Eneida

Eneida (latinisht: Æneis) është një vepër epike latine e poetit romak Pubël Vergil Maroni e shkruar rreth viteve 29 dhe 19 p.e.s., që tregon historitë legjendare të Ené Ankiziadit, një princ Dardan i Trojës, që udhëtoi për në Itali, ku u bë dhe parardhësi i Romakëve. 

Vepra përfshin 9,896 rreshta në heksametër daktilik. Kjo vepër përgjatë jetës së autorit nuk ka qenë e botuar sepse nuk ishte përfunduar, mirpo pas vdekjes së tij vepra u botua.

Dymbëdhjetë librat e parë të poemës tregojnë historinë e udhëtimeve të Eneut nga Troja në Itali, dhe gjysma e dytë e poemës tregon për luftën fitimtare të Trojanëve mbi Latinët, emri me të cilin Eneu dhe pasuesit e tij të Trojës qenë destinuar të përfshiheshin.

Heroi Ené ishte i njohur tashmë me legjendën dhe mitin greko–romak, duke qenë një personazh e Iliadës. Virgjili mori tregimet e shkëputura të bredhjeve të Eneut, lidhjen e tij të paqartë me themelet e Romës dhe një personazh pa karakteristika të përcaktuara përveç një pietas të ndershëme, dhe e bëri këtë në një mit themelues bindës ose epik kombëtar që menjëherë lidhi Romën me legjendat e Trojës, shpjegoi Luftërat Punike, lavdëroi virtytet tradicionale romake dhe legjitimoi dinastinë julio-klaudiane si pasardhës të themeluesve, heronjve dhe perëndive të Romës dhe Trojës.

Eneida konsiderohet gjerësisht si kryevepra e Virgjilit dhe një nga veprat më të mëdha të letërsisë latine.

 Referime 

Kategoria:Dokumente historike
Kategoria:Vepra të lashta
Kategoria:Letërsia e Romës së lashtë