Tigri Bengalez

Tigri Bengalez (Panthera tigris tigris) është nënlloji më i madh i tigrave në Azi që numëronte më pak se 2,500 individë në vitin 2011. Që në vitin 2008 u listua si i rrezikuar në Listën e Kuqe të BNRN-së pas humbjes së habitatit. Asnjë rezervë e tigrave nuk konsiderohet të mbajë më shumë se 250 individë të rritur.Popullsia e tigërve në Indi ishte vlerësuar në 1,706-1,909 individë në 2010.  Deri në vitin 2018, popullsia ishte rritur në rreth 2,603–3,346 individë. Rreth 440 tigër vlerësohen në Bangladesh , 163-253 tigër në Nepal dhe 103 tigër në Bhutan . 

Tigri arriti në nënkontinentin Indian rreth 12,000 vjet më parë. Popullata e tigrave në Indi vlerësohej me 1,706–1,909 në vitin 2010. Në 2014 popullata pësoi një rritje me rreth 30% dhe kishte rreth 2,226 individë. Rreth 440 tigra gjenden në Bangladesh, 163–253 tigra në Nepal dhe 103 tigra në Butan.

Tigri Bengalez renditet si macja më e madhe e egër. Është simboli kombëtar i Indisë dhe Bangladeshit.

 Taksonomia 

Felis tigris ishte emri shkencor i përdorur nga Carl Linnaeus në 1758 për tigrin. Ai ishte në vartësi të gjinisë Panthera nga Reginald Innes Pocock në 1929.Tigri bengalez është lokaliteti tradicional i specieve dhe speciet nominale e Panthera tigris tigris . 

Vlefshmëria e disa subspecieve të tigrave në Azin kontinental është marrë në pyetje në vitin 1999. Morfologjikisht , tigrat nga rajone të ndryshme të ndryshojnë pak, dhe rrjedhjen e gjen në mes të popullatave në ato rajone konsiderohet të ketë qenë e mundur gjatë epoka e akullnajave.Prandaj, u propozua të njihen vetëm dy nën-specie si të vlefshme, përkatësisht P. t. tigris në Azinë kontinentale, dhe P. t. sondaica në Ishujt e Madh të Sundës dhe ndoshta në Sundaland .Specia të caktojnë P. t. Tigri përbën dy kadë: klada veriore përfshin popullsinë e tigrit siberian dhe kaspik, dhe kedën jugore të gjitha popullsitë e mbetura kontinentale tigër. Të zhdukur dhe që jetojnë popullatat  e tigrave në Azinë kontinentale janë përmbledhur në P. t. tigris që nga rishikimi i taksonomisë felid në 2017. 

Rezultatet e një analize gjenetike të 32 mostrave tigër tregojnë se mostrat e tigrit bengalez grupohen në një kadë monofletike të ndryshme sesa mostrat e tigrit siberian. 

 Prejardhja gjenetike 
Tigri i Bengalit përcaktohet nga tre site të dallueshme nukleotide mitokondriale dhe 12 alele unike mikrosatrike . Modeli i variacionit gjenetik në tigrin e Bengalit korrespondon me premisën që ai mbërriti në Indi rreth 12,000 vjet më parë. Kjo është në përputhje me mungesën e fosileve tigër nga nënkontinenti Indian para fundit të Pleistocenit, dhe mungesës së tigërve nga Sri Lanka , e cila u nda nga nënkontinenti duke rritur nivelin e detit në Holocenën e hershme .  

 Karakteristikat 

Veshja e tigrit të Bengalit është e verdhë deri në portokalli të lehta, me vija që shkojnë nga kafe e errët deri në e zezë; barku dhe pjesët e brendshme të gjymtyrëve janë të bardha, dhe bishti është portokalli me unaza të zeza. Tigri i bardhë është një mutant i tigër, i cili është raportuar në të egër nga koha në kohë në Assam , Bengal, Bihar , dhe sidomos nga ish- shteti i Rewa . Sidoqoftë, nuk duhet të gabohet si një dukuri e albinizmit . Në fakt, ekziston vetëm një rast plotësisht i vërtetuar i një tigri të vërtetë albino, dhe asnjë prej tigërve të zinj, me përjashtimin e mundshëm të një ekzemplari të vdekur të ekzaminuar në Chittagong në 1846.

Meshkujt kanë një gjatësi mesatare totale prej 270 deri 310 cm (110 deri 120 në) duke përfshirë bishtin, ndërsa femrat masin mesatarisht 240 deri në 265 cm (94 deri 104 në).Bishti është zakonisht 85 - 110 cm (33 deri 43 in) i gjatë, dhe mesatarisht, tigrat janë 90 deri 110 cm (35 deri 43 in) në lartësi në supet.Pesha e meshkujve varion nga 180 në 258 kg (397 deri 569 lb), ndërsa ajo e femrave varion nga 100 në 160 kg (220 deri 350 lb).Peshat më të vogla të regjistruara për tigrat e Bengalit janë nga Bangladeshi Sundarbans, ku femrat e rritura janë 75 deri në 80 kg (165 deri në 176 lb).

Tigri ka dhëmbë jashtëzakonisht të ashpër. Kanunët e tij janë 7,5-10 cm (3,0 deri 3,9 in) gjatë dhe kështu ata janë më të gjata midis të gjithave maceve.Gjatësia më e madhe e kafkës së tij është 332 deri 376 mm (13.1 në 14.8 in).

 Pesha e trupit 
Tigrat e Bengalit peshojnë deri në 325 kg (717 lb), dhe arrijnë një kokë dhe gjatësi trupore prej 320 cm (130 in).Disa shkencëtarë treguan se tigrat e rritur meshkuj të Bengalit nga Terai në Nepal dhe Bhutan, dhe Assam, Uttarakhand dhe Bengali Perëndimor në veri të Indisë vazhdimisht arrijnë më shumë se 227 kg (500 lb) të peshës trupore. Shtatë meshkuj të rritur të kapur në Parkun Kombëtar Chitwan në fillim të viteve 1970 kishin një peshë mesatare prej 235 kg (518 lb) duke filluar nga 200 në 261 kg (441 deri 575 lb), dhe ajo e femrave ishte 140 kg (310 lb) duke filluar nga 116 deri 164 kg (256 deri 362 lb).Kështu, tigri i Bengalit rivalizon tigrin Amur në peshë mesatare.Për më tepër, rekordi për gjatësinë më të madhe të një kafkë tigri ishte një gjatësi "mbi kockë" prej 16.25 në (413 mm); ky tigër u qëllua në afërsi të Nagina në Indinë veriore.

Tre tigresha nga Sundarbans të Bangladeshit kishin një peshë mesatare prej 76,7 kg (169 lb). Femra më e vjetër peshonte 75 kg (165 lb) dhe ishte në një gjendje relativisht të dobët në kohën e kapjes. Kafkat dhe peshat e tyre të trupit ishin të dallueshme nga ato të tigërve në habitatet e tjera, duke treguar se ato mund të jenë përshtatur me kushtet unike të habitatit të mangrove. Madhësitë e tyre të vogla ndoshta janë për shkak të një kombinimi të konkurrencës intra-specifike intesive dhe madhësisë së vogël të pres së disponueshme për tigrat në Sundarbans, në krahasim me drerin më të madh dhe pretë e tjera të disponueshme për tigrat në pjesë të tjera.

 Të dhëna të tjera 
Dy tigër të shtënë në Qarkun Kumaon dhe afër Oude në fund të shekullit të 19-të dyshohet se kanë matur më shumë se 12 ft (366 cm). Por në atë kohë, sportistët ende nuk kishin adoptuar një sistem standard të matjes; disa mateshin 'midis kunjave' ndërsa të tjerët mateshin 'mbi kthesat'.

Në fillim të shekullit të 20-të, një tigër mashkull u qëllua në Indinë qendrore me një gjatësi koke dhe trupi 221 cm (87 in) midis kunjave, një zhurmë gjoksi prej 150 cm (59 in), një lartësi supesh prej 109 cm ( 43 in) dhe një gjatësi bishti 81 cm (32 in), e cila mbase ishte kafshuar nga një mashkull rival. Ky ekzemplar nuk mund të peshohet, por është llogaritur të peshojë jo më pak se 272 kg (600 lb).Një mashkull i rëndë me peshë 570 lb (259 kg) u qëllua në Indinë veriore në vitet '30.Në 1980 dhe 1984, shkencëtarët kapën dhe etiketuan dy tigra mashkull në Parkun Kombëtar Chitwan që peshonin më shumë se 270 kg (595 lb).

Tigri i egër më i rëndë ishte diskutueshëm një mashkull i madh i vrarë në vitin 1967 nga David Hassinger në ultësirat e Himalajeve.Ai peshonte 388,7 kg (857 lb) pasi hëngri një viç bualli , dhe mati 323 cm (127 in) në gjatësi totale midis kunjave, dhe 338 cm (133 in) mbi kthesa. Pa e ngrënë viçin paraprakisht, do të kishte peshuar të paktën 324.3 kilogramë (715 lb). Ky ekzemplar është në ekspozitë në Sallën e gjitarëve të Institucionit Smithsonian . 

