Vaji i ullirit

Vaji i ullirit përdoret për sallata, përpos për përgatitjen e gjellëve. Nuk i duron temperaturat e larta, prandaj nuk duhet nxehur shumë. Ka efekt shërues, shfrytëzimi i rregullt i vajit të ullirit është i mirë për zemrën dhe e pakëson rrezikun nga sëmundjet kardiovaskulare. Vetitê e vajit të ullirit janë rezultat jo vetëm i yndyrërave të ngopura që i përmban ai, por edhe të lëndëve bimore me veti antioskidante të quajtura polifenole.

Tregu
Mbi 750 milion ullinj janë kultivuar në mbarë botën, 95% prej të cilave janë në rajonin e Mesdheut. Pjesa më e madhe e prodhimit botëror vjen nga Evropa Jugore, Afrika veriore dhe Lindjen e Afërme.

Prodhimin Botërore në 2006 / 7 ishte 2.767 milion ton, të cilat kanë kontribuar Spanja 40% në 45%. Në vitin 2006, Turqia llogaritet për rreth 5% të prodhimit botëror, të ngjashme me provinca spanjolle e Jaén, e njohur edhe për pemët e ullirit më te medha në botë. Nga prodhimi Evropian, 93% vjen nga Spanja, Italia dhe Greqia.

Greqia kushton 60% të tokës së saj të kultivuara të ullirit në rritje. Kjo është prodhuesi kryesor botëror i ullinjve të zinjë dhe ka më shumë varieteteve të ullinjve se çdo vend tjetër. Greqia mban vendin e tretë në botë me prodhimin e ullirit me më shumë se 132 million pemë, e cila prodhon rreth 350,000 ton vaj ulliri çdo vit, prej të cilave 82% është ekstra-virgjër (shih më poshtë për një shpjegim të termave). Rreth gjysma e prodhimit vjetor grek është vaj ulliri eksportohet, por vetëm rreth 5% të këtij reflekton origjinën e produktit shishe.

Eksportohet kryesisht nga Greqia në vendet e Bashkimit Evropian (BE), kryesisht Italia, e cila merr rreth tre të katërtat e eksporteve të përgjithshme. Ullinjtë janë rritur për naftë në Greqi, me Peloponezin që ka qenë burim i 65% të prodhimit grek, si dhe në Kretë, Ishujt e Egjeut dhe Ishujt Jonianë. Më të çmuar të ndryshme greke për prodhimin e vajit të ullirit është korōnéiki, me origjinë nga zona e Korōnē-s në Mesenisë. Kjo shumëllojshmëri rritet edhe më shpatet e maleve dhe prodhon fruta shumë të vogla; raport të lartë të lëkurës të mishit, duke i dhënë cilësitë e naftës lakmuar saj aromatike. Ndryshme është i përshtatshëm edhe për prodhimin e agourélaio, vajit nga ullinjtë që janë pak i paarrirë. Kur i grimcuar në shtyn që nuk janë në gjendje të rëndë me gurë, ky vaj është krejtësisht e lirë e aciditetit të lartë dhe ka karakteristika shtresore organoleptike. Sepse guri shtypës nuk e ul nxjerrjen e vajit, prodhimi i agourélaio është e kufizuar në kozmetikë shtyn të drejtuar nga sipërmarrësit dhe kooperativave të vogla.

Në mesin e rasateve ose kultivarëve të ndryshëm të ullirit në Itali janë frantoio, leccino, pendolino dhe moraiolo, në Spanjë varietetet më të rëndësishme janë picual, alberquina, hojiblanca dhe manzanilla de Jaén, në Greqi, koroneiki, në Francë, picholine, në Kaliforni, misioni, në Portugali, galega, në Kroaci, oblica dhe leccino. Naftës nga varieteteve ndryshon në shije dhe stabilitetit (afat).

Australia tani prodhon disa nga vajrat e ullirit më të mirën në botë, kryesisht për shkak të kushteve të jashtëzakonshme të mira në rritje, tokë e pasur dhe mungesa e dëmtuesve dhe sëmundjeve tradicionale. Shumë prodhues australian vetëm të vajrave premium, ndërsa një numër i kultivuesve të korporatës veprojnë pemët e një milion pemë ose më shumë dhe për të prodhuar për vajrat e tregut të përgjithshëm. Vaji australian i ullirit është eksportuar në Azi dhe Evropë, ku cilësi të lartë në përputhje respektohet.

Në Amerikën e Veriut, vajrat italianë dhe spanjollë të ullirit janë të mirë-njohur, dhe vajrat e cilësisë së lartë ekstra të virgjër nga Italia, Spanja, Kroacia dhe Greqia janë shitur me çmime të larta, shpesh në "prestigj" paketim. Një pjesë e madhe e importeve SHBA vaj ulliri ardhur nga Italia, Spanja dhe Turqia. SHBA importuar 47.800.000 gallonë SHBA (181.000 m3) vaj ulliri në vitin 1998, nga të cilat 34.600.000 gallonë SHBA (131.000 m3) erdhi nga Italia.

Republika e Afrikës së Jugut gjithashtu prodhon vaj ekstra të virgjër ulliri, me rritjen e prodhimit për të përmbushur kërkesën.

Perdorimi
Ajo është një substancë yndyrore përdorur shpesh në kuzhinë mesdhetare. Karakteristikat Organoleptike ndryshojnë në varësi të tokës dhe praktikat agronomike, mori (ose kultivar) dhe fazën e pjekurisë në korrjes.

Vaj ulliri mund të përdoret si pagatuar (në dressings sallatë ose në vendin e gjalpë në makaronat për shembull) ose gatuar (mish për gatim ose perime ose tiganisje). Është e rëndësishme por nuk do të përdorë temperaturë shumë të lartë (mbi 210 °C), matanë së cilës përkeqësohet. Megjithatë, është shumë rezistent ndaj ngrohjes se vajrat e tjera (rreth 180 °C).

Ajo ka veti të dobishme për shëndetin, veçanërisht në kardio-vaskular, në sajë të saj vitaminë A, vitaminë E dhe monounsaturated acide yndyrore. Përfitimet që lidhen me vitamina janë vërejtur kryesisht në konsumin e naftës të ftohtë si në sallata, si vitamina janë shkatërruar pas 40 °C. Krahasuar me të tjera unsaturated Acidet yndyrore, vaj ulliri është relativisht të qëndrueshme gjatë gatimit dhe ruajtjes në këtë rast, efektet e saj të dobishme të kolesterolit. Kjo është bazë dhjami i dietë mesdhetare (ose dieta e Kretës).

Vaj ulliri është i njohur që në antikitet: grekët e lashtë dhe Romakët e përdorën atë për gatim e tyre dhe kozmetika e tyre, dhe Hebrenjve në kohën kur ekzistonte tempullit, për ta kthyer e tyre shandanit.

Sot, ajo është një produkt kryesor, por tifozët do të zgjedhin shishe me çmim rivalët e ndonjëherë me verëra të madh.

Shiko edhe
 Vaji i kikirikut

 Lidhje të jashtme 

Kategoria:Vajra
Kategoria:Ullinjë
Kategoria:Ushqim dhe pije
Kategoria:Bimë të ngrënshme