Gazsjellësi Sahalin–Habarovsk–Vladivostok

Gazsjellësi Sakhalin–Khabarovsk–Vladivostok është një gazsjellës i gazit natyror në Rusi, që transporton gazin e Sakhalinit në rajonet më të populluara të Rusisë së Lindjes së Largët (Khabarovsk Krai dhe Primorsky Krai). Gjithashtu projektohet të bëhet pjesë e rrugëve ndërkombëtare të eksportit, duke e çuar gazin rus në vendet e Azisë Lindore, si Kina, Korea e Jugut dhe Japonia. Gazsjellësi është në pronësi dhe operohet nga Gazprom. Pjesa e parë e gazsjellësit u hap më 8 shtator 2011.

 Historia 

Projekti u shpall në shtator 2007, kur Ministria ruse e Industrisë dhe Energjitikës aprovoi Programin e Zhvillimit për Siberinë Lindore dhe Lindjen e Largët për gazin. Kishte për qëllim të reduktonte çmimet e energjisë në Rusinë e Lindjes së Largët duke zëvendësuar qymyrin dhe naftën me gaz natyror më të lirë.

Gazsjellësi u aprovua nga bordi i drejtuesve të Gazpromit më 23 korrik 2008. Në të njëjtën mbledhje, bordi i drejtuesëve të Gazpromit pranoi të blinte gazsjellësin Komsomolsk–Khabarovsk, ngarkuar në nëntor 2006 nga Daltransgaz, një ish kompani bijë e Rosneft. Dezinjimi dhe eksplorimi u mbaruan në nëntor 2008 dhe dokumentacioni i punës u përgatit në prill 2009.

Ndërtimi nisi më 31 korrik 2009 në Khabarovsk me një ceremoni ku mori pjesë kryeministri i Rusisë Vladimir Putin. Gazsjellësi u hap më 8 shtator 2011. Në ceremoninë e hapjes në Ishullin Ruski mori pjesë përsëri kryeministri Putin.

Konsumatori i parë i gazit në Primorsky Krai u bë centrali energjetik 2 (CHPP-2) në Vladivostok, që konvertua nga central qymyri në central të gazit natyror. Në fillim të 2012, edhe CHPP-1 dhe central ii ngrohjes në Severnaja do të konvertohen në central të gazit natyrorë.

 Rruga 
Sistemi transportues i gazit 1822 kilometra i gjatë Sakhalin–Khabarovsk–Vladivostok përmban tre seksione. Seksioni Khabarovsk–Vladivostok bashkë me fazën e parë të seksionit Sakhalin–Komsomolsk section, që furnizon me gaz nga fushat veriore të Gazpromit në Lindjen e Largët, krijon një sistem gazsjellës prej 1350 kilometrash.  Seksioni i tretë është gazsjellësi 472 kilometra i gjatë Komsomolsk–Habarovsk, mandatuar në 2006. Në Khabarovsk, do të lidhej gjithashtu me gazsjellësin Yakutia–Khabarovsk–Vladivostok.

Në Primorski Krai, gazsjellësi do të ushqejë një central të gazit të lëngshëm, që do të prodhojë gaz të lëngshëm për eksport në Japoni dhe një kompleks të planifikuar petrokimik.  Ka gjithashtu plane për të furnizuar me gaz nga Vladivostoku në Japoni dhe Kore të Jugut me anë të gazsjellësve nën detit. Rrugë alternative për në Korenë e Jugut është edhe një gazsjellës tokësor përmes Koresë së Veriut.  Sipas ministrit të jashtëm rus Sergey Lavrov, gazsjellësi përmes Koresë së Veriut ndihmon forcimin e sigurisë në Azinë Lindore sepse lejon arritjen e nevojave energjetike të Koresë së Veriut dhe i jep asaj të ardhura si vend transit.  Projekti u diskutua edhe gjatë vizitës së Kim Jong Il në Rusi në gusht 2011.

 Përshkrimi teknik 
Kapaciteti i gazsjellësit është 6 miliard metra kubikë gaz natyror për vit në fazën e parë dhe 30 miliard metra kubikë në 2020, nga të cilat 8 miliard do të furnizohen nga Sakhalini.  Pritet të kushtojë 21-24 miliardë dollarë.

Diametri i gazsjellësve Sakhalin–Komsomolsk dhe Khabarovsk–Vladivostok është 122 cm dhe trysnia është 100 atm (10 kPa). Diametri i gazsjellësit Komsomolsk–Khabarovsk është 70 cm.

Përveç këtyre tre gazsjellësve, sistemi Sakhalin–Khabarovsk–Vladivostok përmban stacionin kryesor kompresues Sakhalin, një stacion shpërndarjeje në Vladivostok, furnizimin energjie, telemekanikë, sistem komunikimi dhe rrugë.

 Burimi i furnizimit 
Gazsjellësi ushqehet nga projekti Sakhalin-III me gaz shtesë të dhënë nga projekti Sakhalin-II. Burimi kryesor i furnizimit është fusha Kirinskoye në pronësi të Gazpromit.

 Pronari 
Projekti i gazsjellësit u zhvilluar nga Gazprom Invest Vostok, një kompani bijë e Gazprom.  Gazsjellësi operohet nga Gazprom.

 Referime 

 Lidhje të jashtme 
 Sakhalin–Khabarovsk–Vladivostok at Gazprom.com

Kategoria:Rusi
Kategoria:Rrugë