 Rekordet 


Dy tigrat e shtënë në Kumaon dhe pranë Oude në fund të shekullit 19 thuhet se maten më shumë se . Në fillim të shekullit të 20-të, një mashkull u qëllua në pjesën qendrore të Indisë me një kokë dhe trup gjatësi prej 221 cm në mes të kunjve, në gjoks prej  dhe një lartësi prej rreth  dhe një gjatësi bisht prej , i cili ndoshta ishte goditur nga një mashkull rival. Ky tigër nuk mund t'u peshonte, por ishte llogaritur të peshonte jo më pak se . Një mashkull i rëndë që peshonte  u qëllua në Indinë Veriore në vitet 1930. Në vitet 1980 dhe 1984, shkencëtarët kapën dhe etiketonin dy tigra meshkuj në Parkun Kombëtar Çituan që peshonin më shumë se .

 Shtrirja dhe habitati 

Në vitin 1982, një nën- fosil u gjet në shpellën parahistorike Midden pranë Kuruwita në Sri Lanka , e cila ishte i datës  16,500 p.r.k dhe paraprakisht konsiderohet të jetë një tigër. Tigrat duket se kanë mbërritur në Sri Lanka gjatë një periudhe pluviale , gjatë së cilës nivelet e detit ishin në depresion, dukshëm para maksimumit të fundit akullnajor rreth 20,000 vjet më parë.Tigri mbase mbërriti shumë vonë në Indinë e Jugut për të kolonizuar Sri Lanka, e cila më parë ishte lidhur me Indinë nga një urë tokësore .

Rezultatet e një studimi filogjeografik duke përdorur 134 mostra nga tigrat në të gjithë gamën globale sugjerojnë se kufiri historik i shpërndarjes verilindore të tigrit Bengal është rajoni në pellgun Chittagong Hills dhe Brahmaputra të lumit , në kufi me gamën historike të tigrit indokinez . Në nënkontinentin Indian, tigrat banojnë në pyje me lagështi tropikale me gjelbërim të përhershëm , pyje të thata tropikale,dhe subtropikal me lagështi , mangroves , pyje malore subtropikale dhe të butë malore, dhe fusha. Habitati i mëparshëm ka mbuluar dikur një rrjedhë të madhe me barishte, lumenj dhe pyje gjysmë-gjethe të lagështa përgjatë sistemit kryesor lumor të fushave Gangetic dhe Brahmaputra , por tani është shndërruar kryesisht në tokë bujqësore ose degraduar rëndë . Sot, shembujt më të mirë të këtij lloji të habitatit janë të kufizuar në disa blloqe në bazën e ultësirës së jashtme të Himalajeve përfshirë Njësitë e Konservimit të Tigerit (TCU) Rajaji - Corbett , Bardia - Banke , dhe TCU-të ndërkufitare Chitwan - Parsa - Valmiki , Dudhwa- Kailali dhe Shuklaphanta - Kishanpur . Densiteti i tigrit në këto TCUs janë të larta, pjesërisht për shkak të biomasës së jashtëzakonshme të njëthundrakëve pre.

Tigrat në Sundarbans në Indi dhe Bangladesh janë të vetmet në botë që banojnë në pyjet e mangrove . Popullsia në Sundarbans Indian vlerësohet të jetë 70 tigër në total.

 Indi 
parapamje|Tigri me këlyshë në Rezervati i Tigrit Kanha 
Në shekullin e 20-të, regjistrimet indiane të tigërve të egër u mbështetën në identifikimin individual të gjurmëve të njohura si shenja kunjash - një metodë që është kritikuar si e mangët dhe e pasaktë. Kurthet e kamerës tani po përdoren në shumë site.

Habitatet e tigrit janë pyjet subtropikale dhe pyje të butë përfshijn Njësitë Konservatore të Tigrit (TCUs) Manas - Namdapha . TCU-të në pyllin e thatë tropikal përfshijnë Zonën pë Jetën e Egër Hazaribag, Rezervën e Tigrit Nagarjunsagar-Srisailam , Kanha - Korridori i Indravati , pyjet e thata Orissa , Parku Kombëtar Panna , Rezervati i Tigrit Melghat  dhe Rezeravati i Tigrit  Ratapani . TCU-të në pyllin e lagësht tropikal të lagësht janë ndoshta disa nga habitatet më produktive për tigrat dhe pretë e tyre, dhe përfshijnë Rezervat e Tiger Kaziranga - Meghalaya , Kanha - Pench , Simlipal dhe Indravati . TCU-të në pyjet me lagështi tropikale me gjelbërim të përhershëm përfaqësojnë habitatet më pak të zakonshme të tigërve, duke u kufizuar kryesisht në zonat malore dhe pjesët më të lagura të Ghats Perëndimore , dhe përfshijnë rezervat e tigërve të Periyar , Kalakad-Mundathurai , Bandipur dhe Zonën për Jetën e Egër Parachikulam.

Gjatë një regjistrimi të tigrave në vitin 2008, grackat e kamerave dhe sondazhet e shenjave duke përdorur GIS u përdorën për të vlerësuar densitetin e faqeve specifike të tigrit, bashkëgrabitqarëve dhe preve. Bazuar në rezultatin e këtyre sondazheve, numri i përgjithshëm i popullsisë së tigrave u vlerësua në 1,411 individë, duke filluar nga 1,165 në 1,657 tigra të rritur dhe nën-të rritur të moshës më shumë se 1.5 vjeç. Në të gjithë Indinë, u vëzhguan gjashtë komplekse peizazhesh që tigrat pritës dhe kanë potencialin për t'u lidhur. Këto peizazhe përmbajnë si më poshtë:

       në peizazhin e thjeshtë të përmbytjes Sivaliks - Gangetic ka gjashtë popullsi me një madhësi të vlerësuar të popullsisë nga 259 deri 335 individë në një sipërfaqe prej 5.080 km 2 (1,960 km mi) të habitateve të pyllëzuara, të cilat ndodhen në Parqet Kombëtare Rajaji dhe Corbett, në habitatet e lidhura të Dudhwa-Kheri - Pilibhit , në Rezervën e Tigrit Suhelwa, në Qendrën Sohagi Barwa dhe në Parkun Kombëtar Valmiki ;

       në malësitë e Indisë Qendrore ka 17 popullsi me një madhësi të parashikuar të popullsisë nga 437 deri në 661 individë në një sipërfaqe prej 48.610 km 2 ( 18,770 km mi) të habitateve të pyllëzuara, të cilat gjenden në peizazhet e Kanha-Pench, Satpura - Melghat , etj . Sanjay - Palamau , Navegaon -Indravati; Popullsia e izoluar mbështetet në rezervat e tigërve të Bandhavgarh , Tadoba, Simlipal dhe parqet kombëtare të Panna, Ranthambore - Kuno-Palpur - Madhav dhe Saranda ;
       në peizazhin Lindor Ghats ekziston një popullsi e vetme me një madhësi të parashikuar të popullsisë nga 49 deri në 57 individë në një habitat 7,772 km 2 (3,001 sq mi) në tre blloqe pyjore të veçantë të vendosura në Parkun Kombëtar Srivenkateshwara , Parkun Kombëtar të Tigrit Nagarjunasagar dhe ngjitur të propozuar Parkun Kombëtar Gundla Brahmeshwara, dhe  pyjet në Kanigiri , Badvel , Udayagiri dhe Giddalur ;
       në Ghats Perëndimore peizazhi ka shtatë popullata me një madhësi vlerësuar popullsisë prej 336 deri në 487 persona në një zonë të pyllëzuar prej 21,435 km 2 (8276 sq mi) në tri njësi të mëdha të peizazhit Periyar - Kalakad-Mundathurai , Bandipur - Parambikulam - Sathyamangalam - Mudumalai - Anamalai - Mukurthi dhe Anshi - Kudremukh - Dandeli ;
       në fushat e përmbytjes në Brahmaputra dhe tigrat e kodrave veri-lindorë jetojnë në një sipërfaqe prej 4,230 km 2 (1.630 km mi) në disa pyje të thella dhe të fragmentuara;
       në tigrat e Parkut Kombëtar Sundarbans tigrat jetojnë në rreth 1.586 km 2 (612 km mi) të pyllit mangrove.

Pylli i Dangs ' në Gujarat juglindor është habitat i mundshëm i tigrave.

Që nga viti 2014, popullsia e tigrave indian vlerësohej të sillej në një sipërfaqe prej 89,164 km 2 (34,426 km mi) dhe numrin 2222 tigra të rritur dhe subadult më të vjetër se një vit. Rreth 585 tigra ishin të pranishëm në Ghats Perëndimore, ku Rezervatin e Tigrit në Radhanagari dhe Sahyadri. Popullata më e madhe banonte në Rezervën e Tigrit Corbett me rreth 215 tigër. Popullsia e tigrave të Indisë Qendrore është e fragmentuar dhe varet nga korridoret e jetës së egër që lehtësojnë lidhjen midis zonave të mbrojtura.

