Gjeorgjianët

Gjeorgjianët ose Kartvelianët (gjuha gjeorgjeze: ქართველები, kartvelebi) janë një komb dhe grup etnik, të cilët përbëjnë shumicën e popullsisë në Gjeorgji. Komunitetet e mëdha gjeorgjiane janë gjithashtu të pranishme në të gjithë Rusinë, Turqinë, Greqinë, Iranin, Ukrainën, Shtetet e Bashkuara dhe në një masë më të vogël në të gjithë Bashkimin Evropian.

Gjeorgjianët u ngritën nga qytetërimet e lashta Colchian dhe Iberian. Pas krishterimit të Iberisë nga Shën Nino ata u bënë një nga të parët që përqafuan besimin e Jezusit në fillim të shekullit të 4-të dhe tani shumica e gjeorgjianëve janë të krishterë ortodoksë lindorë dhe shumica ndjekin kishën e tyre ortodokse autoqefale të Gjeorgjisë. Ka edhe komunitete të vogla gjeorgjiane dhe myslimane në Tbilisi dhe Adjara, si dhe një numër i konsiderueshëm i gjeorgjianëve jobesimtarë.

Një proces kompleks i formimit të kombit ka rezultuar në një grup të ndryshëm të nëngrupeve gjeografike të gjeorgjianëve, secila me traditat karakteristike, mënyrat, dialektet dhe, në rastin e Svans dhe Mingrelian, gjuhët e tyre rajonale. Gjuha gjeorgjiane, me sistemin e vet unik të shkrimit dhe traditën e gjerë të shkruar që daton në shekullin e 5-të, është gjuha zyrtare e Gjeorgjisë, si dhe gjuha e arsimimit të të gjithë gjeorgjianëve që jetojnë në vend.

E vendosur në Kaukaz, në udhëkryqin e Europës kryesisht krishtere dhe Azisë Perëndimore myslimane, populli gjeorgjian ka ruajtur identitetin e tyre të krishterë përballë presionit të madh nga perandoritë myslimane fqinje. Në fillim të shekullit të 11-të ata formuan Mbretërinë e Bashkuar të Gjeorgjisë dhe inauguruan Epokën e Artë të Gjeorgjisë, një lartësi të fuqisë politike dhe kulturore të kombit. Kjo zgjati derisa u dobësua nga pushtimet mongole, si dhe ndarjet e brendshme pas vdekjes së Xhorxh V Brilliant, i fundit i mbretërve të mëdhenj të Gjeorgjisë. Pas kësaj dhe gjatë periudhës së hershme moderne, gjeorgjianët u ndanë politikisht dhe u dominuan nga Perandoria Osmane dhe nga dinastitë e njëpasnjëshme të Iranit. Për të siguruar mbijetesën e rendit të tij, në vitin 1783, Herakli II i mbretërisë gjeorgjiane lindore të Kartli-Kakheti fitoi një aleancë me Perandorinë Ruse. Aleanca Ruso-Gjeorgjiane, megjithatë, u dëmtua pasi Rusia nuk ishte e gatshme të përmbushë kushtet e traktatit, duke vazhduar të aneksonte mbretërinë e trazuar më 1801, si dhe mbretërinë perëndimore të Gjeorgjisë të Imeresit në 1810. Rregulli rus mbi Gjeorgjinë u pranua përfundimisht në traktatet e ndryshme të paqes me Iranin dhe osmanët, dhe territoret e mbetura gjeorgjiane u absorbuan nga Perandoria Ruse në një farë mënyre gjatë shekullit të 19-të. Gjeorgjianët shkurtimisht rikonfirmuan pavarësinë e tyre nga Rusia nën Republikën e Parë Gjeorgjiane 1918-1921, dhe më në fund, në vitin 1991 nga Bashkimi Sovjetik.

 Etimologjia 
Gjeorgjianët e quajnë veten Kartvelebi (ქართველები), toka e tyre Sakartvelo (საქართველო), dhe gjuha e tyre Kartuli (ქართული). Sipas Kronikave gjeorgjiane, paraardhësi i popullit të Kartvelianit ishte Kartlos, stërnipi i Jafetit të Biblës. Megjithatë, studiuesit pajtohen se fjala rrjedh nga Karts, e cila është një nga fiset proto-gjeorgjiane që u shfaqën si një grup dominues në kohët e lashta.Mikaberidze, Alexander (2015). Historical Dictionary of Georgia (2 ed.). Rowman & Littlefield. p. 3. ISBN 978-1442241466. Grekët e lashtë (Homeri, Herodoti, Straboni, Plutarku etj.) Dhe romakët (Titus Livius, Cornelius Tacitus, etj.) I referoheshin gjeorgjianëve perëndimorë si Colchians dhe Georgianët lindorë si Iberët.

