Rickard Sandler

Rickard Johannes Sandler (29 janar 1884 - 12 nëntor 1964) ishte një politikan suedez socialdemokrat. Ai shërbeu si Ministër i Financave nga 1 korrik 1920 deri më 27 tetor 1920, Ministër i Tregtisë nga 14 tetor 1924 deri më 24 janar 1925, kryeministër nga 24 janar 1925 deri më 7 qershor 1926, dhe si Ministër i Punëve të Jashtme nga 24 shtator 1932 deri më 19 qershor 1936 dhe përsëri nga 28 shtator 1936 deri më 13 dhjetor 1939. 

Sandler është i vetmi kryeministër social demokrat i cili nuk mbajti edhe postin e kryetarit të partisë. Ai është gjithashtu kryeministri i dytë më i ri i Suedisë, 41 vjeç kur mori detyrën.

Jeta e hershnme dhe karriera
Rickard Sandler lindi në famullinë Torsåker, Qarku Västernorrland. Babai i tij Johan Sandler ishte një drejtor në një shkollë të mesme popullore dhe më vonë anëtar i parlamentit. Pasi mori një diplomë Bachelor të Arteve nga Universiteti i Uppsalës, Rickard Sandler u bë mësues në një shkollë të mesme popullore në Kramfors (ku babai i tij ishte drejtor) dhe një tjetër në Brunnsvik. Karriera politike e Sandler filloi në SSU. Nga mosha 26 vjeç ai i përkiste bordit të partisë, ku u ul gjatë viteve 1911 dhe 1952. Ai kishte marrë një diplomë të licencuar në filozofi dhe gjeografi kulturore nga Universiteti i Göteborgut më 1911. Ai u bë kryeredaktor i revistës Ny Tid në Göteborg në vitin 1917.

Ngritja në politikë
Në vitin 1918, në qeverinë e kryeministrit Nils Edén, Sandler u bë Sekretar i Shtetit i Ministrit të Financave, Fredrik Thorsson. Ai vazhdoi në të njëjtin cilësi kur Hjalmar Branting u bë kryeministër më 1920. Në vitin 1921 kur Thorsson vazhdoi të fillonte ministrinë e re të tregtisë, Sandler zuri vendin e tij si Ministër i Financave, një kapacitet që e mbajti deri në vitin 1923. Në qeverinë e dytë të´Branting, Sandler ishte Ministër pa Portofol (1921 - 1923), dhe në të tretin Ministër i Tregtisë. Ai mori pozicionin e fundit pas një bindjeje, pasi ai kishte ndërmend të merrte një punë si drejtori i shkollës së mesme popullore në Brunnsvik.

Si kryeminisër
Kur Hjalmar Branting u sëmur dhe u largua nga zyra para vdekjes së tij në shkurt 1925, dhe Fredrik Thorsson i cili ishte një kandidat i mundshëm për të zëvendësuar Branting si kryeministër gjithashtu u sëmur dhe vdiq, Sandler u emërua kryeministër, në moshën 41 vjeç.

Si kryeministër, Sandler duhej të merrej me çështjen e zvogëlimit të ushtrisë suedeze, siç ishte premtuar gjatë fushatës zgjedhore. Ai u mbështet nga Partia Popullore e Lirë në atë që u bë çarmatosja më e madhe në Suedi. Pas çarmatimit, çështja e papunësisë u vu në qendër të vëmendjes kur qeveria anulloi një vendim nga Komisioni i Papunësisë (arbetslöshetskommissionen) për të mohuar pagesën për punëtorët në minierën e Stripa të cilët ishin në grevë. Partitë liberale dhe konservatore, të cilët mbajtën vendet me shumicë në Riksdag, nuk u pajtuan me qeverinë, kërkuan një votë mosbesimi dhe mundën qeverinë. Zgjedhjet e vitit 1928 panë Arvid Lindman të Lidhjes së Përgjithshme Zgjedhore konservatore që u bë kryeministër.

Si Ministër i Punëve të Jashtme
Sandler u kthye në qeveri në vitin 1932 si Ministër i Punëve të Jashtme, një post që ai mbajti (përveç një periudhe të shkurtër në vitin 1936) deri në vitin 1939. Sandler u largua nga qeveria për një mosmarrëveshje me kryeministrin në lidhje me Luftën e Dimrit. Sandler donte që Suedia të ndihmonte në mënyrë aktive Finlandën pasi Bashkimi Sovjetik e kishte sulmuar atë më 30 nëntor 1939, një qëndrim që kryeministri nuk e mbajti.

Tani anëtar i parlamentit, Sandler vazhdoi të ishte me ndikim në politikën e jashtme suedeze. Në vitin 1940 ai u bë anëtar i Komitetit të Përhershëm të Punëve të Jashtme (utrikesutskottet), dhe kryetar nga viti 1946 deri më 1964. Ai ishte gjithashtu një delegat i Kombeve të Bashkuara (1947-1960).

Kategoria:Lindje 1884
Kategoria:Vdekje 1964
Kategoria:Politikanë suedezë
Kategoria:Kryeministra të Suedisë
Kategoria:Ministra të Financave të Suedisë
Kategoria:Ministra të Punëve të Jashtme të Suedisë
Kategoria:Studentët e Universitetit të Uppsalës