ماما استاد

نذید احمد ہک سکول ٹیچر ہا جیڑھا ستویں کلاس پڑھیندا ہا۔ موٹی پنی تے سُتھݨ ، کھُلا چَڳھا، سِر تے پٹکی ٻدھیندا ہا۔ پیریں چپل ہوندی ہئی، وقت دا پابند، محنتی تے قابل استاد ہا۔ گزر اوقات ٻس ایہا نوکری ہی ہئی۔ اُوندی ہک بھیݨ جیڑھی جو اُوندے محلے وچ پَرنی ہوئی ہئی۔ اوندا ہک پُتر اُو وی ستویں پڑھدا ہا۔ استاد نذیر دا بھݨویا فوت تھی ڳیا ہا۔ بھیݨ اوندی بیوہ تھی ڳئی۔ اُوندی بھیݨ دا گھر آپݨا ہا۔ گھر دے وچ ہک ٻکری ، چار پنج کُکڑیں ہَن جنہیں دے کھیر تے انڈییں نال اُو گھر چلیندی ٻیٹھی ہئی۔ اُوندی ساری توجہ اپݨے پُتر دے اُتے آڳئی جو ایہو پُتر پڑھسی تے کجھ بݨسی۔ بھیݨ دا ناں نذیر اں بی بی ہَس۔نذیراں آپݨے بھرا کوں پارت ݙتی جو اُوندا ہک پُتر ہے اُونکوں توجہ نال پڑھاوݨے تے افسر بݨاوݨے ۔ ݙینہہ رات گزردے پئے ہن۔ بھڑینجے دا ناں مجاہد ہا۔مجاہد اپݨی کلاس اِچ اپݨے مامے دے کلاس انچارج ہووݨ دی وجہ توں خچ مریندا ہا۔ سارے کلاس فیلو اُوں کنوں ݙردے ہَن۔ اُو پڑھدا گھٹ ہا، صرف وقت پاس کریندا ہا۔ ݙینہہ گزردے ڳئے ، نوماہی امتحان آڳئے۔جیندا نتیجہ ایہ نکلیا جو مجاہد تے ݙو ٻئے طالب علم فیل تھی ڳئے تے باقی ساری کلاس پاس تھی ڳئی۔ مجاہد چُپ چا کیتی اپݨی ماء کوں نہ ݙسیا جو اُو فیل تھی ڳئے۔ اُستاد نذیر وی اپݨی بھیݨ دا سامݨا نہ کر سڳیا ۔ ایویں کجھ ݙینہہ گزر ڳئے۔ محلے دے ݙو ترئے ٻال کھیݙئییں کھیݙئییں نذیراں دے گھر وَڑ ڳئے تے اُتھاں مجاہد دے فیل تھیوݨ دی اطلاع پُچا ݙتی۔ نذیراں ٻہوں حیران تے پریشان تھئی جو اوندا بھرا اُستاد ہے تے اوندا شاگرد بھڑینجا فیل تھی پئے۔ اے کیویں تھی سڳدے؟

