چنڳیں ٹکٹ

پیر بخاںچار مربعے دا زمیندار ہا تے نال گورنمنٹ دا پٹوار ی وی۔ دفتر وچ پٹواری دا تے رقبے تے زمیندار دا مزاج رکھیندا ہا۔ رقبے تے مال ڈھگی دی سنبھال واسطے ہک مہتر رکھیا ہویا ہا۔مہتر دا ناں ہا اللہ رکھا۔ اللہ رکھا سیاݨا بندہ ہا، پر تعلیم دا پورا سورا ہا۔ چھوٹی موٹی چِٹھی پڑھ سڳدا ہا۔ ہک کنوں ویہہ توݨی ڳݨ وی گھِندا ہا۔سو روپے کوں پنج ویہاں آہدا ہا۔ اللہ رکھا ٻئے نوکریں کنوں ٹھوک وڄا تے کم گھِندا ہا۔داݨے ، بھوں ، گھا چوری نہ تھیوݨ ݙیندا ہا۔ اوندا روٹی کپڑا خان تے ، سال دے داݨے خان تے، شادی غمی خان تے، ݙکھ سُکھ وی خان تے، ایہو سبھ کجھ لکھ مراد تے تنخواہ سمجھدا ہا۔ اُوں ویلے زمیناں آباد گھٹ ہوندیاں ہن۔ زمین دی پانی پلائی واسطے کھو ڳڑدے ہن۔ پیر بخاں دا اپݨا کھاوݨ پیوݨ وی سادہ ہوندا ہا۔ پیر بخاں آپ وی ساد مرادا بندہ ہا۔ پیر بخاں دا اپݨا گھر سِدھا سادا، گھر دا اپݨا دھنولا، ہک گھوڑی اَتے گزر اوقات اُچھک۔ نال گورنمنٹ دی ٻدھی لڳی تنخواہ وی ہئی۔ ݙیہاڑے گزردے پئے ہن۔

                       لاہور دے وݙے دفتر وچوں پیر بخاں کوں ہک چِٹھی آڳئی جیندے وچ اُونکوں ہک دفتری پیشی دی اطلاع ݙتی ڳئی ہئی ۔ پیر بخاں پیشی تے ونڄݨ کنوں ہک ݙینہہ پہلے ریل دے سفر دی ٹکٹ بݨوائی ۔اپݨے مہتر اللہ رکھے کوں اُوں آکھیا جو اُو ریل دیاں ݙو ٹکٹاں گھِن آوے۔ ہک اوندی تے ݙوجھی اللہ رکھے دی۔ پیر بخاں سادمرادا بندہ ہا، اُوں اللہ رکھے کوں آکھیا جو ٹکٹاں ذرا چنگیاں گھِن آویں۔تاں جو سوکھے لاہور پُڄسوں۔ اللہ رکھے کوں چنگے ٹکٹیںدا پتہ کائناہا۔ جو چنگیاں ٹکٹاں کیا ہوندیاں ہن۔ پیر بخاں وی اونکوں ݙس نہ سڳیا جو ریل دی کتنی قسم دے ݙٻے ہوندن تے چنگی ٹکٹ کیڑھی ہوندی ہے۔ اللہ رکھے ٹکٹ دا وَٹ نہ کڈھیا اُو سِدھا ریل دے ٹکٹ گھر لڳا ڳیا تے اندر ٻیٹھے کلرک کوں آکھیا ، ݙو لاہور دیاں چنگیاں ٹکٹاں ݙے۔کلرک سمجھ ڳیا جو چنگی ٹکٹ دا مطلب فرسٹ کلاس ہے۔ اُوں فرسٹ کلاس دیاں ݙو ٹکٹاں ݙے ݙتیاں ۔ پیر بخاں تے اللہ رکھا ݙونہیں ریل دی انتظار کرݨ پئے ڳئے۔ ترئے چار گھنٹے انتظار بعد ریل آڳئی۔ انہیں کوں فرسٹ کلاس دے ݙٻے وچ وَڑ ونڄݨ دا موقع ملیا ۔ اندر ݙٻے دے کوئی حساب نہ ہا ، وِچ کُکڑیں ،تݙیاں، لیلے، بندے نال بندہ جتھیا کھڑا ہا۔ سوارییں کوں کوئی پتہ نہ ہا جو اُنہیں دی اپݨی سیٹ کتھاں ہے کیڑھے ݙٻے وچ ہے۔ ٹپدی ریل وچ جیکوں جِتھاں جاہ ملدی ڳئی ہے او چڑھدا ڳیا تے کھڑدا ڳیا۔ گرمی دا سفر ہا ریل چلے تاں ہوا لڳے جے ریل کھڑے تاں پگھر و پگھر ۔ترئے ساڈھے ترئے گھنٹے ریل اِچ کھڑ ونڄݨ توں بعد لتاں کمبدیاں پیاں ہَن۔ ہک اسٹیشن تے ریل رُکی گرمی زور ہئی تاں ݙونہیں جوان تھوڑی دیر واسطے پلیٹ فارم تے لہہ کھڑے۔ اللہ رکھا وی تھکا کھڑا ہا پر اُوں تھکاوٹ ظاہر نہ کیتی کیوں جو نوکر ہا۔ اونکوں خان دی بے آرامی دا ٻہوں احساس ہا۔ اُو شرمندہ شرمندہ تے کاݨا کاݨا تھیا کھڑا ہا۔ جو او ٹکٹاں شایت چنگیاں نئیں گھِن آیا۔ پیر بخاں اپݨے چولے دا اڳلا پلو  ݙونہیں ہتھیں نال آپ جھلیندا کھڑا ہا۔نال اللہ رکھا وی کھڑا ہا تے اُو پاسے کنوں گزرݨ والے لوکیں کوں خان کنوں ہٹیندا کھڑا ہا۔ خان آکھیا ابا! اللہ رکھا ٹکٹاں ٻہوں چنگیاں گھِن آئیں۔ شابس اے تیکوں۔اللہ رکھے دا ساہ سُک ڳیا جو خان نراض ہے ۔ نوکری کنوں نہ کڈھ ݙیوے۔اللہ رکھے آکھیا سئیں تساں نراض ہو کیا میں ٹکٹاں خراب گھِن آیاں؟خان ہک واری وَل آکھیا ابا! ٻہوں چنگیاں ٹکٹاں گھِن آئیں۔فرسٹ کلاس دیاں۔ایہو شکر ہے جو توں سیکنڈ کلاس دیاں ٹکٹاں نوی گھِن آیا۔ پتہ اے اُتھاں بندئییں کوں مار گھتیندے ہوسن؟

٭٭٭

 حوالہ 
کتاب: وتر ساخ (سرائیکی کہاݨیاں) ، مصنف : عبداللطیف بھٹی، ناشر: جھوک پبلشرز ،ملتان