Dukagjinët

Dukagjinët (lat. Ducaginus sh. Ducagini, tur. Dukaginzâde sh. Dukakinoğlu) qenë njëra prej familjeve kryesore feudale të Arbërisë.

 Origjina 
Emri "Dukagjini" ka prejardhjen nga fjala latine dux dhe emri i përveçëm shqiptar Gjin. Më 1281 përmendet për herë të parë i quajturi Duka Gjin Tanushi (ducem Qinium Tanuschum, dux Ginius Tanuschus). Përshkruhet si armik i rendit anzhuin në Arbëri, që u kap dhe arrestua më vonë për bëmat e tij.Historia e Popullit Shqiptar Albanian Academy of Science Tiranë 2002,Toena p. 264

Një personazh me mbiemrin Dukagjini përmendet më 1377 në një dokument të Raguzës, i quajtur Nicolaus Tuderovich Duchaghi. Shuflaj i përmend në radhën e familjeve që kishin vetëm kancelari sllave (1387), tok me Balshajt dhe Kastriotët.

Kronistët turq të shek. XV i quanin Dukagjinët "princa me prejardhje gjermane". Muzaka në testamentin e tij flet në mënyrë thuajshe fantastike për prejardhjen e kësaj familjeje: shkruan se rrjedhin nga Troja dhe si pa të keq, shkruan se erdhën nga Franca. Dy vëllezër nga kjo derë emigruan në kohën e Kryqëzatave në Itali, njëri themeloi derën e Estëve dhe tjetri vazhdoi më tej në Zadrimë ku themeloi derën e Dukagjinëve. Sipas një kronisti bizantin të qindvjetit të VIII, në fund të qindvjetit të XII, një aradhe gotësh të prirë nga duka (herzog) i tyre i quajtur Gent (Genusius, Gjinushi?) depërtoi deri në viset e Shkodrës dhe u ngulën atje. I vënë përpara trysnisë së ngjarjeve perandori i Bizantit e emëroi Gjinin sevastokrator, apo prefekt, apo Magister Militum të Ilirisë. Mbështetur kjo nga burime veneciane dhe raguzane, Eqrem bej Vlorës i duket se ia doli të sundojë falë përshtatjes së ligjeve gote me ato të fiseve vendore.

 Historia 
Burimet e Raguzës pohojnë se që në shek. XIII Dukagjinët njiheshin si Ducagini d'Arbania dhe kanë sunduar vise në Zetë. Më 1295 u përpoqën të përziheshin me punët e brendshme të Raguzës, por u zmbrapsën disa herë dhe iu nënshtruan sundimtarëve vendorë sllavë.

Prejardhja e degëzimeve të familjes është e paqartë. Sipas Gibb, historia e familjes shkon mbrapa deri në kohën e Kryqëzatave, emri Dukagjini vjen nga Duka Gjin, emërtimi i fisi të Dukagjinit vjen nga themeluesi i vet, një fisnik norman i cili i la kryqëzatat dhe me njerëzit e tij u vendos në hapësirën gjeografike të Dukagjinit, duke u përzier me arbërorët.
Në shekullin XV, shfaqen burime për dy degëzime të Dukagjinëve. Përfaqësuesi i njërës degë, Gjergj Dukagjini, shfaqet si zot i disa fshatrave afër Lezhës dhe prijës i 40 kalorësve dhe 100 këmbësorëve. Megjithëse Republika e Venedikut i kish pranuar shërbimet e tij, ai mbështeti Sundimtarin e Zetës Balshën III dhe luftoi kundër Venedikut kur Balsha III shtiu në dorë zotërimet e Venedikut pranë Shkodrës. Gjergj Dukagjini vdiq më 1409, Senati i Venedikut e fali të birin, Nikollën, për bëmat e të atit, me kërkesë të Dhimitër Jonimës.

 Referime 


Kategoria:Fise në Shqipëri