Stoke City F.C.

Stoke City Football Club është një klub profesional i futbollit me bazë në Stoke-on-Trent, Staffordshire, Angli. Ekipi garon në Championship, niveli i dytë i sistemit të ligës angleze të futbollit. I themeluar si Stoke Ramblers në vitin 1863, klubi ndryshoi emrin e tij në Stoke në 1878 dhe më pas në Stoke City në 1925 pasi Stoke-on-Trentit iu dha statusi i qytetit. Fusha e Stoke është bet365 Stadium me një kapacitet prej 30,089 vendesh. Përpara se të hapej në vitin 1997, klubi ishte bazuar në Victoria Ground, e cila ishte fusha e tyre që nga viti 1878. Nofka e klubit është The Potters (Qeramika), pas industrisë së qeramikës në Stoke-on-Trent, dhe veshja e tyre tradicionale e shtëpisë është një fanellë me vija vertikale të kuqe dhe të bardha, shorce të bardha dhe çorape. Rivalët e tyre tradicionalë janë klubet e Midlandsit, West Bromwich Albion dhe Wolverhampton Wanderers, ndërsa rivalët e tyre lokalë janë Port Vale me të cilët ata garojnë në Derbin e Potteries.

Stoke ishte një nga dymbëdhjetë anëtarët themelues të Ligës së Futbollit kur ajo u prezantua në 1888. Ata dështuan në ri-zgjedhje në 1890, por u ripranuan pasi fituan titullin e Football Alliance në 1890–91. Klubi u rrëzua nga Divizioni i Parë në 1907 dhe hyri në likuidim vitin pasardhës. Edhe pse klubi u shpëtua, ata nuk u ri-zgjodhën deri në vitin 1915, dhe në vend të kësaj i kaluan vitet ndërmjetëse në Ligën Birmingham & District dhe Ligën Jugore. Të promovuar nga Divizioni i Dytë në 1921–22, klubi u rrëzua dy herë brenda katër vitesh deri në 1926. Stoke fitoi Divizionin e Tretë Veri në 1926–27 dhe më pas titullin e Divizionit të Dytë në 1932–33. Ata qëndruan në elitë për njëzet vjet dhe më pas kaluan një dekadë në Divizionin e Dytë, përpara se të fitonin promovimin si kampionë në 1962–63.

Nën drejtimin e Tony Waddington, Stoke fitoi Kupën e Ligës në 1972 me një fitore 2–1 ndaj Chelsea. Stoke kishte qenë gjithashtu finalist i mundur në 1964. Klubi kaloi katërmbëdhjetë vjet në elitë, dhe do të siguronte promovimin në 1978–79 pasi ishte rrëzuar dy vjet më parë. Stoke qëndroi në elitë nga viti 1979 deri në 1985, megjithëse u rrëzua në Divizionin e Tretë në 1990. Pasi fitoi Trofeun e Ligës së Futbollit në 1992, ata u promovuan si kampionë në 1992–93. Rrëzimi në 1998 i mundësoi klubit të fitonte një tjetër titull të Trofeut të Ligës së Futbollit në 2000, përpara se promovimi të sigurohej me fitoren në finalen e play-off-it 2002. Menaxheri Tony Pulis e çoi Stoke në Premier League në fund të fushatës 2007–08. Ata luajtën në finalen e FA Cup në 2011, duke përfunduar nënkampionë ndaj Manchester City, gjë që bëri që klubi të kualifikohej për futbollin evropian. Dhjetë vjet futboll në Premier League kulmuan me rrëzimin në EFL Championship në 2018.

 Historia 

Formimi dhe vitet e para (1863–1919)
Edhe pse ka raportime që loja është luajtur në Stoke në vitin 1863 dhe klubi e jep këtë si datën zyrtare të formimit të tij, klubi Stoke Ramblers u formua në 1868 nga Henry Almond, i cili kishte qenë student në shkollën Charterhouse ku një formë driblimi e lojës ishte popullore. Almond arriti në rajon për t'u bërë praktikant në Kompaninë Hekurudhore të Staffordshire Veriore dhe, duke dashur të vazhdonte të luante lojën që i kishte pëlqyer në shkollë, themeloi klubin e parë formal të futbollit shoqatash në rajon. Ndeshja e parë e dokumentuar e klubit ishte në tetor 1868, kundër një ekipi të rastit të mbledhur për atë rast nga E.W May. Harry Almond ishte kapiten i ekipit Stoke Ramblers dhe shënoi gjithashtu golin e parë të klubit. Ndeshja e parë e regjistruar jashtë ishte në Congleton, një klub regbi që u bind të luante një ndeshje të vetme sipas rregullave të shoqatës, në dhjetor 1868. Nga vitet 1860, klubi luajti në fushën e Klubit të Kriketit Victoria; megjithatë ata kaluan në një fushë aty pranë në Sweetings Field në 1875 për t'u përballur me rritjen e pjesëmarrjes.

