Hasan Tahsin Pasha

Hasan Tahsin Pasha i njohur edhe si Hasan Tahsin MesareaShqiptari Hasan Tahsin Mesarea, gjenerali që u dhuroj grekëve Selanikun (1845–1918) ishte një oficer ushtarak osman, i cili shërbeu në Luftën Greko-Turke dhe në Luftën e Parë Ballkanike.

 Biografia 
U lind në Mesare të kazasë së Leskovikut, i biri i shqiptarit Elmaz bej Puca. Në rininë e tij ndoqi dhe u diplomua në gjimnazin Zosimea në Janinë dhe fliste rrjedhshëm greqisht. Filloi shërbimin si xhandar rreth vitit 1870 në Katerini, dhe më vonë iu bashkua Ushtrisë Osmane si Nënoficer. Shpejt mori një komision si oficer dhe në vitin 1881 ai drejtonte xhandarmërinë osmane në Janinë. Gjatë Luftës Greko-Turke, ai drejtoi Divizionin e 6-të të Trabzonit dhe rreth vitit 1900 u vendos si komandant i Garnizonit të Selanikut. Në vitet 1908–1910, ai shërbeu si guvernator i Jemenit përpara se të kthehej në Selanik, ku mori postin e komandantit të Korpusit të III-të me gradën Ferik (Gjeneral-Lejtnant). Pas daljes në pension në vitin 1912, ai u bind të kthehej në detyrën e guvernatorit të përgjithshëm të Vilajetit të Janinës.

Ndërsa tensionet me Lidhjen Ballkanike u rritën, gjatë verës së vitit 1912, ai u transferua në komandën e Korpusit të Përkohshëm VIII në Selanik. Pas shpërthimit të Luftës së Parë Ballkanike, ai udhëhoqi forcat e tij kundër Ushtrisë Greke të Thesalisë nën Princin e Kurorës Kostandin. Ushtria Greke, më e mirëpërgatitur, dhe më e madhe se forcat e veta, mundi Korpusin e VIII-të në betejat e Sarantaporos dhe Jenixhes. I rrethuar dhe i bllokuar në Selanik dhe pa asnjë shpresë për ndihmë nga jashtë, dhe duke mësuar për afrimin e Divizionit të 7-të Bullgar nga verilindja, Hasan Tahsin vendosi t'i dorëzonte kështjellën e Selanikut dhe 26,000 njerëzit e tij grekëve. Pas disa ditë negociatash, më 8 Nëntor u nënshkrua një protokoll dorëzimi [ S.V. 26 tetor] 1912, me dorëzimin e kryer të nesërmen. Pala Osmane e konsideroi menjëherë tradhtar dhe gjykata ushtarake e dha dënimin me vdekje.

 Dëbimi 
parapamje|200px|Dorëzimi i Hasan Tahsin Pashës
Pas lirimit nga robëria Greke, ai shkoi në mërgim, fillimisht në Francë dhe më vonë në Zvicër. Vdiq në Lozanë në vitin 1918 dhe u varros aty. Në vitin 1937, eshtrat e tij u transferuan në varrezat Shqiptare të Selanikut, dhe në vitin 2006 në Varrezat Ushtarake të Luftërave Ballkanike në Gefyra. Nga shtatë fëmijët e tij vetëm tre jetuan jetë të gjatë, dy djem dhe një vajzë që u martua në Turqi. Një nga djemtë e tij, Kenan Messare (1889–1965), i cili ishte adjutanti i tij gjatë luftës, u bë shtetas Grek dhe një piktor i shquar, i njohur veçanërisht për skenat e betejave të Luftërave Ballkanike. Djali tjetër Qemal Mesarea u shpërngul në Shqipëri, punoi si funksionar në Ministrinë e Punëve të Brendshme, në rezidencën e Mbretit Zog dhe u emërua ambasador në Greqi në janar 1933, ku shërbeu deri në vitin 1934.

 Referime 

Kategoria:Lindje 1845
Kategoria:Vdekje 1918
Kategoria:Gjeneralë të Ushtrisë Osmane
Kategoria:Personel ushtarak osman i shekullit 19
Kategoria:Valinj osmanë të Jemenit
Kategoria:Personel ushtarak osman i Luftërave Ballkanike
Kategoria:Nxënësit e Shkollës Zosimea
Kategoria:Pashallarë shqiptarë
Kategoria:Njerëz nga Vilajeti i Janinës