Sulley Muntari

Suleyman Ali "Sulley" Muntari (lindur më 27 gusht 1984) është një ish futbollist profesionist ganez i cili luante si mesfushor. Ai e shpenzoi shumicën e karrierës së tij në Itali, duke luajtur me klube si Udinese, Inter dhe Milan.

Muntari ishte një i ri i talentuar në fillimet e karrierës së tij, të cilat ai i pati në Ganë me Liberty Professionals. Në vitin 2001, ai u transferua në Itali te Udinese, duke u bërë fillisht pjesë e akademisë përpara se të debutonte me ekipin e parë në vitin 2002. Pas më shumë se 150 ndeshjesh në pesë vite, Muntari u transferua te Portsmouthi në Angli. Ai fitoi FA Cup në sezonin e tij të vetëm me klubin.

Në verën e vitit 2008, Muntari u rikthye në Itali duke firmosur me Interin. Ai fitoi Scudetton në sezonin e tij të parë si dhe ishte pjesë e ekipit që fitoi kampionatin, kupën dhe UEFA Ligën e Kampionëve në sezonin 2009–10, duke arritur një tripletë historike.

Me vazhdimin e karrierës, Muntari luajti në Itali me Milanin dhe Pescarën si dhe pati një përvojë në Lindjen e Mesme me Al Ittihad. Pas kësaj, ai u rikthye në Evropë për një qëndrim të shkurtër te Albacete. Në vitin 2022, Muntari u transferua te Hearts of Oak në vendlindjen e tij Gana pas tre vitesh pa ekip.

Muntari ishte pjesë e kombëtares ganeze për 12 vite gjatë së cilës luajti 84 ndeshje. Ai gjithashtu ka shënuar 20 gola duke u renditur mes dhjetë golashënuesve më të mirë të të gjitha kohërave të Ganës. Ai ka luajtur në dy edicione të Kupës Afrikane të Kombeve si dhe në tre edicione të FIFA Kupës së Botës.

Karriera me klube
Vitet e para
Muntari e nisi karrierën e tij si futbollist në Ganë duke luajtur me ekipin e të rinjëve të Liberty Professionals. Ai doli në skenën ndërkombëtare si pjesë e ekipit nën-20 të Ganës, duke luajtur në FIFA Kampionatin Botëror për të rinjë në vitin 2001, pavarësisht se ishte vetëm 16 vjeç. Pas përfundimit të turnamentit, ku Gana u mposht në finale, Muntari shkoi në një provë te Manchester United por marrëveshja për transferim nuk u arrit.

Udinese
Muntari u transferua te Udinese në verën e vitit 2001 pas rekomandimit të trajnerit Giuseppe Dossena, i cili më parë kishte drejtuar ekipet e moshave nën-17 dhe -21 të Ganës si dhe ekipin e parë. Pasi shpenzoi sezonin e parë në Itali duke luajtur me ekipin e Primaverës, Muntari bëri debutimin e tij si profesionist më 6 nëntor 2002 në humbjen 1–0 kundër Milanit në transfertë, duke zëvëndësuar Carsten Jancker në pjesën e dytë.

Muntari luajti më shpesh gjatë sezonit 2003–04, duke u aktivizuar në 23 ndeshje në kampionat. Ai u bë titullar i padiskutueshëm në sezonin e ardhshëm, duke shënuar edhe golin e parë si profesionist më 26 shkurt 2005 në barazimin 2–2 kundër Fiorentinës në transfertë.

Më 14 maj 2006, në ndeshjen e fundit të sezonit 2005–06, Muntari luajti ndeshjen e tij të 100të në Serie A në humbjen 2–1 kundër Trevisos, duke u përjashtuar me karton të kuq në minutën e 35të. Muntari u ndëshkua edhe tre herë të tjera me karton të kuq në sezonin 2006–07, duke qënë lojtari me rekordin disiplinor më të keq në kampionat. Gjithsej me Udinesen ai regjistroi 153 ndeshje dhe 9 gola në të gjitha kompeticionet.

