David de Gea

David de Gea Quintana (lindur në 7 nëntor 1990) është një futbollist profesionist spanjoll i cili luan si portier me klubin italian Fiorentina.

De Gea lindi në Madrid dhe u zhvillua si futbollist në akademinë e Atlético Madridit. Ai bëri debutimin e tij si profesionist në vitin 2009 në moshën 18 vjeç. Pas kësaj, ai e fitoi vendin e titullarit dhe ndihmoi ekipin të fitonte UEFA Ligën e Evropës dhe UEFA Super Kupën. Performancat e tij me ekipin tërhoqën vëmëndjen e klubit anglez Manchester United, që në verën e vitit 2011 e bleu spanjollin për 18.9 milion £, duke u bërë në atë kohë portieri më i kushtueshëm në Britani.

Gjatë kohës së tij te Manchester United, De Gea fitoi një titull të Premier Ligës, një FA Cup, dy Kupa Ligash, tre Community Shield dhe një Ligë Evrope. Ai u emërua Sir Matt Busby Lojtari i Vitit për tre sezone rresht (2013–14, 2014–15 dhe 2015–16), duke u bërë lojtari i parë në histori që e fiton këtë çmim tre herë rresht (katër herë gjithsej). Ai gjithashtu u emërua në PFA Ekipin e Vitit katër herë rresht (pesë herë gjithsej) nga viti 2015 e deri në 2018. Ai gjithashtu u emërua në FIFA FIFPro World11. De Gea u largua nga United në vitin 2023, duke qëndruar pa ekip për një vit para se të kalonte në Itali te Fiorentina.

De Gea u konsiderua për një kohë të gjatë si pasuesi i legjendës Iker Casillas në portën e Spanjës. Ai ishte kapiteni i ekipit nën-21 që fitoi Kampionatin Evropian në vitet 2011 dhe 2013. Ai debutoi me ekipin e parë në vitin 2014 dhe luajti në Kupën e Botës të atij viti. Ai më pas ishte titullar në Euro 2016 dhe Kupën e Botës 2018, duke u krikuar për performancat e tij në këtë të fundit. Ai e humbi vendin e titullarit ndaj Unai Simón në Euro 2020.

Karriera me klube
Atlético Madrid
Të rinjtë dhe ekipi B
De Gea u bë pjesë e akademisë së Atlético Madridit në moshën 13 vjeç pasi trajneri i tij i atëherëshëm Juan Luis Martín e gënjeu klubin duke i thënë se Rayo Vallecano ishte gati t'a transferonte. Ai u zbulua nga skauti Diego Díaz i cili firmosi me të menjëherë. Në vitin 2008, në moshën 17 vjeç, De Gea firmosi kontratën e tij të parë si profesionist me klubin deri në vitin 2011. Ai e shpenzoi sezonin e dytë me ekipin B duke luajtur në Segunda División B. Në verën e vitit 2009, Numancia dhe klubi anglez Queens Park Rangers kërkuan të firmosnin me portierin në formë huazimi. Drejtori sportiv i Atléticos Jesús García Pitarch këmbënguli për një kalim te Numancia, por De Gea refuzoi. Për këtë veprim, ai u ndëshkua duke u detyrar të stërvitej i vetëm. Disa javë më pas, trajneri i ekipit Abel Resino e pa De Gean duke u stërvitur vetëm dhe e ftoi të stërvitej me ekipin e parë, duke u vendosur si portier i tretë. Klubi gjithashtu refuzoi një ofertë për një transferim të përherëshëm nga Wigan Athletic.

2009–2010: Thirrja në ekipin e parë
parapamje|majtas|De Gea duke luajtur me Atlético Madridin në vitin 2010.|202x202px
De Gea u thirr në ekipin e parë para nisjes së sezonit 2009–10 si zëvëndësuesi i portierit titullar Roberto Jiménez, kjo pasi portieri rezervë Sergio Asenjo ishte thirrur nga ekipi nën-20 i Argjentinës për të luajtur në Kupën e Botës nën-20. De Gea debutoi si profesionist më 30 shtator në ndeshjen e fazës së grupeve të UEFA Ligës së Kampioneve kundër Portos, duke hyrë si zëvëndësues në minutën e 27të pas dëmtimit të Jiménez; ai pësoi dy gola në minutat e fundit të ndeshjes, me Atléticon që u mposht 2–0. Tre ditë më pas, ai debutoi në La Liga në ndeshjen kundër Real Zaragozës; në minutën e 19të, ai shkaktoi një penallti të cilën e priti, duke ndihmuar ekipin të fitonte 2–1. Ai e përshkroi debutimin e tij në Stadiumin Vicente Calderón si një "ëndërr fëmijërie e bërë realitet". Në janar 2010, De Gea u lakua si një zëvëndësues i mundshëm i portierit të Manchester United, Edwin van der Sar, i cili do të tërhiqej në vitin 2011. Megjithatë, më 28 janar De Gea firmosi një kontratë të re me klubin deri në vitin 2013.

Pas disa paraqitjesh nën nivel të Asenjos dhe mbërritjes së trajnerit të ri Quique Sánchez Flores, De Gea e mbylli sezonin 2009–10 si titullar. Ai u shpall lojtari më i mirë në ndeshjet kundër Athletic Bilbaos dhe Valencias. Ai gjithashtu ishte protagonist në suksesin e ekipit në Ligën e Evropës, duke luajtur tetë ndeshje, përfshirë edhe finalen ku Atlético fitoi 2–1 kundër Fulhamit në kohën shtesë. I pyetur për sezonin e parë të De Geas, Diego Forlán deklaroi: "David ishte shumë mirë për nivelin elitar në moshën 19 vjeç dhe lojtarët kishin besim te ai."

