Hamza ibn Abdylmutalib

Hamza ibn Abdylmutalib (arabisht:حَمْزَة إبْن عَبْد ٱلْمُطَّلِب Hamza ibn ‘Abd al-Muttalib; rr. 568–625)"Companions of The Prophet", Vol.1, By: Abdul Wahid HamidMuhammad ibn Saad. Kitab al-Tabaqat al-Kabir vol. 3. Translated by Bewley, A. (2013). The Companions of Badr. London: Ta-Ha Publishers. ishte një vëlla birësues, xhaxhai nga babai, kushëriri i dytë nga nëna dhe shok i profetit islam Muhamed.

Ai ra dëshmor në Betejën e Uhudit më 23 mars 625 (7 Shawwal 3 hixhri). Kunjat e tij ishin Ebū ʿUmāra dhe Ebu Jala. Ai kishte emrat Asad Allah (أَسَد ٱللَّٰه, “Luani i Zotit”) dhe “Luani i të Dërguarit të tij" (وأسد رسوله), dhe Muhamedi i dha atij titullin pas vdekjes Sayyid al-Shuhadāʾ (سيد الشهداء).

 Familja 
 Prindërit 
Babai i Hamzës ishte Abdylmutalib ibn Hashim ibn Abdumenaf ibn Kusaj nga fisi Kurejsh i Mekës. Nëna e tij ishte Hala bint Vuhejb nga klani Zuhra i Kurejshit. Taberiu citon dy tradita të ndryshme. Në njërën prej tyre, el-Vakidi thotë se prindërit e tij u takuan kur Abdylmutalibi shkoi me djalin e tij Abdullahun në shtëpinë e Vehb ibn Abdumenaf për të kërkuar dorën e vajzës së Vehbit, Emines. Ndërsa ata ishin atje, Abdylmutalibi vuri re mbesën e Vehbit, Hala bint Vuhejb dhe kërkoi dorën e saj gjithashtu. Vehbi ra dakord dhe babai i Muhamedit, Abdullahu dhe gjyshi i tij Abdylmutalib u martuan të dy në të njëjtën ditë, në një ceremoni martese të dyfishtë.M. V. (1988). Volume VI: Muhammad at Mecca, pp. 5-8. New York: State University of New York Press. Prandaj, Hamza ishte vëllai më i vogël i babait të Muhamedit.

 Martesa dhe fëmijët 
Hamza u martua tre herë dhe pati gjashtë fëmijë.
 Selma bint Umejs ibn Mad, gjysmë-motra e Mejmuna bint el-Harith.
 Umame bint Hamza, gruaja e Seleme ibn Ebi Seleme.
 Zejneb bint el-Milla ibn Malik i fisit Aus në Medine.
 Amir ibn Hamza. 
 Bekër ibn Hamza, i cili vdiq në fëmijëri.
 Havle bint Qays ibn Amir i klanit en-Naxhar. Ai kishte probleme, por pasardhësit e tyre kishin vdekur në kohën e Ibn Sa'd.
 Umer ibn Hamza.
 Atika bint Hamza.Muhammad ibn Saad. Kitab al-Tabaqat al-Kabir vol. 8. Translated by Bewley, A. (1995). The Women of Madina, p. 288. London: Ta-Ha Publishers.
 Barra bint Hamza.

 Konvertimi në Islam 
Hamza nuk e vuri re Islamin gjatë viteve të para. Ai u konvertua në fund të vitit 616 pes. Pas kthimit në Mekë pas një udhëtimi gjuetie në shkretëtirë, ai dëgjoi se Amr ibn Hisham (i referuar në shkrimet e shenjta islame si "Ebu Xhehl" Babai i Injorancës) kishte "sulmuar Profetin dhe e keqtrajtoi dhe e ofendoi atë," "duke folur me keqardhje për fenë e tij dhe duke u përpjekur për ta përbuzur atë". Muhamedi nuk i ishte përgjigjur atij.Muhammad ibn Ishaq. Sirat Rasul Allah. Translated by Guillaume, A. (1955). The Life of Muhammad. Oxford: Oxford University Press. "I mbushur me zemërim," Hamza "doli me vrap... që do të thotë ta ndëshkonte Ebu Hishamin kur e takoi". Ai hyri në Qabe, ku Ebu Hisham ishte ulur me pleqtë, qëndroi mbi të dhe "i dha një goditje të fortë" me harkun e tij. Ai tha: "A do ta ofendosh atë, kur të jem i fesë së tij dhe të them atë që thotë ai? Më kthe nëse mundesh!"  Ai "e goditi kokën e Ebu Xhehlit me një goditje që ia hapi kokën". Disa nga të afërmit e Ebu Hishamit iu afruan për ta ndihmuar, por ai u tha atyre: “Lëreni Ebu Umerën [Hamzën] të qetë, sepse, pasha Zotin, e ofendova thellë nipin e tij”.

