Xabi Alonso

Xabier "Xabi" Alonso Olano (i lindur më 25 nëntor 1981) është një trajner spanjoll futbolli dhe ish futbollist profesionist i cili aktualisht është trajneri i klubit spanjoll Real Madrid. Ai konsiderohet një nga mesfushorët më të mirë të gjeneratës së tij dhe dallohej për pasimet dhe gjuajtjet nga distanca. Alonso gjithashtu konsiderohet një nga trajnerët e rinjë më të mirë në botë.

Alonso filloi karrierën e tij me Real Sociedad, skuadra e shtëpisë së tij në Gipuzkoa. Pasi u huazua për një kohë të shkurtër tek Eibar, ai u rikthyue tek Real Sociedad ku u bë edhe kapiten nga trajneri John Toshack. Alonso ishte i suksesshëm në rolin e tij, duke e çuar ekipin në vendin e dytë në sezonin 2002–03. Ai u transferua tek Liverpooli në gusht 2004 për 10.5 milion £. Ai fitoi UEFA Ligën e Kampioneve që në sezonin e parë me klubin, duke shënuar edhe golin e barazimit në finale. Në sezonin tjetër, ai fitoi FA Cup dhe FA Community Shield. 

Alonso u transferua tek Real Madrid në fillim të sezonit 2009–10 për 30 milion £. Pasi fitoi disa trofe si kampionatin në vitin 2012 dhe Ligën e Kampioneve në vitin 2014 gjatë pesë sezoneve në Madrid, ai u ble nga klubi gjerman Bayern Munich në një marrëveshje dy-vjeçare. Kontrata u zgjat edhe me një vit, me Alonson që më pas u pensionua në verën e vitit 2017, më moshën 35 vjeçare, duke fituar Bundesligën në tre sezonet e luajtura me klubin.

Ai bëri debutimin e tij me Spanjën në prill 2003 në fitoren 4–0 kundër Ekuadorit. Gjatë kohës me ekipin, Alonso ka fituar Euro 2008, Euro 2012 dhe Kupën e Botës 2010, dhe gjithashtu ka përfaqsuar kombëtaren e tij në Euro 2004 dhe Kupën e Botës 2006. Më 23 qershor 2012, Alonso luajti ndeshjen e tij të 100të me kombëtaren në çerek-finalen e Euro 2012 kundër Francës; ai e festoi këtë arritje duke shënuar të dy golat e ndeshjes që dërguan ekipin më tej në turnament. Pas eliminimit të shpejtë të Spanjës në Kupën e Botës 2014, Alonso u pensionua nga futbolli ndërkombëtarë. Me 114 ndeshje, ai renditet i shtati në listën e lojtarëve me më shumë ndeshje në kombëtare.

Karriera me klube
Real Sociedad
Alonso e nisi karrierën e tij në vitin 1990 me klubin bask Antiguoko, e cila ishte pjesë e Real Sociedadit. Ai i ngjiti me shpejtësi ekipet zinxhirë në akademi, duke u bërë pjesë e ekipit B në vitin 1999 në moshën 18 vjeç. Në dhjetor 1999, Alonso bëri debutimin e tij me ekipin e parë në një ndeshje të Kupës së Mbretit kundër Logroñés. Kjo ishte ndeshja e tij e vetme për këtë sezon. Ai u huazua te Eibari në Segunda División në fillimin e sezonit 2000–01 për të fituar më shumë përvojë. Kjo lëvizje u mbështet edhe nga babai i tij, i cili besoi se e bëri Alonson një lojtar më të mirë. Alonso ishte pjesë e Eibarit vetëm në gjysmën e parë të sezonit, pasi në janar 2001 u thirr nga trajneri i ri i Sociedadit, John Toshack. Gjatë asaj kohe, ekipi renditej në vendin e fundit në renditje dhe kishte ndërruar trajner dy herë. Toshack gjithashtu mori një vendim të guxishëm duke e bërë Alonson, në atë kohë vetëm 20 vjeç, kapitenin e ekipit. Në fund të sezonit, Sociedadi arriti të mbijetojë duke e mbyllur kampionatin në vendin e 14të. Alonso, i cili u aktivizua në 18 ndeshje, mori lëvdadat e Toshack, i cili deklaroi se spanjolli i kishte lënë ekipit një përshtypje të jashtëzakonshme, veçanërisht për një lojtar nga ekipi i të rinjëve.

Nën drejtimin e Toshack, Sociedadi me Alonson si kapiten mori rezultate më të mira në sezonin e ardhshëm. Trajneri i'u përkushtua veçanërisht stërvitjes së Alonsos, duke u përqëndruar te kontrolli i topit. Ai ishte titullar i rregullt gjatë sezonit 2001–02, të cilën ekipi e mbylli në vendin e 13të. Gjatë këtij sezoni, Alonso shënoi tre golat e tij të parë si profesionist si dhe u aktivizua në 30 ndeshje në La Liga. Në verën e vitit 2002, Toshack u zëvëndësua nga Raynald Denoueix, nën drejtimin e të cilit Alonso e ruajti vendin e tij në formacion.

