Kanibalizmi

Kanibalët në histori, në fazat më të ulëta të zhvillimit të shoqërisë janë njerëzit që hanin mishin e njeriut, njeringrënës si dhe fjalë e kuptim t keq për njerëzit shumë të egër, gjakatar e mizor.  

Kanibalizëm (nga Caníbalis, emri spanjoll për njerëzit Carib), i quajtur gjithashtu anthropophagy, është veprim ose praktikë e njerëzve të hahet mishi i qenieve të tjera njerëzore.  

Termi "kanibalizëm" është përdorur edhe në zoologji të thotë akti i çdo anëtari të konsumojnë lloje të llojit të vet. Shprehja "cannibalization" është metaforike në Përveç kësaj përdoren jashtë fushave biologjike për t'iu referuar ripërdorimin e pjesëve apo ide ose në situata të tilla si, kur një kompani e asete të hani në pasuritë e saj të tjera. Ky artikull është për kanibalizëm njeriut.

Kanibalizëm ka qenë kohët e fundit si praktikuar dhe e dënoi ashpër në disa luftëra, sidomos në LiberiCannibalism in Liberia war - Seen in front of camera and commander boasts about it dhe Kongo.UN call against cannibalism on the BBC website.  Sot, Korowai janë një nga fiset e shumë pak besonin ende për të ngrënë mishin e njeriut.  Kjo është e gjithashtu i njohur ende të praktikohet si ritual dhe në luftë me fise të ndryshme Melanesian.A cannibal practicing tribe by the BBC recorded on YouTube

Kanibalizëm ishte e përhapur në të fundit midis njerëzve në të gjithë botën, duke vazhduar në shekullin 19 në disa kultura të izoluar South Pacific. Neanderthals besohet se kanë praktikuar kanibalizëm.  Në mesin e njerëzve moderne ka qenë praktikuar nga grupe të ndryshme. Në të kaluar, ka qenë praktikuar nga njerëzit në Evropë, Amerika e Jugut, Indi,Indian doc focuses on Hindu cannibal sect. MSNBC. October 27, 2005. Zelanda e Re, Australi, Ishujt Solomon,  pjesë e Afrikën Perëndimore  dhe Afrikën Qendrore, disa nga ishujt e Polinezi, Guinea e Re, Sumatra, dhe Fixhi, zakonisht në ritualet e lidhura me luftë fisnore.  Fixhi që dikur njihej si "kanibal Ishujt".  Dëshmi e kanibalizëm është gjetur në rrënojat Canyon Chaco e kulturës Anasazi. 

Praktikë të lidhura ngushtë e në Evropë headhunting vazhdoi deri në fillim të shekullit 20 në Gadishullin Ballkanik dhe në fund të Mesjetës në Irlandë dhe pritjen skocez.

 Arsyet për kanibalizëm 
Arsyet për kanibalizëm përfshijnë në vijim:

 Si e sanksionuar nga një normë kulturore   
 Nga domosdoshmëri në situata ekstreme nga uria
 Shkaktuar nga sëmundje mendore apo sociale deviancy
Vini re  se kanibalizëm nuk është përmendur në indeks formale e marrëzi, diagnostikuese dhe Statistikor Manuali i çrregullimeve mendor, me sa duket gjë e rrallë për shkak të saj. Literaturë mjekësore në temë është gjithashtu rrallë. Cecil Adams diskutuar këtë në një botim të vitit 2004 në kolonën e njohur të gazetës së tij Dope Drejt e titulluar "Hani ose të hahet : A kanibalizëm një patologji të listuara në DSM-IV ?"

Nuk janë krejtësisht të dy llojet e sjelljeve kanibalit sociale ; endocannibalism (të hahet njerëzve nga komuniteti njëjtë) dhe exocannibalism (të hahet njerëzve nga komunitetet e tjera).

Një dallim etike të veçanta mund të bëhen për të paraqes në mes praktikës për vrasjen e një njeriut për ushqim (kanibalizëm vrasës) kundrejt të hahet mishi i një personi i cili është tashmë i vdekur (necro-kanibalizëm)

 Pamje e përgjithshme 
Stigmatizimit shoqëror kundër kanibalizëm ka qenë përdorur si një aspekt të propagandës kundër një armiku duke akuzuar ata për veprat e kanibalizëm për të ndarë ato nga njerëzimi e tyre. Fis Carib në Antilles Vogël, nga i cili buron fjala kanibalizëm, për shembull, fituar një reputacion të gjatë si cannibals pas regjistrimin e legjendat e tyre nga Fr. Breton në shekullin e 17. Disa polemika ekziston mbi saktësinë e këtyre legjendave dhe prevalenca e kanibalizëm aktuale në kulturë.

Gjatë periudhës së tyre të zgjerimit në kanibalizëm 15 përmes shekujve 17, evropianët të barazuar me të keqen dhe egërsi. Në shekullin e 16, Papa IV shpallur të pafajshëm kanibalizëm një mëkat që meritojnë të dënohen nga të krishterët me forcën e armëve dhe mbretëresha Izabela e Spanjës urdhër të prerë që kolonistët spanjisht vendasit mund vetëm ligjërisht robëroj që ishin cannibals, duke i dhënë kolonistët një interes ekonomik në marrjen e akuzave të tilla . Kjo është përdorur si një justifikim për punësimin e mjete të dhunshme për të vë nën kontroll njerëzit vendas. Këtë teme daton në llogaritë e Kolombit "nga një grup i egër kinse njeriu-ngrënësit që banonin në ishujt Karaibe dhe pjesë e Jugut të quajtur Amerikë Caniba, i cili na dha fjalën kanibal. [22]

Fisi i Korowai Papua juglindore mund të jetë një nga fiset e fundit i mbetur gjallë në botë të angazhohen në kanibalizëm, edhe pse nuk kanë qenë raportet e medias për ushtarë / rebelëve në Republikën Demokratike të Kongos dhe Liberi pjesë të hahet trupit [23] për të trembur fëmijët ushtarë ose robërve. [24] Marvin Harris ka analizuar kanibalizëm dhe tabu të tjera ushqimore. Ai argumentoi se ishte e zakonshme kur njerëzit jetonin në grupe të vogla, por u zhduk në tranzicion për të shteteve, duke Aztecs një përjashtim.

Një rast i njohur mirë për kanibalizëm morg është ai i fisit Fore ne New Guinea e cila rezultoi në përhapjen e sëmundjes prion Kuru. Besohet shpesh të dokumentuara mirë, edhe pse nuk ka dëshmitarë kanë qenë ndonjëherë në dorë. Disa studiues argumentojnë se edhe pse ishte ndarje postmortem praktikë gjatë ritet e varrimit, kanibalizëm nuk ishte. Marvin Harris theorizes se kjo ndodhi gjatë një periudhe uria koincidon me ardhjen e evropianëve dhe u rationalized si një rit fetar.

