وسیبی کردار

سرمایہ داریں لفظ ’’کمی‘‘ کوں اہانت آلا بݨا ݙتے بھل ’’کمی‘‘ دا لفظ زرخرید غلام کنوں وی گندا تے مندا تصور کیتا ویندے ۔ دنیا دا کیڑھا معاشرہ ایجھا ہے جیندے وچ ایں پیشے نال وابستہ لوک نئیں پاتے ویندے ۔ پر سرائیکی وسیب بلکہ ہندوستان، پاکستان وچ پیشیاں تے ذاتیں کوں آپت وچ رَلا ملا ݙتا ویندے تے پشیاں کوں ذاتاں بݨا ݙتا ویندے جو ایہ موچی ہِن ، ایہ پاولی ہِن ، ایہ نائی ہے ۔ حالاںجو ڄٹ ، خان ، سیّد وی تاں ایہ پیشے اپݨا سڳدِن ایندے وچ اہانت آلی کوئی ڳالھ کائنی پر سرمایہ دار لوک تے فخرے ہوئے زمینداریں انہاں محنتی لوکیں کوں ہندوانہ ذہنیت دے تحت طبقاتی ونڈ ویتر کریندے ہوئے تلویں درجے دے لوک بݨا ݙتا ہے حالانکہ حضورؐ فرمائے:

الکاسب حبیب اللہ

محنت کش اللہ سوہݨے دا یار ہے۔

صابر چشتی وسیبی کرداراں بارے گالھ کریندے ہوئے ’’ناتھ جی‘‘ دے دیباچے وچ لکھدن:

’’ٻنھاں قدیم قوماں دے لوک قصیاں واکݨ انہاں سرائیکی قصیاں اِچ وی ساکوں انسانی وسیب تے اوندے سماجی ارتقاء بارے سبھ کجھ علامتاں اِ چ مِلدے۔ ظالم تے منصب بادشاہ سورمے ، عاشق ، شہوزادے ، ویکیاں دے مارئیے ، سیاݨے تے وݙے لوک ، ٹھڳی ، سریسی ، جادوگر تے جھون وٹاوݨ آلے ماݨس اَتے رڑھ واہی تے وپار وَٹے دے طور طریقے ۔ اینویں اِی ہک ٻئے نال وانج کݨس ، سِݨپ ݙڈھپ تے لوس کشامت آلے انسانی وسب وی انہاں قصیاں اِچوں نشابر تھیندن۔‘‘ 

 حوالہ 
سرائیکی لوک قصیاں دے کردار، مصنف : شہزاد اسد خان لغاری ، ناشر: جھوک پرنٹرز ‘ ملتان