                       شام کوں مجاہد گھر وَلیا تاں اُوندی ماء پُچھیا: جو میں سُݨیے توں امتحان وچ فیل تھی ڳئیں؟ مجاہد جواب ݙتا جو حالی تاں امتحان وی نئیں تھے ، سالانہ امتحان مارچ اِچ تھیسن تے مارچ کوں حالی ترئے مہینے دیر ہے۔ میں کیویں فیل تھی سڳداں؟ نذیراں کوں یقین نہ آیا اُوں بُرقعہ پا اپݨے بھرا کوں ونڄ مِلی۔ اُوں کنوں پُچھُس جو میں سݨیے  مجاہد فیل تھی ڳئے؟ اُوندے بھرا آکھیے: ہا اَدی مجاہد فیل تھی ڳئے جیڑھی وݙے ݙکھ دی ڳالھ ہے۔ اُوندی بھیݨ رووݨ پئے ڳئی جو میں تاں اینکوں وݙا افسر بݨاوݨ چاہندی ہاں تے تیݙے استاد ہوندئییں وی سارے جہان دے ٻال پاس تے تیݙا بھڑینجا فیل؟ استاد نذیر وعدہ کیتا جو ہُݨ میں ذرا سختی وی کریساں تے پڑھیساں وی ڈھیر توجہ نال۔ ٻئے ݙینہوار توں استاد نذیر کلاس اِچ مجاہد تے ذرا سختی شروع کر ݙتی تے پڑھاوݨ تے توجہ ودھا ݙتی۔ مجاہد کلاس وچ اپݨے مامے کوں ماما سمجھدا ہا۔ جݙاں جو اُستاد نذیر اپݨے بھڑینجے کوں شاگرد سمجھدا ہا۔ ݙینہہ گزردے ڳئے سالانہ امتحان قریب آڳیا۔ مامے کوں اپݨی بھیݨ دا ݙر ہا جو مجاہد اگر فیل تھی ڳیا تاں اوندی بھیݨ دا ساہ نِکھتا ویسی۔ اُو ہر حال وچ مجاہد کوں پاس ݙیکھݨ چاہندا ہا۔ ہک ݙینہہ استاد نذیر مجاہد کوں اپݨے گھر سݙیا تے اونکوں آکھیُس پُتر سچی سچی ݙس تیݙی سالانہ امتحان دی کتنا تیاری ہے؟ مجاہد جواب ݙتا ٻس ماما کجھ سوال یاد ہِن تے ڈھیر نئیں آندے۔ وَل مامے نذیر اُونکوں آکھیا : میں تیکوں پچھلے سال دا سالانہ پیپر دا نمونہ ݙینداں توں سوال نامہ تیار کر تے سوال نامے وچ اُوہے سوال لکھ جیڑھے تیکوں آندے ہِن۔ تاں جو توں پاس تھی ونڄے۔ تے ڳالھ کہیں کوں ݙسیں وی نہ۔ مجاہد آکھیا ٹھیک ہے۔ 

                       استاد نذیر پچھلے سال دا پراݨا سوال نامہ کڈھ آیا تے خالی پیپر بال پوائنٹ مجاہد کوں ݙے ݙتا ۔ تاں جو نویں سال دا پیپر تیار کرے۔ مجاہد نویں سال دا پیپر تیار کر ݙتا۔ ݙو ترئے ݙینہہ بعد سالانہ امتحان شروع تھی ڳئے۔ کمرہ امتحان وچ سارے طالب علم ٻہہ ڳئے تے سائیکلو سٹائل تھیا ہویا سوال نامہ تقسیم کر ݙتا ڳیا۔ طالب علم جوابی کاپی تے جواب لکھݨ شروع تھی ڳئے۔ مجاہد وی لکھݨ اِچ مصروف نظر آیا۔ دور کھڑے ماسٹر نذیر مجاہد کوں لکھدا ݙٹھا تاں تسلی تھئی جو مجاہد ایں دفعہ پاس تھی ویسی۔ اَدھے گھنٹے دے بعد ماسٹر نذیر پرے کنوں کھڑ تے مجاہد کوں ݙٹھا تاں مجاہد سڄے ہتھ وچ بال پوائنٹ  پاتا ہویا اپݨے ݙندیں تے مریندا ٻیٹھے تے پیپر حل نی پیا کریندا۔ استاد نذیر کوں فکر لڳی جو سوال تاں اینکوں سارے آندن تے لکھیندا کیوں نی پیا؟ اُو ہولے ہولے ٹُردا آیا تے مجاہد دے نال آ کھڑا تھیا۔ نِکی آواز اِچ مجاہد کنوں پُچھیس، کیا تھئے پیپر کیوں نوی پیاحل کریندا۔ مجاہد جواب ݙتا۔ ماما ٻیا پُچھدیں ؟ ’’ایں دفعہ پیپر وَل مشکل بݨاٻیٹھوں‘‘

٭٭٭

 حوالہ 
کتاب: وتر ساخ (سرائیکی کہاݨیاں) ، مصنف : عبداللطیف بھٹی، ناشر: جھوک پبلشرز ،ملتان