جُری قصئیݨ

زر بخت قصئین دا ناں ہولے ہولے جُری قصئیݨ پک ڳیا ۔ جُری قصئیݨ کوں شملو نال کوئی ازلی ویر ہا۔ شملو سکول وی ویندا ہا تے گھر دے کم کار وی کریندا ہا۔ جُری شملو کنوں سال ݙو سال وݙی ہئی۔ جُری کوں جتھاں موقع ملدا ہا شملو دی کنڈ تے جاٹھا مار تے دھُرک ویندی ہئی ۔ شملو کئی دفعہ اوندے پچھوں دھُرکیا پر اُو پکڑائی نہ ݙیندی ہئی۔ ہک ݙو دفعہ تاں جُری قصئیݨ دے گھر دی ݙیڈھی تک وی پُڄ ڳیا ہا پَر اُو ایجھی پُھرتیلی ہئی جو اُو جھٹ نہ چاوݨ ݙیندی ہئی۔ شملو چوتھی پڑھدا ہا ۔ آپݨی کلاس وچ چست چلاک وی ڳݨیا ویندا ہا۔ ایندے باوجود اُو جُری کنوں بدلہ گِدھے بغیر جاٹھا کھا کھڑدا ہا تے سارا ݙینہہ کنڈ کھنیندا رہ ویندا ہا۔ وستی دیاں ڳلیاں پکیاں ہَن ۔ ڳلئییں دے درمیان وچ نالی واہندی ہئی۔ کجھ گھر پکے تے کجھ گھر کچے ہن۔ ݙنگیاں ڳلیاں موڑہِن تے موڑ وچ ہک پاݨی دی کھُوئی ہئی۔ سارا محلہ ایں کھُوئی دا پاݨی پیندا ہا۔ کھُوئی دا پکا ڳل ہا۔ ڈھینڈے اُتے لوہے دے زنزیر۔ زنزیر نال ٻدھا رٻڑ دا ٻوکا تے ٻوکا سارا ݙینہہ چلدا ہا۔ لوک مٹی دے گھڑے لوہے دیاں ٻالٹیاں بھر بھر تے گھر گھِن ویندے ہن۔ چھوہریں چھوہر ٻڈھڑیاں ٻڈھڑے نینگر سارے اپݨے اپݨے تھاں برتن چاتے پاݨی بھرݨ آندے ہن۔ کھُوئی دے ڳل کنوں گھِن تے پِچھوں تے تندیر نال برتن رکھیے ویندے ہَن۔ واری نال اے برتن بھریے ویندے ہن۔ ہک ڄہاڑے شملو داجل دی بݨی ہوئی ڳگھی چا آیا تے کھُوئی تے بھرݨ لنگھ ڳیا۔ ڳگھی کُوئی نَو ݙاہ سیر پاݨی دی ہئی۔ شملو اپݨی قطار اِچ کھڑ تے ٻنہیں دے نال ٻٹ کھڑاک لئی کھڑا ہا ۔ کیا ݙیکھدے جو جُری وی خالی گھڑا چئی آندی ہے۔ شملوہک دم چُپ تھیا ڳیا، اُونکوں ݙر پئے ڳیا جو اَڄ وَل کہیں نہ کہیں طریقے نال چاٹ ضرور لڳسی۔ ہک ݙو سنگتی وی پُچھیا جو جُری کوں ݙیکھ تے توں ٻڑریج کیوں ڳئیں؟ شملو آکھیا ٻئی تاں کوئی دشمنی کائنی پچھلے سال کڑیے تے دھمدیئیں ہوئیں میݙی جُری نال تھوڑی جئیں اِٹ کِٹ تھئی ہئی۔ شایت اُوہو پُور ودّی لہیندی ہے۔ شہر دے نال ہک سیو پاݨی دا نالہ واہندہ ہا جیکوں کڑیا آکھدے ہَن۔ شہر دے سامݨے ایں کڑیے دے اُتے ہک دھاوݨ دا تِڑ بݨیا پیا ہا۔ ایں تِڑ وچ شہر دے وݙے چھوٹے سبھ دھمدے ہَن، کچھے، نکریں کائنا ہوندیاں ہَن۔ ایہے سُتھݨیاں ، منجھلے تے وݙے چولے پا تے ویندے ہن ۔ جھپری چھوہریں اپݨی ماء داچھڑا ہکو وݙا چولا پا تے دھمدیاں ہَن۔ہک ڄہاڑے دھاوݨ دے دوران شملو دا جُری نال ایں ڳالھ تے جھیڑا پئے ڳیاجو اُو ماء دا چولا تاں پا آئی ہے ماء دی سُتھݨ کیوں نی پا آئی؟ ٻس ایہا ڳالھ حالی تک ویندی پئی ہے۔ شملو اپݨے سنگتئیں نال ایہے ڳالھیں کریندا کھڑا ہا جینویں اوندی نگاہ جُری تے پئی تے جُری شملو ݙو مونہہ کر کے اپݨا مونہہ چِٻا کر تے چِڑایا۔اَتے ٻوُتھی تے ہتھ پھیر تے اپݨے سِر کوں گھُمایا۔ شملو اے سمجھ ڳیا جو جُری ایہہ آہدی پئی ہے۔ جو موقع ملیا تاں تیکوں ݙسیساں۔

                        کھُوئی دا ڈھینڈا چھِکیندا پیا ہا۔ ٻوکا آ ونڄ لئی کھڑا ہا۔ گھڑے بھریندے پئے ہَن تے پاݨی دے برتن اڳوں تے سُردے ویندے ہَن۔ شملو دی واری آڳئی ۔ شملو اپݨی ڳگھی کھوئی دے ڳل تے رکھی۔ ڳل زمین کنوں ݙوفٹ اُچا ہا۔ شملو اڳوں تے تھیا تے زنزیر نال ٻدھے ٻوکے کوں کھُوئی دے وچ چھوڑ ݙتا۔ اپݨا ہتھ ڈھینڈے اُتے پھُلڑا پھُلڑا رکھی کھڑا ہا، ٻوکا پاݨی وچ دھُو ونڄ تھیا۔ ٻوکا بھریج ڳیا۔ اوندے بعد شملو ڈھینڈے تے ہتھے کوں پکڑ پکڑ گھمائی رکھیا۔ رَسا ڈھینڈے تے وڑہیندا ڳیا تے ٻوکا ہوا وچ سڄے کھٻے جھوٹدا آیا، تے اُتوں تے تھیندا آیا۔ جینویں ٻوکا کھُوئی دے ڳل تے رکھی ہوئی ڳگھی دے برابر آیا تاں ٻوکے دی ٹکر ڳگھی کوں آن لڳی۔ ہک تاں ڳگھی نفیس ہئی ݙوجھا خالی وی ہئی۔ ڳگھی شودی تلے فرش تے آن ڈٹھی تے ٹوٹے ٹوٹے تھی ڳئی۔ جُری ایہہ تماشہ ݙیکھ تے خوشی نال تاڑیاں مارݨ پئے ڳئی تے شملو کوں آکھیُس ڳگھی بھنی کھڑیں تیکوں اَڄ گھروں کھلے پوسن۔شملو اپݨی واہ نہ ونڄݨ ݙتی۔ذرا تکڑا تھیا حوصلہ کیتُس تے آکھیُس میکوں گھروں کائنا کُٹیسن، کیوں جو ایہہ ڳگھی ٹھردی وی کائنا ہئی۔ 

٭٭٭

 حوالہ 
کتاب: وتر ساخ (سرائیکی کہاݨیاں) ، مصنف : عبداللطیف بھٹی، ناشر: جھوک پبلشرز ،ملتان