کچ دیاں ماڑیاں (ڈرامہ)

حفیظ خان 

 کردار 
                       ٭                      ثروت

                       ٭                      ڈاکٹر

                       ٭                      سلیم

                       ٭                      ماء (امی)

                       ٭                      ظفر

 پہلا منظر 
وݙی سڑک دامنظر … ٹریفک دا شور … ہک موتر سائیکل چلدی ویندی ہے۔ اچانک کار دے بریکاں دی چر چر اوݨ دی آواز … موٹر سائیکل دی بریک دا شور … کار تے موٹر سائیکل دے ٹکراوݨ دی آواز… حادثہ تھی ونڄݨ بارے لوکاں دیاں ملیاں جلیاں آوازاں… تے ایمبولینس دے سائرن دا اواز … جیڑھی زخمی کوں چا تے ہسپتال ویندی پئی اے۔

ڈرامے دا ٹائٹل چلدے 

تے ول

ہسپتال دا ہک کمرہ 

ثرت:۔  (کجھ گھبرائے ہوئے لہجے وچ ) ڈاکٹر صاحب! تساں ݙٹھے وے، آئی مینز، چوٹ زیادہ تاںنیں؟

ڈاکٹر: کوئناں خاتون۔ بچا تھی ڳئے کوئی ایݙی خاص چوٹ کائنی۔

ثروت :۔ (گھبرائے ہوئے لہجے وچ ) کوئی فریکچر تاں نی تھیا۔

ڈاکٹر :۔ نئیں … نئیں … فریکچر وغیرہ کوئینی … تساں پریشان نہ تھیوو… بس ڈھاوݨ نال رڳڑاں وغیرہ لڳ ڳن … منہ ٻاہیں تے۔

ثروت:۔  تیڈاکٹر وَل ایہہ بیہوش کیوں اے؟

ڈاکٹر:۔ صرف خوف کنوں

ثروت:۔ خوف ! وہاٹ مینز۔

ڈاکٹر :۔ (کھلدے ہوئے ) حادثہ تھیوݨ دے خوف کنوں ، کجھ ایہو جہیں لوک وی تاں ہوندن جو تھیندا کجھ نیں لیکن بیہوش پہلے تھی ویندن۔

ثروت:۔ (ڳالھ سݨ تے تسلی تھی ونڄݨ آلے انداز وچ …افوہ…!… (لمبا ساہ گھن تے ) مائی گڈنیس … میݙی تاں جان کڈھ گھدی ہے … ایں حادثے نے…

ڈاکٹر:۔ ایندیموٹر سائیکل دا ٹکرا تہاݙی گاݙی نال تھیا ہا؟

ثروت:۔ ہونہہ… میں ٹرن کریندی پئی ہَم … سپیڈ وی نارمل ہئی … لیکن اڳوں ایہہ ذات شریف آ ڳئے … تے ول سب کجھ تہاݙے سامݨے ہے۔ 

ڈاکٹر:۔ خیر ایݙی گھبراوݨ دی کوئی ڳالھ نیں۔

ثروت:۔ گھبراندی تاں خیر میں نیں۔ ٻس ایں ڳالھوں افریڈ ہم جو بے ہوش صاحب کتھائیں کوچ نہ کر ونڄن۔ اینویں مفت دی مصیبت ڳل پئے ونڄے ہا … تے ول خواہ مخواہ چکر تے پریشانی!

ڈاکٹر:۔ نتھنگ ایلس ۔ ڈونٹ وری مور، مس (کھلدیہوئے) 

ثروت:۔ (فقرہ مکمل کریندے ہوئیں )ثروت!

ڈاکٹر :۔ (خوش اخلاقی نال ) تھینکس ثروت صاحبہ۔ میں انہاں کوں نروز پاور دا انجکشن لا ݙتے۔ بس ہُݨیں کجھ منٹاں تک ہوش حواس جا تے آ ویسن۔

ثروت:۔ او تاں ٹھیک ہے جو ہوش آ ویسن… لیکن انہاں کوں ایڈمٹ کݙݨ تک رکھیسو؟

ڈاکٹر:۔ بس ہوش آوݨ تک !…

ثروت:۔ آئی مینز (حیرانگی نال)

ڈاکٹر :۔ جیا۔میں پہلے عرض کر چکیاں کوئی سیریس ڳالھ تاں ہے کوئناں، خراشاں وغیرہ تے پٹی کر ݙتی ڳئی اے تے بس ہوش آوݨ دے بعد انہاں کوں ہسپتال اچوں فارغ کر ݙتا ویسی۔

… (زخمی سلیم دے کراہوݨ دی آواز )…

ثروت:۔ اوہ میݙے خیال وچ انہاں کوں ہوش آندا پے۔

ڈاکٹر:۔ بالکل … انہاں کوں ہوش آندا پے… تے میکوں اجازت ݙیو میںنال آلے کمرے دے مریض کوں چیک کرݨے۔ گُڈ بائی۔ 

ثروت :۔ گڈ بائی!…

سلیم :… (تھوڑی نقاہت نال … میں غالباً ہسپتال اِچ ہاں۔

ثروت:۔ (کھلدے ہوئے ) غالباً کوئیناں ، یقینا تساں ہسپتال اچ ہیوے۔ بالکل سیف اینڈ سائونڈ … یعنی بخریت…

سلیم :۔ بخیریت ، یعنی بالکل ٹھیک طرح زخمی تھایں…!

ثروت :۔ زخمی کوئنی تھئے بلکہ، صرف معمولی خراشاں ہن تے تساںبے ہوش خوف کنوں ہاوے۔

سلیم :۔ او خوف کنوں…

ثروت:۔ جیا۔

سلیم :۔ حادثہ وی تاں کجھ گھٹ خوفنکا کوئیناں ہا … لاٹ صاحب … کار ٻہوں تیز چلائی آندا ہا۔

ثروت:۔ (مصنوعی خفگی نال ) ݙویکھو جناب ! میں تہاکوں ہسپتال گھن آئی ہاں، تہاݙا علاج کرائے۔ اگر تساں میکوں ایندا صلہ نیں ݙے سڳدے تاں مندے تاںنہ کڈھو۔

سلیم :۔ (حیران تھی تے ) … صلہ … مندے… میں سمجھیا نیں… میں تاں … میں تاں … (سمجھدے ہوئے ) … اوہ کتھائیں 

ثروت:۔ جیا کار میں چلائی آندی ہم …

سلیم :۔ او معاف کرائے … میکوں پتہ کائیناں ہا جو کجھ لوک ایہو جہیں وی ہن جیڑھے خود زخمی کر تے مرہم پٹی وی خود کریندن۔

ثروت:۔ ہونہہ … تاں ڳالھ وی ٹھیک ٹھاک کر گھندے وے…

سلیم:۔ میݙی موٹر سائیکل وی ٹھیک ٹھاک ہے … یا؟

ثروت:۔ موٹر سائیکل دا خاصہ نقصان تھئے۔ میں ورکشاپ آلیاں کوں فون کر ݙتم او آ تے چا ڳئے ہوسن۔

سلیم:۔ ٻہوں شکریہ … تساں اتنے مہربان تھی ڳئے وے تاںمیݙا خیال ہے جو ناں ݙساوݨ اچ حرج کوئنی۔ میݙا ناں سلیم ہے۔

ثروت:۔ ہونہہ… تاں سلیم صاحب اُٹھو، ہݨ ہسپتال دا بیڈ فارغ کرو۔ تے گھر چلو۔

سلیم:۔ کیا … گھر … ڈاکٹر نے اجازت…

ثروت:۔ اجازت ݙے ݙتی ہے ۔ تساں میکوں اپݨاں پتہ ݙسا ݙیو، میں تہاکوں تہاݙے گھر ڈراپ کر ݙیساں!

سلیم :۔ اچھا … ہݨے…

ثروت:۔ تاں اُٹھی بھئی سلیم صاحب ہݨ…

سلیم:۔ (سوچیندے ہوئے ) میں ہک ڳالھ تہاݙے کنوں پچھ سڳداں … اگر تساں ایہہ ناں سمجھو جو میں موقع توں فائدہ چا تے فری تھیوݨ دی کوشش پیا کرینداں!

