Remi dhe Romuli

Në mitologjinë romake, Remi dhe Romuli janë vëllezër binjakë, historia e të cilëve tregon për ngjarjet që çuan në themelimin e qytetit të Romës dhe Mbretërisë Romake nga Romuli, pas vëllavrasjes së tij të Remit. Imazhi i një ujkonjës që thith binjakët në fillimet e tyre ka qenë një simbol i qytetit të Romës dhe romakëve të lashtë që të paktën nga shekulli III p.e.s.. Megjithëse përralla zhvillohet para themelimit të Romës rreth vitit 750 p.e.s., tregimi më i hershëm i shkruar i njohur i mitit është nga fundi i shekullit të III-të p.e.s.. Bazat e mundshme historike për tregimin dhe interpretimet e varianteve të ndryshme lokale të saj, janë subjekt i debatit të vazhdueshëm.

Historia

Romuli dhe Remi lindën në Alba Longa, një nga shumë qytetet e lashta latine pranë vendit të ardhshëm të Romës. Nëna e tyre, Rhea Silvia, ishte një virgjëreshë vestale dhe vajza e ish-mbretit, Numitor, i cili ishte zhvendosur nga vëllai i tij Amulius. Në disa burime, Rhea Silvia i mbeti ato kur babai i tyre, perëndia Mars, e vizitoi atë në një korije të shenjtë kushtuar atij.Burime të tjera shprehin dyshime për natyrën hyjnore të prejardhjes së tyre. Njëri pretendon se djemtë ishin baba nga vetë Amulius, i cili përdhunoi mbesën e tij ndërsa mbante armaturën e tij për të fshehur identitetin e tij.

Duke i parë ata si një kërcënim të mundshëm për sundimin e tij, mbreti Amulius urdhëroi që të vriteshin dhe ata u braktisën në bregun e lumit Tiber për të vdekur. Ata u shpëtuan nga perëndia Tiberinus, babai i lumit, dhe mbijetuan me kujdesin e të tjerëve, në vendin e asaj që përfundimisht do të bëhej Roma. Në episodin më të njohur, binjakët u thithën nga një ujkonjë, në një shpellë që tani njihet si Lupercalia. Më në fund, ata u adoptuan nga Faustulus, një bari. Ata u rritën duke u kujdesur për tufat, të pavetëdijshëm për identitetin e tyre të vërtetë. Me kalimin e kohës, ata u bënë udhëheqës të natyrshëm dhe tërhoqën një shoqëri mbështetësish nga komuniteti.

Kur ishin të rinj, ata u përfshinë në një mosmarrëveshje midis mbështetësve të Numitor dhe Amulius. Si rezultat, Remi u kap rob dhe u soll në Alba Longa. Edhe gjyshi, edhe mbreti dyshonin për identitetin e tij të vërtetë. Ndërkohë Romuli kishte organizuar një përpjekje për të liruar të vëllanë dhe ishte nisur me ndihmë për në qytet. Gjatë kësaj kohe ata mësuan për të kaluarën e tyre dhe bashkuan forcat me gjyshin e tyre për ta rikthyer atë në fron. Amulius u vra dhe Numitor u rivendos si mbret i Alba Longës. Binjakët u nisën për të ndërtuar një qytet të tyren.

Pasi arritën përsëri në zonën e shtatë kodrave, ata nuk u pajtuan për kodrën mbi të cilën do të ndërtonin. Romuli preferoi Kodrën Palatine, mbi Lupercal; Remi preferoi Kodrën Aventine. Kur ata nuk mund të zgjidhnin mosmarrëveshjen, ata ranë dakord të kërkonin miratimin e perëndive përmes një konkursi të agurit. Remi fillimisht pa gjashtë zogj të mbarë, por shpejt më pas Romuli pa 12 dhe pretendoi se kishte fituar miratimin hyjnor. Ata kundërshtuan rezultatin: Remi fyen qytetin e ri të Romulit dhe u vra, ose nga Romuli ose nga një prej përkrahësve të tij.Dionisi paraqet disa nga rrëfimet e ndryshme të vdekjes së tij, së bashku me vrasjen e tij nga Romuli. Romuli pastaj vazhdoi të themelojë qytetin e Romës, institucionet e tij, qeverinë, traditat ushtarake dhe fetare. Ai mbretëroi për shumë vite si mbreti i parë i saj.

Themelimi

Sipas të gjithave versioneve, binjakët ishin rritur si barinj. Ata e ndanë tokën ku ishin në dy pjesë, njëra pjesë i takonte Remit dhe tjetra Romulit. Remi donte më shumë tokë se i takonte dhe kështu dy vëllëzërit u hodhën në luftë. Ata luftuan e luftuan dhe në fund i drejti e mundi të padrejtin Romuli e mundi Remin. Atëherë toka e Remit u bë e Romulit dhe të tërë tokën edhe të tijën edhe të vëllait e quajti Romë dhe u shpall mbret i saj.

Vdekja e Remit
Livi ka dhënë dy versione lidhur me vdekjen e Remit. Versioni i parë është se Remi e kritikoi murin e ri, kështu që Romuli e vrau atë duke i thënë "Shkatërro gjithçka që këtej e tutje do të kërcej mbi murin tim". Në versionin e dytë, Remi thjeshtë ka vdekur, askush nuk e vrau. Sipas versionit së Jeromes, Remi ishte vrarë nga sëpata i cili ishte mbajtur nga komandanti i Romulit Fabius ose prej një njeriut të quajtur Celer. Pastaj, Romuli e varrosi Remin me nder dhe me keqardhje.

Vdekja e Romulit
Sipas legjendës, Romuli u zhduk nga stuhia. Plutarch thotë se kur Romuli e themeloi Romën, ai ishte 18 vjeç. Nërsa kur u "zhduk" ai ishte 53 ose 54 vjeç. 

Shiko edhe

 Kuvendet Romake
 Kuvendi i Centurionëve
 Këshilli i Plebejve
 Kuvendi i Tribunëve
 Kuvendi i Kuriatit
 Senati Romak
 Kushtetuta e Perandorisë Romake
 Monarkia romake
 Republika Romake
 SPQR
 Perandoria Romake
 Roma e lashtë
 Romakët
 E drejta romake
 Origjina e Romës
 Themelimi i Romës
 Romulus
 Dominati (Roma)
 Principati (Roma)
 Albanët (latinë)
 Arsimi në Romën e lashtë
 Filozofia e lashtë romake
 Njerëzit romakë
 Arti romak
 Perandori romak
 Perandorët ilirë
 Feja romake
 Mitologjia romake
 Teknologjia në Romën e lashtë
 Ushqimi dhe darka në Perandorinë Romake
 Veshjet në Romën e lashtë
 Romanizimi (kulturor)
 Rrugët romake
 Via Egnatia
 Kushtetuta e Perandorisë së Vonë Romake
 Perandoria Romake Perëndimore
 Perandoria Bizantine

Referencat

Kategoria:Mbretëria Romake
Kategoria:Roma e Lashtë
Kategoria:Romakë
Kategoria:Mitologji romake