Në maj 2018, një tigër u regjistrua në Rezervën e Tigrit Sahyadri për herë të parë në tetë vjet. Në shkurt 2019, një tigër u pa në zonën Lunavada të Gujarat në rrethin Mahisagar , dhe u gjet i vdekur menjëherë pas kësaj.Zyrtarët supozuan se ai kishte origjinën nga Rezervën e Tigrit Ratapani dhe udhëtoi rreth 300 km (190 mi) gjatë dy viteve. Ndoshta vdiq nga uria. Në maj të vitit 2019, kurthet e kamerave regjistruan tigrat në Zonën e Mbrojtur Mhadei të kafshëve të egra dhe Zonën e Mbrojtur Bhagwan Mahaveer dhe Parkun Kombëtar Mollem , regjistrimet e para në Goa që nga viti 2013.

 Bangladesh 
parapamje|Një tigër në Bangladesh , 2015
Tigrat në Bangladesh tani janë shpërngulur në pyjet e Sundarbans dhe Traktet Hill Chittagong . Pylli Chittagong është i afërt me habitatin e tigrave në Indi dhe Mianmar , por popullsia e tigrave është me status të panjohur. 

Që nga viti 2004, vlerësimet e popullsisë në Bangladesh shkonin nga 200 në 419 individë, shumica e tyre në Sundarbans.Ky rajon është habitati i vetëm mangrove në këtë rajon , ku tigrat mbijetojnë, duke notuar mes ishujve në deltën për të gjuajtur pre.Departamenti i Pyjeve në Bangladesh është duke ngritur plantacione mangrove duke furnizuar foragjere për drerët . Që nga viti 2001, pyllëzimet kanë vazhduar në një shkallë të vogël në tokat dhe ishujt e sapokaluar të Sundarbans.Nga tetori 2005 deri në janar 2007, kurthi i parë i kamerës sondazh u krye në gjashtë vendet në Sundarbans të Bangladeshit për të vlerësuar dendësinë e popullsisë së tigrave. Mesatarja e këtyre gjashtë vendeve siguroi një vlerësim prej 3.7 tigra për 100 km 2 (39 km mi). Meqenëse Sundarbans e Bangladeshit është një sipërfaqe prej 5,770 km 2 (2.230 km mi) u konstatua se popullsia totale e tigrave përbënte afërsisht 200 individë.Në një studim tjetër, vargje shtëpiake të tigrave femra të rritur ishin regjistruar që përfshinin midis 12 dhe 14 km 2 (4.6 dhe 5.4 mi km ), që do të tregonte një kapacitet të përafërt të mbajtjes së 150 femrave të rritur.Gama e vogël e shtëpive e tigrave femra të rritur (dhe si pasojë e densitetit të lartë të tigrave) në këtë lloj habitati në krahasim me zonat e tjera mund të lidhen si me densitetin e lartë të preve dhe përmasat e vogla të tigrave Sundarban.

Që nga viti 2007, anketimet për monitorimin e tigrave janë kryer çdo vit nga WildTeam në Bangladesh Sundarbans për të monitoruar ndryshimet në popullatën e tigrave në Bangladesh dhe për të vlerësuar efektivitetin e veprimeve të ruajtjes. Ky studim mat ndryshimet në shpeshtësinë e grupeve të tigrave përgjatë anëve të rrugëve ujore të baticës, si një indeks i bollëkut relativ të tigrit në peizazhin e Sundarbans.

Deri në vitin 2009, popullsia e tigrave në Bangladesh Sundarbans u vlerësua si 100-150 femra të rritur ose 335-500 tigër në përgjithësi. Vargu shtëpive të femrave, të regjistruara duke përdorur Sistemin Global të Pozicionimitjakë, ishin disa nga regjistrimet më të vogla për tigrat, që tregojnë se Bangladeshi mund të ketë një nga dendësitë më të larta dhe popullsitë më të mëdha të tigrave kudo në botë. Ata janë të izoluar nga popullsia tjetër e tigrave me një distancë deri në 300 km (190 mi). Informacioni mungon në shumë aspekte të ekologjisë së tigrave Sundarbans, përfshirë bollëkun relativ, statusin e popullsisë, dinamikën hapësinore, zgjedhjen e habitatit, karakteristikat e historisë së jetës, taksonominë, gjenetikën dhe sëmundjet. Nuk ka gjithashtu një program monitorimi për të gjurmuar ndryshimet në popullatën e tigrit me kalimin e kohës, dhe për këtë arsye nuk ka mënyrë për të matur reagimin e popullatës ndaj aktiviteteve të konservimit ose kërcënimeve. Shumica e studimeve janë përqendruar në konfliktin tigër-njerëzor në zonë, por dy studime në shenjtëroren Sundarbans të kafshëve të egra kanë dokumentuar modelet e përdorimit të habitatit të tigrave, dhe bollëkun e preve të tigrit, dhe një studim tjetër hetoi ngarkesën e parazitit të tigrit. Janë identifikuar disa kërcënime kryesore për tigrat. Tigrat që jetojnë në Sundarbans janë të kërcënuar nga shkatërrimi i habitatit, varfërimi i preve, konkurenca intrapecifike , konflikti tigër-njerëzor dhe humbja direkte e tigrit. Deri në vitin 2017, kjo popullatë u vlerësua në 84-158 individë.Një rritje e nivelit të detit për shkak të ndryshimit të klimës parashikohet të shkaktojë një humbje të rëndë të habitatit të përshtatshëm për këtë popullatë në dekadat në vijim, rreth 50% deri në 2050 dhe 100% deri në 2070.

 Nepal 
parapamje|Tigrat dhe ariu i vrarë nga mbreti George V në Nepal, në 1911
Popullsia e tigrave në Terai të Nepalit është e ndarë në tre nënndarje të izoluara që ndahen nga kultivimi dhe habitati i vendosur dendur. Popullata më e madhe jeton në Parkun Kombëtar Chitwan dhe në Parkun Kombëtar Parsa ngjitur që përfshin një sipërfaqe prej 2.543 km 2 (982 km mi) të pyllit ultësirë ​​të ulët. Në perëndim, popullsia Chitwan është e izoluar nga ajo në Parkun Kombëtar Bardia dhe habitatin ngjitur të pambrojtur më larg perëndimit, duke u shtrirë në brenda 15 km (9.3 mi) të Rezervatit të Natyrës së egër Shuklaphanta , i cili strehon popullsinë më të vogël. Shufra mes metapopulimeve Chitwan-Parsa dhe Bardia-Sukla Phanta ndodhet vetëm në veri të qytetit të Butwal .

Që nga viti 2009, në Nepal janë regjistruar rreth 121 tigra.Deri në vitin 2010, numri i tigrave të rritur kishte arritur në 155.Një studim i kryer nga dhjetori 2009 deri në mars 2010 tregon se 125 tigra të rritur jetojnë në Parkun Kombëtar Chitwan dhe zonat e tij kufitare që mbulojnë 1.261 km 2 (487 km  katror) .

Nga shkurti deri në qershor 2013, në Peizazhin Harkut Terai u krye një studim nga kamerat-kurth , duke mbuluar një sipërfaqe prej 4,841 km 2 (1,869 km katrore) në 14 rrethe. Popullsia e tigrave të vendit ishte vlerësuar në 163–235 të rritur të rritur, që përfshinin 102–152 tigrat në zonat e mbrojtura Chitwan-Parsa, 48–62 në Parqet Kombëtare Bardia- Banke dhe 13–21 në Rezervën e Natyrës së egër Shuklaphanta.

 Butan 
Që nga viti 2015, popullsia në Butan vlerësohet në 103 individë.Tigrat ndodhen nga një lartësi prej 200 m (660 ft) në ultësirat subtropikale të Himalaiave në jug përgjatë kufirit me Indinë në mbi 3.000 m (9,800 ft) në pyjet e butë në veri, dhe janë të njohura nga 17 nga 18 rrethe . Kalaja e tyre duket të jetë brezi qendror i vendit që varion në lartësi midis 2,000 dhe 3.500 m (6.600 dhe 11.500 ft), midis lumit Mo në perëndim dhe lumit Kulong në lindje.Në vitin 2010, kurthe kamerash regjistroi një çift tigarsh në lartësi prej 3.000 deri në 4100 m (9,800 në 13,500 ft). Mashkulli u regjistrua duke shënuar aromë, dhe femra gjithashtu mund të shihet se është laktante, duke konfirmuar që dyshja po jetojnë brenda territorit të tyre, dhe sugjeron fuqimisht se ata po mbarështojnë në atë lartësi. 

