Odini

parapamje|Odini sipas Georg von Rosen.
Odin ( /ˈ oʊ d ɪ n / ; "Odin". Random House Webster's Unabridged Dictionary. nga norvegjishtja e vjetër) është një zot i nderuar gjerësisht në paganizmin gjermanik. Mitologjia nordike, burimi i shumicës së informacionit të mbijetuar rreth tij, e lidh atë me mençurinë, shërimin, vdekjen, mbretërinë, trekëmbëshin, dijen, luftën, betejën, fitoren, magjinë, poezinë, furinë dhe alfabetin runik, dhe e përshkruan atë si burri i perëndeshës Frigg. Në mitologjinë dhe paganizmin më të gjerë gjermanik, perëndia njihej edhe në anglishten e vjetër si  , në saksonishten e vjetër si  , në holandishten e vjetër si Wuodan, në frizianisht të vjetër si Wêda, dhe në gjermanishten e vjetër të lartë si  , të gjitha rrjedhin përfundimisht nga teonimi protogjermanik * Wōðanaz, që do të thotë 'zot i tërbimit' ose 'udhëheqës i të pushtuarve'.

 Përmbledhje 
Odini shfaqet si një zot i shquar gjatë gjithë historisë së regjistruar të Evropës Veriore, që nga pushtimi romak i rajoneve të Gjermanisë (nga  p.e.s.) nëpërmjet lëvizjes së popujve gjatë periudhës së migrimit (shek. 4-6 të e.s.) dhe epokës së vikingëve (shek. 8-11 të e.s.). Në periudhën moderne, folklori rural i Evropës gjermanike vazhdoi të pranonte Odin. Referencat për të shfaqen në emra vendesh në të gjithë rajonet e banuara historikisht nga popujt e lashtë gjermanikë dhe dita e javës e mërkurë mban emrin e tij në shumë gjuhë gjermanike, duke përfshirë në anglisht.

Në tekstet e vjetra angleze, Odini zë një vend të veçantë si një figurë stërgjyshore euhemerizuar në mesin e familjes mbretërore, dhe ai shpesh përmendet si një figurë themeluese midis popujve të tjerë gjermanikë, si Langobardët, ndërsa disa burime të vjetra nordike e përshkruajnë atë si një sundimtar të fronëzuar. të perëndive. Format e emrit të tij shfaqen shpesh në të dhënat gjermanike, megjithëse tregimet në lidhje me Odin gjenden kryesisht në veprat e vjetra norvegjeze të regjistruara në Islandë, kryesisht rreth shekullit të 13-të. Këto tekste përbëjnë pjesën më të madhe të të kuptuarit modern të mitologjisë nordike.

Tekstet e vjetra nordike e portretizojnë Odinin si djalin e Bestla dhe Borr së bashku me dy vëllezër, Vili dhe Vé, dhe ai lindi shumë djem, më të famshmit perënditë Thor (me  ) dhe  (me  ). Ai njihet me qindra emra. Odin është portretizuar shpesh si me një sy dhe mjekër të gjatë, duke mbajtur një shtizë të quajtur Gungnir ose duke u paraqitur i maskuar i veshur me një mantel dhe një kapele të gjerë. Ai shoqërohet shpesh nga familjarët e tij të kafshëve - ujqërit Geri dhe Freki dhe korbat Huginn dhe Muninn, të cilët i sjellin informacione nga e gjithë  . —dhe ai kalëron kalin fluturues me tetë këmbë Sleipnir nëpër qiell dhe në botën e krimit. Në këto tekste ai shpesh kërkon njohuri më të mëdha, më e famshmja duke marrë Mead of Poetry, dhe bën baste me gruan e tij Frigg mbi përpjekjet e tij. Ai merr pjesë si në krijimin e botës duke vrarë qenien fillestare  dhe duke i dhënë jetë dy njerëzve të parë Ask dhe Embla . Ai gjithashtu i ofron njerëzimit njohuri për shkrimin runik dhe poezinë, duke treguar aspekte të një heroi kulturor . Ai ka një lidhje të veçantë me festën e Yule .

Odin është i lidhur gjithashtu me vajzat hyjnore të fushëbetejës, valkyries, dhe ai mbikëqyr Valhalla, ku ai pranon gjysmën e atyre që vdesin në betejë,  . , duke i dërguar gjysmën tjetër perëndeshës  's  . Odin konsultohet me kokën e patrupëzuar, të balsamosur me barishte të  të mençur , i cili parathotë dënimin e  dhe i kërkon Odinit të udhëheqë  në betejë përpara se të konsumohej nga ujku monstruoz  . Në folklorin e mëvonshëm, Odin ndonjëherë shfaqet si një udhëheqës i Gjuetisë së Egër, një procesion fantazmë i të vdekurve nëpër qiellin e dimrit. Ai është i lidhur me hijeshitë dhe forma të tjera të magjisë, veçanërisht në tekstet e anglishtes së vjetër dhe të norvegjishtës së vjetër.

