Bugs Bunny

Bugs Bunny (shqipëruar: Bags Bani) është një personazh vizatimor i krijuar në fund të viteve 1930 nga Warner Bros. Cartoons (atëkohë i quajtur Leon Schlesinger Productions) dhe u dublua fillimisht nga Mel Blanc. Bags njihet më së miri për rolet e tij në filmat e shkurtër të animuara të Looney Tunes dhe Merrie Melodies, të prodhuar nga Warner Bros. Versionet e hershme të personazhit u shfaqën për herë të parë në Porky's Hare Hunt (1938) dhe filma të shkurtër pasues përpara se tiparet përfundimtare të personazhit të Bags të debutonin në A Wild Hare (1940).

Bugs është një lepur gri antropomorf, i famshëm për personalitetin e tij të relaksuar, pasiv, të çlirët dhe dinak. Ai karakterizohet edhe nga një theks me prejardhje nga Bruklini dhe shprehja e tij ikonike "Eh... Ç'kemi, shef?". Ai zakonisht portretizohet si një mashtrues, duke tejkaluar armiqtë si Elmer Fudd dhe Yosemite Sam, si dhe figura të ndryshme autoriteti dhe kriminelë. Ai zhvillon një rivalitet miqësor me Daffy Duck. Përmes popullaritetit të tij gjatë epokës së artë të animacionit amerikan, Bags u bë një ikonë kulturore amerikane dhe nuskë zyrtare e Warner Bros..

Bugs luajti në më shumë se 160 filma të shkurtër të prodhuar midis viteve 1940 dhe 1964. Që atëherë ai është shfaqur në filma artistikë, shfaqje televizive, komikë dhe media të tjera. Ai është shfaqur në më shumë filma se çdo personazh tjetër vizatimor, është personaliteti i nëntë më i portretizuar i filmit në botë dhe ka yllin e tij në  Hollywood Walk of Fame.

 Historia 
Një prototip lepuri Bugs me disa nga personalitetet e një Bugs të finalizuar, megjithëse dukej shumë ndryshe, u shfaq fillimisht në filmin Porky's Hare Hunt, i cili u publikua më 30 prill 1938. Ai u drejtua nga Ben "Bugs" Hardaway dhe një regjisor i pakredituar, Cal Dalton (i cili ishte përgjegjës për dizajnin fillestar të lepurit). Ky vizatim ka një komplot pothuajse identik me Porky's Duck Hunt (1937), i cili kishte prezantuar Daffy Duck. Porky Pig është përsëri në rolin e një gjahtari që ndjek një pre budallaqe i cili është më i interesuar ta çmendë ndjekësin e tij dhe më pak i interesuar të arratiset. Lepuri i bardhë kishte një kokë ovale dhe një trup pa formë. Në karakterizim, ai ishte "një bufon rural". Mel Blanc i dha personazhit një zë dhe të qeshura shumë të ngjashme me ato që përdori më vonë për Woody Woodpecker. Ai ishte i zhurmshëm, i çmendur me një të qeshur të çuditshme dhe të ngjirur. Personazhi i lepurit ishte aq popullor me audiencën sa stafi i Termite Terrace vendosi ta përdorte përsëri.

Lepuri rikthehet në Prest-O Change-O (1939), me regji nga Chuck Jones, ku ai është lepuri shtëpiak i personazhit të padukshëm Sham-Fu Magjistarit. Dy qen, duke ikur nga kapësi i qenve vendas, hyjnë në shtëpinë e pronarit të munguar të lepurit. Lepuri i ngacmon ata, por në fund mposhtet nga më i madhi nga të dy qentë. Ky version i lepurit ishte i ftohtë, elegant dhe i kontrolluar. Ai e ruajti të qeshurën e fortë, por përndryshe ishte i heshtur.

Shfaqja e tretë e lepurit vjen në Hare-um Scare-um (1939), me regji përsëri nga Dalton dhe Hardaway. Ky vizatim - i pari në të cilin ai përshkruhet si një lepur gri në vend të një lepuri të bardhë - është gjithashtu i shquar si roli i parë i lepurit si këngëtar. Charlie Thorson, animatori kryesor në film, i dha personazhit një emër. Ai kishte shkruar "Bugs's Bunny" në fletën e modelit që vizatoi për Hardaway. Në materialin promovues për vizatimin, duke përfshirë një kuti shtypi të mbijetuar të vitit 1939, emri në fletën e modelit u ndryshua për t'u bërë emri i vetë lepurit: "Bugs" Bunny (thonjat u përdorën vetëm, herë pas here, deri në vitin 1944).