Në para-mjekësi moderne, një shpjegim për kanibalizëm deklaroi se ndodhi brenda një humor i zi i hidhur, e cila, duke u paraqitur në linings e barkushe, prodhuar etje për mish njerëzor. [25]

Disa hulumtime tani-sfiduar marrë një sasi të madhe të vëmendjes të shtypit, kur shkencëtarët sugjeruan se njeriu në fillim mund të ketë praktikuar kanibalizëm. Vonë reanalysis të dhënave gjetur probleme serioze me këtë hipotezë. Sipas hulumtimeve origjinale, shënuesit gjenetik gjenden zakonisht në njerëzit modern në të gjithë botën tregojnë se shumë njerëz sot mbajnë një gjen që evoluar si mbrojtje kundër sëmundjeve të trurit të cilat mund të përhapen nga konsumojnë trurin e njeriut. [26] Më vonë reanalysis e kërkesave të dhënave të ketë gjetur një paragjykim mbledhjes së të dhënave, gjë që çoi në një përfundim të gabuar: [27] që në disa raste fajin për incidentet e pretenduar si prova i është dhënë për të "kulturave primitive" lokale, ku në fakt u praktikuar kanibalizëm nga hulumtuesit, të mbytur detarëve ose të dënuar ikur.

 Si shpifje kulturore 
Raportet e pabaza të kanibalizëm shkaktonte kanë të bëjnë rastet e kanibalizëm midis kulturave që tashmë janë përbuzur ndryshe, kishin frikë, ose pak të njohur. Në antikitet, raportet e greke të kanibalizëm, (kjo shpesh quhet anthropophagy në këtë kontekst) ishin të lidhura me jo-barbarë largët helenik, të larguara ose tjetër në mitologji greke për të "botës primitive" chthonic që i parapriu ardhjen e perëndive madhështor : shih qartë refuzimin e sakrificës njerëzore në banket njeringrënës përgatitur për Olympians nga Tantall e Pelops, birit të vet.  Të gjitha të Detit të Jugut Islanders ishin cannibals aq sa armiqtë e tyre ishin të shqetësuar. Kur Essex whaleship u përplasën dhe zhytur nga një balenë në 1820, kapiten i prirur për të lundrojë 3.000 milje kundër erës në Kili më tepër se 1400 milje në drejtimin e erës të Marquesas sepse ai kishte dëgjuar ishin Marquesans cannibals.  Ironikisht shumë nga të mbijetuarit e anijembytje drejtuar në kanibalizëm në mënyrë që të mbijetojnë.

Megjithatë, Herman Melville për fat të mirë ka jetuar me Typees Marquesan (Taipi), thuhet të ketë qenë më vicioz të fiseve njeringrënës grupit të ishujve, por edhe mund të ketë dëshmi e dëshmitarë të kanibalizëm. Në Typee autobiografike romanin e tij, ai duke parë raportet e kryeson dhe që ka mbledhur dëshmi të forta se udhëheqësit e fiseve të konsumuar ceremonially trupat e luftëtarëve të vrarë e fisit fqinj, pas një përleshje.

William Arens, autor i Man-Eating Miti: Antropologji dhe Anthropophagy (New York: Oxford University Press, 1979, ISBN 0-19-502793-0), pyetje besueshmërinë e raporteve të kanibalizëm dhe argumenton se përshkrimi nga një grup i njerëzve të një populli si cannibals është një pajisje konsistent dhe të provueshme ideologjik dhe retorik për të krijuar epërsi kulturore të perceptuar. Arens bazat tezën e tij në një analizë të hollësishme të rasteve të shumta "klasik" të kanibalizëm kulturor të cituara nga hulumtuesit, misionarët, dhe antropologët. Gjetjet e tij ishin që shumë ishin të kalonte në racizmit, pabaza, ose në bazë të dorës së dytë apo dëshmi thashetheme. Në lëvrim literaturë ai nuk mund të gjejnë një sy-llogarinë e vetme të besueshme të dëshmitarëve. Dhe, siç tregon ai, vulë e etnografi është vëzhgimi i një praktikë para përshkrim. Në fund ai arriti në përfundimin se kanibalizëm nuk ishte praktikë e përhapur prehistorik është pretenduar të jetë, që antropologët ishin shumë të shpejtë për pin emërtim njeringrënës në një grup i bazuar jo në kërkimin përgjegjës, por vetëm tonë kulturore-para-përcaktuar nocionet konceptuar, shpesh motivuar nga nevoja për të exoticize. Ai ka shkruajtur :

Antropologet kanë bërë asnjë përpjekje serioze për të hap sytë e publikut të gjerë të nocionit të gjithëpranim anthropophagists...  në duart e shkathët dhe imagjinatave pjellore të antropologët, ish anthropophagists ose bashkëkohore kanë shumëzuar me para të qytetërimit dhe puna në terren në zonat e kulturës parë i natyrshëm. ... Ekzistenca e njeriut-ngrënie popujve vetëm përtej zbehtë e qytetërimit është një sugjerim të përbashkët etnografik. [29]

Arens rezultatet janë të diskutueshme, dhe janë përmendur si një shembull i revizionizmit postcolonial. [30] Argumenti i tij është mischaracterized shpesh si "cannibals nuk bëjnë dhe nuk kanë ekzistuar", [citim i duhur], kur në fund libri është në të vërtetë një telefonatë për një qasje më të përgjegjshëm dhe reflektues për hulumtimet antropologjike. Në çdo rast, libër çuar në një epokë të rigoroze krehje të letërsisë kanibalizëm. Nga pranim më vonë Arens ', disa pretendime kanibalizëm erdhi deri të shkurtër, të tjerët ishin të përforcuar.

Anasjelltas, ese Michel de Montaigne është "Nga cannibals" paraqiti një notë të re shumëkulturore në qytetërimin evropian. Montaigne shkroi se "barbarisë e quan ',' çdo gjë që ai nuk është i mësuar për të." Duke përdorur një titull si kjo dhe përshkrimin e një shoqërie të drejtë indigean, Montaigne mund të ketë dashur të provokojnë një të papritur në lexuesin e Ese tij.

 Uria e Gjatë 
Praktikuar kanibalizëm ka qenë herë pas here si mjetin e fundit nga njerëzit që vuajnë nga uria. Në Jamestown kolonial, kolonistët drejtuar në kanibalizëm gjatë një periudhë të njohur si Koha ngordhje, 1.609-1.610. Pasi u zvogëluar furnizimin me ushqim, disa kolonistët filluan të marr paratë kufomat për ushqim. Gjatë kësaj periudhe, një njeri pranoi se kishte vrarë gruan e tij shtatzënë, kriposje, dhe të hahet e saj, para se të dogjën të gjallë si dënim. [31]

