Pakistani

Pakistani (Urdu پَاکِسْتَان), zyrtarisht Republika Islame e Pakistanit (اِسْلامی جَمْہُورِیَہ پَاکِسْتَان) është një shtet në Azinë Jugore. Është vendi i pestë më i populluar në botë, me një popullsi prej gati 243 milionë banorësh, dhe ka popullsinë e dytë më të madhe muslimane në botë, menjëherë pas Indonezisë. Islamabad është kryeqyteti i vendit, ndërsa Karaçi është qyteti më i madh dhe qendra financiare e tij, e ndjekur nga Lahore dhe Faisalabad. Pakistani është vendi i 33-të më i madh në botë për nga sipërfaqja dhe i dyti më i madhi në Azinë Jugore, që përfshin 881,913 kilometra katrorë. Ajo ka një vijë bregdetare prej 1,046 kilometrash përgjatë Detit Arabik dhe Gjirit të Omanit në jug, dhe kufizohet me Indinë në lindje, Afganistanin në perëndim, Iranin në jugperëndim dhe Kinën në verilindje. Ajo ndahet ngushtë nga Taxhikistani nga Korridori Wakhan i Afganistanit në veri, dhe gjithashtu ndan një kufi detar me Omanin.

Pakistani është vendi i disa kulturave të lashta, duke përfshirë vendin neolitik 8,500-vjeçar të Mehrgarh në Baloçistan, Quote: ""Mehrgarh remains one of the key sites in South Asia because it has provided the earliest known undisputed evidence for farming and pastoral communities in the region, and its plant and animal material provide clear evidence for the ongoing manipulation, and domestication, of certain species. Perhaps most importantly in a South Asian context, the role played by zebu makes this a distinctive, localised development, with a character completely different from other parts of the world. Finally, the longevity of the site, and its articulation with the neighbouring site of Nausharo (c. 2800—2000 BCE), provides a very clear continuity from South Asia's first farming villages to the emergence of its first cities (Jarrige, 1984)." qytetërimi i Luginës së Indus të Epokës së Bronzit, më i shtrirë nga qytetërimet e Afro-Eurazisë, dhe qytetërimi i lashtë Gandhara. Rajonet që përbëjnë shtetin modern të Pakistanit ishin mbretëria e perandorive dhe dinastive të shumta, duke përfshirë Akaemenide, Maurya, Kushan, Gupta; Kalifati Emevi në rajonet e tij jugore, Samma, Hindu Shahis, Shah Miris, Ghaznavidët, Sulltanati Delhi, Mogulët, dhe së fundmi, Raj Britanik nga viti 1858 deri më 1947.

 Historia 
Kombi qe sot eshte Pakistan ishte pjesë e Indisë deri më 14 gusht, 1947.

Ithtarët e hershme qe i dhan pavarsine kombit mysliman filluan të shfaqen në kohën e koloniale britanike. Në mesin e tyre ishte shkrimtar dhe filozof "Allama Muhammad Iqbal, i cili argumentoi se një komb i veçantë për myslimanët ishte e domosdoshme në një nën-kontinentin ndryshe dominuar nga hinduve. Shkaku gjeti një udhëzues në Muhammad Ali Jinnah, i cili u bë i njohur si babai i kombit dhe arriti të bindë britanikët për të ndarë rajonin në dy pjesë: Pakistan, një shumicë muslimane, dhe Indi, një shumicë hindu.

Nga 14 gushti 1947 deri në vitin 1971, kombi u formua nga West Pakistani dhe Pakistani Lindor, në thelb Avadavat, territoret e të cilit janë, megjithatë, të ndara nga Bengal indian. Në vitin 1971, East Pakistan u rebelua dhe, me ndihmën e trupave indiane u bë shtet i pavarur e Bangladeshit, edhe pse India nuk dha shtetin e tij të Bengal për të ribashkuar me të Bangladeshit.

