Maldivet

Maldivet (Divehisht: ދިވެހިރާއްޖެ, romanizuar: Dhivehi Raajje) zyrtarisht Republika e Maldiveve (Divehisht: ދިވެހިރާއްޖޭގެ ޖުމްހޫރިއްޔާ, romanizuar: Dhivehi Raajjeyge Jumhooriyyaa), është një vend arkipelag i vendosur në Azinë Jugore, i vendosur në Oqeanin Indian. Shtrihet në jugperëndim të Sri Lankës dhe Indisë, rreth 750 kilometra nga kontinenti aziatik. Zinxhiri prej 26 atolesh shtrihet nga Atoli Ihavandhippolhu në veri deri në Atolin Addu në jug (përtej Ekuatorit).

Duke përfshirë një territor që përfshin afërsisht 90,000 kilometra katrorë duke përfshirë detin, sipërfaqja tokësore e të gjithë ishujve përfshin 298 kilometra katrorë, Maldivet janë një nga shtetet sovrane më të shpërndara gjeografikisht në botë dhe vendi më i vogël aziatik si dhe një nga vendet më të vogla me shumicë muslimane për nga sipërfaqja tokësore dhe, me rreth 557,751 banorë, vendi i dytë më pak i populluar në Azi. Malé është kryeqyteti dhe qyteti më i populluar, i quajtur tradicionalisht "Ishulli i Mbretit" ku dinastitë e lashta mbretërore sundonin për vendndodhjen e tij qendrore.

Arkipelagu maldivian ndodhet në Kreshtën Chagos–Laccadive, një varg i madh malor nëndetëse në Oqeanin Indian; ky gjithashtu formon një ekorajon tokësor, së bashku me Arkipelagun Chagos dhe Lakshadweep. Me një lartësi mesatare në nivelin e tokës prej 1,5 metrash mbi nivelin e detit, dhe një pikë më të lartë natyrore prej vetëm 2,4 metrash, është vendi me shtrirjen më të ulët në botë. (Vini re se disa burime thonë se pika më e lartë, mali Villingili, është 5.1 metra)

Në shekullin e 12-të Islami arriti në Arkipelagun Maldivian, i cili u konsolidua si një sulltanat, duke zhvilluar lidhje të forta tregtare dhe kulturore me Azinë dhe Afrikën. Nga mesi i shekullit të 16-të, rajoni ra nën ndikimin në rritje të fuqive koloniale evropiane, me Maldivet që u bënë protektorat britanik në vitin 1887. Pavarësia nga Mbretëria e Bashkuar erdhi në vitin 1965 dhe një republikë presidenciale u krijua më 1968 me një Majlis Popullor të zgjedhur. Dekadat që pasuan kanë parë paqëndrueshmëri politike, përpjekje për reforma demokratike dhe sfida mjedisore të paraqitura nga ndryshimet klimatike.

Maldivet u bënë një anëtar themelues i Shoqatës së Azisë Jugore për Bashkëpunim Rajonal (SAARC). Është gjithashtu anëtare e Kombeve të Bashkuara, Komonuelthit të Kombeve, Organizatës së Bashkëpunimit Islam dhe Lëvizjes së të Paangazhuarve. Banka Botërore i klasifikon Maldivet si me një ekonomi me të ardhura të mesme të larta. Peshkimi ka qenë historikisht aktiviteti ekonomik mbizotërues dhe mbetet sektori më i madh deri tani, i ndjekur nga industria e turizmit me rritje të shpejtë. Maldivet vlerësohen "të larta" në Indeksin e Zhvillimit Njerëzor, me të ardhura për frymë dukshëm më të larta se vendet e tjera të SAARC.

Maldivet ishin anëtare të Komonuelthit të Kombeve nga korriku 1982 deri në tërheqjen nga organizata në tetor 2016 në shenjë proteste ndaj akuzave nga kombet e tjera për abuzimet e të drejtave të njeriut dhe dështimin e demokracisë. Maldivet u ribashkuan me Komonuelthin më 1 shkurt 2020 pasi treguan prova të funksionimit të proceseve demokratike dhe mbështetjes popullore.

