Aztekët

Aztekët ishin një kulturë mezoamerikane që lulëzoi në qendër të Meksikës në periudhën pas-klasike nga 1300 në 1521. Popujt aztekë përfshinin grupe të ndryshme etnike të Meksikës qendrore, veçanërisht ato grupe që flisnin gjuhën Nahuatl dhe që dominonin në pjesë të mëdha të Amerikës Qëndrore nga shekujt 14 deri në 16. Kultura azteke u organizua në qytetshtete ( altepetl ), disa prej të cilave u bashkuan për të formuar aleanca, konfederata politike ose perandori. Perandoria Azteke ishte një konfederatë e tre qytetshteteve të themeluara në 1427: Tenochtitlan, qytet-shtet i Mexica ose Tenochca; Texcoco ; dhe Tlacopan, më parë pjesë e perandorisë Tepanec, fuqia mbizotëruese e së cilës ishte Azcapotzalco. Megjithëse termi "aztekë" shpesh është ngushtësisht i kufizuar në Mexica e Tenochtitlan, ai gjithashtu përdoret gjerësisht për t'iu referuar poleve Nahua ose popujve të Meksikës qendrore në epokën parahispanike, Offner, Jerome A. (1983). Law and Politics in Aztec Texcoco. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-23475-7. si dhe epokën koloniale spanjolle (1521-1821). Gibson, Charles (1964). The Aztecs Under Spanish Rule: A History of the Indians of the Valley of Mexico, 1519-1810. Stanford: Stanford University Press. Përkufizimet e fjalës "aztek" kanë qenë prej kohësh temë e diskutimit mes studiuesve qysh kur shkencëtari gjerman Alexander von Humboldt vendosi përdorimin e tij të zakonshëm në fillim të shekullit XIX. López Austin 2001, f. 68 

Shumica e grupeve etnike të Meksikës qendrore në periudhën pas-klasike ndanë tipare themelore kulturore të Mesoamericës, dhe aq shumë tipare që karakterizojnë kulturën azteke nuk mund të thuhet se janë ekskluzive për Aztekët. Për të njëjtën arsye, nocioni "qytetërimi Aztek" kuptohet më së miri si një horizont i veçantë i një qytetërimi të përgjithshëm mezoamerikan. Smith 1997, ff. 4–7 Kultura e Meksikës qendrore përfshin kultivimin e misrit, ndarjen shoqërore midis fisnikërisë ( pipiltin ) dhe të zakonshmëve ( macehualtin ), një panteoni (duke përfshirë Tezcatlipoca, Tlaloc dhe Quetzalcoatl ), dhe sistemin kalendarik të një xiuhpohualli prej 365 ditësh të ndërlidhura me një tonalpohualli prej 260 ditësh. E veçanta për Mexicën e Tenochtitlanit ishte mbrojtësi Zot Huitzilopochtli, piramidat binjake dhe malli qeramik i njohur si Aztek I deri IV. Minc, Leah D. (2017). "Pottery and the Potter's Craft in the Aztec Heartland". In Deborah L. Nichols; Enrique Rodríguez-Alegría (eds.). The Oxford Handbook of the Aztecs. 1. Oxford University Press. doi:10.1093/oxfordhb/9780199341962.013.13. 

