Ferrari

Ferrari S.p.A. është një prodhues automjetesh sportive me bazë në Maranello, Itali. Themeluar në 1929 nga Enzo Ferrari, si Scuderia Ferrari, në fillim merrej vetëm me prodhimin dhe sponsorizimin e makinave të garave ndërsa prodhimi i parë i makinave sportive filloi në 1947. Gjithsesi Ferrari vazhdon të jetë e pranishme në kampionatet sportive si Formula 1.

 Historiku 
Enzo Ferrari nuk ishte i interesuar fillimisht në prodhimin e automjeteve rrugore, kur ai formoi Scuderia Ferrari (fjalë për fjalë "Skuadra Ferrari"), në 1928 si një sponsor për shoferët amatorë me qendër në Modena. Ferrari përgatiti, dhe fitoi me sukses me shoferët e ndryshëm, me makinat Alfa Romeo deri në vitin 1938, kur ai u punësua nga Alfa Romeo të drejtojë departamentin e tyre të garave.

Në vitin 1941, Alfa Romeo u konfiskua nga qeveria fashiste e Benito Musolinit, si pjesë e përpjekjeve të fuqive të boshtit fashist. Ndarja e Enzo Ferrarit ishte mjaft e vogël që të ishte e paprekur. Sepse atij i ishte e ndaluar me kontratë që të merrte pjesë në gara për katër vite, Scuderia për një kohë të shkurtër u bë Auto Avio Costruzioni Ferrari, e cila gjoja prodhonte makineri pune dhe pajisje avionësh. Gjithashtu e njohur si SEFAC (Scuderia Ferrari Enzo Auto Corse), Ferrari në fakt prodhoi vetëm një makinë gare, Tipo 815, në periudhën e jo-konkurrimit. Ajo ishte makina e parë Ferrari (ajo ka debutuar në Mille Miglia në 1940), por për shkak të Luftës së Dytë Botërore ajo pa konkurrencë të vogël. Në vitin 1943 fabrika Ferrari u zhvendos në Maranello, ku ka mbetur që atëherë. Fabrika u bombardua nga aleatët në vitin 1944 dhe u rindërtua në vitin 1946, pas përfundimit të luftës, dhe përfshiu makinat e prodhimit rrugor.


Makina e parë rrugore e Ferrarit ishte 125 S e 1947-ës, e fuqizuar nga një Motorr V12 1.5 L; Enzo Ferrari i ndërtoi dhe i shiti ato për të themeluar Scuderia Ferrari.Historia e Ferrarit In DK Engineering nga http://www.dkeng.com/the-company/history-of-ferrari.aspx Tërhehur 14 shtator 2010

Në 1988, Enzo Ferrari nxori në treg Ferrari F40, Modeli i fundit i Ferrarit para vdekjes së tij në fund të vitit, dhe njëra nga supermakinat me të famshme të prodhuara ndonjëherë.
Nga 2002 deri në 2004, Ferrari prodhoi Enzon. Enzoja ishte modeli më i shpejtë i Ferrarit në atë kohë, e cila u prezantua dhe iu vu emri në nder të themeluesit të Ferrarit, Enzo Ferrari. Në fillim iu shit klientëve të besuar dhe atyre që kishin bërë porosi më parë, secila prej 399 copëve të prodhuara (minus të 400-ën e cila iu dhurua Vatikanit për bamirësi) kishin një çmim prej $650,000 copa.

Në 12 shtator 2012, 964 makina Ferrari (me vlerë mbi $162 milionë) morën pjesë në ngjarjen e Ferrari Driving Days në pistën e Silverstone dhe bënë paradë rreth Silverstone Circuit dhe vunë rekord botëror.

 Garat sportive 

Që në fillimet e kompanisë, Ferrari është përfshirë në garat e makinave, duke konkurruar në disa kategori duke përfshirë Formula 1 dhe garat me makina sportive nëpërmjet nënndarjes së saj sportive Scuderia Ferrari e cila po ashtu furnizon edhe skuadrat e tjera me makina dhe motora.

AAC 815 e vitit 1940 ishte makina e parë e garave e dizenjuar nga Enzo Ferrari, megjithëse nuk u etiketua si model Ferrari.

