Tigri Siberian

Tigri Siberian (Panthera tigris tigris) i njohur dhe si tigri Amur, është një popullatë e tigrave, me një gamë që shtrihet në Lindjen e Largët Ruse dhe në verilindje të Kinës, dhe ndoshta në Korenë e Veriut. Dikur shkonte në të gjithë gadishullin Korean , në veri të Kinës , në Lindjen e Largët Ruse dhe në Mongolinë Lindore . Në natyrë sot jetojnë më pak se 500 tigra siberianë, të cilët jetojnë në Rusinë Lindore dhe vendet në kufi me Korenë Veriore dhe Kinën. Popullsia kishte qenë e qëndrueshme për më shumë se një dekadë për shkak të përpjekjeve intensive për ruajtje , por anketimet e pjesshme të kryera pas vitit 2005 tregojnë se popullsia e tigërve rus ishte në rënie. Një regjistrim fillestar i mbajtur në 2015 tregoi se popullsia e tigrit siberian ishte rritur në 480-540 individë në Lindjen e Largët Ruse, përfshirë 100 këlyshë. Kjo u pasua nga një regjistrim më i detajuar i cili zbuloi se kishte një popullsi totale prej 562 tigër të egër siberian në Rusi. Që nga viti 2014, rreth 35 individë u vlerësuan se shkonin në zonën kufitare ndërkombëtare midis Rusisë dhe Kinës.  

 Taksonomia 

 Pas përshkrimeve të para të Carl Linnaeus për speciet, u përshkruan disa ekzemplarë të tigrave:
       Felis tigris altaicus ishte emri shkencor i propozuar nga Coenraad Jacob Temminck në 1844 për lëkurat e tigrave me qime të gjata dhe pallto të dendura të shitura në Japoni, të cilat kishin origjinën në Kore, me shumë gjasë nga kafshët e vrarë në malet Altai dhe Pisihan.
 ·       Tigris longipilis i propozuar nga Leopold Fitzinger në 1868 u bazua në një lëkurë tigri me flokë të gjatë në Muzeun e Historisë Natyrore, Vjenë .
       Felis tigris var. amurensis e propozuar nga Charles Dode në 1871 u bazua në lëkurat e tigërve nga rajoni i Amur. 
       Felis tigris coreensis nga Emil Brass në 1904 ishte një lëkurë tigri nga Koreja.

Vlefshmëria e disa subspecieve të tigrit është marrë në pyetje në vitin 1999. specia Më supozuar të përshkruara në shekujt e 19 dhe 20 ishin të dallohen në bazë të gjatësisë lesh dhe ngjyrim, modelet striping dhe madhësia e trupit - karakteristikave që ndryshojnë gjerësisht brenda popullatave. Morfologjikisht , tigrat nga rajone të ndryshme ndryshojnë pak, dhe rrjedhja e gjeneve midis popullsisë në ato rajone konsiderohet se ka qenë e mundur gjatë Pleistocenit . Prandaj, u propozua të njihen vetëm dy specie të tigri si të vlefshme, domethënë Panthera tigris tigris në Azinë kontinentale, dhe P. t. sondaica në ishujt e Madh të Sundës dhe ndoshta në Sundaland. Në vitin 2015 tiparet morfologjike, ekologjike dhe molekulare të të gjitha llojeve të ngurta të tigrit u` analizuan në një qasje të kombinuar. Rezultatet mbështesin dallimin e dy grupeve evolucionare: tigrat kontinentale dhe Sunda. Autorët propozuan njohjen e vetëm dy llojeve, përkatësisht P. t. tigris që përbëhen nga popullsia e tigërve të Bengalit, malajazez , Iindokinez ,të Kinës e Jugut , siberian dhe kaspik, dhe P. t. sondaica që përfshin popullsinë e tigërve javan , bali dhe sumatran .

Në vitin 2017, Grupi i Specialistëve të Maceve rishikoi taksonominë e faljeve dhe tani njeh të gjitha popullatat e tigërve në Azin kontinentale si P. t. tigris .

 Filogjenezën 
Disa raporte janë botuar që nga vitet 1990 për përbërjen gjenetike të tigrit siberian dhe marrëdhëniet e saj me subspeciet e tjera. Një nga rezultatet më të rëndësishme ka qenë zbulimi i ndryshueshmërisë së ulët gjenetike te popullata e egër, veçanërisht kur bëhet fjalë për linjat e ADN-së nëna ose mitokondriale. Duket se një haplotip i vetëm i AND-s pothuajse plotësisht dominon linjat e nënës së tigërve të egër siberian. Nga ana tjetër, tigrat e kapur duket se tregojnë diversitet më të lartë të AND-së. Kjo mund të sugjerojë që subspeciet kanë përjetuar një ngushticë gjenetike shumë të fundit shkaktuar nga presioni njerëzor, me themeluesit e popullatës së kapur që ishin kapur kur ndryshueshmëria gjenetike ishte më e lartë në natyrë.

Në fillimin e shekullit të 21-të, studiuesit nga Universiteti i Oksfordit , Instituti Kombëtar i Kancerit i SHBA dhe Universiteti Hebraik i Jeruzalemit mblodhën mostra indesh nga 20 nga 23 ekzemplarët e tigrit Kaspik të mbajtura në muze në të gjithë Eurazin. Ata sekuencuan të paktën një segment prej pesë gjenesh mitokondriale dhe gjetën një sasi të ulët të ndryshueshmërisë së ADN-së mitokondriale në tigrat Kaspik, në krahasim me subspeciet e tjera të tigrit. Ata rivlerësuan marrëdhëniet filogjenetike të llojeve të tigërve dhe vëzhguan një ngjashmëri të jashtëzakonshme midis tigrave Kaspik dhe Siberian duke treguar se tigri siberian është i afërmi i gjallë më i afërt i tigrit Kaspik, i cili nënkupton fuqimisht një prejardhje shumë të fundit. Bazuar në analiza filogjeografike , ata sugjeruan që paraardhësi i tigërve Kaspik dhe Siberian kolonizoi Azinë Qendrore më pak se 10,000 vjet më parë përmes rajonit të Rrugës Gansu - Silk nga Kina lindore, dhe më pas udhëtoi drejt lindjes për të vendosur popullsinë e tigrit siberian në Lindjen e Largët Ruse. Ngjarjet e Revolucionit Industrial mund të kenë qenë faktori kritik në izolimin reciprok të tigërve Kaspik dhe Siberian nga ajo që ka të ngjarë të ishte një popullsi e vetme kontinentale.

