Instrumental rock

Rock instrumental është muzikë rock që thekson performancën instrumentale dhe përmban shumë pak ose aspak këndim . Shembuj të muzikës instrumentale në rock mund të gjenden praktikisht në çdo nënzhanër të stilit. Roku instrumental ishte më i popullarizuari nga mesi i viteve 1950 deri në mesin e viteve 1960, me artistë të tillë si Bill Doggett Combo, The Fireballs, The Shadows, The Ventures, Johnny and the Hurricanes dhe The Spotnicks . Muzika surf kishte shumë këngë instrumentale. Shumë hite instrumentale kishin rrënjë nga zhanri R&B . The Allman Brothers Band ka disa instrumente. Jeff Beck gjithashtu regjistroi dy albume instrumentale në vitet 1970. Interpretuesit progresiv të rock-ut dhe artit rock të fundit të viteve 1960 dhe fillimit të viteve 1970 bënë shumë performanca instrumentale virtuoze .

Gjatë viteve 1980 dhe 1990, zhanri instrumental rock u dominua nga disa solistë të kitarës, duke përfshirë Joe Satriani, Yngwie Malmsteen dhe Steve Vai . Vitet 2000 i lanë vendin një stili të ri interpretuesi instrumental. Për shembull, John Lowery (aka John 5), lëshoi një seri albumesh instrumentale solo. Vitet 2000 panë gjithashtu ngritjen e muzikës instrumentale nga grupet që janë etiketuar post-rock .

 Historia e hershme 
Roku instrumental ishte më i popullarizuari gjatë dekadës së parë të rock and roll-it (mesi i viteve 1950 deri në mesin e viteve 1960), përpara Pushtimit Britanik .

Një instrument i shquar i hershëm ishte "Honky Tonk" nga Bill Doggett Combo, me ritmin e tij të çuditshëm dhe plumbin e organeve të saksofonit. Muzikantët e xhazit që shënuan hite pop përfshijnë Earl Bostic dhe Arnett Cobb . Disa lojtarë të saksit të ritmit dhe blues kishin këngë instrumentale, duke përfshirë Big Jay McNeeley, Red Prysock dhe Lee Allen, "Walking with Mr. Lee" të të cilëve ishte mjaft popullor. Gjatë viteve 1950 pati disa këngë instrumentale të shquara blues ; Kënaqja "Juke" e Walter-it të vogël ishte një hit numër 1 R&B. 

Këngët hit instrumentale mund të theksojnë organin elektronik (" Telstar " i Tornados, "The Happy Organ" i Dave "Baby" Cortez, "Red River Rock" i Johnny & the Hurricanes ), ose saksofoni ("Tequila" i Champs,  Combo e Bill Black "Don't Be Cruel", "McDonald's " e Piltdown Men Cave"), por kitara ishte më e spikatura. Duane Eddy shënoi disa hite (më i njohuri i tij ndoshta ishte " Rebel-'Rouser "). Eddy ishte artisti i parë rock & roll që publikoi një album në stereo.

The Fireballs, duke shfaqur veprën e veçantë të kitarës së George Tomsco, e filluan karrierën e tyre në fund të viteve 1950 me hite instrumentale si "Torquay" dhe "Bulldog". Grupi ishte pionier i konfigurimit të kitarës/kitarës/basit/baterieve, duke i hapur rrugën Ventures, Shadows dhe skenës së muzikës së sërfit . The Fireballs ishin një nga pak grupet instrumentale që kaluan me sukses në muzikën vokale, duke pasur hitin më të madh të vitit 1963 në SHBA (" Sugar Shack "). B Bumble & the Stingers fituan hitin " Nut Rocker ".

The Shadows, nga Britania e Madhe, kishin disa këngë hit nga viti 1960 e tutje, duke përfshirë "Kon-Tiki" dhe " Apache ".  The Shadows (vetëm dhe shoqërues Cliff Richard ) u shfaqën shumë në listat e Mbretërisë së Bashkuar deri në vitin 1963 kur mbërriti Beatlemania, e kombinuar me indiferencën e DJ ndaj këngëve jovokale.

