Disiplina shkencore

Disiplina akademike ose fusha akademike është një degë e njohurive. Ajo përfshin ekspertizën, njerëzit, projektet, komunitetet, sfidat, studimet, hetimet dhe fushat kërkimore të cilat janë të lidhura fort me një fushë të caktuar lëndësh shkollore ose departamente të kolegjit. Për shembull, degët e shkencës zakonisht quhen disiplina shkencore, p.sh. fizika, matematika dhe biologjia.

Individët e lidhur me disiplinat akademike zakonisht quhen ekspertë ose specialistë. Të tjerë, të cilët mund të kenë studiuar artet liberale apo teorinë e sistemeve në vend që të përqendrohen në një disiplinë të veçantë akademike, klasifikohen si të përgjithshëm.

Ndërsa disiplinat akademike në vetvete janë praktika pak a shumë të përqendruara, qasjet akademike si multidisiplinariteti, interdisiplinariteti, transdisiplinariteti dhe ndërdisiplinariteti integrojnë aspekte nga disiplina të shumta akademike, duke adresuar kështu çdo problem që mund të vijë nga përqendrimi i ngushtë brenda fushave të specializuara të studimit. Për shembull, profesionistët mund të hasin telashe të komunikojnë mes disiplinave akademike për shkak të dallimeve në gjuhë ose në koncepte të specifikuara.

Disa studiues besojnë se disiplinat akademike mund të zëvendësohet nga ajo që është e njohur si modaliteti 2Gibbons, Michael; Camille Limoges, Helga Nowotny, Simon Schwartzman, Peter Scott, & Martin Trow (1994). The New Production of Knowledge: The Dynamics of Science and Research in Contemporary Societies. London: Sage. ose "shkenca post-akademike",Ziman, John (2000). Real Science: What It Is, and What It Means. Cambridge: Cambridge University Press. e cila përfshin marrjen e njohurive ndërdisiplinore nëpërmjet bashkëpunimit të specialistëve nga disiplina të ndryshme akademike.

 Historia e konceptit 
Universiteti i Parisit në vitin 1231 përbëhej nga katër fakultete: Teologji, Mjekësi, Drejtësi Kanonike dhe Arteve.History of Education, Encyclopædia Britannica (1977, 15th edition), Macropaedia Volume 6, p. 337

Institucionet arsimore fillimisht përdorën termin "disiplinë" për të sistematizuar dhe arkivuar informacionin e ri dhe të zgjeruar të informacionit të prodhuar nga komuniteti akademik. Emërtimet disiplinore kanë origjinën në universitetet gjermane gjatë fillimit të shekullit të nëntëmbëdhjetë.

Shumica e disiplinave akademike kanë rrënjët e tyre në sekularizimin e universiteteve në mes të shekullit të nëntëmbëdhjetë, kur kurrikulat tradicionale u plotësuan me gjuhë dhe literaturë jo-klasike, shkenca shoqërore si shkencat politike, ekonomia, sociologjia dhe administrata publike dhe natyrore shkenca dhe disiplinat e teknologjisë si fizika, kimia, biologjia dhe inxhinieri.

Në fillim të shekullit të njëzetë, u shtuan disiplina të reja akademike, si arsimi dhe psikologjia. Në vitet 1970 dhe 1980, pati një shpërthim të disiplinave të reja akademike që përqendroheshin në tema specifike, siç janë studimet e medias, studimet e grave dhe studimet Africana. Shumë disiplina akademike të hartuara si përgatitje për karriera dhe profesione, si infermieria, menaxhimi i mikpritjes dhe korrigjimet, u shfaqën gjithashtu në universitete. Së fundmi, fusha shkencore ndërdisiplinore të studimeve të tilla si biokimia dhe gjeofizika u vlerësuan pasi kontributi i tyre në njohuri u pranua gjerësisht.