2010–2011: Sezoni i fundit dhe largimi
parapamje|djathtas|De Gea duke luajtur në derbin e Madridit në nëntor 2010.
De Gea e nisi sezonin e ri duke e mbajtur portën e paprekur në fitoren 2–0 kundër Interit në UEFA Superkupën Evropiane; në minutën e 90të, ai priti penalltinë e Diego Militos. Në shtator, media raportoi se trajneri i United, Sir Alex Ferguson, kishte humbur ndeshjen e Kupës së Ligës kundër Scunthorpe United për të parë De Gean të luante kundër Valencias. De Gea reagoi duke thënë se ai kishte një kontratë me klubin deri në vitin 2013.

Pas derbit të Madridit kundër Real Madridit më 7 nëntor, De Gea u etiketua si pasuesi i Iker Casillasit te Spanja, një etiketim me të cilën Casillas ishte dakord, duke thënë: "Në Spanjë jemi me fat që kemi portierë të mirë dhe së shpejti De Gea mund të luftojë për vendin tim në formacion." Trajneri i Spanjës Vicente del Bosque tha se De Gea ishte "e ardhmja e ekipit". Ai luajti si titullar gjatë gjithë sezonit, duke u aktivizuar në të 38 ndeshjet e kampionatit, të cilën Atlético e mbylli në vendin e 7të.

Manchester United
Transferimi
Përgjatë sezonit 2010–11, media spekulloi se Manchester United do të blinte De Gean si zëvëndësuesin e portierit holandez Edwin van der Sar, i cili u tërhoq në fund të sezonit. Pas ndeshjes së lamtumirës së mbrojtësit Gary Neville më 24 maj, Ferguson pretendoi se klubi kishte arritur një marrëveshje për të sjellur De Gean në Old Trafford, një pretendim që u hodh poshtë nga përfaqësuesit e lojtarit dhe stafi drejtues i Atléticos. De Gea gjithashtu deklaroi se ai do të vendoste për të ardhmen e tij pas përfundimit të UEFA Kampionatit Evropian nën-21, që u fitua nga Spanja. Pas përfundimit të turnamentit, ai u pa më 27 qershor në Manchester duke kryer vizitat mjekësore. Një ditë më pas, u raportua se United kishte bërë një ofertë zyrtare për kartonin e lojtarit. Transferimi u zyrtarizua më 29 qershor për 18.9 milion £, në atë kohë shifër rekord në Britani për një portier.

Gjatë prezantimit të tij, De Gea tha se idhulli i tij i fëmijërisë ishte ish portieri i United, Peter Schmeichel. Ai u krahasua me Edwin van der Sar, duke fituar edhe pseudonimin "Van der Gea".

2011–2013: Sezoni i parë në Old Trafford dhe titulli i Premier Ligës

De Gea luajti ndeshjen e parë me Manchester Unitedin në fitoren 3–1 në miqësoren kundër Chicago Fire më 23 korrik. Debutimi i tij zyrtar erdhi kundër Manchester Cityt në Community Shield. Pavarësisht së pësoi dy gola në pjesën e parë, United fitoi 3–2 me përmbysje. Ai luajti ndeshjen e tij të parë në Premier Ligë më 14 gusht në fitoren 2–1 kundër West Bromwich Albion, duke u kritikuar për golin e pësuar. Në përfundim të ndeshjes, ai u mbrojt nga trajneri Ferguson. Ai e mbajti portën e paprekur në ndeshjen e dytë të kampionatit, ku United fitoi 3–0 kundër Tottenham Hotspur. Në ndeshjen e rradhës, ai priti një penallti të Robin van Persiet në fitoren rekord 8–2 të United kundër Arsenalit.

Më 18 shtator, De Gea bëri disa pritje në fitoren 3–1 kundër Çelsit, veçanërisht kundër Ramiresit – kur mesfushori e kishte portën e bosh por u ndal nga De Gea i cili me shpejtësi e kapi topin. Ai vazhdoi me formën e mirë në ndeshjet e rradhës, duke fituar komplimentat e shokëve të ekipit Patrice Evra dhe Darren Fletcher. De Gea luajti ndeshjen e parë si titullar në Ligën e Kampioneve në barazimin 3–3 kundër Baselit në fazën e grupeve. Më 15 tetor, ai u dallua për performancën e tij në Anfield kundër Liverpoolit, duke i dhënë ekipit një barazim. Pas përfundimit të ndeshjes, trajneri i Liverpoolit Kenny Dalglish deklaroi me humor: "Mendova se media tha që ai ishte në vështirësi."
majtas|parapamje|302x302px|De Gea gjatë sezonit të tij të parë në Angli.

Më 23 tetor, De Gea luajti në humbjen rekord 6–1 kundër Manchester Cityt në shtëpi. Kjo ishte hera e parë që nga viti 1930 që United pësonte gjashtë gola në Old Trafford. Pas kësaj, ai ishte në qëndër të kritikave për golin e pësuar në minutat shtesë në humbjen 3–2 kundër Blackburn Rovers. I pyetur në lidhje me këtë, De Gea deklaroi se "të gjithë portierët bëjnë gabime", duke shtuar se "kam qëllim të qëndroj këtu për shumë vite dhe të bëhem një portier i madh i klubit dhe të fitoj respektin që shpresoj të marr." Pas kësaj ndeshje, ai u zëvëndësua në formacion nga danezi Anders Lindegaard. Ai u rikthye si titullar më 5 shkurt 2012 në ndeshjen kundër Çelsit, duke përfituar nga dëmtimi i Lindegaard. Ai e konsideroi pritjen vendimtare kundër Juan Matës si një moment kyç për të, duke e rifituar vendin e titullarit për 19 ndeshjet e ardhshme.

De Gea e mbylli sezonin e parë në Angli me 39 ndeshje në të gjitha kompeticionet, përfshirë 29 në kampionat. Sezoni i tij i parë u konsiderua i vështirë, me De Gean i cili pranoi se presioni i të qënit pjesë e një klubi si United ishte i madh. Ai gjithashtu shtoi se kishte menduar largimin pas mbarimit të sezonit.

