Sulejmani

Sulejmani apo Sylejmani, i biri i Daudit (ar. سُـلـيـمـان بـن داوود, Sulaymān bin Dāwūd) sipas Kuranit qe një Maliq (مَـلِـك, përmes osmanishtes Malik, Mbret) dhe Nabī (نَـبِي, profet) i Izraelit. Në traditën islame përgjithësisht mbahet si Mbreti i tretë i jehudijve, dhe një sundimtar i drejtë dhe i urtë i kombit.Concise Encyclopedia of Islam - Page 374, Cyril Glasse - 1988.

Sulejmani si njëri nga pejgamberët e Allahut, i pajisur me shumë dhunti hyjnore, ku përfshihet aftësia e të folurit me kafshëKurani 27:16 dhe të sundojë xhindët.Kurani 34:12 Muslimanët e çmojnë si njeri që i qëndroi teuhidit përgjatë krejt jetës së tij;Kurani 27:15 ndërtoi Tempullin e tij, që u bë ndër vendet kyçe të adhurimit; mbretëroi drejtësisht mbi krejt izraelitët; u bekua me një gradë Mbretërimi me të cilin nuk i qe dhënë kujt para tij dhe pas tij;Kurani 38:35 dhe i ndoqi të gjitha urdhëresat e veta, duke i qenë premtuar afëri me Zotin në Xhenet në fund të jetës së tij.Kurani 38:40. Historianët arabë e mbanin Sulejmanin ndër sundimtarët më të mëdhenj të botës.

 Në onomastikë 
Në onomastikën shqipe ky emër ka dhënë Sulë-a, Sylë-a, Sulo-ua, Man-i, Mane-ja, hipokristikët Sylço, Sulçe dhe Manush.

 Referime 

Kategoria:Profetë në Islam