Antipsikotikët

Antipsikotikët (të njohur gjithashtu edhe si neuroleptikë)Finkel R, Clark MA, Cubeddu LX (2009). Pharmacology (4th ed.). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins. p. 151. ISBN 978-0-7817-7155-9. janë një klasë me ilaçe psikiatrike që përdoren për të menaxhuar psikozat e ndryshme, dhe në veçanti skozofreninë dhe çrregullimin bipolar.

Termi neuroleptikë vjen nga fjalët greke, νεῦρον neuron ("nerv") dhe λῆψις lepsis ("krizë").Moby's Medical Dictionary. Elsevier.

Historia e zhvillimit
Antipsikotikët e gjeneratës së parë, të njohur edhe si antipsikotikë tipikë, u zbuluan në vitet 1950-të. Më vonë janë zhvilluar lloje të tjera drogërash antipsikotike, që emërtohen edhe si të gjeneratës së dytë, apo antipsikotikë jotipik (atipik). Përfaqsuesi kryesor i gjendratës së dytë është clozapina.

Antipsikotikët janë më të efektshëm se placeboja në trajtimin e simptomave të psikozave, megjithëse disa njerëz nuk përgjigjen plotësisht apo pjesërisht ndaj trajtimit. Përdorimi i këtyre drogërave shoqërohet me efekte anësore domethënëse, kryesisht me çrregullime të lëvizjes dhe me shtim peshe trupore.

 Mekanizmi i veprimit 

 Efekte anësore 

 Shënime dhe referenca 

Kategoria:Antipsikotikë