Ons Heemecht

Ons Heemecht lii Luxemburg aalmuglâšlaavlâ. Ton luxemburgkielâlâš nommâ meerhâs "Mii päikkieennâm" anarâškielân. Lavluu nuottij Jean Antoine Zinnen ive 1864, já ton saanijd čaalij Michel Lentz ive 1859. Lavlust šoodâi aalmuglâšlaavlâ ive 1895.

Säänih (luxemburgkielân)
Wou d'Uelzecht durech d'Wisen zéit,
duerch d'Fielsen d'Sauer brécht.
Wou d'Rief laanscht d'Musel dofteg bléit,
den Himmel Wäin ons mécht.
Dat ass onst Land, fir dat mir géif,
heinidden alles won.
Onst Heemechtsland, dat mir sou déif
an onsen Hierzer dron,
onst Heemechtsland, dat mir sou déif
an onsen Hierzer dron.

An sengem donkle Bëscherkranz,
Vum Fridde stëll bewaacht,
Sou ouni Pronk an deire Glanz
Gemittlech léif et laacht;
Säi Vollek frou sech soe kann,
An 't si keng eidel Dreem:
Wéi wunnt et sech sou heemlech dran,
wéi ass 't sou gutt doheem!

Gesank, Gesank vu Bierg an Dall
Der Äerd, déi äis gedron;
D'Léift huet en treie Widderhall
a jidder Broscht gedon;
Fir d'Heemecht ass keng Weis ze schéin;
all Wuert, dat vun er klénkt,
gräift äis an d'Séil wéi Himmelstéin
an d'A wéi Feier blénkt.

O Du do uewen, deem seng Hand
duerch d'Welt d'Natioune leet,
behitt Du d'Lëtzebuerger Land
vru friemem Joch a Leed!
Du hues ons all als Kanner schonn
de fräie Geescht jo ginn.
Looss viru blénken d'Fräiheetssonn,
déi mir sou laang gesinn!
Looss viru blénken d'Fräiheetssonn,
déi mir sou laang gesinn!

Virgálâš aalmuglâšlaavlâ siskeeld tuše veerstâid 1 já 4.

 Fáádást eres soojijn 

 Käldeeh

Luokka:Aalmuglâšlavluuh
Luokka:Ive 1864 lavluuh
Luokka:Luxemburg aalmuglâšsymboleh