Gjuha Cuitlatec

Cuitlatec ose Cuitlateco është një gjuhë e zhdukur e Meksikës, e folur më parë nga një popull indigjen i njohur si Cuitlatec.

 Klasifikimi 
Cuitlatec nuk është kategorizuar bindshëm se i përket ndonjë familjeje gjuhësore. Mendohet të jetë gjuhë e izoluar. Në klasifikimin e tyre të diskutueshëm të gjuhëve indigjene të Amerikës, Greenberg dhe Ruhlen përfshijnë Cuitlatec në një familje të zgjeruar të gjuhës Chibchan, së bashku me një shumëllojshmëri të gjuhëve të tjera mesoamerikane dhe të Amerikës Jugore.Greenberg, Joseph; Ruhlen, Merritt (2007-09-04)."An Amerind Etymological Dictionary"  (pdf) (12 ed.). Stanford: Departamenti i Shkencave Antropologjike Stanford University. Marrë 2008-06-27. Hernández sugjeron një lidhje të mundshme me gjuhët Uto-Aztecan.Escalante Hernández, Robert (1962). El Cuitlateco. México, D.F.: Instituto Nacional de Antropología e Historia.

 Shpërndarja gjeografike dhe historia 
Cuitlateco u fliste në shtetin meksikan të Guerrero. Deri në vitin 1930, gjuha mbijetoi vetëm në San Miguel Totolapan. Folësi i fundit i gjuhës, Juana Can, besohet të ketë vdekur në vitet 1960

Ndoshta njerëzit e kulturës Mezcala, ose një pjesë e tyre, ishin folës cuitlateco. Emri cuitlateco është një eksonim nënçmues, që Mexica i dha këtij qyteti. Cuitlatec fjalë për fjalë vjen nga cuitlatl Nahuatl 'jashtëqitje', edhe pse arsyeja specifike është i panjohur arsyeja pse ata kanë përdorur një johebre kaq nënçmues për t'iu referuar Cuitlatec, megjithëse Mexica përdorur shpesh emra nënçmues për popujt rivales.2 kanë të Cuitlatecos mendime të ndryshme doli që andej një mijë apo më shumë vjet më parë, madje edhe para Krishtit, por në librin e Kronikave të Tierra Caliente Ing. Alfredo Fernandez Mundo, 2014, thuhet se kanë lindur në shekullin e dymbëdhjetë, sipas të dhënave të Dr. Nicolás León ishte drejtor i Muzeut Michoacano dhe themelues i analet e Michoacano Muzeu, autor i më shumë se 350 veprave në tarascos, dhe historianët e tjerë të shekujve shtatëmbëdhjetë dhe tetëmbëdhjetë, si Fray Alonso de la Rea dhe avokatit Juan José Moreno. Ai thotë se libri i lartpërmendur e Kronikave të librit të Tierra Caliente së La Rea është 1639 dhe Juan José Moreno, 1776, dhe janë "Kronikë e Urdhërit të NP S Francisco ..." dhe "Fragmente të jetës dhe virtytet e më të shquarve dhe Z. Vasco de Quiroga ", respektivisht. Për këtë arsye thuhet se "gjuha është Cuitlateca vajza (gjuha) meksikan ose (është) barbarizuar meksikan", e cila e bëri tokën që disa thonë se gjuha Cuitlateca ka të bëjë me meksikan. Kjo do të mbështesë tre historianët famshme të mëparshme, dhe librin e Kronikave të Tierra Caliente prishet pse: Dr. Leo thotë në librin e tij Tarascos 1902 në shekullin e dymbëdhjetë që kalojnë nëpër Liqenin e Patzcuaro në Michoacan, Aztecs ose Mexica , duke shkuar për në luginën e Meksikës. Por, një grup prej tyre vendosi të qëndrojë në atë vend me familjet e tyre, për shkak se disa fërkime, dhe të vendosin për të ndryshuar gjuhën dhe zakonet, kështu që urrejtja e kolegëve të tij që të vazhdojë udhëtimin tërheqin. Fiset tashmë janë vendosur rreth liqenit Patzcuaro ata e quajnë ata çuditshme si Tecos, të cilin Tarasco fjalori Maturino Gilberti, 1559, do të thotë "meksikane" ose "i huaj" i cili gjithashtu thotë Dr. Nicolás León në punën e tij. Vazhdon transmetuar librin Chronicles Tierra Caliente e z Alfredo Botërore Fernández, ato Tecos rritet në numër me kalimin e kohës dhe të emigrojnë në vende të tjera ku ata marrin emra të tjerë. Në atë që është tani Jalisco telefononi ata Tecoxines në Oaxaca Chochos, Popolucos në Puebla, Tlaxcala Pinomes, dhe ata e quajnë Tierra Caliente Cuitlatecos dhe emërtime të tjera. Ky i fundit rimori emrin e përdorur nga Mexica ata vazhduan udhëtimin e tyre, shumë i zemëruar me ata që e refuzoi gjuhën dhe zakonet që shtuar në Tecos përbuzës i CUITLATL që do të thotë "jashtëqitje", edhe pse në formën e saj vulgare tyre. Kështu emri i tij tani ishte i Cuitlatecas ose Cuitlatecos atë signfica "jashtëqitjet meksikan". Të Cuitlatecos vendosën kryesisht në fshatra, pas Totolapan dhe Ajuchitlán quheshin, por edhe ishte në Cutzamala, Coyuca dhe Pungarabato sipas dorëshkrimit të 1631, drafti i Peshkopit të Michoacan, në bazë të punës së cituar Kronikave të Tierra Caliente. Në 1550 ka pasur shumë folës Cuitlatec në Ajuchitlán, në bazë të punës së vitit 1776 avokati Juan José Moreno i cili thotë në një letër që gjuha Cuitlateca "reduktuar atë në rregullat dhe artit Z. D. Martín de Espinosa dhe Monzon po shërohet në Partinë e Ajuchitlán ku ka disa qytete që flasin atë ... ", dhe përveç Ajuchitlán ishte gjithashtu Totolapan. Raporti Ajuchitlán, shkruar në 1579 nga Corregidor Diego Garces dhe Anton Rhodes ishte gjuhë e madhe Tarascan dhe Cuitlateca, thotë Cuitlatecos i Ajuchitlán ishin shumë luftarak, ata i pëlqente ryshfetit dhe mërzitur shumë se tarascos. Që të njëjtën marrëdhënie thotë se emri i Ajuchitlán në Cuitlatec ishte Tithichuc Umo që do të thotë "lule të ujit" dhe ku "Umo" ose "uma" është "uji", në mënyrë që pala tjetër është "lule". Sipas Cuitlatec Fjalor Totolapan emri i këtij fshati në Cuitlatec duhet të ketë qenë "Tajculi Umo" sepse Tajculi është "turkey" dhe "Umo" është "uji" sipas Ing. Alfredo Botërore Fernández, duke kujtuar se Totolapan është në Nahuatl dhe do të thotë "gjeldeti në ujë". Folësi i fundit i Cuitlatec ishte një grua e quajtur Juana Can, i cili vdiq në vitet '60 të shekullit të kaluar, por ka arritur të intervistojnë Roberto Escalante Hernandez dhe e vë atë në librin e tij të vitit 1962 "Cuitlatec".

 Shih edhe 
 Cuitlatec

 Burimet 

Kategoria:Gjuhët e izoluara të Amerikës së Veriut