عمران اکبر

ناں:_______________ محمد عمران 

تخلص:_____________ عمران اکبر

ولدیت:_____________ محمد اکبر کمال 

تعلیم: _____________ میٹرک 

پیشہ: _____________ زمیندارہ ،ویلڈر

موبائیل نمبر: ________ 03004874087

قوم:______________ بھٹی

آغاز شاعری:_________2013

استاد شاعری:________ اکرام اقبال تے امرت جوگی

مستقل پتہ :________ ڈاکخانہ نور پور نورنگا بستی لال کمال بھٹی موضع گوٹھ غنی تحصیل و ضلع بہاولپُور 

 نمونہ کلام

 نعتیہ ݙوہڑہ 
(1)

ہے آمد پیارے آقا دی کر ذکر عبادت یاد مناؤں

پڑھ پاک درود نبی سئیں تے کر دل اپݨا آباد مناؤں

اکھ پاک مدینہ ݙیکھے ہا رکھ دل اے فریاد مناؤں

عمران اے مولا میل بݨاۓ آؤ رل مل تے میلاد مناؤں
(2)
ہے آمد سوہݨے عربی دی تہوں راہیں دید وچھائی ٻیٹھاں 

ہے ہر دم ورد نبی سئیں دا پڑھ پڑھ تے ورد پکئی ٻیٹھاں

اڄ اڄڑیاں جھوکاں وس پوسن کل عاشق اتھ سݙوائی ٻیٹھاں 

ہاں خوش قسمت عمران اکبر اڄ پاک میلاد منائی ٻیٹھاں
(3)
سب سوچ وچار میں میں پیش کراں ایں زندگی دے حالات اتے

اتھوں ہر کوئی جھولیاں بھر آندے سب تک کھڑدن برسات اتے 

دل ݙہدے ݙہدے رڄ دا نی اوندی رحمت ہے کائنات اتے

دل آہدا ہے عمران اکبر قربان تھیواں اوں ذات اتے
(4)
جہڑا کھاسے لنگر سوہݨے دا ہر مرض کنوں آزاد تھیسںے

تیݙی سوچ توں ودھ ہے نور اوندا اوندے نور دے وچ آباد تھیسے

سئیں سݨدن ہر ہک بندے دی جݙاں حاضر توں فریاد تھیسے

جے نہ منیوں عمران میݙی ݙینھ محشر دے ناشاد تھیسے

 قطعہ 
(1)

ہر ڳالھ تے دلبر اڑ ویندے 

ہیں ڈکھ کنوں دل سڑ ویندے

عمران جیندی اڄ عزت کرو

اوہو بندہ سر تے چڑھ ویندے
(2)

کئی سٹ تے شاہیاں آ ٻیٹھن

کر اپݨاں سوکھا ساہ ٻیٹھن

ہیں در تے پن عمران اکبر

ہیں در تے پندے شاہ ٻیٹھن
(3)
ہے رحمت تاک محمد دا 

ہے عرش لولاک محمد دا

عمران توں رب دے در تے جھک

بݨ امتی پاک محمد دا

 ݙوہڑہ 
(1)
رب سجݨ ݙتے انمول  جہیاں  نت فون تے   حال  ونڈیندے

ہے اکھ  شرابی  ہونٹ  غلابی  اتوں  نخریاں  نال   الیندے

میݙے ڈھول دیاں مست اداواں توں کھڑا چندر وی شرم کریندے

وݙا خوش تھیندے عمران اکبر  جݙاں میسج ڈھول بھڄیندے
(2)

ساکوں چھوڑ تماشہ تئیں کیتے اساں پاڳل تھی در در ویسوں 

پا پیریں چھالے تن لیراں رل درد دیاں نال گزر ویسوں 

اساں لیلیٰ لیلیٰ کرتے وی کھا مجنوں وانگ پتھر  ویسوں 

اساں ایں عمران ارمان کنوں کہیں موڑ تے ݙیکھیں مر ویسوں
(3)

کیتے فون یار ملیر میکوں آویں عید تے خرچی میں ݙیساں

نا کاوڑ کر نا رنج تھی توں تیݙے ناز تے نخرے میں چیساں

ہکے رنگ دے کپڑے رل پیسوں تیݙے ڳل ہار ٻاہیں دے میں پیساں 

توں من نا من عمران اکبر تیݙے ناں دی مہندی میں لیساں

(4)
نمھی میسج کیتا عرصے توں میݙا ڈھول مٹھا ناراض تاں نی

کر رابطے یار ختم چھوڑی ݙتو پیار بھلا ناراض تاں نی

مس کال تاں تیݙا حق بݨدے کوئی ڳالھ ݙسا ناراض تاں نی 

میݙی دید عمران موبائیل تے ہے پہلے وانگ ولا ناراض تاں نی
(5) 

کراں شکوہ کیا میں ڈھول اتے میکوں اڄ وی ڈھولہ پیار ݙیندے 

نئیں ݙردا چن بدنامیاں توں اݨ جھک تھی کے دیدار ݙیندے 

اونکوں ݙیکھ کہ میں وی کھل پوندا میکوں ݙیکھ کہ جو مسکار ݙیندے

ہاں خوش قسمت عمران اکبر میکوں عید دی خرچی یار ݙیندے
(6)

