Zlatan Ibrahimović

Zlatan Ibrahimović (Suedisht: [ˈslaːtan ɪbraˈhiːmɔvɪtɕ], Boshnjakisht: [zlǎtan ibraxǐːmoʋit͡ɕ]; lindur më 3 tetor 1981) është një ish-futbollist profesionist suedez.Ibrahimović konsiderohet si një nga sulmuesit më të mirë të të gjitha kohërave. Ai ka shënuar më shumë se 520 gola me klubet dhe me kombëtaren dhe ka fituar 34 trofe në karrierën e tij.

Ibrahimović filloi karrierën e tij te Malmö FF në fund të viteve 1990', ku performancat e tij pozitive bënë që ai të kalonte te Ajaxi. Te Ajaxi, ai fitoi famë si një nga sulmuesit e rinj më premtues në Evropë, kurse dy vite më vonë kaloi në Itali te Juventus. Ibrahimović shkëlqeu në Serie A, duke formuar një dyshe të suksesshme sulmi me David Trezeguet, para se të kalonte te klubi rival Inter në vitin 2006, ku ai u përfshi në UEFA Ekipin e Vitit në vitet 2007 dhe 2009. Përveç kësaj, ai fitoi çmimin Capocannoniere si golashënuesi më i mirë i sezonit 2008–09 si dhe fitoi tre Scudetto rresht. Në verën e vitit 2009, ai u transferua te Barcelona, duke u bërë një nga blerjet më të shtrenjta në historinë e fundit, para se të rikthehej në Itali një sezon më pas, këtë herë për të luajtur me Milanin; ky transferim e bëri atë një nga lojtarët më të paguar të botës. Ai fitoi një tjetër Scudetto në sezonin 2010–11, para se të bashkohej me Paris Saint-Germain në korrik 2012. Gjatë katër sezoneve në Francë, Ibrahimović fitoi katër tituj rresht të Ligue 1, tre Kupa të Ligës, dy Kupa të Francës dhe ishte golashënuesi më i mirë i Ligue 1 për tre sezone. Ai u emërua në X1 më të mirë të botës nga FIFA në vitin 2013. Në tetor 2015, ai u bë golashënuesi më i mirë në historinë e klubit. Ai e mbylli epokën e tij te PSG me 156 gola në 180 ndeshje zyrtare. Pas një qëndrimi të shkurtër te Manchester United, ku ai fitoi UEFA Ligën e Evropës dhe dy kupa vendore. Ibrahimović kaloi në Shba ku firmosi me LA Galaxy në vitin 2018 dhe iu bashkua Milanit në vitin 2020, duke fituar titullin e tij të pestë në Serie A në 2022.

Ibrahimović është një nga dhjetë lojtarët që ka zhvilluar 100 ose më shumë paraqitje për kombëtaren suedeze, në një karrierë 15 vjeçare. Ai është gjithashtu golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave me 54 gola. Ai ka përfaqsuar Suedinë në edicionet 2002 dhe 2006 të Kupës së Botës dhe në edicionet 2004, 2008, 2012 dhe 2016 të Kampionatit Evropian. Ai ka fituar Guldbollen (Topi i Artë), një çmim i dhënë lojtarit suedez më të mirë, plot 11 herë, përfshirë 10 herë rresht në vitet 2007–2016, duke vendosur një rekord absolut.

Stili i tij i lojës dhe golat akrobatik janë krahasuar me ato të legjendës holandeze Marco van Basten, duke bërë që Ibrahimović të konsiderohet si një nga finalizuesit më të mirë dhe një nga lojtarët më të mirë të gjeneratës së tij. Goli i tij spektakolar me rrofeshatë për Suedinë kundër Anglisë bëri që ai të fitonte Çmimi FIFA Puskás për golin më të bukur për vitin 2013. Në dhjetor 2013, ai u rendit nga The Guardian si lojtari i tretë më i mirë i botës. Në dhjetor 2014, gazeta suedeze Dagens Nyheter e shpalli atë si sportistin e dytë më të mirë suedez të të gjitha kohërave, pas Björn Borg.

Jeta e hershme

Ibrahimović ka lindur në Malmo të Suedisë më 3 tetor 1981. Babai i tij është Šefik Ibrahimović, një boshnjak mysliman i cili emigroi në Suedi në vitin 1977, kurse mamaja e tij është Jurka Gravić, një kroate katolike e cila ka origjinë të pjesshme shqiptare, e cila gjithashtu emigroi në Suedi. Babai i tij ka lindur në Bijeljina dhe mamaja e tij në fshatin Prkos afër Škabrnja në shtetin kroat të Zadarit.

Ibrahimović filloi të luante futboll në moshën gjashtë vjeç. Ai e nisi karrierën duke u alternuar mes klubeve lokale FBK Balkan, një klub i krijuar nga emigrantët jugosllav, Malmö BI dhe për një kohë të shkurtër me BK Flagg. Ai ishte titullar me ekipin e qytetit Malmö FF në vitet e para të adoleshencës. Në moshën 15 vjeç, Ibrahimović ishte pranë dorëheqjes nga futbolli me qëllim për të punuar në portet e Malmös, por trajneri e tij e bindi që të vazhdonte të luante. Idhulli i tij i fëmijërisë ishte ylli brazilian Ronaldo.

Karriera me klube
Malmö FF
Ibrahimović firmosi kontratën e parë me Malmön në vitin 1996, dhe u bashkua me skuadrën e parë në sezonin 1999 të Allsvenskan, elita e futbollit suedez. Malmö u rendit e 13-ta në atë sezon duke u rrëzuar në divizionin e dytë, por u rikthye sërish në elitë një sezon më pas. Ai nuk u bind dot nga trajneri Arsène Wenger për t'u transferuar te klubi anglez Arsenal, kurse Leo Beenhakker kishte shprehur interes për lojtarin pasi e kishte parë të luaje në një ndeshje stërvitore kundër skuadrës norvegjeze Moss FK. Më 22 mars 2001, Ajaxi dhe Malmö arritën një marrëveshje për transferimin e suedezit në Amsterdam.Ibrahimović ju bashkua ekipit zyrtarisht në korrik; shuma zyrtare e transferimit ishte 80 milion korona suedeze (8.7 milion €).

Ajax
Ibrahimović luajti pak nën drejtimin e trajnerit Co Adriaanse, por kur ai u shkarkua më 21 nëntor 2001, trajneri i ri Ronald Koeman e vendosi atë në formacionin titullar me Ajaxin që fitoi titullin e Eredivizies në sezonin 2001–02. Në sezonin tjetër, Ibrahimović shënoi dy gola në fitoren 2–1 kundër kampionëve francez Lyon në debutimin e tij në Ligën e Kampioneve më 17 shtator 2002. Ai shënoi pesë gola në Ligën e Kampioneve në atë sezon me Ajaxin e cila u eleminua në çerek-finale nga Milani. 

Më 18 gusht 2004, gjatë një ndeshjeje ndërkombëtare midis Holandës, Ibrahimović dëmtoi shokun e tij të skuadrës Rafael van der Vaart, i cili më vonë e akuzoi suedezin se e dëmtoi qëllimisht. Katër ditë më pas, Ibrahimović fitoi famë ndërkombëtare pasi shënoi një gol individual kundër NAC Bredës më 22 gusht 2004 që në fund u votua si "Goli i Vitit" nga shikuesit e kanalit sportiv Eurosport; ajo ndeshje u fitua 6–2 nga Ajaxi, ku Ibrahimović, përveç atij goli spektakolar, shënoi dhe një tjetër si dhe dhuroi edhe një asist. Në atë ndeshje, ai u vërshëllye nga tifozët vendas, kurse më 31 gusht, Ibrahimović u shit papritmas te Juventusi.

Juventus
Ibrahimović kaloi nga Ajaxi te Juventusi për 16 milion €. Ai u vendos menjëherë në formacionin e parë për shkak të dëmtimit të golashënuesit më të mirë David Trezeguet. Ibrahimović debutoi me gol në Serie A me Juventusin, duke shënuar një nga golat në fitoren 3–0 në transfertë ndaj Brescias. Në vijim të sezonit, Ibrahimović shënoi disa gola të rëndësishëm, si dopieta kundër Fiorentinës dhe tregolëshi kundër Lecces, duke e mbyllur kampionatin me 16 gola. Ai ishte një lojtar i rëndësishëm për Juventusin që fitoi Scudetton e 28të, por titulli u hoq më vonë për shkak të skandalit të Calciopolit. Drejt fundit të sezonit, u raportua se Juventusi kishte refuzuar një ofertë 70 milion € për suedezin nga Real Madridi, e cila më vonë doli se ishte një gënjeshtër e sajuar nga agjenti i tij Mino Raiola me qëllim për t'i rritur vlerën e kartonit. Më 14 nëntor 2005, ai u nderua me çmimin Guldbollen, një çmim që i jepet futbollistit më të mirë suedez të vitit.

Sezoni i tij i ardhshëm ishte më i dobët krahasuar me të parin; roli i tij në sulmuin e Juventusit ndryshoi, duke u zhvendosur në krahë, gjë që uli edhe mesataren e tij të shënimit. Ai mori pjesë më shumë në ndërtimin e lojës, duke arritur edhe numrin e asisteve. Në sezonin 2005–06, tifozët e Juventusit u acaruan shpesh me të për shkak të performancave të tij nën nivel në ndeshjet e rëndësishme të sezonit, si humbja kundër Arsenalit në Ligën e Kampioneve, që solli eliminimin e ekipit nga kompeticioni. Në përfundim të sezonit, Juventusit ju hoqën dy tituj të Serie A për përfshirjen e saj në skandalin e Calciopolit, dhe si rezultat u rrëzua në Serie B për trukim ndeshjesh. Stafi i ri drejtues u përpoqën të bindin Ibrahimović dhe yjet e tjerë të skuadrës që të qëndronin, por ai dhe agjenti i tij ishin të bindur për t'u larguar, me Raiolën i cili kërcënoi se do të ndërmerrte veprime ligjore për të shkëputur sulmuesin suedez nga kontrata me klubin.

Internazionale 
2006–2008: Dominimi në Itali me Mancinin
parapamje|djathtas|180px|Ibrahimović me Interin, 22 shtator 2007.
Më 10 gusht 2006, Ibrahimović u transferua te Interi për 24.8 milion €, duke firmosur një kontratë katër-vjeçare. Gjatë prezantimit të tij, ai mori fanellën me numrin 8 dhe deklaroi se kishte qënë tifoz i klubit që në fëmijëri. Disa vite më pas, ish drejtori sportiv i Juventusit Alessio Secco, deklaroi se Interi ishte klubi i vetëm që bëri ofertë zyrtare për lojtarin gjatë asaj kohe.

Ibrahimović bëri debutimin e tij zyrtar me klubin më 26 gusht 2006 në ndeshjen e Superkupës së Italisë kundër Romës. Ai luajti si titullar në të gjithë ndeshjen me Interin që fitoi me përmbysje 4–3 pas kohës shtesë; ekipi ishte në disavantazh të tre golave në fillim të pjesës së dytë. Ai shënoi në debutimin e tij në Serie A kundër Fiorentinës më 9 shtator, duke ndihmuar Interin të niste kampionatin me një fitore 3–2 në Stadio Artemio Franchi. Tre ditë pas, ai zhvilloi edhe paraqitjen e parë në UEFA Ligën e Kampioneve në humbjen zhgënyjese të Interit në transfertë ndaj Sporting CP, duke e nisur fazën e grupeve në mënyrë të gabuar. Më 28 tetor, Ibrahimović luajti për herë të parë në Derby della Madonnina kundër ekipit rival të qytetit Milan, duke shënuar golin e tretë të ekipit të tij në një fitore dramatike 4–3. Në sezonin e tij të parë në Milano, Ibrahimović ishte golashënuesi më i mirë i Interit në Serie A, që u fitua nga Zikaltrit me plotë 97 pikë, një rekord në atë kohë.

Ibrahimović luajti ndeshjen e tij të 100të në Serie A më 16 shtator 2007 në San Siro kundër Catanias, ku ai u aktivizua si zëvëndësues në pjesën e dytë në vënd të sulmuesit argjentinas Hernán Crespo; Inter fitoi 2–0. Më 2 tetor, suedezi regjistroi golat e tij të parë në Ligën e Kampioneve për Interin, duke shënuar dopietë në fitoren 2–0 kundër ekipit holandez PSV-së në ndeshjen e javës së dytë të fazës së grupeve; këto ishin golat e parë të Ibrahimović në këtë kompeticion pas 12 ndeshjesh pa shënuar. Po në atë muaj, ai firmosi një kontratë të re deri në qershor 2013. Në atë kohë, u raportua se kontrata e re e kishte bërë suedezin lojtarin më të paguar në botë.

Në shkurt 2008, Ibrahimović tregoi se ai kishte dëmtuar tendinën e gjurit të tij të majtë dhe shtoi se i duhej të pushonte për tu rikuperuar. Ky dëmtim solli edhe mungesën e tij në ndeshjen e kthimit të raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve kundër Liverpollit, ku Interi u mposht minimalisht në shtëpi dhe u eliminua nga kompeticioni. Megjithatë, gjatë muajit mars, sulmuesi bëri një sforco të madhe duke luajtur me injeksione; më 29 mars, Ibrahimović luajti 66 minuta në barazimin 1–1 kundër Lazios. Pas ndeshjes, gjuri i tij ishte përkeqsuar dhe Ibrahimović ndaloi së luajturi. Ai udhëtoi në Suedi për të kryer fizioterapi, duke humbur disa ndeshje të rëndësishme, përfshirë edhe derbin kundër Milanit.

Më 18 maj 2008, pavarësisht se ishte ende dëmtuar dhe kishte më shumë se një muaj që nuk luante, Ibrahimović, me injeksion në gju, u aktivizua si zëvëndësues në pjesën e dytë dhe shënoi dy gola në fitoren 2–0 në transfertë kundër Parmës në ndeshjen e javës së fundit të kampionatit, duke i dhënë Interit Scudetton e sezonit 2007–08. Ai regjistroi gjithsej 17 gola në 26 ndeshje në kampionat dhe u nderua me çmimet Futbollisti i Vitit i Serie A dhe Futbollisti i huaj i vitit i Serie A. Ai u përfshi dhe në Ekipin e Vitit të UEFA-s për herë të parë në karrierë.