De Gea humbi fazën para-sezonale të Manchesterit për shkak të angazhimit të tij në Lojërat Olimpike 2012. Megjithatë, ai u rikthye në kohë për ndeshjen hapëse të kampionatit, ku United u mposht 1–0 nga Evertoni. Në ndeshjen e rradhës, ekipi fitoi 3–2 në shtëpi kundër Fulhamit. Pavarësisht disa pritjeve, ai pati një keqkuptim me mbrojtësin Nemanja Vidić, i cili shkaktoi autogol. Më 9 dhjetor, ai bëri dy pritje rresht kundër Carlos Tevezit dhe David Silvës në fitoren 3–2 në derbin kundër Manchester Cityt. Ai ishte sërisht protagonist në fitoren 3–1 kundër Sunderlandit në ndeshjen e rradhës, duke bërë dy pritje rresht ndaj Craig Gardner dhe Stéphane Sessègnon.

Më 20 janar 2013, De Gea u fajësua për një grushtim të topit që lejoi Tottenhamin të shënonte në minutat shtesë dhe të barazonte ndeshjen në White Hart Lane. Ai u kritikua nga ish kapiteni i United Gary Neville, i cili tha: "Duhet të mësosh në mënyrën më të vështirë dhe ai po mëson në një mjedis shumë të pafalshëm ku ai gjykohet vazhdimisht në nivelin më të lartë. Ekziston një teori që ai e shpëtoi Manchester Unitedin sepse bëri dy ose tre pritje të shkëlqyera, por për fat të keq kjo është një humbje kohe. Ai luajti mirë dje, por të luash mirë për 92 minuta e gjysmë dhe më pas ta bësh atë në të 93-ën është problem në një klub të tillë." Ferguson i quajti kritikët e De Geas "idiot". Më 13 shkurt, De Gea bëri disa pritje vendimtare në barazimin 1–1 kundër Real Madridit në Stadiumin Santiago Bernabéu në ndeshjen e parë të raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve. Pas ndeshjes, Ferguson deklaroi se performanca e tij ishte "e shkëlqyer".

Manchester United e mbylli sezonin duke fituar titullin e Premier Ligës. Performanca e De Geas u vu në dukje në këtë sezon, duke u emëruar në PFA Ekipi i Vitit i Premier Ligës. Ai e mbajti portën e paprekur në 11 ndeshje nga 28 të luajtura, duke u renditur në vendin e pestë për çmimin Doreza e Artë e Premier Ligës.

2013–2015: Ndeshja e 100të me klubin dhe çmimet individuale
Sezoni 2013–14 nisi me suksesin në FA Community Shield kundër Wigan Athletic, ndeshje të cilën De Gea e luajti si titullar për 90 minuta. Më 5 tetor 2013, pritja e tij ndaj Emanuele Giaccherinit në fitoren 2–1 në transfertë kundër Sunderlandit u përshkrua nga Peter Schmeichel si një nga pritjet më të mira që ai kishte parë në Premier Ligë. Dakord me këtë koment ishte edhe trajneri i ekipit David Moyes, i cili deklaroi se kjo pritje ishte vendimtare për fatin e ndeshjes, pasi në atë moment United ishte në distanvazh, duke shtuar se De Gea "po vazhdon të përmirësohet".

Më 1 dhjetor, De Gea luajti ndeshjen e tij të 100të në të gjitha kompedicionet me klubin në barazimin 2–2 kundër Tottenhamit. Në ndeshjen gjysëm-finale të Kupës së Ligës kundër Sunderlandit, De Gea u fajësua pësimin e një goli të Phil Bardsley në minutat e fundit të kohës shtesë; një gol në momentet e fundit nga Javier Hernández e dërgoi ndeshjen te gjuajtjet e penalltive, aty ku United u mposht 2–1, pavarësisht se De Gea priti penalltitë e Steven Fletcher dhe Adam Johnson. Më 19 mars, gjatë fitores 3–0 kundër Olympiacosit në ndeshjen e dytë të raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve, De Gea mori vlerësime të shumta për një pritje të dyfishtë para përfundimit të pjesë së parë, e cila u përshkrua si "e jashtëzakonshme". Shoku i ekipit Phil Jones pas mbarimit të ndeshjes deklaroi se De Gea është mes portierëve më të mirë në botë. Në përfundim të sezonit, De Gea u nderua me çmimet e klubit "Lojtari i Vitit i Lojtarëve" si dhe "Lojtari i Vitit i Tifozëve".

United e nisi sezonin 2014–15 duke fituar vetëm një nga katër ndeshjet e para të sezonit. De Gea ndihmoi ekipin të fitonte dy ndeshje rresht për herë të parë me holandezin Louis van Gaal si trajner kundër Evertonit më 5 tetor 2014. Në këtë ndeshje, ai bëri disa pritje vendimtare, duke ndalur edhe penalltinë e Leighton Baines, me United që fitoi 2–1; ai u shpall lojtari më i mirë pas përfundimit të ndeshjes. De Gea u bë portieri i parë që i priste penalltinë Baines, i cili kishte shënuar në të 14 tentativat e tij. De Gea gjithashtu u dallua në ndeshjet kundër West Bromit dhe Çelsit, duke u shpallur lojtari më i mirë i klubit për muajin tetor. Më 14 dhjetor, De Gea u shpall lojtari më i mirë në fitoren 3–0 kundër Liverpoolit, duke kryer tetë pritje. Kjo performancë u vlerësua si më e mira e sezonit 2014–15 të Premier Ligës. Ai gjithashtu u komplimentua nga Van Gaal. Gjatë merkatos së dimrit, media raportoi se De Gea do të largohej nga klubi, një pretendim që u hodh poshtë nga vetë lojtari, i cili deklaroi se ishte "krenar" që luante me United. Ai u nxit nga Peter Schmeichel dhe Gary Neville për të rinovuar kontratën me klubin.

