Diego Maradona

Diego Armando Maradona (30 tetor 1960 – 25 nëntor 2020) ishte një ish futbollist dhe trajner profesionist argjentinas. Ai konsiderohet si një nga lojtarët më të mirë të të gjitha kohërave dhe është një nga dy fituesit e çmimit FIFA Lojtari i Shekullit 20të.

Maradona ishte një organizator i avancuar i cili luante në pozicionin klasik të numrit 10. Ai dallohej për vizionin, pasimet, kontrollin e topit dhe driblimet, të cilat ai i kombinonte me fizikun e vogël dhe shkathtësinë, duke bërë që ai të manovronte më mirë se çdo lojtar tjetër. Prezenca e tij në fushë dhe cilësitë si lider kishin një ndikim të madh në performancat e ekipit të tij. Përveç aftësive të tij si organizator, Maradona ishte gjithashtu një golashënues dhe një specialist në gjuajtjet e lira. Ai ishte një talent i rrallë në fëmijërinë e tij, gjatë së cilës mori edhe pseudonimin El Pibe de Oro (Fëmija i Artë), e cila do t'i qëndronte krah përgjatë gjithë karrierës së tij.

Maradona u bë lojtari i parë në histori që e theu rekordin e transferimit më të shtrenjtë dy herë: në vitin 1982 kur u transferua te Barcelona për 5 milion £ dhe në vitin 1984 kur kaloi te Napoli për 6.9 milion £. Në karrierën e tij, Maradona luajti për Argentinos Juniors, Boca Juniors, Barcelonën, Napolin, Seviljen, dhe Newell's Old Boys. Klubi ku Maradona u dallua më shumë ishte Napoli, me të cilën fitoi dy tituj të Serie A. Ai gjithashtu ka pasur probleme në jetën e tij jashtë futbollit, duke u përjashtuar nga Napoli pasi u zbulua se ai konsumonte kokainë.

Maradona luajti 91 ndeshje dhe shënoi 34 gola me kombëtaren argjentinase. Ai mori pjesë në katër edicione të FIFA Kupës së Botës, përfshirë në edicionin e suksesshëm 1986, ku ai ishte kapiten dhe udhëhoqi ekipin në fitoren kundër Gjermanisë Perëndimore në finale; ai gjithashtu fitoi Topin e Artë si lojtari më i mirë i turnamentit. Në ndeshjen çerek-finale, ai shënoi dy gola në një fitore 2–1 kundër Anglisë e cila hyri në histori për dy arsye: golin e parë ai e shënoi me dorë, e njohur gjerësisht si "Dora e Zotit", e cila nuk u vu re nga gjyqtari i ndeshjes kurse të dytin e shënoi me një aksion individual gjatë së cilës ai vrapoi mbi 60 metra dhe dribloi pesë lojtarë kundërshtar. Ky gol u shpall "Goli i Shekullit" nga tifozët në një sondazh online në uebfaqen e FIFAs.

 Jeta 

Më 20 tetor 1976, Maradona ka bërë debutimin e tij profesionale me Argentinos Juniors, dhjetë ditë para ditëlindjes së tij të gjashtëmbëdhjetë. [4] Ai luajti atje në mes 1976 dhe 1981, para transferimit të tij £ 1 milion Boca Juniors. Duke u bashkuar skuadrës në gjysmë të rrugës përmes sezonin 1981, Maradona ka luajtur me 1982, dhe siguroi medaljen e fituesit të parë të tij ligë. Luan Përderisa për Argentinos Juniors, anglisht klubit Dinamo e Bashkuara të vënë në një ofertë prej 180.000 £ për shërbimet e tij, por është refuzuar ofertën.

Pas Kupës së Botës 1982, në qershor, Maradona u transferua te Barcelona në Spanjë për një rekord botëror pastaj £ 5m. [4] Në vitin 1983, sipas trajnerit César Luis Menotti, Barcelona dhe Maradona fitoi Copa del Rey (kupa e Spanjës vjetor kombëtare të konkurencës ), duke mposhtur Real Madrid, dhe Super Cup spanjoll, duke mposhtur Athletic de Bilbao. Megjithatë, Maradona kishte një mbajtje të vështirë në Barcelonë. [8] parë një garë force me hepatit, atëherë një këmbë të thyer e shkaktuar nga një i sëmurë në kohë të trajtuar nga Goikoetxea Andoni Athletic Bilbao është e rrezikuar karrierën e tij, [4], por forca fizike Maradona dhe vullnet bërë të e mundshme për atë që së shpejti të kthehet në fushë. Në Barcelonë, Maradona u në konfliktet e shpeshta me drejtorët e ekipit, sidomos presidenti i klubit, Josep Lluís Núñez, që kulmuan me një kërkesë që do të transferohen nga Camp Nou në vitin 1984. Ai u transferua në Napoli në Serie A e Italisë për një tarifë rekord, £ 6.9 milion.

