Jack Nicholson

John Joseph Nicholson (lindi më 22 prill 1937) është një aktor dhe regjisor amerikan në pension. Nicholson konsiderohet gjerësisht si një nga aktorët më të mëdhenj të shekullit të 20-të, duke luajtur shpesh rebelë që luftojnë kundër strukturës shoqërore.Katz, Ephraim. The Film Encyclopedia, HarperCollins (2012) pp. 1079–1080 Gjatë karrierës së tij pesëdekadëshe, ai mori shumë çmime, duke përfshirë three Academy Award, tre British Academy Film Award, gjashtë Golden Globe Award, dhe një Grammy Award.

Nicholson fitoi Academy Award për Aktorin më të Mirë për interpretimin e Randle McMurphy në One Flew Over the Cuckoo's Nest (1975) dhe një burrë me OCD në As Good as It Gets (1997), si dhe për Aktorin më të Mirë Mbështetës për interpretimin e një playboy të moshuar në Terms of Endearment (1983). Ai mori nominime të mëtejshme për Oscar për Easy Rider (1969), Five Easy Pieces (1970), The Last Detail (1974), Chinatown (1974), Reds (1981), Prizzi's Honor (1985), Ironweed (1987), A Few Good Men (1992), dhe About Schmidt (2002).

Role të tjera të shquara të Nicholson ishin në Carnal Knowledge (1971), The Shining (1980), Heartburn (1986), Broadcast News (1987), Batman (1989), Hoffa (1992), Mars Attacks! (1996), Anger Management (2003), Something's Gotta Give (2003), The Departed (2006), dhe The Bucket List (2007). Nicholson ka drejtuar tre filma, Drive, He Said (1971), Goin' South (1978), dhe The Two Jakes (1990). Ai u tërhoq nga aktrimi pasi luajti në How Do You Know (2010).

Nicholson është një nga tre aktorët meshkuj që ka fituar tre Academy Award dhe një nga vetëm dy aktorët që janë nominuar për një Academy Award për aktrimin në filma të realizuar në çdo dekadë nga vitet 1960 deri në vitet 2000 (krahas Michael Caine). 12 nominimet e tij për Academy Award e bëjnë atë aktorin mashkull më të nominuar në historinë e Academy. Ai u nderua me AFI Life Achievement Award në vitin 1994, Cecil B. DeMille Award në vitin 1999 dhe Kennedy Center Honors në 2001.

Jeta e hershme
Nicholson lindi më 22 prill 1937, në Neptune City, New Jersey, djali i një showgirl, June Frances Nicholson (emri skenik June Nilson; 1918–1963). Nëna e Nicholson ishte me prejardhje irlandeze, angleze, gjermane dhe uellsiane. Nëna e tij u martua me showmanin italo-amerikan Donald Furcillo (emri skenik Donald Rose; 1909–1997) në vitin 1936, përpara se të kuptonte se ai ishte tashmë i martuar.Berliner, Eve. Marriage certificate of June Nilson and Donald Furcillo . Young Jack Nicholson: Auspicious Beginnings. Evesmag.com. 2001. Biografi Patrick McGilligan deklaroi në librin e tij Jack's Life se Eddie King i lindur në Letoni (fillimisht Edgar A. Kirschfeld),, menaxheri i June, mund të ketë qenë babai biologjik i Nicholson, në vend të Furcillo. Burime të tjera sugjerojnë se June Nicholson nuk ishte e sigurt për identitetin e babait.

Nicholson u rrit në Neptune City, New Jersey. Përpara se të fillonte shkollën e mesme, familja e tij u zhvendos në një apartament në Spring Lake, New Jersey.Spring Lake, New Jersey.Nicholson, Jack. "No Getting Away From NJ: Hollywood legend Jack Nicholson attempts to elucidate the definitive quality of New Jersey" , New Jersey Monthly. "Nick", siç njihej nga shokët e tij të shkollës së mesme, ndoqi Manasquan High School aty pranë, ku u votua si "Kllouni i Klasës" nga Klasa e vitit 1954. Ai ishte në paraburgim çdo ditë për një vit të tërë shkollor. Një çmim teatri dhe një dramë në shkollë janë emëruar për nder të tij. Në vitin 2004, Nicholson mori pjesë në ribashkimin e 50-vjetorit të shkollës së mesme i shoqëruar nga tezja e tij Lorraine.