Në përfundim të sezonit, De Gea u emërua si kandidat për çmimet PFA Lojtari i Vitit i Lojtarëve dhe PFA Lojtari i Ri i Vitit, që u fituan respektivisht nga Eden Hazard dhe Harry Kane. Më 26 prill, ai u përfshi në PFA Ekipin e Vitit, duke qënë lojtari i vetëm i United që u përfshi. Ai gjithashtu fitoi çmimet e klubit Sir Matt Busby Lojtari i Vitit dhe Lojtari i Vitit i Lojtarëve për të dytin sezon rresht. Pritja e tij kundër Evertonit u vlerësua si Pritja e Sezonit në Premier Ligë nga Match of the Day; kjo ishte hera e dytë rresht që ai e fitonte këtë çmim.

2015–2017: Transferimi i dështuar te Real Madridi dhe suksesi në Ligën e Evropës
parapamje|upright|De Gea në aksion me United në vitin 2016.
Më 7 gusht 2015, trajneri i Manchester United, Luis Van Gaal deklaroi se De Gea mund të mos thirrej për ndeshjen hapëse të Premier Ligës kundër Tottenhamit për shkak të paqartësisë rreth të ardhmes së tij. Gjashtë ditë më pas, Van Gaal tha se De Gea i kishte kërkuar trajnerit të portierëve Frans Hoek që të lihej jashtë ekipit. Vetë De Gea deklaroi se ai asnjëherë nuk kishte kërkuar të mos luante, por filloi të stërvitej me ekipin rezervë. Më 31 gusht, pas një muaji spekullimesh, Manchester United dhe Real Madridi arritën një marrëveshje për transferimin e De Geas pas 29 milion £ si dhe kartonin e Keylor Navas. Megjithatë, marrëveshja nuk u finalizua në kohë, duke bërë që të anullohej. Pasi transferimi dështoi dhe merkatoja verore u mbyll, trajneri i Spanjës Vicente del Bosque deklaroi se do të ishte e vështir që De Gea të thirrej në Euro 2016 nëse do të vazhdonte të mos ishte pjesë e ekipit të parë të United.

Më 11 shtator, De Gea firmosi një kontratë të re katër-vjeçare me klubin me mundësi rinovimi edhe për një vit. Dymbëdhjetë ditë më pas, ai luajti ndeshjen e parë si kapiten në takimin e raundit të tretë të Kupës së Ligës kundër Ipswich Town, duke marrë shiritin nëntë minuta nga fundi. Në prill 2016, ai u emërua sërisht në PFA Ekipin e Vitit. Më 23 prill, ai priti një penallti të Romelu Lukakut në fitoren 2–1 kundër Evertonit në FA Cup, duke kualifikuar ekipin në finale.

Në maj 2016, De Gea u bë lojtari i parë në historinë e Manchester United që shpallet lojtari i vitit tre herë rresht. Gjatë të njëjtit muaj, ai fitoi çmimin "Pritja e Sezonit nga BBC Match of the Day Save" për pritjet e tij në ndeshjen kundër Watfordit më 21 nëntor 2015. Në fitoren 3–1 kundër AFC Bournemouth në ndeshjen e fundit të sezonit, De Gea humbi mundësinë për të fituar Dorezën e Artë të Premier Ligës pas një autogoli në minutat shtesë të Chris Smalling.

Vera e vitit 2016 pa mbërritjen e trajnerit portugez José Mourinho në krye të United. De Gea luajti si titullar në debutimin e Mourinhos. United fitoi 2–1 kundër Leicester City në FA Community Shield, duke e nisur sezonin me trofe. De Gea e nisi Premier Ligën duke e mbajtur portën e paprekur në dy nga tre ndeshjet e para, respektivisht kundër Southamptonit dhe Hull Cityt. Më 23 tetor, ai luajti 90 minuta në disfatën 4–0 kundër Çelsit, e cila ishte humbja më e madhe e ekipit që nga disfata 6–1 kundër Manchester Cityt në tetor 2011. Në shkurt 2017, De Gea fitoi Kupën e Ligës për herë të parë në karrierë pas suksesit 3–2 në finale kundër Southamptonit.

Më 20 prill 2017, De Gea u emërua në PFA Ekipin e Vitit për herë të katërt në karrierë. Më 24 maj, ai fitoi trofeun e tretë të sezonit pasi United mposhti 2–0 Ajaxin në finalen e Ligës së Evropës; De Gea qëndroi në stol për 90 minuta por luajti tre ndeshje gjatë kësaj fushate.

2017–2020: Doreza e Artë e Premier Ligës dhe rënja në formë
parapamje|majtas|De Gea me trajnerin Mourinho gjatë një ndeshje të Ligës së Kampioneve në vitin 2017.
Më 17 shtator 2017, në fitoren kundër Evertonit në ndeshjen e 5të të kampionatit, De Gea e mbajti portën e paprekur për herë të katërt në këtë sezon dhe për herë të 100të si lojtari i Manchester United. Gjatë fitores 2–1 kundër Arsenalit në dhjetor, De Gea u emërua lojtari i ndeshjes për performancën e tij, duke kryer 14 pritje. Ai barazoi rekordin e Tim Krulit dhe Vito Mannones për numrin e pritjeve në një ndeshje të Premier Ligës. Në prill 2018, ai mori një tjetër nominim në PFA Ekipin e Vitit, duke qënë sërisht lojtari i vetëm i United që u përfshi. Më 18 maj, pas barazimit pa gola kundër West Ham United, De Gea u shpall fitues i Dorezës së Artë të Premier Ligës për herë të parë në karrierë, duke e mbajtur portën e prekur në 18 ndeshje gjatë sezonit 2017–18.