Në Napoli, Maradona arriti kulmin e karrierës së tij profesionale. Ai shpejt u bë një yll Adored midis tifozëve të klubit, dhe në kohën e tij ai ka ngritur ekipin në epokën më të suksesshme në historinë e saj. Udhëhequr nga Maradona, Napoli fitoi vetëm e tyre Seria A italiane në kampionatin 1986/87 dhe 1989/1990, duke e vendosur në ligën e dytë dy herë, në 1987/88 dhe 1988/89. Nderon të tjera gjatë periudhës Maradona në Napoli të përfshira Coppa Italia në vitin 1987, (vendi i dytë në Coppa Italia në vitin 1989), Kupën UEFA në vitin 1989 dhe Supercup italiane në vitin 1990. Maradona ishte golashenuesi më të lartë në Serie A në 1987/88.

Megjithatë, gjatë kohës së tij në Itali, probleme personale Maradona u rrit. Përdorimin e tij kokainë vazhdueshëm, dhe ai mori US $ 70,000 në dënime nga klubi i tij për të zhdukur lojra dhe praktikat, gjoja për shkak të "stresit". [9] Ai pati një skandali ka lidhje me një bir i paligjshëm, dhe ai ishte gjithashtu objekt i disa dyshime lidhur me një miqësi të dyshuar me Kamorrës. [10] [11] [12] [13] [14]

Pasi shërbeu një ndalimi 15-mujor për dështimin e një test të drogës për kokainë, Maradona u largua turp në Napoli në 1992. Me kohë ai u bashkua me ekipin e tij të ardhshëm, Sevilja (1992-93), ai nuk kishte luajtur futboll profesional për dy vjet, dhe ai kurrë nuk do të arrijë përsëri lartësitë e tij të mëparshme. Në vitin 1993 ai luajti për Newell's Old Boys dhe në 1995 ai u kthye në Boca Juniors për 2 vjet. [4]

Maradona gjithashtu u paraqit për Tottenham Hotspur në një ndeshje miqësore kundër Inter Milan, pak para se kupa 1986 botë. Ndeshja ishte rekomandim Ossie Ardiles ', i cili këmbënguli Maradona shoku i tij ka luajtur, e cila fitoi 2-1 Tottenham. Ai ka luajtur së bashku me Glenn Hoddle, i cili hoqi dorë numrin e tij dhjetë këmishën për Argjentinës. Maradona do të shkonin për në driblim Hoddle kaluar gjatë "Qëllimi i tij i shekullit" kundër Anglisë në Kupën e Botës në atë vit.

 Statistikat 

|-
|1976||rowspan="5"|Argentinos Juniors||rowspan="5"|Primera División||11||2||colspan="2"|-||colspan="2"|-||11||2
|-
|1977||49||19||colspan="2"|-||colspan="2"|-||49||19
|-
|1978||35||25||colspan="2"|-||colspan="2"|-||35||25
|-
|1979||27||26||colspan="2"|-||colspan="2"|-||27||26
|-
|1980||45||43||colspan="2"|-||colspan="2"|-||45||43
|-
|1981||Boca Juniors||Primera División||40||28||colspan="2"|-||colspan="2"|-||40||28

|-
|1982–83||rowspan="2"|Barcelona||rowspan="2"|La Liga||20||11||5||3||4||5||29||19
|-
|1983–84||16||11||4||1||3||3||23||15

|-
|1984–85||rowspan="7"|Napoli||rowspan="7"|Serie A||30||14||6||3||colspan="2"|-||36||17
|-
|1985–86||29||11||2||2||colspan="2"|-||31||13
|-
|1986–87||29||10||10||7||2||0||41||17
|-
|1987–88||28||15||9||6||2||0||39||21
|-
|1988–89||26||9||12||7||12||3||50||19
|-
|1989–90||28||16||3||2||5||0||36||18
|-
|1990–91||18||6||3||2||4||2||25||10

|-
|1992–93||Sevilla||La Liga||26||5||3||3||colspan="2"|-||29||8

|-
|1993–94||Newell's Old Boys||Primera División||7||0||colspan="2"|-||colspan="2"|-||7||0
|-
|1995–96||rowspan="3"|Boca Juniors||rowspan="3"|Primera División||11||3||colspan="2"|-||colspan="2"|-||11||3
|-
|1996–97||13||2||colspan="2"|-||colspan="2"|-||13||2
|-
|1997–98||6||2||colspan="2"|-||colspan="2"|-||6||2
240||150||colspan="2"|-||colspan="2"|-||240||150
62||27||12||7||7||8||81||42
188||81||54||29||25||5||267||115
490||258||66||36||32||13||588||307
|}

 Referime 

Kategoria:Lindje 1960
Kategoria:Vdekje 2020
Kategoria:Futbollistë argjentinas
Kategoria:Futbollistë në kombëtaren argjentinase
Kategoria:Futbollistë në Argentinos Juniors
Kategoria:Futbollistë në Boca Juniors
Barcelona
Kategoria:Futbollistë në S.S.C. Napoli
Sevilla
Kategoria:Futbollistë në Newell's Old Boys
Kategoria:Futbollistë në Serie A
Kategoria:Futbollistë në La Liga
Kategoria:Trajnerë argjentinas futbolli
Kategoria:Trajnerë në Mandiyú de Corrientes
Kategoria:Trajnerë në Racing Club de Avellaneda
Kategoria:Trajnerë në kombëtaren argjentinase
Kategoria:Futbollistë në 1982 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në 1986 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në 1990 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Futbollistë në 1994 FIFA Kupën e Botës
Kategoria:Lojtarë fitues të FIFA Kupës së Botës
Kategoria:FIFA 100