Në SHBA, grupit të banorëve të njohur si partinë Donner drejtuar në kanibalizëm ndërsa bllokuar nga dëbora në malet e dimrit. Mbijetuarit e fundit e ekspeditë Sir John Franklin ishin gjetur të janë drejtuar për kanibalizëm në shtytje e tyre përfundimtar të gjithë King William Island drejt lumit Prapa. [32] Ka shumë kërkesa se kanibalizëm ishte e përhapur gjatë uria e Ukrainës në vitin 1930, gjatë rrethimi i Leningradit në Luftën e Dytë Botërore, [33] [34] dhe gjatë Luftës Civile kineze dhe i brishtë i madh përpara në Republikën Popullore të Kinës. [35] Ka pasur edhe thashetheme të shpërthimit të disa kanibalizëm gjatë Luftës së Dytë Botërore në naziste kampeve të përqendrimit ku të burgosurit ishin të paushqyer. [36] Kanibalizmi u praktikuar edhe nga trupat japoneze si kohët e fundit të Luftës së Dytë Botërore në teatër Paqësor. [37] Një shembull më të fundit është e tregime rrjedhur nga refugjatët e Koresë së Veriut të praktikuar kanibalizëm gjatë dhe pas një krizë që ka ndodhur diku ndërmjet 1995 dhe 1997. [38]

Lowell Thomas dhënat cannibalisation e disa prej anëtarëve të mbijetuar të ekuipazhit Dumaru pasi anija shpërtheu dhe u mbyt gjatë Luftës së Parë Botërore, në librin e tij, e Dumaru Wreck (1930). Një tjetër rast i shipwrecked trashegimtareve detyruar që të angazhohen në kanibalizëm ishte ajo e kandil deti, një anije në frëngjisht i cili në 1816 u rërë mbi Banka e d'Arguin (anglisht: Banka e Arguin) jashtë bregut të Afrikës, rreth gjashtëdhjetë milje larg nga bregu .

Në vitin 1972, të mbijetuarit e uruguajan i fluturimit të forcave ajrore 571, i përbërë nga ekipi regbi nga Stella Maris College në Montevideo dhe disa prej anëtarëve të familjeve të tyre, ishin drejtuar në kanibalizëm gjatë entrapment e tyre në vendin e përplasjes. Ata kishin qenë të bllokuara që nga tetori i 13 dhe operacionet e shpëtimit në vendin e përplasjes nuk fillojnë deri në dhjetor të 22. Historia e të mbijetuarit u chronicled në vitin 1974 Lexo librin e Piers Paul's, Alive: Story of mbijetuarit Andeve, në një adaptim 1993 film i librit, i quajtur thjesht Alive, dhe në një dokumentar 2008: bllokuar: "Unë kam ardhur nga një aeroplan që u rrëzua në malet.

Besohet kanibalizëm që u mbajt në ishullin e Pashkëve, pas ndërtimit të Moai shkaktuar një kolaps ekosistem duke filluar me paarritshmëri e drurit për të ndërtuar anije peshkimi. [Citim i duhur]

 Temat në mitologji dhe feja 
Hansel dhe Gretel pullë gjermani
Saturn Devouring Birin e Tij, nga seri Pikturat Zi nga Francisco de Goya, 1819

Karakteristika Kanibalizmi në mythologies shumë, dhe është më së shpeshti atribuohet karaktere keqe apo si ndëshkimit ekstrem për disa i gabuar. Shembujt përfshijnë magjistare në Hansel dhe Gretel dhe baba Yaga e folklorit sllav.

Një numër tregimesh në mitologji greke përfshijnë kanibalizëm, në kanibalizëm veçanti i anëtarëve të familjes së ngushtë, për shembull tregimet e Thyestes, Tereus dhe veçanërisht Cronus, i cili ishte Saturni në panteonin romak. Historia e Tantall paralele edhe këtë. Këto mythologies frymëzuar skenën e Shekspirit kanibalizëm në Titit Andronikut.

Në traditën e krishterë, kanibalizëm simbolikisht është e përfaqësuar në formën e bashkësi dhe Eukaristisë. Protestantët, në përgjithësi, e konsiderojnë si bashkësi simbolike, ndërsa katolikët mësojnë se Eukaristia është i saktë, me besimin e tyre të transubstantiation. [39]

Mitologji hindu e përshkruan demonët e keqe e quajtur "asura" ose "rakshasa" që banojnë në pyje dhe praktikën e dhunës ekstreme duke përfshirë devouring llojit të tyre, dhe të kenë kompetenca shumë të keqe mbinatyror. Këto janë megjithatë ekuivalente Hindu e "demonët" dhe nuk kanë të bëjnë me fiset aktuale të pyjeve-popullit banesë.

Wendigo (edhe Windigo, Weendigo, Windago, Windiga, Witiko, Wihtikow, dhe variante të tjera të shumta) është një krijesë e sajuar paraqiten në mitologji e popullit Algonquian. Kjo është një shpirt i lig i kanibalit në të cilat njerëzit mund të transformohet, ose që mund të kenë njerëzit. Ata që indulged në kanibalizëm ishin në rrezik të veçantë [40], dhe legjenda duket se ka përforcuar këtë praktikë si tabu. Wiindigoo emri është në gjuhën Ojibwe (burimi i fjalës anglisht [41]), Wìdjigò në gjuhën Algonquin, dhe Wīhtikōw në gjuhën Cree; Proto-afat Algonquian u * wi · nteko · lem, i cili ndoshta fillimisht do të thotë "buf".

 Llogaritë historike 
 Para-historia 
Disa antropologët, si Tim White, sugjerojnë se kanibalizëm ishte e zakonshme në shoqëritë e njeriut përpara fillimit të periudhës Paleoliti Epërme. Kjo teori është bazuar në sasi të madhe të "vritet njeriut" eshtra të gjetura në Ulët Neandertalit dhe të tjera / e Mesme faqet Paleoliti. [43] Kanibalizmi në Paleoliti e Mesme e Ulët dhe mund të ketë ndodhur për shkak të mungesës së ushqimit. [44] fiset Aboriginal e Australisë ishin më me siguri cannibals. Megjithatë, ai ishte bërë si një nder i madh dhe "jashtë Pitty për trupin." [45]

 Historia e hershme 
Kanibalizëm është përmendur shumë herë në historinë e hershme dhe letërsisë. Është raportuar në Bibël gjatë rrethimit të Samarisë (2 Mbretërve 6:25-30). Dy gra bërë një pakt për të ngrënë fëmijëve të tyre, pasi nëna e parë gatuar nëna fëmijën e saj të dytë hëngrën ajo, por nuk pranoi të ia kthej me gatim fëmijën e saj. Një histori e ngjashme është transmetuar nga Flavius Josephus gjatë rrethimit të Jerusalemit nga Roma në 70 pas Krishtit, dhe popullata e Numantia gjatë rrethimit romak e Numantia në shekullin e dytë para Krishtit u reduktua në kanibalizëm dhe vetëvrasje. Kanibalizëm ishte gjithashtu i dokumentuar në Egjipt gjatë një krizë të shkaktuar nga dështimi i Nilit të përmbytje për tetë vjet (1073-1064 pes).

