Vetëvendosja

Vetëvendosja është një parim kardinal në të drejtën ndërkombëtare moderne, i detyrueshëm, si i tillë, për Kombet e Bashkuara si një interpretim autoritar i normave të Kartës.See: United Nations General Assembly Resolution 1514 in Wikisource states Parimi nuk përcakton se si duhet të merret vendimi, as cili duhet të jetë rezultati (qoftë pavarësia, federata, mbrojtja, ndonjë formë e autonomisë apo asimilimi i plotë), megjithatë, dhe e drejta e vetëvendosjes nuk përfshin domosdoshmërisht një e drejta për një shtet të pavarur për çdo grup etnik brenda një territori ish-kolonial. Më tej, asnjë e drejtë për shkëputje nuk njihet sipas ligjit ndërkombëtar.

Koncepti u shfaq me ngritjen e nacionalizmit në shekullin e 19-të dhe hyri në përdorim të dukshëm në vitet 1860, duke u përhapur me shpejtësi më pas. Gjatë dhe pas Luftës së Parë Botërore, parimi u inkurajua nga Kryeministri Sovjetik Vladimir Lenin dhe Presidenti i Shteteve të Bashkuara Woodrow Wilson. Pasi shpalli Katërmbëdhjetë Pikat e tij më 8 janar 1918, më 11 shkurt 1918, Wilson deklaroi: "Aspiratat kombëtare duhet të respektohen; njerëzit tani mund të dominohen dhe qeverisen vetëm me pëlqimin e tyre. "Vetëvendosje" nuk është një frazë e thjeshtë; është një parimi imperativ i veprimit”. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, parimi u përfshi në Kartën e Atlantikut, të deklaruar bashkërisht më 14 gusht 1941 nga Franklin D. Roosevelt, President i Shteteve të Bashkuara dhe Winston Churchill, Kryeministër i Mbretërisë së Bashkuar, i cili u zotua për Tetë pikat kryesore të Kartës.See: Clause 3 of the Atlantic Charter reads: "Third, they respect the right of all people to choose the form of government under which they will live; and they wish to see sovereign rights and self government restored to those who have been forcibly deprived of them" then became one of the eight cardinal principal points of the Charter all people had a right to self-determination. Ajo u njoh si një e drejtë ligjore ndërkombëtare pasi u rendit në mënyrë eksplicite si e drejtë në Kartën e OKB-së.

Zbatimi i së drejtës për vetëvendosje mund të jetë politikisht i vështirë, pjesërisht sepse ka interpretime të shumta se çfarë përbën një popull dhe cilat grupe mund të pretendojnë në mënyrë legjitime të drejtën për vetëvendosje.Betty Miller Unterberger, "Self-Determination", Encyclopedia of American Foreign Policy, 2002. Siç tha gjyqtari i Gjykatës Botërore Ivor Jennings: "populli nuk mund të vendosë derisa dikush të vendosë se kush është populli".

 Shiko edhe 

 Pavarësia

 Referime 
Kategoria:Koncepte filozofike
Kategoria:Teori politike
Kategoria:E drejta ndërkombëtare
Kategoria:Komb
Kategoria:Lëvizje për Pavarësi
Kategoria:Të drejtat e njeriut sipas çështjes
Kategoria:Sovranitet
Kategoria:Decentralizim
Kategoria:Dekolonizim