 Karriera 
 1958–1969: Rolet e hershme dhe përparimi 
parapamje|majtas|Nicholson si Wilbur Force në The Little Shop of Horrors (1960)
Nicholson erdhi për herë të parë në Kaliforni në vitin 1950, kur ishte 13 vjeç, për të vizituar motrën e tij. Ai filloi punë si punonjës zyre për regjisorët e animacionit William Hanna dhe Joseph Barbera në studion e vizatimeve MGM. Ata i ofruan një punë fillestare si animator, por ai refuzoi, duke përmendur dëshirën e tij për t'u bërë aktor. Ndërsa pranonte Cecil B. DeMille Award më Golden Globe Award të 56-të, ai kujtoi se dita e tij e parë si aktor pune (në Tales of Wells Fargo) ishte 5 maji 1955, të cilën e konsideronte me fat, pasi 5 ishte numri i fanellës së idhullit të tij të fëmijërisë, Joe DiMaggio."Jack Nicholson Receives Cecil B Demille Award - Golden Globes 1999" via Dick Clark Productions; retrieved February 24, 2020 Ai u trajnua për t'u bërë aktor me një grup të quajtur Players Ring Theater, pas së cilës gjeti role të vogla duke performuar në skenë dhe në soap opera televizive. Ai bëri debutimin e tij në film në një dramë adoleshente me buxhet të ulët The Cry Baby Killer (1958), duke luajtur rolin kryesor. Për dekadën e ardhshme, Nicholson bashkëpunoi shpesh me producentin e filmit, Roger Corman. Corman e drejtoi Nicholsonin në disa raste, si në The Little Shop of Horrors si varrmihësi (dhe pacienti dentar mazokist) Wilbur Force; në The Raven; The Terror, ku ai luan një oficer francez të joshur nga një fantazmë e ligë; dhe The St. Valentine's Day Massacre. Nicholson punoi shpesh me regjisorin Monte Hellman në filma perëndimor me buxhet të ulët; dy prej tyre—Ride in the Whirlwind dhe The Shooting—fillimisht nuk i tërhoqën vëmendjen distributorëve të filmave amerikanë, por fituan sukses kult në qarkun francez të artit dhe më vonë u shitën në televizion. Nicholson u shfaq gjithashtu në dy epizoda të The Andy Griffith Show dhe luajti rolin e një pilot garash rebel në pistën e dheut në filmin e vitit 1960 The Wild Ride.

Me karrierën e tij si aktor në rënie, Nicholson dukej se i ishte dorëzuar një karriere pas kameras si shkrimtar/regjisor. Shija e tij e parë e suksesit në shkrim ishte skenari për filmin [[Kundërkultura e viteve 1960|kundërkulturës] së vitit 1967, The Trip (me regji nga Corman), me protagonistë Peter Fonda dhe Dennis Hopper. Pasi lexoi për herë të parë skenarin, Fonda i tha Nicholson se ishte i impresionuar nga shkrimi dhe mendonte se mund të bëhej një film i shkëlqyer. Por Fonda u zhgënjye nga rezultati i filmit dhe fajësoi montazhin për shndërrimin e tij në një film "të parashikueshëm" dhe e tha këtë publikisht. Nicholson gjithashtu bashkëshkroi, me Bob Rafelson, filmin Head, ku luanin The Monkees, dhe aranzhoi kolonën zanore të filmit.