ثروت:۔ میݙے خیال اچ تاں ہک دم فری تھی ونڄݨ … شائستگی دی علامت ہے۔

سلیم:۔ ہوں … ڳالھ اے ہے جو تساں میکوں اپݨا ناں نیں ݙسیا …

ثروت:۔ کوئی اتنا سوہݨا ناں کائنی، بس اینویں … ثروت !…

سلیم :۔ ثروت …ہوں … تساں میکوں کُنی روٹی پکاوݨ آلے تاںنی لڳدے، تے ول ٻیا کیا کریندے وے … میݙا مطلب ہے جو …

ثروت:۔ میݙی کارپٹ ایکسپورٹ کرݨ دی فرم ہے … میݙے خیال اچ ہݨ چلݨا چہیدا ہے تساں خود کوں کیویں محسوس کریندے پیوے؟

سلیم:۔ بالکل نارمل… چلو … میں تیار ہاں۔

ثروت:۔ اچا سلیم صاحب … ایہہ گھنو … ایہہ کجھ پیسے رکھ گھنو ۔

سلیم:۔ (حیرت نال ) پیسے … کتھ کیتے!!؟

ثروت:۔ موٹر سائیکل دی ریپیئرنگ کیتے۔

سلیم:۔ ثروت صاحبہ! تہاݙی کارپٹ ایکسپورٹ کرݨ دی فرم ہے تاں میݙے کول وی سب کجھ ہے۔ میں کویت اچ کاروبار کرینداں تے ایں قابل ہاں جو موٹر سائیکل وی مرمت کرا سڳاں۔

ثروت:۔ اوہ … تساں تاں نراض تھی ڳٰووے، میݙا مطلب ایہہ تاں ناں ہا اچھا … ایہہ … تاں رکھ گِھنو … کارڈ ہے میݙا … تے وعدہ کرو جو میکوں ملدے رہسوں!

سلیم:۔ کوشش تاں کریساں۔

ثروت:۔ (شرارت نال ) ہوں۔ کوشش (کار دا دروازہ کھول تے ) تاں ول پہلے اتھاں کار اچ ٻہوݨ دی کوشش کرو۔

سلیم:۔ (پھکی کھل کھلدے ہوئیں) شکریہ!

(ثروت دروازہ بند کر تے کار سٹارٹ کریندی ہے)

ثروت:۔ (شرارت نال طنزیہ ) اوں ہوں۔ ایں آکھو جو شکریہا دا کرݨ دی کوشش کریساں۔ (ݙوہائیں دا قہقہہ)

سلیم:۔ (مشترکہ قہقہے دے بعد ) محترمہ! تساں تاں شرمندہ کریندے وے۔

ثروت:۔ نئیں جناب! محتربہ دے علاوہ میکوں ثروت وی آکھیا کرو تے جتھاں تئیں تہاݙی شرمندگی دا تعلق ہے تاں اللہ سئیں کرݨ آلا ہے (مونڈھے چا تے ) بندہ کیا کر سڳدے۔

سلیم:۔ (پھکی کھل کھلدے) اوہو تساں تاں … ڳالھ اچوں ڳالھ … میݙا مطلب ہے جو …

ثروت:۔ ڳالھا چوں ڳالھ کڈھیندی آں… ہوں … تے جناب زندگی ہے وی ایندا ناں جو ڳالھ اچوں ڳالھ نکلدی راہوے تے جتھاں ڳالھ رک ڳئی زندگی مُک ڳئی۔

سلیم:۔ او ہ،تساں تاں (سر جھٹک تے ہار من ونڄݨ آلے انداز وچ ) اچا ݙیکھو او پہلا موڑ مڑݨے!

ثروت:۔ (اوندی ڳالھ تے توجہ ݙتے بغیر کھوئے ہوئے لہجے اچ ) ایہہ تساں حادثاتی طور تے ملݨ آلے لوک وی عجیب ہوندے وے۔ بالکل اوں شرارتی ٻال آلی کار، جیڑھا کہیں دے بند دروازے تے دستک ݙے تے اݨ سونہاں تھی ویندے جے پکڑ تے پچھو وی جو … ’’کنڈی توںکھڑکائی ‘‘ تاں بالکل مکر ویندے۔

سلیم:۔ تساں میکوں کجھ آکھے!

ثروت:۔ تھی سڳدے…!

سلیم:۔ کیا مطلب …؟

ثروت:۔ ظاہر اے…!

سلیم :۔ اوہ … بس روک ݙیو … ایہہ کوٹھی نمبر ۵۱۹ دے اڳوں۔

ثروت:۔ (بریک مار تے ) او ونڈر فل … ٻہوں سوہݨا لاج ہے۔ لیکن ایندے اتے نیم پلیٹ تاں … کیا لکھیا کھڑے … جلال الدین …!

سلیم:۔ (گڑ بڑا تے ) جلال الدین …میݙے ابا جی ہن!

ثروت:۔ اوہ … اچھا میکوں اجازت … بائی…

سلیم:۔ گڈ بائی … کار چلی ویندی ہے)

شکر ہے (لمبا ساہ گھن تے سمجھ نیں آندی۔ عجب بے تکلف قسم دی لڑکی ہائی!

ڳالھیں تاں اینویں کریندی ہائی جیویں میݙی ماسی دی دھی ہووے رلے کھیݙی ہووے … ہوں… ٻیا سب ٹھیک … تے ہݨ گھر ونڄݨ کیتے رکشتہ کتھوں لبھسی۔ 

 ݙوجھا منظر 
(سلیم دے گھر دا منظر)

مائ:۔ میں صدقے پتر توں … کوئی ہتھ دا ݙتا اڳوں آ ڳئے … نہ تاں توبہ … میݙی توبہ … ایکسیڈنٹ موٹر نال … موئی بلا نال … تے بندہ بچ ونڄے … ایہہ کوئی کرامت ہے … ٻہہ میݙا ٻچہ … میں تیݙے کیتے کھیر گرم کیتی آواں!…

سلیم:۔ امی ! میکوں کجھ وی کائنی … تساں پریشان نہ تھیوو … تے ناں کھیر گرم کرو … اتھ ٻہوں … میݙے سامݨے ٻہوں !

ماء :۔ اوں موئے موٹر آلے کوں پکڑیا ہے پولیس نے ؟

سلیم:۔ نئیں امی ! او تاں ٻہوں چنڳاں آدمی ہے … غلطی اوندی کائنی بس اتفاقاً سب کجھ تھیا۔ ول او شودا میکوں ہسپتال چوا آئے۔ میݙا علاج کرائے تے ہݨ آ تے گھر پہنچا ڳئے۔!

مائ:۔ میں صدقے تھیوں … کݙاہیں کجھ ناں تھیوے تیکوں تاں !…

سلیم:۔ امی … امی … ایہہ ایہہ کیݙے اُٹھڈے پیوے… ! …

مائ:۔ روتی تاں چاتی آواں … تیݙے کیتے!

سلیم:۔ امی کھا گھنساں روٹی وی … بس … تساں ٻہو اتھ کر… پریشان نہ تھئے کرو میݙے کیتے اتنے…!

مائ:۔ تے ٻیا کون ہے … دنیا ا چ … جیندے کیتے پریشان ودی تھیواں …!(ٹھڈا ساہ بھر تے ) توں ای تاں ہیں۔ جیندے آسرے تے جیندی ودی ہاں۔ اچھا تے پتر! او موٹر سائیکل کیندا چائی ودا ہاویں۔

سلیم: ظفر دا ہئی۔

امی:۔ شیخ صاحب دے ٻال دا۔

سلیم:۔ ’’جیا‘‘

امی :۔ موٹر سائیکل وی بھڄ پیا ہوسی!

سلیم:۔ کوئیناں امی! اتنا کجھ نہیں تھیا۔ بس اڳلے وہیل دیاں ݙاہ بارہاں تاراں ترٹ ڳن۔

امی:۔ ول وی تاںنقصان تھی ڳیا تاں۔ پتر آکھے کہ کہیں دی کوئی شے نہ منگی۔ جیڑھے ویلھے اپݨا سائیکل ہے پیا۔ چڑھیا ڳیا۔ کوئی شان اچ تاں فرق نیں پوندا۔

سلیم:۔ امی! اڄکل نوکری وی اونکوں ملدی ہے جیندی کجھ شان ہووے۔ گاݙی تلے ہووے تے امی جی ! میکوںنوکری دی تلاش ہے۔ اگر میݙی شان آپݨی کائنی تاں کجھ ݙینھ کیتے کہیںکنوں منگ گھنݨ اچ کیا حرج ہے؟

امی:۔ او تاں ٹھیک ہے پتر! پر ایہہ نقصان کتھوں پورا تھیسی گھر دا خرچ وی ،پتر ! کہیں کنوں کوئے شے نہ منگی۔ چیز ݙیوے تاں اللہ سئیں آپݨی ݙیوے۔ مانگویں چیز بھڄ ترٹ پووے تاں …

سلیم: ۔ پر امی ! ظفر ایہو جیہاں کوئینی۔

امی:۔ نہ ہووے ایہو جیہاں … ول وی کیا فائدہ … پتر توں کپڑے وی اوندے کنوں منگ تے پا ویندیں۔ موٹر سائیکل ہوندا منگ تے چلیندیں۔ پتر آپݨی عزت دا وی کجھ خیال کر گھدا کر۔