Në Elmer's Candid Camera (1940), lepuri takon për herë të parë Elmer Fudd. Këtë herë lepuri duket më shumë si Bagsi i sotëm, më i gjatë dhe me një fytyrë të ngjashme, por duke ruajtur zërin më primitiv. Dizajni i personazhit Elmer në Candid Camera është gjithashtu i ndryshëm: më i gjatë dhe më i shëndoshë në fytyrë sesa modeli modern, megjithëse zëri i personazhit Arthur Q. Bryan është tashmë i vendosur.

 Debutimi zyrtar 
Ndërsa Porky's Hare Hunt ishte filmi i parë vizatimor i Warner Bros. që paraqiti atë që do të bëhej Bugs Bunny, A Wild Hare, me regji nga Tex Avery dhe i publikuar më 27 korrik 1940, konsiderohet gjerësisht si filmi i parë vizatimor zyrtar i Bugs Bunny.Barrier, Michael (2003), Hollywood Cartoons: American Animation in Its Golden Age , Oxford University Press.  Është filmi i parë ku si Elmer Fudd ashtu edhe Bugs, të dy të ridizenjuar nga Bob Givens, shfaqen në format e tyre të zhvilluara plotësisht si gjuetar dhe torturues, përkatësisht; i pari në të cilin Mel Blanc përdor atë që u bë zëri standard i Bugs; dhe i pari në të cilin Bugs përdor sloganin e tij,"Eh... Ç'kemi, shef?". A Wild Hare ishte një sukses i madh në kinema dhe mori një nominim për Subjektin më të Mirë të Filmit të Shkurtër Vizatimor.

Për filmin, Avery i kërkoi Givens të rimodelonte lepurin. Rezultati kishte një ngjashmëri më të madhe me Max Hare. Ai kishte një trup më të zgjatur, qëndronte më drejt dhe dukej më i ekuilibruar. Nëse lepuri i Thorson dukej si një foshnjë, versioni i Givens dukej si një adoleshent. Blanc i dha Bugs zërin e një lepurushi qyteti. Lepuri ishte po aq i guximshëm sa kishte qenë në Hare-um Scare-um dhe po aq i qetë dhe i qetë sa në Prest-O Change-O.

Menjëherë pas A Wild Hare, Patient Porky (1940) paraqet një paraqitje të shkurtër nga Bugs, duke i njoftuar audiencës se kanë lindur 750 lepuj. Shakaja përdor dizajnin vizual të Wild Hare të Bugs, por karakterizimin e tij më qesharak të zërit para Wild Hare.

Roli i dytë i plotë për Bagsin e pjekur, Elmer's Pet Rabbit (1941), me regji nga Chuck Jones, është i pari që përdor emrin e Bugs në ekran: shfaqet në një kartë titulli, "duke paraqitur Bugs Bunny", në fillim të filmit (i cili u redaktua pas suksesit të A Wild Hare). Megjithatë, zëri dhe personaliteti i Bugs në këtë vizatim është dukshëm i ndryshëm, dhe dizajni i tij është ndryshuar pak gjithashtu; dizajni vizual i Bugs bazohet në versionin e mëparshëm në Candid Camera dhe A Wild Hare, por me doreza të verdha, siç shihet në Hare-Um Scare-Um, dhe pa dhëmbë buburreci, ka një zë me frekuencë më të ulët dhe një personalitet më agresiv, arrogant dhe bandit në vend të një personaliteti argëtues. Megjithatë, pas Pet Rabbit, paraqitjet pasuese të Bugs u kthyen në normalitet: dizajni vizual dhe personaliteti i Wild Hare u kthyen, dhe Blanc ripërdori karakterizimin e zërit të Wild Hare.

Hiawatha's Rabbit Hunt (1941), me regji nga Friz Freleng, u bë filmi i dytë vizatimor i Bugs Bunny që mori një nominim për Academy Award. Fakti që nuk e fitoi çmimin u imitua disi më vonë në What's Cookin' Doc? (1944), në të cilin Bugs kërkon një rinumërim (duke pretenduar se është viktimë e "sabotazhit") pasi humbi Oskarin ndaj James Cagney dhe paraqet një klip nga Hiawatha's Rabbit Hunt për të vërtetuar pikëpamjen e tij.

