Kaktusi

Një kaktus (shumësi: kaktus , kaktus , ose më pak i zakonshëm, kaktus ) [3] është anëtar i familjes së bimëve Cactaceae , [Shënim 1] një familje që përfshin rreth 127 lloje me rreth 1750 specie të njohura të rendit Caryophyllales . [4] Fjala "kaktus" rrjedh nga latinishtja nga greqishtja e lashtë κάκτος , kaktos , një emër që fillimisht përdoret nga Theophrastus për një fabrikë me gjemba identiteti i të cilit nuk është i sigurt. [5]Kaktusët ndodhin në një gamë të gjerë formash dhe madhësish. Shumica e kaktusve jetojnë në habitate që i nënshtrohen të paktën disa thatësirës. Shumë prej tyre jetojnë në mjedise jashtëzakonisht të thata, madje edhe duke u gjetur në shkretëtirën e Ataçamës , një nga vendet më të thata në tokë. Kaktusët tregojnë shumë përshtatje për të ruajtur ujin. Pothuajse të gjitha cacti janë succulents , që do të thotë se ata kanë pjesët thickened, mishi i përshtatur për të ruajtur ujë. Ndryshe nga shumë succulents të tjera, rrjedhin është pjesa e vetme e shumë kaktuseve ku ky proces jetik zhvillohet. Shumica e llojeve të cacti kanë humbur gjethet e vërtetë, duke mbajtur vetëm spines , të cilat janë shumë të modifikuar lë. Si edhe të mbrohen kundër herbivores, spines ndihmojnë në parandalimin e humbjes së ujit duke zvogëluar rrjedhjen e ajrit pranë kaktusit dhe duke siguruar njëfarë hije. Në mungesë të gjetheve, rrjedhjet e zgjeruara kryejnë fotosintezë . Kaktusët janë vendas në Amerikë, duke filluar nga Patagonia në jug të pjesëve të Kanadasë perëndimore në veri - me përjashtim të Rhipsalis baccifera , e cila gjithashtu rritet në Afrikë dhe Sri Lanka .

Spinjat e kaktusit prodhohen nga struktura të specializuara të quajtura areole , një lloj dege shumë të reduktuar. Areoles janë një tipar identifikues i cacti. Si dhe spines, areoles të lindë në lule , të cilat janë zakonisht tuba dhe multipetaled. Shumë kaktusë kanë sezone të shkurtra në rritje dhe gjallesa të gjata, dhe janë në gjendje të reagojnë shpejt ndaj çdo reshje shiu, të ndihmuar nga një sistem rrënjësor i gjerë por relativisht i cekët që shpejt thith çdo ujë që arrin sipërfaqen e tokës. Kalljet e kaktusit shpesh janë të shtrydhura ose të sheshuara, gjë që u lejon atyre të zgjerohen dhe të kontraktojnë lehtësisht për thithjen e shpejtë të ujit pas shiut, pasuar nga periudha e gjatë e thatësirës . Ashtu si bimë të tjera të shijshme, shumica e cakteve përdorin një mekanizëm të veçantë të quajtur "metabolizmin crassulacean acid "(CAM), si pjesë e fotosintezë. djersë , gjatë së cilës dioksidi i karbonit hyn impiantit dhe ujit shpëton, nuk ndodh gjatë ditës në të njëjtën kohë si fotosintezë, por në vend të ndodh gjatë natës. Bimore ruan karbonit 
dioksidi merr si acidi malik , duke e ruajtur atë deri në kthimin e ditës dhe vetëm atëherë duke e përdorur atë në fotosintezën. Meqë transpirimi ndodh gjatë orëve të natës më freskuese dhe më të lagura, humbja e ujit reduktohet ndjeshëm.

Shumë kaktusë më të vegjël kanë rrjedha të globit, duke kombinuar volumin më të lartë të mundshëm për ruajtjen e ujit, me sipërfaqen më të ulët të mundshme për humbje të ujit nga frymëmarrja . Më e lartë [Shënim 2] të lirë në këmbë kaktus është Pachycereus pringlei , me një maksimum lartësi regjistruar prej 19.2 m (63 ft), [6] dhe më i vogli është Blossfeldia liliputiana , vetëm rreth 1 cm (0.4 në) në diametër në maturim. [7] Një saguaro plotësisht e rritur ( Carnegiea gigantea ) thuhet të jetë në gjendje të absorbojë sa më shumë 200 litra amerikanë (760 l, 170 litra ujë) gjatë një stuhi shiu. [8]Disa lloje ndryshojnë dukshëm në pamje nga shumica e familjes. Të paktën sipërfaqësisht, bimët e Pereskia gjini i ngjajnë pemëve dhe shkurreve të tjera që rriten rreth tyre. Ata kanë gjethe të vazhdueshme, dhe kur rrjedhin më të vjetra, lëkura. Areoles e tyre i identifikojnë ato si kaktus, dhe pavarësisht nga pamja e tyre, ata gjithashtu kanë shumë përshtatje për ruajtjen e ujit. Pereskia konsiderohet afër specieve stërgjyshore nga të cilat janë zhvilluar të gjitha kaktuset. Në rajonet tropikale, cacti të tjera rriten si alpinistë pyjorë dhe epiphytes (bimë që rriten në pemë). Trungjet e tyre zakonisht janë të rrafshuara, pothuajse në formë gjetheje, me më pak ose pa spinë, siç është kaktusi i njohur i Krishtlindjeve ose kaktusi i Falenderimeve (në gjininë Schlumbergera).