Që nga pavarësia, Pakistani po ashtu ka qenë gjithmonë në mosmarrëveshje me Indinë mbi territorin e Kashmirit, solli "prikë" nga e tij sovran Hindu Bashkimit indian në kohën e ndarjes së sub-kontinentit, pavarësisht mbizotërimit të qartë të muslimanit popullsia e cila teorikisht duhet të kishte paraqitur aderimin në Pakistan në rajon.

Në ndërkohë (1956) u shpall republikë dhe do të pavlefshme të Windsors në personin e Elizabeth II.

Menjëherë pas pavarësisë, India dhe Pakistani shkoi në luftë me njëri-tjetrin, pas pushtimit të Jammu dhe Kashmir si "elemente fisnore" në Pakistan. luftëra të tjera u luftuan në vitin 1965 dhe 1971 në atë territor. Pavarësisht nga betejat e shumta, statusi i Kashmirit mbetet në harresë: mosmarrëveshja ka komplikuar marrëdhëniet mes Pakistanit dhe Indisë. Pakistani ka pasur edhe një mosmarrëveshje - relativisht të fjetur që nga Lufta e Ftohtë përfundoi me tërheqjen e trupave sovjetike - me Afganistanin, në Durand Line.

historia politike Pakistani është i ndarë në periudha të alternuara diktaturës ushtarake dhe qeverisë demokratike parlamentare. Statusi sundimi i përfundoi në vitin 1956 me formimin e një Kushtetute dhe shpalljes së Pakistanit si një republikë islame; Por ushtria mori kontrollin në vitin 1958 dhe të mbajtur pushtetin për më shumë se 10 vjet. Rregulli civil u kthye për t'u zgjedhur pas Luftës së indo-pakistaneze e vitit 1971, por në fund të viteve të shtatëdhjeta, me ekzekutimin e Zulfiqar Ali Bhutto, i cili ishte dënuar për vrasjen e një kundërshtar politik, në një vendim të marrë nga Gjykata Pakistani Supreme e cila është jashtëzakonisht bujare për të thirrur "të diskutueshme".

Në vitet tetëdhjetë, Pakistan marrë ndihmë të konsiderueshme nga Shtetet e Bashkuara dhe mori në miliona refugjatë afganë, veçanërisht pashtunët, të cilët u larguan për shkak të pushtimit sovjetik. Fluksi i kaq shumë refugjatë ka pasur një ndikim të madh në Pakistan. Diktatura e Përgjithshme Muhammad Zia-ul-Haq pa një zgjerim të ligjit islam, si dhe një fluks të armëve dhe drogës nga Afganistani. Në vitin 1988 gjenerali vdiq në një aksident ajror dhe Pakistani u kthye që të ketë një qeveri të zgjedhur në mënyrë demokratike, me zgjedhjen e Benazir Bhuto.

Nga viti 1988 deri 1998 Pakistan ka pasur një qeveri civile, e udhëhequr qoftë nga Benazir Bhuto dhe Nawaz Sharif, të cilët ishin të dy të zgjedhur dy herë dhe depozituar me akuzat e zakonshme të korrupsionit. Rritja ekonomike ra nga fundi i kësaj periudhe, clipped nga politikat e gabuara ekonomike të lidhura me patronazhit politik dhe korrupsion. Faktorë të tjerë që kufizojnë ishin kriza financiare aziatike dhe sanksionet ekonomike të vendosura në Pakistan, pas provës së parë bërthamore në vitin 1998. Këto teste ndodhi menjëherë pas se India ka testuar armët bërthamore, duke rritur frikën për një garë të armëve bërthamore në "Azia Jugore. Një vit më pas, konflikti Kargil në Kashmir kërcënuar se do të përshkallëzohet në një luftë në shkallë të gjerë.

