Kontrolli numerik kompjuterik

Kontrolli numerik kompjuterik (CNC) ose përpunimi CNC është kontrolli i automatizuar i makinerive nga një kompjuter. Është një evolucion i kontrollit numerik (NC), ku makineritë menaxhohen drejtpërdrejt nga mediat e ruajtjes së të dhënave, siç janë kartat e shpuara ose shiriti i shpuar. Meqenëse CNC lejon programim, modifikim dhe rregullime më të lehta në kohë reale, ai ka zëvendësuar gradualisht NC-në, ndërsa kostot e informatikës kanë rënë.

Një makinë CNC është një mjet i manovrueshëm me motor dhe shpesh një platformë e manovrueshme me motor, të cilat të dyja kontrollohen nga një kompjuter, sipas udhëzimeve specifike të hyrjes. Udhëzimet i dorëzohen një makine CNC në formën e një programi sekuencial të udhëzimeve të kontrollit të makinës, siç janë kodi G dhe kodi M, dhe më pas ekzekutohen. Programi mund të shkruhet nga një person ose, shumë më shpesh, të gjenerohet nga softueri grafik i dizajnit të ndihmuar nga kompjuteri (CAD) ose i prodhimit të ndihmuar nga kompjuteri (CAM). Në rastin e printerëve 3D, pjesa që do të printohet "pritet" përpara se të gjenerohen udhëzimet (ose programi). Printerët 3D përdorin gjithashtu kodin G.

CNC ofron produktivitet shumë më të lartë se përpunimi jo i kompjuterizuar për prodhim të përsëritur, ku makina duhet të kontrollohet manualisht (p.sh. duke përdorur pajisje të tilla si rrota dore ose leva) ose të kontrollohet mekanikisht nga udhëzues të modelit të parafabrikuar (shih mullirin pantografik). Megjithatë, këto avantazhe vijnë me kosto të konsiderueshme si në aspektin e shpenzimeve kapitale ashtu edhe në kohën e përgatitjes së punës. Për disa prototipa dhe punë të vogla në grupe, një operator i mirë makine mund të ketë pjesë të përfunduara në një standard të lartë ndërsa një rrjedhë pune CNC është ende në përgatitje.

Në sistemet moderne CNC, projektimi i një pjese mekanike dhe programi i saj i prodhimit janë shumë të automatizuara. Dimensionet mekanike të pjesës përcaktohen duke përdorur softuerin CAD dhe më pas përkthehen në direktiva prodhimi nga softueri CAM. Direktivat që rezultojnë transformohen (nga softueri "post-processor") në komanda specifike të nevojshme që një makinë e veçantë të prodhojë përbërësin dhe më pas ngarkohen në makinën CNC.

Meqenëse çdo përbërës i veçantë mund të kërkojë përdorimin e disa mjeteve të ndryshme - shpuese, sharrave, sondave me prekje etj. - makinat moderne shpesh kombinojnë mjete të shumta në një "qelizë" të vetme. Në instalime të tjera, përdoren disa makina të ndryshme me një kontrollues të jashtëm dhe operatorë njerëzorë ose robotikë që e lëvizin përbërësin nga një makinë në tjetrën. Në të dyja rastet, seria e hapave të nevojshëm për të prodhuar çdo pjesë është shumë e automatizuar dhe prodhon një pjesë që përmbush çdo specifikim në vizatimin origjinal CAD, ku çdo specifikim përfshin një tolerancë.

 Shiko edhe 

 Makina

 Burime 
Kategoria:Inxhinieri elektrike
Kategoria:Teknikë
Kategoria:Kontroll numerik