Siç afrohej shekulli i njëzetë, këto përcaktime u adoptuan gradualisht nga vende të tjera dhe u bënë subjektet konvencionale të pranuara. Megjithatë, këto përkufizime ndryshonin midis vendeve të ndryshme. Në shekullin e njëzetë, disiplinat e shkencave natyrore përfshinin: fizikën, kiminë, biologjinë, gjeologjinë dhe astronominë. Disiplina e shkencave shoqërore përfshinte: ekonominë, politikën, sociologjinë dhe psikologjinë.

Para shekullit të njëzetë, kategoritë ishin të gjera dhe të përgjithshme, që pritej për shkak të mungesës së interesit në shkencë në atë kohë. Me përjashtime të rralla, praktikuesit e shkencës prireshin të ishin amatorë dhe referoheshin si "historianë të natyrshëm" dhe "filozofë të natyrshëm" - emërtime që datojnë nga Aristoteli - në vend të "shkencëtarëve". Historia natyrore i referohet asaj që tani i quajmë shkencat e jetës dhe filozofia natyrore që i referohen shkencës fizike aktuale.

Pak mundësi ka ekzistuar për shkencën si një profesion jashtë sistemit arsimor. Arsimi i lartë ka ofruar strukturën institucionale për hetimin shkencor, si dhe mbështetjen ekonomike. Shpejt, vëllimi i informacionit shkencor u rrit shpejt dhe njerëzit e kuptuan rëndësinë e përqendrimit në fushat më të vogla të veprimtarisë shkencore. Për shkak të kësaj, u shfaqën specializime shkencore. Ndërsa këto specializime u zhvilluan, disiplinat moderne shkencore në universitete u përmirësuan gjithashtu. Përfundimisht, disiplinat e identifikuara të akademisë u bënë themelet për njerëzit me interesa dhe ekspertizë specifike të specializuara.

 Referime 

 Për lexim të mëtejshëm 

 Abbott, A. (1988). The System of Professions: An Essay on the Division of Expert Labor, University of Chicago Press. 978-0-226-00069-5
 Augsburg, T. (2005), Becoming Interdisciplinary: An Introduction to Interdisciplinary Studies.
 Dogan, M. & Pahre, R. (1990). "The fate of formal disciplines: from coherence to dispersion." In Creative Marginality: Innovation at the Intersections of Social Sciences. Boulder, CO: Westview. pp. 85–113.
 Dullemeijer, P. (1980). "Dividing biology into disciplines: Chaos or multiformity?" Journal Acta Biotheoretica, 29(2), 87–93.
 Fagin, R.; Halpern, J.Y.; Moses, Y.  & Vardi, M.Y. (1995). Reasoning about Knowledge, MIT Press. 0-262-56200-6
 Gibbons, M.; Limoges, C.; Nowotny, H.; Schwartzman, S.; Scott, P. & Trow, M. (1994). The New Production of Knowledge: The Dynamics of Science and Research in Contemporary Societies. London: Sage.
 Golinski, J. (1998/2005). Making Natural Knowledge: Constructivis, and the History of Science. New York: Cambridge University Press. Chapter 2: "Identity and discipline." Part II: The Disciplinary Mold. pp. 66–78.
 Hicks, D. (2004). "The Four Literatures of Social Science". IN: Handbook of Quantitative Science and Technology Research: The Use of Publication and Patent Statistics in Studies of S&T Systems. Ed. Henk Moed. Dordrecht: Kluwer Academic.
 Hyland, K. (2004). Disciplinary Discourses: Social Interactions in Academic Writing. New edition. University of Michigan Press/ESL.
 Klein, J.T. (1990). Interdisciplinarity: History, Theory, and Practice. Detroit: Wayne State University Press.