Puna e saktë në kitarë e Ventures ishte një ndikim i madh në shumë kitaristë të mëvonshëm rock; ata gjithashtu ndihmuan në formimin e muzikës së sërfit. Grupi arriti suksesin e listave me këngë të tilla si " Walk-Don't Run " dhe "Hawaii Five-O". Në SHBA ata përshkallëzuan shumë instrumentet e kitarës dhe përdorimin e shiritit vibrato në kitarën kryesore.

Muzika surf ishte mjaft e njohur në fillim të viteve 1960 dhe në përgjithësi ishte mjaft e thjeshtë dhe melodike - një përjashtim ishte Dick Dale, i cili fitoi famë për luajtjen e tij të shpejtë, shpesh i ndikuar nga muzika e Lindjes së Mesme dhe shpesh duke përdorur peshore ekzotike.

Rreth kohës së pushtimit britanik, rock ndryshoi ndjeshëm dhe hitet instrumentale erdhën kryesisht nga bota R&B . Artistë të shquar përfshijnë Booker T. & the MG's dhe saksofonistin Junior Walker .

Pak para pushtimit britanik, versioni i Lonnie Mack i "Memphis" të Chuck Berry arriti në vendin e pestë në tabelën e Billboard Pop në qershor 1963. Duke përdorur shkallën e bluzit dhe shtrembërimin, ai futi në epokën e kitarës bluz rock të Eric Clapton, Jimi Hendrix dhe Stevie Ray Vaughan . Mishërimi i hershëm i Fleetwood Mac me drejtuesin e grupit Peter Green arriti pozicionin numër një në tabelë me instrumentin e bazuar në kitarë " Albatross " në shkurt 1969. Më parë, vetëm tre instrumente të tjerë të kitarës rock kishin arritur në pesëshen më të mirë të Billboard: Virtues "Guitar Boogie Shuffle" në 1959, dhe Duane Eddy " Sepse They're Young " dhe Ventures "Walk, Don't Run" në 1960.

Në gusht 1964, Checker Records publikoi albumin Two Great Guitars, të regjistruar nga pionierët e rock and roll Chuck Berry dhe Bo Diddley, i cili është një nga sesionet e para të kitarës të regjistruara të muzikës rock.

 Vitet 1970 
Gjatë viteve 70, disa muzikantë lëshuan disqe instrumentale si "Scorpio" (1971) e Dennis Coffey, "Melting Pot" e Booker T & MGs, "Apache" e Incredible Bong Band, "Popcorn" e Hot Butter (1972) dhe Rhythm Heritage " Tema nga SWAT" (1976). Theme from SWAT AllMusic Retrieved 22 January 2022 The Allman Brothers Band shpesh nuk konsiderohet një grup instrumental rock, por ata luajnë shumë instrumente dhe përfshijnë pasazhe të gjata instrumentale në versionet më të gjata të këngëve të tyre. Një shembull i mirë është versioni 22-minutësh i Whipping Post në At Fillmore East LP. Instrumentet e tyre, " Në kujtim të Elizabeth Reed " dhe "Jessica" janë të njohura, me "Jessica" që paraqitet si temë për formatet e 1977 dhe 2002 të Top Gear .

Jeff Beck gjithashtu regjistroi dy albume tërësisht instrumentale në vitet 1970: Blow by Blow dhe Wired . Të suksesshëm në mesin e audiencave kryesore, të dyja kanë ndikime të forta xhaz, kjo e fundit përmban një kopertinë të standardit të xhazit të Charles Mingus " Goodbye Pork Pie Hat ".

Disa interpretues progresiv rock dhe art rock të viteve 1960 dhe 1970 shfaqën performanca instrumentale virtuoze (dhe këngë të herëpashershme instrumentale), por shumë nga kompozimet e tyre shfaqën gjithashtu vokal. Në fillim të viteve 70, EL&P fitoi hitin e kopertinës "Nut Rocker". King Crimson fitoi një kult masiv në fund të viteve 1960 dhe 1970 me prodhimin e tyre instrumental shpërthyes që shkriu stilet rock, xhaz, klasike dhe metalike të rënda, megjithëse albumet e tyre përfshinin gjithashtu këngë me vokal, Genesis gjithashtu kishte pjesë të shumta instrumentale në këngët e tyre të gjata. dhe kur Peter Gabriel u largua nga grupi, bateristi Phil Collins sugjeroi të vazhdonte si një akt instrumental, por anëtarët e tjerë nuk i pëlqeu ideja. Alan Parsons Project kishte instrumente në çdo album, veçanërisht në publikimet e hershme. Tubular Bells nga Mike Oldfield, një album progresiv rock i lëshuar në 1973, ishte i gjithi instrumental (me përjashtim të disa fjalëve të shkurtra të folura) dhe është një nga albumet instrumentale më të shitur ndonjëherë, me 16 milionë kopje të shitura. Një pjesë e tij u përdor në kolonën zanore të filmit fitues të çmimit Academy Award The Exorcist .