Suksesi i parë i madh në aktrim i Nicholson erdhi kur iu hap një rol në filmin e Fonda dhe Hopper Easy Rider (1969). Ai luajti rolin e avokatit alkoolik George Hanson, për të cilin mori nominimin e tij të parë për Oscar. Filmi kushtoi vetëm 400,000 dollarë për t'u realizuar dhe u bë një sukses i madh, duke fituar 40 milionë dollarë. Biografi John Parker shkruan se interpretimi i Nicholson për rolin e tij e vendosi atë në shoqërinë e aktorëve të mëparshëm antihero, si James Cagney dhe Humphrey Bogart, ndërsa e promovoi atë në një "hero numër një të lëvizjes kundër kulturës brenda natës".Parker, John. Michael Douglas: Acting on Instinct, Hachette Book Group (2011) e-book Roli ishte shkruar për Rip Torn, i cili u tërhoq nga projekti pas një grindjeje me Hopper.Hill, Lee. A Grand Guy: The Life and Art of Terry Southern. Bloomsbury, 2001. Më vonë, Nicholson e pranoi rëndësinë e përzgjedhjes së aktorit për filmin Easy Rider: "E tëra çfarë mund të shihja në filmat e hershëm, përpara Easy Rider, ishte ky aktor i ri i dëshpëruar që përpiqej të largohej nga ekrani dhe të krijonte një karrierë në film." Stanley Kubrick, i cili u impresionua nga performanca e tij në Easy Rider, e zgjodhi Nicholson si Napoleon në një film për jetën e tij, dhe megjithëse prodhimi i filmit filloi, projekti dështoi, pjesërisht për shkak të një ndryshimi në pronësi në MGM.

1970–1989: Yllimi dhe lavdërimi 
Në vitin 1970, Nicholson luajti në filmin Five Easy Pieces përkrah Karen Black, në atë që u bë roli i tij përcaktues. Nicholson dhe Black u nominuan për çmime Oscar për performancat e tyre. Nicholson luajti rolin e Bobby Dupea, një punëtor në platformën e naftës, dhe Black luajti rolin e të dashurës së tij kamariere. Black vuri në dukje se personazhi i Nicholson në film ishte shumë i përmbajtur dhe shumë i ndryshëm nga personaliteti i vërtetë i Nicholson. Ajo tha se skena famëkeqe e restorantit ishte improvizuar pjesërisht nga Nicholson dhe ishte jashtë karakterit të Bobby, i cili nuk do të interesohej aq shumë të debatonte me një kamariere."Hold the Chicken – Five Easy Pieces" , fair use video clip "Mendoj se Jack ka shumë pak të përbashkëta me Bobby. Mendoj se Bobby ka hequr dorë nga kërkimi i dashurisë. Por Jack nuk e ka bërë, ai është shumë i interesuar për dashurinë, për të zbuluar gjëra. Jack është një qenie njerëzore shumë kurioze dhe e gjallë. Gjithmonë i gatshëm për një ide të re."Crane, Robert. Jack Nicholson: The Early Years, Univ. Press of Kentucky (2012) Vetë Nicholson e tha këtë, duke i thënë një intervistuesi: "Më pëlqen t'i dëgjoj të gjithë. Kjo për mua është eliksiri i jetës."D'Agostino, Ryan. Esquire the Meaning of Life: Wisdom, Humor, and Damn Good Advice from 64 Extraordinary Lives, Sterling Publishing (2009) pp. 97–99

Brenda një muaji pas publikimit të tij në shtator të atij viti, filmi Five Easy Pieces u bë një sukses i madh, duke e bërë Nicholsonin një aktor kryesor dhe “antiheroin e ri amerikan”, sipas McDougal. Kritikët filluan të spekulonin nëse ai mund të bëhej një tjetër Marlon Brando apo James Dean. Karriera dhe të ardhurat e tij u rritën ndjeshëm. Ai tha: “Jam bërë shumë i kërkuar. Emri yt bëhet një imazh marke si një produkt. Ti bëhesh supa e Campbell, me tridhjetë e një lloje të ndryshme rolesh që mund të luash.” Ai i tha agjentes së tij të re, Sandy Bresler, t’i gjente role të pazakonta në mënyrë që të mund të zgjeronte aftësitë e tij të aktrimit: “Më pëlqen të luaj njerëz që nuk kanë ekzistuar ende, një ‘personazh kulmor’”, tha ai, “kam atë dëshirë krijuese. Shumë në mënyrën se si Chagall fluturon figura në ajër: sapo bëhet pjesë e mençurisë konvencionale, nuk duket veçanërisht aventureske, e çuditshme apo e egër.”