میں نال توں راول کیوں رسدیں میݙا یار سہارا توں ایں

دل میݙے دی تسکین ہیں توں میݙی اکھ دا تارا توں ایں

ساہ ساہ دا چین سکون ہیں توں میݙی سیت دا وارا توں ایں

عمران اکبر کوں دنیا وچ ٻس جان توں پیارا توں ایں
(7)
کجھ خیال تاں کر ساݙے پیار دا چن نہ ظلم دے کر توں وار اے 

تیݙی سک اچ سانول رل ڳۓ ہیں تھیا ساݙا حال خوار اے

تئیں ٻاجھ گزارا اوکھا تھیا ساکوں ݙے نہ درد ہزار اے 

آ نت دیدار عمران کرا پکا پیار دا کر اقرار اے

(8)
کوئی وس توں نی پردیس ویندا اے آہدن لوک سیاݨے

کیڑھی ڳالھوں ڳئے پردیس ودوں اے رب دیاں رب ہی ڃاݨے

ساݙے شیشں محل نہ بنگلے ہن ساݙیاں کلیاں جھوپڑ بھاݨے

مجبوریاں ہن عمران اکبر کتھوں کھاسوں سال دے داݨے
(9)
ہاں راضی اپݨی قسمت تے میں نال ملیر دے پیار کیتے

اوں کوں پیار نے خود محسوس تھیا کئی وار بھانویں اظہار کیتے

اساں بھڃ بھڃ آخر تھک گئے ہیں اوں بھڃ بھڃ کے انکار کیتے

دل آہدے یار عمران اکبر تئیں آپ کوں آپ خوار کیتے
(10)
اوکوں پیار کیتا ہم سکھ کیتے ݙکھ ݙوڑے ڈھول عطا کیتے

خوش جگ تے ݙاڈھا وسدا ہم اوں امن سکون تباہ کیتے

اوندے نال ہئی رونق زندگی دی بے جرماں جان دغا کیتے

میکوں لوک عمران آکھیندے ہن تئیں کیا کیتے اوں کیا کیتے
(11)
جہڑا اڄ تک کہیں دا نی بݨیا رہے دور سفر ایہو بہتر ہے 

جہڑا اوکھے ویلے نہ پکرے نہ آوے پر ایہو بہتر ہے 

جی گھر وچ امن دا ناں کینی نہ ہووے گھر ایہو بہتر ہے 

کرے اوکھا کوئی عمران جݙاں بندہ پووے مر ایہو بہتر ہے
(12)
اے پیار سڄݨ انمول ہوی ایں پیار کوں نہ توں خار سمجھ
اساں نوکر چوکر بھاویں ہیں ساڈے دل دی ڈھول پُکار سمجھ
ہے حسرت ساڈے دل دے وچ ساکوں گال اپݨے دا ہار سمجھ
عمران تیݙے دیوانے ہیں بھاویں پیار سمجھ یا یار سمجھ
(13)
تیݙے ظلمیں ایجھا حال کیتے پۓ خون جگر دا پیندن

ونج ݙسکیاں جگر ݙکھیندیاں ہن پھٹ روز نویں پئے تھیندن

نیوی سوچا لوگ غریب شودے تیئں ٻاجھ کیویں پئے جیندن

عمران جئے مزدور کوئی تیݙے پیریں پئے لتڑیندن
(14)
توں ہانویں جھوک تے خوشیاں ہن توں نکھڑیں ول نی حال ولیا

منھ مونجھا ہے تیݙی مونجھ کنوں نہ خابیں دا سر تال ولیا

بر بیلا تھی گئے مدتیں توں بھائیوال نہ بھائیوال ولیا

عمران نہ رلدیں جھوک لدھی نہ جھوک لدھی نہ مال ولیا
(15)
ہے شہر بہاولپور ساݙا اساں لوک سرائیکستانی ہیں

نی بھال بھلیندا کوئی ساݙی اے کریندے پیش کہانی ہیں

ہر قوم کیتے اساں مخلص ہیں اساں رکھدے سوچ شہانی ہیں

عمران ساݙا اتھ کوئی کینی ہی ڳالھ دے وچ ارمانی ہیں
(16)
کیا فائدہ دل وٹواوݨ دا تیݙی ذات توں جے میں بار ہوواں

تیݙی مونجھ کوں سینے لا پوواں تیݙی سک وچ روز بیمار ہوواں 

چن تیݙے منھ تےکھل مسکار ہوون میں روندا زارو زار ہوواں

ایں پیار دی چس عمران ہے کیا توں پار تے میں اروار ہوواں

 عمران اکبر دی اردو غزل 

جنم دن کی مبارک ہو مبارک ہو میرے ہمدم

عمر بھر رہو خوش تم کبھی آۓ نہ کوئی غم 

میری یہ آرزو ہے کہ کبھی غمگیں نہ ہوں تم

تیری زلفیں سنواروں میں رھے جب تک یہ دم میں دم

تیرے پاؤں میں پھل پتیاں نچھاور ہوں میری جاناں

کٹے اب کیک ہنس ہنس کے کہیں پر آنکھ نہ ہو نم

جلا کہ موم بتی کو چراغاں کر دوں نہ اب تو

پلٹ کر آئیں اب خوشیاں کبھی کمر میں آۓ نہ خم 

تیرے ہی بہن بھائیوں نے تیری خاطر سجائی محفل 

فخر ھو والدین کا سبھی خواہشیں ہوئی ہے دم 

میرے اللہ عمران اکبر کو سلامت رکھ 

لکھا ہے گیت خوشیوں کا چلی عمران کی قلم

ونکی:شاعر
ونکی:سرائیکی شاعر