Në 1870, pas dy sezonesh si Ramblers, klubi hoqi prapashtesën nga titulli i tij dhe u bë i njohur si Stoke Football Club. Ai u bë i lidhur ngushtë me Klubin e Kriketit Stoke Victoria, duke ndarë objektet dhe disa përgjegjësi administrative. Klubi luajti në fushën e Klubit Atletik, e cila shpejt u bë e njohur si Victoria Ground
 Ishte rreth kësaj kohe që klubi adoptoi veshjen e tij tradicionale me vija të kuqe dhe të bardha. Në gusht 1885, klubi u bë profesionist.

Stoke ishte një nga dymbëdhjetë anëtarët themelues të Ligës së Futbollit kur ajo u prezantua në 1888. Klubi pati vështirësi në dy sezonet e tyre të para, 1888–89 dhe 1889–90, duke përfunduar në fund të renditjes në të dyja rastet. Në 1890 Stoke dështoi të ri-zgjidhej, klubi i parë që e bëri këtë, dhe iu bashkua Football Alliance, të cilën e fitoi, dhe kështu u ri-zgjodh në Ligën e Futbollit. Stoke kaloi 15 sezonet e ardhshme në Divizionin e Parë dhe arriti në gjysmëfinalen e FA Cup në sezonin 1898–99 përpara se të rrëzohej në 1907 me probleme të rënda financiare. Stoke shkoi në falimentim në fund të sezonit 1907–08 dhe hyri në futbollin jashtë ligës, duke luajtur në Ligën Birmingham & District dhe Ligën Jugore deri në 1915, kur Lufta e Parë Botërore bëri që Liga e Futbollit të pezullohej për katër vjet. Megjithatë, në Asamblenë e Përgjithshme Vjetore të Ligës atë vit, Stoke u ri-zgjodh në Divizionin e Dytë në dëm të Glossop. Gjatë periudhës së luftës, Stoke hyri në Ligat Primare dhe Sekondare të Lancashire . Kur futbolli rifilloi në gusht 1919, Stoke ishte sërish në ligë.

Victoria Ground dhe Stanley Matthews (1919–1937)
Klubi u bë pronar i Victoria Ground në 1919. Kjo u pasua nga ndërtimi i tribunës Butler Street, e cila rriti kapacitetin e përgjithshëm të fushës në 50,000. Në 1925, Stoke-on-Trentit iu dha statusi i qytetit dhe kjo bëri që klubi të ndryshonte emrin e tij në Stoke City F.C.

Vitet 1930 panë debutimin e lojtarit më të famshëm të klubit, Stanley Matthews. Matthews, i cili u rrit në Hanley, ishte një praktikant në klub dhe bëri paraqitjen e tij të parë në mars 1932, kundër Bury, në moshën 17 vjeçare. Deri në fund të dekadës, Matthews ishte vendosur si një ndërkombëtar i Anglisë dhe si një nga futbollistët më të mirë të brezit të tij. Stoke arriti promovimin nga Divizioni i Dytë në 1932–33 – si kampionë – megjithatë Matthews luajti vetëm në pesëmbëdhjetë ndeshje në këtë sezon. Ai megjithatë shënoi golin e tij të parë për klubin në një fitore 3–1 kundër rivalëve lokalë Port Vale .

Deri në vitin 1934, mesatarja e pjesëmarrjes së klubit ishte rritur në mbi 23,000, gjë që nga ana tjetër i lejoi klubit t'i jepte menaxherit Tom Mather fonde të shtuara transferimi. Klubi tani konsiderohej një nga ekipet kryesore në vend. Ishte në këtë periudhë që klubi regjistroi fitoren e tij rekord në ligë, një fitore 10–3 ndaj West Bromwich Albion në shkurt 1937. Në prill të atij viti, klubi arriti turmën e tij rekord në ligë – 51,373 kundër Arsenal. 33 golat e Freddie Steele në ligë në sezonin 1936–37 mbeten një rekord klubi.

Sfidë titulli dhe rënie e ligës (1937–1960)
Pas rifillimit të FA Cup pas Luftës së Dytë Botërore, tragjedia goditi më 9 mars 1946, pasi 33 tifozë vdiqën dhe 520 u plagosën gjatë një ndeshjeje të raundit të 6-të jashtë fushe kundër Bolton Wanderers. Kjo u njoh si Fatkeqësia e Burnden Park. Në 1946–47, Stoke bëri një sfidë serioze për titull. Klubi kishte nevojë për një fitore në ndeshjen e tyre të fundit të sezonit për të fituar titullin e Divizionit të Parë. Megjithatë, një humbje 2–1 ndaj Sheffield United bëri që titulli të shkonte te Liverpool. Stanley Matthews u largua me 3 ndeshje të mbetura të sezonit 1946–47, duke zgjedhur t'i bashkohej Blackpool në moshën 32 vjeçare.

