شفیق شادل

شفیق شادل 
شاعر دا ناں : محمد شفیق  

تخلص: شادل

والد دا ناں: محمد رمضان 

تعلیم: بی ایس اردو (گورنمنٹ صادق ایجرٹن کالج بہاولپُور)

ڄمݨ:1995

وفات: 9 دسمبر 2025 ء

حیاتی 30 سال 10 مہینہ 06 ݙینھ

شاعری: سرائیکی تے اردو وچ شاعری کیتی

 نمونہ کلام 

 ݙوہڑے 

(1

پندھ   گالھیں  دا  ہے  نبڑ گیا  سچ   آپ   سولا   تھی گئے

اوں ہاسہ کیتائے  محفل وچ میڈے ہاں اچ  گلا تھی گئے

میڈا  یار وچالے  کر گیا  ہے  میڈے واسطے  ولا   تھی گئے

اونکوں میں نال شادل نفرت ہے میکوں یار تسلا تھی گئے 

شاعر شفیق شادل

                     _____________

جیویں  ہنڑ   ہیسے  ایویں  نہ ہوندے   نہ  رول ہوندے انمول ہوندے

ساکوں سیئت وی دھوکہ نہ ڈیندی تیڈے ڈھول ہوندے انمول ہوندے

در  کھلا   ڈیکھ  نہ  ڈکھ   آندے  سکھ  جھول ہوندے انمول ہوندے

ہتھ   شادل  چھوڑ  نہ  ویندا  توں   تیڈے  کول ہوندے انمول ہوندے

شاعر شفیق شادل

___________________

آئے ہر  مشکل  حالات  دے  وچ منہ   موڑ  کڈاہیں نہ  ویسی 

لت   ڈے   اعتبار  دی  بیڑی  تے  ول  بوڑ   کڈاہیں  نہ  ویسی

جے  لوڑ   ہئی شادل  مخلص دی پڑ  تروڑ  کڈاہیں  نہ  ویسی 

رکھ سنگت نال  سرائیکی دے ہتھ  چھوڑ  کڈاہیں نہ  ویسی

__________________
ڈوہڑہ 

ساڈی نظر نگاہ نی جگ وانگوں اساں تیکوں شان وقار ڈتے

تیں  کیتا  نہ   اعتبار   ساڈا  اساں  تو ڑے لکھ اعتبار ڈتے

ساکوں اپنےقابل نہ سمجھو تیں غیراں کوں ونج  پیا ر  ڈتے

اساں شادل قیمتی  ہاسے  پر تیڈی  سنگت کر بے کار  ڈتے

ڈوہڑہ 

ڈے صدمہ ہجر حقیقت وچ من مونجھ مچھار تے نئیں آیا 

رکھ رائی گئے نال رقیبیں دے میڈی حالت زار تے نئیں آیا 

اوندا  مقصد  میکوں  ٹالݨ  ہا  کر  وعدہ  وار  تے نئیں آیا

بس شادل  سکھ  دا سنگتی ہا سݨ حال بیمار  تے نئیں آیا

ڈوہڑہ 

سا ڈے  غم  دا  ہے  جے غم  تیکوں سا ڈوں لڈ  لڈ ڈھگی ڈھور نہ پٹھ

سا ڈے مر گئے  ہن سا ڈے مر دے پن ساڈوں  اٹے دالیں توڑ نہ پٹھ

ہن  جنگوں  اسلحے  نال  سجن   ساݙوں چندے  گھن اگوڑ نہ پٹھ

پٹھ غوری جے شادل پٹھ سگدیں بئی لوڑ نی کوئی شئے چھوڑ نہ پٹھ

ڈوہڑہ 

سر سایہ سئیں دا ہے جے تئیں مت مات نی منگݨی سوچ گھدے

چھل  ڈیکھ تے  دل دہلی گیا ہے برسات نی منگݨی سوچ گھدے

دیدار تاں دور دی گالھ سمجھ ملاقات نی منگݨی سوچ گھدے

حق شادل ہتھ کپ گھن گھنسوں خیرات نی منگݨی سوچ گھدے

ڈوہڑہ 

ہےتانگھ حقیقت مدتیں دی میکوں تانگھ تنگھیندیں گزری ہے 

بہہ عشق دے پاک مصلے تے اوکوں یاد کریندیں گزری ہے 

اوندے گھر دے سامنے بہہ اوندا در یار تکیندیں گزری ہے 

بس شادل سچ مچ عید میڈی ایویں یار منیدیں گزری ہے
ݙوہڑہ 
ایویں لہہ ذہن توں چیتے نئیں آندا در سال کھݙوݨاں بھل ویندے 
بھل ویندے بھل ڳئی شۓ وانگوں کئی سال کھݙوݨاں بھل ویندے
ایویں کھیݙدیں کھیݙدیں کھیݙ دے وچ رکھ نال کھݙوݨاں بھل ویندے 
ایویں بھل ڳئے شادل یار ساکوں جیویں ٻال کھݙوݨاں بھل ویندے

 شفیق شادل دا اردو کلام 


غزل نمبر (1)

عدو بھی ،صنم بھی، جزا بھی، سزا بھی 

عجب  تھا  ، بشر  وہ  ،  رہا ، پا رسا بھی 

کبھی دل سے جوڑا  ، کبھی دل کو تو ڑا 

ستم  گر  صنم  ، با وفا  ،  بے  و فا  بھی 

تھا  ز خم  جگر  بھی  ، سکون نظر  بھی 

وہ  غا رت  گر  دل ، تھا  راحت عطا بھی 

محبت  کا  پیکر  ، تھا  نفرت  کی مو رت 

تھا  ہمسر  رہا  بھی ،  تھا یکسر جدا بھی 

تھی نفرت بھی حد کی،تھا دید کرم بھی 

ملا  تھا  گلے  بھی ،تھا  اس کو گلہ  بھی 

پلٹ  کر  جو  دیکھا ، تھا  خنجر اسی  کا 

وہ   قہر   مسلسل  ،  تھا  اہل  صفا  بھی 

بچھڑ  کر  نہ  بچھڑا  ، گز ر   کر نہ گز را 

بد ل   کر  نہ   بد لا ،  یہی  سلسلہ  بھی 

کی    منت   سما جت  ،  ہوا  نہ  اثر  پر 

وہ  مجھ  سے خفا  تھا ، رہا وہ خفا  بھی

غزل نمبر (2)

سوز بھی  اپنا  ساز  بھی  اپنا 

نار   بھی  اپنی  ناز  بھی  اپنا 

بلبل  ،مینا  ،  طوطی  ،   کوئل

گلشن   بھی   گلناز    بھی اپنا

صوفی ، مرشد  ، ورثہ ، وارث

مجنوں  کا   انداز   بھی   اپنا

بھولا     بھٹکا      چور   اچکا

بگڑے  اپنے   وعظ  بھی   اپنا 

گھر   ہی   لوٹا  گھر   والے  نے

اجرک   بھی  پشواز  بھی اپنا

باغی ،  مجرم ، دوشی ، قیدی

شہدا  بھی  جاں باز  بھی اپنا

اپنے   مارے   اپنوں   نے   سب 

چڑیا    اپنی   باز     بھی  اپنا

شاعر:- محمد شفیق شادل

ونکی:سرائیکی شاعر
ونکی:اردو شاعر