Patriotizmi

Patriotizmi është ndjenja e dashurisë, përkushtimit dhe ndjenjës së lidhjes me atdheun. Kjo lidhje mund të jetë një kombinim i shumë ndjenjave të ndryshme, gjuhës që ka të bëjë me atdheun e dikujt, duke përfshirë aspektet etnike, kulturore, politike ose historike. Ai përfshin një sërë konceptesh të lidhura ngushtë me nacionalizmin, kryesisht nacionalizmin qytetar dhe nganjëherë nacionalizmin kulturor.

Disa manifestime të patriotizmit theksojnë elementin "tokë" në dashurinë për tokën amtare dhe përdorin simbolikën e bujqësisë dhe tokës - krahasoni Blut und Boden.

 Terminologjia dhe përdorimi 
Teprica e patriotizmit në mbrojtjen e një kombi quhet shovinizëm; një term tjetër i lidhur është jingoizmi.

Fjala angleze 'Patriot' rrjedh nga "Compatriot", në vitet 1590, nga frëngjishtja e mesme "Patriote" në shekullin e 15-të. Fjala franceze "bashkatdhetar" dhe "patriot" e kanë origjinën drejtpërdrejt nga latinishtja e vonë Patriota "bashkatdhetar" në shekullin e 6-të. Nga Patriotët grekë "bashkatdhetar", nga Patrios "i baballarëve të dikujt", Patris "atdheu". Termi Patriot "zbatohej për barbarët që perceptoheshin si të paqytetëruar ose primitivë, të cilët kishin vetëm një Patris ose atdhe të përbashkët". Kuptimi origjinal evropian i Patriotëve zbatohej për këdo që ishte bashkatdhetar me origjinë nga ai vend, pavarësisht nga statusi social-ekonomik.

 Histori 
Nocioni i përgjithshëm i virtytit qytetar dhe përkushtimit në grup është vërtetuar në kulturën globale gjatë gjithë periudhës historike. Për mendimtarët iluministë të Evropës së shekullit të 18-të, besnikëria ndaj shtetit konsiderohej kryesisht në kontrast me besnikërinë ndaj Kishës. Argumentohej se klerikët nuk duhet të lejohen të japin mësim në shkollat publike meqenëse atdheu i tyre ishte parajsë, në mënyrë që ata të mos mund të ngjallnin dashurinë për atdheun te nxënësit e tyre. Një nga ithtarët më me ndikim të këtij nocioni klasik të patriotizmit ishte Jean-Jacques Rousseau.

Mendimtarët iluministë kritikuan gjithashtu atë që ata e shihnin si tepricë të patriotizmit. Në 1774, Samuel Johnson botoi Patriotin, një kritikë ndaj asaj që ai e shihte si patriotizëm të rremë. Në mbrëmjen e 7 prillit 1775, ai bëri deklaratën e famshme: "Patriotizmi është streha e fundit e të poshtërve". James Boswell, i cili e raportoi këtë koment në Jetën e tij të Johnson, nuk jep kontekst për citatin, dhe për këtë arsye është argumentuar se Johnson në fakt po sulmonte përdorimin e rremë të termit "patriotizëm" nga bashkëkohësit si John Stuart, 3. Earl of Bute (patriot-ministri) dhe mbështetësit e tij; Johnson foli diku tjetër në favor të asaj që ai e konsideronte patriotizëm "të vërtetë". Megjithatë, nuk ka asnjë provë të drejtpërdrejtë që të kundërshtojë besimin e përhapur se komenti i famshëm i Johnson ishte një kritikë e vetë patriotizmit.

 Aspektet kulturore 
Kultura është shpesh një aspekt integral i patriotizmit. Shumë njerëz patriotë krenohen që ndajnë një kulturë të veçantë, të përbashkët, duke besuar se ajo është thelbësore për identitetin dhe unitetin e tyre kombëtar. Shumë janë të përkushtuar ndaj ruajtjes së kulturës së tyre tradicionale dhe inkurajojnë asimilimin kulturor. Megjithatë, disa nga format më qytetare të patriotizmit priren të ç'theksojnë kulturën etnike në favor të një kulture të përbashkët politike.

 Shiko edhe 

 Referime 

Kategoria:Terminologji politike
Kategoria:Patriotizëm