Kaktusët përdorin shumëllojshmëri: shumë lloje përdoren si bimë zbukuruese, të tjerët rriten për ushqim për foragjere ose për foragjere, dhe të tjerët për ushqim (veçanërisht frutat e tyre). Cochineal është produkt i një insekt që jeton në disa cacti.

Shumë bimë lëng në të dy Vjetër dhe të Ri Botëror - të tilla si disa Euphorbiaceae (euphorbias) - bartin një ngjashmëri të habitshme për cacti, dhe gabimisht mund të quhet "kaktus" në përdorim të përbashkët.
Kaktusi      

 Morfologjia 
1.500-1.800 lloje kaktusish kryesisht bien në një nga dy grupet e "kaktuseve thelbësore": opuntias (subfamily Opuntioideae ) dhe "cactoids" (subfamily Cactoideae). Shumica e anëtarëve të këtyre dy grupeve janë lehtësisht të njohur si kaktus. Ata kanë rrjedh me mish të ngopur që janë organet kryesore të fotosintezës . Ata kanë gjethe të munguara, të vogla ose të përkohshme . Ata kanë lule me vezore që qëndrojnë poshtë sepals dhe petals , shpesh thellë të zhytur në një enë të mishit (pjesa e rrjedhës nga e cila rriten pjesët e luleve). Të gjitha cacti kanë areoles- shoots të shkurtër të specializuara të shkurtra me internode jashtëzakonisht të shkurtër që prodhojnë spina , fidaneve normale dhe lule. [9]

Kaktusët e mbetur bien në vetëm dy gjenerata, Pereskia dhe Maihuenia , dhe janë mjaft të ndryshme, [9] që do të thotë se çdo përshkrim i kakteve në tërësi duhet të bëjë shpesh përjashtime për ta. Speciet e pereskia në mënyrë sipërfaqësore i ngjajnë pemëve të tjera pyjore tropikale. Kur të pjekur, ata kanë rrjedh drurësh që mund të mbulohen me leh dhe gjethe të gjata që sigurojnë mjetet kryesore të fotosintezës. Lulet e tyre mund të kenë vezore superiore (dmth. Mbi pikat e lidhjes së sepals dhe petals), dhe areoles që prodhojnë gjethe të mëtejshme. Dy llojet e Maihuenisë kanë trupa të vegjël në formë globesh me gjethe të shquara në majë.   
Zakon i rritjes 
Kaktusët tregojnë një larmi të shprehive të rritjes , të cilat janë të vështira për t'u ndarë në kategori të qarta dhe të thjeshta.

 Kaktusët arborescent 
Ata mund të jenë pemë (arborescent), që do të thotë se ata zakonisht kanë një trungu të vetëm më pak ose më pak të drurëve të kryesuar nga disa në shumë degë . Në gjininë Pereskia , degët janë të mbuluara me gjethe, kështu që speciet e këtij gjini nuk mund të njihen si kaktus. Në shumicën e cacti të tjera, degët janë më tipike kaktus, të zhveshur të gjetheve dhe lëvores, dhe të mbuluara me spines, si në Pachycereus pringlei ose opuntias më të mëdha . Disa kaktus mund të bëhen pemë, por pa degë, siç janë mostrat më të mëdha të Echinocactus platyacanthus . Kaktusët gjithashtu mund të përshkruhen si shkurre , me disa rrjedh që vijnë nga toka ose nga degët shumë të ulëta, siç janë:Stenocereus thurberi . [10]

 Cacti kolumnare 
Kaktuset e vogla mund të përshkruhen si kolone. Ato përbëhen nga burime të drejtpërdrejta, cilindrike, të cilat mund ose nuk mund të degëzojnë, pa një ndarje shumë të qartë në trung dhe në degë. Kufiri ndërmjet formave kolone dhe formave të pemëve ose shkurreve është e vështirë të përcaktohet. Shembujt më të vegjël dhe më të vegjël të Cephalocereus senilis , për shembull, janë kolone, ndërsa mostra të vjetra dhe më të mëdha mund të bëhen pemë. Në disa raste, "kolonat" mund të jenë horizontale dhe jo vertikale. Kështu, Stenocereus eruca ka rrjedh rritje në tokë, duke u zhdukur në intervale. [10]

 Kaktus Globular 
Kaktusët, rrjedhjet e të cilave janë edhe më të vogla, mund të përshkruhen si globulare (ose globoze). Ato përbëhen nga rrjedha më të shkurtra, më shumë në formë të ballit sesa kaktusë kolone. Kaktuset Globular mund të jenë të vetmuar, të tilla si Ferocactus latispinus , ose rrjedhjet e tyre mund të formojnë grupe që mund të krijojnë humane të mëdha. Të gjitha ose disa rrjedh në një grup mund të ndajnë një rrënjë të përbashkët. [10]

 Forma të tjera 
Kaktusët e tjerë kanë një pamje mjaft të ndryshme. Në rajonet tropikale, disa rriten si alpinistë pyjorë dhe epifite . Rrjedhjet e tyre janë zakonisht të rrafshuara, pothuajse gjethe-si në dukje, me më pak apo edhe pa spines. Kaktusi ngjitje mund të jetë shumë i madh; një mostër e Hylocereus u raportua si 100 metra (330 ft) e gjatë nga rrënja në rrjedhin më të largët. Kaktusët epifitikë, siç janë llojet e Rhipsalis ose Schlumbergera , shpesh rri poshtë, duke formuar grumbuj të dendur ku rriten në pemë lart mbi tokë. [10]