Shkrimi kurziv

Shkrimi kurziv (gjerm. kursiv apo lat. cursus) në tipografi,  është tip i shkronjave të rrëzura në të djathtë, të cilat në dukje të parë duken sikur të shkruara me dorëBratoljub Klaić, Rječnik stranih riječi, faqe 771http://hjp.srce.hr/index.php?show=search_by_id&id=eldvWBM%3D, të cilat shërbejnë për të shkruar disa fjalë të caktuara, por nganjëherë edhe për forma të ndryshme stilistike.Opća i nacionalna enciklopedija, sv. 11, faqe 313

 Historia 

Shkrimi kurziv është formuar në fillim të shekullit të XVI-të, në Itali, nga shkronjëshkrirësi Francesko Griffo da Bologna, i cili e punoi fontin kurziv të Antikvës për Alda Manuzijan, i cili në vitin 1501, me këtë font të tillë shtypi librin Vergilija.

 Përdorimi 

Titujt nëpër libra në shumicën e rasteve shkruhen me një font të madh të shkronjave , apo të gjitha vetëm me shkronja të mëdha (apo me të dyja), por nëse ndonjë libër ka pjesë, për titujt e kaptinave apo të nëntitujve, shpeshëherë përdoret kurzivi.Hrvatski pravopis, Matica Hrvatska, Zagreb, 2007., faqe 87, 128b Përveç shkrimit të titujve, me kurziv nganjëherë shënohen burimet (citatet), a nganjëherë edhee parathënjet në libra.shiqo Milivoj Solar, Teorija književnosti, faqe 5-7
Nëse në tekst për shkaqe të ndryshme duhet, ato më së shumti shkruhen në kllapa apo në kurziv.Hrvatski pravopis, Matica Hrvatska, Zagreb, 2007., faqe 86, 127b Por, më së shumti shkrimin kurziv e gjejmë te fjalorët e gjuhëve (P.sh. Anglisht  – Shqip), ku çdo rresh është i përbërë nga tri fonte të shkronjave, ku njëra është kurziv.N. Berisha & A. Simnica: Bazat e teknologjisë grafike, Libri shkollor, Prishtinë 2005, faqe 31

 Referimet 

Kategoria:Tipografi