José Mourinho

José Mário dos Santos Félix Mourinho (lindur më 26 janar 1963 në Setúbal) është një  menaxher futbolli portugez Nofka e ti është "The Special One" (sq:i veçanti) I am no longer the Special One, says Jose Mourinho. The Times (3 June 2008). Retrieved on 21 March 2010.. Mourinho është konsideruar gjerësisht në mesin e ekspertëve, lojtarëve dhe trajnerëve, si një prej trajnerëve më të mirë në futboll Jose Mourinho 'best manager in the world', says Pep Guardiola. The Daily Telegraph (28 April 2010). Retrieved on 23 August 2010.«José Mourinho is a ‘phenomenon’», says Arrigo Sacchi. goal.com (2010-10-2). Retrieved on 2 October 2010. «Best Coach in the World», says Wesley Sneijder. Soccerlens (11 March 2011). Retrieved on 2011-03-11. «Real Madrid's maestro may be the best coach in any sport» . Sports Illustrated (7 March 2011). Retrieved on 2011-03-07..

Mourinho nisi si një lojtar, por ai nuk ishte në gjendje për të krijuar një karrierë domethënëse në lojë dhe kaloi përfundimisht të menaxhimit.  Pas filli mit si një ndihmës trajner dhe trajner i të rinjëve në fillimin e viteve 90', ai u bë një përkëthyes për Sir Bobby Robson. Atje ai ka punuar me të në Sporting Clube de Portugal dhe Porto në  Portugali, para se ta ndje atë në ekipin spanjoll Barcelona. Ai mbeti në klub Katalonian pas largimit të Robson dhe punoi me pasardhësin, Louis van Gaal.

Ai filloj të fokusohet si trajner dhe imprseionoi per nje kohë të shkurtër dhe të suksesshme në periudhën në Benfica dhe União de Leiria. Ai u rikthye në Porto në 2002, këtë herë si trajer kryesor, duke fituar Primeira Liga, Taça de Portugal, dhe UEFA Cup në 2003. Në 2004 Mourinho dërgoi ekipin në krye të ligës për të dytën herë dhe fitoi shpërblimin më të madh në futbollin e klubeve Europiane, UEFA Champions League.

 Heta e herëshme 
Vitet e formimit dhe edukimit
Fillimet si trajner
 Karriera si trajner 
Benfica dhe União de Leiria
Porto
2002–03
2003–04
Chelsea
2004–05
2005–06
2006–07
2007–08
Internazionale

Më qershor 2008, Mourinho u vendos si pasuesi i italianit Roberto Mancini te Interi duke firmosur një kontratë 3 vjeçare, duke marrë shumicën e stafit që kishte pasur kur drejtonte Porton dhe Chelsean . Ai zgjodhi Guiseppe Baresin, një ish lojtar i Interit dhe ish lojtarin e akademisë së skuadrës, si ndihmësin e tij . Ai foli vetëm italisht në konferencën e parë për shtyp si trajneri i ri i Interit, duke thënë se e kishte mësuar atë në "vetëm tre javë" . Mourinho tha se ai ka vetëm për qëllim të bëjë disa blerje të mëdha në verë . Në fund të merkatos verore, ai bleu vetëm tre futbollist: anësorin brazilianin Mancini (për 13 milion €) , mesfushorin ganian Sulley Muntari për shumën e raportuar prej 14 milion €  dhe anësorin portugez Ricardo Quaresma për shumën e 18.6 milion € sëbashku me kartonin e mesfushorit të ri portugez Pelé .

2008–09
2009–10
Më 28 korrik 2009, Mourinho u raportua se kishte shfaqur interes për të marrë vendin si trajneri i Manchester United në momentin kur Sir Alex Ferguson të tërhiqej nga futbolli. Për këtë gjë, ai ka thënë: "Unë do ta konsideroja një kalim te Manchester United, por United duhej ta marrë në konsideratë nqs unë do të isha pasardhësi i Alex Ferguson.