 Scuderia Ferrari 

Scuderia Ferrari ka marrë pjesë në disa kategori garash sportive me makina, megjithëse sot është e përfshirë zyrtarisht vetëm në Formula 1. Është skuadra e vetme e cila ka marrë pjesë në kampionatin botëror të Formula 1 në mënyrë të vazhdueshme që prej 1950. José Froilán González i dha skuadrës fitoren e parë të F1 në 1951 British Grand Prix.


Alberto Ascari i dha Ferrarit titullin e parë për pilotët një vit më vonë. Ferrari është skuadra me e vjetër në kampionat, dhe më e suksesshmja: skuadra mban pothuajse çdo rekord të Formula 1. Që prej 2008-ës, rekordet e skuadrës përfshijnë 15 tituj botërorë për pilotë (1952, 1953, 1956, 1958, 1961, 1964, 1975, 1977, 1979, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004 dhe 2007) 16 tituj botërorë për konstruktorë (1961, 1964, 1975, 1976, 1977, 1979, 1982, 1983, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2007 dhe 2008), 209 fitore, 4925.27 pikë, 622 finishe në podium, 203 pozicione të para, dhe 218 xhiro të shpejta në 776 gara.

Ndër pilotët më te njohur të Ferrarit dallohen José Froilán González, Tazio Nuvolari, Juan Manuel Fangio, Luigi Chinetti, Alberto Ascari, Wolfgang von Trips, Phil Hill, Olivier Gendebien, Mike Hawthorn, Peter Collins, Giancarlo Baghetti, John Surtees, Lorenzo Bandini, Ludovico Scarfiotti, Jacky Ickx, Mario Andretti, Clay Regazzoni, Niki Lauda, Carlos Reutemann, Jody Scheckter, Gilles Villeneuve, Didier Pironi, Patrick Tambay, René Arnoux, Michele Alboreto, Gerhard Berger, Nigel Mansell, Alain Prost, Jean Alesi, Eddie Irvine, Rubens Barrichello, Michael Schumacher, Kimi Räikkönen, Felipe Massa, dhe Fernando Alonso.

Përveç F1, Ferrari përfshiu makina edhe në gara me makina sportive, të cilat ekzistuan për disa vite.

Në vitin 1949, Luigi Chinetti drejtoi një 166 M e cila i dha Ferrarit fitoren e parë në gara, në garën 24 orëshe të Le Mansit në 1949. Ferrari vazhdoi duke e dominuar Kampionatin Botëror të Makinave Sportive i cili u krijua në vitin 1953, duke e fituar titullin 7 herë gjatë 9 kampionateve të para.

Kur formati i kampionatit ndryshoi në vitin 1962, Ferrari fitoi tituj çdo vit në paktën një kategori deri në vitin 1965 dhe pastaj sërish në vitin 1967.  Ferrari fitoi edhe një titull finaleje, në vitin 1972 përpara se Enzo të vendoste braktisjen e garave me makina sportive pas vitin 1973 dhe të lejonte që Scuderia Ferrari të përqendrohej vetëm tek Formula 1.

Megjithëse Scuderia Ferrari nuk mori pjesë me makina sportive pas 1973, ata herë pas here ndërtonin makina të ndryshme sportive të suksesshme për pilotët pa skuadër.  Këtu përfshihen BB 512 LM në 1970, 333 SP e cila fitoi IMSA GT Championship në 1990, dhe momentalisht F430 GT2 dhe GT3 të cilat po fitojnë momentalisht në kategoritë përkatëse.

 Makinat e garave për skuadrat e tjera 
Përgjatë historisë së saj, Ferrari ka furnizuar edhe skuadrat e tjera, veçmas për skuadrën Scuderia Ferrari.

