Ruajtja e natyrës

Ruajtja e natyrës është filozofia morale dhe lëvizja e ruajtjes e fokusuar në mbrojtjen e specieve nga zhdukja, ruajtjen dhe restaurimin e habitateve, përmirësimin e shërbimeve të ekosistemit dhe mbrojtjen e diversitetit biologjik. Një sërë vlerash janë në themel të ruajtjes, të cilat mund të udhëhiqen nga biocentrizmi, antropocentrizmi, ekocentrizmi dhe sentientizmi,  ideologjitë mjedisore që informojnë praktikat dhe identitetet ekokulturore. Milstein, T. & Castro-Sotomayor, J. (2020). Routledge Handbook of Ecocultural Identity. London, UK: Routledge. https://doi.org/10.4324/9781351068840 Kohët e fundit ka pasur një lëvizje drejt konservimit të bazuar në prova, e cila kërkon përdorimin më të madh të provave shkencore për të përmirësuar efektivitetin e përpjekjeve të ruajtjes. Që nga viti 2018, 15% e tokës dhe 7.3% e oqeaneve ishin të mbrojtura. Shumë ambientalistë vendosin një objektiv për mbrojtjen e 30% të territorit tokësor dhe detar deri në vitin 2030.   Në vitin 2021, 16.64% e tokës dhe 7.9% e oqeaneve ishin të mbrojtura.   Raporti IPCC 2022 mbi ndikimet klimatike dhe përshtatjen, nënvizon nevojën për të ruajtur 30% deri në 50% të sipërfaqeve të tokës, ujërave të ëmbla dhe oqeaneve të Tokës – duke i bërë jehonë qëllimit 30% të Konventës së OKB-së për Biodiversitetin.   Në fund të fundit, këto lëvizje duhet të promovohen më tej për të inkurajuar biodiversitetin dhe për të ruajtur një ekosistem funksional.

 Prezantimi 
Qëllimet e ruajtjes përfshijnë ruajtjen e habitatit, parandalimin e shpyllëzimit, ruajtjen e lëndës organike të tokës, ndalimin e zhdukjes së specieve, reduktimin e mbipeshkimit dhe zbutjen e ndryshimeve klimatike. Pikëpamjet e ndryshme filozofike i udhëheqin konservatorët drejt këtyre qëllimeve të ndryshme.

Vlera kryesore që qëndron në themel të shumë shprehjeve të etikës së ruajtjes është se bota natyrore ka vlerë të brendshme dhe të paprekshme së bashku me vlerën utilitare – një pikëpamje e përcjellë nga pjesë të lëvizjes shkencore të ruajtjes dhe disa nga shkollat më të vjetra romantike të lëvizjes ekologjike. Filozofët i kanë kushtuar vlerë të brendshme aspekteve të ndryshme të natyrës, qofshin këto organizma individualë (biocentrizëm) ose tërësi ekologjike si speciet ose ekosistemet (ekolizmi). 

Më shumë shkolla utilitare të ruajtjes kanë një pikëpamje antropocentrike dhe kërkojnë një vlerësim të duhur të ndikimeve lokale dhe globale të veprimtarisë njerëzore mbi natyrën në efektin e tyre mbi mirëqenien njerëzore, tani dhe pasardhësve. Mënyra se si vlerësohen dhe shkëmbehen vlera të tilla mes njerëzve, përcakton kufizimet dhe imperativat sociale, politike dhe personale me të cilat praktikohet ruajtja. Kjo është një pikëpamje e zakonshme në lëvizjen moderne mjedisore. Ka një interes në rritje për zgjerimin e përgjegjësisë për mirëqenien njerëzore për të përfshirë mirëqenien e kafshëve të ndjeshme. Në vitin 2022, Mbretëria e Bashkuar prezantoi Aktin e Mirëqenies së Kafshëve (Sentience) i cili liston të gjithë vertebrorët, krustacet dekapod dhe cefalopodët si qenie të ndjeshme.  Degët e etikës së ruajtjes që fokusohen te individët e ndjeshëm përfshijnë ekofeminizmin  dhe ruajtjen e dhembshur. 

Në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, në vitin 1864 u botuan dy libra që hodhën themelet për traditat romantike dhe të nevojshme të ruajtjes në Amerikë. Botimi pas vdekjes i " Walden " të Henry David Thoreau-t krijoi madhështinë e natyrës së paprishur si një kështjellë për të ushqyer shpirtin e njeriut. Një libër shumë i ndryshëm nga ai George Perkins Marsh-it, Njeriu dhe Natyra, i nëntitulluar më vonë "Toka si Modifikuar nga Veprimi Njerëzor", katalogoi vëzhgimet e tij për njeriun duke rraskapitur dhe ndryshuar tokën nga e cila rrjedh ushqimi i tij.

Etika e ruajtjes së konsumatorit është përcaktuar si qëndrimet dhe sjelljet e mbajtura dhe të përfshira nga individët dhe familjet që në fund të fundit shërbejnë për të reduktuar konsumin e përgjithshëm shoqëror të energjisë.   Lëvizja e ruajtjes ka dalë nga përparimet e arsyetimit moral.  Një numër i madh i filozofëve dhe shkencëtarëve e kanë bërë të mundur maturimin e tij duke marrë në konsideratë marrëdhëniet midis qenieve njerëzore dhe organizmave me të njëjtën ashpërsi.  Kjo etikë sociale lidhet kryesisht me blerjen lokale, blerjen morale, përdorimin e qëndrueshëm dhe efikas të burimeve të rinovueshme, moderimin e përdorimit shkatërrues të burimeve të fundme dhe parandalimin e dëmtimit të burimeve të përbashkëta si cilësia e ajrit dhe ujit, funksionet natyrore të një tokë e gjallë dhe vlera kulturore në një mjedis të ndërtuar. Këto praktika përdoren për të ngadalësuar shkallën e përshpejtimit në të cilën po ndodh zhdukja. Origjina e kësaj etike mund të gjurmohet në shumë besime të ndryshme filozofike dhe fetare; domethënë këto praktika janë përkrahur në shekuj. Në të kaluarën, konservatorizmi është kategorizuar nën një spektër pikëpamjesh, duke përfshirë konservatorizmin antropocentrik, utilitar dhe pikëpamjet ekopolitike të gjelbra radikale ekocentrike. 