2008–2009: Scudetto dhe Capocannoniere me Mourinhon
parapamje|220px|djathtas|Ibrahimović në aksion gjatë sezonit 2008–09.
Ibrahimović e nisi sezonin e ri me José Mourinhon si trajnerin e tij; në vitet në vijim, suedezi do të thurrte lëvdata për karakterin dhe punën e trajnerit, duke shtuar se portugezi ishte "i veçantë" dhe "fitimtar". Më 24 gusht, ai luajti në ndeshjen e Superkupës së Italisë kundër Romës; Interi fitoi 7–6 me penallti pasi koha e rregullt dhe shtesa ishin mbyllur në barazim 2–2, me suedezin i cili shënoi në tentativën e tij. Më 4 tetor, gjatë fitores së Interit 2–1 në shtëpi ndaj Bolonjës, Ibrahimović shënoi një gol të jashtëzakonshëm, duke shtangur portierin kundërshtar Francesco Antonioli me një gjuajtje fluturimthi me pjesën e mbrapme të këmbës pas një krosimi nga e majta nga Adriano. Në përfundim të sezonit, ky gol u shpall më i bukuri i Serie A për sezonin 2008–09. Në ndeshjen e rradhës, ai shënoi një dopietë në fitoren 4–0 në transfertë ndaj Romës, duke u vlerësuar për performancën e tij; goli i tij i parë erdhi pas një gjuajtje me parabël nga një kënd i ngushtë jashtë zone, i ndihmuar edhe nga dalja e gabuar e portierit Doni. Po në atë muaj, Ibrahimović shprehu dëshirën e tij për t'u bërë kapiten i ekipit pas tërheqjes së Javier Zanettit nga futbolli.

Më 15 nëntor, Ibrahimović shënoi një dopietë në fitoren 2–0 kundër Palermos, kurse më 14 dhjetor shënoi një tjetër dopietë, këtë herë në fitoren 4–2 në shtëpi kundër Chievos. Në janar 2009, ai u zgjodh nga gazetarët e L'Équipe në formacionin e tyre më të mirë. Më 31 maj 2009, në ndeshjen e javës së 38të të Serie A në shtëpi kundër Atalantës, Ibrahimović shënoi nga një gol në çdo pjesë për të ndihmuar ekipin të fitonte ndeshjen 4–3 dhe ta mbyllte kampionatin me 84 pikë; kjo gjë do të thoshte se klubi kishte fituar Scudetton e katërt rresht dhe të 17-tën në histori. Me 25 gola, ai u bë fituesi i çmimit Capocannoniere, duke regjistruar një më shumë se Diego Milito i Genoas. Ai e mbylli sezonin gjithsej me 29 gola në 47 ndeshje në të gjitha kompeticionet.

Barcelona 

Pasi Maxwell u transferua te Barcelona, presidenti i klubit Joan Laporta konfirmoi se kishte një marrëveshje reciproke midis Barcelonës dhe Interit për kalimin e Ibrahimović në Spanjë në shkëmbim të sulmuesit Samuel Eto'o, plus një shumë të raportuar prej 59 milion £. Ibrahimović la Interin më 23 korrik 2009 gjatë kohës që ekipi po luante në turnamentin veror World Football Challenge për të vazhduar negociatat e tij me Barcelonën; ndeshja e fundit që ai luajti me Zikaltrit ishte ajo kundër Çelsit. Pasi Interi ra dakord me kushtet e kontratës me Eto'o, si dhe Barcelona me Ibrahimović, klubi njoftoi se Ibrahimović do të mbërrite në Katalonjë më 26 korrik dhe do të kryente vizitat mjeksore një ditë më pas.

Ibrahimović kaloi me sukses vizitat mjeksore dhe u prezantua në Camp Nou para 60,000 tifozëve. Ai firmosi një kontratë pesë-vjeçare; për shërbimet e tij, Barcelona pagoi zyrtarisht 46 milion €, dha kartonin e Eto'o (i cili vlerësohej 20 milion €) si dhe Alexander Hleb në formën e huazimit (me të drejtë blerje për 10 milion €). Pas firmosjes së kontratës, suedezi kishte një klauzolë lirimi 250 milion €, duke ngritur vetën e kartonit të tij në 66 milion €. Pasi Hleb refuzoi ti bashkohej Interit, Barcelona u detyrua të paguante shtesë, duke e rritur vlerën e transferimit në 69.884 milion €. Sipas raportimeve të Interit, shuma e transferimit ishte 69.5 milion €, por një pjesë e shumës që mori Interi (5% sipas rregullores së FIFA-s) u hoq dhe u shpërnda nga Barcelona ekipit të të rinjëve dhe ish klubeve profesionist ku Ibrahimović kishte luajtur: Malmö FF dhe AFC Ajax si kontribut solidarizues.

parapamje|majtas|200px|Ibrahimović gjatë debutimit të tij në La Liga me Barcelonën, 31 gusht 2009.
Ibrahimović nisi sezonin zyrtarisht më 23 gusht 2009 në ndeshjen e dytë të Superkupës së Spanjës kundër Athletic Bilbao; ai e nisi ndeshjen si titullar dhe luajti për 70 minuta, duke asistuar golin e parë të Lionel Messit me Barcelonën që fitoi ndeshjen dhe trofeun. Pesë ditë më pas, Ibrahimović fitoi një tjetër trofe, UEFA Super Kupën 2009, duke luajtur për 81 minuta kundër Shakhtar Donetsk; goli i vetëm u shënua nga Pedro në kohën shtesë, i cili kishte zëvëndësuar suedezin. Më 31 gusht, në ndeshjen hapëse të sezonit, Ibrahimović shënoi golin e parë me klubin e tij të tij, duke ndihmuar ekipin të fitonte 3–0 kundër Sporting Gijón. Suedezi më pas shënoi edhe në katër ndeshjet e rradhës në kampionat, duke u bërë lojtari i parë në historinë e klubit që shënon në pesë ndeshjet e para në kampionat.

Më 20 tetor, Ibrahimović regjistroi golin e parë në Ligën e Kampioneve në ndeshjen e fazës së grupeve kundër Rubin Kazan. Pesë ditë më pas, ai shënoi dy herë në fitoren tenikstike 6–1 kundër Real Zaragozës në La Liga, duke numëruar shtatë gola në shtatë ndeshje në kampionat me Barcelonës që mori kreun e renditjes. Më 7 nëntor, ai pësoi një dëmtim në kofshë që e mbajti jashtë fushave të lojës për tre javës. Ibrahimović u rikthye në aksion në ndeshjen e javës së 12të në La Liga kundër Real Madridit; ai u aktivizua si zëvëndësues në vend të Thierry Henry dhe shënoi golin e vetëm të ndeshjes disa minuta më vonë, duke i dhënë fitoren Barcelonës në El Clásico. Ai e mbylli vitin 2009 me 11 gola dhe 4 asiste në 15 ndeshjet e para të Barcelonës në kampionat; ekipi e mbylli vitin duke fituar FIFA Kupën e Botës për Klube kundër Estudiantes më 19 dhjetor 2009.

Ibrahimović e nisi vitin e ri 2010 me një gol në humbjen 2–1 kundër Seviljes në ndeshjen e parë të raundit të 16-tave të Kupës së Mbretit. Pesëmbëdhjetë ditë më pas, ai u zgjodh në Ekipin e Vitit të UEFA-s. Më 14 shkurt, Ibrahimović shënoi golin e vetëm të ekipit të tij në disfatën ndaj Atlético Madrid në kampionat; kjo ishte humbja e vetme që Barcelona pësoi në La Liga gjatë sezonit 2009–10. Më 6 mars, ai u përjashtua me karton të kuq në ndeshjen në kampionat ndaj Almerías, duke u pezulluar për një ndeshje, pavarësisht apelit të Barcelonës. Më 31 mars, në ndeshjen e parë të çerek-finales së Ligës së Kampioneve kundër Arsenalit, Ibrahimović luajti si titullar për 77 minuta dhe shënoi dy gola për ti dhënë avantazhin 2–0 Barcelonës, por vëndasit shënuar dy gola në minutat e fundit të ndeshjes për të arritur një barazim 2–2. Ai pësoi një tendosje të muskulit gjatë nxemjes para nisjes së ndeshjes kundër Athletic Bilbao, e para për të pas pezullimit, duke bërë që të humbiste ndeshjen e kthimit në Camp Nou, ku Barcelona fitoi 4–1 dhe u kualifikua në gjysëm-finale me rezultatin e përgjithshëm 6–3. Përveç kësaj, ai humbi edhe El Clásicon kundër Real Madridit dhe ndeshjen ndaj Deportivo La Coruña. Suedezi u rikthye në aksion më 17 prill duke u aktivizuar si zëvëndësues ndaj Espanyolit.

Pas eliminimit të Barcelonës në gjysëm-finalen e Ligës së Kampioneve nga Interi, Ibrahimović foli se si ai e ballafaqoi trajnerin e tij Pep Guardiola në dhomat e ndërrimit: "I bërtita: 'Ti nuk ke tope! dhe më e keqja që shtova ishte: 'Shkofsh në ferr!' E humba toruan tërësisht dhe ju mund të prisni që Guardiola të kishte thënë disa fjalë mbrapsht, por ai është një frikacak pa shpinë kurrizore. Ai thjesht u largua pa thënë asnjë fjalë." Goli i tij i fundit me Barcelonën erdhi më 14 gusht në ndeshjen e parë të Superkupës së Spanjës kundër Seviljes, e cila u mbyll me një humbje 3–1; pavarësisht kësaj, Barcelona triumfoi në ndeshjen e kthimit 4–0 dhe fitoi trofeun, duke i dhënë suedezit një tjetër trofe. Ibrahimović luajti ndeshjen e tij të fundit me Barcelonën më 25 gusht kundër Milanit në Trofeun Joan Gamper; pas përfundimit të ndeshjes, ai tregoi në media se marrëdhënja e tij me Guardiolën ishte prishur se dhe Guardiola nuk i kishte folur atij që nga muaji shkurt. Në autobiografinë e tij I Am Zlatan, ai tregon: "Nisi mirë por Messi filloi të fliste. Ai donte të luante në qëndër, jo në krah, kështu që formacioni ndryshoi nga 4–3–3 to 4–5–1. Unë u sakrifikova dhe nuk e kisha më lirinë në fushë për tja dalë mbanë."

Milan
2010–2011: Titulli i Serie A në sezonin debutues
parapamje|djathtas|170px|Ibrahimović në aksion me Milanin gjatë një ndeshje të Ligës së Kampioneve kundër Real Madrid, tetor 2010.
Më 28 gusht 2010, A.C. Milan njoftoi në uebfaqen e tyre zyrtare se kishin siguruar shërbimet e Ibrahimović për sezonin 2010–11. Ai do të luante në këtë sezon në formë huazimi, kurse klubi kishte të drejtën e blerjes për 24 milion € në përfundim të sezonit. Ai firmosi një kontratë katër-vjeaçre menjëherë pas përfundimit të vizitave mjeksore. Pasi firmosi, Ibrahimović deklaroi: "Ky transferim më jep më shumë adrenalinë. Erdha te Milani për të fituar Ligën e Kampioneve. Dua të fitoj dopietën."

Ibrahimović bëri debutimin e tij me Milanin më 11 shtator në humbjen 2–0 në transfertë kundër Cesenës, duke humbur edhe një penallti në minutat e fundit të takimit. Katër ditë më pas, ai regjistroi golat e parë me kuqezinjtë në suksesin 2–0 kundër Auxerre në fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve. Më 14 nëntor, Ibrahimović shënoi me penallti golin e vetëm të fitores 1–0 kundër ish klubit të tij Inter në Derby della Madonnina. Në javën e ardhshme, ai shënoi golin e shtatë të sezonit kundër Fiorentinës, duke mposhtur portierin kundërshtar me një gjuajtje me rrofeshtarë; me këtë gol, ai kaloi brazilianin Alexandre Pato si shënuesi më i mirë i ekipit. Më 4 dhjetor, në një ndeshje në shtëpi ndaj Brescias, ai fillimisht asistoi golin e Kevin-Prince Boateng për ti dhënë Milanit avantazhin para se të shënonte vetë golin e tretë të ekipit me një gjuajtje të fuqishme në hyrje të zonës; Milani fitoi 3–0. Një javë më pas, Milani fitoi me të njëjtin rezultat kundër Bolonjës, me Ibrahimović i cili asistoi Boateng për golin e parë dhe më pas shënoi të tretin vetë. Gjatë pjesës së parë të sezonit, ai kishte shënuar 13 gola dhe 8 asiste në 21 ndeshje në të gjitha kompeticionet. Vetëm disa ditë pas mbarimit të ndeshjes, ai fitoi krahasimet me legjendën holandeze Marco van Basten nga media dhe nga vetë van Basten.

Në mars 2011, Ibrahimović mori kartonin e kuq të parë me Milanin në barazimin 1–1 në kupë kundër Barit, kjo për shkak të një goditje në stomak që suedezi i dha mbrojtësit kundërshtar Marco Rossi. Për këtë veprim ai u ndëshkua me tre ndeshje pezullim. Menjëherë pas rikthimit, ai mori një tjetër karton të kuq dhe u pezullua me tre ndeshje të tjera në takimin ndaj Fiorentinës në Firenze ku ekipi fitoi 2–1. Milani fitoi kampionatin më 7 maj pas një barazimi pa gola kundër Romës, në një ndeshje ku Ibrahimović luajti 90 minuta të plota. Në Serie A, ai regjistroi 14 gola në 29 ndeshje. Në Ligën e Kampioneve, ai shënoi katër gola në tetë ndeshje me Milanin që u eliminua në raundin e 16-tave nga Tottenham Hotspur. Më 18 qershor 2011, Milan dhe Barcelona ranë dakord për kalimin e plotë të lojtarit në Milano.