Mostrat e 95 tigërve të egër Amur u mblodhën në të gjithë gamën e tyre amtare për të hetuar pyetje në lidhje me strukturën gjenetike të popullsisë dhe historinë demografike. Për më tepër, individë të synuar nga ish- popullsia e situatës së Amerikës së Veriut u morën si mostra për të vlerësuar përfaqësimin gjenetik të gjetur në robëri. Analiza gjenetike e popullsisë dhe strukturat Bayesiane identifikuan qartë dy popullata të ndara nga një korridor zhvillimi në Rusi. Megjithë rënien e tyre të dokumentuar mirë të shekullit të 20-të, studiuesit nuk arritën të gjenin prova të një problemi të popullsisë së fundit, megjithëse u zbuluan nënshkrime gjenetike të një tkurrjeje historike. Kjo pabarazi në sinjal mund të jetë për shkak të disa arsyeve, duke përfshirë mungesën historike të variacionit gjenetik të popullatës të lidhur me kolonizimin postglacial dhe rrjedhën e mundshme të gjenit nga një popullatë kineze e shfarosur tani. Shkalla dhe shpërndarja e variacionit gjenetik në popullsitë e robëruara dhe të egër ishin të ngjashëm, megjithatë variantet e gjeneve vazhduan ex situ që humbën në vend . Në përgjithësi, rezultatet e tyre tregojnë nevojën për të siguruar lidhje ekologjike midis dy popullsive ruse për të minimizuar humbjen e diversitetit gjenetik dhe ndjeshmërinë e përgjithshme ndaj stokastikës ngjarje, dhe mbështesin një studim të mëparshëm që sugjeron që popullsia e kapur mund të jetë një rezervuar i varianteve të gjeneve të humbura në vend.

Në vitin 2013, i gjithë gjenomi i tigrit siberian u rendit dhe u botua.

Tigrat në Azinë kontinentale bien në dy kadje : kadaja veriore përfshin popullsinë e tigrit Siberian dhe Kaspik, dhe kedën jugore të gjitha popullsitë e mbetura kontinentale tigër.

Një studim i botuar në vitin 2018 u bazua në 32 ekzemplarë të tigrave duke përdorur një sekuencë të gjenomit të tërë për analiza. Rezultatet mbështesin gjashtë tufa monoflektike tigri dhe tregojnë se paraardhësi më i fundit i zakonshëm ka jetuar rreth 110,000 vjet më parë. 

 Karakteristikat 
parapamje|Tigri i robëruar në kopshtin zoologjik Münster
Tigri është me  siberian të kuqërremtë, ose me ndryshk të verdhë, me vija të ngushta të ngushta të zeza. Gjatësia e trupit nuk është më e vogël se 150 cm (60 in), gjatësia kondilobazale e kafkës 250 mm (10 in), gjerësia zigomatike 180 mm (7 in), dhe gjatësia e dhëmbit të sipërm karnasial mbi 26 mm (1 in) i gjatë. Ka një .trup të zhdërvjellët të shtrirë në këmbë mjaft të shkurtër me një bisht mjaft të gjatë .

Madhësia e trupit

Burimet historike i referohen tigrave të mëdhenj siberianë. Një mashkull i egër i vrarë në Manchuria në zonën e lumit Sungari në 1943 raportohet se ka matur 350 cm (140 in) "mbi kthesa", ekuivalent me 330 cm (130 in) "midis kunjave" me gjatësi bishti rreth 1 m (39 in). Ai peshonte rreth 300 kg (660 lb). Peshat e pakonfirmuara midis 318 dhe 384 kg (701 dhe 847 lb) dhe madje 408 kg (899 lb) janë deklaruar në burime të dyshimta.Një histori e pakonfirmuar i referohet një tigri mashkull të shtënë në malet Sikhote-Alin në 1950 gjoja se peshonte 384 kg (847 lb) me një gjatësi të parashikuar prej 3.48 m (11.4 ft). Një tigër siberian i kapur me emrin "Jaipur" dyshohet se arriti një peshë trupore deri në 465 kg (1

Në vitet 1980, gama tipike e peshës së tigrave të egër siberian u tregua si 180-306 kg (397–675 lb) për meshkuj dhe 100–167 kg (220–368 lb) për femra.Indeksualisht individë të mëdhenj u shënjestruan dhe u qëlluan nga gjahtarët.

Në 2005, një grup zoologësh rusë, amerikanë dhe indianë publikuan një analizë të të dhënave historike dhe bashkëkohore mbi peshat e trupit të tigrave të egër dhe të robëruar, si femra ashtu edhe meshkuj në të gjitha llojet. Të dhënat e përdorura përfshijnë peshat e tigrave që ishin më të vjetër se 35 muaj dhe matur në prani të autorëve. Krahasimi i tyre me të dhënat historike tregon se deri në gjysmën e parë të shekullit 20 të dy tigrat mashkull dhe femra siberian ishin mesatarisht më të rëndë se ato pas viteve 1970. Tigri mesatar historik mashkull i egër siberian peshonte 215.3 kg (475 lb) dhe femrën 137.5 kg (303 lb); tigri bashkëkohor mashkull i egër siberian peshon mesatarisht 176.4 kg (389 lb) me një kufi asimptotik 222.3 kg (490 lb); një femër e egër peshon mesatarisht 117.9 kg (260 lb). Tigrat historikë të Siberisë dhe tigrat e Bengalit ishin më të mëdhenjtë,Tigrat e Bengalit . Ulja e peshës trupore të tigrave të sotëm siberian mund të shpjegohet me shkaqe të njëkohshme, gjegjësisht zvogëlimi i bollëkut të preve për shkak të gjuetisë së paligjshme dhe që individët zakonisht ishin të sëmurë ose të plagosur dhe të kapur në një situatë konflikti me njerëzit.

Matjet e marra nga shkencëtarët e Projektit të Tigrit Siberian në Sikhote-Alin shkojnë nga 178 në 208 cm (70 deri 82 in) në kokë dhe gjatësi të trupit të matura në vijë të drejtë, me një mesatare prej 195 cm (77 in) për meshkujt; dhe për femrat që variojnë nga 167 deri në 182 cm (66 deri në 72 in) me një mesatare prej 174 cm (69 in). Bishti mesatar mason 99 cm (39 in) tek meshkujt dhe 91 cm (36 in) tek femrat. Mashkulli më i gjatë mati 309 cm (122 in) në gjatësi totale duke përfshirë një bisht prej 101 cm (40 in) dhe me një gjoks të ngjeshur 127 cm (50 in). Femra më e gjatë matet 270 cm (110 in) në gjatësi totale duke përfshirë bishtin 88 cm (35 in) dhe me një gjoks prej 108 cm (43 in). Një mashkull i kapur nga anëtarët e Projektit të Tigrit Siberian peshonte 206 kg (454 lb), dhe më i madh mashkull me peshë prej 212 kg (467 lb).

Tigri siberian shpesh konsiderohet të jetë tigri më i madh.

 Kafka 
Kafka e tigrit siberian karakterizohet nga madhësia e tij e madhe dhe është e ngjashme me atë të një luani. Ai ndryshon në tiparet strukturore të nofullës së poshtme dhe gjatësisë relative të hundëve. Regjioni i fytyrës është shumë i fuqishëm dhe shumë i gjerë në rajonin e qenve . Dallimet e kafkës , veçanërisht kreshta sagitale dhe crista occipitalisjanë shumë të larta dhe të forta tek meshkujt e vjetër, dhe shpesh shumë më masive sesa zakonisht vërehen në kafkat më të mëdha të tigërve të Bengalit. Ndryshimi i madhësisë së kafkave të tigrave siberian shkon nga 331 në 383 mm (13.0 në 15.1 in) në nëntë individë të matur. Një kafkë femër është gjithmonë më e vogël dhe asnjëherë aq e ndërtuar dhe e fortë sa ajo e një mashkulli. Lartësia e kreshtës sagitale në pjesën e saj të mesme arrin deri në 27 mm (1.1 in), dhe në pjesën e saj të pasme deri në 46 mm (1.8 in).