Termi "gjeorgjianë" rrjedh nga shteti i Gjeorgjisë. Në të kaluarën, teoritë bazë u dhanë nga udhëtari Jacques de Vitry, i cili shpjegoi origjinën e emrit nga popullariteti i Shën Gjergjit në mesin e gjeorgjianëvePeradze, Gregory. "The Pilgrims' derivation of the name Georgia". Georgica, Autumn, 1937, nos. 4 & 5, 208–209, ndërkohë që udhëtarja Jean Chardin mendonte se "Gjeorgjia" erdhi nga greqishtja γεωργός e tokës "), ashtu si kur grekët erdhën në rajon (në Colchis ) ata hasën një shoqëri bujqësore të zhvilluar.

Megjithatë, siç shton prof. Aleksandër Mikaberidze, këto shpjegime për fjalën Gjeorgjianët / Gjeorgjia refuzohen nga komuniteti akademik, të cilët tregojnë fjalën Persisht gurğ / gurgan ("ujku"Hock, Hans Henrich; Zgusta, Ladislav (1997).Historical, Indo-European, and Lexicographical Studies. Walter de Gruyter. p. 211. ISBN 978-3110128840.) si rrënja e fjalës. ] Duke filluar me fjalën persiane gurğ / gurğān, fjala u miratua më vonë në shumë gjuhë të tjera, duke përfshirë gjuhët sllave dhe ato të Evropës Perëndimore.Boeder; et al. (2002). Philology, typology and language structure. Peter Lang. p. 65. ISBN 978-0820459912. The Russian designation of Georgia (Gruziya) also derives from the Persian gurg. Ky term vetë mund të jetë krijuar përmes emërtimit iranian të lashtë të rajonit të Kaspikut, i cili u quajt Gorgan ("toka e ujqërve")

 Origjina 
Shumica e historianëve dhe dijetarëve të Gjeorgjisë, si dhe antropologët, arkeologët dhe gjuhëtarët priren të pranojnë se paraardhësit e gjeorgjianëve modernë banonin në Kaukazin jugor dhe në Anatolinë veriore që nga periudha neolitike. Dijetarët zakonisht u referohen atyre si fiset Proto-Kartvelian (proto-gjeorgjiane si Colchians dhe Iberians).The Georgians, David Marshal Lang, p 66

Populli gjeorgjian në antikitet ka qenë i njohur për grekët dhe romakët e lashtë si Colchians dhe Iberians.Georgia A Sovereign Country of the Caucasus, Roger Rosen, p 18The Making of the Georgian Nation, Ronald Grigor Suny, p.4 Fiset gjeorgjiane Lindore të Tibarenianëve-Iberët e formuan mbretërinë e tyre në shekullin e 7-të pes. Sidoqoftë, fiset perëndimore gjeorgjiane (Moschians, Suanians, Mingrelians dhe të tjerë) krijuan shtetin e parë gjeorgjian të Kolhis (rreth 1350 pes) para themelimit të Mbretërisë Iberike në lindje.Cyril Toumanoff, Studies in Christian Caucasian History, p 80 Sipas dijetarëve të shumtë të Gjeorgjisë, formacionet e këtyre dy mbretërive të hershme gjeorgjiane të Colchis dhe Iberia, rezultuan në konsolidimin dhe uniformitetin e kombit gjeorgjian.Cyril Toumanoff, Studies in Christian Caucasian History, p. 58

Kronika e lashtë hebraike nga Josephus përmend gjeorgjianët si Iberët të cilët u quajtën gjithashtu Thobel (Tubal).The Complete Works, Jewish Antiquities, Josephus, Book 1, p 57

Diauehi në burimet asiriane dhe Taochi në greqisht jetonin në pjesën verilindore të Anadollit, një rajon që ishte pjesë e Gjeorgjisë. Ky fis i lashtë është konsideruar nga shumë studiues si paraardhës të gjeorgjianëve. Gjeorgjianët modernë ende i referohen këtij rajoni, i cili tani i përket Turqisë së sotme, si Tao-Klarjeti, një mbretëri e lashtë gjeorgjiane. Disa njerëz ende flasin gjuhën gjeorgjiane.

Colchians në Mbretërinë e lashtë të Gjeorgjisë Perëndimore të Colchis ishin një tjetër tribunë proto-gjeorgjiane. Ata janë përmendur për herë të parë në analet asiriane të Tiglath-Pileser I dhe në analet e mbretit Urartian, Sarduri II, dhe gjithashtu përfshihen edhe fisi perëndimor gjeorgjian i Meskekianëve.The Georgians, David Marshal Lang, p 59

Iberianët, të njohur edhe si Tiberianët ose Tiberianët, jetonin në Mbretërinë e Iberisë Lindore të Gjeorgjisë.

Të dy Colchians dhe Iberians luajtur një rol të rëndësishëm në formimin etnik dhe kulturor të kombit moderne gjeorgjiane.Charles Burney and David Marshal Lang, The Peoples of the Hills: Ancient Ararat and Caucasus, p. 38

 Burimet 
Kategoria:Gjeorgjianë
Kategoria:Njerëz sipas kombësisë