Krahasimi

parapamje
Krahasimi është një figurë letrare, e cila krahason dy dukuri, sende a frymorë që kanë ngjashmëri dhe lidhen me lidhëzat si, ashtu si, porsi etj., që të përftohet krahasimi. Në këtë figurë stilistike vihen përballë veçoritë e dyta, ato që bien në sy dhe që shërbejnë për të vënë në pah anë të ngjashme, për ta ndriçuar më mirë njërën prej tyre dhe për ta shprehur me më shumë gjallëri e pasuri mendimin. Tipare të tilla janë veçoritë e formës, ngjyrës, trajtës (e bardhë si bora). Kjo figurë  i jep gjallëri bisedës, tregimit dhe përshkrimit. Kur të dy krahët e krahasimit nuk janë dy fjalë, por dy fjali, atëherë krahasimi quhet similitudë ose krahasim i zgjatur. Krahasimi e ka prejardhjen nga paralelizmi figurativ, nga përqasja e dukurive natyrore me ato njerëzore dhe anasjelltas.

 Përdorimet e krahasimit 

 Në letërsi 
Ardhja e Ismail Qemali me shpejtësi për shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë, sepse nuk priste koha mbasi Shqipëria ishte në rrezik, jepet nëpërmjet "posi shigjetë".

Ngjashmëri sasie kemi atëhere, kur themi "Balli i saj si shtegu i malit" (Nga martesa e Halilit). 

Një llambë elektrike sa një ftua. 

 Në gjuhë 
Krahasimi luan disa funksione:

 Për njohjen konkrete te veçorive thelbësore
+Kapitalizmi është si
Qen i pamëshirshëm

Me bark shekullor gjithmonë t'pangishëm
 Për krijimin e gjendjes emocionale
+Këtu dergjet Sanco Panca;
Si ai s'ka parë Manca;

E kish barkun sa një kosh;

E kish kokën fare bosh.
+ Kruj' o qytet i bekuar!
Prite, prite, Skënderbenë,

Po vjen si pëllumb i shkruar,

të shpëtojë mëmëdhenë!

 Referime 
Kategoria:Figura stilistike
Kategoria:Metodologji