Blitzkrieg

Blitzkrieg (gjermanisht: nga Blitz 'rrufe' + Krieg 'luftë') është një fjalë e përdorur për të përshkruar një sulm të kombinuar befasues me armë duke përdorur një përqendrim të shpejtë, dërrmues të forcës që mund të përbëhet nga formacione këmbësorie të blinduara dhe të motorizuara ose të mekanizuara, së bashku me artilerinë, ajrin. sulmi dhe mbështetja e afërt ajrore, që ka për qëllim të depërtojë linjat e mbrojtjes së kundërshtarit, pastaj të dislokojë mbrojtësit, të çekuilibrojë armikun duke e bërë të vështirë përgjigjen ndaj frontit që ndryshon vazhdimisht dhe t'i mposhtë ata në një Vernichtungsschlacht vendimtare: një betejë asgjësimi.

Gjatë periudhës ndërluftore, teknologjitë e avionëve dhe tankeve u maturuan dhe u kombinuan me aplikimin sistematik të taktikës tradicionale gjermane të Bewegungskrieg (luftë e manovrimit), depërtimet e thella dhe anashkalimin e pikave të forta të armikut për të rrethuar dhe shkatërruar forcat armike në një Kesselschlacht (beteja e kazanit/ beteja e rrethimit). Gjatë pushtimit të Polonisë, gazetarët perëndimorë miratuan termin blitzkrieg për të përshkruar këtë formë të luftës së blinduar. Termi ishte shfaqur në vitin 1935, në një revistë ushtarake gjermane Deutsche Wehr (Mbrojtja Gjermane), në lidhje me luftën e shpejtë ose të rrufeshme. Operacionet manovruese gjermane ishin të suksesshme në fushatat e viteve 1939-1941 dhe deri në vitin 1940 termi blitzkrieg u përdor gjerësisht në mediat perëndimore. Operacionet Blitzkrieg u kapitalizuan në depërtime të befasishme (p.sh., depërtimi në rajonin pyjor Ardennes), mosgatishmëria e përgjithshme e armikut dhe paaftësia e tyre për të përputhur me ritmin e sulmit gjerman. Gjatë Betejës së Francës, francezët bënë përpjekje për të reformuar linjat mbrojtëse përgjatë lumenjve, por u zhgënjyen kur forcat gjermane arritën të parat dhe vazhduan.

Pavarësisht se ishte e zakonshme në gazetarinë gjermane dhe angleze gjatë Luftës së Dytë Botërore, fjala Blitzkrieg nuk u përdor kurrë nga Wehrmacht si term zyrtar ushtarak, përveç propagandës. Sipas David Reynolds, "Vetë Hitleri e quajti termin Blitzkrieg "Një fjalë krejtësisht idiote" (ein ganz blödsinniges Wort)". Disa oficerë të lartë, duke përfshirë Kurt Student, Franz Halder dhe Johann Adolf von Kielmansegg, madje kundërshtuan idenë se ishte një koncept ushtarak. Kielmansegg pohoi se ajo që shumë e konsideronin si blitzkrieg nuk ishte asgjë më shumë se "zgjidhje ad hoc që thjesht dolën nga situata mbizotëruese". Studenti e përshkroi atë si ide që "dolën natyrshëm nga rrethanat ekzistuese" si një përgjigje ndaj sfidave operacionale. Wehrmacht kurrë nuk e miratoi zyrtarisht atë si koncept apo doktrinë.

Në vitin 2005, historiani Karl-Heinz Frieser përmblodhi blitzkrieg si rezultat i komandantëve gjermanë duke përdorur teknologjinë më të fundit në mënyrën më të favorshme sipas parimeve tradicionale ushtarake dhe duke përdorur "njësitë e duhura në vendin e duhur në kohën e duhur". Historianët modernë tani e kuptojnë blitzkrieg-un si kombinim i parimeve, metodave dhe doktrinave tradicionale ushtarake gjermane të shekullit të 19-të me teknologjinë ushtarake të periudhës së ndërmjetme. Historianët modernë e përdorin termin rastësisht si një përshkrim të përgjithshëm për stilin e luftës manovruese të praktikuar nga Gjermania gjatë pjesës së hershme të Luftës së Dytë Botërore, dhe jo si një shpjegim. Sipas Frieser, në kontekstin e të menduarit të Heinz Guderian mbi formacionet e lëvizshme të armëve të kombinuara, blitzkrieg mund të përdoret si sinonim për luftën manovruese moderne në nivel operacional.

