Qafuri

Qafuri ose Kamfuri është një lëndë e kristaltë me ngjyrë të bardhë, me erë të fortë, që nxirret nga zamku të drurit me të njëjtin emër, lëndë e cila përdoret në industri e mjekësi.

Camphor (/ ˈkæmfər /) është një ngurtë e dylltë, e ndezshme, transparente dhe me një aromë të fortë. Shtë një terpenoid me formulën kimike C10H16O. Gjendet në drurin e dafinës së kamfurit (Cinnamomum camphora), një pemë e madhe me gjelbërim të përhershëm që gjendet në Azi (veçanërisht në ishujt Sumatra dhe Borneo, Indonezi) dhe gjithashtu të pemës kapur, të palidhur, një dru i gjatë druri nga i njëjti rajon. Ndodh gjithashtu në disa pemë të tjera që lidhen me familjen dafinë, veçanërisht Ocotea usambarensis. Gjethet e rozmarinës (Rosmarinus officinalis) përmbajnë 0.05 deri në 0.5% kamfur, ndërsa kamfori (Heterotheca) përmban vetëm rreth 5%. Kafora gjithashtu mund të prodhohet në mënyrë sintetike nga vaji i terpentinës. Përdoret për aromën e saj, si përbërës në gatimin (kryesisht në Indi), si një lëng balancues, për qëllime medicinale dhe në ceremonitë fetare. Një burim kryesor i kamfurit në Azi është borziloku i kamfurit (prind i borzilokut blu të Afrikës). 

Molekula ka dy enantiomere të mundshme siç tregohet në diagramet strukturorë. Struktura në të majtë është forma natyrore që ndodh (R), ndërsa imazhi i saj pasqyrë i treguar në të djathtë është -forma (S).rma (S)

 Etimologji 
Fjala camphor rrjedh nga fjala frëngjisht camphre, vetë nga kamfora latine mesjetare, nga arabishtja kāfūr, nga Tamil karuppūram (கருப்பூரம்), nga gjuhët austroasiatic - Khmer kāpōr / kapū, Mon khapuiw, përfundimisht nga një burim austonezisht - Malajzisht kapur. Camphor është përdorur në Indi nga koha antike kur fetë si Budizmi dhe Jainism lulëzuan. Sidoqoftë, letërsia Suśruta dhe më vonë kāvya përmendin këtë fjalë. Në Malajzinë e Vjetër njihet si Barur Barus, që do të thotë "shkumësa e Barus". Barus ishte emri i një porti antik që ndodhej pranë qytetit modern Sibolga në bregdetin perëndimor të ishullit Sumatra. Ky port tregtohej me kamfure të nxjerrë nga pemë dafine (Cinnamonum camphora) që ishin të bollshme në rajon. Edhe tani, fiset lokale dhe indonezianët në përgjithësi i referohen topave aromatikë të naftalinës dhe topave të molave ​​si kapur Barus.

 Prodhim 
Camphor është prodhuar si një produkt pyjor me shekuj, i kondensuar nga avulli i dhënë nga pjekja e patateve të drurit të prera nga pemët përkatëse, dhe më vonë duke kaluar avull nëpër dru të pudrosur dhe kondensuar avujt. Kur përdorimi i tij në industritë kimike të reja (diskutuar më poshtë) rriti në masë të madhe vëllimin e kërkesës në fund të shekullit të 19-të, pasoi potenciali për ndryshime në furnizim dhe çmim. Në 1911 Robert Kennedy Duncan, një kimist dhe edukator industrial, tregoi se qeveria Perandorake Japoneze kishte kohët e fundit (1907-1908) u përpoq të monopoleizonte prodhimin e kamfurit natyror si një produkt pyjor në Azi, por që monopoli ishte parandaluar nga zhvillimi i alternativa totale e sintezës, e cila filloi në formën "thjesht akademike dhe tërësisht jokomerciale" me raportin e parë të Gustav Komppa ", por ajo vulosi fatin e monopolit japonez [...] sepse jo më shpejt u realizua se sa ngacmoi vëmendjen të një ushtrie të re të hetuesve chem kimistëve industrialë.Zyrat e patentave të botës së shpejti ishin të mbushura me sinteza të pretenduara tregtare të kamfurit, dhe të proceseve të favorizuara u formuan kompani për t'i shfrytëzuar ato, rezultuan fabrikat dhe në një kohë tepër të shkurtër prej dy vite pas sintezës së saj akademike, të gjitha çukat si produkti natyror, hynë në tregjet e botës […]. ": 133–134" ... Dhe akoma kamp artificial ose nuk e bën dhe nuk mund ta zhvendosë produktin natyror në një masë të mjaftueshme për të shkatërruar industrinë në rritje të kamfurit. Funksioni i tij i vetëm aktual dhe i mundshëm i së ardhmes është të veprojë si një kontroll i përhershëm i monopolizmit, të veprojë si një rrotullues për të rregulluar çmimet brenda kufijve të arsyeshëm. "Ky kontroll i vazhdueshëm i rritjes së çmimeve u konfirmua në vitin 1942 në një monografi mbi historinë e DuPont, ku William S. Dutton tha, "I domosdoshëm në prodhimin e plastikës pyroxylin, kamfure natyrale të importuar nga Formosa dhe shitja normalisht për rreth 50 cent një paund, arriti çmimin e lartë prej 3.75 $ në 1918 [mes ndërprerjes së tregtisë globale dhe kërkesës së lartë për eksploziv që Bota Lufta I krijuar]. Kimistët organikë në [DuPont] u përgjigjën duke sintetizuar kamforin nga terpentina e trungjeve të pishave Jugore, me rezultatin që çmimi i kamfurit industrial të shitur në shumë ngarkesa në 1939 ishte midis 32 cent dhe 35 cent një paund. ": 293