Stoke u rrëzua nga Divizioni i Parë në 1952–53; gjatë sezonit Bob McGrory dha dorëheqjen si menaxher i klubit pas 17 vitesh në këtë rol. Ish-mbrojtësi i Wolverhampton Wanderers, Frank Taylor, mori drejtimin e klubit duke kërkuar të fitonte promovimin përsëri në Divizionin e Parë. Megjithatë, pas shtatë sezonesh në Divizionin e Dytë pa promovim, Taylor u shkarkua. Taylor u trondit nga shkarkimi dhe u betua se nuk do të shoqërohej më me futbollin.

Vitet e Tony Waddington (1960–1977)
Tony Waddington u emërua menaxher i klubit në qershor 1960. Ai iu bashkua klubit në 1952 si trajner, përpara se të promovohej si ndihmës menaxher në 1957. Waddington realizoi një goditje të rëndësishme duke joshur Stanley Matthews – atëherë 46 vjeç – përsëri në klub, 14 vjet pasi ishte larguar. Kthimi i Matthews ndihmoi Stoke në një pozicion të përmirësuar të tetë në 1961–62. Promovimi u arrit në sezonin pasardhës, me Stoke që përfundoi si kampion. Në sezonin e tyre të parë përsëri në elitë, 1963–64, ekipi festoi njëqindvjetorin e tij dhe Waddington e udhëhoqi Stoke në një përfundim në mes të tabelës. Stoke arriti në finalen e Kupës së Ligës 1964, të cilën e humbi 4–3 ndaj Leicester City në dy ndeshje.

Waddington u mbështet te përvoja; Dennis Viollet, Jackie Mudie, Roy Vernon, Maurice Setters dhe Jimmy McIlroy ishin të gjithë lojtarë të nënshkruar në fazat e fundit të karrierës së tyre. Matthews iu dha një titull kalorësi për shërbimet ndaj futbollit në listën e Nderimeve të Vitit të Ri 1965. Kjo u pasua nga paraqitja e tij e fundit për klubin kundër Fulham në shkurt 1965, pak pas ditëlindjes së tij të 50-të. Gordon Banks, portieri fitues i Kupës së Botës 1966 me Anglinë, iu bashkua klubit në 1967 për £52,000 nga Leicester. I konsideruar si portieri më i mirë në botë, Banks doli të ishte një nënshkrim i mençur për Waddington pasi ai ndihmoi klubin të ruante stabilitetin në Divizionin e Parë. Gjatë sezonit të pushimit të vitit 1967, Stoke City luajti në United Soccer Association një-herësh, e cila importoi klube nga Evropa dhe Amerika e Jugut. Stoke luajti si Cleveland Stokers dhe përfundoi nënkampion i Divizionit Lindor.

Klubi fitoi trofeun e tij të parë të madh më 4 mars 1972 në finalen e Kupës së Ligës kundër Chelsea. Stoke fitoi 2–1 para një turme prej 97,852 në Wembley me gola nga Terry Conroy dhe George Eastham Para kësaj fitoreje, Stoke kishte kaluar 11 ndeshje për të arritur në finale. Kjo përfshinte katër ndeshje me West Ham United në gjysmëfinale; barazimi me dy ndeshje u rindesh dy herë. Stoke eci mirë në FA Cup; klubi përparoi në fazën gjysmëfinale në të dyja sezonet 1970–71 dhe 1971–72. Megjithatë, në të dyja rastet Stoke humbi ndaj Arsenal në një rindeshje. Stoke garoi gjithashtu në Kupën UEFA në 1972 dhe 1974, duke humbur në tentativën e parë ndaj 1. FC Kaiserslautern dhe Ajax përkatësisht.