Kafka femra variojnë nga 279.7 në 310.2 mm (11,01 deri 12,21 in). Kafkat e tigrave meshkuj kaspikë nga Turkestani kishin një gjatësi maksimale prej 297.0 deri në 365.8 mm (11.69 në 14.40 in), ndërsa ajo e femrave të matura 195.7 në 255.5 mm (7,70 deri në 10.06 në). Një tigër i vrarë në lumin Sumbar në Kopet-Dag në janar 1954 kishte një gjatësi më të madhe të kafkës prej 385 mm (15.2 in), që është dukshëm më shumë se maksimumi i njohur për këtë popullsi dhe tejkalon paksa atë të shumicës së tigrave siberian. Sidoqoftë, gjatësia e saj kondilobazale ishte vetëm 305 mm (12.0 in), më e vogël se ajo e tigrave siberian, me një gjatësi maksimale të regjistruar kondilobazale prej 342 mm (13.5 in).Kafka më e madhe e një tigri siberian nga Kina verilindore e matur në gjatësi 406 mm (16.0 in), që është rreth 20–30 mm (0,79–1,18 in) më shumë se gjatësia maksimale e kafkës së tigrave nga rajoni Amur dhe India veriore, me përjashtim të një kafkë të një tigri verior i Indisë nga afërsia e Naginës , e cila mati 16.25 në (413 mm) "mbi kockën".

 Leshi dhe palltoja 

Lesh i tigrit siberian është mesatarisht i trashë, i trashë dhe i rrallë në krahasim me atë të felidëve tjerë që jetojnë në ish-Bashkimin Sovjetik .Tigri Siberian eshte pershtatur me mjedisin sepse duke pasur leshin qe e mbulon si pallto gjate dimrit ndersa gjate veres leshi i tij hollohet. Krahasuar me popullsinë më të zhdukur tani perëndimore, palltot e verës dhe dimrit të tigrit siberianë në Lindjen e Largët ndryshojnë ashpër me speciet e tjera. Në përgjithësi, palltoja e popullsive perëndimore ishte më e ndritshme dhe më uniforme se ajo e popullsive të Lindjes së Largët. Pallto verore është e trashë, ndërsa pallto dimërore është më e dendur, më e gjatë, më e butë. Leshi i dimrit shpesh shfaqet mjaft i ashpër në bagazhin, dhe është dukshëm më i gjatë në kokë, pothuajse duke mbuluar veshët. Përveç kësaj, tigrat siberianë dhe kaspikë kishin leshin më të trashë në mesin e tigrave, duke pasur parasysh shfaqjen e tyre në pjesët më të buta të Euroazisë.

Rrokullisjet dhe flokët në pjesën e prapme të kokës dhe pjesën e sipërme të qafës janë gjithashtu të zgjatura shumë. Ngjyra e sfondit të pallto dimërore është përgjithësisht më pak e ndritshme dhe e ndryshkur në krahasim me atë të pallto verore. Për shkak të gjatësisë më të madhe të leshit të dimrit, vijëzat shfaqen më të gjera me skica më pak të përcaktuara. Leshi i verës në anën e pasme është 15–17 mm (0,59–0,67 in) i gjatë, 30–50 mm (1.2–2,0 in) përgjatë majës së qafës, 25–35 mm (0,98–1,38 në) në bark, dhe 14–16 mm (0,55–0,63 in) në bisht. Leshi i dimrit në anën e pasme është 40–50 mm (1,6–2,0 in), 70–110 mm (2,8–4,3 in) në majë të qafës, 70–95 mm (2,8–3,7,7 in) në fyt, 60 –100 mm (2.4–3.9 in) në gjoks dhe 65-105 mm (2.6–4.1 in) në bark.

Shperndarja dhe habitati
Tigri siberian dikur banonte në pjesën më të madhe të Gadishullit Korean , Mançuria dhe pjesë të tjera të Kinës veri-lindore, pjesën lindore të Siberisë dhe Lindjes së Largët Ruse, mbase deri në perëndim në Mongoli dhe zona e Liqenit Baikal , ku edhe tigri Kaspik thuhet se ka jetuar.Gama gjeografike e tigrit në Lindjen e Largët Ruse shtrihet në jug në veri për pothuajse 1.000 km (620 mi) gjatësi të Primorsky Krai dhe në jug të Khabarovsk Krai në lindje dhe në jug të lumit Amur . Ndodh gjithashtu brenda Rangës së Madhe të Xing'an, i cili kalon në Rusi nga Kina në disa vende në jug-perëndim të Primorye. Në të dy rajonet, majat janë përgjithësisht 500 deri 800 m (1.600 deri në 2.600 ft) mbi nivelin e detit, me vetëm disa që arrijnë në 1.000 m (3,300 ft) ose më shumë. Ky rajon përfaqëson një zonë bashkimi të dy bioregjioneve: Kompleksi halor-gjetherënës i Azisë Lindore dhe Taiga , duke rezultuar në një mozaik të llojeve pyjore që ndryshojnë me lartësi, topografi dhe histori. Habitatet kryesore të tigrit siberian janë pyjet koreane me gjethe pishe me një përbërje dhe strukturë komplekse.

Kompleksi faunal i rajonit përfaqësohet nga një përzierje e formave të jetës aziatike dhe boreale. Kumpleksi i thundrakëve përfaqësohet nga shtatë specie, me uapiti mançurian , drerin siberian, kaprolli , dhe derri i egër duke qenë më e zakonshme në të gjithë malet e Sikhote-Alin, por rrallë më të larta . Dreri Sika kufizohet në gjysmën jugore të maleve Sikhote-Alin. Dreri i myshkut siberian dhe dreri Amur janë të lidhura me pyjet halore dhe ndodhen afër kufijve jugorë të shpërndarjes së tyre në malet qendrore Sikhote-Alin.

Në 2005, numri i tigrave Amur në Kinë u vlerësua në 18–22, dhe 331–393 në Lindjen e Largët Ruse, që përfshin një popullatë të rritur të rritur me rreth 250, më pak se 100 të ngjarë të jenë nën-të rritur, më shumë se 20 të mundshme të jetë më pak se 3 vjeç. Më shumë se 90% e popullsisë ndodhi në rajonin malor Sikhote Alin.Një numër i panjohur i tigrave mbijetojnë në zonat rezervë rreth malit Baekdu , në kufirin midis Kinës dhe Koresë së Veriut , bazuar në gjurmët dhe pamjet.