 Ekologjia dhe sjellja  
parapamje|Një tigëresh me këlyshët e saj në Parkun Kombëtar Bandhavgarh , Madhya Pradesh
Njësia themelore shoqërore e tigrit është ajo elementare e femrës dhe e pasardhësve të saj. Kafshët e rritura mblidhen vetëm përkohësisht kur lejojnë kushte të veçanta, siç është furnizimi i bollshëm i ushqimit. Përndryshe ata janë vetmitar, duke gjuajtur individualisht në pyje për pre. Të rriturit rezidentë të secilës gjini mbajnë varg në shtëpi, duke kufizuar lëvizjet e tyre për të përcaktuar habitatet brenda të cilave ata plotësojnë nevojat e tyre dhe ato të këlyshëve të tyre, i cili përfshin pre, ujë dhe strehim. Në këtë sit, ata gjithashtu mbajnë kontakte me tigrat e tjerë, veçanërisht me ato të seksit të kundërt. Ata që ndajnë të njëjtin bazë janë të vetëdijshëm për lëvizjet dhe aktivitetet e njëri-tjetrit. Në Parkun Kombëtar Chitwan, tigrat të rrethuar nga uji filluan shpërndarjen nga zonat e tyre të lindjes më të hershme në moshën 19 muajsh. Katër femra kanë qëndruar më afër nivelit të shtëpisë së nënës së tyre sesa 10 meshkuj. Më vonë shpërndahej midis 9.5 dhe 65.7 km (5.9 dhe 40.8 mi). Asnjë prej tyre nuk kaloi zona të kultivuara të hapura që ishin më shumë se 10 km të gjera, por kaluan nëpër habitatin kryesor aluvial dhe pyjor.

Në Rezervatin e Tigrit Panna një tigër mashkull me një radio të rritur u zhvendos 1.7 në 10.5 km (1.1 deri 6.5 mi) midis vendndodhjeve në ditë të njëpasnjëshme në dimër, dhe 1 deri në 13.9 km (0,62 deri në 8.64 mi) gjatë verës. Gama e shtëpisë së tij ishte rreth 200 km 2 (77 mi mi) në verë dhe 110 km 2 (42 km mi) në dimër. Të përfshira në gamën e shtëpisë së tij ishin vargu shumë më i vogël në shtëpit e dy femrave, një tigër me këlyshë. Ata okupuan vargun e shtëpis nga 16 deri në 31 km 2 (6.2 në 12.0 mi katrorë).

Seritë e shtëpive të zëna nga banorë të rritur meshkuj kanë tendencë të jenë reciprokisht ekskluzive, edhe pse njëri nga këta banorë mund të tolerojë një mashkull kalimtar ose nën-të rritur të paktën për një kohë. Një tigër mashkull mban një territor të madh në mënyrë që të përfshijë kufijtë e shtëpisë së disa femrave brenda kufijve të tij, në mënyrë që të mund të mbajë çiftëzimintë drej për drejt me ta. Hapësira midis femrave është më pak e plotë. Në mënyrë tipike ka një mbivendosje të pjesshme me banorët femra fqinje. Ato kanë tendencë të kenë zona thelbësore, të cilat janë më ekskluzive, të paktën për shumicën e kohës. Renditjet në shtëpi të meshkujve dhe femrave nuk janë të qëndrueshme. Ndryshimi ose ndryshimi i një rang shtëpie nga një kafshë lidhet me një zhvendosje të një tjetri. Ndryshimet nga një habitat më pak i përshtatshëm në ato më të mirë bëhen nga kafshët që janë tashmë banorë. Kafshët e reja bëhen banorë vetëm kur vendet e lira të punës ndodhin kur një ish-banor lëviz jashtë ose vdes. Ka më shumë vende për femrat rezidente sesa për meshkujt rezidentë.

Gjatë shtatë viteve të regjistrimit të kamerave, të gjurmimit dhe të dhënave vëzhguese në Parkun Kombëtar Chitwan, në zonën e studimit u zbuluan 6 deri 9 tigra të robëruar , 2 deri 16 tigër që nuk mbarështojnë dhe 6 deri në 20 tigra të rinj me moshë më të vogël se një vit. Prej 100 km 2(39 mi katrore). Një nga femrat rezidente la territorin e saj tek një prej pasardhësve të saj femra dhe mori një zonë ngjitur duke zhvendosur një femër tjetër; dhe një femër e zhvendosur arriti të rivendoste veten në një territor fqinj të lënë bosh nga vdekja e banorit. Nga 11 femra banore, 7 ishin akoma gjallë në fund të periudhës së studimit, 2 u zhdukën pasi humbën territoret e tyre ndaj rivalëve dhe 2 vdiqën. Humbja fillestare e dy meshkujve rezidentë dhe më pas marrja përsipër e zonave të shtëpive të tyre nga meshkuj të rinj shkaktuan paqëndrueshmëri sociale për dy vjet. Nga 4 meshkuj rezidentë, 1 ishte akoma gjallë dhe 3 u shpërngulën nga rivalët. Pesë këlyshë u vranë nga fshinjët, 2 pjellë vdiqën sepse ishin shumë të rinj për t'u kujdesur për veten e tyre kur nënat e tyre vdiqën. I riu i mbetur jetoi mjaft gjatë për të arritur moshën shpërndarëse, 2 prej tyre u bënë banorë në zonën e studimit.

Gjuetia dhe dieta250px|thumb|left|Nje tiger mashkull bashke me nje krokodil në Ranthambore
Tigri është mishngrënës . Ai preferon dythundrakë të mëdhenj të tillë si çitali , sambari , gauri , barasingha , bualli i ujit , antilopa , serou dhe takini . Ndër speciet pre e mesme shpesh vret derrin e egër , dhe herë pas here drerin , muntjac dhe langurin gri . Lloje të vogla preh si lepuri formojnë një pjesë shumë të vogël në dietën e tij. Për shkak të shkeljes së njerëzve në habitatin e tigrave, ai gjuan gjithashtu mbi bagëtitë shtëpiake.  
parapamje|Një tigër që sulmonte një dre Sambar në Ranthambore
Tigrat e Bengalit herë pas here kanë ndjekur dhe vrarë grabitqarët si leopardi indian , ujku indian , çakalli indian , dhelpra ,  krokodili , ariu i zi aziatik, ariu përtac, dhe dhole . Ata rrallë sulmojnë elefantin e rritur dhe rinocerontët indiane , por ngjarje të tilla jashtëzakonisht të rralla janë regjistruar. Në Parkun Kombëtar Kaziranga , tigrat vranë 20 rinoceront në 2007. Në Sundarbans, gjarpërinjt helmues janë gjetur në stomakun e tigërve.

Rezultatet e analizave të shpërndarjes tregojnë se tigrat në Parkun Kombëtar Nagarahole preferuan pret e peshuar më shumë se 176 kg (388 lb) dhe se mesatarisht preja e tigrit peshonte 91.5 kg (202 lb). Llojet e gjahut përfshinin sambar, derra të egër dhe gaur. Mbetjet e gaurit u gjetën në 44.8% të të gjitha mostrave të mashtrimeve të tigrave, sambari në 28.6%, derri i egër mbetet në 14.3% dhe mbetjet kemalle në 10.4% të të gjitha mostrave mashtruese. Në Parkun Kombëtar Bandipur, gauri dhe sambari së bashku përbënin 73% të dietës së tigrit.

Në shumicën e rasteve, tigrat i afrohen viktimës së tyre nga njëra anë ose prapa nga sa më afër një distancë sa të jetë e mundur dhe kapni fytin e gjahut për ta vrarë atë. Pastaj ata tërheqin trupin e pajetë në mbulesë, herë pas here mbi disa qindra metra, për ta konsumuar. Natyra e metodës së gjuetisë së tigrit dhe disponueshmëria e preve rezulton në një stil të ushqyerjes "festë ose urie": ata shpesh konsumojnë 18-40 kilogramë (40-88 lb) mish në të njëjtën kohë. Nëse speciet e dëmtuara, të vjetra ose të dobëta, ose pretë e rregullta po bëhen të pakta, tigrat sulmojnë edhe njerëzit dhe bëhen njeri-ngrënës . 

 Konkurentët 


Tigri Bengalez mund të gjuajë dhe të vrasin predatorët si: leopardin Indian, arinjt Aziatik, ujqërit Indianë dhe dhelpra

Betejat midis luanit Aziatik dhe tigrit Bengalez janë vërejtur dhe më parë. Momentalisht, luani Aziatik ndodhet vetëm në parkun kombëtar të pyjeve të Girit, kështu që betejat mes luanit dhe tigrit mund të mos shkaktohen aksidentalisht, por qëllimisht. Singh, H. S.; Gibson, L. (2011)   "Një qëllim i sukseshëm: Ruajtja e luanit Aziatik (Panthera leo leo) në parkun e Girit" (PDF) Ruajtja biologjike 144 (5): 1753–1757.  doi:10.1016/j.biocon.2011.02.009

Shumimi dhe cikli i jetes

250px|thumb|right|Nje cift tigrash bengaleze ne karnataka, Indi
Tigrat në Indi nuk kane nje stine te caktuar per bashkimin e meshkujve me femrat dhe lindjes se kelysheve. Shumica e të rinjve janë të lindur në dhjetor dhe prill. Të rinjtë janë gjetur gjithashtu në mars, maj, tetor dhe nëntor. Në vitet 1960, disa aspekte të sjelljes së tigrave në Kanha National  treguan se kulmi i aktivitetit seksual ishte nga nëntori deri në shkurt, me disa çifte që ndoshta ndodhnin gjatë gjithë vitit.

