Mikoza e lekures

Në grupin e dermatofiteve hyjnë:

-trihofitet

-epidermofiti

-mikrosporet

Përfaqësues i kërpudhave të tharmit është Candida albicans. 
 Depërtimin e kërpudhave në thellësi të lëkurës:
- E pengon - Luspimi i lëkures, thartirat (acidet) yndyrore të cipës mbi-
lëkurore, flora normale e lekurës, imuniteti i ndermjetësuar nga qelizat 
- E ndihmon - lagështia e lëkures
Futjen e dermatofiteve në shtresën e brirëzuar të lëkures-enzimat eratolitike.
Në rrënjen e qimes prodhohen lëndë kemotaktike që shpjegojnë rritjen e 
dermatofiteve në drejtim të kundërt me rritjen e qimes.
Dermatofitet sulmojnë vetëm qimen vitale dhe keratinën e mbilëkurës që është në krijim e sipër
Pushi( qime të shkurtra, holla) nuk është i pershtatshëm për zhvillimin e dermatofiteve
Dermatofitet shtohen me anë të sporeve.
Diagnostifikimi i dermatomikozave:llamba Wood
Përcaktimi i saktë i llojit të dermatofitit vetëm përmes kultivimit (p.sh. Terrenin Sabouraud-agar)
Analiza histopatologjike
-Vetëm në rastet e padiferencuara, 
-Verifikimin e diagnozës,
-Jo specifike.
Teste imunologjike
     Aplikimi intradermal i Ag  rezulton me reaksionin e hershëm (tip I) ose të vonshëm (tip IV) të tejndjeshmërisë 
     Përcakton praninë e At antimikotik.

Dermatofitet ndahen: 
       -antropofile 
       -zoofile
       -gjeofile
Dermatofitet antropofile
    -I janë përshtatur jetës parazitare vetëm te njeriu
    -Nuk shkaktojnë reagime të mëdha në lëkure
    -Sëmundja ka zhvillim kronik
    -Nuk janë zbuluar At në organizëm
   Ndahen në 2 grupe:
1) Dermatofitet shkaktare të dermatomikozës endemike:
     Ichophyton violaceum- shkaktar i mikozës sip. kokës dhe favusit
     Trichophyton tonsurans
     Microsporum ferrugineum
     Microsporum audouini
2) Dermatomikozen në këmbë dhe siperfaqet intertrigjinoze
     Trichophyton mentagrophytes interdigitale 
     Trichophyton rubrum
     Epidermophyton floccosum
     Dermatofilet zoofile- Bën pjesë:
     Trichophyton mentagrophytes granulosum
     Trichophyton verrucosum
     Trichophyton canis
-Parazitojnë në kafshë shtëpiake ose të egra
-Reagim jo vetëm i lekurës por edhe i përgjithshëm
-Vendi i infektuar pezmatohet shpejtë, shfaqet qelbezimi
-Kemi prodhim te At.

FAVUSI  
Sëmundje mikotike, parazitare, kronike, endemike. 
Shkaktarë-  Trichophyton schoenleini. 
Infektimi-në femijërine e hershme  
Shenjat klinike:
       Skutulet, flokët e perhime, alopecia atrofike, kroniciteti
       Skutulet-mbishtresa të përbëra nga elementet mikotike, qelizat
       e brirëzuar.të thata,bardha në përhime.Zhvillohen rreth 
       këllëfeve të qimeve.nën skutule-lëkura pak e skuqur.
       Ngjyra-shkëlqimi normal i flokëve zhduket,të përhime,zbehtë,
       thatë, elasticitetin e zvogëluar por nuk këputen dhe nuk shkulen
       lehtë.


Mjekimi

 Parimet e mjekimit :
-Mënjanimi i faktorëve favorizues
-Mënjanimi i shtresave të infektuara 
-Aplikimi i antimikotikëve:
-Për përdorim të jashtëm: Imidazoli (klotrimazoli, ekonazoli, ketokonazoli, mikonazoli) dhe alilamina (terbinafina)
-Për përdorim të brendshm:te mikozat e kokës, thonjëve,raste rezistente në shuplakë dhe shputa. Grizeofulvina, triazoli, alilamina