سلیم:۔ امی ! ظفر میݙا دوست ہے۔ میں اونکوں چنڳی طرح سمجھداں… 

امی:۔ ایجھی دوستی وی نہ ہووے جو بندہ اصلوں لیچڑ بݨ ونڄے، اللہ بخشے تیݙے ابے دے دوست کائناں ہن۔ کݙاہیں در تے ونڄ پاݨی وی نہ پیتا ہا۔ 

سلیم:۔ امی … او زمانے ڳئے۔ جݙاݨ … بندہ بندے کنوں انج رہ تے وی جی سڳدا ہا … پر اڄ تساں ہک ٻئے اتے انحصار کیتے بغیر ہک قدم وی نئیں ٹر سڳدے تے میکوں تاں وی ݙوڑی کوشش تے انحصار کرݨاں پوسی۔ کیوںجو امی ! میں نوکری ڳلیندا وداں۔

امی:۔ (ٹھڈا ساہ بھر تے ) کیا کھٹیا پتر تئیں پڑھ تے۔ ݙاڈھیاں ݙکھیاں سولہاں جماعتاں پاس کیتایں ہنیں تے ہݨ سال تھی ڳئے روز سویرے نوکری دی ڳول اچ گھروںنکلدیںتے تھک ترٹ تے شام کوں اونویں دا اونویں گھر آ ولدیں جیویں سویرے ڳیا ہاویں!۔

… میݙی من تاں … اوکھا سوکھا تھی تے دکان کڈھ گھن لوݨی تیلی دی ۔ ݙاہ روپے شام کوں کما تاں آسیں!

سلیم:۔ دوکان کڈھ تے ٻاہوݨی ہووے ہا … لوݨی تیلی دی … تاں ول پڑھݨ دی کیا لوڑ ہائی سولہاں جماعتاں۔

امی:۔ پیسے ضائع کیتن!

سلیم:۔ امی پیسے ضائع نی کیتے بلکہ فکس ڈیپازٹ اچ رکھن … امی ذرا سوچو کیا تساں چاہندے وے جو جیویں اساݙے پیو ݙاݙے دے ہݙ گھس ڳن مزدوریاں کر کر تے تے تھندی روٹی نصیب نئیں تھی تے اونویں میں وی۔

امی:۔ اللہ نہ کرے پتر!

سلیم:۔ تاں ول امی کم از کم میکوں تاں وݙا افسر بݨݨ ݙیو۔ تاں جو میں وی سر اُچا کر تے ٹُر سڳاں۔

امی:۔ کیڑھی ما دء سک نہیں ہوندی جو اوند اپتر وݙا آدمی بݨے، پر کیا کراں، سچیندی آں جو مرݨ توں پہلے تیݙے سر تے سہرا تاں ݙیکھ گھناں۔

سلیم:۔ (اداسی نال ) واہ امی واہ !

امی:۔ پتر ! تیݙی ماسی اڄ وی آئی ہئی۔ آہدی پئی ہئی جو میں رن ذال کے توݨیں دھی کوں ٻلھائی ٻیٹھی راہواں۔ ہݨ بھانویں سلیم دی نوکری تھیوے یا نہ تھیوے ناہید کوں اڳلے مہینے ٹور گھنو۔

سلیم:۔ (پیار نال ) امی! ناہید میݙی منگیندی اے۔ تے منگیندیاں ٻہوں دل آلیاں ہوندن تے ول او تاں میݙی مسات وی ہے … میں جیڑھی ایہہ بھڄ دھرک کریندا پیاں … اتنا پڑھیم … ہݨ چنڳی نوکری ڳلیندا پیاں تاں ایہہ سب کجھ ناہید کیتے تاں ہے … میں نہیں چاہندا جو غریبی دے جیں دوزخ وچ او ہݨ سڑدی پئی ہے، میݙے نال شادی دے بعد او ہوں دوزخ وچ سڑدی راہوے… اونکوں کوئی سکھ نہ ملے…

امی:۔ ایہ تاں میں وی ڄاݨدی آں جو تیݙی دل تاں ٻہوں ہے ناہید نال پر پتر ! جلدی کر، تیݙی ماسی ہݨ ڈھیر دیر ٻلھا نی سڳدی۔

سلیم:۔ امی ! میں چانس دا منتظر ہاں۔ لکی چانس ملݨ ݙیو ! ول ناہید وی اِتھ کے آپݨے گھر آ ویسی۔

……… (کنڈی کھڑکدی ہے)…

سلیم:۔ کون ہے بھئی؟

ظفر:۔ جناب دا غلام ہے۔

سلیم:۔ اوہ ظفر۔ لنگھ آ یار۔

…… (ظفر آندر ااندے)…

ظفر:۔ سلام و علیکم ماسی جی۔ تے ایہہ تساں ویندے کݙے پیوے۔ کیا میں نہ آواں ہا۔

ماسی:۔ لکھ وار آ پتر۔ میں نال ای ہمسائی دے گھر ویندی پئی آں کجھ کم ہا۔ سلیم بیٹے تساں ٻہو (چلی ویندی ہے)

ظفر:۔ او خیراں … خیراں… میݙے چن دے سر تے پٹیاں کیہاں ہن؟ کہیں محترمہ کنوں مار تاںنہیںکھادی!

سلیم:۔ یار! ہک حادثہ تھی ڳیا ہا۔ ٻہوں خوبصورت۔

ظفر :۔ حادثہ تے خوبصورت، کیندے نال۔

سلیم :۔ تیݙی موٹر سائیکل دا ٻہوں سوہݨٰ لڑکی دی کار نال۔

ظفر:۔ میݙی موٹر سائیکل دا لڑکی دی … کار نال ۔ میݙی موٹر سائیکل تاں ٹھیک ہے۔

سلیم:۔ ہوں!میݙا حال پچھیا نیں تے موٹر سائیکل دی فکر پہلے پئے ڳئی اے، یار توں چنڳاں دوست ہیں۔

ظفر:۔ او تاں ٹھیک ہے یار ، لیکن ابا جی … او نائیں دی موٹر سائیکل ہے ٹھیک تاں ہے ،ہے کتھاں؟

سلیم:۔ ورکشاپ اچ ہے یار … اڳلے وہیل کوںکجھ نقصان تھئے۔

ظفر:۔ ورکشاپ اِچ … یار … ایہہ چنڳاں نیں تھیا…

سلیم:۔ جناب گھبرائو ناں فی الحال مرمت دے پیسے ݙے ݙواہے، میݙی نوکری تھی ویسی تے میں سئیں ہوریں دا قرضہ وی لہا ݙیساں۔

ظفر:۔ نہیں یار ! پیسیاں دی کوئی ڳلاھ نیں، توں میکوں ایہو جہیاں سمجھیا ہئی … ! میں تاں آہدا پیا ہم جو ایہہ سب کجھ تھیا کیویں؟

سلیم:۔ بس اینویں، میں ویندا پیا ہم … پل آلے موڑ کول… یکدم یار سامݨے آ تے ٹکرا ڳئی، میں اتھائیں بے ہوش ،کار جیڑھی محترمہ چلندی پئی ہئی …او میکوں ایمبولینس اچ چوا تے ہسپتال گھن آئی۔

ظفر:۔ تے موٹر سائیکل اتھائیں پئی رہ ڳئی؟

سلیم:۔ جناب پوری ڳالھ تاں سݨ گھنو۔

ظفر:۔ نیں میݙا  مطلب موٹر سائیکل اتھائیں؟

سلیم:۔ یار سݨ تاں سہی، اوں نے ورکشاپ آلیاں کوں فون کر تے موٹر سائیکل چوا ݙتی ہئی۔

ظفر:۔ ہوں اچھا ول

سلیم:۔ ہسپتال میکوں ہوش آیا تاں او میݙے کول ٻیٹھی ہئی… آکھݨ لڳی، جیو میکوں زیادہ چوٹ نہیں لڳی، بس ݙر کنوں بے ہوش تھی ڳیا ہم۔ 

ظفر:۔ ہوں…

سلیم:۔ تے یار او آپے ای یکدم فری تھیندی ڳئی… اݙوں دی ڳالھ … اُݙوں دی ڳالھ ۔

ظفر:۔ تے ول جناب نے ’’ لیس‘‘ کھنڈائی ہوسی۔

سلیم:۔ جیا … تہاکوں اعتراض ہے کوئی۔

ظفر:۔ اچھا اچھا اڳوں چلو۔

سلیم:۔ ہا تے ول آندے ویلھے میکوں ݙو ہزار رپوے ݙیوݨ لڳی جو … موٹر سائیکل مرمت کرا گھنائے میں بݨاوٹی غصے نال آکھیا … جو میݙے کول اللہ سئیں دا ݙتا سب کجھ ہے … کویت اچ کاروبار ہے میݙا …

