Gjuhët semitike

Gjuhët më gjerësisht të folura semitike sot janë arabisht (300 milionë),Jonathan, Owens (2013). The Oxford Handbook of Arabic Linguistics. Oxford University Press. p. 2.ISBN 0199344094. Amharik (22 milionë)Amharic at Ethnologue (18th ed., 2015), Tigrinya (7 milionë), hebraisht (i panjohur, 5 milion folës nativ dhe jo-vendas L1)Modern Hebrew at Ethnologue (18th ed., 2015) Tigrat (~ 1.05 milion), aramaisht (575,000 deri në 1 milion folës që flasin rrjedhshëm asirianë)^ Jump up to: a b Assyrian Neo-Aramaic at Ethnologue (18th ed., 2015)Chaldean Neo-Aramaic at Ethnologue (14th ed., 2000).^ Turoyo at Ethnologue (18th ed., 2015) dhe maltez (520,000 folës)^ Jump up to: a b c Maltese at Ethnologue (18th ed., 2015)

Gjuhët semitike ndodhin në formë të shkruar nga një datë shumë e hershme historike, me tekstet e Akutit të Lindjes Semitike dhe Eblaite (të shkruara në një dorëshkrim të përshtatur nga kuneiformat sumere) që shfaqeshin nga shek. 29 para Krishtit dhe shekulli i 25-të pes në Mesopotami dhe Levantin verior respektivisht. Të vetmet gjuhë të hershme të vërtetuara janë Sumerianët, Elamitët (të dy gjuhët e izoluara), Egjiptianët dhe Llaubolli i paklasifikuar. Megjithatë, shumica e shkrimeve të përdorura për të shkruar gjuhë semitike janë abjadë - një lloj skripti alfabetik që i lë disa ose të gjitha zanoret, gjë që është e mundur për këto gjuhë, sepse bashkëbiseduesit në gjuhët semite janë bartësit kryesorë të kuptimit.

Mes tyre janë alfabetet e Ugarit, Phoenician, aramaic, Hebrew, Syriac, Arabic dhe South Arab. Shkrimi Ge'ez, i përdorur fillimisht në Jemen, dhe më vonë edhe për shkrimin e gjuhëve semite të Etiopisë dhe Eritresë, është teknikisht një abugidë - një abjad i modifikuar në të cilin zanoret janë notuar duke përdorur shenja diacritike të shtuara në kohët e konsonantëve, në kontrast me gjuhë të tjera semite që tregojnë diacritics bazuar në nevojën ose për qëllime hyrëse. Gjuha malteze është e vetmja gjuhë semite e shkruar në skenarin latin dhe gjuha e vetme semite që të jetë gjuhë zyrtare e Bashkimit Evropian.

Gjuhët semite janë të dukshme për morfologjinë e tyre jo-përmbajtëse. Kjo është, rrënjët e fjalëve nuk janë vetë rrokje apo fjalë, por në vend të kësaj janë grupe të izoluara të konsonantëve (zakonisht tre, duke bërë një të ashtuquajtur rrënjë triliterale). Fjalët janë të përbëra nga rrënjët jo aq shumë duke shtuar prefikset ose suffixes, por duke plotësuar zanoret midis bashkëvepruese rrënjë (edhe pse prefikset dhe suffixes shpesh shtohen gjithashtu). Për shembull, në arabisht, kuptimi i rrënjës që "shkruaj" ka formën k-t-b. Nga ky rrënjë, fjalët formohen duke plotësuar zanoret dhe nganjëherë duke shtuar konsonantë shtesë, p.sh. كتاب kitāb "libër", كتب kutub "libra", كاتب kātib "shkrimtar", كتاب kuttāb "shkrimtarë", كتب kataba "ai shkroi", يكتب yaktubu "ai shkruan", etj

 Klasifikimi 
Ka gjashtë nyje mjaft të pakontroversshme brenda gjuhëve semite: Semitike Lindore, Semitike Veriperëndimore, Arabinë Veriore, Arabinë e Vjetër Jugore (gjithashtu e njohur si Sayhadic), Moderne Jugore Arabe dhe Semitike etiopiane. Këto janë përgjithësisht të grupuara më tej, por ekziston një debat i vazhdueshëm për atë që i përkasin së bashku. Klasifikimi i bazuar në risitë e përbashkëta të dhëna më poshtë, e themeluar nga Robert Hetzron në vitin 1976 dhe me ndryshimet e mëvonshme nga John Huehnergard dhe Rodgers siç përmblidhet në Hetzron 1997, është më i pranuari sot. Në veçanti, disa semitikë ende argumentojnë për pikëpamjen tradicionale (pjesërisht jolinguiste) të arabishtes si pjesë e Semitit të Jugut dhe disa (p.sh. Aleksandër Militarev ose profesor gjerman-egjiptian Arafa Husein Mustafa, shih gjuhët arabe të Jugut [ sqarimi i nevojshëm] si një degë e tretë e Semitik së bashku me Lindjen dhe Perëndimin Semitik, më shumë sesa si një nëngrup i Semitit të Jugut. Roger Blench vëren [citim i nevojshëm] se gjuhët e Gurage janë shumë të ndryshme dhe pyesin nëse ato nuk mund të jenë degë kryesore, duke reflektuar një origjinë afroatike në ose afër Etiopisë. Në një nivel më të ulët, ende nuk ka një marrëveshje të përgjithshme se ku të nxjerrë vijën midis "gjuhëve" dhe "dialekteve" - ​​një çështje veçanërisht e rëndësishme në arabisht, aramaisht dhe gurage - dhe ndikimet e forta të ndërsjellta midis dialekteve arabe bëjnë një nënklasifikim gjenetik e tyre veçanërisht e vështirë.

Gjuha e Himyaritit dhe gjuha suteane duket se kanë qenë semitike, por nuk janë të klasifikuara për shkak të të dhënave të pamjaftueshme.
 Semitik Lindor
 Semite qendrore
 Semitic në veriperëndim
 arab
 Semite jugore
 Perëndimor: Etiopian Semitic dhe Old South Arabian
 Lindore: Moderne arabe e Jugut

 Burimet 

Gjuhët semitike
Kategoria:Gjuhë