Portsmouth
Më 30 maj 2007, Muntari u transferua te klubi anglez Portsmouth për rreth 7.1 milion £, duke u bërë blerja më e shtrenjtë në historinë e klubit. Ky transferim u konkretizua pas disa muajsh negociata, të cilat kishin nisur që në janar të atij viti. Muntari, i cili kishte shprehur dëshirën e tij për të luajtur në Premier Ligë, firmosi një marrëveshje pesë-vjeçare.

Muntari bëri debutimin e tij në Premier Ligë më 11 gusht 2007 në barazimin 2–2 kundër Derby County në ndeshjen hapëse të sezonit. Më 29 shtator, ai shënoi golin e parë me klubin si dhe asistoi në fitoren historike 7–4 kundër Reading. Ai shënoi me penallti në minutën e 92të. Kjo ishte ndeshja me më shumë gola në historinë e Premier Ligës. Pas përfundimit të ndeshjes, paraqitja e tij u vlerësua nga media britanike, të cilat vunë në dukje kontributin e tij në mesfushë. Goli i tij i dytë në kampionat erdhi më 24 nëntor në fitoren 2–0 kundër Birminghamit; ai mposhti shokun e ekipit kombëtar Richard Kingson, i cili bëri debutimin e tij me Birminghamin në këtë ndeshje.

Më 8 dhjetor, Muntari shënoi dy gola nga distanca në ndeshjen kundër Aston Villës. Ai u aktivizua në katër ndeshje në FA Cup, duke shënuar golin e vetëm në ndeshjen e raundit të 6të kundër Manchester United në Old Trafford. Kjo fitore solli kualifikimin e ekipit në gjysëm-finale. Ai luajti në finalen e fituar 1–0 kundër Cardiff Cityt në Wembley Stadium, duke fituar trofeun e parë në karrierë. Muntari e mbylli sezonin e tij të vetëm në Fratton Park me 33 ndeshje dhe 5 gola.

Internazionale
parapamje|upright|majtas|Muntari duke luajtur me Interin gjatë sezonit 2009–10.
Në korrik 2008, Muntari u rikthye në Itali duke u transferuar te Interi për 14 milion €. Ai ishte një nga blerjet e para të trajnerit të ri të klubit José Mourinho, i cili personalisht kërkoi shërbimet e ganezit pasi kishte dështuar të sillte anglezin Frank Lampard në Milano. Muntari firmosi një kontratë katër-vjeçare, kurse në vitin 2022 deklaroi se Mourinho e mori në telefon për t'i kërkuar të vinte te Interi.

Transferimi u zyrtarizua më 24 korrik kurse Muntari u prezantua katër ditë më pas dhe mori fanellën me numrin 20, e cila së fundmi ishte mbajtur nga Álvaro Recoba. Trajneri i Portsmouthit, Harry Redknapp, shprehu pakënaqësinë e tij për largimin e mesfushorit, të cilin e konsideroi një nga lojtarët më të mirë të ekipit.

Muntari bëri debutimin e tij me Interin në ndeshjen e Superkupës Italiane kundër Romës në San Siro; ai shënoi golin e parë të takimit në minutën e 18të. Koha e rregullt dhe shtesa u mbyllën në barazim 2–2, por Zikaltrit fituan trofeun falë gjuajtjeve të penalltive. Më 22 nëntor, ai devijoi në rrjetë gjuajtjen e Zlatan Ibrahimović në fitoren 1–0 kundër Juventusit në Derby d'Italia; kjo ishte fitorja e parë e Interit në shtëpinë e tyre kundër Juventusit në katër vite. Në ndeshjen e fundit të sezonit kundër Atalantës në shtëpi, Muntari shënoi në minutën e 6të si dhe kontriboi në golin e Esteban Cambiassos në minutën e 80të, duke ndihmuar Interin të fitonte 4–3. Zikaltrit u shpallën kampionë për herë të katërt rresht kurse Muntari fitoi Scudetton e parë në karrierë.