 Historia 

 Periudha budiste 
Pavarësisht se është përmendur shkurtimisht në shumicën e librave të historisë, periudha budiste 1400-vjeçare ka një rëndësi themelore në historinë e Maldiveve. Ishte gjatë kësaj periudhe që kultura e Maldiveve u zhvillua dhe lulëzoi, një kulturë që mbijeton edhe sot. Gjuha maldiviane, shkrimet e hershme maldive, arkitektura, institucionet sunduese, zakonet dhe sjelljet e Maldivianëve e kanë origjinën në kohën kur Maldivet ishin një mbretëri budiste.

Budizmi ndoshta u përhap në Maldive në shekullin e 3-të p.e.r. në kohën e zgjerimit të perandorit Ashoka dhe u bë feja dominuese e popullit maldivian deri në shekullin e 12-të. Mbretërit e lashtë Maldivian promovuan Budizmin, dhe shkrimet e para dhe arritjet artistike Maldive, në formën e skulpturës dhe arkitekturës shumë të zhvilluar, e kanë origjinën nga ajo periudhë. Pothuajse të gjitha mbetjet arkeologjike në Maldive janë nga stupat dhe manastiret budiste, dhe të gjitha artefaktet e gjetura deri më sot shfaqin ikonografi karakteristike budiste.

Tempujt budist (dhe hindu) ishin në formë Mandala. Ato janë të orientuara sipas katër pikave kardinal me portën kryesore nga lindja. Historiani vendas Hassan Ahmed Maniku numëroi deri në 59 ishuj me vende arkeologjike budiste në një listë të përkohshme që ai botoi në vitin 1990.

 Periudha islame 
Rëndësia e arabëve si tregtarë në Oqeanin Indian në shekullin e 12-të mund të shpjegojë pjesërisht pse mbreti i fundit budist i Maldiveve, Dhovemi, u konvertua në Islam në vitin 1153 (ose 1193). Duke miratuar titullin musliman të Sulltan Muhamed al-Adil, ai inicioi një seri prej gjashtë dinastive islamike që zgjatën deri në vitin 1932 kur sulltanati u bë i zgjedhur. Titulli formal i sulltanit deri në vitin 1965 ishte, Sulltan i Tokës dhe i Detit, Zot i dymbëdhjetë mijë ishujve dhe Sulltan i Maldiveve që vinte me stilin e Lartësisë.

Muslimani somalez Abu al-Barakat Yusuf al-Barbari, i njohur gjithashtu si Aw Barkhadle, është artibuar tradicionalisht për këtë konvertim. Sipas historisë së treguar për Ibn Battutah, një xhami u ndërtua me mbishkrimin: 'Sulltan Ahmed Shanurazah e pranoi Islamin nga dora e Abu al-Barakat Yusuf al-Barbari.The Adventures of Ibn Battuta: A Muslim Traveller of the Fourteenth Century  Disa studiues kanë sugjeruar mundësinë. i Ibn Battutës që lexon gabimisht tekstet e Maldives dhe ka një paragjykim ndaj tregimit afrikano-verior, magrebi të këtij shejhu, në vend të tregimit të origjinës afrikano-lindore që njihej gjithashtu në atë kohë. Edhe kur Ibn Battuta vizitoi ishujt, guvernatori i ishullit në atë kohë ishte Abd Aziz Al Mogadishawi, një somalez.

Studiuesit kanë parashtruar një skenar tjetër ku Abu al-Barakat Yusuf al-Barbari mund të ketë qenë vendas i Barbera, një port i rëndësishëm tregtar në bregun veriperëndimor të Somalisë Barbara or Barbaroi (berberët), siç përmendeshin paraardhësit e somalezëve nga gjeografët mesjetarë arabë dhe grekë të lashtë, përkatësisht. Kjo shihet edhe kur Ibn Battuta vizitoi Mogadishun, ai përmend se sulltani në atë kohë, "Ebu Bekr ibn Sheikh Omar", ishte një berber (somali). Sipas studiuesve, Abu al-Barakat Yusuf al-Barbari ishte Yusuf bin Ahmad al-Kawneyn, një dijetar i famshëm vendas somalez i njohur për themelimin e dinastisë Walashma të Bririt të Afrikës. Pas konvertimit të tij të popullsisë së Dogorit (tani i njohur si Aw Barkhadle), një qytet në Somali, ai vlerësohet gjithashtu se ka qenë përgjegjës për përhapjen e Islamit në ishujt Maldivia, themelimin e Hukuru Miskiy dhe konvertimin e popullsisë Maldive në Islam. Ibn Battuta thotë se mbreti Maldivian u konvertua nga Abu al-Barakat Jusuf al-Barbari (Babai i Bekuar i Somalisë).