Meshkujt arrijnë pjekurinë në moshën 4-5 vjeçare dhe femrat në 3-4 vjeçare. Në Bengal vjen në nxehtësi në intervale prej rreth 3-9 javësh, dhe është i hapur për 3-6 ditë. Pas një periudhe shtatëzanie prej 104-106 ditësh, në një strehë të vendosur në bar të gjatë, në shkurre të trasha ose në shpella, lindin 1-4 këlyshë. Të vegjlit e vegjël peshojnë 780 deri në 1600 gram dhe kanë një lesh të trashë leshi që derdhet pas 3 ose 5 muajsh. Sytë dhe veshët e tyre janë të mbyllura. Dhëmbët e tyre të qumështit fillojnë të shpërthejnë rreth 2-3 javë pas lindjes dhe zëvendësohen ngadalë me dhëmbë të përhershëm nga mosha 5-7 vjeçare. Ata thithin për 3-6 muaj, dhe fillojnë të hanë sasi të vogla të ushqimit të ngurtë në rreth 2 muaj. Në këtë kohë, ata ndjekin nënën e tyre në ekspeditat e saj të gjuetisë dhe fillojnë të marrin pjesë në gjueti në moshën 5-6 muajshe. Në moshën 2-3 vjeçare, ata ngadalë fillojnë të ndahen nga grupi i familjes dhe të bëhen të përkohshëm - duke kërkuar për një zonë ku ata mund të krijojnë territorin e tyre. Meshkujt e rinj lëvizin më larg nga territori i nënës së tyre sesa femrat e reja. Sapo grupi i familjes është ndarë, nëna kthehet përsëri në nxehtësi.

 Kërcënimet 
Gjatë shekullit të kaluar, numri i tigrave ka rënë ndjeshëm, me një prirje në rënie të popullsisë. Asnjë nga Peizazhet e Konservimit të Tigrit brenda intervalit të tigrave të Bengalit nuk është mjaft i madh për të mbështetur një madhësi efektive të popullsisë prej 250 individësh. Humbjet e habitatit dhe incidencat në shkallë jashtëzakonisht të madhe të gjuetisë janë kërcënime serioze për mbijetesën e specieve.

Sfida në kompleksin pyjor Ghats Perëndimor në Indinë e Jugut perëndimor , një sipërfaqe prej 14.400 milje katrorë (37,000 km 2 ) që shtrihet nëpër disa zona të mbrojtura është që njerëzit të jetojnë brenda kufijve të tij. Këshilli i Fondacionit Save the Tiger vlerëson se 7.500 njerëz pa tokë jetojnë ilegalisht brenda kufijve të Parkut Kombëtar Nagarhole 386 kilometra katror (1.000 km 2 ) në Indinë Jugperëndimore . Një rivendosje vullnetare nëse diskutohet është duke u zhvilluar me ndihmën e Projektit të Konservimit të Tigrit Karnataka të udhëhequr nga K. Ullas Karanth nga Shoqëria e Konservimit të Jetës së egër. 

Një raport i vitit 2007 nga UNESCO , "Studime të Rastit mbi Ndryshimin e Klimës dhe Trashëgimisë Botërore" ka deklaruar se një rritje antropogjenike prej 45 cm në nivelin e detit, me gjasë deri në fund të shekullit XXI, sipas Panelit Ndërqeveritar për Ndryshimin e Klimës , i kombinuar me të tjera format e stresit antropogjen në Sundarbans, mund të çojnë në shkatërrimin e 75% të mangrove Sundarbans.Akti i të Drejtave të Forestmiratuar nga qeveria indiane në 2006 u jep disa prej komuniteteve më të varfëra të Indisë të drejtën për të zotëruar dhe jetuar në pyje, gjë që me siguri i sjell ata në konflikt me jetën e egër dhe personelin e departamentit pyjor të pa-trajnuar, nën-trajnuar, të pa-pajisur. Në të kaluarën, provat treguan se njerëzit dhe tigrat nuk mund të bashkëjetojnë.

 Gjuetia pa leje 
parapamje|Një tigër në zonën e Mangalore , Karnataka
Kërcënimi më i rëndësishëm i menjëhershëm për ekzistencën e popullsive të egër të tigrit është tregtia e paligjshme e lëkurës dhe pjesët e trupit mes Indis, Nepalit dhe Kinës . Qeveritë e këtyre vendeve nuk kanë arritur të zbatojnë përgjigje adekuate të zbatimit, dhe krimi i jetës së egër mbeti një përparësi e ulët për sa i përket angazhimit politik dhe investimeve për vite me rradhë. Ka bandat e organizuara mirë të gjuetarëve profesionistë, të cilët lëvizin nga një vend në tjetrin dhe vendosin kamp në zona të prekshme. Lëkurat janë të kuruar në fushë dhe u janë shpërndarë tregtarëve, të cilët i dërgojnë për trajtim të mëtejshëm për rrezitje indiane. Blerësit zgjedhin lëkurat nga tregtarët ose fabrikat e lëkurës dhe i kontrabandojnë përmes një rrjeti ndërlikues ndërlidhës në tregjet jashtë Indisë, kryesisht në Kinë. Faktorë të tjerë që kontribuojnë në humbjen e tyre janë urbanizimi dhe vrasjet për hakmarrje. Fermerët fajësojnë tigrat për vrasjen e bagëtive dhe i qëllojnë. Lëkurat dhe pjesët e tyre të trupit mund të bëhen pjesë e tregtisë së paligjshme.Në Bangladesh, tigrat vriten nga gjuetarët profesionistë , gjahtarët lokalë, shkelësit, piratët dhe fshatarët. Secili grup njerëzish ka motive të ndryshme për të vrarë tigrat, duke filluar nga fitimi, eksitimi e deri te shqetësimet e sigurisë. Të gjitha grupet kanë qasje në tregtinë tregtare të pjesëve të trupit.

Kërkesa e paligjshme për kockat dhe pjesët e trupit nga tigrat e egër për t'u përdorur në mjekësinë Tradicionale Kineze është arsyeja e presionit të pajustifikuar të copëtimit të tigrave në nënkontinentin Indian. Për të paktën një mijë vjet, kockat e tigrit kanë qenë një përbërës në ilaçet tradicionale që janë përshkruar si forcues i muskujve dhe trajtim për reumatizëm dhe dhimbje të trupit.

Midis 1994 dhe 2009, Shoqëria e Mbrojtjes së Jetës së egër të Indisë ka dokumentuar 893 raste tigrash të vrarë në Indi, që është vetëm një pjesë e zhurmimit aktual dhe tregtisë me pjesë të tigrave gjatë atyre viteve.

Në vitin 2004, të gjitha tigrat në Rezervën e Tigrit Sariska të Indisë u vranë nga gjuetarët . Në vitin 2007, policia në Allahabad bastisi një takim të gjuetarëve të dyshuar, tregtarëve dhe korrierëve. Një nga personat e arrestuar ishte blerësi më i madh i pjesëve të tigrit indian që ua shiste blerësve kinezë, duke përdorur gra nga një fis nomade si korrierë.Në vitin 2009, asnjë prej 24 tigrave që banonin në Rezervën e Tigrit Panna nuk u la për shkak të gjuetisë së tepruar.

Në nëntor 2011, dy tigra u gjetën të vdekur në Maharashtra : një tigër mashkull u bllokua dhe u vra në një lak teli; një tigëresh vdiq nga elektriciteti pasi përtypi në një kabllo elektrike që furnizonte energjinë e një pompë uji; një tjetër tigëresh u gjet e vdekur në Rezervën e Tigrit Kanha - helmimi dyshohet të jetë shkaku i vdekjes së saj.