2011–2012: Çmimi Capocannoniere dhe largimi
parapamje|majtas|190px|Ibrahimović gjatë një ndeshje të Milanit në dhjetor 2011.
Ibrahimović e nisi sezonin e ri më 6 gusht në ndeshjen e superkupës kundër rivalëve të qytetit Inter, duke shënuar golin e parë të fitores me përmbysje 2–1 për Kuqezinjtë, një gol që ndihmoi ekipin të fitonte trofeun e parë të sezonit. Ai e nisi kampionatin me një gol në barazimin 2–2 kundër Lazios në ndeshjen e javës së parë. Më 28 shtator, ai shënoi golin e parë në Ligën e Kampioneve në fitoren komode 2–0 kundër Viktoria Plzeň në fazën e grupeve, e cila u ndoq nga një tjetër më 19 tetor, në një fitore tjetër 2–0, këtë herë kundër BATE Borisov. Ibrahimović vazhdoi me performancat e forta në këtë sezon duke shënuar një gol në fitoren 4–1 kundër Parmës dhe një dopietë në fitoren 3–2 në transfertë ndaj Romës, duke e mbyllur tetorin në mënyrë të suksesshme.

Në muajin nëntor ai shënoi rresht në ndeshjen e Ligës së Kampioneve kundër BATE-s dhe në kampionat kundër Catanias. Në takimin kundër ish ekipit të tij Barcelona në Ligën e Kampioneve, Ibrahimović shënoi golin e barazimit të përkohëshëm 1–1 para se Xavi të shënonte dhe ti jepte Barçës fitoren 3–2 në San Siro. Ai e mbylli muajin nëntor me një dopietë kundër Chievos, duke regjistruar golin e tij të 100të në Serie A. Në dhjetor, Ibrahimović shënoi në tre ndeshje rresht në Serie A, duke thelluar diferencën ndaj ndjekësve në garën për çmimin e golashënuesit më të mirë.

Ai e nisi vitin 2012 duke shënuar me penallti kundër Atalantës. Pas një dopiete kundër Novarës, me golin e dytë që e shënoi me një gjuajtje me pjesën e mbrapme të këmbës, Ibrahimović kryesonte renditjen e golashënuesve me 14 gola në 16 ndeshje. Më 5 shkurt, në ndeshjen e javës së 22të kundër Napolit në shtëpi, Ibrahimović u ndëshkua me karton të kuq pasi goditi me shuplakë mbrojtësin kundërshtar Salvatore Aronica gjatë një zënke midis lojtarëve të të dy ekipeve. Për këtë veprim, ai u ndëshkua me tre ndeshje pezullim. Dhjetë ditë më pas, në ndeshjen e raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve kundër Arsenalit, Ibrahimović asistoi të dy golat e Robinhos para se të shënonte nga penalltia për të ndihmuar Milanin të merrte një fitore 4–0 në shtëpi. Më 3 mars, ai regjistori tregolëshin e parë me Milanin gjatë fitores 4–0 në kundër Palermos në Stadio Renzo Barbera; me këto gola, Ibrahimović u ngjit në kuotën e 18 golave, duke rimarrë kreun e rendites së golashënuesve.

Ibrahimović e mbylli kampionatin me 28 gola në 32 ndeshje, me Milanin që humbi titullin. Me 28 gola, ai u shpall golashënuesi më i mirë, duke fituar për të dytën herë çmimin Capocannoniere; ai u bë lojtari i parë i huaj në histori që e fiton këtë çmim me dy ekipe të huaja, si dhe lojtari i parë që e fiton me dy ekipe nga i njëjti qytet (në sezonin 2008–09 ai e fitoi me Interin). Në kupë, ku Milani arriti deri në gjysëm-finale, Ibrahimović shënoi një gol në tre ndeshje, kurse në Ligën e Kampioneve, ku Milani u eliminua në çerek-finale nga Barcelona, Ibrahimović regjistroi pesë gola në tetë ndeshje. Gjithsej, ai luajti 44 ndeshje dhe shënpo 35 gola, duke vendosur një rekord të ri personal. Në përfundim të sezonit, Ibrahimović u largua nga Milani; gjatë dy sezoneve në Milano, ai luajti 85 ndeshje, shënoi 56 gola dhe asistoi 27 të tjerë.

Paris Saint–Germain
parapamje|djathtas|Ibrahimović gjatë prezantimit të tij me PSG.
Më 17 korrik 2012, klubi francez Paris Saint-Germain konfirmoi se kishte arritur një marrëveshje për blerjen e të drejtave sportive dhe ekonomike të Ibrahimović nga Milan, pas pasi ata kishin arritur kushtet personale me lojtarin, për një transferim me vlerë 20 milion €. I vlersuar mbi 180 milion €, vlerat e transferimeve të tij ndër vite thyen ato të sulmuesit francez Nicolas Anelka. Ai firmosi një kontratë tre-vjeçare me rrogë 14 milion € në sezon përfshirë edhe bonuset (të cilat ishin rreth 2 milion €, më shumë se fitimi i tij vjetor te Milan), duke u bërë futbollisti i dytë më i paguar në botës pas Samuel Eto'o.

Ibrahimović firmosi kontratën një ditë më pas, dhe bëri deklaratën në vijim gjatë konferencës për shtyp: "Ky është një hap i madh në karrierën time dhe një tjetër ëndërr që u bë realitet. Unë jam shumë i lumtur, sepse projekti që ka klubi më pëlqen dhe gjithashtu më pëlqen që edhe une jam pjesë e saj. Unë dua të hyj në historinë e klubit. Jam ketu për të fituar dhe asgje më shumë".

2012–2013: Sezoni debutues në Francë

Ibrahimović shënoi dy gola në ndeshjen hapëse të Ligue 1, duke ndihmuar PSG të merrte një barazim 2–2 në pjesën e dytë pasi të parën e kishin mbyllur me dy gola disavantazh. Ai shënoi një tjetër dygolësh, këtë herë në pjesën e parë për t'i dhënë ekipit fitoren 2–1 kundër Lille, me të parin që erdhi në sekondën e 18të të ndeshjes; kjo ishte fitorja e parë e PSG-së në kampionat pas tre barazimeve rresht.

Më 18 shtator, në debutimin e tij në Ligën e Kampioneve kundër Dynamo Kyiv në ndeshjen e parë të fazës së grupeve, ai kontriboi me një penallti të shënuar në fitoren 4–1, duke regjistruar golin e gjashtë në pesë ndeshje me klubin kryeqytetas. Ai gjithashtu u bë lojtari i parë që shënon me gjashtë klube të ndryshme në Ligën e Kampioneve. Më 8 tetor, ai u bë lojtari i tretë (pas Laurent Blanc dhe Ronaldinho) që luan në El Clásico në Spanjë, Derby della Madonnina në Itali dhe Le Classique, derbi ndërmjet Marseilles dhe PSG. Ai shënoi të dy golat e ekipit (i pari u shënua me pjesën e prapme të këmbës kurse i dyti me goditje dënimi), me ndeshjen që përfundoi në barazim 2–2.

Në janar 2013, Ibrahimović morri fanellën me numrin 10 pas largimit të brazilianit Nenê. Më 12 maj, PSG u shpall kampione e Ligue 1 pas një fitoreje në transfertë ndaj Lyon, duke siguruar kampionatin e parë që nga sezoni 1993–94; ky ishte gjithashtu titulli i parë i Ibrahimović me klubin. Në Ligën e Kampioneve, ai u shpall asistuesi më i mirë, duke regjistruar 7 asiste; pavarësisht kontributit të tij, PSG-ja u eliminua në çerek-finale nga Barcelona.

2013–2014: Dopieta e titujve në Francë dhe rekordi i golave
Ibrahimović e nisi sezonin 2013–14 duke fituar Trophée des Champions kundër Bordeaux, duke asistuar një nga golat e fitores 2–1. Goli i tij i parë i sezonit erdhi më 31 gusht në fitoren 2–0 ndaj Guingamp në kampionat, duke shënuar në kohën shtesë. Më 24 shtator, PSG njoftoi se Ibrahimović kishte rinovuar kontratën e tij me klubin, që do t'a mbante atë në Parc des Princes deri në vitin 2016. Një javë më vonë, më 2 tetor, ai shënoi një dopietë në fitoren 3–0 ndaj Benficës në fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve. Më 19 tetor, ai shënoi një tjetër dygolësh në fitoren 4–0 kundër Bastias; goli i tij i parë ishte i veçantë nga mënyra e realizimit, pasi ai shënoi pasi ngriti këmbën lartë duke qënë mbrapa mbrojtësit kundërshtar. Ky gol u zgjodh më pas si Goli i sezonit në Ligue 1 nga publiku. Më 23 tetor, Ibrahimović dhuroi një paraqitje mbreslënëse në fitoren 5–0 në transfertë kundër belgëve të Anderlecht në fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve duke shënuar katër gola; ai regjistroi tregolëshin e tetë më të shpejtë në kompeticion si dhe u bë lojtari i 11të në histori që shënon katër gola në një ndeshje të Ligës së Kampioneve.

parapamje|djathtas|Ibrahimović gjatë një seance stërvitore në dhjetor 2013.
Më 23 tetor, Ibrahimović ishte në listën e 23 lojtarëve për çmimin prestigjoz FIFA Topi i Artë. Me vazhdimin e sezonit, suedezi vazhdoi me formën e tij fantastike, duke shënuar të tre golat e ekipit të tij në ndeshjen ndaj OGC Nice, kurse më 27 nëntor zhvilloi edhe ndeshjen e tij të 100të në Ligën e Kampioneve kundër Olympiacos, duke shënuar një gol në fitoren 2–1 në shtëpi. Më 13 janar 2014, ai u rendit i katërti në garën për Topin e Artë me 257 pikë, duke arritur rezultatin më të mirë në karrierë. Goli i tij kundër Anglisë në nëntor 2012 u shpall fitues i Çmimit Puskás, duke marrë 48.7% të votave. Përveç kësaj, ai sëbashku me shokun e skuadrës Thiago Silva u përfshinë në formacionin e vitit të UEFA-s. Më 4 shkurt, me dopietën e shënuar kundër Nanes, ai ndihmoi Les Parisiens të shkonin në finalen e Kupës së Ligës; goli i tij i parë erdhi me një gjuajtje në ajër nga 30 metra distancë pas një spastrimit të gabuar të portierit Rémy Riou; ky ishte goli i tij i 31të për sezonin 2013–14 

Ai vazhdoi formën e fuqishme gjatë muajit shkurt, duke shënuar dy gola në suksesin 4–0 në transfertë ndaj Bayer Leverkusen në ndeshjen e parë të raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve, e cila u pasua nga një tripletë në fitoren 4–2 kundër Toulouse, sërisht në transferë. Me këtë tregolësh, Ibrahimović arriti shifrën 37 gola në të gjitha kompeticionet, duke vendosur një rekord të ri personal. Më 16 mars, Ibrahimović shënoi të dy golat e fitores 2–0 kundër Saint-Étienne, duke regjistruar golat e tij të 24të dhe 25të në Ligue 1, gjë që lejoi të thyente rekordin e Carlos Bianchit për numrin e golave të shënuar në një sezon në Ligue 1 për PSG-në. Më 2 prill, ai pësoi një tërheqje muskulare gjatë ndeshjes së parë çerek-finale të Ligës së Kampioneve kundër Çelsit, dëmtim që e detyroi të qëndronte jashtë fushave për rreth muaj. Ibrahimović u rikthye në maj, ku PSG u shpall kampione e Ligue 1 pas humbjes kundër Rennes; për suedezin ishte kampionatin i 11të në 13 sezonet e fundit. Ai e mbylli kampionatin me 25 gola duke u shpallur lojtari i vitit dhe golashënuesi më i mirë për të dytin sezon rresht. Gjithsej, ai regjistroi 41 gola në të gjitha kompeticionet, përfshirë 10 në Ligën e Kampioneve, duke vendosur një rekord personal.

2014–2015: Tripleta e titujve në Francë
parapamje|majtas|200px|Ibrahimović (majtas) gjatë çerek-finales së Ligës së Kampioneve kundër Çelsit në Stamford Bridge, mars 2015.
Në ndeshjen e parë zyrtare të sezonit 2014–15, Ibrahimović shënoi dy gola në Trophée des Champions 2014 kundër Guingamp, duke i dhënë ekipit fitoren 2–0. Ai ishte sërisht në listën e shënuesve edhe në ndeshjen hapëse të Ligue 1, duke shënuar një dygolësh kundër Stade de Reims; ai gjithashtu humbi një rast me portë bosh si dhe një penallti, me PSG-në që barazoi 2–2. Në ndeshjen e rradhës kundër Bastias, Ibrahimović doli nga fusha i dëmtuar, dhe pas ekzaminimeve, u konfirmua se do të qëndronte jashtë fushave të lojës për gjashtë javë. Ai shënoi tregolëshin e parë më 31 gusht në një tjetër ndeshje në kampionat ndaj Saint-Étienne. Në çerek-finalen e Coupe de la Ligue më 13 janar 2015, Ibrahimović shënoi golin e vetëm të takimit ndaj Saint-Étienne. Ekipi vendas u ankua se topi nuk e kishte kaluar vijën kufizuese, duke bërë që tifozët të hidhin objekte në fushë, që shtyu gjyqtarin të pezullonte ndeshjen për dhjetë minuta.