Në vitet 1950 dhe 60, Ferrari furnizoi me makina të Formula 1 disa skuadra. Një shembull i famshëm është skuadra e Tony Vandervell, e cila garoi me Thinwall Special Ferrari të modifikuara para se të ndërtonin makinat e tyre Vanwall.
North American Racing Team në sezonin e vitit 1969 ishte rasti i fundit ku përveç Scuderia Ferrari u fut edhe ajo me makinë Ferrari.Hayhoe, David & Holland, David (2006). Grand Prix Data Book (4th edition). Haynes, Sparkford, UK. ISBN 978-1-84425-223-7

Ferrari furnizoi makina me motorë V8 për serinë A1 Grand Prix, për sezonin 2008-09. Makina u dizenjua nga Rory Byrne dhe është stiluar t’i ngjajë makinës së F1 2004.

599 GTB Fiorano dhe F430 GT u pëdorën për gara GT. Ferrari Challenge është parkë garash për Ferrari F430. Supermakina e fundit e Ferrarit, FXX e vitit 2006 nuk lejohet në rrugë, dhe përdoret vetëm për gara.

 Makinat e rrugës 


 Modelet e tanishme 
 California 458 Italia F12 Berlinetta FF Grand tourer
 Motor V8
 Me çati të hapur Makinë sportive
 Motor V8 në mes Grand tourer
 Motor V12 Grand tourer
 Frena 4WD
 Motor V12180px180px180px180px

Makina e parë Ferrari ishte 125 S sportive. Në 1949, Ferrari 166 Inter, lëvizja e parë e kompanisë në tregun e grand touring, e clia vazhdon të mbajë shitjet e Ferrarit deri në ditët e sotme.

Disa modele u dizenjuan me pamjen e jashme nga Pininfarina, Zagato dhe Bertone.

Dino ishte Ferrari i parë me motor në mes. Ky model u përdor për shumicën e Ferrareve të viteve 1980 dhe 1990. Modelet V8 të Ferrarit përbëjnë më shumë se gjysmën e prodhimit të Ferrarit.

Për disa kohë, Ferrari prodhoi versione 2+2 për makinat V8 me motor në mes. Megjithëse dukeshin ndryshe nga 2-vendëset, si GT4 dhe Mondial ishin të lidhura ngushtë me 308 GTB.

Kompania prodhoi makina 2+2 me motor përpara, deri në modelet e sotme 612 Scaglietti dhe California.

Ferrari prodhoi makina me motor në mes me 12-cilindra për Berlinetta Boxer në 1973. Më e fundit Testarossa mbetet modeli më i famshëm i Ferrarit.

 Supermakinat 
Përpjekjet më të mëdha janë bërë në tregun e supermakinave. 250 GTO e vitit 1962 mund të konsiderohet supermakina e parë e Ferrarit, e cila arrin deri tek modelet e sotme Enzo dhe FXX.

 Makinat koncept dhe specialet 

Ferrari ka prodhuar disa makina koncept, si Ferrari Mythos. Ndërkohë që disa modele ishin radikale (si Ferrari Modulo) dhe nuk u nisën kurrë për prodhim, të tjera si Ferrari Mythos kanë treguar elemente stilimi të cilat janë shfrytëzuar për prodhim.

Koncepti më i fundit i Ferrarit ishte Ferrari Millechili i vitit 2010.

Disa prej versioneve të vetme rrugore të Ferrari u prodhuan gjithashtu, disa prej tyre janë regjistruar nga pronarë të pasur. Si Ferrari P4/5.

Programi i projekteve speciale i Ferrarit me dizenjuesit si Fioravanti, Pininfarina, dhe Zagato ndërtojnë modele të modifikuara të Ferrarit si modele strukturore bazë. Makina e parë e këtij programi ishte SP1, e regjistruar nga një ekzekutiv biznesi Japonez. E dyta ishte P540 Superfast Aperta, e regjistruar nga një entuziast Amerikan.