Si në kohët moderne, edhe pse, raportet për kanibalizëm u tha shpesh si histori të dorës së dytë dhe të tretë i paprovuar-, me nivelet gjerësisht të ndryshme saktësi. Shën Jeronimi, në letrën e tij kundër Jovinianus, diskuton se si njerëzit vijnë në gjendjen e tyre aktuale si rezultat i trashëgimisë së tyre, dhe pastaj disa shembuj listat e popujve dhe zakonet e tyre. Në listën, ai përmend se ai ka dëgjuar se Atticoti hani mish të njeriut dhe se Massagetae dhe Derbices (një populli në kufijtë e Indisë) vrasin dhe hanë njerëzit e vjetër .(--- The Tibareni kryqëzoj ato që ata kanë dashur më parë kur ata kanë rritur vjetër ---). ; Këtë pikë gjasat se shkrimi Shën Jeronimi erdhi nga zërat dhe nuk paraqesin gjendjen me saktësi. [46]

Hulumtuesit kanë gjetur dëshmi fizike të kanibalizëm ne kohet e lashta. Në vitin 2001, arkeologët në Universitetin e Bristol gjetur prova të hekurit kanibalizëm Mosha në Gloucestershire. [47] Në Gjermani, Emil Carthaus dhe Dr Bruno Bernhard kanë vërejtur 1.891 shenjat e kanibalizëm në shpellat në Hönne (1.000-700 pes). [48]

 Middle Ages 
Ugolino dhe bijtë e tij në qelinë e tyre, pikturuar nga William Blake rreth 1826. Ugolino della Gherardesca ishte një fisnik italian që, së bashku me bijtë e tij Gaddo dhe Uguccione dhe bijtë e tij të madh-Nino dhe Anselmuccio u arrestuan në aka, mars 1289. Çelësat u hodhën në lumin Arno dhe të burgosurit e majta në të ngordh urie. Sipas Dante, të burgosurit ishin të uritur ngadalë me vdekje dhe para se të vdesin fëmijët Ugolino e lut atë për të ngrënë trupin e tyre.

Gjatë mysliman-Qurayš luftrave në fillim të shekullit të 7, rastet e kanibalizëm janë raportuar. Pas në betejën e Uhudit në 625, thuhet se pas vrasjes Hamzah ibn Abdu-l Mutalib, të mëlçisë i tij ishte konsumuar nga Hind bint 'Utbah, gruaja e Ebu Sufjan ibn Harb (një nga komandantët e ushtrisë Qurayš). [49] Edhe pse ajo më vonë konvertuar në Islam, dhe ishte nënë e Muawiyah I, themeluesi i kalifatit islamik umajad, Muawiyah u ofenduan më vonë do të jetë një udhëheqës i papranueshëm dhe i biri i një kanibal.

Raportet e kanibalizëm janë regjistruar edhe gjatë kryqëzata e parë, si kryqtarët ushqyer mbi trupat e kundërshtarëve të tyre të vdekur pas rrethimit të Ma'arrat el-Numan. Është gjithashtu e mundur që kryqtarët organizuan incidente të tilla si pjesë e luftës psikologjike. Amin Maalouf gjithashtu diskuton për incidente të mëtejshme kanibalizëm në mars në Jerusalem, dhe me përpjekjet e bëra për të fshini përmendja e këtyre nga historia perëndimore. [50] Gjatë zisë së Madhe në Evropë i 1315-1317 ka pasur raporte shumë të kanibalizëm në mesin e popullatës pamjaftueshme. Në Afrikën e Veriut, si në Evropë, ka referenca të kanibalizëm si mjetin e fundit në kohë nga uria. [51]

The Ibn explorer myslimane Batutta raportuar se një mbret të Afrikës e këshilloi atë që njerëzit e afërt ishin cannibals (kjo mund të ketë qenë një shaka të luajtur Ibn Batutta nga ana e mbretit në mënyrë që të shqetësohem mikun e tij).

Për një kohë të shkurtër në Evropë, një formë të pazakontë për kanibalizëm ndodhi kur mijëra mumiet egjiptian bitum ishin ruajtur në terren dhe shiten si mjekësi. [52] praktikë zhvilluar në një aktivitet në shkallë të gjerë i cili lulëzoi deri në fund të shekullit të 16-të. Kjo "modë", përfundoi për shkak se mumiet ishin shpallur në fakt të vrarë kohët e fundit skllevër. Dy shekuj më parë, mumiet besohet ende që kanë pronat medicinale kundër gjakderdhje, dhe u shiten si prodhime farmaceutike në formë pluhur (shikoni përzierje e njeriut mumje). [53]

Referimet për cannibalizing armiku ka qenë gjithashtu parë në poezinë e shkruar, kur Kina u shtypura në dinastia Song, ndonëse cannibalizing është ndoshta simbolikë poetik, duke shprehur urrejtje ndaj armikut (shih Jiang Hong Man).

Ndërsa ka një marrëveshje universale që disa njerëz Mesoamerican praktikuar sakrificë njerëzore, ka një mungesë të konsensusit si dijetari nëse kanibalizëm në para-kolumbian Amerika ishte përhapur. Në njërin ekstrem, Antropologu Marvin Harris, autor i Cannibals dhe i Mbretërve, ka sugjeruar se mishi i viktimave ka qenë pjesë e një dietë aristokratike si një shpërblim, pasi u mungon Aztec dietë me proteina. Ndërsa para më kolumbian historianë besojnë se nuk kishte lidhje me kanibalizëm ritual sakrifica njerëzore, ata nuk e mbështesin tezën Harris se mish njerëzor ishte ndonjëherë pjesë e rëndësishme e një diete Aztec. [54] [55] [56]

 Epoka e hershme moderne 
Hulumtuesit europian dhe histori koloniale sollën në shtëpi shumë e praktikuar kanibalizëm nga popujt vendas kanë hasur. The murg Diego de Landa raportuar për raste Jukatan, Jukatan para dhe pas pushtimit, e përkthyer nga Relación de las cosas de Jukatan, 1566 (New York: Dover Publications, 1978: 4) raporte dhe ka qenë e ngjashme nga Purchas nga Popayán, Kolumbi, dhe nga ishujt e Marquesas e Polinezi, ku mishi i njeriut u quajt gjatë-derri (Princess King, ed., Robert Louis Stevenson në detet e Jugut, Londër: Luzac model House, 1987: 45-50). Kjo është e regjistruar për vendasit e kapitenit të Sergipe në Brazil, "Ata hanë mish njerëzor, kur ata mund ta marrin atë, dhe në qoftë se një grua miscarries gëlltitur të menjëherë dështuar. Nëse ajo shkon nga koha e saj, ajo vetë ndërprerjet vargun kërthizë-me një predhë, e cila vlon ajo së bashku me secondine, ha dhe ata të dy. "(Shih E. Bowen, 1747: 532.)

