Mbrojtësi (futboll)

Në sportin e futbollit, një mbrojtës është një pozicion jashtë fushës, roli kryesor i të cilit është të ndalojë sulmet gjatë lojës dhe të parandalojë kundërshtarët të shënojnë.

Qendërmbrojtësit zakonisht pozicionohen në dyshe, me një mbrojtës të krahut në të dyja anët në të majtë dhe në të djathtë, por mund të luhen në treshe me ose pa mbrojtës të krahut.

Mbrojtësit ndahen në katër kategori kryesore: qendërmbrojtës, pastrues dhe mbrojtës i krahut. Pozicionet e qendërmbrojtësit dhe mbrojtësit të krahut janë thelbësore në shumicën e formacioneve bashkëkohore. Rolet e pastruesit dhe mbrojtësit të krahut janë më të përshtatura për formacione të caktuara që varen nga stili i lojës dhe taktikat e trajnerit. Qendërmbrojtësit janë zakonisht të gjatë dhe të pozicionuar për aftësinë e tyre për të fituar duele në ajër.

 Qendërmbrojtësi 
majtas|parapamje| Qendërmbrojtësi John Terry (djathtas) shënon nga afër qendërsulmuesin Didier Drogba

Mbrojtësi qendror (i njohur edhe si qendërmbrojtësi ose qendër-gjysmë, pasi roli modern i qendërmbrojtësit u ngrit nga pozicioni i qendërmbrojtësit) mbron në zonën drejtpërdrejt përpara portës dhe përpiqet të parandalojë lojtarët kundërshtarë, veçanërisht qendërsulmuesit, nga shënimi. Qendërmbrojtësit e arrijnë këtë duke bllokuar goditjet, ndërhyrjet, ndërprerjet e pasimeve, kundërvënien e goditjeve me kokë dhe shënimin përpara për të prapësuar skuadrën kundërshtare që të mos pasojë tek ata. Në lojën moderne, shumica e skuadrave punësojnë dy ose tre qendërmbrojtës para portierit. Formacionet 4–2–3–1, 4–3–3, dhe 4–4–2 përdorin të gjithë dy qendërmbrojtës.

 Pastruesi 
djathtas|parapamje|224x224px| Formacioni 5–3–2 me një pastrues

Pastruesi është një qendërmbrojtës më i gjithanshëm që "pastron" topin nëse një kundërshtar arrin të shkelë vijën e mbrojtjes.BBC Sports Academy Ky pozicion është më i rrjedhshëm se ai i mbrojtësve të tjerë që shënojnë kundërshtarët e tyre të caktuar. Për shkak të kësaj, nganjëherë quhet libero, që është italisht për "falas".

 Mbrojtësi i krahut 
parapamje|168x168px| Formacioni WM i viteve 1920 që tregon tre mbrojtës të krahut, të gjithë në pozicione mjaft qendrore
Mbrojtësit e krahut (mbrojtësi i majtë dhe mbrojtësi i djathtë) vendosin pozicionet e mbajtjes së gjerë dhe tradicionalisht qëndrojnë në mbrojtje gjatë gjithë kohës, deri në një goditje të caktuar. Ka një mbrojtës të krahut në secilën anë të fushës, përveç në mbrojtjet me më pak se katër lojtarë, ku mund të mos ketë mbrojtës të krahut dhe në vend të tyre vetëm qendërmbrojtës.

Në dhjetëvjeçaret e para të futbollit nën formacionin 2–3–5, dy mbrojtësit e krahut ishin në thelb të njëjtë me qendërmbrojtësit modernë në atë që ishin linja e fundit e mbrojtjes dhe zakonisht mbulonin sulmuesit kundërshtarë në mes të fushës.

Stili i mëvonshëm 3–2–5 përfshiu një mbrojtës të tretë të përkushtuar, duke bërë që mbrojtësit e majtë dhe të djathtë të zinin pozicione më të gjera. Më vonë, miratimi i 4–2–4 me një tjetër qendërmbrojtës bëri që mbrojtësit e gjerë të luanin edhe më tej për të kundërshtuar anësorët kundërshtarë dhe për të ofruar mbështetje për të tyret poshtë krahëve, dhe pozicioni u bë gjithnjë e më i specializuar për lojtarë dinamikë, të cilët mund ta përmbushnin atë rol në krahasim me mbrojtësit qendrorë që mbetën mjaft statikë dhe zakonisht mbështeteshin në forcën, lartësinë dhe vendosjen.

 Përcjellime 

Kategoria:Futboll