Një nga albumet më të vlerësuara të grupit Camel, The Snow Goose i vitit 1975, ishte tërësisht instrumental. Shumë nga kompozimet e hershme të Pink Floyd-it ishin kryesisht pjesë instrumentale që përmbanin reçel të strukturuar duke shkrirë psikedelikun, progresivin dhe rock hapësirën . Frank Zappa ishte i njohur për përzierjen e këngëve instrumentale rock me këngët e tij të reja në albumet e tij.

Roku i xhazit i viteve 1970 shpesh kishte ndërthurje të konsiderueshme stilistike me rock me grupe të tilla si Colosseum, Soft Machine, Nucleus, Brand X, Chicago, Chase, Blood, Sweat & Tears dhe Affinity.  "2nd Wave" i Surf rock filloi në fund të viteve 1970 me publikimin e këngës së parë të Edie & the Hot Rods.

 Vitet 1980 
Gjatë viteve 1980, zhanri instrumental rock u dominua nga disa solistë të kitarës. Virtuozi suedez Yngwie Malmsteen bëri emër në vitin 1984 duke luajtur në grupin popullor Alcatrazz, dhe më pas duke lëshuar albumin e tij debutues solo Rising Force më vonë atë vit, duke arritur në vendin e 60-të në Billboard Charts. Albumi i Joe Satriani i vitit 1987 Surfing With The Alien ishte një hit i papritur, që përmbante baladën instrumentale popullore "Always With Me, Always With You" dhe boogie-ja e blues inflektoi "Satch Boogie" - të dyja elementet kryesore për kitaristët që mësojnë zanatin e tyre. Satriani publikoi një album tjetër, Flying in a Blue Dream, dy vjet më vonë.

Pasi Malmsteen u largua nga Alcatrazz, ai u zëvendësua nga Steve Vai ekstravagant, i cili më parë kishte luajtur me grupin Frank Zappa . Duke vazhduar traditën (dhe pas një qëndrimi të shkurtër në grupin e David Lee Roth nga viti 1986 deri në 1988), Vai vazhdoi të nxirrte një sërë albumesh solo; një nga më të njohurit prej tyre ishte publikimi i tij në vitin 1990, Passion and Warfare

Jason Becker publikoi dy albume me Cacophony . Cacophony ishin një grup kryesisht instrumental me Becker dhe Marty Friedman (ky i fundit prej të cilëve vazhdoi të luante me grupin thrash metal Megadeth ). Pas publikimit të albumit të dytë të Cacophony Go Off! në 1988, Becker publikoi dy albume solo përpara se të diagnostikohej me ALS . Tani ai përdor një karrige me rrota dhe nuk është plotësisht në gjendje të luajë. 

Pepeu Gomes, një kitarist brazilian i kitarës elektrike, u konsiderua në vitin 1988 nga revista amerikane Guitar World një nga dhjetë kitaristët më të mirë në botë. Edhe pse ai ka këngë të pastra rock instrumentale pa shije braziliane, ai përzien ritmet dhe meloditë braziliane nga këngët e njohura popullore, ose thjesht kompozon vetë duke përdorur Samba, Choro, Maracatu etj.

 Vitet 1990 
Në vitin 1990, Steve Vai publikoi Passion and Warfare . Një shkrirje e rock, jazz, tonaliteteve klasike dhe lindore, Passion dhe Warfare ishte një përparim teknik në lidhje me atë që mund të arrihej në fushën e kompozimit të kitarës. Kjo u pasua nga albumi i trios i vitit 1995 Alien Love Secrets dhe Fire Garden, i lëshuar një vit më pas.

