Kundërkatalonizmi

Anti-Katalonizmi  (, ) është emri kolektiv i dhënë për tendenca të ndryshme historike të pretenduara në Spanjë që kanë qenë armiqësore me kulturën dhe traditat katalanase.

Në kohët e fundit është një term i përdorur për të kritikuar qëndrimet politike në kundërshtim me nacionalizmin katalunas ose pavarësinë e Katalonjës, brenda dhe jashtë Katalonjës.

Katalonofobia është një qëndrim armiqësor, përbuzës dhe jomiqësor ndaj grupit etnik katalanas, gjuhës dhe kulturës. Për arsye historike, zakonisht shfaqet në Spanjë.

 Historia 
Antagonizmi midis tokave të kurorës Aragonese dhe Mbretërisë së Castile daton që nga Mesjeta e vonë. Në shekujt 13 dhe 15. Kronistët Castilian krijuan mitin e mbretërve Castilian si trashëgimtarë legjitimë dhe të vetëm të shtetit Visigothic dhe sundimtarëve legjitimë të të gjithë Gadishullit Iberik. Gjendja e një shteti të pavarur të Mbretërisë së Aragonës dhe Qarkut të Barcelonës ishte një sfidë për këtë koncept. Sipas historianëve të ndryshëm, antagonizmi i katalanasve dhe popujve të tjerë të Gadishullit Iberik daton që nga ato kohëra. Një përpjekje nga Katalonia për të ndryshuar suzeraintin apo edhe rifituar pavarësinë (kryengritja e korrësve) çoi në një rritje të ndjenjës anti-katalanase në shumë zona të Spanjës. Ndër të tjera, doli nga kjo letërsi anti-katalanase Spanjisht Francisco de Quevedo klasike. Gjatë epokës së Frankos, ndjenjat anti-katalanase u shprehën në masa të vazhdueshme shtypëse kundër gjuhës, kulturës dhe simbolikës katalanase. Pas rënies së regjimit të Frankos, autonomia e Katalonjës u rikthye, gjuha katalanase mori statusin e një gjuhe shtetërore, por shfaqjet e armiqësisë së përditshme ndaj katalanasve vazhdojnë të vërehen.

 Përshkrimi 

 Kronologjia e shtypjes së Katalonjës  (1482 - pranishëm) 
Në një kontekst historik, anti-Katalonizmi shprehet si një qëndrim armiqësor ndaj gjuhës Katalane, popullit, traditave ose çdo gjëje të identifikuar me Kataloninë. Në një kontekst politik ai mund të shprehet si reagim ndaj një ndërhyrje të perceptuar të nacionalizmit politik katalanas në zonë. Në rrethanat e tij më ekstreme, kjo mund të quhet edhe Katalofofia. Disa lëvizje politike, të njohura për organizimin e bojkotave të produkteve nga Katalonja, gjithashtu identifikohen në mënyrë aktive me anti-Katalonizmin.

1482 Fillon shtypja dhe djegia e Biblës në Valencia, kështu që ekzistenca e saj është vënë në dyshim për shumë vite.

Në përputhje me një dekret të ri të Philip V, i cili shfuqizoi ligjet dhe institucionet katalanase pas Luftës së suksesionitHistoria e mjerueshme e katalanasve, nga angazhimi i tyre i parë në luftë, deri në kohën e zvogëlimit të tyre. Me motivet, deklaratat dhe angazhimet, mbi të cilat ata morën për herë të parë armët. Letrat, traktatet, dhe c. në lidhje me të .. e cila përfundoi në 1714, margjinalizimi i gjuhës dhe kulturës katalanase gradualisht u rrit në favor të kastilasve. Dekreti i ri i Bimëve ishte një masë mbretërore që synonte shtypjen e atyre që u mundën gjatë Luftës së Trashëgimisë, dhe që inicoi krijimin e një shteti të centralizuar spanjoll, në përputhje me ligjet e Castile, ligjërisht dhe për herë të parë themeloi Mbretërinë e Spanjës . Ky centralizëm mori mjaft kohë gjatë shekujve XIX dhe fillimit të njëzetë, duke arritur nivele maksimale gjatë diktaturës së Franco dhe Terrorit të Bardhë.