Në gusht 2012, një tigër siberian me katër këlysh u regjistrua për herë të parë në Rezervën Kombëtare të Natyrës Hunchun të Kinës verilindore të vendosur në afërsi të kufijve ndërkombëtarë me Rusinë dhe Korenë e Veriut.Sondazhet e kamerave të bëra në sezonet e pranverës së 2013 dhe 2014 zbuluan midis 27 dhe 34 tigra përgjatë kufirit Kinë-Rusi.Në prill të vitit 2014, Fondi World Wide Fund për personelin e Natyrës kapi një video të një tigëreshe me këlyshë në Kinën e brendshme. 

 Ekologjia dhe sjellja 
parapamje|Një tigër siberian i fotografuar nga një kurth kamerash
Tigrat siberian dihet që udhëtojnë deri në 1.000 km (620 mi), një distancë që shënon kufirin e shkëmbimit mbi një vend ekologjikisht të pandërprerë.

Në 1992 dhe 1993, dendësia maksimale totale e popullsisë së popullsisë së tigrit Sikhote-Alin u vlerësua në 0.62 tigër në 100 km 2 (39 km mi). Popullsia maksimale e rritur përllogaritur në vitin 1993 arriti në 0.3 tigër në 100 km 2 (39 km mi), me një raport seksi mesatarisht 2.4 femra për mashkull. Këto vlera të densitetit ishin shumë më të ulëta nga ato që ishin raportuar për speciet e tjerë në atë kohë.

Në vitin 2004 u zbuluan ndryshime dramatike në zotërimin e tokës, densitetin dhe prodhimin riprodhues në zonën thelbësore të Projektit të Tigrit Siberian Sikhote-Alin Zapovednik , duke sugjeruar që kur tigrat mbrohen mirë nga vdekshmëria e shkaktuar nga njeriu për periudha të gjata, dendësia e femrës të rriturit mund të rriten në mënyrë dramatike. Kur gratë më të rritura mbijetuan, nënat i ndanë territoret e tyre me vajzat e tyre pasi vajzat të arrinin pjekurinë. Deri në vitin 2007, dendësia e tigrave u vlerësua në 0.8 ± 0.4 tigër në 100 km 2 (39 km mi) në pjesën jugore të Sikhote-Alin Zapovednik, dhe 0.6 ± 0.3 tigër në 100 km 2 (39 mi mi) në pjesën qendrore të zonës së mbrojtur.

Tigrat siberianë ndajnë habitatin me leopardët Amur , por në malet Changbai janë regjistruar më shpesh në lartësi më të ulëta se leopardët.

 Riprodhimi dhe cikli jetësor 
250px|right|thumb|Nje tigreshe me kelyshin e sajTigrat siberianë bashkohen në çdo kohë të vitit. Një femër sinjalizon pranueshmërinë e saj duke lënë depozitat e urinës dhe shenjat e gërvishtjeve në pemë. Ajo do të kalojë 5 ose 6 ditë me mashkullin, gjatë së cilës ajo është pranuese për tre ditë.Shtatzania zgjat deri në 3 muaj. Madhësia e copëzaveështë zakonisht dy ose katër këlysh por mund të ketë edhe gjashtë.Këlyshët janë të lindur të verbër në një strehuar dhe kanë mbetur vetëm kur femra largohet për të gjuajtur ushqim. Këlyshët ndahen në mënyrë të barabartë midis gjinive gjatë lindjes. Sidoqoftë, nga mosha e rritur zakonisht ka dy deri në katër femra për çdo mashkull. Këlyshët femra mbeten me nënat e tyre më gjatë, dhe më vonë ata vendosin territore afër kufijve të tyre origjinal. Meshkujt, nga ana tjetër, udhëtojnë të pashoqëruar dhe shkojnë më larg në jetën e tyre, duke i bërë ata më të prekur nga gjuetarët dhe tigrat e tjerë.

Sidoqoftë, kamera e Shoqërisë së Kujdesit të Jetës së egër kapi një tigër të rritur dhe mashkull siberian me tre këlyshë. 

Në moshën 35 muajsh, tigrat janë të pjekur. Meshkujt arrijnë pjekurinë seksuale në moshën 48 deri në 60 muaj.

Jetëgjatësia mesatare për tigrat siberian varion nga 16-18 vjet. Individët e egër kanë tendencë të jetojnë ndërmjet 10-15 vjet, ndërsa në robëri individët mund të jetojnë deri në 25 vjet.

 Ushqimi i ekologjisë 
parapamje|Një diorama nga Museo Civico di Storia Naturale di Milano që tregon një dre sika tëndjekur nga një tigër
Pret e tigrit përfshijnë uapiti mançuriane , dreri i myshkut siberian , goral me bisht të gjatë , drerin siberian , drerin sika mançurian , derrin e egër , madje ndonjëherë edhe ariun e zi aziatik me madhësi të vogël dhe ariun kafe Ussuri . Tigrat siberianë gjithashtu marrin specie më të vogla si lepujt , pikat dhe salmonin si ushqim.

Midis janarit 1992 dhe nëntorit 1994, u kapën 11 tigra, të pajisur me kollona radiofonike dhe u monitoruan për më shumë se 15 muaj në shpatet lindore të rangut malor Sikhote-Alin. Rezultatet e këtij studimi tregojnë se shpërndarja e tyre është e lidhur ngushtë me shpërndarjen e uapiti , ndërsa shpërndarja e derrit të egër nuk ishte një parashikues aq i fortë për shpërndarjen e tigrave. Megjithëse gjuan si drerin siberian ashtu edhe drerin sika , mbivendosja e këtyre me tigrin ishte e ulët.Shpërndarja e habitatit të preferuar të specieve kryesore të gjahut ishte një parashikues i saktë i shpërndarjes së tigrave.

Rezultatet e një studimi tre vjeçar mbi tigrat siberian tregojnë se intervali mesatar midis vrasjeve të tyre dhe konsumit të vlerësuar të gjahut ndryshonte në të gjithë stinët: gjatë vitit 2009 deri në 2012, tre tigër të rritur vranë pre çdo 7.4 ditë gjatë verës dhe konsumuan një mesatare ditore prej 7.89 kg ( 17.4 lb); në dimër ata vranë më shumë pre të trupave të mëdhenj, bënin vrasje çdo 5.7 ditë dhe konsumuan një mesatare ditore prej 10.3 kg (23 lb)

Kur të gjitha madhësitë e preve janë të bollshme, tigrat siberian preferojnë të synojnë pre të vogël.

