Gjinekologjia

Gjinekologjia (greq.: gynaikos = grua, logos = shkencë) është dega e mjekësisë, e cila studion fiziologjinë dhe patologjinë e sistemit riprodhues femëror (uterus, ovare dhe vagina). Gjinekologjia merret me studimin dhe sherimin e semundjeve te sistemit riprodhues.

 Historia 
Papirusi Gjinekologjik Kahun, i datuar rreth 1800 p.e.s, merret me shëndetin e grave - sëmundjet gjinekologjike, pjellorinë, shtatzëninë, kontracepsionin, etj. Teksti është i ndarë në tridhjetë e katër seksione, secili seksion trajton një problem specifik dhe përmban diagnozën dhe trajtimin; nuk sugjerohet asnjë prognozë. Trajtimet nuk janë kirurgjikale, duke përfshirë aplikimin e ilaçeve në pjesën e prekur të trupit ose gëlltitje të tyre. Disa herë mitra shihet si burim ankesash që shfaqen në pjesë të tjera të trupit.

Korpusi Hipokratik përmban disa traktate gjinekologjike që datojnë në shekujt V / IV para Krishtit. Aristoteli është një burim tjetër i fortë për tekstet mjekësore nga shekulli IV para Krishtit me përshkrimet e tij të biologjisë që gjenden kryesisht në Historia e Kafshëve, Pjesë të Kafshëve, Gjenerimi i Kafshëve.  Traktati gjinekologjik Gynaikeia nga Soranus of Efhesus (shekulli I / II pas Krishtit) ekziston (së bashku me një parafrazë Latine të shekullit të 6-të nga Muscio, një mjek i së njëjtës shkollë). Ai ishte përfaqësuesi kryesor i shkollës së mjekëve të njohur si "Metodistët".

J. Marion Sims konsiderohet gjerësisht si babai i gjinekologjisë moderne. Tani i kritikuar për praktikat e tij, Sims zhvilloi disa nga teknikat e tij duke operuar skllevër, shumë prej të cilëve nuk iu dha anestezi. Sims kreu operacione në 12 gra të skllavëruara në spitalin e tij në oborrin e shtëpisë për katër vjet. Ndërsa kryente këto operacione, ai ftoi burra mjekë dhe studentë të shikonin procedura invazive dhe të dhimbshme ndërsa gratë ishin të ekspozuara. Në njërën nga gratë, të quajtur Anarcha, ai kreu 30 operacione pa anestezi. Mjekët dhe studentët humbën interesin për të ndihmuar Sims gjatë praktikës së tij në oborrin e shtëpisë dhe ai rekrutoi gra të tjera të skllavëruara, të cilat ishin duke u shëruar nga operacionet e tyre, për t'i ndihmuar ato. Në 1855 Sims vazhdoi të themelojë Spitalin e Gruas në Nju Jork, spitali i parë posaçërisht për çrregullimet e grave.

 Ekzaminimi 
Tabuja historike e lidhur me ekzaminimin e organeve gjenitale të femrave ka ndaluar prej kohësh shkencën e gjinekologjisë. Ky vizatim i vitit 1822 nga Jacques-Pierre Maygrier tregon një procedurë "kompromisi", në të cilën mjeku është gjunjëzuar para gruas, por nuk mund të shohë organet gjenitale të saj. Gjinekologjia moderne nuk përdor më një pozicion të tillë.

Në disa vende, gratë duhet së pari të vizitojnë një mjek të përgjithshëm (GP; i njohur gjithashtu si një praktikues i familjes (FP)) para se të vizitojnë një gjinekolog. Nëse gjendja e tyre kërkon trajnim, njohuri, procedurë kirurgjikale ose pajisje të padisponueshme nga mjeku i përgjithshëm, pacienti referohet më pas te një gjinekolog. Në Shtetet e Bashkuara, megjithatë, ligji dhe shumë plane të sigurimeve shëndetësore lejojnë gjinekologët të sigurojnë kujdesin primar përveç aspekteve të specialitetit të tyre. Me këtë mundësi të disponueshme, disa gra zgjedhin të vizitojnë një kirurg gjinekologjik për probleme jo-gjinekologjike pa një rekomandim tjetër të mjekut.