parapamje|djathtas|Nicholson dhe Warren Beatty duke xhiruar The Fortune (1975)
Gjithashtu në vitin 1970, Nicholson u shfaq në përshtatjen filmike të On a Clear Day You Can See Forever, megjithëse pjesa më e madhe e performancës së tij u la në dhomën e xhirimit. Agjenti i tij refuzoi një rol kryesor në Deliverance kur producenti dhe regjisori i filmit, John Boorman, refuzoi të paguante atë që donte agjenti i Nicholson. Në vitin 1971, Nicholson luajti në Carnal Knowledge, një komedi-dramë e drejtuar nga Mike Nichols dhe me bashkë-aktorë Art Garfunkel, Ann-Margret, dhe Candice Bergen. Ai u nominua për një Golden Globe Award për Aktorin më të Mirë. Gjatë xhirimeve, Nicholson filloi atë që u bë një miqësi e përjetshme me Garfunkel. Kur vizitoi Los Anxhelosin, Garfunkel qëndroi në shtëpinë e Nicholsonit në një dhomë që Nicholson me shaka e quajti "Suita Arthur Garfunkel".

Role të tjera të Nicholson përfshijnë filmin e Hal Ashby The Last Detail (1973) me Randy Quaid, për të cilin Nicholson fitoi çmimin për Aktorin më të Mirë në Festivalin e Filmit në Kanë dhe u nominua për Oskarin e tij të tretë dhe një Golden Globe. Në vitin 1974, Nicholson luajti në trillerin noir të Roman Polanski, Chinatown, dhe u nominua përsëri për Academy Award për Aktorin më të Mirë për rolin e tij si Jake Gittes, një detektiv privat. Filmi luajti bashkë me Faye Dunaway dhe John Huston, dhe përfshinte një rol të shkurtër me Polanskin. Ebert e quajti portretizimin e Nicholson të mprehtë, kërcënues dhe agresiv, një personazh që dinte "si të shkonte tej mase", siç bëri në One Flew Over the Cuckoo's Nest. Ebert gjithashtu vëren rëndësinë e rolit për karrierën e Nicholson, duke e parë atë si një tranzicion të madh nga filmat shfrytëzues të dekadës së mëparshme. "Si Jake Gittes, ai hyri në vendin e Bogart", thotë Ebert. "Si një njeri tërheqës për audiencën sepse ai sugjeron si rehati ashtu edhe rrezik... Që nga Gittes e tutje, Nicholson krijoi personalitetin e një njeriu që i kishte parë të gjitha dhe ishte ende i aftë të argëtohej pa masë."Ebert, Roger. 27 Movies from the Dark Side: Ebert's Essentials, Andrews McMeel Publishing (2012) e-book

Një nga sukseset e Nicholson erdhi në vitin 1975, me rolin e tij si Randle P. McMurphy në One Flew Over the Cuckoo's Nest. Filmi ishte një përshtatje e romanit të Ken Kesey me të njëjtin emër, dhe u drejtua nga Miloš Forman dhe bashkëprodhua nga Michael Douglas. Nicholson luan një pacient anti-autoritar në një spital psikiatrik ku ai bëhet një udhëheqës frymëzues për pacientët e tjerë. Një nga pacientët e luajtur ishte Danny DeVito në një rol të hershëm. Nicholson mësoi më vonë se DeVito ishte rritur në të njëjtën zonë të New Jersey, dhe ata njihnin shumë nga të njëjtët njerëz. Filmi mori nëntë nominime në Çmimet e Akademisë dhe fitoi pesë, përfshirë të parin e Nicholson për Aktorin më të Mirë. Roli dukej i përkryer për Nicholson, me biografin Ken Burke që vuri në dukje se "sjellja e tij e zgjuar balancon shqetësimin e tij të vërtetë për trajtimin e pacientëve të tjerë me shpirtin e tij të pavarur shumë të lirë për të ekzistuar në një strukturë shoqërore shtypëse"."You're Not Crazy!" – a scene in One Flew Over the Cuckoo's Nest , fair use clip Forman i lejoi Nicholson të improvizonte gjatë gjithë filmit, duke përfshirë shumicën e sekuencave të terapisë në grup.  Recensentja Marie Brenner vëren se performanca e tij e guximshme "tejkalon ekranin" dhe vazhdimisht i frymëzon aktorët e tjerë duke ua lehtësuar sëmundjet mendore me dialogun e tij komik.

