Gjermanishtja e Bazelit

Gjermanishtja e Bazelit ose Baseldytsch (gjithashtu Baseldütsch, Baslerdüütsch, Baseldeutsch) është dialekti i qytetit të Bazelit, Zvicër. Në mesin e dialekteve gjermane zvicerane, është e vetmja alemannike e ulët.

 Fonetika dhe Fonologjia 

 Bashktinglloret 

 Plosivesi i aspiruar 
Gjermanishtja e Bazelit karakterizohet nga aspirata / kʰ, tʰ, pʰ / të cilat mungojnë ose të paktën më pak të zakonshme në dialektet e tjera. Krahaso Basel German Khind (zakonisht i shkruar Kind), i deklaruar pak a shumë si Standard German Kind, me Chind me fillestar / x- /, që përdoret në të gjitha dialektet e tjera gjermane gjermane, me përjashtim të dialektit të Chur. Kështu, Basel gjerman nuk e përfundoi zhvendosjen e dytë zanore gjermane (zhvendosja e lartë e konsonantëve gjermanë). Në ditët e sotme, shumë folës shqiptojnë / x- / (ose [χ], për të qenë më të saktë) megjithatë. Megjithatë, ka ende fjalë që nuk shqiptohen kurrë me / x- /, për shembull kenne (kennen standarde gjermane, për të ditur) ose Keenig / König (Standard German Konig). Në mënyrë tipike, fjalët nga gjermanishtja standarde ose latinishtja shqiptohen me aspiratë / kʰ, pʰ, tʰ /, gjithashtu, që nuk është ose vetëm në një masë më të vogël të bërë në dialektet e tjera.

Shembuj: phee ose pee (emri i letrës), phalte ose bhalte (për të mbajtur), Phaargg ose Pargg (park); Thee ose Tee (çaji dhe emri i letrës), tholl ose numri (i madh, bymehet); kha (a) / kaa, għa '(emri i letrës, kishte), Khaschte' / Kaschte (dollap), kheje ose gheie (të bien, hedhin).

 Afrikatet 
Ashtu si dialektet dhe format e tjera të standardit gjerman , Gjermanishtja e bazelit ka / pf, ts / si dhe / tʃ /.

Shembuj: Pfanne (pan), Zaan (dhëmb), dütsch (gjermanisht), Tschooli (personi budalla, fjala tradicionale), Tschooppe (xhaketë, fjala tradicionale), tschegge (për të kuptuar, nga anglishtja për të kontrolluar).

 Prononcimi i / r / fenomë 
Një shqiptim i gjuhës franceze i / r / as [ʁ] përdoret gjithashtu në Gjermanishten e bazelit, edhe pse shumë folës të rinj, veçanërisht ato me prindër të huaj, përdorin gjithashtu një përgjim që është më i zakonshëm në dialektet e tjera zvicerane gjermane. Tradicionalisht, / r / është pashprehur [χ], dhe nganjëherë mund të përshkruhet si një lenis / x /. Pronësia e shqiptimit duket se rrjedh nga frëngjisht (fillimisht parizian), dhe ndoshta u ri-interpretua si një lenis / x / sipas fonologjisë gjermane të Bazelit. Jo çuditërisht, ndikimi i Francës ishte për një kohë të gjatë dominues në Basel, me familje të mirëfillta që flisnin frëngjisht edhe në shtëpi. Të paktën në grupe, dallimi ndërmjet / x / dhe / r / neutralizohet, ashtu si dallimi midis konsonantëve lenis dhe fortis në grupime.

 Bashkëtinglloret e deformizuara 
Gjithsesi, plisives e Lenisit janë të gjitha pa zë; ndërkohë që plisives fortis janë të gjatë ose geminated. Ata janë (si konsonantët e tjerë lenis ose të shkurtër) të paraprira gjithmonë nga zanoret e gjata, me përjashtim të mundshëm të zanoreve të padëshiruar. Sipas Pilch, gjatësia e zanoreve nuk është dalluese, megjithatë, gjatësia e zanoreve nuk është gjithmonë e parashikueshme: / roːttə / 'to guess' ka edhe një zanore të gjatë dhe një konsonant të gjatë / geminuar.

Shembuj: Dag / tɑːk / (ditë), umme / хмə / (rreth), ane / ɑːnə / (atje), loose ose lohse / loːsə / (dëgjoj), Gaas / kɑːs / gas. Duke folur në mënyrë fonematike, / p t k / gjithashtu mund të jetë (më tradicionalisht) transkriptuar / b d ɡ /, ose si e shëmtuar / b d ɡ /.

