Frëngjishtja e vjetër

Frëngjishtja e vjetër (, , ,  franceze moderne) ishte gjuha e folur në Francën Veriore nga shekulli VIII deri në shekullin e XIV-të. Në shekullin e XIV-të, këto dialekte u njohën kolektivisht si , në kontrast me  ose gjuhës oksitane në jug të Francës. Mesi i shekullit të XIV-të merret si periudhë kalimtare në frëngjishten e mesme, gjuha e Rilindjes Franceze, e bazuar në mënyrë të veçantë në dialektin e rajonit të Île-de-France.Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2017). "Old French". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History.

Vendi dhe zona ku frëngjishtja e vjetër u fol në mënyrë të natyrshme përafërsisht e shtrirë në Mbretërinë historike të Francës dhe të vasaleve të saj (përfshirë pjesët e Perandorisë Anzhuine, të cilat gjatë shekullit të XII-të mbetën nën sundimin anglo-norman) dhe Burgundia, Lorraine dhe Savoja në Lindje të Lindjes (që korrespondon me veriun qendror të Francës, Valonisë Belge, Zvicrës perëndimore dhe Italisë veriperëndimore), por ndikimi i frëngjishtes së Vjetër ishte shumë më i gjerë, siç ishte transportuar në [[Anglia|Angli[[, Siçili dhe Shtetet Kryqtare si gjuhë e elitës feudale dhe e tregtisë.Lusignan, Serge. La langue des rois au Moyen Âge: Le français en France et en Angleterre. Paris: Presses Universitaires de France, 2004.Brill Online Dictionaries" . Iedo.brillonline.nl

Shiko edhe
 Gjuha frënge
 Mbretëria e Francës
 Langues d'oïl
 Languedoc
 Gjuha oksitane
 Gjuhët neolatine

 Burimet 

Frangjishtja e vjetër
Kategoria:Gjuhët e zhdukura të Evropës
Kategoria:Gjuha frënge
Kategoria:Gjuhë romane