نظام الدین کیانوی

خواجہ خواجگان پیر نظام الدین (1895ء وچ وفات پاتی) آف کئیاں شریف المعروف باواجی سرکار نقشبندیہ سلسلہ، قادریہ چشتیہ سہروردیہ دے کشمیر دے وݙے بزرگاں وچ شمار تھیندے ہن۔ انہاں دا سلسلہ نسب سلطان العارفین غوث زماں غریب نواز حضرت سلطان الملوک بادشاہ توں خواجہ عبد العزیز نقشبندی تائیں ویندا ہے اتے مغل شہنشاہ اورنگزیب عالمگیر نال وی ملدے۔ او پیدائشی ولی ہن اتے اللہ تعالیٰ نے انہاں کوں ٻہوں ساریاں رحمتاں نال نوازیا ہئی۔ او شریعت دے پابند اتے متقی انسان ہن۔ انہاں اپݨی حیاتی دا زیادہ تر حصہ اللہ اتے اوندے رسول صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دے دین دی خدمت اتے دعوت و تبلیغ وچ گزاریا اتے کئی جاہیں تے چلہ کشی کیتی۔ اللہ تعالیٰ نے انہاں کوں قطب ستار دے اعلیٰ منصب تے فائز کیتا۔ انہاں دا ظہور دراوہ وادی نیلم دے گاؤں کیاں شریف (منگل دھار) وچ تھیا۔اولیائے پنجاب انجم سلطان شہبازصفحہ 159، ورگو پبلشر لاہور

یاد رہے بابا جی نظام الدین کیانوی دی بیعت انہاں دے والد محترم غوثِ زماں حضرت سلطان الملک بادشاہ دے ہتھ تے تھئی ہئی۔ انہاں دے والد ہی انہاں دے پیر و مرشد ہن۔ انہاں کوں حضرت صدق میر دی طرفوں ڈو جاہیں ݙسیاں ڳیاں ہن (گلنددھار) اتے (منگل دار)۔ گلنددھار کیاں شریف دی  وستی دے بالکل چھیکڑ وچ گنجہ پہاڑ دے دامن وچ موجود ہے۔ اے جاہ اوں ویلے وی غیر آباد ہئی اتے اڄ وی غیر آباد ہے۔ حضرت صدیق میر نے فرمایا گلنددھار وچ انہاں دی ساری حیاتی سکون نال گزریسی پر اولاد نہ ہوسی۔ منگل دھار وچ انہاں دی اولاد ٻہوں زیادہ ہوسی پر حیاتی وچ ٻہوں ساریاں مشکلات ہوسن۔ تاں انہاں منگل دھار کوں اپݨے کیتے چُݨیا۔ (منگل دھار) او جاہ ہے جتھاں انہاں دے والد محترم سلطان العارفین غریب نواز غوث زماں حضرت سلطان الملوک بادشاہ اپݨیاں بکریاں سیزن دے مطابق چَریندے ہن۔ اے جاہ موسم گرما دی جائے پناہ ہوندی ہئی جیہڑی بعد وچ انہاں دے پُتر ظہور دی صورت وچ سامݨے آئی۔ انہاں دیاں کرامات دیاں کہانیاں ٻہوں زیادہ ہن۔

حضرت بابا جی نظام الدین اولیاء کیانوی کوں اللہ تعالیٰ نے لیلتہ القدر جیسی عظیم رات نال نوازیا۔ ہک واری دا ذکر ہے او اپݨے کجھ سنگتیاں دے نال کیاں شریف گنجہ پہاڑ وچ بکریاں چَریندے پئے ہن۔ ایں جاہ دا پراݨا ناں گیش ہے اتے موجودہ ایں جاہ کوں روندی گلی آکھیا ویندے۔ اللہ تعالیٰ نے اوں رات انہاں کوں لیلتہ القدر نورانی رات جیہاں عظیم تحفے نال نوازیا۔ جݙݨ او ایں جاہ کوں چھوڑ کے ونڄݨ لڳے تاں اتھوں دے درختوں اتے انہاں دے پتیاں توں پاݨی نکلݨ لڳ ڳیا جیہڑا اڄ تائیں نکلدا پئے۔ اوں ݙینہہ دے بعد ایں جاہ دا ناں روندی گلی پئے ڳیا۔ او جاہ اڄ وی اپݨی اصلی حالت وچ موجود ہے۔ اوندے ارد گرد پھتراں لائے ڳئے ہن جتھاں او ٻہندا ہئی۔ آکھیا ویندے ایں جاہ تے ݙو نفل نماز پڑھ کے جیہڑی حاجت منگو او قبول تھیندی ہے۔ انہاں کیاں شریف وچ ترائے چلے کیتے۔ منگل دھار توں تھوڑا جیہاں پچھوں بنی دے مقام تے (سرگاں والی پڑی دے تھوڑا جیہاں تلے) او جاہ اڄ مٹی دے ٹیلے نال دب ڳئی ہے۔ ݙوجھا کیاں گراں وچ (گزل سکول دے پچھوں پراݨے قبرستان وچ) او جاہ اڄ وی اپݨی اصلی حالت وچ موجود ہے اتے تریجھا چلہ انہاں کیاں شریف (پیٹی دے مقام تے) کیتا او جاہ اڄ وی اپݨی اصلی حالت وچ موجود ہے۔ آکھیا ویندے ایں جاہ تے انہاں اپݨی انگلی مبارک نال ایں پہاڑی وچ لکیر لائی ہے۔ آکھیا ویندے مکمل نمازی شخص نماز پڑھے اتے درود شریف پڑھے تاں ایں پہاڑی توں پاݨی نکلدا ہے۔ اے وی آکھیا ویندے اگر کوئی متقی انسان نماز اتے درود شریف کثرت نال پڑھے تاں ایں پہاڑی توں دُدھ اتے شہد جاری تھیندے۔ ایندے علاوہ ٻئی کئی جاہیں تے وی چلہ کرݨ دی روایت ملدی ہے۔ آکھیا ویندے جݙݨ او روزانہ دی بنیاد تے خدمت خلق وچ مصروف ہوندے ہن تاں ملتان دے ناگے آندے رہندے ہن انہاں نال روحانی پنجہ آزمائی کرݨ کیتے پر ایجھا کݙاہیں نہ تھیا کہ کوئی ناگا انہاں تے بازی ڳھن ڳیا ہووے سب دے سب پسپا تھی کے کوئی تاں واپس ول ویندے کوئی اُتھائیں فوت تھیندے۔ اڄ وی ہزاراں دی تعداد وچ لوک انہاں دے دربار توں فیضیاب تھیندے پئین۔ انہاں نال محبت رکھݨ آلے اڄ وی کئی مریدین ایشیا یورپ توں انہاں دے دربار وچ حاضر تھیندے ہن اتے اپݨیاں حاجتاں حاصل کریندے ہن اتے اے سلسلہ فیضان کیاں شریف انشاء اللہ تاقیامت جاری و ساری رہسی۔ او اللہ دے مومن بندے ہن۔ او لکھݨ پڑھݨ دی مہارت وی رکھدے ہن۔ انہاں ٻہوں ساریاں کتاباں اپݨے ہتھ نال لکھیاں۔ انہاں دی اپݨی لائبریری ہئی۔ او کتاباں اڄ وی انہاں دی اولاد دے کول وراثت دی شکل وچ موجود ہن پر افسوس کوئی انہاں کوں الماری توں ٻاہر نہیں کڈھدا۔ انہاں چار شادیاں کیتیاں۔ ترائے شادیاں انہاں کیاں شریف وچ اپݨی قوم نال کیتیاں۔ چوتھی شادی انہاں وادی نیلم دی وستی لوات توں گریسی قوم نال کیتی۔ انہاں دے چار پُتر اتے چار دھیریں ہن۔