Gjithashtu në vitin 1975, Nicholson luajti në filmin e Michelangelo Antonioni The Passenger (1975), ku luante edhe Maria Schneider. Nicholson luan rolin e gazetarit David Locke, i cili gjatë një detyre në Afrikën e Veriut vendos të lërë gazetarinë dhe të zhduket duke marrë një identitet të ri të fshehur. Fatkeqësisht, personi i vdekur, identitetin e të cilit ai merr, rezulton të ketë qenë një kontrabandist armësh në arrati. Ngjarja e pazakontë e Antonionit përfshinte dialog bindës dhe aktrim të shkëlqyer, pohon kritiku i filmit Seymour Chatman.Chatman, Seymour; Duncan, Paul. Michelangelo Antonioni: The Investigation, Taschen (2004) p. 134 Filmi u xhirua në Algjeri, Spanjë, Gjermani dhe Angli. Filmi mori kritika të mira dhe ringjalli reputacionin e Antonionit si një regjisor i shkëlqyer. Ai tha se donte që filmi të kishte më shumë një "ndjesi spiunazhi [dhe] të ishte më politik".[42] Nicholson filloi të xhironte filmin nga një skenar i papërfunduar, vëren Judith Crist,Crist, Judith. "The Plot Slickens", New York Magazine, April 14, 1975, p. 76 megjithatë, pas përfundimit të tij, ai e vlerësoi aq shumë filmin sa bleu të drejtat botërore dhe regjistroi një kujtim të punës me Antonionin.

parapamje|majtas|243x243px|Nicholson (1976)
Nicholson vazhdoi të merrte role më të pazakonta. Ai mori një rol të vogël në filmin The Last Tycoon përballë Robert De Niros. Ai mori një rol më pak simpatik në filmin perëndimor të Arthur Penn, The Missouri Breaks (1976), posaçërisht për të punuar me Marlon Brandon. Nicholson u frymëzua veçanërisht nga aftësia e Brandos në aktrim, duke kujtuar se në rininë e tij, si asistent menaxher në një teatër, ai e pa filmin On the Waterfront rreth 40 herë. Ai dikur deklaroi: "Marlon Brando më ndikoi fuqishëm. Sot, është e vështirë për njerëzit që nuk ishin atje të kuptojnë ndikimin që Brando kishte te një audiencë. ... Ai gjithmonë ka qenë shenjtori mbrojtës i aktorëve".Eliot, Marc. Nicholson: A Biography, Random House (2013) Title pageWild, David. "Rolling Stone Interview with Jack Nicholson", Rolling Stone, May 3, 2007, p. 110 "Unë jam pjesë e brezit të parë që e idolizoi Marlon Brandon", tha ai.Nicholson, Jack. "Remembering Marlon", Rolling Stone, August 19, 2004

Nicholson ka vërejtur se, ndërsa si De Niro ashtu edhe Brando ishin të njohur për aftësitë e tyre si aktorë metodikë, ai vetë rrallë është përshkruar si i tillë, një fakt që ai e sheh si një arritje: "Unë ende po i mashtroj ata", i tha ai Sean Penn. "E konsideroj një arritje sepse ndoshta nuk ka askush që e kupton aktrimin metodik më mirë akademikisht sesa unë - ose në të vërtetë e përdor më shumë në punën e tij. Por është qesharake, askush nuk e sheh vërtet këtë. Është perceptim kundrejt realitetit, mendoj."