Më 11 mars, Ibrahimović mori një karton të kuq direkt në ndeshjen e raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve kundër Çelsit në Stamford Bridge, për një ndërhyrje të gabuar ndaj Oscar. PSG barazoi 2–2 pas kohës shtesë dhe u kualifikua në çerek-finale me rregullin e golit jashtë fushe. Nëntë ditë më vonë, ai shënoi një tregolësh në fitoren 3–0 kundër Lorient në Parc des Princes. Ai shënoi një tjetër tregolësh më 8 prill, këtë herë në fitoren 4–1 Saint-Étienne, duke ndihmuar PSG-në që të shkojë në finalen e Coupe de Ligue; goli i tij i parë me penallti ishte i 100ti i tij për klubin. Ai e mbylli ndeshjen me 102 gola për PSG-në, duke u bërë golashënuesi i dytë më i mirë në histori, mbrapa portugezit Pauleta. Tre ditë më vonë në finalen e Coupe de la Ligue, Ibrahimović shënoi një dopietë, duke kontribuar në suksesin 4–0 kundër Bastias. Goli i tij i parë erdhi nga një penallti e fituar nga ai pasi pësoi një ndërhyrje të gabuar nga mbrojtësi kundërshtar Sébastien Squillaci, i cili u përjashtua me karton të kuq.

2015–2016: Shënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i PSG-së
parapamje|djathtas|Ibrahimović në aksion për PSG-në në ndeshjen e Trophee des Champions kundër Lyon në gusht 2015.
Më 4 tetor 2015, Ibrahimović shënoi dy gola me penallti në fitoren 2–1 në derbin kundër Marseille, duke kaluar Pauletën si golshënuesi më i mirë në historinë e klubit me 110 gola në të gjitha kompeticionet. Më 25 nëntor, ai ishte kapiteni i ekipit në rikthimin e tij te ish klubi i qytetit Malmö FF në fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve. Ai shënoi golin e tretë të fitores 5–0 kundër suedezëve, një rezultat që konfirmoi kualifikimin e PSG-së për në fazën me eliminim direkt të kompeticionit. Duke shënuar një dygolësh në fitoren 3–0 të PSG-së kundër Nice më 4 dhjetor, Ibrahimović theu rekordin e 85 golave të Mustapha Dahleb për t'u bërë golshënuesi më i mirë në historinë e klubit në elitën e futbollit francez. Më 16 shkurt 2016, në ndeshjen e raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve kundër Çelsit në shtëpi, Ibrahimović shënoi golin hapës në minutën e 39të me një goditje dënimi duke ndihmuar ekipin e tij të fitojë 2–1. Kjo ishte ndeshja e 116të e suedezit, i cili hyri në listën e dhjetë lojtarëve me më shumë ndeshje pasi parakaloi mbrojtësin spanjoll Carles Puyol. Katër ditë më vonë, ai shënoi dy herë në fitoren 4–1 kundër Reims, duke u ngjitur në shifrën 23 gola në kampionat; gjatë ndeshjes, ai asistoi edhe golat e Edinson Cavani dhe Gregory van der Wiel. 

Më 9 mars, në ndeshjen e dytë të raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve kundër Çelsit në Stamford Bridge, Ibrahimović fillimisht asistoi golin e Adrien Rabiot para se të shënonte vetë golin e fitores, me PSG-në që fitoi ndeshjen 2–1 dhe përparoi në çerek-finale me rezultatin e përgjithshëm 4–2. Me këtë gol, ai u bë lojtari i 14të që shënon 50 ose më shumë gola në Ligën e Kampioneve. Në ndeshjen e rradhës në kampionat, ai shënoi plot katër gola në fitoren shkatërrimtare 9–0 kundër Troyes, e cila vulosi fitimin e titullit për PSG-në tetë javë nga fundi i sezonit; goli i tij i tretë në ndeshje ishte i 100ti për të në Ligue 1. Tregolëshi i tij i shënuar për nëntë minuta ishte më i shpejti në historinë e Ligue 1. Po në atë ditë, suedezi konfirmoi se do të largohej nga klubi në përfundim të sezonit, duke shtuar në mënyrë gazmore se do të qëndronte vetëm nëse ata do të zëvëndësonin Kullën Eiffel me statujën e tij. Më 16 prill, Ibrahimović shënoi dy gola të tjerë në një tjetër fitore madhore 6–0 kundër Caen, duke arritur 32 gola në kampionat, një rekord i ri personal; ishte gjithashtu goli i tij i 41të në të gjitha kompeticionet, duke barazuar rekordin e tij personal të vendosur në sezonin 2013–14 me dy ndeshje më pak. Tre ditë më vonë, ai shënoi golin e fitores në gjysëm-finalen e Coupe de France kundër Lorient, duke dërguar PSG-në në finale për të dytin sezon rresht; ky ishte goli i tij i 42të sezonal, duke vendosur një rekord të ri personal. Më 8 maj, ai u shpall UNFP Lojtari i Sezonit në Ligue 1 për të tretin vit rresht.

Ibrahimović zhvilloi paraqitjen e tij të fundit për PSG-në në Ligue 1 kundër Nantes në Parc des Princes më 14 maj 2016, duke shënuar një dopietë në një triumf 4–0 për t'u golashënuesi më i mirë i klubit në një sezon të vetëm të Ligue 1 me 38 gola, duke thyer rekordin e Carlos Bianchit, i cili shënoi 37 gola në sezonin 1977–78. Ai e mbylli kampionatin e Ligue 1 duke u shpallur shënuesi më i mirë, kjo për herë të tretë në karrierën e tij. Ndeshja u ndal për pak momente në minutën e dhjetë, me tifozët që i dhanë Ibrahimović – numri i së cilit ishte 10ta – një duartrokitje në këmbë. Ai gjithashtu u brohorit edhe në momentet e fundit të ndeshjes, kur ai po mbante dy djemtë e tij në krahë. Ata kishin hyrë në fushë disa momente më herët dhe kishin veshur fanellat e PSG-së që mbrapa kishin fjalët në anglisht "King" (Mbret) dhe "Legend" (Legjendë). Këto fjalë ishin referencë e statusit të babait të tyre një ditë më parë, i cili shkroi në rrjetet sociale: "Erdha si mbret dhe u largova si legjendë".

Manchester United
2016–2017: Tre trofe në vitin e parë
parapamje|upright|Ibrahimović para një ndeshje të Ligës së Evropës në Old Trafford në shtator 2016.
Më 1 korrik 2016, Ibrahimović u transferua te Manchester United si lojtar i lirë në një kontratë një-vjeçare me mundësi rinovimi edhe për një sezon bazuar në performancat e tij me klubin. Rroga e tij u raportua të ishte 200,000 £ në javë. Ai mori fanellën me numrin 9 për sezonin 2016–17. Më 7 gusht, Ibrahimović shënoi golin e fitores për Manchester United në FA Community Shield 2016 kundër Leicester City, duke kërcyer sipër Wes Morgan për të mposhtur portierin danez Kasper Schmeichel në një fitore 2–1. Në debutimin e tij në Premier Ligë një javë më vonë, ai shënoi me një gjuajtje nga distanca në një fitore 3–1 kundër Bournemouth në ndeshjen e parë të sezonit. Më 20 gusht, ai shënoi dy gola, një me kokë në pjesën e parë dhe një me penallti në pjesën e dytë, për t'i dhënë ekipit fitoren 2–0 kundër Southampton në debutimin e tij në Old Trafford. Më 6 nëntor, ai shënoi një dygolësh në fitoren 3–1 si vizitor kundër Swansea City; goli i tij i parë në ndeshje ishte goli i 25,000 në historinë e Premier Ligës. Megjithatë, ai u ndëshkua me karton të verdhë, i pesti në këtë sezon, duke bërë që të humbiste ndeshjen e rradhës në shtëpi kundër Arsenalit më 19 nëntor. Më 5 shkurt 2017, Ibrahimović shënoi golin e 15të në kampionat dhe të 20tin në të gjitha kompeticionet në një fitore 3–0 jashtë fushe kundër Leicester City; me këtë gol, në moshën 35 vjeç e 125 ditë, ai u bë lojtari më i vjetër që shënon 15 gola në një sezon në Premier Ligë.

parapamje|upright|majtas|215px|Ibrahimović duke festuar një gol me Manchester United kundër Zorya Luhansk në një ndeshje të fazës së grupeve të Ligës së Evropës në dhjetor 2016.
Më 16 shkurt, Ibrahimović regjistroi tregolëshin e parë me Manchester United në fitoren 3–0 kundër Saint-Étienne në ndeshjen e raundit të 32-tave të UEFA Ligës së Evropës. Tre ditë më vonë, në paraqitjen e tij të parë në Kupën FA, Ibrahimović u aktivizua si zëvëndësues në minutën e 62të dhe shënoi golin e fitores 2–1 në raundin e pestë kundër Blackburn Rovers në Ewood Park. Saktësisht një javë pas debutimit të tij në Kupën FA, ai shënoi dy gola, një me kokë dhe një me goditje dënimi (goli i fitores) në finalen e Kupës Carabao kundër Southampton për t'i dhënë Unitedit trofeun e pestë në histori si dhe të dytin e tij në Angli. Më 7 mars, Ibrahimović u pezullua me tre ndeshje nga Federata Angleze e Futbollit për sjellje të dhunshme ndaj Tyrone Mings të Bournemouth në barazimin 1–1 Old Trafford tre ditë më parë. Më vonë më 13 prill, ai ishte një nga gjashtë të nominuarit për të fituar çmimin PFA Lojtari i Vitit. Shtatë ditë më vonë, Ibrahimović pësoi një dëmtim serioz në ligamentin e gjurit të tij të djathatë në ndeshjen e çerek-finales së Ligës së Evropës kundër Anderlecht në Old Trafford. Disa burime raportuan se suedezi nuk do të luante më për pjesën e mbetur të sezonit 2016–17. Ai nuk pranoi të paguhej gjatë kohës së rikuperimit nga dëmtimi.

Ibrahimović fitoi trofeun e tij të parë madhor evropian më 24 maj 2017 kur Manchester United mposhti me rezultatin 2–0 ish klubin e tij Ajax në finalen e Ligës së Evropës 2017 në Friends Arena në Stokholm. Ai ishte edhe pjesë e skuadrës së sezonit nga UEFA. Në fund të sezonit, u njoftua se Manchester United do ta linte të lirë sulmuesin suedez pas përfundimit të kontratës të tij më 30 qershor 2017, edhe pse ata më vonë konfirmuan se ishin në bisedime për të ri-firmosur për sezonin 2017–18.

2017–2018: Rikthimi nga dëmtimi dhe largimi
Më 24 gusht 2017, u njoftua se Ibrahimović kishte firmosur një kontratë të re një-vjeçare me Manchester United. U lajmërua gjithashtu se ai do të vishte fanellën me numrin 10 për sezonin e tij të dytë me klubin. Më 18 nëntor, Ibrahimović u rikthye në fushat e lojës duke luajtur si zëvëndësues në 18 minutat e fundit të fitores 4–1 kundër Newcastle United. Një javë më pas, duke u aktivizuar në ndeshjen kundër Basel, ai u bë lojtari i vetëm në histori që ka luajtur me shtatë klube të ndryshme në UEFA Ligën e Kampioneve. Në ndeshjen e tij të parë si titullar për sezonin 2017–18 më 20 dhjetor, Ibrahimović shënoi golin e parë me një goditje dënimi në humbjen 1–2 kundër Bristol City në çerek-finalen e Kupës EFL. Më 22 mars 2018, Manchester United njoftoi se Ibrahimović kishte rënë dakord për të ndërprerë kontratën.

LA Galaxy
parapamje|majtas|Ibrahimović gjatë sezonit 2019 të Major League Soccer me LA Galaxy.
Më 23 mars 2018, Ibrahimović firmosi me klubin amerikan LA Galaxy në Major League Soccer. Ai debutoi më 31 mars në derbin e parë El Tráfico kundër Los Angeles FC, duke luajtur si zëvëndësues në 20 minutat e fundit; ai shënoi dy gola, përfshirë një gjuajte në ajër nga 41 metra si dhe një gjuajtje me kohë në kohën shtesë për t'i dhënë fitoren ekipit 4–3. Pas performancës së tij që i fitoi ndeshjen ekipit, Ibrahimović tha: "Dëgjova turmën që thoshte 'Duam Zlatanin, duam Ztalanin', kështu që unë i dhash Zlatanin". Ai shënoi dy gola në distafën 3–2 kundër FC Dallas më 30 maj, megjithatë ai u revoltua kundër ekipit, duke thënë: "Në çdo ndeshje nuk duhet të humbasim dy ose tre gola sepse pastaj do na duhet të kapim lojën për të fituar. Kjo nuk është një lojë; kjo nuk është absolutisht një lojë. Edhe nëse je në MLS ose Premier Ligë, çfarëdo qoftë, nuk punon në këtë mënyrë. Ne duhet të jemi ekipi udhëheqës dhe të luajmë nga aty, jo të rikuperojmë golat gjithë kohës."

Ibrahimović shënoi dopieta në ndeshjet kundër Real Salt Lake dhe San Jose Earthquakes në qershor dhe korrik, para se të shënonte një penallti në fitoren 4–0 kundër Columbus Crew më 8 korrik. Ai shënoi golin e 12të sezonal në fitoren 3–1 kundër Philadelphia Union më 22 korrik. Në ndeshjen e rradhës, Ibrahimović shënoi tregolëshin e parë në MLS në fitoren 4–3 me përmbysje kundër Orlando City, me të tre golat e shënuar në 24 minutat e para të pjesës së dytë. Më 15 shtator, Ibrahimović shënoi golin e 500të në karrierë me një tjetër finalizim akrobatik në humbjen 5–3 si vizitor ndaj Toronto FC. Pas ndeshjes, Ibrahimović deklaroi se ai ishte "i lumtur për Toronton pasi ata do të kujtoheshin si viktima e tij e 500të." Goli i tij erdhi me një gjuajtje akrobatike pas një kthese, duke u nominuar për Çmimin FIFA Puscás 2019 si Goli i Vitit. Në vitin e tij të parë në Shtetet e Bashkuara, Ibrahimović u përfshi në ndeshjen MLS All-Star dhe ishte pjesë e formacionit më të mirë për sezonin 2018; përveç kësaj, ai u nderua me çmimet i "Ardhuri i Vitit", "Goli i Vitit në MLS" si dhe "Lojtari i Vitit i La Galaxy".

parapamje|djathtas|250px|Ibrahimović shënoi 30 gola në sezonin e tij të dytë me LA Galaxy.
Ibrahimović u emërua kapiten i ekipit para fillimit të sezonit 2019. Më 2 mars, ai shënoi kundër Chicago Fires në një fitore 2–1 të La Galaxy në javën e parë të kampionatit. Më 31 mars, në ndeshjen e javës së dytë në MLS, Ibrahimović i dha ekipit fitoren kundër Portland Timbers me dy penallti të shënuara, përfshirë një me stilin Panenka; me këto gola, ai arriti në kuotën e 515 gola në karrierë, duke kaluar Gunnar Nordahl si suedezi me më shumë gola në histori. Më 20 korrik, Ibrahimović shënoi një tregolësh të përkryer në derbi kundër Los Angeles FC, duke i dhënë ekipit të tij fitoren 3–2 mes debatit se kush ishte lojtari më i mirë i Major League Soccer, Ibrahimović apo Carlos Vela. Ai shënoi 30 gola në 29 ndeshje në sezonin e rregullt të MLS-së, duke ndihmuar ekipin të kualifikohej në fazën play-off, ku u eliminua nga LOS Angeles FC me rezultatin 5–3, edhe pse ai shënoi dhe asistoi. Ai u përshi sërisht në ndeshjen All-Star, si dhe në formacionin e sezonit të MLS-së, si dhe fitoi tre çmime të klubit, respektivisht "Lojtari i Vitit", "Këpuca e Artë" dhe "Goli i Vitit". Pas përfundimit të sezonit, Ibrahimović njoftoi se do të largohej nga klubi. Gjatë dy viteve të tij në Shtetet e Bashkuara, Ibrahimović regjistroi 53 gola në 58 ndeshje.

