Sulejman Naibi

Sulejman Naibi i njohur edhe si Sulejman Ramazani (Berat, ? - 1763 ose 1771/1772) ka qenë poet shqiptar i rrymës së bejtexhinjve, bashkëkohës i Nezimit.

 Biografia  

Buharaja në dorëshkrimin e tij Një vështrim panoramik mbi të kaluarën e Beratit shkruan se Sulejman Naibi ka qenë beratas, nga lagjja Muratçelepias. Njoftohet se vëllai i tij i madh quhej Ataullah Naim Mullanë, njohës i dijeve të Hurufijve, tek i cili mësoi Nezimi; e i tillë ishte edhe Sulejmani. Mbi jetën e Sulejmanit dihet që ndjekte tarikatin bektashi, u martua në Elbasan dhe që ka kaluar ca kohë në viset aziatike të perandorisë.

Ndërroi jetë në Berat më 1763 ose 1771/1772, u varros në varrezat e Xhamisë së Sahatit të mëhallës ku banonte.

 Vepra 
I cilësuar nga Elsie "poet i dalluar i traditës myslimane", vjen fill pas Nezimit në radhojën kronologjike të poetëve të letërsisë shqipe me alfabet arab, autor një Divani, dorëshkrimi i të cilit gjendej në Fier deri më 1944. Dorëshkrim i cili, përpos pesë poezive, konsiderohej i humbur. Më 2022 studiuesi Fatos Dibra publikoi një edicion kritik te Divanit te Naibit, i cili përmban 42 poezi.

Bejtet e tij mbijetuan edhe përmes këngëve popullore të Shqipërisë së Mesme, të tilla si Mahmudeja e stolisurë ose Jelekun kadife veshur, duke e bërë kështu poetin e parë shqiptar që i kushton vargje bukurisë së grave, vargje të cilat respektojnë strukturën metrike orientale. Në ato pak vargje të mbijetuara, studjuesit kanë vërejtur se krahasimisht me Nezimin, leksiku i Sulejmanit është më i përkorë ndaj orientalizmave.

Këngë të tjera të njohura në ahengun qytetar beratas që e kanë burimin nga vargjet e Sulejmanit janë Kështu e kështu më thanë dhe Aman, o im atë.

 Referime 

Kategoria:Bejtexhinj shqiptarë
Kategoria:Sufi shqiptarë
Kategoria:Vdekje 1771
Kategoria:Njerëz nga Berati