Muntari mori fanellën me numrin 11 para nisjes së sezonit të ri 2009–10. Ai shënoi golin e parë në këtë sezon më 3 tetor 2009 kundër Catanias, duke i dhënë Interit fitoren 2–1. Më 16 prill 2010, Muntari u aktivizua si zëvëndësues në minutat e fundit të ndeshjes kundër Juventusit dhe asistoi golin e dytë të shënuar nga Samuel Eto'o, duke e afruar ekipin më pranë titullit. Ai u aktivizua në 27 ndeshje dhe shënoi dy gola dhe dy asiste në Serie A, me Interin që u shpall kampion në javën e fundit. Në Kupën e Italisë, Muntari u aktivizua si titullar në të gjitha ndeshjet si dhe luajti si zëvëndësues në finalen kundër Romës, me Interin që fitoi trofeun në Stadio Olimpico. Në Ligën e Kampionëve, Muntari luajti në nëntë ndeshje, më së shumti si zëvëndësues, me Interin që fitoi titullin e tyrë të parë pas 45 vitesh, duke u bërë klubi i parë italian që arrin tripletën kontinentale. Në finalen e fituar 2–0 kundër Bayern München, Muntari hyri si zëvëndësues në minutën e 79të në vend të Goran Pandev. Ai u bë ganezi i katërt që fitoi Ligën e Kampionëve. Ai e mbylli sezonin me 42 ndeshje në të gjitha kompeticionet dhe u vlerësua për kontributin e tij në mesfushë.

Pasi Mourinho u largua nga klubi pas përfundimit të finales së Ligës së Kampionëve, pasuesi i tij Rafael Benítez nuk e konsideroi Muntarin si lojtar të rëndësishëm për sezonin 2010–11, duke i hequr minutat. Kjo gjë bëri që media italiane të spekullonte se Muntari kishte kërkuar largimin nga klubi, veçanërisht pasi nuk u përfshi në ekip për ndeshjen kundër Juventusit më 5 tetor. Muntari kishte refuzuar të ndiqte ndeshjen si spektator, duke bërë që Benitez të fliste personalisht me lojtarin për këtë gjë. Më 29 tetor, Muntari hyri si zëvëndësues në minutën e 19të të ndeshjes kundër Genoas dhe shënoi golin e vetëm të takimit me një gjuajtje nga distanca. Në dhjetor, Muntari fitoi FIFA Kupën e Botës për Klube, e cila ishte trofeu i 5të i fituar nga Zikaltrit për vitin 2010; pavarësisht se nuk luajti në finale, ai u aktivizua në 13 minutat e fundit të fitores 3–0 kundër Seongnam FC në gjysëm-finale.

Në janar 2011, drejtori sportiv i klubit Marco Branca deklaroi se Muntari kishte kërkuar largimin nga klubi në mënyrë formale. Më 29 janar, ai u huazua te Sunderland deri në fund të sezonit, duke u rikthyer në Premier Ligë. Më 7 maj, Muntari shënoi në fitoren 2–1 kundër Bolton Wanderers, por goli u konsiderua autogol i Zat Knight nga Federata Angleze e Futbollit. Gjashtë ditë më pas, Sunderlandi nuk e ushtroi të drejtën e blerjes së lojtarit dhe ai u rikthye te Interi.

Muntari ishte pjesë e ekipit në nisjen e sezonit 2011–12, por ai vazhdoi të mos merrte minuta. Ai luajti ndeshjen e parë si titullar më 17 shtator në barazimin pa gola kundër Romës në San Siro; ai u zëvëndësua mes vërshëllimave të tifozëve në minutën e 81të nga sulmuesi Diego Forlán. Ai u aktivizua në vetëm katër ndeshje në gjysmën e parë të sezonit.

