Niue

Niue është një vend ishull në Oqeanin Paqësor të Jugut, 2,400 kilometra (1,500 mi) në verilindje të Zelandës së Re, në lindje të Tonga, në jug të Samoas dhe në perëndim të Ishujve Kuk. Sipërfaqja e tokës e Niue-së është rreth 261 kilometra katrorë dhe popullsia e saj, kryesisht polineziane, ishte rreth 1,600 në vitin 2016. Ishulli zakonisht quhet "The Rock", i cili vjen nga emri tradicional "Rock of Polynesia". Niue është një nga ishujt më të mëdhenj të koraleve në botë. Terreni përbëhet nga shkëmbinjtë e pjerrët gëlqerorë përgjatë bregut me një pllajë qendrore që ngrihet në rreth 60 metra mbi nivelin e detit. Një gumë koral rrethon ishullin, me të vetmin pushim të madh në gumë që është në bregun qendror perëndimor, pranë Alofi. Një veçori e dukshme janë shpellat e shumta gëlqerore pranë bregut.

Niue, kryeqyteti i të cilit është fshati Alofi, është një shtet vetëqeverisës në shoqërim të lirë me Zelandën e Re dhe Zelanda e Re kryen marrëdhëniet më diplomatike (edhe pse jo të gjitha) në emër të saj. Niueanët janë shtetas të Zelandës së Re dhe Mbretëresha Elizabeta II është kreu i shtetit në cilësinë e saj si Mbretëresha e Zelandës së Re. Midis 90-95% e popullsisë Niuean jetojnë në Zelandën e Re, së bashku me rreth 70% të folësve të gjuhës Niuean. Një vend dygjuhësh, Niue ka mbi 30% të popullsisë së saj flasin si Niuean, ashtu edhe Anglisht, megjithëse përqindja e njerëzve që flasin anglisht në gjuhën monolingale është vetëm 11%, ndërsa 46% janë folës Niuean njëgjuhëshe.

Niue nuk është anëtare e Kombeve të Bashkuara (OKB), por organizatat e OKB-së e kanë pranuar statusin e saj si një shtet të lidhur lirisht si ekuivalent me pavarësinë për qëllimet e së drejtës ndërkombëtare. Si i tillë, Niue është anëtare e plotë e disa agjencive të specializuara të OKB-së (si UNESCO dhe OBSH) dhe është e ftuar, së bashku me vendet e tjera jo anëtare të OKB-së, Cook Islands, të marrin pjesë në konferencat e Kombeve të Bashkuara të hapura për "të gjitha shtetet" Niue është e ndarë në 14 fshatra (komuna), ku secili fshat ka një këshill fshati që zgjedh kryetarin e tij, fshatrat janë në të njëjtën kohë zona zgjedhore, secili fshat i dërgon Kuvendit të Kuvendit të Niue Një komb i vogël dhe shumë demokratik, Niueans gëzojnë liri të lartë dhe zgjedhjet mbahen çdo 3 vjet.

Në vitin 2003, Niue u bë vendi i parë në botë për të siguruar internet pa tel të financuar nga shteti për të gjithë banorët. Shoqata e Fermerëve Organikë të Islandës tani po hap rrugën për një Marrëveshje Multilaterale të Mjedisit (MEA) e angazhuar për ta bërë Niue vendin e parë tërësisht organik në botë deri në vitin 2020. Një udhëheqës në rritjen e gjelbër, Niue gjithashtu po kalon në energjinë diellore, me ndihmën e Bashkimit Evropian. Niue synon të bëhet 80% e ripërtëritshme deri në vitin 2025. Nga ana tjetër, Niue aktualisht merret me një nga normat më të larta të prodhimit të gazit serrë për kokë banori në botë (e dyta vetëm për Kuvajt dhe Brunei). Në vitin 2015, Niue filloi ofrimin e linjave telefonike për të gjithë banorët e saj. Në vitin 2008, Niue u bë vendi i parë në botë ku laptopët ofrohen për të gjithë nxënësit e shkollave.

Në janar 2004, Niue u godit nga Cyclone Heta, e cila shkaktoi dëme të mëdha në të gjithë ishullin, duke përfshirë fshirjen e pjesës më të madhe të jugut të kryeqytetit, Alofi. Katastrofa e ka vendosur ishullin për rreth dy vjet nga afati i planifikuar për zbatimin e Planit Strategjik të Integruar Niue (NISP), meqë përpjekjet kombëtare u përqëndruan në rimëkëmbjen. Në vitin 2008, Niue ende nuk ishte shëruar plotësisht.

Historia

Deri në fillim të shekullit të 18-të, Niue duket se nuk ka patur asnjë qeveri kombëtare apo udhëheqës kombëtar; shefat dhe krerët e familjeve ushtruan autoritet mbi segmente të popullsisë. Rreth vitit 1700 koncepti dhe praktika e mbretërimit duket të kenë origjinën nëpërmjet kontaktit me Tonganët që u vendosën rreth viteve 1600. Një sërë patu-iki (mbretër) sunduan, duke filluar me Puni-mata. Tui-toga, që mbretëroi nga viti 1875 deri në vitin 1887, ishte mbreti i parë i krishterë.

