Çakmaku

Çakmaku është një mjet i vogël xhepi për të ndezur cigaren, fishekzjarre, sobë ose qirinj, i cili përbëhet nga një kuti metali, që mbushet me benzin a me ndonjë lëndë tjetër, nga një fitil dhe një gur për ta shkrepur. Përndryshe, një çakmak mund të mundësohet nga energjia elektrike, duke përdorur një hark elektrik ose një element ngrohje për të ndezur objektivin.

Historia
Çakmakët e parë u shndërruan në pushkë me strall që përdorin barut. Një nga ndezësit e parë u shpik nga kimisti gjerman Johann Wolfgang Döbereiner në vitin 1823 dhe shpesh quhej llambë e Döbereiner. Ky çakmak punoi duke kaluar gaz të hidrogjenit të ndezshëm, të prodhuar brenda çakmakut nga një reaksion kimik, mbi një katalizator metalik platini i cili nga ana e tij bëri që ajo të ndizte dhe të lëshonte një sasi të madhe nxehtësie dhe dritë.

Patentimi i ferroceriumit (shpesh i keqidentifikuar si stralli) nga Carl Auer von Welsbach në vitin 1903 ka bërë të mundur çakmaket moderne. Kur gërvishtet prodhon një shkëndijë të madhe e cila është përgjegjëse për ndezjen e karburantit të shumë çakmakeve, dhe është mjaft e lirë për t’u përdorur në sendet e disponueshme.

Duke përdorur strallin e Carl Auer von Welsbach, kompani si Ronson ishin në gjendje të zhvillonin çakmakë praktikë dhe të lehtë për t’u përdorur. Në vitin 1910, Ronson lëshoi ​​Pist-O-Liter-in e parë, dhe më 1913, kompania zhvilloi çakmakun e saj të parë, të quajtur "Wonderlite", i cili ishte një stil i përhershëm shkrepësëve të lehta.

Çakmaku dhe ndërmarrja Zippo u shpikën dhe u themeluan nga George Grant Blaisdell në vitin 1932. Zippo u vu në dukje për besueshmërinë e tij, "Garancia e kohës së jetës" dhe marketingut si "Wind-Proof". Shumica e hershme Zippos përdorën vajguri si një burim karburanti.

Në vitet 1950, pati një kalim në karburantin e zgjedhjes nga vajguri në butan, pasi butani lejon një flakë të kontrollueshme dhe ka më pak erë. Kjo gjithashtu çoi në përdorimin e shkëndijës piezoelektrike, e cila zëvendësoi nevojën për një rrotë rrufe në disa çakmakë dhe u përdor në shumë çakmakë Ronson.

Në kohët moderne, shumica e çakmakëve të botës prodhohen në Francë, Shtetet e Bashkuara, Kinë dhe Tajlandë.

 Referime 

Kategoria:Shpikje në shekullin e 19
Kategoria:Shpikje gjermane