انہاں دے وݙے پُتر دا ناں ((میاں طاسین)) (عرف میاں جی) جانشین اول دربار عالیہ کیاں شریف ہن۔ انہاں دے ݙوجھے پُتر دا ناں ((میاں مرزا عبد الرشید)) (قلندر) جانشین دوم دربار عالیہ کیاں شریف ہن۔ انہاں دے تریجھے پُتر جیہڑے بچپن وچ ہی وفات پا ڳئے ہن۔ بابا جی نظام الدین کیانوی دے چوتھے پُتر دا ناں  ہئی۔

انہاں دی ولادت چنجاٹھ شریف کنڈل شاہی دے نیڑے اپݨے ویلے دے عارف کامل خواجہ سلطان محمد ملوک رومی دے ہاں تھئی۔

انہاں اپݨی حیاتی وچ چین، ترکستان، افغانستان، ترکی اتے کئی اسلامی مُلکاں دا دین اسلام دی تبلیغ دی غرض نال سفر کیتا اتے 15 سال حبشہ افریقہ وچ اسلام دی تبلیغ فرمائی۔

 انہاں رحمۃ اللہ علیہ دے دست مبارک توں فیضیاب تھیوݨ آلے کجھ خلفاء دے ناں: 
حضرت صادق قاسم سرکار موہڑویؒ

حضرت پیر عبیداللہ المعروف صاحب لارویؒ مقبوضہ کشمیر

حضرت میاں راج ولی صاحبؒ زرامہ شریف مقبوضہ کشمیر

حضرت پیر ارسلہ خان صاحبؒ ساکن رجوعیہ تحصیل ایبٹ آباد

حضرت مولوی خلیفہ عبد الرحیم صاحبؒ باگ درہ راولپنڈی

حضرت خلیفہ رحیم بخش صاحبؒ ملتان

حضرت خلیفہ مولوی محمد زمان صاحبؒ مقبوضہ کشمیر

حضرت مولوی خلیفہ حبیب اللہ صاحبؒ زرید مانسہرہ

حضرت مولانا خلیفہ عبیداللہ صاحبؒ پشاور

حضرت مولانا مولوی عبد الحکیم صاحبؒ کوہاٹ

حضرت خلیفہ قاضی محمد یوسف صاحبؒ بٹل کہوڈی مظفرآباد

حضرت خلیفہ فقیر مولوی عبد الحکیم صاحبؒ کوہاٹ

حضرت خلیفہ مولوی عبیدالدین صاحبؒ رجوعیہ

حضرت خلیفہ میر حمزہ صاحبؒ تخل بانڈی ایبٹ آباد

حضرت خلیفہ عنایت اللہ خان صاحبؒ رجوعیہ

حضرت خلیفہ مولوی نورامد صاحبؒ نواب منڈی

حضرت خلیفہ میاں غلام نبی صاحبؒ ملتان

حضرت خلیفہ میاں عبد الرحمن ککمنگ ایبٹ آباد

حضرت خواجہ پیر ذاکری شاہ رح سندھ

حضرت بابا سیدو (سیدو شریف)

حضرت میاں براہمالدین (شاردہ) آزاد کشمیر

31 جولائی 1895ء وچ کئیاں شریف وچ انہاں دا وصال تھیا۔

 حوالہ جات 

ونکی:اولیائے کشمیر