Bardhyl Londo

Bardhyl Londo (Përmet, 25 dhjetor 1947 - Tiranë, 18 shkurt 2022) ka qenë poet shqiptar, ndër më kryesorët e Shqipërisë së viteve '80.

 Biografia 
Studioi për gjuhë e letërsi ruse në Universitetin e Tiranës, punoi disa vjet si mësues në rrethin e Përmetit, në vendlindje, e më pas qe redaktor dhe kryeredaktor i gazetës letrare Drita. Në qershor 1992 u zgjodh kryetar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Shqipërisë, në vend të Dritëro Agollit që kishte dalë në pension në janar të atij viti. Lirikat e Londos frymëzohen nga fakte konkrete: ato ndërtohen me imtësi e çaste nga përvoja e jetuar dhe e përjetuar intensivisht duke u shndërruar në poezi në një mënyrë të matur dhe erudite. Poezia e tij, e shkruar dhe me varg të rregullt e kryesisht me rimë, kumbon në mënyrë melodioze me traditat e pasura të poezisë toske, saqë kritiku Razi Brahimi e ka vendosur në mes të poetit klasik dhe mendimtarit rilindës Naim Frashëri dhe poetit të fuqishëm Dritëro Agolli.

Krijmtaria e tij letrare përfshin 8 vëllime me poezi si edhe disa romane. Është fitues i çmimit “Migjeni” më 1988 për vëllimin Si ta qetësoj detin si dhe çmimin kombëtar me vëllimin poetik Prill i hidhur.

 Tituj të veprave 
 Drita e mesnatës (1974)
Krisma dhe trëndafila, Tiranë (1975);
Portali i perëndive të fyera (1977)
Hapa në rrugë, (1981);
Udhëzime për kapërcimin e detit (1980)
Emrin e ka dashuri, (1984);
Si ta qetësoj detin, (1988);
Vetëm Itaka, Prishtinë (1989);
 Ditë njerëzore, Tiranë (1990);
Shën Shiu (2010);
Jeta që na dhanë (2013).
Prill i hidhur, (2021).

 Referime 

Kategoria:Biografi shqiptare
Kategoria:Shkrimtarë të realizmit socialist
Kategoria:Mësues shqiptarë
Kategoria:Lindje 1948
Kategoria:Vdekje 2022
Kategoria:Njerëz nga Përmeti
Kategoria:Poetë shqiptarë të shekullit 20
Kategoria:Poetë shqiptarë të shekullit 21
Kategoria:Absolventët e Universitetit të Tiranës