 Marrëdhënie grabitqare ndër-specifike 
parapamje|Ekspozita e Taxidermy që portretizon një tigër duke luftuar një ari , në Muzeun Vladivostok
Pas një ulje të popullsisë së paplotësuar nga 1944 në 1959, më shumë se 32 raste të tigrave Amur që sulmuan arinjtë e zinj dhe kafe aziatikë u regjistruan në Lindjen e Largët Ruse , dhe flokët e arinjveu gjetën në disa kampione të tigrit. Tigrat sulmojnë arinjtë e zi aziatikë më rrallë se arinjtë kafe, pasi këta të fundit jetojnë në një habitat më të hapur dhe nuk janë në gjendje të ngjiten nëpër pemë. Në të njëjtën periudhë kohore, u raportuan katër raste të arinjve kafe që vrisnin një tigëresh dhe të rinj, si në mosmarrëveshjet për gjahun ashtu edhe në vetëmbrojtje. Tigrat mund të trajtojnë arinjtë më të mëdhenj se veten e tyre, duke përdorur një taktikë mahnitëse dhe duke kërcyer mbi ariun nga një pozicion sipërm, duke e rrëmbyer nga mjekra me një puthje të përparme dhe nga fyti me tjetrin, dhe pastaj duke e vrarë atë me një kafshim në shtyllën kurrizore . Tigrat ushqehen kryesisht nga depozitat e dhjamit të ariut, të tilla si shpina, çekiçët dhe ijët 

Tigrat Amur prekin rregullisht arinjtë e rinj dhe arinjtë kafe nën-të rritur. Raportet e predikimit për arinjtë kafe të rritur plotësisht nga argjila nga një tigër i madh mashkull janë gjithashtu të zakonshme. Parredicioni nga tigrat në arinjtë kafe të denoncuar nuk u zbulua gjatë një studimi të kryer midis 1993 dhe 2002.Arinjtë kafe Ussuri, së bashku me arinjtë e zinj më të vegjël aziatikë përbëjnë 2.1% të dietës vjetore të tigrit siberian, të të cilat 1.4% janë arinj kafe.Disa tigra janë raportuar të imitojnë thirrjet e arinjve të zinj aziatikë për t'i tërhequr ato.

Efekti që prania e tigrave ka në sjelljen e ariut kafe duket se ndryshon. Në dimrat e viteve 1970-1973, Yudakov dhe Nikolaev regjistruan dy raste të arinjve që nuk treguan frikë nga tigrat dhe një rast tjetër i një ariu që ndryshon një rrugë gjatë kalimit në shigjetat e tigrave.Studiues të tjerë kanë vëzhguar arinjtë që ndjekin gjurmët e tigrave për të shkatërruar vrasjet e tigrit dhe për të predikuar potencialisht mbi tigrat.Përkundër kërcënimit të grabitqeve, disa arinj kafe përfitojnë në të vërtetë nga prania e tigrave duke përvetësuar tigër që vret që arinjtë të mos jenë në gjendje të gjuajnë me sukses veten e tyre.Arinjtë kafe zakonisht preferojnë të kundërshtojnë tigrat femra shumë më të vogla.Gjatë hulumtimit të telemetrisë në Zonat e mbrojtur nga Sikhote-Alin , janë vërejtur 44 konfrontime të drejtpërdrejta midis arinjve dhe tigrave, në të cilat arinjtë në përgjithësi u vranë në 22 raste, dhe tigrat në 12 raste.Ka raporte për arinjtë kafe që posaçërisht synojnë leopardët dhe tigrat për të abstraktuar prenë e tyre. Në rezervën e Sikhote-Alin, 35% e vrasjeve të tigërve u vodhën nga arinjtë, me tigrat ose duke u nisur plotësisht ose duke lënë një pjesë të vrasjes për ariun.Disa studime tregojnë se arinjtë shpesh gjurmojnë tigrat për të uzurpuar vrasjet e tyre, me rezultate të rastësishme fatale për tigrin. Një raport nga viti 1973 përshkruan dymbëdhjetë raste të njohura të arinjve kafe që vrisnin tigrat, përfshirë meshkujt e rritur; në të gjitha rastet, tigrat u hodhën më pas nga arinjtë.

Marrëdhënia midis tigrit Amur dhe ariut kafe himalaian nuk është studiuar në mënyrë specifike. Publikime të shumta për këto specie ka kryesisht episodike dhe të dhënat e sondazhit për këtë çështje janë mbledhur nga autorë të ndryshëm në zona të zgjedhura të cilat nuk japin një pasqyrë të plotë të natyrës.

Tigrat depresionojnë numrat e ujqërve , qoftë deri në pikën e zhdukjes së lokalizuar, ose në numra kaq të ulët sa t'i bëjnë ata një komponent funksionalisht të parëndësishëm të ekosistemit. Uqërit duket se janë të aftë t'i shpëtojnë përjashtimit konkurrues nga tigrat vetëm kur presioni i njeriut zvogëlohet në numrat e tigrave. Në zonat ku ujqërit dhe tigrat ndajnë vargun, të dy speciet zakonisht shfaqin një shumë të mbivendosjes dietike, duke rezultuar në një konkurrencë të fortë. Ndërveprimet e ujkut dhe tigrave janë të dokumentuara mirë në Sikhote-Alin, ku deri në fillim të shekullit të 20-të, ishin parë shumë pak ujqër. Numrat e ujqërve mund të jenë rritur në rajon pasi tigrat u eliminuan kryesisht gjatë kolonizimit rus në fund të shekullit të 19-të dhe fillim të shekullit të 20-të. Kjo është vërtetuar nga banorët vendas të rajonit duke pretenduar se ata nuk kishin asnjë kujtim të ujqërve që banonin në Sikhote-Alin deri në vitet 1930, kur numri i tigërve u ul. Sot, ujqërit konsiderohen të paktë në habitatin e tigrave, që gjenden në xhepa të shpërndarë dhe zakonisht shihen duke udhëtuar si vetmia ose në grupe të vogla. Tregimet e dorës së parë për ndërveprimet midis dy specieve tregojnë se tigrat herë pas here ndjekin ujqër nga vrasjet e tyre, ndërsa ujqërit do të mbrojnë nga vrasjet e tigrave. Tigri nuk dihet se gjuan ujqër, megjithëse ekzistojnë katër rekorde që tigrat vrisnin ujq pa i konsumuar ato Tigrat e lëshuar së fundmi thuhet gjithashtu se gjuajnë ujqërit.

Ky përjashtim konkurrues i ujqërve nga tigrat është përdorur nga konservatorët rusë për të bindur gjuetarët në Lindjen e Largët për të toleruar macet e mëdha, pasi ato kufizojnë popullsinë e paplotësuar më pak se ujqërit, dhe janë efektive në kontrollin e numrave të ujqërve.

Tigrat siberianë gjithashtu konkurrojnë me rrëqebullin euroaziatik dhe herë pas here mund t'i vrasin dhe hanë ato. Mbetjet e rrëqebullit euroaziatik janë gjetur në përmbajtjen e stomakut të tigrave siberianë në Rusi.Në mars të vitit 2014, një rrëqebull i ngordhur u zbulua në Rezervën e Natyrës Bastak nga punëtorët e parkut të Shoqërisë së Kujdesit të Jetës së egër që bartnin prova të grabitjes nga një tigër siberian. Rrëqebulli me sa duket ishte pritë, ndjekur dhe vrarë nga tigri por vetëm i konsumuar pjesërisht, gjë që tregon se tigri mund të ketë qenë më shumë synim për të eleminuar një konkurrent, sesa për të kapur pre. Ky incident shënon një nga rastet e para të dokumentuara të predikimit të një rrëqebulli nga një tigër.