Raportet e kanibalizëm midis fiseve të Teksasit janë aplikuar shpesh në Karankawa dhe Tonkawa. [57] [58] Edhe pse cannibals, të Tonkawas ashpra u bënë miq të madhe të banorëve të Teksasit të bardhë, duke i ndihmuar ata kundër të gjithë armiqve të tyre. [59] Në mesin e Fiset e Veriut amerikan që praktikuar kanibalizëm në njëfarë forme mund të përmendi Montagnais, dhe disa prej fiseve të Maine, the Algonkin, Armouchiquois, Iroquois, dhe Micmac, në Jug të popullit Seminole që ndërtoi mounds në Florida, dhe Tonkawa, Attacapa, Karankawa, Kiowa, Caddo, dhe Comanche (?), në veri-perendim dhe Perëndimin, pjesë e kontinentit, Thlingchadinneh dhe fiseve të tjera Athapascan, Tlingit, Heiltsuk, Kwakiutl, Tsimshian, Nootka, Siksika, disa nga fiset Californian , dhe Ute. Ekziston edhe një traditë të praktikës midis Hopi, dhe përmend të doganore midis fiseve të tjera të New Mexico dhe Arizona. The mohok, dhe Attacapa, Tonkawa, dhe fiset e tjera Texas ishin të njohur për fqinjët e tyre si "njeri-ngrënësit." [60]

Ashtu si me tregime më të zbetë e kanibalizëm amtare, këto tregime janë trajtuar me një marrëveshje të madhe të shqyrtimit, si akuzat për kanibalizëm janë përdorur shpesh si justifikime për nënshtrim ose shkatërrimin e "egër". Kulturave Megjithatë, ka disa ishin dokumentuar mjaft mirë se të angazhuar në ngrënie të rregullt të vdekurit, të tilla si Maori të Zelandës së Re. Në një incident të turpshëm 1809, 66 pasagjerët dhe ekuipazhi i anijes Boyd janë vrarë dhe ngrënë nga Māori mbi gadishullin Whangaroa, veri i largët. (Shih edhe: masakrës Boyd) Kanibalizmi ishte tashmë një praktikë të rregullt në luftërat Māori. [61] Në një tjetër shembull, më 11 korrik 1821 luftëtarë nga fisi Ngapuhi vrarë 2.000 armiqtë dhe mbeti në fushën e betejës "të hahet e mundur deri sa ata u dëbuan jashtë nga era e trupave të kalbur ". [62] Māori luftën ndaj luftëtarëve të Zelandës së Re Qeverisë në luftën Titokowaru në ishullin e Veriut të Zelandës së Re në 1868-69 ringjallur ritet e lashta të kanibalizëm si pjesë e lëvizjes radikale Hauhau e fesë Marire Pai. [63 ]

Ishuj të tjerë të Paqësorit kanë qenë në shtëpi të kulturave që lejohet kanibalizëm për disa shkallë. Popullsia dendura e Marquesas Ishujt, Polinezi, u përqendrua në luginat e ngushta, dhe përbëhej nga fiset ndërluftuese, i cili ndonjëherë cannibalized armiqtë e tyre. Në pjesët e Melanesia, praktikuar kanibalizëm ishte ende në fillim të shekullit të 20, për arsye të ndryshme - duke përfshirë hakmarrje, për fyerje të popullit armik, ose për të absorbuar cilësi të personit të vdekur. [64] Një shef fisnor në Fixhi është thënë se ka konsumuar 872 njerëz dhe kanë bërë një grumbull gurësh të regjistrojnë arritjen e tij. [65] e egërsi të jetesës njeringrënës tremben nga marinarë Evropian do pranë ujërave Fijian, duke i dhënë emrin Fixhi Ishujt kanibal.

Kjo periudhë kohore ishte gjithashtu plot me shembuj të eksploruesit dhe detarëve të përdorur kanibalizëm për mbijetesë. Të mbijetuarit e fundosje e anijes frëngjisht kandil deti në 1816 drejtuar në kanibalizëm pas katër ditësh adrift në një traget dhe vështirësitë e tyre u bë i famshëm nga trap Theodore Géricault për pikturë e kandil deti. The misfortunes i Partisë Donner në Shtetet e Bashkuara janë gjithashtu të njohur. Pas fundosje e Nantucket Essex-i nga një balenë, më 20 nëntor, 1820, (një ngjarje e rëndësishme burim për të Herman Melville Moby-Dik) të mbijetuarve, në tre barka të vogla, drejtuar, me pëlqimin e përbashkët, për kanibalizëm në mënyrë që disa për të mbijetuar. [66] ekspeditë humbur Sir John Franklin e bardhë është një tjetër shembull i kanibalizëm nga dëshpërimi. [67]

Rasti i R k. Dudley dhe Stephens (1884) 14 QBD 273 (qb) është një rast angleze e cila merret me katër anëtarë të ekuipazhit të një jaht anglisht, dantellë franceze, të cilat janë flakur në një stuhi rreth 1.600 milje (2.600 km) nga Kepi i Shpresës së Mirë. Pas disa ditësh një nga ekuipazhi, një vit shtatëmbëdhjetë vjeçar kabinës, ra pa ndjenja për shkak të një kombinimi të uria dhe detit të pijshëm. Të tjerët (e ndoshta duke kundërshtuar) vendosi atëherë ta vrisnin dhe ha atë. Ata u arrestuan katër ditë më vonë. Dy nga tre të mbijetuarit u gjet fajtor për vrasje. Një rezultat i rëndësishëm i këtij rasti ishte se nevoja ishte e vendosur që nuk ka të mbrojtjes kundër një akuzë për vrasje.

Roger Casement shkrim në një koleg konsullore në Lisbonë më 3 gusht 1903 nga Liqeni i Mantumba në Kongo Free Shtetit tha se: "populli raundin këtu janë të gjithë cannibals. Ju kurrë nuk e panë të tillë të pazakontë në kërkim shumë në jetën tuaj. Ka gjithashtu dwarfs (quajtur Batwas) në pyll që janë cannibals edhe më keq sesa mjedisin shtatlartë e njeriut. Ata hanë mishin e njeri i gjallë! Është një fakt. "Kornizë dritareje pastaj shtoi si sulmues" do të rrëzonte një xhuxh në rrugën shtëpi, për tenxhere gatimi martesore ... E Dwarfs, si them unë, heq qafe me enë gatimi dhe hani e pini pre e tyre njerëzore prerë të freskëta në betejës ndërsa gjakut është ende e ngrohtë dhe të rrjedhshëm. Këto nuk janë përrallat realitet i dashur Cowper por reale e mia i tmerrshëm në zemër të kësaj toke të varfër, i egër i zhytur në errësirë. "(Biblioteka Kombëtare e Irlandës, MS 36.201 / 3)

 Epokë moderne 

 Lufta e Dytë Botërore 
Ushtarë finlandez shfaqen lëkurat e ushtarëve Sovjetik, të cilët dyshohet se janë ngrënë nga trupat e tyre në Maaselkä në 1942.

Shumë raste të kanibalizëm nga domosdoshmëria u regjistruan gjatë Luftës së Dytë Botërore. Për shembull, gjatë 872-ditore rrethimit të Leningradit, raportet për kanibalizëm filloi të paraqitet në dimrin e 1941-1942, pas të gjitha shpendët, minjtë dhe kafshët shtëpiake janë ngrënë nga të mbijetuarit. Policia Leningrad formuar edhe një ndarje të veçantë për të luftuar kanibalizëm. [68] [69] Pas fitores së sovjetike në Stalingradit u zbulua se disa ushtarë gjermanë në qytetin e rrethuar, shfaros nga pajisjet, drejtuar për kanibalizëm. [70]

Më vonë, në shkurt 1943, rreth 100.000 ushtarë gjermanë kanë qenë robër të luftës (POW). Pothuajse të gjithë ata u dërguan në kampe POW në Siberi apo Azi Qendrore, ku, për shkak të qenit underfed kronike nga captors tyre sovjetike, shumë drejtuar për kanibalizëm. Më pak se 5.000 të burgosurve të marra në Stalingradit mbijetuan robëri. Shumica, megjithatë, vdiq në fillim me burgim të tyre për shkak të ekspozimit ose sëmundje të shkaktuara si pasojë e kushteve në ushtri e rrethuar para dorëzimit. [71]
Brinjë të mbledhura që mendohet se i përkasin një infiltrator sovjetike gjatë Luftës së për vazhdimin në Finlandë

Në pjesë të Evropës Lindore, gjatë Luftës së Dytë Botërore, ka llogaritë anekdotike të njerëzve të gjetur fingernails njeriut në sallam me dije e ushqimeve janë të përbërë e trupit të njeriut.