Nga shekulli i XIII, Lugina e Meksikës ishte zemra e popullsisë së dendur dhe ngritja e qyteteve-shteteve. Mexica ishin vonë për në Luginën e Meksikës dhe themeluan qytetin e shtetit të Tenochtitlan në ishuj pa kompromis në Liqenin Texcoco, duke u bërë më vonë fuqia mbizotëruese e Aleancës së Trefishtë ose Perandorisë Azteke . Ishte një perandori tributare që zgjeroi hegjemoninë e saj politike shumë larg përtej Luginës së Meksikës, duke pushtuar shtetet e tjera të qytetit në të gjithë Mesoamerica në periudhën e vonë post-klasike. Filloi në 1427 si një aleancë midis qyteteve-shteteve Tenochtitlan, Texcoco, dhe Tlacopan ; këta aleatë për të mposhtur shtetin Tepanec të Azcapotzalco, i cili më parë kishte dominuar në Basenin e Meksikës . Shumë shpejt Texcoco dhe Tlacopan u zhvendosën në partneritet më të ri në aleancë, me Tenochtitlan fuqinë dominuese. Perandoria e zgjeroi shtrirjen e saj me një kombinim të pushtimit tregtar dhe ushtarak. Asnjëherë nuk ishte një perandori e vërtetë territoriale që kontrollonte një territor nga garnizone të mëdha ushtarake në provincat e pushtuara, por përkundrazi mbizotëroi qytetet-shtetet e saj klient, kryesisht duke instaluar sundimtarë miqësorë në territoret e pushtuara, duke ndërtuar aleanca martese midis dinastive qeverisëse, dhe duke shtrirë një ideologji perandorake për qytetet-shtetet e saj kliente.  Qytetet e qyteteve Kliente i bënë haraç perandorit të Aztekit, Huey Tlatoani, në një strategji ekonomike që kufizonte komunikimin dhe tregtinë midis politëve largësues, duke i bërë ata të varur nga qendra perandorake për blerjen e mallrave luksoze.  Përfshirja politike e perandorisë arriti deri në jug në Mesoamerica duke pushtuar polet deri në jug sa Chiapas dhe Guatemala dhe duke përfshirë Mesoamerica nga Paqësori në oqeanet Atlantik . 

Perandoria arriti masën e saj maksimale në 1519, vetëm para mbërritjes së një grupi të vogël pushtuesish spanjollë të udhëhequr nga Hernán Cortés . Kortezët aleatë me shtetqyteteve që kundërshtojnë Mexicën, veçanërisht Tlaxcalteca -folësit ngecse, si dhe politika të tjera qendrore meksikane, përfshirë Texcoco, ish-aleati i saj në Aleancën e Trefishtë. Pas rënies së Tenochtitlanit më 13 gusht 1521 dhe kapjes së perandorit Cuauhtemoc, spanjollët themeluan Mexico City në rrënojat e Tenochtitlanit. Nga atje ata vazhduan procesin e pushtimit dhe përfshirjes së popujve mesoamerikanë në Perandorinë Spanjolle . Me shkatërrimin e superstrukturës së Perandorisë Aztek në 1521, spanjollët shfrytëzuan qytetet-shtetet mbi të cilat ishte ndërtuar Perandoria Aztek, për të qeverisur popullsitë indigjene përmes fisnikëve të tyre vendas. Ata fisnikë u zotuan për besnikëri ndaj kurorës Spanjolle dhe u kthyen, të paktën nominalisht, në Krishterim, dhe si kthim u njohën si fisnikë nga kurora spanjolle. Fisnikët vepruan si ndërmjetës për të përcjellë haraç dhe për të mobilizuar punën për bashkëbërësit e tyre të rinj, duke lehtësuar krijimin e sundimit kolonial spanjoll.  

Kultura dhe historia Aztek është e njohur kryesisht përmes provave arkeologjike të gjetura në gërmime të tilla si ajo e kryetarit të njohur të Templos në Mexico City; nga shkrimet indigjene ; nga rrëfimet e dëshmitarëve okularë nga pushtuesit spanjoll si Cortés dhe Bernal Díaz del Castillo ; dhe veçanërisht nga përshkrimet e shekullit të 16-të dhe të 17-të të kulturës dhe historisë së Aztekut të shkruar nga klerikë spanjollë dhe aztekanë të arsimuar në gjuhën spanjolle ose Nahuatl, siç është e famshmja e ilustruar, dygjuhësh (Spanjolle dhe Nahuatl), dymbëdhjetë vëllime Kodiku i Firences i krijuar nga murgu françeskan Bernardino de Sahagún, në bashkëpunim me informatorët indigjenë aztekë. E rëndësishme për njohjen e Nahuas pas pushtimit ishte trainimi i skribëve indigjenë për të shkruar tekste alfabetike në Nahuatl, kryesisht për qëllime lokale nën sundimin kolonial spanjoll. Në kulmin e saj, kultura aztek kishte tradita të pasura dhe komplekse mitologjike dhe fetare, si dhe arritje të arritjeve të jashtëzakonshme arkitekturore dhe artistike. 

