Walt Whitman Rostow

Walt Whitman Rostow (i njohur edhe si Walt Rostow ose WW Rostow) (7 tetor, 1916 - 13 shkurt 2003) ishte një ekonomist amerikan dhe teoricien politik i cili ka shërbyer si Ndihmës Special për Çështjet e Sigurisë Kombëtare për presidentin Lyndon B. Johnson.

Shquar për rolin e tij në formësimin e politikës amerikane në Azinë Juglindore gjatë viteve 1960, ai ishte një anti-komunist, dhe u vuri në dukje për një besim në efikasitetin e kapitalizmit dhe sipërmarrjen e lirë. Rostow shërbeu si këshilltar të madh në çështjet e sigurisë kombëtare në bazë të Kennedy dhe Johnson administratave. Ai në radhë të përfshirjes së SHBA në Luftën e Vietnamit. Në vitet e tij më vonë ai dha mësim në Shkollën e B. Lyndon Johnson e Punëve Publike në Universitetin e Teksasit në Austin me gruan e tij, Elspeth Rostow, i cili më vonë do të bëhet dekan i shkollës. Ai shkroi gjerësisht në mbrojtje të ekonomisë sipërmarrjen e lirë, veçanërisht në zhvillimin e vendeve. Rostow ishte i famshëm veçanërisht për të shkruar librin Fazat e Rritjes Ekonomike: Një manifest jo-komuniste (1960), e cila u bë një tekst klasik në disa fusha të shkencave shoqërore citim [redakto].

vëllai i tij i madh, Eugene Rostow, mbajti edhe një numër të lartë të qeverisë mesazhe të huaj të politikës.
Përmbajtje
[Fshih]

    * 1 Jeta e hershme
    * 2 karriera profesionale dhe akademike
    * 3 Shërbim Qeverisë
    * 4 Kontributi në ekonomi
    * 5 Bibliografia
    * 6 Shih edhe
    * 7 Lidhje të jashtme
    * 8 Lidhje të jashtme

 Jeta e hershme 

Walt Rostow u lind në qytetin e Nju Jorkut për një familje çifute ruse emigrant. Prindërit e tij ishin të socialistëve aktive dhe tre bijtë e tyre, Eugene Viktor Debs Rostow, Ralph Waldo Emerson Rostow dhe Walt Whitman Rostow, u emëruar pas Eugene V. Debs, Ralph Waldo Emerson, dhe Walt Whitman. Rostow mori pjesë në Yale University, u diplomua në moshën 19 dhe kompletimin e Ph.D. disertacion në 1940. Ai gjithashtu fitoi bursën për të studiuar në Rodos Balliol College, Oxford. Në 1936, gjatë krizës abdikim Edward VIII, ai ndihmoi transmetues Alistair Cooke, i cili raportoi për ngjarjet për rrjetin e radio NBC. Pas përfundimit të shkollimit të tij ai e filloi mësimin për ekonomi në Universitetin Kolumbia.
[Redakto] karrierës profesionale dhe akademike

Gjatë Luftës së Dytë Botërore ai shërbeu në Zyrën e Shërbimeve Strategjike sipas William Joseph Donovan. Midis detyrave të tjera, ai mori pjesë në përzgjedhjen e objektivave për bombardimet e SHBA. (Nicholas Katzenbach më vonë do shaka, "unë në fund e kuptoj dallimin në mes të Walt dhe mua [...] unë kam qenë timonier i cili u qëllua poshtë dhe kaloi dy vjet në një kamp burgimi gjerman, dhe Walt ishte djalë i rritet objektivat e mia." ) Rostow u bë ndihmës shefi i Divizionit gjerman-austriak Ekonomik në Departamentin e Shteteve të Bashkuara të Shtetit në Uashington, DC, menjëherë pas luftës. Nga 1946-1947, ai u kthye në Oksford për të mësuar si Profesor Harmsworth të historisë amerikane. Rostow u bë ndihmës sekretar ekzekutiv i Komisionit Ekonomik për Evropën në 1947, dhe ishte i përfshirë në zhvillimin e Planit Marshall.

Ai kaloi një vit në 1949 në Cambridge University si Profesor Pitt i historisë amerikane dhe të institucioneve. Rostow ishte Profesor i Historisë Ekonomik në Massachusetts Institute of Technology 1950-1961 dhe një anëtar të personelit të Qendrës për Studime Ndërkombëtare, MIT, 1951-1961. Në 1958, ai u bë një speechwriter për President Eisenhower Dwight D..
[Redakto] shërbimin e Qeverisë
Walt Whitman Rostow tregon presidenti Lyndon B. Johnson një model të zonës Sanh Khe, 1968

Në 1960 Rostow bashkuar me fushatën Kennedy, duke ndihmuar në monedhë frazat e paharrueshme të tilla fushatën si "Let's get këtij vendi të lëvizë përsëri," "Kufi i ri," dhe "Dekada Zhvillimit." aftësinë e tij për shtrat koncepteve akademike në terma të kuptueshme për laik ishte gjithmonë shembullin e tij të fortë.