Në vitin 2021, hulumtimi zbuloi se strategjia Blitzkrieg mund të jetë një strategji ushtarake efektive në luftën moderne duke pasur parasysh përzierjen e duhur të terrenit, aftësive luftarake të armikut, nivelit të epërsisë ajrore dhe aftësive taktike bërthamore.Një analizë kuptimplotë i konceptit është bërë nga Karl-Heinz FRIESER, në " Blitzkrieg-Legende. Der Westfeldzug 1940" të tij. Version  i këtij dokumenti u shfaq në Editura Militară sub titlul "Mitul Blitzkrieg-ului. Campania din Vest a Wehrmacht-ului. 1940 ".

Doktrina
Parimet themelore të kësaj doktrine dhe llojet e operacioneve ushtarake janë zhvilluar gjatë shekullit XX disa kombe dhe ushtria kombëtare janë marrë në vitet e ardhshme të Luftës së Parë Botërore. Ushtria Gjermanisht, Wehrmacht faqe shkëlqeu në zbatimin e këtyre koncepteve të përfshirë armë moderne dhe automjeteve në atë kohë si një nga metodat themelore të dizajnuara për të rritur efikasitetin dhe lufton për të lëvizur linjë betejë të thellë në territorin e armikut.

Praktika
Zbatimi i parë praktik i doktrinës dhe koncepteve blickrigut u kryer nga Wehrmacht në fillim të teatrit të operacioneve Luftës së Dytë Botërore. Strategjia ishte veçanërisht e efektshme në qoftë se Pushtimi [ [ Beteja e Francës | French ] ] , [ [ Invasion Hollandë | Dutch ] ] dhe në fillim të [ [ Operacioni Barbarossa | pushtimin e Bashkimit Sovjetik ] ] . Operacioni i suksesshëm ushtarak mbështetur shumë në manovrat depërtimit çuditërisht të shpejtë , papërgatitjen të përgjithshme të armiqve dhe paaftësinë e tyre për të reaguar mjaft shpejt dhe i përgjithësuar koherente ushtarake sulmuese [ [ Gjermania naziste | Gjermania naziste ] ] . Fakti se[ [ 1940 ] ] ushtria gjermane mundi forcat numerikisht superiore e relativisht të shpejtë dhe teknikisht[ [ Francë | French ] ] ka çuar shumë analistë të përfunduar kohën ushtarak i nxituar dhe i gabuar se Wehrmacht do të kishte përdorur një kompleks të ri të sistemit armë përbërë nga lloje të reja të armëve shpikur më parë nga gjermanët .

 Bibliografia 

 Chrisp, Peter. (1991) Blitzkrieg!, Witness History Series. New York: Bookwright Press. ISBN 0-531-18373-4.
 Deighton, Len. Blitzkrieg: From the rise of Hitler to the fall of Dunkirk. 1981.
 Corum, James S. The Roots of Blitzkrieg: Hans von Seeckt and German Military Reform. University Press of Kansas, 1994.
 Edwards, Roger. Panzer: A Revolution in Warfare, 1939-1945. London: Brockhampton Press, 1998.
 Frieser, Karl-Heinz. Mitul Blitzkrieg-ului. Campania din Vest a Wehrmacht-ului. 1940. Editura Militară, 2010.

 House, Jonathan M. Toward Combined Arms Warfare: A Survey of 20th-Century Tactics, Doctrine, and Organization. U.S. Army Command General Staff College, 1984. Reprinted by University Press of the Pacific, 2002.
 Manstein, Erich von. Lost Victories. Trans. Anthony G. Powell. Presidio, 1994.
 Mosier, John. The Blitzkrieg Myth: How Hitler and the Allies Misread the Strategic Realities of World War II. HarperCollins, 2003.
 Sinesi, Michael P. Modern Bewegungskrieg. German Battle Doctrine, 1920-1940. Thesis submitted to Columbian School of Arts and Sciences of The George Washington University, May 2001.
 Bruce Condell (Ed.),David T. Zabecki (Ed.). On the German Art of War: Truppenführung (Literal Trans: 'Troop Leading'). Lynne Rienner Publishers, Inc., 2001 

 Shiko edhe 

 Referimet 
Kategoria:Doktrina luftarake
Kategoria:Gjermani
Kategoria:Strategji ushtarake