 Lenis plosives 
Gjithsesi, Lenis plosives janë të gjitha pa zë; ndërkohë që plisives fortis janë të gjatë ose geminated. Ata janë (si konsonantët e tjerë lenis ose të shkurtër) të paraprira gjithmonë nga zanoret e gjata, me përjashtim të mundshëm të zanoreve të padëshiruar. Sipas Pilch, gjatësia e zanoreve nuk është dalluese, megjithatë, gjatësia e zanoreve nuk është gjithmonë e parashikueshme: / roːttə / 'to guess' ka edhe një zanore të gjatë dhe një konsonant të gjatë / geminuar.

Shembuj: Dag / tɑːk / (ditë), umme / хмə / (rreth), ane / ɑːnə / (atje), loose ose lohse / loːsə / (dëgjoj), Gaas / kɑːs / gas. Duke folur në mënyrë fonematike, / p t k / gjithashtu mund të jetë (më tradicionalisht) transkriptuar / b d ɡ /, ose si e shëmtuar / b d ɡ /.

 Konsonantët Fortis 
Fortis apo konsonantët e gjatë në përgjithësi janë më të qëndrueshme se sa në dialektet e tjera - 'të notosh' është gjithmonë schwimme, ndërsa shqiptohet vetëm me një dialekt të shkurtër / m / në dialektet e tjera. Kjo është ndoshta sepse në fjalët e stresuara, zanoret e shkurtra shfaqen vetëm para bashkëshortëve të dyfishtë ose geminuar / të gjatë. Prandaj, një fjalë si / ʃvʏmə / nuk është e mundur në Basel German. Ashtu si në dialektet e tjera, dallimi në mes fortis dhe lenis është në gjatësi. Pilch (180) megjithatë interpreton / tt / si alveolar, jo shumë kohë. Konsonantët Fortis gjithashtu mund të transkriptohen / bb dd ɡg /, pasi që lenis / p t k / shpesh transkriptohen si / b d ɡ /. Megjithatë, zëri është gjithmonë i munguar.

Shembuj: schwimme (për të notuar), fagge (për të paketuar), drugge (për të shtrydh), rootte (për të guess - shënoni gjatë / oː / followed by fortis / tt /)

 Zanoret 

 Rrethim i zanoreve 
Rrethimi është gjithashtu tipik, por tani është braktisur nga shumë folës. Zgjatimi i zanoreve gjithashtu është gjetur, duke e lidhur atë më ngushtë me gjermanishten standarde se të gjitha dialektet e tjera zvicerane gjermane.

Shembuj: griezi (ditë e mirë, grüezi në dialektet e tjera, akoma më të zakonshme), Ferri (ferri, tani rrumbullakuar formë më e zakonshme), greescht (më i madhi, më i madhi, tani grööscht më i zakonshëm).

 Zgjatimi dhe shkurtimi i zanoreve 
Zgjatimi gjithmonë ndodh përpara sundimtarëve lenis (të shkurtër), për shembull me fjalë si Daag (ditë), të lirshme (dëgjojnë), miir (ne). Shkurtimi, në anën tjetër, ndodh gjithmonë para konsonantëve të gjatë ose fortes, për shembull në Baseldytsch, emrin e dialektit: ndërsa dialektet e tjera kanë kohë të gjatë / yː / në Baseldütsch ose ndonjë fjalë tjetër me -dütsch (gjermanisht) në të, Basel Gjermanishtja gjithmonë ka të shkurtër / i / ose / y /. / a: / dhe / o: / (si dhe / ø: /), megjithatë, zakonisht nuk janë shkurtuar, ndoshta për shkak të kalimit nga më herët / a: / to / o: /. Një arsye tjetër mund të jetë fakti se këto janë zanoret e vetme që ekzistojnë si të tilla vetëm si zanore të gjata, dmth. Kur ju mund të shkurtoni [i:] në [i], kurrë nuk është e mundur të shkurtoni [e:] në [e] * [e] si i tillë nuk ekziston në Basel gjermanisht. Megjithatë, disa folës përdorin zanoret e hapura të hapura në një numër fjalësh, p.sh. / hɔkkə / në vend të / ho: kkə / ('hook'). Ata folës të cilët e përdorin këtë shqiptim, nuk kanë një palë minimale, që / hɔkkə / gjithashtu përkthehet si 'kurdisje'. Megjithatë, ky shkurtim i / o: / / ø: / / a: / / æ: / nuk është i përgjithshëm. Vini re megjithatë se / a: / ekziston kryesisht në fjalë me origjinë të huaj si / sa'la: tt /.

 Velarizimi i MHG / a: 
Gjermanishtja e Mesme e Lartë / aː / ishte velarised dhe shfaqet si / oː /. Për shembull, Strooss / ʃtroːss / 'street'.