Si në të gjithë mjekësinë, mjetet kryesore të diagnostikimit janë historia klinike dhe ekzaminimi. Ekzaminimi gjinekologjik është mjaft intim, më shumë sesa një provim fizik rutinë. Ai gjithashtu kërkon instrumente unike siç është spekulumi. Spekulumi përbëhet nga dy tehe të varura prej metali konkave ose plastike të cilat përdoren për të tërhequr indet e vaginës dhe për të lejuar ekzaminimin e qafës së mitrës, pjesën e poshtme të mitrës të vendosur në pjesën e sipërme të vaginës. Gjinekologët zakonisht bëjnë një ekzaminim bimanual (njëra dorë në bark dhe një ose dy gishta në vaginë) për të prekur qafën e mitrës, mitrën, vezoret dhe legenin kockor. Nuk është e pazakontë të bëhet një ekzaminim rectovaginal për vlerësimin e plotë të legenit, veçanërisht nëse vlerësohet ndonjë masë e dyshimtë. Gjinekologët meshkuj mund të kenë një kaperon femër për ekzaminimin e tyre. Ekografia abdominale ose vaginale mund të përdoret për të konfirmuar çdo anomali të vlerësuar me ekzaminimin bimanual ose kur tregohet nga gjendja mjeksore e pacientit.

 Sëmundjet 

 Shembuj të kushteve të trajtuara nga një gjinekolog janë: 

 Kanceri dhe sëmundjet para-kanceroze të organeve riprodhuese duke përfshirë vezoret, tubat fallopiane, mitrën, qafën e mitrës, vaginën dhe vulvën
 Inkontinenca e urinës
 Amenorrhoea (mungojnë periudhat menstruale)
 Dysmenorrhoea (periudha të dhimbshme menstruale)
 Steriliteti
 Menorragji (periudha të rënda menstruale); një indikacion i zakonshëm për histerektominë
 Prolapsi i organeve të legenit
 Infeksionet e vagjinës (vaginitit), qafës së mitrës dhe mitrës (përfshirë kërpudhat, bakteriet, viralet dhe protozoaret)
 UTI dhe Sëmundja Inflamatore Pelvike
 Sindromë premenstruale
 Sëmundje të tjera vaginale

 Operacionet 

 Disa nga operacionet më të zakonshme që kryejnë gjinekologët përfshijnë: 

 Zgjerimi dhe kurimi (heqja e përmbajtjes së mitrës për arsye të ndryshme, duke përfshirë përfundimin e një aborti spontan të pjesshëm dhe marrjen e mostrave diagnostike për gjakderdhje mosfunksionale të mitrës refraktare ndaj terapisë mjekësore)
 Hysterectomy (heqja e mitrës)
 Ooforektomi (heqja e vezoreve)
 Lidhja e tubave (një lloj sterilizimi i përhershëm)
 Histeroskopia (inspektimi i zgavrës së mitrës)
 Laparoskopia diagnostike - përdoret për të diagnostikuar dhe trajtuar burimet e dhimbjeve të legenit dhe barkut; ndoshta më e famshmja përdoret për të siguruar një diagnozë përfundimtare të endometriozës.
 Laparotomia eksploruese - mund të përdoret për të hetuar nivelin e përparimit të sëmundjes beninje ose malinje, ose për të vlerësuar dhe riparuar dëmtimin e organeve të legenit.
 Trajtime të ndryshme kirurgjikale për mosmbajtjen e urinës, përfshirë cistoskopinë dhe gërvishtjet nën uretrale.
 Trajtimi kirurgjik i prolapsit të organit të legenit, duke përfshirë korrigjimin e cistocela dhe rectocela.
 Apendektomi - kryhet shpesh për të hequr vendin e implantimit të dhimbshëm të endometriozës ose profilaktikisht (kundër apendesitit akut të ardhshëm) në kohën e histerektomisë ose prerjes cezariane. Mund të kryhet gjithashtu si pjesë e një operacioni skenik për kancerin e vezoreve.
 Procedurat e prerjes së qafës së mitrës (përfshirë kriokirurgjinë) - heqja e sipërfaqes së qafës së mitrës që përmban qelizat parakanceroze të cilat janë identifikuar më parë.

 Referime