 Kërcënimet 
Rezultatet e analizës gjenetike të 95 mostrave të egra të tigrit siberian nga Rusia zbuluan se diversiteti gjenetik është i ulët, vetëm 27-35 individë kontribuan në gjenet e tyre . Përkeqësimi i mëtutjeshëm i problemit është se më shumë se 90% e popullsisë kanë ndodhur në rajonin malor Sikhote Alin. Tigrat rrallë lëvizin nëpër korridorin e zhvillimit, i cili e ndan këtë nën-popullsi nga nën-popullsia shumë më e vogël në provincën Jugperëndimore Primorye.

Dimri i 2006-2007 u shënua si coptimi i rëndë . Trafikimi i tigrave dhe specieve të tyre të egra të gjahut konsiderohet se po shkaktojnë rënien, megjithëse dëbora e rëndë në dimrin e vitit 2009 mund të kishte paragjykuar të dhënat. Në Huang Ni He, Kinë, gjahtarët ngritën grackat  , por nuk ka personel të mjaftueshëm për të patrulluar këtë zonë të madhe prej 75 km 2 (29 mi mi) gjatë gjithë vitit. Në Rezervën Kombëtare të Natyrës Hunchun, copëtimi i llojeve të grumbulluara pengon rikuperimin e popullatës së tigërve.

 Në të shkuarën 
Pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik , shpyllëzimi i paligjshëm dhe ryshfeti i ranguesve të parkut lehtësuan copëtimin e tigrave siberianë. Gjuetarët vendas kishin qasje në një treg kinez të mbyllur më parë fitimprurës, dhe kjo përsëri e vuri popullsinë e tigërve të rajonit në rrezik të zhdukjes. Ndërsa përmirësimi në ekonominë lokale ka çuar në investime të burimeve më të mëdha në përpjekjet për ruajtje, një rritje në aktivitetin ekonomik ka çuar në një shkallë të rritur të zhvillimit dhe shpyllëzimit. Pengesa kryesore në ruajtjen e tigrit është territori i madh që kërkojnë individuale tigrat; deri në 450 km (280 mi) është e nevojshme nga një femër e vetme dhe më shumë për një mashkull të vetëm.

Tigri siberian dikur ishte i zakonshëm në Gadishullin Korean.Ai u zhduk gjatë periudhës së Koresë nën sundimin japonez midis 1910 dhe 1945.

 Ruatja 
Tigrat përfshihen në Shtojcën I CITES , duke ndaluar tregtinë ndërkombëtare. Të gjitha shtetet e gamës së tigrave dhe vendet me tregjet e konsumit kanë ndaluar edhe tregtinë e brendshme. Në Konferencën e 14-të të Palëve në CITES në 2007, u kërkuan masa më të forta përmbarimi, si dhe t'i jepte fund bujqësisë së tigrave.

Në vitin 1992, u themelua Projekti i Tigrit Siberian , me qëllim të sigurimit të një panoramë gjithëpërfshirëse të ekologjisë së tigrit Amur dhe rolin e tigrave në Lindjen e Largët Ruse përmes studimeve shkencore. Duke kapur dhe pajisur tigrat me jakë radio , studiohet struktura e tyre sociale, modelet e përdorimit të tokës, zakonet e ushqimit, riprodhimi, modelet e vdekshmërisë dhe lidhja e tyre me banorët e tjerë të ekosistemit, përfshirë njerëzit. Këto të dhëna të grumbulluara shpresojmë se do të kontribuojë në drejtim të minimizuar joshjen kërcënime për shkak të gjuetisë tradicionale.Projekti i Tigrit Siberian ka qenë produktiv në rritjen e kapacitetit lokal për adresimin e konfliktit të njeri-tigër me një ekip përgjigje, pjesë e Inspektimit të qeverisë Ruse , e cila i përgjigjet të gjitha konflikteve tigër-njeri; duke vazhduar të forcojë bazën e të dhënave të madhe për ekologjinë dhe konservimin e tigrave me qëllim krijimin e një plani gjithëpërfshirës të ruajtjes së tigrave siberian; dhe trainimi i gjeneratës tjetër të biologëve të ruajtjes ruse.

Në gusht 2010, Kina dhe Rusia ranë dakord të përmirësojnë ruajtjen dhe bashkëpunimin në zonat e mbrojtura në një zonë ndërkufitare për tigrat Amur. Kina ka ndërmarrë një seri fushatash ndërgjegjësimi publik, përfshirë festimin e Ditës së Parë Global të Tigrit në Korrik 2010, dhe Forumin Ndërkombëtar për Ruajtjen e Tigrit dhe Kulturën e Tigrit dhe Kinën 2010 Hunchun Festival i Kulturës në Gusht 2010.

Në Dhjetor 2010, Shoqëria e Konservimit të Jetës së egër (WCS Rusi) dhe Feniks Fondi iniciuan një projekt në bashkëpunim me Shoqërinë Zoologjikel të Londrës (ZSL) për të përmirësuar mbrojtjen e tigrave dhe specieve pre në katër zona të mbrojtura me çelës, përkatësisht Lavovsky Nature Rezervë, Rezervati i Natyrës Sikhote Alin, Parku Kombëtar Zov Tigra dhe Kedrovaya Pad - Zona e Mbrojtur Leopardovii. Projekti përbëhet nga përbërësit e mëposhtëm.

monitorimi i rrugëve të patrullimit dhe rezultatet e zbatimit të ligjit me sistemin e monitorimit të patrullës MIST i cili bazohet në teknikën GIS
mbështetje për ekipet e patrullës (karburant, pjesë rezervë, mirëmbajtje për automjete dhe veshje të çastit)
shpërblime për ekipe patrullimi që performojnë mirë

Rezultatet e para të projektit tregojnë një sukses. Përpjekjet për patrullime (të matura me kohën totale të shpenzuar për patrullime dhe distancën e patrullimeve në këmbë) në të dy zonat e mbrojtura ku filloi fillimisht projekti (Kedrovaya Pad - Leopardovii dhe zonat e mbrojtura Lazovsky) janë rritur ndjeshëm. Kjo u krijua duke krahasuar të dhënat e patrullës së tremujorit të 1 të vitit 2011 me tremujorin e 1 të 2012. Rezultatet e zbatimit të ligjit të patrullës (armë të konfiskuar zjarri, citime për gjurmë dhe shkelje të tjera, si dhe gjobë) gjithashtu janë rritur ndjeshëm (kjo u përcaktua nga duke krahasuar rezultatet e dy zonave të mbrojtura në vitin 2011 me vitet e kaluara).

