Shenasi Ibrahimi

Shenasi Ibrahimi (i lindur më 7 shtator 1967 në fshatin Sllupçan të Komunës së Likovës, Maqedoni - i vdekur 8 qershor 2001).

Shkollën fillore e kreu në vendlindje.  Punonte si autoelektricist dhe kishte edhe punëtorinë e vet ku punonte.  Babai Naimi e nëna Fatime kishin katër fëmijë : dy vajza : Fidajeten e Zeqaveten dhe dy djem Abdylmutalipin dhe Shenasiun, i cili ishte fëmija i katërt.  
Shenasiu ishte i martuar me bashkëshorten Rexhijën, me të cilën kishte dy fëmijë : Mersimin 5 vjeçar dhe Naimin 4 vjeçar.  
Shenasiu qysh herët filloi të aktivizohet në veprimtari patriotike.  Shenasiu filloi me aktivitetin ushtarak, prej vitit 1998.  Atëherë iu bë edhe bastisja e shtëpisë dhe punëtorisë së tij me pretekst të kërkimit të armëve.  Mirëpo fatmirësisht nuk arritën që të zbulojnë asgjë.  
Shenasiu ka qenë i dënuar edhe me burg për armëmbajtje pa leje.  Ia konfiskuan një revole rrugës për në fshatin Llojan.
 Shenasiu filloi të sjellë edhe disa shokë të vet në shtëpinë e tij.  Me ta e filloi aktiviteti ushtarak. Shenasiu tregoi heroizëm të madh në luftë në pikën e parë në hyrje të Sllupçanit.  
Pasi komandant Beqir Sadiku u largua nga Sllupçani në drejtim të Haraçinës, Shenasiu, i cili ishte zëvendës i tij u zgjodh komandant Togu.  
Forcat maqedonase tentonin të depërtonin në brendi te fshatit Sllupçan, gjersa UÇK, në krye me Shenasiun sulmonte vazhdimisht.  U zhvillua një luftë shumë e ashpër, në një anë në mbrojtje të vijës së frontit dhe në anën tjetër në thyerje të saj.  Pas një beteje të ashpër Shenasiu ra dëshmor në mënyrë heroike më 8 qershor 2001 në ora 14:15 minuta.  
Pikërisht, atë ditë tanket e forcave maqedonase ishin afruar te bregu i bardhë.  Mirëpo, nuk ia dolën dot edhe pas 4 ditëve me rradhë nuk ia arritën ta mposhtin UÇK, prandaj filluan të tërhiqen. Atë ditë ranë edhe katër dëshmorë. Kur flet për birin e tij, babai Naimi thotë se ai i pari ia ka uruar Shenasiut inkuadrimin në rradhët e UÇK, duke e inkurajuar se fitorja do të na takojë neve. Kuptohet ai si çdo prind ndien dhimbje e pikëllim për djalin e tij, por e pranon se krahas dhimbjes baras e ka edhe krenarinë.  
Me të drejtë thotë : Nëse unë nuk lejoj fëmijën tim të luftoj, tjetri gjithashtu nuk e lejon,atëherë nga se do të formohet ushtria ?.  
Shenasiu është shembull tipik i kalitjes së shpirtit luftarak qysh para se të vjen era barut.  
Stërvitja e tij paraprake është leksion i mirë për çdo të ri, se si duhet të jetë i përgatitur me kohë për momentet më të rënda, përpara se ato të trokasin në dyert tona e të na gjejnë gafil. Shenasiu qysh herët e kuptoi se në udhëkryq ku ndodhej populli, s'kishte rrugëdalje tjetër.  Shtegu i vetëm i shpëtimit, ishte lufta, sepse regjimi maqedonas i kishte ezauruar të gjitha format demokratike, duke ngulfatur frymën e lirisë dhe të drejtave jo vetëm kombëtare, por edhe njerëzore.  

Kategoria:Lindje 1967	
Kategoria:Vdekje 2001
Kategoria:Biografi shqiptare
Kategoria:Dëshmor kombëtar
Kategoria:Njerëz nga Kumanova
Kategoria:Njerëz nga Karadaku