کوڑا دایہ

کوڑے دائے دی کل جائیداد ݙو پُتر تے پنج گݙا ہَن ۔ اُنویں تاں ڳݙا سَت ہن ۔ ݙو او پچھلے مہینے رولی کھڑا ہا۔ ڳݙئییں دے رُل ونڄݨ دی وجہ اوندا آپݨا ٻڈھیپا ہا۔ کوڑے دی عمر گھٹ و گھٹ ستر سال ہئی۔ حالی وی او ڳݙا وہیندا ہا۔ اوندے پتریں کوں ایں ڳالھ تے ہمیشاں چیڑ رہ ویندی ہئی۔ اوہ آہدے ہن پیو ساکوں نہ پڑھائے نہ ہُنر سکھائے تے نہ ساکوں ڳݙا ݙیندے۔ اساں آپݨے ٹُکر پاݨی دا انتظام کیویں کروں۔ پُتر ہݨ وی پرنیے پتریے سارا ݙینہہ اِݙے اُݙے ٻہہ تے پیو دے خلاف اَلیندے رہ ویندے ہَن۔ ہک دفعہ ایویں تھیا جو کہیں ہک مکان دی مٹی بھرائی کراوݨی ہئی تے اوندے بھرا ںپاوݨ واسطے مٹی شاہردے ٻاہروں ہک میل توں ڈھووݨی ہئی۔ لݙیے ہوئے ڳݙے ہمیشاں ہولے ٹردِن۔ وَل جینجھے ویلے لݙیا بھار ڳݙا توں لہہ ویندے تاں ڳݙا چنگی بھلی دھروک لیندن۔ لݙیے ڳݙئییں دے پچھوں کوڑا دایہ تاں آرام نال ٹردا ہا جݙاں جو خالی ڳݙا واپسی تے کوڑے دایے کو ں ملݨ نہ ݙیندے ہن۔ پہلے چکر توں بعد ڳݙئییں کوں پتہ لڳ ویندے جو اَڄ کتھوں کیا چاوݨے تے کتھاں سٹݨے۔ رستے وچ توݨی جو ݙو چار ڳلیاں ٻیاں رَلدیاں وی ہوون تاں ڳݙا رستہ نی بھُلدے۔ بدقسمتی نال ایں دفعہ رستے وچ پووݨ والے چوک وچ کھیݙے ہوئے چھوہریں ݙو ڳݙے کہیں ٻئی ڳلی وچ ہکل چھوڑیے تے اوہ ڳݙا اینجھے بھُلیے جو وَل کوڑے دے ہتھیں نہ آئے۔ کوڑا دایہ اونویں وی ڳݙئییں کنوں ٻہوں پچھوں ہا۔ اونکوں پتہ وی نہ لڳا اوہ اپݨی تسلی وچ ہا پیا جو ڳݙا مٹی پٹیجݨ والی جاہ تے پُڄ ڳئے ہوسن۔ جیڑھے ݙینہوار دا اے واقعہ تھیا ݙوہیں پُتریں پیو کنوں زوریں نال ڳݙا کھس گِدھے تے پیو کوں گھر ٻلہا ݙتا۔ اے آکھ تے جو توں ہݨ ریٹائر تھی ڳئین۔ کوڑا دایہ پُتریں دی من تے گھر ٻہہ ڳیا۔ گھر دے اڳواڑ تے ہک ٹاہلی ، ہک ٻکری تے ہک نلکا ہا۔ کوڑا دایہ اپݨا ہک کھٹڑا ٹاہلی دی چھاں تلے سٹی پیا ہا۔ کوڑے دیاں ݙو نوہریں وی گھر وچ ہَن پیاں۔ ذال کݙوکݨی مَر ڳئی ہَس۔ کوڑے دیاں پِنیاں ہمیشاں خشک رہ ویندیاں ہن۔ جنہیں کوں او ݙونہیں ہتھیں نال کھَنی رکھدا ہا۔ نکمے ہووݨ دی وجہ نال آپݨی نوہریں کوں کوئی نہ کوئی کم ݙسی رکھدا ہا۔ اَڑی شیدو، ٻکری کوں چھاں تے ٻدھ کھڑا۔ اُو زرو مائی ٻکری کوں پاݨی پلا چا ۔ حقہ تازہ کر ݙے ۔ شیدو ذرا ٻاہروں ݙیکھ کون اَلیندا کھڑے۔ اَڄݨ کوئی نہ کوئی ٻاہندی ودی ہووے ہا وَت اے آہدا ہا ، اَڑی نِکی اندروں گلاس چاتی آ دھو تے میکوں پاݨی پلا۔ ݙونہیں نوہریں کوشش کریندیاں ہن جو او اپݨے سوہرے دی کنڈ آلے پاسے ودیاں رہن۔ نہ نظر آئوں تے نہ کم ݙسے۔شیدو اَٹا لُویندی ٻیٹھی ہئی۔ او شودی اُٹھی اندروں گلاس چا آئی ، نلکے توں دھو پاݨی بھر سوہرے کوں ونڄ ݙتا۔ وَل نال کھڑ تھئی۔ کوڑے ݙو گھُٹ بھریے گلاس واپس کر ݙتا۔ شیدو گلاس گھِن تے بچدا پاݨی اڳواڑ تے ویٹ چھوڑیا تے آکھیُس تریہہ تاں ہَس کائنا ٻڈھے کوں ایویں تنگ کیتی رکھدے۔ وَل اپݨے مونہہ اِچ ٻڑکی ٻدھا ڳچی پئے ڳے، مردا ہی نئیں۔کوڑے ایندا ایہ فقرہ سݨ گِدھا۔ شیدو کوٹھے وچ ٻاہندی پئی ہئی کوڑے اونکوں وَل سݙ گِدھا ۔ او شیدو اِݙے آ۔ شیدو نال آکھڑی ۔ کوڑے دایے پُچھیا ویندے ہوئیں کیا ٻڑکدی پئی ہاویں؟ شیدو آکھیا کجھ نہ چاچا ، کوڑے آکھیا ݙیکھ ڳالھ سُݨ، میکوں سچ سچ ݙس چا۔ کیا آہدی پئی ہاویں؟ شیدو وَل ولدا ݙتا کوئی ڳالھ کائنی ایویں چاچا تیکوں پڑ ݙو پئی ہوسی۔ کوڑے دائے آکھیا ݙیکھ ڳالھ سݨ شیدو۔ میں زندگی گزاری ٻیٹھا میکوں پتہ ہے جو توں کوڑ کھڑی مریندیں۔ میکوں سچ سچ اپݨے مونہہ ݙس چا۔ ایویں ڳالھ تھیندی پئی ہئی۔ کوڑے دائے ݙوجھی کو ں وی سݙ گِدھا۔تساں ݙونہیں میݙی ڳالھ کن کھول کے سݨ گھِنو۔ تساں ݙو چار جماعتاں جیڑھے سکول اِچ پڑھیاں اوندیاں میں سِلھاں ڈوٹھین۔ شیدو آکھیا چاچاسِلھاں ڈوٹھین نی پڑھیا تاں نوِی؟کوڑے آکھیا میں ٻڈھا ضرور ہاں پر میݙے کن ٹھیک ہِن۔ میݙیاں اَکھیں ٹھیک ہن، میݙے ݙند پورے ہِن، میݙے لتیں پیریں سب خیر اے، میݙی ہر شئے ٹھیک ہے۔ میکوں سچ سچ ݙسو کیا آکھیے وے؟ شیدو کوں شک پئے ڳیا جو ٻڈھا ڳالھ سݨی سمجھی ٻیٹھے۔ جان چھڑواوݨی اوکھی تھی ڳئی۔ شیدو آکھیا پچھلے مہینے ہمسائے دا کتا مر ڳیا ہا اوندی ڳالھ تھیندی پئی ہئی۔ کوڑے آکھیا تساں چکر نہ چلائو، میں تہاݙی ڳالھ سݨ گِدھی ہے۔ تساں آہدیاں پیاں ہاوے جو ٻڈھا مردا ہی نئیں۔

                       تساں ݙونہیں کن کھول تے سݨ گھِنو اللہ میݙی حیاتی رکھے میں مرساں تاں سہی پر تساں ݙونہیں دے پیر پٹ تے مرساں ۔ 

٭٭٭

 حوالہ 
کتاب: وتر ساخ (سرائیکی کہاݨیاں) ، مصنف : عبداللطیف بھٹی، ناشر: جھوک پبلشرز ،ملتان