انقلاب دشمن … مکار ترین انسان

انقلاب دشمن … رذیل انسان 
کسانیں دی ایں حکمرانی کوں اَکھ جھپکدیں مکاوݨ آلے جاگیرداریں دے سبھے حیلے تے اندازے غلط ثابت تھئے ۔ بندوقاں تے تیر تلواریں آلی فوجاں دا جھوک کوں فتح کرݨ دا خواب پورا نہ تھیا۔ اپݨے کمانڈر دے حکم تے جھوک دے فقیر بغیر نعرے تے لُڑھ مارئیے ۔ راتیں دے حملے جاری رکھیئے ہوئے ہَن ۔ اُنہاں دشمن کوں ایں جھلیا ہویا ہا جو ہرݨ دی کُئی ڳالھ کائنا ہئی تے ݙوجھے پاسوں لمبی تھیندی جنگ کنوں دشمن وائی ویللی تے ہڑبڑاہٹ دا شکار تھیندا ویندا ہا ۔ درباری عیش ، گوداگیری دی آکڑ تے دُنیا دی لذتاں کنوں دور تے ہر رات پھٹوری تے لاشاں چیندیں چیندیں اَک ڳیا ہا ۔ اوندے خزانے خالی تھیوݨ پئے ڳئے تے فوجاں وچ مایوسی تے بے زاری نظر آوݨ شروع تھی ڳئی۔

اعظم خان دکانداریں تے وپارئیں کوں ٹیکس دی کھس کھو شروع کر ݙتی تے وَل ٹھٹھے وچ کہرام مچ ڳیا ۔ دشمن ہُݨ آپݨے داء پیش بدلݨ تے مجبور تھی ڳیا۔

ہُݨ شیر نئیں گِدڑ دا روپ ؍چولا وَٹایا تے سرکاری لومڑ دی عیاری ، چالاکی ، فریب تے مکاری سامݨے آوݨ شروع تھی ڳئی ۔ دوبدو جنگ ہردی شاہی فوج ہُن جھوک دے فقیریں دے پاک عقیدے کوں اپݨاں ہتھیار بݨاوݨ دا فیصلہ کیتا۔

جاگیرداری سوچ آلے میاں یار مند آپݨے طبقے دی خصلت؍شناخت ، دغا تے دھوکے نال کم گھنݨ دا فیصلہ کیتا ۔ جنوری دی پہلی تریخ 1718ء کوں شام عنایت دے سامݨے صلح دی تجویز ݙتی۔

گھٹیا طریقہ نال ݙیکھو شاہی فوجاں دے سالار؍کمانڈر میاں خدا یار خان کلہوڑا دے پُتر تے شہداد تالپردے ہتھاں تے قرآن شریف چا تے جھوک روانہ تھئے (قرآن دی عظمت تے قدر و قیمت مُلاّں تے گودے کوں کیا پتہ قرآن دی قدر جھوک دے فقیریں دے دِل اِچ ہئی کیوں جو قرآن اِی اُنہاں دا ایمان ، قول ، انسانیت ، عزت ، شان … سب کجھ ہوندے) تے ہُݨ دشمن ، ’’کسان دے قرآن‘‘ ہتھیں تے چاتی جھوک ݙو ٹُر پیا ۔ ہُݨ تاں دشمن کنیں ایٹم بم کنوں وݙا ہتھیار آ ڳئے ۔ او ہِیں قرآن کوں میڑھ تے ضامن بݨا تے شاہ عنایت نال مِلݨ چاہندے ہن ۔ اساں سبھے ڄاݨدیں ہائوں جئیں ویلھے قرآن ٹُر پوندے تے خدا دی مخلوق اوکوں رستہ ݙیندی ہے ، رشتہ بݨیندی ہے ۔ قرآن اڳوں تے ٹُرئیے تاں قرآن اڳوں تے تھیوے عوام اَپݨیاں صفاں تروڑ ݙیندن۔

جیڑھے ویلھے قرآن اُٹھدے تاں عوام اوکوں چاوݨ والیاں دے دیداں دے ارادے ؍گوندر تے ہتھیں دی غلاظت ؍مَل نہیں ݙہدی او تاں او پاک قرآن کوں ݙہدے پئے ہوندن۔

ہُݨ یوٹو ہیائی انقلابی فقیریں دی صفیں وچوں قرآن اڳوں ٹُر پیا ۔ دشمن کہیں ݙر بھئو دے بغیر کسانیں دی فوج وچوں گزردا ڳیا ۔ قرآن کوں ݙیکھ کراہیں جھوک دے دَر کھول ݙتے ویندن ۔ قرآن خیر دیاں جُرأت ݙیندا کہیں کوں نقصان نہ ݙیوݨ دے پیغام ݙیندا کہیں کوں نقصان نہ ݙیوݨ دے پیغام ݙیندا اڳوں تے ودھدا؍ٹُردا ڳیا ۔ قرآن کہیں پُچھ ڳچھ دے ، بغیر کہیں روک ٹوک دے شاہ عنایت کنیں پُڄ ڳیا ۔ قرآن اُچا تھیا تاں شاہ عنایت دا سر راضی با رضا تھی کراہیں جُھک ڳیا؍جِھکا تھیاقرآن ایں یوٹوہیائی انقلابی کوں آپݨا واسطہ ݙیندے تے جنگ روکݨ دی ارداس کریندے ۔ شاہ عنایت جی اچھا آکھ تے جنگ بندی دا حکم ݙیندے ۔ قرآن شاہ کوں آپݨی محفوظ جاہ توں اُٹھی کراہیں قلعے کنوں ٻاہر گوٻاہر گورنر دے جنگی خیمے وچ ونڄݨ دا آہدے۔ اے انقلابی تاں قرآن کوں ݙو جہانیں دی ضمانت سمجھدے(تھائیں تاں او دھوکہ چیندے؍کھمدے اِتھائیں تاں اثکر انقلابی دھوکہ کھمدن)

 حوالہ 
کتاب: شاہ عنایت شہید، مصنف : ڈاکٹر شاہ محمد مری ، جھوک پرنٹرز ملتان