 Idetë e rigjenerimit 
Frymëzuar nga konstatimet se tigri Amur është i afërmi më i ngushtë i tigrit Kaspik, ka pasur diskutime nëse tigri Amur mund të jetë një nënspecie e përshtatshme për riintezim në një vend të sigurt në Azinë Qendrore. Amu Darya- Delta është sugjeruar si një vend potencial për një projekt të tillë. Një studim i fizibilitetit ishte iniciuar për të hetuar nëse zona është e përshtatshme dhe nëse një iniciativë e tillë do të merrte mbështetje nga vendimmarrësit përkatës. Një popullatë e vlefshme e tigrit me rreth 100 kafshë do të kërkonte të paktën 5000 km 2(1930 mi mi) të trakteve të mëdha të habitatit të afërt me popullsi të pasur me pre. Habitat i tillë nuk është aktualisht i disponueshëm në Delta, dhe kështu nuk mund të sigurohet në një afat të shkurtër. Prandaj, rajoni i propozuar është i papërshtatshëm për rivendosje, të paktën në këtë fazë të zhvillimit. 
parapamje|Shpërndarja historike dhe aktuale
Një vend i dytë i mundshëm për prezantim në Kazakistan është delta e lumit Ili në skajin jugor të liqenit të Balkhash . Delta ndodhet midis shkretëtirës Saryesik-Atyrau dhe shkretëtirës Taukum dhe formon një ligatinë të madhe rreth 8000 kilometra katrorë. Deri në vitin 1948, delta ishte një strehë e tigrit Kaspik të zhdukur.Ёshtë propozuar ri-futja e tigrit siberian në deltën. Popullata të mëdha të derrit të egër, të cilat ishin një bazë kryesore e tigrit Turan, mund të gjenden ende në kënetat e deltës. Ri- futja e drerit të Buhara , e cila dikur ishte një send i rëndësishëm i preve është në shqyrtim. Prandaj delta Il i konsiderohet si një vend i përshtatshëm për prezantim.

Në vitin 2010, Rusia shkëmbeu dy tigrat e robërve Amur për leopardët Persianë me qeverinë iraniane , pasi grupet e ruajtjes së të dy vendeve ranë dakord për rivendosjen e këtyre kafshëve në egër brenda pesë viteve të ardhshme. Kjo çështje është e diskutueshme pasi vetëm 30% e lëshimeve të tilla kanë qenë të suksesshme. Përveç kësaj, siç përmendet nga Bahram Kiabi, profesor i Ekologjisë në Universitetin Shahid Beheshti , tigri siberian nuk është gjenetikisht identik me tigrin Kaspik të Persisë, por i ngjashëm.Një tjetër ndryshim midis tigrave siberian dhe Persian është klimatik, me vendin e këtij të fundit që ka temperatura më të larta se ai i të afërmit të tij siberian, dhe eksperti i mjedisit Kambiz Bahram Soltani paralajmëroi se futja e specieve ekzotike në një habitat të ri mund të shkaktojë dëme të pakthyeshme dhe të panjohura.Në dhjetor 2010, një nga tigrat e shkëmbyer vdiq në kopshtin zoologjik Eram në Teheran . Sidoqoftë, projekti ka mbrojtësit e tij, dhe Irani ka pasur rivendosje të suksesshme të gomaricës së egër persiane dhe drerit të kuq të Azerbajxhanit Lindor .

Ri-prezantimi në të ardhmen është planifikuar si pjesë e projektit të rivlerësimit në Parkun Pleistocen në pellgun e lumit Kolyma në veri të Yakutia , Rusi, me kusht që popullsia barishtore të ketë arritur një madhësi që garanton futjen e grabitqarëve të mëdhenj.
parapamje|Një tigëresh me këlysh në robëri në Amersfoort , Hollandë

 Në robëri 
Macet e mëdha, dalluese dhe të fuqishme janë ekspozita të njohura të kopshtit zoologjik. Tigri siberian është edukuar nën kujdesin e Planit të Mbijetimit të Specieve (SSP), në një projekt të bazuar në 83 tigrat e kapur në natyrë. Sipas shumicës së ekspertëve, kjo popullatë është mjaft e madhe për të qëndruar e qëndrueshme dhe gjenetikisht e shëndetshme. Sot, afro 160 tigra siberian marrin pjesë në SSP, gjë që e bën atë nënspeciet e tigrave të edukuara më gjerësisht brenda programit. Zhvilluar në vitin 1982, Plani i Mbijetesës Species për tigrin siberian është programi më i gjatë i rrjedhshëm për një nënspeciet e tigrave. Ka qenë shumë me fat dhe produktiv, dhe programi i mbarështimit për tigrin siberian në të vërtetë është përdorur si një shembull i mirë kur programet e reja janë hartuar për të shpëtuar lloje të tjera kafshësh nga zhdukja.
parapamje|231x231px|Tigri në kopshtin zoologjik të Parkut Lincoln
Popullsia e tigrave siberianë në kuadrin e Programit Evropian të Luftimeve të Rrezikuara numëron rreth 230 individë, përfshirë themeluesit e egër.

Vitet e fundit, mbarështimi i tigrave në Kinë është përshpejtuar në atë pikë sa popullsia e robëruar e disa llojeve të tigrave tejkalon 4,000 kafshë. Tre mijë ekzemplarë raportohet se mbahen nga 10-20 lehtësira "të rëndësishme", me pjesën e mbetur të shpërndarë në rreth 200 objekte. Kjo e bën Kinën shtëpinë e popullsisë së dytë më të madhe të tigrave në robëri në botë, pas SH.B.A.-së, e cila në 2005 kishte rreth 4692 tigra të robëruar.Në një regjistrim të bërë nga Federata e Konservimit Feline me seli në SHBA , 2.884 tigra u dokumentuan se banonin në 468 objekte amerikane. 
parapamje|Një çift
Në vitin 1986, qeveria kineze themeloi bazën më të madhe të mbarështimit të tigrave në Siberian në botë, që është Heilongjiang Nort East Park Tiger Forest ( Kinezisht : 黑龙江 东北 虎 林 ,), dhe kishte për qëllim të ndërtonte një pishinë gjenesh të tigrit siberian për të siguruar larminë gjenetike nga këta tigra. Liu Dan, Inxhinier Kryesor i Parkut Pyjor të Tiger Heilongjiang Verilindor, prezantoi një masë të tillë që Parku dhe popullsia e tij ekzistuese e tigrave të ndahen më tej në dy pjesë, njëra si speciet mbrojtëse për menaxhimin gjenetik dhe tjetra si speciet zbukuruese. U zbulua se kur u themelua Parku Pyjor i Tiger Heilongjiang Verilindor i Tokat, ai kishte vetëm 8 tigra, por sipas shkallës aktuale të mbarështimit të tigrave në park, numri në mbarë botën i tigërve të egër siberian do të shpërthejë 1.000 në fund të 2010.

Koreja e Jugut pritet të marrë tre tigra të premtuar për dhurim në 2009 nga Rusia në 2011.  Koreja e Jugut mund të jetë në gjendje të rindërtojë një shtëpi për tigrat.

