Pedagogjia ekologjike

Pedagogjia ekologjike ose ekopedagogjia e njohur edhe si pedagogjia mjedisore është një disiplinë e re e pedagogjisë së aplikuar e cila, qëllimin dhe detyrat e saj i mbështet në edukimin mjedisor. Ajo ndërton dhe zhvillon një sistem të ndërgjegjësimit mjedisor në fushën e mbrojtjes së mjedisit duke përvetësuar njohuri, duke zhvilluar sjellje dhe duke përmirësuar vazhdimisht marrëdhëniet e njeriut me mjedisin sa më të shëndetshëm natyror dhe shoqëror. Ajo gjithashtu inkurajon kujdesin për edukimin mjedisor si në aspektin individual ashtu edhe në aspektin social, kujdesi për cilësinë e jetës, në varësi të sistemit të njohurive, përmbajtjes ekologjike, qëndrimeve dhe vlerave të fëmijëve, të rinjve dhe të rriturve ndaj mjedisit. Pedagogjia ekologjike kërkon të studiojë shkencërisht dhe të inkurajojë praktikisht veprimtarinë edukative të prindërve, arsimtarëve dhe mësuesve mbi parimet e treguesve ekologjikë të shkencës natyrore dhe ndërvarësisë shoqërore dhe sociale në sjelljen ekologjike. Vlerat e këtij veprimi pedagogjik praktiko-metodik mbi zhvillimin e kulturës së plotë ekologjike të njeriut janë rezultat i zhvillimit të shumëanshëm të veprimtarisë edukative dhe arsimore ekologjike dhe si e tillë ajo paraqet njërën nga fushat themelore të pedagogjisë dhe ekologjisë.  Pedagogjia ekologjike paraqet një urë lidhëse në mes të shkencës së pedagogjisë dhe shkencës së ekologjisë. Në paraqitjen dhe zhvillimin e pedagogjisë ekologjike një kontribut të konsiderueshëm e ka dhënë edhe pedagogjia kritike, si një organ i praktikës edukative dhe arsimore të ndikuar nga filozofi dhe edukatori brazilian Paulo Freire.Kahn, Richard. Ecopedagogy: An Introduction. Counterpoints, Vol. 359, Critical Pedagogy, Ecoliteracy, and Planetary Crisis: the Ecopedagogy Movement. (2010), pp. 1–33.   . 

Në kuadër të qëllimeve të ekopedagogjisë është realizimi i formave kulturore të njohjes të bazuara në koncepte normative siç janë qëndrueshmëria, globalizmi dhe biofilia (d.m.th. dashuria ndaj të gjitha formave të jetës). Kahn, Richard. Ecopedagogy: An Introduction. Counterpoints, Vol. 359, Critical Pedagogy, Ecoliteracy, and Planetary Crisis: the Ecopedagogy Movement. (2010), pp. 1–33. 

 Shih edhe 
 Ekologjia
 Pedagogjia
 Edukimi mjedisor

 Referime 

 Bibliografia 

 Grigorov, S. 2012. International Handbook of Ecopedagogy for Students, Educators and Parents. A Project for a New Eco-Sustainable Civilization. BCSLDE, Sofia. Free for download at: www.bcslde.org
 Grigorov, S & Fleuri, R. 2012. Ecopedagogy: educating for a new eco-social intercultural perspective. Visão Global,  UNOESC, Florianopolis. Free for download at: http://editora.unoesc.edu.br/index.php/visaoglobal/article/view/3435/1534  and https://www.academia.edu/4111655/Grigorov_S_and_Fleuri_R._2012._Ecopedagogy_educating_for_a_new_eco-social_intercultural_perspective._Visao_Global_UNOESC_Florianopolis
 Kahn, R. 2010. Love Hurts: Ecopedagogy Between Avatars and Elegies. Teacher Education Quarterly, Vol. 37, No. 4 (Fall).
 Kahn, R. 2009. Producing Crisis: Green Consumerism as an Ecopedagogical Issue. In J. Sandlin and P. McLaren (Eds.), Critical Pedagogies of Consumption: Living and Learning Beyond the Shopocalypse. New York: Routledge.
 Kahn, R. 2008. Towards Ecopedagogy: Weaving a Broad-based Pedagogy of Liberation for Animals, Nature and the Oppressed Peoples of the Earth. In A. Darder, R. Torres and M. Baltodano (Eds.), The Critical Pedagogy Reader (2nd ed.). New York: Routledge.
 Kahn, R. 2007. The Ecopedagogy Movement: From Global Ecological Crisis to Cosmological, Technological and Organizational Transformation in Education. Doctoral Dissertation (Committee: Douglas Kellner, Chair; Peter McLaren; and Steven Best), Graduate School of Education & Information Studies, University of California, Los Angeles.


Kategoria:Pedagogji kritike
Kategoria:Pedagogji
Kategoria:Ekologji