دِلّی دی پہلی سویل

21؍اگست کوں جمعے دا ݙینہ ہا۔ مونہ اندھیرے ویلے چیڑیاں دے چلکار نال اِی میݙی اَکھ کُھل ڳئی۔ گھڑی تے 5:30وڄے ہَن ۔ میݙی عادت ہے جو رات کوں بھانویں جہڑیلے سمّاں اَکھ وݙے ویلے نال کُھل ویندی ہے ۔ دِلّی وچ پکھیّاں دی اَوازاں سُݨ کے روح خُش تھیا جو اِتھاں 1:50کروڑ دی آبادی دے باوجود قدرتی ماحول موجود ہے جیندے وچ پکھّی پکھیرو موجاں مریندے ودّے ہِن۔ ساݙے کن کراچی وی ایہو جتِّی آبادی دا شہر ہے جتھاں لوکاں کاں ‘ لالی ‘ چیڑیاں  وغیرہ گم تھی ڳئین ۔ پیسے پرست لوکاں ایہ پکھی بُھن رِدھ کے لوکاں کوں کھوا چھوڑِن۔ماس خور مسلمان ‘ ماس دا عاشق ہے بھانویں اوہ پکھی دا ماس ہووے ‘ زناور دا ہووے یا بندے دا ہووے ۔ جیکر اے ماس زنانہ ہووے تاں مسلمان تاں اُݙ اُݙ کے گوری کُکڑ وانگ پوندے ۔ اِتھاں دِلّی وچ ماس خور تاں ہِن کوئناں جیکر مسلمان ہِن وی سہی تاں او کُھتھڑی کھوہ ‘ بے وَسّے تے مُتھاج ہِن۔ تہوں دِلّی وچ پکھّی موجاں مݨیندے ودِن۔ میں کمرے وچوں نِکل کے بالکونی تے آ ڳیم حالی کجھ اندھارا ہا ۔ ٹھڈّی ہوا گُھلدی پئی ہئی میں ایہے ڳالھیں سُچیندا کھڑا ہم جو ہک پکھی میݙے کول بالکونی دے کٹہرے تے آ ٻیٹھا تے چُوں چُوں کرکے آکھݨ لڳا جو اپݨے وطن دے پکھوآں کوں سنیہا ݙے ݙیوائے جو اِتھّاں آ ونڄو ۔ اِتھاں جہڑا وی ساݙے اُتے بندوخ سِدّھی کرے سرکار دا محکمہ شکاریات اوکوں ایں سدّھا کریندے جو سارے ݙنگ وَل نِکل ویندن۔ تہوں تُساں ویزے مُتوں ساݙے ݙیس اِچ آ ونڄو۔ ویزے دا انتظام آساں آپ کر ݙیسوں۔ سنیہا ݙیندا پکھّی تاں اُݙ ڳیا پر میݙے دِل دے تار چھیڑ ڳیا ۔ واہ جو آکھی ! مومن آں! ایہو بند ولا  پڑھیں۔

دِلّی وچ لالی وانگ سلیٹی رنگ دا پکھی عام نظردے۔ شہر وچ ساول ہے ۔ سفیدے ‘ ٹالھی تے پپل دے علاوہ کئی چھاں ݙیوݨ آلے وݨ بکائݨ ‘سُکھ چین وغیرہ عام لڳے ہوئن ۔ سڑکاں دے کنارے پُراݨے شہر اِچ تاں وَݨ موجود ہِن۔ نویاں آبادیاں اِچ ساول اِیں کنوں ودھ تے زیادہ چنگی تندیر نال نظر آندی ہے ۔ 

کارے موجب 9:15تے راج کمار ملک بھون پُڄ ڳئے ۔ سُبھاش مُتریجہ ہوریں اُنہاں کنوں ݙہ منٹ اَڳے پُج چُکے ہن۔ راج کمار ملک اپݨے نال کیلے دے چِپس گھن اَئے ہَن جہڑے خستہ تے مزیدار ہَن ۔ ایہ احمد آباد دی سوکھڑی ہئی ۔ اَساں سارے سنگتی تیار ہاسے ‘ تلّے ہال اِچ ونڄ کے اساں بھون دی طرفوں پہلا نرھان کیتا۔ آلو بھرے پُراٹھے تیار ہَن تے ݙہی نال ہئی۔ ایندے بعد چاہ دا دور چلیا ۔ راج کمار ملک نرھان کرکے اَئے ہَن ۔ تہوں او ساݙے نال شریک نہ تھئے۔

 حوالہ 
کتاب: دِلّی ڈھائی کوہ۔ مصنف شوکت مغل، چھپیندڑ: جھوک پبلشرز ‘ ملتان