Shumë raporte të shkruara dhe dëshmitë e mbledhura nga Australian Seksioni për krimet e luftës e gjykatës së Tokios, dhe hetuar nga prokurori William Webb (e gjykatësi të ardhmen-në shefi i), tregojnë se ushtarët japoneze, në shumë pjesë të madhe të Bashkëpunimit East Asia-Prosperitet sferën , aktet e përkushtuar për kanibalizëm aleate kundër të burgosurve të luftës. Sipas historianit Yuki Tanaka: "kanibalizëm ishte shpesh një aktivitet sistematik i kryer nga skuadra e tërë dhe nën komandën e oficerëve". [72]

Në disa raste, u shkëput nga mishi i gjallë njerëzit. Një POW indian, Lance Naik Hatam Ali (më vonë një qytetar i Pakistanit), dëshmoi se në New Guinea: "Japanese filluar përzgjedhjen e të burgosurve dhe çdo ditë një i burgosur është nxjerrë jashtë dhe të vrarë dhe ngrënë nga ushtarët. Unë personalisht e pa këtë të ndodhë dhe rreth 100 të burgosur janë ngrënë në këtë vend deri në japonisht. Pjesa e mbetur prej nesh u dërgua në një tjetër vend 50 milje [80 km] larg ku vdiqën 10 të burgosur të sëmundjes. Në këtë vend, japonezët përsëri filloi zgjedhjen e të burgosurve për të ngrënë. Ata zgjedhur u marrë në një kasolle ku mishi i tyre ishte i prerë nga organet e tyre, ndërsa ata ishin gjallë dhe ata u hodhën në një gropë ku ata më vonë vdiq. "[73]

Një tjetër rast të mirë të dokumentuara kanë ndodhur në Chichijima në shkurt të vitit 1945, kur ushtarët japonez të vrarë dhe pesë të konsumuar airmen amerikan. Ky rast është hetuar në 1947 në një gjyq për krime lufte, dhe 30 ushtarë Japanese ndjekur penalisht, pesë (major Matoba, gjenerali Tachibana, Adm Mori, Capt Yoshii, dhe Dr Teraki) ishin gjetur fajtorë dhe vari. [74 ] Flyboys Në librin e tij: Një histori e vërtetë e Kurajo, James Bradley detaje disa raste kanibalizëm të Luftës së Dytë Botërore të burgosurve Aleate nga captors e tyre japoneze. Autori pretendon se kjo përfshinte jo vetëm cannibalization rituale e jobesimtarë e të burgosurve fllad-vrarë, por edhe cannibalization-për-ushqim të jetesës të burgosurve gjatë disa ditëve, amputating gjymtyrë vetëm sipas nevojës për të mbajtur të mishit të freskët. [75]

 Rastet e tjera 
Shoqëria Leopard ishin një shoqëri West African aktiv në mes të viteve 1900-se praktikuar kanibalizëm. Ata ishin në qendër në Sierra Leone, Nigeria, Liberia dhe Côte d'Ivoire. Burrat Leopard do të vishen në lëkurat leopardi, waylaying udhëtarët me dorë të mprehta si armë në formën e leopards kthetrat dhe dhëmbët. [76] mish Viktimat do të ishte prerë nga organet e tyre dhe shpërndahen anëtarëve të shoqërisë. [77 ] Në Tanganyika, burra Luani kryer rreth 200 vrasje në një të vetëm tre-mujore. [78]