 Emërimi i makinave 
Deri para viteve 1980, Ferrari ndiqte skemën e emërimit me tri numra në bazë të cilindratës:
 Modelet me motora V6 dhe V8 përdornin cilindratën totale (në dencilitra) për dy karaktret e para dhe numrin e cilindrave për të fundit. Për shembull Ferrari Dino 206 kishte motor 2.0 L V6, ndërkohë që Ferrari 348 kishte motor 3.4 L V8, megjithëse, për Ferrari F355, karakteri i fundit tregon 5 valvula për cilinder. Deri në daljen e Ferrari 360 Modena, karakteret për modelet V8 (të cilat kishin një emër dhe një numër) tregonin vetëm cilindratën totale të makinës. Aspekti tregues numerik vazhdoi edhe me Ferrari F430, gjithsesi zëvendësuesja e F430-ës, Ferrari 458 Italia përdor të njëjtin emërim si 206 dhe 348.
 Modelet V12 përdornin cilindratën (në centimetra kub) për cilindër. Kështu që, e famshmja 365 Daytona kishte një motor 4390 cc V12. Gjithësesi, disa modele Ferrari V12, si 599-ta, kanë tregues me tre numra për cilindratën totale.
 Modelet Flat 12 (boxer) për cilindratën përdorin litrat. Kështu që, BB 512 ishte 5 litra e sheshtë 12 (një Berlinetta Boxer, në këtë rast). Gjithësesi, Berlinetta Boxer origjinale ishte 365 GT4 BB, e cila u emërua si modelet V12.
 Halo Car F e ndjekur nga përvjetorët, ashtu si F40 dhe F50. Enzo e shmangu këtë rregull, gjithsesi emri i F60-ës u aplikua për makinën e Ferrarit të Formula 1 dhe disa herë ngatërrohet me Enzon.
 Disa modele, si Ferrari Mondial e vitit 1980 dhe Ferrari Testarossa e vitit 1984 nuk ndoqën skemën e tri numrave.


Shumica e Ferrareve ju është dhënë një tregues për stilin e trupit të makinës. Në përgjithësi, janë përdorur këto shkurtime:
 M ("Modificata"), vendoset në fund të numrit të modelit, tregon një model të modifikuar dhe jo një pasardhëse të makinës (shiko F512 M dhe 575 M Maranello).
 GTB ("Gran Turismo Berlinetta") janë modele të mbyllura Berlinetta, ose coupe.
 GTS ("Gran Turismo Spyder") në modelet e vjetra, Spydera të hapura , ose me tavan të hapur (shiko 365 GTS/4); Gjithsesi, në modelet më të fundit, kjo prapashtesë përdoret më modelet targa top (shiko Dino 246 GTS, dhe F355 GTS; me përjashtim të 348 TS, e cila u emërua ndryshe). Makinat me tavan të hapur përdorin prapashtesën "Spider" (shiko F355 Spider, dhe 360 Spider).
 GTO ("Gran Turismo Omologata"), e vendosur në fund të numrit, tregon një version të modifikuar të paraardhëse. Po ashtu, tri shkronjat tregojnë një model i cili është dizenjuar dhe përmirësuar për përdorim në pistë duke qenë edhe për përdorim rrugor. Vetëm tri modele kanë këto prapashtesa; 250 GTO e vitit 1962, 288 GTO e vitit 1984 dhe 599 GTO e vitit 2010.

Sistemi i emërimit mund të jetë ngatërrues, si disa modele të ndryshme përdorin motor dhe stil trupi të njëjtë. Shumë Ferrari gjithashtu kishin emra të tjerë shtesë (si Daytona) për ti identifikuar më tej. Shumë emra të tillë nuk janë emra zyrtarë të fabrikës. Emri Daytona përkujton fitren e Ferrarit në shkurt 1967 në garën 24 orëshe në Daytona me 330 P4.

Modelet e ndryshme Dino u emëruan për djalin e Enzos, Dino Ferrari.

Në mesin e viteve 1990, Ferrari shtoi shkronjën "F" në fillim të të gjitha modeleve (një praktikë e braktisur pas F512 M dhe F355, por u përshtat sërish me F430).

 Identiteti 

Simboli i famshën i skuadrës Ferrari është Cavallino Rampante ("kali mbi dy këmbë") hamshori i zi mbi dy këmbë në mburojë të verdhë, zakonisht me shkronjat S F (për Scuderia Ferrari), me tre shirita jeshilë, të bardhë dhe të kuq (ngjyrat kombëtare italiane) në pjesën e sipërme. Makinat e rrugës kanë një stemë drejtkëndëshe (shiko figurën në fillim të faqes), dhe, me dëshirë, mund të vendoset stema në formën e mburojës nën pasqyrat e përparme afër derës.

