Perandoria e Shenjtë Romake

Perandoria e Shenjtë Romake, i njohur gjithashtu si Perandoria e Shenjtë Romake e Kombit Gjerman pas vitit 1512, ishte një perandori mesjetare që u paraqit në skenën politike si rezultat i ndarjes së Perandorisë Karolingiane më 843, e cila ishte themeluar nga Karli i Madh më 25 dhjetor 800, dhe ekzistoi në forma të ndryshme deri më 1806 deri sa u shkatërrua nga Napoleon.   

 Përmbledhje 
Territori i Perandorisë së Shenjtë Romake shtrihej nga Lumi Eider në veri deri tek Deti Mesdhe në jug. Shpesh i referuar si Perandoria e Shenjtë Romake (ose Perandoria e vjetër), ajo zyrtarisht ishte quajtur "Perandoria e Shenjtë Romake e Kombit Gjerman ("Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicæ") duke filluar më 1448, për t'ia përshtatur titullin territorit atëherë të zvogëluar.

Nën sundimin e perandorëve të dinastisë otoniane (919–1024), Lorraine, Saksonia, Frankonia, Suabia, Thuringia, dhe Bavaria u konsoliduan, dhe mbreti gjerman u kurorëzua Perandor i Shenjtë Romak i këtyre regjioneve në vitin 962. Nën sundimin e perandorëve Salianë (1024–1125), Perandoria e Shenjtë Romake "thithi" Italinë veriore Burgundinë, megjithëse perandorët humbën fuqi gjatë "Mosmarrëveshjes Investiture". Nën perandorët e Shtëpisë Hohenstaufen (1138–1254), princat gjermanë rritën influencën e tyre në territoret në jug dhe lindje të banuara me Sllavët, duke vazhduar me ngulimin gjerman në këto zona dhe ende më në lindje (Ostsiedlung). Qytetet gjermane veriore u rritën me lulëzim si anëtarë të Ligës Hanseatike.

Edikti i Demit të Artë më 1356 mundësoi kushtetutën bazë të perandorisë që zgjati deri në rënien e saj. Ajo kodoi zgjedhjen e perandorit nga shtatë princ-zgjedhës të cilët sundonin disa nga principatat dhe kryepeshkopatat më të fuqishme. Duke filluar nga shekulli XV, perandorët u zgjodhën pothuajse ekskluzivisht nga dinastia Habsburge e Austrisë.   and beginning a continuous existence of the empire for over eight centuries. Norman Davies, A History of Europe (Oxford, 1996), pp. 316–317. While Charlemagne and his successors assumed variations of the title emperor, none termed themselves Roman emperor until Otto II in 983. Holy Roman Empire, Encyclopædia Britannica Online. Retrieved 15 February 2014.  Davies, pp. 317, 1246.

 Shih edhe 
 Karli i Madh
 Monarkia Hapsburge
 Perandoria Austriake
 Mbretëria e Hungarisë
 Mbretëria ilire (1816 - 1849)
 Perandoria Austro-Hungareze

 Shënime 

 Referime 


Kategoria:Shtete të krishtera
Kategoria:Perandori të mëparshme
Kategoria:Monarki të shuara
Kategoria:Vende të mëparshme
Kategoria:Shtete dhe territore të themeluara më 800
Kategoria:Shtete dhe territore të themeluara më 962
Kategoria:Shtete dhe territore të shpërbëra më 1806