Gjuha proto-gjermanike

Gjuha proto-gjermanike (shkurtuar PGmc, gjermanisht Urgermanisch, i quajtur edhe Common Germanic, German Gemeingermanisch) është proto-gjuha e rindërtuar e degës gjermanike të gjuhëve Indo-Europiane.

Proto-gjermanike u zhvillua nga para-proto-gjermanike në tri degë gjatë gjysmës së parë të mijëvjeçarit të parë të epokës së përbashkët: gjermanishten perëndimore, veriore dhe lindore, i cili megjithatë mbeti në kontakt gjatë një kohe të konsiderueshme, veçanërisht gjuhët ingvaonike duke përfshirë anglisht), e cila u ngrit nga dialekte gjermanike perëndimore, e cila mbeti në kontakt të vazhdueshëm me veriun gjermanik.

Një veçori përcaktuese e Proto-gjermanike është përfundimi i ligjit të Grimm, një grup ndryshimesh të shëndosha që ndodhën midis statusit të saj si dialekt i Proto-Indo-Europian dhe divergjencës graduale në një gjuhë të veçantë. Meqë është e mundur që zhvillimi i këtij zhvendosje të shëndoshë të zgjasë një kohë të konsiderueshme (disa shekuj), proto-gjermanikët nuk mund të rindërtohen në mënyrë adekuate si nyje e thjeshtë në një model peme, por përkundrazi paraqet një fazë zhvillimi që mund të zgjasë afro një mijë vjet . Fundi i Periudhës së Përbashkët Gjermane arrihet me fillimin e Periudhës së Migrimit në shekullin e katërt.

Termi alternativ "Gjuha amtare gjermane" mund të përdoret për të përfshirë një hapësirë ​​më të madhe të zhvillimeve gjuhësore, që përfshin periudhën nordike të bronzit dhe epokën e hekurt para-romake në Evropën Veriore (e dyta deri në mijëvjeçarin e parë pes) për të përfshirë "Pregermanikën" (PreGmc ), "Early Proto Germanic" (EPGmc) dhe "Proto-gjermanike e vonë" (LPGmc). Ndërsa Proto-gjermanike i referohet vetëm rindërtimit më të fundit të paraardhësit të përbashkët të gjuhëve gjermane, gjuha gjermane e prindërve i referohet të gjithë udhëtimit që dialektin e Proto-Indo-Europian që do të bëhej proto-gjermanike, iu nënshtrua mijëvjeçarëve.

Gjuha proto-gjermane nuk vërtetohet drejtpërsëdrejti nga ndonjë tekst i mbijetuar koherent; ajo është rindërtuar duke përdorur metodën krahasuese. Vërtetimi i drejtpërdrejtë fragmentarizues ekziston (vonë) i gjermanishtes së zakonshme në mbishkrimet e hershme rrënoja (veçanërisht mbishkrimet e AD Vimose të shekullit të dytë dhe mbishkrimet e helmetës së shekullit të dytë të BC Negau), dhe në epokën e Perandorisë Romake transkripta e fjalëve individuale (sidomos në Tacit 'Gjermania, rreth vitit 90 të es).

 Burimet 
 Bennett, William Holmes (1980). Hyrje në gjuhën gothic. New York: Shoqata e Gjuhëve Moderne të Amerikës.
 Campbell, A. (1959). Gramatika e vjetër angleze. Londër: Oxford University Press.
 Cercignani, Fausto (1972). "Indo-evropiane në gjermanisht". Zeitschrift für vergleichende Sprachforschung. 86 (1): 104-110.
 Cercignani, Fausto (1973). "Eu indo-evropian në gjermanisht". Indogermanische Forschungen. 78: 106-112.
 Cercignani, Fausto (1979). "Proto-gjermanik * / i / dhe * / e / Revisited". Gazeta e Filologjisë Angleze dhe Gjermane. 78 (1): 72-82.
 Krahe, Hans dhe Meid, Wolfgang. Germanische Sprachwissenschaft, 2 vëllime, de Gruyter, Berlin (1969).
 Orel, Vladimir (2003). Një Doracak i Etimologjisë Gjermane. Leiden; Boston; Interneti: Brill; Arkivi i Internetit.
 Plotkin, Vulf (2008). Evolucioni i sistemeve fonologjike gjermane: proto-gjermanike, gotike, gjermanike perëndimore dhe skandinave. Lewiston: Edwin Mellen.
 Ramat, Anna Giacalone dhe Paolo Ramat (Eds.) (1998). Gjuhët Indo-Europiane. Routledge. ISBN 0-415-06449-X.
 Ringe, Donald A. (2006). Nga proto-indoeuropiane në proto-gjermanike. Historia gjuhësore e anglishtes, v. 1. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-955229-0.
 Voyles, Joseph B. (1992). Gramatika e hershme gjermanike. San Diego: Press Akademik. ISBN 0-12-728270-X.
 Kroonen, Guus (2013). Fjalor etimologjik i proto-gjermanike. Leiden Indo-European Dictionary Dictionary etimologjike, 11. Brill Akademik Publishers. ISBN 978-90-04-18340-7.

Proto
Gjermanike