Sezoni 2002–03 ishte më i miri për klubin që nga sezoni 1981–82, kur ata fituan kampionatin. Në këtë sezon, Sociedadi e mbylli kampionatin në vendin e dytë vetëm dy pikë larg Real Madridit kampion, duke vendosur një rekord klubi për numrin e pikëve si dhe duke siguruar kualifikimin në UEFA Ligën e Kampionëve për herë të parë. Alonso u vlerësua gjërësisht për kontributin e tij në këtë sezon dhe u nderua me çmimin "lojtari më i mirë spanjoll" nga revista spanjolle sportive Don Balón. Ndryshe nga sezonet e kaluar, Alonso kontriboi më shumë në fazën e sulmit, duke shënuar plot 12 gola. Performancat e tij në këtë sezon bënë që të thirrej për herë të parë në kombëtaren spanjolle. Trajneri i kombëtares, Iñaki Sáez, e lavdëroi Alonson duke thënë: "Ai ka një gamë fantastike pasimesh të sakta [dhe] e sheh futbollin me një qartësi të jashtëzakonshme."

Sezoni 2003–04 u karakterizua me ulje-ngritje për Alonson dhe Real Sociedadin. Ai pati mundësi të debutonte në Ligën e Kampionëve, duke u aktivizuar në të gjashtë ndeshjet e fazës së grupeve, me ekipin që u kualifikua në fazën me eliminim direkt. Ekipi vuajti presionin e kohës shtesë dhe u eliminua nga Lyoni në raundin e 16-tave; ata gjithashtu e mbyllën kampionatin në vendin e 15të. Performancat pozitive të Alonsos përgjatë sezonit nisën zërat për një largim të tijin nga San Sebastián. Pavarësisht interesimit konkret të Real Madridit, Alonso vazhdoi të ishte i angazhuar me Sociedadin. Klubi kryeqytetas nuk ofroi shumën 13 milion £ të vendosur nga presidenti i klubit José Luis Astiazarán, duke bërë që tratativa të dështonte.

Merkatoja e verës pa mbërritjen e shokut të fëmijërisë së Alonsos, Mikel Arteta, te Sociedadi. Arteta ishte i motivuar për të luajtur me Alonson në mesfushë por gëzimi i tij zgjati pak. Alonso nuk u përfshi në ekip për ndeshjet miqësore para-sezonale pasi klubi po merrte në konsideratë ofertën e Liverpoolit. Më 20 gusht 2004, tratativa u krye me sukses dhe Sociedadi njoftoi se klubet kishin arritur një marrëveshje për transferimin e Alonsos në Angli për shumën 10.7 milion £.

Liverpool
2004–2005: Triumfi në Ligën e Kampionëve
Më 20 gusht 2004, Alonso u transferua te Liverpooli sëbashku me spanjollin tjetër Luis García, duke shënuar një epokë të re në Anfield. Ata ishin blerjet e para të trajnerit të ri Rafael Benítez, i cili kërkonte t'i impononte ekipit taktikat dhe stilin e tij të lojës, duke zgjedhur Alonson dhe Garcían si lojtarët e duhur për këtë ndryshim. Alonso bëri debutimin e tij në Premier Ligë në ndeshjen kundër Bolton Wanderers më 29 gusht. Paraqitja e tij u lavdërua pavarësisht se Liverpooli u mposht 1–0. Më 17 tetor, ai u aktivizua si zëvëndësues në pjesën e dytë të ndeshjes kundër Fulhamit dhe ndihmoi ekipin të fitonte 4–2 me përmbysje, duke shënuar golin e parë në Angli me një goditje dënimi.

Alonso vazhdoi të ishte protagonist në ekip, duke shënuar disa gola të rëndësishëm, përfshirë një gol në fitoren 2–1 kundër Arsenalit; ky ishte goli i tij i parë në Anfield. Kjo ndeshje gjithashtu shënoi rikthimin e kapitenit Steven Gerrard nga dëmtimi. Partneriteti i tyre i shumëpritur në mesfushë u ndal në ditën e parë të vitit 2005 ku Alonso theu kyçin e këmbës pas një ndërhyrje të rëndë nga Frank Lampard në humbjen 1–0 kundër Çelsit; ai qëndroi jashtë fushave për tre muaj.

Alonso u rikthye nga dëmtimi në ndeshjen e parë çerek-finale të Ligës së Kampionëve kundër Juventusit. Pavarësisht se nuk ishte në formë të mirë fizike, ai luajti 90 minuta të plota, kjo edhe për shkak të mungesës së Gerrard për shkak dëmtimi. Ndeshja u mbyll në barazim pa gola por Liverpooli u kualifikua në gjysëm-finale pasi fitoi në ndeshjen e kthimit. Paraqitja e tij në Itali u lavdërua nga media angleze. Në ndeshjen e parë gjysëm-finale kundër Çelsit, Alonso u ndëshkua me karton të verdhë, duke humbur ndeshjen e kthimit. Ai e protestoi fuqimisht gjyqtarin në momentin kur mori kartonin e verdhë. Liverpooli fitoi minimalisht në ndeshjen e kthimit falë golit të Garcías, duke u kualifikuar në finalen e madhe ndaj Milanit.

Në finalen e luajtur në Stamboll, Liverpooli e mbylli pjesën e parë në disavantazhin e tre golave, por arriti një përmbysje historike në pjesën e dytë. Ekipi fitoi një penallti në momentin që rezultati ishte 3–2 në favor të Milanit. Alonso mori përsipër gjuajtjen e penalltisë, e cila u prit nga portieri Dida por spanjolli shënoi pas kthimit të topit. Liverpooli fitoi trofeun me rezultatin 3–2 pas gjuajtjeve të penalltive. Pas përfundimit të ndeshjes, ndikimi i Alonsos në përmbysjen e rezultatit u lavdërua nga media si dhe nga trajneri Benítez. Alonso e konsideroi këtë sukses si "momentin e tij më të mirë si futbollist profesionist" kurse ndeshja u etiketua me emrin "Mrekullia e Stambollit".