Figura e Odinit është një temë e shpeshtë e interesit në studimet gjermanike dhe studiuesit kanë avancuar teori të shumta në lidhje me zhvillimin e tij. Disa nga këto fokusohen në lidhjen e veçantë të Odinit me figurat e tjera; për shembull,  bashkëshorti i  duket të jetë diçka si një dyshe etimologjike e perëndisë, ndërsa gruaja e Odinit  është në shumë mënyra të ngjashme me  , dhe Odin ka një lidhje të veçantë me  . Qasje të tjera fokusohen në vendin e Odinit në të dhënat historike, duke eksploruar nëse Odin rrjedh nga mitologjia proto-indo-evropiane apo u zhvillua më vonë në shoqërinë gjermane . Në periudhën moderne, Odin ka frymëzuar vepra të shumta me poezi, muzikë dhe shprehje të tjera kulturore. Ai nderohet me perënditë e tjera gjermanike në shumicën e formave të lëvizjes së re fetare Heathenry ; disa degë fokusohen veçanërisht tek ai.

 Shih edhe 
 Thori
 Mitologjia nordike
 Paganizmi nordik
 Neopaganizmi gjerman

 Literatura 
 Bellows, Henry Adams (Trans.) (1936). The Poetic Edda. Princeton University Press. New York: The American-Scandinavian Foundation.
 Birley, Anthony R. (Trans.) (1999). Agricola and Germany. Oxford World's Classics. 

 Chadwick, H. M. (1899). The Cult of Othin: An Essay in the Ancient Religion of the North. Clay & Sons. 
 Cleasby, Richard and Guðbrandur Vigfússon. Rev. Craigie, William A. (1975) An Icelandic–English Dictionary. 2nd ed., repr. Oxford Clarendon Press. 
 Cross, James E. and Thomas D. Hill (1982). The Prose Solomon and Saturn and Adrian and Ritheus. University of Toronto Press.




 Dronke, Ursula (Trans.) (1997). The Poetic Edda: Volume II: Mythological Poems. Oxford University Press. 

 Faulkes, Anthony (Trans.) (1995). Edda. Everyman. 
 Foulke, William Dudley (Trans.) Ed. Edward Peters. (2003 [1974]). History of the Lombards. University of Pennsylvania Press. 

 Griffiths, Bill (2006 [2003]). Aspects of Anglo-Saxon Magic. Anglo-Saxon Books. 
 Herbert, Kathleen (2007 [1994]). Looking for the Lost Gods of England. Anglo-Saxon Books. 
 Hirschfeld, Max (1889). Untersuchungen zur Lokasenna, Acta Germanica 1.1, Berlin: Mayer & Müller. 

 Hollander, Lee Milton (1936). Old Norse Poems: The Most Important Nonskaldic Verse Not Included in the Poetic Edda.  Columbia University Press


 Larrington, Carolyne (Trans.) (1999). The Poetic Edda. Oxford World's Classics. 

 MacLeod, Mindy & Mees, Bernard (2006). Runic Amulets and Magic Objects. Boydell Press. 
 Munro, Dana Carleton (Trans.) (1895). Life of St. Columban. The Department of History of the University of Pennsylvania.
 North, Richard (1997). Heathen Gods in Old English Literature. Cambridge University Press. 



 Pollington, Stephen (2008). Rudiments of Runelore. Anglo-Saxon Books. 

 Schach, Paul (1985). "Some Thoughts on Völuspá" as collected in Glendinning, R. J. Bessason, Heraldur (Editors). Edda: a Collection of Essays. University of Manitoba Press. 
 Simek, Rudolf (2007) translated by Angela Hall. Dictionary of Northern Mythology. D.S. Brewer. 

 Thorpe, Benjamin (1851). Northern Mythology, Compromising the Principal Traditions and Superstitions of Scandinavia, North Germany, and the Netherlands: Compiled from Original and Other Sources. 3 vols. Volume 2 Scandinavian Popular Traditions and Superstitions. Lumley. 
 Thorpe, Benjamin (Trans.) (1866). Edda Sæmundar Hinns Frôða: The Edda of Sæmund the Learned. Part I. London: Trübner & Co.


 Williamson, Craig (2011). A Feast of Creatures: Anglo-Saxon Riddle-Songs. University of Pennsylvania Press. 

 Referime 

Kategoria:Hyjni në mitologjinë nordike
Kategoria:Perëndi
Kategoria:Mitologji nordike