Zona e Laponisë

Zona e Laponisë është një zonë e madhe malore e kafshëve të egra në Lapland, krahinë në veri të Suedisë, më saktësisht në komunat Gällivare, Arjeplog dhe Jokkmokk. Ajo u bë një Vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në vitin 1996; pjesa më e madhe e saj kishte gëzuar statusin e mbrojtur që nga fillimi i shekullit të 20-të.

Sipërfaqja e përgjithshme është rreth , duke e bërë atë zonën më të madhe të pa modifikuar të natyrës në botë që kultivohet ende nga vendasit— vendasit në këtë rast janë samët që njihen gjithashtu si Lapps (edhe pse ky term konsiderohet nënçmues).Vetëm pjesë të zonës përdoren aktualisht për kullota nga ana e tyre. Me një hapësirë aq të madhe, gjeografia e zonës ndryshon shumë; Ajo është e dominuar nga malet, lumenjtë dhe liqenet. Çdo rezervë natyrore dhe park kombëtar ka karakteristikat e tij dalluese. Sasia e borës në dimër dhe shi në verë është e konsiderueshme.

Ai përbëhet nga parqet kombëtare Muddus, Sarek, Padjelanta dhe Stora Sjöfallet, si dhe rezervatet natyrore Sjaunja dhe Stubba. Pjesa e mbetur prej 5% janë të vendosura në zonat e Sulitelma, Tjuoltadalen, dhe Rapadalen (një pjesë e të cilave është në parkun Sarek). Fshati Porjus është një pikë e natyrshme e hyrjes në zonën e Laponian dhe ka hapur kohët e fundit një qendër informacioni.

Zona e Laponisë gjithashtu përmban tre hidrocentrale të mëdha me pellgje përkatëse dhe është planifikuar një zgjerim i madh i 100 stacioneve të energjisë së erës brenda zonës së trashëgimisë botërore.

Mali më i lartë i zonës është Sarektjåhkkå, në lartësi prej .
 Galleria 

 Lexim të mëtejshëm 



 Lidhje të jashtme 
 Faqja e Unesco
 Faqja e Bordit të Trashëgimisë Kombëtare Suedeze

Kategoria:Trashëgimi botërore në Suedi