Gjuhët ingvaonike

Gjermanishtja e detit të veriut i njohur edhe si Ingvaeonik është një grupim i postuluar i gjuhëve gjermane të veriut, që përbëhet nga frisianët e vjetër, anglishtja e vjetër dhe saksoni i vjetër dhe pasardhësit e tyre.

Ingvaeonik është emëruar sipas Ingaevones, një grup kulturor perëndimor gjerman apo proto-fis në bregdetin e Detit të Veriut. Nuk është menduar si një proto-gjuhë monolite, por më tepër si një grup dialektish të lidhura ngushtë, të cilat iu nënshtruan disa ndryshimeve thelbësore në unison relative.

Grupi u propozua për herë të parë në Nordgermanen und Alemannen (1942) nga gjuhësi dhe filologu gjerman Friedrich Maurer si një alternativë për diagramet e pemëve të rrepta që ishin bërë të njohura pas punës së gjuhës angleze August Schleicher dhe morën ekzistencën e një anglo- Grup Frisian. Grupimet e tjera janë të Istvaeonic, nga Istvaeones, duke përfshirë gjuhët holandeze, afrikane dhe të ngjashme; dhe Irminonike, nga Irminones, duke përfshirë edhe gjuhët e larta gjermane.

 Karakteristikat 
Dëshmia gjuhësore për Ingvaeonik janë inovacione të zakonshme të vëzhguara në Frisianishtja e vjetër, në anglishten e vjetër dhe në saksonishten e vjetër, si në vijim:
 I ashtuquajturi ligj i hundës ingvaeonic spirant: konvertuar * munþ "goja" në * mūþ (krahasoni Old English mūþ).
 Humbja e pronarëve gjermanë të personave të tretë * s- refleksiveHarbert, Wayne (2006). Gjuhët gjermane. Cambridge University Press. faqe 179. ISBN 978-0-521-80825-5.
 Humbja e dallimeve të personave në format shumëshe të foljeve, duke reduktuar tre forma në një formë që përfundon në -þHarbert (2006), pp. 7–8.
 Zhvillimi i foljeve të dobëta të klasës III në një klasë relike të përbërë nga katër folje (* sagjan "për të thënë", * hugjan "për të menduar", * habjan "të ketë", * libjan "të jetojë"
 Ndarja e foljes së dobët të Klubit II përfundon * -ō- në * -ō - / - ōja-
 Zhvillimi i një fundi shumësish * -në në emrat a-stem
 Ndoshta, monophthongizimi i * ai në ç /, dhe * au në ō / ā (por që mund të përfaqësojë ndryshime të pavarura në saksonin e vjetër dhe anglofrizik)

 Burimet 

 Leximi më tej 
 Bremmer, Rolf H. (2009). Një Hyrje në Frisianishtes se Vjetër. Amsterdam: John Benjamins B.V. ISBN 978-90-272-3255-7.
 Euler, Wolfram (2013). Das Westgermanische - von der Herausbildung im 3. bis zur Aufgliederung im 7. Jahrhundert - Analyse und Rekonstruktion (Perëndimor gjermanik: nga dalja e saj në 3 deri në shpërbërjen e saj në shekullin e 7 CE: Analiza dheRindërtimi). 244 p.,në gjermanisht me përmbledhje në anglisht, Londër / Berlin 2013, ISBN 978-3-9812110-7-8.
 (në gjermanisht) Maurer, Friedrich (1942) Nordgermanen und Alemannen: Studien zur germanischen und frühdeutschen Sprachgeschichte, Stammes- und Volkskunde, Strasbourg: Hüneburg.
 Ringe, Donald R. dhe Taylor, Ann (2014). The Development of Old English - Një histori gjuhësore e gjuhës angleze, vol. II, 632p.ISBN 978-0199207848. Oxford.
 (në gjermanisht) Sonderegger, Stefan (1979). Grundzüge deutscher Sprachgeschichte. Diachronie des Sprachsystems. Band I: Einführung – Genealogie – Konstanten. Berlin/New York: Walter de Gruyter. ISBN 3-11-003570-7.
 Voyles, Joseph B. (1992). Gramatika e hershme gjermanike: Pre-, Proto-, dhe Post-Gjermanike. San Diego: Academic Press.ISBN 0-12-728270-X.

Kategoria:Gjuhë perëndimore gjermanike