Rikthimi te Milan
Më 27 dhjetor 2019, Ibrahimović u rikthye te Milani si një transferim të lirë duke firmosur një kontratë gjashtë-mujore deri në përfundim të sezonit, me mundësi rinovimi deri në përfundim të sezonit 2020–21, nëse plotësohen disa kushte të caktuara. Ai zhvilloi paraqitjen e parë që pas rikthimit më 6 janar 2020 në barazimin pa goal në shtëpi ndaj Sampdorias, duke u aktivizuar si zëvëndësues në pjesën e dytë. Pesë ditë më pas, në ndeshjen e tij të dytë, Ibrahimović shënoi golin e parë për Milanin që nga viti 2012 në fitoren 2–0 në transfertë ndaj Cagliarit. Me këtë gol, Ibrahimović kishte shënuar të paktën një gol në katër dekadat e fundit (1990', 2000', 2010', 2020'). Më 9 shkurt, Ibrahimović fillimisht asistoi dhe më pas shënoi në humbjen me përmbysje 4–2 kundër Interit në San Siro; me këtë gol, ai u bë golashënuesi më i vjetër në historinë e derbit, në moshën 38 vjeç dhe 129 ditë, duke thyer rekordin e suedezit tjetër Nils Liedholm, i cili në moshën 38 vjeç e 43 ditë, kishte shënuar në fitoren 2–1 kundër Interit më 26 mars 1961. 

Më 15 korrik, Ibrahimović luajti ndeshjen e tij të 100të me Milanin në transfertën e fituar 3–1 kundër Parmës, ku ai luajti si titullar për 90 minuta. Gjashtë ditë më pas, sulmuesi shënoi dy gola për ti dhënë Milanit fitoren 2–1 kundër Sassuolos; kjo ishte dopieta e tij e parë në Serie A që nga viti 2012. Ibrahimović e mbylli muajin me një tjetër dopietë, këtë herë kundër Sampdorias, për tu bërë lojtari i parë në histori që shënon 50 gola për të dy klubet e Milanos. Më 1 gusht, ai shënoi një nga tre golat e fitores ndaj Cagliarit, duke vendosur një tjetër rekord pasi u bë lojtari më i vjetër, në moshën 38 vjeç dhe 302 ditë, që shënon të paktën dhjetë gola në një sezon të Serie A; lojtari i fundit që e kishte arritur këtë gjë ishte Silvio Piola me Novarën në vitet 1950'. Ai e mbylli sezonin 2019–20 dhe 18 ndeshje dhe 10 gola në kampionat, ku Milani siguroi një vend të 6të dhe kualifikimin në Ligën e Evropës, si dhe dy ndeshje dhe një gol në kupë.

Më 31 gusht 2020, Ibrahimović firmosi një kontratë të re një-vjeçare me Milanin. Ai gjithashtu ndërroi edhe numrin e fanellës, duke marrë numrin 11 që gjithashtu e kishte në qëndrimin e tij të parë me Kuqezinjtë. Ibrahimović shënoi golin e parë të Milanit për sezonin 2020–21 në fitoren 2–0 ndaj Shamrock Rovers në raundin e dytë kualifikues të Ligës së Evropës më 17 shtator. Katër ditë më pas, Milani e nisi kampionatin me një fitore 2–0 në San Siro, kjo falë një goli në çdo pjesë nga Ibrahimović.

Karriera ndërkombëtare
1999–2002: Të rinjtë dhe Kupa e Botës 2002
Për shkak të origjinës dhe vendlindjes së tij, Ibrahimović mund të zgjidhte tre shtete për të luajtur: Bosnja dhe Hercegovinën, Kroacinë dhe Suedinë; në fund ai vendosi të luante për Suedinë.

Ibrahimović u bë pjesë e sistemit të të rinjëve të Suedisë për herë të parë në vitin 1999, ku ai u thirr në ekipin nën-18, me të cilin luajti katër ndeshje dhe shënoi një gol. Në vitin 2001, pasi kishte debutuar me ekipin e parë, Ibrahimović u aktivizua edhe me ekipin nën-21 në fushatën e tyre kualifikuese për Kampionatin Evropian nën-21 2002. Ibrahimović zhvilloi shtatë ndeshje në këtë fazë, duke shënuar gjashtë gola, me Suedinë që arriti vendin e dytë në grupin 4 dhe u kualifikua në finalet e turnamentit.

Ibrahimović zhvilloi ndeshjen e tij të parë më Suedinë më 31 janar 2001 në barazimin pa gola kundër Ishujve Faroe në Värendsvallen. Ndeshja ishte pjesë e Kampionatit Nordik të Futbollit 2000–01, një turnament miqësor. Më 7 tetor 2001, ai luajti ndeshjen e parë zyrtare me ekipin kombëtar, duke u aktivizuar në ndeshjen kualifikuese të Kupës së Botës 2002 kundër Azerbajxhanit; ai shënoi një nga tre golat e fitores 3–0 në Stadiumin Råsunda. Suedia e mbylli grupin 4 në vendin e parë me 26 pikë, duke u kualifikuar për në turnament.

Ibrahimović ishte një nga 23 lojtarët e thirrur nga trajneri Lars Lagerbäck për të luajtur në FIFA Kupën e Botës 2002, e cila u zhvillua në Korenë e Jugut dhe Japoni. Gjatë turnamentit, ai ishte një lojtar rezervë pasi sulmi përbëhej nga lojtarë me shumë përvojë si Henrik Larsson dhe Marcus Allbäck; Ibrahimović, sëbashku me portierin Andreas Isaksson ishin lojtarët më të rinjë në ekip (të dy kanë lindur më 3 tetor 1981). Ai bëri debutimin e tij në një Kupë Bote më 12 qershor në ndeshjen e dytë të fazës së grupeve kundër Argjentinës, duke u aktivizuar në minutat e fundit; Suedia barazoi 1–1. Kjo ishte ndeshja e vetme që Ibrahimović zhvilloi në Grupin F, të cilën Suedia e mbylli në vendin e parë. Më 16 qershor, ai luajti ndeshjen e dytë në turnament duke u aktivizuar në minutën e 76të të ndeshjes së raundit të 16-tave kundër Senegalit; Suedia u eliminua pasi u mposht 2–1 në kohën shtesë.

2003–2004: Numri 10 dhe Euro 2004
Pas përfundimit të Kupës së Botës 2002, Larsson njoftoi tërheqjen nga futbolli ndërkombëtar, duke bërë që Ibrahimović të luante titullar gjatë fushatës kualifikuese të UEFA Euro 2004. Ai shënoi tre gola gjatë kualifikueseve, përfshirë një gol në barazimin 1–1 kundër Hungarisë në tetor 2002 dhe një dopietë në fitoren e lehtë 5–0 kundër San Marinos në shtator 2003. Suedia e mbylli grupin e saj në vendin e parë me 17 pikë, duke siguruar kualifikimin. Gjatë kësaj kohe, ai veshi për herë të parë fanellën me numrin 10, të cilën e mbajti edhe kur u emërua në listën e 23 lojtarëve për turnamentin final. Më 31 mars 2004, Ibrahimović shënoi golin e vetëm të fitore kundër Anglisë në një ndeshje miqësore të organizuar për 100 vjetorin e themelimit të Federatës Suedeze të Futbollit.

Në Euro 2004, Ibrahimović luajti si titullar sëbashku me Henrik Larsson, i cili ishte rikthyer në ekipin kombëtar pas kërksave të shumta në Suedi. Në ndeshjen e parë në Grupin C kundër Bullgarisë, ai shënoi me penallti golin e katërt të ekipit në minutën e 78të me Suedinë që arriti një fitore bindëse 5–0. Kjo ishte fitorja më e thellë e Suedisë në një Kampionat Evropian. Në ndeshjen e dytë kundër finalistëve të edicionit të kaluar Italisë më 18 qershor, Ibrahimović shënoi golin e barazimit në minutën e 85të duke mposhtur portierin me një gjuajtje me pjesën e mbrampe të këmbës që përfundoi në trekëndësh; ai u zgjodh edhe lojtari i ndeshjes. Në ndeshjen e tretë dhe të fundit, Suedia dhe Danimarka barazuan 2–2, por arritën të kualifikoheshin për në fazën me eliminim direkt pavarësisht se ato sëbashku me Italinë kishin mbledhur secila nga pesë pikë; Suedia fitoi grupin për shkak se ishte më mirë në përballjet direkte dhe me golavarazh. Më 26 qershor, Suedia u përball me Holandën në çerek-finale; koha e rregult dhe shtesa u mbyll në barazim pa gola, por Suedia u eliminua pasi u mposht 5–4 nga gjuajtjet e penalltive, ku Ibrahimović ishte një nga dy lojtarët që gabuan në tentativën e tyre.

2004–2008: Kupa e Botës 2006, bojkoti dhe Euro 2008
parapamje|majtas|Ibrahimović në aksion me Suedinë, 2 qershor 2006.
Ibrahimović e nisi fushatën kualifikuese të Kupës së Botës 2006 me katër gola në fitoren tenistike 7–0 kundër Maltës. Ai shënoi edhe një gol tjetër në ndeshjen e kthimit në qershor 2005 e cila u mbyll me fitoren e Suedisë 6–0. Më 7 shtator 2005, Ibrahimović shënoi golin e vetëm të ndeshjes kundër Hungarisë në minutën e 91të pas një aksioni personal. Suedia e mbylli grupin e saj në vendin e parë me 24 pikë, e udhëhequr nga Ibrahimović i cili u shpall golashënuesi më i mirë i grupit me tetë gola. Gjatë Kupës së Botës 2006, Ibrahimović pësoi një dëmtim në kofshë në ndeshjen e dytë të grupit kundër Paraguajit, duke u zëvëndësuar në fillim të pjesës së dytë. Pavarësisht se humbi ndeshjen e tretë kundër Anglisë, Suedia u kualifikua në fazën me eliminim direkt pasi e përfundoi grupin e dyta me pesë pikë. Ibrahimović u rikthye në ndeshjen e raundit të 16-tave kundër vendit organizator Gjermanisë, e cila fitoi 2–0 dhe kaloi më tej.

Ibrahimović u thirr për një kualifikuese të Euro 2008 kundër Lihtenshtajnit më 6 shtator 2006, por dy ditë para ndeshjes, ai theu rregulloren e ekipit duke u larguar nga hoteli ku ekipi po qëndronte sëbashku me Christian Wilhelmsson dhe Olof Mellberg dhe shkuan në një klub nate. Edhe pse asnjë lojtar nuk kishte konsumuar alkool, trajneri Lars Lagerbäck i dërgoi në shtëpi që të tre si ndëshkim. Mellberg dhe Wilhelmsson nuk e kundërshtuan vendimin e trajnerit dhe kërkuan falje, por Ibrahimović mendoi se ishte e padrejtë dhe si kundërpërgjigje refuzoi të merrte pjesë në dy ndeshjet e rradhës kualifikuese kundër Islandës dhe Spanjës. Ai gjithashtu nuk pranoi të merrte pjesë në ndeshjen miqësore kundër Egjiptit në shkurt 2007, por i dha fund bojkotit një muaj më pas, duke u rikthyer për ndeshjen kualifikuese kundër Irlandes së Veriut më 28 mars. Suedia e mbylli Grupin F të kualifikueseve në vendin e dytë me 26 pikë; Ibrahimović nuk shënoi asnjë gol.

Në Euro 2008, Ibrahimović i dha fund zbrastisë dy-vjeçare pa gol me Suedinë duke shënuar të parin e fitores 2–0 kundër Greqisë më 10 qershor. Në këtë ndeshje, ai u shpall edhe lojtari më i mirë. Katër ditë më vonë, ai shënoi golin e vetëm të ekipit të tij në disfatën 2–1 kundër Spanjës, e cila në fund fitoi turnamentin. Në ndeshjen e tretë, Suedia pësoi një humbje 2–0 nga Rusia dhe u eliminua nga kompeticioni; Ibrahimović ishte golashënuesi më i mirë i ekipit me dy gola, duke shënuar 66% të golave.

2009–2012: Shiriti i kapitenit, Euro 2012 dhe pokeri kundër Anglisë
parapamje|djathtas|220px|Ibrahimović si kapiten para një ndeshje kualifikuese kundër San Marinos, 7 shtator 2010.
Gjatë kualifikueseve të Kupës së Botes 2010, Ibrahimović luajti ndeshjen e tij të parë si kapiten i ekipit si pasojë e mungesës së Henrik Larsson, në barazimin pa gola të Suedisë kundër Portugalisë. Ai shënoi tre gola gjatë kualifikueseve, dy kundër Maltës më 10 qershor 2009 dhe një kundër Hungarisë më 5 shtator 2009. Megjithatë, Suedia dështoi të kualifikohej në finalet e turnamentit.

