Mushin

'Mushin' në japonisht dhe 'Wuxin' në kinezisht (無心 "pa mendje") është një gjendje mendore. Medituesit e Zen dhe Daoist thuhet se kanë arritur këtë shkallë, poashtu edhe artistë e trajnuar të arteve marciale.A Dictionary of the Martial Arts. Louis Frederic (author), Paul H Crompton (editor). 2006. Dover Publications Inc.. Daisetz Teitaro Suzuki, Manual Of Zen Buddhism, p. 80, http://www.buddhanet.net/pdf_file/manual_zen.pdfKohn, Livia (2010), Sitting in Oblivion: The Heart of Daoist Meditation, Three Pines Press. pp 73-100Steve Odin. Artistic Detachment in Japan and the West: Psychic Distance in Comparative Aesthetics. University of Hawaii Press, 2001, p. 152 Ata gjithashtu praktikojnë këtë gjatë aktiviteve të tyre ditore.

Përshkrimi
Mushin arrihet kur mendja e një personi është e lirë nga mendimet e zemërimit, frikës ose egos gjatë luftimit ose jetës së përditshme. Ekziston një mungesë e mendimit dhe gjykimit diskurziv, kështu që personi është plotësisht i lirë të veprojë dhe të reagojë kundër një kundërshtari pa hezitim dhe pa shqetësime nga këto mendime. Në këtë pikë, një person nuk mbështetet në atë që mendojnë se duhet të jetë lëvizja e ardhshme, por cila është reagimi i tyre natyror (ose instikti) ose ajo që ndihet intuitive. Megjithatë, nuk është një gjendje e relaksuar. Mendja mund të thuhet të jetë duke punuar në një shpejtësi shumë të lartë, por pa qëllim, plan apo drejtim.

Disa mjeshtra besojnë se lëngu është gjendja ku një person më në fund e kupton paaftësinë e teknikave dhe bëhet me të vërtetë i lirë të lëvizë. Në fakt, këta njerëz nuk do ta konsiderojnë veten si "luftëtarë", por thjesht gjallesa që lëvizin nëpër hapësirë.

Mjeshtri legjendar i Zenit Takuan Sōhō thotë:Soho, Takuan. The Unfettered Mind. Trans. William Scott Wilson. Tokyo: Kodansha International Ltd., 1986.

Mendja duhet të jetë gjithmonë në gjendjen e 'rrjedhjes', sepse kur ndalet diku, kjo do të thotë se rrjedha është e ndërprerë dhe është ky ndërprerje që dëmton mirëqenien e mendjes. Në rastin e shpatarës, kjo do të thotë vdekje.
Kur shpata qëndron kundër kundërshtarit të tij, ai nuk duhet të mendojë për kundërshtarin, as për veten, as për lëvizjet e shpatës së armikut të tij. Ai vetëm qëndron atje me shpatën e tij, i cili, harruar nga të gjitha teknikat, është gati vetëm për të ndjekur diktaturat e nënndërgjegjeshëm. Njeriu është shfarosur si zotëruesi i shpatës. Kur godet, nuk është njeriu, por shpata në dorë të nënndërgjegjeshëm të njeriut që godet.

Referimet

Kategoria:Terminologjia e arteve marciale