 Sulmet ndaj njerëzve 
parapamje|Një shenjë që paralajmëron njerëzit për tigrin. Thotë Kujdes! Tigrat aty pranë! ( Rusisht : Осторожно! Тигры рядoм! ).
Tigri siberian shumë rrallë bëhet njëri-ngrënës . Raste të shumta të sulmeve ndaj njerëzve u regjistruan në shekullin XIX, që ndodhin zakonisht në Azinë qendrore, duke përjashtuar Turkmenistanin, Kazakistanin dhe Lindjen e Largët. Tigrat historikisht konsideroheshin të rrezikshëm përveç nëse provokoheshin, megjithëse në kufijtë e poshtëm të Sir-Darya, një tigër raportohet se vrau një grua që mblodhi dru zjarri dhe një oficer ushtarak të paarmatosur në periudhën e qershorit ndërsa kaloi nëpër copa kallami. Sulmet ndaj barinjve u regjistruan në kufirin e poshtëm të Ili. Në Lindjen e Largët, gjatë gjysmës së mesme dhe të tretë të shekullit XIX, u regjistruan sulme ndaj njerëzve. Më 1867 në lumin Tsymukha, tigrat vranë 21 burra dhe plagosën 6 të tjerë. Në provincën Jilin të Kinës, tigrat raportuan se sulmuan pylltarët dhe trainerët, dhe herë pas here hynin në kabina dhe u tërhoqën të rritur dhe fëmijë.

Sipas Byrosë së Policisë Japoneze në Kore, një tigër vrau vetëm një njeri, ndërsa leopardët vranë tre, derrat e egër katër dhe ujqërit 48 në 1928.Vetëm gjashtë raste u regjistruan në Rusinë e shekullit të 20-të të sulmeve të pa provokuara që çuan në sjellje njeri-ngrënie. Sulmet e provokuara janë megjithatë më të zakonshme, zakonisht rezultat i përpjekjeve të mundshme për kapjen e tyre.

Në dhjetor 1997, një tigër i plagosur Amur sulmoi, vrau dhe konsumoi dy njerëz. Të dy sulmet ndodhën në luginën e lumit Bikin . Tigma e Inspektimit Tiger , kundër vjedhjeve, hetoi të dy vdekjet, gjurmoi dhe vrarë tigrin.

Në Janar 2002, një burrë u sulmua nga një tigër në një rrugë malore të largët pranë Hunchun në Provincën Jilin , Kinë, afër kufijve të Rusisë dhe Korenë e Veriut. Ai pësoi fraktura të ndërlikuara, por arriti të mbijetojë. Kur kërkoi kujdes mjekësor, historia e tij ngjalli dyshime pasi tigrat siberian sulmojnë rrallë njerëzit. Një hetim i skenës së sulmit zbuloi se venioni i papërpunuar i kryer nga burri mbeti i paprekur nga tigri. Zyrtarët dyshuan se njeriu ishte një gjahtar që provokoi sulmin.Të nesërmen në mëngjes, shikimet e tigrit u raportuan nga vendasit përgjatë të njëjtës rrugë, dhe një stacion televiziv lokal bëri një mbulim në vend. Grupi gjeti gjurmët e tigrave dhe hapësirën e gjakut në dëborë në skenën e sulmit dhe i ndoqi ato përafërsisht 2.500 metra, duke shpresuar të kapte një pamje të kafshës. Së shpejti, tigri u pa duke u ngatërruar ngadalë para tyre. Ndërsa ekipi u përpoq të afrohej për një pamje më të mirë të kamerës, tigri papritmas u kthye dhe u ngarkua, duke bërë që të katër të iknin në panik.Rreth një orë pas asaj takimi, tigri sulmoi dhe vrau një grua 26-vjeçare në të njëjtën rrugë. Autoritetet morën trupin me ndihmën e një buldozeri. Deri në atë moment, tigri u gjet i shtrirë 20 metra larg, i dobët dhe mezi i gjallë. U qetësua me sukses dhe u mor për ekzaminim, i cili zbuloi se tigri ishte anemik dhe u plagos rëndë nga një lak gjuetar përreth qafës, me tela çeliku të prerë thellë poshtë në rruazat, duke ashpërsuar si trake dhe ezofag. Pavarësisht operacionit të gjerë nga një ekip veterinerësh, tigri vdiq nga infeksioni i plagës. Hetimi pasues i sulmit të parë zbuloi se viktima e parë ishte një gjahtar që vendosi kurthe të shumta që kapnin si tigrin ashtu edhe një dre.Burri u akuzua më vonë për gjahun dhe dëmtimin e specieve të rrezikuara. Ai vuajti dy vjet burg.Pasi u lirua nga burgu, ai punoi në pastrimin e pyllit të gjarpërinjve të vjetër. 

Në një incident në kopshtin zoologjik të San Franciskos në Dhjetor 2007, një tigër shpëtoi dhe vrau një vizitor, dhe plagosi dy të tjerët. Kafsha u qëllua nga policia. Kopshti zoologjik u kritikua gjerësisht për mbajtjen e vetëm një gardh 12,5 ft (3.8 m) rreth mbylljes së tigrit, ndërsa standardi ndërkombëtar është 16 ft (4,9 m). Kopshti zoologjik më pas ngriti një pengesë më të lartë, të kryesuar nga një gardh elektrik. Njëri nga viktimat pranoi të ngacmonte kafshën.

Zookeepers në provincën Anhui dhe qytetet e Shanghai dhe Shenzhen u sulmuan dhe u vranë në vitin 2010.

Në Janar 2011, një tigër sulmoi dhe vrau një shofer autobusi në një park shumimi në provincën Heilongjiang . Zyrtarët e parkut raportuan se shoferi i autobusit shkelte udhëzimet e sigurisë duke e lënë automjetin të kontrollonte gjendjen e autobusit.

Në kulturë
Njerëzit e Tunguskut e konsideronin tigrin Siberian një hyjni afër dhe shpesh e cilësonin atë si "Gjyshi" ose "Njeriu i Vjetër". Udege dhe Nanai e quajtën atë "Amba". Mançu e konsideroi tigrin Siberian si Hu Lin, mbretin. Meqenëse tigri ka një shenjë mbi ballin e saj që duket si një karakter kinez për "Mbretin" (kinezisht: 王; pinyin: Wáng), ose një karakter të ngjashëm që do të thotë "Perandori i Madh", ai respektohet për këtë nga njerëzit, duke përfshirë Udekheits dhe kinezisht. Njësia më elite e Ushtrisë Imperiale Kineze në Dinastinë Qing Manchu u quajt "Hu Shen Ying", fjalë për fjalë "Batalioni i zotit tigër".
Tigri Siberian është kafsha kombëtare e Koresë së Jugut. Hodori, maskota e Olimpiadës Verore 1988 në Seul, Koreja e Jugut, është një tigër siberian. Tigri përdoret gjithashtu si një akuzë në heraldikë dhe është kafsha kombëtare e Koresë.
Një nga personazhet mbështetëse në filmin DreamWorks Animation 2012 Madagascar 3: Më i kërkuari i Europës është një tigër Siberian që flet me një theks rus, shprehur nga Bryan Cranston.

 Shiko edhe 
 Tigri Bengalez

 Lidhje të jashtme 
 animals.nationalgeographic.com: Siberian Tiger Profile 
 Wildlife Conservation Society's Siberian Tiger Project 
 Tigri Siberian

 Referime 

Kategoria:Kafshë
Kategoria:Gjitarë
Kategoria:Tigra
Kategoria:Pantera
Kategoria:Kafshë mishngrënëse