Milan
parapamje|djathtas|Muntari duke luajtur në derbin kundër Interit, 24 shkurt 2013.
Më 31 janar 2012, në ditën e fundit të merkatos dimërore, Muntari u transferua te klubi tjetër i Milanos, Milan, në formë huazimi me të drejtë blerje. Ai bëri debutimin e tij me klubin më 19 shkurt në fitoren 3–1 kundër Cesenës në transfertë, duke shënuar golin e parë të ndeshjes në minutën e 29të. Gjashtë ditë më pas, në ndeshjen kundër Juventusit në shtëpi, ai shënoi një "gol fantazëm" që nuk u akordua nga gjyqtari Paolo Tagliavento pavarësisht se topi kishte kaluar dukshëm vijën fatale; ndeshja u mbyll në barazim 1–1, duke shkaktuar polemika të shumta dhe rezultoi vendimtare për titullin kampion. Më 2 maj, Muntari shënoi në fitoren 2–0 kundër Atalantës në ndeshjen e javës së 36të të kampionatit, me Milanin që shkurtoi diferencën me Juventusin kryesues në vetëm një pikë. Milani në fund e mbylli kampionatin në vendin e dytë katër pikë mbrapa Juventusit.

Pas përfundimit të sezonit, trajneri Massimiliano Allegri deklaroi se klubi do t'i ofronte Muntarit një kontratë të re. Më 1 korrik 2012, pasi kontrata e tij me Interin skadoi, Muntari firmosi një marrëveshje dy-vjeçare me Milanin. Gjatë pushimeve verore, Muntari pësoi një dëmtim të rêndë në gju duke luajtur futboll në plazh, gjë që bëri të humbiste gjysmën e parë të sezonit 2012–13. Ai i'u nënshtrua një operacioni në ligamentin anterior crucial në gjurin e majtë dhe qëndroi jashtë fushave deri në dhjetor. Më 20 shkurt 2013, Muntari shënoi në fitoren 2–0 kundër Barcelonës në ndeshjen e parë të raundit të 16-tave të Ligës së Kampionëve. Milan u mposht 4–0 në ndeshjen e kthimit në Camp Nou dhe u eliminua nga kompeticioni. Më 8 maj, Muntari shënoi golin e parë në kampionat për këtë sezon në fitoren 4–0 kundër Pescarës. Një javë më vonë, ai u gjobit me 10,000 € si dhe e pezullua me dy ndeshje për shkak se shtyu gjyqtarin Gianluca Rocchi për një vendim të këtij të fundit gjatë ndeshjes kundër Romës.

Më 6 tetor 2013, Muntari shënoi një dopietë në humbjen 3–2 kundër Juventusit. Gjatë muajit dhjetor, ai shënoi në minutat e fundit të ndeshjes kundër Romës, duke i dhënë ekipit një pikë. Në ndeshjen e rradhës kundër Interit, ai u përjashtua me karton të kuq dhe u pezullua me tre ndeshje për shkak se goditi mesfushorin kundërshtar Zdravko Kuzmanović. Në qershor 2014, Muntari firmosi një kontratë të re dy-vjeçare me klubin. Sezoni 2014–15 u karakterizua me dëmtime për Muntarin, i cili u aktivizua në vetëm 16 ndeshje në kampionat dhe një në kupë. Ai u la i lirë pas përfundimit të sezonit.

Ittihad FC
Më 27 korrik 2015, Muntari firmosi një kontratë dy-vjeçare me klubin saudit Ittihad FC. Ai bëri debutimin me klubin më 20 gusht duke luajtur 90 minuta në fitoren 2–1 kundër Najran SC. Goli i tij i parë me klubin erdhi në ndeshjen e kthimit kundër të njëjtit ekip, duke i dhënë Ittihadit tre pikë. Një javë më pas, ai shënoi në fitoren 6–2 kundër Al-Raed. Muntari e mbylli sezonin e tij të vetëm me klubin me 29 ndeshje dhe tre gola. Kontrata e tij u ndërpre pas përfundimit të sezonit për shkak të problemeve financiare të klubit. Në vitin 2017, FIFA detyroi Ittihadin t'i paguante Muntarit 5.3 milion $ për shkak të ndërprerjes së njëanëshme të kontratës.