Para fillimit të kualifikueseve të Euro 2012, Ibrahimović u emërua kapiteni i përhershëm i ekipit nga trajneri i ekipit kombëtar Erik Hamrén. Ai shënoi golat e parë në kualifikuese kundër ekipit modest San Marino, duke shënuar golat e pestë dhe të gjashtë; Suedia fitoi ndeshjen 6–0 para 21,000 tifozëve pavarësisht se luajti me një lojtar më pak për rreth një orë. Më 7 qershor 2011, ai shënoi një tregolësh si zëvëndësues në fitoren 5–0 kundër Finlandës. Suedia zhvilloi një fushatë të suksesshme kualifikuese, duke e mbyllur në vendin e dytë; pavarësisht se nuk fitoi grupin, ekipi u kualifikua direkt në turnament pasi ishte ekipi me më shumë pikë i vendeve të dyta (24).

parapamje|majtas|250px|Ibrahimović duke festuar golin e shënuar kundër Ukrainës në Euro 2012.
Në Euro 2012, Ibrahimović shënoi golin e vetëm të ekipit të tij në humbjen 2–1 me përmbyjse kundër Ukrainës (një nga dy vendet organizatore) në ndeshjen e parë. Më 15 qershor, Suedia humbi ndeshjen e dytë kundër Anglisë me rezultatin 3–2, duke u eliminuar zyrtarisht nga kompeticioni. Në ndeshjen e tretë dhe të fundit, Suedia fitoi 2–0 kundër Francës; në minutën e 54të, Ibrahimović shënoi një gol spektakolar me rrofeshatë në kufitë e zonës kundërshtare, duke u shpallur edhe lojtari i ndeshjes. Ky gol u votua më i bukuri i Euro 2012. Pavarësisht se Suedia u eliminua që në fazën e parë, Ibrahimović u përfshi në Ekipin e Turnamentit për performancat e tij.

Suedia nisi fushatën kualifikuese të Kupës së Botës 2014 në shtator 2012 me fitoren 2–0 kundër Kazakistanit. Ibrahimović regjistroi golin dhe asistin e parë në kualifikuese më 12 tetor në fitoren 2–1 në transfertë kundër Ishujve Faroe. Katër ditë më pas, në ndeshjen e rradhës kundër Gjermanisë në Berlin, Suedia ishte në disavantazh të katër golave pas 55 minutash. Në minutën e 62të, Ibrahimović shënoi golin e parë që i hapi rrugë rikuperuimit nga 4–0 në 4–4 të Suedisë, duke fituar një pikë të merituar. Kjo ishte hera e parë në histori që Gjermania nuk fitonte pasi kishte qënë në avantazh të katër golave.

Më 14 nëntor 2012, ai shënoi të katër golat e fitores 4–2 të Suedisë kundër Anglisë në ndeshjen e parë të luajtur në stadiumin e ri Friends Arena. Goli i tij i katërt, një rrofeshatë nga 32 metra me kurriz nga porta, mori lëvdata nga futbollistë dhe analistë; BBC e përshkroi golin si "një kombinim i imagjinatës së pathyeshmedhe dhe teknikës eksperte." Ky gol më vonë fitoi çmimin FIFA Puskás 2013 për Golin e Vitit.

2013–2016: Rekordi i golave dhe tërheqja pas Euro 2016
parapamje|djathtas|150px|Ibrahimović para nisjes së ndeshjes kualifikuese të Euro 2016 kundër Rusisë, 5 shtator 2015.
Më 14 gusht 2013, Ibrahimović shënoi një tjetër tregolësh kundër rivalëve skandinav të Norvegjisë në një ndeshje miqësore në Friends Arena; ndeshja u fitua 4–2 nga Suedia. Ai i mbylli kualifikueset e Kupës së Botës 2014 me tetë gola. Suedia e mbylli grupin e saj në vendin e dytë me 20 pikë në 10 ndeshje, duke u kualifikuar në fazën play-off. Në këtë raund, Suedia u përball me Portugalinë, me median që e etiketuan si dueli midis Zlatan Ibrahimović dhe Cristiano Ronaldos. Në ndeshjen e dytë në Suedi, ai shënoi dy gola në një humbje 3–2 në Friends Arena (Ronaldo shënoi tre), me ekipin që dështoi të arrinte fazën finale të turnamentit. Ibrahimović e përmlodhi humbjen duke thënë: "Një Kupë Bote pa mua nuk është asgjë për tu parë."

Më 4 shtator 2014, Ibrahimović shënoi dy golat e fitores 2–0 kundër Estonisë në një ndeshje miqësore, duke u bërë golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i Suedisë. Goli i tij i parë i ndeshjes i shënuar pas vetëm dy minutash, ishte i 49ti i tij me ekipin kombëtar, duke barazuar rekordin e legjendës Sven Rydell, të cilën e theu disa minuta më vonë; pasi shënoi golin e dytë, ai nxorri një fanellë për tifozët ku shkruhej "Ni gjorde det mojligt" (Ju e bëtë të mundur këtë). Vetëm katër ditë më pas, Ibrahimović luajti ndeshjen e tij të 100të me Suedinë në një ndeshje kualifikuese të Euro 2016 kundër Austrisë në Ernst Happel Stadion të Vjenës.

Më 14 nëntor 2015, Ibrahimović shënoi golin e fitores me penallti në suksesin 2–1 të Suedisë kundër kombëtares rivale Danimarka në ndeshjen e parë të fazës play-off të Euro 2016. Tre ditë më vonë, në ndeshjen e kthimit në Kopenhagen, Ibrahimović shënoi dy gola dhe ndihmoi Suedinë të merrte një barazim 2–2, edhe pse golat e tij i dhanë avantazhin e përkohshëm 2–0. Golat e tij e ndihmuan ekipin të kualifikohej në UEFA Euro 2016. Ai shënoi 11 gola gjatë kualifikueseve, duke u shpallur golashënuesi i dytë në zonën evropiane, duke regjistruar dy më pak se Robert Lewandowski i Polonisë.

Më 11 maj 2016, Ibrahimović ishte pjesës e listës finale me 23 lojtarë që u thirrën për në turnament. Si kapiten, ai luajti në çdo minutë të tre ndeshjeve të Suedisë në fazën e grupeve, por nuk shënoi asnjë gol. Ai regjistroi vetëm një gjuajtje në portë gjatë turnamentit. Suedia e mbylli grupin në vendin e fundit dhe si rezultat u eliminua nga turnamenti. Më 21 qershor, Ibrahimović njoftoi se ai do të tërhiqej nga futbolli ndërkombëtar menjëherë pas ndeshjes së fundit të Suedisë në Euro 2016.

Në nëntor 2017, pasi Suedia siguroi kualifikimin në FIFA Kupën e Botës 2018 pasi mposhti Italinë në raundin e dytë kualifikues, në media nisën spekullimet për një rikthim të mundshëm të Ibrahimović në kombëtare. Ibrahimović vetë shfaqi dëshirën për të përfaqsuar Suedinë në turnament. Megjithatë, në prill 2018, trajneri i ekipit Janne Andersson deklaroi se lojtari nuk do të thirrej në Kupën e Botës, duke i dhënë fund mundësive për një rikthim. Në qershor të atij viti, Ibrahimović fajsoi mediat suedeze për mungesën e tij në Kupën e Botës.

Profili i lojtarit
Stili i lojës

Ibrahimović është përshkruar nga ESPN si një lojtar i mirë në duelet ajërore, i gjatë, i shpejtë dhe i shkathët, i cili luan mirë me kurriz nga porta dhe zotëron një finalizim, vizion dhe kontroll topi të shkëlqyer. Në pikpamjen taktike, Ibrahimović është i aftë të mbulojë çdo pozicion të sulmit, kjo falë aftësisë së tij për të shënuar dhe krijuar gola. Pavarësisht kësaj, pozicioni i tij i preferuar është qëndër-sulmuesi për shkak të instiktit të tij për gol. Ai ka luajtur edhe si organizator, sulmues mbështetës.  

parapamje|majtas|Ibrahimović me topin në këmbë për Suedinë në UEFA Euro 2012.

Ibrahimović është një lojtar i cili shquhet për goditjet e sakta dhe të fuqishme drejtë portës me të dyja këmbët, edhe pse këmba e preferuar e tij është e djathta. Ai gjithashtu njihet si një specialist i penalltive dhe goditjeve të lira. Ibrahimović gjithashtu është një finalizues i saktë i gjuajtjeve me kokë, kjo falë strukturës së trupit dhe gjatësisë, tipare këto që i japin atij avantazhin në duelet ajërore. Atleticizmi i tij dhe aftësia në ajër kanë prodhuar disa gola me gjuajtje akrobatike dhe volley (gjuajtje në ajër) përgjatë karrierës së tij, të cilat i dhanë pseudonimin Ibracadabra gjatë kohës që ishte në Itali. 

parapamje|djathtas|Ibrahimović duke festuar një gol akrobatik kundër Francës në qershor 2012. Ashtu si idhulli i tij Ronaldo, Zlatan shpesh i feston golat e tij duke zgjatur krahët.
Edhe pse Ibrahimović është kritikuar në disa raste nga mediat për mos-vazhdimësi në situatat me presion të lartë, për ritmin e kufizuar dhe performancat negative në ndeshjet e mëdha, në veçanti në rininë e tij, gjatë karrierës së tij, ai ka shënuar në disa nga ndeshjet më të mëdha në futboll; këtu përfshihen Derby della Madonnina dhe Derby d'Italia në Itali, El Clásico, El Otro Clásico, dhe Derbi barceloní në Spanjë, Le Classique në Francë, De Klassieker dhe De Topper në Holandë, Derbi i Manchesterit dhe Derbi Veri-Perëndim në Angli, Liga e Kampioneve dhe Kampionati Evropian kundër disa nga ekipeve më të forta në futbollin evropian. Ai gjithashtu ka shënuar në derbin "Skånederby" midis Malmös dhe Helsingborgs IF në Suedi si dhe në El Tráfico dhe California Clásico në Shtetet e Bashkuara. Për më tepër, përveç aftësive të shënimit të golave, Ibrahimović ka pasur edhe një karrierë të suksesshme në aspektin kolektiv, duke fituar shumë trofe në disa shtete të ndryshme; ai është lojtari i vetëm në histori që ka shënuar me gjashtë ekipe të ndryshme në Ligën e Kampioneve. I njohur për mentalitetin e tij të fortë, si dhe për personalitetin e tij ekstrovert dhe mjaft konkurrues, pavarësishst suksesit në fushë, ai është kritikuar në media për arrogancën, agresionin dhe karakterin e tij rebel, si dhe mungesën e disiplinës në fushë, në veçanti në vitet e para të karrierës, e cila e ka çuar atë të përfshihet në debate dhe zënka me lojtarë të tjerë, disa menaxherë të tij dhe madje edhe gazetarë.

Ibrahimović është krahasuar shpesh me legjendën holandeze Marco van Basten, falë stileve të lojës të ngjashme që kanë, fizikut, dhe famës për golat spektakolarë që kanë shënuar ndër vite. Pavarësisht këtij krahasimi, Ibrahimović ka deklaruar se lojtari që ka ndikuar te ai ka qënë sulmuesi brazilian Ronaldo, idhulli i tij, të cilin suedezi e konsideron si lojtarin më të mirë të të gjitha kohërave. Ai është krahasuar edhe me sulmuesin francez Eric Cantona për karakterin dhe sjelljen e tyre të ngjashme.

Polemikat
parapamje|djathtas|200px|Ibrahimović në 2009.
Ibrahimović ka qenë i përfshirë në disa incidente të dhunshme me shokët e tij, disa prej të cilave janë bërë virale në internet. Në vitin 2004, gjatë një ndeshje miqësore kundër Hollandës, shoku i skuadrës te Ajax Rafael van der Vaart e akuzoi Ibrën publikisht se e kishte dëmtuar me qëllim atë gjatë ndeshjes. Ai ju kundërpërgjigj duke i thënë se do t'ja thyej të dyja këmbët. Ibrahimović gjithashtu ka gjuajtur me grusht shokun e skuadrës Mido në dhomat e zhveshjes pasi ky i fundit i hodhi një palë gërshërë.

Gjatë kohës së qëndrimit të tij te Barcelona, Ibrahimović ka pasur një mosmarrëveshje të madhe me trajnerin Pep Guardiola, që kulmoi në një incident në dhomat e zhveshjes ku Ibra i hodhi trajnerit spanjoll një dollap dhe gjithashtu e ofendoi duke i bërtitur. Guardiola në fund refuzoi të fliste me suedezin dhe e huazoi atë te Milani. Zëvëndës presideni i klubit katalanas Carles Vilarrubi zbuloi se Ibrahimović e kishte kërcënuar Guardiolën se do ta rrihte publikisht nëse nuk do ta lejonte të kalonte te Milani në mënyrë përfundimtare.

Në vitin 2011, Ibrahimović i gjuajti me këmbë në kokë shokut të tij Antonio Cassano, pasi ky i fundit ishte duke folur me gazetarët; kjo gjë ndodhi pasi Milan kishte siguruar kampionatin. Ibrahimović gjithashtu ka goditur me këmbë shokët e tij Christian Wilhelmsson dhe Rodney Strasser respektivisht në stërvitjet e Suedisë dhe Milanit.

parapamje|majtas|150px|Ibrahimović (i fotografuar me PSG në 2015) shkaktoi polemika gjatë kohës në klub, për abuzim ndaj gjyqtarëve dhe dhunë në fushë ndaj lojtarëve kundërshtarë.
Në vitin 2010, Ibrahimović u përfshi në një luftë me grushta në stërvitjen e Milanit me shokun e skuadrës Oguchi Onyewu, pasi suedezi bëri dy ndërhyrje të gabuara në stërvitje kundër tij. Në autobiografinë e tij me titullin Jag är Zlatan, ai e kishte përshkurar këtë situatë duke thënë: "Onyewu është një kafshë, ai më theu dy brinjë gjatë grindjes". Seanca e stërvitjes u ndërpre pasi grindja u ndalua. Onyewu kishte akuzuar Ibrën duke thënë se ai e kishte ofenduar. Në mars 2011, Ibrahimović u pezullua për tre ndeshje sepse goditi në stomak mbrojtësin e Barit Marco Rossi gjatë një dyluftimi. Ai mori sërisht tre ndeshje pezullim në shkurt 2012 pasi goditi me shuplakë mbrojtësin Salvatore Aronica gjatë një ndeshje kundër Napolit.