 Aktualiteti 
Katalofofia mund të gjendet në të gjithë Spanjën, Harta e urrejtjes është në shumë vende, katalofofia më e rëndë dhe e dukshme është flamuruar nga partitë spanjolle dhe ultranacionaliste si PP, Citizens dhe VOX.

 Kataloni 
Në Kataloni, flluskat shoqërore anti-Katalonjane janë të zakonshme, veçanërisht në zonën metropolitane të Barcelonës dhe në rrethet migruese me origjinë në gjuhën kastiliane në qytetet kryesore të Principatës. Eshtë zakon të refuzosh gjuhën në të folur, në muzikë ose në media, duke treguar indiferencë ose përbuzje të plotë ndaj Katalonjës dhe kulturës së saj. Ky refuzim bën që partitë politike Spanjolle të marrin rezultatet më të mira në këto fusha.     

 Valenci 
Në Valenci, anti-Katalonizmi është përhapur kryesisht në grupe konservatore në Qytetin e Valencisë dhe rrethinat e tij, të lidhura me secesionizmin gjuhësor dhe lëvizjen politike që zakonisht quhet blaverizëm. Katalanasizmi antik zakonisht ka një efekt politik në këto fusha, pothuajse gjithmonë të kuptuar si një reagim ndaj një imperializmi të pretenduar Katalan. 

 Ishujt Baleare 

Në mesin e 1972 një seri letrash u shfaqën në Diario de Mallorca nënshkruar me pseudonimin Pep Gonella, e cila çoi në Gonellism, një lëvizje që disa e shoqërojnë me blaterizmin Valencian. Sidoqoftë, letrat kurrë nuk e mohuan unitetin e gjuhës ose shfaqnin ndjenja anti-Katalanase, por kërkonin një rëndësi më të madhe në varietetet e dialekteve Balearike sesa standardet.

 Aragoni 
Në Aragoni ekziston një lëvizje e ngjashme me blaverizmin ose gonellizmin, i cili kërkon të eleminojë të gjitha referencat ndaj Katalanishtve në lidhje me Rripin. Aragoni e përjashton Katalanishten nga gjuhët e saj zyrtare, tani quhet Lapao. 

 Në Europë 
parapamje| Interdiction officielle de la langue katalane e 2 Prillit 1700, gjatë sundimit të Louis XIV të Francës, dekret me të cilin u ndalua katalonja në Roussillon, Conflent dhe Cerdanya.

 Itali

Historiani Antoni Simon shprehet se midis shekujve 12 dhe 15, ekspansioni ushtarak i Katalonjës në Siçili, Sardenjë dhe Italinë e Jugut dhe hyrja e tregtarëve katalanas në këto tregje, gjeneruan një sens të thellë të armiqësisë kundër katalanasve - shpesh të identifikuar si Spanjollë. Reflektime mund të gjenden në veprat letrare të Dante Alighieri, Giovanni Boccaccio, Francesco Petrarca, Luigi Alamanni, Pietro Aretino ose Serafino Aquilano. Ai pretendon se ishte një ndjenjë anti-Katalanase më kulturore-gjuhësore sesa politiko-territoriale, për shkak të protestave për zgjedhjen e Alfonso de Borja në 1455 si Papa Calixto III për të qenë barbar dhe katalonas. http://dialnet.unirioja.es/servlet/articulo?codigo=2250078 Els orígens històrics de l'anticatalanisme 

 Pjesa tjetër e Evropës

Megjithëse legjenda e zezë anti-Katalonjas kishte origjinën e saj në Itali, ajo u shtri në Mesdheun lindor me ekspeditat e almogávares, të cilat vendosën me vendosmëri frikën dhe refuzimin që ata morën në atë zonë, gjë që e bëri të famshëm imprecionin ose fyerjen «Katalaneze ! »

 Referime 
Kategoria:Racizëm