Sfondi i sintezës së Gustaf Komppa ishte si më poshtë. Në shekullin XIX, dihej që acidi nitrik oksidon kamfrin në acid kamforik. Haller dhe Blanc publikuan një gjysmë sintezë të kamfurit nga acidi kamforik. Megjithëse ata demonstruan strukturën e saj, ata nuk ishin në gjendje ta provojnë atë. Sinteza e parë e plotë e plotë e acidit kamforik u botua nga Komppa në vitin 1903. Inputet e tij ishin acidi dietil oksalat dhe acidi 3,3-dimethylpentanoik, i cili reagoi nga kondensimi i Claisen për të dhënë acid diketokamporik. Metilimi me metil jodid dhe një procedurë e ndërlikuar e zvogëlimit prodhoi acid kamforik. William Perkin publikoi një sintezë tjetër pak kohë më vonë. Më parë, disa komponime organike (të tilla si ure) ishin sintetizuar në laborator si një provë e konceptit, por kamfuri ishte një produkt natyror i paktë me një kërkesë në të gjithë botën. Komppa e kuptoi këtë. Ai filloi prodhimin industrial të kamfurit në Tainionkoski, Finlandë, në 1907 (me shumë konkurrencë, siç njoftoi Kennedy Duncan).

Kafora mund të prodhohet nga alfa-pinene, e cila është e bollshme në vajrat e pemëve halore dhe mund të distilohet nga terpentina e prodhuar si një produkt anësor i pulpës kimike. Me acid acetik si tretës dhe me katalizë nga një acid i fortë, alfa-pineni riorganizohet lehtësisht në kampe, e cila nga ana e saj nënshtrohet rirregullimit Wagner-Meerwein në kation izobornil, i cili kapet nga acetati për të dhënë izobornil acetate. Hidroliza në izoborneol e ndjekur nga oksidimi jep kamfor racemike. Në të kundërt, kamfori ndodh natyrshëm si D-kamfuri, (R) -enantiomeri.

 Biosintezën 
Në biosintezën, kamfuri prodhohet nga pirofosfati geranyl, përmes ciklizimit të pirofosfatit të linaloyl deri te pirofosfati bornil, i ndjekur nga hidroliza deri në borneol dhe oksidimi në kamfur.

Kafora gjithashtu mund të reduktohet në izoborneol duke përdorur borohidrid natriumi.

Në vitin 1998, K. Chakrabarti dhe bashkëpunëtorët e Shoqatës Indiane për Kultivimin e Shkencës, Kolkata, përgatitën film të hollë me diamant duke përdorur kamfor si pararendësin për depozitimin e avullit kimik.

Në vitin 2007, nanotubat e karbonit u sintetizuan me sukses duke përdorur kamfur në procesin e depozitimit kimik të avullit.

 Përdorime fizike 
Aftësia sublimuese e kamfurit i jep asaj disa përdorime.

 Plastikë 
Plastika e parë domethënëse e prodhuar nga njeriu ishin plastika nitroceluloze (piroksilinë) me azot të ulët (ose "të tretshëm"). Në dekadat e para të industrisë së plastikës, kamfuri u përdor në sasi të pamasë [11]: 130 si plastifikues që krijon celuloidin nga nitroceluloza, në llaqet me nitrocelulozë dhe plastika të tjera dhe llaqe.