Të tjerë thonë se ai mund të ketë qenë nga qyteti persian i Tabrizit. Referenca e parë për një origjinë iraniane daton në një tekst persian të shekullit të 18-të.

Varri i tij i nderuar tani qëndron në terrenin e Medhu Ziyaaraiy, përballë Xhamisë së së Premtes, ose Hukuru Miskiy, në Malé. E ndërtuar në vitin 1656, kjo është xhamia më e vjetër në Maldive. Duke ndjekur konceptin islam se para Islamit ka qenë koha e xhahilisë (injorancës), në librat e historisë të përdorura nga Maldivianët, futja e Islamit në fund të shekullit të 12-të konsiderohet gurthemeli i historisë së vendit. Megjithatë, ndikimi kulturor i budizmit mbetet, një realitet i përjetuar drejtpërdrejt nga Ibn Battuta gjatë nëntë muajve të tij atje diku midis 1341 dhe 1345, duke shërbyer si kryegjykatës dhe duke u martuar me familjen mbretërore të Omar I.[56] Sepse ai u përfshi në politikën lokale dhe u largua kur gjykimet e tij të rrepta në mbretërinë e ishullit laissez-faire filluan të prisheshin me sundimtarët e saj. Në veçanti, ai ishte i tmerruar nga gratë vendase që qarkullonin pa veshje mbi bel - një shkelje e standardeve islamike të Lindjes së Mesme të modestisë - dhe vendasit nuk i kushtonin vëmendje kur ai ankohej.

Krahasuar me zonat e tjera të Azisë Jugore, konvertimi i Maldiveve në Islam ndodhi relativisht vonë. Tregtarët arabë kishin konvertuar popullsinë në Bregun e Malabarit që nga shekulli i 7-të dhe Muhammad bin Qasim kishte konvertuar një pjesë të madhe të Sindhit në Islam pothuajse në të njëjtën kohë. Maldivet mbetën një mbretëri budiste për 500 vjet të tjera pas konvertimit të Bregut të Malabarit dhe Sindhit - ndoshta si vendi më jugperëndimor budist. Arabishtja u bë gjuha kryesore e administratës (në vend të persishtes dhe urdu), dhe shkolla e jurisprudencës Maliki u prezantua, të dyja duke lënë të kuptohet për kontakte të drejtpërdrejta me thelbin e botës arabe.

Detarët e Lindjes së Mesme sapo kishin filluar të merrnin përsipër rrugët tregtare të Oqeanit Indian në shekullin e 10-të dhe zbuluan se Maldivet ishin një lidhje e rëndësishme në ato rrugë si dalja e parë në tokë për tregtarët nga Basra që lundronin në Azinë Juglindore. Tregtia përfshinte kryesisht guaskat e cowrie-të përdorura gjerësisht si një formë monedhe në të gjithë Azinë dhe pjesë të bregut të Afrikës Lindore dhe fibrat e kokrrës. Sulltanati i Bengalit, ku predhat e kaurit u përdorën si mjet ligjor, ishte një nga partnerët kryesorë tregtarë të Maldiveve. Tregtia e guaskës Bengal-Maldive ishte rrjeti më i madh i tregtisë së monedhave të guaskës në histori.

Produkti tjetër thelbësor i Maldiveve ishte kokrriza, fibra e lëvozhgës së thatë të kokosit, rezistente ndaj ujit të kripur. Ai qepi së bashku dhe montoi lundrat që lundronin në Oqeanin Indian. Koka maldiviane u eksportua në Sindh, Kinë, Jemen dhe Gjirin Persik.

 Gjeografia 

 Qeveria 

parapamje|Sheshi i Republikës në Malé

Maldivet janë një republikë kushtetuese presidenciale, me ndikim të gjerë të presidentit si kreu i qeverisë dhe kreu i shtetit. Presidenti drejton degën ekzekutive dhe emëron kabinetin, i cili miratohet nga Majlis Popullor (Parlamenti). Ai drejton forcat e armatosura. Presidenti aktual që nga 19 tetori 2021 është Ibrahim Mohamed Solih. Presidenti dhe anëtarët e Mexhlisit njëdhomësh shërbejnë për një mandat pesëvjeçar, me numrin e përgjithshëm të anëtarëve të përcaktuar nga popullsia e atolit. Në zgjedhjet e vitit 2014 u zgjodhën 77 anëtarë. Majlisi Popullor, i vendosur në Malé, strehon anëtarë nga i gjithë vendi.

