Gjuhët jugore Gjermanike

Gjuhët jugore Gjermane është një term që përdoret për një numër grupesh të propozuara të fiseve apo dialekteve gjermanike. Megjithatë, nuk është përdorur gjerësisht dhe nuk ka përkufizim të rënë dakord. Gjetjet e mëposhtme janë gjetur:
 Si një sinonim i drejtpërdrejtë për West Germanic me përjashtim të përjashtimit të tyre nga ato të Ishujve Britanikë. Ky përdorim është gjetur veçanërisht në studimin e mitologjisë dhe kulturës gjermane, ku mbulon burimet kontinentale gjermane në kontrast me ato nga Skandinavia, të cilat quhen gjermanisht veriore. (Germani Lindor në përgjithësi shpërfillet për shkak se nuk ka tekste para krishtere.) Por ajo gjendet gjithashtu në punën e gjuhëtarëve (për shembull, Stefan Sonderegger).
 Si një term në teorinë e Ernst Schwarz të dialekteve gjermanike. Ai i ndan gjermanikët në një grup gjermanik gjerman dhe gjermanik gjerman (ose kontinental germanik), me gjuhët skandinave dhe gotik në të parën. Një tipar i grupimit të tij është pozicioni i ndërmjetëm i dy grupeve të tjera, Elbe Germanic dhe Deti i Veriut gjermanik (Anglo-Frizian dhe Vjetër Saxon), me këta të fundit shihet "lundrues" fillimisht pjesë e gjermanishtes veriore (në shekullin e 2 para Krishtit) por duke iu afruar më shumë dialekteve më të jugut në pesë shekujt e ardhshëm. Kjo pikëpamje ka marrë disa mbështetje, edhe pse një numër i atyre që ndajnë pikëpamjen e Schwarz, si Lehmann, përdorin në vend termat gjermanikë verilindorë dhe jugperëndimor gjermanik. Në ditët e sotme, pesë grupet gjuhësore të përkufizimit të tij konsiderohen më së shumti të ndara dhe mund të njihen në ndarjen gjermanike gjermane, gjermanishten e Detit të Veriut, Rhein Weser Germanic, Elbe Germanic dhe East Germanic, të lidhura reciprokisht në grupe prej dy deri në katër grupe që ndajnë gjuhë inovacione, duke arritur kështu të zëvendësonte modelin e verilindjes veri-perëndimore në fund të shekullit të 19-të, i cili tentonte të mbivlerësonte "ndarjet" dhe të errësonte tranzicionet graduale dhe marrëdhëniet ndërfetare.The New Encyclopædia Britannica, 15th edition, 22:641-642
 Si sinonim i gjermanit të lartë. Ky përdorim duket të jetë ekskluziv për Claus Jürgen Hutterer, i cili grupon gjermanikun e Detit të Veriut veçmas nga grupet Weser-Rhine Germanic dhe Elbe Germanic të cilat krijojnë (ndër të tjera) varietetet e gjermanishtes së Lartë. Edhe pse mund të shihet si një zhvillim i teorisë së Shvarcit, kjo nënkupton që Northsea Germanic dhe Germanic Jugore nuk formojnë ndonjë grupim më të madh gjermanik perëndimor. Termi gjermanisht Binnengermanisch (Inland Germanic) përdoret gjithashtu në një kuptim të ngjashëm për të dalluar dialektet bregdetare gjermanike gjermane me pjesën tjetër, edhe pse kjo nuk nënkupton se ato nuk janë të gjitha pjesë e gjuhëve perendimore gjermanike.

 Biblografia 
 Claus Jürgen Hutterer, Die Germanischen Sprachen, (Wiesbaden, 1999)
 H.L. Kufner, "Grupimi dhe ndarja e gjuhëve gjermane" në F. van Coetsem & H.L. Kufner (eds.), Drejt një gramatike të Proto Germanic (Niemeyer, 1972)
 H. Kuhn, "Zur Giedering der germanischen Sprachen", në Zeitschrift für deutsches Altertum 86 (1955), 1-47.
 Winfred P. Lehmann, "Grumbullimi i gjuhëve gjermane", në Henrik Birnbaum dhe Jaan Puhvel (eds), Dialektet e lashta Indo-Europiane (University of California Press, 1966)
 H.F. Nielsen, Gjuhët gjermane. Origjina dhe ndërlidhjet dialektale të hershme (University of Alabama Press, 1989)
 Ernst Schwarz, Goten, Nordgermanen, Alemannen 1951
 Ernst Schwarz, Germanische Stammeskunde 1956
 Stefan Sonderegger, Grundzüge deutscher Sprachgeschichte Vol. 1 (de Gruyter 1979)

 Burimet 

Kategoria:Gjuhë gjermanike