2005–2006: Suksesi në FA Cup
Alonso luajti 53 ndeshje në të gjitha kompeticionet në sezonin e tij e dytë në Anfield, duke shmangur dëmtimet që kishin kushtëzuar sezonin e tij të parë. Vendi i tij në formacionin titullar fillimisht u kërcënua nga mbërritja e Mohamed Sissokos, megjithatë, dëmtimet e vazhdueshme të Gerrard si dhe formacioni 4–5–1 i preferuar nga Benítez bënë që Alonso të vazhdonte të ishte titullar. Në Ligën e Kampionëve, Liverpooli u eliminua nga ekipi portugez Benfica në raundin e 16-tave.

Më 7 janar 2006, në ndeshjen e raundit të tretë të FA Cup, Alonso shenoi dy gola nga distanca në fitoren 5–3 me përmbysje kundër Luton Town; goli i tij i dytë u shënua nga 60 metra distancë. Ky gol i fitoi një tifozi 25,000 £, i cili kishte vënë një bast me 200 £ se Alonso do të shënonte nga gjysma e tij e fushës. Alonso u dëmtua në fitoren 3–1 në gjysëm-finalen kundër Portsmouth, duke e vendosur prezencën e tij në finale në pikëpyetje. Megjithatë, ai u rikuperua në kohë dhe e nisi finalen kundër West Ham United si titullar; në minutën e 54të, me Liverpoolin në disavantazh të një goli, Alonso dërgoi një krosim në zonë që u finalizua nga Gerrard, duke barazuar rezultatin. Ai më pas u zëvëndësua në minutën e 67të dhe Liverpooli fitoi me penallti, duke fituar një tjetër trofe.

2006–2009: Rinovimi i kontratës dhe sezonet e fundit në Anfield
Më 20 shtator 2006, Alonso shënoi një gol nga gjysma e tij e fushës në suksesin 2–0 kundër Newcastle në kampionat. Goli u lavdërua gjerësisht nga media angleze; BBC e quajti golin "të jashtëzakonshëm" kurse gazatari Andy Hunter i The Independent e quajti "si një nga golat më të çmëndur të historisë së pasur 115-vjeçare të Anfield". I pyetur për golin e shënuar nga rreth 70 metra distancë, Alonso deklaroi se ishte gol me fat si dhe shtoi se ai praktikonte gjuajtjet nga distanca si pjesë e stërvitjes së tij. Ky ishte goli i tij i parë me klubin që nga goli i shënuar kundër Luton sezonin e kaluar, po nga gjysëm fusha, duke e bërë Alonson lojtarin e parë në histori që shënonte dy gola rresht nga gjysma e fushës së tij.

Më 8 qershor 2007, Alonso firmosi një kontratë të re pesë-vjeçare me klubin, duke deklaruar: "E dija që kishte interes nga klube të tjera por kam qënë gjithmonë me idenë për të qëndruar këtu. Jam këtu prej tre sezonsh dhe kam ndjenja të veçanta për klubin dhe tifozët. E kuptoj se çfarë do të thotë Liverpooli për këto tifozë. Është një klub shumë i veçante dhe nuk doja të largohesha." Ai pati një nisje pozitive të sezonit 2007–08, duke luajtur në një rol më të avancuar për shkak të mungesës së Gerrard; ai shënoi dygolëshin e parë në Premier Ligë më 2 shtator në fitoren 6–0 kundër ekipit të sapongjitur Derby County. Megjithatë, Alonso pësoi një dëmtim në ndeshjen nga Portsmouthit e cila u përkeqësua në një seancë stërvitore, duke bërë që koha e rikuperimit të tij të ishte gjashtë javë.

Alonso u rikthye nga dëmtimi në dhjetor 2007 dhe me vazhdimin e sezonit u përball me konkurencën e Javier Mascheranos and Lucas për një vend titullari në mesfushë. Megjithatë, vendi i tij në mesfushën me pesë të trajnerit Benítez ishte i sigurtë; Benítez vetë e etiketoi Alonson si "një lojtar i klasit botëror", duke shtuar se ai kishte aftësinë për të ndryshuar lojën dhe të thyente mbrojtjen kundërshtare. Më 12 janar 2008, Alonso luajti ndeshjen e tij të 100të në Premier Ligë kundër Middlesbrough.

Merkatoja e verës së vitit 2008 solli zërat për një largim të Alonsos nga Liverpooli, të cilat u shtuan me nisjen e negociatave nga klubi me mesfushorin anglez Gareth Barry. Pavarësisht negociatave të gjata, as Barry dhe as Alonso nuk kishin ndryshuar ekip, me spanjollin i cili nuk ishte më i sigurt për rolin e tij në ekip.

Alonso e nisi sezonin 2008–09 në formë pozitive, duke u vlerësuar nga media për ndikimin e tij në nisjen pozitive të ekipit në kampionat. Ai shënoi golin e parë të sezonit më 26 tetor 2008 në fitoren minimale 1–0 në transfertë kundër Çelsit; kjo ishte fitorja e parë e Liverpoolit në Stamford Bridge pas 10 vitesh. Më 25 prill 2009, ai shënoi golin e fundit si lojtar i Liverpoolit në fitoren 3–1 kundër Hull Cityt.