Kushtetuta republikane hyri në fuqi në vitin 1968 dhe u ndryshua më 1970, 1972 dhe 1975. Më 27 nëntor 1997 ajo u zëvendësua nga një kushtetutë tjetër e miratuar nga Presidenti i atëhershëm Maumoon. Kjo Kushtetutë hyri në fuqi më 1 janar 1998. Kushtetuta e tanishme e Maldiveve u ratifikua nga Presidenti Maumoon më 7 gusht 2008 dhe hyri në fuqi menjëherë, duke zëvendësuar dhe shfuqizuar kushtetutën e vitit 1998. Kjo kushtetutë e re përfshin një gjyqësor të drejtuar nga një komision i pavarur, dhe komisione të pavarura për të mbikëqyrur zgjedhjet dhe për të luftuar korrupsionin. Ai gjithashtu redukton kompetencat ekzekutive që i janë dhënë presidentit dhe forcon parlamentin. Të gjithë deklarojnë se presidenti është kreu i shtetit, kreu i qeverisë dhe komandanti i përgjithshëm i forcave të armatosura të Maldiveve.

Në vitin 2018, tensionet e Partisë Progresive të Maldiveve (PPM-Y) në atë kohë në pushtet me partitë opozitare dhe goditjet pasuese u cilësuan si "sulm ndaj demokracisë" nga shefi i OKB-së për të Drejtat e Njeriut.

Në zgjedhjet parlamentare të prillit 2019, Partia Demokratike Maldive (MDP) e presidentit Ibrahim Mohamed Solih fitoi një fitore dërrmuese. Ajo mori 65 nga 87 vendet e parlamentit. Kjo ishte hera e parë që një parti e vetme ishte në gjendje të merrte një numër kaq të lartë vendesh në parlament në historinë e Maldiveve.

 Ligji 
Sipas Kushtetutës së Maldiveve, "gjyqtarët janë të pavarur dhe i nënshtrohen vetëm kushtetutës dhe ligjit. Kur vendosin çështje për të cilat kushtetuta ose ligji hesht, gjyqtarët duhet të marrin parasysh sheriatin Islam".

Islami është feja zyrtare e Maldiveve dhe praktikimi i hapur i çdo feje tjetër është i ndaluar. Kushtetuta e vitit 2008 thotë se republika "bazohet në parimet e Islamit" dhe se "asnjë ligj në kundërshtim me asnjë parim të Islamit nuk mund të zbatohet". Jomuslimanëve u ndalohet të bëhen qytetarë.

Kërkesa për t'iu përmbajtur një feje të caktuar dhe ndalimi i adhurimit publik pas feve të tjera është në kundërshtim me nenin 18 të Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut dhe nenin 18 të Paktit Ndërkombëtar për të Drejtat Civile dhe Politike, në të cilin Maldivet janë bërë kohët e fundit palë dhe u adresua në rezervën e Maldiveve në respektimin e Paktit duke pretenduar se "Zbatimi i parimeve të përcaktuara në nenin 18 të Paktit nuk do të cenojë Kushtetutën e Republikës së Maldiveve".

Një kod i ri penal hyri në fuqi më 16 korrik 2015, duke zëvendësuar ligjin e vitit 1968, i pari kod penal modern dhe gjithëpërfshirës që përfshin parimet kryesore të ligjit islam.

Marrëdhëniet e të njëjtit gjini janë të paligjshme në Maldive, megjithëse resortet turistike zakonisht veprojnë si përjashtime nga ky ligj.

 Marrëdhëniet e jashtme 

parapamje|Ish-sekretari amerikan i shtetit, Mike Pompeo, pret ministrin e jashtëm të Maldivisë, Abdulla Shahid

Që nga viti 1996, Maldivet kanë qenë monitoruesi zyrtar i progresit i Komisionit të Oqeanit Indian. Në vitin 2002, Maldivet filluan të shprehnin interes për komisionin, por që nga viti 2008 nuk kishin aplikuar për anëtarësim. Interesi i Maldiveve lidhet me identitetin e tyre si një shtet i vogël ishullor, veçanërisht me zhvillimin ekonomik dhe ruajtjen e mjedisit, dhe dëshirën e tyre për marrëdhënie më të ngushta me Francën, një aktor kryesor në rajonin e IOC.