Edhe pse nuk fitoi asnjë Academy Award për përshtatjen e Stanley Kubrick të romanit të Stephen King The Shining (1980), roli i tij në film si shkrimtari Jack Torrance mbetet një nga më të rëndësishmit e tij. Ai ishte zgjedhja e parë e Kubrick për të luajtur rolin, megjithëse autori i librit, Stephen King, donte më shumë një "njeri të zakonshëm". Kubrick fitoi argumentin dhe e quajti aktrimin e Nicholson "në të njëjtin nivel me yjet më të mëdhenj të së kaluarës, si Spencer Tracy dhe Jimmy Cagney".LoBrutto, Vincent. Stanley Kubrick: A Biography, Da Capo Press (1997) p. 420 Në përgatitje për rolin, Nicholson u mbështet në përvojat e tij si shkrimtar dhe flinte pak orë për të qëndruar në një gjendje të shqetësuar gjatë xhirimit. Kolegia e tij Shelley Duvall kujtoi se ajo dhe Nicholson kaluan shumë orë duke diskutuar personazhet e tyre, me Nicholson që personazhi i tij të ishte i ftohtë me të që nga fillimi. Në shesh xhirimi, Nicholson gjithmonë shfaqej në personazh dhe nëse Kubrick ndihej i sigurt se Nicholson i dinte replikat e tij mjaftueshëm mirë, ai e inkurajonte atë të improvizonte përtej skenarit.  Për shembull, Nicholson improvizoi replikën e tij tashmë të famshme "Ja ku është Johnny!",  së bashku me një skenë në të cilën ai shfryn zemërimin e tij ndaj gruas së tij kur ajo i ndërpret punën.  Kishte gjithashtu xhirime të gjera të skenave, për shkak të perfeksionizmit të Kubrickut. Nicholson xhiroi një skenë me baristin fantazmë 36 herë. Ai tha, "Stanley është kërkues. Ai do ta bëjë një skenë pesëdhjetë herë, dhe duhet të jesh i mirë për ta bërë këtë."Ciment, Michel. Kubrick: The Definitive Edition, Faber and Faber, Inc. (1980; 1999)

Në vitin 1982, Nicholson luajti rolin e një agjenti të zbatimit të ligjit për imigracionin në filmin The Border, me regji nga Tony Richardson. Në të luajti edhe Warren Oates, i cili luajti rolin e një zyrtari të korruptuar kufitar. Richardson donte që Nicholson ta luante rolin e tij në mënyrë më pak ekspresive sesa në rolet e tij të mëparshme dhe donte që ai të vishte syze dielli reflektuese për të portretizuar atë që vishnin patrulluesit. 

Nicholson fitoi Oscarin e tij të dytë, një Academy Award për Aktorin më të Mirë Mbështetës, për rolin e tij të astronautit në pension Garrett Breedlove në filmin Terms of Endearment (1983), me regji nga James L. Brooks. Në të luanin Shirley MacLaine dhe Debra Winger. McGilligan pretendon se ishte një nga personazhet më komplekse dhe të paharrueshme të Nicholson. Ai dhe MacLaine luajtën shumë nga skenat e tyre në mënyra të ndryshme, duke testuar dhe bërë vazhdimisht përshtatje.

Nicholson vazhdoi të punonte me fryte në vitet 1980, duke luajtur në filma të tillë si: The Postman Always Rings Twice (1981); Reds (1981), ku Nicholson portretizon shkrimtarin Eugene O'Neill me një intensitet të qetë; Prizzi's Honor (1985); Heartburn (1986); The Witches of Eastwick (1987); Broadcast News (1987); dhe Ironweed (1987). Pasuan edhe tre nominime për Oscar (Reds, Prizzi's Honor, dhe Ironweed). Në filmin e Batmantë vitit 1989, Nicholson luajti personazhin e keq psikopat, Joker. Filmi pati një sukses ndërkombëtar dhe një marrëveshje fitimprurëse i siguroi atij një përqindje të fitimeve bruto të vlerësuara në 60 deri në 90 milionë dollarë. Nicholson tha se ishte "veçanërisht krenar" për performancën e tij si Joker: "E konsiderova atë një vepër arti pop", tha ai.

