Solid-state drive

Një solid-state drive (SSD) është një pajisje ruajtëse në gjendje të ngurtë që përdor asambletë e qarkut të integruar për të ruajtur të dhënat në mënyrë të vazhdueshme, zakonisht duke përdorur memorie flash dhe duke funksionuar si ruajtje dytësore në hierarkinë e ruajtjes së kompjuterit. Nganjëherë quhet edhe një pajisje ruajtëse gjysmëpërçuese, një pajisje në gjendje të ngurtë ose një disk në gjendje të ngurtë, edhe pse SSD-ve u mungojnë disqet fizike rrotulluese dhe kokat e lëvizshme të leximit-shkrimit të përdorura në disqet e diskut të ngurtë (HDD) dhe disqet Floppy. SSD gjithashtu ka paralelizëm të pasur të brendshëm për përpunimin e të dhënave.
lidhja=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Intel_525_mSATA_SSD.jpg|parapamje|Një SSD Intel mSATA.
Në krahasim me disqet e diskut të ngurtë dhe media të ngjashme elektromekanike që përdorin pjesë të lëvizshme, SSD-të zakonisht janë më rezistente ndaj goditjeve fizike, funksionojnë në heshtje dhe kanë shpejtësi më të larta hyrje/dalje dhe vonesë më të ulët. SSD-të ruajnë të dhënat në qelizat gjysmëpërçuese. Që nga viti 2019, qelizat mund të përmbajnë nga 1 deri në 4 bit të dhënash. Pajisjet e ruajtjes SSD ndryshojnë në vetitë e tyre sipas numrit të biteve të ruajtura në secilën qelizë, ku qelizat me një bit ("Single Level Cells" ose "SLC") janë përgjithësisht lloji më i besueshëm, më i qëndrueshëm, i shpejtë dhe i shtrenjtë, krahasuar me Qelizat 2 dhe 3-bit ("Qelizat me shumë nivele/MLC" dhe "Qelizat me nivele të trefishta/TLC"), dhe së fundi, qelizat me katër bit ("QLC") përdoren për pajisjet e konsumit që nuk kërkojnë kaq ekstreme pronat dhe janë më të lirat për gigabajt (GB) nga katër. Përveç kësaj, memoria 3D XPoint (shitur nga Intel nën markën Optane) ruan të dhënat duke ndryshuar rezistencën elektrike të qelizave në vend që të ruajë ngarkesat elektrike në qeliza, dhe SSD-të e bëra nga RAM mund të përdoren për shpejtësi të lartë, kur të dhënat qëndrojnë pas humbjes së energjisë nuk kërkohet ose mund të përdorë energjinë e baterisë për të ruajtur të dhënat kur burimi i zakonshëm i energjisë nuk është i disponueshëm. Disqet hibride ose disqet hibride në gjendje të ngurtë (SSHD), të tilla si Intel's Hystor dhe Apple's Fusion Drive, kombinojnë veçoritë e SSD-ve dhe HDD-ve në të njëjtën njësi duke përdorur memorie flash dhe disqe magnetike rrotulluese për të përmirësuar performancën e të dhënave të aksesuara shpesh. Bcache arrin një efekt të ngjashëm thjesht në softuer, duke përdorur kombinime të SSD-ve të rregullta dhe HDD-ve të dedikuara.

SSD-të e bazuara në NAND flash do të rrjedhin ngadalë nga ngarkesa me kalimin e kohës nëse mbeten për periudha të gjata pa energji. Kjo bën që disqet e konsumuar (që kanë tejkaluar vlerësimin e tyre të qëndrueshmërisë) të fillojnë të humbasin të dhënat zakonisht pas një viti (nëse ruhen në 30 °C) deri në dy vjet (në 25 °C) në ruajtje; për disqet e reja kërkon më shumë kohë. Prandaj, SSD-të nuk janë të përshtatshme për ruajtje arkivore. 3D XPoint është një përjashtim i mundshëm nga ky rregull; është një teknologji relativisht e re me karakteristika të panjohura të ruajtjes afatgjatë të të dhënave.

SSD-të mund të përdorin ndërfaqet tradicionale HDD dhe faktorët e formës, ose ndërfaqet më të reja dhe faktorët e formës që shfrytëzojnë avantazhet specifike të memories flash në SSD. Ndërfaqet tradicionale (p.sh. SATA dhe SAS) dhe faktorët e formës standarde të HDD-së lejojnë që SSD të tilla të përdoren si zëvendësues për HDD-të në kompjuterë dhe pajisje të tjera. Faktorët më të rinj të formës si mSATA, M.2, U.2, NF1/M.3/NGSFF, XFM Express (Crossover Flash Memory, faktori i formës XT2) dhe EDSFF (i njohur më parë si Ruler SSD) dhe ndërfaqe me shpejtësi më të lartë si NVM Express (NVMe) mbi PCI Express (PCIe) mund të rrisë më tej performancën mbi performancën e HDD. SSD-të kanë një numër të kufizuar shkrimesh për jetëgjatësinë, dhe gjithashtu ngadalësohen pasi arrijnë kapacitetin e tyre të plotë të ruajtjes.

 SSD (Solid-state drive) 

SSD (solid-state drive ose solid-state disk) është një pajisje që i ruan të dhënat në një memorie të tipit flash.
SSD në fakt nuk është një Hard Disk sepse në brendinë e pajisjes nuk egzistojnë pjesë lëvizëse. Në vend të pjesëve levizëse, një SSD ka një rrjet memorues gjysmëpërçues të organizuar si një Hard Disk, me qarqe të integruara (ICS), në krahasim me Hard Disk-un që ka mediume magnetike.
Transferimi i të dhënave te SSD-të është shumë më i shpejt se transferimi tek Hard Disk-u. Ky aranzhim i të dhënave tek SSD ka shumë avantazhe.

 Përparësitë 
Një SSD ka shumë përparësi ndaj një pajisje tradicionale (Hard Disk). 
Duke mos pasur pjesë të lëvizëshme SSD është më i përshtatshëm për pajisje mobile (laptop, smartphone etj).
Kërkimi i të dhënave është më i shpejtë se në Hard Disqe tjera.
SSD është më i lehtë se Hard Disku por gjithashtu shpenzon më pak rrymë elektrike dhe nuk krijon zhurmë gjatë punës.

 Mangësitë 
Egzistojnë edhe disa mangësi të cilat tentohen që të eliminohen në të ardhmën. Ҫmimi i tyre në treg është shumë më i lart ndaj Hard Disqeve që përdoren sot. Poashtu kapaciteti i tyre është më i vogël dhe nuk i përmbush nevojat e përdoruesve.

 Shiko edhe 

 Hard disk drive
 USB Flash Drive

 Referime 
 StorageReview.com SSD Guide
 A guide to Solid State Drives & their effectiveness
 IBM eXFlash Solid State Drive
 A guide to understanding Solid State Drives

Kategoria:Pjesë elektronike të kompjuterëve