Smilodoni

Smilodoni është një gjini e zhdukur që bën pjesë në nëngjininë machairodont dhe në familjen Felidae. Është i njohur për dhëmbët e tij të gjatë. Edhe pse zakonisht njihej si tigri dhëmbë-shpatë, nuk ishte i lidhur ngushtë me tigrin apo me macet e tjera moderne. Smilodoni jetoi në Amerikë gjatë epokës së Pleistocenit (2.5 milion vjet më parë). Gjinia u emërua në 1842, bazuar nga fosilet e gjetura në Brazil. Tre lloje njihen sot: S. gracilis, S. fatalis, dhe S. populator. Dy llojet e fundit u vetë krijuan nga S. gracilis, i cili u vetë evolua ndoshta nga Megantereon. Mbledhja më e madhe e fosileve Smilodon është marrë nga Rancho La Brea Tar Pits në Los Anxheles, Kaliforni.

Në përgjithësi, Smilodoni ishte më i fuqishëm se çdo mace ekzistuese, me forelimbs veçanërisht të zhvilluar mirë dhe me dhëmbë jashtëzakonisht të gjatë të qenit. Nofulla e saj kishte një hapje më të madhe se ajo e maceve moderne, dhe dhëmbët e sipërm të saj ishin të hollë dhe të brishtë, duke u përshtatur për vrasje me saktësi. S. gracilis ishte specie më e vogël në peshë prej 55 deri 100 kg. S. fatalis kishte një peshë prej 160 deri 280 kg dhe lartësi prej 100 cm. Të dyja këto lloje janë të njohura kryesisht nga Amerika e Veriut, por mbeten edhe nga Amerika e Jugut gjithashtu. S. populator nga Amerika e Jugut ishte specie më e madhe, në peshë 220 deri në 400 kg dhe 120 cm në lartësi, dhe ishte ndër macet më të mëdha. Modeli i veshjes së Smilodonit është i panjohur, por është restauruar artistikisht me modele të thjeshta ose me pika.

Në Amerikën e Veriut, Smilodoni gjuante herbivorë të mëdhenj si bizonët dhe deveja. Smilodoni mendohet se e vriste prenë e saj duke e mbytur atë me dhëmbët e tij. Shkencëtarët debatojnë nëse Smilodoni kishte një mënyrë jetese sociale ose të vetmuar; analiza e sjelljeve moderne të grabitqarëve si dhe të mbetjeve fosile mund të interpretohet për të dhënë mbështetje për secilën pikëpamje. Ndoshta Smilodoni jetoi në habitate të mbyllura, si pyjet dhe shkurret, të cilat ai do të fshihej për të kapur prenë. Smilodoni vdiq në të njëjtën kohë kur shumica e megafaunës Veriore dhe Jugore u zhdukën, rreth 10,000 vjet më parë. Mbështetja e saj në kafshë të mëdha është propozuar si shkak i zhdukjes së saj, së bashku me ndryshimet klimatike dhe konkurrencën me lloje të tjera, por shkaku i saktë është i panjohur.