Resul Arifi

Resul Arifi ishte hero dhe patriot nga Shipkovica e Tetovës.  Ai ka qenë në burg për politikë, sëbashku me mua. I mbajti dy vjet e gjysmë, edhepse ishte i dënuar më shumë, por e lëshuan para kohe, ngase ishte i sëmurë.  Unë kam qenë katër vjet në burg (1951-1955), ngase na zunë duke vepruar për bashkimin dhe përparimin e shqiptarëve, ngado që janë”.  Në pyetjen për kushërinjtë Gjura, zoti Resul Arifi na thotë : “Sadudini ishte më i mençur se Xhelali, ndërsa Xhelali ishte më trim se Sadudini.  Trimëria e tij kaplonte përmasa legjendare.  Ai vjente nga Tirana, futej si gjilpërë në shtëpinë e tij të mbushur me xhandarë, përshëndetej me nënën, i jepte libra shqipe për t’i shpërndarë dhe delte pa e vërejtur askush. Por, mos harroni të shtoni edhe atqë se para Xhelal Gjurës, Shipkovicës ia rriti autoritetin Rexhep Voka.  Por ai ishte aq i ditur, saqë populli i thjeshtë nuk e kuptonte.  Ai edhe vetë thoshte: “At xhi di unë, s’kam kuj t’ja kallzoj”.  Shipkovica e ka pasur edhe një atdhetar tjetër të shquar : Rexhep Ramizin, të cilin e dënuan shkijet pas vdekjes së tij, dhe atë me tetë vjet.  Ajvaz Vokën e kam dashur shumë ngase ai e pat prurë lidhjen e parë radiofonike, nga Bukureshti në Shipkovicë, por e spiunuan do shqiptarë të shitur dhe erdhën dymbëdhjetë xhandarë në kohën e pushtimit italian dhe ia morën”.  Po ndonjë plak tjetër të mençur, kishte Shipkovica asokohe ?- e pyesim xhaxhin Resul, i cili vazhdon: “Si jo ! Po për Ademin e Avllahit, a ke ndeje ? Ai ishte edhe trim edhe i mençur.  Ai i pat ndërruar emrat e rrugëve, nga shkinishtja në gjuhën shqipe. Sa mbaj mend unë, në Shipkovicë, rrugës që nga faltorja e deri te shtëpia e Baftjarit, ia vu emrin Rruga Rexhep Voka.  Me të njëjtin emër, ai propozoi asokohe që edhe rruga e e sotme “Shtipska” në Tetovë, të thirret Rexhep Voka, ngase atje jetonin Xheladin Voka e do kushërinj të tjerë të këtij dijetari të njohur, për veprën e të cilit ka botuar këto ditë, një libër shkencor, edhe dr.  Vehbi Bexheti. Resul Arifi përndryshe, ka dhënë një kontribut të denjë për Kosovën martire, dhe atë përgjatë viteve 1990-1999, duke dërguar ndihma të shumta, së bashku me Nazmiun e Sellcës, dhe atë, në një mënyrë të atillë konspirative, saqë as udbashët e as dreqi nuk u binte në gjurmë, një veprimtarie të këtillë, sa humane, po aq edhe të shenjtë.  Me një sinqeritet që i ka hije, ai rrëfen se si ka dërguar edhe në Malishevë ndihma të panumërta, ushqime e veshmbathje, për fëmijë e për të rritur. Është karakteristik fakti se këtë gjest të madhërishëm të altruizmit, të grumbullimit, ekspeditimit dhe shpërndarjes së ndihmave, nuk e ka bërë publike.  “Ka shumë gjëra që shqiptarët ende nuk i dinë”,- na thotë xha Resuli dhe shton : Shumëkush prej nesh, ende nuk e din se rrënjët e lashta të shqiptarizmit gjenden në katolicizëm.  Ne mnjakët, për shembull, pikërisht familja ime, që nga Xhema-Arifi-Veseli-Aliu-Isaki arrijmë, brez-pas-brezi, te Kola, i cili ka qenë njëri nga stërgjyshërit tanë me përkatësi konfesionale katolike.  Dhe kjo nuk prish punë ngase ata e shpëtuan Kosovën nga kthetrat e tërbuara të shovinizmit serbomadh.  Pastaj varri më i motshëm i Shipkovicës, është i Hodë Macit, që edhe ai ka qenë katolik dhe ky varr me gurë të hatashëm, gjendet pranë varrit të shenjtë, të tribunit të atdhedashurisë shqiptare të kësaj ane, Sadudin Gjurës.  

Kategoria:Biografi shqiptare
Kategoria:Heronj