Në nëntor 2012, Ibrahimović u ndëshkua me dy ndeshje pezullim pasi goditi portierin e St Etienne Stéphane Ruffier në stomak. Në dhjetor 2012, Ibrahimović u akuzua nga Jean-Michel Aulas dhe Dejan Lovren, respektivisht presidenti dhe mbrojtësi i Lyon, për shkeljen që Ibra i bëri në kokë mbrojtësit kroat. Në shkurt 2013, UEFA dënoi Ibrën me dy ndeshje pezullim pas kartonit të kuq të marrë në fundin e ndeshjes ndaj Valencias pas ndërhyrjes së gabuar kundër anësorit Andrés Guardado. Në mars 2013, Lucas Moura pohoi se Ibrahimović vazhdimisht i ofendon shokët e skuadrës, duke deklaruar: "Ai gjithmonë kërkon topin dhe ofendon shumë. Ai është ndonjëherë pak arrogant dhe të ankohet". Lucas më pas prentendoi se intervista e tij ishte përkthyer gabim. Në maj 2013, Ibrahimović u filmua duke i bërtitur drejtorit sportiv Leonardo pas fitores së kampionatit.

Trajneri i Lyon Hubert Fournier akuzoi Ibrahimović për abuzim ndaj gjyqtarëve, duke deklaruar në janar 2015 se "të gjithë gjyqtarët e ligës ofendohen nga ky person". Dy muaj më vonë, pas një disfate të PSG në Ligue 1, Ibrahimović shfryu duke thënë, "Në 15 vite nuk kam parë kurrë një gjyqtarë të mirë në këtë shtet [Franca] muti. Ata nuk e meritojnë PSG-në, PSG-ja nuk duhet të jetë në këtë shtet. Ai më vonë kërkoi falje, por u kritikua nga politikanët francez, dhe u pezullua për katër ndeshje nga Ligue 1.

parapamje|djathtas|180px|Ibrahimović në një konferencë për shtyp në Katar në 2013.
Ibrahimović gjithashtu ka shkaktuar disa incidente dhe polemika gjatë kohës me kombëtaren suedeze. Pas fitores 1–0 të Suedisë kundër Ishujve Faroe në tetor 2012, kapiteni i faroetëve Frodi Benjaminsen akuzoi Ibën për lojë të keqe dhe e përshkroi atë si "arrogant", "injorant" dhe një "lojtar i pisët". Në dhjetor 2015, e përditëshmja sportive L'Équipe etikoi Ibrahimović dhe Cristiano Ronaldon si futbollistët "më arrogantë" në botë. Ai është filmuar gjithashtu duke goditur me shqelm shokun e skuadrës Christian Wilhelmsson gjatë stërvitjes. Në vitin 2013, ai u akuzua masivisht nga kombëtarja suedeze për femra për një intervistë të publikuar në Ditën e Krishtlindjeve nga tabloidi Expressen, ku ai komentoi diferencën e arritjeve, ose trajtimit, të futbollistëve burra dhe atyre gra. Ish shoku i tij i skuadrës Anders Svensson ju dhurua një makinë në atë vit për shkak se u bë lojtari me më shumë ndeshje për Suedinë (146), kurse Therese Sjögran nuk kishte marrë një dhuratë të tillë për të njëjtën arritje me kombëtaren e femrave, pavarësisht se kishte luajtur 41 ndeshje më shumë (187 me 146) se Svensson. Përgjigja e Ibrahimović rreth kësaj teme ishte se Suedia do të zhvlerësonte Svenssonin "duke e krahasuar me arritjet personale të grave": "Ato mund të marrin një biçikletë me autografin tim dhe jemi në rregull." Trajnerja Pia Sundhage u kundërpërgjigj duke thënë se komentet e tij ishin të "trishtueshme dhe fatkeqe" dhe "dështime për vlerat bazike të futbollit të burrave", kurse Sjögran tha: "Unë e kuptoj atë kur thotë se futbolli i burrave sjell më shumë para dhe ekspozim. Kjo është e vertetë. Por kjo është çështje respekti."

Në prill 2016, agjenti i tij Mino Raiola deklaroi se do të padiste trajnerin suedez Ulf Karlsson rreth prentendimeve të tij për dopingun. Sipas Expressen, Karlsson vuri në dukje "rritjen jo normale" dhe "shtimin e menjëherëshëm të peshës" nga Ibrahimović gjatë kohës së tij tek Juventusi. Raiola tha për këto pretendime, "Këto pretendime janë të çmendura – nuk ka fakte. Të gjithë klubet ku Zlatan ka qënë e dinë se ai nuk merr as një aspirinë."

Ibrahimović shkaktoi sërisht polemika gjatë kohës së tij në Shtetet e Bashkuara: në prill 2019, mbrojtësi i Real Salt Lake Nedum Onuoha akuzoi lojtarin për lojë të rëndë dhe se e kishte kërcënuar ta dëmtonte gjatë ndeshjes, duke e quajtur suedezin "arrogant", "mosrespektues" dhe një "vagabond të vërtetë". Një muaj më pas, Ibrahimović u pezullua me dy ndeshje për sjellje antisportive, pasi i vendosi dorën në fyt portierit të New York City Sean Johnson. Në korrik të atij viti, Ibrahimović bëri një deklaratë me polemika në lidhje me nivelin e lojës së MLS-së, duke e përshkruar veten "një Ferrari midis Fiatëve", dhe "lojtari më i mirë me një distancë të madhe" në ligë. Pas eliminimit të LA Galaxy nga ekipi rival Los Angeles FC në fazën play-off, Ibrahimović ishte sërisht në qëndër të vëmëndjes pasi u filmua duke bërë veprime të pahijshme gjatë kohës që po largohej nga fusha në drejtim të tifozëve.

Në nëntor 2019, Ibrahimović bleu 23.5% të askioneve të Hammarby, një klub me seli në Stockholm dhe rival i Malmös, klubi ku ai nisi karrierën si futbollist. Në deklaratën e tij, Ibrahimović deklaroi se kishte synim ta bënte Hammerby klubin më të mirë. Megjithatë, vendimi i tij për të investuar në një klub rival acaroi tifozët e Malmös, të cilët vandalizuan disa herë statujën e tij. Sulmuesi u përgjigj në lidhje me incidentin dhe nënvizoi se ky vendim nuk kishte asnjë lidhje me klubin ku ai nisi karrierën e tij.

Aktivitetet e biznesit të lidhura me futbollin
Hammarby IF
Më 27 nëntor 2019, u njoftua se Ibrahimović kishte blerë 23.5% të aksioneve të klubit suedez Hammarby IF, e cila luan në elitën e futbollit suedez. Shitësi i këtyre aksioneve, Anschutz Entertainment Group, që gjithashtu kishte qënë pronar i ish klubit të tij LA Galaxy, reduktuan aksionet e tyre në 50%. Në Suedi, të gjitha ekipet e futbollit duhet të jenë organizata jo fitimprurëse, që do të thotë se shumica e të drejtës votuese, ose 51%, kontrollohet ende nga antarët e klubit. Tifozët e Malmös, të cilët ishin të pakënaqur me investimin e Ibrahimović te një klub rival, e kanë vandalizuar disa herë statujën e tij në Malmö.

Jeta personale
Ibrahimović ka pesë vëllezër dhe motra. Gruaja e tij quhet Helena Seger, me të cilën ai ka dy djem: Maximilian (lindur më 22 shtator 2006) dhe Vincent (lindur më 6 mars 2008). Ai aktualisht banon në Milano, por ka një shtëpi Malmö, ku ai kalon pushimet verore. Ibrahimović ka marrë rripin e zi në taekwondo; ai mori mësime rreth kësaj disipline në klubin Enighet në Malmö kur ishte i vogël. Ibrahimović flet pesë gjuhë: suedisht, boshnjakisht, anglisht, italisht dhe spanjisht. Ai ka deklaruar se është rritur si katolik. Ibrahimović flet shpesh në vetën e tretë. Ai nuk konsumon alkool.

Emri "Zlatan" u bë pronë e tij në maj 2003 në Zyrën Suedeze të Patentave dhe Regjistrimit për shkak "ka shumë të ngjarë të perceptohej si Zlatan Ibrahimović", që do të thoshte se ai merrte të drejtat ekskluzive për emrin në produkte të caktuara, përfshirë mallrat sportive, veshmbathje dhe këpucë. Ibrahimović është nën kontratë me Nike dhe ka marrë pjesë në reklamat e tyre sëbashku me futbollistë si Cristiano Ronaldo, Neymar dhe Wayne Rooney. Ai vësh këpucët e futbollit Nike Mercurial dhe ka të shënuar emrat dhe ditëlindjet e fëmijëve të tij në të dy krahët e këpucëve. Në fund të vitit 2007, Ibrahimović, me ndihmën e Nike, ndërtoi "Fushën Zlatan" në rrugët e rrethit Rosengårdit, në Malmö. Ai vendosi dy porta metalike, ndriçmim dhe gardh. Në vitin 2008, ai ja dha fanellat e reja të Nike ish klubit të tij FBK Balkan.

parapamje|majtas|Ai është një ambasador i Programit Botëror të Ushqimit të Kombeve të Bashkuara dhe ka marrë pjesë në fushatën ndërgjegjësuese "805 milion emra" sëbashku me thelemuesen Marina Catena në vitin 2015.
Në një intervistë në shkurt 2011, Ibrahimović deklaroi se një shëmbujt e tij ishte boksieri amerikan Muhammad Ali, për të cilin ka thënë: "Një nga idhujt e mi në sport dhe jashtë sportit ishte Muhammad Ali... ai besonte në parimet e tij dhe kurr nuk hoqi dorë nga ato." Në shtator 2012, gjatë kohës që ishte në Malmö me ekipin kombëtar, emri i tij u vendos në "Walk of Fame of Sports" (Ecja e Famës së Sporteve) të qytetit. Zyra postare suedeze lëshoi një set me pesë pulla poste me fytyrën e Ibrahimović në vitin 2014. Ibrahimović është gjithashtu pjesë e video lojës futbollistike FIFA të EA Sports; ai ishte lojtari i katërt me nivelin më të lartë në FIFA 15.

Më 11 gusht 2014, Ibrahimović pagoi 51,000 $ për të dërguar ekipin kombëtar suedez për personat me aftësi të kufizuara intelektuale në Kampionatin Botëror të Futbollit INAS në Brazil. Pasi shokët e ekipit Johan Elmander, Kim Källström, Andreas Isaksson dhe Per Nilsson kishin nxjerrë në ankand fanellat e tyre me autografe për të kauzë, Ibrahimović u kundërpërgjigj: "Çfarë dreqin do të bëni me një fanellë? Sa shumë duhet për të shkuar?" Pasi shënoi me PSG-në në një ndeshje të Ligue 1 kundër Caen më 14 shkurt 2015, Ibrahimović hoqi fanellën dhe shfaqi tatuazhe që hiqet me emrat e 50 njerëzve që vuajnë nga uria në të gjithë botën, për të rritur ndërgjegjësimin për urinë në përputhje me Programin Botëror të Ushqimit të Kombeve të Bashkuara.

Ibrahimović është një person aktiv në rrjetet sociale; ai ka mbi 42 milion ndjekës në Instagram, duke qënë suedezi me më shumë ndjekës. Ndërmarrja suedeze e prodhimit të filmave Auto Images lëshoi dokumentarin sportiv Becoming Zlatan në shkurt 2016, i cila ndjek Ibrahimović gjatë viteve të tij formuese me Malmön dhe Ajaxin si dhe mbërritjen e tij te Juventusi në vitin 2005. Filmi është shfaqur në disa festivale filmi, përfshirë në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit Dokumentar Amsterdam, Festivalin e Filmit Dokumentar të Helsinkit si dhe Festivalin e Filmit Nordik të Rouen ndër të tjera.

Më 8 tetor 2019, një statujë e Ibrahimović u prezantua në qytetin e tij të lindjes, jashtë stadiumit të Malmös. Statuja, e krijuar nga Peter Linde, është e gjatë 2.67 metra dhe peshon pothuajse 500 kilogramë.