Në zgjedhjet e vitit 1997 solli përsëri Nawaz Sharif si kryeministër, partia e tij ka marrë një shumicë të madhe të votave, duke marrë vende të mjaftueshme në parlament për të ndryshuar kushtetutën për të eliminuar kontrolle formale se kufizuar fuqinë e Kryeministrit. Sfidat institucionale sjellë autoritetin për Sharif nga Shefi i Drejtësisë Sajjad Ali Shah dhe të parin ushtarake Jehangir KAramat ishin rintuzzate, në rastin e parë me një pushtim të Gjykatës së Lartë nga ana e aktivistëve partiak.

rritje autoritarizmit dhe korrupsionit të hyra Qeveria e Sharif çoi në një kryengritje të madhe popullore që kulmoi në vitin 1999 në grushtit ushtarak të Përgjithshëm të Shtetit Pervez Musharraf, i cili mori titullin e shefit ekzekutiv dhe të emëruar një Këshill të Sigurisë Kombëtare ajo përbëhet nga tetë anëtarë si një organ qeverisës. Musharraf vonë centralizuar në duart e tij edhe presidencën e vendit duke zgjeruar mandatin deri në vitin 2007 me një referendum të mbajtur në prill 2002.

Në vitin 2004, Musharraf ka filluar një seri hapash për të kthyer kombin për atë që disa demokracia formale, ka premtuar të japë dorëheqjen si shef i ushtrisë deri në fund të vitit 2004. Me gjithë angazhimin e saj formale, 14 tetor, 2004 Pakistani Parlamenti ajo miratoi një ligj që lejonte Musharraf për të mbajtur dy zyra, "për të vazhduar luftën kundër terrorizmit dhe për të mbrojtur integritetin territorial të Pakistanit." Musharraf në fund dha dorëheqjen si shef i forcave të armatosura vetëm pasi Gjykata Supreme e ka vërtetuar rizgjedhjen e tij si President i Republikës së 7 tetor 2007.

Ndërsa reformat e tij ekonomike kanë sjellë disa përfitime, programi i reformave social duket se janë takuar disa rezistencë. Fuqia Musharraf është e kërcënuar nga fondamentalistët islamë, të cilat janë forcuar pas sulmeve të 11 shtatorit 2001 dhe janë veçanërisht i irrituar nga aleanca e ngushtë politik dhe ushtarak të Musharraf me Shtetet e Bashkuara. Ironikisht kjo aleancë është krijuar vetëm pas sulmit në kullat binjake, kur amerikanët kërkuan mbështetje kundër Afganistanit.

Në vitin 2005 një tërmet me magnitudë 7.6 tronditi rajonin e Kashmirit, duke shkaktuar më shumë se 30.000 viktima, nga të cilat shumica e tyre fëmijë.

Në fund të vitit 2007, Pakistani ka qenë skenë e trazirave të ashpra për shkak të situatës së paqëndrueshme politike. Më 27 dhjetor 2007, lideri i partisë opozitare Benazir Bhutto u vra në një sulm pas një miting në qytetin e Ravalpindi.

Më 18 gusht 2008, duke ndjekur akuzat për shkelje të kushtetutës dhe hapjen e mëvonshëm të një procedure të fajësimit, Musharraf njoftoi dorëheqjen e tij duke deklaruar pafajësinë e tij. Pas dorëheqjes së tij si President i funksioneve Republikës ata kanë qenë të ndërmarra nga Presidenti i Senatit Mohammedmian Soomro në përputhje me kushtetutën e Pakistanit. 6 September, 2008 Asif Ali Zardari, ish-burri i Benazir Bhutto, u zgjodh President i ri.

Në vitin 2013, Musharraf kthehet në Pakistan, por është arrestuar; në zgjedhjet e ardhshme, pavarësisht dhunës së talibanëve; Mbizotëron Nawaz Sharif bëhet kryeministër për herë të tretë

 Politika 

 Politika e brendshme 
Zyrtarisht një republikë federale, dhe demokratike intermittently, Pakistani ka pasur një histori të gjatë të diktaturave ushtarake, duke përfshirë General Ayub Khan në vitet gjashtëdhjetë, gjeneral Zia-ul-Haq në vitet tetëdhjetë, dhe gjeneral Pervez Musharraf në vitin 1999. Ajo zgjedhjet e përgjithshme janë mbajtur në tetor të vitit 2002. më 22 maj 2004, Ministror Action Group Commonwealth ka ripranuar në Commonwealth Pakistan, duke njohur zyrtarisht progresin e saj në kthimin në demokraci.

