Llahuta

Vegël muzikore popullore me 4 tela të dubluar të akorduar në kuarta ngjitëse. 

 Historiku 
Del që tek vepra e Hobhausit,gjysma e parë e shek. XIX. Deri në vitet 20 të shek të XX e gjejmë kryesisht si vegël solistike në muzikën popullore qytetare të qyteteve si Korça. Pas formimit të sazeve (gjysma e dytë e shek. XIXI fillimi i shek. XX), llauta hyn në to me kryesisht me funksion shoqërues. Sipas Misos: lidhur me llojet e llautave, njihen dy formate që janë të përhapura në krahinat e Shqipërisë së Jugut. Që të dy këto tipe, historikisht janë prodhuar nga mjeshtrat shqiptarë të punimit të veglave popullore të qyteteve si Korça, Leksoviku, Përmeti etj.

 Literatura 

 Hobhouse J.C, “A journey through Albania and other provinces of Turkey… during the years 1809-1810”, London 1813; 
 “Melodi dhe valle popullore instrumentale”, Tiranë 1969; 
 Miso Piro, “Roli dhe funksioni muzikor i llautës”, “Kultura Popullore”, 2/1981; 
 Miso P, “Muzikë popullore instrumentale”, Tiranë 1990; 
 Sokoli R, Miso P, “Veglat muzikore të popullit shqiptar”, Tiranë 1991;

Kategoria:Foto sipas temës