De Gea e nisi sezonin e ri duke e mbajtur portën e paprekur në pesë nga 25 ndeshjet e tij të para të sezonit. Megjithatë, ai u përmirësua në nisjen e vitit 2019, duke arritur të njëjtin numër në vetëm tetë ndeshje. Më 13 janar 2019, ai bëri 11 pritje në fitoren 1–0 kundër Tottenhamit, duke u bërë portieri i dytë për numrin e pritjeve në një ndeshje të Premier Ligës; rekordi është 14 pritje dhe mbahet nga ai dhe dy të tjerë. Më 24 shkurt, ai nuk pësoi në ndeshjen kundër Liverpoolit, duke u arritur ndeshjen e 100të pa pësuar gol në Premier Ligë. Me këtë, ai u bë portieri i shtatë në historinë e Premier Ligës që arrin këtë shifër si dhe portieri i dytë i United pas Peter Schmeichel. De Gea pësoi një rënje në formë në mars dhe prill, duke u fajsuar nga tifozët dhe analistët për gabimet e bëra në humbjet kundër Arsenalit, Barcelonës, Evertonit dhe Manchester Cityt si dhe në barazimin kundër Çelsit. Ai e mbylli sezonin me vetëm 10 ndeshje pa pësuar gol, përfshirë 7 në Premier Ligë në 38 ndeshje, duke regjistruar shifrën më të ulët që kur i'u bashkua klubit në vitin 2011.

Më 3 korrik 2019, klubi i ofroi De Geas rinovimin e kontratës. Negociatat vazhduan për dy muaj, dhe më 16 shtator, ai firmosi një kontratë të re katër-vjeçare. Ai e nisi sezonin e ri duke luajtur 90 minuta në fitoren 4–0 kundër Çelsit në ndeshjen hapëse të Premier Ligës. Në tetor, ai ishte në dyshim për të luajtur në derbin kundër Liverpoolit për shkak të një dëmtimi që pësoi me Spanjën. Megjjthatë, ai luajti si titullar me United që barazoi 1–1.

parapamje|djathtas|210px|De Gea duke luajtur në derbin kundër Liverpoolit.
Në ndeshjen e parë të United pas rifillimit të sezonit pas ndërprejes nga pandemia e COVID-19, De Gea bëri një gabim që i kushtoi United fitoren ndaj Tottenhamit. Ky gabim erdhi pas gabimeve të tjera në ndeshjet kundër Crystal Palace, Watfordit dhe Evertonit. Kjo formë negative, e ngjashme me atë të sezonit të kaluar, bëri që tifozët të kërkonin vendosjen e Dean Henderson si portieri titullar i ekipit. Trajneri Ole Gunnar Solskjær i doli në mbrojtje spanjollit, duke thënë: "Dean Henderson një ditë do të jetë numri 1 i Anglisë dhe Manchester United, por aktualisht David de Gea është portieri më i mirë në botë." Megjithatë, De Gea vazhdoi formën e tij negative, duke pasur faj në një nga tre golat e pësuar në humbjen kundër Çelsit në gjysëm-finalen e FA Cup. Përpara kësaj, De Gea u bë lojtari i parë i parë jo-britanik me më shumë ndeshje për klubin pasi luajti 90 minuta të plota në fitoren 3–0 në transfertë kundër Aston Villës. Ai gjithashtu regjistroi ndeshjen e 400të me klubin katër ditë më pas në barazimin 2–2 kundër Southamptonit. Më 16 korrik, De Gea e mbajti portën e paprekur për herë të 112të në Premier Ligë në ndeshjen kundër Crystal Palace, duke barazuar rekordin e klubit të mbajtur nga Peter Schmeichel. Ai e theu rekordin në ndeshjen e fundit të sezonit kundër Leicester Cityt.

2020–2023: Sezonet e fundit dhe largimi
parapamje|majtas|200px|De Gea duke luajtur në Ligën e Kampioneve kundër Atalantës.
Rikthimi i Dean Henderson nga huazimi te Sheffield United bëri që De Gea ta niste sezonin 2020–21 me një rival për vendin titullar në formacion për herë të parrë që kur mbërriti në klub. Ai e nisi sezonin si titullar, duke humbur vetëm dy nga 26 ndeshjet e para të ekipit; ai u la jashtë ekipit për ndeshjen kundër West Hamit më 5 dhjetor 2020 për shkak të një dëmtimi si dhe nuk luajti në ndeshjen kundër Sheffield United më 17 dhjetor, me trajnerin i cili preferoi Henderson. Më 2 shkurt 2021, De Gea luajti 90 minuta në fitoren rekord 9–0 kundër Southamptonit në kampionat; kjo ishte fitorja më e madhe në historinë e Premier Ligës.

De Gea ishte titullar edhe në Ligën e Kampioneve, duke luajtur pesë nga gjashtë ndeshjet e fazës së grupeve. United nuk e kaloi grupin, duke rënë në Ligën e Evropës, aty ku Henderson u preferua si titullar. Megjithatë, situata ndryshoi në mars 2021 pasi De Gea iku në Spanjë për lindjen e fëmijës së tij. Pasi u rikthye në ekip, Henderson u bë titullar në Premier Ligë kurse De Gea luajti në Ligën e Evropës. Ai në pësoi gol në të dy ndeshjet çerek-finale kundër Granadës. Më 6 maj, në ndeshjen e dytë gjysëm-finale kundër Romës, De Gea bëri nëntë pritje në humbjen 3–2 në Stadio Olimpico. United u kualifikua në finale me rezultatin e përgjithshëm 8–5. Në finalen e Ligës së Evropës kundër Villarrealit, De Gea humbi penalltinë e fundit të ekipit të tij në humbjen 11–10 me penallti kundër spanjollëve pasi koha e rregullt dhe shtesa u mbyllën në barazim 1–1.

