اُستاد جی

حضور بخش ݙاہویں پڑھدا ہا ، اپݨی کلاس دا مانیٹر ہا ۔ انگریزی ہووے ہا یا کوئی ٻیا مضمون اُونکوں فَر فَر آندے ہن۔ تقریری مقابلے ہوون ہا یا کھیݙاں اُتھاں وی اپݨا ناں بݨائی کھڑا ہا۔ سکول دا ذمیہ کم روزدا روز کرݨ دی عادت ہَس۔ ہر کم ذمہ داری نال کریندا ہا۔ حضور بخش چست چلاک ،ہاٹھی باڈی والا تندرست ٻال ہا۔ حالی مونہہ تے مَس نہ آئی ہَس۔ ایں سنویں ٻال سکول وچ ٻئے گھٹ نظر آندے ہن۔ اوندے کلاس فیلو اوندی ٻہوں عزت کریندے ہن۔ تے استاد وی اوندی تعریف کریندے ہن۔ کیوں جو استاد کوں اپݨے ماء پیو دی جاء تے ڄاݨدا ہا۔ اونکوں ایں ڳالھ دی خبر ہئی جو استادیں دی عزت کریساں تاں کھٹ کھوساں۔سکول دا ماحول وݙا سخت ہا، استاد ٻہوں قابل ، محنتی تے وقت دے پابند ہن۔ سکول دا نتیجہ ہمیشاں شاندار آندا ہا۔ سکول دا ماحول اعلیٰ ، سوہݨی بلڈنگ ، کھلی چار دیواری، چار دیواری دے اندروں کھیݙ یںدے میدان ، پاݨی دا اچھا انتظام ، سوہݨی مسجد ، ٹاہلیئیں دے اُچے لمبے تے گھاٹے درخت تے ہر پاسے ساوِل ذہن کوں تراوت ݙیندے ہن۔ سکول دی دیواریں تے اعلیٰ اقوال زریں لکھیے ہوئے ہن۔ کجھ استاد مقامی ہن تے ڈھیر سارے ٻاہروں تبادلے کرا کے آئے ہوئے ہَن۔ اِنہیں محنتی استادیں وچوں ہک دیانتدار تے قابل استاد فقیر محمد وی ہا۔ فقیر محمد بنیادی طور تے انگریزی دا استاد ہا۔ آہدے ہن جیکوں فقیر محمد انگریزی پڑھائی ہے او ساری زندگی انگریزی وچ مار نہ کھاوسی۔ فقیر محمد سخت مزاج تے کوٹا ٻہوں مشہور ہا۔ تھوڑی جئیں غلطی وی معاف نہ کریندا ہا۔ فقیر محمد سکول ڈیوٹی کرݨ توں بعد سکول دے ہاسٹل دے کمرہ نمبر ہک وچ راہندا ہا تے ہوسٹل دا اُو انچارج وی ہا۔ ہاسٹل دے ٻارہاں کمرے ہَن جیندے پہلے اَٹھ کمرئییں وچ ݙو ݙو ٻال تے باقی چار کمرے بیرکاں ہَن جیندے وچ اَٹھ اَٹھ ݙاہ ݙاہ ٻال ٹِکدے ہَن۔ حضور بخش کوں کمرہ نمبر چار ملیا ہویا ہا۔ حضور بخش کوں اپݨے استاد فقیر محمد دی خاص توجہ وی حاصل ہئی کیوں جو اپݨی کلاس دا مانیٹر ہئی۔ سکول توں علاوہ ہوسٹل دے وچ وی حضور بخش اپݨے محترم استاد فقیر محمد کنوں پڑھائی وچ راہنمائی حاصل کر گھِندا ہا۔ استاد فقیر محمد اپݨے چھوٹے موٹے ذاتی کم جینویں کپڑے استری کرا، جُتی پالش کرا، سگریٹ دی ݙٻی گھِن آ ، یا کہیں آوݨ والے مہمان دی خاطر پھل فروٹ گھِن آ وغیرہ حضور بخش کوں ݙسی رکھدا ہا۔ 

                       ہک ݙینہوار استاد فقیر محمد حضور بخش کوں اپݨے کمرے وچ سݙیا تے آکھیا : پُتر توں میݙا ہک وݙا کم کر۔ حضور بخش آکھیا: حکم کر و سَر ۔ استاد فقیر محمد آکھیا: توں نال والے شہر جیڑھا جو پندھراں ویہہ میل دور ہے اُتھاں ونڄ تے میݙے اَݨ سیتے کپڑے درزی کوں ݙے آ، تے شام توں پہلے پہلے واپس وَل آ۔ 

                       استادفقیر محمد حضور بخش کوں آوݨ ونڄݨ بس دا کرایہ اَتے کپڑئیں دا شاپر ݙتا تے نال ہی درزی دا اَتاپتا سمجھایا۔ استاد دا کم تاں حضور بخش واسطے ہک سعادت مندی ہئی۔ حضور بخش فوراً بس اݙے تے پیدل ڳیا وَل بس تے چڑھ ٻیٹھا ۔ اڳلے شہر بس اݙے تے لَتھا ،وَل اݙے توں پیدل اُوں شہر دی بزار تک ڳیا۔ بزار دی آدھی وچ جامعہ مسجد دے سڄے پاسوں پاہندی ڳلی وچ سڄے پاسوں چوتھے مکان تئیں پُڄ ڳیا۔جیندے وچ درزی راہندا ہا۔ مکان دا ٻاہرلا دروازہ وَلیا کھڑا ہا۔ حضور بخش درزی کوں سݙ مریندا رہیا پر کوئی وَلدی نہ آئی۔ اُوندے بعد حضور بخش دروازہ کھڑکایا تاں دروازہ کھلیا ڳیا۔ مکان دا صحن نظر آیا تے صحن تے نہ کوئی ٻال نہ کوئی خاتون نہ کوئی ٻیا نظر آیا تاں حضور بخش ہولے ہولے مکان وچ پیہہ ڳیا۔ کھٻے ہتھ تے نلکا کھڑا ہا سڄے ہتھ تے ہک کوٹھا جیندا دروازہ اَدھ بند تے اَدھ کھلیا ہا۔ حضور بخش درزی دا ناں زور زور تے پکرئندئیں ہوئیں اَدھ کھلیا دروازہ پورا کھولیا تاں اڳوں کمرے وچ پئی کھٹ تے استاد فقیر محمدخود ٻیٹھا نظر آیا۔

٭٭٭

 حوالہ 
کتاب: وتر ساخ (سرائیکی کہاݨیاں) ، مصنف : عبداللطیف بھٹی، ناشر: جھوک پبلشرز ،ملتان