 Konflikti njeri-tigër 
Nënkontinenti Indian ka shërbyer si një fazë për konfrontime të mëdha njerëzore dhe të tigrit. Zona e habitshme e rajonit ku tigrat kanë arritur densitetin e tyre më të lartë është gjithashtu ai që ka vendosur një nga popullsitë më të përqendruara dhe me zgjerim të shpejtë njerëzor. Në fillim të shekullit XIX tigrat ishin aq të shumtë sa dukej se ishte pyetja nëse njeriu apo tigri do të mbijetonte. U bë politika zyrtare për të inkurajuar vrasjen e tigrave sa më shpejt që të jetë e mundur, shpërblime që paguheshin për shkatërrimin e tyre në shumë lokalitete. Provincat e Bashkuara mbështeti gjuetin e një numri të madh tigrash në rajonin submontane Terai, ku ngrënia njerëzore kishte qenë e rrallë. Në gjysmën e fundit të shekullit XIX, tigrat marauding filluan të marrin një pjesë të jetës njerëzore. Këto kafshë u shtynë në habitatin margjinal, ku tigrat më parë nuk ishin njohur, ose ku ato ekzistonin vetëm në densitet shumë të ulët, nga një popullsi në zgjerim e kafshëve më të fuqishme që pushtuan habitatin kryesor në ultësirat, ku kishte dendësi të lartë të preve dhe habitat i mirë për riprodhim. Shpërndarësit nuk kishin ku të shkonin asgjëkund tjetër, pasi që habitati kryesor kufizohej në jug me kultivim. Ata mendohet se kanë ndjekur përsëri kopetë e bagëtive shtëpiake që dimëronin në rrafshina kur u kthyen në kodra në pranverë, dhe më pas kishin mbetur pa pre kur tufat u shpërndanë në fshatrat e tyre përkatëse. Këta tigra ishin të moshuarit, të rinjtë dhe të paaftë. Të gjithë vuanin nga ndonjë paaftësi, kryesisht e shkaktuar ose nga plagë me armë zjarri ose nga gjembat e ferrgjatit .

Në Sundarbans, 10 nga 13 njeri-ngrënës të regjistruar në vitet 1970 ishin meshkuj, dhe ata përbënin 86% të viktimave. Këta njerëz që janë ngrënë janë grupuar në ata të konfirmuar ose të përkushtuar që shkojnë për të gjuajtur posaçërisht për pretë e njeriut; dhe ata oportunistë , të cilët nuk i kërkojnë njerëzit por do, nëse takohen me një njeri, e sulmojnë, e vrasin dhe e gllabërojnë. Në zonat ku u gjetën njerëz-ngrënës oportunistë, vrasja e njerëzve ishte e lidhur me disponueshmërinë e tyre, shumica e viktimave pretendohej gjatë sezonit të grumbullimit të mjaltit . Tigrat në Sunderbans me sa duket sulmuan njerëz që hynë në territoret e tyre në kërkim të drurit, mjaltit ose peshkut, duke i bërë kështu ata të mbronin territoret e tyre. Numri i sulmeve të tigrave mbi njerëzit mund të jetë më i lartë jashtë zonave të përshtatshme për tigrat, ku njerëz të shumtë janë të pranishëm, por që përmbajnë pak pre të egër për tigrat.Midis 1999 dhe 2001, përqendrimi më i lartë i sulmeve të tigrave mbi njerëzit ndodhi në kufijtë veriorë dhe perëndimorë të Sundarbans të Bangladeshit. Shumica e njerëzve u sulmuan në mëngjes duke mbledhur dru karburant, lëndë druri, ose lëndë të tjera të para, ose ndërsa peshkonin.

Në Nepal, incidenca me tigrat që hanë njerëz ka qenë vetëm sporadike. Në Parkun Kombëtar Chitwan nuk u regjistruan asnjë rast para vitit 1980. Në vitet në vijim, 13 njerëz janë vrarë dhe ngrënë në park dhe rrethinat e tij. Në shumicën e rasteve, ngrënia e njerëzve duket se kishte të bënte me një konkurs intra-specifik midis tigrave mashkull.

Në Dhjetor 2012, një tigër u qëllua nga Departamenti i Pyjeve Kerala në një plantacion kafeje në skajet e Zonën e Mbrojtur për Jetën e Egër Wayanad . Shefi i Kafshëve të Kopshtit të Keralës urdhëroi gjuetinë e kafshës pasi shpërtheu protesta masive pasi tigri kishte marrë bagëti. Departamenti i Pyjeve kishte krijuar një forcë speciale për të kapur kafshën me ndihmën e një Forcë Speciale të Mbrojtjes së Tigirit me 10 anëtarë dhe dy elefantëve të stërvitur nga Rezerva e Tigrit Bandipur në Karnataka .

 Përpjekjet e ruajtjes 
Një zonë me interes të veçantë qëndron në "Peisazhin e Harkut Terai" në ultësirat Himalaiave të Indisë veriore dhe Nepalit jugor, ku 11 zona të mbrojtura të përbëra nga fushat e pyjeve të thata dhe tigrat e portit të savanës me bar të gjatë në një 49,000 kilometra katrorë (19,000 mi katrorë) peisazhit. Qëllimet janë të menaxhohen tigrat si një metapopulim i vetëm , shpërndarja e të cilave midis refugjave bazë mund të ndihmojë në ruajtjen e integritetit gjenetik, demografike dhe ekologjike, dhe të sigurojë që speciet dhe ruajtja e habitatit bëhet përfshirja në axhendën e zhvillimit rural. Në Nepal një model turizmi me bazë komunitare është zhvilluar me një theks të fortë në ndarjen e përfitimeve me njerëzit lokalë dhe në rigjenerimin e pyjeve të degraduara. Qasja ka qenë e suksesshme në zvogëlimin e copëtimit, rivendosjen e habitateve dhe krijimin e një elektorati lokal për ruajtje.

WWF partneritet me Leonardo DiCaprio për të formuar një fushatë globale, "Save Tigers Tani", me qëllimin ambicioz për ndërtimin e mbështetjes politike, financiare dhe publike për të dyfishuar popullsinë e tigrave të egër deri në vitin 2022. Save Tigers Tani filloi fushatën e tij në 12 vende të ndryshme me përparësi WWF , që nga maji i vitit 2010. 

 Në Indi 
parapamje|Tigrat në Parkun Zoologjik Indira Gandhi , Visakhapatnam, Andhra Pradesh
Në 1973, Projekti për tigrin u nis me qëllim të sigurimit të një popullsie të vlefshme të tigri në vend dhe ruajtjen e zonave me rëndësi biologjike si një trashëgimi natyrore për njerëzit. Task forca e projektit vizualizoi në rezervatet me tigra si bërthama të mbarështimit, nga të cilat kafshët e tepërta do të shpërndaheshin në pyjet ngjitur. Përzgjedhja e zonave për rezervat e përfaqësuara sa më afër të jetë e mundur diversitetin e ekosistemevenë të gjithë shpërndarjen e tigrit në vend. Fondet dhe angazhimi u detyruan të mbështesin programin intensiv të mbrojtjes dhe rehabilitimit të habitatit në bazë të projektit. Nga fundi i viteve 1980, nëntë rezervat fillestare që mbulonin një sipërfaqe prej 9.111 kilometrash katrorë (3.519 km katrorë) ishin rritur në 15 rezerva që mbulonin një sipërfaqe prej 24.700 kilometra katrorë (9,500 mi katrorë). Më shumë se 1100 tigra u vlerësuan se  banonin në rezervat deri në vitin 1984.

Përmes kësaj iniciative rënia e popullsisë u përmbys fillimisht, por ka rifilluar vitet e fundit; Popullsia e tigrave në Indi u ul nga 3,642 në vitet 1990 në pak më shumë se 1.400 nga 2002 deri në 2008

Akti Indian për Mbrojtjen e Kafshëve të egra të vitit 1972 u lejon agjencive qeveritare të marrin masa të rrepta në mënyrë që të sigurojnë ruajtjen e tigrave të Bengalit. Vlerësimet e Institutit të Jetës së egër të Indisë treguan se numrat e tigrave kishin rënë në Madhya Pradesh me 61%, Maharashtra me 57% dhe Rajasthan me 40%. Regjistrimi i parë i qeverisë për tigrat, i kryer nën iniciativën e Projektit Tiger, i filluar në 1973, numëroi 1.827 tigra në vend atë vit. Duke përdorur atë metodologji, qeveria vërejti një rritje të qëndrueshme të popullsisë, duke arritur në 3,700 tigra në 2002. Sidoqoftë, përdorimi i një teknologjie më të besueshme dhe të pavarur të regjistrimit, duke përfshirë edhe kamerat për regjistrimin e të gjithë Indisë 2007-2008 ka treguar se numrat ishin në të vërtetë më pak se gjysma sesa pretendohej fillimisht nga Departamenti i Pyjeve.

Pas zbulimit se vetëm 1.411 tigra bengalez ekzistuan në të egër në Indi, nga 3.600 në 2003, qeveria indiane ngriti tetë rezerva të reja për tigrin . Për shkak të zvogëlimit të numrave të tigrave, qeveria indiane ka premtuar 153 milion dollarë amerikanë për të financuar më tej iniciativën e Projektit Tiger, ngritjen e një Forcë Mbrojtëse të Tigrit për të luftuar gjuetarët, dhe për të financuar zhvendosjen e deri në 200,000 fshatarëve për të minimizuar ndërveprim njeri-tigër. Shkencëtarët indianë të tigrave kanë bërë thirrje për përdorimin e teknologjisë në përpjekjet e ruajtjes.

George Schaller shkroi:

India duhet të vendosë nëse dëshiron ta mbajë tigrin apo jo. Ajo duhet të vendosë nëse ia vlen të mbash Simbolin e tij Kombëtar, ikonën e tij, që përfaqëson jetën e egër. Ajo duhet të vendosë nëse dëshiron të ruajë trashëgiminë e saj natyrore për brezat e ardhshëm, një trashëgimi më e rëndësishme se ajo kulturore, pavarësisht nëse flasim për tempujt e saj, Taj Mahal ose të tjerë, sepse pasi të shkatërrohej, ajo nuk mund të zëvendësohet.