ظفر:۔ یار کوڑ مارݨ دی کوئی حد ہوندی ہے … کویٹ اچ کاروبار … حال اے ہے جو جوان ݙو سالاں کنوں ایم اے کیتی ودے … نوکری نہیں ملدی۔

سلیم:۔ یار او میݙے نال … شاید ایہو سوچ تے فری تھیندی پئی ہئی جو میں خاصا امیر کبیر ہاں، تے ول کوڑ نہ ماراں ہا تے ٻیا کیا کراں ہا۔

ظفر:۔ اچھا تے او تیکوں گھر آ تے چھوڑ ڳئی تے ایہہ مکان تے ایندی حالت ݙیکھݨ دے بعد وی اونکوں یقین رہیا ہوسی جو توں وݙا بزنس مین ہیں۔؟

سلیم:۔ جناب میں سمجھدا ہم ایں خاطر میں کار ہک گلبرگ دی کوٹھی کول رکوائی تے اوندے ونڄݨ دے بعد رکشے تے ٻہہ تے گھر آیاں۔

ظفر:۔ ہوں … تاں … فراݙ دا پورا مصوبہ ہائی۔

سلیم:۔ نیں یار …فراڈ کیا … بس صرف دوستی … کیوں جو معاشرے اچ سٹیٹس بݨاوݨ کیتے … ایہو جہیں دوستی ضروری ہوندی ہے۔

ظفر:۔ ول وی اتنے معیار دا کوڑ ٹھیک نیں۔ اچھا خیر … او ہے کون؟

سلیم: ۔ ناں تاں ثروت ہے۔ آہدی ہئی جو کارپٹ ایکسپورٹ فرم دی مالک ہاں۔ ایہہ وہے اوندا وزٹنگ کارڈ۔

سلیم تے یار آندیاں وی اوں نے خود آکھیا ہا جو میکوں ملدے راہوائے۔

ظفر:۔ یار! میں آہدا ں جو توں انہاں چکراں کنوں باز آ ونڄ۔ نوکری ڳول تے آپݨی منگیتر نال شاید کر تے ٻالاں دا پیو بݨ!

سلیم: او خیراں۔

ظفر:۔ اچھا یار ! او موٹر سائیکل کیڑھے ورکشاپ اچ ہے میں چا تاں آواں ۔

سلیم:۔ ایہہ گھن ورکشاپ دا پتہ ہئی تے اچا توں چلدیں۔

ظفر:۔ میں تاں چلداں … اچھا … ٻئے کوڑ تاں جیڑھے ماریئے نیں … لیکن پیسے ضرور گھدی آویں ہا مرمت دے۔

سلیم:۔ اچھا … چل چل … کنجوس کہیں جا دا … (سلیم دا قہقہہ )… 

سلیم:۔ (خود نال ) اچھا تے سلیم صاحب!

…(سلیم کوں گزریاں ڳالھیں دا خیال آندے)…

امی:۔ تیݙی ماسی… اڄ وی اائی ہئی… آہدی ہائی… ہݨ بھانویں سلیم دی نوکری تھیوے نہ تھیوے … ناہید کوں اڳلے مہینے ٹور گھنو۔

سلیم:۔ میںنیں چاہندا جو غریبی دے جیں دوزخ اچ او ہݨ وی سڑدی پئی اے میݙے نال ادی دے بعد وی اوہوں دوزخ وچ سڑدی راہوے۔ اونکوں کوئی سکھ نہ ملے۔

امی:۔ ایہ ہتاںمیں وی ڄاݨدی آں جو تیݙی دل تاں ٻہوں ہے ناہید نال ۔ سلیم لکی چانس تاںملݨ ݙیو ول ناہید وی اتھ آ پݨے گھر اچ آ ویسی۔

سلیم:۔ ( سوچیندے ہوئیں) چانس لکی چانس …

( تے ول سلیم کوں گزرے خیال ذہن وچ آئند)

ثروت۔ وعدہ کرو۔ … میکوں ملدے راہسوں…

…(سلیم تے ثروت دا مشترکہ قہقہہ)…

سلیم:۔ محترمہ ! تساں تاں شرمندہ کریندے پے وے!

ثروت:۔ نیں جناب… محترمہ دے علاوہ میکوں ثروت وی آکھیا ونڄ سڳیندے۔

سلیم:۔ (پھکی کھل کھلدے)…

ثروت:۔ ایہہ تساں حادثاتی طور تے ملݨ آلے وی عجیب ہوندے وے بالکل اوں ٻال آلیکار جیڑھا کہیں وی بند دروازے تے دستک ݙے تے اݨ سونہاں تھی ویندے…

میݙی کارپٹ ایسکوپرٹ دی فرم ہے … فرم ہے … وعدہ کرو… ملدے راہسو۔ وعدہ کرو۔ ملدے راہسو…

امی:۔ ایہہ تاں میں وی ڄاݨدی آں جو تیݙی دل تاں ٻہوں ہے ناہید نال دل تاں ٻہوںہے ناہید نال۔

سلیم:۔ امی ، میں چانس د امنتظر ہاں … لکی چانس تاں ملݨ ݙیو ول ناہید وی اِتھ آپݨے گھر اچ آ ویسی ’’ناہید‘‘

ثروت:۔ میݙی کاپٹ ایکسپورٹ دی فرم ہے۔

سلیم:۔ لکی چانس…!

سلیم:۔ (آپݨے نال) لکی چانس تاں میکوں ملدا پے …  میں کیوں نہ اینکوں … اویل (Avail) کراں، (گونج) میں کیوںنہ اینکوں اویل (Availکراں!…

ہوں … تاں … چکر … چلاوݨا ای پوسی۔ 

 تریجھا منظر 
ثروت دا دفتر

سلیم:۔ (کمرہ ڳولندئیں ہوئیں ) اوں …ہوں … غالباً ایہو ای ہوسی ، ثروت صاحبہ دا دفتر … ہوں … مس ثروت رحیم … دیٹس رائیٹ … (دروازہ کھول تے اندر وڑدے)

سلیم:۔ مے آئی کم مس!

ثروت:۔ اوہ … سلیم صاحب تساں … آئو آئو … بھئی کیوں شرمندہ کریندے پے وے، دروازے اچ کھڑ تے۔

سلیم:۔ اوہو … اوہ … ایہو جہیں تاں کوئی ڳالھ نیں مس …

ثروت:۔ آئو … اتھاں تشریف رکھو۔

سلیم:۔ شکریہ۔

ثروت:۔ تے ایہہ گھنو … کافی پیو … بلکہ پیوݨی پوسی … کیوں جو میں … ایں ویلھے ایندے نال ای شغل کریندی پئی آں۔

سلیم:۔ (کھلدے ہوئے ) تساں تاں بس تکلف!

ثروت:۔ کوئی تکلف نیں … سلیم صاحب … بلکہ اڄ تساں ایہہ سݨ گھنو جو میں خاصی بے تکلف واقع تھئیا ٓں، نہ تکلف خود کریندی آں تے ناں ای پسند کریندی ہاں … جو کوئی میݙے نال تکلف کرے …

سلیم:۔ (کھلدے ہوئیں ) حاضر جناب!

ثروت:۔ (کھلدے ہوئیں ) ہاں … او کیا آہدن … بالکل ای کھلی ڈُلی … ہوں … (لمبا کر تے ) تے سݨائو … اڄ میں کیویں یاد آ ڳئی ہاں … کافی عرصے دے بعد؟

سلیم:۔ بس او تہاݙے لڳے ہوئے زخم جو بھریج ڳن۔

ثروت:۔ (کھلدے ہوئیں ) ایہہ وی چنڳی رہی … زخم ساوے رہ ڳن تاں میں یاد نیں آٗی زخم بھریج ڳن تاںیاد آ ڳئی آں۔

سلیم : جیویں سمجھ گھنو!

ثروت : (کھلدے ہوئے ) What a nice person you are۔

سلیم:۔ (کھلدے ہوئیں ) شکریہ۔

ثروت:۔ ہونہہ تے جناب کویت کݙݨ ویندے پن؟

سلیم:۔ ’’کویت‘‘ (گڑ بڑا تے ول پھکی کھل کھلدے ہوئیں ) کویت … اچھا … فی الحال میں تھوڑا ریسٹ کرݨ آیاں پاکستان اچ۔ ایہو ݙوں اڈھائی مہینیاں کیتے۔

ثروت: چلو ݙوں اڈھائی وی غنیمت ہن۔ کجھ تاں کمپنی رہ ویسی۔

سلیم:۔ (کھلدے ہوئے ) میں کیا عرض کر سڳداں؟

ثروت:۔ اچھا تے صاحب! تہاڈفی اڄ دی کوئی اپائنٹ منٹ؟

سلیم:۔ نتھنگ ، کوئی خاص کوئینی … بس فارغ …… بالکل فارغ البال ۔

ثروت:۔ (سچیندے ہوئے ) ہونہہ … ساڈھے ترائے … کیا خیال اے … کوئی مووی ناں ݙیکھ گھنوں…؟ میں وی بور تھئی ٻیٹھی آں آفس دے کم کنوں …!

