Abdullah ibn Abas

Abdullah ibn Abas (), gjithashtu i njohur si Ibën Abazi, ishte djali i axhës së profetit islam Muhammedit. Ai konsiderohet si mufesiri më i madh i Kuranit.Ludwig W. Adamec (2009), Historical Dictionary of Islam, p.134. Scarecrow Press. .

Ai ishte djali i Abas ibn Abdulmutalibit, xhaxhai i Muhamedit dhe nipi i Mejmune bint Harithit, i cili më vonë u bë gruaja e Muhamedit. Gjatë betejave të hershme për kalifat ai mbështeti Aliun dhe u bë guvernator i Basrës. Ai më vonëë u tërhoq në Mekë. Gjatë sundimit të Muavije I ai jetoi në Hexhaz dhe shpesh udhëtonte për në Damask. Pasi Muavije I vdiq në vitin 680 të erës sonë, ai iku në Taif, ku vdiq rreth vitit 687 të erës sonë.

Abdullah ibn Abasi vlerësohej shumë për njohuritë e tij mbi traditat dhe interpretimin e tij kritik të Kur'anit. Që herët, ai mblodhi informacione nga shokët e Muhamedit dhe mbante mësime dhe shkruante komente.

 Biografia 
 Familja 
Ai ishte djali i tretë i një tregtari të pasur, Abas ibn Abdulmutalib, kështu që ai u quajt Ibn Abas (djali i Abasit). Nëna e tij ishte Umm el-Fadl Lubabe, e cila krenohej që ishte gruaja e dytë që u konvertua në Islam, në të njëjtën ditë me shoqen e saj të ngushtë Hatixhe bint Huvejlid, gruaja e Muhamedit.

Babai i Ibn Abasit dhe babai i Muhamedit ishin të dy djemtë e Shaiba ibn Hashim, i njohur më mirë si Abdulmutalibi. Babai i Shaiba bin Hashim ishte Hashim ibn Abdumenaf, paraardhësi i fisit Benu Hashim të fisit Kurejsh në Mekë.

 Epoka e Muhamedit 
Ibn Abbasi lindi në vitin 3 para hixhretit (619–620 e.s.) dhe nëna e tij e çoi te Muhamedi para se ai të fillonte të jepte gji. Kjo ngjarje përfaqësoi fillimin e një marrëdhënieje të ngushtë mes tyre.

Ndërsa u rrit, ai ishte pranë Muhamedit duke bërë shërbime të ndryshme si marrja e ujit për abdes. Ai falej me Muhamedin dhe e ndiqte atë në tubimet, udhëtimet dhe ekspeditat e tij. Thuhet se Muhamedi shpesh e afronte atë, e përqafonte mbi supe dhe lutej: "O Zot! Mësoji atij (njohjen e) Librit (Kur'anit)".Sahih al-Bukhari 75 Muhamedi gjithashtu ishte lutur që ai të arrinte aftësinë dalluese në fe. Ibn Abasi vazhdoi ta ndiqte Muhamedin, duke memorizuar dhe mësuar mësimet e tij.

 632–634: Epoka e Ebu Bekrit 
 Trashëgimia nga Muhamedi 

Ibn Abasi ishte trembëdhjetë vjeç kur vdiq Muhamedi. Pasi Ebu Bekri erdhi në pushtet, Ibn Abasi dhe babai i tij ishin ndër ata që kërkuan pa sukses një pjesë të trashëgimisë së Muhamedit. Ebu Bekri tha se kishte dëgjuar Muhamedin të thoshte se profetët nuk e lënë trashëgiminë pas si rregull hyjnor.

 Edukimi i vazhduar 
Pas epokës së Muhamedit, ai vazhdoi të mblidhte dhe mësonte mësimet e Muhamedit nga shokët e Muhamedit, veçanërisht nga ata që e njihnin atë më gjatë. Ai konsultohej me shumë sahabë për të konfirmuar transmetimet dhe shkonte te tridhjetë sahabë për të verifikuar një çështje të vetme. Një herë ai dëgjoi se një sahab të dinte një hadith të panjohur për të. Një hadith që i atribuohet Abd Allah ibn Abbasit tregon:

Përveç bursës së tij, Ibn Abbasi ishte edhe mësues. Shtëpia e tij nga ku dha mësim u bë ekuivalenti i një universiteti.

Një nga shokët e tij përshkroi një skenë tipike para shtëpisë së tij:

Ai mbante mësime për një lëndë të vetme çdo ditë. Klasat e tij mbulonin tema të tilla si tefsir, fikh, hallall dhe haram, gazava, poezi, histori arabe para Islamit, ligjet e trashëgimisë, gjuhën arabe dhe etimologjinë.

 634–644: Epoka e Omerit 
Umeri shpesh kërkonte këshillën e Ibn Abasit për çështje të rëndësishme shtetërore dhe e përshkroi atë si një "djalë të ri të pjekur":

Një hadith që i atribuohet Abd Allah ibn Abbas Sahih transmeton:

Saad ibn Ebi Vakkas ka thënë:

 656–661: Epoka e Aliut 
Ibn Abasi mbeti një përkrahës i vendosur i kalifit të katërt Ali ibn Ebi Talib, gjatë luftës së Aliut me Muavijen, duke përfshirë edhe Betejën e Sifinit. Atij i ishte dhënë gjithashtu pozita e guvernatorit të Basrës gjatë sundimit të Aliut si kalif.

Një grup i madh i ushtrisë së Aliut ishte i pakënaqur me rezultatin e luftës së Aliut me Muavijen dhe u nda në një grup të veçantë që u bë i njohur si Havarixhët. Ibn Abbasi luajti një rol kyç në bindjen e një numri të madh prej tyre që të ktheheshin tek Aliu; 20,000 nga 24,000 sipas disa burimeve. Ai e bëri këtë duke përdorur njohuritë e tij për biografinë e Muhamedit, në veçanti, ngjarjet e Marrëveshjes së Hudejbijes.

 680–683: Epoka e Jezidit 
Sunitët besojnë se ibn Abasi ishte në favor të bashkimit të myslimanëve dhe për këtë arsye nuk u rebelua kundër sundimtarëve. Ai e këshilloi Husejn ibn Aliun kundër ekspeditës së tij të propozuar në Kufe që përfundoi në Qerbela.

 Gratë dhe fëmijët 
Nga një princeshë jemenite e quajtur Zahra bint Mishrah, Ibn Abbasi pati shtatë fëmijë.

 Abas
 Ali ibn Abdullah (vdiq më 736)
 Muhamedi
 Ubejdullah
 El-Fadl
 Saad
 Lubabe

Ai kishte një vajzë tjetër, Esma, nga një konkubinë; ajo u martua me kushëririn e saj Abdullah ibn Ubejdullah ibn Abas dhe pati dy djem.Tabari, vol. 39, pp. 54-55.

 Referime 

Kategoria:Familja e Muhamedit
Kategoria:Sahabë
Kategoria:Dijetarë të interpretimit të Kuranit
Kategoria:Lindje 619
Kategoria:Vdekje 687