 Partitë politike 
Dy partitë e mëdha në Pakistan janë Pakistan Peoples Party (Partia Pakistanit Popullore (PPP)) e ish-kryeministrit Benazir Bhuto dhe Pakistan Ligës Muslimane (Q) (Pakistan League Muslim (Q) (PML-Q)), presidenti Pervez Musharraf. Në mesin e partive të tjera të rëndësishme politike të përfshijnë muslimani League Pakistan (N) (PML-N) e ish-kryeministrit Nawaz Sharif, Lëvizja Muttahida Qaumi (Muttahida Lëvizjes Qaumi) (MQM) e ish-emigrantëve nga India në vitin 1947 dhe Partia kombëtare Awami (Awami kombëtare Party) të Pashto. Muttahida Majlis-e-Amal (Këshilli United i Veprimit), një koalicion i partive fetare të krijuara në kundërshtim me Qeverinë dhe zgjedhjen e tij për të mbështetur Shtetet e Bashkuara në luftën kundër terrorizmit.

 Historia e fundit politike 
Në tetor të vitit 1999, gjenerali Pervez Musharraf përmbysi qeverinë civile pasi ka thënë se kryeministri Nawaz Sharif kishte rrëmbyer një fluturim komercial në të cilën Musharraf po udhëtonte, duke u përpjekur për të parandaluar ulje e tij në Karaçi. Musharraf mori kompetenca ekzekutive. Zgjedhjet lokale u mbajtën në vitin 2000; Musharraf shpalli veten president në vitin 2001.

 Pervez Musharraf. 
Një referendum kombëtar të mbajtur në prill 2002 ka miratuar emërimin e Musharafit si president, por votimi u pengua nga akuzat e mashtrimit, dhe opozita ka kontestuar fuqishëm legjitimitetin e presidencës Musharraf deri në fitoren e tij në Kolegjin Zgjedhor të Pakistanit në janar 2004 .

Në vitin 2002 ata u mbajtën zgjedhjet parlamentare kombëtare, me Zafarullah Khan Jamali të Ligës së Pakistanit mysliman (PML) i cili fitoi postin e Kryeministrit. Pas më shumë se një vit e betejave politike në të dy dhomat, Musharraf nënshkroi një kompromis me disa nga kundërshtarët e tij parlamentare, duke marrë shumicën e dy të tretave të nevojshme për ndryshimin e Kushtetutës e Pakistanit në dhjetor 2003; grushti i tij i vitit 1999 shteti u legalizua në mënyrë retroaktive, dhe ai u dha mundësinë për të mbetet president nëse plotësohen disa kushte. Një Kolegji Zgjedhor - e cila përbëhej nga Asambleja Kombëtare, Senatit dhe kuvendet krahinore - jepet Musharraf një votëbesim [12] më 1 janar 2004, duke legjitimuar presidencën e tij deri në vitin 2007.

Kryeministri Jamali dha dorëheqjen më 26 qershor 2004. Kreu i PLL Chaudhry Shujaat Hussain u bë ministër i përkohshëm kryeministër, dhe u pasua nga Ministri i Financave dhe ish-nënpresidentit Citibank Shaukat Aziz, i cili u bë Kryeministër më 28 gusht, 2004. Pavarësisht angazhimin e saj formal të japë dorëheqjen si shef i forcave të armatosura, 14 tetor, 2004, parlamenti i Pakistanit miratoi një ligj që lejon Presidenti Musharraf për të mbajtur dy zyra ", për të vazhduar luftën kundër terrorizmit dhe për të mbrojtur integritetin territorial të të Pakistan. "

Më 27 dhjetor 2007, lideri i partisë opozitare Benazir Bhutto u vra në një sulm pas një miting në qytetin e Ravalpindi. Bombarduesi para se të goditur qafën e tij, pastaj gjoks dhe pastaj hodhi veten në erë, duke vrarë njëzet njerëz, më shumë se ish-ministri pakistanez kryeministrit. Më 18 gusht Musharraf ka dhënë dorëheqjen pas nismës së shumicës parlamentare për të vënë atë për të fajësimit për shkelje të kushtetutës. Pas dorëheqjes së Musharafit, funksionet e Presidentit të Republikës janë marrë nga Kryetari i Senatit Mohammedmian Soomro. 6 September, 2008, ai u zgjodh si President i ri i Republikës së Pakistanit Asif Ali Zardari, vejani i Benazir Bhuto.

