Spektri elektromagnetik

Spektri elektromagnetik është diapazoni i plotë i rrezatimit elektromagnetik, i organizuar sipas frekuencës ose gjatësisë së valës. Spektri është i ndarë në breza të veçantë, me emra të ndryshëm për valët elektromagnetike brenda secilit brez. Nga frekuenca e ulët në të lartë, këto janë: valët e radios, mikrovalët, infra të kuqe, drita e dukshme, ultravjollcë, rrezet X dhe rrezet gama. Valët elektromagnetike në secilin prej këtyre brezave kanë karakteristika të ndryshme, të tilla si mënyra se si prodhohen, si bashkëveprojnë me materien dhe zbatimet e tyre praktike.

Valët e radios, në fundin e frekuencës së ulët të spektrit, kanë energjinë më të ulët të fotonit dhe gjatësitë më të gjata të valës - mijëra kilometra ose më shumë. Ato mund të emetohen dhe të merren nga antenat dhe të kalojnë nëpër atmosferë, gjethe dhe shumicën e materialeve të ndërtimit.

Rrezet gama, në fundin e frekuencës së lartë të spektrit, kanë energjitë më të larta të fotonit dhe gjatësitë më të shkurtra të valës - shumë më të vogla se një bërthamë atomike. Rrezet gama, rrezet X dhe rrezet ekstreme ultravjollcë quhen rrezatim jonizues sepse energjia e tyre e lartë e fotonit është në gjendje të jonizojë atomet, duke shkaktuar reaksione kimike. Rrezatimi me gjatësi vale më të gjatë, siç është drita e dukshme, është jo-jonizues; fotonet nuk kanë energji të mjaftueshme për të jonizuar atomet.

Në pjesën më të madhe të spektrit elektromagnetik, spektroskopia mund të përdoret për të ndarë valët e frekuencave të ndryshme, në mënyrë që intensiteti i rrezatimit të mund të matet si një funksion i frekuencës ose gjatësisë së valës. Spektroskopia përdoret për të studiuar ndërveprimet e valëve elektromagnetike me materien.

 Shiko edhe 

 Elektromagnetizmi

 Referime 

Kategoria:Elektromagnetizëm