Në janar 1976, çatia e tribunës Butler Street u shkul nga një stuhi. Fatura e riparimit prej pothuajse 250,000 £ e futi klubin në telashe financiare; lojtarët kryesorë si Alan Hudson, Mike Pejic dhe Jimmy Greenhoff u shitën për të mbuluar riparimet. Me ekipin të varfëruar, Stoke u rrëzua në sezonin 1976–77. Waddington, pas një periudhe 17-vjeçare në krye, u largua nga klubi pas një humbjeje 1–0 në shtëpi ndaj Leicester në mars 1977.
```
Rrotullimi Manaxherial (1977–1997)
Zëvendësuesi i Waddington, George Eastham, u largua në janar 1978 pas vetëm dhjetë muajsh në krye, dhe u zëvendësua nga Alan Durban nga Shrewsbury Town. Durban arriti ngjitjen në Divizionin e Parë në sezonin 1978–79, por pasi konsolidoi pozicionin e klubit në Divizionin e Parë, ai u largua për të menaxhuar Sunderland në 1981. Richie Barker u emërua për sezonin 1981–82, por u shkarkua në dhjetor 1983 dhe u zëvendësua nga Bill Asprey. Asprey vendosi të rikthejë veteranin Alan Hudson, dhe vendimi dha frytet e veta pasi një gjysmë e dytë e përmirësuar e sezonit pa Stoke të shmangte rënien në ditën e fundit të sezonit 1983–84.

Sezoni 1984–85 doli të ishte katastrofik. Stoke e mbylli sezonin me vetëm 17 pikë, me vetëm tri fitore gjatë gjithë sezonit. Mick Mills u emërua lojtar-menaxher për sezonin 1985–86, por nuk arriti të mbajë një sfidë për ngjitje në katër sezonet e tij si menaxher dhe u shkarkua në nëntor 1989. Pasardhësi i tij, Alan Ball Jr., u bë menaxheri i pestë i klubit në dhjetë vjet. Ball hasi vështirësi në sezonin e tij të parë në krye, 1989–90, dhe Stoke ra në kategorinë e tretë të futbollit anglez pasi përfundoi në fund të Divizionit të Dytë. Ball ruajti punën e tij për fillimin e sezonit pasardhës, 1990–91, por u largua gjatë shkurtit 1991, në një sezon të zbehtë që pa Stoke të përfundojë i 14-ti në Divizionin e Tretë, pozicioni më i ulët i Stoke në ligë.

Pasardhësi i Ball, Lou Macari, u emërua në maj 1991, përpara fillimit të sezonit 1991–92. Ai fitoi trofe për klubin; Trofeu i Ligës së Futbollit 1992 u fitua me një fitore 1–0 kundër Stockport County në Wembley, me Mark Stein që shënoi golin e vetëm të ndeshjes. Sezonin pasardhës, 1992–93, u arrit ngjitja nga kategoria e tretë. Macari u largua për klubin e fëmijërisë së tij Celtic në tetor 1993 për t'u zëvendësuar nga Joe Jordan; Stein gjithashtu u largua, në një transferim rekord të klubit prej £1.5 milion te Chelsea. Koha e Jordan në krye ishte e shkurtër, duke u larguar nga klubi më pak se një vit pasi iu bashkua, dhe Stoke zgjodhi të ri-emëronte Lou Macari vetëm 12 muaj pasi ai kishte ikur. Stoke përfundoi i katërti në 1995–96 por u mund në gjysmëfinalen e play-off-it nga Leicester City. Macari u largua nga klubi në fund të sezonit pasardhës. Ndeshja e tij e fundit në krye ishte ndeshja e fundit e ligës në Victoria Ground. Mike Sheron, i cili ishte nënshkruar dy vjet më parë nga Norwich City, u shit për një tarifë rekord të klubit prej £2.5 milion në 1997.

Britannia Stadium dhe Marrja në Pronësi Islandeze (1997–2008)
Sezoni 1997–98 pa Stoke të zhvendosej në fushën e tij të re, Britannia Stadium, pas 119 vitesh në Victoria Ground. Chic Bates, ndihmësi i Macari, u emërua menaxher për sezonin e parë të klubit në fushën e re. Megjithatë, ai nuk zgjati shumë, dhe u zëvendësua nga Chris Kamara në janar 1998. As Kamara nuk arriti të përmirësojë fatin e klubit, dhe edhe ai u largua në prill. Alan Durban, më parë menaxher i Stoke dy dekada më herët, mori drejtimin për pjesën e mbetur të sezonit. Pavarësisht përpjekjeve të tij më të mira, Durban nuk arriti ta mbajë klubin lart, pasi humbja kundër Manchester City në ditën e fundit të sezonit e dënoi Stoke me rënie në kategorinë e tretë.