De Gea e nisi sezonin e tij të 11të me Manchester United duke luajtur në fitoren 5–1 kundër Leeds United. Ndeshja e tij e parë pa pësuar gol erdhi në javën e tretë kundër Wolverhampton Wanderers, ku United fitoi minimalisht 1–0. Më 19 shtator, ai priti penalltinë e Mark Noble në fitoren 2–1 kundër West Hamit, duke regjistruar pritjen e parë të një penalltie që nga viti 2016, kur ai ndali Lukakun e Evertonit. De Gea e mbylli sezonin me vetëm 8 ndeshje pa pësuar gol nga 38, me ekipin që u rendit në vendin e 6të.

parapamje|djathtas|180px|De Gea u largua nga klubi në fund të sezonit 2022–23.
Më 16 tetor 2022, De Gea luajti ndeshjen e tij të 500të me klubin në të gjitha kompedicionet në barazimin pa gola kundër Newcastle United në kampionat. Ndeshja e tij e 400të në Premier Ligë erdhi në fitoren 2–0 në transfertë kundër Leeds United më 12 shkurt 2023, duke u bërë lojtari i parë jo-britanik i klubit që e arrin këtë shifër. Dy javë më pas, De Gea e mbajti portën e paprekur në fitoren 2–0 kundër Newcastle United në finalen e Kupës së Ligës, duke fituar trofen e 8të me Red Devils. Kjo ishte ndeshja e 181të e tij pa pësuar gol, duke thyer rekordin e Peter Schmeichel si portieri me më shumë ndeshje pa pësuar gol i United. Ai e mbylli kampionatin me 38 ndeshje të luajtura dhe 17 ndeshje pa pësuar, duke fituar Dorezën e Artë të Premier Ligës për herë të dytë në karrierë. Më 3 qershor, De Gea luajti ndeshjen e fundit me klubin në humbjen 2–1 kundër Manchester Cityt në finalen e FA Cup.

Kontrata e De Geas me klubin skadoi më 1 korrik 2023 kurse negociatat për një marrëveshje të re u prishën, duke e lënë portierin pa ekip.  Largimi i tij nga klubi u zyrtarizua më 8 korrik. De Gea u largua nga Manchester United si lojtari i shtatë me më shumë ndeshje në histori, me 545 në të gjitha kompedicionet. Ai u bë lojtari i fundit i epokës së Sir Alex Ferguson që u largua nga klubi.

Fiorentina
Më 9 gusht 2024, De Gea firmosi si lojtar i lirë me klubin italian Fiorentina pasi shpenzoi sezonin 2023–24 pa ekip. Ai debutoi me ekipin dy javë më vonë në barazimin 3–3 kundër Puskás Akadémia në raundin play-off të UEFA Ligës së Konferencave. Më 6 tetor, ai priti dy penallti në fitoren 2–1 në shtëpi kundër Milanit në Serie A. Ai e mbylli sezonin e parë në Firence me 42 ndeshje në të gjitha kompeticionet. Më 31 maj 2025, De Gea firmosi një kontratë të re tre-vjeçare me klubin.

Karriera ndërkombëtare
Të rinjtë
parapamje|majtas|De Gea me ekipin nën-21 në vitin 2011.|190x190px
De Gea ndihmoi ekipin nën-17 të fitonte UEFA Kampionatin Evropian 2007 dhe të arrinte në finalen e Kupës së Botës 2007. Në maj 2010, falë paraqitjeve të tij me Atléticon, De Gea u emërua nga trajneri Vicente del Bosque në listën paraprake me 30 lojtarë për FIFA Kupën e Botës 2010; megjithatë, ai nuk ishte pjesë e listës përfundimtare me 23 lojtarë. Në vitin 2011, De Gea ishte pjesë e ekipit nën-21 që fitoi UEFA Kampionatin Evropian në Danimarkë, duke u emëruar në Ekipin e Turnamentit.

Më 15 maj 2012, De Gea u thirr sërisht në ekipin e parë për dy ndeshjet miqësore kundër Serbisë dhe Kinës. Ai ishte në konsideratë për t'u thirrur në Euro 2012, por nuk u përzgjodh në listën përfundimtare. Megjithatë, ai u zgjodh për turnamentin e Lojërave Olimpike Verore, duke luajtur si titullar në të tre ndeshjet e grupit, me Spanjën që u eliminua. Një vit më pas, ai e fitoi sërisht Kampionatin Evropian me ekipin nën-21, duke u emëruar sërisht në Ekipin e Turnamentit.

Ekipi i parë
Më 13 maj 2014, De Gea u zgjodh në listën paraprake të Spanjës për FIFA Kupën e Botës 2014, si dhe në listën përfundimtare disa ditë më pas. Ai bëri debutimin e tij me ekipin më 8 qershor në fitoren 2–0 në miqësoren kundër El Salvadorit, duke zëvëndësuar Casillasin në shtatë minutat e fundit. De Gea ishte lojtari i vetëm i Spanjës që nuk u aktivizua në turnament, duke qënë zgjedhja e tretë në portë mbrapa Casillasit dhe Pepe Reinës. Spanja u eliminua në fazën e grupeve.

Më 4 shtator 2014, De Gea luajti ndeshjen e parë si titullar, duke u aktivizuar për 90 minuta në humbjen 1–0 kundër Francës në miqësore. Ndeshja e tij e parë zyrtare erdhi më 12 tetor në fitoren 4–0 kundër Luksemburgut në kualifikueset e UEFA Euro 2016.

parapamje|De Gea gjatë Kupës së Botës 2018 në Rusi.|317x317px
Pas tërheqjes së Casillas nga ekipi kombëtar, shumë veta sygjeruan se De Gea do të ishte pasuesi i tij në formacion, përfshirë edhe vetë Casillas. Më 31 maj 2016, ai u emërua në listën me 23 lojtarë të trajnerit Del Bosque për UEFA Euro 2016. Ai luajti në ndeshjen hapëse të grupit dhe e mbajti portën e paprekur në fitoren minimale 1–0 kundër Republikës Çeke. Ai gjithashtu nuk pësoi në ndeshjen e dytë kundër Turqisë, ku Spanja fitoi 3–0. Në ndeshjen e tretë të grupit, De Gea pësoi golat e parë në turnament në humbjen 2–1 kundër Kroacisë. Spanja u eliminua në raundin e 16-tave nga Italia me rezultatin 2–0.