Statistikat e karrierës
Klube

+ Ndeshjet dhe golat sipas klubit, sezonit dhe kompeticionitKlubiSezoniLigaKupaKupa e LigësKontinentiTjetërGjithsejDivizioniNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaMalmö FF1999Allsvenskan61————612000Superettan261232———29142001Allsvenskan8340———123Gjithsej401672———4718Ajax2001–02Eredivisie24631—6Dy ndeshje në UEFA Ligën e Kampioneve, katër ndeshje dhe dy gola në Kupën UEFA2—3392002–03251333—13Të gjitha ndeshjet në UEFA Ligën e Kampioneve51Ndeshje në Johan Cruijff Schaal042212003–04221310—82—31152004–0533———1043Gjithsej743574—2792011048Juventus2004–05Serie A351600—100—45162005–0635720—931Ndeshje në Supercoppa Italiana04710Gjithsej702320—193109226Internazionale2006–07Serie A271510—701036152007–08261700—751034222008–09352533—81104729Gjithsej885743—2263011766Barcelona2009–10La Liga291621—1044Një ndeshje në Supercopa de España, një ndeshje në UEFA Super Kupë, dy ndeshje në FIFA Kupën e Botës për Klube045212010–11————1Ndeshje në Supercopa de España111Gjithsej291621—104514622Milan2010–11 (huazim)Serie A291443—84—41212011–12322831—85114435Gjithsej614274—169118556Paris Saint-Germain2012–13Ligue 13430221093—46352013–14332623228101Ndeshje në Trophée des Champions046412014–1524193433621237302015–1631386730105105150Gjithsej122113131695332032180156Manchester United2016–17Premier League2817115411Të gjitha ndeshjet në UEFA Ligën e Evropës51Ndeshje në FA Community Shield146282017–1850001110—71Gjithsej33171165125115329LA Galaxy2018Major League Soccer272200———27222019293000——2Të gjitha ndeshjet në fazën play-off të Kupës MLS13131Gjithsej565200——215853Milan2019–20Serie A181021———20112020–211200—11—23Gjithsej191221—11—2214Gjithsej karriera5923834532151014057186810488

Kombëtarja
parapamje|djathtas|Ibrahimović gjatë miqësores së Suedisë kundër Islandës, 30 maj 2012.
Burimi: 

+ Ndeshjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vititEkipi kombëtarVitiNdshGolaSuedia2001512002102200343200412820055420066020077020087220096220104320118320121111201311920145320151011201650Gjithsej11662

Trofe
Klube
Ajax
Eredivisie: 2001–02, 2003–04
KNVB Cup: 2001–02
Johan Cruyff Shield: 2002

Internazionale
 Serie A: 2006–07, 2007–08, 2008–09
 Supercoppa Italiana: 2006, 2008

Barcelona
 La Liga: 2009–10
 Supercopa de España: 2009, 2010
 UEFA Super Kupa: 2009
 FIFA Kupa e Botës për Klube: 2009

A.C. Milan
Serie A: 2010–11, 2021–22
Supercoppa Italiana: 2011

Paris Saint-Germain
Ligue 1: 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16
Coupe de France: 2014–15, 2015–16
Coupe de la Ligue: 2013–14, 2014–15, 2015–16
Trophée des Champions: 2013, 2014, 2015

Manchester United
FA Community Shield: 2016
EFL Cup: 2016–17
UEFA Liga e Evropës: 2016–17

Personale
Çmime
Suedezi i Ardhur i Vitit: 2001
Personaliteti Suedez i Vitit në Futboll: 2002
UEFA Euro 2004: Goli i turnamentit: Itali vs Suedi
Çmimi Pegasus: 2004
Club van 100 (AFC Ajax)
Lojtari i Vitit i Juventusit: 2004–05
Futbollisti i huaj i vitit në Serie A: 2004–05, 2007–08, 2008–09, 2010–11, 2011–12
Lojtari më i dashur në Serie A: 2005
Guldbollen: 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016
Sulmuesi Suedez i Vitit: 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
Ekipi i Vitit ESM: 2006–07, 2007–08, 2012–13, 2013–14
Lojtari i Muajit në Serie A: shtator 2007, dhjetor 2008, janar 2012
Jerringpriset: 2007
UEFA Ekipi i Vitit: 2007, 2009, 2013, 2014
Futbollisti i Vitit në Serie A: 2008, 2009, 2011
Goli i Vitit në Serie A: 2008
Ekipi i Vitit nga gazetarët e L'Équipe: 2008
Fotbollskanalens hederspris: 2008
Atleti Suedez Mashkull i Vitit: 2008, 2010, 2013, 2015
Ekipi i Vitit në Serie A: 2010–11, 2011–12
Ekipi i Turnamentit në UEFA Kampionatin Evropian: 2012
UEFA Euro 2012: Goli i turnamentit: Suedi vs Francë
Lojtari i Muajit i Paris Saint-Germain: gusht 2012, shtator 2012, nëntor 2013, janar 2014, shkurt 2015, nëntor 2015, dhjetor 2015, janar 2016, shkurt 2016
Lojtari i Muajit në Ligue 1: shtator 2012, janar 2014, shkurt 2014, mars 2014, nëntor 2015
Sportschau Çmimi Goli i Muajit: nëntor 2012
Sportschau Çmimi Goli i Vitit: 2012
Goli Suedez i Vitit: 2012, 2013
Golden Foot: 2012
Lojtari i huaj më i mirë në Ligue 1: 2012, 2013, 2014
UNFP Trofeu Just Fontaine për Sulmuesin e Sezonit në Ligue 1: 2012–13
FIFA Çmimi Puskás: 2013
FIFA FIFPro World XI: 2013
GQ Burri i Vitit: 2013
Çmimi Suedezi Ndërkombëtar i Vitit: 2013
Ekipi i Sezonit në UEFA Ligën e Kampioneve: 2013–14
Goli i Vitit në Ligue 1: 2014
Étoile d'Or France Football: 2014, 2016
FIFA FIFPro World XI ekipi i 2të: 2014, 2015, 2016
Lojtari i Muajit i Eurosport: gusht 2016
Lojtari i Muajit në Premier League: dhjetor 2016
PFA Lojtari i Muajit në Premier League nga Tifozët: dhjetor 2016
Lojtari i Muajit i Manchester United: dhjetor 2016, shkurt 2017
Trofeu Alan Hardaker: 2017
Ekipi i Sezonit në UEFA Ligën e Evropës: 2016–17
FIFA FIFPro World XI ekipi i 3të: 2017
Çmimi i Meritës Eliason: 2018
XI më e mirë e MLS: 2018, 2019
Çmimi MLS i Ardhuri i Vitit: 2018
MLS All-Star: 2018, 2019
Lojtari i Vitit i LA Galaxy: 2018, 2019
Këpuca e Artë e LA Galaxy: 2018, 2019
Goli i Vitit i LA Galaxy: 2018, 2019
Lojtari më i mirë i MLS Çmimi ESPY: 2019

Nderime
Walk of Fame Malmö: 2012
Medalja e qytetit të Malmös: 2015
Medalja e qytetit të Parisit: 2016
I përfshirë në Hollin e Famës të A.C. Milan
I përfshirë në Hollin e Famës të Paris Saint-Germain

Performanca
Golashënuesi më i mirë në Serie A: 2008–09 (25 gola), 2011–12 (28 gola)
Golashënuesi më i mirë në Ligue 1: 2012–13 (30 gola), 2013–14 (26 gola), 2015–16 (38 gola)
Golashënuesi më i mirë në Coupe de la Ligue: 2014–15 (3 gola)
Golashënuesi më i mirë në EFL Cup: 2016–17 (4 gola)
Golashënuesi më i mirë në Coupe de France: 2014–15 (4 gola), 2015–16 (7 gola)
Asistuesi më i mirë në UEFA Ligën e Kampioneve: 2012–13 (7 asiste)
UEFA Euro 2004: Lojtari i ndeshjes: Itali vs Suedi
UEFA Euro 2008: Lojtari i ndeshjes: Greqi vs Suedi
UEFA Euro 2012: Lojtari i ndeshjes: Suedi vs Francë
Supercoppa Italiana: Lojtari i ndeshjes: 2011
Trophée des Champions Lojtari i ndeshjes: 2014
Finalja e Coupe de la Ligue Lojtari i ndeshjes: 2014–15

Rekorde
Lojtari i vetëm që ka shënuar në De Klassieker në Holandë, Derby della Madonnina dhe Derby d'Italia në Itali, El Clásico dhe Derbi barceloní në Spanjë, Le Classique në Francë, Derbin e Manchesterit dhe Derbin Veri-Perëndim në Angli, El Tráfico dhe California Clásico në Shtetet e Bashkuara.
Lojtari i vetëm që ka shënuar gol në debutimin e tij në Premier Ligë, Serie A, La Liga, Ligue 1 dhe UEFA Ligën e Kampioneve.
Lojtari i vetëm që ka fituar 11 kampionate në katër liga: Eredivisie, Serie A, La Liga dhe Ligue 1.
Lojtari i vetëm që ka shënuar gol në katër dekada: 1990', 2000', 2010' dhe 2020'.
Lojtari i vetëm i huaj që ka fituar çmimin Capocannoniere me dy klube, si dhe i vetmi me dy klube nga i njëjti qytet: Inter (2008–09) dhe Milan (2011–12).
Një nga dy lojtarët, sëbashku me Cristiano Ronaldon, që kanë shënuar gol në çdo minutë të një ndeshje futbolli në karrierën e tyre.
Një nga tre lojtarët, pas Adrian Mutu dhe John Carew, që kanë shënuar gol në kompeticionet evropiane me shtatë klube të ndryshme.
Një nga tre lojtarët, sëbashku me Ronaldinhon dhe Neymarin, që kanë shënuar të paktën një gol në El Clásico në Spanjë dhe Le Classique në Franë në shekullin e 21të.
Një nga tre lojtarët, sëbashku me Cristiano Ronaldon dhe Lionel Messin, që kanë arritur kuotë dyshifrore të golave në kampionat në pesë ligat kryesore të Evropës në 11 sezonet e tyre të fundit.

UEFA Liga e Kampioneve
Lojtari i vetëm që ka luajtur me shtatë klube të ndryshme në UEFA Ligën e Kampioneve: Ajax, Juventus, Inter, Barcelona, Milan, Paris Saint-Germain dhe Manchester United.
Lojtari i vetëm që ka shënuar me gjashtë klube të ndryshme në UEFA Ligën e Kampioneve: Ajax, Juventus, Inter, Barcelona, Milan dhe Paris Saint-Germain.
Lojtari me më shumë kartonë të kuq në historinë e UEFA Ligës së Kampioneve: 4, sëbashku me Edgar Davids dhe Sergio Ramos.

Barcelona
Lojtari i vetëm që ka shënuar gol në pesë ndeshjet e para në La Liga.

Milan
Lojtari më i vjetër që shënon gol në Derby della Madonnina kundër Interit: 38 vjeç dhe 129 ditë (Milan 2–4 Inter, 9 shkurt 2020)

Serie A
Lotjari më i vjetër që shënon 10 ose më shumë gola në një sezon të Serie A: 38 vjeç e 302 ditë (10 gola në sezonin 2019–20)

Paris-Saint Germain
Golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave në kompeticionet zyrtare: 156 gola (tetor 2015 – janar 2018)
Lojtari i vetëm që është shpallur golashënuesi më i mirë në Ligue 1 në tre sezone: 2012–13, 2013–14, 2015–16
Më shumë gola në një sezon të Ligue 1: 38 gola në sezonin 2015–16
Tregolëshi më i shpejtë në historinë e Ligue 1: 9 minuta kundër Troyes, 13 mars 2016
Numri më i madh i ndeshjeve rresht me gol në Ligue 1: 9 ndeshje në sezonin 2015–16
Më shumë gola të shënuar në një sezon në të gjitha kompeticionet: 50 gola në sezonin 2015–16
Më shumë gola të shënuar në një sezon në kompeticionet evropiane: 10 gola në UEFA Ligën e Kampioneve në sezonin 2013–14
Golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave në Le Classique: 11 gola

Manchester United
Një nga dy lojtarët, sëbashku me Ian Storey-Moore (Ibrahimović është i pari në formatin e Premier Ligës.), që shënon në tre ndeshjet e para në kampionat.
Një nga dy lojtarët, sëbashku me Javier Hernández, që shënon në Premier League, Kupën FA, Kupën e Ligës, në Community Shield dhe në një kompeticion evropian në sezonin debutues: (sezoni 2016–17)
Lojtari i katërt që arrin 15 gola në më pak ndeshje: 23 ndeshje, mbrapa Ruud van Nistelrooyt (19 ndeshje), Dwight Yorke (20 ndeshje) dhe Robin van Persiet (21 ndeshje)

Premier League
Shënoi golin e 25,000 në historinë e Premier League.
Një nga tre lojtarët, sëbashku me Alan Shearer dhe Sergio Agüeron, që shënon 14 gola në 20 ndeshjet e para në Premier League.
Lojtari më i vjetër që arrin 15 gola në një sezon në Premier League: 35 vjeç dhe 125 ditë në sezonin 2016–17.

La Galaxy
Lojtari që shënuar më shumë gola në një sezon të rregullt të Major League Soccer: 30 gola në sezonin 2019

Suedia
Golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave: 62 gola
Golashënuesi më i mirë i Suedisë në UEFA Kampionatin Evropian: 6 gola
Lojtari i vetëm i Suedisë që ka shënuar gol në tre edicione rresht të UEFA Kampionatit Evropian: 2004, 2008, 2012
Lojtari që ka fituar më shumë herë çmimin Guldbollen (Futbollisti Suedez i Vitit): 11
Lojtari që ka fituar më shumë herë rresht çmimin Guldbollen (Futbollisti Suedez i Vitit): 10, 2007–2016

 Referime 

Lidhje të jashtme

Profili zyrtar te A.C. Milan
Zlatan Ibrahimović – Rekordi në kompeticionet e UEFA-s
Profili te Soccerbase
Zlatan Ibrahimović te Major League Soccer
Profili  te Premier League

Kategoria:Lindje 1981
Kategoria:Njerëz që jetojnë
Kategoria:Futbollistë suedezë
Kategoria:Futbollistë në kombëtaren suedeze
Kategoria:Futbollistë në Malmö FF
Kategoria:Futbollistë në AFC Ajax
Kategoria:Futbollistë në Juventus F.C.
Kategoria:Futbollistë në F.C. Internazionale Milano
Kategoria:Futbollistë në FC Barcelona
Kategoria:Futbollistë në A.C. Milan
Kategoria:Futbollistë në Paris Saint-Germain F.C.
Kategoria:Futbollistë në Manchester United F.C.
Kategoria:Futbollistë në Los Angeles Galaxy
Kategoria:Futbollistë në Allsvenskan
Kategoria:Futbollistë në Eredivisie
Kategoria:Futbollistë në Serie A
Kategoria:Futbollistë në La Liga
Kategoria:Futbollistë në Ligue 1
Kategoria:Futbollistë në Premier League
Kategoria:Futbollistë në Major League Soccer
Kategoria:Futbollistë në 2002 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2004
Kategoria:Futbollistë në 2006 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2008
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2012
Kategoria:Futbollistë në UEFA Euro 2016
Kategoria:Lojtarë fitues të UEFA Ligës së Evropës