Adriano e la Interin në prill 2009, dhe largimi i sulmuesi brazilian u ndoq dhe nga largimet e sulmuesve argjentinas Julio Cruz dhe Hernán Crespo. Mesfushori sulmues legjendar dhe veterani portugez Luís Figo u tërhoq nga futbolli. Figo ishte pranë largimit nga Interi në kohën kur skuadra drejtohej nga italiani Roberto Mancini, për shkak se ky i fundit nuk e aktivizonte shumë në fushë, kurse me Mourinhon ai luante rregullisht. Mourinho nënshkroi me sulmuesin argjentinas Diego Milito nga Genoa, i cili sezonin e shkuar ishte vetëm një Gol larg fitimit të çmimit të golashënuesit më të mirë të ligës, dhe sigurisht brazilianin Thiago Motta dhe hollandezin Wesley Sneijder, për të përforcuar mesfushën. Megjithatë, transferimi i tij më i shquar në merkaton verore marrëveshja e shkëmbimit të sulmuesve Zlatan Ibrahimoviç i cili u transferua te Barcelona dhe Samuel Eto'o që kaloi te Interi, me Interin që gjithashtu mori edhe 35 milion £. Ky transferim ishte transferimi i dytë më i shtrenjtë i të gjitha kohërave pas transferimit të portugezit Cristiano Ronaldo te Real Madrid për 90 milion €, ky transferim gjithashtu u realizua në atë merkato verore. Eto'o bëri një fillim premtues me Interin duke shënuar dy Gola në dy ndeshjet e para të sezonit.

Blerja e portugezit Ricardo Quaresma nga klubi i vjetër i Mourinhos Porto, kishte treguar formë të dobët me skuadrën, dhe kjo gjë bëri që ai të huazohej te Chelsea, që për ironi ishte gjithashtu një klub i vjetër i Mourinhos. Mancini kishte dështuar për të pasur një mesfushë dominuese me Interin dhe përforcimi i saj ishte objektivi kryesor i Interit. Mungesa e një organizatori, ose ndryshe trequartista, ishte shkak kryesor i dështimit të Zikaltërve në Champions League. Në përpjekje pë tu marrë me këtë çështje, Inter firmosi me mesfushorin hollandez Wesley Sneijder nga spanjollët e Real Madrid.

Mourinho edhe një herë ringjalli polemika në argumentin e tij me trajnerin e kombëtares italiane, Marcello Lippi. Lippi tha se Juventusi do të fitonte Scudetton në sezonin 2009–10, e cila për Mourinhon cilësohej munges respekti ndaj Interit. Vitin e kaluar, Lippi tha se Inter do ta fitonte titullin, kurse Mourinho nuk i'u përgjigj për parashikimin e tij. Lippi gjithashtu tha se Mourinho ishte i barabartë me trajnerët Ciro Ferrara dhe Leonardo të cilët respektivisht drejtonin Juventusin dhe Milanin, duke thënë se portugezi kishte vetëm më shumë eksperiencë. Pas konfliktit me Lippin, Mourinho filloi polemikat me kapitenin e Italisë Fabio Cannavaro për vendin e Davide Santon në skuadrën e Interit. Cannavaro më parë kishte thënë se Santon duhej të largohej nga Interi në mënyrë që të luante më shumë për të siguruar një vend në kombëtaren italiane në Kupën e Botës. Mourinho u përgjigj duke thënë se Cannavaro po vepronte si një trajner.

Inter nuk i nisi mirë dy ndeshjet e para të sezonit të ri. Skuadra humbi Superkupën e Italisë me rezultatin 2–1 kundër Lazios dhe barazoi 1–1 në ndeshjen e parë të ligës kundër skuadrës së sapongjitur Bari në San Siro. Megjithatë, skuadra e Mourinhos ndryshoi komplet dhe u përmirësua në mënyrë drastike, duke ndërtuar një mesfushë të rrezikshme që përbëhej nga blerjet e reja si Sneijder dhe Thiago Motta, dhe nga veteranët Javier Zanetti dhe Dejan Stanković. Inter arriti të shënojë më shumë se 30 Gola përpara se muaji nëntor të mbyllej, duke shkatërruar rivalët e qytetit Milan me rezultatin 4–0, me blerjet e reja Milito dhe Motta që shënuan të dy, dhe më pas mposhtën Genoan me rezultatin tenistik 5–0. Mourinho u nxorr jashtë në ndeshjen jashtë fushe të Derby d'Italia e muajit dhjetor për shkak se duartrokiti në mënyrë ironike gjygjtarin e ndeshjes për shkak se ky i fundit i dhuroi Juventusit një goditje të dyshimtë të lirë, me Interin që humbi ndeshjen me rezultatin 2–1 falë Golit të fitores që u shënua nga mesfushori Claudio Marchisio në pjesën e dytë .250px|thumb|left|Mourinho me Interin më 18 prill 2009.