Më 21 maj 2018, De Gea u thirr për të luajtur në FIFA Kupën e Botës 2018 në Rusi. Në ndeshjen hapëse të grupit kundër Portugalisë, De Gea gaboi te goli i dytë i Cristiano Ronaldo, gjuajtja e të cilit rrëshkiti nga duart e tij dhe përfundoi në rrjetë; Ronaldo kompletoi tregolëshin e tij me një goditje dënimi, të cilat ishin gjuajtjet e vetme të Portugalisë. Ai e mbajti portën e paprekur në ndeshjen e dytë kundër Iranit, të cilën Spanja e fitoi 1–0. Në ndeshjen e fundit të grupit kundër Marokut, ai pësoi dy gola të tjerë me Spanjën që barazoi 2–2. Performancat e tij të paqëndrueshme në fazën e grupeve sollën kritika nga tifozët dhe analistët, të cilët vunë në dukje se De Gea kishte bërë vetëm një pritje në tre ndeshje. Më 1 korrik, Spanja u eliminua 4–3 me penallti nga Rusia në raundin e 16-tave; De Gea sërisht nuk bëri asnjë pritje gjatë kësaj ndeshje, duke u mposhtur në pjesën e parë nga një penallti e Artem Dzyubës. De Gea e mbylli turnamentin duke pritur vetëm një nga shtatë gjuajtjet në portë që Spanja pësoi, pa përfshirë katër gjuajtjet e penalltive kundër Rusisë, duke u bërë portieri që pret më pak në këtë turnament që nga viti 1966 (të paktën tre ndeshje të luajtura). De Gea kritikoi topin zyrtar të turnamentit Adidas Telstar 18, duke e quajtur "të çuditshëm", si dhe shtoi se "mund të bëhej shumë më mirë".

Më 24 maj 2021, De Gea u zgjodh nga trajneri Luis Enrique për të luajtur në Euro 2020. Gjatë turnamentit, ai ishte zgjedhja e dytë në portë, me Enriquen i cili preferonte Unai Simón. Një vit më pas, ai nuk u zgjodh në ekipin që do të luante në FIFA Kupën e Botës 2022 në Katar; Simón, David Raya dhe Robert Sánchez ishin tre portierët e zgjedhur.

Profili i lojtarit
parapamje|majtas|190px|De Gea konsiderohet një nga portierët më të mirë të gjeneratës së tij.
De Gea konsiderohej një talent i madh i prespektivë në vitet e para të karrierës. Pas kalimit te United, ai u bë një nga portierët më të mirë në botë, si dhe, sipas disa analistëve, portieri më i mirë në botë. De Gea u rrit duke luajtur futsallë deri në moshën 14 vjeç, e cila e ndihmoi në lojën me top; ai gjithashtu mori disa teknika të portierëve të futsallës të cilat shfaqen në aftësinë e tij për të bërë pritje atletike me këmbë. Stili i tij jo i zakonshëm por efektiv i të bërit pritje me këmbë është akredituar si ndryshuesi i stilit të lojës së portierëve.

De Gea është një portier elegant dhe atletik i cili shquhet në veçanti për reflekset e tij të jashtëzakonshme, shkathtësinë, pritjet qëndrore dhe ato me këmbë, duke bërë shpesh herë pritje spektakolare dhe hedhje akrobatike. Ish portieri irlandez Shay Given tha se De Gea ishte portieri më i mirë në botë në vitin 2018. Për më tepër, ai dallohet për vazhdimësinë,  qetësinë, lidershipin dhe pozicionimin në fushë.

Fiziku i tij i vogël bëri që De Gea të kishte vështirësi në kapjen e topave të lartë në fillimet e karrierës, duke vendosur t'i grushtonte ato nga zona e tij. Ne disa raste, ai hezitonte të dilte nga pozicioni i tij. Megjithatë, me kalimin e viteve, ai u përmirësua në duelet ajërore, kontrollin e topit, vendimarrjen dhe aftësinë për të kapur topa të lartë, veçanërisht pas zhvillimit fizik dhe eksperiencës që ai mori pas kalimit te Manchester United. Në vitin 2012, ai u përshkrua si "një prezencë e fortë në zonë" nga Kyle Diller. Megjithatë, në sezonet e fundit te United, aftësia e tij për të dalë dhe kapur topa të lartë pësoi rënje, duke u cilësua si një dopësi, veçanërisht në krahasimin me shokun e ekipit Dean Henderson.

parapamje|djathtas|Gjatë karrierës së tij, De Gea është vlerësuar për pritjet spektakolare dhe hedhjet akrobatike.
Gjatë karrierës së tij, De Gea është vlerësuar për daljet nga porta në situatat një-kundër-një, duke e lejuar të veprojë si portierë i lirë (sweeper-keeper). Megjithatë, në sezonet e fundit te United, gazetari Adam Bate i Sky Sports komentoi në vitin 2019 se De Gea nuk dilte nga porta mjaftueshëm krahasuar me portierët e tjerë të Premier Ligës, duke pëlqyer të qëndronte i tërhequr. Ky ndryshim i stilit të lojës u kritikua nga analisti Mark Ogden i ESPN FC në vitin 2020. Po në të njëjtin vit, Mark Critchley i The Independent tha se De Gea nuk ka qënë asnjëherë komod me një linjë mbrojtje të lartë, duke shtuar se ai është mposhtur rregullisht në duelet një-kundër-një kur ka dalë nga porta. Një artikull i Jonathan Wilson për Irish Times tregoi se roli i portierit të lirë nuk ishte natural për De Gean, si dhe tendenca e tij për t'u qëndruar më i tërhequr me Manchester Unitedin në krahasim me pozicionin e tij te Spanja, që luan me një linjë mbrojtje më të lartë, ishte një nga arsyet e tij për humbjen e formës dhe performancave negative gjatë Kupës së Botës 2018. Përveç aftësive si portier, De Gea dallohet për kontrollin e topit, vizionit dhe shpërndarjen e topit me të dyja këmbët, duke nisur aksione sulmuese nga prapavija; në vitin 2014, De Gea falenderoi trajnerin e portierëve, Frans Hoek, për përmirësimin e tij në lojën me këmbë, të cilën Mark Critchley i The Independent e cilësoi si "mesatare". Critchley i qëndroi këtij mendimi edhe në vitin 2020, duke vënë në dukje se aftësia e De Geas për të shpërndarë topa ishte "e kufizuar" në krahasim me portierët e tjerë të Premier Ligës, kurse në një artikull të vitit 2018 për The Guardian, Wilson mendoi se pasimet e De Geas dhe mungesa e besimit në lojën me këmbë ishte një nga arsyet për kontrastin midis paraqitjeve të tij me Manchester Unitedin dhe Spanjën.

