Gustav Eiffel

Alexandre Gustave Eiffel (15 dhjetor 1832 - 27 dhjetor 1923; shqiptim frëngjisht: [efɛl], anglisht: / aɪfəl /) ishte një inxhinier francez strukturash ndërtimi të mëdha kryesisht metalike me origjinë nga Parisi, i dalë nga bankat e École, ishte gjithashtu  arkitekt, sipërmarrës. Ai është i mirënjohur për ndërtimin e veprës me famë botërore se Kullës Eifel, e ndërtuar në vitet 1887-1889 për Ekspoziten Universale 1889 në Paris, Francë. Dukshëm në mesin e veprave të tij të tjera është armatura per Statuja e Lirisë, ne Nju Jork Shtetet e Bashkuara.

Jeta dhe Edukimi
Gustave Eiffel u lind në Dijon, Côte-d'Or, Francë. Mbiemrin e tij gjerman është ndryshuar më vonë në Eifel, një nofkë e fituar pas emigrimit, në fillim të shekullit XVIII, nga rajoni gjerman Eifel (në Marmagen). [1] Gjatë rinisë së tij, dy influencat më të fuqishme në Eiffel ishin dy kimistë të suksesshëm, xhaxhallarët e tij Jean-Baptiste Mollerat dhe Michel Perret. Të dy burrat shpenzuan shumë kohë me të riun Eifel në mësimin e  çdo gjëje nga kimia deri tek minierat në fenë dhe filozofinë. Eiffel ishte shumë i zgjuar, por jo shumë i zellshëm. Ndërsa ndiqte shkollën e mesme në Lycée Royal, Eifel mendonte se klasat ishin një humbje kohe. Kjo nuk ishte deri në fund të tij dy vjet që Eifel kishte gjetur ngrohtë, jo në inxhinieri, por në histori dhe letërsi. Shprehitë e studimit të tij u përmirësuan dhe ai u diplomua me një shkallë në të dy shkencat humane. Eiffel vazhdoi të marrë pjesë në kolegj në Sainte Barbe College në Paris, në mënyrë që të përgatiten për provimet e pranimit në institucionet e vështirë inxhinierike më prestigjioze në Francë. Në fund të fundit, Eifel mori pjesë në École Qendrore et des Arts  në Paris, ku ai studioi kimi, duke marrë ekuivalentin e një diplomë Master i Shkencës në 1855. "École Qendrore" ishte një shkollë private që është njohur tani si një nga shkollat ​​e inxhinierisë të lartë në Evropë. Biznesit të nënës së tij të ardhura të mjaftueshme qymyrguri dhënë për familjen dhe me kusht të fondeve për universitetin për të marrë Gustave shkollimin e tij. Viti 1855 ishte viti që e Parisit Panairi i priti Botërore parë. [2] Pas diplomimit, xhaxhai Eifel i ofroi atij një punë në uthull e tij punon në Dijon, Francë. Megjithatë, një mosmarrëveshje familjare hequr këtë mundësi, dhe së shpejti Eifel pranuar hyrje të nivelit të punësimit me një kompani që projektuar ura hekurudhore.

Charles Nepveu dhënë Eifel me punën e tij të parë si një nga menaxherët e projekteve të shumta për një urë hekurudhore gjendet në Bordo, Francë. Kur gjatë inxhinierët e ndërtimit ishin në mënyrë të qëndrueshme shokët ndalohet pirja e duhanit, Eifel përfundimisht u ngarkuar gjithë projekti. Nepveu panë punën që Eifel kryer në vend, dhe vazhdoi për të siguruar atë me pozitat e tjera që përfshihen menaxhimin e projekteve të urave hekurudhore dhe strukturave. Gjatë këtyre projekteve, Eiffel u takua inxhinierë të tjerë të cilët rekomanduar atë për të punuar në zhvillime të tjera. Charles Nepveu kishte një ndikim të fortë mbi Eifel. Ai është i njohur të këtë ndihmuar atë në fillim të karrierës së tij.

Kariera

Eifel et Cie, duke u konsultuar Eiffel dhe firmës ndërtuese, me mbështetjen e Gustave Eiffel belg të projektuar La Ruche në Paris, Francë. Kjo, si Kulla Eifel, u bë një pikë referimi të qytetit. Kjo është një tre-katëshe strukturë rrethore që duket si një zgjua të madhe dhe u krijua si një strukturë e përkohshme për përdorim si një ndërtesë rrumbullake verë në Ekspozita Madh të 1900. Përkthimi frëngjisht e La Ruche është "beehive". Ai ndërtoi edhe viadukt Garabit, një urë hekurudhore në afërsi të Ruynes en Margeride në institutit Cantal. Në Amerikë, Eifel projektuar në stacionin qendror hekurudhor në Santiago de Chile (1897) dhe të Lehta Island Mona ndodhet pranë Porto Riko. Far ishte ndërtuar rreth 1900 nga Shtetet e Bashkuara e cila mori ishullin pas përfundimit të Luftës spanjolle-amerikane. Ajo ishte nxjerrë jashtë përdorimit në vitin 1976. [3]
Në 1887, Eiffel u përfshinë me përpjekje francez për të ndërtuar një Panama Canal. French Panama Canal Company, të udhëhequr nga Ferdinand de Lesseps, ishte përpjekur për të ndërtuar një kanal nivelit të detit, por erdhi për të kuptuarit se kjo ishte jopraktike. Një ngritur, bllokohet bazuar kanali u zgjodh më pas, dhe Eiffel u rekrutua për të hartuar dhe për të ndërtuar flokët. I gjithë projekti kanalit vuajtur nga keq, dhe u shemb me humbje të mëdha. Reputacioni Eiffel e pësoi një tronditje të fortë kur ai ishte implikuar në skandale financiare përreth Lesseps de dhe sipërmarrësit mbështetjen e projektit. Eiffel vetë kishte asnjë lidhje me financat, dhe gjykimin e tij fajtor ishte kundërt mëvonshme. [4] Mirëpo, puna e tij nuk u realizua, pasi kanalit më vonë amerikane të ndërtuar e përdorur dizajne të reja lock (shih History of the Panama Canal).
Pas daljes në pension ai i hulumtuar dhe zhvilluar ide të reja përmes përdorimit praktik e Kullës Eifel. Kulla e lejoi atë për të bërë përparime në Aerodinamika, meteorologjia, dhe radio-transmetim. Ai ndërtoi një tunel aerodinamik në bazë të kullës për kërkimin e tij aerodinamik, kishte pajisje meteorologjike të vendosura në vende të ndryshme në kullë, dhe sugjeroi se ushtria radio instalimin e pajisjeve në majë të kullës. Në vitet e ardhshme ai vazhdoi të shërbente si një kullë radio të përhershëm, dhe në fund për të televizionit. [5]
Eiffel vdiq më 27 dhjetor, 1923, dëgjuar 5 Beethoven-së. simfonia andante, në shtëpinë e tij në Rue Rabelais në Paris, Francë. Ai u varros në de Cimetière Levallois-Perret.
Gustave Eiffel ishte i njohur për të udhëtuar në destinacione si Spanja, Portugalia, Amerikën Latine, Filipine, etj, ndërtesat hartimin dhe strukturave të tjera gjatë vizitave të tij.