 Leydesdorff, L. & Rafols, I. (2008). A global map of science based on the ISI subject categories. Journal of the American Society for Information Science and Technology.
 Lindholm-Romantschuk, Y. (1998). Scholarly Book Reviewing in the Social Sciences and Humanities: The Flow of Ideas within and among Disciplines. Westport, Connecticut: Greenwood Press.
 Martin, B. (1998). Information Liberation: Challenging the Corruptions of Information Power. London: Freedom Press
 Morillo, F.; Bordons, M. & Gomez, I. (2001). "An approach to interdisciplinarity bibliometric indicators." Scientometrics, 51(1), 203–22.
 Morillo, F.; Bordons, M. & Gomez, I. (2003). "Interdisciplinarity in science: A tentative typology of disciplines and research areas". Journal of the American Society for Information Science and Technology, 54(13), 1237–49.
 Newell, A. (1983). "Reflections on the structure of an interdiscipline." In Machlup, F. & U. Mansfield (Eds.), The Study of Information: Interdisciplinary Messages. pp. 99–110. NY: John Wiley & Sons.
 Pierce, S.J. (1991). "Subject areas, disciplines and the concept of authority". Library and Information Science Research, 13, 21–35.
 Porter, A.L.; Roessner, J.D.; Cohen, A.S. & Perreault, M. (2006). "Interdisciplinary research: meaning, metrics and nurture." Research Evaluation, 15(3), 187–95.
 Prior, P. (1998). Writing/Disciplinarity: A Sociohistoric Account of Literate Activity in the Academy. Lawrence Erlbaum. (Rhetoric, Knowledge and Society Series)
 Qin, J.; Lancaster, F.W. & Allen, B. (1997). "Types and levels of collaboration in interdisciplinary research in the sciences." Journal of the American Society for Information Science, 48(10), 893–916.
 Rinia, E.J.; van Leeuwen, T.N.; Bruins, E.E.W.; van Vuren, H.G. & van Raan, A.F.J. (2002). "Measuring knowledge transfer between fields of science." Scientometrics, 54(3), 347–62.
 Sanz-Menendez, L.; Bordons, M. & Zulueta, M. A. (2001). "Interdisciplinarity as a multidimensional concept: its measure in three different research areas." Research Evaluation, 10(1), 47–58.
 Stichweh, R. (2001). "Scientific Disciplines, History of".  Smelser, N.J. & Baltes, P.B. (eds.). International Encyclopedia of the Social and Behavioral Sciences. Oxford: Elsevier Science. pp. 13727–31.
 Szostak, R. (October 2000). Superdisciplinarity: A Simple Definition of Interdisciplinarity With Profound Implications. Association for Integrative Studies, Portland, Oregon. (Meeting presentation)
 Tengström, E. (1993). Biblioteks- och informationsvetenskapen – ett fler- eller tvärvetenskapligt område? Svensk Biblioteksforskning (1), 9–20.
 Tomov, D.T. & Mutafov, H.G. (1996). "Comparative indicators of interdisciplinarity in modern science." Scientometrics, 37(2), 267–78.
 van Leeuwen, T.N. & Tijssen, R.J.W. (1993). "Assessing multidisciplinary areas of science and technology – A synthetic bibliometric study of Dutch nuclear-energy research." Scientometrics, 26(1), 115–33.
 van Leeuwen, T.N. & Tijssen, R.J.W. (2000). "Interdisciplinary dynamics of modern science: analysis of cross-disciplinary citation flows." Research Evaluation, 9(3), 183–87.
 Weisgerber, D.W. (1993). "Interdisciplinary searching – problems and suggested remedies – A Report from the ICSTI Group on Interdisciplinary Searching." Journal of Documentation, 49(3), 231–54.
 Wittrock, B. (2001). "Disciplines, History of, in the Social Sciences."  International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences, pp. 3721–28. Smeltser, N.J. & Baltes, P.B. (eds.). Amsterdam: Elsevier.

 Lidhje të jashtme 

 Shoqata për Studime Integrative

Kategoria:Mësimdhënie
Kategoria:Disiplina akademike