 Gjeografia 

Gjeografia dhe klima e Pakistanit janë jashtëzakonisht të ndryshme, dhe vendi është shtëpia e një shumëllojshmërie të gjerë të kafshëve të egra. Pakistani mbulon një sipërfaqe prej 881,913 km2, afërsisht e barabartë me sipërfaqet tokësore të kombinuara të Francës dhe Mbretërisë së Bashkuar. Është vendi i 33-të më i madh për nga sipërfaqja e përgjithshme, megjithëse kjo renditje ndryshon në varësi të mënyrës se si numërohet territori i diskutueshëm i Kashmirit. Pakistani ka një vijë bregdetare 1,046 km përgjatë Detit Arabik dhe Gjirit të Omanit në jug dhe kufij tokësorë gjithsej prej 6,774 km: 2,430 km me Afganistanin, 523 km me Kinën, 2,912 km me Indinë dhe 909 km me Iranin. Ajo ndan një kufi detar me Omanin, dhe ndahet nga Taxhikistani nga Korridori Wakhan. Pakistani zë një vend të rëndësishëm gjeopolitikisht në udhëkryqin e Azisë Jugore, Lindjes së Mesme dhe Azisë Qendrore.

Klima ndryshon nga tropikale në të butë, me kushte të thata në jug bregdetar. Ka një sezon musonesh me përmbytje të shpeshta për shkak të reshjeve të dendura dhe një sezon të thatë me reshje dukshëm më të vogla ose aspak. Ka katër stinë të dallueshme në Pakistan: një dimër i freskët dhe i thatë nga dhjetori deri në shkurt; një pranverë e nxehtë dhe e thatë nga marsi deri në maj; sezoni i shirave të verës, ose periudha e musonit jugperëndimor, nga qershori deri në shtator; dhe periudha e musonit në tërheqje të tetorit dhe nëntorit. Reshjet ndryshojnë shumë nga viti në vit, dhe modelet e përmbytjeve alternative dhe thatësirës janë të zakonshme.

 Ekonomia 
Pakistani në fillim të formimit si shtet ka hasur në shumë vështirësi ekonomike. Ndarja e tij prej Indisë jo vetëm që është shprehur në shpërnguljen masive të popullsisë në të dy anët,por kufijtë e kanë ndarë një organizim të dikurshëm unik nacional ekonomik. Me këtë ndarje Pakistani ka fituar 20% të popullsisë , por i kanë takuar vetëm 10% të objekteve industriale e fare pak pasuri natyrore dhe instalime elektroenergjetike. Shteti ka qenë i goditur, sepse kufiri shtetëror midis Pakistanit dhe Indisë ka ndarë rajonet me lëndën e parë të pambukut, të orizit dhe të kallamit të sheqerit prej qendrave industriale të përpunimit. Pjesa më e madhe  e popullsisë së shpërngulur myslimane prej Indisë në Pakistan ka qenë agrare, e cila në rrethana të dendësisë së madhe e agrare ia ka vështirësuar pozitën fshatarit. Përkundrazi, popullsisë  idiane, e cila  është shpërngulur prej Pakistanit në Indi, ka qenë e një strukture tjetër: tregtarë, ekspertët dhe punëtorë të kualifikuar, që në ekonominë e shtetit nuk ka qenë barrë e rëndë.

 Demografia 

Pakistani kishte një popullsi prej 213,222,917, sipas rezultateve përfundimtare të Regjistrimit të 2017 të Pakistanit. Kjo shifër përfshin katër provincat e Pakistanit, Territorin e Kryeqytetit të Islamabadit, Azad Kashmirin dhe Gilgit-Baltistanin. Pakistani është vendi i pestë më i populluar në botë.

