Teodor Muzaka II

Teodor Muzaka II (nga burime italisht Teodor Musachi ishte një despot shqiptar që sundoi Principatën e Muzakajve 1389-1417 .

Teodor II Muzaka (1337-1389) ishte pjesëtar i familjes Muzaka, fisnikë shqiptare që sundonin Principatën e Muzakës. Ai vdiq duke luftuar gjatë Betejës së Kosovës në vitin 1389 në anën e koalicionit antiosman të udhëhequr nga Llazari i Serbisë.[2]

Theodor I, djali i Andrea I Muzakës, trashëgoi pasurinë e të atit pas vdekjes së tij në vitin 1319. Zona shtrihej nga Myzeqeja me qendër Beratin në atë që sot është Shqipëria e Mesme, nëpërmjet Skraparit, Tomorricës deri në Këlcyrë në Shqipërinë e sotme jugore.

Teodori I, i cili mbante titullin e lartë të oborrit të Perandorisë Bizantine, jetoi në kohë të trazuara. Pas vrasjes së despotëve të Epirit, Thomas Komnenos Dukas Angelos (1296–1318), nga nipi i tij Nikolla Orsini, Palatinati i Kefalonisë u bë ky despot i ri i Epirit. Këtë uzurpim të fronit e quajtën në skenë bizantinët, anzhuinët dhe serbët. Të gjithë u përpoqën të siguronin një pjesë në despotatin e shkatërruar. Mbreti serb Stefan Uroš II Milutin u përgatit për nënshtrimin e Shqipërisë. Që në qershor të vitit 1319 ai mori titullin e sundimtarit të Rashkës, Dioklesë, Shqipërisë dhe bregdetit detar. Destinacioni i tij i radhës ishte Durrësi në atë që është Shqipëria e sotme, që i përkiste Mbretërisë së Napolit që nga viti 1271. Aty Stefan Urosh II u përpoq të fitonte një festë për vete. Në vitin 1319 pati një kryengritje kundër anzhuinëve dhe banorët e qytetit i bënë homazhe mbretit serb.

 Referime 

Shih edhe
Historia e Shqipërisë
Mbretërit shqiptarë

Kategoria:Familja Muzaka
Kategoria:Princër arbërorë