Një tjetër aftësi e De Geas që është vënë në pyetje është aftësia e tij për të pritur penallti. Gjatë karrierës së tij, De Gea priti penallti nga specialistë si Leighton Baines, Diego Milito, Steven Gerrard dhe ish shoku u ekipit Robin van Persie. Megjithatë, gjatë periudhës prill 2016-shtator 2021, ai nuk priti asnjë penallti, duke pësuar plot 40 penallti, përfshirë 11 në finalen e Ligës së Evropës kundër Villarrealit. Në vitin 2024, ai priti për herë të parë në karrierën e tij dy penallti në një ndeshje, duke e arritur këtë si lojtar i Fiorentinës kundër Milanit.

Jeta personale
Në janar 2012, De Gea u konfirmua se kishte hipermetrop; ai shihte mir objektet nga distanca por kishte vështirësi me ato pranë. Gjithsesi, ai tha se kjo nuk ndikon në performancën e tij. De Gea ka deklaruar se është tifoz i muzikëS heavy metal; një nga bandat e tij të preferuara është Avenged Sevenfold. Ai është në një marrëdhënje me këngëtaren spanjolle Edurne që nga viti 2010. Çifti u martua në Menorca më 1 korrik 2023 dha ka një fëmijë: një vajzë e quajtur Yanay e cila lindi më 4 mars 2021. Në vitin 2021, De Gea krijoi një ekip të esports me emrin Rebels Gaming.

Statistikat e karrierës
Klube

+ Ndeshjet dhe golat sipas klubit, sezonit dhe kompeticionitKlubiSezoniLigaKupa KombëtareKupa e LigësEvropaTjetërGjithsejDivizioniNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaAtlético Madrid B2008–09Segunda División B350————350Atlético Madrid2009–10La Liga19070—90—3502010–11La Liga38050—5010490Gjithsej570120—14010840Manchester United2011–12Premier League290100080103902012–13Premier League280501070—4102013–14Premier League3700040100105202014–15Premier League3705010——4302015–16Premier League340601080—4902016–17Premier League350105030104502017–18Premier League370200060104602018–19Premier League380000090—4702019–20Premier League380102020—4302020–21Premier League2600000100—3602021–22Premier League380100070—4602022–23Premier League3806020120—580Gjithsej4150280160820405450Fiorentina2024–25Serie A7000—20—60Gjithsej karriera5140400160980506730

Kombëtarja
parapamje|djathtas|170px|De Gea duke luajtur në Lojërat Olimpike Verore 2012.
Burimi: 
+ Ndeshjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vititEkipi kombëtarVitiNdshGolaSpanja20143020154020161102017702018130201930202040Gjithsej450

Trofe
Klube
Atlético Madrid
UEFA Liga e Evropës: 2009–10
UEFA Super Kupa: 2010

Manchester United
Premier League: 2012–13
FA Cup: 2015–16; finalist: 2017–18, 2022–23
EFL Cup: 2016–17, 2022–23
FA Community Shield: 2011, 2013, 2016
UEFA Liga e Evropës: 2016–17; finalist: 2020–21

Kombëtarja
Spanja nën-17
UEFA Kampionati Evropian nën-17: 2007
FIFA Kupa e Botës nën-17 finalist: 2007

Spanja nën-21
UEFA Kampionati Evropian nën-21: 2011, 2013

Spanja
UEFA Liga e Kombeve finalist: 2020–21

Personale
Doreza e Artë e Premier Ligës: 2017–18, 2022–23
Lojtari i Muajit i Premier Ligës: janar 2022
Pritja e Muajit e Premier Ligës: shkurt 2023
PFA Ekipi i Vitit: 2012–13, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18
PFA Lojtari i Muajit i Premier Ligës i Tifozëve: nëntor 2014
Pritja e Sezonit nga Match of the Day: 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2017–18
Ekipi i Sezonit i UEFA Ligës së Evropës: 2015–16
Ekipi i Sezonit i UEFA Kampionatit Evropian nën-21: 2011, 2013
FIFA FIFPro World11: 2018
Sir Matt Busby Lojtari i Vitit: 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2017–18
Lojtari i Vitit i Lojtarëve i Manchester United: 2013–14, 2014–15, 2017–18, 2021–22

 Referime 

Lidhje të jashtme

David de Gea – Rekordi në kompeticionet e UEFAs
David de Gea – Rekordi në kompeticionet e FIFAs

Kategoria:Lindje 1990
Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Futbollistë spanjollë
Kategoria:Futbollistë në kombëtaren spanjolle
Kategoria:Futbollistë në Atlético Madrid B
Kategoria:Futbollistë në Atlético Madrid
Kategoria:Futbollistë në Manchester United F.C.
Kategoria:Futbollistë në ACF Fiorentina
Kategoria:Futbollistë në La Liga
Kategoria:Futbollistë në Premier League
Kategoria:Futbollistë në Serie A
Kategoria:Futbollistë në 2014 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2016
Kategoria:Futbollistë në 2018 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2020
Kategoria:Lojtarë fitues të UEFA Ligës së Evropës