Real Madrid
Më 5 gusht 2009, Alonso u transferua te Real Madridi për rreth 30 milion £. Media angleze raportoi se ai nuk kishte dëshirë të largohej nga Anfield dhe se ndarja erdhi pas mosmarrëveshjeve me trajnerin Benítez. Disa kohë më pas, kapiteni Gerrard deklaroi se ishte "i shkatërruar" nga largimi i Alonsos si dhe shtoi se largimi i tij ishte një nga faktorët e nisjes së keqe të sezonit 2009–10 nga Liverpooli.

Alonso mori fanellën me numrin 22 dhe u vendos në rolin e mesfushorit-mbrojtës nën urdhërat e trajnerit Manuel Pellegrini, duke u aktivizuar si titullar sa herë që ishte i disponueshëm në ndeshjet e kampionatit dhe të Ligës së Kampionëve. Ai shënoi golin e parë me klubin me penallti në fitoren 6–2 kundër Villarrealit më 21 shkurt 2010. Alonso e mbylli sezonin 2009–10 të La Ligës me 34 ndeshje dhe 3 gola, duke ndihmuar Realin të grumbullonte 96 pikë. Pavarësisht se nuk e fituan kampionatin, klubi vendosi një rekord të ri për numrin e pikëve të mbledhura në një sezon; kjo ishte hera e tretë në karrierën e Alonsos ku ai kishte ndihmuar ekipet e tij të vendosinin rekord të ri pikësh duke përfunduar të dytët (Real Sociedad në sezonin 2003–04 dhe Liverpooli në sezonin 2008–09).

Në përfundim të sezonit, Alonso u zgjodh në Ekipin e Vitit të La Ligës nga lexuesit e gazetës Marca dhe ESPN FC. Ai ishte gjithashtu i nominuar për çmimin "Mesfushori i Sezonit" të dhënë nga Liga de Fútbol Profesional. Gjatë këtij sezoni, Alonso fitoi pseudonimin "La Barba Roja" (Mjekrra e Kuqe) nga media spanjolle dhe tifozët e Realit.

Sezoni i dytë i Alonsos në Madrid nisi me mbërritjen e trajnerit të ri José Mourinho. Ai mori fanellën me numrin 14 për këtë sezon pas largimit të veteranit Guti. Më 10 nëntor 2010, Alonso shënoi golin e parë dhe të vetëm të sezonit në fitoren 5–1 kundër Real Murcias në ndeshjen e dytë të raundit të 32-tave të Kupës së Mbretit. Reali shkoi deri në finale, duke mposhtur Barcelonën 1–0, në një ndeshje ku Alonso luajti 120 minuta të plota, duke fituar trofeun e tij të parë me Los Blancos.

Më 14 gusht 2011, Alonso shënoi në barazimin 2–2 kundër Barcelonës në ndeshjen e parë të Superkupës Spanjolle 2011. Në ndeshjen e kthimit në Camp Nou, Reali u mposht 3–2. Më 21 shtator 2011, ai luajti ndeshjen e 100të zyrtare në të gjitha kompeticionet me klubin në barazimin pa gola kundër Racing de Santander në kampionat.  Alonso luajti 36 ndeshje në La Liga, të cilën Reali e fitoi me një rekord pikësh, duke mbledhur 100 pikë; ky ishte kampionati i parë në karrierën e tij.

Më 4 janar 2014, Alonso firmosi një kontratë të re me klubin deri në vitin 2016. Më 29 prill, ai luajti si titullar në fitoren 4–0 kundër Bayern München në ndeshjen e dytë të gjysëm-finales së Ligës së Kampionëve. Reali u kualifikua në finalen me rezultatin e përgjithshëm 5–0; Alonso u ndëshkua me karton të verdhë në pjesën e parë për një ndërhyrje të gabuar ndaj Bastian Schweinsteiger, duke bërë që të mungonte në finale. Në finalen e luajtur në Lisbonë, Reali fitoi 4–1 kundër Atlético Madridit, duke kompletuar La Décima (titulli i 10të në këtë kompeticion); kjo ishte hera e dytë që Alonso e fitonte këtë trofe.

Bayern München
Më 29 gusht 2014, Alonso u transferua në Gjermani te Bayern München për një shifër të pazbuluar, duke firmosur një kontratë dy-vjeçare. Ai debutoi një ditë më pas në barazimin 1–1 kundër Schalke 04 në kampionat. Më 27 shtator, në ndeshjen kundër 1. FC Köln, Alonso vendosi një rekord të ri për numrin e pasimeve në një ndeshje të Bundesligës, me 196 pasime. Goli i tij i parë me klubin erdhi me një goditje dënimi në fitoren 6–0 kundër Werder Bremen më 18 tetor.

Alonso luajti ndeshjen e tij të 100të në UEFA Ligën e Kampionëve më 17 shkurt 2015 në barazimin pa gola kundër Shakhtar Donetsk, duke u përjashtuar me karton të kuq pas dy të verdhëve në pjesën e dytë. Më 28 prill, ai ishte një katër lojtarët e ekipit, të gjithë fitues të Kupës së Botës, që humbën penalltinë në ndeshjen gjysëm-finale të kupës kundër Borussia Dortmundit; Bayerni u mposht 2–0. Disa muaj më pas, ai ishte i vetmi që gaboi në gjuajtjet e penalltive në ndeshjen e Superkupës Gjermane kundër VfL Wolfsburg më 1 gusht; penalltia e tij u prit nga Koen Casteels.

