Elektrifikimi

Elektrifikimi është procesi i ndërtimit të rrjetit të energjisë elektrike. Kuptimi më i gjërë i termit, siç është në historinë e teknologjisë dhe historinë e ekonomisë, zakonisht vlen për një ekonomi rajonale, ose një ekonomi kombëtare.
Në përgjithësi, elektrifikimi ishte ndërtuar nga prodhimi i energjisë elektrike dhe sistemi i shpërndarjes i cili kanë ndodhurn në Britani të Madhe, Shtetet e Bashkuara dhe shtete të tjera nga mesi i viteve 1880-të e deri në vitet 1950 dhe është në proces në vendet rurale në disa shtete në zhvillim. Kjo ka përfshirë kalimin nga boshti me linja dhe makinat me rripa që më pas të përdoren motorët me avull dhe fuqia e ujit, e deri tek motorrët elektronik.*

Historia e elektrifikimit

Përdorimet më të hershme komerciale të energjisë elektrike ishte telegrafi elektrik dhe electroplating (galvanizimi elektronik).

Zhvillimi i magnetit, dinamos dhe të gjeneratorëve

Në vitet e 1831-1832, Michael Faraday zbuloi parimin operativ të gjeneratorëve elektromagnetike. Parimi, i quajtur më vonë Ligji i Faradeit, është: Forca elektromotore e induktuar (shkurt FEM) në një qark të mbyllur është e barabarte me derivatin fluksit magnetik përmes qarkut në lidhje me kohën.

 Pionierët e elektrifikimit 
 Sebastian de Ferranti
 Joseph Swan
  William Thomson
 Galileo Ferraris
 Nikola Tesla
 Samuel Insull
 Thomas Edison

 Referime 

Kategoria:Elektrifikim
Kategoria:Rrymë elektrike
Kategoria:Zhvillim i energjisë