Evropianët e parë që shikojnë Niue lundruan nën kapitenin James Cook në vitin 1774. Cook bëri tre përpjekje për të dalë, por banorët refuzuan të jepnin leje për ta bërë këtë. Ai e quajti ishullin «Savage Island», sepse, siç e ka thënë legjenda, vendasit që "e përshëndetën" atë, u pikturuan në atë që dukej të ishte gjak. Substanca mbi dhëmbët e tyre ishte hulahula, një banane fe'i kuqe e lindur.

Për shekujt e ardhshëm, Niue njihej si Savage Island derisa emri i tij origjinal, Niuē, që përkthehet si "shiko kokosit", rifitoi përdorimin.

Vizitorët e tjerë të shquar evropianë përfaqësonin Shoqatën Misionare të Londrës; ata arritën në të Dërguarin e Paqes. Pas shumë vitesh përpjekjesh për të vendosur një misionar evropian, një Niuean me emrin Nukai Peniamina shkoi me mikun e tij, Niumagën, në Samoa dhe u stërvit si pastor në Kolegjin Teologjik Malua. Peniamina u kthye në 1846 në John Williams si një misionar me ndihmën e Zëta Fakafitifonua. Ai më në fund u lejua të mbërrinte në Uluvehi Mutalau, pasi një numër përpjekjesh në fshatra të tjera kishin dështuar. Krerët e fshatit Mutalau e lejuan të ulte dhe të caktojë mbi 60 luftëtarë për ta mbrojtur atë ditë e natë në fortesë në Fupiu.

Krishtërimi u mësua për herë të parë njerëzve Mutalau para se të përhapet në të gjitha fshatrat. Fillimisht fshatra të tjerë të mëdhenj e kundërshtuan futjen e krishterimit dhe kishin kërkuar të vrisnin Peniaminën. Njerëzit nga fshati Hakupu, edhe pse fshati i fundit për të marrë krishterimin, erdhën dhe kërkuan një "fjalë të Perëndisë"; prandaj, fshati i tyre u quajt "Ha Kupu Atua" që do të thotë "ndonjë fjalë e Perëndisë" ose "Hakupu" për të shkurtër. thumb| Foto nga Thomas Andrew (fotografist)në Alofi, 1896.

Në 1889, shefat dhe sundimtarët e Niue, në një letër drejtuar Mbretëreshës Viktoria, i kërkuan asaj "të shtrihesh drejt nesh dorën tënde të fuqishme, që Niue të fshihet në të dhe të jetë e sigurt". Pas shprehjes së ankthit që një komb tjetër të mos e marrë në zotërim të ishullit, letra vazhdoi: "Ne e lëmë atë me ju për të bërë sa më mirë për ju, nëse ju dërgoni flamurin e Britanisë, ose nëse dërgoni një Komisioner banojnë mes nesh, që do të jenë mirë ". Britanikët fillimisht nuk e morën ofertën. Në 1900 një peticion nga Cook Islanders kërkuar për aneksim përfshinte Niue "nëse është e mundur". Në një dokument të datës 19 tetor 1901, "Mbreti" dhe Shefat e Niue pranuan që "Mbretëresha Viktoria ta merrte në zotërim këtë ishull". Një dërgim në Sekretaren e Shtetit për Kolonitë nga Guvernatori i Zelandës së Re i referohej pikëpamjeve të shprehura nga shefat në favor të "aneksimit" dhe këtij dokumenti si "vepër e cessionit". U deklarua një protektorat britanik, por ai mbeti i shkurtër. Niue u soll brenda kufijve të Zelandës së Re më 11 qershor 1901 me të njëjtin Urdhër dhe Shpallje si Ishujt Cook. Urdhri kufizoi ishujt në të cilën ajo lidhej me një zonë në Paqësor të përshkruar nga koordinatat, dhe Niue, qëndron brenda asaj zone.

Parlamenti i Zelandës së Re rivendosi vetëqeverisjen në Niue me kushtetutën e vitit 1974, pas një referendumi në vitin 1974 ku Niueans kishte tri opsione: pavarësia, vetëqeverisja ose vazhdimi si territor i Zelandës së Re. Shumica e vetëqeverisjes së përzgjedhur, dhe kushtetuta e shkruar e Niue u shpall si ligj suprem. Robert Rex, pjesërisht etnikisht i lindur në Europë, u emërua nga kryeministri i parë, një pozicion që mbajti deri në vdekjen e tij 18 vjet më vonë. Rex u bë Niuean i parë për të marrë një kalorësi - në vitin 1984.

Në janar të vitit 2004, Ciklon Heta goditi Niue, duke vrarë dy vetë dhe duke shkaktuar dëme të mëdha në të gjithë ishullin, duke përfshirë fshirjen e pjesës më të madhe të jugut të kryeqytetit, Alofi.

Kategoria:Oqeani