 Filmografia 
 Filma 
parapamje|250px|Ylli i famës i Nicholson në Holywood
 Viti Titulli Roli Shënime 1958 The Cry Baby Killer Jimmy Walker 1960 Too Soon to Love Buddy The Wild Ride Johnny Varron The Little Shop of Horrors Wilbur Force Studs Lonigan Weary Reilly 1962 The Broken Land Will Brocious 1963 The Raven Rexford Bedlo The Terror Andre Duvalier Thunder Island — Vetëm skenarist1964 Flight to Fury Jay Wickham Vetëm skenarist Back Door to Hell Burnett Ensign Pulver Dolan 1966 The Shooting Billy Spear Gjithashtu producent Ride in the Whirlwind Wes Gjithashtu skenarist dhe producent 1967 The St. Valentine's Day Massacre Gino Pakredituar Hells Angels on Wheels Poet The Trip — Vetëm skenarist 1968 Psych-Out Stoney Head Movie Director in Restaurant Cameo i pakredituarGjithashtu skenarist dhe producent 1969 Easy Rider George Hanson 1970 On a Clear Day You Can See Forever Tad Pringle The Rebel Rousers Bunny Five Easy Pieces Robert Eroica Dupea 1971 Carnal Knowledge Jonathan Fuerst A Safe Place Mitch Drive, He Said — Regjisor, skenarist dhe producent 1972 The King of Marvin Gardens David Staebler 1973 The Last Detail Signalman 1st Class Billy L. "Badass" Buddusky 1974 Chinatown J. J. "Jake" Gittes 1975 Tommy The Specialist The Passenger David Locke The Fortune Oscar Sullivan One Flew Over the Cuckoo's Nest Randle Patrick "Mac" McMurphy 1976 The Missouri Breaks Tom Logan The Last Tycoon Brimmer 1978 Goin' South Henry Lloyd Moon Gjithashtu regjisor 1980 The Shining Jack Torrance 1981 The Postman Always Rings Twice Frank Chambers Reds Eugene O'Neill 1982 The Border Charlie Smith 1983 Terms of Endearment Garrett Breedlove 1985 Prizzi's Honor Charley Partanna 1986 Heartburn Mark Forman 1987 The Witches of Eastwick Daryl Van Horne Broadcast News Bill Rorich Ironweed Francis Phelan 1989 Batman Jack Napier / The Joker 1990 The Two Jakes J. J. "Jake" Gittes Gjithashtu regjisor dhe producent 1992 Man Trouble Eugene Earl Axline / Harry Bliss A Few Good Men Colonel Nathan R. Jessep Hoffa Jimmy Hoffa 1994 Wolf Will Randall 1995 The Crossing Guard Freddy Gale 1996 Blood and Wine Alex Gates Mars Attacks! President James Dale / Art Land The Evening Star Garrett Breedlove 1997 As Good as It Gets Melvin Udall 2001 The Pledge Jerry Black 2002 About Schmidt Warren R. Schmidt 2003 Anger Management Dr. Buddy Rydell Something's Gotta Give Harry Sanborn 2006 The Departed Francis "Frank" Costello 2007 The Bucket List Edward Cole 2010 How Do You Know Charles Madison

 Televizion 
 Viti Titulli Roli Shënime 1956 NBC Matinee Theater Musician's Son Epizodi: "Are You Listening?" 1960 Mr. Lucky Martin Epizodi: "Operation Fortuna?" The Barbara Stanwyck Show Bud Epizodi: "The Mink Coat" 1961 Tales of Wells Fargo Tom Washburn Epizodi: "That Washburn Girl" Sea Hunt John Stark Epizodi: "Round Up" Bronco Bob Doolin Epizodi: "The Equalizer" 1962 Hawaiian Eye Tony Morgan Epizodi: "Total Eclipse"1966 Dr. Kildare Jaime Angel 4 epizoda 1966–67 The Andy Griffith Show Marvin Jenkins / Mr. Garland 2 epizoda 1967 The Guns of Will Sonnett Tom Murdock Epizodi: "A Son for a Son" 1986 The Elephant's Child Narrator (zëri) Television short 1988 How the Rhinoceros Got His Skin & How the Camel Got His Hump Narrator (zëri) Television short 2015 Saturday Night Live 40th Anniversary Special Vetë ai Television special  2025  Saturday Night Live 50th Anniversary Special  Vetë ai Television special 

 Referime 

 Lidhje të jashtme 



 Jack Nicholson Online

Kategoria:Aktorë amerikanë
Kategoria:Lindje 1937
Kategoria:Aktorë fitues të Academy Award
Kategoria:Aktorë të nominuar për Academy Award