Eilert Ekvall

Punimet shkencore 
Veprat e tij kryesore në këtë fushë janë Emrat e Lancashirës (1922), Emrat e Emrave në Anglisht (1923, edicioni i ri 1961), emrat anglisht të lumenjve (1928), studimet mbi emrat anglisht dhe emrat personalë (1931) , Studime mbi Emrat e Vendeve Angleze (1936), Emrat e Rrugëve të Qytetit të Londrës (1954), Studime mbi Popullsinë e Londrës Mesjetare (1956), dhe monumental Fjalori Concise Oxford i Emrave të Vendeve Angleze (1936, edicionet e reja 1940, 1947/51 dhe e fundit në vitin 1960). Fjalori mbeti burimi i standardit kombëtar referent për më shumë se 40 vjet dhe është ende i vlefshëm edhe pse disa aspekte të metodologjisë së Ekwall dhe disa nga idetë e tij nuk janë më të pranuaraNdryshe nga fjalorët e tjerë "Oxford Concise", kjo nuk është një shkurtim, vetëm i zvogëluar deri në atë që ekwall vetë mund të sjellë në përfundim. Ai e bazoi atë në emrat e gazetarit Bartholomew të Ishujve Britanikë, më pas përjashtoi Uellsin, Skocinë, Ishullin e Njeriut, Irlandën dhe Ishujt e Kanalit. Përjashtohen gjithashtu emrat e origjinës së vonë, ose emrat pa ndonjë regjistrim të formave të hershme. "Është parimi i parë i etimologjisë së emrit të vendit që duhet të ketë forma të hershme të emrit për të gjetur shpjegimin". Ka një shtojcë të emrave të vendeve të Monmouthshire (zyrtarisht një qark Angli, por vetëm që nga viti 1535) -Concise Dictionary (1940); fq. vii, 521-524. Edhe pse nuk ishte redaktor i një studimi të kryer nga Shoqëria Angleze-Emër (1923-date), këshilla e tij filologjike shpesh kërkohej dhe u njoh nga dijetarët që përgatitnin vëllimet e qarkut, si Allen Mawer dhe Frank Stenton. Ai ishte kompetent jo vetëm në filologjinë angleze, por edhe në atë skandinav dhe kelt, duke e bërë atë idealisht të kualifikuar si një autoritet në aspektet gjuhësore të emrave të vendeve të Anglisë.

Puna tjetër e tij në anglisht përfshinte botime akademike të veprave klasike të hershme moderne, si: Johnon Jones 'Phonography praktike e 1701 (1907), Shoqëruesi i Shkrimtarëve anonimë të 1695 (1911), Rrethimi i The Lobit nga Thebe (1930). Libra të tjerë të njohur ishin ato në fonologjinë dhe morfologjinë moderne të anglishtes, botuar fillimisht në gjermanisht në vitin 1914 dhe ende u ribotuan në vitin 1965 (botimi anglez më në fund pas vdekjes së Ekwallit, më 1975); dhe se në genitive të grupeve, me shumë rëndësi për studimet e emrave të vendeve (1943).

Ekwall gjithashtu la pas një koleksioni të gjerë të artikujve dhe shënimeve me ndikim akademik (shumë të mbledhura në librat e vitit 1931 dhe 1936 të përmendur më lart), letrat e punës lokale të Universitetit të Lundit dhe një numër shumë i madh i përmbledhjeve të librave, të botuara gjatë një periudhe prej disa 60 vjet, në anglisht, suedisht dhe gjermanisht, dhe kryesisht i referuar në bibliografinë e von Feilitzen.

Nga 1935, Ekwall ishte anëtar i Akademisë suedeze të Letrave dhe Akademisë suedeze të Shkencave. Ai dhe gruaja e tij Dagny themeluan një bursë për studentët në Universitetin e Lundit nga rajoni Småland.

 Leximi i mëtutjeshëm (nuk është përmendur më lart) 
 Ekwall, Eilert (1924) "Elementi keltik" dhe "Elementi skandinav", në A. Mawer dhe F. M. Stenton, eds, Hyrje në anketën [e emrave të vendeve angleze]. Cambridge: Cambridge University Press (Anketimi Anglisht-Vendi i Vëllimit 1, Pjesa 1, f. 15-35 dhe 55-92).
 von Feiltzen, Olof (1961) Shkrimet e botuara të Eilert Ekwall: një Bibliografi. Lund: C.W.K. Regjistri i katalogut të Gleerup WorldCat catalogue record.

 Burimet 

Kategoria:Lindje 1877
Kategoria:Vdekje 1964
Kategoria:Gjuhë gjermanike