Shqendërzimi

Decentralizimi ose shqendërzimi (shqip) është procesi i shpërndarjes ose rishpërndarjes së funksioneve, fuqive, njerëzve apo gjërave larg nga një vendndodhje ose autoritet qendror.Definition of decentralisation,TheFreeDictionary.comDefinition of decentralization Archived 2013-01-26 ne Wayback Machine., Merriam-Webster Dictionary Ndërsa centralizimi, sidomos në sferën qeveritare, gjerësisht është studiuar dhe praktikuar, nuk ka definicion të përbashkët ose kuptim të decentralizimit. Kuptimi i decentralizimit mund të ndryshojë pjesërisht për shkak të mënyrave të ndryshme të zbatimitDecentralizimi: Një Përcaktim i Përkufizimeve Arkivuars në 2013-05-12 në Wayback Machine., Joint UNDP (Programi i Kombeve të Bashkuara për Zhvillim)- Vlerësimi i Qeverisë së Gjermanisë për rolin e UNDP-së në decentralizimin dhe qeverisjen lokale, në faqen e internetit të Programit të Zhvillimit të Kombeve të Bashkuara, 1999, f. 1, 3-6. Citimi: "Në fakt, një rishikim i shpejtë i literaturës tregon se nuk ka definicion të përbashkët ose kuptim të decentralizimit, megjithëse shumë punë kanë shkuar në shqyrtimin e aplikacioneve të ndryshme.". Konceptet e decentralizimit janë aplikuar për dinamikën e grupeve dhe shkencën e menaxhimit në biznesin privat, shkenca politike, ligjin dhe administratën publike, ekonominë dhe teknologjinë.

 Një qeveri e shqendërzuar 
Një shtet i centralizuar është ai në të cilin fuqia e saj i atribuohet një qeverie qendrore, në mënyrë që qeveritë lokale të veprojnë si agjentë të saj. Në rastin e një shteti të decentralizuar ende jo të centralizuar, pushteti më i madh u jepet qeverive vendore, gjë që u lejon atyre të marrin vendimet e tyre për sferën e tyre të kompetencës. Orientimi politik dhe qeveritar që thotë se organizmat e ndryshëm të administratës shtetërore duhet të gëzojnë autonominë rajonale.

 Karakteristikat 
 Transferimi i kompetencave nga administrata qendrore tek entitetet e reja morale ose juridike.
 Shteti siguron një person juridik në trupin e decentralizuar.
 Është caktuar pasuria e saj dhe një menaxhim i pavarur i administratës qendrore.
 Shteti ushtron vetëm këto.
 Ajo bazohet në një parim të autarkisë (organizimi politik dhe ekonomik i një shteti të bazuar në vetë-mjaftueshmërinë).
Decentralizimi përforcon karakterin demokratik të një shteti dhe parimin e pjesëmarrjes bashkëpunuese të mishëruara në kushtetutat e shumta.

 Format e decentralizimit të shtetit 
Shkurtimisht, decentralizimi "mund të konsiderohet si një proces social i transferimit të kompetencave nga administrata qendrore tek administratat e ndërmjetme dhe lokale" dhe mund të marrë forma të ndryshme:
 Decentralizimi vertikal: lejon disa pushtete të pushtetit qendror që të delegohen në nivele më të ulëta të administratës (lokale ose territoriale) dhe mund të fitojnë format e sipërpërmendura të dekoncentrimit, delegimit, transferimit dhe privatizimit.
 Decentralizimi horizontal është ai që shpërndan fuqinë midis institucioneve të të njëjtit nivel, si p.sh. vendimet për shpenzimin e një ministrie që mund të shpërndahet midis disa.
 Decentralizimi administrativ: përfshin transferimin e kompetencave nga administrata qendrore e shtetit tek entitetet e reja ligjore të së drejtës publike, të pajisura me pasuritë e tyre. Megjithëse pushteti qendror ka një kontroll shumë të kufizuar mbi aktivitetet e subjekteve të dokumentuara, ato i nënshtrohen urdhrave të subjektit dhe nuk gëzojnë statusin e tyre ligjor. Qëllimi i këtij lloji të decentralizimit është që të arrihet një menaxhim administrativ më i shkathët dhe efektiv.
 Decentralizimi politik: në të kompetencat, kompetencat dhe funksionet administrative, rregullatore dhe qeverisëse transferohen në një organ me bazë specifike territoriale (rajon, territor, lokalitet, komunë etj.), Një autonomi e caktuar për të krijuar të drejtën e vet dhe një origjinë demokratik që rrjedh nga një proces zgjedhor. Për disa specialistë, gjëja më e rëndësishme e decentralizimit politik është se ajo supozon një qendër vendimtare me aftësi për të krijuar të drejta, norma të hierarkisë së barabartë që ligji i përbashkët; Përkundrazi, decentralizimi administrativ kufizon aftësinë e njësisë së decentralizuar për të ekzekutuar ligjin kombëtar ose në mënyrë përjashtimore dikton normat ligjore nën hierarkinë e së drejtës së përbashkët.
 Decentralizimi funksional: konsiston në njohjen e organit korrespondues të kompetencave specifike ose të kufizuar vetëm në një sektor aktiviteti; domethënë, shteti cakton një funksion teknik ose shërbimi në një entitet menaxhimi që ka personalitetin dhe pasurinë e vet ligjore. Një shembull mund të jetë një kompani publike.
 Decentralizimi i përzier: të dy format e mëparshme mund të kombinohen dhe t'i japin mundësi një decentralizimi politik me bazë territoriale, si në rastin e qeverive territoriale, ose në atë funksionale dhe territoriale, siç ndodh me një kompani shtetërore në një provincë.
 Decentralizimi fiskal: sipas Wiener, kjo formë rrjedh nga "kërkimi i efikasitetit në ofrimin dhe financimin e mallrave publike lokale dhe kombëtare; kjo do të thotë të krijosh një ekuilibër midis niveleve të taksave, shpenzimeve, transfereve nga qeveritë qendrore dhe rregulloret e vendosura në një qeveri të caktuar vendore ".
Ndonëse decentralizimi lejon një qasje të shpejtë dhe me kohë në vendimmarrje, ndërkohë që decongestionon një grup funksionesh në nivel qendror, kjo gjithashtu çon në një zhvillim territorial të shpërpjesëtuar, e bën të pamundur rolin e vërtetë të shtetit në shoqëri dhe krijon bazat për konformimin e elitave lokale me interesa të veçanta, të cilat mund të bëjnë përpjekje kundër mirëqenies së shoqërisë.

Çështja e decentralizimit është ende shumë shumë e diskutueshme dhe shumë e ndërlikuar, kështu që në një model zhvillimi mund të lejohet në disa aspekte dhe të papranueshme në të tjerat. Është e nevojshme të merren parasysh dhe të analizohen kushtet specifike të secilit vend, pa harruar identitetin e tyre, historinë e tyre dhe zakonet e tyre.

 Shiko edhe 
 Centralizmi

 Burimet 

Kategoria:Liberalizmi