 Lufta e Dytë Botërore 
Deri në vitin 1942, Bugs ishte bërë ylli numër një i Merrie Melodies. Seriali fillimisht ishte menduar vetëm për personazhe one-shot në filma, pasi disa përpjekje të hershme për të futur personazhe (Foxy, Goopy Geer, dhe Piggy) dështuan nën drejtimin e Harman-Ising. Nga mesi i viteve 1930, nën drejtimin e Leon Schlesinger, Merrie Melodies filloi të prezantonte personazhe më të rinj. Bugs Bunny Gets the Boid (1942) tregon një ridizajnim të lehtë të Bugs, me dhëmbë të përparmë më pak të spikatur dhe një kokë më të rrumbullakët. Personazhi u ripunua më vonë nga Robert McKimson, atëherë një animator në njësinë e Clampett, për Tortoise Wins by a Hare (1943), me sy më të pjerrët, dhëmbë më të gjatë dhe një gojë shumë më të madhe. Ridizajnimi në fillim u përdor vetëm në filmat e krijuar nga njësia e Clampett, por me kalimin e kohës u mor nga regjisorët e tjerë, me Freleng dhe Frank Tashlin të parët. McKimson do të përdorte një version tjetër të lepurit nga Jean Blanchard deri në vitin 1949 (ashtu siç bëri Art Davis për filmin e vetëm të Bugs Bunny që ai drejtoi, Bowery Bugs) kur filloi të përdorte versionin që kishte projektuar për Clampett. Jones doli me modifikimin e tij të vogël, dhe zëri kishte variacione të vogla midis njësive. Bugs gjithashtu bëri paraqitje të shkurtra në filmin e fundit vizatimor të Avery të Warner Bros., Crazy Cruise.

Që nga paraqitja e pestë e Bugs në A Wild Hare, ai u shfaq në filmat me ngjyra Looney Tunes dhe Merrie Melodies (duke e bërë atë një nga personazhet e paktë të përsëritur të krijuar për serinë në epokën Schlesinger para konvertimit të plotë në filma me ngjyra), së bashku me Egghead, Inki, Sniffles, dhe Elmer Fudd (të cilët në fakt bashkëjetuan në vitin 1937 së bashku me Egghead si një personazh i veçantë). Ndërsa Bugs bëri një rol të shkurtër në Porky Pig's Feat (1943), kjo ishte paraqitja e tij e vetme në një film bardh e zi të Looney Tunes. Ai nuk luajti në një film Looney Tunes derisa ajo seri bëri konvertimin e saj të plotë vetëm në vizatime me ngjyra duke filluar nga viti 1944. Buckaroo Bugs ishte filmi i parë i Bugs në serinë Looney Tunes dhe ishte gjithashtu vizatimi i fundit i Warner Bros. që ia atribuoi Schlesinger (pasi ai ishte tërhequr dhe ia kishte shitur studion e tij Warner Bros. atë vit).

Popullariteti i Bugs u rrit ndjeshëm gjatë Luftës së Dytë Botërore për shkak të qëndrimit të tij të lirë dhe të qetë, dhe ai filloi të merrte një rol të veçantë në filmat e tij vizatimorë deri në vitin 1943. Deri në atë kohë, Warner Bros. ishte bërë studioja më fitimprurëse e filmave vizatimorë në Shtetet e Bashkuara."Warner Bros. Studio biography ". AnimationUSA.com. Marrë më 22 korrik 2008. Në shoqëri me studiot e filmave vizatimorë si Disney dhe Famous Studios, Warners i vuri personazhet e saj kundër Adolf Hitler, Benito Mussolini, Francisco Franco dhe japonezëve. Bugs Bunny Nips the Nips (1944) paraqet Bugs në konflikt me një grup ushtarësh japonezë. Ky film vizatimor është hequr nga shpërndarja për shkak të përshkrimit të tij të popullit japonez.Sandler, Kevin (1998). Reading the Rabbit: Explorations in Warner Bros. Animation, p. 11–12. Rutgers University Press.  Një film propagandistik i Marinës Amerikane i shpëtuar nga shkatërrimi paraqet zërin e Mel Blanc në "Tokyo Woes" (1945) për prezantuesin e radios propagandistike Tokyo Rose. Ai gjithashtu përballet me Hermann Göring dhe Hitlerin në Herr Meets Hare (1945), i cili prezantoi referencën e tij të njohur për Albuquerque ndërsa ai gabimisht përfundon në Pyllin e Zi të "Joimany" në vend të Las Vegas, Nevada. Insektet u shfaqën gjithashtu në filmin dy-minutësh komercial të obligacioneve të luftës amerikane të vitit 1942, Any Bonds Today?, së bashku me Porky dhe Elmer.

