Dinastia Hamdanide

Dinastia Hamdanid (arabisht: حمدانيون Ḥamdānyūn) ishte dinastia myslimane arabe shiite e Irakut verior (al-Jazirah) dhe Sirisë (890-1004). Ata vinin nga fisi i lashtë Banu Taghlib i Mesopotamisë dhe Arabisë Lindore. Dinastia Hamdanid u themelua nga Hamdan ibn Hamdun (pas të cilit është emëruar), kur u emërua guvernator i Mardinit në Anadollinë nga ana e halifëve Abbasid në vitin 890.
Djali i tij Abdallah (904-929) u emërua guvernator i Mosulit në Irakun verior (906) dhe madje drejtoi Bagdatin (914). Bijtë e tij ishin instaluar si guvernatorë në Mosul dhe Aleppo.
Sundimi i Hassan Nasir al-Dawla (929-968), guvernator i Mosulit dhe Diar Bakrit, ishte mjaft i tiranik që ta bënte atë të rrëzonte nga familja e tij.
Trashëgimia e tij ende sundoi në Mosul, një humbje e rëndë nga Buyids në 979 pavarësisht, deri në vitin 990. Pas kësaj, zona e tyre e kontrollit në Irakun e veriut u nda midis Uqaylids dhe Marwanids.
Ali Sayf al-Dawla 'Shpata e Shtetit' vendosi (945-967) Siri Veriore nga Aleppo dhe u bë kundërshtari më i rëndësishëm i rieksplicimit të Perandorisë së Krishterë Bizantine. Gjykata e tij ishte qendër e kulturës, në sajë të edukimit të literaturës arabe, por humbi këtë status pas pushtimit bizantin të Aleppo.Për të ndaluar avancimin bizantin, Aleppo u vu nën sundimin e Fatimidëve në Egjipt, por në vitin 1003, Fatimidët rrisnin Hamdanidët gjithsesi.

Kategoria:Dinasti myslimane
Kategoria:Themelime shekulli IX
Kategoria:Historia e arabëve
Kategoria:Shpërbërje shekulli XI