Vëllezërit Pizarro

Vëllezërit Pizarro ishin pushtues spanjoll të cilët erdhën në Peru në vitin 1530. Të gjithë u lindën në Trujillo, Spanjë. Katër vëllezërit ishin:

Juan Pizarro (1511-1536) djali i parë i paligjshëm i Kapitenit Gonzalo Pizarro y Rodríguez de Aguilar dhe María Alonso
Francisco Pizarro (1478-1541) bir i paligjshëm i Kapitenit Gonzalo Pizarro y Rodríguez de Aguilar dhe Francisca González
Gonzalo Pizarro (1510-1548) djali i dytë i paligjshëm i Kapitenit Gonzalo Pizarro y Rodríguez de Aguilar dhe María Alonso
Hernando Pizarro (1504-1580) djali i ligjshëm i Kapitenit Gonzalo Pizarro y Rodríguez de Aguilar dhe Isabel de Vargas

Të gjithë ata luajtën një rol të madh në kapjen (1531–383) dhe sundimin e Perandorisë Inca. Sidoqoftë, pas vdekjes së guvernatorit ligjor Francisco, pretendimet e tyre legjitime ishin praktikisht të humbura. Juan kishte vdekur gjatë rrethimit dhjetë-mujor të Cuzco dhe Hernando ishte dërguar përsëri si i dërguar në Spanjë dhe u burgos në vitin 1540, pas akuzave për korrupsion dhe evazion fiskal drejtuar administratës së Pizarro. Pas vrasjes së Francisco më 1541, pushteti uzurpua nga Cristóbal Vaca de Castro si guvernator i ri i "New Castile". Në vitin 1544, mbreti i Spanjës, i cili gjithashtu kishte dhënë qeverisjen e Franciscos më 1528, dërgoi të dërguarin e tij Blasco Núñez Vela, si mëkëmbës të Perusë. Blasco burgosi Castro por ishte po atë vit i arrestuar dhe u vra më vonë në emër të Gonzalo Pizarro, i cili mblodhi përkrahësit e tij dhe kapi pjesën më të madhe të Perusë. Kur pasardhësi i Blasco-s, Pedro de la Gasca mundi dhe e ekzekutoi Gonzalo në vitin 1548, mbretërimi i vëllezërve Pizarro kishte kaluar përfundimisht.

Kategoria:Eksplorues spanjoll