سلیم :۔ As you like 

ثروت:۔ دیٹس آل چلو تے ول ڈنر … کہیں ہوٹل اچ میݙے نال …

سلیم:۔ ڈنر راہوݨ ݙیو … ثروت صاحبہ … تساں تاں تکلف …

ثروت:۔ تکلف … ول …ول … سلیم صاحب تہاکوں میں آکھیے جو میݙے سامݨے ایہہ لفظ استعمال نہ کیتا کرو۔ میں آپݨی ڈکشنری اچوں کڈھ ݙتے کیوںجو ایہہ انسان دی فطری خوشیاں دا دشمن ہوندے۔

سلیم:۔ اچھا جناب … بُھل چُک معاف وی کر ݙویندی ہوندی ہے۔

ثروت:۔ ہا اینویں … شاباش… ݙوہیں کھلدن… 

 چوتھا منظر 
(ہوٹل دا منظر)

……دھیماں دھیماں میوزک ……

… (ݙوہیں ڈنر کریندے ٻیٹھن)…

ثروت:۔ بھئی سچ پچھو تاں میکوں ذرا وی مووی پسند نیں آئی ہک دم بور ۔

سلیم::۔ کیوں ثروت صاحبہ … فلم تاں چنڳی ہائی … فل آف ایکشن اینڈ سسپنس تے ول ہیر و وی جِم برائون ہا۔

ثروت:۔ کیا ایکشن سسپنس … میکوں نفرت ہے … انہاں وحشیانہ خصلتاں کنوں۔

سلیم:۔ تے ول جناب کیا چہندن؟

ثروت:۔ میلوڈی … امن…محبت…کھاوݨ … پیوݨ … تے او سب کجھ جیڑھا ذہن کوں سکون ݙے سڳدے۔

سلیم:۔ چلو خیر … فلم بور ہئی …لیکن ڈنر اچ تاں لطف آند اپے … 

سلیم:۔ لیکن مووی اتنی بور محسوس نیں تھئی…

سلیم:۔ وَ ل ایہہ کیوں؟…

ثروت:۔ (مٹھے لہجے اِچ ) تساں جو ہاوے تے اڄ میں تہاݙی کمپنی کوں فل انجوائے کیتم۔

سلیم:۔ (پھکی کھل کھلدے ہوئے ) ثروت صاحبہ! تساں تاں !

ثروت:۔ (ڳالھ کپ کے ) اوں ہوں … صاحبہ … صاحب … میکوں انہاں لفظاں اچوں تکلف دی بو آندی ہے … تے میں تکلف کنوں الرجک ہاں ! کیا توں میں صرف ثروت، تے میں تیکوں صرف سلیم نیں سݙ سڳدی؟ 

 پنجواں منظر 
موٹر سائیکل آ تے رکدے … انجݨ بند کرݨ … تے ول … ݙوں ترائے دفعہ ہارݨ ݙیندے۔ دروازہ کھلدے … تے ظفر … ٻاہروں آندے۔

شکر ہے لاٹ صاحب نے شکل تاں ݙکھائی۔

سلیم:۔ لا حول ولا قوۃ … کیا سڑیا ہویا لہجہ ہے … کناں دا ذائقہ ای بد مزہ تھی ڳئے۔

ظفر:۔ تے ٻیا میں جناب دے کناں اچ ماکھی گھولاں؟

سلیم:۔ اچھا … اچھا … ڈھیر نخرے نہ ݙکھا ، میں تیݙا موٹر سائیکل منگݨ نیں واپس کرݨ آیا ہاں۔

ظفر:۔ میݙا موٹر سائیکل…؟ بھئی حیرت ہے میکوں ایں لفظ تے … غالباً غلطی نال کاغذات اچ میݙا ناں لکھ ݙتا ڳئے ورنہ استعمال … 

سلیم:۔ (کھلدے ہوئے ) خیراں … ساݙے یار دیاں خیراں!

ظفر:۔ (کھل پوندے ) اچھا چئیں ، اتھائیں کھڑ تے محلے آلیاں دا آرام، سکون خراب کریسو کھڑے یا اندر میݙے کول آ ٻاہسو؟

سلیم:۔ حاضر بادشاہو!

ظفر:۔ یار ڳالھ کیا ہے …؟ وݙا خوش ہیں اڄ توں 

سلیم:۔ (کھل پوندے) یار او … ثروت… جوں جوں نیڑے …نیڑے …نیڑے ای نیڑے آندی ویندی اے۔

ظفر:۔ تے ول ایندے وچ خوشی دی کیا ڳالھ اے؟

سلیم:۔ اچھا تے خوشی دی کوئی ڳالھ ای کوئینی … شہر دی سوہݨی … تے سب توں دولت مند لڑکی میݙے نال محبت کرݨ چاہندی اے … تے ایہہ کوئی خوشی دی ڳالھ ای کوئینی …؟

ظفر:۔ خوشی دی ڳالھ تاں کائنی … خوش فہمی دی ڳالھ ہے۔ کل کوں توں آ تے ایہہ وی آکھ ݙیسیں جو او میݙے نال شادی کرݨ چاہندی اے۔

سلیم: ۔ ’’ بالکل ‘‘ پروگرام تاں ایہو ہے۔

ظفر:۔ کیندا … اوندا یا تیݙا …؟ خواب اچ یا خیال اچ…؟؟

سلیم:۔ میݙا … تے چٹے ݙینھ دی حقیقت آلی کار…

ظفر:۔ سلیم!…

سلیم:۔ ہوں!!

ظفر:۔ توں میݙا دوست ہیں… ٻہو پیارا ۔ میں تیکو ں ایہو آکھساں جو انہاں … ڳالھیں اچ نہ پئے … خالہ ہوریں دا کجھ خیا ل کر …ناہید دا خیال کر … جیڑھی تیݙی منگیتر ہے  تے بقول تیݙے، تیݙی محبت ہے !

سلیم:۔ ناہید … میݙی محبت ہے … اڄ وی تے کل وی … ایندے وچ کیا شک اے؟

ظفر:۔ شک توں آپ پیدا کریندا ودیں۔ بندے دے دماغ دا بدلدئیں کوئی پتہ نیں لڳدا۔

سلیم:۔ (قہقہہ)

ظفر:۔ دماغ تیجنون سوار تھی ونڄے تاں کہیں شے دا ہوش نیں راہندا… میݙی ڳالھ من … ناہید نال جلدی شادی کرݨ بارے سوچ تے اوں ثروت نال اگر واقعی کوئی ڳالھ ہے وی تاں بالکل چھوڑ ݙے۔ ایہو جہیں لوک آپݨے مفاد کیتے تیݙے جہیں لوکاں کوں چکر ݙیندن تے سلامتی ایندے وچ ہے جو توں انہاں چکراں وچ نہ پَھس۔

سلیم:۔ چکر ! (قہقہہ) … (ٻیا قہقہہ)…

ظفر :۔ یار کیا تھی ڳئے تیکوں، احمق آدمی!…

سلیم:۔ چکر ! (قہقہہ) میݙا بھولا بادشاہ… چکر تاں میں اونکوں ݙیندا پیاں … اوندے مفاد کیتے کوئناں … بلکہ آپݨے تے ناہید دے فائدے کیتے!

ظفر:۔ کیا کیا کیا … چکر اونکوں توں ݙیندا پئیں… سبحان اللہ … کݙاہیں ݙٹھی ہئی … چکر دی شکل کیویں ہوندی اے…؟

سلیم:۔ یار مذاق نیں، میں واقعی!

