Om

Om ose Omkar-i (Auṃ, shkruar sipas Devanāgari: ॐ ose ओम्, në Sanskritisht: प्रणव , Auṃkāra ose Aumkāra) ओंकार), sipas filozofisë indiane, është materia që është krijuar nga tingulli, dhe OM-i është tingulli më i shenjtë, rrokja qe i parapriu universit dhe lindi perënditë. Piktograma përfaqeson trinitetin hindu, e shkuara, e tashmja dhe e ardhmja.

Thuhet ndryshe se është thelbi i Absolutit suprem,  ndërgjegjes, James Lochtefeld (2002), "Om", The Illustrated Encyclopedia of Hinduism, Vol. 2: N-Z, Rosen Publishing. , page 482  "Om". Merriam-Webster (2013), Pronounced: \ˈōm\ Ātman , Brahman , ose botës kozmike. David Leeming (2005), The Oxford Companion to World Mythology, Oxford University Press, , page 54 Hajime Nakamura, A History of Early Vedānta Philosophy, Part 2, Motilal Banarsidass, , page 318 Rrokja gjendet shpesh në fillim dhe në fund të kapitujve në Vedat, Upanishadëve dhe tekste të tjera hindu . Annette Wilke and Oliver Moebus (2011), Sound and Communication: An Aesthetic Cultural History of Sanskrit Hinduism, De Gruyter, , pages 435–456

Om u shfaq (gesi) në korpusin Vedik dhe thuhet se është një formë e kapsuluar e këngëve ose himneve samavedike .   Është një magjepsje e shenjtë shpirtërore e bërë para dhe gjatë recitimit të teksteve shpirtërore, gjatë puxhave dhe lutjeve private, në ceremonitë e riteve të kalimit ( samskara ) si dasmat, dhe gjatë aktiviteteve medituese dhe shpirtërore si Pranava yoga . David White (2011), Yoga in Practice, Princeton University Press, , pp. 104–111 Alexander Studholme (2012), The Origins of Om Manipadme Hum: A Study of the Karandavyuha Sutra, State University of New York Press, , pages 1–4 Është pjesë e ikonografisë së gjetur në dorëshkrimet e epokës së lashtë dhe mesjetare, tempujt, manastiret dhe vendstrehimet shpirtërore në hinduizëm, budizëm, xhainizëm dhe sikizëm . T. A. Gopinatha Rao (1993), Elements of Hindu Iconography, Volume 2, Motilal Banarsidass, , p. 248 Sehdev Kumar (2001), A Thousand Petalled Lotus: Jain Temples of Rajasthan, , p. 5 Si rrokje, ajo shpesh këndohet ose në mënyrë të pavarur ose para një recitimi shpirtëror dhe gjatë meditimit në hinduizëm, budizëm dhe xhainizëm . Jan Gonda (1963), The Indian Mantra, Oriens, Vol. 16, pp. 244–297 Julius Lipner (2010), Hindus: Their Religious Beliefs and Practices, Routledge, , pp. 66–67
parapamje|Om në shkrimin tamil me një trishula në tempullin Sri Veeramakaliamman, Singapor ; Om shfaqet shpesh si një ikonë në tempuj ( mandirë ) dhe në vendstrehime shpirtërore

Referime

Kategoria:Hinduizëm