Më 18 dhjetor 2015, Alonso firmosi një marrëveshje të re me klubin deri në vitin 2017. Më 9 mars 2017, Alonso njoftoi se do të tërhiqej nga futbolli në përfundim të sezonit 2016–17. Ai dhe kapiteni Philipp Lahm luajtën ndeshjen e tyre të fundit si profesionist më 20 maj në fitoren 4–1 kundër Freiburgut; ai asistoi golin e parë të takimit të shënuar nga Arjen Robben dhe u zëvëndësua në minutën e 82të nga Franck Ribéry.

Karriera ndërkombëtare
Alonso u thirr për herë të parë në kombëtaren spanjolle nga trajneri Iñaki Sáez për ndeshjen miqësore kundër Ekuadorit më 30 prill 2003. Ai luajti si titullar në fitoren 4–0 në Stadiumin Vicente Calderón.

Një vit më pas, Alonso u përfshi në listën e 23 lojtarëve që do të luanin në UEFA Euro 2004. Ai u aktivizua si zëvëndësues në fitoren minimale 1–0 kundër Rusisë si dhe luajti si titullar në humbjen kundër Portugalisë; Spanja u eliminua në fazën e grupeve.

Alonso u aktivizua në gjashtë ndeshje në fushatën e suksesshme kualifikuese të FIFA Kupës së Botës 2006. Ai u zgjodh në listën me 23 lojtarë të trajnerit Luis Aragonés. Ai shënoi golin e parë me ekipin kombëtar më 14 qershor 2006 në fitoren 4–0 kundër Ukrainës në fazën e grupeve. Spanja u eliminua në raundin e 16-tave nga Franca me rezultatin 3–1.

Alonso e humbi vendin e tij si titullar gjatë fushatës kualifikuese të Euro 2008, duke u përballur me konkurencën e lojtarëve si David Silva, Cesc Fàbregas dhe Marcos Senna, kurse lojtarë si Xavi dhe Andrés Iniesta ishin shtylla e mesfushës. Ai vazhdoi të ishte zëvëndësues edhe në turnament. Në ndeshjen e tretë të grupit kundër Greqisë, Alonso luajti si titullar dhe kapiten, kjo falë mungesës së disa lojtarëve titullar pasi Spanja e kishte siguruar kualifikimin, duke u shpallur lojtari i ndeshjes. Spanja arriti të fitonte turnamentin për herë të dytë në histori, duke mposhtur Gjermaninë në finale; Alonso u aktivizua në katër nga gjashtë ndeshjet e ekipit. I pyetur për suksesin e arritur në Euro 2008, Alonso deklaroi se kjo ishte "një arritje e jashtëzakonshme dhe një ëndërr".

Më 20 gusht 2008, Alonso shënoi dygolëshin e parë me ekipin kombëtar në fitoren 3–0 në ndeshjen miqësore kundër Danimarkës. Në verën e vitit 2009, ai mori pjesë në FIFA Kupën e Konfederatave në Afrikën e Jugut. Spanja u eliminua në gjysëm-finale nga Shtetet e Bashkuara. Në ndeshjen për vendin e tretë kundër Afrikës së Jugut, Alonso shënoi një gol ne goditje dënimi në minutën e 107të për t'i dhënë ekipit fitoren 3–2 pasi koha e rregullt ishte mbyllur në barazim 2–2.

Në FIFA Kupën e Botës 2010, Alonso luajti si titullar në të gjitha ndeshjet e Spanjës në turnament, duke u aktivizuar krah Sergio Busquets dhe Xavit në mesfushë. Spanja fitoi trofeun për herë të parë në histori. Në minutën e 28të të ndeshjes finale kundër Holandës, Alonso u godit në gjoks nga mesfushori kundërshtar Nigel de Jong, i cili për këtë faull u ndëshkua vetëm me karton të verdhë nga gjyqtari Howard Webb, një vendim që shkaktoi polemika të shumta. Pavarësisht se kishte dhimbje, ai vazhdoi të luante edhe për një orë para se të zëvendësohej nga Fàbregas.

Alonso u aktivizua në gjashtë nga tetë ndeshjet e Grupit I në kualifikueset e UEFA Euro 2012, duke shënuar një gol në suksesin 2–0 kundër Republikës Çeke në Pragë. Spanja e mbylli grupin me pikë të plota, duke i fituar të gjitha ndeshjet. Në turnamentin e zhvilluar në Poloni dhe Ukrainë, Alonso shënoi një dygolësh në fitoren 2–0 kundër Francës në çerek-finale në ndeshjen e tij të 100të me ekipin kombëtar. Në gjysëm-finalen kundër Portugalisë, koha e rregullt dhe shtesa u mbyllën në barazim pa gola; në gjuajtjet e penalltive, tentativa e Alonsos u prit nga Rui Patrício, por Spanja arriti të fitonte 4–2, duke u kualifikuar në finale. Në finalen e luajtur më 10 korrik, Spanja fitoi lehtësisht 4–0 kundër Italisë, duke fituar edicionin e dytë rresht të Kampionatit Evropian; ky ishte trofeu i tretë madhor i Alonsos me ekipin kombëtar.