Midis viteve 1951 dhe 2017, popullsia e Pakistanit u zgjerua mbi gjashtëfish, duke shkuar nga 33.7 milion në 207.7 milion. Vendi ka një normë rritjeje relativisht të lartë, ndonëse në rënie, të mbështetur nga nivelet e larta të lindjeve dhe normat e ulëta të vdekjeve. Ndërmjet viteve 1998 dhe 2017, norma mesatare vjetore e rritjes së popullsisë ishte +2,40%.

Ndryshimet dramatike sociale kanë çuar në urbanizimin dhe shfaqjen e dy megaqyteteve: Karaçi dhe Lahore. Popullsia urbane e vendit u trefishua midis viteve 1981 dhe 2017 (nga 23.8 milionë në 75.7 milionë), pasi shkalla e urbanizimit të Pakistanit u rrit nga 28.2% në 36.4%. Edhe me këtë, shkalla e urbanizimit të vendit mbetet një nga më të ulëtat në botë, dhe në vitin 2017, mbi 130 milionë pakistanezë (që përbëjnë gati 65% të popullsisë) jetonin në zonat rurale.

Për shkak të shkallës së lartë të lindshmërisë, e vlerësuar në 3.5 në vitin 2022, Pakistani ka një nga popullsitë më të reja në botë. Regjistrimi i vitit 2017 regjistroi se 40.3% e popullsisë së vendit ishte nën moshën 15 vjeç, ndërsa vetëm 3.7% e pakistanezëve ishin të moshës 65 ose më shumë. Mosha mesatare e vendit ishte 19 vjeç, ndërsa raporti i gjinive u regjistrua të ishte 105 meshkuj për 100 femra.

 Feja 

Feja shtetërore në Pakistan është Islami.- - -  Liria e fesë është e garantuar nga Kushtetuta e Pakistanit, e cila u siguron të gjithë qytetarëve të saj të drejtën për të shpallur, praktikuar dhe përhapur fenë e tyre që i nënshtrohet ligjit, rendit publik dhe moralit.

Shumica e pakistanezëve janë myslimanë (96,47%), të ndjekur nga hindutë (2,14%) dhe të krishterë (1,27%). Ka edhe njerëz në Pakistan që ndjekin fetë e tjera, të tilla si Sikhizmi, Budizmi, Xhainizmi dhe pakica e Parsit (që ndjekin Zoroastrianizmin). Populli Kalash ruan një identitet dhe fe unike brenda Pakistanit.

Përveç kësaj, disa pakistanezë gjithashtu nuk pohojnë asnjë besim (siç janë ateistët dhe agnostikët) në Pakistan. Sipas regjistrimit të vitit 1998, njerëzit që nuk deklaronin fenë e tyre përbënin 0.5% të popullsisë.

 Kultura 
Shoqëria civile në Pakistan është kryesisht hierarkike, duke theksuar etikën kulturore lokale dhe vlerat tradicionale islame që rregullojnë jetën personale dhe politike. Njësia bazë e familjes është familja e zgjeruar, edhe pse për arsye socio-ekonomike ka pasur një tendencë në rritje drejt familjeve bërthamë. Veshja tradicionale për burrat dhe gratë është Shalwar Kameez; pantallonat, xhinset dhe këmisha janë gjithashtu të njohura te meshkujt. Në dekadat e fundit, klasa e mesme është rritur në rreth 35 milionë dhe klasa e lartë dhe e mesme në rreth 17 milionë, dhe pushteti po zhvendoset nga pronarët e tokave rurale në elitat e urbanizuara. Festat pakistaneze, duke përfshirë Fitër Bajrami, Kurban Bajrami, Ramazani, Krishtlindjet, Pashkët, Holi dhe Diwali, janë kryesisht me prejardhje fetare.