 Përkufizimet 
Të Nahuatl fjalë (Aztekatl, njëjës)  dhe ( Aztekah, shumës )  nënkupton "njerëz nga Aztlan ",  një vend me origjinë mitike për disa grupe etnike në Meksikën qendrore. Termi nuk u përdor si emër mbiemër nga vetë Azteks, por ai gjendet në llogaritë e ndryshme të migrimit të Mexicës, ku përshkruan fiset e ndryshme që lanë Aztlanën së bashku. Në një rrëfim të udhëtimit nga Aztlan, Huitzilopochtli, hyjnia tutoriale e fisit Mexica, u thotë ndjekësve të tij në udhëtim se "tani, nuk është më emri yt Azteka, ti tani je Mexitin [Mexica]".  

Në përdorimin e sotëm, termi "Aztek" shpesh i referohet ekskluzivisht popullit meksikas të Tenochtitlan (tani vendndodhja e qytetit të Meksikës), i vendosur në një ishull në Liqenin Texcoco, i cili e quajti veten si Mēxihcah ( Nahuatl pronunciation:  , një përcaktim fisnor që përfshinte Tlatelolco ), Tenochcah ( Nahuatl pronunciation: ngushtë Nahuatl pronunciation:  , duke iu referuar vetëm Mexicës së Tenochtitlan, duke përjashtuar Tlatelolco) ose Cōlhuah ( Nahuatl pronunciation: ngushtë Nahuatl pronunciation:  , duke iu referuar gjenealogjisë së tyre mbretërore duke i lidhur ata me Kulhuacan ).    writes "For many the term 'Aztec' refers strictly to the inhabitants of Tenochtitlan (the Mexica people), or perhaps the inhabitants of the Valley of Mexico, the highland basin where the Mexica and certain other Aztec groups lived. I believe it makes more sense to expand the definition of "Aztec" to include the peoples of nearby highland valleys in addition to the inhabitants of the Valley of Mexico. In the final few centuries before the arrival of the Spaniards in 1519 the peoples of this wider area all spoke the Nahuatl language (the language of the Aztecs), and they all traced their origins to a mythical place called Aztlan (Aztlan is the origin of the term "Aztec," a modern label that was not used by the Aztecs themselves)"  writes "These people I call the Nahuas, a name they sometimes used themselves and the one that has become current today in Mexico, in preference to Aztecs. The latter term has several decisive disadvantages: it implies a quasi-national unity that did not exist, it directs attention to an ephemeral imperial agglomeration, it is attached specifically to the pre-conquest period, and by the standards of the time, its use for anyone other than the Mexica (the inhabitants of the imperial capital, Tenochtitlan) would have been improper even if it had been the Mexica's primary designation, which it was not" 

Ndonjëherë termi përfshin gjithashtu banorët e dy qyteteve-shteteve kryesore aleate të Tenochtitlan, Acolhuas of Texcoco dhe Tepanecs të Tlacopan, të cilët së bashku me Mexica formuan Aleancën e Trefishtë Azteke që kontrollonte atë që shpesh quhet "Perandoria Aztek". Përdorimi i termit "Aztek" në përshkrimin e perandorisë me në qendër Tenochtitlan, është kritikuar nga Robert H. Barlow i cili preferoi termin "Culhua-Mexica",   dhe nga Pedro Carrasco i cili preferon termin "Tenochca perandori. "  Carrasco shkruan për termin "Aztek" se "nuk është e dobishme për të kuptuar kompleksitetin etnik të Meksikës së lashtë dhe për identifikimin e elementit mbizotërues në subjektin politik që po studiojmë".  