Brian Little, ish-menaxher i Aston Villa, mori drejtimin për sezonin 1998–99. Pavarësisht një fillimi mbresëlënës, forma e ekipit ra ndjeshëm në fazat e mëvonshme të sezonit, gjë që çoi në largimin e Little nga klubi në fund të sezonit. Pasardhësi i tij, Gary Megson, ishte në punë vetëm për katër muaj. Megson u detyrua të largohej pas një marrje në pronësi nga Stoke Holding, një konsorcium islandez, i cili bleu 66% të aksioneve në Stoke City F.C. për £6.6 milion. Stoke u bë klubi i parë i futbollit në pronësi islandeze jashtë Islandës. Ata emëruan menaxherin e parë të huaj të klubit, Guðjón Þórðarson, i cili ndihmoi Stoke të fitonte Football League Trophy në sezonin 1999–2000, me një fitore 2–1 kundër Bristol City para një turme prej 85,057 në Wembley.

Guðjón arriti ngjitjen në tentativën e tretë në 2001–02 pas humbjeve të mëparshme në play-off kundër Gillingham dhe Walsall. Cardiff City u mund në gjysmëfinale përpara se një fitore 2–0 kundër Brentford në Millennium Stadium të siguronte ngjitjen. Pavarësisht arritjes së qëllimit të ngjitjes, Guðjón u shkarkua nga Gunnar Gíslason vetëm pesë ditë më vonë.

Steve Cotterill u rekrutua si zëvendësues i Guðjón përpara fillimit të sezonit 2002–03, por dha dorëheqjen në tetor 2002 pas vetëm katër muajsh në krye. Tony Pulis u emërua menaxheri i ri i Stoke menjëherë pas kësaj. Pulis e shmangu Stoke nga rënia, me një fitore 1–0 ndaj Reading në ditën e fundit të sezonit duke e mbajtur klubin në divizion. Megjithatë, Pulis u shkarkua në fund të sezonit 2004–05, pas mosmarrëveshjeve mes tij dhe pronarëve të klubit.

Menaxheri holandez Johan Boskamp u emërua si pasardhës i Pulis më 29 qershor 2005, vetëm një ditë pasi Pulis u shkarkua. Boskamp solli një numër lojtarësh të rinj nga Evropa, por skuadra e tij ishte jokonsistente dhe u arrit vetëm një përfundim në mes të tabelës. Boskamp u largua në fund të sezonit 2005–06 mes një oferte për marrje në pronësi nga ish-kryetari Peter Coates. Më 23 maj 2006, Coates përfundoi marrjen në pronësi të Stoke City, duke shënuar fundin e kryesimit të Gunnar Gíslason të klubit. Coates zgjodhi ish-menaxherin Tony Pulis si pasardhës të Boskamp në qershor 2006. Pulis e çoi Stoke afër një vendi në play-off, por në fund u arrit një vend i tetë në sezonin 2006–07.

Dhjetë vjet në Premier League (2008–2018)

Stoke fitoi ngjitjen automatike në Premier League në ditën e fundit të sezonit 2007–08, duke përfunduar në vendin e dytë në Championship. Një humbje 3–1 ndaj Bolton Wanderers në ditën hapëse të sezonit 2008–09 pa Stoke të përjashtohej nga shumë media si e sigurt për rënie. Stoke arriti ta kthejë Britannia Stadium në një "kala", duke e bërë të vështirë për ekipet të marrin pikë atje. Në ndeshjen e tyre të parë në shtëpi, Stoke mundi Aston Villa 3–2, dhe fitoi gjithashtu kundër Tottenham Hotspur, Arsenalit, Sunderlandit dhe West Bromwich Albion. Pas një fitoreje 2–1 në Hull City, Stoke konfirmoi vendin e tyre në Premier League pasi 'Potters' përfunduan të 12-tët në kthimin e tyre në kategorinë kryesore, me një total prej 45 pikësh. Stoke përfundoi sezonin pasardhës 2009–10 në një vend të respektueshëm të 11-të, me 47 pikë. Stoke gjithashtu arriti në çerekfinalen e FA Cup për herë të parë që nga viti 1972, duke mundur York City, Arsenalin dhe Manchester City-n përpara se të humbiste kundër fituesve të fundit Chelsea.

Stoke arriti në finalen e FA Cup për herë të parë në 2011, duke mundur Cardiff City, Wolverhampton Wanderers, Brighton & Hove Albion, West Ham United dhe një fitore të famshme 5–0 kundër Boltonit, fitorja më e madhe e pasluftës në gjysmëfinalen e FA Cup. Megjithatë, ata humbën finalen 1–0 ndaj Manchester City. Duke arritur në finale, Stoke u kualifikua për UEFA Europa League 2011–12. Në Europa League, Stoke kaloi Hajduk Split, Thun dhe një grup të vështirë që përmbante Beşiktaş, Dynamo Kyiv dhe Maccabi Tel Aviv nga i cili Stoke arriti të kalonte duke përfunduar në pozicionin e dytë. Shpërblimi i City ishte një përballje kundër gjigantëve spanjollë Valencia dhe pavarësisht një paraqitjeje të guximshme në ndeshjen e dytë, Stoke u eliminua 2–0 në total. Në Premier League, Stoke bëri nënshkrimin e profilit të lartë të Peter Crouch pasi përfundoi në një pozicion mesatar të tabelës për herë të katërt. Sezoni 2012–13 pa Stoke të bënte pak përparim, dhe Pulis u largua nga klubi me pëlqim të ndërsjellë më 21 maj 2013.

