اپݨی ڳالھ ۔ رضوانہ تبسم درانی

نِکیاں لا دا ہک احساس میݙی زندگی دے اندر کئی تبدیلیاں گھن تے آیا ۔ ’’احساس‘‘ ہک اینجھا لفظ ہے جیندی وُݨت کئی جذبیاں کوں نشابر کریندی ہے ۔ نِکے لا توں سوچاں ، فکراں تے اندر دے اندیشے وقت کنوں پہلوں وݙا کر ݙتا ۔ ٻال ہووݨ دے باوجود میݙے اندر ہک سُجٖاک تریمت وݙی تھیندی پئی ہئی۔کجھ طبیعت دے حساسیت تے کجھ آسوں پاسوں دے واقعات نے ہتھ وچ بستے دے نال نال سوچاں کوں کاغذ تے دھگیرݨ دی صلاحیت وی پیدا کر ݙتی اَتے اُوں ویلے دی ڳالھ ہے جݙاں میں پنجویں چھینویں پڑھدی ہم تے لکھݨ والے پاسے قدیم نکیاں نکیاں کہاݨیاں کوں سُݨا تے سوہݨا کر تے لفظاں دی مالا پوا تے اوں ویلے دے لوکل اخبار آفتاب ، ہلال وچ چھݨ کیتے ݙیندی ہم ، میکوں ایویں لڳدا ہئی جو ہر بندہ ٹُردی پھردی ہک کتاب ہے ۔ جیڑھے گھر وچ ونجٖوں تے لڳدے ہر بندے دی ہک الڳ داستان ہے ۔ جیکوں لکھݨ دے کیتے وقت تے بندہ چاہندا ہے تے جناب او ویلا تے اَڄ دا ݙینہہ قلم کاغذ نال ڳوڑھا رشتہ ہے ، میں سمجھدی آں ہر ادیب شاعر دی معاشرے وچ تھیوݨ والے واقعات تے ڳوڑھی اَکھ ہوندی ہے۔ اور واقعات معاشرتی ہوون۔ رومانوی مذہبی یا سیاسی ہووݨ لکھݨ کیتے مواد دی کمی کائنی ۔ میں کیوں کہ ہک تریمت ہاں ، ہِیں سانگے میں اپݨے معاشرے دی ہر مظلوم تریمت ٻولی آوازبݨݨ دی آہر کیتی ، جو شئیت ایں طریقے میں اپݨے وسیب دا قرض چُکا سڳاں۔ میݙے افسانے ’’سُکے پتراں دا ݙسکار‘‘حقیقت تے مبنی کہانیاں ہِن جنہاں کوں افسانوی رنگ ݙتا ڳئے۔ اے او کھرا سچ ہے جیڑھا اساݙے معاشرے وچ نمایاں طور تے مِلدے۔ اَتے افسانے لکھدے لکھدے میݙیاں شاعری دیاں پنج کتاباں چھپ ڳیاں ۔ مگر اے افسانے نہ چھپ سڳیے ۔ اَڄ اے افسانے چھپ کرائیں تہاݙے سامݨے ہِن ۔ ایں کتاب دا ناں بھائی عامر فہیم رکھیا ، انہاں میݙے افسانیاں کوں پڑھ تے اندازہ لایا جو اے سارے افسانے ہک تریمت دے اندر دے ݙکھ ہِن ۔ جیڑھے رضوانہ نے لکھ تے اُنہاں کوں لوکاں تک پُجٖائے۔ ایں سانگے ایندا عنوان تاں’’سُکے پتراں دا ݙسکار‘‘ ہے ۔ اے ݙسکار ہر اوں تریمت دے ہِن جیڑھی وفا دار وی ہے ، ماء ، پیئودی لجٖ نبھاوݨ والی وی ہے مگر سماج اونکوں او مقام نی ݙتا جیندا او حق رکھدی ہے ۔ 

میݙے جٖم پَل توں گھن کرائیں اَڄ توݨیں پہلے ماء پیئو دی ڈھارس نے میکوں اَڳوں ودھایا ، اوندے بعد بھرانواں ، پُتراں نے ساتھ ݙتا ، میں اپݨے والدین دی بلندیٔ درجات کیتے دُعا وی کریندی ااں تے اماں دے ناں نال ہک فلاحی ٹرسٹ وی بݨائے ۔ جیندے بینر تلے غریباں دے ݙکھ درد ، بیماراں کیتے دوائیاں ، اُنہاں ٻالاں کیتے فیساں جیڑھے پڑھنا چاہندن تے فیساں نی ݙے سڳدے۔ بیوہ عورتاں کیتے راشن دا بندوبست ، تے ایمبولینساں جیڑھے غریباں کنوں گھٹ پیسے گھن تے اُنہاں دے مریضاں کوں جنوبی پنجاب وچ سروس مہیا کریندن اے سب اللہ دا خاص کرم تے بھیݨیں بھرانواں تے دوستاں دی سپورٹ نال ہی ممکن تھی سڳدے۔ میں سب دا شکریہ گزار ہاں جنہاں نے تعاون کیتے اور کریندے پئین ۔ اللہ انہاں کوں شاد تے آباد رکھے۔

2024ء تے 2025ء وچ ادب دا سفر میݙا تیزی نال اَڳوں ودھدا پے ، جو میں نویاں ترائے کتاباں اپݨے پڑھݨ والیں کوں دان کریندی پئی آں۔ چوتھی کتاب وی اللہ تعالیٰ ٻہوں جلدی تساں تئیں پُجٖیساں ۔ گیتاں دی کتاب ’’وِچھڑے یاد جو اَئے ہوسن‘‘ جیڑھی جو پہلی کتاب ہوسی ۔ جیڑھی مکمل گیتاں تے لکھی ڳئی ہے ۔ سرائیکی شاعری ’’ولسی اَنت بہار‘‘ آس تے اُمید نال جُڑی ہوئی شاعری تے تریجھی افسانہ دی کتاب ظہور دھریجہ سئیں میݙے کیتے انتہائی قابل احترام جنہاں اپݨی خصوصی توجہ نال میݙیاں کتاباں چھاپݨ دا آہر کیتا ۔ اللہ انہاں کوں سلامت رکھے ۔ اے سرائیکی وسوں کیتے ٻہوں خدمت کریندے پئین ۔ میں تمام مہرباناں دی تھوریت آں جنہاں نے میݙیاں کتاباں آوݨ کیتے کوشش کیتی ۔ اور باجی ناہید دی شکر گزار ہاں جنہاں سارے افسانے پڑھے وی ہن تے انہاں کوں ولا لکھیا وی ہے۔

ساریاں دی تھورئیت ہاں ، اَڄ اے کتاب تہاݙے ہتھ وچ ہے ،اینکوں پڑھسو تے اپݨی رائے دا اظہار وی کریسو۔

شکر گزار     

رضوانہ تبسمؔ درانی

 حوالہ 
کتاب: سُکے پتراں دا ݙُسکار، رضوانہ تبسم درانی ، چھپیندڑ: جھوک پبلشرز ملتان