Veriu (gjeografi)

Veriu është një nga katër anët e horizontit, veçanërisht drejtim që, në kulturën perëndimore, do të trajtohet si drejtimi themelor: 
 Veriu është përdorur (në mënyrë eksplicite ose implicite) të përcaktojë të gjitha drejtimet e tjera.
 Është (pamor) në sakjin e lartë të hartës, zakonisht korrespondojnë me teh veriore të zonës përfaqësuar, përveç rasteve kur në mënyrë eksplicite është deklaruar ndryshe ose (pikë referimi), është konsideruar më e dobishme për të se sa për territore që janë në drejtime të veçanta.

 Etimologjia 
Etimologjia e fjalës veri rrjedh nga gjermanishtja e vjetër e nivelit të lartë - nga fjala (Nord), dhe nga gjuha Proto-Indo-European njësi (ner-), ka kuptimin e "majtë" (ose "nën"). (Sa duket një përshkrim të natyror primitiv konceptin e saj është "në të majtë e të lindjes së diellit".) 

Në gjuhën Latine borealis, është nga greqishtja boreas "era veriore, veriu", në mitologji (në bazë të Ovid) personifikuar si i biri i zotit të lumit Strymon, dhe babai i Calais dhe Zetes; septentrionalis është nga septentriones, "the seven plow oxen", një emër të Ursa Maior. Greqisht arktikos "veriore" është emëruar për të njëjtin konstelacion (c. f. Arktik ). 

Gjuhë të tjera kanë nganjëherë burime më interesante. Për shembull, në gjuhën Lezgian kefer mund të thotë të dy 'mosbesimin' dhe 'veri', pasi që në veri të myslimanëve Lezgian ka zona të banuara nga jo-myslimane popujve sllavë. Në shumë gjuhë të Mesoamerica, 'veri' do të thotë edhe 'lart'.

 Shih edhe 

Kategoria:Gjeografi

da:Kompasretning#Nord