ظفر:۔ واقعی … کیا مطلب … توں ثروت کوں چکر ݙیسیں…؟ آپݨے تے بھابھی ناہید دے مفاد کیتے …! میکوں تاں تیݙی کوئی ڳالھ وی سمجھ نیں آندی پئی…

سلیم:۔ یار میݙے سارے حالات توں ڄاݨدیں … ڄاݨدیں تاں …

ظفر:۔ میݙے کنوں زیادہ کون ڄاݨ سڳدے…؟؟

سلیم:۔ ناہید دے حالات دا وی تیکوں پتہ ہے۔

ظفر :۔ ہوں۔

سلیم:۔ میں آپݨیاں ترائے پشتاںکنوں غریبی دی چکی اچ پہیندا پیاں تے ناہید وی انہیں حالات کنوں مختلف کائنی۔میں غالباً اپݨے خاندان دا پہلا فرد ہاں جیڑھا اتنا پڑھیا ہوئے۔ لیکن ول وی بیروزگار ہے اونویں غریب دا غریب ہے۔ امی ہوریں ، میݙے تے دٻائو پاتی کھڑن جو میں ناہید نال جلدی شادی کر گھناں۔ ناہید میکوں آپݨی زندگی توں وی زیادہ عزیز ہے لیکن میں آپݨے پیراں تے کھڑ اتھئے بغیر اونکوں آپݨے گھر کیویں گھن آواں جتھاں آپݨے ݙکھ تے اتنی بکھ ای بکھ ہے جتنی جو اوندے آپݨے گھر۔

ظفر:۔ اچھا مختصر ڳالھ کر جو توں کرݨ کیا چاہندیں؟

سلیم:۔ میں کہیں لکی چانس دا منتظر ہم جیڑھا میکوں ڈھیر ساری دولت ݙے سڳے … دولت جیندے نال … میں آپݨے ، اپݨی ناہید واسطے … ڈھیر ساریاں خوشیاں کرید کر سڳاں۔

ظفر:۔ ول تفصیل … بھئی خلاصہ ݙس… خلاصہ…

سلیم:۔ تے ول ایہہ چانس میکوں لکھ پتی … ثروت دی صورت وچ مل ڳیا … میں پروگرام ایہ بݨائے جو … ثروت کوں محبت دا چکر ݙے تے اوندے نال شادی کر گھناں … تے ول اوندی جائیداد دا کجھ حصہ اپݨے ناں کرا تے ناہید نال شادی کر گھنساں۔

ظفر:۔ نئیں یار نئیں … ایہہ کوئی انسانیت ہے … بھلا ایہہ وی کوئی ڳلاھ اے … جو ہک عورت دیاں خوشیاں … گھنݨ دی خاطر ٻئی عورت دیاں خوشیاں کوں بھا لائی ونڄے!…

سلیم:۔ جان میݙی … محبت تے جنگ اچ سب جائز ہوندے … آپݨی ناہید دے سوہݨے مستقبل دے کیتے میں جتنا وی کر سڳاں … او گھٹ ہوسی تے ول ثروت لکھاں دی مالک ہے اوندے … اچوں کجھ ہزار گھٹ تھی ویسن تاں کوء ایݙا فرق کائناں پوسی…

ظفر :۔ ول جیڑھا کجھ …میں تیکوں کوئیناں آکھساں جو توں ایہہ غلط کم کر۔ عورت دی گرفت ریشمی دھاڳے دی ڳچھی آلی کار ہوندی ہے آپس اچ گڈ مڈ تھی ونڄے تاں مشکلا ی چھٹدی اے۔

سلیم:۔ میں تیݙے کنوں مشورہ منگݨ نئیں آیا۔

ظفر :۔ تے ٻیا کیا منگݨ آئیں؟

سلیم:۔ تیݙا میرون کلر آلا سوٹ۔ جیڑھا توں نواں سوائی تے میں کل ثروت کول پا تے ونڄݨیں۔

ظفر:۔ نئیں، نئیں یار …

سلیم:۔ کوئی نئیں شئیں کوئناں چلسی۔ اُٹھی، اُٹھی، اُٹھی۔

ظفر:۔ اوں ہوں ۔ پتہ نئیں اللہ سئیں ݙوں بندیاں دی ناپ ہکو جہیں کیوں رکھ ݙیندن۔

سلیم:۔ (اچا قہقہہ) 

 چھیواں منظر 
ہوٹل ، پُر کیف رومانی موسیقی … ہک کارنر ٹیبل تے پرے کونے اِچ … ثروت تے سلیم ٻیٹھن ، ݙوہائیں دے ملے جلے قہقہے۔

سلیم:۔ ثروت!میں تصور وی کوئیناں کر سڳدا ہم جو قسمت میݙے اتے اچانک ایں طرح مہربان تھی ویسی۔

ثروت:۔ (کھلدے ہوئے ) ہون… کیا میں تیکوں اتنی چنڳی لڳدی آں … جو قسمت دی مہربانیکوں میݙے نال تشبیہہ ݙتی ونڄے ! ہوں!!

سلیم:۔ ایندے کنوں وی کجھ ودھ !

ثروت:۔ (کھلدے ہوئیاں ) ہوں (اوں لمبی کر تے )

سلیم:۔ ثروت! میں سچینداں جو کجھ حادثے کتنے عججیب ہوندن … بے رنگ زندگی اچ … کائنات دے چوݨویں رنگ کھنڈا ݙیندن… بے خواب اکھیں کوں … ݙیکھݨ کیتے … سوہݨے خواب ݙے ݙیندن … اتنے جو Canot imagin you ۔

سلیم: (کھلدے ہوئے ) واقعی ! (کھلدی ہے ) تاں تیکوں ایہہ آپݨی محبت خواب لڳدی اے۔

سلیم:۔ خواب نہ لڳے تاں ٻیا کیا لڳے … بھلا ڈفیکھ ہاں … کوئی یقین کریسی … حادثہ… تکلف بر طرف … دوستی تے ول ہک ٻیا روپ محبت دا … تے ایہہ سبھے مرحلے صرف ݙو مہینیاں اچ … صرف ݙو مہیناں اِچ۔

ثروت:۔ جان تیکوں پتہ نیں جو محبت، وقت دی پیداوار کوئینی … بلکہ وقت محبت دی پیداوار اے۔

سلیم:۔ لیکن ول وی …

ثروت:۔ اوں ہوں، لیکن ویکن کجھ نہیں … ݙیکھ سلیم … میں آپݨے آپ کوں بھرپور عورت سمجھدی آں کائنات دی تصویر دی رنگینی… محبت دی متلاشی … ترٹ تے پیار کرݨ آلی بغیر کہیں ݙر خوف دے … جان ! میں نکی جہی ہَم تے امی … امی نے میکوں ابو کوں چھوڑ تے ٻئی شادی کر گھدی تے میں … ماء دے پیار واسطے سکدی رہ ڳئی … ماء دے پیار واسطے سکدی رہ ڳئی … وݙی تھئی تاں ول وی کلہم کلھی !… ابا جی دولت نال میݙا کلہیپا ونڈاوݨ دی کوشش کیت تے ایں کوشش اچ او پچھلیس ال دنیا توں ای پاند چھڑا ڳئے۔

سلیم:۔ … میں زندگی ریت دے ٹٻے آلی کار گزریندی پئی ہم … جیندے اُتے رُلدا کھلد ابدل دا ٹوٹا… آ تے وَس ویندے … تے ریت ولدی سُکی دی سُکی … کاروبار دا بار سر تے پیا … تے میں آپݨے آپ کوں بُھل ڳئی … تے ول میکوں توں مل پیوں…ترسی ریت ہم تاں … توں میکوں بدل وانگوں نظریوں … تیݙا سہارا حاصل کرݨ کیتے میں لا لحاظ … سارے تکلف بُھل ڳئی!

سلیم: ۔ لیکن ثروت… میݙے کیتے تاں ایہہ سب کجھ ہک خواب ہے … کچی نندر اچ ݙٹھا ونڄݨ آلا خواب۔

ثروت:۔ (ہلکے قہقہے مار تے ) اچھا حالی تک وی خواب لڳدے … تاں جان ول بقول تیݙے ہک ٻیا خواب ݙیکھݨ کیتے تیار تھی ونڄن!

سلیم: کیا باقی کجھ گنجائش باقی ہے؟

ثروت:۔ ہوں … سرپرائز تاں تیکوں ہݨ میں ݙیساں…

سلیم:۔ (حیرت نال ) سرپرائز)

ثروت:۔ (کھلدے ہوئے ) ہوں … سلیم … میں تیݙے نال شادی کرݨ چہندی ہاں…! 

 ستواں منظر 
ظفر:۔ نئیںبھئی نئیں … میکوں یقین نئیں آندا۔ ثروت تے خود تیکوں شادی دا ناں آکھے۔ نئیں بالکل نئیں۔

سلیم:۔ اوں ہوں … یار! توں یقین کر … اوں نیں میکوں خود آکھیے ، آپݨی زبان نال تے میں بہ ہوش و حواس اَپݨے کناںنال سݨیم۔

ظفر:۔ چل چل … تیکوں اوں نے آکھیا وی ہے تاں … بیوقوف بݨیندی پئی اے … میں چنڳی طرحاں سمجھداں امری بندیاں دے چو چلیاں کوں …!

سلیم:۔ یار ظفر ! من تاں سہی …میݙے منصوبے د ے مطابق … بلکہ عین مطابق … او بالکل بے بس تھی ڳئی ہائی۔

ظفر:۔ کیوں من گھناں میں، تیݙے کول ہے کیا … کیا …؟ جیندے کنوں ہک امیر ترین لڑکی متاثر تھی سڳے…؟ بُکھا تڑل بیروزگار…!