Pulis u zëvendësua nga bashkëkombësi uellsian Mark Hughes, i cili nënshkroi një kontratë trevjeçare më 30 maj 2013. Hughes e udhëhoqi Stoke në një përfundim në vendin e nëntë në 2013–14, pozicioni i tyre më i lartë në Premier League dhe përfundimi më i mirë që nga 1974–75. Sezoni 2014–15 pa Stoke të përfundojë përsëri në vendin e nëntë, këtë herë me 54 pikë. Pavarësisht thyerjes së rekordit të transferimeve dy herë me Xherdan Shaqiri dhe më pas Giannelli Imbula, në 2015–16, Stoke nuk bëri ndonjë përparim dhe përfundoi në vendin e nëntë për të tretin sezon radhazi. Stoke ra në sezonin 2016–17, duke përfunduar në vendin e 13-të. Në janar 2018, Hughes u shkarkua pas një ecurie të dobët që e la klubin në zonën e rënies. Ai u zëvendësua nga Paul Lambert, i cili nuk arriti ta parandalonte klubin të mbyllte periudhën e tyre 10-vjeçare në Premier League.

Kthimi në Championship (2018–sot)
Pas rënies së tyre në Championship, Lambert u zëvendësua me ish-shefin e Derby County, Gary Rowett. Pavarësisht se shpenzoi gati 50 milionë £ për lojtarë në dritaren e transferimeve të verës, rezultatet dhe performancat ishin të dobëta dhe Rowett u shkarkua më pas më 8 janar 2019 me ekipin në vendin e 14-të në tabelë. Ai u zëvendësua me shefin e Luton Town, Nathan Jones. Stoke vazhdoi të përfundojë një sezon të paqëllimtë 2018–19 në vendin e 16-të me një numër rekord barazimesh (22).

Pasi arriti vetëm dy fitore në 14 ndeshjet hapëse të sezonit pasardhës, Jones u shkarkua më 1 nëntor 2019 me ekipin në zonën e rënies. Shefi i Irlandës së Veriut, Michael O'Neill, u konfirmua si zëvendësues i tij një javë më vonë. Rezultatet u përmirësuan nën O'Neill dhe ekipi arriti të shmangte rënien, duke përfunduar i 15-ti. Për shkak të pandemisë COVID-19, i gjithë sezoni 2020–21 u luajt pa praninë e tifozëve pasi Stoke përfundoi përsëri në mes të tabelës. Fushata e ardhshme filloi shkëlqyeshëm me ekipin që sfidonte për play-off-et, megjithëse një fund i dobët i sezonit i pa ata të përfundonin në vendin e 14-të. Një fillim i ngadaltë i sezonit 2022–23 shënoi fundin e kohës së O'Neill në krye dhe ai u shkarkua në gusht 2022, me shefin e Sunderland, Alex Neil, që e zëvendësoi atë. Neil nuk arriti të ndryshonte pozicionin e Stoke në mes të tabelës dhe u zëvendësua nga Plymouth Argyle's Steven Schumacher në dhjetor 2023, i cili zgjati më pak se një vit në krye përpara se të shkarkohej gjithashtu në shtator 2024. Narcís Pèlach u shpall si menaxheri i ri i Stoke më 18 shtator 2024, por u shkarkua në dhjetor 2024; Mark Robins u emërua menaxher më 1 janar 2025.
Mbështetësit

Ndërsa pjesa më e madhe e mbështetjes që gëzon klubi është nga zona lokale e Stoke-on-Trent, ka një numër klubesh të tifozëve në mërgim, veçanërisht në Londër dhe që shtrihen nga Skandinavia deri në vende më të largëta si Rusia, Kanadaja, Shtetet e Bashkuara dhe Australia. Një turmë me kapacitet të plotë rregullisht dilte për t'i parë ata në Premier League.

Stoke ka pasur probleme me huliganizmin e futbollit në vitet 1970 deri në fillim të viteve 2000, për shkak të veprimeve të grupit "Naughty Forty" i cili u lidh me klubin dhe u formua nga mbështetësi Mark Chester. Chester është reformuar dhe tani punon si promovues i përfshirjes së të rinjve. Në vitin 2003, BBC e përshkroi Stoke City si një klub që kishte "një nga grupet e huliganëve të futbollit më aktivë dhe më të organizuar në Angli". Në përgjigje të këtyre kritikave, klubi prezantoi një skemë ID-je për Udhëtimet në Fushë të Huaj. Ajo u pezullua më pas në vitin 2008 si rezultat i sjelljes së përmirësuar dhe një reputacioni të rritur. Më vonë, tifozët dhe stadiumi i Stoke City janë perceptuar si të zhurmshëm, miqësorë, pasionantë dhe modernë, duke mirëpritur si mysafirë Sugar Ray Leonard dhe Diego Maradona. Tashmë në media ka "admirim të vërtetë për volumin dhe ndezjen e mbështetjes besnike të klubit". Stoke njoftoi se do t'u ofronte mbështetësve udhëtim falas me autobus për çdo ndeshje të Premier League në fushë të huaj në sezonet 2013–14 dhe 2014–15.

