno-oklusive 
Shqetësimi kryesor që ka penguar përdorimin e tioguaninvës ka qenë sëmundja veno-okluzive (VOD) dhe prekursorja e saj histologjike hiperplasia (NRH) nodular rigjeneruese. Incidenca e NRH me tioguaninën u raportua si midis 33-76%.  Rreziku i pasimit të VOD është serioz dhe shpesh i pakthyeshëm prandaj ky efekt anësor ka qenë një shqetësim i madh. Megjithatë, dëshmitë e fundit duke përdorur një model të kafshëve për NRH / VOD të shkaktuar nga tioguanina kanë treguar që, përkundër supozimeve të mëparshme, NRH / VOD varet nga doza dhe mekanizmi për këtë është demonstruar.  Kjo është konfirmuar në sprovat e njeriut, ku tioguanina është provuar të jetë e sigurt por e efektshme për sëmundjen e celiaceve kur përdoret në doza  si më poshtë atyre të përshkruara zakonisht.  Kjo ka çuar në një ringjallje të interesit të tioguaninës për shkak të efikasitetit të saj më të lartë dhe veprimit më të shpejtë në krahasim me tiopurinë dhe imunosupresues të tjerë, siç është mikofenilati.  

 Shikoni 
 barrë 
 Laktimi : Paralajmërimi për sigurinë kundër ushqyerjes me gji mund të ketë qenë një vlerësim konservator, por dëshmitë kërkimore sugjerojnë që tiopurinat nuk hyjnë në gji.  

 Ndërveprimet 
Kanceret që nuk reagojnë ndaj trajtimit me merkaptopurinë nuk i përgjigjen tioguaninës. Nga ana tjetër, disa raste të IBD që janë rezistente ndaj merkaptopurinës (ose azatoproteinës pro-drogës) mund të jenë të përgjegjshme ndaj tioguaninës. 

 Farmakogjenetistat 
Tiopurina S-methyltransferase enzimë (TPMT) është përgjegjës për inaktivimin e drejtpërdrejtë të tioguaninës në bazën e saj metiltioguaninë - kjo metilatjon parandalon tioguaninën nga konvertimi i mëtejshëm në metabolitë aktive, nukleotide tioguanine citotoksike (TGN).  Disa variacionet gjenetike brenda gjenit TPMT mund të çojnë në zvogëlimin ose mungesën e aktivitetit të enzimës TPMT, dhe individët që janë homozigotë ose heterozigotë për këto lloje të variacioneve gjenetike mund të kenë nivele të rritura të metabolitëve TGN dhe një rritje të rrezikut të shtypjes së palcës së eshtrave të rënda ( myelosupresioni ) marrja e thioguanines.  Në shumë etnie, polimorfizmat TPMT që rezultojnë në zvogëlim ose mungesë të aktivitetit TPMT ndodhin me një frekuencë prej afërsisht 5%, që do të thotë se rreth 0.25% e pacientëve janë homozigotë për këto variante.   Megjithatë, një analizë e aktivitetit TPMT në qelizat e kuqe të gjakut ose një test gjenetik TPMT mund të identifikojë pacientët me aktivitet të reduktuar të TPMT, duke lejuar rregullimin e dozës së tiopurinës ose shmangien e drogës tërësisht.   Etiketa e miratuar nga FDA për ilaçe të thioguanines vëren se pacientët që janë të mangët në TPMT mund të jenë të prirur për të zhvilluar myelosupresionin dhe që laboratorët ofrojnë testime për mungesën e TPMT.  Në të vërtetë, testimi për aktivitetin TPMT është aktualisht një nga shembujt e vegjël të farmakogenetikës që janë përkthyer në kujdesin klinik rutinor. 

 Metabolizmi dhe farmakokinetika 
Një dozë e vetme gojore e tioguaninës ka metabolizëm të paplotë, absorbim dhe ndryshueshmëri të lartë interindividuale. Biodopacia e thioguanines ka një mesatare prej 30% (varg 14-46%). Përqendrimi maksimal në plazmë pas një doze të vetme gojore arrihet pas 8 orësh. 