Më 13 qershor 2014, Alonso shënoi me penallti në minutën e 27të në ndeshjen hapëse të grupit B të Kupës së Botës 2014 kundër Holandës. Megjithatë, Spanja u mposht me rezultatin 5–1. Në ndeshjen e dytë kundër Kilit, Alonso e nisi si titullar dhe u zëvëndësua në pjesën e dytë, pa mundur të shmangë humbjen 2–0 dhe eliminimin e parakohshëm nga kompeticioni. Ai luajti 83 minuta si titullar në fitoren 3–0 kundër Australisë në ndeshjen e tretë dhe të fundit në grup. Alonso njoftoi tërheqjen nga ekipi kombëtar më 27 gusht 2014.

Profili i lojtarit
Alonso ishte një mesfushor puntor dhe me vazhdimësi, i cili dallohej për kontributin e tij në mbrojtje dhe krijimin e aksioneve sulmuese, duke bërë që të konsiderohej gjerësisht si një nga mesfushorët më të mirë të gjeneratës së tij. Alonso zotëronte teknikë të mirë, vizion të shkëlqyer si dhe pasime të sakta, duke qënë i aftë të mbulonte disa pozicione në mesfushë. Ai luante kryesisht si mesfushor qëndror si dhe mesfushor i tërhequr, aty ku ai shfrytëzonte topat e gjatë për të krijuar raste shënimi për shokët e ekipit.

Përveç aftësive në ndërtimin e lojës dhe në mbrojtje, Alonso gjithashtu shquhej për gjuajtjet nga distanca, penalltitë dhe goditjet e dënimit. Falë gjatësisë së tij, fizikut dhe pozicionimit, Alonso ishte një lojtar efikas në luftën në ajër, duke shënuar disa gola me kokë në karrierën e tij.

Në rolin e tij si mesfushor-mbrojtës, Alonso u dallua për fizikun e tij, forcën, shkathtësinë, inteligjën teknike, ndërhyrjet e forta si dhe aftësinë për të lexuar lojën e kundërshtarëve. Megjithatë, në disa raste ai është kritikuar për humbjen e përqëndrimit dhe ndërhyrjet e ashpra, duke bërë që merrte kartona të verdhë të panevojshëm dhe të humbte zotërimin e topit.

Lidhur me stilin e lojës së Alonsos, Jonathan Wilson vuri në dukje në një artikull të vitit 2013 për The Guardian se ai ishte një shembull i një interpretuesi më krijues të rolit të mesfushës mbrojtës, i cili, "edhe pse i aftë të bënte ndërhyrje, përqendrohej në mbajtjen e topit në lëvizje, duke dhënë herë pas here pasime të gjata në krahë për të ndryshuar këndin e sulmit si një regjizor i stilit të vjetër". Roli i tij është krahasuar gjithashtu me atë të një metodisti ("qendër-mesfushor", në zhargonin italian të futbollit), për shkak të aftësisë së tij për të diktuar lojën në mesfushë, si dhe për të ndihmuar ekipin e tij në mbrojtje.

Që kur u tërhoq nga futbolli, Steven Gerrard ka thënë se beson që Alonso ishte mesfushori më i mirë me të cilin ka luajtur ndonjëherë. Në mars 2017, ish-trajneri i tij te Bayern München, Pep Guardiola, me të cilin është krahasuar herë pas here për shkak të rolit dhe stilit të tyre të ngjashëm të lojës, e përshkroi Alonson si një nga mesfushorët më të mirë që kishte parë ndonjëherë në jetën e tij.

Karriera si trajner
Real Madrid U14
Në vitin 2018, ndërsa po përfundonte kursin e tij të trajnerit UEFA Elite së bashku me ish-shokët e ekipit kombëtar Raúl, Xavi, Víctor Valdés dhe Joan Capdevila, Alonso u kthye te Real Madridi ku mori një rol si trajner i ekipit nën-14 të akademisë.

Real Sociedad B
Më 1 qershor 2019, Alonso u emërua trajner i Real Sociedad B në Segunda División B dhe e nisi punën më 9 korrik. Ai debutoi në barazimin 1–1 kundër Burgos më 24 gusht.

Në sezonin e dytë të Alonsos në pankinë, Sociedadi B u ngjit në Segunda División, duke fituar ndeshjen play-off kundër Algeciras më 22 maj 2021. Kjo fitore shënoi një rikthim të ekipit B në Segunda División për herë të parë që nga sezoni 1961–62. Pavarësisht se gjatë sezonit u lidh me një kalim të mundshëm në Gjermani te Borussia Mönchengladbach, Alonso firmosi një kontratë të re një-vjeçare me klubin.

Në ndeshjen e tij të parë në Segunda División më 14 gusht 2021, Alonso fitoi 1–0 kundër Leganés falë golit të Jon Karrikaburut. Më 25 maj 2022, Real Sociedad njoftoi se Alonso do të largohej nga ekipi B në përfundim të sezonit, e cila e pa ekipin të binte nga kategoria.

Bayer Leverkusen
Më 5 tetor 2022, Alonso u emërua trajneri i ri i Bayer Leverkusen në një kontratë deri në qershor 2024, duke zëvëndësuar Gerardo Seoane. Në momentin e mbërritjes së tij, ekipi renditej në vendin e parafundit në Bundesligë me tetë ndeshje të luajtura, duke pasur nisjen më të keqe të sezonit që nga viti 1979. Alonso debutoi tre ditë më vonë në fitoren 4–0 në shtëpi kundër Schalke 04. Në gjysëm-finalen e parë evropiane të klubit pas 21 vitesh, ekipi u eliminua nga Roma e ish trajnerit të tij José Mourinho me rezultatin e përgjithshëm 1–0. Në përfundim të sezonit, Leverkusen u rendit në vendin e 6të në kampionat duke siguruar pjesëmarrjen në Ligën e Evropës për sezonin e ardhshëm. Në maj 2023, Alonso konfirmoi se do vazhdonte të ishte pjesë e ekipit për sezonin e ardhshëm, pavarësisht interesimit të Tottenham Hotspur.