Maldivet janë një anëtar themelues i Shoqatës së Azisë Jugore për Bashkëpunim Rajonal (SAARC). Republika iu bashkua Komonuelthit në vitin 1982, rreth 17 vjet pasi fitoi pavarësinë nga Mbretëria e Bashkuar. Në tetor 2016, Maldivet njoftuan tërheqjen e tyre nga Komonuelthi në shenjë proteste ndaj akuzave për abuzim të të drejtave të njeriut dhe dështim të demokracisë. Maldivet gëzojnë lidhje të ngushta me anëtarët e Komonuelthit Sejshellet dhe Mauritusi. Maldivet dhe Komoret janë gjithashtu anëtarë të Organizatës së Bashkëpunimit Islam. Pas zgjedhjes së tij si president më 2018, Ibrahim Mohamed Solih dhe kabineti i tij vendosën që Maldivet të aplikonin për t'u ribashkuar me Komonuelthin, me ripranimin që do të ndodhte më 1 shkurt 2020.

 Ushtria 

parapamje|majtas|Varkat e Shërbimit të Zjarrfikësve dhe Shpëtimit
Forca Kombëtare e Mbrojtjes së Maldiveve është organizata e kombinuar e sigurisë përgjegjëse për mbrojtjen e sigurisë dhe sovranitetit të Maldiveve, që ka detyrën kryesore të jetë përgjegjëse për të përmbushur të gjitha nevojat e sigurisë së brendshme dhe të jashtme të Maldiveve, duke përfshirë mbrojtjen e Zonës Ekonomike Ekskluzive. EEZ) dhe ruajtjen e paqes dhe sigurisë. Degët përbërëse të FKMM janë Rojet Bregdetare, Trupat Detare, Forcat Speciale, Trupat e Shërbimit, Policia Ushtarake, Korpusi i Inxhinierëve, Grupi i Mbrojtjes Speciale, Shërbimi Mjekësor, Krahu Ajror dhe Shërbimi i Zjarrfikësve dhe Shpëtimit. Maldivet kanë një marrëveshje me Indinë që lejon bashkëpunimin në mbulimin e radarëve.

Si një komb i kufizuar nga uji, shumica e shqetësimeve të tij të sigurisë qëndrojnë në det. Pothuajse 99% e vendit është e mbuluar nga deti dhe 1% e mbetur e tokës është e shpërndarë në një sipërfaqe prej 800 km  × 120 km, me ishullin më të madh jo më shumë se 8 km2 (3 mi katrorë). ). Prandaj, detyrat që i janë caktuar MNDF-së për ruajtjen e mbikëqyrjes mbi ujërat e Maldiveve dhe sigurimin e mbrojtjes kundër ndërhyrësve të huaj që gjuajnë pa leje në ZEE dhe ujërat territoriale, janë detyra të mëdha si nga pikëpamja logjistike ashtu edhe nga ajo ekonomike. Roja Bregdetare luan një rol jetik në kryerjen e këtyre funksioneve. Për të ofruar siguri në kohë, anijet e saj patrulluese janë të stacionuara në Shtabi të ndryshëm Rajonal të MNDF. Roja Bregdetare është caktuar gjithashtu për t'iu përgjigjur thirrjeve të fatkeqësive detare dhe për të kryer operacionet e kërkim-shpëtimit në kohën e duhur.

Në vitin 2019, Maldivet nënshkruan traktatin e OKB-së për ndalimin e armëve bërthamore.

 Ndarjet administrative 

parapamje|Çdo atol administrativ është shënuar, së bashku me shkronjën thaana që përdoret për të identifikuar atolin. Atolet natyrore janë etiketuar me blu të hapur. Shiko pamjen e plotë të hartës.
Maldivet kanë njëzet e gjashtë atole natyrore dhe pak grupe ishujsh në shkëmbinj nënujorë të izoluar, të cilët të gjithë janë ndarë në njëzet e një ndarje administrative (17 atole administrative dhe qytetet e Malé, Addu, Fuvahmulah dhe Kulhudhuffushi).

