Gjermanishtja e Zyrihut

Gjermanishtja e Zürihut (gjermanisht: Zürichdeutsch, e shqiptuar Züritüütsch)  është dialekt i lartë alemannik i folur në kantonin Zürich të Zvicrës. Sipërfaqet e saj mbulojnë pjesën më të madhe të kantonit, me përjashtim të pjesëve në veri , të cilat i përkasin zonës së dialekteve zvicerane verilindore (Schaffhausen dhe Thurgau).Vgl. insbesondere die Clusterkarten auf Schweizerdeutsche Dialektometrie . (në gjermanisht)

Gjermanishtja e Zürihut tradicionalisht u nda në gjashtë nën dialekte, tani gjithnjë e më shumë të homogjenizuar për shkak të distancave më të mëdha të udhëtimit:
 Dialekti i qytetit të Zyrihut (Stadt-Mundart)
 Dialek i folur rreth liqenit të Zurihut (See-Mundart)
 Dialekti i Knonauer Amt në perëndim të Albis (Ämtler Mundart)
 Dialekti i zonës së Winterthurit
 Dialekti i Zelandës së Zürcherit rreth Liqenit Pfäffikon dhe luginës së sipërme Tösstal
 Dialekti i Zürcher Unterland rreth Bülach dhe Dielsdorf
Ashtu si të gjitha dialektet gjermane zvicerane, kanë në thelb një gjuhë te folur, kurse gjuha e shkruar është gjermanishtja standarde. Gjithashtu, nuk ka ndonjë ortografi zyrtare të dialektit të Zürihut.Kur është shkruar, rrallë ndjek udhëzimet e publikuara nga Eugen Dieth në librin e tij Schwyzertütschi Dialäktschrift; në fakt, vetëm ekspertët e gjuhëve kanë njohuri për këto udhëzime. Për më tepër, drejtshkrimi i Dieth përdor shumë shenja diacritike që nuk gjenden në një tastierë normale. Të rinjtë shpesh përdorin dialektin për mesazhe personale, të tilla si kur shkruajnë me telefonat e tyre celular. Pasi që nuk kanë një mënyrë standarde të shkrimit, ata kanë tendencën ta përziejnë drejtshkrimin standard gjerman me formulimin gjerman të gjuhës gjermane.

Dialekti i Zyrihut përgjithësisht perceptohet si i folur shpejtë, më pak melodik sesa, për shembull, Bernese. Në pjesën veriore të kantonit, "r" shprehet si një trill i hijshëm, ndërsa në qytetin rreth liqenit dhe në pjesët jugore, shprehet si një trill alveolor.

Karakteristikë e dialektit të qytetit është se ai më lehtë përdor aspekte të jashtme; në veçanti, italianët e gjeneratës së dytë (secondi) kanë pasur një ndikim vendimtar, siç ka edhe gjuha angleze përmes mediave. Vala e emigracionit turk dhe ish-jugosllav të viteve 1990 po e lë gjurmën e tij në dialektin e qytetit në veçanti.
parapamje|djathtas|Isoglosses në kantonin e Cyrihut. Vija e kuqe shënon tranzicionin e / äng / "ngushtë" kundrejt / eng / në dialektin e Thurgaut. Vija e gjelbër ndan / o: madh / "mbrëmje" të Oqeanit nga / a: i madh / tjetërkund.|257x257px