Në nëntor 2008, një grup tifozësh të Stoke u detyrua nga Policia e Greater Manchester të largohej nga Manchester përpara një ndeshjeje të ligës kundër Manchester United. Grupi i të drejtave të njeriut Liberty mori përsipër çështjen e tyre, dhe Policia e Greater Manchester përfundimisht kërkoi falje për veprimet e tyre dhe tifozët morën kompensim.

Mbështetësit e klubit kanë adoptuar "Delilah" si himnin e tyre që nga vitet 1970, kur një mbështetës u dëgjua duke e kënduar atë në një pub lokal. Disa nga tekstet e këngës janë përshtatur për tribunat, por shumica mbeten të njëjta. Himni zyrtar i klubit të Stoke është "We'll be with you", i cili u regjistrua nga lojtarët e Stoke përpara finales së Kupës së Ligës së Futbollit 1972.

Midis 2008 dhe 2011, tifozi lokal "Pottermouth" kontribuan me një seri repesh në BBC Radio Stoke rreth ngjitjes së Stoke, betejës së tyre për të qëndruar në Premier League, dhe finales së FA Cup 2011.
Rivalitetet

Rivalët lokalë të Stoke janë Port Vale, me qendër në zonën Burslem të Stoke-on-Trent. Meqenëse të dy klubet kanë qenë rregullisht në divizione të ndryshme, ka pasur vetëm 46 ndeshje kampionati mes të dy palëve, me ndeshjen e fundit që ishte në vitin 2002. Pavarësisht mungesës së ndeshjeve, Potteries derby shpesh është një ndeshje futbolli e ngushtë dhe e afërt me pak gola të shënuar. Stoke ka fituar 19 ndeshje ndërsa Vale ka fituar 15.

Për shkak të rrallësisë së këtij takimi, Stoke ka rivalitete më të themeluara me klubet e Midlands Derby County, West Bromwich Albion dhe Wolverhampton Wanderers. Një rivalitet me ekipin Uellsian Cardiff City u formua në sezonin 2001–02 ku skuadrat luajtën kundër njëra-tjetrës në play-off-et e Divizionit të Dytë.
Veshja dhe Stema

Veshja

Veshja tradicionale e Stoke janë fanella me vija të kuqe dhe të bardha me pantallona të shkurtra dhe çorape të bardha. Veshja e tyre e parë ishte me rrathë blu marinë dhe kardinal me pantallona të shkurtra të bardha dhe çorape me rrathë. Kjo ndryshoi në rrathë të zinj dhe blu përpara se klubi të vendosej për vija të kuqe dhe të bardha në 1883. Megjithatë, në 1891 Football League vendosi se vetëm një klub mund të përdorte një stil veshjeje **për** sezon dhe Sunderland u lejua të merrte vijat e kuqe dhe të bardha. Kështu që midis 1891 dhe 1908 Stoke përdori një shumëllojshmëri veshjesh me ngjyrë vishnje të thjeshtë duke qenë më e zakonshmja. Në 1908, Stoke humbi statusin e tyre në Ligë dhe ishin në gjendje të ktheheshin përfundimisht te e kuqja dhe e bardha dhe kur u ribashkuan me ligën në 1919 rregulli u hoq. Që atëherë, Stoke ka përdorur përgjithmonë fanella me vija të kuqe dhe të bardha, me të vetmin rast kur devijuan nga kjo ishte për dy sezone në mesin e viteve 1980, ku ata veshën një fanellë me vija të holla.

Stema
Stema e parë e klubit të Stoke ishte një "S" e stilizuar e cila u përdor nga lojtarët në 1882 të cilët do ta qepnin stemën në fanellat e tyre; megjithatë, kjo praktikë shpejt u zbeh. Në vitet 1950 Stoke filloi të përdorte mburojën nga **stema e Stoke-on-Trent** e cila u përdor rrallë deri në vitin 1977. Një stemë e re dhe më e thjeshtë e klubit u prezantua, një nyje Stafford dhe furrë qeramike përfaqësonin traditën lokale ndërsa u shtuan edhe vija të kuqe dhe të bardha. Kjo zgjati deri në vitin 1992 kur klubi vendosi të përdorte të gjithë stemën e Stoke-on-Trent e cila përfshinte emrin e klubit në krye të stemës. Ata ndryshuan stemën e tyre në 2001 në versionin aktual i cili përfshin pseudonimin e tyre "The Potters". Për sezonin 2012–13, ata përdorën një version special për të shënuar 150-vjetorin e klubit i cili përfshinte moton latine të klubit "**Vis Unita Fortior**" ("Fuqia e Bashkuar është Më e Fortë"). Në gusht 2025, Stoke zbuloi një stemë të re që do të përdoret nga sezoni 2026–27 bazuar në atë të përdorur nga 1977 në 1992, me një **furrë shisheje**, **nyje Staffordshire**, vitin e themelimit dhe vija të kuqe dhe të bardha.