 Parandalues ​​dhe ruajtës i dëmtuesve 
Kafora besohet të jetë toksike për insektet dhe për këtë arsye ndonjëherë përdoret si repelues. Camphor është përdorur si një alternative për kafshët e kafshëve. Kristalet e kamfurit përdoren ndonjëherë për të parandaluar dëmtimin e koleksioneve të insekteve nga insektet e tjera të vogla. Ajo mbahet në rroba të përdorura në raste të veçanta dhe festivale, dhe gjithashtu në qoshe dollapësh si një mashtrues kacabu. Tymi i kristalit të kamfurit ose shkopinjve të temjanit të kamfurit mund të përdoret si një mashtrues i mushkonjave miqësor ndaj mjedisit.

Studimet e fundit kanë treguar që vaji esencial i kamfurit mund të përdoret si një fumigant efektiv kundër milingonave të zjarrit të kuq, pasi ndikon në sjelljen sulmuese, ngjitje dhe ushqyerje të punëtorëve të mëdhenj dhe të vegjël.

Kafora përdoret gjithashtu si një substancë antimikrobike. Në balsamosjen, vaji i kamfurit ishte një nga përbërësit e përdorur nga egjiptianët e lashtë për mumifikimin.

Kafora e ngurtë lëshon tymosje që formojnë një shtresë parandaluese të ndryshkut dhe për këtë arsye ruhen në gjoksin e mjeteve për të mbrojtur mjetet kundër ndryshkut.

 Përdorni në Parfume 
Në botën e lashtë arabe, Camphor ishte një nga përbërësit më të popullarizuar të parfumeve. Sipas Doracakut të Parfumeve, "[Camphor] përmban në më shumë se një të katërtën e recetave të parfumeve të al-Kindi dhe në shumë vepra të tjera arabe mesjetare, përfshirë Tregimet Arabe të Netëve." të Këngës biblike të Solomonit. Sidoqoftë, fjala origjinale hebraike kofer, në të vërtetë i referohet këna, një tjetër parfum dhe ngjyrues të botës arabe. Kinezët i referoheshin kamfurit më të mirë si "parfum i trurit të dragoit", për shkak të "aromës së tij të fortë dhe të lezetshme" dhe "shekujve të pasigurisë mbi origjinën dhe mënyrën e origjinës." 

 Përdorime të kuzhinës 
Në Evropën e lashtë dhe mesjetare, kamfuri ishte përdorur si një përbërës në ëmbëlsirat. Ajo u përdor në një larmi të gjërë të pjatave të këndshme dhe të ëmbla në librat e kuzhinave mesjetare të gjuhës arabe, siç është el-Kitab al-Ṭabikh i përpiluar nga ibn Sayyâr al-Warrâq në shekullin e 10, dhe një libër gatimi anonuzian anonim i 13-të. Shekulli. Duket gjithashtu në enët e ëmbla dhe të këndshme në Ni'matnama, një libër i shkruar në fund të shekullit të 15-të për sulltanët e Mandu. Një tregti e hershme ndërkombëtare në të bëri që kamfuri të njihet gjerësisht në të gjithë Arabinë në kohët para-islamike, siç përmendet në Kuran 76: 5 si një aromatizues për pije. Deri në shekullin e 13-të, ajo u përdor në receta kudo në botën muslimane, duke filluar nga enët kryesore të tilla si tharidja dhe zierja deri tek ëmbëlsirat. Një analog alkooli i kamfurit i njohur gjithashtu si izoborneol aktualisht përdoret në Azi si aromatizues, kryesisht për ëmbëlsirat. Në Indi përdoret gjerësisht në gatim, kryesisht për enët me ëmbëlsirë, dhe njihet si kachha karpooram ose "pachha karpoora" ("kamfor e papërpunuar / e papërpunuar"), në (Teluge: పచ్చ కర్పూర o), (Tamil: பச்சைக் கற்பூரம்), ( Kanada: ಪಚ್ಚ ಕರ್ಪೂರ), dhe është në dispozicion në dyqanet ushqimore indiane, ku është etiketuar si "kamfër ushqimor"

 Përdorime medicinale fiziologji 
Kafora absorbohet lehtësisht përmes lëkurës, ku stimulon mbaresa nervore të ndjeshme ndaj nxehtësisë dhe të ftohtit, duke prodhuar një ndjesi të ngrohtë kur aplikohet me forcë, ose një ndjesi të ftohtë kur aplikohet butësisht. Këto efekte janë veçanërisht të dukshme në mushkëri dhe rrugët e frymëmarrjes nëse kamfuri thithet si aerosol. Aksioni në mbaresa nervore gjithashtu shkakton një analgjezi të lehtë lokale.

Ndjesia e nxehtësisë që prodhon kamfuri në lëkurë supozohet se vjen nga aktivizimi i kanaleve jonike TRPV3 dhe TRPV1, ndërsa ndjesia e ftohtë për shkak të aktivizimit të TRPM8.