 Zanoret para / r / 
Zanoret / a / dhe / aː / tradicionalisht janë përpara, por të dallueshme nga / æ / dhe / æː /. Në ditët e sotme, një shqiptim i kthyeshëm / ɑ / and / ɑː / është më i zakonshëm. Shembuj: Sagg (qese), Baasel (Basel).

 Diftongjet 
Pronësia moderne ka / aj /, / aːj /, / ej / [ɛj], / aw /, / aːw /, / iə /, / uə / dhe / ëj /; shqiptimi tradicional mungon / ëj / i cili është pjesërisht / aj /, pjesërisht / ej /. Në shqiptim modern / aj /, / aːj /, / aw /, / aːw / janë [æj], [æːj] [æw], [æːw], ndërsa shqiptimi tradicional ka [aj], [aw] etj Suter (1992 : 11) paraqet vetëm një diphthong / au /, shqiptuar [æːw]. Në exclamations dhe disa fjalë të tjera, [uj ɔw] gjithashtu ekzistojnë.

Shembujt: eläi (vetëm), draaie (për t'u kthyer), drei (tre), baue (për të ndërtuar), blaau (blu), vier (katër), zue (mbyll), nöi (i ri); nei (tradicionale).

 Sociolinguistika 
Ndryshe nga dialektet e tjera, Basel German përmban një ndjesi mjaft të fortë midis formës tradicionale - Baseldytsch, e përdorur veçanërisht për karnavalin e Bazelit (Basler Fasnacht) - dhe gjuha normale e folur. Disa folës preferojnë të përdorin shumëllojshmërinë më tradicionale në formë të shkruar. Shumëllojshmëria tradicionale zakonisht lidhet me klasat e sipërme dhe me Fasnacht. Ashtu si dialektet e tjera gjermane gjermane, Baseli gjerman ka (të paktën në Basel) më prestigjin se standardi gjerman, dhe tani përdoret edhe në kisha.

 Drejtshkrimi 
Ka shumë konfuzion sidomos kur është fjala për përdorimin e grapheme 'y', e cila shpesh përdoret për tinguj të rrumbullakosura, pra / ʏ / ose / y /, ndërsa përdoret ekskluzivisht për / i / tradicionalisht. Në mënyrë tipike, ndalesat e vajzave janë shkruar 'b', 'd', 'g', ndalesa për forcë janë shkruar 'p', 'pp', ndonjëherë 'bb' (öpper, öbber, ebber 'dikush'); 'T', 'tt', ndonjëherë 'dd' (Middi 'mes'); 'gg', rrallë dhe kryesisht në fjalët e kredisë 'k', 'ck' etj. Ky përdorim i 'gg' për fortis, konsonant i papërpunuar përdoret edhe në varietete të tjera të gjermanëve zviceranë, por nganjëherë braktisur në favor të spellings më ngushtë që i përngjan spellings standard gjerman. Shembuj: drogë (për të shtyrë), Läggerli (cookie tipike e ëmbël, por edhe Läckerli), Sagg (qese, por ndonjëherë edhe Sack), Gugge (qese, fjala tradicionale). Fortis / xx / është shkruar gjithmonë si lenis / x /, pra <ch>. E njëjta gjë vlen edhe për / ʃʃ /.

Natyrisht, sidomos përdorimi tipik i 'y' dhe 'gg' çon në konfuzion, madje edhe në mesin e folësve amtare, pasi që dialekti nuk mësohet në shkolla. Aspiratet shkruhen normalisht si në standardin gjerman, pra me 'p', 't', 'k'. Megjithatë, fjalët ku aspiratat rrjedhin nga një konsonant i laksit plus / h / zakonisht shkruhen si lenis plus <h>, p.sh. bhalte 'për të mbajtur', gheie 'të bjerë'.

 Terminologjia 
Baseldytsch pasqyron shqiptimin tradicional me / i /, Baseldütsch pasqyron shqiptimin modern me / y /, ndërsa Baseldeutsch është forma standarde gjermane. Baslerdüütsch përdoret në dialektet e tjera.

 Biblografia 
 Muster, Hans Peter and Beatrice Bürkli Flaig. 2001. Baselbieter Wörterbuch. Basel: Christoph Merian Verlag.
 Pilch, Herbert. 1977. "Baseldeutsche Phonologie. Auf Grundlage der Intonation" In: Phonetica 34: 165-190.
 Suter, Rudolf. 1976. Baseldeutsch-Grammatik. Basel: Merian.
 Suter, Rudolf. 1992. Baseldeutsch-Wörterbuch. 3rd edition. Basel: Merian.

Kategoria:Gjuha gjermane zvicerane
Kategoria:Dialekte të gjuhës gjermane