Pescara
Në janar 2017, Muntari u rikthye në Itali duke firmosur një kontratë deri në fund të sezonit me Pescarën. Ai debutoi me klubin më 5 shkurt në humbjen 6–2 kundër Lazios. Goli i tij i vetëm me klubin më 12 mars në humbjen 3–2 kundër ish klubit të tij Udinese. Më 30 mars, Muntari braktisi ndeshjen kundër Cagliarit pasi u ndëshkua me karton të verdhë nga gjyqtari për ankesa për sjellje raciste të tifozëve në stadium. Kjo ishte ndeshja e tij e 270të në Serie A, gjë që e bëri atë afrikanin me më shumë ndeshje në këtë kompeticion. Rekordi i tij u thye më pas nga ganezi tjetër Kwadwo Asamoah në vitin 2021. Kjo ishte ndeshja e fundit e Muntarit me fanellën e Pescarës pasi ai u la në stol në katër ndeshjet e fundit.

Deportivo La Coruña
Më 22 shkurt 2018, Muntari u transferua në Spanjë te Deportivo de La Coruña duke nënshkruar një marrëveshje deri në fund të sezonit 2017–18. Ai u ndikua t'i bashkohej klubit nga trajneri Clarence Seedorf, me të cilin kishte qënë shok ekipi te Milani në sezonin 2011–12. Ai mori fanellën me numrin 21 e cila më parë ishte mbajtur nga legjenda e klubit Juan Carlos Valerón. Muntari luajti ndeshjen e parë me klubin një ditë më pas në barazimin pa gola kundër Espanyolit, duke zëvëndësuar spanjollin Pedro Mosquera në minutën e 82të.

Albacete
Më 31 janar 2019, pas gjashtë muajsh pa ekip, Muntari u bë pjesë e Albacetes deri në përfundim të sezonit. Për shkak të formës fizike jo të mirë, Muntari nuk u përfshi në ekip deri më 2 mars, ku ishte një zëvëndësim i papërdorur në humbjen minimale kundër Càdizit. Një javë më pas, ai u aktivizua në minutat e fundit të humbjes kundër Gimnàstic, duke debutuar zyrtarisht me klubin. Ai luajti ndeshjen e parë si titullar më 7 prill dhe asistoi golin e shënuar nga Aleix Febas në fitoren minimale 1–0 kundër Alcorcón.

Accra Hearts of Oak
Në janar 2022, Muntari u rikthye në vendlindje dhe firmosi një kontratë gjashtë-mujore me Hearts of Oak të Premier Ligës Ganeze pas dy vitesh pa luajtur. Muntari zbuloi se firmosi me klubin kryeqytetas pasi ja kërkoi djali i tij, i cili kishte dëshirë ta ndiqte në stadium. Atij i'u dha fanella me numrin 10, e cila mbahej nga Emmanuel Nettey, pasi klubi i bëri një kërkesë zyrtare Federatës Ganeze të Futbollit para konfirmimit të transferimit.

Muntari luajti ndeshjen e parë me klubin më 6 shkurt në humbjen 1–0 kundër ekipit rival Accra Great Olympics, duke u aktivizuar si zëvëndësues në minutën e 79të. Ai u aktivizua si titullar në ndeshjen e rradhës kundër Real Tamale United, e cila u mbyll në barazim pa gola; ai u duartrokit nga i gjithë stadiumi në momentin e zëvëdësimit të tij në minutën e 80të.

Më 4 mars, Muntari fitoi Kupën e Presidentit duke luajtur 80 minuta në finalen e fituar kundër Asante Kotoko; ai u lavdërua për paraqitjen e tij. Pesë ditë më pas, ai shënoi me penallti golin e tij të parë me klubin në fitoren 2–1 kundër West African Football Academy në kampionat. Në qershor, ai fitoi një tjetër trofe, FA Cup të Ganës, ku Hearts mposhtën Bechem United me rezultatin 2–1 në finale. Kjo ishte ndeshja e tij e fundit me klubin. Pavarësisht se Hearts i ofruan rinovimin e kontratës, Muntari e refuzoi dhe në nëntor njoftoi tërheqjen nga futbolli. Ai deklaroi: Bëra vetëm disa muaj me skuadrën lokale – Hearts of Oak. Djali im donte që unë të luaja. Nuk luajta për gati tre vjet, pastaj djali im vendosi të më kërkonte të shkoja të luaja. E bëra këtë, por tani kam mbaruar”, duke i dhënë fund karrierës së tij 18-vjeçare si profesionist.