Më 4 gusht 2023, Alonso firmosi një kontratë të re tre-vjeçare. Gjatë merkatos verore, Alonso solli në ekip lojtarë të dalluar si Granit Xhaka, Jonas Hofmann, Alejandro Grimaldo dhe Matěj Kovář. Ai gjithashtu vendosi të përdorte formacionin 3–4–3 e cila do të bazohej në qarkullimin e topit dhe kundër-sulme; ekipi pësoi vetëm 5 gola në 11 ndeshjet e para. Në fazën e grupeve të Ligës së Evropës, ekipi i fitoi të gjashtë ndeshjet me 19 gola të shënuar. Në shkurt 2024, Leverkusen regjistroi ndeshjen e 33të pa humbje në kampionat, duke thyer rekordin e Bayern München.

Gjatë këtij sezoni, Alonso u lidh me një kalim të mundshëm te ish klubet e tij Bayern Müncheni, Liverpooli dhe Real Madridi. Megjithatë, më 29 mars 2024, ai konfirmoi angazhimin e tij me klubin gjerman. Më 14 prill, Alonso udhëhoqi ekipin drejtë një fitoreje 5–0 kundër Werder Bremenit në shtëpi, duke fituar titullin e parë kampion në Gjermani pesë javë nga fundi. Më 9 maj, pas barazimit 2–2 kundër Romës në gjysëm-finalen e dytë të Ligës së Evropës, Leverkuseni vendosi një rekord të ri me 49 ndeshje pa humbje, duke thyer rekordin e Benficës me 48 ndeshje në vitin 1965. Ekipi fitoi edhe dy ndeshjet e mbetura të Bundesligës dhe e mbylli atë pa humbje, duke e zgjeruar rekordin në 51 ndeshje pa humbje. Rekordi u ndal më 22 maj në finalen e Ligës së Evropës ku Leverkusen u mposht 3–0 nga Atalanta. Klubi vendosi disa rekorde në Bundesligë gjatë këtij sezoni, përfshirë numrin e fitoreve në një sezon (28), numrin e pikëve (90), numrin e golave të shënuar (89) dhe të pësuar (24), fitoret rresht (10) dhe ndeshjet pa pësuar gol (16). Ata gjithashtu fituan 40 pikë më shumë sezoni i kaluar, duke barazuar rekordin e Stuttgartit. Më 25 maj, ekipi fitoi edhe Kupën e Gjermanisë pasi mposhti në finale Kaiserslauternin me rezultatin 1–0.

Alonso e nisi sezonin e tretë me Leverkusenin duke fituar Superkupën e Gjermanisë kundër Stuttgartit 4–3 me penallti. Mbrojtja e titullit nisi keq për ekipin që pësoi një humbje që në javën e dytë (3–2 kundër RB Leipzig), duke i dhënë fund rekordit me 51 ndeshje pa humbje në Bundesligë. Pas kësaj, ekipi mori 1 fitore dhe 5 barazime në gjashtë ndeshjet e rradhës, gjë që e la 9 pikë larg Bayernit kryesues pas 10 ndeshjesh. Në Ligën e Kampionëve, ekipi u kualifikua në fazën me eliminim direkt pasi u rendit në vendin e 6të në fazën e ligës në edicionin e parë të formatit të ri. Megjithatë, ekipi u eliminua në raundin e 16-tave nga Bayerni kurse në kupë u eliminua në gjysëm-finale nga ekipi i kategorisë së tretë Arminia Bielefeld.

Më 4 maj 2022, Leverkuseni barazoi 2–2 kundër Freiburgut, duke shpallur Bayernin kampion matematikisht dy javë nga fundi. Pesë ditë më vonë, Alonso njoftoi se do të largohej nga klubi në përfundim të sezonit.

Real Madrid
Më 25 maj 2025, Alonso u emërua trajneri i ri i Real Madridit në një marrëveshje tre-vjeçare. Ai zëvëndësoi Carlo Ancelottin, i cili ishte trajneri i tij te Real Madridi dhe Bayerni.

Profili i trajnerit
Alonso njihet për stilin e tij të zhdërvjellët të lojës si trajner, duke përdorur një sistem shumë të organizuar dhe rigoroz të bazuar në lojën pozicionale. Ai fillimisht preferonte rreshtimet 4–3–3 ose 4–2–3–1 kur ishte te Sociedadi B, por filloi të luante me rreshtimin 3–4–3 dhe 3–4–2–1 pas transferimit te Leverkuseni. Ai njihet për taktikat e tij të cilat përfshijnë presionin për rikuperimin e topit në qëndrën e fushës. Në zotërim të topit, ekipet e tij qarkollojnë topin për një periudhë të gjatë dhe ndërtojnë aksione sulmuese nga prapavija; kontribut në këtë lojë ka organizatori i tërhequr, si Granit Xhaka, i cili organizon lojën përpara me pasime qëndrore ose në të dyja krahët. Taktikat e tij janë frymëzuar nga trajnerë të shquar si Pep Guardiola, Carlo Ancelotti, José Mourinho, Rafael Benítez, dhe Vicente del Bosque. Ata gjithashtu është komplimentuar për menaxhimin e lojtarëve dhe të ekipit.

