Apostrofa

Apostrofa vjen nga greqishtja "apostrophe" (ndryshim drejtimi, përmirësim), nga "apo" (larg), "strophe" (kthesë). Apostrofa është figurë stilistike dhe u drejtohet njerëzve të gjallë, gjërave të afërta ose të largëta. Apostrofa është një shenjë shkrimi në formë të vogël, e cila zakonisht paraqitet në shqipen e sotme. Kjo shenjë përdoret për të treguar kontraktimin e fjalëve për të shprehur pronësinë ose për të shfaqur shumësin e disa fjalëve. Për shembull, kontraktimi i "do" dhe "e" në "do'e", tregon përdorimin e apostrofës në shqip.

 Përdorimi 
Në gjuhën shqipe, apostrofa përdoret për të treguar bashkimin e fjalëve ose për të shënuar zëvendësimin e një bashkëtingëlloreje. Këtu janë disa informacione të mëtejshme rreth përdorimit të apostrofës në shqip:

 Bashkimi i fjalëve: Apostrofa përdoret për të bashkuar dy fjalë së bashku. Kjo ndodh kur një fjalë mbaron me një zanore dhe fjalën tjetër fillon me një zanore. Në këtë rast, apostrofa vendoset midis tyre.  "dhe" + "e" = "dhe'e" (dhe e); "në" + "e" = "në'e" (në e).
 Zëvendësimi i një bashkëtingëlloreje: Apostrofa përdoret për të zëvendësuar një bashkëtingëllore me një apostrofë. Kjo ndodh kur një fjalë mbaron me një bashkëtingëllore dhe fjalën tjetër fillon me një zanore. Në këtë rast, apostrofa vendoset midis tyre.  "dhe" + "p" = "dhe'p" (dhe p); "në" + "t" = "në't" (në t).
 Është e rëndësishme që apostrafa të përdoret në mënyrë korrekte për të ruajtur saktësinë gjuhësore në shqip. Duhet të respektohen rregullat e përdorimit të apostrofës dhe të konsultohen burime të besueshme për më shumë informacion rreth përdorimit të saj në gjuhën shqipe.

 Referime 
Kategoria:Figura stilistike