Nitroglicerina

Nitroglycerin, trinitrique glicerinë ester, trinitroglycerine, trinitrate glicerinë apo nitroglycerin është një lëng i dendur kompleks kimik, i pangjyrë, me vaj, shpërthyes dhe shumë toksike, të marra nga azotizim e glicerinë.  Është përdorur në prodhimin e eksplozivëve, veçanërisht dinamit, të cilat janë përdorur në industritë e ndërtimit dhe prishjes.  Ajo gjithashtu mund të ketë përdorim medicinal si vasodilator.  Pas dekompozim, nitroglycerin është një ngjyrë e verdhë për shkak të acidifikimin.

Trinitrotoluene (TNT) është një tjetër eksploziv.

 Historia 

Nitroglycerin u zbulua nga Ascanio Sobrero në 1847, duke punuar me Théophile-Jules Pelouze në Universitetin e Torinos.  Procesi i prodhimit industrial u zhvilluar nga Alfred Nobel në 1860.  Kompania e tij eksportuar një përzierje e nitroglycerin dhe barut të quajtur vaj suedez shpërthyes, i cili u ndalua shpejt si rezultat i aksidenteve katastrofike.  Ai gjithashtu zbuloi në 1866 që mund të stabilizojë nitroglycerin nga një përzierje rere silicë e kieselguhr origjinë natyrore.  Më pas, kjo çoi në zhvillimin e ngjashme me dinamit dhe përzierjet (dualine dhe lithofracteur), e cila është shtuar në nitroglycerin komponent e inerte ose djegëse absorbents (p.sh. nitrocellulose për të prodhuar një xhel të verdhë, xhelatinë eksplozive).

 Prodhimi 
Nitroglycerin është prodhuar në laborator nga azotizim e glicerinë (glicerinë) merret duke shtuar një përzierje e acidit sulfurik dhe nitrik.

 C3H5 (OH) 3 + 3HNO3 → C3H5 (NO3) 3 + 3H2O

Temperatura nuk duhet të tejkalojë 30 °C gjatë reagimit në rrezik i shpërthimi.  Nitroglycerin ka stabilizuar dhe laget nga uji dhe karbonat natriumi derisa të bëhet neutrale.  Ky reagim jashtëzakonisht të rrezikshme kimike kryhet nga profesionistët në laboratorë të pajisur posaçërisht.  Emil Nobel, vëllai i Alfred Nobel, ka vdekur tragjikisht.

Këtu është metodë që përdoret nga E. Kopp në shekullin e nëntëmbëdhjetë.  Fundit përdor një përzierje të pjesëve të barabarta të fuming acidit nitrik dhe acid sulfurik në 66 °Baume (d = 1,83).  Përzierje është derdhur në një qese të mbajtura në një tank ftohjes.  Derdhur në përzierje të glicerinë (rreth gjysmën e peshës e acidit nitrik), operacioni duhet të bëhet ngadalë, nxitje të vazhdueshme dhe ruajtjen e të lëngshme së paku 20 °C.  Lëngët duhet të derdhur që rezultojnë në një sasi të madhe të ujit të ftohtë.  Eter glicerinë trinitrique është i njohur zakonisht si nitroglycerin vendosur në fund.

Kjo nuk duhet të kryhet nga një individ, ftohur edhe trinitroglycerine është shumë e paqëndrueshme dhe mund të tretem në një shpërthim të dhunshëm.  Nitroglycerin duke marrë përmban gjurmë të ujit dhe në këtë mënyrë nuk mund të mbajë.  Ajo duhet të pastrohet me ujë të saj.

 Prona 
Shikuar në tre dimensionet e një molekulë e nitroglycerin.