Gjatë vitit 1930, aktet e shumta të kanibalizëm u raportuan nga Ukraina dhe Vollga e Rusisë, siberian e Jugut dhe rajonet e Kuban gjatë Holodomor. [79] Kanibalizmi u provua të ketë ndodhur në Kinë gjatë Forward brishtë e Madhe, kur Kina rurale u godit rëndë nga thatësira dhe uria. [80] [81] [82] [83] [84] Raportet e kanibalizëm gjatë Revolucionit Kulturor në Kinë kanë dalë gjithashtu. Këto raporte tregojnë se ishte praktikuar kanibalizëm për qëllime ideologjike. [85] [86] Para 1931, New York Times reporter William Buehler Seabrook, thuhet se në interes të hulumtimit, marrë nga një spital intern në Sorbonne një copë e mishit të njeriut nga trupi i një njeriut të shëndoshë të vrarë nga aksidenti, dhe të gatuar dhe ka bërë këto blerje. Ai njoftoi se, "Ishte si të mirë, i zhvilluar plotësisht mish viçi, jo i ri, por ende nuk viçi. Kjo ishte shumë e patjetër si kjo, dhe kjo nuk ishte si ndonjë mish të tjera i kishte shijuar ndonjëherë. Kjo ishte kaq gati si të mirë, plotësisht zhvilluar mish viçi që unë mendoj se asnjë person me një shije të zakonshëm, ndjeshmëri normale mund të dallojë nga mish viçi. Ai ishte i butë, mishit të mira me asnjë tjetër përcaktuar ashpër apo shumë shije karakteristike si për shembull, lojë dhi të lartë, dhe mish derri kanë. The mishi ishte pak më të ashpër se sa mish viçi kryeministër, një fije pak, por jo shumë të vështirë apo me fije të këndshëm ngrënshëm. the rosto, nga të cilat unë prerë dhe ngrënë një pjesë qendrore, ishte e tenderit, dhe në ngjyra, cilësi, erë, si dhe shije, forcuar sigurinë time që të gjitha mish ne zakonisht e dimë, mish viçi është një mish për të cilat kjo e mishit është e krahasueshme me saktësi. "[87] [88] The Sovjetik shkrimtari Aleksandr Solzhenitsyn, në romanin e tij Archipelago Gulag, përshkruan rastet e kanibalizëm në shekullin e njëzetë-BRSS. Nga uria në Povolzhie (1921-1922) ai shkruan: "Kjo krizë e tmerrshme ishte deri në kanibalizëm, deri në fëmijët konsumojnë nga prindërit e tyre - uria, të cilin Rusia nuk e kishte njohur edhe në Time of Troubles [në 1601-1603] ...".[ 89] Ai thotë se e rrethimit të Leningradit (1941-1944): "Ata që konsumohet mish njerëzor, ose merreshin me tregti të mëlçisë e njeriut nga dissecting dhoma ... u llogariten si kriminelë politik ... ". [90] Dhe për ndërtimin e veriore të kampit të hekurudhave të Burgosurve (" SevZhelDorLag ") Solzhenicin shkruan:" Një zakonshëm vështirë i burgosur politik pune pothuajse nuk mund të mbijetojnë në atë kamp penale. SevZhelDorLag Në kamp (shef: kolonel Klyuchkin) në vitin 1946 -47 ka pasur shumë raste të kanibalizëm: ata prerë organet e njeriut, i gatuar e ngrënë. "[91] The Sovjetik gazetar Yevgenia Ginzburg, ish i burgosur politik afatgjatë, i cili kaloi një kohë në burgjet sovjetike, kampet Gulag dhe vendbanimet e 1938-1955, e përshkruan në librin e saj biografi "Rruga e ashpra" (ose "të menjëhershme Rruga") e rastit, që ajo ishte e përfshirë drejtpërdrejt në fund vitet 1940, pasi ajo kishte lëvizur në spitalin e të burgosurve. [92] "... The gardian shefi i tregon mua zi tymosur tenxhere, i mbushur me disa ushqimeve:" Unë duhet expertize tuaj mjekësor lidhur me këtë mish. Unë shoh në tenxhere, dhe mezi mbajnë të vjella. Karakterin e atij mishi janë shumë të vogla, dhe nuk ngjan me asgjë që unë kam parë përpara. I lëkurës në disa pjesë të shpohet me flokë të zeza (...) Një nga ish-smith Poltava, Kulesh punuar së bashku me Centurashvili. Në këtë kohë, Centurashvili ishte vetëm një muaj larg nga të qenit të shkarkuar nga kampi (...) Dhe papritmas ai çuditërisht u zhdukën. the gardianë të shikuar përreth kodrave, tha prova Kulesh, se Kulesh hera e fundit workmate e tij e kishin parë pranë fireplace, Kulesh shkoi jashtë për të punuar dhe Centurashvili e majta në të ngrohtë vetë më shumë, por kur u kthye në Kulesh fireplace, Centurashvili kishte zhdukur, i cili e di, ndoshta ai u ngrirë diku në borë, ai ishte një djalë i dobët ( ...) Të gardianë të kontrolluar për dy ditë të tjera, dhe supozohet se ishte një rast shpëtuar, edhe pse ata veten pse, që nga periudha e tij me burgim ishte pothuajse gjatë (...) Krimi është atje. afroheni fireplace, Kulesh vrarë Centurashvili me një sëpatë, djegur rrobat e tij, pastaj shpërbë dhe e fsheha atë pjesë në borë, në vende të ndryshme, duke i dhënë shenja të veçanta në çdo vend varrimi. (...) Vetëm dje, një pjesë trupi u gjet në dy shkrimet e kaluar. " Kur uruguajan Air Flight 571 u rrëzua Forcës në Ande më 13 tetor, 1972, të mbijetuarit drejtuar në ngrënie të vdekurit gjatë 72 ditëve të tyre në male. Historia e tyre u tregoi më vonë në librat e Alive: The Story e Andeve mbijetuarit dhe mrekulli në Ande, si dhe filmin e Gjallë, nga Frank Marshall, dhe dokumentarë Alive: 20 Years Later (1993) dhe bllokuar: Kam Eja nga një e avionit që u rrëzua në malet (2008).

Kanibalizmi ishte raportuar nga gazetari Davis Neil gjatë luftrave në Lindjen e Azisë Jugore e viteve 1960 dhe 1970. Davis njoftoi se trupat Kamboxhiane ritually hëngrën pjesë e armikut të vrarë, në mënyrë tipike të mëlçisë. Megjithatë ai, dhe shumë refugjatë, gjithashtu edhe raportin që ishte praktikuar kanibalizëm jo-ritually kur nuk kishte ushqim për të gjetur. Kjo ndodhte zakonisht kur qytetet dhe fshatrat ishin nën kontrollin e Khmer Rouge, dhe ushqimi ishte rationed rreptësisht, duke çuar në uria e përhapur. Çdo civile të kapur marrin pjesë në kanibalizëm do të kishte qenë ekzekutuar menjëherë. [93] Kanibalizmi është raportuar në disa konflikteve të kohëve të fundit afrikane, duke përfshirë Luftës së Dytë Kongo, dhe luftrave civile në Liberi dhe Sierra Leone. Një ekspert i të drejtave të njeriut të OKB-së njoftoi në korrik 2007 që mizori seksuale ndaj grave Congolese te 'larg përtej përdhunim dhe përfshijnë skllavëria seksuale, të detyruar incesti, dhe kanibalizëm. [94] Kjo mund të bëhet në dëshpërim, si gjatë kanibalizëm kohë paqeje është shumë më pak të shpeshta ; [95] në kohë të tjera, ai i drejtohet me vetëdije në grupe të caktuara që besohet të jetë relativisht i pafuqishëm, të tilla si Kongo Pygmies, i konsideruar edhe subhuman nga disa të tjera Congolese. [96] Kjo është raportuar gjithashtu edhe nga disa që nganjëherë i përdorin mjekët magjistare trupit pjesë e fëmijëve në mjekësi e tyre.

 [redakto] 
Në 1970 the Ugandan diktatorit Amin idi u reputacion për të praktikuar kanibalizëm. [97] [98] Perandori i vetë shpallur Republika e Afrikës Qendrore, Jean-Bédel Bokassa (Perandor Bokassa I), u gjykua më 24 tetor 1986 për disa raste të kanibalizëm edhe pse ai nuk ishte dënuar. [99] [100] Midis 17 prill dhe 19 prill një numër i nxënësve të shkollave fillore u arrestuan pasi kishin protestuar kundër veshur uniforma të shtrenjtë, qeveria e nevojshme shkollore. Rreth njëqind u vranë. Bokassa është thënë se kanë marrë pjesë në masakrën, duke mposhtur disa nga fëmijët të vdekjes me kallam e tij dhe thuhet se kanë ngrënë disa nga viktimat e tij. [101] The Aghoris e Indisë veriore të konsumojnë mishin e vdekur qarkulloi në Ganges në ndjekje e pavdekshmërisë dhe të fuqive mbinatyrore. Anëtarët e pi Aghori nga Skulls njeriut dhe kanibalizëm praktikë në besimin se të hahet mish njeriut jep përfitime shpirtërore dhe fizike, të tilla si parandalimin e plakjes. [102] [103] [104]

Kjo është raportuar nga larguarish dhe refugjatët që, në kulmin e uria në vitin 1996, ishte praktikuar kanibalizëm ndonjëherë në Korenë e Veriut. [105] Médecins Sans Frontières, organizata bamirëse ndërkombëtare mjekësore, furnizohen fotografike dhe dëshmi të tjera dokumentare e festave ritualized njeringrënës në mesin e pjesëmarrësve në grindje Liberi vdekjeprurës në vitet 1980 për të përfaqësuesve të Amnesty International, të cilët ishin në një mision faktmbledhës në shtetin fqinj e Guinea. Megjithatë, Amnesty International nuk pranoi të reklamoj ky material, i Sekretarit të Përgjithshëm të organizatës, Pierre Sane, tha në atë kohë në një komunikim të brendshëm se "ajo që ata bëjnë me organet pas shkeljeve të të drejtave të njeriut janë të angazhuar nuk është pjesë e mandatit tonë ose shqetësim ". Ekzistenca e kanibalizëm në një shkallë të gjerë në Liberi u verifikuar më pas në dokumentarë video nga Journeyman Pictures në Londër. [106]  

Dorangel Vargas i njohur si "El comegente", spanjisht për "Maneater", ishte një vrasës serik dhe kanibal në Venezuelë. Vargas vrarë dhe ngrënë të paktën 10 vetë në një periudhë prej dy viteve të mëparshme arrestimin e tij në vitin 1999. Një tjetër vrasës serik, Jeffrey Dahmer e Shteteve të Bashkuara, u bë famëkeq për vrasjen e viktimat e tij dhe më pas pjesët e trupit të hahet para arrestimit të tij dhe burgim në 1991. Gjurmët e mishit të njeriut dhe eshtra u gjetën në pans pots dhe brenda shtëpisë së tij.  