Në fund të Super-Rabbit (1943), Bugs shfaqet i veshur me një uniformë blu të Marinës Amerikane. Si rezultat, Marina e bëri Bugs një rreshter nderi të Marinës.Audio commentary by Paul Dini for Super-Rabbit on the Looney Tunes Golden Collection: Volume 3 (2005). Nga viti 1943 deri në vitin 1946, Bugs ishte maskota zyrtare e Aeroportit të Ushtrisë Kingman, Kingman, Arizona, ku mijëra qitës ajrorë u stërvitën gjatë Luftës së Dytë Botërore. Disa nga praktikantët më të shquar përfshinin Clark Gable dhe Charles Bronson. Bugs shërbeu gjithashtu si maskota për Skuadronin 530 të Grupit të 380-të të Bombardimit, Forca e 5-të Ajrore, Forca Ajrore Amerikane, i cili ishte i bashkangjitur Forcave Ajrore Mbretërore Australiane dhe operonte nga Northern Territory i Australisë nga viti 1943 deri në vitin 1945, duke fluturuar bombardues B-24 Liberator. Bugs duke hipur në një silurë të dërguar nga ajri shërbeu si logoja e skuadronit për Skuadronin 242 të Torpedove/Bombarduesve të Marinës në Luftën e Dytë Botërore. Për më tepër, Bugs u shfaq në hundën e B-24J #42-110157, si në Skuadronin e 855-të të Bombardimeve të Grupit të 491-të të Bombardimeve (të Rënda) ashtu edhe më vonë në Divizionin e 786-të të Divizionit të 466-të të BG(H), të dyja duke qenë pjesë e Forcave të 8-të Ajrore që vepronin nga Anglia.

Në vitin 1944, Bugs Bunny bëri një paraqitje të shkurtër në Jasper Goes Hunting, një film i Puppetoons i prodhuar nga studioja rivale Paramount Pictures. Në këtë paraqitje të shkurtër (të animuar nga McKimson, me Blanc që jep zërin e zakonshëm), Bugs (pasi u kërcënua me armë) del nga një vrimë lepuri, duke thënë sloganin e tij të zakonshëm; pasi dëgjon orkestrën të luajë këngën e gabuar tematike, ai kupton "Hej, jam në foton e gabuar!" dhe pastaj kthehet në vrimë. Bugs gjithashtu bëri një paraqitje të shkurtër në filmin e shkurtër të Private Snafu, Gas, në të cilin ai gjendet i fshehur në sendet e ushtarit titullar; Replika e tij e vetme e folur është slogani i tij i zakonshëm.

Edhe pse zakonisht ishte Porky Pig ai që i mbyllte filmat Looney Tunes me belbëzimin e tij, "Kaq është, miq!", Bugs e zëvendësoi atë në fund të Hare Tonic dhe Baseball Bugs, duke shpërthyer në një daulle ashtu siç bënte Porky, por duke përtypur një karotë dhe duke thënë, me theksin e tij të Bronx/Brooklyn, "Dhe ky është fundi!"

 Filma të veçuar 
 Porky's Hare Hunt (1938) – debutimi i prototipit të Bugsit
 A Wild Hare (1940) – debutimi i parë; i nominuar për çmimin Oskar
 Hiawatha's Rabbit Hunt (1941) – i nominuar për Oskar
 What's Opera, Doc? (1957) – i votuar nr. 1 prej 50 Filmave Vizatimorë më të Mirë të të gjitha kohërave dhe futur në Regjistrin Kombëtar të Filmit
 Knighty Knight Bugs (1958) – fitues i Oskarit
 False Hare (1964) – filmi i fundit i rregullt vizatimor
 Who Framed Roger Rabbit (1988) – paraqitja e parë, dhe që tani, e fundit në një film të Disney-t; krahas maskotës së Disney-t, Miushit Mickey, për herë të parë – fitues i Oskarit
 Box-Office Bunny (1990) – filmi i shkurtër i parë që u shfaq në kinema pas 1964-ës
 Space Jam (1996) – paraqitja krahas superyllit nga NBA, Michael Jordan
 Looney Tunes: Back in Action (2003) – paraqitja krahas Brendan Fraser, Jenna Elfman dhe Steve Martin
 Space Jam: A New Legacy (2021) – paraqitja krahas superyllit nga NBA, LeBron James

 Shiko edhe 
 Looney Tunes
 Merrie Melodies
 Epoka e artë e animacionit amerikan

 Referime 

Kategoria:Personazhe në Looney Tunes