Fatos Arapi

Fatos Arapi (Vlorë, 19 korrik 1929 - Tiranë, 10 tetor 2018) ishte një poet, novelist, përkthyes dhe gazetar shqiptar. Shkrimet e Arapit janë çmuar shumë nga lexuesit dhe bashkëkohësit e tij, për të cilat ka marrë çmime të ndryshme kombëtare dhe ndërkombëtare.

 Biografia 
U lind i biri i Tol Stavre Arapit në Zvërnec, pranë qytetit të Vlorës, ku kreu shkollimin fillor dhe të mesëm. Studimet e larta i ndoqi në Sofie të Bullgarisë për ekonomi, më pas u kthye të punonte në Tiranë si gazetar dhe lektor për letërsinë moderne shqipe. Puna e tij e parë ishte në vitin 1953 në Komisionin e Planit të Shtetit si Kryetar i Degës së “Artizanatit dhe Industrisë Lokale”. Në vitin 1954 ai u transferua në Teknikumin Financiar si mësues i asaj shkolle (Qyteti i Nxënësve) ku dha lëndët: Statistikë, Planifikim dhe Ekonomi Politike. Ai ka punuar pedagog i Ekonomisë në Institutin Bujqësor, po kështu gjatë viteve 1959 – 1966 ka qenë pedagog i Ekonomisë Politike në Institutin e Lartë Ekonomik të Tiranës.

Në vitin 1966 u dërgua në qarkullim, në Vlorë, ku punoi si mësues i shkollës tetëvjeçare “Ismail Qemali”, rreth katër vjet (mars 1966 – gusht 1969). Në vitin 1971 ai u emërua pedagog në Fakultetin Histori–Filologji, Universiteti i Tiranës. Në vitin 1973 (pas Plenumit IV) u dërgua në shkollën e mesme të natës “Sami Frashëri”, Tiranë, ku qëndroi 10 vjet deri më 1983.

Në vitet 1962 e 1966 botoi vëllimet "Shtigje poetike" dhe "Poezi dhe vjersha". U kritikua më 1973 për vëllimin Drama e një partizani pa emër, qëndroi për shumë kohë gati në heshtje deri më 1989.

Në vitin 2008 e fitoi ,,Kurorën e artë,, në manifestimin poetik Mbrëmjet e poezisë strugane dhe është i pari poet shqiptar që e ka fituar këtë shpërblim.

 Tituj të veprave https://www.bksh.al/search/Fatos%20Arapi/ 
 Shtigje poetike, 
 Partizani pa emër, 1962
 Poema dhe vjersha, 
 Ritme të hekurta, 
 Patat e egra, 
 Dhjetori i shqetësuar, 
 Kaltërsira, 
 Dikush më buzëqeshte, 
 Poezi të zgjedhura, 
 Drejt qindra shekujsh shkojmë, 
 Shokët, 
 Fatet, 
 Poezi, 
 Cipa e borës, 
 Deti në mes, 
 Këngë të moçme shqiptare, 
 Fjalë për poezinë, 
 Duke dalë prej ëndrrës..., 
 Ku shkoni ju statuja, 
 Dafina nën shi, 
 Ne, pikëllimi i dritave, 
 Unë vdiqa në brigjet e Jonit, 
 Më vjen keq për Jagon : poezi, 
 Çezari dhe ushtari i mirë Shvejk, në front diku, 
 Çështja shqiptare dhe kriza ballkanike, 
 Kujtohem që jam, 
 Gjeniu pa kokë,  
 Më duhet një gjysmë ëndrre, 
 Kush ishte Vllas Arapi, 
 Gjeniu me kokë të prerë, 
 Antologji personale, 
 Çështja shqiptare dhe kriza ballkanike, 
 Vëllezër hamletë, 
 Nuk shitet shpirti në tetor, 
 Eklipsi i ëndrës, 
 Na ishte një almë, 
 Ah, sikur të isha një përrallë, 
 Në Tiranë kur s'ke ç'të bësh..., 
 Shëtitje pa veten, 
 Horrat e ndershëm, 
 E sajoi reja zogun e furtunës, 
 Më jepni një emër : poezi të zgjedhura 1962-1989, 
 Në kaq pak Tiranë : poezi të zgjedhura 1990-1996, 
 Një buzëqeshje e pabesueshme : poezi të zgjedhura 2005-2010, 
 Urna e vogël : poezi të zgjedhura 1997-2003, 

 Përkthime 

 Këngë për njeriun, Nikolla Vapcarov, 1981; 
 Poezi, Pablo Neruda, 1989; 
 Safo, 1990; 
 Antologji e poezisë turke të shekullit XX'', 2001.

 Referime 

Kategoria:Biografi shqiptare
Kategoria:Novelistë shqiptarë
Kategoria:Poetë shqiptarë
Kategoria:Mësues shqiptarë
Kategoria:Njerëz nga Vlora
Kategoria:Lindje 1930
Kategoria:Vdekje 2018
Kategoria:Përkthyes prej rusishtes në shqip
Kategoria:Përkthyes prej bullgarishtes në shqip
Kategoria:Shkrimtarë të realizmit socialist