Në mars të vitit 2001 në Gjermani, Armin Meiwes postuar nje reklame internet duke kërkuar për "një ndërtuar edhe 18-30 vjeçar për të të theren dhe konsumohen". Ad u përgjigjur nga Bernd Jürgen Brandes. Pas vrasjes Brandes hahet dhe pjesët e trupit të tij, Meiwes u dënua për vrasje e thjeshtë dhe më vonë, vrasje. Këngën "Mein Teil" nga Rammstein dhe këngën "ngrënë" nga gjakderdhje është i bazuar në këtë rast.

Në shkurt të vitit 2004, një anglez 39 vjeçar, i quajtur Peter Bryan nga East London u kap pasi kishte vrarë dhe ngrënë shoku i tij. Ai është arrestuar për vrasje më parë, por u lirua pak kohë para se ky akt ishte kryer. [107]
Në shtator të vitit 2006, ekipet e Australian televizionit nga 60 minuta dhe Sot Sonte u përpoq për të shpëtuar një gjashtë-vjeçar të cilin ata do të besonin cannibalized ritually nga fisi i tij, Korowai, nga Perëndimi Papua, Indonezi. [108]

Më 14 gusht 2007, një anëtar i shumë-la Maoist grup Naxalite angazhuar në kanibalizëm. Në shtetin indian të Orissa, të majtë vrau një informator të policisë dhe të konsumuar mishin e tij në mënyrë që të terrorizuar fshatarët vendas kundër raportimin mbi aktivitetet kriminale Naxalite [109].

Më 14 shtator 2007, një njeri i quajtur Ozgur Dengiz u kapën në Ankara, kryeqytetin turk, pas vrasjes dhe të hahet një njeri. Dengiz në dëshminë e tij fillestar tha ai "gëzuar" të hahet mish njerëzor. Ai shpesh ia plas në kohë qesh seanca gjatë dëshmisë, oficerët e policisë tha. Në vitin 1997, ai u burgos për vrasjen e një miku, kur ai ishte 17, por ai mori nga burgu me kusht pas vuajtjes së tre vjet. Dengiz tha se ai nuk e di Kafer Er, 55 viktima vitin e tij të vjetër, i cili ka punuar si një koleksionist mbeturina. Er Dengiz shtënë në kokë me armë zjarri, sepse ai ndjeu Er ishte bërë "zonë shumë njerëz." Pas prerjes feta mishi nga trupi i viktimës së tij, të shpërndara Dengiz pjesa tjetër të humbur qentë në rrugë, sipas dëshmisë së tij. Ai hëngri disa nga mishi i pagatuar Er-së në shtëpinë e tij në rrugë. Dengiz, i cili jetonte me prindërit e tij arritën në shtëpinë e familjes dhe vendosur pjesët e mbetura të trupit Er në frigorifer pa thënë një fjalë për prindërit e tij. Gjithashtu, në dëshminë e tij ai tha: "Unë nuk kam asnjë keqardhje, ndërgjegjes im është i lirë. Kam menduar vazhdimisht për vrasjen. Kisha ëndrrat ku unë isha duke u sakrifikuar. I vendosur për të vrarë, të sakrifikojë të tjerët në vend për mua." [110] [111]

Në janar 2008, Milton Blahyi, 37, pranoi duke pjesë e sakrifica e njeriut i cili "përfshirë vrasjen e një fëmijë i pafajshëm dhe plucking nga zemra, e cila ishte ndarë në copa për ne për të ngrënë." Ai luftoi milicisë kundrejt presidenti i Liberisë, Charles Taylor's. [112]
Gjatë Charles Taylor gjyqin e krimeve të luftës më 13 mars, 2008, Jozefi Marzah, shefi Taylor e operacioneve dhe kreu i skuadrës të dyshuar Taylor e "vdekjes", Taylor akuzuar për urdhërimin e ushtarëve të tij që të kryenin akte të kanibalizëm kundër armiqve, duke përfshirë paqeruajtësit e Kombeve të Bashkuara dhe personelit të . [113]

Nė Tanzani në vitin 2008, Presidenti Kikwete publikisht dënoi mjekët magjistare për vrasjen e njerëzve me albinism për pjesët e tyre të trupit të cilat janë menduar për të sjellë fat të mirë. Njëzet e pesë Tanzanians albinic janë vrarë që nga marsi 2007. [114] [115] Në një dokumentar nga Gazetari kolumbian Morris Hollman, një demobilized paraushtarake pranuar se gjatë vrasjeve masive që bëhet në zonat rurale Kolumbisë, shumë prej tyre të kryera kanibalizëm. Ai gjithashtu pranon që ato u tha për të pirë gjakun e viktimave të tyre në besimin se ajo do t'i bënte ata duan të vrasë më shumë. [116] Në nëntor 2008, një grup prej 33 emigrantë të paligjshëm nga Republika Dominikane të cilët ishin në rrugën për në Porto Riko u detyruan të mbështetet për kanibalizëm pasi ata ishin të humbur në det për më shumë se 15 ditë përpara se të shpëtuar nga një anije patrullimi e SHBA Rojet bregdetare. [ 117]
Në 9 shkurt 2009, pesë anëtarë të fisit Kulina në Brazil u kërkuar nga autoritetet braziliane më përgjegjës për vrasjen, butchering dhe të hahet një fermer në një akt ritual të kanibalizëm. [118]

Artisti rap Big baltë u dënua për vrasjen dhe konsumi i pjesshëm i një të njohuri kur të dy ishin nën ndikimin e PCP.

Në muajin tetor 2009, një baba hakmarrës në Naawan, Misamis orientale në Filipine vrau rivalin e djalit të tij, mish gdhendur jashtë nga trupi i tij dhe të përbashkëta me miqtë e tij të pijshëm. [119]
nëntor 2009, tre burra të pastrehë në Moskë, Rusia u arrestuan për vrasje dhe hahet pjesë e një njëzet e pesë vjeçare burrë i vjetër. Pjesët e mbetura janë shitur më pas në një byrek lokal / shtëpi qebap.

 Referime 

Kategoria:Antropologji
Kategoria:Etnologji