Karriera ndërkombëtare
Të rinjtë
Muntari ishte pjesë e ekipit nën-17 që luajti në Kupën Meridian 2001, duke u aktivizuar në barazimin 1–1 kundër Portugalisë dhe humbjen 1–0 kundër Italisë. Ai gjithashtu luajti në FIFA Kampionatin Botëror për të rinjë me ekipin nën-21; Gana arriti deri në finale.

Ekipi i parë
parapamje|majtas|140px|Muntari me kombëtaren ganeze, mars 2008.
Muntari bëri debutimin e tij me ekipin e parë më 17 maj 2002 në ndeshjen miqësore kundër Sllovenisë. Ai ishte titullar në fushatën kualifikuese të FIFA Kupës së Botës 2006 si dhe u zgjodh në ekipin që do të luante në Lojërat Olimpike Verore 2004 në Athinë, por u dërgua në shtëpi për arsye disiplinore. Kjo gjë solli një konflikt midis Muntarit dhe Federatës Ganeze të Futbollit dhe ai deklaroi se nuk do të luante më për ekipin kombëtar, duke u bërë lojtari më i ri që tërhiqej. Megjithatë, pasi kërkoi falje publike, Muntari u përfshi në ekipin që do të luante në Kupën e Botës 2006 në Gjermani. Ai u aktivizua në dy ndeshjet e para të grupit, një humbje 2–0 kundër Italisë dhe një fitore 2–0 kundër Republikës Çeke. Ai mori karton të verdhë në të dyja ndeshjet, duke bërë të humbiste ndeshjen e tretë kundër Shteteve të Bashkuara. Muntari u rikthye në formacion për ndeshjen e raundit të 16-tave kundër Brazilit ku Gana u mposht 3–0, duke u eliminuar.

Në janar 2008, Muntari ishte pjesë e ekipit që luajti në Kupën e Kombeve Afrikane 2008. Ai shënoi dy gola në fazën e grupeve, në fitoret 2–1 dhe 2–1 kundër Guineas dhe Marokut. Ai gjithashtu shënoi me goditje dënimi në fitoren 4–2 kundër Bregut të Fildishtë në ndeshjen e vendit të tretë. Goli i tij kundër Guineas u shpall një nga më të mirët e turnamentit si dhe ai u emërua në Ekipin All-Star të Turnamentit.

parapamje|djathtas|220px|Muntari në aksion me kombëtaren ganeze, 2011.
Muntari u përjashtua nga ekipi që do të luante në edicionin e vitit 2010 të Kupës së Kombeve Afrikane, sërisht për arsye disiplinore. Ai më parë kishte humbur qëllimisht një ndeshje miqësore me Angolën si dhe kishte refuzuar një takim me trajnerin e ekipit kombëtar Milovan Rajevac. Megjithatë, pas disa kohësh, Muntari i kërkoi ndjesë publike trajnerit dhe ekipit kombëtar. Disa muaj më pas, Muntari mori pjesë në FIFA Kupën e Botës 2010 në Afrikën e Jugut. Sipas disa raportimeve, pasi nuk u aktivizua në dy ndeshjet e para të fazës së grupeve, Muntari u përjashtua nga ekipi pasi ofendoi trajnerin dhe shokët e ekipit. Megjithatë, ai u përfshi sërisht në ekip pas ndërhyrjes së kapitenit Stephen Appiah. Pas rikthimit, Muntari luajti si zëvëndësues në ndeshjen kundër Gjermanisë dhe si titullar në çerek-finale kundër Uruguait, duke shënuar në pjesën e parë me një gjuajtje nga distanca; Gana u eliminua nga gjuajtjet e penalltive.