Më vonë gjatë sezonit, Mourinho mbajti një pozitë të fortë kritike kundër gjygjtarëve dhe gjykimit në Itali, e cila arriti kulmin e saj gjatë ndeshjes së ligës më 22 shkurt 2010 kundër Sampdorias, që u mbyll në barazimin 0–0, me lojtarë të Interit që u nxorrën jashtë me karton të kuq që në pjesën e parë. Në fund të pjesës së parë, Mourinho bëri xhestin e prangosjes përball kamerës e cila u konsiderua si e papranueshme nga Federata Italiane e Futbollit që më pas e pezulloi Mourinhon me tre ndeshje . Gjithashtu, marrëdhënja e vështirë me sulmuesin e ri Mario Balotelli dhe humbja e formës së Interit bënë që skuadra të grumbullonte shtatë pikë në gjashtë ndeshjet e fundit (tre pikë për tre ndeshje, përfshirë një humbje shokuese 3–1 kundër siçilianë të Catanias që ndodhi gjatë kohës që Mourinho ishte i pezulliar), duke bërë që të kritikohet nga mediat. Pavarësisht kësaj, Mourinho arriti atë që ndoshta mund të cilësohej si një nga pikat kryesore të karrierës së tij pas arritjes në çerek–finale në Champions League duke mposhtur ish skuadrën e tij Chelsea në të dyja ndeshjet (2–1 në San Siro dhe 1–0 në Stamford Bridge) .

Më 6 prill 2010, José Mourinho u bë trajneri i parë në histori që arrin të çojë tre skuadra të ndryshme në gjysmë–finale të UEFA Champions League (rekodi më pas u barazua nga trajneri i Bayern Mynich Louis van Gaal një ditë më vonë) pasi Interi mposhti në ndeshjen e kthimit 1–0 rusët e CSKA Moscow, me Interin që u kualifikua për në gjysmë–finale me rezultatin e përgjithshëm 2–0. Goli i Wesley Sneijder në minutën e gjashtë bëri që Interi ta luante pjesën e mbetur të ndeshjes i tërhequr në mbrojtje. Kjo ishte hera e parë pas shtatë vitesh që Inter u kualifikua për në gjysmë–finale të këtij kompedicioni . Më 13 prill, Inter vazhdoi sezonin e tij të mirë duke arritur në finalen e Kupës së Italisë, për herë të parë nën drejtimin e Mourinhos, duke mposhtur Fiorentinën 1–0 jashtë fushe (2–0 rezultati i përgjithshëm).

Më 28 prill 2010, José Mourinho arriti finalen e Champions League për herë të dytë në karrierën e tij pasi Inter mposhti kampionët në fuqi Barcelonën me rezultatin e përgjithshëm 3–2, pas humbjes 1–0 në Camp Nou (të cilën Mourinho e cilësoi si "humbjen më të bukur të karrierës së tij"). Inter arriti për herë të parë finalen e këtij kompedicioni për herë të parë pas 38 vitesh (ku u mposhtën nga AFC Ajax) . Mourinho u përfushi në një konflikt të shkurtër me portierin e Barcelonës Víctor Valdés gjatë kohës që po festonte me tifozët e Interit . Mourinho pas ndeshjes deklaroi se "anti-Madridizmi" i kishte ndihmuar tifozët e Barçës, duke sygjeruar se ata do të ishin të friksuar po të arrinin në finale dhe ta fitonin kompedicionin në shtëpinë e rivalëve të tyre. Marca lajmëroi se Mourinho kishte kaluar testet për tu bërë trajneri i ri i Real Madrid, pasi tifozët e tyre kishin festuar eleminimin e Barcelonës .

Më 2 maj, pas fitores 2–0 jashtë fushe kundër Lazios në Romë, Inter pothuajse e kishte siguruar titullin e Serie A. Më 5 maj 2010, skuadra fitoi Kupën e Italisë, pasi mposhti 1–0 Romën, dhe më 16 maj 2010, Inter mposhti Sienën 1–0 duke fituar titullin e Serie A dhe të dytin për sezonin 2009–10, duke fituar çdo trofe të mundshëm për një trajner në Serie A .

