Gjermanishtja më e lartë alemannike

Mos e ngatro me Alemnniko-gjermanishtja e lartë
Alemannika më e lartë (Hegschtalemannisch) është një degë alemnniko-gjermanishtes dhe shpesh konsiderohet të jetë pjesë e gjuhës gjermane, edhe pse kuptueshmëria reciproke me gjermanishten standarde dhe dialekte të tjera jo-alemannike gjermane është shumë e kufizuar.

Në rajonet alpine të Zvicrës flitet në dialektet më të larta alemannike: Në rrethin e Bernit, në pjesët gjermane të kantonit të Fribourg-ut, në Valais  dhe në vendbanimet Walser (kryesisht në Zvicër por edhe në Itali dhe në Austri). Në Perëndim, Jug dhe Juglindje, ata janë të rrethuar nga gjuhët romake; në Veri, nga dialektet e Llemmanit të Lartë. Në Kantonin Zviceran të Graubünden (Grisons) vetëm Walser exclaves në pjesën romake dhe Prättigau, Schanfigg dhe Davos janë më të lartë Alemannike; Lugina e Rajonit me Chur dhe Engadin janë Allemannic lartë.

 Karakteristikat 
Tipari dallues i dialekteve më të Larta Alemannike është mungesa e diphthongizimit hiatus, për shembull [ʃniː.ə (n)] 'to snow', [b̥uː.ə (n)] 'për të ndërtuar' vs Alemannic lartë [ʃnei̯jə] [b̥ou̯wə].

Shumë dialektë të lartë alemannik kanë përfundime të ndryshme gojore për të tre personat, për shembull wir singe (n) 'këndojmë', ir singet 'ju (shumësi) këndoni', si singent 'ata këndojnë'. Pothuajse të gjitha dialektet e tjera gjermane përdorin të njëjtin fund për personat e parë dhe të tretë në shumës.

Ka dialekte të larta almanike që kanë ruajtur mbarimin -n që është rrëzuar në shumicën e dialekteve të Gjermanishtes së Epërme.

Dialektet më të larta alemannike konsiderohen dialektet më konservatore të gjermanëve. Dialekti i Lötschental, për shembull, ruajti tre klasa të dallueshme të foljeve të dobëta (si në Gjermaninë e Vjetër të Lartë) deri në fillim të shekullit të 20-të.

 Weblink 
 innenüüsa (Poezia Haslital zvicerane gjermane)

Kategoria:Gjuha gjermane zvicerane
Kategoria:Dialekte të gjuhës gjermane