Në 17 qershor 1923, Enzo Ferrari fitoi një garë në pistën e Savios në Ravenna ku takoi Konteshën Paolina, e ëma e Kontit Francesco Baracca, një as i forcave ajrore italiane dhe hero kombëtar i luftës së parë botërore, i cili vizatonte një kalë në anët e avionit. Kontesha i kërkoi Enzos ta përdorte këtë kal për makinat e tij të garave, duke sygjeruar se do ti sillte atij fat. "Kali mbi dy këmbë" origjinal i vizatuar në avionin e Baraccas ishte vizatuar formë reje me ngjyrë të kuqe dhe të bardhë, por Ferrari vendosi që kali të jetë i zi (ashtu siç ishte vizatuar në avonët e skuadronit të Baraccas pas vdekjes së pilotit në detyre) dhe ai shtoi të verdhën kanarinë për fushën pasi ishte ngjyra e Modena, vendlindjes së tij. Por kali i Ferrarit ishte i ndryshëm nga ai i kontit në disa detaje të vogla si bishti i kalit në avion ai e kishte bishtin me drejtim poshtë ndërsa stema e Ferrarit e ka me bishtin lart.

Ferrari përdori cavallino rampante si një kompani zyrtare në vitin 1929. Që prej garës 24 orëshe të Spa në 9 korrik 1932, cavallino rampante është përdorur tek Alfa Romeot që garonin për Scuderia Ferrari.

Motivi i kalit mbi dy këmbë është i vjetër, mund të gjendet në monedhat antike. Një kal i zi në fushë të verdhë shihet edhe në Stemën e qytetit Gjerman të Stuttgartit, shtëpia Mercedes-Benzit dhe byrosë së dizenjimit të Porsche, të dyja konkurrentet kryesore të Alfas dhe Ferrarit në vitet 1930. Emri i qytetit vjen nga Stutengarten, një formë e vjetër e fjalës gjermane Gestüt, e cila përkthehet në shqip stallë kuajsh dhe në Italisht scuderia. Porsche gjithashtu e përfshin stemën e Stuttgartit si logon e korporatës, me në qendë emblemën e shtetit Württemberg. Rössle i Stuttgartit i ka të dyja këmbët e prapme të vendosura në tokë, si kali i Baraccas, por jo si cavallino i Ferrarit.

Fabio Taglioni e përdorte cavallino rampante në motorat e tij Ducati, po ashtu Taglioni ka lindur në Lugo di Romagna si Baracca, dhe gjithashtu u ati i tij ishte pilot luftarak në luftën e parë botërore (megjithëse nuk ishte pjesë e skuadronit të Baraccas, siç thuhet ndonjëherë gabimisht). Ndërkohë që fama e Ferrarit rritej, Ducati e braktisi stemën e vjetër ndoshta nga ndonjë marrëveshje midis kompanive.

 Ngjyra 

Që prej viteve 1920, makinat italiane të garave Alfa Romeo, Maserati dhe më vonë Ferrari dhe Abarth ngjyroseshin në të "kuqen e garave" (Rosso Corsa). Kjo ishte ngjyra kombëtare e garave e Italisë, siç u rekomandua nga organizatat ndërmjet luftërave botërore të vilat u shndërruan në FIA. E cila e referohet kombësisë së skuadrës garuese, jo të prodhuesit të makinës apo pilotit. Në këtë skemë, makinat franceze të Bugattit ishin blu, Gjermanet si Benz dhe Mercedesi ishin të bardha (që prej 1934 edhe ngjyrë metalike të argjendtë), dhe  Britaniket me jeshile si në mesin e viteve 1960 Lotusi dhe BRM.

Kuriozisht, Ferrari fitoi Kampionatin Botëror në 1964 me John Surtees duke konkuruar dy garat e fundit në Amerikën Veriore me makinat e ngjyrosura me ngjyrat e SHBA-ve të bardhë dhe blu, pasi nuk u regjistruan nga fabrika Italiane, por nga skuadra amerikane North American Racing Team (NART). Kjo u bë si formë proteste në lidhje me Ferrarin dhe me Autoritetin Italian të Garave në lidhje me homologimin e makinave të reja të garave Ferrari me motor në mes.