Jeta personale
Alonso është i martuar me Nagore Aranburun dhe çifti ka tre fëmijë sëbashku: një djal (i lindur në vitin 2008) dhe dy vajza (të lindura në vitet 2010 dhe 2013). Në mars 2008, ai humbi një ndeshje të rëndësishme kundër Interit në Ligën e Kampionëve me qëllim për të qëndruar pranë gruas së tij gjatë lindjes së fëmijës së tyre të parë. Vendimi i tij për t'i dhënë përparësi familjes para Liverpoolit shkaktoi një fërkim me trajnerin e Liverpoolit Benítez. Alonso dhe Mikel Arteta ishin komshinjë në të njëjtën rrugë gjatë kohës që u rritën në San Sebastián si dhe më pas jetonin afër njëri-tjetrit kur Alonso luante për Liverpoolin dhe Arteta për Evertonin. Alonso e bindi Artetën për t'u transferuar te Liverpooli pasi i tregoi se sa i lumtur ishte me jetën në qytetin e Liverpoolit. Alonso gjithashtu ndihmoi ish shokun e ekipit te Real Sociedadi Juan Ugarte për të kaluar te Wrexham.

Vëllai i tij, Mikel Alonso, ishte gjithashtu futbollist profesionist i cili luajti me disa klube në Spanjë dhe Angli. Ata kanë qënë shok ekipi te Real Sociedadi kurse në sezonin 2007–08 të dy luajtën në Premier Ligë, edhe pse Mikel nuk ka gjurmë. Alonso ka një tjetër vlla të përfshirë në futboll, Jon, i cili është gjyqtar.

Alonso është tifoz i futbollit galik. Interesi i tij për sportin irlandez buron që nga mosha 15 vjeç, kur ai qëndroi me një familje në qytetin irlandez të Kells, në Qarkun Meath për të mësuar anglisht dhe e luante këtë sport në kohën e tij të lirë. Ai është gjithashtu tifoz i Liverpoolit, të cilën e ka deklaruar publikisht edhe kur luante për Real Madridin. Në një intervistë për The Times Online në vitin 2011, Alonso deklaroi: "Jam ende tifoz i Liverpoolit dhe do të jem gjithmon" si dhe shtoi se do ta rriste djalin e tij si tifoz të klubit.

Statistikat e karrierës
Klube
Burimi: 

+ Ndeshjet dhe golat sipas klubit, sezonit dhe kompeticionitKlubiSezoniLigaKupa KombëtareKupa e LigësEvropaTjetërGjithsejDivizioniNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaReal Sociedad1999–2000La Liga0010–––102000–0118000–––1802001–0229300–––2932002–0333310–––3432003–0434300–81–424Gjithsej114920–81–12410Eibar (huazim)2000–01Segunda División14000–––140Liverpool2004–05Premier League242000081–3232005–063535200110205352006–073241020150105142007–08192301040–2722008–093343010101–475Gjithsej14315122404823021019Real Madrid2009–10La Liga34300–70–4132010–1134071–110–5212011–1236140–100215222012–1328070–100204702013–1426070–90004202014–150000–002020Gjithsej1584251–470612366Bayern München2014–15Bundesliga26240–102004042015–1626041–81103922016–1727330–7010383Gjithsej795111–253201179Gjithsej karriera5083350440128611170144

Kombëtarja
Burimi: 
+ Ndeshjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vititEkipi kombëtarVitiNdshGolaSpanja2003502004110200560200611120076020081422009124201016220111132012143201330201451Gjithsej11416

Trofe
Kombëtarja
Referime

 Lidhje të jashtme 
Xabi Alonso On Twitter /
National team data 
2010 FIFA World Cup profile 
Alonso profile at realmadrid.com
BDFutbol profile
Profile at BBC Sport 
Podcast from The Times: Mikel and Xabi Alonso interview
LFCHistory.net Profile
Profile at ESPN 

Kategoria:Lindje 1981
Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Futbollistë spanjollë
Kategoria:Futbollistë në kombëtaren spanjolle
Kategoria:Futbollistë në Real Sociedad B
Kategoria:Futbollistë në Real Sociedad
Kategoria:Futbollistë në SD Eibar
Kategoria:Futbollistë në Liverpool F.C.
Kategoria:Futbollistë në Real Madrid C.F.
Kategoria:Futbollistë në FC Bayern München
Kategoria:Futbollistë në La Liga
Kategoria:Futbollistë në Premier League
Kategoria:Futbollistë në Bundesliga
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2004
Kategoria:Futbollistë në 2006 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2008
Kategoria:Futbollistë në 2010 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2012
Kategoria:Futbollistë në 2014 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Lojtarë fitues të FIFA Kupës së Botës
Kategoria:Lojtarë fitues të UEFA Kampionatit Evropian
Kategoria:Lojtarë fitues të UEFA Ligës së Kampionëve
Kategoria:Trajnerë spanjollë futbolli
Kategoria:Trajnerë në Bayer 04 Leverkusen
Kategoria:Trajnerë në Real Madrid C.F.
Kategoria:Trajnerë në Bundesliga
Kategoria:Trajnerë në La Liga