 Terminologjia 
Në përdorim të zakonshëm, termi i referohet veprimtarisë së mbrojtjes sistematike të burimeve natyrore si pyjet, duke përfshirë diversitetin biologjik. Carl F. Jordan e përkufizon termin si: 

Ndërsa ky përdorim nuk është i ri, ideja e ruajtjes biologjike është aplikuar në parimet e ekologjisë, biogjeografisë, antropologjisë, ekonomisë dhe sociologjisë për të ruajtur biodiversitetin.

Vetë termi "konservim" mund të mbulojë koncepte të tilla si diversiteti kulturor, diversiteti gjenetik dhe koncepti i lëvizjeve të ruajtjes së mjedisit, kurimi i bankës së farave (ruajtja e farave) dhe koordinimi i bankës së gjeneve (ruajtja e materialit gjenetik të kafshëve). Këto shpesh përmblidhen si prioritet për të respektuar diversitetin.

Shumë lëvizje të kohëve të fundit në konservim mund të konsiderohen si një rezistencë ndaj komercializmit dhe globalizimit. "Slow Food" është pasojë e refuzimit të këtyre si prioritete morale dhe përqafimit të një stili jetese më të ngadaltë dhe më të fokusuar në vend.

Jetesa e qëndrueshme është një mënyrë jetese që njerëzit kanë filluar të adoptojnë, duke nxitur marrjen e vendimeve që do të ndihmonin në mbrojtjen e biodiversitetit.  Ndryshimet e vogla të stilit të jetesës që nxisin qëndrueshmërinë do të grumbullohen përfundimisht në përhapjen e diversitetit biologjik. Rregullimi i etiketimit ekologjik të produkteve nga peshkimi, kontrolli për prodhimin e qëndrueshëm të ushqimit ose mbajtja e dritave të fikura gjatë ditës janë disa shembuj të jetesës së qëndrueshme.   Megjithatë, jeta e qëndrueshme nuk është një qasje e thjeshtë dhe pa komplekse. Një Raport Brundtland i vitit 1987 shpjegon nocionin e qëndrueshmërisë si një proces ndryshimi që duket i ndryshëm për të gjithë: "Nuk është një gjendje fikse harmonie, por më tepër një proces ndryshimi në të cilin shfrytëzimi i burimeve, drejtimi i investimeve, orientimi i zhvillimit teknologjik dhe ndryshimet institucionale janë bërë në përputhje me nevojat e së ardhmes dhe të tanishme. Ne nuk pretendojmë se procesi është i lehtë apo i drejtpërdrejtë.”  E thënë thjesht, jeta e qëndrueshme bën një ndryshim duke përpiluar shumë veprime individuale që inkurajojnë mbrojtjen e diversitetit biologjik.

 Konservimi i bazuar në prova 
Konservimi i bazuar në dëshmi është aplikimi i provave në veprimet e menaxhimit të ruajtjes dhe në hartimin e politikave. Përkufizohet si vlerësimi sistematik i informacionit shkencor nga botimet dhe tekstet e botuara, të rishikuara nga kolegët, përvojat e praktikuesve, vlerësimi i pavarur i ekspertëve dhe njohuritë lokale dhe vendase mbi një temë specifike të ruajtjes. Kjo përfshin vlerësimin e efektivitetit aktual të ndërhyrjeve të ndryshme të menaxhimit, kërcënimeve dhe problemeve në zhvillim dhe faktorëve ekonomikë. 

Konservimi i bazuar në prova u organizua bazuar në vëzhgimet se vendimmarrja në konservim bazohej në intuitën dhe përvojën e praktikantëve, duke shpërfillur shpesh format e tjera të provave të sukseseve dhe dështimeve (p.sh.: informacioni shkencor). Kjo ka çuar në rezultate të kushtueshme dhe të dobëta.  Konservimi i bazuar në prova ofron akses në informacion që do të mbështesë vendimmarrjen përmes një kuadri të bazuar në prova të "çfarë funksionon" në konservim. 

Qasja e bazuar në prova ndaj konservimit bazohet në praktikën e bazuar në prova e cila filloi në mjekësi dhe më vonë u përhap në infermierinë, arsimin, David G. Hebert, (2022), “Nature Conservation and Music Sustainability: Fields with Shared Concerns", Canadian Journal of Environmental Education, 25, p.175–189. psikologjinë dhe fusha të tjera. Është pjesë e lëvizjes më të madhe drejt praktikave të bazuara në prova.

 Shih edhe 
 Natyra
 Kapitali natyror
 Mbrojtja e mjedisit
 Mjedisi natyror
 Burim natyror

 Lidhjet e jashtme 
 Zonat e mbrojtura dhe ruajtja në botën tonë në të dhëna
 Fjalori i historisë së ideve : Ruajtja e burimeve natyrore
 Për gjeneratat e ardhshme, një dokumentar kanadez se si etika e ruajtjes ndikoi në parqet kombëtare
 Lista e kategorive --- Religion-Online.org "Ekologji/Mjedis"

 Referime 

Kategoria:Pemë
Kategoria:Ruajtje e natyrës
Kategoria:Ruajtje e mjedisit
Kategoria:Bimë
Kategoria:Mjedisi dhe shoqëria