Bariu

Bariu është një person që mbareshtron e ruan kopetë e gjedhëve apo bagëtive të imëta.

Emri
Fjala bari është e përdorur në gjitha viset shqiptare,https://books.google.se/books?id=0WQEAAAAQAAJ&pg=PA29&lpg=PA29&dq=albanian+shepherds&source=bl&ots=FxdhllOIh2&sig=zIl0s06_Kw4txtCflkuLtwzEvVY&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiPxdnf7arXAhUJPFAKHTNoDogQ6AEIXjAN#v=onepage&q=albanian%20shepherds&f=false

 Origjina 
Bariu është ndër profesionet më të vjetra, duke filluar rreth 5.000 vjet më parë në Azinë e Vogël. Dele u mbajtën për qumështin e tyre, mishin dhe sidomos leshin e tyre. Gjatë mijë vjetëve të ardhshëm, delet dhe barinjtë u përhapën në tërë Euroazinë. Henri Fleisch sugjeroi paraprakisht se industria e bariut neolitike të Libanit mund të datojë në Epipaleolit ​​dhe se mund të ketë qenë përdorur nga një nga kulturat e para të barinjëve nomadë në Luginën e Beqesë. Disa dele u integruan në fermën e familjes së bashku me kafshë të tjera të tilla si pula dhe derra. Për të mbajtur një tufë të madhe, delet duhet të jenë në gjendje të lëvizin nga kullota në kullota. Kjo kërkonte zhvillimin e një profesioni të veçantë nga ai i fermerit. Detyra e barinjve ishte që të mbanin kopenë e tyre të paprekur, ta mbrojnë atë nga grabitqarët dhe ta udhëzojnë atë në zonat e tregut në kohë për prerje. Në kohët e lashta, barinjtë zakonisht milingonin delet e tyre dhe bënë djathë nga ky qumësht; pak barinj ende e bëjnë këtë sot.

Në shumë shoqëri, barinjtë ishin një pjesë e rëndësishme e ekonomisë. Ndryshe nga fermerët, barinjtë shpesh ishin pagues, duke u paguar për të parë delet e të tjerëve. Barinjtë jetonin gjithashtu larg shoqërisë, duke qenë kryesisht nomadë. Ishte kryesisht një punë e meshkujve të vetmuar pa fëmijë, kështu që barinjtë e rinj duhej të rekrutoheshin nga jashtë. Barinjtë ishin më së shpeshti djemtë e rinj të fshatarëve që nuk trashëgonin asnjë tokë. Në shoqëritë e tjera, çdo familje do të kishte një anëtar të familjes për të kullotur kopenë e saj, shpesh një fëmijë, të rinj ose një plak, i cili nuk mund të ndihmonte shumë me një punë më të vështirë; këta barinj ishin plotësisht të integruar në shoqëri. Barinjtë normalisht do të punonin në grupe ose duke kërkuar një tufë të madhe, ose secili duke sjellë të tyren dhe duke bashkuar përgjegjësitë e tyre. Ata do të jetonin në kabinat e vogla, shpesh të ndara me delet e tyre dhe do të blinin ushqim nga komunitetet lokale. Më rrallë barinjtë jetonin në vagonë ​​të mbuluar që udhëtonin me kopetë e tyre. Barinjtë zhvilloheshin vetëm në zona të caktuara. Në luginat dhe luginat e lumenjve, ishte shumë më efikase të rriteshin drithërat dhe drithërat, sesa të lejonin delet për të kullotur, kështu që ngritja e deleve ishte e kufizuar në zona të tharta dhe malore. Në kohën para-moderne, kullimi u përqendrua në rajone të tilla si Lindja e Mesme, Greqia, Pyrenees, Malet Karpate, Skocia dhe Anglia Veriore.

Çarkja e bariut është një shkop i fuqishëm me shumë qëllime ose staf, i cili shpesh është me një fund të përkulur.

 Kohët moderne 

Në kohët moderne, barazia ka ndryshuar në mënyrë dramatike. Heqja e tokave të përbashkëta në Europë në shekullin e tetëmbëdhjetë dhe të nëntëmbëdhjetë u zhvendos nga nomadë të pavarur tek punonjësit e pasurive masive. Disa familje në Afrikë dhe Azi kanë pasurinë e tyre në dele, kështu që një djalë i vogël është dërguar për t'i mbrojtur ata, ndërsa pjesa tjetër e familjes kanë tendenca për punë të tjera. Në SHBA, shumë kopetë e deleve janë ngjitur mbi tokat publike BLM. Pagat janë më të larta se sa ishte rasti në të kaluarën. Mbajtja e një bariu në frekuentimin e vazhdueshëm mund të jetë i kushtueshëm. Gjithashtu, çrrënjosja e grabitqarëve të deleve në pjesë të botës e kanë zvogëluar nevojën për barinjtë. Në vende si Britania, racave të guximshme të deleve janë lënë shpesh pa bari për kohë të gjatë. Më shumë racave prodhuese të deleve mund të lihen në fusha dhe të lëvizin periodikisht në kullota të freskëta kur është e nevojshme. Rrogat më të vështira të deleve mund të lihen në kodra kodrinore. Fermeri i deleve do të marrë pjesë në delet kur është e nevojshme në kohë si qingja ose qethja.

 Trojet shqiptare 

Në territoret shqiptare, banorët, posaçërisht ato të veriut, jetonin për mijëra vjet si barinj, duke shpjeguar kështu rrobat e leshta, ose "tirqet". Naim Frasheri ishte i pari që prezantoi kulturën e bariut shqiptar në litterature.https://books.google.se/books?id=DfahkLLXvtsC&pg=PA65&lpg=PA65&dq=albanian+shepherds&source=bl&ots=T5SxooU7zY&sig=Ly8svpuYpps_OuSdI_iacQFFfI0&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiPxdnf7arXAhUJPFAKHTNoDogQ6AEIXDAM#v=onepage&q=albanian%20shepherds&f=false
Barinjtë shqiptarë kontribuan shumë në kulturën e folklorit shqiptar, ku u bënë gjithçka nga rrobat në ushqim dhe pije.https://books.google.se/books?id=c5hAAAAAYAAJ&pg=PA109&dq=albanian+shepherds&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwj357T97arXAhVJZFAKHeAUAwQQ6AEITDAH#v=onepage&q=albanian%20shepherds&f=false

 Referim 

Kategoria:Profesione