Vegla (kthjellim)

Vegla është mjetë i thjeshtë, pjesë pajisjeve, organ apo element subjektiv.

shembull: Ia gjeti veglën diçkaje, ia gjeti anën, ja gjeti mjetin, Ia vuri veglën diçkaje, i shtoi diçka që nuk e ka, i uri a i ngjiti një isht.Fjalor i Gjuhës së Sotme Shqipe - Tiranë, 1980.

Mjetë i thjeshtë
Vegëla është mjetë i thjeshtë a përdorës që shërben për të bërë një punë ose për të kryer një veprim; në shumës janë disa përdorëse që së bashku shërbejnë për të bërë diçka. Vegla bujqësore, prerëse, sportive, punës. Pjesa themelore e mjetëve të prodhimit, ku hyjnë zakonisht mjetet mekanike të punës (makinat, pajisjet, aparaturat etj.) të cilat njeriu i përdor në procesin e prodhimit të të mirave materiale. Veglat e rojes, veglat e gjahut etj..

 Vegla bujqësore
 Vegla sportive
 Veglat e prodhimit
 Reparti i veglave*

 Pjesë e një pajisjeje 
Vegla është pjesë e një pajisjeje, e një mjeti, e një mekanizmi a një makine.
 Veglat e mullirit
 Vegla elektrike
 Vegla elektronike
 Veglat përgjuese

Trajta të ndryshme
Vegla mund të jetë mjetë me përbërje e me trajta të ndryshme, me tela, me pipëz, me tastierë etj., e të cilat luajn këngë e pjesë muzikore.
 Vegat muzikore
 Veglat frymore
 Veglat me tela

Avlëmend
Avlëmend, vegjë. Punon (end) në vegël).
Abstrakte
Njeri që vihet në shërbim të dikuj dhe bënë punën e tij, njeri a grup njerëzish, që i shërben vebërisht dikujt, shërbëtor.
 Vegël e verbër (qorre)
 Vegël e ndyerë
 Vegël politike
 Vegël e imperalizmit
 Vegël e armikut

Shembuj: Është bërë vegël e të tjerëve. Shërbente si vegël. E përdorte si vegël.

Biseda
Organ i brendëshem i njeriut që kyen një pnë të caktuar.
 Veglat e brendëshme
 Veglat tretëse

Krahinore
Veshi i një ene, vjegë
Burimi i të dhënave