Çdo atol administrohet nga një këshill atoli i zgjedhur. Ishujt administrohen nga një këshill i zgjedhur i ishullit.

Përveç emrit, çdo ndarje administrative identifikohet me shkronjat e kodit maldivian, si "Haa Alif" për Thiladhunmati Uthuruburi (Thiladhunmathi Verior); dhe me një shkronjë të kodit latin. E para korrespondon me emrin gjeografik maldivian të atolit; i dyti është një kod i miratuar për lehtësi. Meqenëse ka disa ishuj në atole të ndryshme që kanë të njëjtin emër, për qëllime administrative ky kod citohet përpara emrit të ishullit, për shembull: Baa Funadhoo, Kaafu Funadhoo, Gaafu-Alifu Funadhoo. Meqenëse shumica e atoleve kanë emra shumë të gjatë gjeografikë, ai përdoret gjithashtu sa herë që emri i gjatë është i papërshtatshëm, për shembull në emrat e faqeve të internetit të atolit.Divehiraajjege Jōgrafīge Vanavaru. Muhammadu Ibrahim Lutfee

Futja e emrave me shkronja të koduara ka qenë një burim shumë habie dhe keqkuptimesh, veçanërisht midis të huajve. Shumë njerëz kanë menduar se kodi i atolit administrativ është emri i tij i ri dhe se ka zëvendësuar emrin e tij gjeografik. Në rrethana të tilla, është e vështirë të dihet se cili është emri i duhur për t'u përdorur.

 Ekonomia 

parapamje|majtas|Porti i Malé
Historikisht, Maldivet siguruan sasi të mëdha të predhave, një monedhë ndërkombëtare e epokave të hershme. Nga shekulli i dytë e.r., ishujt njiheshin si 'Ishujt e Parasë' nga arabët. Monetaria moneta u përdor për shekuj si monedhë në Afrikë, dhe sasi të mëdha të kaurave maldiviane u futën në Afrikë nga vendet perëndimore gjatë periudhës së tregtisë së skllevërve. Tashmë kau është simboli i Autoritetit Monetar të Maldiveve.

Në fillim të viteve 1970, Maldivet ishin një nga 20 vendet më të varfra në botë, me një popullsi prej 100,000 banorësh. Ekonomia në atë kohë ishte kryesisht e varur nga peshkimi dhe tregtimi i mallrave vendase si litari i kokrrës, ambergris (Maavaharu) dhe coco de mer (Tavakkaashi) me vendet fqinje dhe vendet e Azisë Lindore.

Qeveria maldiviane filloi një program reformash ekonomike kryesisht të suksesshme në vitet 1980, të iniciuara nga heqja e kuotave të importit dhe duke i dhënë më shumë mundësi sektorit privat. Në atë kohë, sektori i turizmit, i cili do të luante një rol të rëndësishëm në zhvillimin e vendit, ishte në fazën fillestare.

Bujqësia dhe prodhimi vazhdojnë të luajnë një rol më të vogël në ekonomi, të kufizuara nga disponueshmëria e kufizuar e tokës së punueshme dhe mungesa e fuqisë punëtore shtëpiake.

 Demografia 

Grupi më i madh etnik është Dhivehin, pra Maldivianët, vendas në rajonin historik të Ishujve Maldive që përfshin Republikën e sotme të Maldiveve dhe ishullin Minicoy në territorin e bashkuar të Lakshadweep, Indi. Ata ndajnë të njëjtën kulturë dhe flasin gjuhën Dhivehi. Ata janë kryesisht një popull indo-arian, me gjurmë të gjeneve të Lindjes së Mesme, Azisë Jugore, Austronezisë dhe Afrikës në popullatë.

 Feja 

Pas periudhës së gjatë budiste të historisë së Maldivisë, tregtarët muslimanë prezantuan Islamin. Maldivianët u konvertuan në Islam nga mesi i shekullit të 12-të. Ishujt kanë pasur një histori të gjatë të tarikateve sufiste, siç mund të shihet në historinë e vendit si ndërtimi i varreve. Ato u përdorën deri në vitet 1980 për të kërkuar ndihmën e shenjtorëve të varrosur. Ato mund të shihen pranë disa xhamive të vjetra dhe konsiderohen si pjesë e trashëgimisë kulturore të Maldiveve.

