Gjuhët e larta gjermane

Gjuhët e larta gjermane ose dialektet e larta gjermane (gjermanisht: Hochdeutsche Mundarten) përfshijnë varietetet e gjermanishtes të folur në jug të isroglosses Benrath dhe Uerdingen në Gjermaninë qendrore dhe jugore, Austri, Lihtenshtajn, Zvicër dhe Luksemburg, si dhe në pjesët fqinje të Francës (Alsace dhe Lorraine veriore), Itali (Tiroli i Jugut), Republika Çeke (Bohemi) dhe Polonia (Silesia e Epërme). Ata fliten gjithashtu në diasporë në Rumani, Rusi, Shtetet e Bashkuara, Brazil, Argjentinë, Meksikë, Kili dhe Namibi.

Gjuhët e larta gjermane janë të shënuara nga ndryshimi i konsonants gjerman i lartë, duke i ndarë ato nga gjermanishtja e ulët dhe franconia e ulët (holandeze) brenda vazhdimit dialektor kontinental të gjermanikes perëndimore.

 Klasifikimi 
Si term teknik, "lartë" në gjermanishten e lartë është një referencë gjeografike për grupin e dialekteve që formojnë "gjermanisht të lartë" (dmth. "Malësi" gjermanisht), prej të cilave zhvillohet gjermanishtja standarde, jidish dhe luksemburgas. Ajo i referohet maleve qendrore (Mittelgebirge) dhe zonave alpine të Gjermanisë qendrore dhe jugore, ajo përfshin gjithashtu Luksemburg, Austri, Lihtenshtajn dhe shumica e Zvicrës. Kjo është në kundërshtim me gjermanishten e ulët, e cila flitet në ultësira dhe përgjatë brigjeve të sheshta detare të fushës veriore të veriut.ee the definition of "high" in the Oxford English Dictionary (Concise Edition): "... situated far above ground, sealevel, etc; upper, inland, as ... High German".

Gjermanishtja e lartë në këtë kuptim më të gjerë mund të ndahet në gjermanishten e epërme (Oberdeutsch, kjo përfshin dialektet austriake dhe gjermane gjermane), gjermane qendrore (Mitteldeutsch, kjo përfshin edhe luksemburgas, i cili në vetvete është tani një gjuhë standarde) dhe Franconian i Lartë që është një tranzicion dialekt midis dy.Russ, Charles. The Dialects of Modern German: A Linguistic Survey. Routledge, 1989

Gjermania e Lartë (në kuptimin më të gjerë) dallon nga varietetet e tjera gjermane gjermane në atë që mori pjesë në ndryshimin e konsonantëve të Lartë Gjerman (rreth AD 500). Për të parë këtë, krahasoni anglishten / gjermanishten e ulët (saksone të ulët) pan / Pann me Pfanne standarde gjermane ([p] për [p͡f]), anglisht / gjermanisht të ulët dy / dy me zwei Standard gjerman ([t] to [t͡s] , Anglisht / gjermanisht i ulët bën / maken me machen standarde gjermane ([k] në [x]).Robinson, Orrin. Old English and its Closest Relatives. Routledge, 1994. Në dialektet më të jugut të Alemannikut, ka një ndryshim të mëtejshëm; Sack (si anglisht / gjermanisht "sack / Sack") shqiptohet [z̥ak͡x] ([k] në [k͡x]).

 Historia 
Gjermanishtja e Vjetër e Lartë evoluar nga rreth 500 AD, rreth 1200 varieteteve Swabian dhe Franconian Lindore të Mesme të Lartë gjermane u bë dominues si një gjykatë dhe gjuhë poezi (Minnesang) nën sundimin e Shtëpisë së Hohenstaufen.

Termi "gjerman i lartë" siç flitej në Gjermaninë qendrore dhe jugore (Saksonia e Epërme, Franconia, Swabia, Bavaria) dhe Austria u dokumentua fillimisht në shekullin e 15-të. Gradualisht ngasja variante të pakta gjermane që nga periudha e hershme moderne, varietetet e hershme të reja gjermane, veçanërisht gjermanishtja qendrore gjermane e Biblës Luteri, formuan një bazë të rëndësishme për zhvillimin e standardeve gjermane.

 Lexo me shumë 
 Friedrich Maurer (1942), Nordgermanen und Alemannen: Studien zur germanischen und frühdeutschen Sprachgeschichte, Stammes- und Volkskunde, Strasbourg: Hünenburg, [designation of High German languages as Irminonic].

 Burimet 

Kategoria:Gjuhët e larta Gjermane
Kategoria:Dialekte të gjuhës gjermane
Kategoria:Gjuhë perëndimore gjermanike