 Më shumë info 
 Dieth, Eugene (1986). Schwyzertütschi Dialäktschrift (në gjermanisht). Aarau: Sauerlander. ISBN 978-3-7941-2832-7. (ortografia e propozuar)
 Salzmann, Martin: Prolepsis Përpjekës: Një studim në varësi A'-indirekte. Utrecht: LOT, 2006 (= LOT Disertacion Seria 136). Kapitulli 4: Resumptives në Zyrih klauzolat relative gjermane, online. publikim i hapur - i lirë për tu lexuar
 Weber, Albert: Zurich gramatika gjermane. Një udhëzues për dialektin e mirë. Me pjesëmarrjen e Eugen Dieth. Zürich (= dhe fjalorë të gjermanishtes zvicerane në përfaqësim përgjithësisht të kuptueshëm, Vol. I). (në gjermanisht)
 Weber, Albert dhe Bächtold, Jacques M .. fjalor gjermanisht në Zurich. Cyrih (= gramatika dhe fjalorë të gjermanishtes zvicerane në një prezantim përgjithësisht të kuptueshëm, Vol. III).
 Egli-Wildi, Renate (2007). Züritüütsch verstaa, Züritüütsch speech (108 faqe + 2 CD) (në gjermanisht). Küsnacht: Shoqata për Zvicrën Gjermane, Sektori i Zyrihut. ISBN 978-3-033-01382-7.
 Kasap, Jürg; Schmid, Stephan (2006). "Zurich German" (PDF). Gazeta e Shoqatës Ndërkombëtare Fonetike. 36 (2): 243-253. doi: 10,1017 / S0025100306002441.
 Gallmann, Heinz (2009). Fjalor Zurich [Zurich German Dictionary] (në gjermanisht). Zürich: NZZ Libro (DE). ISBN 978-3-03823-555-2.

 Burimet 
 Albert Weber: Zürichdeutsche Grammatik. Ein Wegweiser zur guten Mundart. Unter Mitwirkung von Eugen Dieth. Schweizer Spiegel Verlag, Zürich 1948.
 insbesondere die Clusterkarten auf Schweizerdeutsche Dialektometrie .
 Viktor Schobinger: Züritüütsch. Zürcher Kantonalbank, Zürich 1979.
 Vgl. hierzu die Karten des Sprachatlasses der deutschen Schweiz.
 Vgl. hierfür Christoph Landolt: Dialektale Morphologie und Morphonologie im Wandel – Beispiel Zürichdeutsch.(PDF; 449 kB). In: Helen Christen, Sibylle Germann, Walter Haas, Nadia Montefiori, Hans Ruef (Hrsg.): Alemannische Dialektologie: Wege in die Zukunft. Beiträge zur 16. Tagung für alemannische Dialektologie in Freiburg/Fribourg vom 07.–10.09.2008. Stuttgart 2010, S. 97–113 (ZDL-Beiheft 141); Heinz Wolfensberger: Mundartwandel im 20. Jahrhundert. Dargestellt an Ausschnitten aus dem Sprachleben der Gemeinde Stäfa. Huber. Frauenfeld 1967. (Beiträge zur schweizerdeutschen Mundartforschung 14).
 Albert Weber und Jacques M. Bächtold: Zürichdeutsches Wörterbuch. Zürich (= Grammatiken und Wörterbücher des Schweizerdeutschen in allgemeinverständlicher Darstellung. Bd. III).
 Vgl. auch bto: Speckgrenze. Lokale Sprachgrenzen halten sich zäh. In: Neue Zürcher Zeitung, 29. Oktober 2002 (abgerufen 16. September 2016).
 Siehe Sprachatlas der deutschen Schweiz. Bände I–VIII. Bern/Basel 1962–1997.
 Vgl. hierzu Heinz Wolfensberger: Mundartwandel im 20. Jahrhundert. Dargestellt an Ausschnitten aus dem Sprachleben der Gemeinde Stäfa. Huber. Frauenfeld 1967 (Beiträge zur schweizerdeutschen Mundartforschung; 14).
 Albert Weber: Zürichdeutsche Grammatik. S. 28, Fussnote 2.
 Siebenhaar Beat, Vögeli Walter: Mundart und Hochdeutsch im Vergleich. In: Studienbücher Sprachlandschaft 1.

Kategoria:Gjuha gjermane zvicerane
Kategoria:Dialekte të gjuhës gjermane