Poliana

Pollyanna është një roman më i shitur i vitit 1913 nga Eleanor H. Porter, i cili tani konsiderohet klasik i letërsisë për fëmijë, me emrin e karakterit titullar duke u bërë një term popullor për dikë me të njëjtin mendim optimist: [1] një paragjykim nënndërgjegjeshëm ndaj pozitës shpesh përshkruhet si parimi Pollyanna. Libri ishte një sukses i tillë që Porter shpejt prodhoi një vazhdim, Pollyanna Grows Up (1915). Njëmbëdhjetë më shumë pasazhe Pollyanna, të njohura si "Librat e Gëzuar", u botuan më vonë, shumica e tyre e shkruar nga Elizabeth Borton ose Harriet Lummis Smith. Vazhdimi i mëtejshëm pasoi, përfshirë Pollyanna luan lojë nga Colleen L. Reece, botuar në 1997.
Pollyanna është përshtatur për film disa herë. Disa nga më të njohurat janë versioni Disney i 1960-ës, me aktoren e fëmijës Hayley Mills, e cila fitoi një Oskar të veçantë për rolin dhe versionin e vitit 1920 me starring Mary Pickford.
Emri, "Pollyanna", u përmend në këngën "Everybody loves a Lover" (1958), e cila u bë një hit për Doris Day. Poliana rritet ka ne qender nje persnazh shume origjinal Polianen. Ajo eshte nje vajze qe jeta e ka mesuar te vlerësoje forcat e saj te brendshme shpirterore,gjë qe e ben te dallueshme ne rrethin ku jeton, prandaj ndikimi i saj te njerëzit ne nevoje eshte i ndjeshem.

 Permbledhje 
Karakteri i titullit është Pollyanna Whittier, një jetime e re që shkon për të jetuar në qytetin imagjinar të Beldingsville, Vermont, Halla Polly, e cila nuk dëshiron të marrë Pollyanna, por ndjen se është detyra e saj për të motra e ndjerë. Filozofia e jetës së Pollyanna-s përqendrohet në atë që ajo e quan "The Glad Game", një qëndrim optimist dhe pozitiv që mësoi nga babai i saj. Loja konsiston në gjetjen e diçkaje për t'u kënaqur në çdo situatë, pavarësisht se sa e zymtë mund të jetë. Ajo filloi në një incident një Krishtlindje kur Pollyanna, e cila shpresonte për një kukull në fuçinë misionare, gjeti vetëm një palë paterica brenda. Bërja e lojës në vend, babai i Pollyanna i mësoi asaj të shihte anën e mirë të gjërave - në këtë rast, të gëzohej për paterica, sepse ajo nuk kishte nevojë t'i përdorte ato.
Me këtë filozofi, personalitetin e saj me diell dhe shpirtin e sinqertë dhe simpatik, Pollyanna sjell aq shumë gëzim për qytetin e New England të shpërndarë të tezës së saj, që e transformon atë në një vend të këndshëm për të jetuar. Loja e Gëzuar e mbron atë nga qëndrimi i hidhur i tezes së saj: kur teta Polly e vendos atë në një dhomë papafingo me zhurmë, pa qilima apo fotografi, ajo del në pamje të bukur nga dritarja e lartë; kur ajo përpiqet të "ndëshkojë" mbesën e saj për të qenë vonë për darkë duke e dënuar atë me një vakt me bukë dhe qumësht në kuzhinë me shërbëtorin Nancy, Pollyanna e falenderon atë me ngazëllim sepse i pëlqen bukë dhe qumësht dhe ajo i pëlqen Nancy.
Së shpejti Pollyanna mëson disa nga banorët më të shqetësuar të Beldingsville për të "luajtur lojë", gjithashtu, nga një pavlefshëm querulous quajtur znj Snow në një beqar të mjerë, Z. Pendleton, i cili jeton të gjithë vetëm në një rezidencë cluttered. Teta Polly, gjithashtu duke e gjetur veten të pafuqishëm përpara se refuzimi i Pollyanna-s të përkeqësohet gradualisht të shkrihet, megjithëse ajo i reziston lojës më të mirë se kushdo tjetër.
Përfundimisht, megjithatë, edhe optimizmi i fuqishëm i Pollyanna është vënë në provë kur ajo është goditur nga një makinë dhe humbet përdorimin e këmbëve të saj. Në fillim ajo nuk e kupton seriozitetin e gjendjes së saj, por shpirtrat e saj bien kur ajo i është thënë se çfarë ka ndodhur me të. Pas kësaj, ajo shtrihet në krevat, të paaftë për të gjetur ndonjë gjë për t'u kënaqur. Pastaj banorët e qytetit fillojnë të thërrasin në shtëpinë e tezes Polly, të etur për të lënë Pollyanna të dinë se sa inkurajimi i saj ka përmirësuar jetën e tyre; dhe Pollyanna vendos se ajo ende mund të jetë e lumtur që ajo të paktën ka pasur këmbët e saj. Romani përfundon me vallëzimin Polly duke u martuar me ish-loverin e saj Dr Chilton dhe Pollyanna duke u dërguar në një spital ku ajo mëson të ecë përsëri dhe është në gjendje të vlerësojë përdorimin e këmbëve të saj shumë më tepër si rezultat i të qënit i përkohshëm dhe i paaftë për të ecur mirë .