Sipas udhëtarit maroken Ibn Battuta, personi përgjegjës për këtë konvertim ishte një vizitor musliman sunit i quajtur Abu al-Barakat Yusuf al-Barbari, i cili lundronte nga Maroku. Ai përmendet gjithashtu si Tabrizugefaanu. Varri i tij i nderuar tani qëndron në terrenin e Medhu Ziyaaraiy, përballë Xhamisë së së Premtes, ose Hukuru Miskiy, në Malé. E ndërtuar në vitin 1656, kjo është xhamia më e vjetër në vend.

 Gjuhët 

parapamje|Shkrimi thaana
Gjuha zyrtare dhe e përbashkët është divehishtja, një gjuhë indo-ariane e lidhur ngushtë me gjuhën sinhale të Sri Lankës. Shkrimi i parë i njohur i përdorur për të shkruar Dhivehi është shkrimi eveyla akuru, i cili gjendet në regjistrimet historike të mbretërve (raadhavalhi). Më vonë një shkrim i quajtur dhives akuru u përdor për një periudhë të gjatë. Skenari i sotëm quhet Thaana dhe shkruhet nga e djathta në të majtë. Thaana thuhet se është prezantuar nga mbretërimi i Mohamed Thakurufaanu.

Anglishtja flitet gjerësisht nga vendasit e Maldiveve:ref></ref> “Pas hapjes së vendit ndaj botës së jashtme, prezantimit të gjuhës angleze si një mjet mësimi në nivelet e mesme dhe të larta të arsimit, dhe njohja e qeverisë së saj për mundësitë e ofruara nëpërmjet turizmit, Anglishtja tani është vendosur fort në vend. Si të tilla, Maldivet janë mjaft të ngjashme me vendet në rajonin e Gjirit… Kombi po kalon një ndryshim të madh shoqëror dhe anglishtja është pjesë e kësaj.”

Arabishtja është gjuha fetare e muslimanëve si dhe gjuha e Kuranit dhe Sunetit. Arabishtja mësohet në shkolla dhe xhami, pasi islami sunit është feja shtetërore. Popullsia maldive ka arsim formal ose joformal në leximin, shkrimin dhe shqiptimin e gjuhës arabe, si pjesë e edukimit fetar.

 Kultura 

Kultura e Maldiveve është e ndikuar nga kulturat e njerëzve të etnive të ndryshme që janë vendosur në ishuj gjatë gjithë kohërave.

Që nga shekulli i 12-të e.r., kishte gjithashtu ndikime nga Arabia në gjuhën dhe kulturën e Maldiveve për shkak të konvertimit në Islam dhe vendndodhjes së tij si një udhëkryq në Oqeanin Indian qendror. Kjo ishte për shkak të historisë së gjatë tregtare midis Lindjes së Largët dhe Lindjes së Mesme.

Reflektues i kësaj është fakti se Maldivet kanë pasur shkallën më të lartë kombëtare të divorceve në botë për shumë dekada. Kjo, supozohet se është për shkak të një kombinimi të rregullave liberale islame rreth divorcit dhe lidhjeve martesore relativisht të lira, të cilat janë identifikuar si të zakonshme në popujt jo dhe gjysmë të ulur, pa një histori të pasurisë agrare plotësisht të zhvilluar dhe marrëdhënieve farefisnore.Marcus, Anthony. 2012. Reconsidering Talaq: Marriage, Divorce and Sharia Reform in the Republic of Maldives  in Chitra Raghavan and James Levine. Self-Determination and Women's Rights in Muslim Societies. Lebanon, NH: Brandeis University Press

 Referime 


Kategoria:Vende në Azi
Kategoria:Vende ishullore
Kategoria:Vende ishullore të Oqeanit Indian
Kategoria:Shtete anëtare të Komonuelthit të Kombeve
Kategoria:Shtete anëtare të Organizatës së Bashkëpunimit Islam
Kategoria:Shtete anëtare të Shoqatës së Azisë Jugore për Bashkëpunim Rajonal
Kategoria:Vende anëtare të Kombeve të Bashkuara
Kategoria:Vende në Azinë Jugore
Kategoria:Republika
Kategoria:Republika në Komonuelthin e Kombeve
Kategoria:Shtete dhe territore të themeluara më 1965