Energjia kinetike

Energjia kinetike është aftësia e trupave që të kryejnë punë për shkak se kanë një shpejtësi të caktuar. Për ta llogaritur energjinë kinetike të trupit me masën , i cili lëviz me shpejtësi , bëhet llogaritja e punës, e cila nevojitet që forca  ta nxitojë trupin në ndonjë rrugë nga gjendja e qetësisë deri në gjendjen me shpejtësi . Pra, madhësia e energjisë kinetike  është e barabartë me punën e cila është kryer në mënyrë që trupi ta ketë fituar shpejtësinë . Ajo punë ështe... energjia kinetike eshte  nje energji shume aktive pra eshte nje energji austrialemente.duke u nisur nga kjo pike pamje ne kuptojme qe kemi te bejme me energjine kinetike 

Meqenëse forca është konstante, do të jetë , kurse lëvizja do të jetë njëtrajtësisht e nxituar, përkatësisht rruga është 

atëherë ekuacioni për punën mekanike do të jetë:

dhe meqenëse është , atëherë energjia kinetike do të jetë:

Në qoftë se trupi kryen punë negative , atëherë energjia kinetike e tij zvogëlohet . Në qoftë se mbi trup kryhet puna pozitive , atëherë energjia kinetike e tij zmadhohet . Në rast se puna është e barabartë me zero , atëherë energjia e trupit do të mbetet konstante.
Automobili që lëviz nëpër autostradë ka energji kinetike të translacionit,ndërsa rrota e makinës ka energji kinetike të rrotacionit.

Historia dhe etimologjia

Mbiemri kinetik i ka rrënjët në fjalën greke κίνησις kinesis, që do të thotë "lëvizje". Dikotomia midis energjisë kinetike dhe energjisë potenciale mund të gjurmohet në konceptet e Aristotelit për aktualitetin dhe potencialin.[3]

Parimi në mekanikën klasike që E ∝ mv2 u zhvillua për herë të parë nga Gottfried Leibniz dhe Johann Bernoulli, të cilët e përshkruanin energjinë kinetike si forcën e gjallë, vis viva. 1722. Duke hedhur peshat nga lartësi të ndryshme në një bllok balte, Willem's Gravesande përcaktoi se thellësia e depërtimit të tyre ishte proporcionale me katrorin e shpejtësisë së tyre të goditjes. Émilie du Châtelet njohu implikimet e eksperimentit dhe publikoi një shpjegim.[5]

Termat energji kinetike dhe punë në kuptimet e tyre aktuale shkencore datojnë që nga mesi i shekullit të 19-të. Kuptimi i hershëm i këtyre ideve mund t'i atribuohet Gaspard-Gustave Coriolis, i cili në 1829 botoi punimin e titulluar Du Calcul de l'Effet des Machines që përshkruan matematikën e energjisë kinetike. William Thomson, më vonë Lord Kelvin, i jepet merita për shpikjen e termit "energji kinetike" c. 1849–1851.[6][7] Rankine, i cili kishte prezantuar termin "energji potenciale" në 1853, dhe frazën "energji aktuale" për ta plotësuar atë,[8] më vonë citon William Thomson dhe Peter Tait si zëvendësues të fjalës "kinetike" për "aktuale".

 Shiko dhe këtu 
 Energjia potenciale

Kategoria:Fizikë
Kategoria:Energji kinetike