Më 2 qershor 2014, Muntari u përfshi në listën e 23 lojtarëve që do të luanin në FIFA Kupën e Botës 2014 në Brazil. Ai luajti si titullar në humbjen 2–1 kundër Shteteve të Bashkuara në ndeshjen e parë të grupit. Më 26 qershor, disa orë para nisjes së ndeshjes së tretë të grupeve kundër Portugalisë, Muntari dhe Kevin-Prince Boateng u dërguan në shtëpi për arsye disiplinore. Sipas raportimeve, Muntari sulmoi Moses Armah, ish anëtarin e stafit të trajnerit James Kwesi Appiah.

Profili i lojtarit
Muntari e nisi karrierën e tij si mbrojtës i majtë por më pas u zhvillua në një mesfushor të fortë, energjik dhe me përvojë. Ai njihej më së shumti për forcën fizike dhe stilin e lojës luftarak, por me kalimin e viteve ai përmirësoi edhe aspektin teknik të lojës së tij. Ai luante me këmbën e majtë si dhe zotëronte një gjuajtje të fuqishme nga distanca si dhe pasime të sakte. Përgjatë karrierës së tij, Muntari u aktivizua para mbrojtjes në rolin e mesfushorit-mbrojtës, aty ku ai shkëlqeu në rikuperimin e topave dhe prishjeve të aksioneve të ekipeve kundërshtare. Ai gjithashtu ka luajtur në qëndër, në krah si anësor si dhe si mesfushor-sulmues. Pavarësisht aftësive si futbollist, Muntari është kritikuar për stilin e lojës agresiv dhe ndërhyrjet e ashpra si dhe numrin e kartonëve të marrë.

Jeta personale
Vëllai i tij i vogël, Sulley Muniru, ishte gjithashtu futbollist profesionist i cili luajti me klube në Rumani, Portugali, Turqi dhe Rusi para se të tërhiqej në vitin 2021. Të dy janë besimtar musliman.

Në dhjetor 2010, Muntari u martua me biznesmenen ganeze Menaye Donkor. Ata u bënë prindër për herë të parë më 20 qershor 2015 kur Donkor lindi një djal. Më 16 shtator 2020, Donkon njoftoi mbërritjen e fëmijës së tyre të dytë gjatë një interviste me GhOne TV.

Statistikat e karrierës
Klube
Burimi: 
+ Ndeshjet dhe golat sipas klubit, sezonit dhe kompeticionitKlubiSezoniLigaKupaKontinentiTjetërGjithsejDivizioniNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaUdinese2002–03Serie A12020——1402003–04Serie A2304010—2802004–05Serie A3326020—4122005–06Serie A29300110—4032006–07Serie A28321——304Gjithsej1258141140—1539Portsmouth2007–08Premier League29441——335Internazionale2008–09Serie A2743071113852009–10Serie A2725090104222010–11Serie A811030101312011–12Serie A400000—40Gjithsej6679019031978Sunderland (huazim)2010–11Premier League9100——91Milan (huazim)2011–12Serie A1331000—143Milan2012–13Serie A1511021—1822013–14Serie A2650081—3462014–15Serie A16210——172Gjithsej701130102—8313Al-Ittihad2015–16Saudi Pro League182305130293Pescara2016–17Serie A9100——91Deportivo La Coruña2017–18La Liga8000——80Albacete2018–19Segunda División2000——20Hearts of Oak2021–22Ghana Premier League111300010151Gjithsej karriera347353624837143841

Kombëtarja
Burimi: 
+ Ndeshjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vititEkipi kombëtarVitiNdshGolaGana200222200310200451200562200611320078220081242009622010622011101201281201352201440Gjithsej8420