 Veshjet, artet dhe moda 

Shalwar Kameez është veshja kombëtare e Pakistanit dhe vishet nga burrat dhe gratë në të katër provincat: Panxhab, Sindh, Baloçistan dhe Khyber Pakhtunkhwa dhe Azad Kashmir. Çdo krahinë ka stilin e vet të Shalwar Kameez. Pakistanezët veshin rroba në një gamë ngjyrash dhe modelesh të shkëlqyera dhe në llojin e pëlhurës (mëndafshi, byrynxhyk, pambuk, etj.). Përveç veshjes kombëtare, kostumet dhe kravatat e qepura shtëpiake shpesh vishen nga burrat dhe janë zakon në zyra, shkolla dhe tubime shoqërore.

Industria e modës ka lulëzuar në mjedisin në ndryshim të botës së modës. Që nga krijimi i Pakistanit, moda e tij ka evoluar në faza të ndryshme dhe ka zhvilluar një identitet unik. Sot, moda pakistaneze është një kombinim i veshjes tradicionale dhe moderne dhe është bërë një shenjë e kulturës pakistaneze. Pavarësisht tendencave moderne, format rajonale dhe tradicionale të veshjes kanë zhvilluar domethënien e tyre si një simbol i traditës vendase. Kjo modë rajonale vazhdon të evoluojë në forma më moderne dhe më të pastra. Këshilli i Dizajnit të Modës në Pakistan me seli në Lahore organizon Javën e Modës PFDC dhe Këshilli i Pakistanit të Modës me qendër në Karaçi organizon Javën e Modës në Pakistan. Java e parë e modës në Pakistan u mbajt në nëntor 2009.

 Ushqim dhe pije 

parapamje|E vendosur në bregun e Detit Arabik në Karaçi, Port Grand është një nga rrugët më të mëdha ushqimore të Azisë.

Ushqim tradicional
Kuzhina pakistaneze është e ngjashme me atë të rajoneve të tjera të Azisë Jugore, me disa prej saj që kanë prejardhjen nga kuzhinat mbretërore të perandorëve mogul të shekullit të 16-të. Shumica e këtyre pjatave i kanë rrënjët në kuzhinën britanike, indiane, të Azisë Qendrore dhe të Lindjes së Mesme. Ndryshe nga kuzhina e Lindjes së Mesme, gatimi pakistanez përdor sasi të mëdha erëzash. Hudhra, xhenxhefili, shafrani i Indisë, speci djegës i kuq dhe [[garam masala}} përdoren në shumicën e pjatave, dhe gatimi në shtëpi përfshin rregullisht kerri, roti, një bukë e hollë e bërë nga gruri, është një ushqim bazë, që zakonisht shërbehet me kerri, mish, perime dhe thjerrëza. Orizi është gjithashtu i zakonshëm; shërbehet i thjeshtë, i skuqur me erëza dhe në pjata të ëmbla.- 

Lassi është një pije tradicionale në rajonin e Panxhabit. Çaji i zi me qumësht dhe sheqer është i popullarizuar në të gjithë Pakistanin dhe konsumohet çdo ditë nga shumica e popullsisë. Sohan halwa është një pjatë e ëmbël popullore nga rajoni jugor i provincës Punjab dhe shijohet në të gjithë Pakistanin.

 Shënime 

 Referime 

 Bibliografia 















 Lidhje të jashtme 
 Qeveria e Pakistanit


Kategoria:Republikat në Komonuelthin e Kombeve
Kategoria:Republikat Federale
Kategoria:Republikat islame
Kategoria:Shtetet anëtare të Komonuelthit të Kombeve
Kategoria:Shtetet anëtare të Organizatës së Bashkëpunimit Islamik
Kategoria:Shtetet anëtare të Organizatës së Bashkëpunimit të Shangait
Kategoria:Shtetet anëtare të Shoqatës së Azisë Jugore për Bashkëpunim Rajonal
Kategoria:Shtetet Anëtare të Kombeve të Bashkuara
Kategoria:Shtete në Azinë Jugore
Kategoria:Shtete dhe territore të themeluara më 1947
Kategoria:Vende në Azi
Kategoria:Vende dhe territore anglishtfolëse
Kategoria:Vende dhe territore që flasin pashto
Kategoria:Vende dhe territoret që flasin punxhabi
Kategoria:Vende dhe territoret që flasin urdu