Pas asaj ngjarjeje, Hamza hyri në Shtëpinë e el-Arkamit dhe shpalli Islamin. "Islami i Hamzës ishte i plotë dhe ai ndoqi urdhrat e të Dërguarit. Kur u bë musliman, kurejshët e kuptuan se i Dërguari ishte bërë i fortë. dhe kishin gjetur një mbrojtës në Hamza, dhe kështu ata braktisën disa nga mënyrat e tyre për ta ngacmuar atë”. Në vend të kësaj, ata u përpoqën të bënin pazare me të; por ai nuk i pranoi ofertat e tyre.

Një herë Hamza i kërkoi Muhamedit t'i tregonte engjëllin Xhibril në formën e tij të vërtetë. Muhamedi i tha Hamzës se nuk do të mund ta shihte. Hamza iu përgjigj se do ta shihte engjëllin, kështu që Muhamedi i tha të ulej aty ku ishte. Ata pretenduan se Xhibrili zbriti para tyre dhe se Hamza pa se këmbët e Xhibrilit ishin si smeraldi, para se të binte pa ndjenja.

Hamza iu bashkua emigrimit në Medine në vitin 622 dhe banoi te Kulthum ibn al-Hidm ose Saad ibn Khaythama. Muhamedi e bëri atë vëlla në Islam të Zejd ibn Harithes.

 Vdekja 
parapamje|Varri i Hamzait pranë malit Uhud
Hamza ra dëshmor në Betejën e Uhudit më 23 mars 625 (7 Shawwal 3 hixhri). Ai po qëndronte përballë Muhamedit, duke luftuar me dy shpata dhe më pas skllavi abisinian Vahshi ibn Harb me premtimin e dorëzimit nga Hind bint Utbah, nëse do ta vriste Hamzën. Kjo ishte për t'u hakmarrë ndaj babait të saj, Utba ibn Rabi'a, të cilin Hamza e kishte vrarë në Bedër. Hamzai, duke vrapuar përpara e mbrapa, u pengua dhe ra me shpinë; dhe Vahshi tha, "i cili mund të hidhte një shtizë siç bëjnë abisinasit dhe rrallëherë të humbiste shenjën," e hodhi atë në bark të Hamzës dhe e martirizoi atë.

Vahshi pastaj hapi stomakun dhe e solli mëlçinë e tij në Hind bint Utba, babai i të cilit Hamza e kishte vrarë në Bedër. Hind përtypi mëlçinë e Hamzës dhe pastaj e pështyu. “Pastaj ajo shkoi dhe e gjymtoi Hamzën dhe nga trupi i tij i bëri rrobe, varëse dhe varëse dhe e solli atë me mëlçinë e tij në Mekë”.

Hamza u varros në të njëjtin varr me nipin e tij Abdullah ibn Xhahsh. Muhamedi më vonë tha: "I pashë engjëjt duke e larë Hamzën sepse ai ishte në Xhenet atë ditë". Fatimja shkonte te varri i Hamzës dhe e kujdesej për të.

 Referime 

Kategoria:Familja e Muhamedit
Kategoria:Sahabë
Kategoria:Lindje - Vitet 570
Kategoria:Vdekje 625
Kategoria:Sahabët që morën pjesë në betejën e Uhudit
Kategoria:Sahabët që morën pjesë në betejën e Bedrit
Kategoria:Benu Hashim