حلال

حلال لغوی معنی جائز، مباح، قانونی متضاد حرام ماخذ قرآن تے سنت دائرہ کار خوراک، کمائی، اخلاق، معاملات

حلال (سارائیکی: حلال) ہک عربی زبان دا لفظ ہے جیندا مطلب "جائز" یا "قانونی" ہے۔ اسلامی اصطلاح وچ حلال توں مراد اوہ تمام چیزاں، افعال تے معاملات ہن جنہاں دی اجازت اللہ تعالیٰ نے شریعت دے ذریعے ݙتی ہے۔ حلال دا متضاد حرام ہے، جیندے توں بچݨ ہک مسلمان واسطے لازمی ہے۔

 حلال دے بنیادی اصول 
اسلام وچ حلال و حرام دے اصول ٻہوں واضح ہن:
 بنیادی اباحت: اصول ایہ ہے کہ دنیا دی ہر چیز اصل وچ حلال ہے، سوائے انھاں چیزاں دے جنہاں کوں قرآن یا حدیث وچ صریحاً حرام قرار ݙتا گیا ہووے۔
 پاکیزگی: حلال چیز دا "طیب" (پاکیزہ تے ستھرا) ہووݨ وی ضروری ہے۔
 نیت: اگر کوئی حلال کم نیک نیت نال کیتا ونڄے تاں اوہ عبادت بݨ ویندے۔

 حلال دے مختلف شعبے 
عام طور تے حلال دا لفظ صرف کھاݨ پیݨ واسطے ورتیا ویندے، لیکن ایندا دائرہ ٻہوں وسیع ہے:

 خوراک (Dietary Laws) 
 ذبیحہ: حلال جانور (جیویں ڳاں، ٻکری، اونٹ) کوں اللہ دے ناں نال ذبح کرݨا ضروری ہے۔
 سمندری خوراک: مچھلی تے سمندر دی دیگر پاکیزہ چیزاں حلال ہن۔
 نباتات: تمام پھل، سبزیاں تے اناج حلال ہن، بشرطیکہ اوہ نشہ آور نہ ہوون۔

 کمائی (Earnings) 
 تجارت: محنت تے ایمانداری نال کیتی گئی تجارت حلال ہے۔
 سود (ربا): اسلام وچ سود توں پاک مالی معاملات کوں حلال قرار ݙتا گیا ہے۔
 ملازمت: اپنی ذمہ داری پوری کر کے تنخواہ حاصل کرݨا حلال کمائی ہے۔

 اخلاقیات تے کلام (Ethics and Speech) 
 سچ ٻولݨا: سچ حلال ہے، جݙاں کہ جھوٹ تے غیبت حرام ہن۔
 نکاح: مرد تے عورت دا شرعی طریقے نال رشتہ (نکاح) حلال ہے، جݙاں کہ بدکاری حرام ہے۔

 حلال دی اہمیت 
اسلامی تعلیمات دے مطابق حلال رزق دی ٻہوں فضیلت ہے:
 دعاؤں دی قبولیت: ہک مشہور حدیث دے مطابق، حرام کھاݨ والے دی دعا قبول کائنی تھیندی۔
 جسمانی و روحانی صحت: حلال غذا انسان دے جسم تے روح کوں پاکیزہ رکھدی ہے۔
 برکت: حلال کمائی وچ اللہ دی طرفوں برکت پاتی ویندی ہے۔

 سارائیکی ثقافت وچ حلال 
سارائیکی وسیب وچ "حلال دی کمائی" کوں ہک عظیم اخلاقی قدر سمجھیا ویندے۔ اتھاں دے صوفیاء تے بزرگاں نے ہمیشہ "کسبِ حلال" (حلال محنت) دی تلقین کیتی ہے تاکہ معاشرہ پرامن تے پاکیزہ رہوے۔

 حوالے 

Category:اسلامی اصطلاحات
Category:خوراک
Category:فقہ