سلیم:۔  احمق دوست … اوندے سامݨے میں روز نواں سوٹ بدلا تے وینداں ، موٹر سائیکل تلے ہوندی اے ، تے میں کویت اچ بزنس کرݨ آلا بزنس مین ہونداں، جیڑھا خود کوں ریلکس کرݨ واسطے پاکستان آیا ہوئے۔

ظفر:۔ تاں ول ایہہ آکھ تاں … اوں نیں میݙے سوٹ … موٹر سائیکل تے اوں کوڑی دھڄ نال شادی دا آکھیے… جیڑھی توں میݙے کنوں منگ تے گھن ویندا ہیں… جیرھے حلیئے اچ میݙے سامݨے توں ہݨ کھڑیں اگر ایں حلیئے اچ توں اوندے گھر ونڄیں تاں او دھکے مَرا تے ٻاہروں کڈھ ݙیوے۔

سلیم:۔ ظفر توں میݙا مذاق اُݙیندا پئیں…

ظفر:۔ مذاق نئیں میں سچ آہدا پیاں … توں آپݨی حیثیت ݙیکھ تے اُچے ٹپ نہ مار۔ ایجھے چکراں اچ نہ پَھس … جیڑھے تیکوں جیوݨ جوڳا وی نہ رکھن!۔

سلیم:۔ میݙی حیثیت کیا ہے؟ میں خود چنڳی طرحاں سمجھداں

ظفر:۔ احمق آدمی … حقیقت ݙس تاں ݙیکھ ثروت کوں ۔ تیݙی حیثیت دا فیصلہ او خود کر گھنسی … نوکراں کنوں دھکے مرا تے … ہونہہ … خوش فہم بیوقوف۔…

(ظفر چلیا ویندے۔ سلیم کوں ظفر دیاں ڳالھیں سٹرائیک کریندن)

ظفر:۔ او نیں میݙے سوٹ، موٹر سائیکل تے اوں کوڑی دھڄ نال شادی دا ناں آکھے جیڑھی توں میݙے کنوں منگ تے گھن ویندئیں۔ توں آپݨی حیثیت ݙیکھت ے اُچے ٹپ نہ مار۔ حقیقت ݙس تاں ݙیکھ ثروت کوں۔ تیݙی حیثیت دا فیصلہ او خود کر گھنسی۔ نوکراں توں دھکے مَرا تے … احمق … ’’احمق ‘‘ (گونج اچ)

سلیم:۔ (سچیندے ہوئے ) ہوں … (بے خیالی اچ مخاطب کر تے ) ظفر … تیݙے کنوں آپݨی حیثیت منواوݨ کیتے … میں منصوبے کوں ایہہ رنگ وی ݙے گھنساں … میں ثروت کوں ایہہ صحیح ݙسا ݙیساں جو میں … … تڑل بے روزگار ہاں۔ 

 اٹھواں منظر 
ثروت:۔ (ثروت دا طویل قہقہہ، تے قہقہے  دے دوران ) ٻس مجنوں صاحب ! صرف ایں ڳالھوں پریشان تھی ڳیا ہاویں … سلیم جان …میں تیݙی ذات نال محبت کیتی ہے … ذات نال … تیݙی دولت نال کوئیناں … دولت تاں میݙے کول وی ماوݨ دی کائنی۔

سلیم:۔ (پریشان لہجے اچ ) ثروت! ول وی سوچ گھن … میں مذاق نہیں کریندا پیا …میں بالکل تڑل ہاں … مفلس تے بیروزگار ہاں … جیندے مونڈھیاں تے بیوہ ماء دا ٻوجھ وی ہے۔

ثروت:۔(کھلدے ہوئیں ) تے سلیم، مذاق میں وی نئیں کریندی پئی ۔ کیا تھی پیا جو توں ہن بکھا تے مفلس ہیں … میݙے نال شادی دے بعد … ثروت تے دولت ݙوہیں تیݙے غلام ہوسن، تے جیڑھے بندے کول دولت ہووے او بیروزگار کتھوں ہوندے۔

سلیم:۔ (حیرت تے خوشی نال ) تاں ایندا مطلب ہے جو …

ثروت:۔ بالکل،میں ہݨ وی تیݙینال شادی کرݨ چاہندی آں۔

سلیم:۔ (ٻہوں خوشی نال ) ثروت … ثروت … میکوں اتنی خوشی نہ ݙے جو میں برداشت نہ کر سڳاں۔ ثروت میں کتھائیں پاڳل نہ تھی ونڄاں۔

ثروت:۔ … ٹھہرو ،ٹھہرو … جناب پاڳل تھیوݨ کنوں پہلے میݙی ہک ٻئی درخواست سݨ گھنو۔

سلیم:۔ (خوشی اچ ) حکم جناب ، حکم۔

ثروت:۔ نئیں حکم نئیں، صرف درخواست ہے او اے ہے جواعلیٰ معاشرے اچ میٖڈا ہک خاص مقام ہے … سلیم … تے توں ڄاݨدا وی ہیں … میں تیکوں تاں اچی سوسائٹی اچ متعارف کر سڳدی ہاں کیوں جو توں پڑھیا لکھیا ہیں لیکن، لیکن تیݙی امی کوں کوئیناں۔

سلیم:۔ (چپ راہندے)

ثروت:۔ (لڳاوٹ نال ) سلیم ! جے توں نراض نہ تھیویں تاں، امی ہوریں کولوں انج تھی تے توں میݙے کول آ ونڄ۔ آپاں ایں کریسوں جو ہر مہینے انہاں کوں اتنی رقم بھڄوا ݙیسوں جو ہر مہینے او آرام نال ٻہہ تے کھا سڳن۔ کیوں سلیم ٹھیک ہے ناں؟

سلیم:۔ (سوچ آلے انداز اچ ) جیویں تہاݙی مرضی!

ثروت:۔ (خوشی نال ) تے سلیم ہک ڳالھ ٻئی ۔ میں چاہندی آں جو آپݨی شاد، تے شادی دی پہلی ݙینہوار دنیا دے ہنگامیاں کنوں دور کہیں سوہݨی جاہ تے گزرے جیویں گلگت، کیوں ٹھیک ہے ناں۔؟ 

 نانواں منظر 
(ایئر پورٹ دا منظر ،جتھوں سلیم تے ثروت گلگت ویندے پن۔ ظفر انہاں کوں چھوڑݨ آیا کھڑے۔)

ظر:۔ یار سلیم حالی وی وقت ہئی … من گھن … نہ ونڄ ایندے انل اوں اوپری جا گلگت ، میکوں تاں ایں خاتون تے اوندے ارادیاں توں ݙر لڳدا پے۔ 

سلیم:۔ (آہستہ نال ) او ݙو نٹ وری میݙے سر۔ میں ٻال کینھی جو میکوں او اغواء کیتی ویندی ہے تے ول ایہہ میݙے منصوبے دی تکمیل دا آخری مرحلہ ہے…!

ظفر : ۔ (آہستہ نال ݙردے ہوئے لہجے وچ ) میکوں تاں تیݙی زندگی دا آخری مرحلہ لڳدے۔

سلیم:۔ (قہقہہ)

ظفر:۔ یار کوئی ڳالھ ہے تاں ، جیڑھی او تیکوں اتنا پرے گھدی ویندی ہے … ناں تاں نکاح تاں اتھاں وی پے سڳدے۔

سلیم:۔ (قہقہہ) ݙرُو!!

ظفر:۔ توبہ یار ۔ تیکوں آپݨی زندگی دی کوئینی تاں ول کجھ خالہ جی تے ناہید دے مستقبل بارے سوچ گھن۔

سلیم:۔ انہاں دے مستقبل کیتے تاں سب کجھ کریندا پیاں۔ تے فی الحال میݙے آوݨ تائیں انہاں دا خیال توں رکھیں۔

ظفر:۔ او ٹاں ٹھیک ہے ۔ لیکن …

سلیم:۔ لیکن ویکن کجھ نئیں … او ݙیکھ چپ کر… ثروت اݙائیں آندی پئی اے !