Golat me kombëtaren
Burimi: 
+ Lista e golave ndërkombëtar të shënuar nga Sulley MuntariNr.DataVendiNdshKundërshtariGoliRezultatiKompeticioni12 qershor 2004Baba Yara Stadium, Kumasi, Ganë61–03–0Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 200628 tetor 2005Estádio da Várzea, Praia, Kepi i Gjelbërt132–04–0Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 2006314 nëntor 2005Prince Abdullah Al-Faisal Sports City, Jeddah, Arabi Saudite14 Arabia Saudite1–13–1Ndeshje miqësore429 maj 2006Walkers Stadium, Leicester, Angli171–04–1Ndeshje miqësore54 qershor 2006Easter Road, Edinburgh, Skoci182–13–1Ndeshje miqësore617 qershor 2006RheinEnergieStadion, Këln, Gjermani202–02–0FIFA Kupa e Botës 200676 shkurt 2007Griffin Park, Brentford, Angli262–04–1Ndeshje miqësore824 mars 2007Ernst-Happel-Stadion, Vjenë, Austri271–11–1Ndeshje miqësore920 janar 2008Accra Sports Stadium, Akra, Ganë342–12–1Kupa e Kombeve Afrikane 20081028 janar 2008Accra Sports Stadium, Akra, Ganë362–02–0Kupa e Kombeve Afrikane 2008119 shkurt 2008Baba Yara Stadium, Kumasi, Ganë39 Bregu i Fildishtë1–04–2Kupa e Kombeve Afrikane 20081222 qershor 2008Accra Sports Stadium, Akra, Ganë432–02–0Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 20101312 gusht 2009Brisbane Road, Londër, Angli481–04–1Ndeshje miqësore146 shtator 2009Accra Sports Stadium, Akra, Ganë49 Sudani1–02–0Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 2010153 mars 2010Koševo City Stadium, Sarajevë, Bosnje dhe Herzegovië521–01–2Ndeshje miqësore162 qershor 2010FNB Stadium, Johannesburg, Afrikë e Jugut571–01–1FIFA Kupa e Botës 20101727 mars 2011Stade Alphonse Massemba-Débat, Brazzaville, Republika e Kongos593–03–0Kualifikueset e Kupës së Kombeve Afrikane 2012181 qershor 2012Baba Yara Stadium, Kumasi, Ganë74 Lesoto1–07–0Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 2014197 qershor 2013Al-Merrikh Stadium, Omdurman, Sudan77 Sudani3–13–1Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 20142015 tetor 2013Baba Yara Stadium, Kumasi, Ganë795–16–1Kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 2014

Trofe
Klube
Portsmouth
 FA Cup: 2007–08

Internazionale
Serie A: 2008–09, 2009–10
Coppa Italia: 2009–10
Supercoppa Italiana: 2008, 2010
UEFA Liga e Kampionëve: 2009–10
FIFA Kupa e Botës për Klube: 2010

Hearts of Oak
 FA Cup Ganeze: 2021–22
 Kupa e Presidentit: 2022

Kombëtarja
Gana nën-20
Kampionati Afrikan i të Rinjëve: finalist 2001
FIFA Kupa e Botës nën-20: finalist 2001

Gana
Kupa e Kombeve Afrikane: vendi i tretë 2008

Personale
CAF Ekipi i Vitit: 2008
Ekipi i Turnamentit i Kupës së Kombeve Afrikane: 2008
Çmimi Calcio Trade Ball Lifetime Achievement: 2022

Referime

Lidhje të jashme

SulleyMuntari.com  Uebfaqja zyrtare
Profili te National Football Teams

Kategoria:Lindje 1984
Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Futbollistë ganezë
Kategoria:Futbollistë në kombëtaren ganeze
Kategoria:Futbollistë në Udinese Calcio
Kategoria:Futbollistë në Portsmouth FC
Kategoria:Futbollistë në Sunderland A.F.C.
Kategoria:Futbollistë në F.C. Internazionale Milano
Kategoria:Futbollistë në A.C. Milan
Kategoria:Futbollistë në Delfino Pescara 1936
Kategoria:Futbollistë në Premier League
Kategoria:Futbollistë në Serie A
Kategoria:Futbollistë në 2006 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në 2010 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në 2014 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Lojtarë fitues të UEFA Ligës së Kampionëve