Në kontekste të tjera, Aztek mund t'u referohet të gjitha shteteve të ndryshme të qyteteve dhe popujve të tyre, të cilët ndanë pjesë të mëdha të historisë së tyre etnike dhe tipareve kulturore me Mexica, Acolhua dhe Tepanecs, dhe të cilët shpesh përdorën gjithashtu gjuhën nudiane si gjuhë franga . Një shembull është Ligji dhe politika e Jerome A. Offnerit në Aztek Texcoco .  Në këtë kuptim, është e mundur të flitet për një "qytetërim Aztek", duke përfshirë të gjitha modelet kulturore të veçanta për shumicën e popujve që banojnë në Meksikën qendrore në periudhën e vonë post-klasike.  Një përdorim i tillë mund të zgjasë edhe termin "Aztek" për të gjitha grupet në Meksikën Qendrore që u përfshinë në mënyrë kulturore ose politike në sferën e mbizotërimit të perandorisë Aztek.  The editors of the "Oxford Handbook of the Aztecs",  write: "The use of terminology changed historically during the Late Postclassic, and it has changed among modern scholars. Readers will find some variation in the terms authors employ in this handbook, but, in general, different authors use Aztecs to refer to people incorporated into the empire of the Triple Alliance in the Late Postclassic period. An empire of such broad geographic extent [...] subsumed much cultural, linguistic, and social variation, and the term Aztec Empire should not obscure that. Scholars often use more specific identifiers, such as Mexica or Tenochca, when appropriate, and they generally employ the term Nahuas to refer to indigenous people in central Mexico [...] after the Spanish Conquest, as Lockhart (1992) proposed. All of these terms introduce their own problems, whether because they are vague, subsume too much variation, are imposed labels, or are problematic for some other reason. We have not found a solution that all can agree on and thus accept the varied viewpoints of authors. We use the term Aztec because today it is widely recognized by both scholars and the international public." 

Kur përdoret për të përshkruar grupet etnike, termi "Aztek" i referohet disa popujve që flasin nuanca të Meksikës qendrore në periudhën postklasike të kronologjisë Mesoamerican, veçanërisht Mexica, grupi etnik që pati një rol kryesor në krijimin e perandorisë hegjemonike të bazuar në Tenochtitlan. Termi shtrihet në grupe të mëtejshme etnike të lidhura me perandorinë Aztek, të tilla si Acolhua, Tepanec dhe të tjerët që u përfshinë në perandori. Charles Gibson numëron një numër grupesh në Meksikën qendrore që ai përfshin në studimin e tij Aztekët nën Zgjedhën Spanjolle (1964). Këto përfshijnë Culhuaque, Cuitlahuaque, Mixquica, Xochimilca, Chalca, Tepaneca, Acolhuaque dhe Mexica.  

Në përdorimin më të vjetër, termi zakonisht përdorej për grupet moderne etnike që flisnin Nahuatl, pasi më parë Nahuatl quhej "gjuha Aztek". Në përdorimin e fundit, këto grupe etnike quhen popujt Nahua .   Në aspektin gjuhësor, termi "Aztekan" përdoret ende për degën e gjuhëve Uto-Aztekane (që nganjëherë quhen edhe gjuhët yuto-nahuan) që përfshin gjuhën Nahuatl dhe të afërmit e saj më të afërt Pochutec dhe Pipil .  

Për vetë Aztekët fjala "Aztek" nuk ishte një emër mbiemër për ndonjë grup të veçantë etnik. Përkundrazi, ishte një term ombrellë që u referohej disa grupeve etnike, jo të gjithë atyre që flisnin ngushtë, që pretendonin trashëgimi nga vendi mitik i origjinës, Aztlan . Alexander von Humboldt e ka zanafillën përdorimin modern të "Aztek" në 1810, si një term kolektiv i aplikuar për të gjithë njerëzit e lidhur me tregti, zakon, fe dhe gjuhë për shtetin Mexica dhe Aleanca e Trefishtë . Në 1843, me botimin e veprës së William H. Prescott mbi historinë e pushtimit të Meksikës, termi u miratua nga shumica e botës, përfshirë studiuesit meksikanë të shekullit të 19-të, të cilët e panë atë si një mënyrë për të dalluar ditët e sotme Meksikanët nga Meksikanët e Para-pushtimit. Kjo përdorim ka qenë objekt debati në vitet më të fundit, por termi "Aztek" është akoma më i zakonshëm.  

 Shënime 

 Referime 

Kategoria:Meksikë
Kategoria:Popuj të lashtë
Kategoria:Historia e Amerikës