Në 1961, presidenti John F. Kennedy emëroi Rostow si zëvendës ndihmësja e Posaçëm të Presidentit për Çështjet e Sigurisë Kombëtare, raportimi për të McGeorge Bundy. Vonë në 1961, ai u emërua më pas si këshilltar i Departamentit të Shtetit dhe Kryetar i Këshillit të Planifikimit Politika, Departamenti i Shtetit. Rostow u emërua nga Johnson Maj 1964 për të SHBA Anëtar i Komisionit Ndër-Amerikane për të Aleancës për Progres (CIAP).

Në fillim të vitit 1966, ai u emërua asistent i posaçëm për Çështjet e Sigurimit Kombëtar (këtë post e njohur tani si Këshilltar i Sigurimit Kombëtar), ku ai ishte një figurë kryesore ne zhvillimin e politikave të qeverisë në Lufta e Vietnamit, dhe ku ai mbeti deri në shkurt 1969. Çmimi Pulitzer-fitues Gazetari David Halberstam vuri në dukje të kohës Rostow si Asistent për Çështjet e Sigurisë Kombëtare,

"Ai u bë këshilltar kombëtare të presidentit të sigurisë në një kohë kur kritikat dhe kundërshtimi i luftës u fillim të kthjelloj, dhe përfundimisht ai shërbeu me qëllim të mbrojtur të presidentit nga kritika dhe nga realiteti." [1]

e tij pro-luftës dhe pro-pa-ndërmarrje shikime bërë atë shumë të popullarizuar në sektorin shoqëror shkencat e akademisë amerikane që ishte kryesisht Keynesian në atë kohë. Për shkak të qëndrimit të tij hawkish, Rostow ishte një shtresë e ulët në shumë qarqe akademike, dhe nuk ishte ftuar përsëri në MIT pas shërbimit të tij të qeverisë. Në vend të kësaj ai u ul në Shkollën e B. Lyndon Johnson e Punëve Publike në Universitetin e Teksasit, ku ai shërbeu si G. Rex Baker Jr Emeritus Profesor i Ekonomisë Politike. Ai dhe gruaja e tij Elspeth Rostow, e krijuar "Projekti Austin", një model për në rrezik, të rinj të ardhura të ulta. Ai vazhdoi të mësuar historinë dhe të ekonomisë deri në vdekjen e tij në 2003 në moshën 86.
[Redakto] Kontributi në ekonomi

Rostow zhvilluar modelin Rostovian karikaturë e rritjes ekonomike, një nga modelet kryesore historike të rritjes ekonomike. Modeli argumenton se modernizimit ekonomik ndodh në pesë faza themelore të shoqërisë gjatësi të ndryshme tradicionale, parakushtet për të marrë-off-it, marrë-off, për të çuar në pjekurinë, dhe konsumi i lartë në masë. Kjo u bë një nga konceptet e rëndësishme në teorinë e modernizimit në teori e evolucionit social. Ai mori urdhërin e Perandorisë Britanike (1945), Legjioni i Meritës (1945), dhe Medaljen Presidenciale të Lirisë (1969).

 Bibliografia 

    * Investime "dhe Depresioni i Madh", 1938, Histori Kulturë Review
    Ese 
 në Ekonomi britanik të shekullit të nëntëmbëdhjetë, 1948.
    * "Kushtet e Tregtisë në Teoria dhe" Praktika, 1950, Histori Kulturë Review
    * "Analiza historike e Termat e Tregtisë", 1951, Histori Kulturë Review
    * Procesi i Rritjes Ekonomike, 1952.
    * Dinamika e Shoqërisë Sovjetik (me të tjerët), Norton dhe Co 1953, 
      lehtë update ankorohen  edicionin e 1954.
    * "Trendet në alokimin e burimeve në Laik Rritjes", 1955, 
       në Dupriez, redaktor, Progresit Ekonomik
    * Një Politika amerikane në Azi, me RW Hatch, 1955.
    * "Merrni-Off në Rritja e vetë-qëndrueshme", 1956, EJ
    * Një Propozim: Çelësi për një politikë efektive të huaj, me M. Millikan, 1957.
    * "Fazat e Rritjes Ekonomike", 1959, Histori Kulturë Review
    * Fazat e Rritjes Ekonomike: Një manifest jo-komuniste, 1960.
    * Shtetet e Bashkuara në Arenën World: 
      Ese në historinë e re (American Projekti Series), 1960, 568 faqe.
    * Politika dhe Fazat e Rritjes, 1971.
    * Si të gjithë filluan: Origjina e ekonomisë moderne, 1975.
    * Ekonomisë Botërore: Historia dhe perspektivën, 1978.
    * Pse Varfër Get pasuruar dhe Slow Down pasura: Ese në periudhën Marshallian të gjatë, 1980.
    Theorists * e Rritjes Ekonomike nga David Hume të paraqesë, 1990.
    * Spike Popullsia e Madhe dhe pas, 1998

Kategoria:Ekonomistë amerikanë
Kategoria:Ekonomi
Kategoria:Lindje 1916