وستی مائی صفورہ

صوفی بزرگ حضرت خواجہ ابوالفتح داود فاروقیؒ دا تعلق عرب دے نہایت سر بلند فاروقی خاندان نال ہئی۔ جݙاں محمد بن قاسم دی آمد برصغیر وچ تھئی، تاں اوں ویلے تبلیغ دین دی خاطر برزگان دین، علما، مشائخ تے مبلغین جزیرہ عرب توں برصغیر پاک و ہند وچ قافلیاں دی شکل وچ آوݨ شروع تھئے۔ ایں دوران صوفی بزرگ حضرت خواجہ ابوالفتح داود فاروقیؒ وی عرب توں افغانستان دے مشہور شہر قندھار وچ تشریف ڳھن آئے تے اتھائیں قیام پزیر تھی ڳئے۔ کجھ عرصے بعد اوہ سدوزئی پٹھان دے ہک قافلے دے نال پنجاب تشریف ڳھن آئے۔ پہلے ملتان آئے، پر اتھاں سیاسی افراتفری دی وجہ توں دل نہ لڳا۔ اتھوں شورکوٹ تشریف ڳھن آئے تے ایں جگہ کوں اپݨا مسکن بݨایا تے ہک مدرسہ قائم کیتا۔ تبلیغ تے درس و تدریس دا کم شروع کر ݙتا۔ عرب وچ نوناری قبیلے دے لوک نقل و حرکت تے باربرداری کیتے اوٹھ، خچر، گھوڑے تےڳݙھاں وغیرہ دا استعمال کریندے ہن۔ محمد بن قاسم نے جنگ وچ استعمال تھیوݨ آلے ساز و سامان دی نقل و حرکت کیتے ایں قبیلے دے لوکاں دی خدمات حاصل کیتیاں تے کجھ لوکاں کوں فوج وچ وی شامل کیتا۔ محمد بن قاسم دے برصغیر توں واپس ویچݨ دے بعد، حضرت خواجہ ابوالفتح داود فاروقیؒ نے اپݨے روحانی تے علمی کم جاری رکھیے۔اولیائے ملتان، صفحہ نمبر 212، فرحت ملتانی

حضرت مائی صیفورہؒ دے ݙاݙاخواجہ ابوالفتح داود فاروقی قادری اپݨے وقت دے نامی گرامی عالم فاضل تے صوفی بزرگ ہن۔ اوں ویلے جھنگ وچ سیالاں دا راج ہئی۔ ایں ریاست دا تیرھواں حاکم نواب ولی داد خان ہک سمجھدار رئیس ہئی۔ انہاں نے اپݨی سیاسی بصیرت دی وجہ توں نزدیک ترین ریاستاں کوں اپݨے قبضے وچ ڳھن تے اپݨے نال ملا ڳھدا ہئی تے انہاں دی ریاست دی حدود تلمبہ سدھنائی تئیں پہنچ ڳئی ہئی۔ نواب ولی داد خان خواجہ داؤد قادری دی علمی تے روحانی شخصیت توں ٻہوں  متاثر تھئے تے انہاں نے پراݨے قصبے جڑالہ وچ کھوہ کھجی والا تے نقد عطیات ݙے کے خواجہ ابوالفتح داؤد فاروقی قادری کوں اتھاں دے تمام انتظامات سونپ ݙتے۔ خواجہ صاحب نے اپݨے فرائض اچھے طریقے نال نبھائے، جیندی وجہ توں نواب ولی داد خان دی نظر وچ انہاں دی قدر و منزلت ودھ ڳئی۔ اون زمانے وچ مدد معاش تے مفت اراضی دا عطیہ پاوݨ آلے سادات، شیخ تے اشراف لوکاں کوں "میاں" دے لقب نال سݙیاویندا ہئی۔ ایں طرح خواجہ داؤد دے خاندان وچ مرداں کوں "میاں" تے عورتیں کوں "مائی" دا لقب ݙتا ویندا ہئی۔ ایں نسبت نال خواجہ داؤد دے خاندان کوں "میانہ" دے ناں نال ڄاݨا ویندا ہئی۔ حقیقت وچ خواجہ داؤد دا خاندان تے مائی صیفورہ نوناری قبیلے نال تعلق رکھیندے ہن۔ ایندا ثبوت کجھ کتاباں وچ موجود ہے، جیویں "تاریخ ضلع ملتان" (صفحہ نمبر 125، منشی حکم چند، 1884ء)، "پنجابی قصے فارسی زبان وچ" (صفحہ نمبر 195، جلد اول، ڈاکٹر محمد باقر)، تے "اولیائے ملتان" (صفحہ نمبر 212، فرحت ملتانی)
اس جاہ دا ناں  حضرت مائی صفورہ ؒقادریہ رحہ دے ناں نال ہی ہے۔حضرت مائی صیفورہ ؒدا تعلق نوناری قبیلہ توں ہےتاریخ ضلع ملتان، صفحہ نمبر 125، منشی حکم چند، 1884ء
thumb

 حوالہ