 Ndërmarrja 
Në vitin 1963, Enzo Ferrari u afrua nga Ford Motor Company për një blerje të mundshme. Fordi auditoi asetet e Ferrarit por negociatat ligjore dhe bisedimet u ndërprenë në mënyrë të njëanshme nga Ferrari kur ai kuptoi se marrëveshja e ofruar nga Ford nuk do ta lejonte atë të qëndronte në programin e garave të kompanisë. Henry Ford II menjëherë urdhëroi divizionet e makinave sportive të Ford si: Lotus, Lola, dhe Cooper që të ndërtonin një makinë që ta mundte Ferrarin në një pistë botërore rezistence, kështu lindi Ford GT40 në vitin 1964.

Ndërkohë që marrëveshja me Fordin ra, FIAT iu afrua Ferrari me një propozim më fleksibël dhe bleu interesat mbizotëruese në vitin 1969. Enzo Ferrari mbajti 10% të aksioneve, të cilat tashmë zotërohen nga djali i tij Piero Lardi Ferrari.

Ferrari ka menaxhuar vetë të gjitha produktet që mbajnë markën e Ferrarit, përfshirë syzet, stilolapsat, lapsat, materiale elektronike, parfume, kolonja, veshje, biçikleta të teknologjisë së lartë, ora dore, celularë, dhe madje kompjutera laptopë.

Ferrari gjithashtu ka një muze, Galleria Ferrari në Maranello, e cila tregon makinat e rrugës dhe të garave dhe shumë objekte të tjera të lidhura me Ferrarin.

 Partnerë Teknikë 
Ferrari ka një marrëdhënie të gjatë me Shell Oil. Kjo është një partneritet teknik me Ferrarin dhe Ducatin për të provuar dhe për të furnizuar me karburante skuadrat e garave të Formula 1, MotoGP dhe World Superbike. Për shembull, benzina Shell V-Power është zhvilluar me ekspertizën e shumë viteve ndërmjet Shell dhe Ferrari.

Ferrari ka pasur disa marrëveshje për të furnizuar disa skuadra të Formula 1 me motorë përgjatë viteve, dhe për momentin furnizon me motorë Scuderia Toro Rosso dhe Sauber F1 Team.

 Historia e shitjeve 
Numri i përgjithshëm i makinave Ferrari të ndërtuara dhe të shitura në të gjithë historinë e saj është përafërsisht 130 000.http://www.ferraris-online.com/pages/article.php?reqart=SCM_200804_SS
 Viti Shitjet tek klienti përfundimtar (numri i tipeve të makinave) 1 2 34567891019993,775 20004,070 20014,289 20024,236 20034,238 20044,975 20055,409 20065,671 20076,465 20086,587 20096,250 20106,461 20117,001 20127,318 

 Modelet 
 Rrugore 
 Në prodhim 

8 cilindra:
 California (2008)
 458 Italia (2009)
 458 Spider (2011)

12 cilindra:

 Ferrari FF (2011)
 Ferrari F12berlinetta (2012)
 Ferrari LaFerrari (2013)



 Të gjitha modelet rrugore të Ferrarit 

VitiModeli1948166 Inter1951195 Inter1951212 Inter1952342 America1953250 Europa1953375 America1954250 GT1956410 Superamerica1957250 GT California1959250 GT Cabriolet1960400 Superamerica1960250 GT 2+21962250 GTO1962250 GTL1964275 GTB1964275 GTS1964330 GT 2+21964500 Superfast1966275 GTB/41966275 GTS/41966330 GTC1966330 GTS1966365 P Speciale1966365 California1967365 GT 2+21967Dino 206 GT1968365 GTC1968365 GTS1968365 GTB/41969365 GTS/41969Dino 246 GT1969Dino 246 GTS1971365 GTC41971365 GT4 BB1972246 GTS1972365 GT4 2+21973Dino 308 GT41975Dino 208 GT41975308 GTB