ثروت:۔ بھئی کیا ڳالھیں تھیندیاں پن دوستاں اچ ہولے ہولے ۔

سلیم:۔ او کجھ نہیں۔

ظفر: خاتون! داراصل میں سلیم کوں آہدا پیا ہم جو …

ثروت:۔ کیا…؟

سلیم:۔ (گھبرا تے ) ایہہ جو … ایہ جو …اُہ

ظفر:۔ ایہہ جو پہاڑاں دی ڈھلوان ٻہوں خطرناک ہوندی ہے۔ چوٹی تے چڑھدیاں ویلھے بعض اوقات … بندہ تلک وی پوندے ول تلے جھکیاںکھایاں وی ہوندن۔

ثروت:۔ (قہقہہ) تساں فکر نہ کرو۔ میں انہاں کوں انڳل لا تے ٹردی راہساں۔

انائونسمنٹ:۔ پاکستان انٹر نیشنل ایئر لائنز کی پرواز پشاور کے راستے گلگت جانے کے لئے تیار ہے۔ خواتین و حضرات سے التماس ہے کہ وہ … براہ کرم … اپنی نشستوں کی طرف چلیں۔

(انائونسمنٹ دہرائی ویندی ہے تے ایندے دوران)

ثروت:۔ اوہ۔ … آئو سلیم … اچھا … ظفر صاحب۔

سلیم:۔ ظفر چن میݙا … خدا حافظ۔

ظفر:۔ (ہولے نال ) خدا ای حافظ اے۔ 

 ݙاہواں منظر 
امی:۔ (گھبرائے ہوئے پریشان لہجے اچ ) ظفر … وے پتر ظفر!

ظفر:۔ کیا تھئے ماسی جی … تے تساں … اتنے

امی:۔ (رووݨ ہاکے انداز وچ ) کیا ݙساں پتر … غضب تھی ڳئے ! میں آپنی ساری کیتی کر تی ڳال ٻیٹھی آں!!

ظفر:۔ ماسیجی ! ݙسو تاں سہی۔

امی:۔ پتر ! ناہید کوںکجھ تھی ڳئے۔

ظفر:۔ کیا تھی ڳئے ناہید کوں؟

امی:۔ پتہنئیںکیا ہے بیہوش ہے کوئی سمجھ نئیں آندی… ساݙے گھر تاں کوئی بندہ وی کوئنی جیڑھا کہیں ڈاکتر کوں سݙ آوے۔

ظفر:۔ لیکن ایہ تھیا کیوں ہے؟

امی:۔ کیا ݙساں جیں ویلھے آپنا پتر وی آپݨاںنہ بݨے… (روندے ہوئے ) پتر تیکوں پتہ ہے تاں …سلیم…شادی کریندا پئے۔

ظفر:۔ (مصنوعی حیرت نال) شادی… سلیم… کیندے نال؟

امی:۔ پتہ نئیں کوئی موئی ہے میݙا گھر اُڄاڑݨ آلی … ہکو پتر ہا …اوہو وی آپݨا گھر برباد کر ڳئے، ماء دی جھولی اُڄاڑ ڳئے … آپݨیں ہتھاں … اپݨے گھر کوں بھا لا ڳئے!

ظفر:۔ لیکن خالہ جی … ناہید!!

امی:۔ (روندے ہوئے) اوں شودی تے ایہو تاں قیامت گزر ڳئی ہے۔ (ہچکیاں) اڄ سویرے گھر آیا تاں آکھیس میں شادی کرݨ ویندا پیاں۔ میں لکھ روکے لکھ واسطے ݙتن پر کوئی ڳالھ منی ای نسی تے ول او چلا ڳئے۔

ظفر:۔ لیکن ناہید!!

امی:۔ ناہید دی ماء نے ساݙیاں ایہہ ساریاں ڳالھیں سݨ گھدیاں تے ول اوںنیں ونڄ تے ناہید کوں کر ݙتیاں۔ ظفر! میݙا پتر ! میں رُل ڳئی ہاں … میں رُل ڳئی ہاں۔

ظفر:۔ اوہ … ایہہ کیا تھیا … ( امی دیاں ہچکیاں) اچھا ماسی جی … تساں ناہید بھابھی کول ڄلو، میں ڈاکٹر کوں سݙی آنداں۔ 

 یارھواں منظر 
ڈاکٹر:۔ ہونہہ (سچیندے ہوئے ) ظفر صاحب! ذرا ٻاہر آ تے میݙی ڳالھ سݨ گھنو!

ظفر :۔ یس ڈاکٹر!

ظفر:۔ (پریشانی نال ) خیریت تاں ہے ڈاکٹر!

ڈاکٹر:۔ میݙی رائے دے مطابق، مریضہ کوں سخت ذہنی صدمہ پہنچے تے ایندے کنوں انہاں کوں سکتہ تھی ڳئے۔

ظفر:۔ سکتہ … ڈاکٹر … ایہہ کیفیت ختم تھی ویسی … آئی مینز…

ڈاکٹر:۔ فی الحال تاں کجھ نی آکھیا ونڄ سڳیندا۔ شاید سکتہ ختم تھی ونڄے لیکن ایہہ ݙر وی ہے جو سکتہ ختم تھیوݨ توں بعد انہاں دا ذہنی توازن ہمیشہ کیتے وڳڑ ونڄے۔

ظفر:۔ (سخت افسوس دے لہجے اچ آپݨے آپ نال ) او سلیم … بد قسمت منزل تاں آپݨے ہتھیں ونڄا ٻیٹھیں۔ 

 ٻارہواں منظر 
سلیم:۔ (رومانی لہجے وچ ) آپݨی منزل ہر کوئی آپݨے ہتھیں ڳلیندے پر کوئی کوئی میں وانگ خوش قسمت وی ہوندن جنہاں کوں انہاں دی منزل مستقبل دیاں خوشیاں گھن تے کود ٹر آندی ہے۔

ثروت! ساݙی شادی دی ایہہ پہلی رات کیویں ہے… نہ میندی … نہ سیج … گھر آلیاں توں دور … ایں سوہݨی وادی وچ … نہ تساں کونار بݨے وے ، نہ میں سہرا ٻدھیے۔

ول وی کتنیاں خوشیاں گھن تے آٗی ہے ایہہ رات۔ میں تصور وی نہیں کر سڳدا جو اتنی جلدی … اتنی جلدی … تہاکوں حاصل کر گھنساں۔

ثروت:۔ (اجنبی انداز وچ ) خوشیاں دے تصور بعد اِچ کرائے پے سلیم صاحب۔ پہلے اتھاں چپ کر کے آپݨے دستخط کر ݙیو۔

سلیم:۔ گھبرا تے ) ایہہ کیا ہے ثروت؟

ثروت:۔ (طنزیہ کھل کھلدے ہوئے ) طلاق نامہ … جیندے اچ لکھیا ہوئے جو توں میکوں آپݨی رضا مندی نال طلاق ݙیندا پئیں۔

سلیم:۔ (پھکی کھل کھلدے ہوئیں) بھئی ایہہ مذاق نہ کرو، شادی دی پہلی رات وی طلاق ہوندی ایَ چھوڑو اینکوں۔

ثروت:۔ مذاق (قہقہہ) مذاق دے ویلے گزر ڳن، سلیم صاحب… چپ چاپ ایندے اتے دستخط کر ݙیو۔

سلیم:۔ (گھبرا تے )لیکن کیوں؟

ثروت:۔ (سرد لہجہ ) دستخط کر ݙتے سلیم نا تاں میں تیݙے اُتے الزام لا تے ٻئی طرحاں وی طلاق گھن سڳدی آں۔

سلیم:۔ لیکن ثروت: او تیݙی محبت؟

ثروت:۔ محبت ) کھلدی ہے ) میݙی محبت تاں … سوئٹزر لینڈ راہندی ہے … ناصر میݙا کزن  جیڑھا کل واپس ملک آندا پے۔

سلیم:۔ لیکن ایہہ سب … سب کیا ہے؟

ثروت:۔ ہک منصوبہ ہا، ناصر تے میݙا مشترکہ منصوبہ۔ ایں خاطر جو ابا جی ناصر کوں نا پسند کریندے ہن۔ میݙا اوندے پاسے جھکائو ݙیکھ تے ابا جی وصیت کیتی جو جیکر میں ناصر نال شادی کیتی تاں جائیداد توں محروم کر ݙتی ویساں۔

ہاں البتہ پہلی شادی توں طلاق یا پہلے شوہر دے مرݨ دے بعد ناصر نال شادی کر گھنساں تاں جائیداد توںمحروم نہ راہساں۔ ایں خاطر ناصر تے میں رل کے منصوبہ بݨایا جو کہیں احقم کوں پھسا تے ایں طریقے نال عمل کروں جو نانگ وی مر ونڄے تے ݙانگ وی نہ تُرٹے۔

سلیم:۔ (چیخ تے) ثروت! توں میݙے نال دھوکہ کیتی۔ میکوں فریب ݙتی۔ توں … توں ۔

ثروت: (کھلدے ہوئیں ) اوں ہوں، کوئی دھوکہ نہیں، کوئی فریب نہیں جان! محبت تے جنگ اچ سب جائز ہوندے … بس جناب … شور مچاوݨ دی بجائے آرام نال ایں طلاق نامے تے دستخط کر ݙیو۔

 حوالہ 
کتاب: کرینہہ دے پُھل، مصنف: نصیر شاہ ، جھوک پبلشرز ملتان