Rrënja

Në bimët vaskulare, rrënjët janë organet e një bime që modifikohen për të siguruar ankorim për bimën dhe për të marrë ujë dhe lëndë ushqyese në trupin e bimës, gjë që lejon bimët të rriten më të gjata dhe më shpejt. Më shpesh ato janë nën sipërfaqen e tokës, por rrënjët mund të jenë gjithashtu ajrore ose ajrosëse, domethënë të rriten mbi tokë ose veçanërisht mbi ujë.

Funksioni
Funksionet kryesore të rrënjës janë thithja e ujit dhe ushqimi i bimës dhe ankorimi i trupit të bimës në tokë.

Anatomia
Morfologjia e rrënjëve ndahet në katër zona: kapaku i rrënjës, meristemi apikal, zona e zgjatjes dhe qimet. Kapaku i rrënjëve të rrënjëve të reja ndihmon rrënjën të depërtojë në tokë. Këto kapakë rrënjë hiqen ndërsa rrënja shkon më thellë duke krijuar një sipërfaqe rrëshqitëse që ofron lubrifikant. Meristemi apikal pas kapakut të rrënjës prodhon qeliza të reja rrënjë që zgjaten. Më pas, formohen qime në rrënjë që thithin ujin dhe lëndët ushqyese minerale nga toka. Rrënja e parë në bimët prodhuese të farës është rrënjëza, e cila zgjerohet nga embrioni i bimës pas mbirjes së farës.

Kur disekohet, renditja e qelizave në një rrënjë është qime rrënjë, epidermë, epiblemë, korteksi, endodermë, pericikli dhe, së fundi, indi vaskular në qendër të rrënjës për të transportuar ujin e përthithur nga rrënja në vende të tjera të rrënjës bimore.

Ndoshta karakteristika më e spikatur e rrënjëve që i dallon ato nga organet e tjera të bimëve si kërcelli-degët dhe gjethet është se rrënjët kanë një origjinë endogjene, d.m.th., ato burojnë dhe zhvillohen nga një shtresë e brendshme e boshtit amë, siç është pericikli. Në të kundërt, degët e kërcellit dhe gjethet janë ekzogjene, d.m.th., ato fillojnë të zhvillohen nga korteksi, një shtresë e jashtme.

Në përgjigje të përqendrimit të lëndëve ushqyese, rrënjët gjithashtu sintetizojnë citokininën, e cila vepron si një sinjal se sa shpejt mund të rriten lastarët. Rrënjët shpesh funksionojnë në ruajtjen e ushqimit dhe lëndëve ushqyese. Rrënjët e shumicës së llojeve të bimëve vaskulare hyjnë në simbiozë me disa kërpudha për të formuar mikoriza, dhe një gamë e madhe organizmash të tjerë duke përfshirë bakteret gjithashtu lidhen ngushtë me rrënjët.

parapamje|Rrënjët e pemëve të mëdha dhe të pjekura mbi tokë

Rritja
parapamje|Rrënjët e pemëve
Rritja e hershme rrënjë është një nga funksionet e meristem apikal ndodhet pranë maja e rrënjë. Qelizat meristem pak a shumë të vazhdueshme ndajnë, duke prodhuar më shumë meristem, qelizat e kapakur të rrënjës (këto janë sakrifikuar për të mbrojtur meristem), dhe qelizat e padiferencuara rrënjë. Kjo e fundit bëhen indet kryesore të rrënjë, së pari kalon zgjatjen, një proces që shtyn përpara në tip rrënjë të mesme në rritje. Gradualisht këto qeliza dallojnë dhe piqet në qeliza të specializuara të indeve rrënjë.

Rritja nga meristemet apikale njihet si rritja primare, e cila përfshin të gjithë zgjatjen. Rritja dytësore përfshin të gjithë rritjen në diametër, një komponent kryesor i indeve të bimëve drunore dhe shumë bimë jodrunore. Për shembull, rrënjët e ruajtjes së patates së ëmbël kanë rritje dytësore, por nuk janë drunore. Rritja dytësore ndodh në meristemet anësore, përkatësisht kambiumin vaskular dhe kambiumin e tapës. E para formon xylem dytësor dhe floemën dytësore, ndërsa e dyta formon peridermën.

Në bimët me rritje dytësore, kambiumi vaskular, me origjinë midis ksilemës dhe floemës, formon një cilindër indi përgjatë kërcellit dhe rrënjës. Kambiumi vaskular formon qeliza të reja si në brendësi ashtu edhe në pjesën e jashtme të cilindrit të kambiumit, me ato në brendësi që formojnë qeliza dytësore të ksilemës dhe ato në pjesën e jashtme që formojnë qeliza dytësore të floemës. Me akumulimin e ksilemës dytësore, rritet "rrethi" (dimensionet anësore) të kërcellit dhe rrënjës. Si rezultat, indet përtej gëlbazës dytësore, duke përfshirë epidermën dhe korteksin, në shumë raste priren të shtyhen nga jashtë dhe përfundimisht "shkatërrohen" (derdhur).

Kambiumi vaskular prodhon shtresa të reja të ksilemës dytësore çdo vit. Enët e ksilemës janë të vdekura në maturim, por janë përgjegjëse për shumicën e transportit të ujit përmes indit vaskular në kërcell dhe rrënjë.

Rrënjët e pemëve zakonisht rriten deri në trefishin e diametrit të përhapjes së degës, vetëm gjysma e të cilave shtrihen nën trungun dhe tendën. Rrënjët nga njëra anë e një peme zakonisht furnizojnë me lëndë ushqyese gjethin në të njëjtën anë. Megjithatë, disa familje, si Sapindaceae (familja e panjeve), nuk tregojnë asnjë lidhje midis vendndodhjes së rrënjës dhe vendit ku rrënja furnizon bimën me lëndë ushqyese.

Thellësitë
Shpërndarja e rrënjëve të bimëve vaskulare brenda tokës varet nga forma e bimës, disponueshmëria hapësinore dhe kohore e ujit dhe lëndëve ushqyese, dhe vetitë fizike të tokës. Rrënjët më të thella gjenden përgjithësisht në shkretëtira dhe pyje halore të buta; më i cekët në tundra, pyje boreale dhe kullota të buta. Rrënja e gjallë më e thellë e vëzhguar, të paktën 60 metra nën sipërfaqen e tokës, u vu re gjatë gërmimit të një miniere të hapur në Arizona, SHBA. Disa rrënjë mund të rriten aq thellë sa pema është e lartë. Megjithatë, shumica e rrënjëve në shumicën e bimëve gjenden relativisht afër sipërfaqes ku disponueshmëria dhe ajrimi i lëndëve ushqyese janë më të favorshme për rritje. Thellësia e rrënjosjes mund të kufizohet fizikisht nga shkëmbi ose toka e ngjeshur afër nën sipërfaqe, ose nga kushtet anaerobe të tokës.

Rekordet
 Llojet Vendndodhja Thellësia maksimale e rrënjosjes (m) Referime Boscia albitrunca Shkretëtira Kalahari 68 Jennings (1974) Juniperus monosperma Rrafshnalta e Kolorados 61 Cannon (1960) Eucalyptus sp. Pylli australian 61 Jennings (1971) Acacia erioloba Shkretëtira Kalahari 60 Jennings (1974) Prosopis juliflora Shkretëtira Arizona 53.3 Phillips (1963)

Referime

Kategoria:Rrënjët e bimës