Kjo është një shumë e ndjeshme ndaj fërkimit, shoku, rritet temperatura dhe ndez.  Ndjeshmërinë e saj për të shoku, megjithatë, është relative - dhe shumë më e ulët se sa pretendohet nga legjenda (përcolli nga filmi për vet spektakolare, veçanërisht në filmin Pagat e Frika).  Në të vërtetë, një rënie e nitroglycerin, ra nga një lartësi prej rreth pesë këmbë (që do të thotë madhësinë e aktor në qytetin e filmit), apo edhe disa dhjetëra metra (përtej, shpejtësia e saj nuk është duke u rritur për shkak të rezistencës ajrore) nuk ka shanse të eksplodimit, energji ndikim është zhytur nga deformim.  Analizat kanë treguar se një gotë të mbushur me shishe nitroglycerin, por krejtësisht të lirë të çdo gjurmë të produktit në murin e saj e jashtme, mund të jetë hedhur jashtë një shkëmb dhe e thyer mbi shkëmbinj pa eksplodimit.  Për të këqijat, të njëjtën shishe rënë nga një lartësi prej disa centimetra mbi një sipërfaqe të vështirë (metal, gurë), shpërtheu me siguri nëse shishe (ose tokë) është e mbuluar me një shtresë e hollë nitroglycerin (në kontakt me terren, film i nënshtrohet goditje të jashtëm nitroglycerin e vërtetë midis dy materialet e vështirë, gjë që shkakton shpërthim të tij, atëherë një fenomen të quajtur "simpati", shpërthimi i nitroglycerin të përfshira në shishe).  Depërtim në muret e përdorur për transportin e kontejnerëve do të shkaktojë aksidente prandaj gabimisht atribuohet ndjeshmëri të lartë të nitroglycerin.  Megjithatë, duke e mposhtur atë me një çekiç, është një ide shumë e keqe, i nënshtrohet një tronditje të fortë dhe të koncentruar, ajo Shpërthen në një regjim të parë të shpërthimit, që ndodhet rreth 2000 m/s.  Nëse një abetare duke përdorur lëndë plasëse të përshtatshme, pastaj e kalon shpejtesine shpërthim 7000 m/s.  Askush nuk mund të shpjegojë ende arsye apo mekanizëm, dhe nitroglycerin është vetëm shpërthyese të njohur të posedojnë dy regjimet e shpërthimit.  Kimistë Shumë prej tyre janë amatore vdiqën duke u përpjekur për të prodhuar ose për të ruajtur.

 Stabiliteti 
Në formën e tij të pastër, nitroglycerin është e qëndrueshme dhe mund të ruhet një kohë të pacaktuar (një mostër përgatitur nga Sobrero dhe ruhet ende në Torino, në errësirë).  Megjithatë, në qoftë se ajo mban gjurmët e prodhimit acid, ajo përkeqësohet në disa ditë duke u bërë gjelbër (emetimin e gazit azotuar) dhe të bëhet shumë e rrezikshme për të trajtuar.

Kjo u realizua shpejt ajo mund të jetë "desensitezed" me ftohje të ngrij.  Për fat të keq, të nevojshme për procesin e ngrohjes Harrim ishte edhe e rrezikshme.  Një tjetër mënyrë për të bëj i pandjeshëm është holluar me një tretës të tilla si etanoli apo Aceton.  Së fundi, ajo mund edhe të thithet nga materiale inerte (diatomite, tallash...) ose aktive (alkali nitrateve, nitrocellulose, eksplozivë të tjera...) : marrim dinamit, i njohur me bazë përkatësisht inerte apo aktiv.  Qindra e formulimeve ekzistojnë, të cilat lejojnë përgatitjen e dinamit me karakteristika shumë të veçanta.				

 Përdorimi mjekësor 
Në mjekësi, nitroglycerin, në këtë rast bëri thirrje (nitroglycerin dhe e nitrateve organike të tjerë) mund të përdoret në doza të vogla në kushte të caktuara zemër të tilla si tableta angina pectoris, sprays nën gjuhë (korsi infuzion sublingual), i vazhdueshëm intravenoz ose pulla. 

Efekti kryesor është vasodilation, që do të thotë zgjerimin e enët e gjakut, duke rritur rrjedhjen koronare dhe për të zvogëluar presionin e gjakut.  Nitroglycerin kthehet nga trupi në oksid nitrik përmes dehydrogenase enzimë aldehyde mitochondrial (ALDH), i cili degradon në Mitochondria.  Oksid nitrik pastaj prodhon efekt vasodilator.  Efekti i ALDH u zbulua kohët e fundit (2002) nga Jonathan Stamler dhe Zohiqiang Chen e Universitetit Duke në Durham, North Carolina.  Vlen të përmendet që Alfred Nobel, shpikësi i dinamit i cili pësoi një zemër, tani mund të trajtohen me ai produkt përdoret për ndonjë qëllim tjetër.

Kategoria:Kimi
Kategoria:Komponime kimike