Në janar të vitit 2008, Qeveria e Indisë filloi një forcë të përkushtuar antikjerrëse të përbërë nga ekspertë nga policia indiane, zyrtarë pyjorë dhe agjensi të tjera mjedisore.Parku Kombëtar Ranthambore përmendet shpesh si një sukses i madh nga zyrtarët indiane kundër gjahut.

Kuno-Palpur në Madhya Pradesh ishte menduar të marrë luanë aziatikë nga Gujarat. Meqenëse asnjë luan nuk është transferuar nga Gujarat në Madhya Pradesh, ai mund të përdoret si një vend i shenjtë për tigrin në vend.

 Në Bangladesh 
WildTeam është duke punuar me komunitetet lokale dhe Departamentin e Pyjeve në Bangladesh për të zvogëluar konfliktin e tigrit me njerzit në Sundarbans të Bangladeshit. Për mbi 100 vjet njerëzit, tigrat dhe bagëtit janë plagosur dhe vrarë në konflikt; në dekadat e fundit deri në 50 njerëz, 80 bagëti dhe 3 tigra janë vrarë në një vit. Tani, përmes punës së WildTeam, ekziston një ekip me tiger Response me bazë anije që ofron ndihmën e parë, transportin dhe mbështetjen e rikthimit të trupit për njerëzit që vriten në pyll nga tigrat. WildTeam gjithashtu ka krijuar 49 Ekipe Vullnetare të Reagimit të Fshatit që janë trajnuar për të shpëtuar tigrat që kanë humbur në zonat e fshatit dhe do të vriteshin ndryshe. Këto ekipe të fshatit janë të përbërë nga mbi 350 vullnetarë, të cilët gjithashtu tani po mbështesin punën anti-goditje dhe aktivitete edukimi / ndërgjegjësimi për ruajtjen. WildTeam gjithashtu punon për të fuqizuar komunitetet lokale për të hyrë në fondet e qeverisë për kompensimin e humbjes / dëmtimit të bagëtive dhe njerëzve nga konflikti. Për të monitoruar konfliktin dhe për të vlerësuar efektivitetin e veprimeve, WildTeam gjithashtu ka krijuar një sistem të mbledhjes dhe raportimit të të dhënave të konflikteve njeri-tigër.

 Në Nepal 
Qeveria synon të dyfishojë popullsinë e tigrave të vendit deri në vitin 2022. Në maj 2010, u krijua Parku Kombëtar Banke me një sipërfaqe prej 550 km 2 (210 km mi).

 Ek situ 
parapamje|Një tigër i robëruar në Parkun Kombëtar Bannerghatta
Tigrat e Bengalit janë edukuar në robëri që nga viti 1880 dhe kryqëzohen gjerësisht me speciet e tjera të tigrit. Kopshtet zoologjike indiane kanë edukuar tigra për herë të parë në kopshtin zoologjik Aliporenë Kolkata . Libri Studimor Ndërkombëtar i Tigrit në 1997 rendit popullsinë globale të kapur të tigërve të Bengalit në 210 individë që mbahen të gjithë në kopshtet zoologjike indiane, përveç një femre në Amerikën e Veriut. Përfundimi i Librit Studimor për Tigrin e Bengalit është një parakusht i domosdoshëm për krijimin e një programi të menaxhimit të robërve për tigrat në Indi.

 Trashëgimia gjenetike e shtuar 
Në korrik 1976, Billy Arjan Singh fitoi një tigress të prodhuar me dorë, të quajtur Tara nga kopshti zoologjik Twycross,në Mbretërinë e Bashkuar , dhe e riktheu përsëri në të egër në Parkun Kombëtar Dudhwa me lejen e Kryeministrit të atëhershëm të Indisë, Indira Gandhi . Në vitet 1990, disa tigra nga kjo zonë u vu re se kishin pamjen tipike të tigrave siberianë, përkatësisht një kokë të madhe, lesh të zbehtë, çehre të bardhë, dhe vija të gjera, dhe dyshohej se ishin hibridë midis tigrit siberian-indian . Billy Arjan Singh dërgoi mostrat e flokëve të tigrave nga parku kombëtar në Qendrën për Biologji Qelizore dhe Molekularenë Hyderabad, ku mostrat u analizuan duke përdorur analizën e sekuencës mitokondriale . Rezultatet zbuluan se tigrat në fjalë kishin një haplotip mitokondrial të tigrit indian që tregon se nëna e tyre ishte një tigër indian. Lëkura, flokët dhe mostrat e gjakut nga 71 tigra të mbledhur në kopshte zoologjike të ndryshme indiane, në Muzeun Kombëtar në Kolkata dhe duke përfshirë dy mostra nga Parku Kombëtar Dudhwa ishin përgatitur për analiza mikrosanorale që zbuluan se dy tigra kishin alele në dy lokione të kontribuara nga tigrat e Bengalit dhe speciet e tigrit siberian. Sidoqoftë, mostrat e dy ekzemplarëve hibrid përbëjnë një bazë shumë të vogël të mostrave për të supozuar përfundimisht se Tara ishte burimi i gjeneve të tigrit siberian.

 Projekti "Ri-egër" në Afrikën e Jugut 
Në vitin 2000, projekti i rizgjimit të tigërve të Bengalit Tiger Canyons u fillua nga John Varty , i cili së bashku me zoologun Dave Salmoni trajnuan këlyshë tigri të mbledhur në robëri, gjuajnë, shoqërojnë gjuetinë me ushqim dhe rifitojnë instinktet e tyre grabitqare. Ata pretenduan se pasi tigrat vërtetuan se ata mund të qëndrojnë në gjendje të egër, ata do të liroheshin në një vend të shenjtë falas të Afrikës së Jugut për t'u kujdesur për veten e tyre. 

Projekti ka marrë polemika pas akuzave nga investitorët e tyre dhe konservatorët e tyre për manipulimin e sjelljes së tigrave për qëllimin e një prodhimi filmi.

Katër tigrat e përfshirë në këtë projekt janë konfirmuar se janë tigra të kryqëzuar Siberian-Bengal, të cilat as nuk duhet të përdoren për shumim dhe as të lëshohen në Karoo . Tigrat që nuk janë gjenetikisht të pastër nuk do të jenë në gjendje të marrin pjesë në Planin e Mbijetimit të Specieve të Tigrave , pasi ato nuk përdoren për mbarështim, dhe nuk lejohen të lëshohen në natyrë.

 Në Shtetet e Bashkuara të Amerikës 
Në Tetor 2011, 18 tigra të Bengalit ishin midis kafshëve ekzotike të pushkatuara nga departamenti i sherifit lokal pas lirimit të kafshëve të robëruara në Fermën e Kafshëve të Qarkut Muskingum në 2011. 

 Në kulturë 
parapamje|Pashupati Vula me tigër në të djathtë të figurës ulur hyjnore Pashupati
Tigri është një nga kafshët e shfaqura në vulën e Pashupati të Qytetërimit të Luginës së Indusit . Kreshta e tigrave është emblema në monedhat Chola . Vulat e disa monedhave të bakrit Chola tregojnë tigrin, peshkun e emblemit Pandya dhe harkun e emblemit Chera , që tregon se Cholas kishte arritur epërsi politike mbi dy dinastitë e fundit. Monedhat e arit të gjetura në Kavilayadavalli në rrethin Nellore të Andhra Pradesh kanë motive të tigrit, harkut dhe disa shenjave të pandara.

Sot, tigri është kafsha kombëtare e Indisë. Kartëmonedhat në Bangladesh kanë një tigër. Partia politike Lidhja Myslimane e Pakistanit përdor tigrin si simbolin e saj zgjedhor. 

Tipu Sulltan , i cili sundoi Mysore në fund të shekullit të 18-të në Indi, ishte gjithashtu një admirues i madh i kafshëve. Automatoni i famshëm i shekullit 18 , Tiger Tipu u krijua gjithashtu për të.Në Indi, tigri gjithashtu ka gjetur një vend prestigji edhe në letërsitë Vedic . Ёshtë festuar në vetëdijen hindu që nga kohra të lashta si mjeti hyjnor i Hyjneshës së Fuqisë, Durga apo Shakti . Kafsha është zgjedhur nga Banka e Rezervave të Indisë pasi emblemat e saj dhe kartëmonedha indiane mbart portretin e saj.

