Kotile

E kotilet (cotylae),  janë gjithashtu karakteristik për fundin proksimal të radiusit dhe të ulnës te zogjtë.
parapamje| Kup kotile korintike, e dekoruar me një buf ( shekulli i V p.e.sonë), Muzeu Kombëtar në Varshavë.
Në periudhën klasike, kotilet (greqisht: ) ishin matëse të kapaciteteve për romakët dhe grekët: në fillim ato  quheshin edhe hemina; ndërsa më vonë,  dhe  ose . Ato ishtin sa gjysma e sekstariusitFrom the Carmen de ponderibus et mensuris we have the following: ose  dhe mbanin gjashtë kiati ose gati 236.59 ml.lidhje=|12x12px

Kjo masë përdorej edhe nga mjekët, e cila ishte shënuar anash me shkallëzim të graduar në të, njëllojë si matësit kimik sot, për të matur peshat e lëngjeve, sidomos të vajrave. Një enë ose brirë, me formë kubike ose cilindrike dhe me kapacitetin e një kotileje, ishte e ndarë në dymbëdhjetë pjesë të barabarta me vija të prera në anën e saj. Të gjitha enët quheshin litra dhe çdo pjesë mbante një ons (uncia). Kjo masë mbante nëntë ons (peshë) me vajë, kështu raporti i peshës së vajit me numrin e masës në ons që ajo mbante do të ishte 9:12 ose 3:4.

Nicolas Chorier (1612-1692) konstatojë që kotilet ishin përdorur si matëse për produktet e ngurta ashtu si dhe lëngëta, nga një pasazh i Tukididit, që në një pjesë përmend dy kotile me verë dhe në një tjetër dy kotile me bukë.lidhje=|alt=|12x12px

Emri i saj është përdorur gjithashtu edhe për një lloj vazoje antike greke, që është shumë e ngjashme në formë me skifosat por më ngjashme është me kantarët.

 Shih edhe 
 Kupa e Nestorit

 Referimet 

Kategoria:Enë
Kategoria:Greqia e Lashtë