Shqiptarofobia

Shqiptarofobia ose albanofobia është urrejtja ndaj shqiptarëve, që është kryesisht e përhapur në Serbi, Mal të Zi, Maqedoni të Veriut dhe Greqi.

 Origjina dhe forma 
Albanofobia mund të grupohet në dy kategori:
 Albanofobia si ksenofobike – duke iu referuar stereotipeve në vendet me një numër të konsiderueshëm të emigrantëve shqiptarë, si  në Greqi, Itali, Zvicër dhe Francë.
 Albanofobia si nacionaliste – duke iu referuar stereotipeve në vendet me çeshtje aktive rreth përkatësisë etnike shqiptare në rajon, më së shpeshti në vendet ish–jugosllave (si Maqedoni, Serbi, Mal të Zi). E dyta, ka më shumë gjasa të jetë i lidhur me termin anti-shqiptarizëm.

 Sipas vendeve 
 Në Serbi
Artikujt kryesor: Shqiptarofobia në Greqi, Doktrina e shenjtë serbe.

Albanofobia ka qenë prezente në Serbi shekujt e fundit, por mori përmasa të reja pas fillimit të shpërbërjes së Jugosllavisë. Gjatë kohës së regjimit të Sllobodan Millosheviqit si president i vendit, të ishe albanofob ishte de facto e ligjshme. Kjo urrejtje ndaj shqiptarëve është përkrahur edhe nga institucionet shtetërore serbe dhe shtypi serb. Kjo ka vazhduar edhe pas rrëzimit të Milosheviqit në vitin 2001.International Centre Against Censorship. "Forging War: The Media in Serbia, Croatia and Bosnia-Herzegovina". International Centre Against Censorship, Article 19. Avon, United Kingdom: Bath Press, May 1994. P55

 Në Republikën e Maqedonisë 
Albanofobia në Republikën e Maqedonisë shënoi rritje gjatë dhe pas konfliktit maqedono-shqiptar në vitin 2001. Ka pasur incidente që nga shtypi ndërkombëtar janë quajtur veprime albanofobike.
Ne rastin e zgjedhjeve te vitit 2017 Presidenti George Ivanov  nuk pranon përdorimin e shqipes përtej zonave lokale ku shqiptarët përbëjne shumicë derrmuese.

 Në Greqi Artikulli kryesor: Shqiptarofobia në GreqiFilloi si fushatë kundër sistemit komunist por u kalua si mbi njerëzit dhe individët deri në denigrimin e individëve. 
Krimet kundër emigrantëve shqiptarë në Greqi shumë herë janë karakterizuar nga shtypi grek si albanofobi.

Fjala Turkalvanos (greqisht: Τουρκαλβανός, sh. Τουρκαλβανοί, Tourkalvanoi) është një term etnografik dhe fetar që përdoret nga grekët për myslimanët shqiptarë nga 1715 dhe më pas.Millas, Iraklis (2006). "Tourkokratia: History and the image of Turks in Greek literature." South European Society & Politics. 11. (1):  50. “The ‘timeless’ existence of the Other (and the interrelation of the Self with this Other) is secured by the name used to define him or her. Greeks often name as ‘Turks’ various states and groups—such as the Seljuks, the Ottomans, even the Albanians (Turkalvanoi)”.Nikolaou, 1997, p. 313: "Il est à signaler que dans ces contrées s'étaient installés, probablement vers 1715 et après 1770, des Albanais musulmans (Turcalbanais), qui furent l'un des facteurs de diffusion de l'islam." Në një kuptim më të gjerë, termi përfshinte elitat politike dhe ushtarake myslimane shqiptare dhe turke të administratës osmane në Ballkan.Umut Özkırımlı & Spyros A. Sofos (2008). Tormented by history: nationalism in Greece and Turkey.Columbia University Press. , p. 50: "...the so-called Tourkalvanoi, a composite term literally translated as 'Turkalbanians' and used to denote the Turkish and Albanian Muslim elites and military units that represented Ottoman domination in the Balkans) Termi rrjedh nga një identifikim i myslimanëve me osmanët dhe/ose turqit, për shkak të sitemit administrativ të miletit të Perandorisë Osmane për klasifikimin e popujve sipas fesë, në të cilin mileti mysliman luajti rolin udhëheqës.Nitsiakos, Vassilis (2010). On the border: Transborder mobility, ethnic groups and boundaries along the Albanian-Greek frontier. LIT Verlag. p. 200. "Who and what was this man, beyond the myth of the “Turkish Albanian satrap” cultivated in Greece? I think of how astonished my students always look when I tell them that Ali Pasha was not Turkish but Albanian. I explain that this unclear, ideologically and sentimentally charged term, “Turkish-Albanian”, only refers to Muslim Albanians, through a general identification of Turks with Muslims, which is related to the millet system of administration used by the Ottomans to classify populations."