Në vitin 1995, Michael Angelo Batio nga Nitro lëshoi CD-në e tij No Boundaries, e cila filloi karrierën e tij solo. Albumet e tij kryesisht përmbajnë rock instrumental, por herë pas here kanë shfaqur vokale nga ai dhe vokalistët e tjerë.

Gjatë viteve 1990, muzika instrumentale lulëzoi midis grupeve indie-rock dhe me popullaritetin e grupeve post rock si Tortoise, Mogwai dhe Cul de Sac .

Don Caballero u vërejt për rockin e tyre instrumental të matematikës, ashtu si neo-surf-rockers Mermen and Man apo Astro-man? .

Filmi i Quentin Tarantino Pulp Fiction përdori shumë instrumente rock në kolonën e tij zanore, duke nxitur një interes për instrumentet klasike dhe duke rigjallëruar karrierën e Dick Dale .

Me ngritjen e grunge, rock instrumental i orientuar nga kitara i tipit popullor në vitet 1980 u bë më pak i popullarizuar dhe kishte pak artistë që vazhduan të lulëzojnë në atë stil.

 Vitet 2000 
Ka pasur shumë publikime të reja të albumeve instrumentale rock në vitet 2000. Shumica e interpretuesve të njohur nga vitet 1980 kanë bërë rikthime të rinovuara dhe përgjithësisht të mirëpritura, me një tingull të rigjallëruar të dukshëm në publikimet e tyre të fundit. Artistë si Steve Morse, Marty Friedman, Paul Gilbert, Ron Jarzombek dhe Joe Satriani kanë vazhduar të lëshojnë muzikë instrumentale rock dhe turne me sukses. Les Fradkin ka popullarizuar katalogun muzikor të Beatles si rock instrumental i bazuar në kitarë në shërbimin e shkarkimit të muzikës Apple iTunes .

Vitet 2000 i dhanë rrugë një stili të ri interpretues. John Lowery (aka John 5) publikoi një album instrumental solo pasi u largua nga Marilyn Manson në 2003. Vertigo është i përbërë nga një shkrirje e stileve muzikore metalike, rockabilly, rock and roll dhe bluegrass . Albumi ishte një sukses, dhe albumi pas kësaj, Songs for Sanity, i cili përmban paraqitje të ftuar nga Steve Vai dhe Albert Lee, u bë një nga rekordet më të shitura në labelin diskografike Shrapnel. Ai e ndoqi këtë në vitin 2007 me The Devil Knows My Name, ku përfshihen Joe Satriani, Jim Root dhe Eric Johnson .

Vitet 2000 panë një rritje të popullaritetit të grupeve që janë etiketuar post-rock ; shumë nga këto grupe kanë krijuar këngë instrumentale rock. Constellation Records ka publikuar disa nga shembujt më të njohur të post-rokut instrumental, si Godspeed You! Perandori i Zi dhe Bëni Thuaj Mendoni . Shembuj të tjerë përfshijnë Austin TV, Mogwai, Konspiracioni i Kancerit, Programi Mercury, 65daysofstatic, God Is An Astronaut, Rrathët Ruse dhe Shpërthimet në qiell .

Brenda labelit indie rock, grupe të tilla si Ratatat dhe Delicate Steve janë akte të njohura rock instrumentale.

Albumet solo të kitaristit Omar Rodriguez Lopez zakonisht janë instrumentale ( Old Money ) ose kryesisht instrumentale ( Se Dice Bisonte, No Bufalo ).

Në fund të viteve 2000 u shfaq një stil i ri i metalit të rëndë i quajtur djent . Disa nga grupet kryesore në skenë si Animals as Leaders janë akte instrumentale, ndërsa shumë të tjera filluan si akte instrumentale përpara se të fitonin më vonë vokalistë.

Një numër artistësh të Math Rock, si Toe, përdorin kryesisht instrumente në muzikën e tyre pa shumë vokale dhe kështu janë akte instrumentale.

 Shiko edhe 
 :Kategoria:Grupe muzike instrumentale

 Referime 
Kategoria:Muzikë Rock