Më 22 maj 2010, Inter fitoi finalen e Champions Leagues pas mposhti gjermanët e Bayern Munich me rezultatin 2–0, duke bërë këtë, Inter u bë klubi i parë italian që realizoi tripletën, kurse Mourinho personalisht festoi tripletën e dytë në karrierë dhe fitoren e dytë në Champions League .

Ditën që fitoi Champions Leaguen, Mourinho tha se kjo ishte "pothuajse ndeshja e tij e fundit me Interin". Ai gjithshtu tha se "nqs nuk je trajner i Realit, ju gjithmon do të keni një boshllëk në karrierën tuaj" .

Pas disa ditësh diskutimesh mes Interit dhe Realit, marrëveshja u arrit më 28 maj 2010, dhe Mourinho u lirua nga Interi .

Real Madrid
Më 28 maj 2010, u konfirmua se Mourinho do të zëvëndësonte kilianin Manuel Pellegrini si trajneri i ri i Real Madrid. Tre ditë më pas, Mourinho u prezensua si trajneri i ri i klubit duke firmosur një kontratë katër-vjeçare, duke u bërë trajneri i 11të i Real Madridit në shtatë vitet e fundit. Ai u vendos si trajner sportiv, gjithashtue edhe si trajneri i skuadrës së parë si Galáctico (një term që përdoret për lojtarët yje në vend të trajnerëve) .
2010–11
Më 29 gusht 2010, Real Madrid barazoi 0–0 me Majorkën në ndeshjen e parë të Mourinhos në La Liga.

Kur ai u pyet për mundësitë e humbura kundër Levantes në La Liga dhe Auxerre në UEFA Ligën e Kampioneve, Mourinho tha: "Një ditë i njëjti rival i dobët do të humbi mundësitë siç i humbëm ne."

2011–12
2012–13

Rikthimi te Chelsea
2013–14

Ndeshja e parë zyrtare e Mourinhos pas rikthimit ishte fitorja 2–0 kundër Hull Cityt më 18 gusht 2013.

Më 29 janar 2014, pas barazimit 0–0 në shtëpi kundër West Ham United, Mourinho i përshkroi ata sikur po luanin në "shekullin e 19 të futbollit", duke thënë se "Kjo nuk liga më e bukur në botë, ky është futboll nga shekulli i 19". Unë duhej të sillja një Black & Decker për ta shkatërruar atë mur. Më 19 prill 2014, Mourinho pësoi humbjen e parë si trajneri i Chelseas në shtëpi pas disfatës 2–1 kundër Sunderland në Stamford Bridge. Chelsea e përfundoi sezonin në vendin e tretë në ligë, katër pikë larg kampionëve të Manchester Cityt.

 Reputacioni 
 Konfliktet 
 Jeta personale 

 Statistikat si trajner 
Rekordi i trajnerit
Rekordi si i pamposhtur në shtëpi
Rekordi i dytë si i pamposhtur në shtëpi

 Trofe 
Trajner
Personale
Të tjera

 Shiko gjithashtu 
 Referime 

 Lidhje të jashtme 

Kategoria:Lindje 1963
Kategoria:Futbollistë
Kategoria:Futbollistë portugezë
Kategoria:Trajnerë portugezë futbolli
Kategoria:Futbollistë në Rio Ave F.C.
Kategoria:Futbollistë në C.F. Os Belenenses
Kategoria:Futbollistë në Primeira Liga
Kategoria:Trajnerë në S.L. Benfica
Kategoria:Trajnerë në U.D. Leiria
Kategoria:Trajnerë në F.C. Porto
Kategoria:Trajnerë në Chelsea F.C.
Kategoria:Trajnerë në F.C. Internazionale Milano
Kategoria:Trajnerë në Real Madrid C.F.
Kategoria:Trajnerë në Manchester United F.C.
Kategoria:Trajnerë në Tottenham Hotspur F.C.
Kategoria:Trajnerë në A.S. Roma
Kategoria:Trajnerë në Fenerbahçe S.K.
Kategoria:Trajnerë në Primeira Liga
Kategoria:Trajnerë në Premier League
Kategoria:Trajnerë në Serie A
Kategoria:Trajnerë në La Liga
Kategoria:Trajnerë në Premier League
Kategoria:Trajnerë në Süper Lig
Kategoria:Trajnerë fitues të Kupa UEFA
Kategoria:Trajnerë fitues të UEFA Ligës së Kampioneve