Tigri i Bengalit është përdorur vazhdimisht në fronte të ndryshme kulturore si simbolika kombëtare, logoja, sportet, filmat dhe letërsia dhe është përdorur gjithashtu si nofka për personalitete të famshme. Disa prej tyre përmenden më poshtë:

       Bordi Cricket Bangladesh 's logo përmban një tigër.
       Flamuri i Azad Hind Fauj dhe Legjioni Indian mbante të dyja Tigrin e Pranverës në Triolorin Indian . Azad Hind Fauj gjithashtu lëshoi ​​pulla postare ku karakat e Tricolour u zëvendësuan nga Tigri e Pranverës. 
       Skuadra Kolkata në Indian Cricket League u quajt Tigrat Mbretërore të Bengalit ( Bengalisht : রয়্যাল বেঙ্গল , më parë Tigrat Kolkata).
       Ekipi që përfaqëson Tollywood në Celebrity Cricket League është quajtur Tigri i Bengalit.
       Anëtarët e Regjimentit të Bengalit Lindor të Ushtrisë së Bangladeshit janë quajtur 'Tigri i Bengalit'; logoja e regjimentit është një fytyrë tigri. Tigrat e Vjetër është pseudonimi i Batalionit të Parë.
       Filmi Maneater i 2007 (filmi i tretë në Maneater Series ), në bazë të Jack Warner e romanit Shikar , detajon zbavitje vrasjen e një tigri Bengali, pasi ai vidhte lirshme në një qytet të vogël përgjatë Appalachian Trail .
       Në romanin e aventurës së fantazisë Jeta e Pi dhe në adaptimin e tij në filmin 2012 , një tigër Bengal me emrin Richard Parker është personazhi kryesor.
       Universiteti i Misurit ka një tigër të Bengalit si maskara e tyre ; studentët njihen si tigrat, ekipi i tyre atletik si Misrat Tigers , dhe hapësira e tyre në internet dhe posta elektronike si hapësira e Bengalit dhe posta e Bengalit.
       Ekipet sportive të Universitetit Shtetëror të Luizianës quhen Tigers , por shpesh quhen "Bengalet Bayou". Mike the Tiger është maskota zyrtare e Universitetit Shtetëror të Luizianës në Baton Rouge ; sipas traditës tigri është një tigër i gjallë i Bengalit.
       Cincinnati 's National Football League Ekipi është quajtur Bengals Cincinnati . Për më tepër, nga vitet 1937-1941, ishte një ekip tjetër me emrin Bengalët e Cincinnati që u palosën në vitin 1941 për shkak të një pjese të madhe të Luftës së Dytë Botërore .
       Ekipet e vështira të atletikës që përfaqësojnë Universitetin Shtetëror të Idaho në Pocatello, Idaho në atletikë ndërllegjike quhen Bengals State Idaho .
       Ekipi më i suksesshëm i bejsbollit të Republikës Dominikane, është mbiquajtur Tigri i Bengalit Licey.
       Shumë njerëz janë mbiquajtur Tigër ose Tigër Bengali. Revolucionari Bengal Jatindranath Mukherjee quhej Bagha Jatin ( Bengalishtpër Tiger Jatin). Edukatori Sir Ashutosh Mukherjee shpesh quhej "Tigri i Bengalit".
       Politikani i Afrikës së Jugut Amichand Rajbansi u mbiquajt edhe Tigri i Bengalit.
       Regjimenti Mbretëror i Leicestershire u mbiquajti Tigrat e Bengalit ose The Tigers.
       Ekipi Beckley, West Virginia i Mountain State League u emërua Beckley Bengals . Ata ishin të lidhur me Tigrat e Detroit në 1937.
       Royal Bengals ishin një ekip amerikan basketbolli me qendër në Trenton, New Jersey që ishte anëtar i Lidhjes së Basketbollit Amerikan.
       Trenton Bengals ishin një ekip amerikan basketbolli me qendër në Bronx, New York që ishte anëtar i Lidhjes së Basketbollit Amerikan.
       Ekipet sportive të Kolegjit Shtetëror të Bufalotit njihen si Bufalo shtetet e Bengalit .
       Tigerat e Bengalit gjithashtu i referohen një bande famëkeq të rrugës së Mançesterit të Viktoriasve të Vjetër , Angli, që zakonisht quhet skuterë .
       "Tigrat e Bengalit Lindor" ishte emri i një ekipi hokej në terren për ish - Provincën e Pakistanit Lindor , sot një pjesë e Bangladeshit. Ata më parë kanë luajtur brenda Federatës së Hokejve në Pakistan .
       Canna 'Tigri i Bengalit' është një kultivar kanelle e Grupit Italian me gjeth të larmishëm .
       Rezervuari i rëndë gjerman Tiger II ishte i njohur joformalisht si Königstiger ( gjermanisht për tigrin e Bengal.)
       Antagonisti kryesor i librit The Jungle , Shere Khan , është një tigër në Bengal.
       1959 West Gjermanisht - Frëngjisht - Italisht film aventurë Der Tiger von Eschnapur është titulluar edhe Tiger e Bengalit .
       Bagh Bahadur ( Bengalisht : বাঘ বাহাদুর , përkthim : Tiger Dancer ) është një film me dramë në Bengal 1989 , i drejtuar dhe shkruar nga Buddhadev Dasgupta , për një njeri që pikturon veten si një tigër dhe vallëzon në një fshat në Bengal.
       Të Calgary Tigers , shpesh me nofkën e tigrit të Bengalit , ishin lojtar të hokej mbi akull ekip me bazë në Calgary , Alberta , Kanada nga 1920 deri 1927 si anëtarë të Big Four League, Perëndimore Kanada Hockey League dhe preri Hockey League .
       Ekipet sportive të Universitetit të Memfisit njihen si Memat e Memfisit . TOM është emri i tre tigrave të Bengalit që kanë shërbyer si nuskë e ekipit sportiv që nga viti 1972.
       Në 2014 Indian Film Roar - Tigrat e Sundarbans është në lidhje me një tigrash të bardhë Bengali në Sundarbans.
       Marvel Comics Karakteri Bengal vesh kostumin e një tigri Bengali. Marvel Comics publikon gjithashtu disa superherojn që shkojnë me emrin Tigrat e Bardhë .
       Trinity Tigers është pseudonimi për ekipet sportive të Universitetit Trinity në San Antonio , Texas . Nuskë shkollore është LeeRoy, një tigër Bengal. Në vitet 1950, LeeRoy ishte një tigër aktual që u soll në ngjarje sportive,
       Emri i qytetit fantazmë Tigerville ose Qyteti i Tigrit në Dakota e Jugut mund të ketë ardhur nga Miniera e Tigrit të Bengalit e vendosur 2-3 milje larg.
       Nofka e atletikës RIT është "Tigrat". Në vitin 1963, RIT bleu një tigër të shpëtuar nga Bengali, i cili u bë nishani i Institutit, i quajtur SPIRIT. Nusja e tanishme e RIT RITchie është gjithashtu një tigër Bengali.
       Skuadra e futbollit kombëtar të Indisë është mbiquajtur Tigrat Blu.
       Ekipet atletike të Universitetit Auburn quhen Tigrat.
       Ekipet atletike të Universitetit Clemson quhen Tigrat.
       Ekipi i futbollit australian Tigri Richmond u themelua në 1885.

 Letërsi 

       Tigri i Bengalit në kopshtin zoologjik Bagdadik është i bazuar në një histori të vërtetë të një tigër që u arratis nga kopshti zoologjik Bagdad kopshtin zoologjik në 2003.
       Njerëzit- Këngëtarët e Kumaon bazohen në tigrat dhe leopardët që hahen nga njeriu në Kumaon .
       Land Lost i Tiger është një dokumentar nga BBC për tigrat në Butan.

 Individë të shquar 
Tigrat e shquara të Bengalit përfshijnë Njeri-Ngrëniësit si Tigrat e Segur , Tigrat e Chowgarh , Tigrat e Mundachipallam , tigri njeri-ngrënës Chuka dhe Thaki kanibal . Baçelor i Powalgarh , i njohur gjithashtu si Tigri i Powalgarh , ishte një tigër Bengali jashtëzakonisht i madh, dhe është thënë se ka matur 3.23 m (10.6 ft) në mes shtylla.  

Shiko edhe
 Tigri Bengalez kundër luanit Aziatik

 Referime 

 Lidhje te jashtme 

 White Tigers at Bandhavgarh national park 
 Cat Specialist Group: Panthera tigris  and P. t. tigris 
 WildTeam — Tiger conservation in the Bangladesh Sundarbans 
 animalias.com: Bengal Tiger (Panthera tigris tigris) Taxonomic classification, images and videos
 Panthera: Bengal Tiger 
 50 tiger reserves of India on one map
 Animal Welfare Information Center: Information Resources on Tigers, Panthera tigris: Natural History, Ecology, Conservation, Biology, and Captive Care
 Guardian News and Media Limited: The four faces of the Bengal tiger
 Online Travel Guide: Bengal Tigers in India
 Are there tigers in Gujarat?
 Large tigers of Anini, Dibang Wildlife Sanctuary, Arunachal Pradesh

Kategoria:Gjitarë të Azisë
Kategoria:Gjitarë
Kategoria:Tigra
Kategoria:Pantera
Kategoria:Mishngrënës të Azisë
Kategoria:Kafshë mishngrënëse