Nga mesi i shekullit XIX, termi Turk dhe nga fundi i shekullit XIX, termi i i prejardhur Turkoshqiptarë janë përdorur si një shprehje poshtëruese për individët dhe komunitetet shqiptare myslimane,Megalommatis, M. Cosmas (1994). Turkish-Greek Relations and the Balkans: A Historian's Evaluation of Today's Problems. Cyprus Foundation. p. 28. “Muslim Albanians have been called “Turkalvanoi” in Greek, and this is pejorative.”Karpat, Kemal H. (2001). The politicization of Islam: reconstructing identity, state, faith, and community in the late Ottoman state. Oxford University Press. p. 342. “After 1856, and especially after 1878, the terms Turk and Muslim became practically synonymous in the Balkans. An Albanian who did not know one word of Turkish thus was given the ethnic name of Turk and accepted it, no matter how much he might have preferred to distance himself from the ethnic Turks.”Tzanelli, Rodanthi (2008). Nation-building and identity in Europe: The dialogics of reciprocity. Palgrave Macmillan. p. 62. “Consequently, at the beginning of the 1880s the Greek press openly incited anti-Albanian hatred, associating the Albanian irredentists with Turkish anti-Greek propaganda, and baptizing them Vlachs and ‘Turkalbanian brigands’ (Aión. 10 and 14 July 1880; Palingenesía, 3 April 1881).”Nikolopoulou, Kalliopi (2013). Tragically Speaking: On the Use and Abuse of Theory for Life. University of Nebraska Press. p. 299. “Instead of the term “Muslim Albanians”, nationalist Greek histories use the more known, but pejorative, term “Turkalbanians”. dhe si një shprehje imperialiste dhe raciste.Pettifer James, (2009). Woodhouse, Zerva and the Chams: Exploring Second World War heritage. Onufri. p.25. "The Chams are only referred to in the section of the book called ‘Minor Armed Collaborators’, and the entire Cham community in Epirus is thus tarred with collaborationist brush, and described in what can only be called imperialist-racialist- terms as a ‘Moslem People commonly called Turk-Albanians’. In this book Woodhouse laid down the orthodoxy in which the Chams were afterwards seen in British historiography for two generations by adopting the terminology of the Greek extreme Right."

Shqiptarët kanë shprehur mospërputhje ndaj termit Turk dhe formës së saj të prejardhur Turkoshqiptarë'' në lidhje me përdorimin e këtyre termave në referencë ndaj tyre.League of Nations (October 1921). "Albania". League of Nations –Official Journal.8: 893. "The memorandum of the Albanian government… The memorandum complains that the Pan-Epirotic Union misnames the Moslem Albanians as “Turco-Albanians”".Hart, Laurie Kain (1999). "Culture, Civilization, and Demarcation at the Northwest Borders of Greece". American Ethnologist. 26. (1): 207. "In 1919, then, the Albanians attacked the Greek concept of national consciousness and civilization as a thinly disguised transformation of the utopia of the Greek Patriarch (which, to stress the "Oriental" connotations, they often called Ottoman or Byzantine): a utopia of many nations under one religion (subordinate to the Greek element). In reaction, the Albanian utopia crystallized as the logical opposite to that of the Greeks. Emphasizing blood and kinship through the medium of language, it constituted itself as profoundly indifferent to religious divisions-and on these grounds both Western and modern. Greek spokesman Cassavetes conflated Moslem Albanian and Turk, comparing the Greeks in southern Albania to Armenians (1921:473) at the mercy of the "Moslem element" (1921:471). Albanian official Vrioni responded that, quite to the contrary, Albanians have nothing in common with Turks. There is certainly no such creature as a Turko-Albanian, he argued: "The Turk belongs to the Turanian race, whereas the Albanian belongs to an Arian race" (1921:478)."

 Në Shqipëri 
"Albanofobia" edhe pse e keqkuptuar si term, ka filluar të përdoret si e tillë edhe në mesin e shqiptarëve, kur ata japin kritika shumë të drejta ndaj një problemi shoqëror, jo vetëm që s'janë konform me etikën e vendit, por edhe me atë ndërkombëtare.

Kështu, ish-kryeministri i Shqipërisë, Sali Berisha, duke dashur që të mbrojë gjestin e bërë nga futbollisti Kaçe (i cili reklamoi veshjen me simbolin dhe shenjën e UÇK-së, edhe pse ai luan futboll profesionist) deklaron: “Albanofobët po e konsiderojnë fanelën me shenjën e UÇK-së, sikur të jetë edhe më e keqe se ato shenjat e Hitlerit”, duke i'u referuar jo vetëm grekëve, por edhe atyre shqiptarëve të kritikave.

 Në Kosovë 
Kryesisht është prezente në mesin e minoritetit serb, të cilët jetojnë në Kosovë.

 Shiko dhe 
 Shqiptarofobia në Greqi
 Shqiptarofobia në Serbi
 Shqiptarizimi

 Referime 

Kategoria:Ndjenja kundër shqiptare
Kategoria:Diskriminimi në Itali
Kategoria:Diskriminimi në Greqi
Kategoria:Diskriminimi në Serbi
Kategoria:Diskriminimi në Maqedoni të Veriut
Kategoria:Diskriminimi në Mal të Zi