VitiModeli1976308 GT41976400 Automatic1976400 GT1976512 BB1977308 GTS1979400i Automatic1979400i GT1980208 GTB1980208 GTS1980308 GTBi1980308 GTSi1980Mondial 81981512 BBi1982208 GTB Turbo1982208 GTS Turbo1982308 GTB Quattrovalvole1982308 GTS Quattrovalvole1982Mondial Quattrovalvole1983Mondial QV Cabriolet1984GTO1984Testarossa1985328 GTB1985328 GTS1985412 Automatic1985412 GT1985Mondial 3.2 GTB1985Mondial 3.2 GTS1986GTB Turbo1986GTS Turbo1987F401989348 TB1989348 TS1989Mondial T1989Mondial T Cabriolet1991512 TR1992456 GT1992456 GTA1993348 GTB

VitiModeli1993348 GTB1993348 GTS1994F355 Berlinetta1994F355 GTS1994F355 GTS1995F501995F355 Spider1996550 Maranello1997355 F1 Berlinetta1997355 F1 GTS1997355 F1 Spider1998456M GT1998456M GTA1999360 Modena2000360 Spider2001550 Barchetta2002575M Maranello2002Enzo2003360 Challenge Stradale2004612 Scaglietti2004F4302005F430 Spider2005575 Superamerica2007599 GTB Fiorano2007612 Scaglietti2008430 Scuderia2008California2008Scuderia Spider 16M2009458 Italia2010599 GTO2010SA Aperta2011FF2011458 Spider2012F12berlinetta2013LaFerrari

 Për gara dhe përdorim vetëm në pistë 
Në prodhim
Formula 1
 Ferrari F138 (2013)

Kampionate të tjera
 458 GT2 (2011)
 458 GT3 (2011)
 458 Challenge (2011)
 F430 GT2
 F430 GT3

Jashtë prodhimit
Formula 1, Formula 2 dhe njëvendëshe të tjera

 Ferrari 125 C (1947)
 Ferrari 159 C (1947)
 Ferrari 166 FL (1949)
 Ferrari 125 F1 (1950)
 Ferrari 166 F2 (1950)
 Ferrari 275 F1 (1950)
 Ferrari 340 F1 (1950)
 Ferrari 375 F1 (1950, 1951)
 Ferrari 212 F1 (1951, 1952)
 Ferrari 500 F2 (1951, 1952, 1953) 2P në 1952 dhe në 1953
 Ferrari 375 Indy (1952) P
 Ferrari 166 C (1953) P
 Ferrari 553 F2 (1953)
 Ferrari 553 F1 (1953-1954)
 Ferrari 625 F1 (1954-1955)
 Ferrari 555 F1 (1955-1956) P në 1956
 Ferrari D50 (1955, 1956, 1957) P në 1956
 Ferrari 801 F1 (1957)
 Ferrari Dino 156 F2 (1957)
 Ferrari 326 MI (1958)
 Ferrari 412 MI (1958)
 Ferrari 246 F1 (1958) P
 Ferrari 256 F1 (1959)
 Ferrari 246 P (1960)
 Ferrari 156 P (1960)
 Ferrari 156 F2 (1960)
 Ferrari 156 F1 (1961, 1962) PC në 1961
 Ferrari 156 F1-63 (1963, 1964)
 Ferrari 158 F1 (1964, 1965) PC në 1964
 Ferrari 512 F1 (1965, 1966)
 Ferrari 246 F1-66 (1966)
 Ferrari Dino 166 F2 (1967)
 Ferrari 312 F1 (1966, 1967, 1968, 1969)
 Ferrari Dino 246 Tasmania (1968)
 Ferrari 312 B (1970, 1971, 1972)
 Ferrari 312 B2 (1971, 1972, 1973)
 Ferrari 312 B3 (1973)
 Ferrari 312 B3-74 (1974, 1975)
 Ferrari 312 T (1975, 1976) PC në 1975
 Ferrari 312 T2 (1976, 1977, 1978) C në 1976, PC në 1977
 Ferrari 312 T3 (1978)
 Ferrari 312 T4 (1979) PC
 Ferrari 312 T5 (1980)
 Ferrari 126 CK (1981)
 Ferrari 126 CX (1981)
 Ferrari 126 C2 (1982) C
 Ferrari 126 C2B (1983) C
 Ferrari 126 C3 (1983) C
 Ferrari 126 C4 (1984)
 Ferrari 156-85 (1985)
 Ferrari F1-86 (1986)
 Ferrari F1-87 (1987)
 Ferrari F1-87/88C (1988)
 Ferrari 639 (Veturë Laborator) (1989)
 Ferrari 640 F1 (F1-89) (1989)
 Ferrari 641/1 F1 (F1-90) (1990)
 Ferrari 641/2 F1 (F1-90) (1990)
 Ferrari 642 (F1-91) (1991)
 Ferrari 643 (F1-91) (1991)
 Ferrari F92 A (1992)
 Ferrari F92 AT (1992)
 Ferrari F93 A (1993)
 Ferrari 412 T1 (1994)
 Ferrari 412 T1B (1994)
 Ferrari 412 T2 (1995)
 Ferrari F310 (1996)
 Ferrari F310B (1997)
 Ferrari F300 (1998)
 Ferrari F399 (1999) C
 Ferrari F1-2000 (2000) PC
 Ferrari F2001 (2001) PC
 Ferrari F2002 (2002) PC
 Ferrari F2003GA (2003) PC
 Ferrari F2004 (2004) PC
 Ferrari F2004M (2005)
 Ferrari F2005 (2005)
 Ferrari 248 F1 (2006)
 Ferrari F2007 (2007) PC
 Ferrari F2008 (2008) C
 Ferrari F60 (2009)
 Ferrari F10 (2010)
 Ferrari 150º Italia (2011)
 Ferrari F2012 (2012)