 Ndikimi 
"Kur të shikoni për të këqijat në njerëz duke pritur ta gjejnë atë, ju me siguri do." [2]
Megjithëse një citim i ngjashëm me këtë i atribuohet Abraham Lincoln dhe futur nga drejtori në versionin e filmit Disney të vitit 1960, ai është në të vërtetë nga libri origjinal dhe nuk i atribuohet.
Si rezultat i suksesit të romanit, mbiemri "Pollyannaish" dhe emri "Pollyannaism" [4] u bënë terma popullorë për një tip personaliteti të karakterizuar nga optimizmi i papërmbajtshëm, i dukshëm edhe në rastet më të pafavorshme ose dekurajuese të rrethanave. Nganjëherë përdoret pejorativisht, duke iu referuar dikujt optimizmi i të cilit është i tepruar në pikën e naivitetit ose duke refuzuar të pranojë faktet e një situate të pafat. Ky përdorim pejorativ mund të dëgjohet në hyrjen e këngës George dhe Ira Gershwin 1930 "Por jo për mua": "Unë kurrë nuk dua të dëgjoj nga ndonjë pollyannas gëzuar / të cilët më thonë fati furnizon një bashkëshort / kjo është e gjitha banane". (interpretuar nga Judy Garland në filmin Girl Crazy të vitit 1943) [5]
Fjala "pollyanna" gjithashtu mund të përdoret në mënyrë kolokale për të treguar një shkëmbim dhuratë pushimi, më i njohur zakonisht si Santa Secret, veçanërisht në Filadelfia dhe zonat përreth.
Pollyanna është ende në dispozicion në botimet ribotimesh. [7] Në kulmin e popullaritetit të saj, Pollyanna njihej si "Vajza e Gëzuar", dhe Parker Brothers krijoi edhe The Glad Game, një lojë bordesh. [8] Loja e Gëzuar, një lloj Parcheesi, është bërë dhe shitur nga 1915 deri më 1967 në versione të ndryshme, të ngjashme me lojën popullore britanike Ludo. [9] Loja e bordit u licencua më vonë nga Milton Bradley, por është ndërprerë për shumë vite. [10] Një adaptim i Broadway-it u ngrit në vitin 1916 me emrin Pollyanna Whittier, The Glad Girl. Helen Hayes ishte ylli. [11]
Autor Jerome (Jerry) Griswold analizoi Pollyanna së bashku me 'heronj' të rinj në disa libra të njohur të fëmijëve, p.sh., Little Lord Fauntleroy, Rebecca e Sunnybrook Farm (të dy të portretizuar nga Pickford në film) dhe The Secret Garden Epoka e Artë e Librave të Fëmijëve (përafërsisht Lufta Civile Amerikane në Luftën e Parë Botërore). Duke iu referuar Teorisë së Tre Jetëve të Heroit të Fëmijës, ai tregon se në Pollyanna ekzistojnë tensione të forta ekzotike, megjithëse në forma të maskuara ose të projektuara, në marrëdhëniet midis fëmijës, hallës së saj dhe personave kryesorë meshkuj të rritur, të cilët zgjidhen vetëm nga hallë që martohet me Dr. Chilton në fund të tregimit. Ai e quan Pollyanna 'një roman të ndërlikuar plot me maskime' dhe sheh Pollyanna, jo si një fëmijë naiv por, si një individ i talentuar me aftësinë për të drejtuar optimizmin e saj ekstrem dhe mirëdashjen (për të mirën) drejt manipulimit të emocione negative, botërore, cinike apo të zhgënjyera të të rriturve që banojnë në jetën e saj. [12]