Marlon Brando

Marlon Brando, (3 prill, 1924 - 1 korrik, 2004) ishte një aktor amerikan. I konsideruar gjerësisht si një nga aktorët më të mëdhenj dhe më me ndikim në historinë e kinemasë, Brando mori shumë vlerësime gjatë gjithë karrierës së tij, e cila zgjati gjashtë dekada, duke përfshirë dy Academy Award, dy Golden Globe Award, një Cannes Film Festival Award, tre British Academy Film Award, dhe një Emmy Award. Brandos i njihet merita si një nga aktorët e parë që solli sistemin e aktrimit Stanislavski dhe aktrimin metodik tek audienca kryesore.

Brando u ndikua nga sistemi i Stella Adler dhe Stanislavskit në vitet 1940. Ai e filloi karrierën e tij në skenë, ku u lavdërua për interpretimin e aftë të personazheve të tij. Ai debutoi në Broadway në shfaqjen I Remember Mama (1944) dhe fitoi Theater World Award për rolet e tij në shfaqjet Candida dhe Truckline Cafe, të dyja në vitin 1946. Ai u kthye në Broadway si Stanley Kowalski në shfaqjen e Tennessee Williams A Streetcar Named Desire (1947), një rol që e riinterpretoi në përshtatjen filmike të vitit 1951, me regji nga Elia Kazan.

Ai bëri debutimin e tij në film duke luajtur një G.I. të plagosur në filmin The Men (1950) dhe fitoi dy Academy Award për Aktorin më të Mirë për rolet e tij si një punëtor porti në filmin dramë kriminale On the Waterfront (1954) dhe Vito Corleone në epikën gangsterike The Godfather (1972). Ai u nominua për çmimin Oscar për rolin e Stanley Kowalski në A Streetcar Named Desire (1951), Emiliano Zapata në Viva Zapata! (1952), Mark Antony në Julius Caesar (1953), një pilot të forcave ajrore në Sayonara (1957), një emigrant amerikan në Last Tango in Paris (1973), dhe një avokat në A Dry White Season (1989).

Brando ishte i njohur për interpretimin e personazheve që më vonë u bënë ikona të njohura, siç është udhëheqësi i bandës rebele të motoçikletave, Johnny Strabler, në filmin The Wild One (1953), dhe ai u pa si një emblemë e të ashtuquajturit "hendek brezash" të epokës, me portretizimin e tij të rebelimit. Ai gjithashtu luajti Sky Masterson në filmin muzikor Guys and Dolls (1955), Fletcher Christian në filmin aksion Mutiny on the Bounty (1962), Jor-El në filmin superhero Superman (1978), dhe Colonel Kurtz në dramën e Luftës së Vietnamit Apocalypse Now (1979). Ai bëri debutimin e tij si regjisor në dramën perëndimor One-Eyed Jacks (1961), në të cilën ai gjithashtu luajti, e cila pati rezultate të dobëta në arkë.

Në televizion, Brando fitoi Primetime Emmy Award për Aktorin Mbështetës të Shquar në një Serial ose Film të Limituar për rolin e tij në miniserialin e ABC-së Roots: The Next Generations (1979), pas së cilës ai bëri një pauzë nëntëvjeçare nga aktrimi. Më vonë ai u rikthye në film, me shkallë të ndryshme suksesi komercial dhe kritik. Dy dekadat e fundit të jetës së tij u shënuan nga polemika, dhe jeta e tij private e trazuar mori vëmendje të konsiderueshme publike. Ai luftoi me çrregullime humori dhe çështje ligjore. Filmat e tij të fundit përfshijnë The Island of Dr. Moreau (1996) dhe The Score (2001).

 Filmografia 

 Referime 

 Lidhje të jashtme 


 Official website of Marlon Brando 
 The Oddfather , Rolling Stone, Jod Kaftan, April 25, 2002
 Marlon Brando: The Actor's Actor
 Quotes from an interview with Newsweek March 13, 1972 
 Court TV: Christian Brando: A Hollywood Family Tragedy
 Premiere: Remembering Brando
 Vanity Fair: The King Who Would Be Man by Budd Schulberg. 
 The New Yorker: The Duke in His Domain - Truman Capote's influential 1957 interview.

Kategoria:Aktorë amerikanë
Kategoria:Aktorë fitues të Academy Award
Kategoria:Lindje 1924
Kategoria:Vdekje 2004