Sponsorizimi
PeriudhaVeshje sportiveSponsori1974–1975AdmiralAsnjë1975–1980Umbro1981–1985Ricoh1985–1986Asnjë1986–1987Hi-TecCristal Tiles1987–1989Admiral1989–1990ScorelinePeriudhaVeshje sportiveSponsori1990–1991MatchwinnerFradley Homes1991–1993Ansells1993–1995AsicsCarling1995–1996Broxap1996–1997Asics1997–2001Britannia2001–2003Le Coq SportifPeriudhaVeshje sportiveSponsori2003–2007PumaBritannia2007–2010Le Coq Sportif2010–2012Adidas2012–2014bet3652014–2015Warrior2015–2016New Balance2016–Macron
Rekordet

Paraqitjet rekord:
 Eric Skeels – 592 paraqitje (kampionat dhe kupë)
 John McCue – 675 paraqitje (duke përfshirë ndeshjet gjatë kohës së luftës)

Golashënuesit rekord:
 John Ritchie – 176 gola (gola në kampionat dhe kupë)
 Freddie Steele – 140 gola (gola në kampionat)

Nënshkrimi rekord:
 Giannelli Imbula u nënshkrua nga Porto: £18.3 milion (1 shkurt 2016)

Shitja rekord:
 Marko Arnautović u shit te West Ham United: £20 milion (22 korrik 2017)

Rezultatet rekord:
 Fitorja rekord: 26–0 kundër Mow Cop (1877)
 Fitorja rekord në Ligë: 10–3 kundër West Bromwich Albion (4 shkurt 1937)
 Humbja rekord në Ligë: 0–10 kundër Preston North End (14 shtator 1889)
 Fitorja rekord në Premier League: 6–1 kundër Liverpool (24 maj 2015)
 Humbja rekord në Premier League: 0–7 kundër Chelsea (25 prill 2010)
 Fitorja rekord në FA Cup: 11–0 kundër Stourbridge (26 shtator 1914)
 Humbja rekord në FA Cup: 0–8 kundër Wolverhampton Wanderers (22 shkurt 1890)
 Fitorja rekord në Kupën e Ligës: 6–1 kundër Rotherham United (29 gusht 2023)
 Humbja rekord në Kupën e Ligës: 0–8 kundër Liverpool (29 nëntor 2000)

Rekordet e pjesëmarrjes:
 51,130 në Victoria Ground kundër Arsenal (29 mars 1937)
 30,022 në bet365 Stadium kundër Everton (17 mars 2018)

Rekordi Evropian
 Raundi Kundërshtari Shtëpi Jashtë Totali 1972–73 UEFA Kupa Raundi i parë  1. FC Kaiserslautern 3–1 0–4 3–5 1974–75 Raundi i parë  Ajax 1–1 0–0 1–1 (a) 2011–12 UEFA Europa League Raundi i tretë kualifikues  Hajduk Split 1–0 1–0 2–0 Raundi Play-off  Thun 4–1 1–0 5–1 Grupi E  Beşiktaş 2–1 1–3 2-ti  Dynamo Kyiv 1–1 1–1  Maccabi Tel Aviv 3–0 2–1 Raundi i 32-ve  Valencia 0–1 0–1 0–2
Lojtarët
Skuadra aktuale

Jashtë në huazim

Nën-21 dhe Akademia

Ish-lojtarët
Për detaje rreth ish-lojtarëve, shih Lista e lojtarëve të Stoke City F.C., Lista e lojtarëve të Stoke City F.C. (25–99 paraqitje), Lista e lojtarëve të Stoke City F.C. (1–24 paraqitje) dhe :Kategoria:Lojtarët e Stoke City F.C..

Rekordet e lojtarëve
Për rekordet e lojtarëve, duke përfshirë çmimet e lojtarëve, shih List of Stoke City F.C. records and statistics.

Stoke City Women

Lojtari i Vitit

Nderime
Nderimet e Stoke City përfshijnë:

Liga
Divizioni i Dytë i Ligës së Futbollit / Kampionati (niveli 2)
Kampion: 1932–33, 1962–63
Nënkampion: 1921–22, 2007–08
Promovuar: 1978–79
Divizioni i Tretë Veri / Divizioni i Dytë (niveli 3)
Kampion: 1926–27, 1992–93
Fitues të Play-off: 2002
Football Alliance
Kampion: 1890–91
Liga e Birmingham & District
Kampion: 1910–11
Liga Jugore Divizioni Dy
Kampion: 1909–10, 1914–15
Nënkampion: 1910–11

Kupat
FA Cup
Nënkampion: 2010–11
Kupa e Ligës
Fitues: 1971–72
Nënkampion: 1963–64
Trofeu i Ligës së Futbollit
Fitues: 1991–92, 1999–2000
Watney Cup
Fitues: 1973

Të vogla
Staffordshire Senior Cup
Fitues (19): 1877–78, 1878–79, 1903–04, 1913–14, 1920–21, 1929–30, 1933–34, 1938–39, 1947–48, 1964–65, 1968–69, 1970–71, 1974–75, 1975–76, 1981–82, 1992–93, 1994–95, 1998–99, 2016–17
Nënkampion: 1882–83, 1885–86, 1890–91, 1895–96, 1896–97, 1900–01, 1901–02, 1902–03, 1923–24, 1925–26, 1934–35, 1951–52, 1971–72, 1973–74, 1980–81, 2002–03, 2005–06, 2010–11
Birmingham Senior Cup
Fitues: 1901, 1914
Nënkampion: 1910, 1915, 1920, 1921
Trofeu i Isle of Man
Fitues: 1987, 1991, 1992
Nënkampion: 1985

 Referime 

Kategoria:Klube futbolli në Angli