("P" tregon që vetura ka fituar Titullin botëror për Pilotët, "C" e ka fituar Konstruktori.)

Programet XX
 Ferrari FXX (2005)
 Ferrari 599XX

Kampionatet e tjera

VitiModeli1947125 S1947159 S1947166 SC1948166 S1948166 Inter Sport1948166 Inter Corsa1948166 MM1950195 S1950275 S1950340 America1951212 Export1952225 S1952250 S1952340 Mexico1952Ferrari 375 Indy1953250 MM1953340 MM1953375 MM1953625 TF1953500 Mondial1953735 S1954750 Monza1954250 Monza1954375 Plus1955376 S1955735 LM1955857 S1956500 TR1956625 LM1956860 Monza1956410 S1956290 MM1956250 GT Berlinetta TdF1957500 TRC1957290 S1957315 S1957335 S1957250 Testa Rossa1958Dino 196 S1958Dino 296 S1958312 S1958412 S1958412 MI1959250 GT Berlinetta passo corto1960Dino 246 S1961246 SP1962196 SP1962286 SP1962248 SP1962268 SP1962250 GTO

VitiModeli1962330 LM1962330 TR1963250 P1963330 P1963250 LM1964275 P1965275 GTB Competizione1965275 P21965330 P21965365 P21965Dino 166 P1965Dino 206 SP1966Dino 206 S1966365 P2/31966330 P31967330 P41967412 P1967350 Can Am1968612 Can Am1969212 E1969312 P1970512 S1970512 M1971312 PB1971712 Can Am1971365 GTB4 Competizione1978512 BB LM1988F40 LM1989F40 Competizione1993348 Challenge1994333 SP1994F40 GTE1995F355 Challenge1996F50 GT1999550 GT2000360 Challenge2001550 GTS2002360 GT2003575 GTC2003550 GTO2004360 GTC2005FXX2006F430 Challenge2006F430 GTC


Prototipet
 512 Modulo (1970)
 408 4RM (1987-1988)
 Cart (1986)
 Mythos (1989)
 Rossa Concept (2000)
 GG50 (2005)
 Millechili (2007)
 F430 Spider Biofuel (2008)
 599 HY-KERS (2010)
 Ferrari Sergio Pininfarina (2013)

 Prodhuar vëtëm një prototip 
 FX (1995)
 P4/5 (2006)
 SP1 (2008)
 P540 Superfast Aperta (2009)
 Ferrari Superamerica 45 (2011)

 Shih edhe 
 Automobili

 Referime 

Kategoria:Marka të veturave
Kategoria:Vetura italiane