Psikologjia kognitive

Psikologjia njohëse, është studimi shkencor i aktiviteve mendore të tilla si vëmendja, të folurit, kujtesa, përceptimi, zhgjidhja e problemeve, krijimtaria dhe mendimi. Sjelljet studiohen si aktivitete të brendshme të ndërtuara nga trajtimi i informacionit. Funksionet kognitive kanë të bëjnë me: 

Marrjen e informacioneve (të përvetësuarit, trajtimi, integrimi i informacioneve, integrimi i imazheve).

Depozitimin i njohurive (të mësuarit,kujtesa, organizimi i informacioneve).

Mendimin dhe Arsyetimin (riorganizimi i imazheve, zgjidhja e problemeve).

Të shprehurit (komunikimi dhe veprimi)

Psikologjia njohëse e ka origjinën në vitet 1960 në një shkëputje nga biheviorizmi, i cili nga vitet 1920 deri në vitet 1950 pohoi se proceset mendore të pavëzhgueshme ishin jashtë rruzullit të shkencës empirike. Ky pushim erdhi pasi studiuesit në gjuhësi dhe kibernetikë, si dhe psikologjinë e zbatuar, përdorën modele të përpunimit mendor për të shpjeguar sjelljen njerëzore. Puna që rrjedh nga psikologjia njohëse u integrua në degë të tjera të psikologjisë dhe disiplina të tjera moderne si shkenca njohëse, gjuhësia dhe ekonomia . Fusha e psikologjisë njohëse mbivendoset me atë të shkencës njohëse, e cila merr një qasje më ndërdisiplinore dhe përfshin studime të subjekteve jo-njerëzore dhe inteligjencës artificiale.

 Proceset njohëse 
Fokusi kryesor i psikologëve njohës është në proceset mendore që ndikojnë në sjellje. Këto procese përfshijnë, por nuk kufizohen në, tre fazat e mëposhtme të kujtesës:

 Ruajtja e kujtesës ndijore: ruan informacionin ndijor
 Ruajtja e kujtesës afatshkurtër: ruan informacionin përkohësisht për analizë dhe merr informacion nga memoria afatgjatë.
 Kujtesa afatgjatë: ruan informacionin për një periudhë të gjatë kohore e cila merr informacion nga kujtesa afatshkurtër.

Shiko edhe

 Kognicioni
 Shkenca kognitive

 Neuroshkenca kognitive

Kategoria:Psikologji