مہذب لوک

ظہور احمد دھریجہ جیرھی وستی وچ اَکھ کھولی ہک تہذیب یافتہ وستی ہئی، اوں وستی دے وچ عالم وی رہندے ہن، بزرگ وی رہندے ہن، وستی دا ہک سردار وی ہا، اساں اَکھ کھولی اے تاں حالات بَدل ڳن ، وستی دے وݙے ہُݨ وی ہِن پَر وݙئیں دی ڳالھ ٻہوں گَھٹ مَنی ویندی اے، جھیڑا جھٹی تھی ونڄے تاں کجھ لوک پولیس آلے پاسے دُھرک پمدن، پہلے فیصلے وستی دے وچ تھیندے ہَن، وݙے دا فیصلہ سارے منیندے ہن، وستی دے وِچ کچاری وی ہوندی ہئی، علم دانش دیاں ڳالھیں وی ہوندیاں ہَن، رونقاں وی ہوندیاں ہَن، ظہور احمد دھریجہ دی حیاتی دے بچپن دے اساں جئیں ویلھے غور کروں تاں اُنہاں دی کتاب اِچوں ڈھیر ساریاں جھلکیاں مِلدین جینکوں پڑھ تے ڈھیر ساری ڄاݨ سُنڄاݨ سامھے اَمدی اے۔ 

ہک ڳال روٹی دی وی ہے جو توے آلیاں روٹیاں کیویں ہوندیاں ہن، تنور آلیاں روٹیاں کیویں ہوندیاںہن، اے ساریاں ڳالھیں ہر ہک دی حیاتی دا حصہ ہِن، ظہور احمد دھریجہ کوں اپݨی حیاتی کیویں لڳی اے ، روٹی دے بارے وچ ڳال مہاڑ کریندے ہوئے آپ ݙسیندن جو:

’’توے آلی روٹی تاں ٻارہاں مہینے ہوندی اے ، پالے دی مد کوں وستی اِچ تنور دی روٹی وی ہوندی ہئی ۔ہر گھر اِچ تنور نہ ہوندا ہا جتھ جتھ تنور ہووے ہا واری واری عورتاں روٹیاں لا گھندیاں ، پکے ٻل نال ڈھیر روٹیاں لڳ ویندیاں ہن ، تنور دی سوک روٹی رات کوں کھیر نال کھمدے ہاسے ، ݙینھ کوں نانی مکھݨ تنور تے چا ویندی ہئی ، جیرھی روٹی لہے ہا مکھݨ مکھ ݙیندے ہَن ، خوشبو کھنڈ ویندی ہئی ، تنور دی مکھی ہوئی دا سواد اَڄ وی نی بُھلدا ، ساوے مرچیں دی چٹڑیں یا ول وسل نال کھمدے ہاسے ، وسل کوں مُک مار تے کچا کھاوݨ اَڄ وی یاد اے ، ہک بندے وسل کوں مُکی ماری گابی نال آلے گھر ونڄ پی ۔ کھٹوں تلے لبھدا ودا ہووے ، مائی پُچھیا اَدا خیر ہے کیا لبھدا ودیں اوں آکھیا گابی ۔ مائی آکھیا ادا چریا تھی ڳیں ، گابی کھٹ تلے آئوسے ۔ بندے آکھیا اَدی ڳائوں دی نیں وسل دی گابی ءِ۔ 

 حوالہ 
ظہور احمد دھریجہ دی سرائیکی ادبی خدمات دا جائزہ (مقالہ نگار: شائستہ ظہور،بہاء الدین زکریا یونیورسٹی ملتان)  نگران مقالہ: ڈاکٹر محمد ممتاز خان کلیانی