Tioguanina, si tiopurina të tjera, është citotoksik ndaj qelizave të bardha; si rezultat ajo është imunosupresive në doza më të ulëta dhe anti-leukemike / anti-neoplastike në doza më të larta. Tioguanina është inkorporuar në qelizat e palcës së eshtrave të njeriut, por, ashtu si edhe tiopurinat e tjerë, nuk dihet të kalojë pengesën e gjakut në tru. Tioguanina nuk mund të demonstrohet në lëngun cerebrospinal, ngjashëm me kompleksin 6-merkaptopurine të lidhur ngushtë, i cili gjithashtu nuk mund të depërtojë në tru. 

Gjysma e jetës plazmës e hioguanines është e shkurtër, për shkak të marrjes së shpejtë në qelizat e mëlçisë dhe qelizave të gjakut dhe konvertimi në 6-TGN. Gjatesia mesatare e plazmës prej 80 minutash me një interval prej 25-240 minuta. Tioguanina përpunohet kryesisht përmes veshkave në urinë, por kryesisht si një metabolit, 2-amino-6-metiltiopurine. Megjithatë, metabolitëve tio-nukleotide brenda-qelizore të tioguaninës (6-TGN) kanë jetëgjatësi më të gjatë dhe për këtë arsye mund të maten pas tioguaninës e cila eliminohet nga plazma. 

Tioguanina është katabolizuar (i thyer) nëpërmjet dy rrugëve.  Një rrugë është përmes deaminimit nga guanin deaminase enzimë në 6-tioxantinë, e cila ka veprimtari minimale anti-neoplastike, pastaj nga oksidimi me oksantinë xantine të tioxantinës në acid tiourik . Kjo rrugë metabolike nuk varet nga efikasiteti i xantin oksidazës, kështu që frenuesi i xantin oksidazës, ilaçi allopurinol, nuk bllokon shkatërrimin e tioguanines, në kontrast me inhibimin e saj të thyerjes së tiopurinës 6-merkaptopurinës. Rruga e dytë është metilation of tioguaninë në 2-amino-6-metilthiopurine, e cila është minimalisht efektive si një anti-neoplastic dhe shumë më pak toksike se tioguanina. Kjo rrugë është gjithashtu e pavarur nga aktiviteti enzimatik i xantin oksidazës. 

 Mekanizmi i veprimit 
6-Tioguanina është një analog tio e guaninës bazë purine bazë. 6-tioguanin përdor  enzimën fosforbosiltransferazën hipoksantin -guanine (HGPRTase) për ta konvertuar në monofosfat 6-thioguanozine (TGMP). Përqendrimet e larta të TGMP mund të grumbullohen intracellularisht dhe pengojnë sintezën e nukleotideve guanine nëpërmjet enzimës Inosine monofosfat dehidrogjenazë ( IMP dehidrogjenazë ).  

TGMP konvertohet nga fosforilimi në tioguanosinë difosfat (TGDP) dhe tioguanosinë trifosphatë (TGTP). Njëkohësisht, formohen analoge deoksiribilike, nëpërmjet ribonukleotid reduktazës enzimë . TGMP, TGDP dhe TGTP quhen kolektivisht nukleotide 6-tioguaninë (6-TGN). 6-TGN janë citotoksike ndaj qelizave nga: (1) inkorporimi në ADN gjatë fazës së sintezës (S-faza) e qelizës; dhe (2) përmes ndalimit të proteinës GTP-lidhëse ( G protein ) Rac1, e cila rregullon rrugën Rac / Vav.  Një efekt shtesë mund të rrjedhë nga përfshirja e 6-tioguaninës në ARN. Kjo prodhon një fillesë të modifikuar të ARN-së e cila nuk mund të lexohet nga ribosomat. 

 Kimi 
Është një pluhur i verdhë i zbehtë, pa erë, kristalor. 

 Emrat 
Tioguanine ( INN, BAN ), ose thioguanine ( AAN, USAN ). 

Thioguanina administrohet nga goja (si një tabletë - 'Lanvis'). 

 Lexoni më tej 
 Qendra Kombëtare e SHBA për Bioteknologji Informacion: Përmbledhje e Gjenetikës Mjekësore - Thiophania Thioguanine dhe Genotipi TPMT

 Referime 

Kategoria:Faqe me përkthime të pashqyrtuara