Efektet globale në trup përfshijnë takikardinë (rritje të rrahjeve të zemrës), vazodilimin në lëkurë (skuqje), frymëmarrje të ngadaltë, ulje të oreksit dhe rritje të sekrecioneve dhe sekretimeve të tilla si djersitja dhe urinimi.

Kafora është toksike në doza të mëdha. Prodhon simptoma të nervozizëm, çorientim, letargji, spazma të muskujve, të vjella, dhimbje barku, konvulsione dhe konfiskime. Dozat vdekjeprurëse tek të rriturit janë në intervalin 50-500 mg / kg (oral). Në përgjithësi, dy gram shkaktojnë një toksicitet serioz dhe katër gram janë potencialisht vdekjeprurës.

 Përdorime tradicionale 
Camphor është përdorur në mjekësinë tradicionale që nga kohra të lashta në vendet ku ishte vendas. Ndoshta ishte erë e substancës dhe efekti i saj dekompensues që çoi në përdorimin e saj në mjekësi. Kafora është përdorur në Sumatra antike për të trajtuar sprains, swellings, dhe inflamacion. Prej kohësh është përdorur si substancë mjekësore në Indinë e lashtë, ku përgjithësisht kalon me emrin karpūra. Hasshtë përshkruar në veprën ururvedic Mādhavacikitsā të shekullit të 7-të si një ilaç efektiv që përdoret për trajtimin e etheve. Bima është emëruar gjithashtu hima dhe është identifikuar me bimën Cinnamomum camphora. Sipas Vaidyaka-daabda-sindhu, ajo është një nga "pesë aromat" që përdoret në përtypjen e betelit, ku referohet edhe si candrabhasma ("pluhur i hënës"). Camphor gjithashtu u përdor me shekuj në mjekësinë kineze për një larmi qëllimesh.

 Përdorime moderne 
Camphor ishte një përbërës i paregoric, një tinkturë opiumi / kamfuri e zhvilluar në shekullin e 18-të. Paregoric u përdor në formulime të ndryshme për qindra vjet. Ishte një ilaç shtëpiak në shekujt 18 dhe 19 kur u përdor gjerësisht për të kontrolluar diarrenë tek të rriturit dhe fëmijët, si një ilaç ekspektent dhe kollë, për të qetësuar fëmijët e mprehtë dhe për të fërkuar mishrat e dhëmbëve për të kundërvepruar dhimbjen nga dhëmbët. Përdorimi i tij ra në shekullin e 20-të pas rregullimit të opiumit.

Gjithashtu në shekullin e 18-të, kamfi u përdor nga Auenbrugger në trajtimin e manisë, në mënyrë paradoksale duke nxitur konfiskime.

Bazuar në shkrimet e Hahnemann, kamfuri (tretur në alkool) u përdor në shekullin e 19-të për të trajtuar epidemitë e kolerës 1854-1855 në Napoli.

Në shekullin e 20-të, kamfori u administrua me gojë në sasi të vogla (50 mg) për simptoma të vogla të zemrës dhe lodhje. Kjo përgatitje u shit me emrin tregtar Musterole; prodhimi pushoi në vitet 1990.

Sot përdorimi kryesor i kamfurit është si një shtypës i kollës dhe si një decongestant. Shtë një përbërës aktiv (së bashku me mentolin) në produktet decongestante të avullit-avullit, siç është Vicks VapoRub.

Camphor aktualisht përdoret në mjekësinë veterinare. I dhënë nga injeksioni intramuskular, është një stimulues i frymëmarrjes që ndihmon në trajtimin e vështirësive të frymëmarrjes te kuajt.

 Rregullim 
Në vitin 1980, Administrata e Ushqimit dhe Drogës e SHBA vendosi një kufi prej 11% të kamurit të lejueshëm në produktet e konsumit, dhe produktet e ndaluara të etiketuara si vaj kamfuri, vaj kamfuri, linim kamfri dhe liniment të kamfurit (përveç "vajit thelbësor të kamfurit të bardhë", i cili përmban shumë pak kamfor Meqenëse ekzistojnë trajtime alternative, përdorimi medicinal i kamfurit dekurajohet nga FDA, përveç përdorimeve që lidhen me lëkurën, siç janë pluhurat mjekues, të cilët përmbajnë vetëm sasi të vogla kamfuri. 

 Feja 
Ceremonitë fetare hindu Camphor është përdorur gjerësisht në ceremonitë fetare hindu. Isshtë vendosur në një qëndrim të quajtur 'karpur dāni' në Indi. Aarti kryhet pasi i vuri zjarrin asaj zakonisht si hapi i fundit i pujës.

 Referime 

Kategoria:Erëza